ΤΖΙΝΙΣ Χ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 

 

 

 


================ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ================

Πρώτα να είσαι άνθρωπος

μετά το κάτι ΑΛΛΟ,

μικρό ασήμαντο μυαλό

ή διάνυα μεγάλο.

**********************

Από το βιβλίο. -ΜΙΑ ΘΕΣΗ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΘΕΣΗ (Β4)- (Ποιήματα - Φωτεινό σκοτάδι).

Τα ποιήματα αυτά δεν γράφονται για ποίηση αλλά διότι μα τον τρόπο αυτό εκφράζομαι σύντομα, ποιοτικά, απλά, και διότι αποστηθίζωνται εύκολα. (Μερικά από τα 250).

ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΕ οποιοδήποτε δημοσίευση άνευ αδείας.

========= Στα όσα ακολουθούν, Εξαιρούνται η Εξαιρετικές Εξαιρέσεις. = (ΕΕΕ) ====

Αντιδράστε και διαψεύστε μου, και αν κάπου έχω άδικο πέστε μου,

για να πλησιάσουμε στην πληρότητα, την αλήθεια και την πραγματικότητα.

Κάθαρμα στα καθάρματα, καλός με τους καλούς,

άδικος με τους άδικους, αγνός με τους Αγνούς.

Προσαρμογή χρειάζεται σ’ όλες τις περιστάσεις,

Για ν’ απονείμεις δίκαιο σωστά να το μοιράσεις.

Όλα αμφισβητείστε τα, και απ' αρχή ζυγίστε τα. και όταν δεν μπορείτε.... να τα παραδεχτείτε.

Κανέναν δεν χαρίζουμε όποια κ' αν έχει θέση, και στέλνουμε τα αίσχη του στη μάπα του

πεσκέσι.

------------------ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΑ-----------------

ΠΗΓΗ ΚΑΘΕ ΑΞΙΑΣ: ΟΙ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ  (Σελ. 7)

Δουλεύουν οι αισθήσεις είσαι ζωντανός, υπάρχουνε τα πάντα γη και ουρανός.

Σχετικός με σένα που σε ζωντανός, υπάρχουνε τα πάντα κόσμος φωτεινός.

Μέσα απ' της αισθήσεις παίρνουνε αξία, ο θεός η φύσης και η δημιουργία.

Κάθε τι υπάρχει σχετικός με τα' άλλο, δίπλα κάτι ακόμα μόνον άμα βάλω.

Κι αν εσύ πεθάνεις όλα θ' είναι ξένα, δεν υπάρχει τίποτα σχετικός με σένα.

Σβήνει θλίψη πόνος χρήμα δόξα πλούτοι, για σένα δεν υπάρχει η ζωή ετούτη.

Ούτε γη και άστρα ζώα και φυτά, ψέματα κ' αλήθειες έργα τεχνικά.

Ούτε φιλοσόφους και κουτούς λαούς, ούτε παραδείσους και καλούς θεούς.

Κάποτε τα πάντα όλα θ' ηρεμήσουν, στην ανυπαρξία θα ξαναγυρίσουν.

 

ΥΠΑΡΞΗ ΑΝΥΠΑΡΞΙΑΣ     (Σελ. 7)

Μέσα απ' την ανυπαρξία έρχεσαι μες στην αξία,

με τρανή διαδικασία κ΄ υπερύψηλη σοφία.

Έρχεσαι μέσα στη φύση άμορφος ή και φτωχός,

 και μα κόπο και θυσίες γίνεσαι μικρός θεός.

Κ' όταν ποια διαπιστώσεις τι' έχεις κάνει στη ζωή σου,

 τότε βρίσκεσαι στο τέλος όπως λεν στην παρακμή σου.

Βλέπεις τότε τη ζωή σου όπου έφυγε και πάει,

άξιζε όμως τον κόπο μια που πίσω δεν γυρνάει;

Η σοφία και η γνώσης τα λεφτά και τα παλάτια,

είναι όλα ψευδαισθήσεις κ΄ όλα γίνονται κομμάτια.

Τι κ' αν λάμψεις σας αστέρας ή ασήμαντος φτωχός,

 ίδια μύρα σε προσμένει εις το τέρμα δυστυχώς.

Ή απότομα στον τάφο τι στιγμή αυτή που γράφω,

δίχως καν προεργασία και ας έγινες θυσία. 

Ή σιγά σιγά γεράζεις χάνεις νιάτα και αξία,

και γυρνάς ανυπερθέτως στην σκληρή ανυπαρξία.

 

ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ    (Σελ. 8)

Άνοιξη ενθουσιασμός και όνειρα μεγάλα,

Το καλοκαίρι πέρασε χωρίς καμιά ψιχάλα.

Και τώρα το φθινόπωρο τις πρώτες μπόρες είδες,

 όνειρα ενθουσιασμοί γένηκαν καταιγίδες.

Μα ο χειμώνας έφτασε χωρίς να καταλάβεις,

και τα μεγάλα όνειρα μες στο εγώ σου θάβεις.

Κ' ελπίζεις σαν σε όνειρο σε μια καινούργια ζήση,

μα μες τον τάφο τον ψυχρό για πάντα θ’ έχεις σβήσει.

 

Η ΚΑΤΑΔΙΚΗ    (Σελ. 8)

Ο θάνατος δεν είναι η ζωή μα η ζωή τον θάνατο προστάζει,

και ως την τελευταία του πνοή ο άνθρωπος τον θάνατο ντροπιάζει.

Τον θάνατο μονάχα η ζωή λίγο καιρό αυτή εξουσιάζει,

κ' όταν γεννιέται άνθρωπος στην γη ο θάνατος θρηνεί κ' αναστενάζει.

Ο άνθρωπος ψηλά στην κορυφή ο εκλεκτός μες την δημιουργία,

μα η μοίρα του για αυτόν έχει γραφτεί να καταλήξει τελικά σε τραγωδία.

Κ' απ' την κορφή να πέσει χαμηλά στην ύστατη ταπείνωση μεγάλη,

να μην μπορέσει ν' αντιδράσει και δειλά στον θάνατο να σκύψει το κεφάλι.

 

ΑΠΡΟΣΙΤΑ ΠΡΟΣΟΝΤΑ. ΠΑΝΤΑ ΕΝ ΣΟΦΙΑ………(Σελ. 8).

Άλλος πλαστικέ για ν’ έχει ότι στη ζωή ζητάει,

κ’ άλλος ιδικά μονάχα όλα αυτά να τα κοιτάει

Άλλος έχει ότι θέλει κ’ άλλος δίχως κόπο και θυσία,

 κ’ άλλος για να τα αποκτήσει δεν αρκεί αυτοθυσία.

Άλλος πλαστικέ απ’ την φύση δυνατός και ρωμαλέος,

κ’ άλλος δύσμορφος σακάτης άρρωστος και ψωραλέος.

Άλλος έξυπνος ατσίδας μα χωρίς λεφτά και θέση,

κ’ άλλος βλάκας και ρεμάλι τον κρατάνε να μην πέσει.

Άλλος δίκαιος γενναίος κ’ όμως τον περιφρονούνε,

 κ’ άλλος κλέφτης και μαφιόζος, μα οι άλλοι τον τιμούνε. 

 

ΣΤΟΝ ΤΥΦΛΟ γιατί; (Σελ. 8)

Γεννήθηκε μέσο στο φως και ζει μες το σκοτάδι,

γ’ τούτον έφερε ο θεός πάνω στη γη τον Άδη.

ΤΙ ΕΚΑΝΕ ποιόν έφταιξε ποιο ην το έγκλημά του,

 γιατί καταδικάστηκε στο σκότος του θανάτου

Τι είναι φως; τι είναι χαρά; τι είναι ευτυχία;

 η φύσης τον στέρησε με τέτοια μεγαλεία.

ΓΙΑΤΙ και το συναίσθημα ποιος είναι να μην λύπει;

γιατί καταδικάστηκε με τέτοια καταδίκη;

 

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.     (Σελ. 9)

Ελευθερία όνειρο σοφών και σκλαβωμένων,

μ' ελπίδες και με όνειρα  πολύ γερά δεμένων.

Δεν υπάρχει ελευθερία μες τη γη αυτή που ζούμε,

σχετική θα είναι πάντα όσο και αν προσπαθούμε.

Αν κανένας αποκτήσει πλήρως την ελευθερία,

πρέπει οι άλλοι να υποστούνε ασφαλώς μια αβαρία.

Με το δίκαιο μονάχα πρέπει την ελευθερία,

να μοιράζουμε σε όλους κ' όχι σ' "άγρια θηρία".

Εις στην σκέψη και τον λόγο πλήρες νάν' η ελευθερία,

ή σοφία είναι τούτος ή ανθρώπινη μωρία.

Εις τα έργα των ανθρώπων θέλει σύνεση και τάξη,

και το δίκαιο να λάμψει και κανέναν να μην βλάψει.

Η ανώτεροι άνθρωποι το πιστεύω τους προβάλουν,

κ΄ οι ηλίθιοι στους άλλους την βλακεία τους επιβάλλουν.

Μα δικαίωμα δεν έχει άνθρωπος στην γη επάνω,

να στερεί ελευθερία έστω και από ζητιάνο.

Κ' αν υπάρχει έστω κ΄ ένας που νομίζει πως την έχει,

να μας πει και που την βρήκε κ΄ αυθαιρέτως την κατέχει.

 

ΥΠΑΡΞΗ ΙΔΙΟΤΗΤΩΝ   (Σελ. 11)

Για να υπάρχει ένα πράγμα μέσα σ’ αυτή τη φύση,

κανείς τις ιδιότητες να μην αμφισβητήσει.

Όλες τις ιδιότητες του αγαθού θεού μας,

εδώ αποδεικνύουμε πως είναι του μυαλού μας.

Σε λένε πάνσοφο θεό και αγάπη και σοφία,

και βασιλεύει στη ζωή αιώνια αδικία.

Οι δυνατοί βρίσκουν στοργή αγάπη προστασία,

 κ΄ αδύνατοι προσφέρονται στους δυνατούς θυσία.

Χιλιάδες που πεθαίνουνε παρακαλούν να ζήσουν,

και άλλοι κάνουν δίαιτα για να αδυνατίσουν.

Χιλιάδες που πεθαίνουνε στη γη σου απ’ την πείνα,

και άλλοι ζούνε στην χλιδή και κάνουν τον κηφήνα.

Γιατί σε λένε δίκαιο με τέτοια αδικία;

πόσα παιδιά πεθαίνουνε στην ποιο όμορφη ηλικία;

Σε λένε πάνσοφο, θεό, κ’ εκ τον προτέρων ξέρεις,

ότι μ΄ αυτές τις δοκιμές το τι κακό θα φέρεις.

Είτε καλούς είτε κακούς κανέναν δεν χαρίζεις,

αφού την ίδια την ποινή στους πεντάς διορίζεις.

Αν ην’ κακοί τους τυραννάς και τους κακούς παιδεύεις,

τότε για ποιόν είσαι καλός και θύματα γυρεύεις.

Σα παντογνώστης ήξερες τι κτήνη θα γινούμε,  

τότε γιατί μας έκανε; Για να σε προσκυνούμαι;

Τις δόξες μας και τις τιμές πέστε μου τι της κάνεις;

εισθάνεσε αδύναμος φοβάσαι μην πεθάνεις;

Αυτές οι ιδιότητες για ανθρώπους ην’ φτωχούς,

κ΄ είναι ντροπή αν πρόκειται για πάνσοφους θεούς.  

 

Η ΖΩΗ ΜΑΣ    (Σελ. 11)

Σαν διάττοντας αστέρας όπου χάνετε και σβήνει,

και μια φωτεινή λωρίδα με τον θάνατό του αφήνει.

Είναι η ζωή του ανθρώπου μες τον κόσμο αυτί την πλάση,

και αν τύχη νάνε νύχτα ίσος κάποιος τον θαυμάσει.

Τόση είναι η ζωή μας μέσα στην αιωνιότης,

μα τα ένστικτα του κάνουν να ξεχνά πως ματαιότης.

Αυτί είναι η ζωή μας που ο χρόνος την διαβρώνει,

κ' όποιος λογική διαθέτει την ζωή του την πληγώνει

 

ΑΔΙΚΗ ΑΔΙΚΙΑ. (Οικολογικό). (Σελ. 13)

Η ζωή συντηρείται με τον θάνατο τον μικροτέρων και αδυνάτων,

ζώων εντομών φυτών και υποδεέστερων πραγμάτων.

Επικρατεί ο νόμος του δυνατότερου, και ο θάνατος του υποδεεστέρου,

επικρατεί η φυσική αδικία, και η ανθρώπινη κακία.

Επικρατεί ο νόμος της επιλογής, σε όλα το πλάτη και μήκη της γης,

οι αρτιμελείς και οι ισχυροί επιβιώνουν, οι αδύνατοι και οι φτωχοί αποβιώνουν.

Η ζωή δηλαδή, δεν είναι φαινόμενο αθάνατο, αλλά κακός συντηρείτε με τον θάνατο.

Αλλά και ο θάνατος ευτυχώς πεθαίνει, όταν μια ζωή από την ανυπαρξία βγαίνει.

Στα λογικά όντα με ευγενικά προσόντα, δημιουργείτε ένα συναίσθημα πικρό,

όταν το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό.

Τέτοια αδικία δεν έπρεπε να γίνετε στην νοημοσύνη της ανθρωπότητας,

μα το συναίσθημα αυτό είναι μόνον των ανθρώπων υψηλής ποιότητας.

Τελικός τα πάντα είναι μια κίνηση πραγμάτων, που επαναλαμβάνουν τον κόσμα των θαυμάτων,

και η ζωή θα ανταλλάσσει σκυτάλη με τον θάνατο, ώσπου ο ήλιος θα στέλνει το φως του το αθάνατο.

                      

                  Το πέρασμά σας απ’ τη γη, όλεθρος και καταστροφή,      (Σελ. 14)

κ’ ας ήσασταν στην κορυφή, διαβόλου είχατε μορφή.

ΑΡΧΗΓΟΙ ΜΥΣΤΕΣ (Πατριάρχες δεσποτάδες πολιτικοί βασιλιάδες προφήτες κλπ.)

Σεις που πέσατε ενδόξως για της γης την δυστυχία,

και ο ερχομός σας ήταν στους ανθρώπους ατυχία.

Σεις που ζήσατε στα πλούτη με τιμές και μεγαλεία,

σεις που θλίψη πόνο μόνο φέρατε κ’ ανωμαλία.

 Σεις π’ από πλεονεξία για να ζείτε μες τα πλούτοι,

επουλούσατε στον κόσμο την χλιδή για μπαλαμούτι.           

Βία τρόμος και νοθεία είναι τα γνωρίσματα σας,

υποσχέσεις ψέμα λόγια τα επιχειρήματα σας

Ησαστάνε ανθρωπάκια μ’ ελαττώματα και λόξα,

 και από τους ηλιθίους εμαζεύατε την δόξα.

Ης τα πτώματα επάνω των φτωχών σας ηλιθίων,

στήνατε την βασιλεία την δική σας και των θείων.

Και εν ονόματι του νόμου και μια ένδοξη πατρίδα,

πόσους στείλατε στον Άδη για μια ψεύτικη ελπίδα.

Και εσάς που σας τίμησαν και προσκύνησαν χιλιάδες,

τα σκουλήκια μες τον τάφο κάνετε τα τεμενάδες.

Άντε λοιπόν στο διάβολο πάτε μα την ευχή μας,

και πάρτε την κατάρα μας με όλη την ψυχή μας.

 

ΑΝΑΞΙΑ ΑΞΙΑ   (Σελ. 14)

Μην περιμένεις άδικα να σε αναγνωρίσουν,

εν όσο είσαι ζωντανός θε να σε πολεμήσουν.

Δεν είναι πρέπον λογικό να σε παραδεχτούνε,

διότι σαν αντίζηλο όλοι τους σε κοιτούνε.

Ασχέτως εάν άμεσε συμφέροντα δεν θίγεις,

για να σ' αναγνωρίσουνε απ' τη ζωή να φύγεις.

Πολύ σπανίως μερικούς και ζωντανούς τιμούνε.

γιατί δεν γίνεται αλλιώς να μην ξεφτιλιστούνε.

Τους ποιο πολλούς τους θάβουνε τους καιν τους αφορίζουν,

ή θάβουνε τα έργα τους δεν τους αναγνωρίζουν.

'Η και από στενοκεφαλιά διότι δεν μπορούνε,

πως είναι τούτο δυνατόν να διανοηθούνε.

Στην εποχή τους ζήσανε φτωχοί κυνηγημένοι,

και όταν δοξαστήκανε ήτανε πεθαμένοι.

Ως πότε θα συνεχιστεί αυτί η αδικία,

και θα τιμούμαι ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ μες τα νεκροταφεία:

 

ΑΛΗΘΕΙΑ     (Σελ. 16)

Αλήθεια είναι κάθε τη που ψέμα δεν μπορούμε, να αποδείξουμε εμείς κ' όσοι επιχειρούνε. Αλήθεια είναι κάθε τη παρά την θέληση μας, να είναι ανεξάρτητη απ' τη διανόηση μας. Μες την αλήθεια βρίσκονται οι πάντες και τα πάντα, κ' άνθρωποι και οι θεοί χωρίς καμιά αβάντα. Απ' την πραγματικότητα πηγάζει η αλήθεια, γ' αυτό δεν επιδέχεται ψευτιές και παραμύθια.

Σκληρή και αδυσώπητη ως και θεούς τσακίζει, τα πάντα μέσα στη ζωή αυτή προσδιορίζει. Αλήθεια ειν' ο άνθρωπος με της ζωής το ρέμα, αλήθεια και ο θάνατος αλήθεια και το ψέμα.

Αλήθεια ειν' οι πόλεμοι το μίσος και ο φθόνος, πίνα και αθλιότητα η βία και ο φόνος. Μόνον ο άνθρωπος μπορεί να την τροποποιήσει, και μέσα στην ψευδαίσθηση ηλίθια να ζήσει.

Μες την αλήθεια όταν ζεις δεν πρέπει να αυθαιρετείς την βία πάντα να μισείς το δίκαιο να υπηρετείς. Θάρρος ανδρεία και πυγμή πρέπει να διαθέτης, είτ' είσαι άνθρωπος απλός είτ' είσαι νομοθέτης.

 

Η ΓΗ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ.

----ΑΥΞΑΝΕΣΤΕ ΚΑΙ ΠΛΗΘΥΝΕΣΘΕ----  (Σελ. 17)

Για την Οικολογική διάσκεψη του Ρίο, και τους 132 ηγέτες κρατών.

(Αιτιολογικός. Τελική κατάληξη) (Παγκόσμια Ανακύκλωση βλακείας)

 

(Αυξάνεστε και πληθύνεσθε και κυριεύσατε την γην),

σκοτωθείτε φαγωθείτε και ρυπαίνεται αυτήν.

Κατακτήστε κάμπους και βουνά λίμνες και πεδιάδες,

και κλάψτε κράτη και λαοί παιδιά μα και μανάδες.

 

Αυξάνεστε πληθύνεσθε χιλιάδες κάθε μήνα,

για να πεθάνουν ποιο πολλά παιδιά από την πείνα.

Αυξάνεστε πληθύνεσθε δεν θ' ναι για καλό σας,

θα καταστρέψετε την γη και θ' έρθει ο θάνατό σας.

 

Όλα στη γη βρομίστε τα απ' την πολύ σπατάλη,

και όλα εξαντλήστε τα για να μην ζήσουν άλλοι.

Αυξάνεστε πληθύνεσθε σαν ν' είσαστε χαλίκια,

πτώμα θα κάνετε την γη κ' εσείς ισχνά σκουλήκια.

 

Τις δυνατότητες της γης να μην της ξεπερνούμε,

και κύκλο καταβολισμού ορθά να συντηρούμε.

Ότι χαλάει ο άνθρωπος η φύσης να τα φτιάνει,

και να της δίνεται καιρός, λιγάκι ν' ανασάνει.

 

Μόνον με προδιαγραφές κ' έλεγχος στις γεννήσεις

κι' όχι όλα στο μέγιστο ώσπου να τ' εξαντλήσεις.

Αυξάνεστε πληθύνεσθε θ' ναι καλό δικό σας,

γιατί θα γίνει πόλεμος να στείλετε τον γιο σας.

 

Ο άνθρωπος κατάντησε σ' αυτή τη γη "θεέ" μου,

από τους παρανοϊκούς σαν υλικό πολέμου.

ΤΑ ΠΑΝΤΑ μετατρέψτε τα εις ανόργανη ύλη

κάνετε βόμβα όλη τη γη κ' ανάψτε το φυτίλι.

Για να κληρονομήσετε  ο ένας απ' τους δύο,

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΕΟΝΕΞΙΑ ΣΑΣ  ΤΗ ΓΗ ΝΕΚΡΟΤΑΦΕΙΟ.

 

ΜΕΛΛΟΝ ΚΑΙ ΠΑΡΟΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΕΛΘΟΝ  (Σελ. 18)

 (Στέλνοντας το παρόν, μέσα στο παρελθόν του μέλλοντος).

====== (Τα άστρα προβλέπουν την βλακεία μας.) ======

Δεν υπάρχει παρόν είναι παρελθόν,

διότι η ταχύτης διαδικασίας είναι περιορισμένης σημασίας.

Δεν υπάρχει  παρόν στα άστρα και στης αστρικές αποστάσεις,

διότι ώσπου να τα δεις και να τα πλησιάσεις,

θα έχουν περάσει χρόνια ή και αιώνες,

και εκεί που υπάρχει ζωή, ΤΩΡΑ θα έχει παγετώνες.

Κ' αν ανακαλυφτεί ένα άστρο με  ανθρώπους βουνά και χιόνια,

θα είναι γεγονός που διαδραματίστηκε εδώ και εκατομμύρια χρόνια.

Και ο πολιτισμός που ΤΩΡΑ εμείς βλέπουμε και θαυμάζουμε,

μπορεί ήδη να μην υπάρχει και λάθος συμπεράσματα βγάζουμε.

Δεν χρειάζεται να κάνουμε μηχανές που να μας φέρνουν στο παρελθόν,

αφού το ΠΑΡΕΛΘΟΝ είδη βρισκόμαστε στο ΠΑΡΟΝ.

Κει τα σήματα που στέλνουμε στο σύμπαν για να μας απαντήσουν,

ώσπου να φτάσουν εκεί, αυτοί μπορεί να μετοικήσουν.

Και την απάντηση θα την πάρουν άλλες γενεές,

που ίσος να μην να μην τους ενδιαφέρουν η δικές μας η δουλείες.

 

Η ΕΝΔΕΚΑΤΗ ΕΝΤΟΛΗ   (Σελ. 18)

Για την ενδέκατη εντολή που ο θεός ΔΕΝ έχει στείλει,

κ' αμφιβολίες γέμισαν και οι πιστοί του φίλοι.

Είναι η εντολή όλων των εντολών και απορώ πως ΞΕΦΥΓΕ από έναν θεών;

δεν είπε αυτήν την εντολή την ποιο μεγάλη, και για την ΙΔΙΟΤΗΤΑ του ο καθένας αμφιβάλει.

Ου μπλέξεις με γιατρούς φάρμακα και νοσοκομεία,

αν δεν αντιδράσει ο οργανισμός σου δεν έχεις ελπίδα καμία.

Ου μπλέξεις με δικαστές ταμία και δικηγόρους,

χρόνια θα ταλαιπωρείσαι και θα πληρώνεις δίχως όρους.

Ου μπλέξεις με παρανοϊκούς ηλιθίους και αμόρφωτους,

ψεύτες χαφιέδες κακούς κλέφτες και ασώτους.

Ου μπλέξεις με πολιτικούς και πολιτικά συστήματα,

έχεις δεν έχεις δίκαιο θα επισκέπτεσαι τα μνήματα.

Αυτή η εντολή πρέπει να σε ευνοήσει στον κόσμο όταν βγεις,

αλλιώς θα σέρνεσαι σαν σκουλήκι επί τις γης

 

------------------------- ΙΑΤΡΙΚΑ ------------------------

ΠΡΙΝ ΓΙΑΤΡΟΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙΣ.      (Σελ. 19)

Πρώτα να είσαι άνθρωπος μετά γιατρός να γίνεις,

και όλα τα εγκόσμια για χάρη του ν' αφήνεις.

Κ' όχι μοναδικός σκοπός πώς να τα οικονομήσεις

και σε δυο χρόνια το πολύ μια κλινική να χτίσεις.

Πρέπει την επιστήμη σου να αγαπάς με πάθος,

να είσαι πένα ενήμερος για να μην κάνεις λάθος.

Το λάθος ασυγχώρητο παντοτινά θα μείνει,

και σ' έναν σου συνάνθρωπο θα φέρεις την οδύνη.

Δεν θέλει επιπόλαιους αυτί η επιστήμη.

θέλει θυσίες διάβασμα και ατσαλένια μνήμη.

Και όταν κουραστείς πολύ ή τη ζωή σου ζήσεις,

μην συνεχίσεις πλημμελώς μα να τα παρατήσεις.

 

ΠΟΙΗΣΗ:  ΥΠΟ-ΠΟΙΗΣΗ.            (Σελ. 19,1)
=Ανθρώπινη ανωτερότητα: Πρώτα να είσαι άνθρωπος μετά το κάτι ΑΛΛΟ,

μικρό ασήμαντο μυαλό ή διάνυα μεγάλο.

Π' είσαι καημένε Ιπποκράτη
=Πρέπει να είναι σεβαστοί αυτοί που υποφέρουν,
και οι τρανοί τις αρπαχτείς δεν θ' έπρεπε να χαίρουν.
=Τον φουκαρά τον Ιπποκράτη, τον κάναν λήσταρχο τα κράτη,
κάθε τρανό νοσοκομείο γίνεται μέγα λησταρχείο.
=Όλ' οι γιατροί, η αυθεντίες, ην' πωρωμένοι στις ληστείες;
για μια εγχείρηση ζητάνε το καταπέτασμα να φάνε.
=Δεν φτάνει πολυκατοικία, αν πέσεις εις τα λησταρχία.
ΘΕΛΟΥΝ: με 2-3 εγχειρήσεις που θα πραγματοποιήσουν,
τουλάχιστον μια κλινική και ένα κότερο να αποκτήσουν,
και μια οικογένεια σε όλη τη ζωή, στη δυστυχία να βυθίσουν.
Πτού σας "καθάρματα" αχρεία, πως ζείτε μες την κτοινωνία;
Πάνω στον πόνο τους γλεντάτε πλουτίζετε και πλεονεκτάται,
και ως "καθάρματα", δεν τους λυπάστε δεν τους πονάτε.

 

ΠΙΟΤΗΣ ΚΑΙ ΠΟΣΟΤΗΣ  (Σελ. 24)

Η ηλίθιοι σ΄ αυτί τη γη επάνω,

από ότι φαντάζεστε είναι πολύ παραπάνω.

Και όταν ένα πράγμα έχει πολύ κυκλοφορία,

αυτό δεν σημαίνει ότι έχει και μεγάλη αξία.

Τα υψηλής ποιότητος πράγματα λίγοι τα θαυμάζουν,

οι ποιο πολλοί δεν τα καταλαβαίνουν και τα χλευάζουν.

Και αφού οι ηλίθιοι είναι πολλοί παραπάνω,

τέτοια πλειοψηφία αν μου την δώσουν τι να την κάνω.

Υποτιμάτε  η δική μου φτωχή νοημοσύνη,

όταν την δική μου αξία το ηλίθιο πλήθος την δίνει.

Η ποσότης δεν έχει καμιά σχέση με την ποιότητα,

και με ανθρώπους που δεν έχουν καμιά υπευθυνότητα.

Και την μια μέρα σε θαυμάζουν και σε χειροκροτούνε,

και την άλλη σταύρωσαν αυτόν ζητούνε.

 

ΑΔΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ       (Σελ. 25)

Άλλον τον έρχονται καλά και την ζωή γλεντάει,

και άλλος μοναχά ποθεί  και λαίμαργα κοιτάει.

Άλλος είναι αρτιμελείς με ομορφιά και χάρη,

και ότι θέλει στη ζωή αγέρωχα θα πάρει.

Κ' άλλος μ' ένα ελάττωμα κ' η θλίψη να τον ραίνει,

ανάπηρος ή και τυφλός κατάδικος πεθαίνει.

Βλέπεις το τόσο άδικο της φύσης των ανθρώπων

την θλίψη και τον θάνατο τον μόχθος και τον κόπων.

Πώς να πιστέψεις στο σωστό και την δικαιοσύνη,

που απονέμει ο θεός κ' οι άνθρωποι τα κτήνη.

 

  ΣΑΝ ΠΕΘΑΝΩ   (Σελ. 28)

Σαν πεθάνω, θα πεθάνουν όλα σχετικός μα μένα

γη και ουρανός και άστρα και τα πάντα νεκρωμένα.

Θα πεθάνει και ο ήλιος και το σύμπαν και η πλάση,

θάλασσες και πεδιάδες ζώα άνθρωποι και δασοί.

Κ' ο θεός που μ' έχει πλάση!

Αποκλειστικώς με μένα όλα υπάρχουν σχετικός,

κ' όλα είναι πεπρωμένα είναι νόμος φυσικός.

Γι' αυτόν που δεν γεννήθηκε τίποτα δεν υπάρχει,

διότι δεν μυήθηκε στης ύπαρξης τον χάρτη.

Πέθανες, τέρμα έσβησες αιώνια για πάντα,

και πας στο ανεπίστρεπτο χωρίς καμιά αβάντα. 

 

ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΕ     (Σελ. 28)

Αντιδράστε σ’ ‘ότι λέω ΤΙΠΟΤΑ δεν ην’ μοιραίο,

ΟΛΑ είναι σχετικά και προ πάντως ΛΟΓΙΚΑ.

Τα ΠΑΝΤΑ είναι θέμα ΛΟΓΙΚΗΣ ευστροφίας και εξυπνάδας,

με τους νόμους της φυσικής και ανθρώπινης σπιρτάδας.

Όλα προσδιορίζονται από την λογική, κ΄ όλα μ’ αυτήν φωτίζονται μέσα στη φυσική.

Αντιδράστε και διαψεύστε μου, και αν κάπου έχω άδικο πέστε μου,

για να πλησιάσουμε στην πληρότητα, την αλήθεια και την πραγματικότητα.

       

    ΣΥΝΕΝΟΧΟΙ – ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ.   (Σελ. 31)

Αντικειμενικές ληστείες και ανάξιες αξίες.

 

Ζω μες στον κόσμο καθαρμάτων, που ζει επί φτωχών πτωμάτων.

Πολιτικοί γιατροί θρησκεία, δικαιοσύνης αδικία,

 

Και δικηγόροι μια μαφία, κοινωνική πλαστογραφία,

κ’ ο τύπος να τους σιγοντάρει, κ’ ως συνεργός να μας σνομπάρει.

 

Γίναν μια κλίκα μια μαφία, πουλώντας πνεύμα και σοφία.

Ζουν επί αδύναμων πραγμάτων, και ΜΟΝΟΝ επί ανομημάτων.

 

Η εφορία ότι έχεις παίρνει, και τους φτωχούς όλους τους γδέρνει.

Το σπίτι τρις εάν πουλήσεις, στην εφορία θα ΧΑΡΙΣΕΙΣ,

συνένοχοι κ' η δικηγόροι, παράσταση χαρτιά και όροι,

της αδικίας οι έμποροι, για τα τομία τους οι πόροι.

 

Γιατροί και σούπερ φακελάκια, δίνουν τροφή για τα κοράκια.

Ο τύπος δεν «καταδικάζει», τις κλίκας έγινε γρανάζι.

Και η θρησκεία ευλογάει, το άδικο που κυβερνάει,

Και ούτε που αυτοκτονάει.

 

Αυτό είναι το κατεστημένο, στην αδικία πουλημένο,

πολιτικοί το προωθούνε, και την μαφία συντηρούνε.

 

Σε υποχρεώνουν να εκλέγεις, κ’ επί μαφιόζων να διαλέγεις,

κατεστημένο να ψηφίζεις, και ΠΑΝΤΑ ΠΙΣΩ ΝΑ ΓΥΡΙΖΕΙΣ.

 

Πολιτικοί δεν κυβερνούνε, μα τις βιτρίνες τους κοσμούνε,

Όργανα του κατεστημένου και μηδενός εξαιρεμένου.

 

ΜΙΣΩ…..       (Σελ. 31)

Μισώ όσους ΠΙΣΤΕΥΟΥΝΕ ΕΛΠΙΖΟΥΝ ΚΑΙ ΝΟΜΙΖΟΥΝ,
Την βία και τον θάνατο αυτοί διαιωνίζουν.
Μισώ 'όλα τα δόγματα και ΌΛΕΣ τις θρησκείες,
Για ΨΕΥΤΙΚΟΥΣ παράδεισους να γίνονται θυσίες.
Οι ποιο μεγάλη πόλεμοι και με νεκρούς χιλιάδες,
γινήκανε από πιστούς κ' ΕΛΠΙΔΑΣ φουκαράδες.
Ξύπνιοι τους φανατίζουνε την πίστη συντηρούνε,
 με δόξες και παράδεισους τα ζώα ξεγελούνε.
Και με τις ευλογίες τους ή και με τους θεούς του χιλιάδες,
 εις το στο διάβολο στέλνουν απ' τους λαούς τους.
Μα ποιο πολύ θανάσιμα μισώ τους ηλιθίους,
που στο λαιμό τους παίρνουνε και ξύπνιους και αγίους.
Κοντά σ' αυτούς π' είναι πολλοί πληρούν της γης τους τόπους,
και φέρουν την καταστροφή σε λογικούς ανθρώπους.
Αυτούς εκμεταλλεύονται κρότος και πολιτεία,
για διαιωνίζεται ψευτο δημοκρατία. (Με την τρομοκρατία).

 

ΜΙΣΩ          (Σελ. 31)

Μισώ όλους τους πολιτικούς και τα συστήματα τους,

το τανκ τ' αεροπλάνα τους και τα καθάρματα τους.

Μισώ και τα συμβούλια τα όπλα την μαφία,

γεμίσανε με πτώματα πολλά νεκροταφεία.

Μέσα εκεί οργιάζουνε βία και αδικία,

το ψέμα και ο θάνατος οι γκάνγκστερ κ' η κακία.

Είν' ο τομέας που ενεργεί για το ΚΑΚΟ του ανθρώπου,

και μα τον ποιο απάνθρωπο και αυθαίρετου τρόπου.

Μέσα εκεί διαβιούν όσοι παρανομούνε,

και όσοι αναξιοπρεπώς από τους άλλους ζούνε.

Πολιτικός μη "κάθαρμα" δεν γίνεται να γίνει,
για όλα τα κακά της γης φέρνουνε την ΕΥΘΗΝΗ.

Αριστεροί ή δεξιοί δεν έχει σημασία,

τα ιδία όλοι κάνουνε σαν θρουν στην εξουσία.

Και όταν κινδυνεύουνε λεν…. η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ,

και ξεγελούνε τους λαούς και μου έχετε ναυτία.

Αδίκως περιμένετε κάποιο καλώ να δείτε,

απ' τους πολιτικούς ΠΟΤΕ όσο στη γη κ' αν ζείτε.

Οι άνθρωποι δεν πάσχουνε από τα αγαθά τους,

μα πάσχουν  αποκλειστικά μόνον απ' τα ΜΥΑΛΑ ΤΟΥΣ.

 

Ο ΧΡΟΝΟΣ    (Σελ. 33)

Ο χρόνος είναι άσχετος με την διεργασία,

μ’ αυτήν προσδιορίζεται του χρόνου η αξία.

Πόσο καιρώ θα ζήσουμε ο χρόνος δεν ορίζει,

 αλλά ΜΟΝΟΝ η κίνησης που μας προσδιορίζει.

 

Ο χρόνος είναι ΑΣΧΕΤΟΣ πόσο καιρό θα ζήσεις,

αρκεί να είσαι "τυχερός" και εκλεκτός τις φύσης.

Να σε από ράτσα εκλεκτή και να μην αρρωσταίνεις,

Και πάντα νέος και γερός μες τη ζωή να μένεις.

 

Ο χρόνος είναι ΑΣΧΕΤΟΣ για μια γλυκιά γυναίκα,

Που μένει πάντα σπέσιαλ και παίρνει σ’ όλα δέκα.

Άλλος γηράσκει  πρόωρα ή και πεθαίνει νέος,

Κ’ άλλος ως τα γεράματα δραστήριος ακμαίος.

 

Αυτά προσδιορίζονται απ’ την διαδικασία,

την κληρονομικότητα και την διεργασία.

 

-----------------------ΠΟΛΙΤΙΚΑ----------------------

                       ΕΙΡΗΝΗ---(Η ΩΡΑΙΑ ΤΗΣ ΚΑΚΟΦΗΜΗΣ ΣΥΝΟΙΚΙΑΣ).        (Σελ. 35)

Η ειρήνη είναι παιδί του παρελθόντος πόλεμου

και της μελλοντικής καταστροφής της γης η κόρη.

Ειρήνη μου ανύπαρκτη εσύ για να υπάρξεις,

πρέπει χιλιάδες ΑΣΧΕΤΟΥΣ στον τάφο να πετάξεις.

Αυτοί που σ’ ανακάλυψαν και που σε συντηρούνε,

όλοι τους ην’ καθάρματα και πάντα ασυδοτούνε.

Ειρήνη όταν θέλουνε πόλεμο ετοιμάζουν,

κ’ όλους τους παρανοϊκούς ΨΗΦΙΖΟΥΝ και θαυμάζουν.

Όλα τα μέσα έχουνε και μ΄ αφορμή εσένα,

κάνουνε έναν πόλεμο να βγουν τα απωθημένα.

Ντροπή που τους ψηφίζεται και που τους συντηρείτε,

κ’ αν γίνει ένας πόλεμος ΕΣΕΙΣ θα σκοτωθείτε.

Αν θέλετε σ’ αυτή τη γη κάτι όρθιο να μείνει,

στείλτε τους όλους στο διάβολο μαζί με την ειρήνη!

 

ΕΙΔΑ    (Σελ. 37)

Μέσα στη φρίκη του πόλεμου, σε είδα κάρβουνο υιέ μου,

και καταράστηκα τα κτήνη, που κάνουν πόλεμο γ' ειρήνη.

Είδα τα νιάτα να πεθαίνουν, καθάρματα να υγιαίνουν,

είδα των γέρων τη σοφία,  μ' αγκύλωση και ατροφία .

 

Είδα το μίσος και τη βία, τον φθόνο και την ανανδρία,

λαούς με ένστικτα ζωώδη, δίχως ξανθωπού ιδεώδη.

Σφάζουν σκοτώνουν εξοντώνουν, για αυτό τα "ζώα" καμαρώνουν,

κ' αλά καθάρματα έχρια, γ' αυτά τους δίνουνε βραβεία.

 

Είδα το φως μες στο σκοτάδι, φυλακισμένο μες τον Άδη,

είδα την νύχτα νάνε μέρα, απ' της οβίδες και τη σφαίρα.

Είδα να κλαίει η Ευτυχία, μέσα σε τόση δυστυχία,

είδα χαρούμενη την λύπη, κ' από κανέναν να μη λείπει.

 

Την δόξα μαυροφορεμένη, να κλαίει νάνε λυπημένοι,

την λευτεριά μας σκλαβωμένη, μέσα απ' την θλίψη να διαβαίνει.

Την λογική παροπλισμένη, να την κρατούνε φιμωμένοι,

κ' τα ανθρώπινα ιδεώδη, γίνηκαν ένστικτα κτηνώδη.

 

Είδα την πίνα να διαβαίνει, καμαρωτή και κορδωμένη,

οι άνθρωποι σκελετωμένοι, ζούσαν ή ήταν πεθαμένοι;

Είδα κ' αυτούς που φταίνε για ΟΛΑ, π' ακόμα δεν τους δώσαν φόλα,

και τους περνούν στην ιστορία ,για την μεγάλη τραγωδία.

Φτού σας καθάρματα έχρια.

 

 ΚΥΠΡΟΣ:  Δεν ξεχνώ. (Σελ. 37) 1980

Δεν ξεχνώ τις φωτιές της οβίδες δεν ξεχνώ τις θολές της ελπίδες,

δεν ξεχνώ την οργή και το μίσος που σε  δείχνουν λαοί δίχως ήθος.

Δεν ξεχνώ δυο ματάκια θλιμμένα δεν ξεχνώ δύο χεράκια σπασμένα,

δεν ξεχνώ δύο κεφάλια κομμένα μες το αίμα στη γη πεταμένα.

Δεν ξεχνώ τίποτα όσα είδα σ' αυταπάτες δεν τρέφω ελπίδα,

και στη μνήμη αιώνια θα μείνει το κακό που χουν κάνει τα κτήνη.

Σκότωσαν αδελφό και  μητέρα την γιαγιά τον παππού τον πατέρα,

δεν θα δω στη ζωή άσπρη μέρα το θυμίζει στο στήθος μια σφαίρα.

Ο.Η.Ε. και λοιπές οργάνωσης απονέμουν το δίκιο με δόσεις,

μες στα πλούτοι  στη χλιδή που ζούνε να σε νιώσουνε αυτή δεν μπορούνε.

Κ' απ' αυτούς αν προσμένεις θα σβήσεις έστω δέκα ζωές και αν ζήσεις,

κι αν αυτά ΜΟΝΟΣ σου δεν τα ζήσεις ΔΕΝ μπορείς να τα κατανοήσεις.

Μην προσμένεις θεούς και ανθρώπους να σου δείξουν αγάπη και τρόπους,

μόνη λύσης για αυτό ην η δράσεις πρέπει ΔΙΚΑΙΑ και εσύ ν' αντιδράσεις.

 

ΤΗΣ ΑΡΠΑΧΤΕΙΣ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΠΡΟΣΧΟΜΕΝ. Ο κλέψας του κλέψαντος...
ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΤΕ ΤΗΝ ΚΛΕΨΙΑ!  (Σελ. 38)

Νομιμοποιήστε την κλεψιά για να μην είστε παράνομοι! Αφού:

 

Όποιος πει ότι δεν κλέβει έστω λίγο και αθώα,

τότε φίλε μας δουλεύει και θαρρεί πως τα έχει σώα.

Όλοι κλέβουν ασυστόλως και χωρίς καθόλου τύψη,

και της ηθικής ο νόμος όλου μας τα έχει πρήξει.

Όλοι κλέβουν ασυστόλως ως και ο θεός ακόμα,

και στους πλούσιους τα δίνει από του φτωχού το στόμα.

Κλέβει γύφτος ο μπατίρης κλέβει ο Κροίσος κι ο εμίρης,

κλέβει ο δίκαιος τους αδίκους κλέβει του θεού ο οίκος.

Κλέβουν και οι πολιτικοί μας με την κλίκα τη δικιά τους,

και την θέση του μπατίρη κλέβουν τα ημέτερα τους.

Κ' όταν τούτη την κουτάλα εις τους άλλους παραδώσουν,

τις κλεψιές και τις κομπίνες πάλι θα τις ΚΟΥΚΟΥΛΩΣΟΥΝ.

ΜΟΝΑΧΑ τα μπατιράκια μες την φυλακή τα κλείνουν,

τους μεγάλους τους μαφιόζους ελευθέρους τους αφήνουν.

Την κλεψιά την κατακρίνουν μα ποτέ δεν την αφήνουν,

κ' όλοι μας την προωθούμαι και μ΄ αυτήν καλοπερνούμε.

Δίκαιοι αν θες να είστε την κλεψιά νομιμοποιείστε.

βάση της ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ κ' όχι της υποκρισίας.

 

ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΕ ΜΗ ΔΕΙΛΙΑΣΤΕ.   (Σελ. 38)

Μη δέχεστε ποτέ κανίς ότι σαν επιβάλουν, εκτός αν επιβάλετε από την λογική.

Ποτέ μην επιτρέπετε κορόιδα να σας βγάλουν, και σας εκμεταλλεύονται με την πολιτική.

Δεν πρέπει να δεχόμαστε τίποτα σαν αλήθεια, ασχέτως αν το δέχονται χιλιάδες κουτορνίθια.

Τα πάντα αμφισβητήστε τα κ’ απ ’την αρχή ζυγίστε τα,

και ότι δεν μπορείτε να το παραδεχτείτε.

Πάντα να προηγείστε να μην περιπλανείστε,

στο παρελθόν το πλάνο μπροστά και πάντα πάνω.

Μην δέχεστε τους πόλεμους και τους εξοπλισμούς,

διότι με την ΨΗΦΟ σας είστε στους ΣΥΝΕΡΓΟΥΣ.

ΞΥΠΝΗΣΤΕ μόνοι σας εσείς πριν σας ξυπνήσουν άλλοι,

Με βόμβες και με πύραυλους και «βλήμα στο κεφάλι.»

 

Η Ρ Θ Α  (Σελ. 39)

Ήρθα και βρήκα άρματα, κανόνια και καθάρματα,

την γη να κυβερνούνε, και να πλεονεκτούνε.

Επάνω ης τα πτώματα χτίζαν την αρχηγία,

και γέμισαν όλη τη γη μ' ανθρώπινα σφάγια.

Σε κάθε πιθαμή της γης ο άδικος ο νόμος,

πόλεμοι αθλιότητες πίνα αδικία φόνος.

Ήρθα κ' εγώ και μ' έζωσε απ' την αρχή ο πόνος,

το άδικο τα' αυθαίρετο το ψέμα και ο φθόνος.

Κ' έψαξα ν' βαρώ άνθρωπο κ' εγώ με το φανάρι,

που ν' έχει ιδιότητες και ανθρώπινη χάρη.

Έψαξα μες του αρχηγούς και μες τους "μορφωμένους",

τους βρήκα "όλους" καθάρματα και "όλους" πωρωμένους.

 

ΠΛΕΟΝΕΞΙΑ ΚΑΙ ΚΑΚΙΑ.   (Σελ. 40)

Ω, καθαρά καθάρματα κτήνη πολυτελείας,

η δυστυχία της ζωής και της ανωμαλίας.

Τι είναι αξιοπρέπεια δίκαιο και αλήθεια,

τον φθόνο την απανθρωπιά είχατε μες στα στήθια.

Κάνατε πλούτη και λεφτά χρυσά και δαχτυλίδια,

την μπαμπεσιά και την ψευτιά είχατε για στολίδια.

Πούνε τα μεγαλεία σας τα πλούτη και τα χρήματα,

γιατί δεν τ’ έχετε εδώ μαζί σας μες στα μνήματα.

Τα’ αφήσατε αν και για αυτά σε όλη τη ζωή σας,

το μίσος και την απονιά είχατε στη ψυχή σας.

Όχι γιατί δεν είχατε να φάτε και να πιείτε,

αλά στερήσατε ζωές για να ΠΛΕΟΝΕΚΤΕΙΤΕ.

Μαζί σας μες τον τάφο σας πάρτε τα αν μπορείτε,

άιντε λοιπόν στο διάβολο και να ΠΛΕΟΝΕΚΤΕΙΤΕ.   

 

Ο Ι  Ν Γ Κ Α Σ Τ Ε Ρ   (Σελ.41)

Η γκάνγκστερ έχουν το όνομα κ' άλλοι 'έχουν τη χάρη,

κ' ας φτάσανε οι άνθρωποι επάνω στο φεγγάρι.

τους πόλεμους τους κάνουνε διό τρις μαφιόζοι μόνο.

και σπέρνουνε τον θάνατο την θλίψη και τον πόνο.

Ο κόσμος διευθύνετε οπό της κλικαρχίες

απ' το συμφέρον μερικών της κάστες και μαφίες.

Η γκάνγκστερ δεν τελείωσαν ζούνε και βασιλεύουν ,

χιλιάδες οι ηλίθιοι που για αυτούς δουλεύουν.

Αυτοί τώρα απαξιούν και αρχηγοί να γίνουν,

αφού και τους πρωθυπουργούς αυτοί τους διευθύνουν.

Αυτοί τους ανεβάζουνε αυτοί τους κυβερνούνε ,

τη λένε και τη κάνουνε και πως θα ενεργούνε.

Αλλιώς πρωθυπουργός ποτέ ο δόλιος  δεν θα γίνει,

κ' αν γίνει από λάθος του δεν πρόκειται να μείνει.

κ' αν κάνης πρωθυπουργός του έλθει αηδία,

σε μια βδομάδα το πολύ τον βλέπω σε κηδεία.

Για εθνικά συμφέροντα ταυτίζουν τα δικά τους,

και στέλνουνε στο διάβολο μέχρι και τα παιδιά τους.

 

ΠΥΓΗ ΔΥΣΤΥΧΙΑΣ             (Σελ. 41)

Με ποιο δικαίωμα εσείς τρανή της γης μεγάλη,

να θέλετε όλη τη γη και δούλοι νάν' οι άλλοι.

Γιατί επιβουλεύεστε την διπλανή σας χώρα,

λες κ' αν την αποκτήσετε αυτό στιγμής θα λύσετε

τα άλυτα προβλήματα που είχατε ως τώρα.

Μόνον για μια υπεροχή και μια πλεονεξία,

δίνεται στην βλακεία σας τόση τρανή αξία.

Ετούτο το δικαίωμα η τρέλα σας το δίνει,

και πόλεμο ετοιμάζεται δήθεν για την ειρήνη.

Πρόστιμο να σας βάζουνε για τους εξοπλισμούς σας,

για τους τρελούς συμβούλων σας και τους πρωθυπουργούς σας

Πόσο καιρό θα ζήσετε σ' αυτή τη γη επάνω,

εγώ τον επικήδειο άρχισα να σας φτιάνω.

Όσο τρανοί κ΄ αν ήσαστε του πλούτου μεγιστάνες,

το ίδιο θα χτυπήσουνε πένθιμα οι καμπάνες

Κ΄ όσο επισημότατη κ' αν είναι η κηδεία,

οι σκούληκες που θα σας τρων θα νιώσουν αηδία.

 

ΑΠΟΦΘΕΓΜΑΤΑ ΣΛΟΓΚΑΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ.   (Σελ. 43)

ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΕ ζωντανοί, πεθαμένοι δεν μπορείτε.

ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΕ στο στημένο στο στεγνό κατεστημένο.

ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΕ, πριν δράσουνε οι δράστε.

ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΕ, μακάριοι μην κοιμάστε.

ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΕ τώρα σθεναρά και γοργά, πριν θ’ είναι πολύ αργά.

Λυπήσου το παιδί σου, ευθύνη είναι δική σου.

Κάτω οι εξοπλισμοί του θανάτου η δεσμοί.

Εκτός Βαλκανίων η βόμβες νετρονίων.

Με την βόμβα υδρογόνου τον πλανήτη γη νεκρώνω.

Δεν μας μένουν περιθώρια, η καταστροφή δεν θ’ έχει όρια.

Στο βομβών τον οπωρώνα δεν φυτρώνει ανεμώνα.

Ξυπνήστε, πριν θύματα ΘΡΗΝΕΙΣΤΕ

Ξυπνήστε, πριν ξυπνήστε ΠΕΘΑΜΈΝΟΙ.

Στου πολέμου τα θηρία κάνουμε διαμαρτυρία.

Ειρηνική πορεία, πριν πεθάνει η ιστορία.

ΜΗΝ περιμένεις ειρήνη, όταν οι άλλοι ετοιμάζουν πόλεμο.

 Μην κυνηγάτε την ειρήνη, αλλά αυτούς που θέλουν πόλεμο.

Εάν τίποτα δεν κάνουμε, θα ξυπνήσουμε για να πεθάνουμε.

Στον ύπνο του ΜΑΚΑΡΊΟΥ, μια βόμβα νετρονίου.

Αντιστοιχούν σε σένα, και στα παιδιά σου τα καημένα, δυο βόμβες στον καθένα.

Ένα μπουκάλι γάλα στοιχίζει κάθε ΣΦΑΙΡΑ, και ενώ εμείς πεινάμε πετάμε στον αέρα.

Δεν ανήκουμε σε κόμματα, δεν υπάρχουν δεξιά και αριστερά ΠΤΩΜΑΤΑ.

 

ΚΑΘΑΡΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.       (Σελ. 44)

Όλ' είμαστε καθάρματα να το παραδεχτούμε,

καθένας με τον τρόπο του αν ευκαιρία βρούμε.

Μόλις κανέναν του δοθεί, δύναμη να επιβληθεί, ξεχνά σωστό και τρόπους,

κ' εγκληματίας γίνεται σ' ανήμπορους ανθρώπους.

Γίνεται τέτοιο κάθαρμα που σφάζει και σκοτώνει,

γέρους γυναίκες και παιδιά καίει και εξοντώνει.

Δείχνει την αδικία του, και την τρανή δειλία του, να αντιμετωπίσει,

κάποιον ισαξίων μ΄ αυτόν και να μονομαχήσει.

Κτηνώδη  δικαιώματα ο πόλεμος τα δίνει,

και πρώτοι η πολιτικοί φέρνουνε την εύθηνη.

Δίνουν εις τους ηλίθιους κ' αμόρφωτους λαούς τους,

ΔΗΘΕΝ για το συμφέρον του ή και για τους θεούς τους.

Ετούτο το δικαίωμα που όλους τους κάνει κτήνη,

εγκληματίες σαδιστές μ' η ιστορία ΚΡΙΝΕΙ.

 

ΠΙΚΡΗ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΗ.          (Σελ. 45)

Οι πολιτικοί τα αίσχος είναι όλων των αιώνων,

πόνο θλίψη και οδύνη έφεραν στη γη μας ΜΟΝΟΝ.

Έχουνε όλα τα μέσα ζώα να κατασκευάζουν.

 όπλα βόμβες και κανόνια συνεχώς να αραδιάζουν.

Απ' τα ΝΟΜΙΜΑ τα μέσα παίρνουν όλοι οπλισμό,

γκάνγκστερ κλέφτες παράνομοι κ' έχουνε εξοπλισμό.

Και αφού έχουνε τα μέσα, ευκαιρία πως θα βρούνε;

και για ψευτοαφορμούλες τα πιστόλι τους τραβούνε.

Τους λαούς κάνουν ΠΑΙΔΙΑ εις το μίσος και την βία,

κ' όταν βρούνε ευκαιρία όλοι γίνονται σφαγεία.

Φανατίζουν και κοιμίζουν και με μίσος τους ποτίζουν,

ΠΑΝΤΟΤΕ αυτούς ψηφίζουν και τους κάνουν να ΝΟΜΙΖΟΥΝ.

Και τους φανατίζουν τόσο μοναχά εμπρός κοιτάνε,

 κ' ως ηλίθιοι απ' ΕΥΘΕΙΑΣ στον ΠΑΡΑΔΕΙΣΟ ΘΑ ΠΑΝΕ.

Κατά χιλιάδες στέλνονται σαν βόδια στα σφαγεία,

όπου τους ετοιμάζουνε και μες τα υπουργεία.

Μα ένας παρανοϊκός μόνο για αυτό δεν ΦΤΑΝΕΙ,

χρειάζονται κ' άλλοι πώλοι με βλήμα στο κεφάλι.

 

Ξύπνα…. (Σελ. 48)

Ξύπνα αμόρφωτε λαέ βγάλε της παρωπίδες,

που τόσα χρόνια δυστυχώς τα χάλια σου δεν είδες.

Σε δούλευαν σε πούλαγαν και σε εξαπατούσαν,

σε τάιζαν βλακόχορτο κ' αυτοί καλοπερνούσαν.

Κ' όμως εσύ δεν ξύπνησες και ούτε θα ξυπνήσεις,

πάνε λοιπόν ηλίθια και πάλη να ψηφίσεις.

Της κλίκας είναι λιγοστοί που έχουνε συμφέρον,

ογδόντα δεις της εκατό πάλι θα σας την φέρουν.

Με βία και εκφοβισμό και κινδυνολογία,

πάλη θα σας θολώσουνε την ιδεολογία.

Και θ' έχετε στο σβέρκο σας για μια τετραετία,

τα ερπετά που συντηρούν την δήμιοκρατια

 

ΕΙΡΗΝΗ  ΚΑΙ ΕΥΘΗΝΗ.  (Λες ν’ έχουνε τα κτήνη;)       (Σελ. 52)

Ειρήνη αν θέλετε όλοι ενωθείτε, είστε ακέραιοι κ’ ακόμα ζείτε.

Αυτό το χρέος σας μην ΑΜΕΛΕΙΤΕ, χρόνος δεν έμεινε αυτοκτονείτε.

Λαοί του κόσμου όλοι ενωθείτε, στους πολεμόχαρους ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ. 

Γιατί ένας πόλεμος ξανά αν γίνει, τίποτε ΖΩΝΤΑΝΟ πια δεν θα μείνει.

 Σκέψου το μέλλον σου και την ειρήνη, όλοι μας φέρνουμε γ’ αυτό ΕΥΘΗΝΗ. 

Αν όλοι οι άνθρωποι ξεσηκωθούνε την γη θα σώσουνε προτού τραφούμε.

ΜΠΕΣΑ δεν έχουνε οι κυβερνώντες, αυτό το ξέρουνε μόνον οι ζώντες.

Έχεις την ψήφο σου την λογική σου, ΨΗΦΙΣΕ ΔΗΜΙΟ για το παιδί σου.

 

Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ                  (Σελ. 55)

Η πηγή της δυστυχίας που ποτίζει τους ανθρώπους,

οι ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ μονάχα εις τις γης όλους τους τόπους.

Ο πολιτικός κοιτάζει πώς να τα οικονομήσει,

ν’ αποκτήσει πλούτοι δόξα και σε πτώματα ας πατήσει

Δεν ανησυχεί ποτέ του ο λαός του τι θα γίνει,

αν πεινά αν υποφέρει και φαρμάκι εάν πίνει.

Αυτός μοναχά κοιτάζει το συμφέρον να μην χάσει,

και υπηρετεί την κλίκα ως που την καλή να πιάσει

Κ’ άμα πιάσει την καλή απ’ εδώ πήγαν και άλλοι,

εις υγειά τα κορόιδα και τα ψέματα χαλάλι.

Κ΄ ο λαός από την άλλη συντηρείται με βλακεία,

 γιατί βλέπεις του αρέσει η ψευτιά κ’ η κολακεία. 

Υποσχέσεις μόνον τρώει ή και λίγα ψυχουλάκια,

το κουτόχορτο το τρώει σαν να ήτανε σουβλάκια.

Αλλά ως πότε τα κορόιδα τους μαφιόζους θα ψηφίζουν,

και για ψευτουποσχέσεις πάλι θα ξαναψηφίζουν.

 

ΟΙ ΔΥΟ ΑΡΧ……   (Σελ. 55)

Η δυο μεγάλοι βάλανε στα α-φρύδια τους μελάνι

κάναν την που….τους στυλό και γράψανε φιρμάνι.

Ευθύνη εμείς δεν φέρνουμε αν πόλεμος θα γίνει,

άλλοι μας βγάζουν αρχηγούς και φέρνουν την ευθύνη.

Εμείς παίρνουμε εντολές από τους ηλίθιους,

 αυτούς που μας ψηφίζουνε κ’ από νουνούς και θείους.

Μας δίνουν το δικαίωμα κ΄ όλα τα σχετικά μας,

του νόμους να τους φτιάνουμε στα α-φρύδια τα δικά μας. 

Κ΄ έτσι αφού διαλύσουμε τους πάντες και τα πάντα,

την ασυλία έχουμε στο τέλος για αβάντα.

Κ’ αφού τα οικονομήσουμε εμείς και η κλίκα όλοι,

ξαναψηφίζουν οι κουτοί σε άδειο πορτοφόλι.

Εμείς λεφτά δεν δίνουμε για τους εξοπλισμούς,

ή μάλλον τα τσεπώνουμε απ’ τους διαγωνισμούς.

Καλοί και να το θέλουμε δεν γίνετε να γίνει,

θίγονται τα συμφέροντα το τραστ δεν μας αφήνει.

Ή αν κανέναν από εμάς τον πιάσει αμόκ ή τρέλα,

κάνουμε κ’ έναν πόλεμο και όποιον πάρει η πένα.

Μονάχα αν ξυπνήσουνε αυτοί που μας ψηφίζουν,

τότε μπορεί και μοναχοί το μέλλον να ορίζουν.

 

ΟΙ ΑΝΙΚΑΝΟΙ ΓΙΑ ΕΡΩΤΑ. (Σελ. 57)

Τους πόλεμους τους κάνουνε οι γέροι στα γεράματα, καθάρματα δειλά,

κ' εγκρίνουνε κανδήλια για βόμβες και για άρματα.

Σας πιάσαν τα γεράματα και είσαστε για κλάματα εσείς που κυβερνάτε,

και πόνο θλίψη φόνο στη γη σκορπάτε μόνο.

Στον πόλεμο μόνον εσείς καθάρματα να πάτε,

και όχι αμούστακα παιδιά,

και σεις από του ασφαλούς μόνον να κυβερνάτε.

Αν θέλετε οι πόλεμοι φτωχούς να μην πικραίνουν

ΨΗΦΙΣΤΕ έναν νόμο, μόνον όσοι τον θέλουνε εκείνοι να ΠΗΓΑΙΝΟΥΝ.


         
                    ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ "ΧΑΖΩΝ" ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ                    (Σελ.58)
   Ήταν μια μέρα του Απρίλη π' έσβησε το χαμόγελο απ' τα χείλι.

Ήρθαν οι σωτήρες της δικτατορίας, και ΕΣΩΣΑΝ την ΕΛΛΑΔΑ εκ της ελευθερίας.

Ήρθαν αυθαιρέτως με βία και με τα άρματα, και καθάρισαν τον τόπο από τα καθάρματα.....
Κάνανε ότι θέλανε και ότι μπορούσαν, και τους πάντες αγνοούσαν.

Σκοτώσανε βασανίσανε αδικήσανε, και τελικός άδοξος σβήσανε,

Χαίρουν όμως άκρας υγείας οι σωτήρες της δικτατορίας.

Τώρα θα αντιμετωπίσουν την δικαιοσύνη, αν βεβαίως έχουν αφήσει ή έχει "μείνει".

Τώρα έχουνε πλήρες ελευθερία, και είναι ελεύθερη και η δικτατορία (ασυδοσία.)

Δεν ξεχνιούνται όμως τα εγκλήματα ο τρόμος η βία και τα θύματα.

Αν και αποκαταστάθει η λειτουργίας της δικαιοσύνης,

 εκκρεμούν όμως τα εγκλήματα της παραφροσύνης.

Δεν θέλω να πιστέψω όμως πως η βάση της δημοκρατίας,

 θα στηριχθεί πάνω στα ερείπια της δικτατορίας.

Αν συμβεί καμιά τέτοια βλακεία, τότε ζήτω η βία ο τρόμος και η τυραννία.

(Αυτά τα έλεγα το 1974 και δυστυχώς δεν διαψεύσθηκα.)

 

ΚΑΘΑΡΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ             (Σελ. 58)

Ω, καθάρματα μεγάλη, μες στο άδειο σας κεφάλι

τι βλακεία έχουν βάλει κ΄ έχετε ανθρώπου χάλι;

Τι στο διάβολο ζητάτε και με φθόνο τα κοιτάτε;

Όσα στη ζωή κ’ αν φάτε εις τον διάβολο θα πάτε.

Ότι έχουνε αξία τ’ έχετε στην απραξία,

φθόνος και πλεονεξία βασιλεύει αταξία.

Ο λαός «εάν» ξυπνήσει που κοιμάται μες τη φύση,

 άλλο πια δεν θα αφήσει η βλακεία να βλαστίσει και η τρέλα να ανθήσει.

 

                                        ΟΙ ΣΟΦΟΙ...                     (Σελ.59)

Κάνει τόπο η "σοφία" να περάσει η μαφία, με τιμές και μεγαλεία σε κηρύγματα γελοία.

Εφτά χρόνια σιωπούσαν, οι "σοφοί" συνηγορούσαν,

όλοι τους καλοπερνούσαν, ή και τα οικονομούσαν.

Εφτά χρόνια κυβερνούσαν, και βλακείας αμολούσαν,

 πως "έσωσαν" την ΕΛΛΑΔΑ, τη βλακώδες εξυπνάδα.

Ξεφτίλισαν την ΕΛΛΑΔΑ, π' ήταν της Ειρήνης δάδα,

και αντί το φως να στέλνει, οίκτο και συμπόνια παίρνει.

 

Ικανότης ανικάνου εις τα έδρανα επάνω,     (Σελ.59)

τις σπατάλες δεν λογίζουν νόμους άνομους ψηφίζουν.

 

          ΦΩΤΕΙΝΟ ΣΚΟΤΑΔΙ             (Σελ. 61)

Σκοτείνιασε πολύ το φως και φέγγει το σκοτάδι,

 γιατί μια σκέψη πέρασε πολύ κοντά απ' τον Άδη.

Μήπως αντιστραφήκανε η μέρα με το βράδυ, ή ήρθε πάνω στη ζωή το φωτεινό σκοτάδι;

Όχι δεν είναι λογισμός δεν είναι φαντασία, είναι πραγματικότητα δεν είναι οπτασία.

Είναι τα "άτυχα" παιδιά τα άμοιρα εκείνα, που στον αιώνα της χλιδής πεθαίνουν απ' την πίνα.

Αυτά εγεννηθήκανε μόνον για να πεθάνουν,

πολιτισμούς ντροπιάζουνε κ΄ εκείνους που τα κάνουν.

Είναι το αίσχος η ντροπή θα μας κατηγορήσουν, οι επερχόμενες γενιές εάν βεβαίως ζήσουν.

 

Όταν πεθάνει άνθρωπος πλακώνουν τα κοράκια,    (Σελ. 61)

 για την κληρονομία του από την εφορία του, κ΄ ανάβουν τα λαμπάκια.

 

Πλήρωνε στην αφορία για να τρώει κλικαρχία,    (Σελ. 62)

να σε χαρατσώνει αγρία και να κλέβουνε σωρεία.

Έντιμοι και νομοταγής πολίτες για να τρώνε οι αλήτες,

 οι τεμπέληδες οι πολυθεσίτες,

 οι αργόμισθοι και αεριτζήδες, και της κρατικής μηχανής οι βίδες.

 

ΤΑ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΑ    (Σελ. 64)

Πόσους δεν ΘΑΒΕΙ το στημένο, της κλίκας το κατεστημένο,

η κλίκα που τα πόστα έχει, ΚΟΒΕΙ ότι τις προεξέχει.

Κ' αν με την κλίκα σχέσεις έχεις, σε προωθούνε να εξέχεις,

κ' αν είσαι άσημος ή ξένος, μένεις για πάντα φιμωμένος.

Ξύπνιους και ΓΝΩΣΤΕΣ δεν γουστάρει, όλους αυτούς τους σαμποτάρει,

για επικίνδυνους τους έχει, αν κάποιος κάπου υπερέχει.

ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΞΥΠΝΙΟΥΣ ΚΑΙ ΑΤΣΙΔΕΣ, θέλουν λαούς μα παρωπίδες,

θέλουν νομοταγείς πολίτες, κακόμοιρους φτωχούς αλήτες.

Από τους άλλους αν εξέχεις, σε κόβουν να ΜΗΝ ΥΠΕΡΕΧΕΙΣ,

γιατί θα τους υποσκελίσεις, και ίσος και τους διοικήσεις.

Δεν φτάνουν μόνον τα προσόντα, τις ειδικότητος τα φόντα,

πρέπει και το κατεστημένο, να σ΄ έχει πρώτα διαλεγμένο.

Αλλιώς σε ΘΑΒΟΥΝΕ για πάντα, και ας εκπέμπεις φως και κβάντα,

κι ας την ζωή του έχεις δώσει, την ανθρωπότητα να σώσει.

Τρίχες η αξιοκρατία, μας κυβερνάει η μαφία,

τρίχες και η αντικειμενικότης, τρίχες και η ρεαλιστικότης.

Τρίχες και η δημοκρατία, την κάνανε τρομοκρατία,

τρίχες κ' αν είσαι πατριώτης, χαίρε ω χαίρε ηλίθιοτης.

Τρίχες και η δικαιοσύνη, κατεστημένο έχει γίνει,

αφού αυτό την κατευθύνει και φέρνει ακέραια την εύθηνη.

 

Η ΤΡΕΛΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ.  Καθαρματικότητα. (Σελ.65)

Ναγκασάκι Χιροσίμα, τις προόδου πέσανε θύμα,

και σε δυο λεπτά μονάχα μετατράπηκαν σε μνήμα.

Μνήμα με νεκρούς χιλιάδες, αρχηγοί και φουκαράδες,

που θα γίνει όλη η γη μας, ΤΡΕΛΑ οι πολιτικοί μας.

Που τις βόμβες Χιροσίμα για καψύλλιων προ βλήμα,

τώρα χρησιμοποιούνε, για να ΙΣΟΠΕΔΩΘΟΥΜΕ.

 

ΑΣΥΜΦΟΡΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ     (Σελ. 66)

Την κάνανε ασύμφορη φτωχοί να μην  μπορούνε.

και όταν έχουν δίκαιο ποτέ να μην το βρούνε.

Θέλει δέκα να πληρώσεις ΠΕΝΤΕ για να περισώσεις ,

κ’ αν δεν έχεις να λαδώσεις τα’ άδικο δεν θα γλιτώσεις.

Εκτός αν μέγας ή λεφτάς και τους καλοπληρώσεις,

και όταν έχεις άδικο φτηνά θα την γλιτώσεις

Γιατί δεν διαμαρτύρονται αυτοί που μας δικάζουν,

όταν κοιτούν τους άδικους τους νόμους που τους βγάζουν.

Άδικος δικαιοσύνη στους δικαίους απονείμει,

κ’ αν δίκαιος δικαστεί ποιος θα τον υπερασπιστεί;

Όταν η δικαιοσύνη ύποπτα κενά αφήνει,

άδικη δικαιοσύνη στους δικαίους απονείμει.

 

Η ΤΡΕΛΑ ΝΑ ΝΟΜΙΖΕΙΣ.           (Σελ. 67)

Η τρέλα δεν πάει στα βουνά μα μόνον στους ανθρώπους,

 σ’ αμόρφωτους σ’ εγωιστές σ΄ όσους δεν έχουν τρόπους.

Είδε ποτέ κάνης βουνό να τα’ έχει πιάσει τρέλα,

 ανθρώπων τα προτέρημα που σήκωσαν παντιέρα.

Χωρίς να έχουν βέβαια τρέλα αναγνωρισμένη,

 είτε ην άνθρωποι κενοί άρχοντες δοξασμένοι,

Και όμως τις βλακείες τους τις λόξες τους τις κάνουν,

και όσοι είναι λογικοί πάνε να τους τρελάνουν.

Για αυτό μην ψάχνεις όρια στην τρέλα να διακρίνεις,

 η λογική είναι σχετική και όπως θες την κρίνεις.

Πόσους δεν είπανε τρελούς οι «λογικοί» με φθόνο,

και η απερχόμενες γενιές τους προσκυνούν με πόνο.

Πόσους δεν κάψανε στην πηρά πόσους δεν αφορίσαν,

τους σφάξανε τους σκότωσαν στις φυλακές τους κλίσαν.

Και όλα αυτά, μόνον γιατί οι άνθρωπος ΝΟΜΙΖΕΙ,

και αυθαίρετος ενεργεί και κτήνος μου θυμίζει. 

Θαρρεί πως είναι πάνσοφος και υψηλής αξίας,

 ενώ είναι συνάρτηση της ασυναρτησίας.

Όταν ο άνθρωπος της γης θα πάψει να ΝΟΜΙΖΕΙ,

τότε θα γίνει πάνσοφος θεός και θα ορίζει.

 

 

------------ΣΑΤΙΡΙΚΑ ------------

Ο ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΚΑΙ Ο ΠΕΛΑΤΗΣ.  (Σελ. 68)

Αυτόν τον όρκο τους στον Ιπποκράτη σκέτων τον έκαναν απάτη,

αν κ η μισθοί είναι φαρμάκι σύννεφο πέφτει φακελάκι.

Γερούς ανθρώπους τους πεθαίνουν και πεθαμένους υγιαίνουν.

τους συντηρούνε την οδύνη σαν νάν' καθάρματα και κτήνη.

Όταν ελπίδα πια δεν έχει την τον κρατούν σε τέτοια θέση,

και τζάμπα φάρμακα πετάνε αρκεί για να τα ΟΙΚΟΝΟΜΑΝΕ.

ΚΙΝΗΤΡΟ έχουνε το χρήμα και ούτε σκέφτονται το κρίμα,

και δολοφόνους αν τους πούνε δεν πρόκειται να πτοηθούνε.

Είναι στο πνεύμα πωρωμένοι ΣΠΟΥΔΑΖΟΥΝ ΠΡΟΜΕΛΕΤΗΜΕΝΟΙ,

λεφτά και πλούτοι για να κάνουν και όσοι θέλει ας πεθάνουν.

Έγκλημα προμελετημένο εάν γιατρός για πλούτοι βγαίνω,

θα φέρνω πάντα την ευθύνη σε ότι λάθος και αν γίνει.

'Ίσως σκληρά να σας τα λέγω και τους καλούς ίσως να καίω,

τα έζησε κ΄ ακόμη κλαίω τον θάψαμε γερό κ' ακμαίο

Εγωισμός πλεονεξία ανικανότης σατραπεία

γιατρών τα κύρια στοιχεία στην σαπισμένη κοινωνία.

Η ανθρωπιά κ' η παρρησία γίνηκαν πράγματα γελοία,

υπευθυνότης ποια καμία υπάρχει και η ασυλία.

Ιατρικό κατεστημένο στην ασυλία οχυρωμένο,

και όσο δίκαιο κ' αν έχεις δεν πρόκειται να τους εκθέσεις.

Είδα τα χάλια τα αχρεία μες στα "ψυχρά" νοσοκομεία,

κ' αν υποστήριξη καμία σε τρώνε τα νεκροταφεία.

Η εξοικείωσης και η ρουτίνα στέλνει στο τάφο πολλούς τον μήνα.

για αυτό δεν κάνει γιατρός να γενείς αν πρώτα ΑΝΘΡΩΠΟΣ σ' όλα δεν μείνεις.

 

ΕΠΙ ΓΗΣ ΕΙΡΗΝΗ    (Σελ. 70)

Όλα στον κόσμο άλλαξαν σήμερα τέτοια μέρα,

με δορυφόρος πύραυλους γέμισαν τον αέρα.

Χριστός γενάτε  σήμερα το πήρατε χαμπάρι,

και μάγοι καταφτάσανε σήμερα απ' τον Άρη.

Είδανε λέει τον πύραυλο και όχι τον αστέρα,

που σφύριζε δαιμονικά κ' έσκιζε τον αέρα.

Κ' ήρθαν αν προσκυνήσουνε στα μέρη τις Νεβάδας,

εκεί που τα πειράματα κρατούν πολλές βδομάδας.

Αυτοί όμως δεν άκουσαν το επί γης ειρήνη,

που έψελναν οι άνθρωποι την εποχή εκείνη.

Εμείς όμως το ψέλνουμε δύο χιλιάδες χρόνια,

και θα το ψέλνουν συνεχώς παντοτινά αιώνια.

Μ' όσες φορές κ΄ αν ψέλνουνε το επί γη ειρήνη,

ο διάβολος σ' αυτή τη γη να ρθεί δεν την αφήνει.

 

ΨΟΦΑΕΙ ΓΙΑ ΖΗΤΩ.    (Σελ, 71)      

Όλοι ζητάμε προβολή να μας αναγνωρίσουν,    

να πέσουνε στα α-φρύδια μας και να μας προσκυνήσουν.

Ή όπως λένε μερικοί για ζήτω αυτός ψοφάει,

θέλει χειροκροτήματα κ’ απ’ την χαρά πετάει. 

Ότι το αξιόλογο καθένας διαθέτει,  

στους άλλους κάνει επιδείξει και σ' όλους το εκθέτει.

Είτε εξυπνάδα ην’ αυτό είτε τρανή βλακεία,

αυτά έχει ο άνθρωπος κ ’ας είναι μ-κολακεία.

Κ’ όποιος ΝΟΜΙΖΕΙ πως αυτά που ξέρει είναι όλα,

αυτός γίνεται στάσιμος παχύρρευστος σαν κόλλα.

Και ζει με την ψευδαίσθηση και δυστυχώς ΝΟΜΙΖΕΙ,

πως είναι αξιόλογος και ζήτω του αξίζει.

Όσα πολλά ο άνθρωπος σ' αυτή τη γη μαθαίνει,

τόσο το χάος γύρο του σαν άβυσσος φαρδαίνει.

Κ’ όσα μαθαίνει πιο πολλά τόσο διαπιστώνει,

ότι δέκα τις εκατό ζήτημα αν ζυγώνει. 

 

Η ΔΡΑΧΜΗ (κάποτε).   (Σελ. 73)

Έπαψε η αξία μες την αταξία να χει ποια ΑΞΙΑ.

 Της δραχμής η χάρη, ποια δεν μας φλερτάρει, μπήκε στο συρτάρι.

Δίνεις στο παιδί σου την φτωχή δραχμή σου…..-Βρε μπαμπά ντροπή σου.

Τέρμα το χιλιάρικο είναι κατοστάρικο βρε το φουκαριάρικο.

ΤΩΡΑ… την τρώει το Ευρώ, και εγώ θα ψάχνω να την βρω.

 

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ. Όταν πιάσεις τα 40.  (Σελ. 75)

Όταν πιάσεις τα σαράντα της ζωής χάνεις,

αβάντα και της νιότης τα προσόντα σου ξεφεύγουν αποσπόντα.

Η ενδοκρινή αδένες δεν εκκρίνουνε σωστά,

κ' η κοιλίτσα απ' το πάχος παίρνει σάρκα και οστά.

Και τα μάτια σου αρχίζουν να μην βλέπουνε καλά,

αν και τα γυαλιά σου έχεις ποια δεν βλέπεις τα ψιλά.

Όλα αρχίζουν να δουλεύουν όπως λένε πλημμελώς,

και αισθάνεσαι το δέος που αισθάνεται ο τυφλός.

Στα αυτιά αρχίζεις ν' είσαι υπερήφανος πολύ,

ζεις στο κόσμο της γαλήνης θόρυβος δεν σ' ενοχλεί.

Και αν ξεκούραστος ξαπλώνεις πτώμα νιώθεις το πρωί,

αντιστρέφονται οι ρόλοι της  ζωής σου η ροή.

Κ' όμως στο μυαλό ακμαίος και δραστήριος κ΄ ωραίος,

την διαπίστωση την κάνεις πως συντόμως θα πεθάνεις.

Στο μυαλό σου νιώθεις νέος και στο σόμα γηραλέως,

αν και τα διαθέσεις έχεις τα προσόντα δεν κατέχεις.

Και αναπολείς να ζήσεις έστω και με αναμνήσεις,

κ' όσο η καρδιά χτυπάει το μυαλό μας δεν "γερνάει".

 

ΑΝΤΙΘΕΣΗ       (Σελ. 76)

Εχθές πάλι θυμήθηκα τα νιάτα τα ερέα,

που ζούσαμε αμέριμνα με την χαρά παρέα.

Τα χρόνια κ’ αν επέρασαν στο νου μου νιώθω νέος,

και είμαι όπως άλλοτε τελείως και ωραίος.

Στο σόμα νιώθω κούραση πόνους και δυσφορία,

μα στην ψυχή και το μυαλό ορμές και ευφορία.

Στο σόμα κατερχόμαιθα στο "πνεύμα" υπερτερούμε,  

και τούτη η αντίθεση μας κάνει να πονούμε.

Ετούτη η αντίθεση στο πνεύμα και στο σόμα,

τσακίζει κάθε άνθρωπο και βράχος νάν’ ακόμα.

Μα τούτη είναι η ζωή μέσα σ’ αυτήν θα ζήσεις,

Κ΄ αν αντιδράσεις τελικά κ’ εσύ θα γονατίσεις.

 

------------------------- ΕΡΩΤΙΚΑ ------------------------

Η ΓΟΗΤΕΙΑ (Σελ. 77)

Σε είδε και σταμάτησε ο χρόνος να περάσεις

και με την γητειά σου να εντυπωσιάσεις.

Πέρασες και σταμάτησαν οι πάντες και τα πάντα,

η ομορφιά κ' η χάρη σου μεγάλη είναι αβάντα.

Πέρασες και σταμάτησε και η κυκλοφορία,

από την γοητεία σου απίθανη κυρία.

Πέρασες κ' ανατρίχιασε η φύσης τι φεγγάρι,

σαγήνεψες τα άψυχα ακόμη και την χάρη.

Πέρασες και έγινε χαλασμός στο αντρικό το γένος,

και όλοι σε λαχτάρησαν με πάθος και με σθένος.

Πέρασες και έγινε σεισμός και στης καρδιές μας χαλασμός,

τι να πρωτοθαυμάσεις σε τέτοιο δημιούργημα που έκανε η πλάσης.

Ήσουνα υπερθέαμα και ιεροτελεστία,

η χάρη σου κ' ομορφιά στη φύση τα πρωτεία.

 

ΜΕΙΝΕΤΕ ΠΑΝΤΟΤΕ ΠΑΙΔΙΑ.    (Σελ. 78) (1958)

Μείνετε πάντοτε παιδιά στην ποιο όμορφη ηλικία,

εκεί που υπάρχει η χαρά και λυπεί η κακία.

Εκεί που όλα όμορφα χαρούμενα περνούμε,

που ξένοιαστα γυρίζουμε και δεν φιλοσοφούμε.

Μείνετε πάντοτε παιδιά στο πνεύμα και στο σόμα,

έστω και αν δεν έχετε ούτε λεφτά ακόμα.

Έστω και δεν έχετε δόξες και μεγαλεία,

αυτά στο τέλος δυστυχώς γίνονται ειρωνεία.

Ενώ αν μείνετε παιδιά τις λογικής ο πόνος,

δεν θ' έχει εσένα συντροφιά και θα γυρίζει μόνος.

Θα ζεις μια ξένοιαστη ζωή γεμάτη ευτυχία,

και δεν θα βλέπεις την ζωή σαν μια αποτυχία.

Ο, πόσο θ' ήταν όμορφη ακόμα η ζωή μας,

αν τούτο ήταν δυνατό απ' την διανόησή μας.

Μείνετε πάντοτε παιδιά στην ποιο όμορφη ηλικία,

σ' αυτήν υπάρχει η χαρά και λυπεί η κακία,

Μείνετε πάντοτε παιδιά όσο πολύ μπορείτε,

αν θέλετε χαρούμενα και ευτυχείς να ζείτε.

 

ΣΑΓΗΝΕΥΕΙΣ  (Σελ. 80)

Τα μάτια σου εκπέμπουν γοητεία τα χείλι σου εκπέμπουνε φωτιά,

και η αρμονική χαδιάρικοι φωνή σου με κάψαν' την καρδιά με μια ματιά.

Ανοίγεις το γλυκό σου στοματάκι με την ναζιάρικη φωνή

και σαγηνεύεις όσους σε ακούνε και το αηδόνι κλαίει και θρηνεί.

 

ΖΟΥΓΚΛΑ  (Σελ. 81)

Στη ζούγκλα πήγα και έζησα γνωρίσθηκα με ζώα,

λιοντάρια τίγρης ύαινες κροκόδειλους και βόα.

Όλα τους δήξανε έκπληξη σας μάθανε πως ανθρώποι,

τρώγονται σας καθάρματα σ' Αμερική και Ευρώπη.

Και εκεί που αγριέψανε κόντεψαν να με φάνε,

σας μάθανε πως τα κάνουμε για να πλεονεκτάμε.

Εμείς και αν τρωγόμαστε είναι γιατί πίναμε,

κ' αν κάποτε χορτάσουμε σ' άλλους τα παρατάμε.

---------------------------------

Ζούγκλα θα γίνουμε μ' αυτά που λέγω,

κ' όλους τους ήμερους ίσως να καίω.

Μα είναι αδύνατον, ζούγκλα να γίνουμε ακόμα κ΄ άλλη,

και αποκλείεται, αφού ήδη είμαστε η ποιο μεγάλη.

 

ΚΥΚΛΟΦΟΡΕΙΣ   (Σελ. 81)

Κυκλοφορείς στο αίμα μου και στις εγκαταστάσεις,

μέσα στις αρτηρίες μου και μ' ανεβαίνει η τάσης.

Κυκλοφορείς στο αίμα μου σαν τοξική τοξίνη,

σε κώμα πάντα με κρατάς κ' ο πυρετός με ψήνει.

Κυκλοφορείς μες στους κοινούς και ασήμαντους ανθρώπους,

και δυστυχία και καημούς σκορπάς σ΄ όλους τους τόπους.

 

Η ΚΑΡΔΙΑ. (Σελ. 83)

Η καρδιά μας χτυπά νύχτες μέρες και χρόνια,

και στη ζέστη στο φως και στο κρύο στα χιόνια.

Τάκα τάκα τάκα τάκα τάκα τάκα.

 

Στη ζωή μας κρατά και μετράει τον χρόνο,

και αντέχει χαρά λύπη θλίψη και πόνο.

Τάκα τάκα τάκα τάκα τάκα τάκα.

 

Μα δεν κάνει να πει εβαρέθηκα φτάνει,

έστω μία στιγμή στη ζωή θα πεθάνει.

Τάκα τάκα τάκα τάκα τάκα τάκα.

 

Και ποτέ δεν θα πει έχω γίνει ποια πτώμα,

και χτυπά μοναχή ως και έξω απ' το σόμα.

Τάκα τάκα τάκα τάκα τάκα τάκα.

 

Μα και αν κουραστεί στον σκληρό τον ρυθμό της,

τότε για και χαρά ψεύτικη ανθρωπότης.

Τάκα τάκα τάκα τάκα τάκα τάκα.

 

------------------------- ΔΙΦΟΡΑ ------------------------

ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ.  (Σελ. 87)

Η γραφειοκρατική γραφειοκρατία τις ηλιθιότητας κρατάει τα πρωτιά

την έκανε ο θαυμαστός κόσμος των γραμμάτων,

και βρίσκετε στην κορυφή των τερατουργημάτων

Είναι δήγμα ανωτέρας κατωτερότητας συνονθύλευμα  καχυποψίας  και ανικανότατος.

Την γραφειοκρατία την κάνανε άνθρωποι υψηλής ηλιθιότητας,

δειλοί άτολμοι αναξιοθεσήτες της κυβερνητικής ανευθυνότητας.

Ου μπλέξεις με την γραφειοκρατία και όταν έχεις ΔΙΚΑΙΟ και χωρίς αιτία,

θα τραβγένται σε φύλακες και δικαστήρια και θα μυηθείς στις βλακείας τα μυστήρια.

Για ένα χαρτί  γραφειοκρατικής ΣΗΜΑΣΙΑΣ, χάνεις δύο τρία μεροκάματα εργασίας.

Και δεν υπάρχει ούτε ένας αρσενικός ΑΝΤΡΑΣ να αναλογίσει την ζημία.

που ζημιώνει λαό κράτος και γενικός την οικονομία.

Και περιμένεις σειρές ή πηγαίνεις από ένα γραφείο στο άλλο,

ώσπου δεν άντεξα και τους τα ψάλλω.

 

ΤΑ ΣΥΝΝΕΦΑ. (Σελ. 87)

Δυο σύννεφα μαλώσανε κ' έσπασαν τα φτερά τους,

αστράψανε βροντήσανε και κλαίν' την συμφορά τους.

Γίναν' το δάκρυ τους βροχή και πέφτοντας ξανά στη γη

θα αγαπηθούν και πάλι, στον ποταμό στη θάλασσα

μ' αγάπη ποιο μεγάλη.

 

ΤΙ ΕΙΝΑΙ; (Σελ. 87)

Ο ήλιος το εζέστανε άνοιξε τα φτερά του,

φτερούγισε στον ουρανό πέταξε τα δεσμά του.

Και αφού περιπλανήθηκε στον ουρανό τον πλάνο,

κρύωσε και κατέβηκε πάλι στη γη επάνω. = (Το νερό)

 

Ο ΥΜΝΟΣ ΤΟΥ ΕΦΕΥΡΕΤΗ (Σελ. 88)

Το εφευρετικό το πνεύμα και της λογικής η χρήση,

στους ανθρώπους ευτυχία  πρόοδο έχει χαρίσει.

Η εξέλιξης του κόσμου από τα παλιά τα έτι,

στης θυσίες και στον κόπο τα χρωστά του εφευρέτη.

Και αν τώρα η ανθρωπότης ζει μα όλα τα καλά της,

στην εφεύρεση τα οφείλει και στα έργα τα δικά της.

Την ζωή καλυτερεύουν όσοι είναι εφευρέτες,

κ' η μεγάλες εφευρέσεις κάνουνε τους ευεργέτες.

Γ' αυτό ζούμε ευτυχισμένοι με χαμόγελο στα χείλι,

κ' ο εφευρέτης με το πνεύμα επιβάλετε στην ύλη.

Εφευρέτη αδικημένε ση που έγινες θυσία,

να σου κλέβουν της ιδέες είναι αίσχος προδοσία.

*********************

ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ. (Σελ. 88)

Άνθρωπο είπαν το γαϊδούρι και κατέβασε την μούρη,

και λυπήθηκε πολύ στην μεγάλη προσβολή.

Γιατί με συκοφαντείτε και γαϊδουριά αποκαλείται,

όσοι έχουνε δύο πόδια ή και κτήνη ή και βόδια.

 

ΕΙΡΩΝΕΙΑ. (Σελ. 88)

Η κυρά η Ευτυχία ζούσε μες την δυστυχία,

σε κατάσταση αθλία σε ψυχρά γεροκομεία.

Κ' είχε τέτοια ατυχία ζούσε μόνον με ψιχία,

σε σπατάλης κοινωνία, και ας την λέγαν' ΕΥΤΥΧΙΑ.

Το θαύμα των θαυμάτων  

 

 

 


(Ο ύμνος των τσιπς)      (Σελ. 89)

ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΩΝ ΘΑΥΜΑΤΩΝ.

Πρόκειται για το θαύμα της διανοητικότητας,

που βρίσκετε στην κορυφή των έργων της ανθρωπότητας.

Μιλάμε για ηλεκτρονικούς εγκεφάλους αριθμομηχανές και ρολόγια,

που είναι έργα σοφών, και όχι έργα με τα λόγια.

Είναι το θαύμα του εικοστού αιώνος, που δεν το έκανε ένας άνθρωπος μόνος,

είναι το θαύμα όλων των θαυμάτων, και το πολυπλοκότερο όλων των πραγμάτων.  Είναι τόσο δα μικρό το τσιπς το οποίο, που φαίνεται μόνον με ισχυρότατο μικροσκοπίου, που σε ένα πλακίδιο δύο χιλιοστών μόνον, έκλεισαν η εφευρέτες όλη την σοφία όλων των αιώνων.

Μέσα εκεί είναι η ψυχή του εξάλλου, του επαναστάτη εγκεφάλου,

που σε χρόνο μιας αστραπής, εκτελούνται όλοι οι πολλαπλασιασμοί  της γης.

Σκέφτονται τραγουδάνε και μιλάνε, κρίνουν υπολογίζουν και απαντάνε,

μικροσκοπικούς ΓΙΓΑΝΤΕΣ τους ονομάσανε, και οι ανώτεροι άνθρωποι τους θαυμάσανε.

Αυτοί που έκαναν τα μηχανήματα για την κατασκευή τους,

θέλουν χειροκροτήματα και είναι η ανθρώπινοι θεοί τους.

Απλώτης πιότης οικονομία, είναι τα κύρια σημεία,

και το πρώτο μεγάλο βήμα, στην οικονομία χώρου χρόνου χρήμα.

Απλοποίησαν την πολυπλοκότητα αύξησαν την ποιότητα,

και με την υψηλή διανοητικότητα καταπλήξανε την ανθρωπότητα. (Μερικούς)

 

ΤΟ ΔΑΣΟΣ. (Σελ. 90) (οικολογικό).

Το δάσος ανατρίχιασε στην πρώτη ηλιαχτίδα, το χάιδεψε το ζέστανε το γέμισε ελπίδα.

Από το φως και το νερό με την καινούργια μέρα, με λύγο χώμα απαλό και μολυσμένο αέρα.

Κρατά το διοξείδιο και βγάζει οξυγόνο, δίνει σε όλα τη ζωή και στην φωτιά τον τόνο

Με τον αγώνα του αυτόν την φωτοσύνθεση του, δίνει ζωή και ομορφιά κ' αυτό με τη ζωή του.

Η ζωή ξεκινά απ' το χώμα κ' ανασταίνει και βράχους ακόμα,

με τον ήλιο μαζί και αέρα δίνουν πνεύμα ζωή μες τι σφαίρα.

Ένα ανθάκι στον βράχο έχ' ανθήσει, κ' ομορφαίνει την άμορφη φύση,

αν ο ανθρώπινος νους το θελήσει, μες στην πλάση να το συσχετίσει.

 

Η ΠΡΟΕΚΤΑΣΗ     (Σελ. 90)

Σαν πεθάνω να με πάρουν να με κάνουν κομματάκια,

κ' ανταλλακτικά να γίνω και όπως λεν ψηλά βιδάκια.

Να με πάρουνε τα μάτια τους ιστούς και την καρδιά μου,

το συκώτι τα πνευμόνια την χολή και τα νεφρά μου.

Και αν τα φυτευόσουν σ' άλλους για να ζήσουν οι καημένοι,

που απ' την φύση της συνθήκες ήτανε αδικημένοι.

Είναι τρόπος για να ζήσεις, ΠΕΘΑΜΕΝΟΣ παραπάνω,

και ΠΡΟΕΚΤΑΣΗ να γίνεις τις ζωής στη γη επάνω.

 

ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ.  (Σελ. 91)

Σαν μπαίνεις στ' αυτοκίνητο και οι ρόδες γυρίζουν,

τα αγγελούδια γύρω σου συνέχεια φτερουγίζουν.

Με τα καλά τους ντύθηκαν τα' αμάξι τους για βόλτα,

λύγο το γκάζι πάτησαν κ' ο χάρος εις την πόρτα.

Του ενός τα νιάτα μάδησε και έμεινε σακάτης.

και στα παιδιά του ήτανε μοναδικός προστάτης.

κι ο οδηγός τον θάνατο τραπέζι έχει κάνει,

και έχασε το δικαίωμα να μην το ξανακάνει.

Σαν τρέχεις απερίσκεπτα κ' όχι εντός ορίου,

είτε στο θάνατο θα πας ή στο νοσοκομείο.

 

ΚΑΜΙΚΑΖΙ  (Σελ. 91)

Πατάς το γκάζι και τ' αμπραγιάζι, η ρόδα στρίβει με και ουρλιάζει,
αυτή η τρέλα να σε εκφράζει, και να σου λένε και καμικάζι.
Όλοι οι άλλοι σε κάνουν χάζι, κ' η περηφάνια σου σε εξουσιάζει,
και η βλακεία να σε διατάζει, πάτησε κ' άλλο, υπάρχει γκάζι.
Κάνεις της σούζες σου και κόντρα βγαίνεις, και με το μπούγιο σου μας
ξετρελαίνεις,
κ' απ το δρόμο του λίγο ξεκλείνει, σκορπά τον θάνατο και την οδύνη.
Έτσι την βρίσκεις και σου τη δίνει, πατάς το γκάζι και ότι γίνει,
αν πας στο διάβολο ήταν να γίνει, σκοτώνεις ΑΣΧΕΤΟΥΣ, ποιος έχ' ευθύνη

 

ΙΛΙΓΓΟΣ ΤΗΣ ΤΑΧΥΤΗΤΑΣ    (Σελ. 93)

Η ταχύτης συναρπάζει και σε ύψη σ' ανεβάζει,

 τρέξε πέραστων φωνάζει ή και νικητή σε βγάζει.

Τρέχουν όλοι να προλάβουν να πετύχουν το σκοπό τους,

και δεν σκέφτονται του άλλους που τους παίρνουν στο λαιμό τους.

Τρέχει τρέχει να προλάβει λες και κάποιος τον βιάζει,

 ίλιγγος και ταχύτητα όλους μας μας συναρπάζει.

Ίλιγγος και ταχύτητα τον χάρο υπηρετούνε,

 γέρους γυναίκες και παιδιά για θύμα τους ζητούνε.

=====ΤΕΛΟΣ Β4 =1 ως 94============================================

 

********** ΠΟΙΗΜΑΤΑ ΝΕΑ.. ΕΚΤΟΣ ΒΙΒΛΙΟ 4 ************

============= ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ (ΒΑΣΙΛΙΔΕΣ) ΘΡΗΣΚΕΙΕΣ ===========

===  (Τουρκία Γερμανία ΙΡΑΝ ΙΡΑΚ κλπ. κλπ. κλπ.) ===  (Σελ.01)

Μίσος ποτίζουν το λαό τους μονάχα για εγωισμό τους,

για τον ηλίθιο θεό τους σφάζουνε τον συνάνθρωπο τους.

Φυλές και έθνη εξοντώνουν ανήμπορους φτωχούς σκοτώνουν,

σφάζουν και βρέφη ξεκοιλιάζουν κ' οι υπουργοί τους θαυμάζουν.

Ηγέτες κτήνη καθαρμάτων κανίβαλοι φτωχών πτωμάτων,

με πρόσχημά τους την ΕΙΡΗΝΗ στη γη μας φέρνουν την οδύνη.

Ξεφτίλισαν τα ιδεώδη με της σφαγές τους τις κτηνώδη,

μέσα στον εικοστό αιώνα, και στον βομβών τον οπωρώνα..

Λαούς με τέτοια κτηνωδία ή και φυλή τόσο αγρία,

τέτοια τρανή θηριωδία τι θε να γράψει η ιστορία; (Τους κάηκαν!)

**********************

==== ΠΟΙΜΕΝΙΚΟ ΣΟΚ: ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΣΟΚ === (Ο τσουμπάνς) 25/1/86 (Σελ.02)

 

Εγώ απ' τη ζωή ένα κατάλαβα, κι ας είμαι και τσουμπάνς με τη φλογέρα,

απ' τους ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ μην περιμένετε, να δείτε στη ζωή σας ΑΣΠΡΗ μέρα.

 

Η μάναμ κι ο μπαμπάμ όλοι πεθάνανε, έτσι και σεις και όλοι μας θα πάμε,

ΠΙΣΤΕΥΟΝΤΑΣ μια μέρα να 'ρθει πιο καλή, κι' ως τότε τον σανό μας θα μασάμε.

--------- Ρεφρέν ----------

Επειδή οι τριακόσιοι μοιάζουν τον τσουμπάν,

----- στού λαού το άρμεγμα ΚΑΝΕΝΑΣ δεν τους φτάν'. -----

 

ΜΕΣ τη ζωή εγώ ΠΑΝΤΑ στερούμουνα, να μάσω λίγο χρήμα για 'να σπίτι,

μα το 'να το δωμάτιο μου το 'φαγαν, τα μέτρα του Αρσέν και του Σημίτη.

 

Κατό κατσίκια κι 'να βόδ επούλησα, να κάνω ένα σπίτι για να ζήσω,

μα το ΠΑΣΟΚ με τις ΥΠΟΤΙΜΗΣΕΙΣ

του, μου κάνει κι άλλα "βόδια" να πουλήσω.

-------- Ρεφρέν Χ2 --------

**********************

ΑΤΙΜΩΡΗΣΙΑ, ΑΝΕΝΤΙΜΟΤΗΣ, ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΣ, ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΣ, ΚΑΙ ΜΟΝΙΜΟΤΗΣ.  Της κρατικής μας της μηχανής, η ΑΘΛΙΟΤΗΣ.-------14/7/86 -----(Σελ.03)

(Βολεύτηκε ως βουλευτής.... και την Ελλάδα, δεν τη γαμείς.)

 

Άσχετοι, άχρηστοι, ανίκανοι, εσείς που κυβερνάτε,

που μόνον το συμφέρον σας, και όλα να τα φάτε.

Άδικοι, ανεύθυνοι, ανάξιοι, εσείς που μας πουλάτε,

φτιάνετε τρύπες στο νερό, και όλα τα σπαταλάτε.

Ασύδοτοι, ανέντιμοι, ανίδεοι, που απαθώς κοιτάτε,

την αδικία βλέπετε, και την χειροκροτάτε.

Άνανδροι, αφιλότιμοι, αδίστακτοι, που την δικαιοσύνη,

την κάνατε να σέβεται, μόνον εσάς τα "κτήνη",

και στους φτωχούς το άδικο, μονάχα να εγκρίνει.

 

ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΣ ΤΣΙΓΚΟΥΝΗΣ   (Σελ.04)

(Σαν να υπήρχε θεός)

Τι θα σε πείραζε θεέ, λένε ότι μπορούσες,

τον κόσμο αυτόν τον ψεύτικο τέλεια να ποιούσες.

Τι θα σε πείραζε θεέ φτωχοί κ' αδικημένοι,

να μην υπήρχαν στη ζωή άρρωστοι πονεμένοι.

 

Τι θα σε πείραζε θεέ ν' αχέ δικαιοσύνη,

και να μην αδικούνταν οι άνθρωποι μ' οδύνη.

Να μην υπήρχε στη ζωή πόνος και δυστυχία,

τι θα σε στοίχιζε θεέ πες μου η ευτυχία.

 

Τι θα σε στοίχιζε θεέ να μην υπήρχε "χρόνος",

η πείνα και ο θάνατος η θλίψη και ο πόνος.

Τι θα σε στοίχιζε θεέ να ήμουν πάντα νέος,

όμορφος και δυναμικός τέλειος και ωραίος.

 

Μες στην δημιουργία σου ο πόνος ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ,

ανθρώπους ζώα και φυτά απάνθρωπα παιδεύει.

Πρέπει να είσαι σαδιστής αυτό μονάχα βγαίνει,

να υποφέρουν οι καλοί μέσα στην οικουμένη.

 

Φτωχοί, αδύναμοι, μικροί, αυτοί μόνον πληρώνουν,

και την δικαιοσύνη σου αυτοί καταρρακώνουν.

Δίκαιος, Παντοδύναμος σ' όλα εξουσιάζεις,

κ' ενώ σε λένε πάνσοφο, ΓΙΑΤΙ μας δοκιμάζεις;

 

Η δοκιμή έναν θεό πολύ των ξεφτιλίζει,

τότε, ποία η ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ πως ΟΛΑ τα γνωρίζει;

Τι θα σε πείραζε θεέ σ' αυτά να απαντούσες,

και για τις αντιφάσεις μας να ΜΗΝ αδιαφορούσες;

 

ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΗ ΕΥΤΥΧΙΑ     (Σελ. 05)

 

Άνθρωποι εσείς που καλοζείτε, και σ' όλα που ευημερείτε,

όποιον πεινάει δεν μπορείτε, να νιώσετε να λυπηθείτε.

Δεν είσαστε ευχαριστημένοι, ούτε η χλιδή σας χορταίνει,

μα θέλετε ΑΚΟΜΗ κ' ΑΛΛΑ, και πιο πολλά και πιο μεγάλα.

 

Όταν ο διπλανός πεθαίνει, κ 'από την πείνα αρρωσταίνει,

και σκελετός μονάχα μένει, πως ζεις χαρούμενα "Ευγένη";

Βλέπεις παιδιά σκελετωμένα, μάτια κοιλιά, όλα πρησμένα,

με μύγες περικυκλωμένα, ΖΟΥΝΕ ή είναι πεθαμένα;

 

Ήσαστε όντα μορφωμένα, και λέγεστε πολιτισμένα,

τα ένστικτα σας πωρωμένα, πολιτικοί διαβόλου γέννα.

Μήπως δεν έχετε να φάτε, σε όλα σας καλοπερνάτε,

ΜΟΝΟΝ για να ΠΛΕΟΝΕΚΤΑΤΕ, ΠΑΝΩ ΣΕ ΠΤΩΜΑΤΑ ΠΑΤΑΤΕ.

 

ΔΕΚΑΟΧΤΑΧΡΟΝΟΣ        (Σελ. 06)

Θέλω  να ζήσω να ευτυχίσω, πόνο και θλίψη να μην γνωρίσω,

όλον τον κόσμο να αγαπήσω, και την ζωή μου να εξαντλήσω.

Άλλους πολέμους να μην γνωρίσω, ούτε καθάρματα να υπηρετήσω,

για την ειρήνη μην ξεψυχήσω, την γη με τάφους να μην γεμίσω.

Για την ειρήνη σαν πολεμάμε, νεκρούς χιλιάδες πίσω σκορπάμε,

πόλεις και κράτη γ' αυτό χαλνάμε, και την βλακεία μας μετά θρηνάμε.

Μυαλό δεν έμεινε στον κόσμο στάλα, κ' αρχηγοί μας θέλουν κρεμάλα,

καινούριο πόλεμο μας ετοιμάζουν, κ' υπάρχουν ΑΝΘΡΩΠΟΙ που τους θαυμάζουν.

σ' όλο τον κόσμο οι επεμβάσεις, χούντες, κ' αμέτρητες θανάτου βάσης,

ηλιθιότητας εγκαταστάσεις, θα γίνει ο τάφος σου προτού γεράσεις.

ΜΟΝΟΝ η ψήφος σας θε να μας σώσει, λαοί παράλυτοι από την γνώση,

        προτού το κράτος ΣΑΣ μας εξοντώσει, ΚΑΤΑΨΗΦΙΣΤΕΤΩ πριν του την δώσει.

 

ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΙΡΡΗΣΗ   5/5/2000  (Σελ. 07)

Θέλω να γίνω, ναι οικολόγος, μα δεν μπορώ, υπάρχει λόγος.
Ζω στον πλανήτη των κανιβάλων, που, όποιος προλάβει τρώει των άλλων.
Όλα τα ζώα τα αγαπάω, και δεν μου πάει για να τα φάω.
Κ' όμως στο πιάτο μου τρώω ζωάκια γαρνιρισμένα με κρεμμυδάκια.
Σε αλλοπρόσαλλο ζούμε πλανήτη, που σου τα βγάζει όλα απ' τη μύτη.
Εγώ μπερδεύτηκα τι να διαλέξω, και ποιο απ' όλα να προστατεύσω.
Τι να χλευάσεις τι να θαυμάσεις, σε ποίο το δίκαιο να το μοιράσεις.
Αν ξέρει κάποιος να με μηνύσει, ίσος και εύρο μία κάποια λύση.
Κάποιος εξάδελφος κότα μας έστειλε, το είχε τάξει,

Πίσω την στείλαμε γιατί δεν βρίσκονταν ποιος να την σφάξει;

Εάν δεν τα έβρισκα όλα σφαγμένα, και δεν τα έβρισκα "μαγειρεμένα,"

θα 'μουν φακίρης και λίγο μάγος, αλλά οπωσδήποτε και χορτοφάγος.

 

ΞΕΦΤΙΛΑ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΥ. (Β1-8/1/86) (Σελ. 08)

(Υπερτίμηση του παραλόγου).

Ηλίθια εκτίμηση φέρνει την υποτίμηση ,

όλα στη διατίμηση φτωχότεροι στο ήμισυ.

Στης δέκα της τρεισήμισι της τρώει η υποτίμηση.

όλα στην υπερτίμηση κ΄ ας κάναν υποτίμηση.

Και μου 'ρχεται στη θύμηση η άλλη υποτίμηση,

πάλη τέτοια προτίμηση ξεφτίλας διαφήμιση.

 

Ο ΧΑΡΟΣ, ο χαρούμενος. (Β2-8/9/00)  (Σελ.09)

Γυρνάω μόνος κ' έρημος σαν το σκυλί στο δρόμο,

κ΄ ήρθε ο χάρος με χτυπά χαϊδευτικά στον ώμο.

-Τέρμα  φίλε η πίστωση κ΄ από τον άλλο χρόνο,

πρέπει να ετοιμάζεσαι στο φυσικό τον νόμο.

Μάγκα να ετοιμάζεσαι είσαι σε ηλικία,

πολύ φτηνά την γλίτωσες ως τώρα από βλακεία.

Άλλοι πεθάνανε νωρίς κάτι δεκάδες χρόνια,

βρε πως την σκαπουλάρισες και μου κάνες καψόνια,

 

ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ. (Σελ.010)

Το ανήκουμε στη δύση τι υποτελείας ρήση

που μας έχει ξεφτιλίσει την ανθρώπινη μας φύση.

Τα ζώα δεν ανήκουνε μόνον στο εαυτόν τους,

αλλά εις τον προστάτη τους και στο αφεντικό τους.

Το να ανήκεις σε έναν άλλον είσαι άντρας πουλημένος,

άνανδρος χωρίς αξία άχρηστος και φιμωμένος.

Κρίμα στο ψηλό σου μπόι όργανο του καουμπόη,

δεν μας βγήκες από σόι κ΄ ας παρίστανες τον γόη.

 

ΤΟ ΚΛΙΜΑ. (Σελ. 011)

Με το ήπιο το κλίμα τα κορόιδα έπιασαν θύμα,

και με τούτη την κομπίνα οι φτωχοί πάλι το θύμα.

Ήπιο 'ήταν το κλίμα σε υποτελείας κτήμα.

το φάγε κ΄ η γαϊδουρινά αρχηγέ μας βγήκες βλήμα.

Ήπια αν ξανάπατε το κεφάλι σας θα φάτε,

ήπιο δεν θέλει κλίμα στους μαφιόζους στην κομπίνα.

Έλλην πάντα θα σε θύμα τις υποτελείας λήμμα,

αν και σας το λέγω χίμα θα ξυπνήστε απ' το μνήμα;

 

ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΑ. (Β5_ 8/1/85) (Σελ. 012)

ΚΟΜΜΑΤΑ χρώματα και αόμματα.

Πολιτικοί και κόμματα σας βάψανε με τα χρώματα,

γίνατε αποκόμματα και τελικός αόμματα.

Ανώτερα εκτρώματα δουλεύουν τα αόμματα,

λόγια φρου φρου δολώματα και φουλ τα παραπτώματα.

Κόμματα κ΄ αποκόμματα νοθείες κουκουλώματα,

ψευτιές κ' ανακατώματα κλεψιές και φουλ λαδώματα.

Πολιτικοί και κόμματα κομπίνες και μπαλώματα,

ληστείες καπελώματα χιλιάδες φακελώματα.

Κ' ο τύπος με τα κόμματα δουλεύει τα αόμματα,

έμβλημα τα βουλώματα κίτρινα εξαμβλώματα.

Πουλήθηκαν στα κόμματα και ζουν πάνω σε πτώματα,

μαζί με τα εκτρώματα δουλεύουν τα αόμματα.

ΟΙ ΞΥΠΝΟΙ.

Δικαιοσύνης πτώματα πάντα φτωχά ονόματα,

και στα ψηλέ τα στρώματα πάντα τα δικαιώματα.

Τρέχουνε για τα΄ άγια χώματα στους κάμπους στα υψώματα,

και φτιάνουν κατορθώματα σ' όλης της γης τα όμματα

Πολιτικοί και κόμματα της γης όλα τα χώματα,

τα γέμισαν με πτώματα κ΄ ανώνυμα ονόματα.

Πουλάνε για τα κόμματα πατρίδα δικαιώματα,

υποτελή εκτρώματα προδότες καρκινώματα.

Ντροπή σας καρκινώματα κ' ανθρώπινα εκτρώματα,

σωτήρες εξαμβλώματα ζείτε πάνω σε πτώματα.

ΤΑ ΚΟΡΟΙΔΑ.

Δις χρήμα για τα κόμματα για ζήτω τόνους χρώματα,

πανό και τραμπούκοματα σπατάλες και μισθώματα.

Πέφτουν γροθιές και πτώματα αφίσες μαχαιρώματα,

κ΄ αυτοί στα τραπεζώματα δούλευαν τα αόμματα.

Σηκώνονται πατώματα σαν βάφουν με τα χρώματα,

και γίνεστε αόμματα προσφέροντας στα κόμματα.

Αυτοί με επιδόματα εύνοιες και λαδώματα

και εσείς με περιττώματα ζείτε φτωχά αόμματα.

Ξυπνήσετε αόμματα πετάξτε τα δολώματα

που σας πετούν τα κόμματα σαν ν είστε απολιθώματα.

 

ΧΑΡΤΟΠΟΛΕΜΟΣ. (Σελ.013)

Χρηματοδότησης κομμάτων λεφτά για άχρηστων πραγμάτων,

ληστεύοντας ως και πτωμάτων ενέργειες των καθαρμάτων.

Χρηματοδότησης κομμάτων ΣΥΜΦΩΝΟΙ, όλων των κομμάτων,

λιτότητα εκ των πραγμάτων ΜΟΝΟΝ επί των αομμάτων.

 

ΤΙ ΕΚΑΝΕΣ ΣΤΑ ΝΙΑΤΑ ΣΟΥ "ΜΠΑΜΠΑ" ΜΟΥ;     (Σελ.014)

Τι έκανες στα νιάτα σου "μπαμπά" μου;

τι έκανες για μένανε "μαμά" μου;

Κάνατε μία κοινωνία, να κολυμπά στην αδικία.

και ότι πάω για να σώσω, πρέπει πρώτιστος να λαδώσω.

Ήσασταν απ' τους βολεμένος, κι απ' την κλίκα φιμωμένους,

κι ο γιος σου τώρα τα πληρώνει, με αδικία που σκοτώνει.

Κοιτάζατε να βολευτείτε, την λεβεντιά την αγνοείται.

άχρηστους πάντα να ψηφίζεις, και πάντα πίσω να γυρίζεις.

ΚΑΤΗΓΟΡΩ.

Συντήρησες τις αρπαχτές γιατί καλοπερνούσες,

και όλους τους υπόλοιπους εσύ τους αψηφούσες.

Σας άρεζε το βόλεμα κ' άλλοι ας πεινούσαν,

αφού στο σκυλολόι σας όλοι καλοπερνούσαν.

Δεν πήγες την εξέλιξη κ' εσύ λίγο ποιο πέρα,

τι έκανες για μένανε μητέρα και πατέρα;

Άνθρωπο ντρέτο μπεσαλή δεν θέλατε κοντά σας

με παρρησία άνθρωπο δεν έβγαλε η γενιά σας;

Εμάς δεν μας ρωτήσατε αν θέλουμε ρουσφέτια

λαδώματα γλειψίματα και μαραφέτια τέτοια

Να ζει κανείς ή να μην ζει στην απατεωνία,

με αδικίας έμβλημα κάνατε κοινωνία.

Είχατε έμβλημα τρανό το άνομο ρουσφέτι,

και τον λαό αδίκησες άχρηστε νομοθέτη.

Ήσασταν βλέπεις οι τρανοί οι "πάρα-μορφωμένοι",

όλα για το συμφέρον σας, και κάργα πωρωμένοι.

=Τι έκανες στα νιάτα σου μητέρα και πατέρα,

και μ' έβγαλες ανάποδο εμένα στον αέρα.

Να μην ανέχομαι ποτέ ψέμα υποκρισία,

κ' όσους μας δουλεύουνε γιατί 'χουν εξουσία.

Την βρόμοκοινωνία σας δεν θα την συνεχίσω,

και το κατεστημένο τις σκληρά θα παλαμίσω.

Τα νιάτα και ενθουσιασμός, αυτά σας παράσυραν,

κ' όταν το καταλάβατε τα γερατειά σας πήραν.  

 

ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΑ.  (Σελ.015)

Στην πόλη που γεννήθηκα έζησα γαλουχήθηκα,

χάρηκα και λυπήθηκα γνώρισα διανοήθηκα,

μα δεν σε απαρνήθηκα.

ο κάμπος της με έθρεψε τα όροι με εύφραναν

τα γράμματα και οι τέχνες της αυτό που είμαι έκαναν.

Κ΄ όταν μακριά σου βρίσκομαι ζητώ την ομορφιά σου,

 στα μέρη που μεγάλωσα και με την αγκαλιά σου.

 

ΣΕΡΡΑΙ        (Σελ.016)

Σέρραι γλυκιά πατρίδα μου μονάκριβη ηλιαχτίδα μου π' αδυναμία σ΄ έχω,

όταν μακριά σου βρίσκομε πάλι κοντά σου τρέχω.

Τα κιόσκια η κοιλάδα σου είναι η νοστιμάδα σου δεσπόζει ο Κουλάς σου,

 έχεις τον Αι Γιάννη σου και τον ψηλό Λαηλιά σου.

Κ΄ απ' τον Κουλά εκεί ψηλά ως τον ορίζοντα σου,

 βλέπω τον κάμπο τα βουνά τα σπίτια σου τα γραφικά πράσινη η φορεσιά σου.

Σέρραι μου σε αγάπησα με άλλη δεν σ΄ αλλάζω,

 τα γιορτινά  τα ρούχα μου για σένα πάντα βάζω

Μ ΄αρέσουνε τα κάλλη σου τα αξιοθέατα σου,

 κ΄ ο καθαρός ο ουρανό που με τραβά κοντά σου.

 

Ο σκοπός   (Σελ.017)

Ποτέ μου δεν κατάλαβα ποιος ο σκοπός που ζούμε,

συνεχεία τραβιόμαστε κλαίμε αγωνιούμε.

Κ' όταν "αποκτήσουνε" αυτά π' επιθυμούμαι

αύξηση στην ξεφτίλα μας μονάχα προκαλούμε.

διότι πολύ σύντομα στον τάφο μας θα μπούμε

 

(Σελ.018)

Κοίτα να δεις ποίοι τρώνε δις, σαν πατριώτες «ολιγαρκείς».

Αρκεί να τρώνε μέρει απ’ τα τρις, και την Ελλάδα δεν την γαμείς.

Και φαλιμέντο φίλε να δεις, που θα την ρίξουν οι ευπατρείς.

Εσύ κορόιδο να δυσπιστείς, θα φαν΄ και σένα να θυμηθείς.  

 

ΝΑ ΖΕΙ ΚΑΝΕΙΣ Η ΝΑ ΜΗΝ ΖΕΙΣ;    (Σελ.019)

Να ζει κανείς ή να μην ζει, άλλοι αποφασίσανε,

γιατί η μάνα κ' μπαμπάς κάποτε το γλεντήσανε.

Κ' αυτούς τους υποχρέωσε το σεξουαλικό τους,

και φέρον τον ηλίθιο ή τον σοφό τον γιο τους.

Να ζει κανείς ή μα μην ζει, ιδού η μ---κία;
άστοχη η ερώτηση για κάποια ηλικία.
Ετούτη την ερώτηση προτού να γεννηθούμε,
έπρεπε να μας κάνουνε.. τώρα παραπλανούμε,
Και θέλουμε δεν θέλουμε από ανάγκη ζούμε,
και σαν χταπόδι καταγής όλοι να χτυπηθούμε.

Και όμως: Κανείς δεν θέλει να πεθάνει, με πες μου τι μπορεί να κάνει.

 Ότι και αν πεις ότι κ΄ αν κάνεις, θέλεις δεν θέλεις θα πεθάνεις,

Όχι να σε πεθάνουν άλλοι γιατί  'χουν βλήμα στο κεφάλι.

 

Ο ΠΑΡΑΔΕΙΣΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΗΛΟ ΤΙΣ ΣΟΦΙΑΣ (γνώσης). (Σελ.020)

(Ή της παγκόσμιας βλακείας)

Ο Αδάμ και Εύα φάγανε το μήλο τις σοφίας,

κ’ όλοι στη γη λουστήκαμε αυτής τις μαλακίας.

Σαν ΠΑΝΤΟΓΝΩΣΤΗΣ ήξερες το μήλο όταν φάνε,

κλωτσιά απ’ τον παράδεισο, στην κόλαση θα πάνε.
ΤΟΤΕ γιατί τους έβαλε τέτοιας δοκιμασίας,

εκτός κι αν είναι όλα αυτά, ανθρώπων μαλακίας. 
Ποιος ρίχνει πέτρα δυνατά στο τζάμι αφού θα σπάσει,

 κ’ ύστερα να δικαιολογεί …. Για  να το δοκιμάσει!!

Θα τον περάσουν για τρελό ή ψώνιο ή μαλακά.

κ’ έχει ανθρώπους να θωρούν ναι, τον θεό τους βλάκα.

Οι άνθρωποι εκ των προτέρων, ξέρουνε το τι κακό θα φέρον,

και όλοι αυτοί να υποφέρουν, τις μαλακίες των πατέρων.

Και ένας θεός τους να μην ξέρει, τι συμφορά μ’ αυτό έχει φέρει,

Ντροπή μας να πιστεύουμε αυτές τις αηδίες,

και να μην διαμαρτύρονται οι τόσες "ΑΥΘΕΝΤΙΕΣ".

Τύπος και ΜΜΕ-ξαπατήσεως προτρέπουνε υποταγή,

θρησκευτικοί ηγέτες καθηγητάδες και υπουργοί.

Όλοι τους ην ντοπαρισμένοι; Ή ην στην κλίκα κολλημένοι; 

Και όλοι να τα οικονομούνε; Δεν το πιστεύω ότι κ’ αν πούνε.

(Ο ευρών αμείβετε…. Με 666 λουκουμάδες)

 

                          ΜΑΤΑΙΟΤΗΣ                (Σελ.021)

Τα πάντα ματαιότητα μάταια ματαιότης,

και για την ματαιότητα να ζει η ανθρωπότης.

Ματαίως ήρθα και εγώ μάταια για να ζήσω,

ματαίως επιχείρησα την γη να συνετίσω.

Ήρθα σ΄ αυτήν τη βρομωγή στον γαλανό πλανήτη,

που μας τα βγάζει δυστυχώς όλα από την μύτη.

Είτε είσαι Κροίσος και λεφτάς είτε είσαι μπατιράκι

στο τέλος πίνεις δυστυχώς το ίδιο το φαρμάκι.

 

ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΗ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ. ΙΣΟΝ ΚΑΘΑΡΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ (Σελ.022) 
Πάτε καθάρματα αχρεία να δείτε τα νεκροταφεία,
να δείτε τον πολιτισμό σας, και τον ηλίθιο θεό σας.
Να δείτε και τον αρχηγό σας, τον βλάκα π' έχετε θεό σας.
Πολιτισμένοι μορφωμένοι με Μάστερ πανεπιστημίου, και με προσόντα ηλιθίου,
την κοινωνία διευθύνουν, και στους ηλίθιους προτείνουν,
εις τον παράδεισο θα πάτε όσους περσότερος θα φάτε.
Πολιτισμένη κτοινωνία από καθάρματα αχρεία, σφάζουν σκοτώνουν εξοντώνουν,
κ' οι «μάνες» τους, τους καμαρώνουν.
Πολιτισμένα άρματα και αρπαχτείς καθάρματα όταν σε κυβερνούνε,
σκοτώνουνε και σφάζουνε για να πλεονεκτούνε.
Το ψέμα ψηλά στην κορυφή, η παραπλάνηση στα ύψη,
πολιτισμένοι αρχηγοί σκορπούν το πόνο και την θλίψη.
Υποκρισία πάει γόνα σ' όλες τις βουλές το σόμα.
κ' αν είσαι άντρας μπεσαλής, κλίνεις τη μύτη σου απ' τη βρόμα
Φταίει και ηλίθιος λαός, που αρχηγούς τους βγάζει,
και τα παιδιά τους ύστερα στον πόλεμο τα σφάζει.

 

                                         ΠΟΛΙΤΙΣΜΕΝΗ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ.                          (Σελ.023) 

Ενωμένοι απατεώνες, συμβεβλημένες συμμορίες κλίκες εκμεταλλευτών κυβερνούν την
ανθρωπότητα, αυταρχικά και με ωμότητα.

Πόλεμος για πετρέλαιο, αύριο για νερό,
μεθαύριο για γόητρο και για εγωισμό.
Πόλεμος για βλακεία μας και την υπεροχή μας,
και όλα τα αγαθά της γης νάνε στην κατοχή μας.
«Έπεσε» ένα κάθαρμα απ' άλλων καθαρμάτων,
επάνω εις τα πτώματα των άσχετων θυμάτων.
Πότε όμως θα πέσουνε και τα' άλλα τα μεγάλα,
που μες τα υπουργία τους να στήσουν την κρεμάλα.
Π' είναι ο θεός σας Ο ΜΕΓΑΛΟΣ την πάπια έκανε και πάλι,
ούτε το πόδι του έχει βάλει, να αποτρέψει την θυσία που επιβάλουν οι «μεγάλοι.»
Ότι κ' αν πω κ' ότι κ 'αν  πεις κ' ότι και αν πούμε,
αυτοί που ην υπεύθυνοι εμάς δεν μας ακούνε.
Μόνο δυναμικά αν μπορείς να αντιδράσεις,
ΠΡΕΠΕΙ ΔΙΚΑΙΑ και ση, σαν κάθαρμα να ΔΡΑΣΕΙΣ.
Ο παγκοσμίως άγνωστος λόγο ΜΜΕ. ΤΖΙΝΙΣ Χ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ.