Η απόλυτη μοναξιά με χτύπησε, όπως χτυπά τους περισσότερους από μας,, χμ? χρησιμοποίησα πληθυντικό αριθμό!! Σαν να  εννοούσα  ότι και κάποιοι άλλοι συμπάσχουν μαζί μου….συμπάσχουν!!! καμιά φορά οι λέξεις παίζουν περίεργα παιγνίδια  στην κατανόηση των προτάσεων….που γράφουμε…σπεύδω λοιπόν ταχέως και διορθώνω αυτό που έγραψα…και αντί για συμπάσχουν ….θα γράψω …χμ? τώρα που ξαναδιαβάζω αυτά που έχω γράψει…αντιλαμβάνομαι ότι πολλές λέξεις θέλουν αλλαγή!!…άντε τελευταία προσπάθεια να επαναπροσδιορίσω τον κυκεώνα του μυαλού μου…….συνεχίζω……
              Η απόλυτη μοναξιά ήρθε και με βρήκε…όπως με βρίσκει άπειρες φορές απ’ ότι μπορώ και θυμάμαι…με πλησίασε …κάθισε μαζί μου…και ας μου επιτρέψετε να την ονομάσω …και να την προσδιορίσω….μοναξιά? ίσως τα λεξικά να  γράφουν ..ότι μοναξιά είναι το να ζει κανείς μόνος του…..ίσως να εννοούν τον έρημο τόπο…. Ίσως  να επεξηγούν … κουραστικά ..δίνοντας μάταιες εξηγήσεις, που κανείς δεν θέλει να ξέρει, κανείς να κατανοήσει γιατί ο καθένας από εμάς τραβά τον δικό του μοναχικό δρόμο….έχει τη δικιά του μοναξιά.
              Ποτέ μου δεν θα ήθελα να ήμουν κριτής …δεν υπήρξα άλλωστε….. ούτε των λεξικών … αλλά   ούτε και της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά ας μου επιτραπεί να γράψω δύο λογάκια για τη μοναξιά….ούτως ή άλλως εγώ γράφω…….ο εαυτός μου την αισθάνεται
              Μοναξιά λοιπόν …είναι Η ΜΟΝΑΞΙΑ ..έναρθρος λέξη πάντα  και θηλυκού γένους…τη γράφω πάντα με το αρχικό «Μ» κεφαλαίο….ήτοι: Μοναξιά… όπως αρμόζει σε γυναίκες …. σε Κυρίες  οι οποίες είναι Κυρίες με το Κ, κεφαλαίο…. Είναι σύνθετος λέξη αποτελούμενη από το μόνος + αξιώ….και σε ελεύθερη απόδοση η σημασία της είναι… αξιώ…ζητώ…θέλω να είμαι μόνος…. Μόνος μου…. Εγώ και ο εαυτός μου….αλλά δεν έχει τόση μεγάλη σημασία .. η σημασία της λέξεως .. όσο έχει η λέξη καθ’ εαυτού.. η Μοναξιά .
              Οι περισσότεροι άνθρωποι σε αυτόν εδώ τον πλανήτη…. Όταν χρησιμοποιούν αυτή τη λέξη, υποδηλώνουν κάτι μίζερο… κάτι το μεμπτόν.. αλλά ωιμέ!! Πλανώνται …..πλάνην οικτράν …έχουν γράψει τόσα και τόσα βιβλία…. Έχουν γράψει τόσα και τόσα άσματα….ποιήματα… και.. και… μέχρι και επιστήμη ολόκληρη ασχολείται με τη λέξη.. Μοναξιά…. Υπάρχουν γιατροί που κερδίζουν το ψωμί τους … θεραπεύοντας τη Μοναξιά… φαρμακοβιομηχανίες παράγουν εκατομμύρια χάπια .. προσπαθώντας να θεραπεύσουν ασθενείς πάσχοντες από τη Μοναξιά… Ήκουσον! Ήκουσον! Η Μοναξιά δίνει κέρδη ακόμη και στις κατασκευαστικές εταιρείες επίπλων…. Όρα…αναπαυτικές καρέκλες ασθενών!!!!
              Ίσως να εννοήσατε… ίσως λέω …ότι  κρύβονται πίσω από τη Μοναξιά τα διαπλεκόμενα συμφέροντα… ας με συγχωρέσετε για την έκφραση…αλλά είναι έκφραση σοσιαλιστική, έκφραση της εποχής μας και επειδή όπως λέει και το τραγούδι… το οποίο μεταφράζω στα ελληνικά…..λοιπόν!! είμαι ένα μοντέρνο άτομο….φυσικά και είχαν περάσει από τα αυτιά μου…αυτά….γιατί έχω απεριόριστη θέληση για ζωή….(δεν θα σας γράψω όλο το τραγούδι ε??)…. Συνεχίζω….όταν υπάρχουν τόσα και τόσα συμφέροντα…. πίσω από τη Μοναξιά…πως θέλετε αυτή να εξαληφθεί από το λεξιλόγιο μας… από τα λεξικά….και εν τέλει από τη ζωή μας?…. οι πάντες γύρω μας προσπαθούν να επιβάλλουν τη Μοναξιά σαν μια ασθένεια του καιρού μας…. Σαν κάτι που θέλει χάπια…. που θέλει γιατρούς…. βελονισμούς και τριβολισμούς… μάγους και κουρσάρους…κομπάρσους και ηθοποιούς.
             Μοναξιά …η Μοναξιά …η Μοναξιά μου, που είναι συγκάτοικος μου, φίλος μου…και αγαπητικιά μου…ποτέ μου δεν με πρόδωσε…η δικιά μου μοναξιά…κάθεται μαζί μου με τις ώρες και μου εξηγεί και τα πιο απλά πραγματάκια… έχει μεγάλη υπομονή η μοναξιά μου…είναι συνοδοιπόρος στα βήματα μου όταν αυτά με πάνε σε ατραπούς που πάει το μυαλό μου…η μοναξιά μου.. με ακολουθεί εκεί που δεν πάνε οι δρόμοι….η μοναξιά μου είναι η πιο πιστή σύντροφος μου….ποτέ της δεν με πρόδωσε… ποτέ της δεν με παράτησε μόνο.. η μοναξιά μου….
                      Για να νοιώσω άνετα ….μου χρειάζεται άπλα…ελεύθερο πεδίο….χρειάζομαι ελευθερία χώρου….γι’ αυτό παλεύω με τα πράγματα που βρίσκονται γύρω μου….και όπως είχε πει κάποιος άλλος ….μη μου στερείς αυτό που δεν μπορείς να μου δώσεις….δεν ζητώ κι εγώ τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από τη Μοναξιά μου……μην μου πετάτε λοιπόν την αφέλεια σας, το γέλιο σας, το πνεύμα σας, την αποστασιοποίηση σας;…γιατί μπορεί να αφυπνιστεί ο εαυτός σας και ν’ ανακαλύψει τις συνθήκες  …του διαλόγου…και να μην ξεχνάτε ποτέ ότι …εκεί όπου η επικοινωνία πασχίζει να γίνει αληθινή….οι μικροπαρεξηγήσεις δεν είναι εγκλήματα.
 

go back