ΧΩΡΟΣ ή θεός!!!             

                   Τελικός εάν πούμε ότι ΘΕΟΣ είναι ο ΧΩΡΟΣ, τότε κάνουμε λάθος 4% (θεός =96%.)   

              Τι άλλο θα ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΗΤΑΝ ΘΕΟΣ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΘΑ ΗΤΑΝ ΟΛΑ.

                Εκτός από αυτό που θα ήταν μέσα και έξω απ’ όλα, Εκτός από αυτό που θα αποτελούνταν

                         Εκτός από αυτό που θα ήταν ΟΛΑ. Εκτός από αυτό που θα τα κινούσε ΟΛΑ.

      Και αυτό που υπάρχει μέσα και έξω απ’ ΟΛΑ είναι: Η ΑΙΤΙΑ - Η ΑΝΑΓΚΗ - Ο ΛΟΓΟΣ - και Η ΚΙΝΗΣΗ.

    ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΡΕΙ, αλλά δεν "φαίνονται" κινούνται με μεγάλες ταχύτητες σε επίπεδο ατόμων ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΩΝ πλανητών κλπ.                 

                                                ΑΝΑΓΚΗ, ή φραγμός ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ;

             ΧΩΡΟΣ:   Το μυστήριων των μυστηρίων.   Αδιέξοδο, απόλυτο.           (17)

   Ο χώρος η ύλη και η κίνηση δεν είναι σχετικά, το σκοτεινότερο στη φύση είναι ο χώρος, μετά έρχεται το φως και έπειτα η ύλη και η κίνηση.

   Τι είναι χώρος; Είναι η τρις διαστάσεις μασά τις οποίες εμπεριέχετε όλος ο υλικός κόσμος, τα άστρα οι πλανήτες οι γαλαξίες κλπ.; Ο χώρος έχει διαστάσεις έχει ιδιότητες έχει σχήμα, αποτελείται από κάτι, από κάποια μορφή ύλης άγνωστη σε εμάς; Είναι κάποιο πεδίον όπως το μαγνητικό το ηλεκτρικό της βαρύτητας;  Ας πούμε ότι έχει όλα τα παραπάνω, τότε πρέπει να αποτελείτε από κάτι απαραιτήτως, άσχετος αν δεν το παραδεχόμαστε.

  Ας υποθέσουμε πως ο χώρος έχει διαστάσεις όρια, πως είναι σαν ένα μεγάλο μπαλόνι μέσα στο οποίο είναι όλος ο αστρικός κόσμος με τις τρομακτικές αποστάσεις των εκατομμυρίων ετών φωτός κλπ. Και ας υποθέσουμε πως κάποιος άνθρωπος κάποτε φθάσει στα τοιχώματα ( στο τέλος του αστρικός χώρου) και θελήσει να δει τι έχει έξω από τα τοιχώματα του χώρου, (από τι αποτελούνε τα τοιχώματα;) τι θα δει; Θα δει έναν κόσμο   σαν τον δικό μας σε μεγάλη κλίμακα, που όλος ο δικός μας θα αντιπροσωπεύει ένα άτομο ουρανίου του άλλου; ή θα δει χάος, σκοτάδι;

   Στο κεφάλαιο αυτό η φαντασία η εγκυρότητα η αλήθεια  το ψέμα η πραγματικότητα η αντικειμενικότητα κλπ. δεν έχουν κανένα νόημα, όλα μπερδεύονται, δεν μπορείς να τα ξεχωρίσεις, διότι δεν μπορεί να νοηθεί ένας χώρος που να μην έχει τέλος. Ζούμε σε έναν κόσμο που όλα έχουν αρχή και τέλος, όλα έχουν κάποιο σχήμα κάποια ιδιότητα. Ο χώρος είναι έξω από την ανθρώπινη δυνατότητα, είναι κάτι που ο ανθρώπινος εγκέφαλος αδυνατεί να συλλάβει, να προσδιορίσει, ακόμη και να εντοπίσει χοντρικά.                                        

   Ας πούμε πως έχει τέλος σχήμα διάσταση, τότε τίθεται το τρομερό ερώτημα, έξω από τον δικό μας κόσμο τι έχει; Συνεχίζετε η διαδικασία του δικού μας κόσμου ή τελειώνει; αν ναι τότε που τελειώνει, αν όχι τότε τι υπάρχει πέραν αυτού;                                                   

  Από όσα προκύπτουν: Ο χώρος είναι ότι θέλεις όπως τον θέλεις και για ότι θέλεις. Έχει ότι ιδιότητα θέλουμε, είναι το ποιο σκοτεινό πράγμα. Δυστυχώς ο επεξεργαστής του ανθρώπου μπορεί να επεξεργάζεται  φαινόμενα σύνθετα, δηλαδή φτάνει μέχρι την περιοχή του συνθέτου, όταν όμως ένα πράγμα δεν είναι σύνθετο, τότε αδυνατεί να το επεξεργαστεί (περιορισμός του όχι συνθέτου) πχ το άτομο αποτελείται από πρωτόνια νετρόνια ηλεκτρόνια "ποζιτρόνια" κλπ. το πρωτόνιο αποτελείται από ένα νετρόνιο και ένα ποζιτρόνιο, (θετικό ηλεκτρόνιο). Το νετρόνιο από ένα πρωτόνιο ένα ηλεκτρόνιο και ένα αντινετρόνιο κλπ.

  Τι είναι όμως ποζητρόνιο, τι ηλεκτρόνιο, τι αντινετρόνιο κλπ. Τι είναι ηλεκτρικό φορτίο, τι είναι μαγνητισμός; Τι είναι τέλος πάντων κάτι το οποίον δεν είναι σύνθετο; Είναι το τοίχος τις ανθρώπινης λογικής;