Η "Κραυγή" ο γνωστός πίνακας του Έντβαρντ Μύνχ....
"Ένας άνθρωπος, που το πλήθος -ορατό μόνον από αυτόν- τον έχει εξουθενώσει, ουρλιάζει ξαφνικά για να σπάσει τον κλοιό, να θυμηθεί ποιός είναι, να ξαναμπεί στο πετσί του. Σιωπηλές συγκατανεύσεις, παγωμένα χαμόγελα, άψυχα λόγια, μαλθακότητα και ταπείνωση, όλα κομμάτια σε κάθε του βήμα, μαζώνονται, μπαίνουν μέσα του , τον εξορίζουν από τους πόθους και τα όνειρά του..."

Ραγίζουν οι καρδιές ..... ράκος γίνεται της ψυχής το ιμάτιο....
Τίποτε δεν αλλάζει.......
Σκηνοθετημένος ο κόσμος....μονοπάτια ταμένα στην ειμαρμένη, ακολουθούν τη μνήμη των προγόνων
Όμως...πάντα θα κραυγάζω τα όνειρα μου.....πάντα θα σκοτώνω τις μνήμες μου
King Biscuit Man

| Η Κραυγή | |Το Τέλος | | Ποτέ Μην Σκεφθείς | | Το Μηδαμινόν Ποίημα | | Η Καρδιά και το Όνειρο |

Η Κραυγή
Μακάριοι οι τηρούντες το νόμο!
Μακάριοι οι ευτυχείς δουλοπάροικοι!
Μακάβριο το θέαμα των ονείρων μου!
Μακάβριο το φιλί της ζωής μου και του Ιούδα!

Επέρχονται όμως καταδίκες λαμπρές, ξανάρχονται ημέρες ζωής
Αίσιοι οιωνοί προδικάζουν την αυριανή ημέρα
Ακτίνα φωτεινή, τρυπά την έρημη πόλη, μια πίστη ανθίζει στη ψυχή μου
Ο κώδικας του νόμου ανεμίζει τη ρομφαία

Το φως που κρύβει η νύκτα όμως κοιτώ και κραυγάζω!!
Ωιμέ! Ωιμέ! Πεθαμένοι αετάνθρωποι φυλάν τον Καύκασο
Τριγύρω μου ξετυλίγονται οι καπνοί, οι οσμές των ιδρωμένων αστών!
Τα όνειρα ξυπνούν μέσα μου, όνειδος το αύριο, ψέμα το χτες!

Η κραυγή, διατρυπά το είναι μου
Περπατώντας μόνος μου σε αυτήν την έρημη γη
Ακούω την ηχώ να μου ψιθυρίζει πικρά λόγια
Ποτέ ξανά! Ποτέ ξανά! Ποτέ ξανά!

Μένω εδώ, εδώ, σε αυτόν τον ανήλιο τόπο
Δεν θέλει σκέψη να ξεχάσω την καταδίκη μου
Τις συμφορές μου μόλις έπαψα να κλαίω
Καρτερικά θα περιμένω την Ιω ή τον Ηρακλή

Τίποτε δεν με κάνει να ξεχωρίζω από τη ράτσα μου
Γεννήθηκα διαφορετικός από  τους άλλους ανθρώπους;
Βλέπω τα πάντα, είμαι τυφλός!
Είμαι φυλακισμένος, αισθάνομαι ελεύθερος!

Κοιτώ τον ήλιο, είναι μακριά όπως και τα όνειρα
Προχωρώ ανύποπτος στον δρόμο που χάραξε η τύχη
Τραγουδώ περήφανα  τις λέξεις:
Είμαι εγώ-----είμαι εγώ-----είμαι εγώ!!!
Κοίτα με για τελευταία έστω φορά---μην φεύγεις.
King Biscuit Man

Το τέλος
Απολιθωμένα δάση, καρδιές, πλάτες
Υστερικές κραυγές τρυπούν το νου
Αλυσοδεμένος κοιτώ τον ουρανό
Καρτερόντας την Ιώ ή τον Ηρακλή
Βλέπω τ' αστέρια να πέφτουν
Κάνω μια ευχή
Ποτέ ξανά! ποτέ ξανά! ποτέ ξανά!
Πότε θα τελειώσει! πότε θα τελειώσει!
King Biscuit Man


Ποτέ μην σκεφτείς
Ημέρα δεύτερη! ημέρα πρώτη! ημέρα τρίτη!
Καμιά δεν δείχνει το ξημέρωμα
Οι μορφές, οι ίδιες μορφές.....δεν αλλάζει τίποτε
Μακριά η ηχώ δεν με ακούει
Ζω την μέρα....δεν βλέπω τον ήλιο
Μαρμαρωμένος! με κοιτούν δεν με βλέπουν
Χαμένος στον παράδεισο ακολουθώ τα μονοπάτια της λήθης
Άνθρωποι ...παντού...άνθρωποι...χειραψίες...χαμόγελα
Ποτέ μην σκεφτείς, ποτέ μην νοιώσεις
Κάποιες δυσβάστακτες ακτίνες φωτός
Που τρυπούν την καρδιά, διατρυπούν τις μορφές
Ποτέ μην σκεφτείς γιατί θα νοιώσεις
King Biscuit Man

Το Μηδαμινόν Ποίημα
Να προλάβεις την ζωή, εμπρός! εμπρός! Βήμα ταχύ!
Γλώσσες βγαλμένες, ανάσες βαριές, λάβρες, διψασμένες!
Να φτάσεις που; να προλάβεις τι; να κερδίσεις τι; Χρήμα παχύ;
Οι ζωές όλων μας, στον βαρκάρη είναι ταγμένες!

Των ανθρώπων τα λόγια, της ζωής τα βιβλία
Στην πυρά τα πετάμε, άπιαστα κυνηγούμε πουλιά
Της άρνησης, πάντα φορούμε τη σιδηρά πανοπλία
Μελίρρυτες φωνές, δακρύβρεχτη της τιμής η γουλιά

Επαρμένοι οι άνθρωποι, άρρητη ευφροσύνη
Ευμάρεια επικρατεί, ο κόσμος όλος επιδοτείται
Προϊόντα διαίτης, ολετήρας η εμπιστοσύνη
Στους δρόμους η μολότοφ, πυροδοτείται

Εορτάζει ο ήλιος, αρχίζει της σιωπηλής μέρας η κρίση
Ανάλγητος κόσμος, τον χαμό του με μένος πενθεί
Έρπει ο άνθρωπος, ξεκινά της άμοιρης ζωής η ανάκριση
Στης καρδιάς τον χειμώνα , το ρόδο του Μάη δεν ανθεί

Χάθηκε η θέληση, τίποτε πια δεν αναμένω
Μεσεγγυητής δεν είμαι, ατενίζω την ροπή
Με παρρησία ομιλώ, μια ανάσα προσμένω
Στα μάτια μου βλέπω της ζωής την τροπή
King Biscuit Man

Η Kαρδιά και το Όνειρο
Το ποντοπόρο όνειρο μιας νεφελώδους  νύκτας
Στην πόρτα του παραδείσου με προσάραξε
Τις βαριές αμπάρες της, σήκωσε για μένα
Η θέα που αντίκρισα, ξύπνησε την καρδιά μου

Ευθύς, έριδες άρχισαν!
Έρμαιο του ονείρου η καρδιά!
Καπετάνιος της βάρκας μου, το όνειρο
Πρόσφυγας εγώ σε άλλον κόσμο

Τη θαλασσοδαρμένη καρδιά, άκουσα να κραυγάζει
Τι θέλω σε αυτό το μέρος;
Τι ζητώ στην χώρα των θεών;
Τι ψάχνω στον παράδεισο να βρω;

Το επαρμένο όνειρο, ξέβρασε ανταριασμένη βοή
Εδώ η αρμονία, εδώ η ησυχία
Εδώ παρίσταται η αιωνιότητα
Εδώ αντιστέκεται στους πειρασμούς, η θέληση

Απατηλό όνειρο, φύγε μακριά μου
Άμοιρη καρδιά, έλα πιο κοντά μου
Δεν θέλω αρμονία, αιωνιότητα και ησυχία
Γεννήθηκα σε σχεδία, στο μέσον του πελάγους ναυαγός.
King Biscuit Man

King Biscuit Man