ΕΠΑΡΧΙΑ ΛΑΓΚΑΔΑ

ΧΑΡΤΗΣ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΛΑΓΚΑΔΑ

 


ΛΑΓΚΑΔΑΣ (ΑΡΧΑΙΑ ΜΥΓΔΟΝΙΑ)
Ο Λαγκαδάς βρίσκεται στο Β.Α. τμήμα του Νομού Θεσσαλονίκης και σε απόσταση από τη Θεσσαλονίκη 20 χλμ. Ο πληθυσμός του Λαγκαδά είναι περίπου 10.000 κάτοικοι. Το 50% των κατοίκων είναι ντόπιοι Μακεδόνες και οι άλλοι μισοί είναι πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη.
Ο Λαγκαδάς βρίσκεται στο κέντρο ενός λεκανοπεδίου. Το έδαφός του είναι εύφορο και γι' αυτό οι κάτοικοί του ασχολούνται κυρίως με τη γεωργία, υπάρχουν όμως και κτηνοτρόφοι και έμποροι . Η λέξη "Λαγκαδάς" προέρχεται από μια αρχαία ονομασία που σημαίνει "κοιλάδα". Στα αρχαία χρόνια, δηλαδή το 2000 π.Χ, το έδαφος του Λαγκαδά σκεπαζόταν από τα νερά της λίμνης του Αγίου Βασιλείου. Ο Λαγκαδάς κατοικήθηκε μετά την αποστράγγιση των νερών της λίμνης. Ο Λαγκαδάς φημίζεται για τις Ιαματικές Πηγές οι οποίες είναι ρωμαϊκής εποχής δηλαδή από το 900 μ.Χ. Μια παράδοση αναφέρει ότι από το Λαγκαδά πέρασε ο Μέγας Κωνσταντίνος με τη μητέρα του Αγία Ελένη και μάλιστα θεραπεύτηκαν στις θερμοπηγές του Λαγκαδά.
Ο Λαγκαδάς έγινε Δήμος το 1934. Είναι λουτρόπολη τουριστικής σημασίας, χάρις στις σπουδαίες και πολύ γνωστές Ιαματικές Πηγές, οι οποίες κατατάσσονται μέσα στην πρώτη πεντάδα των καλύτερων της χώρας μας.

 


ΛΑΓΥΝΑ
Ξεκινώντας από τη Θεσσαλονίκη και ακολουθώντας βόρεια το δρόμο προς Καβάλα, αφού περάσουμε τον αυχένα του Δερβενίου της οροσειράς Χορτιάτη, στο 14ο χλμ. θα συναντήσουμε το χωριό Λαγυνά. Είναι χτισμένο στη βόρεια πλαγιά της κορυφογραμμής, του Χορτιάτη (Κισσός) και στο νότιο άκρο της πεδιάδας του Λαγκαδά, σε υψόμετρο 100 μ. περίπου. Η έκταση της κοινότητας Λαγυνών είναι 1500στρ. και ολόκληρης της περιοχής 5120 στρέμματα. Από νότο προς βορρά, δυο κύριες χαράδρες αυλακώνουν το χωριό. Δεξιά του παλιού δρόμου Θεσσαλονίκης-Καβάλας, που έγινε το 1939-40, υπάρχει δασάκι με πεύκα που φυτεύτηκαν την ίδια περίοδο με προσπάθειες του τότε διευθυντή του Δημοτικού Σχολείου Παναγιώτη Τσίκουτα, από το Δρυμό. Το άλσος αυτό είναι εξαιρετικό στολίδι του χωριού, ζωτικός πνεύμονας πρασίνου. Η θέα από εκεί ψηλά είναι υπέροχη. Φαίνεται ολόκληρο το χωριό, το λεκανοπέδιο του Λαγκαδά, η λίμνη του Αγ. Βασιλείου καθώς και οι τρεις οδικές αρτηρίες: Θεσ/νίκης-Καβάλας, η νέα εθνική οδός Θεσ/νίκης-Σερρών που έγινε το 1979-80 και η οδός Θεσ/νίκης-Λαγκαδά-Σοχού-Νιγρίτας. Το άλσος αυτό είναι σήμερα φυσικός χώρος αναψυχής. Η ονομασία του χωριού προήλθε μάλλον από έναν κατασκευαστή λαγυνιών που κατασκεύαζε λαγύνια από το κατάλληλο χώμα της περιοχής. Οι άνθρωποι εκεί που δεν ήξεραν την ονομασία του τόπου, την αποκαλούσαν λαγυνά. Έτσι έμεινε αυτό το όνομα. Είναι άγνωστο όμως το πότε ιδρύθηκε. Ο πληθυσμός του χωριού σήμερα είναι περίπου 3000 κάτοικοι.


ΚΑΒΑΛΑΡΙ
Καβαλάρι είναι ένα μικρό χωριό, με πληθυσμό περίπου 2500 χιλιάδες κατοίκους. Απέχει μόνο 18 χιλιόμετρα από την Θεσσαλονίκη και 6 χιλιόμετρα από τον δήμο του Λαγκαδά όπου ανήκει και σε αυτόν. Συνορεύει με τα χωριά Λαγυνά και Περιβολάκι και βρίσκεται πολυ κοντά στη λίμνη Κορώνεια. Η εργασία των περισσοτέρων κατοίκων είναι η γεωργία. Με δρομολόγια του ΚΤΕΛ γίνονται εύκολα οι μετακινήσεις των κατοίκων σε άλλα χωριά και σε άλλες περιοχές, καθώς και οι μετακινήσεις των μαθητών στο γυμνάσιο και λύκειο και το ΤΕΕ του Λαγκαδά. Τα σπίτια που είναι χτισμένα τα περισσότερα είναι μονοκατοικίες από τα παλιά τα χρόνια. Εδώ όμως και πέντε χρόνια χτίζονται καινούρια σπίτια,  όπου έχει σαν αποτέλεσμα την αύξηση των κατοίκων κατά ένα μεγάλο ποσοστό. Την εικόνα του χωριού την ομορφαίνει η κεντρική πλατεία όπου βρίσκεται στο βόρειο μέρος του χωρίου, επίσης η καινούργια εκκλησία του χωριού και το νεόκτιστο δημοτικό σχολείο. Για την διασκέδαση του χωριού, αλλά και αυτών που θα το επισκεφτούν υπάρχουν δύο καφετέριες. Για τους ηλικιωμένους υπάρχουν καφενεία και τώρα άνοιξε και το ΚΑΠΗ το οποίο είναι εγκαταστημένο στην κοινότητα του χωριού. Η ζωή στο Καβαλάρι είναι ήρεμη και όμορφη. Είναι καλό χωριό, γιατί βρίσκεται κοντά στην Θεσσαλονίκη και στον δήμο του Λαγκαδά...


ΠΕΝΤΕ ΒΡΥΣΕΣ
Το χωριό Πέντε Βρύσες απέχει 30 χλμ. από τη Θεσ/νίκη. Η χρονολογία ίδρυσής του είναι το 1937. Αρχικά ονομάστηκε Πέντε Πηγάδια γιατί οι γυναίκες έπαιρναν νερό από αυτά. Μετά από μερικά χρόνια οι κάτοικοι μεταφέρθηκαν 3 χλμ. ανατολικά από την αρχική τους θέση και άλλαξαν το όνομα σε Πέντε Βρύσες. Βέβαια υπάρχει ακόμα ένας χώρος ο οποίος λέγεται Πέντε Πηγάδια και είναι ένας υπέροχος χώρος που αξίζει να τον επισκεφτείτε. Είναι ένα μέρος που έχει πλατάνια γύρω-γύρω και μια γέφυρα πάνω από ένα ποτάμι. Εκεί κοντά ήταν η παλιά τοποθεσία του χωριού. Οι κάτοικοι κατέβαλαν προσπάθειες έτσι ώστε ο χώρος αυτός να μείνει καθαρός και όμορφος. Είναι ένα από τα ομορφότερα χωριά της γύρω περιοχής. Οι άνθρωποι είναι φιλόξενοι που σε κάνουν να νιώθεις σαν να έχεις μεγαλώσει εκεί. Ακόμη φημίζεται για τις όμορφες ταβέρνες που έχει και μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε σαν το στέκι των καλοφαγάδων. Στο κέντρο του χωριού υπάρχουν πέντε βρύσες στις οποίες μπορείς να δροσιστείς με το καθαρό νερό τους. Επίσης υπάρχει ένας χώρος με πλατάνια, παγκάκια και πρασινάδα για να καθίσεις και να ξεκουραστείς. Έχει παιδική χαρά για να περνούν όμορφα οι μικροί μας φίλοι. Δύο τετράγωνα πιο πάνω υπάρχει μια πανέμορφη εκκλησία, η οποία ξεκίνησε να χτίζεται το 1973 και τελείωσε το 1977. Σήμερα είναι γνωστή σε όλους από μια θαυματουργή εικόνα: την Παναγία Πεντεβρυσιώτισσα, η οποία έκανε πολλά θαύματα. Η εκκλησία είναι η Γέννηση της Θεοτόκου η οποία περικλείεται από πεύκα. Μισό χιλιόμετρο έξω από το χωριό υπάρχει ένα μοναστήρι στο οποίο κατοικεί ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Λαγκαδά κ. Σπυρίδων, καθώς επίσης και πολλοί καλόγεροι. Σ' αυτό το μοναστήρι υπάρχει και μια κατασκήνωση για τα παιδιά του Γυμνασίου. Έχει γήπεδο μπάσκετ, βόλεϊ, πινγκ-πονγκ, επιτραπέζια παιχνίδια και άλλα πολλά για να περνούν την ώρα τους ευχάριστα. Μέσα στο χωριό υπάρχουν αρκετοί χώροι για ν' αθληθείς. Έχει 5 γήπεδα μπάσκετ, ένα γήπεδο ποδοσφαίρου κ.τ.λ. Οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού σε αριθμό είναι 300. Είναι μικρό χωριό αλλά πολύ όμορφο. Υπάρχουν όμως ορισμένοι κάτοικοι που οι δουλειές τους είναι στη Θεσ/νίκη και αναγκάζονται να μένουν στη Θεσ/νίκη. Οι υπόλοιποι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία, κτηνοτροφία κ.λ.π.


ΚΟΛΧΙΚΟ
Είναι κτισμένο κοντά σε δύο λίμνες, στη λίμνη Κορώνεια και στη λίμνη της Βόλβης, ενώ συνορεύει με τα χωριά του Λοφίσκου, της Όσσας και το Λαγκαδά. Από το Λαγκαδά απέχει 6 χλμ., ενώ από τη Θεσσαλονίκη απέχει 30 χλμ.. Από τις 60 οικογένειες που υπήρχαν αρχικά, σήμερα οι κάτοικοι του χωριού ξεπερνούν τους 3000. Αν και πέρασαν αρκετά χρόνια από το 1420, όταν ήταν υπό την τουρκική κατοχή, οι κάτοικοί του δεν έχουν ξεχάσει ότι κάποτε το χωριό τους αποτελούσε το τσιφλίκι του μπέη. Η επιρροή που είχαν οι Τούρκοι στους ντόπιους ήταν τόσο μεγάλη, ώστε ακόμη και η ονομασία του χωριού (Μπαλάφτσα) προερχόταν από την τουρκική λέξη μπαλ, που σημαίνει γλυκό και οφειλόταν στα γλυκά καρπούζια και πεπόνια που καλλιεργούσαν. Εκτός όμως από τους Τούρκους, οι οποίοι έφυγαν από το χωριό το 1912, περαστικοί ήταν και οι Βούλγαροι, που όμως ποτέ δεν καταπίεσαν τους κατοίκους. Σήμερα το χωριό, γνωστό πια από το 1933 με το όνομα Κολχικό, έχει αρκετά αξιοθέατα που μπορεί κανείς να απολαύσει. Ένα από αυτά είναι και η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, η οποία χρονολογείται από το 1800, καθώς και το γνωστό "Γραντίστι", που στα βορειοανατολικά του χωριού αποτελούσε φρούριο σε καιρό πολέμων, ενώ αργότερα μετατράπηκε σε μοναστήρι. Θα ήταν σημαντική παράλειψη αν δεν ανέφερε κανείς το "Γέρικο Ποτάμι" του χωριού, το χείμαρρο που οι παππούδες θυμούνται ότι έχει πλημμυρίσει αρκετές φορές το χωριό, προκαλώντας ζημιές πηγάζοντας από την Όσσα και τα Κρύα Νερά. Ανέκαθεν λειτουργούσαν στο χωριό σχολεία, νηπιαγωγείο, δημοτικό και γυμνάσιο.


ΧΡΥΣΑΥΓΗ
Η Χρυσαυγή είναι ένα χωριό κοντά στη Θεσσαλονίκη. Απέχει από αυτήν 22 χλμ., ενώ από το Δήμο Λαγκαδά απέχει 2 χλμ. Με την απογραφή του 1991 βρέθηκε πως είχε 1000 κατοίκους. Στη Χρυσαυγή παρατηρείται συνεχής αύξηση του πληθυσμού και επέκταση των ορίων του χωριού. Οι κάτοικοί της είναι Μικρασιάτες, Θρακιώτες και λίγοι Πόντιοι, οι οποίοι ίδρυσαν το χωριό μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1922. Αρχικά το χωριό ονομαζόταν "Σαριάρ", στα ελληνικά "Χρυσόξανθος Βράχος". Το παλιό χωριό απείχε από το σημερινό 5 χλμ. και είχε 400 κατοίκους. Η μεταφορά του χωριού έγινε το 1930, ενώ το 1934 έγινε από οικισμός του Δήμου Λαγκαδά, ανεξάρτητη Κοινότητα Χρυσαυγής. Επίσης υπάρχουν υποψίες πως στο παλιό χωριό γεννήθηκε ο Κεμάλ Ατατούρκ. Σήμερα υπάρχει στο χωριό Νηπιαγωγείο και Δημοτικό σχολείο, ενώ το ΤΕΛ του Λαγκαδά είναι μόλις 1 χλμ. από το χωριό. Το χωριό είναι μέρος το οποίο πολλοί επισκέπτονται για το καλό φαγητό που προσφέρει και για την επαφή με τη φύση. Οι περισσότεροι κάτοικοι ασχολούνται με τη γεωργία.


ΠΡΟΦΗΤΗΣ
Το 1918 θεωρήθηκε από το κράτος κοινότητα. Τότε λεγόταν Κλήσαλι από την εκκλησία του Αϊ-Λια. Το 1926 μετονομάστηκε σε Προφήτης από την εκκλησία του Προφήτη Ηλία. Οι κάτοικοι του Προφήτη έχουν πολλά έθιμα που ακόμα μέχρι και σήμερα τα διατηρούν. Μερικά από αυτά είναι οι Λαζαρήνες , οι Αράπηδες , η Χελιδόνα και διάφορα του Γάμου. Οι Λαζαρήνες πήραν την ονομασία τους από τον Άγιο Λάζαρο. Εκείνη την ημέρα μετά την εκκλησία ομάδες κοριτσιών κρατούν ένα καλάθι το οποίο το έχουν στολισμένο με λουλούδια γυρίζουν στα σπίτια και τραγουδούν χορεύοντας. Οι νοικοκυρές συνήθως δίνουν στα κορίτσια αυγά. Τα Θεοφάνεια ντύνονται Αράπηδες κάποια παιδιά του χωριού μας και μετά το τέλος της εκκλησίας γυρίζουν στο κάθε σπίτι του χωριού και κάνουν χρόνια πολλά με το νοικοκύρη για να διώξουν τους καλικάντζαρους. Αυτές οι ενδυμασίες προήλθαν από τα παλιά χρόνια: όταν θα έμπαιναν οι Τούρκοι στο χωριό ντύθηκαν έτσι τρομακτικά από δέρματα ζώων και με μεγάλα κουδούνια στη μέση τους για να τους φοβίσουν και όπως έγινε τους τρόμαξαν και το ΄βαλαν στα πόδια. Αυτά τα έθιμα και άλλα πολλά διατηρούνται ακόμα. Το 1997 το χωριό έγινε Δήμος. Οι υπηρεσίες που υπάρχουν είναι η αστυνομία , ο αγροτικός συνεταιρισμός , ο κυνηγετικός σύλλογος , ο χορευτικός σύλλογος, το Κ.Α.Π.Η και το Γυμνάσιο. Οι κάτοικοι είναι 3000 και από το Λαγκαδά απέχει 25 χιλιόμετρα.


ΠΕΡΙΒΟΛΑΚΙ
Το χωριό αυτό απέχει 20 χιλιόμετρα από τη Θεσσαλονίκη και 2 από το Λαγκαδά. Στα αρχαία χρόνια ακόμη, λεγόταν "Βαίρος", αργότερα "Φάλαρα" και έπειτα "Περιβολάκι". Στο "Περιβολάκι" βρισκόταν και βρίσκεται ακόμη η λεγόμενη "Τούμπα". Παλαιότερα υπήρξε τόπος εγκαταστάσεως, αργότερα τόπος καταφυγής και ασφάλειας , εξασφάλιζε άνετη διαμονή λόγω της εύφορης αυτής περιοχής (πεδιάδα, ποτάμια, λίμνη) , ενώ σήμερα είναι ένα μικρό βουνό. Παλιά είχε ειπωθεί ότι κάτω ή από μέσα από αυτό το βουνό υπήρχε μια μικρή εκκλησία. Έχουν γίνει ανασκαφές αλλά δε βρέθηκε κανένα στοιχείο που να το αποδεικνύει αυτό. Φυσικά υπάρχει περίπτωση να μην αληθεύει. Στον οικισμό αυτό υπάρχει ένα κανάλι , που παλαιότερα ήταν ποταμός που είχε πολλά ψάρια και πολύ νερό. Οι κάτοικοι του χωριού είναι γύρω στους 1000. Το χωριό φημίζεται για την πολλή ησυχία του και για τον καλό κόσμο του. Υπάρχει ένα Δημοτικό σχολείο και ένα Νηπιαγωγείο. Πολλοί κάτοικοι αυτής της περιοχής ασχολούνται με τη γεωργία και την κτηνοτροφία.


ΣΟΧΟΣ
Ο ΣΟΧΟΣ ανήκει στην επαρχία Λαγκαδά του νομού Θεσσαλονίκης. Η κωμόπολη αποτελεί δήμο, απέχει 56 χιλιόμετρα από την πόλη της Θεσσαλονίκης και είναι κτισμένη στο πρώτο ύψωμα της οροσειράς του Βερτίσκου σε υψόμετρο περίπου 650 μέτρων. Στην απογραφή του 1991 αριθμούσε 4423 κατοίκους. Ο ΣΟΧΟΣ από τους αρχαιότατους χρόνους ανήκε σε μια από τις δεκαοκτώ επαρχίες του Μακεδονικού βασιλείου την επαρχία Βισαλτίας. Τρεις στιγμές στο χρόνο χαρακτηρίζουν την ιστορία του Σοχού, το 169 π.Χ. που καταλαμβάνεται από τους Ρωμαίους , το 1430 μ.Χ. που καταλαμβάνεται από τους Τούρκους και η 27/10/1912 που απελευθερώνεται από τον ελληνικό στρατό. Στοιχεία που καθορίζουν τη εξέλιξη του Σοχού από τους αρχαίους χρόνους μπορούν να θεωρηθούν τα αρχαία ευρήματα που βρέθηκαν στους γύρω λόφους και χρονολογούνται από το 2ο και 1ο π.Χ. αιώνα και το έτος 800 π.Χ., χρονιά ίδρυσης του κράτους των Μακεδόνων. Στα νεότερα χρόνια από το 13ο αιώνα υπάρχουν αναφορές για το χωριό Σοχός σε έγγραφα του Αγίου 'Όρους και πλήθος στοιχείων από το 1600 και μετά. Το όνομα του Σοχού αποδίδεται σε διάφορες εκδοχές. Μια από αυτές, ίσως η πιο επικρατέστερη, δέχεται ότι η λέξη Σοχός προήλθε από την συγχώνευση της λέξης Όσσας (αρχαίας πόλης της επαρχίας Βισαλτίας του Μακεδονικού κράτους) και άλλου αρχαίου οικισμού με το όνομα Χους, σήμερα Χούμα, τοποθεσίας ευρισκόμενης στα ανατολικά του Σοχού.


ΚΡΙΘΙΑ
Η Κριθιά είναι ένα μικρό και πανέμορφο χωριό 25 χιλιόμετρα έξω από τη Θεσσαλονίκη. Βρίσκεται στους πρόποδες ενός βουνού πάνω στο οποίο είναι χτισμένο ένα παρεκκλήσι που χτίστηκε προς τιμήν του Αγίου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης.Το χωριό μας είναι δομημένο σωστά και είναι χτισμένο βάση σχεδίου πόλεως. Η Κριθιά είναι ένα από τα πιο ανεπτυγμένα χωριά που υπάρχουν στη περιοχή γιατί μπορείς να βρεις τα πάντα μέσα σε αυτό. Κάθε χρόνο το καλοκαίρι το μικρό αυτό χωριό γνωρίζει μεγάλη πολιτιστική άνθιση που οφείλεται στη κοινότητα του χωριού γιατί λόγο του εορτασμού της εκκλησίας μας (23 Αυγούστου "της ΠΑΝΑΓΙΑΣ") γίνονται ποικίλες (και με μεγάλη επιτυχία) εκδηλώσεις που περιλαμβάνουν από χορευτικά συγκροτήματα μέχρι και γλέντια μέχρι πρωίας. Δεν πρέπει να ξεχάσουμε τη "ΓΙΟΡΤΗ ΜΑΝΤΙΟΥ" που γίνεται κάθε χρόνο όπου οι "παλαιές" νοικοκυρές του χωριού φτιάχνουν τη πατροπαράδοτη πίτα "μαντί" που έχουμε τη χαρά κάθε χρόνο να τη μοιραζόμαστε όλο και με πιο πολύ κόσμο που μαζεύονται στη πλατεία του χωριού και την απολαμβάνουν με βαρελίσια ρετσίνα . Τέλος πρέπει να τονιστεί και η μονάδα παραγωγής "χελιών" που λειτουργεί και απασχολεί αρκετό δυναμικό του χωριού και που φυσικά αυτή η μονάδα έχει χρηματοδοτηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση.


ΑΝΑΛΗΨΗ
Η Ανάληψη είναι ένα μικρό χωριό , με πληθυσμό περίπου 650 κατοίκους. Παρόλο που είναι μικρό , δεν είναι ωστόσο απομονωμένο. Απέχει μόνο 15 χλμ. από τον Λαγκαδά και 32 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη. Συνορεύει με τα χωριά Δρακόντιο και Ευαγγελισμό, και βρίσκεται σε μικρή απόσταση απ'τη λίμνη Κορώνεια. Η εργασία των περισσότερων κατοίκων, αλλά και η ασχολία τους είναι η κτηνοτροφία και η γεωργία, χωρίς αυτό να αποκλείει και άλλα επαγγέλματα. Με δρομολόγια των λεωφορείων του ΚΤEΛ, γίνονται εύκολα οι μετακινήσεις των κατοίκων σε άλλα χωριά ή και σε άλλες περιοχές καθώς επίσης και οι μετακινήσεις των μαθητών στο γυμνάσιο ενός κοντινού χωριού, του Κολικού, και στο λύκειο του Λαγκαδά. Τα σπίτια είναι τα περισσότερα μονοκατοικίες ή και διώροφα με αυλές. Την εικόνα του χωριού ομορφαίνει, το νεόχτιστο δημοτικό, η όμορφη εκκλησία και η καθαρή, περιποιημένη πλατεία που γεμίζει τριαντάφυλλα το καλοκαίρι.Ενώ στα πιο απομακρυσμένα μέρη του χωριού μπορείς να δεις την παλιά γκρεμισμένη εκκλησία καθώς και τον παλιό μισογκρεμισμένο μύλο του χωριού. Για τη διασκέδαση των κατοίκων, αλλά και αυτών που το επισκέπτονται, υπάρχει πάνω στο δρόμο ένα μπαρ. Για τους πιο ηλικιωμένους υπάρχουν πολλές ταβέρνες αλλά και καφενεία όπου περνάς ευχάριστα την ελεύθερη ώρα σου. Η ζωή στην Ανάληψη ειναι ήρεμη και όμορφη. Είναι προνομιούχο χωριό, γιατί βρίσκεται κοντά σε πόλη και σε κωμόπολη και προσφέρει πολλά στους κατοίκους της.


ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΟΣ
Ο Ευαγγελισμός είναι ένα μικρό χωριό με 2000 χιλιάδες κατοίκους. απέχει από την Θεσσαλονίκη 40 χιλιόμετρα και από τον Λαγκαδά 17 χιλιόμετρα. Συνορεύει με τα χωριά Ανάληψη και Σχολάρι. Με δρομολόγεια του ΚΤΕΛ γίνονται εύκολα οι μετακινήσεις των κατοίκων σε άλλες περιοχές. Στο χωριό Ευαγγελισμός υπάρχουν δύο καφετέριες όπου εκεί


ΚΡΥΑ ΝΕΡΑ
Τα Κρύα Νερά απέχουν από το δήμο του Λαγκαδά 15 χιλιόμετρα και αντιστοίχως από την πόλη της Θεσσαλονίκης 35 χιλιόμετρα.Τα κρύα νερά συνορεύουν με τα χωριό πέντε βρύσες η απόσταση μεταξύ αυτών τον δύο χωριών είναι 6 χιλιόμετρα.Στο χωριό υπάρχει μία εκκλησία ακόμα στο χωριό υπάρχει ένα δημοτικό σχολείο και δυο καφετέριες όπου μπορεί να διασκεδάζει οι νεολαία του χωριού. Η συγκοινωνία του χωριού εκτελείται με υπεραστικά δρομολόγια όπου τα δρομολόγια εκτελούνται ανά μία ώρα. Στο χωριό αυτό κατοικούν 2000 κάτοικοι οι οποίοι συνεχώς ελαττώνονται γιατί το χωρίο βρίσκεται μακριά από την πόλη της Θεσσαλονίκης.


ΗΡΑΚΛΕΙΟ
Το χωριό Ηράκλειο βρίσκεται στο 20ο χιλιόμετρο Θεσσαλονίκης Λαγκαδά είναι ένα μικρό χωριό με 1500 κατοίκους που συνεχώς όμως ο πληθυσμός αυξάνεται γιατί το χωριό Ηράκλειο βρίσκεται κοντά στην πόλη της Θεσσαλονίκης. Το χωριό Ηράκλειο υπάγεται στο δήμο Λαγκαδά. Στο χωριό υπάρχει μία εκκλησία η οποία βρίσκεται στο κέντρο του χωριού .Η διασκέδαση των νέων στο Ηράκλειο γίνεται στις δύο καφετέριες που υπάρχουν στο χωριό. Ενώ οι άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας διασκεδάζουν στις δύο ταβέρνες του χωριού. Η συγκοινωνία στο Ηράκλειο γίνεται με υπεραστικά λεωφορεία που περνάνε σε τακτικές ώρες. Τα λεωφορεία αυτά ανήκουν στο ΚΤΕΛ νομού Θες/νικης.