Σαλτιμπάγκοι μουγκρίζουν, παλιάτσοι χοροπηδούν, όργανα χτυπούν στο ρυθμό της σκέψης μας
Χορεύουμε, χορεύουμε εμείς οι χορευτές το βαλς της ζωής
Αγκαλιά με τη ψυχή μας
Δεμένοι με την καρδιά μας
Είναι χορός αυτός;
Όχι! δεν είναι χορός
Τι είναι;
Πάλη! πάλη με τα κύματα του λογισμού μας
¶μα μπεις στο χορό, θα χορέψεις!
Σύρε τα βήματα! πήδα!
Σπάσε το μυαλό, σαν πιάτο ακριβό
Πιες από τη ζωή ότι σου δίνει
King Biscuit Man

Χορεύουμε κι εμείς οι ζωντανοί.....Τραγουδάμε κι εμείς οι νεκροί
| Η Μορφή | | Η Μηχανή του Χρόνου | | Η Λήθη | | Ο Περιορισμός | Bourbon Four Roses | | Το Βέλος |
| Θολό Τοπίο | | Καταδυναστευόμενες Ορμές | | Ο Ανάκατος Σωρός | | Ο Περίγελος | | Τα Τριάντα Αργύρια |
| Η Αποδοχή Ονείρων | | Τα Ρόδα και το Κακό | | Μια Αναφορά | | Το Φθινόπωρο | | "Broke Down Engine" |
| Η Απαξίωση | | Το Θέατρο του Παραλόγου | | Η Μετάνοια | | Το Ρόδο του Μάη | | Η Πίκρα της Καρδιάς |

Η Μορφή

Πολλές μορφές στην σκέψη μου πλανήθηκαν
Τρελλές, φευγαλέες, αποκρουστικές - κρυφές!
Τι να λησμονήσω απ' αυτές δεν ξέρω
Σκέφτομαι πάντα εσένα χωρίς μορφή και νου..

King Biscuit Man

Η Μηχανή του Χρόνου

'Aψυχη μηχανή του χρόνου, πίσω με πας!
Εκεί που ο τόπος μου κοιμάται! στον τόπο μου!
Αυτός δεν με θέλει, εγώ όμως τον αγαπώ

Πως αλλάζουν από στιγμή σε στιγμή οι εικόνες;
Πως αλλάζουν οι καιροί, οι ουρανοί, εμείς;
Τρέχουμε με τη μηχανή του χρόνου.

Πάντα πίσω, πίσω μακριά
Εκεί που δένουν οι αναμνήσεις
Εκεί που χάνονται τα όνειρα
Εκεί που όλοι μας κοιτούν

King Biscuit Man

Η Λήθη

Ψάχνω, ψάχνω να βρω το μονοπάτι της λήθης
Κι αν αυτό φανεί μπροστά μου
Θα το ακολουθήσω με ευγνωμοσύνη
Κραδαίνοντας την ρομφαία

King Biscuit Man

Περιορισμός

Ψάχνω τις λέξεις, αναζητώ προτάσεις
Προσπαθώ να σχηματίσω σκιά που δεν είναι δικιά μου
Βαθειά ριζωμένος ο Προμηθέας μέσα μου
Πάντα ο Καύκασος τριγυρνά στο μυαλό μου

Η πόλη να φταίει; να φταίω εγώ;
Ψάχνω, κοιτώ, έχω κολλήσει
Φυλακή ο νους, έχω ριζώσει εδώ
Ίδιο όνειρο, όμορφη μοναξιά μου

King Biscuit Man

Bourbon Four Roses

Μια μέρα του Νοέμβρη, μια ξεχασμένη ιστορία αντάμωσα
Ανέλπιστα μια αχτίδα φωτός ακολούθησε τη σκιά μου
Μην ακούς τον εαυτό σου! μην κοιτάς μέσα σου με πείσμα μου λέει
Μην ψάχνεις να βρεις πλακόστρωτα στον δρόμο των ορυζώνων
Κράτα μονάχα τη δικιά σου σημαία! κούνα μονάχα τη δικιά σου μπαντιέρα!
Η ζωή είναι ωραία! την καρδιά την ζεσταίνει και η απελπισία ακόμα!

King Biscuit Man

Το Βέλος

Αναπολώ τα γεγονότα του χτες με ελεγειακή διάθεση
Καθισμένος αναπαυτικά στην επαϊουσα καρέκλα του σήμερα
Λυπημένος, καταδυναστευόμενος από τύψεις
Κοιτώ ψηλά! δεν ονειρεύομαι!
Ανήμπορος κοιτώ το κενό!
Ίσως να χτύπησα την πόρτα της καρδιάς
Της καρδιάς σου, που μόνο εμένα κοιτά
Ευχαριστώ την χαμένη ελπίδα, την έκρυθμη προσμονή
Το βέλος έχει ένα στόχο! Το μυαλό στοχεύει παντού!

King Biscuit Man

Θολό Τοπίο

Οι τελευταίες αστραπές της μέρας αυλακώνουν τον ορίζοντα μπροστά μου
Σκέφτομαι, αναρωτιέμαι γιατί πρέπει πάντα ο ήλιος να πεθαίνει;
Πεθαίνει με κάθε εσπερινό, ξαναγεννιέται με κάθε αυγή!

Ένα ασταμάτητο κυνηγητό της ζωής, του φωτός, της λάμψης!
Γιατί να είμαστε έτσι  εμείς οι θνητοί;
Ποτίζουμε τη ζωή μας με φως και λύπες! γιατί;

King Biscuit Man

Καταδυναστευόμενες Ορμές

Συνειδητά πολλές φορές καταπιέζεις τους περίοικους
Απελευθερωμένα άτομα αποτελούν την ιστορία σου
Απορίας άξιον εστί, τι μήνυμα δίνεις και τι μήνυμα παίρνεις
Απελάτης θα ήθελες να ήσουν αλλά δεν ημπορείς
Η ζωή σου δείχνει με ικμάδα τι δεν μπορείς να κάνεις
Λύσεις σου προσφέρονται καθημερινά, δυστυχώς, δεν ηχούν για σένα
Το EGO διατρυπά τα τύμπανα σου και ψάχνεις να βρεις τι φταίει
Θα ήθελες να ήσουν "άνδρας ως μάλα πολλά πλάγχθει"!
Τι κρίμα! τι δυστυχία! ζεις μέσα στην ακινησία
Οι απαγορεύσεις δεν σε βρίσκουν σύμφωνο
Επαίσχυντα, απατάς καθημερινά τις αρχές σου
Τρέξε! Τρέξε! στην άκρη του δρόμου παραμονεύει ο άρχων του τρόμου

Τα πράγματα βαίνουν κακήν - κακώς χωρίς τους DUM - DUM BOYS

King Biscuit Man

Ο Ανάκατος Σωρός

Η σκέψη πλανάται πολλές φορές, σε άβατα μονοπάτια
Εκεί που δεν υπάρχουν δικά σου ίχνη
Τότε βλέπεις τον κόσμο των συναισθημάτων σου
Ένα ανάκατο σωρό
Μένεις ακίνητος με μάτια βουρκωμένα
Αρχίζεις ν' ανασκαλεύεις το σωρό
Αναδύονται τότε φωνές, κομμάτια της ψυχής σου
Φωνές που κλαίνε και φωνές χαρούμενες
Εκείνες που κλαίνε, νοιώθω ότι με αγαπάνε
Τις χαρούμενες αισθάνομαι οτι με μισούνε

King Biscuit Man

Ο Περίγελος

Η θέληση μας είναι άρρηκτα δεμένη
Με αυτά που προστάζει η εσωτερική μας φωνή
Αν αυτή κλαιει : χάνουμε τον κόσμο όλο
Αν αυτή γελάει : ανεβαίνουμε στα πιο ψηλά βουνά
Περίεργος που είναι ο κόσμος μας!
Πολλές φορές, κλαιμε απ' τα γέλια!
Ακόμη και αυτό το σώμα
Το δικό μας σώμα, μας περιγελά!

King Biscuit Man

Τα Τριάντα Αργύρια

Αρνήθηκα τη σιωπή! Δεν είμαι αδρανής!
Σήκωσα τα λάβαρα!
Ειρωνικά λόγια, πλάθω με πίκρα
Επίορκη βγαίνει η φωνή
Δεν θέλω να ξανασυμβεί

Ενοχές δεν κατοικούν στο νου
Το θύμα και ο θύτης είμαι εγώ
Τριάντα αργύρια του ego κέρδισα
Προδίδοντας τη σιωπή
Δεν θέλω να ξανασυμβεί

King Biscuit Man

Η Πίκρα της Καρδιάς

Μεσσίες και δοκησίσοφους παντογνώστες
Χτισμένους δίπλα μου με χάρη παρατηρώ
Ηρέμησα εδώ και καιρό τη μαύρη σκέψη
Σταθερά εμμένω στη λησμονιά του χώρου

Όμοιος ομοίω αεί πελάζει το πάλαι ποτέ έλεγον
Με σεβασμό τους ομοίους εγκατέλειψα
Δεν θέλω άλλους ομοίους με πίστη κραυγάζω
Απολογούμαι στη σιωπηλή καρδιά μου

Αναλογίζομαι το πνεύμα της απορίας
Πόρος έγινε η ανταλλαγή μοναξιάς
Δεν υπάρχει ωφέλιμο φορτίο στον αέρα
Χάθηκαν για πάντα οι παράτες

Ντυμένος με τα σεβάσμια της μοναξιάς τα ρούχα
Σιωπηλός προσμένω το πέρας της ανάγκης
Ανάγκα θεοί πείθονται λέγω στη σκέψη
Θεός ή ημίθεος δεν είμαι να ηρεμώ το νου

Όσο δύναμαι προσπαθώ να κλείσω το βιβλίο
Το γνωστό βιβλίο της σιωπηλής ανάσας
Όπου ακούς τους χτύπους της καρδιάς
Να σφίγγουν τα μηνίγγια στους κροτάφους

Άχρωμος ο αέρας πνέει τα λοίσθια με μένος
Παίρνει κοντά του τα έσχατα πικρά λόγια
Σε νεράιδες τραγουδά το βάσανο μου
Πέπλο μαγικό πετά που διώχνει τη βρωμιά

Το φως χάθηκε στην γκρίζα μέρα
Παράθυρα ανοικτά τα μάτια μου
Κόρες ακάματες κουβαλούν ήλιο
Στα κατασκότεινα κελιά της σιωπής

Πρωί με τα μάτια κλειστά στο κενό
Ακούω τα πέτρινα λόγια των άλλων
Ερμητικά κλείνω τα έρημα τα τύμπανα
Λόγος ύπαρξης έγινε ο αέρινος κόσμος

Τι μέλλει γενέσθαι? Τι χάθηκε?
Το αύριο δεν προσμένω με μανία
Ο δρόμος είναι ήδη περπατημένος
Ανάπαυλα για ανάσα δεν επιζητώ

Όμορφη μοναξιά με καλύπτει
Μπερμπάντη γιαλό αγναντεύω
Ξάστερος ουρανός η σκέπη μου
Ανέμελος μόνος μου νοιώθω

King Biscuit Man

Η Αποδοχή Ονείρων

Απαρχαιωμένα όνειρα εκδράμουν στην πολιτεία της σκέψης
Σαν άρπαγα όρνια κατασπαράζουν τη σιωπηλή ανάσα
Ψηλά σηκώνομαι κι από εκεί παρατηρώ
Την σφαγή που μέσα μου γίνεται
Με άκρατη επιμονή τον διασυρμό του μυαλού παρατηρώ
Δεν διαλογίζομαι, δεν συγκρίνω, δεν θέλω να σκέπτομαι
Καθήκον μου γίνεται η αποδοχή ονείρων

King Biscuit Man

Τα Ρόδα και το Κακό

Ελεγειακή διάθεση της καρδιάς
Στων ρόδων το άνθισμα πάντα με πας
Ιαβέρεια θέση της σκέψης
Θηρευτή του κακού κάνεις το νου

King Biscuit Man

Μια Αναφορά

Μια γραφή με σινική μελάνι
Μήνυμα που διαβάζεται
Ένα σημείο αναφοράς της ζωής
Με βρίσκει άοπλο
Να μαζεύω τα κομμάτια της καρδιάς μου

King Biscuit Man

Το Φθινόπωρο

Οι ημέρες χάνονται εμπρός στα μάτια μας
Οι εποχές άχαρα αλλάζουν
Σκόρπια - πεταμένα φύλλα οι ιδέες
Φθινόπωρο η σκέψη
Στάσιμος παραμένω στην άκρη του δάσους
Κοιτάζοντας τα νέα δέντρα που φύτρωσαν
Στην πλάνη τους τον ουρανό ζήλεψαν
Θέλουν να τον φτάσουν - να τον ξεπεράσουν
Μα ρίζες βαθιές δεν έχουν
Στο πρώτο φύσημα ξεριζώνονται
Η γνώση τους ήταν το άλλοθι της άγνοιας τους

King Biscuit Man

Broke Down Engine

Καρφώθηκαν στη γη τα πόδια, άβολος ο ουρανός από ψηλά
Επαίτης στην γωνιά του δρόμου, γίνομαι εγώ και η σκέψη
Ζητιανεύω μια σκιά, σε αυτήν την παρείσακτη ζωή
Προσπαθώ να επισφραγίσω τα όνειρα που χάνονται
Με τραγούδια διαρρηγνύω την απατηλή μορφή
Ένοχος  στον τόπο του εγκλήματος βρέθηκα
Ένας άσπονδος φίλος καρτερεί υπομονετικά το θύμα
Χάνομαι, χάθηκα στην γωνιά του δρόμου
Μόνος στην σιωπή της νυχτιάς περπατώ
Με θλίψη κοιτώ το ματωμένο πέπλο της ντροπής
Δεν θέλω άλλα επίορκα της ζωής, μονοπάτια
Φυλακή η ζωή σου και αμπάρα το μυαλό σου
Κανείς σε αυτήν εδώ την πόλη δεν τραγουδά τα Blues
Κανείς εδώ δεν τραγουδά το "Broke Down Engine"
Εδώ κανείς δεν τραγουδά

King Biscuit Man

Η Απαξίωση

Απαξιώ να τραγουδήσω περασμένα μεγαλεία
Των άστατων καιρών την ύστατη φλυαρία
Στους περιπλανώμενους επαίτες της  ζωής
Σκύβω το κεφάλι και  υποκλίνομαι με τιμή

King Biscuit Man

Το Θέατρο του Παραλόγου

Το θέατρο του παραλόγου, τις μεταμεσονύκτιες ώρες δεν ευσπλαγχνίζομαι
Περιβόλι με κάθε λογής - λογής φρούτα, γίνηκε η συμβατική παρέα
Τους λόγους τους σοφούς, τις σκέψεις τις βαριές δεν ενστερνίζομαι
Στέκομαι σιωπηλός, δεν θέλω να κολλήσω στην σκέψη μου, τα ένσημα, τα βαρέα

King Biscuit Man

Η Μετάνοια

16 τελείες στη σειρά
Κλειστοί όλοι οι δρόμοι
Μια καρδιά στην πυρά
Με περιζώνουν οι τρόμοι

Μια γνωριμία της στιγμής
Λόγια βαθειά με υπομονή
Χάθηκε η τιμή της πυγμής
Κόλαση έγινε η διαμονή

Τα πάντα εμένα κοιτούν
Γνώμες χαμένες, καμένες
Οι καρδιές εκδίκηση ζητούν
Οι σκέψεις ήταν αλλού ταμένες

Έμεινα μόνος μου με τις 16 τελείες

King Biscuit Man

Το Ρόδο του Μάη

Ρόδο του Μάη
Άλικο ρόδο του Μάη
Της καρδιάς μου στολίδι
Μείνε για πάντα ζωντανό

Όμορφο ρόδο του Μάη
Κόκκινο ρόδο του Μάη
Να σκορπάς ευωδιά
Στις ψυχές του χειμώνα

Ρόδο του Μάη
Άλικο ρόδο της σκέψης
Που ευωδιάζεις την φύση
Μην μαραίνεσαι

King Biscuit Man

King Biscuit Man
go back