Αποτυπώνω κόκκινα γράμματα πάνω σε μαύρο φόντο σε αυτήν την ρημάδα την ιστοσελίδα.. η ιστορία συνεχίζεται....η βαρεμάρα παραμένει...ο κόσμος υπάρχει...η ζωή ακολουθεί το μονοπάτι της..η πόλις μια ζωή κοιμάται και εγώ πολεμώ τη νυχτιά....πίσω από το μόνιασμα της ματιάς με το χρόνο στέκομαι! δένω τα όνειρά μου με τον κόσμο, σκοτώνω τα ιερά μου αίθρια, όταν ο ήλιος ψήνει τις πίκρες επάνω στην απαλάμη της Θαλασσινής ματιάς. Που πας ταξιδιώτη;Εσύ ο καρτερικός ίσκιος! Που τραβάς Οδοιπόρε;Εσύ ο αδήλωτος Λύκος του κοπαδιού! Στράγγιξε με το βλέμμα σου τη Θάλασσα! Σφουγγάρισε με την ψυχή σου το όνειρο...

..........................................................
Απευθύνονται λοιπόν τα κόκκινα γράμματα πάνω σε  μαύρο φόντο  σε όλους εκείνους που ζουν σε αυτόν εδώ τον  κόσμο και  δεν παύουν ποτέ τους, αν και τα υψωμένα τείχη έχουν σκοτώσει τα όνειρα τους,...... να κοιτούν σαν  οπτασιαστές την ατέρμονη γαλάζια θάλασσα. Σ΄ εκείνους που ήταν ζωντανοί στις γιορτές και με γέλιο αντιμετώπιζαν τις πίκρες.  Σ' εκείνους που  διαφέρουν από τους κοινούς ορθολογιστές.....γιατί κακά τα ψέματα...όποιος χρησιμοποιεί το μυαλό του το μόνο που καταφέρνει,  είναι να κάνει το γύρο του κόσμου σε 80 ημέρες ... ενώ η φαντασία κάνει σ' ένα λεπτό της ώρας τον γύρο του κόσμου! Σ΄ εκείνους που χαροποιοί φθόγγοι δεν χορεύουν μέσα στην στοματική τους κοιλότητα.....το χορό του ψεύδους.

Έδωσα και έχασα χέρια

Μέσα σε αιωνιότητα άφθαρτη θα έδινα τα τρελαμένα χέρια μου, σε μια ψυχή που στην καρδιά μου κοντοστέκεται και τις ελπίδες μου χαιδεύει....στεγνώνει τα δάκρυά μου....και σιωπηλά ανοίγεται στις αύρες της ζωής μου...όταν κοιτάζουν  τις ημέρες της ζωής που επέπλεαν  στα περασμένα χρόνια.

.....................................................
Ανθρωποι!! εάν επισκευθήκατε άλλες σελίδες στο site μου.. ίσως να καταλάβατε σε ποιο γεωγραφικό πλάτος και μήκος κινούμαι ....και δεν εννοώ τον 38ο παράλληλο και τον  24ο μεσημβρινό που προσδιορίζουν απλά και μόνον τον τόπο γέννησης μου...Απουσιάζει ο φάρος από τα σκοτάδια της θέλησης, εκμαυλισμένοι καραβοκύρηδες σε ξεχασμένα ποταμόπλοια  απομείναμε και την ενδελέχεια του ποταμού μας απέμεινε να κοιτάζουμε.....αλλά Θαλασσινή πορεία χαράζουμε.... διότι...Θάλασσα μας περιμένει στο τέλος της ζωής 
Αλλά γιατί;
Κάθομαι και δίνω εξηγήσεις στον καθένα σας....εξηγήσεις που ίσως σας ζαλίζουν..
 όταν όλα μου λεν...ότι ελεύθερα παιδιά είσαστε.......ανάγκη για πειθώ δεν υπάρχει...πίστη από συνήθεια δεν υπάρχει...αλλά ούτε και  από ανάγκη...Οι μνήμες δεν χτυπούν τα κουρασμένα σας πόδια..Κανείς δεν σας φύτεψε σε αλυσίδες, κανείς δεν σας πλήγωσε το όνειρο. Δεν είσθε όμηροι των καιρών ούτε και δέσμιοι άχαρων ρόλων.  
.........................................
Oπότε γιατί λοιπόν να κάθομαι να γράφω....εκτός κι αν τα μάτια σας ταράζονται σαν να μάντεψαν στις κόρες που βρίσκονται απέναντι σας το αδειανό και άψυχο αντικαθρέπτισμα τους; δεν ξεγλιστράν ούτε ξεφεύγουν και οι γραμμές φυγής διασταυρώνονται σ΄ ένα σημείο που εκφράζει μια......συμφωνία...Απόκληροι καραβοκύρηδες, ξενύχτηδες Θαλασσινοί....
..........................................
Συνεχίζω και λέγω.... μάλλον γράφω...και αν γράφω, δεν το κάνω, για τους άλλους, "για εσάς" ούτε ποτέ μου θα ήθελα να ξορκίσω τα τέρατα ή τα φαντάσματα σας! Τοποθετώ τη μια λέξη δίπλα στην άλλη για να μπορέσω να βγω από το πηγάδι της απομόνωσης, και για να βγω από εκεί ..μάλλον θα χρειαστεί να με τραβήξουν άλλοι. Γράφω για να ζήσω χωρίς νεκρό χρόνο. Από εσάς δεν πρόκειται να μάθω ποτέ... τίποτα που δεν θα με αφορά!! Πρέπει τελικά και εσείς να γλιτώσετε από μένα όπως και εγώ θα γλιτώσω από εσάς.

Μοναχικός Λύκος

Κι εσύ ο μοναχικός Λύκος της χαραυγής, σπέρνεις χρώματα θερίζεις αστέρια.......Κι εσύ ο αδήλωτος λύκος του κοπαδιού, βάζεις τη λαίλαπα της ζωής παραμάσχαλα ...Βαστάς γερά τους πόνους τους κουφούς, κρατάς γερά στη χούφτα σου τους λαλέδες....που άφησε η πίκρα της ψευτιάς ...Για να θυμάσαι το ποδοβολητό του μυαλού ..Διϋλισμένη σκόνη....ορόσημο της ματαιότητος

..........................................
Μισώ τα φώτα...το φως.. των πολυφώτων της κουλτούρας, της τέχνης........όλα αυτά έχουν ζωή και θάνατο....τα πολύφωτα αυτά αναπαράγονται από ειδικούς που ούτε καν ηλεκτρολόγοι δεν είναι.. και όπως έλεγε ο Πασκάλ....όλη μας τη ζωή θέλουμε να ζούμε στο μυαλό των άλλων, σε μια φανταστική ζωή, και μέλημά μας είναι να δείξουμε στους περίοικους ότι είμαστε κάποιοι άλλοι ..προσπαθούμε με όλες μας τις δυνάμεις να συντηρήσουμε αυτούς  τους  άλλους  μας εαυτούς, που αρέσουν  στους κατοίκους της πόλης και πάντα ξεχνάμε τον αληθινό.. εκείνο που δεν αποχωριζόμαστε ποτέ! εκείνον που κοιμόμαστε μαζί και βλέπουμε τα ίδια όνειρα! και όπως λεει και το τραγούδι.....ξύπνα...γιατί θα χάσεις τ' όνειρο! Πλάθουμε σκιές....Σκιές πάνω στη γη, σκιές στα μάτια, σκιές στην καρδιά, σκιές στη σκέψη! Αυτός είναι ο άνθρωπος! Ιδού ο άνθρωπος! Σκιερός σε όλο του το μεγαλείο! Άνθρωπες της σκιάς μην ξεχνάς ποτέ σου....όσες σκιές και αν πλάσεις, μία είναι μόνον εκείνη που φωτίζει  τα βήματά σου όταν αυτά σε τρέχουν επάνω στο μονοπάτι της σιωπής...
........................................
Ότι και να γίνει θα παραμείνω στη μνήμη σας ζωντανός ή ξεχασμένος... αλλά
προτού με διαγράψετε θα γράψω κάτι ακόμα.....
Το πρόβλημα των ανθρώπων τη σήμερον ημέρα είναι ότι:
φοβούνται μην τυχόν και πεθάνουν άσημοι....διά ταύτα... κύριον μέλημα τους είναι...
οι γνωριμίες...οι λυκοφιλίες...οι κολακείες... τα φρου - φρου και αρώματα!
όλα αυτά γίνονται....διότι....φιλοδοξούν να μαζευτεί πολύ πλήθος στην κηδεία τους!!
τραγούδι...χμμμ...οχι τραγούδι!
"ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης"
Είχε δίκιο σε όλα ο βασιλιάς Σολομών....ή ο Εκκλησιαστής...Είδωμεν

Βόρειο λιμάνι

Μάτια ορθάνοιχτα επάνω στο κύμα.......ναυαγούν. Στης σιωπής το ακρογιάλι γαλήνη βρίσκουν της ζωής οι φυγάδες...............Επεί η μάλα πολλά μεταξύ, ουρεά τε σκιόεντα, Θάλασσά τε ηχήεσσα...........

Με τη Θάλασσα        Αρμενίζει η ματιά      Πάνω στο κύμα σκίζεται

 "Δεν θέλω να διαλογίζομαι ή να συγκρίνω
δικό μου καθήκον είναι να δημιουργώ"
γράφει ο ποιητής και συνεχίζει........

Oh! why was I born with a different face?  why was I not born like the rest of my race?  when I  look,each one starts!  when I speak,  I offend;  then Im silent & passive & lose every friend.  Then my verse I dishonour,  my pictures despise,  my person degrade & my temper chastise;  and the pen is my terror,  the pencil my shame;  all my talents I bury,  and dead is my fame.  Im either too low or too highly prized;  when elate I m envy'd,  when meek Im despis'd..........


αν ξέρεις αγγλικά τότε...
χτύπα εδώ

Μερικά ποιήματα του William Blake  (Songs Of Innocence and of Experience) Βλέποντας τις δυο συγκρουόμενες καταστάσεις της ανθρώπινης ψυχής.........

Μια μικρή ιστοριούλα για τον William Blake

.......Και ο Θεός χαμογέλασε....και ο άνθρωπος χαμογελούσε!!!Και ο άνθρωπος έχτιζε παλάτια για να στεγάσουν τη δίποδη κουταμάρα του, έχτιζε ναούς για να λατρεύουν τη ματαιότητά του, έχτιζε ομοιώματά του για να έχουν απογόνους οι αλυσίδες του μυαλού του............το ακρογιάλι της σιωπής ... ρουμπαγιάτ για τη θάλασσα και η δική μου η μοναξιά...Είναι περίεργος τελικά ο λόγος της ψυχής....όταν οι δρόμοι σε τρέχουν επάνω στο αδίστακτο μονοπάτι της σιωπής.........
ένα link...σε κάποιες σκέψεις...σε κάποια ποιήματα

Το μονοπάτι της σιωπής

Γλύστρισε η Ανατολή στο Πέλαγος    Έσφιξε το κύμα στην αγκαλιά της   Ταξιδεύει το φως στη ματιά

Kahlil Gibran

Σε αγαπώ γιατί είσαι αδύναμος μπροστά στο δυνατό καταπιεστή, και φτωχός μπροστά στον άπληστο πλούσιο. Γι'αυτό χύνω δάκρυα για σένα, για να σε παρηγορήσω. Και μέσα από τα δάκρυά μου σε βλέπω μέσα στην αγκαλιά της δικαιοσύνης, να χαμογελάς και να συγχωρείς τους διώκτες σου.....Είσαι ο αδελφός μου και σε αγαπώ...Όποιος κι αν είσαι!......

Kahlil Gibran
Αραγε τελειώνει το τραγούδι της θάλασσας στις ακτές
ή
στις καρδιές εκείνων που το ακούνε;

"Γλυκιά είναι η σοφία  που η φύση δίνει.
Το άτακτο μυαλό μας διεστρεβλώνει
τις ωραίες μορφές των όντων.
Η ανατομία που διαπράττουμε σκοτώνει"

Μια φωτογραφία της Μυτιλήνης όταν κάποτε έβρεχε....τελικά και με βροχή
αλλά και χωρίς βροχή οι άνθρωποι παραμένουν ίδιοι...η μόνη διαφορά είναι
ότι αυτοί που κρατούν ομπρέλα δεν βρέχονται ενώ αυτοί που δεν έχουν
ομπρέλα γίνονται μούσκεμα....
και μην ξεχνάτε ποτέ το τραγούδι που λέει.........
"αναρωτιέμαι ποιος θα σταματήσει τη βροχή...."

   Η ΟΥΤΟΠΙΣΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΙΑΜΒΟΥΛΟΥ
από το βιβλίο του Παναγή Λεκατσά
Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
"οι νόμοι σας, μου φαίνονται σαν τον ιστό της αράχνης....τα μικρά έντομα  πιάνονται πάντα σ' αυτόν, ενώ τα μεγάλα πάντα τον τρυπούνε και περνάνε"
μια μικρή ιστοριούλα.... για την Πολιτεία του Ήλιου....για τον Αριστόνικο...  "εμπλήσας άπασαν αποστάσεων και πολέμων την Ασίαν"....διαβάστε το βιβλίο
εδώ χτυπάς και διαβάζεις

 τελικά κάθισα και έγραψα τα παρακάτω ...μη με ρωτάτε γιατί ούτε που ξέρω
αλλά είναι μεγάλη δουλειά (γράψιμο)...αν ενδιαφέρεστε να μάθετε...για τον
Iggy & τους Stooges δεν θα βρείτε πουθενά καλύτερο!
............................................................................................
.this is iggy!
IGGY POP + STOOGES

παραθέτω κάποιες ιστοριούλες του βιβλίου "Η Αμερική δεν υπάρχει "
απευθύνονται σε όλους εκείνους που οι δρόμοι τους δεν είναι τόσο απατηλά
ελεύθεροι....όπως και να γίνει είναι ιστορίες βαρεμένες.. καμμιά σχέση με
την καλλιέργεια της γης......η του μαυλού.... γιατί ποτέ μου δεν θάθελα να σας
κάνω αγρότες ή κουλτουριάρηδες......και για να σας βγάλω από την αγωνία
σας λέω μόνον τούτο και το οποίο αποτελεί και την φιλοσοφία μου...
η φιλοσοφία πηγάζει μέσα από την ηλιθιότητα!!
και μην ξεχνάτε ποτέ την παροιμία
"από τρελό και από παιδί μαθαίνεις την αλήθεια"

Η γη είναι στρογγυλή
Ο θείος Γιόντοκ
Ο άνθρωπος που δεν ήθελε να ξέρει τίποτα
Ενα τραπέζι είναι ένα τραπέζι
Ο άνθρωπος με τη μνήμη
Peter Bichsel

 

Διογένης και Αλέξανδρος "Μη μου στερείς αυτό που δεν μπορείς να μου δώσεις"

Tell me, Oh! Dog!, who is the man whose monument thou art guarding?
He is no one but the Dog Himself! But who could have been this man,
the Dog Himself? Diogenes, indeed! And what is his place of origin?
He was a man from Sinope. He who used to live in a tub? Yes, indeed,
he himself! But now, in his death, he lives among the stars!
Diogenes and Alexander the Great

θα ήταν κρίμα αν μπόρεσες και άντεξες μέχρι εδώ και δεν ρίξεις μιά ματιά!!
στον Διογένη...σ' αυτόν το σκύλο!
Ο ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ ΣΚΥΛΟΣ

Sign My GuestbookGuestbook by GuestWorldView My Guestbook


ziggy@mail.otenet.gr