ΗΤΤΑ
Ήττα, Ήττα μου, μοναξιά μου κι ερημιά μου
Είσαι για με ακριβότερη κι από θριάμβους χίλιους
Κι στην καρδιά μου γλυκύτερη, από του κόσμου όλη τη δόξα

Ήττα, Ήττα μου, αυτογνωσία και αψηφισιά μου
Ξέρω με αφορμή δική σου, πως είμαι νέος ακόμα και γοργοπόδαρος
Κι απαγίδευτος σε μαραμένες δάφνες
Και μέσα σου βρήκα μοναξιάς απάγκειο
Και τη χαρά εκείνου που αποφεύγετε και καταφρονιέται

Ήττα, Ήττα μου, αστραπόβολο σπαθί, και ασπίδα μου
Στα μάτια τα δικά σου διάβασα
Πως ενθρονισμένος θα πει σκλαβωμένος
Και καταληπτός, ισοπεδωμένος
Και αδραγμένος, δε σημαίνει άλλο παρά ολοκληρωμένος
Όταν πια, σαν ώριμο φρούτο, πέφτεις ανάλωμα

Ήττα, Ήττα μου, τολμηρέ μου σύντροφε
Θα ακούσεις τα τραγούδια μου και τις κραυγές μου και τις σιωπές μου
Εσύ κι άλλος κανένας, θα μου μιλάς για φτερουγίσματα
Και για θαλασσινές βιασύνες
Και για βουνά που λαμπαδιάζουν μέσα στη νύχτα
Και μόνο εσύ θα σκαρφαλώσεις, στην απότομη και βραχόσπαρτη ψυχή μου

Ήττα, Ήττα μου, αθάνατο θάρρος μου
Συ και εγώ θα γελάμε μαζί, με την καταιγίδα
Και θα σκάβουμε τάφους για εκείνα όλα που πεθαίνουν μέσα μας
Και θα στεκόμαστε αποφασιστικά στον ήλιο
Και θα είμαστε επικίνδυνοι
 

King Biscuit Man
go back