"Ήρθα να πω ένα λόγο, και θα τον πω τώρα.
Αλλά αν ο θάνατος μ' εμποδίσει,
ο λόγος θα ειπωθεί από το αύριο,
γιατί το αύριο ποτέ δεν αφήνει μυστικά
μέσα στο βιβλίο της αιωνιότητας."
Kahlil Gibran

  Ίσως το "αύριο" να πέταξε στο διάβα μου ένα βιβλίο, ένα βιβλίο μηδαμινής αξίας σε δρχ...... ποτέ μου δεν είχα σταθερή στέγη..... ποτέ μου δεν είχα δικά μου πράγματα...... κι αν μερικές φορές κατείχα κάποια πράγματα.....τα μοίραζα....  ή τα εγκατέλειπα πίσω μου..... πάντα μου άρεσε να χάνομαι μέσα στην ομίχλη στο δρόμο της σιωπής και να ντύνομαι με της μοναξιάς τα ρούχα...
Όταν κάποτε βρήκα ένα μέρος να μείνω, άρχισα να μετρώ τα υπάρχοντα μου..... κάποια σκόρπια LP's, μια κιθάρα και ένα βιβλίο που είχε πετάξει το αύριο στο δρόμο μου....... μια πλήρης αποτυχία το παρελθόν μου, μια δυστυχία το μέλλον μου, πολλοί μου το ανέφεραν και γέλαγαν  με τα υπάρχοντα μου....... μερικοί μάλιστα χάρηκαν γιατί είδαν κάποιον που αντιπαθούσαν να σέρνετε πάνω στην γη των προγόνων τους..........
Όμως κατείχα ακόμη το βιβλίο, ήταν πολυτιμότερο απ' όλο το χρυσάφι του κόσμου. Ήταν μια ανεκτίμητος περιουσία, μετρητά στην καρδιά, καταθέσεις στην ψυχή......του ανθρώπου. Κανείς δεν καταλάβαινε αφού είμαι φτωχός πως θεωρώ εαυτόν πλούσιο......κι έτσι έγινα τρελός, ο τρελός του χωριού και κανείς δεν ασχολείται πλέον μαζί μου.
Ποτέ μου δεν ύψωσα τον τόνο της φωνής μου καθώς και ουδέποτε υπερασπίστηκα τον εαυτό μου ούτε και θα τον υπερασπίσω, προτιμώ να καώ στην πυρά παρά να διαφύγει από το έρκος των οδόντων μου ένας λόγος που θα με ανυψώνει......
Η καρδιά μου είναι μεγάλη κι αντέχει, είμαι ο γιος της θλίψης και η θλίψη είναι μεγάλη για να χωρέσει σε μικρές καρδιές.......πάντα θα περιμένω τη χαραυγή, με υπομονή γιατί δεν είμαι ο γιος του σκοταδιού.....
Έκανα ένα μεγάλο λάθος κι τώρα το αναγνωρίζω και υπόσχομαι από δω και μπρος οτι.....θα δίνω στους ανθρώπους περισσότερη αγάπη....περισσότερη καλωσύνη......περισσότερη ευγένεια ώστε, όταν τελειώσουν τα φαρμακερά βέλη της φαρέτρας τους και  αρχίσουν να κοιτούν το οπλοστάσιο τους για όπλα που σκοτώνουν .....η αγάπη, η καλωσύνη κι η ευγένεια θα μπορέσουν να χτίσουν ένα μικρό απόρθητο κάστρο στην καρδιά τους......απαραβίαστο...δεν θα μπορεί να το κυριεύσει η κακία και το μίσος.......κι όταν γεμίσουν πάλι το οπλοστάσιο τους με φαρμάκι, θα υπάρχει το μικρό καστράκι της αγάπης, της καλωσύνης και της ευγένειας που θα ψυθιρίζει στ' αυτιά τους την ύπαρξη του.....γιατί η ύπαρξη έστω κι ενός ασήμαντου...κόκκου αγάπης μέσα στην καρδιά του ανθρώπου, εμπρός στην έρημο της κακίας και του μίσους...δεν είναι υπερβολή... είναι η αρχή της γνώσης.....είναι η αρχή της αγάπης για αυτό το έρημο πλάσμα που ονομάζεται... άνθρωπος......
Μπορεί να σκοτώνουν το λουλούδι της καρδιάς μου....καθημερινά....αλλά το ποτίζω με τον πόνο και το δάκρυ...
Ο πόνος και το δάκρυ ζωντανεύουν κάθε νεκρό λουλούδι......το κάνουν το πιο όμορφο, το πιο εωδιαστό....το πιο ζωντανό....πάντα θα ευωδιάζει τις πονεμένες καρδιές.......πάντα θ΄αγαπά τον άνθρωπο....γιατί ο πόνος του ανθρώπου δεν έχει τελειωμό................
King Biscuit Man

Παραθέτω κάποιες ιστοριούλες ... κάποιους λόγους του Kahlil Gibran
Υπάρχουν τόσα πολλά πράγματα που θα ήθελα να πετάξω εδώ μέσα
αλλά ο χρόνος και ο χώρος...μου δένει τα χέρια.....διάλεξα πάντως εκείνα που αγαπώ περισσότερο

"Όταν λες τα προβλήματα σου σε κάποιον, καταθέτεις μαζί και την καρδιά σου
Εάν αυτός έχει μεγάλη καρδιά σ΄ευχαριστεί....Εάν είναι μικρόψυχος...σε περιφρονεί"
Kahlil Gibran

Η Νιότη και η Ελπίδα

Ησύχασε, Καρδιά μου

Η Ψυχή μου με ορμήνεψε

Η Φωνή του Ποιητή

Η ψυχή

Η αποκάλυψη

Για τη Ζωή

Όταν η θλίψη μου γεννήθηκε

Η σκέψη σας κι η σκέψη μου

Ο Ποιητής

Ο μέγας πόθος

Στην πύλη του Ναού

Η Νύχτα

Ήττα

Ο Εσταυρωμένος

Εσείς κι Εγώ

Φίλε μου

Εκείνος που παραπονιέται, αμφιβάλλει για τη Ζωή, και εγώ είμαι πιστός.
Πιστεύω στην αξία της πίκρας που είναι ανακατεμένη με κάθε γουλιά που πίνω από την κούπα της Ζωής.
Πιστεύω στην ομορφιά της θλίψης που λαβώνει την καρδιά μου. Πιστεύω στο τελικό έλεος αυτών των ατσάλινων δακτύλων που συνθλίβουν την ψυχή μου.

Κάποιες από αυτές είναι παραφρασμένες, έσβησα ή έβαλα κάποια άλλα λόγια....έτσι αισθανόμουν την ώρα που τις έγραφα......

"Είστε πολλοί και είμαι ένας, πέστε ότι θέλετε για μένα και κάντε με ότι θέλετε.
Το πρόβατο μπορεί να πέσει βορά στους λύκους μες στο σκοτάδι της νύκτας,
αλλά το αίμα του θα βάψει τις πέτρες της κοιλάδας
μέχρι τον ερχομό της αυγής και το ανέβασμα του ήλιου"
"Γιουχάννα ο Τρελός"

Εδώ τελειώνω δίνοντας σας ένα link
Που έχει τα πάντα εις την αγγλικήν γλώσσα
Ευτυχώς που υπάρχουν και κάποιοι που στέλνουν φως στο σκοτάδι του διαδικτύου
King Biscuit Man

King Biscuit Man

go back