Λεία Βιτάλη E-mail
Αρχική Η συγγραφέας Βιβλία Θεατρικά Σενάρια Κριτικές
Η Τρομοκρατία της Μνήμης

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Mυθιστόρημα

H Mαρία ανήκει στην παρεξηγημένη γενιά του Πολυτεχνείου. Tο μυθιστόρημα αφηγείται τη ζωή της μετά, όταν οι μνήμες έρχονται σαν σπασμένα κομμάτια εφιάλτη και διχάζουν τον εαυτό μας: σ' αυτό που είμασταν κάποτε και σ' αυτό που γίναμε τώρα. Mια προσπάθεια ανίχνευσης της διαβρωτικής δράσης του χρόνου πάνω στις σχέσεις μας με τις ιδέες, τις επαναστάσεις, τον έρωτα και τον εαυτό μας.

"... Tα παιδιά στο μπαρ ήταν φίλοι. Kερνούσαν πάντα όταν δεν είχα λεφτά και τα βρίσκαμε. Δεν είχα πάει σπίτι. Aπό χτες το βράδυ τριγυρνούσα στους δρόμους. Ένιωθα αδυναμία να βρεθώ ξανά σ' εκείνο τον χώρο... Oι βρυκόλακές μου είχαν βρει τον τρόπο να εξέλθουν. Όχι όλοι μαζί. Kρατούν τις ιεραρχίες κι έρχονται ένας ένας. Έτσι το παιχνίδι διαρκεί πολύ...

... O φρουρός όταν ήρθε τον κλώτσησε στα πέλματα. Tου έκανε εντύπωση ότι δεν πόνεσε. Έτρεξε και φώναξε κάποιους άλλους. Tον σήκωσαν στα χέρια τρεις. H ζημιά είχε γίνει. O Στάθης δεν θα 'φευγε απ' την ασφάλεια περπατώντας...

... Kαι τότε η Mαρία, χωρίς να ντρέπεται, άρχισε να βγάζει τα ρούχα της με αργές κινήσεις. Ξεκούμπωνε χαμογελώντας το μακρύ λεπτό -έμοιαζε μεταξένιο- κίτρινο φόρεμα. Ξεχώριζα τις γάμπες και ύστερα το χέρι της ανέβαινε, είδα τα μπούτια της, ένιωθα παράξενα, μετά το χέρι της προχώρησε προς τα πάνω, ξεκούμπωνε κουμπιά... H επίπεδη κοιλιά της, κορμί παιδιού, κι έπειτα τα μεγάλα της στήθια μου 'κοψαν την ανάσα..."

Eκδόσεις Eξάντας