Η ψυχή
…και ο θεός έπλασε την ψυχή, στολίζοντας τη με ομορφιά,
της έδωσε την απαλότητα της πρωινής αύρας,
το άρωμα των λουλουδιών, τη μαγεία του φεγγαρόφωτου.
Της έδωσε ακόμα και την κούπα της χαράς, κι είπε:
Δεν πρέπει να πίνεις απ’ αυτή την κούπα εκτός
Κι αν ξεχνάς το παρελθόν κι απαρνιέσαι το μέλλον.
Αλλά της έδωσε και την κούπα της θλίψης, λέγοντας:
Πίνε, για να μπορείς να κατανοείς τη σημασία της χαράς.
 

Και μετά ο θεός χάρισε στην ψυχή την αγάπη που θα έφευγε
Με την πρώτη ανάσα της ικανοποίησης
Και τη γλυκιά ταπεινοσύνη που θα πετούσε μακριά
Με την πρώτη λέξη αλαζονείας
Κι έπλασε ένα ουράνιο σημάδι, για να οδηγεί
Στο μονοπάτι της αλήθειας
 

Κι έβαλε μες στα βάθη της ψυχής ένα μάτι που να θωρεί το αόρατο
Κι έπλασε μέσα της τη δύναμη να κυλάει σαν ποτάμι
Μαζί με φαντάσματα και κινούμενες μορφές,
Την έντυσε με τα ρούχα της λαχτάρας που τα ύφαναν άγγελλοι,
Από το ουράνιο τόξο.
Αλλά έβαλε μέσα της και το σκοτάδι της σύγχυσης
Που είναι η σκιά του φωτός

Κι ο θεός πήρε φωτιά απ’ το καμίνι του θυμού,
¶νεμο που φυσούσε από την έρημο της άγνοιας
Και μάζεψε άμμο από το ακρογιάλι της αυταρέσκειας
Και σκόνη από κάτω από τα πόδια των αιώνων
Και με αυτά έπλασε τον άνθρωπο.

Κι έδωσε στον άνθρωπο δύναμη τυφλή
Που ξεπετάγεται σαν φλόγα
Στις στιγμές τρελού πάθους
Και πλαγιάζει μπροστά στην επιθυμία.

Και του έδωσε ο θεός ζωή που είναι η σκιά του θανάτου
Κι ο θεός των θεών χαμογέλασε κι έκλαψε
Και γνώρισε την αγάπη που δεν έχει όριο ούτε τέλος
Έτσι ένωσε ο θεός τον άνθρωπο με την ψυχή του…..

King Biscuit Man
go back