Φίλε μου, δεν είμαι εκείνο που φαίνομαι. Η εμφάνιση μου δεν είναι άλλο παρά ένα ντύμα που φοράω-φροντισμένα υφασμένο ρούχο-που με προστατεύει από τα ερωτήματά σου κι εσένα από την ολιγωρία μου.
Το «εγώ» σε μένα, φίλε μου, σπίτι του έχει το σπίτι της σιγής, και μέσα σ’ αυτό θ’ απομείνει για πάντα, απαρατήρητο, απρόσιτο.
Δε θέλω να σε κάνω να πιστέψεις  τα όσα λέω κι ούτε να εμπιστευτείς τα όσα κάνω – γιατί τα λόγια μου δεν είναι άλλο παρά οι δικές σου σκέψεις ηχοποιημένες και οι πράξεις μου, οι δικές σου ελπίδες δραματοποιημένες.
Όταν εσύ λες: «ο αγέρας πνέει ανατολικά», λέω κι εγώ: «Ναι, ανατολικά πνέει», γιατί δε θέλω να σε αφήσω να μάθεις πως ο νους μου δεν κατοικεί πάνω στον αγέρα, μα πάνω στη θάλασσα.
Δεν μπορείς να καταλάβεις τις ποντοπόρες σκέψεις μου, κι ούτε θα σ’ άφηνα να τις καταλάβεις. Θέλω να είμαι μοναχός μου με τη θάλασσα.
Όταν είναι μέρα για σε, φίλε μου, είναι νύχτα για μένα. Κι όμως και τότε ακόμη μιλώ για μεσημέρια που χορεύουν πάνω στους λόφους και για πορφυρές σκιές που κρυφογλιστρούν στις πεδιάδες, άκρη σ’ άκρη. Γιατί εσύ δεν μπορείς ν’ ακούσεις τα τραγούδια του σκοταδιού μου κι ούτε να δεις τα φτερά μου να φτεροκοπάνε προς τ αστέρια – και με χαρά μου, δε θα σε αφήσω να τα δεις ή να τ ακούσεις. Θέλω να είμαι μοναχός μου με τη νύχτα.
Όταν εσύ ανεβαίνεις τα Ουράνια σου, κατεβαίνω εγώ την Κόλαση μου – όμως και τότε με καλείς ακόμα πάνω από το αγεφύρωτο βάραθρο: «φίλε μου και σύντροφέ μου» και σου αντιφωνάζω: «σύντροφέ μου και φίλe μου» –γιατί δε θέλω εσύ να δεις την Κόλασή μου. Η φλόγα θα έκαιγε την όραση σου κι ο καπνός θα έπνιγε τα ρουθούνια σου. Κι αγαπώ υπερβολικά την Κόλασή μου, που να μη θέλω κι εσένα για επισκέπτη της. Θέλω να είμαι μοναχός μου με την Κόλασή μου.
Αγαπάς την αλήθεια, την ομορφιά, τη δικαιοσύνη. Κι εγώ, για λογαριασμό σου παραδέχομαι, λέω πως είναι καλό και πρέπον ν’ αγαπά κανείς τέτοια πράγματα. Μα μέσα στην καρδιά μου γελώ γι’ αυτές τις αγάπες σου. Κι όμως, να δεις δε θα σε αφήσω, το γέλιο μου. Θέλω να γελώ μοναχός μου.
Φίλε μου, είσαι καλός, προφυλακτικός και σοφός. Μάλιστα : είσαι τέλειος – κι εγώ, λοιπόν σοφά σου μιλώ, προσοχή γεμάτος. Κι όμως είμαι τρελός. Μα φοράω στην τρέλα μου μια μάσκα. Θέλω να είμαι τρελός μοναχός μου.

King Biscuit Man

go back