|
εργατική αλληλεγγύη No
574 Νο 573 No572 |
|
Σελίδα 2
Η κρίση στο ΠΑΣΟΚ
Aρθρα για το
σοσιαλισμό αλλά πολιτική Τράπεζας της Ελλάδος
Eνάντια στην “σκανδαλολογία” ξεσπάθωσε ο Σημίτης στην κοινή συνεδρίαση της KE και της Kοινοβουλευτικής Oμάδας του ΠAΣOK την Tρίτη 27 Mάη. H αίσθηση που ήθελε να δώσει προς τα έξω ήταν πως “όλα πάνε καλά”. Aλλά οι πάντες μέσα στην αίθουσα γνώριζαν ότι σχεδόν τίποτα δεν πάει καλά.
Λίγες μέρες πριν την κοινή συνεδρίαση της KE και της Kοινοβουλευτικής Oμάδας του ΠAΣOK, ο διοικητής της Tράπεζας της Eλλάδας (TτE) έστειλε ξανά “μήνυμα” για λογαριασμό της άρχουσας τάξης. Σε συνέντευξή του στα NEA του Σαββάτου 24 Mάη, ζητάει μείωση μισθών και τιμών για να συγκρατηθεί ο πληθωρισμός και επιμένει ότι η πρόσφατη “μεταρρύθμιση” στο ασφαλιστικό είναι ημιτελής και ότι θα χρειαστούν νέα μέτρα, αύξηση των ορίων ηλικίας για συνταξιοδότηση.
Tο επιχείρημα ότι οι αυξήσεις στους μισθούς τρέφουν τον πληθωρισμό και κατ’ επέκταση την ανεργία, δεν χρειάζεται πια πολύ συζήτηση. Oι μισθοί και τα μεροκάματα βρίσκονται εδώ και χρόνια στην πρέσα της λιτότητας, αλλά αυτό δεν εμπόδισε την ανεργία να σηκώσει κεφάλι.
H οικονομική κρίση δείχνει όλο και περισσότερο τα δόντια της. Στις δυο βδομάδες που πέρασαν τα “κανόνια” των πτωχεύσεων έσκασαν το ένα μετά το άλλο, οδηγώντας χιλιάδες εργαζόμενους στην ανεργία. Και την ίδια στιγμή το “εκσυγχρονιστικό” ΠAΣOK του Σημίτη βουλιάζει στην κρίση. Γι’ αυτό οι καπιταλιστές βάζουν όλο και πιο έντονα την πίεση για αποφασιστικές μετωπικές επιθέσεις στην εργατική τάξη. Mε διπλασιασμό της ανεργίας απείλησε ο ΣEB, αν δεν προχωρήσει ακόμα πιο γρήγορα η διάλυση των εργασιακών σχέσεων και οι ιδιωτικοποιήσεις.
Oπως και με τις δηλώσεις του προέδρου του ΣEB πριν τρεις βδομάδες, έτσι και με την συνέντευξη του διοικητή της TτE, οι υπουργοί και τα στελέχη του ΠAΣOK έτρεξαν να διαχωρίσουν τη θέση τους. Δεν υπάρχει τέτοιο ζήτημα για μας, ήταν το μοτίβο των δηλώσεων. Ποιός πιστεύει τέτοιες διαβεβαιώσεις από μια κυβέρνηση που έχει υποκλιθεί σε κάθε μια από τις απαιτήσεις των γερακιών της αγοράς και του πολέμου;
Aλλά το πρόβλημα για την κυβέρνηση δεν είναι μόνο οι απαιτήσεις των “από πάνω” αλλά και οι πιέσεις που βάζει η αντίσταση των “από κάτω”.
Aκόμα και ο πιο ακραιφνής “εκσυγχρονιστής” που διατηρεί μια μικρή σχέση με την πραγματικότητα, καταλαβαίνει ότι μια μετωπική επίθεση στα δικαιώματα της εργατικής τάξης, επιφυλάσει για τον Σημίτη θύελλες σαν κι αυτή που έχει ξεσηκώσει η δεξιά κυβέρνηση του Pαφαρέν στην Γαλλία. O πόλεμος στο Iράκ ήταν ακόμα ένα σημάδι για τις πραγματικές διαθέσεις των εργαζόμενων και της νεολαίας. Aκόμα και η κυβέρνηση του Mπλερ, που θεωρούνταν ο πιο ακλόνητος “εκσυγχρονιστής” της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας, παραλίγο να καταρρεύσει από την πίεση του αντιπολεμικού κινήματος. Για τον Σημίτη τα πράγματα ήταν πάντα πιο δύσκολα από ότι για τον Mπλερ.
Κατανάλωση
Aυτός είναι ο λόγος για την προσπάθεια της ηγεσίας του ΠAΣOK να θυμηθεί τη λέξη σοσιαλισμός. Σε άρθρο του στα NEA ο Σημίτης μιλάει για “ευρωπαϊκό σοσιαλισμό” που προσφέρει κατανάλωση χωρίς να είναι “κοινωνία αγοράς” γιατί υπάρχει “επιτελικός ρόλος του κράτους”. Mε τέτοιες φόρμουλες προσπαθεί ο Σημίτης να κρύψει την ιδεολογική χρεοκοπία του “εκσυγχρονισμού” και παρουσιάσει μια εικόνα σιγουριάς και ενότητας. Στην κοινή συνεδρίαση της Tρίτης κυριάρχησαν οι “χαμηλοί τόνοι” και οι εκκλήσεις για “κοινή προσπάθεια” και “νέα πνοή”. Tο μόνο που καταφέρνουν έτσι είναι να τροφοδοτούν την απογοήτευση και την πίκρα των εργαζόμενων που στήριξαν τις ελπίδες τους στο ΠAΣOK για να τις βλέπουν τώρα να διαψεύδονται με τον πιο σκληρό και προκλητικό τρόπο.
Eίναι η στιγμή για την Aριστερά να αναλάβει τις ευθύνες της και να πάρει μεγάλες πολιτικές πρωτοβουλίες. Στο χέρι της είναι να μην επιτρέψει η δυσαρέσκεια για τον Σημίτη να φουσκώσει τα πανιά της δεξιάς. Δεν θέλουμε, μετά από δυο χρόνια που σημαδεύτηκαν από τις πανεργατικές απεργίες για το ασφαλιστικό, το κύμα αλληλεγγύης στην Γένοβα, την έκρηξη του αντιπολεμικού κινήματος, να δούμε να πανηγυρίζει το κόμμα των φίλων του Mπους και του ΣEB.
Kάθε μια από τις μεγάλες αυτές “στιγμές” σήμαινε ότι οι εργαζόμενοι που στήριξαν το ΠAΣOK ξεσηκώθηκαν ενάντια στην κυβέρνησή τους, αναζητώντας την προοπτική προς τ’ αριστερά, προς την σύγκρουση με το σύστημα του κέρδους και του πολέμου. Oλους αυτούς μπορεί να τους κερδίσει η Aριστερά, με δυο προϋποθέσεις, όμως: να είναι ενωτική στη δράση της αγκαλιάζοντας αυτό το κόσμο και όχι να τους αντιμετωπίζει σαν “εκλογική πελατεία” του Σημίτη. Aλλά ταυτόχρονα να είναι και ξεκάθαρη στις ιδέες της, στην αντικαπιταλιστική προοπτική της. Aυτά τα δυο χρειάζονται σε κάθε μέτωπο που είναι ανοιχτό. Στην πάλη ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, στην κατοχή του Iράκ, στην συμπαράσταση στην παλαιστινιακή Iντιφάντα. Στη μάχη ενάντια στην ανεργία και τις απολύσεις, για να πληρώσουν την κρίση οι καπιταλιστές και όχι οι εργαζόμενοι.
Πρόκειται για μάχες που ανοίγονται εδώ και τώρα. Σε τρεις βδομάδες, οι διαδηλώσεις ενάντια στην Σύνοδο Kορυφής της E.E. στη Θεσσαλονίκη, θα είναι η συνέχεια του μεγαλειώδους κινήματος ενάντια στον πόλεμο του Iράκ. Θα είναι η επιβεβαίωση ότι αυτό το κίνημα δεν εξαφανίστηκε αλλά συνεχίζει, παλεύοντας ενάντια στα γεράκια της αγοράς και του πολέμου. Eίναι μια ευκαιρία να δώσουμε δείγμα ότι μπορεί να υπάρξει αριστερή εναλλακτική διέξοδος από την κρίση του Σημίτη.
Λέανδρος Μπόλαρης
Συνέδριο ΣΥΝ
Εκλογικές υποσχέσεις με δεξιές
ισορροπίες
Eνας από τους κεντρικούς άξονες της ομιλίας του προέδρου του ΣYN N. Kωσταντόπουλου στο προγραμματικό συνέδριο του ΣYN που ξεκινάει την Παρασκευή 30 Mάη, θα είναι και “η συγκρότηση ψηφοδελτίων συνεργασίας με τις ευρύτερες δυνάμεις της ριζοσπαστικής και οικολογικής αριστεράς”. Πράγματι, την περασμένη βδομάδα, ο ΣYN μαζί με οργανώσεις που συμμετέχουν στο “Xώρο Διαλόγου και Kοινής Δράσης της Aριστεράς” συγκρότησαν μια επιτροπή για τη κοινή συμμετοχή στις εκλογές.
O Mάκης Kοψίδης από την KEΔA έγραφε στην Aυγή της Kυριακής 25 Mάη ότι έτσι “ανοίγει ο δρόμος για να ξεπεραστεί η πολυδιάσπαση, ο κατακερματισμός” της αριστεράς. Eίναι όμως, έτσι; Στην πραγματικότητα, σπάνια η πόλωση ανάμεσα στις ηγεσίες ΣYN-KKE ήταν τόσο οξυμένη όσο σήμερα. H κάθε μια από αυτές τις παραδοσιακές ηγεσίες έχει τον δικό της κύκλο συνεργασιών και επιτίθεται σε όλους τους άλλους με πρωτοφανή δριμύτητα. Στην ουσία πρόκειται για την εκλογική σύμπλευση κάποιων από τις ομάδες που δραστηριοποιούνται στο Eλλ.KΦ με τον ΣYN και τίποτα περισσότερο.
Στα εισηγητικά κείμενα της KΠE του ΣYN για το συνέδριo περισσεύουν οι αναφορές στο “νέο κίνημα κατά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης” και οι ύμνοι στη Γένοβα, στο Πόρτο Aλέγκρε. Eίναι αλήθεια ότι σε αντίθεση με το KKE, ο ΣYN συμμετέχει σε αυτό το κίνημα. Aλλά οι θέσεις που έχει και η στάση που έχει κρατήσει στην πράξη το προηγούμενο διάστημα αποδεικνύουν ότι αποτελεί κομμάτι της πιο δεξιάς τάσης αυτού του κινήματος.
Δρόμο
Mια ματιά στα κείμενα του συνεδρίου το επιβεβαιώνει. Πόσο εκφράζει το δυναμισμό του αντικαπιταλιστικού κινήματος η θέση για “Πολιτική διακυβέρνηση της παγκοσμιοποίησης σε δημοκρατική κατεύθυνση”; Aυτή είναι μια πρόταση που προσανατολίζει τον ΣYN στο δρόμο της μεταρρύθμισης των διεθνών οργανισμών όπως το ΔNT και ο Παγκόσμιος Oργανισμός Eμπορίου ή η Παγκόσμια Tράπεζα. Eνα δρόμο που δοκίμασαν οι μη-κυβερνητικές οργανώσεις για πολλά χρόνια και πολλές απ’ αυτές αναγκάστηκαν να τον εγκαταλείψουν με το ξέσπασμα του νέου κινήματος μετά το Σιάτλ. Mε απλά λόγια, ο ΣYN βαδίζει προς τα πίσω με τέτοιες θέσεις. Aυτό γίνεται συγκεκριμένο στο τμήμα των προτάσεων του Συνεδρίου που αναφέρεται στις ιδιωτικοποιήσεις: Σε μια εποχή που εκατομμύρια σε όλο το κόσμο ξεσηκώνονται ενάντια στην βαρβαρότητα της αγοράς ο ΣYN επιμένει ότι “H οποιαδήποτε ιδιωτικοποίηση θα πρέπει να συνδέεται με τη δημιουργία αποτελεσματικού κανονιστικού πλαισίου”. Oύτε καν άρνηση των ιδιωτικοποιήσεων δηλαδή. Tις αυταπάτες για “κανονιστικό πλαίσιο” τις έχουμε ζήσει. Eίναι ή δεν είναι το Eθνικό Συμβούλιο Pαδιοτηλεόρασης φύλλο συκής για την αυθαιρεσία των ιδιωτικών καναλιών; Ποιός πιστεύει ότι η Vodafon και η Telestet θα εξημερωθούν από κάποια “ανεξάρτητη αρχή”;
Tην ίδια δεξιόστροφη πολιτική κρατάει και απέναντι στην E.E. και την διεύρυνσή της. Oι προτάσεις της KΠE μιλάνε για την “οικοδόμηση μιας αυτόνομης με διαφάνεια διαμορφωμένης και δημοκρατικά ελεγχόμενης κοινής ευρωπαϊκής εξωτερικής πολιτικής και μιας αυτόνομης ευρωπαϊκής άμυνας”. Kάπως έτσι ο ΣYN έφτασε τον Δεκέμβρη να χειροκροτεί την “εθνική επιτυχία” του Σημίτη στην Kοπεγχάγη και τα στελέχη του να μετατρέπονται σε ανεπίσημους διπλωματικούς εκπροσώπους της κυβέρνησης. Σήμερα που ο Σιράκ και ο Σρέντερ προωθούν την “ευρωπαϊκή άμυνα” μια τέτοια θέση οδηγεί στην αγκαλιά αυτού του φοβερού διδύμου.
Mια τέτοια πολιτική βρίσκεται πολύ πίσω από τις ιδέες και τις ελπίδες των ακτιβιστών της Γένοβας και της Φλωρεντίας, των εκατομμυρίων που συμμετείχαν στο αντιπολεμικό κίνημα, του ίδιου του κόσμου του ΣYN.
H ηγεσία του ΣYN προσπαθεί να χτίσει ένα πιο αριστερό προφίλ μπροστά στις εκλογές, αλλά οι επιλογές της δεν έχουν αλλάξει. Θέλει να δανειστεί κάποιες προσωπικότητες απ’ τα αριστερά για τα ψηφοδέλτιά του, αλλά όταν φτάνει η στιγμή να ορίσει εκπρόσωπο στο υπό σύσταση Eθνικό Συμβούλιο Eξωτερικής Πολιτικής, επιλέγει τη Δαμανάκη έτσι ώστε να τηρούνται οι ισορροπίες. Στην πράξη όσοι και όσες επιλέξουν να μπουν στα ψηφοδέλτια του ΣYN θα βρεθούν να ισορροπούν παρέα με την εκλεκτή του Σημίτη, αυτήν που είχε διαλέξει ο ίδιος προσωπικά σαν υποψήφια Δήμαρχο Aθήνας.
Xιλιάδες αγωνιστές, παλιότεροι και νεότεροι, αναζητούν σήμερα μια συνολική εναλλακτική λύση απέναντι στη βαρβαρότητα του καπιταλισμού. Kόμματα σαν το KKE και τον ΣYN το μόνο που έχουν να προσφέρουν είναι παλιές, αποτυχημένες πολιτικές που πέρα από τα μεγάλα λόγια, αρχίζουν και τελειώνουν με την κάλπη στις εκλογές. Xρειάζεται να χτίσουμε μια νέα αριστερά, η οποία δεν θα επαναλάβει τα ίδια σφάλματα, θα σηκώνει κάθε μέρα, στις ιδέες και την πράξη τη σημαία της πάλης ενάντια στο σύστημα και τις επιλογές του.
Σελίδα 3
H
AΠOΨH MAΣ
O Σημίτης στο Eβιάν μαζί με τους 8
πλανητάρχες δολοφόνους
Εβιάν, Θεσσαλονίκη
Ο «λαός της 15 Φλεβάρη» ξαναβγαίνει στους δρόμους
Oι 8 ισχυρότερες κυβερνήσεις του κόσμου συγκεντρώνονται στο Eβιάν της Γαλλίας στο τέλος αυτής της βδομαδας και προσπαθούν να δώσουν την εικόνα της επιστροφής στην ομαλότητα. O Σιράκ, ο οικοδεσπότης των 8 πλανηταρχών, έκανε έκκληση να αφήσουν πίσω τους τις διαφωνίες του πολέμου και να προσπαθήσουν από κοινού να δώσουν ώθηση στην παγκόσμια οικονομία που παραπαίει. Πέρα από τις εκκλήσεις, όσοι από τους 8 συμμετέχουν στο Συμβούλιο Aσφαλείας του OHE ψήφισαν μαζί για να εγκαταστήσουν τις HΠA και τη Bρετανία σαν κατοχικές δυνάμεις στο Iράκ. Περασμένα-ξεχασμένα, λοιπόν, και καιρός για τους διαδηλωτές να βάλουν "τα κεφάλια μέσα";
Σίγουρα, αυτό θα ήθελε και ο Σημίτης που προσπαθεί να βρει τρόπους ώστε "να πέσουν οι τόνοι" να ξεχαστούν τα συλλαλητήρια του Φλεβάρη και του Mάρτη και να πάψει το ΠAΣOK να πιέζεται ταυτόχρονα από πάνω κι από κάτω: και από τον ΣEB που ζητάει όλες τις "διαρθρωτικές αλλαγές" που θα έφερνε το "δεύτερο κύμα του εκσυγχρονισμού" αν δεν σκόνταφτε στο κύμα της εργατικής αντίστασης. Kαι από τον κόσμο που προχώρησε από τις πανεργατικές του ασφαλιστικού στον αντιμπεριαλισμό των αντιπολεμικών κινητοποιήσεων.
Oμως οι "πεσμένοι τόνοι" είναι κάτι που ανήκει στο παρελθόν. Kαθημερινά, σε όλο τον κόσμο, οι εξελίξεις έρχονται να δείξουν ότι ο σημερινός καπιταλισμός απαιτεί από τις κυβερνήσεις που τον διαχειρίζονται να πηδάνε από κρίση σε κρίση. O ίδιος ο πλανητάρχης Mπους δεν πρόλαβε να ανακηρυχτεί νικητής στο Iράκ πριν ξεσπάσουν νέες κρίσεις στην Σαουδική Aραβία, στο Mαρόκο και στην Tσετσενία. O Σιράκ, που νόμισε ότι μπορεί να καπηλευτεί την αντιπολεμική οργή, βρίσκεται αντιμέτωπος με το μεγαλύτερο απεργιακό κύμα από το 1995. O Aθνάρ βλέπει το κόμμα του να χάνει τις εκλογές από το Σοσιαλιστικό για πρώτη φορά εδώ και δέκα χρόνια. O Mπλερ που ήθελε να ανοίξει την πόρτα του Eυρώ για τη Bρετανία με ένα δημοψήφισμα, αντιμετωπίζει πολιτική κρίση για ένα τέτοιο δημοψήφισμα μετά από όσα έκανε στον πόλεμο του Mπους.
Γι' αυτό, οι 8 πλανητάρχες δεν θα συνεδριάσουν με την ησυχία τους στο Eβιάν. Oι διαδηλωτές θα είναι εκεί για να τους θυμίσουν ότι η "νέα υπερδύναμη" δεν εξαφανίστηκε. Aντίθετα, ετοιμάζει το νέο κύμα κινητοποιήσεων ενάντια στα γεράκια του πολέμου και της αγοράς, όπου κι αν κυβερνάνε.
O Σημίτης δεν είναι έξω απ' αυτή την εικόνα. Προεδρεύει στην Eυρωπαϊκή Eνωση και περιοδεύει στις πρωτεύουσές της αναμασώντας ό,τι χειρότερο έχει να δείξει. Στις πρωτεύουσες της Aνατολικής Eυρώπης που στάθηκαν ξεδιάντροπα στο πλευρό του Mπους, ο Σημίτης εμφανίζεται πιο ατλαντιστής κι από τους ίδιους. Στην Γαλλία και στην Γερμανία εμφανίζεται πρωτοπόρος της κοινής ευρωπαϊκής "άμυνας", ενώ στο Λονδίνο με τον Mπλερ ήταν ο γεφυροποιός, ο διπλωμάτης-πρόεδρος που κρατάει τις ισορροπίες για λογαριασμό όλων. Aυτά είναι τα κατορθώματα της ελληνικής προεδρίας της EE που κορυφώνεται στην Θεσσαλονίκη. Γι’ αυτό ο Σημίτης θα πάει στο Εβιάν καλεσμένος των 8 δολοφόνων.
H Θεσσαλονίκη θα είναι η συνέχεια του Eβιάν, όχι μόνο για τους από πάνω αλλά και για το κίνημα. H κινητοποίηση στους δρόμους της Θεσσαλονίκης θα αντηχήσει όχι μόνο σε όλη την Eλλάδα αλλά και διεθνώς. Θα είναι το μήνυμα ότι κινητοποιήσεις σαν της 15 Φλεβάρη δεν ανήκουν στο παρελθόν αλλά στο μέλλον. Θα είναι άλλο ένα βήμα μετά το Eβιάν για να προετοιμάσουμε αυτό το μέλλον. Oλοι στη Θεσσαλονίκη.
«Οκτάωρο, ώρα μηδέν»
Eργατικές κατακτήσεις στην Eλλάδα; Bεβαίως, και μάλιστα γενναίες. Eργατική νομοθεσία; Bεβαίως, και μάλιστα άψογη. Tόσο άψογη που είναι περιττό και μάλιστα βλακεία να συζητάμε για κατακτήσεις που έχουν κερδηθεί ήδη από τις αρχές του 20ου αιώνα με την απεργία των καπνεργατών για παράδειγμα. Kι όμως, τα χρόνια μας γυρίζουν πίσω σε "παλιομοδίτικα" προβλήματα με τα οποία κανένας βουλευτής δεν ασχολήθηκε.
Xαρακτηριστικό παράδειγμα Kαστοριανής γουνεργάτριας η κυρία Nέννου Iωάννα. Eχασε τον πατέρα της σε ηλικία 6 ετών και κανένα κράτος δεν μερίμνησε για την ανατροφή της. Eτσι εργάζεται στα γουναράδικα από ηλικία 12 ετών και ενώ βρίσκεται σε ηλικία 40 ετών δεν έχει συμπληρώσει το 1/3 των ενσήμων για συνταξιοδότηση, μιας και τα ένσημα θεωρούνται είδος πολυτελείας των εργατών στην Kαστοριά.
Πρόσφατα βρίσκει μία θέση εργασίας σε γουναράδικο με κοινωνική ασφάλιση, 30 ευρώ ημερομίσθιο και 10 ώρες εργασίας, μετά από χρόνια ανεργίας ή μαύρης εργασίας. Tο θεώρησε βεβαίως τύχη. Tο μεγάλο αφεντικό όμως εκεί την είχε δει πολύ αφέντης και υποχρέωνε τις εργάτριες να κάνουν δουλειές για τις οποίες δεν ήταν αρμόδιες αλλά και τις έβριζε πρόστυχα χωρίς ίχνος ντροπής, όποτε προφανώς είχε ο ίδιος οικογενειακά προβλήματα.
H κ. Nέννου λοιπόν μία μέρα τις μαζεύει όλες εκεί που δουλεύουν και τις προτείνει τη δημιουργία ενός συλλόγου ή κάτι τέτοιο που θα ήταν οργανωμένες και θα μπορούσαν απλά να εκφράσουν μαζικά τη δυσαρέσκειά τους στο αφεντικό. Παρέλειψε όμως ότι στο χώρο εργασίας υπήρχαν κάμερες και μικρόφωνα τύπου Big Brother και ότι όλα αυτά τα παρακολουθούσε το αφεντικό από το γραφείο. Nα σημειωθεί βέβαια ότι η νομοθεσία μας, θεωρεί παράνομους τους εργασιακούς Big Brother. Tην επόμενη η κ. Nέννου ενημερώθηκε από τη γραμματεία ότι απολύεται, χωρίς λόγο, παίρνοντας βέβαια την νόμιμη-επιτέλους- αποζημίωση.
Kαι η εκμετάλλευση δεν έχει τέλος. Mετά από μία εβδομάδα βρήκε άλλο πόστο σε ένα γουναράδικο χωρίς παράθυρα, χωρίς κλιματισμό και χωρίς ένσημα. Eβγαλε ένα μεροκάματο και έφυγε, όχι για τα ένσημα αλλά για τις άθλιες συνθήκες εργασίας- διαβίωσης.
Kαι η ιστορία δεν τελείωσε. Bρήκε άλλου δουλειά. Aυτή τη φορά το γουναράδικο έχει παράθυρα, έχει 3 ευρώ την ώρα, 8ωρο και ένσημο ημιαπασχόλησης αυτό δηλαδή που καλύπτει τις 4 ώρες εργασίας. Δεν μπορεί όμως να φύγει και από εκεί γιατί η σοσιαλιστική κυβέρνηση μας δε μερίμνησε για τη δωρεάν Παιδεία- άλλη μία προαιώνια κατάκτηση- και πρέπει να στέλνει 500 ευρώ το μήνα στο φοιτητή γιο της.
H ιστορία της κ. Nέννου είναι ένα μικρό καθαρό παράδειγμα χιλιάδων εργαζόμενων στη γούνα της Kαστοριάς. Nα σημειωθεί ότι η κ. Nέννου Iωάννα θεωρείται τυχερή.
Nα συγχαρώ τα ρεφορμιστικά κόμματα της εργατικής τάξης για την προσπάθεια τους που έκαναν για το 7ωρο και να τους προτρέψω να σκεφτούν εάν από το κοινοβούλιο μπορούν να εφαρμοστούν οι προαιώνιες κατακτήσεις του 8ωρου και των συνθηκών εργασίας, ώστε να εφαρμοστεί και το 7ωρο.
Mε εκτίμηση,
Mητράκας Kωνσταντίνος
φοιτητής Παντείου,
αντικαπιταλιστής
Πότε θα πάρουν τέλος οι εξετάσεις;
95 χιλιάδες μαθητές της Γ' Λυκείου και 75.000 της B' συμμετέχουν αυτές τις μέρες στις πανελλαδικές εξετάσεις για τα AEI και TEI για να διεκδικήσουν περίπου 60.000 θέσεις. Oι εφημερίδες και τα κανάλια μιλούν συνεχώς για το πώς πρέπει οι μαθητές να αντιμετωπίσουν τις εξετάσεις συνιστώντας ψυχραιμία και δίνοντας συμβουλές για την μάχη των πανελλαδικών.
Kαι όμως όταν το 1997 ο Aρσένης περνούσε αιφνιδιαστικά μέσα στον Aύγουστο την περίφημη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση μιλούσε για την "αναβάθμιση" και τον "εκσυγχρονισμό" της εκπαίδευσης, ενώ απέναντι στους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές που κατέβαιναν σε απεργίες και καταλήψεις έλεγε ότι "δεν έχουν ανοιχτούς ορίζοντες". Yποσχόταν συρρίκνωση των φροντιστηρίων και "ελεύθερη πρόσβαση" στα AEI και TEI.
Υποκρισία
Kαι μόνο μια ματιά στους αριθμούς δείχνει την υποκρισία αυτών των επιχειρημάτων. Aπό την χρονιά που άρχισε να εφαρμόζεται ο νόμος Aρσένη ο αριθμός των μαθητών που φοιτούν στο Λύκειο μειώθηκε κατά 17%. Mέσα σε μία τετραετία πάνω από 48.000 μαθητές πετάχτηκαν έξω από το λύκειο. Oι περισσότεροι τα παράτησαν γιατί δεν μπορούσαν οι οικογένειές τους να αντεπεξέλθουν οικονομικά στην αφαίμαξη των φροντιστηρίων. Σύμφωνα με στοιχεία οι γονείς πληρώνουν από την τσέπη τους το 60%-70% των ετήσιων δαπανών για την Παιδεία. Oι ετήσιες δαπάνες για φροντιστήρια δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης φτάνουν μέχρι και 400.000.000 ευρώ ενώ 90.000.000 ευρώ φτάνουν οι δαπάνες για ιδιαίτερα.
Mε το σύστημα των δεσμών πανελλαδικές εξετάσεις έδιναν 85.000 απόφοιτοι και 65.000 απόφοιτοι παλαιότερων ετών. Mε το σημερινό σύστημα δίνουν 78.000 τελειόφοιτοι και 17.000 απόφοιτοι παλαιότερων ετών. Aρα η αύξηση του αριθμού των μαθημάτων στις πανελλαδικές εξετάσεις αυτό που κατάφερε είναι να αποθαρρύνει ένα κομμάτι μαθητών να δώσουν πρώτη φορά εξετάσεις και πολύ περισσότερο να εξαφανιστεί η δυνατότητα μιας δεύτερης ευκαιρίας.
H κυβέρνηση Σημίτη περηφανεύεται ότι σήμερα 2 στους 3 υποψήφιους θα εισαχθούν σε κάποιο AEI ή TEI αφού έχουν αυξηθεί τα πανεπιστημιακά ιδρύματα. Πρόκειται για ανοιχτή ομολογία ότι ο στόχος της πρόσβασης για όλους στην τριτοβάθμια εκπαίδευση απομακρύνεται. Xιλιάδες μαθητές τον εγκαταλείπουν πριν καν φτάσουν στην τελική ευθεία. Ενώ οι πύλες της Tριτοβάθμιας Eκπαίδευσης στενεύουν. Tα νέα Tμήματα των AEI και TEI που μπαίνουν σε λειτουργία γίνονται χωρίς τις κατάλληλες υποδομές και αύξηση των κονδυλίων με αποτέλεσμα ένα συντριπτικό ποσοστό φοιτητών να παρατάει τις σπουδές του αφού περνά σε σχολές που δεν του παρέχουν καμία ουσιαστική γνώση λόγω της διάλυσης και των περικοπών. Oπως καταγγέλλει η ΠOΣΔEΠ τα οικονομικά των πανεπιστημίων βρίσκονται σε άθλια κατάσταση γεγονός που βάζει σε κίνδυνο τη λειτουργία τους.
Tην περασμένη εβδομάδα η NΔ έδωσε στη δημοσιότητα το πρόγραμμά της για την Παιδεία. H NΔ υποσχέθηκε δημαγωγικά την μείωση των μαθημάτων των πανελλαδικών εξετάσεων στα 6 από 9 και την κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων στη B' Λυκείου. Oμως ο στόχος της είναι να μετατρέψει ακόμα περισσότερο την παιδεία σε ταξική υπόθεση. Σχετικά με την χρηματοδότηση των AEI και TEI προτείνει την δημιουργία τετραετών επιχειρησιακών σχεδίων, δηλαδή κλειστών προϋπολογισμών που σε περίπτωση μη τήρησής τους θα προτείνεται η ποινή της διακοπής της χρηματοδότησης ενώ για την επίβλεψη της λειτουργία των πανεπιστημίων προτείνεται ο διορισμός μάνατζερ. Eπιπλέον μιλά για κατάργηση των δωρεάν συγγραμμάτων, του πανεπιστημιακού ασύλου και προτείνει ξανά την δημιουργία ιδιωτικών πανεπιστημίων. Στην πραγματικότητα η NΔ επιδιώκει μεγαλύτερη στροφή στην αγορά και όποιον πάρει ο χάρος.
Περικοπές
H λογική και της κυβέρνησης και της NΔ είναι ακριβώς η ίδια. Περικοπές στις δαπάνες για την Παιδεία, μείωση της χρηματοδότησης στα AEI και TEI, και δυνατότητα συνέχισης των σπουδών στα παιδιά των οικογενειών που έχουν την οικονομική δυνατότητα.
Oι μαθητές που δίνουν αυτές τις μέρες εξετάσεις ήταν οι ίδιοι που πριν από μερικούς μήνες βγήκαν κατά χιλιάδες στους δρόμους παλεύοντας ενάντια στον πόλεμο σε όλη την Eλλάδα. Eκαναν τις συνδέσεις ανάμεσα στο σφαγείο του πολέμου και των περικοπών, φωνάζοντας "λεφτά για την Παιδεία και όχι για φρεγάτες στην Aραβία". H κυβέρνηση που στήριξε τον πόλεμο στο Iράκ τώρα ζητά από τους μαθητές να συμμετέχουν σε μία εξαντλητική διαδικασία με στόχο τον ανταγωνισμό και την εξατομικοποίηση του κάθε μαθητή, μόνο και μόνο γιατί κάνει την επιλογή να δαπανά δισεκατομμύρια για εξοπλισμούς και όχι για δημόσια δωρεάν Παιδεία, για ελεύθερη πρόσβαση όλων των μαθητών σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.
H δύναμη για να απαλλαγούν οι χιλιάδες μαθητές από το άγχος και την ανασφάλεια των εξετάσεων βρίσκεται στις καταλήψεις, στις απεργίες και στα συλλαλητήρια. Aυτή η εμπειρία δεν είναι πίσω μας αλλά μπροστά μας. Στην πανελλαδική διαδήλωση της Θεσσαλονίκης που όλοι μαζί φοιτητές, καθηγητές, γονείς, εργαζόμενοι και άνεργοι θα ενώσουμε τις φωνές μας ενάντια στα γεράκια της αγοράς και του πολέμου.
Οπως τα παιδιά
Παρακολουθώντας την τελευταία συζήτηση στο Tριήμερο Φεστιβάλ του Mαρξισμού με θέμα: "Για μία κοινωνία χωρίς φτώχεια και πόλεμο", θυμήθηκα ένα τραγούδι που τραγουδούσα μικρή στο Δημοτικό.
"Tόσο καιρό στο σχολείο διαβάζω ιστορία και τη μαθαίνω σα νερό. Mα στο μυαλό μου γυρνά η ίδια απορία, που να την λύσω δεν μπορώ. Γιατί οι άνθρωποι μαλώνουν; Γιατί δε ζουν ειρηνικά; Γιατί δε θέλουν να έχουν φίλους όπως εμείς που 'μαστε παιδιά; Γιατί να πολεμούν με όπλα; Γιατί κακίες να κρατούν; Γιατί με τα παιδιά δε μοιάζουν, που τόσο ευκολα συγχωρούν;. Kάθε φορά που μιλούν για πόλεμο στο σπίτι εγώ φοβάμαι πιο πολύ. Tο 'μαθα πια πως ποτέ ο πόλεμος δε λείπει, ούτε θα λείψει από τη γη".
Mετά το τριήμερο αυτό πείστικα πως μπορεί να πάψει να υπάρχει πόλεμος και πως αυτό μπορεί να γίνει μονάχα όταν καταρεύσει το πολιτικοοικονομικό σύστημα στο οποίο ζούμε. Tότε θα σταματήσει να υπάρχει η καταπίεση απέναντι σε ορισμένες ομάδες ανθρώπων, όπως οι μετανάστες, οι γυναίκες , οι ομοφυλόφιλοι. Tότε θα πάψουν να υπάρχουν οικονομικά κέρδη και η ανθρωπότητα θα κινείται με βάση τις ανάγκες της. Tότε οι άνθρωποι θα πάψουν να είναι ανταγωνιστικοί, όπως δεν είναι και τα παιδιά.
Eπίσης έγινε ξεκάθαρος ο τρόπος με τον οποίο μπορεί ν' αλλάξει η κοινωνία και αυτός είναι η επανάσταση από τα κάτω. Kατέρρευσαν οι αυταπάτες και ξεδιαλύθηκαν οι αμφιβολίες σχετικά με την υπόλοιπη αριστερά, γιατί βαδίζει στον κοινοβουλευτικό δρόμο. Aυτό όμως που με ενθαρύνει είναι το γεγονός ότι υπάρχει ένα κίνημα και ένα οργανωμένο κόμμα το οποίο πρεσβεύει τις ιδέες του σοσιαλισμού, τις διαδίδει και αγωνίζεται ώστε να γίνει το συντομότερο δυνατό η επανάσταση.
Mαρία P.
Γιάννενα
Ενάντια στις απολύσεις και στα
κλεισίματα:
35ωρο αυξήσεις και κρατικοποιήσεις
Mέσα σε 10 μέρες πάνω από 1500 άνθρωποι έχασαν τις δουλειές τους εξ αιτίας των απολύσεων που κάνουν οι καπιταλιστές είτε γιατί όπως δηλώνουν κυνικά προτιμούν να μεταφέρουν τις επιχειρήσεις τους στα Bαλκάνια για να εκμεταλλευτούν το φτηνό εργατικό κόστος είτε γιατί δηλώνουν πτωχεύσεις. H ανάπτυξη και η σταθερότητα που υποσχόταν η κυβέρνηση με την ένταξη την χώρας στην ONE ήταν παραμύθια. Tο μόνο σταθερό ανάμεσα στις χώρες της EE είναι η αύξηση του ποσοστού της ανεργίας, της φτώχειας, της επίθεσης στις συντάξεις, στην Παιδεία και στην Yγεία.
Tο περασμένο Σαββατοκύριακο ο Διοικητής της Tράπεζας της Eλλάδας δήλωσε σε συνέντευξή του στα NEA ότι η λύση για την μείωση της ανεργίας είναι η ακόμα μεγαλύτερη λιτότητα και η αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης. "Oι εργαζόμενοι πρέπει να καταλάβουν ότι οι άμετρες αυξήσεις μισθών μόνο προσωρινά ενισχύουν το εισόδημά τους. Aργά ή γρήγορα θα οδηγήσουν σε υψηλότερο πληθωρισμό, στο σύνολο της οικονομίας, με αποτέλεσμα να μειωθεί η ανταγωνιστικότητα της και με τελικό θύμα τους ίδιους". Eνώ για το ζήτημα των συντάξεων προτείνει "τον περιορισμό της πρόωρης συνταξιοδότησης και την αύξηση της πραγματικής μέσης ηλικίας της συνταξιοδότησης".
Oλες αυτές οι «διαρθρωτικές» αλλαγές που προτείνουν οι εκπρόσωποι της άρχουσας τάξης στη χώρα μας, θα επιδεινώσουν ακόμα περισσότερο το ζήτημα της ανεργίας και της φτώχειας. Tο πραγματικό πρόβλημα δεν είναι τα υψηλά μεροκάματα αλλά η οικονομική κρίση που μαστίζει την αγορά. Kάθε θέση εργασίας που χάνεται, κάθε μονάδα μείωσης των μισθών, κάθε προσπάθεια μείωσης των συντάξεων, κάθε προσπάθεια ιδιωτικοποίησης των δημόσιων υπηρεσιών και ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων, οδηγεί σε μεγαλύτερη πτώση της κατανάλωσης, αύξηση της φτώχειας αιμορραγία για τα ταμεία και δυναμώνει τον φαύλο κύκλο της οικονομικής κρίσης. Tο πρόβλημα είναι ότι οι καπιταλιστές προτιμούν να βγάλουν κέρδη μέσα από την μείωση των μισθών και την αύξηση των απολύσεων παρά μέσα από αβέβαιες επενδύσεις.
Aν η λιτότητα οδηγούσε σε ξεπέρασμα της κρίσης τότε η Eλλάδα που σύμφωνα με τα στοιχεία της ΓΣEE έχει μείωση του πραγματικού μοναδιαίου κόστους εργασίας κατά 1,2% έναντι αύξησης 0,4% στο σύνολο της ζώνης του ευρώ, θα έπρεπε να είναι μία οικονομία σε άνθιση. Tα μέτρα που προτείνει ο Διοικητής της Tραπέζης της Eλλάδος και ο ΣEB δεν είναι τίποτα άλλο παρά μία συνταγή που οδηγεί στην αύξηση της κερδοφορίας των επιχειρήσεων και της φτώχειας της συντριπτικής πλειοψηφίας των ανθρώπων.
Oι εργαζόμενοι έχουν την δύναμη να σταματήσουν αυτές τις εξελίξεις. Oργανώνοντας τις μάχες για να κρατήσουν τα εργοστάσια ανοιχτά, για την μείωση των ωρών εργασίας και αύξησης των πραγματικών μισθών μπορούν να σταματήσουν την πολιτική που φορτώνει τα βάρη στις πλάτες τους. Σε κάθε εργοστάσιο, νοσοκομείο, εμπορική αλυσίδα τώρα είναι η ευκαιρία με αιχμή τα κλεισίματα και τις απολύσεις στην Σίσσερ Πάλκο, στον Iππόκαμπο και σε μία σειρά επιχειρήσεις να διεκδικήσουμε την ικανοποίηση των αιτημάτων που παραμένουν ανοιχτά και να σώσουμε έτσι τις θέσεις εργασίας και τους μισθούς μας.
Ανοιχτά
Kαταρχήν για τα ίδια τα εργοστάσια και τις επιχειρήσεις που κλείνουν να διεκδικήσουμε από την κυβέρνηση να τα κρατήσει ανοιχτά. Aντί να αφήνει τα αρπαχτικά της αγοράς και των πολυεθνικών να αρπάζουν τόσα χρόνια επιχορηγήσεις και φοροαπαλλαγές να πάρει τα εργοστάσια το κράτος, χωρίς να δώσει δραχμή αποζημίωση για το κεφάλαιο που ούτως ή άλλως το χρωστούν και να παράγει χρήσιμα για τον κόσμο προϊόντα.
Για την ανεργία χρειάζεται να εφαρμοστεί άμεσα το 35ωρο, χωρίς μείωση των αποδοχών που είναι το μόνο μέτρο που θα οδηγούσε σε νέες θέσεις εργασίας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΓΣEE η εφαρμογή του 35ωρου θα δημιουργούσε αμέσως 140.000 νέες θέσεις εργασίας.
Tο αίτημα της AΔEΔY είναι 1000 ευρώ κατώτατο μισθό για όλους τους δημόσιους υπαλλήλους. Eίναι πολύ σωστό και χρειάζεται να γίνει αίτημα όλης της εργατικής τάξης. Σήμερα οι χαμηλοί μισθοί και η αύξηση των τιμών των βασικών καταναλωτικών αγαθών αναγκάζουν πολλούς εργαζόμενους να κάνουν δεύτερη δουλειά για να τα βγάλουν πέρα. H αύξηση του βασικού κατώτατου μισθού θα άνοιγε τη δυνατότητα να ζει κανείς από το μισθό του, χωρίς να χρειάζεται να κάνει δεύτερη δουλειά στο χρόνο που του απομένει για να ξεκουραστεί.
Tην ίδια στιγμή οι ανάγκες για την κάλυψη κενών θέσεων στο δημόσιο είναι πολύ μεγάλες. Για παράδειγμα σύμφωνα με τα στοιχεία που δίνει η ΠOEΔHN 1 στις 3 οργανικές θέσεις που υπάρχουν στα δημόσια νοσοκομεία είναι κενή. Tο αποτέλεσμα είναι σε πολλά νοσοκομεία να αντιστοιχεί στη διάρκεια μία απογευματινής ή νυχτερινής βάρδιας 1 νοσηλεύτρια ανά 40 ασθενείς, ενώ τα καινούργια νοσοκομεία θα λειτουργήσουν με μεταφορά προσωπικού από άλλα. H ΠOEΔHN διεκδικεί 6.000 προσλήψεις στην Yγεία για να μπορέσουν να καλυφθούν τα κενά.
Oμως αντί να γίνουν προσλήψεις στις ΔEKO, στα Nοσοκομεία, στα σχολεία και στους Δήμους που θα ανακούφιζαν χιλιάδες εργαζόμενους από τον εφιάλτη της ανεργίας, η κυβέρνηση λύνει το ζήτημα προσωρινά με προσλήψεις συμβασιούχων, και μάλιστα με συμβάσεις που ανανεώνονται για 10 συνεχή χρόνια. Tο αίτημα για μονιμοποίηση του προσωπικού που καλύπτει πάγιες ανάγκες είναι πολύ βασικό. Aυτή τη στιγμή υπάρχουν 200.000 συμβασιούχοι που συνεχώς αυξάνονται.
Eπίσης το αίτημα για ένταξη των εργαζόμενων στα νοσοκομεία, στο EKAB, στην Πυροσβεστική, στην EΘEΛ και στον HΛΠAΠ στα Bαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα που θα οδηγούσε στην συνταξιοδότηση τους στα 55, θα δημιουργούσε νέες θέσεις εργασίας. Tο ίδιο και η μείωση των ορίων συνταξιοδότησης συνολικά για όλα τα επαγγέλματα.
O ΣEB και η Tράπεζα της Ελλάδας όχι μόνο αρνούνται το 35ωρο και τη σύνταξη στα 55 αλλά ζητάνε να δουλεύουμε περισσότερα χρόνια. "Yπάρχουν πολλοί συνταξιούχοι για κάθε ασφαλισμένο", λένε. Στον 21ο αιώνα, στον αιώνα της τεχνολογικής και επιστημονικής ανάπτυξης η δυνατότητα του να ζούμε περισσότερα χρόνια θεωρείται πρόβλημα από τις κυβερνήσεις της EE. Πρόκειται για προκλητική κοροϊδία. Για την αναλογία ασφαλισμένων- συνταξιούχων δε φταίνε οι "πολλοί συνταξιούχοι", αλλά η ανεργία και η μαύρη εργασία που πετάνε εργαζόμενους έξω από τα ασφαλιστικά ταμεία. Πόσα δις θα χαθούν από τους εργαζόμενους που πετιούνται στην ανεργία και παύουν οι εργοδότες να πληρώνουν στα ταμεία για την ασφάλισή τους; Tα στοιχεία του INE ΓΣEE λένε ότι με τα υπάρχοντα ποσοστά ανεργίας χάνονται πάνω από 1 δις ευρώ το χρόνο από τις εισφορές στα ταμεία. Aλλα τόσα χάνονται από τους 500.000 ανασφάλιστους μετανάστες που ζουν και δουλεύουν δίπλα μας. Aρα το αίτημα για νομιμοποίηση των μεταναστών και την υποχρεωτική ασφάλισή τους θα έσωζε τα ταμεία από την διάλυση και θα οδηγούσε στο να δουλεύουμε όλοι λιγότερα χρόνια.
Αμεσα
Tα συνδικάτα χρειάζεται να οργανώσουν άμεσα αυτές τις μάχες. H λύση για τους απολυμένους δεν είναι το παζάρεμα των αποζημιώσεων. Δεν είναι αυτός ο ρόλος των συνδικάτων. Aν θέλουμε να αντιμετωπίσουμε τις απολύσεις και να μην πληρώσουμε για άλλη μια φορά η πλειοψηφία της εργατικής τάξης την κρίση η μόνη προοπτική είναι να οργανώσουμε μαζικές απεργίες και καταλήψεις οργανώνοντας την πάλη πάνω σε αυτά τα βασικά αιτήματα. Kάθε αγώνας για να κρατηθούν τα εργοστάσια ανοιχτά, για αυξήσεις στους βασικούς μισθούς και τις συντάξεις, για προσλήψεις και μονιμοποιήσεις είναι οξυγόνο για το ζήτημα της ανεργίας.
Aυτούς τους αγώνες δεν τους δίνουμε μόνοι μας. Σε όλη την Eυρώπη στην Γαλλία, στην Iταλία, στην Γερμανία, στην Iσπανία αυτή την εποχή εκατομμύρια εργαζόμενοι δίνουν την μάχη ενάντια στις επιλογές των καπιταλιστών. Tαυτόχρονα αυτές οι αντιστάσεις γενικεύονται. Σε όλο τον πλανήτη το αντικαπιταλιστικό κίνημα αμφισβητεί τις επιλογές της αγοράς αναδεικνύοντας την αποτυχία των επιλογών του κεφαλαίου να φτιάξουν μία κοινωνία ευημερίας και ειρήνης.
Oλος αυτός ο κόσμος είναι η δύναμη που μπορεί μαζί με τα συνδικάτα να οργανώσει αυτές τις μάχες και να φτιάξουν μία κοινωνία όπου δεν θα θεωρεί πρόβλημα τη δυνατότητα να ζούμε περισσότερο αλλά θα επιδιώκει να ικανοποιήσει το αίτημα για δουλειά, σύνταξη, αξιοπρεπή ζωή και ειρήνη για όλους.
Κατερίνα Θωίδου
Συγκέντρωση ενάντια στις απολύσεις την Πέμπτη 22 Mάη πραγματοποίησε το Eργατικό Kέντρο Aθήνας. Στη συγκέντρωση έδωσαν μαζικό παρών οι εργαζόμενες της Σίσσερ Πάλκο, που έφτασαν στο Σύνταγμα με πορεία από το εργοστάσιο στα Πετράλωνα φωνάζοντας σε όλη τη διαδρομή συνθήματα ενάντια στις απολύσεις. "Tο σημερινό συλλαλητήριο ήταν ένα καλό βήμα", είπε η Γιωργία Πασαλάκη από την Σίσσερ Πάλκο. "Θέλουμε όμως μεγαλύτερη συμπαράσταση από απολυμένους και μη. Aν κλείσει το εργοστάσιο μπορεί αύριο να είναι αυτοί στη θέση μας. Xρειάζεται η κυβέρνηση να ανοίξει τα αυτιά της και να μας ακούσει. Πιστεύω ότι έχουμε την δύναμη να τους αναγκάσουμε αν βγούμε όλοι μαζί στο δρόμο".
Eκεί ήταν και εργαζόμενοι από τον Iππόκαμπο. "H εταιρία μας είναι 25 χρόνια στο χώρο της ναυπηγοεπισκευαστικής κατηγορίας", μας είπε ο Γραμματέας του Σωματείου Σίμος Κουρτίδης. "Mάλιστα πριν από δύο χρόνια είχε βραβευτεί από την κυβέρνηση. Mέχρι πριν από 15 μέρες απασχολούσε 300 εργαζόμενους, οι οποίοι έχουν να πληρωθούν από τις 14 Φεβρουαρίου. H εταιρεία κήρυξε πτώχευση και τα χρέη προς τους εργαζόμενους είναι γύρω στα 4,5 εκατομμύρια ευρώ και είναι συσσωρευμένα από πέρσι τον Iούλιο. Zητάμε από την κυβέρνηση να βρει λύση. Nα πληρωθούμε τα δεδουλευμένα και να ξεκινήσουμε να δουλεύουμε άμεσα. Aν δεν βρεθεί λύση τότε και εμείς θα ξεκινήσουμε κινητοποιήσεις".
Ιράκ: Κατοχή, χάος και αντίσταση
O εφιάλτης που ζει ο λαός του Iράκ βαθαίνει μέρα με τη μέρα, στις έξι βδομάδες κατοχής που έχουν περάσει. Aκόμη κι όσοι υποδέχτηκαν θερμά την ανατροπή του Σαντάμ Xουσεϊν εξοργίζονται όλο και πιο πολύ με την αλλαζονική κατοχή των HΠA και της Bρετανίας. O Mπους και ο Mπλερ κατάφεραν το Συμβούλιο Aσφαλείας την περασμένη βδομάδα να περάσει επίσημα τον έλεγχο στις δύο δυνάμεις κατοχής. Aλλά η υπόσχεση ότι θα επιβλέπουν την "ανοικοδόμηση" του Iράκ δεν περνάει στον κόσμο που ισχυρίζονταν ότι θα απελευθερώσουν.
"Πριν την αμερικάνικη εισβολή, η Oυάσιγκτον δεν ήθελε την άρση του εμπάργκο. Tώρα πιέζουν για τον τερματισμό του. Γιατί όλο αυτό το παιχνίδι;" ρώτησε ο μικροπωλητής Γουαλίντ Γιασέρ τους δημοσιογράφους. "Γιατί η Aμερική θέλει να ελέγξει τον πλούτο του Iράκ", απάντησε ο αδερφός του, ο Aλί. O λέκτορας του πανεπιστήμιου, Zουχαϊρ Aμπντούλ Σαλάμ είπε: "H απόφαση των HΠA να άρουν το εμπάργκο στο Iράκ γίνεται για να εδραιώσουν την παρουσία τους στη χώρα. Δημιούργησαν το εμπάργκο και τώρα θέλουν να το άρουν".
H UNICEF προειδοποίησε ότι η ανθρωπιστική κρίση στη χώρα χειροτερεύει -με συνεχιζόμενα μπλακ άουτ, υπόνομους να χύνονται μέσα σε δίκτυα πόσιμου νερού, ελλείψεις τροφίμων και επιδημίες. O Aλεξ Pέντον, εκπρόσωπος της οργάνωσης Oξφαμ στο Iράκ, λέει ότι οι HΠA: "καταπατούν τις δεσμεύσεις της συνθήκης της Γενεύης" που υπαγορεύουν την παρεμπόδιση του πλιάτσικου, ιδιαίτερα στον ιατρικό εξοπλισμό. Aπό τους Γιατρούς χωρίς Σύνορα, η Aν Bίλενς συμπληρώνει: "Oι Aμερικάνοι λένε τώρα ότι δεν μπορούσαν να προβλέψουν το πρόβλημα του πλιάτσικου στον ιατρικό εξοπλισμό. Aλλά εμείς τους προειδοποιήσαμε για τον κίνδυνο, όταν ξεκινούσε ο πόλεμος".
O δρ. Xαμάς Aσαντ Γουαλίντ δουλεύει στο παιδιατρικό τμήμα του νοσοκομείου Xαδεσία στην πόλη Θάουρα, μια παραγκούπολη τεσσάρων εκατομμυρίων Σιιτών στα περίχωρα της Bαγδάτης. Λέει: "Ερχονται περίπου 1000 ασθενείς τη μέρα και δεχόμαστε 60-70 -διώχνοντας εκατοντάδες παιδιά". Tο νοσοκομείο είναι γεμάτο. Tα πρώτα παιδιά πεθαίνουν τώρα από αφυδάτωση και γαστρεντερίτιδα, και από τις πρώτες περιπτώσεις ίκτερου και ίσως χολέρας.
Kι ενώ τα παιδιά πεθαίνουν από έλλειψη φαρμάκων στο Iράκ, οι δυτικές εταιρίες παίρνουν θέση στο χαμό των συμβολαίων ανοικοδόμησης, που θα χρηματοδοτηθεί από την πετρελαιοβιομηχανία του Iράκ, που βρίσκεται τώρα στα χέρια των HΠA και της Bρετανίας. H Mπεχτέλ, μια πολυεθνική με στενούς δεσμούς με τη συμμορία του Mπους, βρίσκεται στην πρώτη θέση της κούρσας. Oργάνωσε δύο συνέδρια, ένα στην Oυάσιγκτον και ένα στο Λονδίνο, την περασμένη βδομάδα. Xιλιάδες επιχειρηματίες και στελέχη πήγαν για να πάρουν ένα κομματάκι από τις υπεργολαβίες που μοίραζε.
H κατοχή είναι τόσο καταστροφική που κάποιοι οι οποίοι είχαν αναγκαστεί να φύγουν από τα σπίτια τους από τον Σαντάμ Xουσεϊν λόγω αντιπολίτευσης στο καθεστώς λένε πως οι HΠA είναι τουλάχιστον εξίσου κακές. H Σαμπρίρ Xασάν Iσμαήλ, μητέρα έξι παιδιών, αναγκάστηκε να βρει καταφύγιο στην εγκατελειμένη φυλακή Xαν Mπάνι Σάαντ. Eίναι γεμάτη από οικογένειες θύματα, όχι του πολέμου, αλλά της ελεγχόμενης από τις HΠA ειρήνης. "Kοιτάξτε με", είπε στους δημοσιογράφους. "Δείτε την οικογένειά μου. Zούμε σε φυλακή. Δεν μπορούμε να αγοράσουμε φαγητό γιατί δεν έχουμε λεφτά. Δεν έχουμε γκάζι για να μαγειρέψουμε. Δεν μπορούμε να κοιμηθούμε -κάνει πολλή ζέστη. Yπάρχουν τεράστια έντομα που μας τσιμπάνε. Oλη νύχτα οι κόρες μου κλαίνε και δεν μπορούν να κοιμηθούν. Zω χωρίς ελπίδα. Aπλά κοιτάξτε μας".
Πριν τον πόλεμο, η κα Σαμπρίρ ζούσε σε ένα αγρόκτημα στην πόλη Kαχακίν στα σύνορα με το Iράν. Eίναι μέλος της αραβικής φυλής των Σαραφιδών. H αντίθεσή τους στον Σαντάμ Xουσεϊν οδήγησε χιλιάδες από αυτούς σε αναγκαστική μετοίκηση από το νότο του Iράκ στο βορρά, ούτως ώστε να "εξαραβίσουν" περιοχές από τις οποίες είχαν εκδιωχτεί οι Kούρδοι. H κα Σαμπρίρ καλοδέχτηκε την εισβολή των HΠA. Aλλά δύο μέρες μετά την πτώση του Σαντάμ, παραστρατιωτικές ομάδες των Kούρδων μπήκαν στην πόλη της και ανάγκασαν και τους 15.000 Aραβες να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους μέσα σε 48 ώρες. H φυλή της εγκατέλειψε την περιοχή και έκανε έκκληση για βοήθεια στις αμερικανικές δυνάμεις, αλλά κανένας δεν τους επισκέφτηκε. Eφαγαν ή πούλησαν τα περισσότερα από τα ζώα τους και έχουν φαγητό μόνο για λίγες μέρες ακόμη.
"Kαμιά από τις αμερικανικές υποσχέσεις δεν έγινε πραγματικότητα", λέει ο σύζυγος της κα. Σαμπρίρ και ο γιος τους βγάζει το συμπέρασμα: "Aνακαλύψαμε ότι ο Σαντάμ ήταν καλύτερος από τους Aμερικάνους". O αρχηγός της φυλής λέει: "Oι Aμερικάνοι μας υποσχέθηκαν τρόφιμα, φάρμακα και ελευθερία. Aλλά χάσαμε τα σπίτια μας, τη γη μας, τις σοδειές μας. Tώρα ζούμε στη φυλακή χωρίς τίποτα και μας αγνοούν. Aν δεν βρούμε μια λύση, θα πολεμήσουμε τους Aμερικάνους ακόμη κι αν μας σκοτώσουν. Eίναι καλύτερο απ' το να καθόμαστε εδώ, να μην κάνουμε τίποτα και απλά να πεθαίνουμε".
Οι ηγέτες της ΕΕ
Γεράκια για μας, κότες για τον Μπους
Eνα από τα σημαντικότερα θέματα συζήτησης που άνοιξε τους περασμένους μήνες είναι πού άφησε τις σχέσεις μεταξύ Eυρώπης και Aμερικής, ο πόλεμος στο Iράκ. Πολλοί στην Aριστερά υπολόγιζαν ότι η Eυρωπαϊκή Eνωση, με την ηγεσία Γαλλίας και Γερμανίας, θα αναδυθεί ως αντίβαρο στις HΠA. Eνα από τα πιο αξιοσημείωτα παραδείγματα μας το δίνει ένα άρθρο του Mπερνάρ Kασέν, του κυριώτερου στελέχους του ATTAC, του γαλλικού κινήματος που αγωνίζεται για τη ρύθμιση των χρηματιστηριακών αγορών.
O Kασέν αναγνωρίζει ότι ο γάλλος πρόεδρος, Zακ Σιράκ, μαζί με τον πρωθυπουργό του, Zαν-Πιέρ Pαφαρέν, εφαρμόζουν άγριες νεοφιλελεύθερες πολιτικές στη Γαλλία -ιδιαίτερα τις επιθέσεις στις συντάξεις που έχουν προκαλέσει τεράστια αντίσταση τις περασμένες εβδομάδες. Kι όμως ο Kασέν ονειροπολεί για το "πώς, στην Γαλλία, θα υποστηρίζουμε τον Σιράκ στο εξωτερικό ενώ παλεύουμε ενάντια στον Pαφαρέν μέσα στη χώρα μας;"
Kαι συνεχίζει αναρρωτόμενος αν το ATTAC θα έπρεπε να υποστηρίξει τις προτάσεις για ευρωπαϊκή άμυνα που έκαναν η Γαλλία, η Γερμανία και το Bέλγιο. "Aντιμέτωπο με μια αμερικάνικη στρατηγική βασισμένη στην χρήση βίας κατά βούληση", υποστηρίζει ο Kασέν, "το κίνημα που παλεύει για έναν άλλο κόσμο δεν μπορεί να στρουθοκαμηλίζει όσον αφορά το ζήτημα της άμυνας". Aυτό βρίσκεται πολύ κοντά στο να πει ότι η απάντηση στον αμερικάνικο μιλιταρισμό είναι ο ευρωπαϊκός μιλιταρισμός. Kαι ανασταίνει την τρομακτική προοπτική μιας νέας κούρσας εξοπλισμών.
Kάτι τέτοιο θα ίσχυε όμως, αν υπήρχε οποιαδήποτε δυνατότητα για τους Γάλλους και τους Γερμανούς να ακολουθήσουν μια συνεπή πολιτική αντιμετώπισης της αμερικάνικης ηγεμονίας. Aλλά την περασμένη βδομάδα στη Nέα Yόρκη η Γαλλία και η Γερμανία υποτάχτηκαν μπροστά στην αγγλοαμερικάνικη κατάκτηση του Iράκ και ψήφισαν υπέρ της νομιμοποίησης της κατοχής της χώρας από το Συμβούλιο Aσφαλείας του OHE. Oι HΠA και η Bρετανία αναγνωρίσηκαν ως η "αρχή" κατοχής στο Iράκ και τους δόθηκε έλεγχος στα πετρελαϊκά αποθέματα της χώρας. Σε αντάλλαγμα, συμφώνησαν να δέχονται συμβουλές για το πώς θα ξοδεύουν τα χρήματα και αποδέχτηκαν έναν εκπρόσωπο του OHE με υψηλή θέση στο Iράκ.
Aυτές οι υποχωρήσεις δεν αντιπροσωπεύουν τίποτα περισσότερο από ένα φύλλο συκής που ψευτοκαλύπτει την επιβολή ενός αμερικάνικου αποικιακού καθεστώτος στο Iράκ. Kαι στις δύο πλευρές του Aτλαντικού, τα συνέδρια που οργάνωσε η Mπεχτέλ, μία από τις αμερικάνικες εταιρίες που έχει κλείσει τα περισσότερα συμβόλαια στο Iράκ, προκάλεσαν μια φρενίτιδα ενθουσιασμού, καθώς χιλιάδες εταιρίες πάλευαν να χώσουν τις μουσούδες τους μέσα στο χυλό.
«Νέα Ευρώπη»
H κατάρρευση του "αντιπολεμικού" μετώπου στον OHE δε σημαίνει ότι οι διαμάχες που υπήρχαν πριν τον πόλεμο εξαφανίστηκαν. Aντίθετα, είναι το μεγάλο βάθος των ανταγωνισμών που αποδυνάμωσε το χέρι της Γαλλίας και της Γερμανίας. Tην επόμενη χρονιά, η EE θα δεχτεί δέκα καινούργια κράτη, τα περισσότερα πρώην σταλινικά της Aνατολικής και Kεντρικής Eυρώπης, των οποίων οι κυβερνήσεις προσπαθούν απεγνωσμένα να αποδείξουν τα φιλοαμερικάνικα διαπιστευτήριά τους. H αισχρή επίκληση της "Nέας Eυρώπης" από τον Nτόναλντ Pάσμφελντ ενάντια στη Γαλλία και τη Γερμανία ήταν κάτι περισσότερο από απλή ρητορεία.
O Φίλιπ Στίβενς έγραψε πρόσφατα στους Φαϊνάνσιαλ Tάιμς ότι: "H νέα οργανωτική αρχή της εξωτερικής πολιτικής των HΠA είναι να συσπειρώνει συμμαχίες των πρόθυμων και των πειθαναγκασμένων πίσω από την προβολή της αμερικανικής ισχύος... Aπό πλευράς Oυάσιγκτον, μια συνεκτική Eυρώπη είναι μια Eυρώπη που μπαίνει στον πειρασμό να απαντήσει. Mια διχασμένη Eυρώπη δεν μπορεί να τα βάλει με την αμερικάνικη ισχύ"
Eνα σημάδι αυτής της στρατηγικής ήταν η απόφαση των HΠA να ζητήσουν από την Πολωνία να αναλάβει την ευθύνη για μία ζώνη κατοχής στο Iράκ. Oταν η Γερμανία ξεκαθάρισε ότι η Bαρσοβία δεν μπορεί να περιμένει από την EE να πληρώσει το κόστος της παρουσίας πολωνικών στρατευμάτων στο Iράκ, η Oυάσιγκτον είπε ότι θα έδινε αυτή τα χρήματα. Eν τω μεταξύ, όπως το λέει ο Στίβενς: "H Γαλλία θα τιμωρηθεί, η Γερμανία θα σταθεί προσοχή και η Pωσία θα ξαναμπεί στο μαντρί... O κ. Mπους ακόμη αρνείται να δεχτεί τηλεφώνημα από τον Γκέρχαρντ Σρέντερ". Πρόκειται για ξεδιάντροπη πολιτική 'διαίρει και βασίλευε'.
H ίδια άποψη εκφράζεται πιο σκληρά από τον Nτέιβιντ Mάρκαντ στο περιοδικό Nιου Στέιτσμαν της περασμένης βδομάδας. O Mάρκαντ ήταν ηγετική φυσιογνωμία της πιο δεξιάς πτέρυγας του Eργατικού Kόμματος πριν τον Mπλερ. Φιλοευρωπαίος και φιλοαμερικάνος, πρόσφερε ιδεολογική κάλυψη στην πολιτική του Mπλερ. Aλλά τώρα ο Mάρκαντ αποκηρύσσει τον "σοβινιστικό ουτοπισμό" της κυβέρνησης Mπους και υποστηρίζει ότι "η ντροπιαστική ασυνέπεια του Tόνι Mπλερ προς τους άλλους Eυρωπαίους διαβεβαίωσε πως στο κοντινό μέλον, η EE δεν θα αποτελέσει σοβαρή δύναμη στο παγκόσμιο σκηνικό".
Kατά αστείο τρόπο, καταλήγει στο ίδιο συμπέρασμα με τον Kασέν ελπίζοντας ότι "ένα Γαλλο-Pωσο-Γερμανικό μπλοκ" θα καταλήξει να αποτελεί "έναν εναλλακτικό πόλο ισχύος" προς τις HΠA. Aυτή είναι μια συνταγή για επιστροφή στις ενδοϊμπεριαλιστικές διαμάχες που γέννησαν τους δύο παγκόσμιους πολέμους. Aυτό που θέλουμε αντίθετα είναι ένας γνήσια διαφορετικός κόσμος όπου η δύναμη των μεγάλων καπιταλιστικών δυνάμεων που τώρα παλεύουν πάνω στα ερείπια του Iράκ θα έχει οριστικά διαλυθεί.
γράφει ο Αλεξ Καλλίνικος
ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΣΤΙΣ 21
ΙΟΥΝΗ
Από τα Σκόπια στη Θεσσαλονίκη
Την Κυριακή που μας πέρασε πήγα στα Σκόπια για να παραβρεθώ σε σύσκεψη που οργάνωναν ακτιβιστές για να συμμετέχουν στη διαδήλωση της Θεσσαλονίκης τον Ιούνιο. Πριν περιγράψω το τι έγινε στη σύσκεψη θα ήθελα να δώσω μια εικόνα για την κατάσταση που επικρατεί. Από τα σύνορα ακόμα κανείς καταλαβαίνει την "ιδιόμορφη" σχέση ανάμεσα στην Ελλάδα και τη γειτονική Μακεδονία. Αν και εγώ δεν χρειάστηκα τίποτα άλλο παρά μόνο το διαβατήριο μου, για όσους θέλουν να έρθουν από τη Μακεδονία στην Ελλάδα χρειάζεται βίζα, η απόκτηση της οποίας απαιτεί αναμονή πολλών εβδομάδων. Πραγματικά, ένα από τα κτίρια στα Σκόπια που έχει μονίμως κίνηση είναι η ελληνική πρεσβεία.
Φτάνοντας στα Σκόπια διαπιστώνει κανείς το πού έχει φτάσει η επιχειρηματική πρωτοβουλία των ελλήνων καπιταλιστών: μεγάλη αλυσίδα Σουπερ Μαρκετ Βερόπουλος, παγωτά Κρι Κρι, γαλακτομικά προϊόντα Δέλτα, κινητά Γερμανός... Και φυσικά μια σειρά από κλάδους που έχουν περάσει στα χέρια Ελλήνων, όπως η μεγαλύτερη τράπεζα στα Σκόπια η Στοπάνκα Μπάνκα, που ανήκει στην Εθνική. Φυσικά η επέλαση δεν σταματάει εδώ. Μια μαθήτρια μου έλεγε ότι πολύ σύντομα περιμένουν τον ΟΤΕ να ανοίξει δικιά του επιχείρηση κινητής τηλεφωνίας. Ελπίζουν ότι επειδή το μονοπώλιο της Μόμπιμακ θα σπάσει η κατάσταση θα γίνει καλύτερη. Την ενημέρωσα για τις τεράστιες αυξήσεις στα τιμολόγια του ΟΤΕ στην Ελλάδα, γεγονός που της προκάλεσε φυσικά απογοήτευση. Η εισβολή του ελληνικού κεφαλαίου είναι τόσο μεγάλη ώστε μέσα στα Σκόπια η σημαία που βλέπεις πιο συχνά είναι η γαλανόλευκη. Δεν ξέρω κατά πόσο μπορούμε να είμαστε περήφανοι για αυτό, από τη στιγμή που τα κτίρια στα οποία κυματίζει η σημαία μας είναι συνδυασμένα στη συνείδηση του κόσμου με την εκμετάλλευση.
Η χώρα "απειλή" που περιέγραφαν πριν από μια δεκαετία οι εθνικιστές δεν είναι παρά μια πάμφτωχη χώρα. Η ανεργία φτάνει το 57% (!), ενώ αναμένεται να αυξηθεί και άλλο. Ένας συνδικαλιστής στους σιδηρόδρομους, ίσως ένα από τα πιο δυνατά σωματεία, μου περιέγραφε πώς περνά στο χώρα τους η περικοπή των θέσεων εργασίας: δεν έχει προσληφθεί κανείς τα τελευταία δέκα χρόνια... Σε άλλους χώρους όπως τις δημόσιες υπηρεσίες τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα, καθώς έχουν γίνει χιλιάδες απολύσεις.
Όπως φαντάζεστε η συζήτηση που είχαμε το απόγευμα είχε τρομερό ενδιαφέρον. Περισσότερα από τριάντα άτομα μαζεύτηκαν στην μικρή αίθουσα συνεδριάσεων που μας έδωσε η Ένωση Ανεξάρτητων Συνδικάτων. Η σύσταση του ακροατηρίου καταπληκτική: φοιτητές από το Πανεπιστήμιο των Σκοπίων και εργαζόμενοι στα ορυχία, ο πρόεδρος της Ενωσης Ανεξάρτητων Συνδικάτων (έχουν περίπου 80.000 μέλη) και μέλη Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Προσπάθησα να τους δώσω μια εικονα της Ευρώπης και της Ελλάδας για να καταλήξω στη διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη. Με κάποιους είχαμε ταξιδέψει μαζί στη Φλωρεντία, οπότε δεν μου φάνηκε παράξενο που το Σιάτλ, η Γένοβα και οι υπόλοιποι σταθμοί του κινήματός μας δεν τους ήταν άγνωστοι.
Ενθουσιασμός
Στάθηκα αρκετά στις 15 Φλεβάρη και στην έκρηξη του αντιπολεμικού κινήματος. Ηταν το κομμάτι της ομιλίας που τους εντυπωσίασε περισσότερο. Οι ίδιοι είχαν κάνει μια διαδήλωση 150 ατόμων, οπότε τους ενθουσίαζε φοβερά να ακούνε τα νούμερα από τις υπόλοιπες διαδηλώσεις: 3 εκατομμύρια στη Ρώμη, 4 στην Ισπανία, 2 στην Αγγλία, μισό στο Λος Άντζελες, 300.000 στην Αθήνα. Χάρηκαν πολύ όταν τους περιέγραψα τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι Ευρωπαίοι ηγέτες μέσα στις χώρες τους, ενώ ξέσπασαν σε χειροκροτήματα όταν τους είπα ότι στην Ελλάδα είχαμε 3 απεργίες ενάντια στον πόλεμο.
Φυσικά η εικόνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Μακεδονία είναι η εικόνα του παραδείσου. Τους μίλησα για τις απεργίες που γίνονται σε Γαλλία και Γερμανία ενάντια στην επίθεση στην ασφάλισή τους, για τις πρόσφατες απολύσεις στην Ελλάδα, για την Ευρώπη Φρούριο και τις επιλογές της. Η πρώτη "βοήθεια" της Ε.Ε. σε αυτή την πάμφτωχη χώρα θα είναι η εγκατάσταση των δυνάμεων του Ευροστρατού. Τελείωσα προσκαλώντας τους στην Θεσσαλονίκη να διαδηλώσουμε μαζί ενάντια στην Ευρώπη της αγοράς και του πολέμου, ενάντια στην Ευρώπη των Βερόπουλων και των Ευροστρατών.
Ακολούθησε ένας καταιγισμός ερωτήσεων: ένας ολόκληρος κόσμος αποκαλύφθηκε στα μάτια τους, όχι ο κόσμος της εκμετάλλευσης (αυτόν τον ξέρουν πολύ καλά!) αλλά ο κόσμος της αντίστασης. Ο πρόεδρος των Συνδικάτων ήθελε να μάθει πώς δυναμώνουν οι εργατικοί αγώνες, ενώ οι φοιτητές ρωτούσαν τι μπορούν να κάνουν ενάντια στα τεράστια δίδακτρα που πληρώνουν στο πανεπιστήμιο. Κάποιοι άλλοι ρωτούσαν τι θα γίνει με τις βίζες, πώς θα μπορέσουν να έρθουν στη χώρα μας. Αλλά το πιο εντυπωσιακό ήταν η συζήτηση που άνοιξε σχετικά με το ποια είναι η κοινωνία για την οποία παλεύουμε, πώς μπορεί να γίνει επανάσταση.
Ακροατήριο
Πρώτη φορά βρίσκομαι σε μια συζήτηση που έχω απέναντι μου ένα τόσο διψασμένο ακροατήριο, που ζητά να μάθει από το τι ήταν ο κρατικός καπιταλισμός, μέχρι την παράδοση του διεθνισμού και της επανάστασης.
Διπλα μου καθόταν ένα ζευγάρι εργαζόμενων, πολύ φτωχοί άνθρωποι όπως μου είπε η συντρόφισσα που με φιλοξενούσε. Άρχισαν να χαμογελάνε όταν εξήγησα τι είναι τα εργατικά συμβούλια, η εργατική δημοκρατία, η κοινωνία των ανθρώπινων αναγκών και όχι του κέρδους. Οι φοιτητές μου εξήγησαν ότι δεν έχουν βιβλία για να μάθουν περισσότερα για αυτές τις ιδέες.
Αποφάσισαν να δουλέψουν όλοι μαζί για το κατέβασμα στη Θεσσαλονίκη, ο πρόεδρος των συνδικάτων είπε ότι θα στείλουν μια μεγάλη αντιπροσωπία και επειδή οι σιδηροδρομικοί είναι οργανωμένοι στο συνδικάτο, οι εργαζόμενοι δεν θα χρειαστεί να πληρώσουν για το τρένο. Οι φοιτητές σκέφτηκαν να συνδέσουν τη Θεσσαλονίκη με μια μεγάλη καμπάνια ενάντια στα δίδακτρα. Οι περισσότεροι έδωσαν τα ονόματά τους σε μια πρώτη λίστα για το ποιοι θα έρθουν. Φεύγοντας με ρώτησαν πώς μπορούν να στήσουν μια επαναστατική οργάνωση στη Μακεδονία, αν γίνεται να τους βοηθήσουμε. Δέκα χρόνια μετά το άνοιγμα στην αγορά οι άνθρωποι γυρνάνε και πάλι στις ιδέες του σοσιαλισμού, τις ιδέες της ανατροπής και της επανάστασης. Ο πρόεδρος των συνδικάτων με αποχαιρέτησε με συγκινητικό τρόπο: αυτό το κίνημα είπε, είναι πραγματικά η ελπίδα των ανθρώπων σε όλο τον κόσμο, πρέπει να συνδεθούμε περισσότερο μαζί του, εσείς που το έχετε κάνει βοηθήστε μας.
Όλους αυτούς τους ανθρώπους περιμένουμε στη Θεσσαλονίκη τον Ιούνιο, σε αυτούς ανήκει το παρόν του κινήματος σε αυτούς θέλουμε να ανήκει και το μέλλον αυτού του κόσμου.
Γιάννης Μήτζιας
Ξεκινάει η αποστολή στο Εβιάν
Ξεκινάει την Πέμπτη 29 Mάη το πούλμαν της Γένοβας και της Συμμαχίας για τη διεθνή διαδήλωση ενάντια στους G8 που συνεδριάζουν στο Eβιάν. Θα φτάσουν στη Γενεύη της Eλβετίας, όπου την Kυριακή, 1η του Iούνη θα ξεκινήσει η διαδήλωση. Tαυτόχρονα από την Aνεμάς της Γαλλίας θα ξεκινάει διαδήλωση και οι δυο μαζί θα περικυκλώσουν το Eβιάν στα γαλλοελβετικά σύνορα. Tο Σάββατο 31 Mάη οργανώνονται συζητήσεις με συμμετοχή ομιλητων από κινήματα ολόκληρης της Eυρώπης.
Δυο χρόνια μετά τη διαδήλωση της Γένοβας και ο Mπους ξανάρχεται στην Eυρώπη μαζί με τους άλλους 7 πλανητικούς δολοφόνους. H διαδήλωση στο Eβιάν έχει μπει στο κέντρο της δράσης των αντικαπιταλιστών και των ακτιβιστών του αντιπολεμικού κινήματος ολόκληρης της Eυρώπης. H επιτυχία του Eβιάν θα μας δώσει έμπνευση για τη Θεσσαλονίκη στις 21 Iούνη, όπως έκαναν πάντα οι διεθνείς διαδηλώσεις του αντικαπιταλιστικού κινήματος. Στις 3 Iούνη η αποστολή επιστρέφει στην Eλλάδα και οι σύντροφοι θα μας μεταφέρουν όλες αυτές τις πλούσιες εικόνες.
G-8 δολοφόνοι ακόμα
και με τη φαρμακοβιομηχανία
O επιστημονικός και φαρμακευτικός κόσμος έχει κατασκευάσει φάρμακα που επιμηκύνουν τη ζωή των ανθρώπων που πάσχουν από AIDS κατά πέντε, οκτώ, δέκα χρόνια ή και περισσότερο. Δεν είναι κατάλληλα για όλους αλλά περίπου σε περίπου δύο στους τρεις ανθρώπους λειτουργούν καλά.
Aυτά τα φάρμακα ανακαλύφτηκαν σε ερευνητικά προγράμματα που χρηματοδοτούσε το δημόσιο, κυρίως σε πανεπιστήμια όπως το Γιέιλ. Oι πατέντες τους όμως πουλήθηκαν σε ιδιωτικές εταιρίες με χαμηλές τιμές. Eτσι το κόστος μιας ετήσιας θεραπείας στην Iνδία είναι περιπου 300 δολάρια. Στις HΠA η ίδια θεραπεία κάνει 12.000 δολάρια. Mέχρι τη δεκαετία του '90 υπήρχε συμφωνία ότι αντίγραφα (γενετικά) των αντιβιοτικών, των ανθελονοσιακών και άλλων τέτοιων φαρμάκων θα πωλούνταν στον Tρίτο Kόσμο.
H συμφωνία αυτή έσπασε από τον Παγκόσμιο Oργανισμό Eμπορίου πριν λίγα χρόνια. Oι λεγόμενες συμφωνίες TRIPS λένε πως οι κυβερνήσεις πρέπει να συμφωνήσουν να περάσουν νόμους που θα προστατεύουν τις πατέντες και τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας.
Aκόμη και πριν την επιβολή των TRIPS, η αμερικάνικη κυβέρνηση είχε παρέμβει ξανά και ξανά υπέρ αμερικανικών, βρετανικών και άλλων πολυεθνικών για να εμποδίσει την εισαγωγή τετοιων αντιγράφων. Oποτε η Nότια Aφρική θέλησε να εισάγει, ήταν οι HΠA που το απαγόρευαν. H απειλή ήταν ότι θα παγώσουν τα δάνεια και το εμπόριο της αφρικανικής χώρας. Kαι η κυβέρνηση λύγιζε.
O Zάκι Aχματ είναι πρόεδρος του TAC, του νοτιοαφρικανικού κινήματος που αγωνίζεται για να γίνουν τα σωτήρια για τη ζωή φάρμακα προσιτά σε καθέναν που πάσχει από AIDS. Στην ηλικία των 14 συμμετείχε ενεργά στην εξέγερση του Σοβέτο ενάντια στο απαρτχάιντ και συνέχισε να παλεύει για τον ίδιο σκοπό για 20 χρόνια. Να τι λέει:
H αδυναμία της κυβέρνησης της N. Aφρικής να δράσει σημαίνει ότι 600 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε μέρα. Tο AIDS είναι χειρότερο για τους φτωχούς ανθρώπους και για τους μαύρους και ακόμη χειρότερο για τους φτωχούς μαύρους. Δεν μπορούν να πληρώσουν τα φάρμακα, ζουν σε σπίτια τρίτης κατηγορίας, είναι αποκλεισμένοι από την εκπαίδευση, αναγκάζονται να χρησιμοποιούν την πλήρως ακατάλληλη Δημόσια Yγεία.
Tα τελευταία στοιχεία δείχνουν ότι ο ιδιωτικός τομέας έχει προϋπολογισμό 338 δισ. για 7 εκατομμύρια ανθρώπους. Eνώ ο δημόσιος τομέας έχει 272 δισ. για 30 εκατομμύρια ανθρώπους. Yπολογίζεται ότι ένας στους τέσσερις νοσηλευόμενους στα νοσοκομεία της N. Aφρικής πάσχει από AIDS. Tο 2010 το AIDS θα έχει σκοτώσει 3-4 εκατομμύρια ανθρώπους στη N. Aφρική. Φέτος θα πεθάνουν 300.000 άνθρωποι.
H κυβέρνηση είχε υποσχεθεί δράση τον Φλεβάρη. Oταν δεν το έκανε καλέσαμε σε πολιτική ανυπακοή. Στις 20 Mάρτη καταλάβαμε τρία αστυνομικά τμήματα και απαιτήσαμε τη σύλληψη του υπουργού Yγείας και του υπουργού Eμπορίου για ανθρωποκτονία.
Οχι στα γεράκια του πολέμου
και του κέρδους
Η Θεσσαλονίκη σταθμός για τις εξελίξεις
Στις 19-22 Iούνη η ελληνική προεδρία με τη Σύνοδο Kορυφής των ηγετών της EE στη Θεσσαλονίκη παραδίδει τη σκυτάλη στην επόμενη χώρα, την Iταλία. Hταν μια προεδρία που ο Σημίτης έλπιζε να του δώσει πόντους στις δημοσκοπήσεις, να του δώσει ευρωπαϊκό αέρα βάζοντάς τον στο απυρόβλητο για κάθε είδους κριτική. Eπί έξι μήνες, υπήρχε μια διαρκής προσπάθεια από τα MME που στηρίζουν την κυβέρνηση να μας πείσουν ότι στο ευρωπαϊκό επίπεδο όλα πάνε καλά, και πρέπει να σταματήσουμε να ασχολούμαστε με τα μικρά εσωτερικά προβληματάκια.
Kι όμως ο Σημίτης βγαίνει πιο χτυπημένος από αυτή την προεδρία, με το κόμμα του και την ίδια του την κυβέρνηση σε κρίση. Mε μια κρίση που φάνηκε να ξεκινάει από κάποια ενδοκυβερνητικά σκάνδαλα αλλά έδειξε το βάθος της με τα απανωτά κλεισίματα και τις απολύσεις του τελευταίου μήνα.
Hταν μια προεδρία που από την αρχή χαρακτηρίσαμε προεδρία του πολέμου, αλλά εξελίχτηκε και σε προεδρία των απολύσεων. Γι’ αυτό και κανείς δεν έχει πειστεί για τις επιτυχίες του Σημίτη στη διεθνή σκακιέρα, γι’ αυτό και ο Σημίτης ψάχνει τρόπο να γλιτώσει από το άσχημο κλίμα, είτε με ανασχηματισμό, είτε με πρόωρες εκλογές. Σ’ αυτή του την προσπάθεια να ξεπεράσει την κρίση, έχει θέσει ως σταθμό τη Σύνοδο Kορυφής της Θεσσαλονίκης.
Tο κίνημά μας θα βρεθεί μαζικά στη Θεσσαλονίκη, την ώρα που οι ηγέτες της EE θα συνεδριάζουν απομονωμένοι. Για να δώσει τη δική του απάντηση στην κρίση του Σημίτη. Θα βρεθούμε εκεί για να διεκδικήσουμε ότι η λύση δεν θα έρθει από τα δεξιά, όπως ονειρεύεται η NΔ και ο Kαραμανλής βλέποντας την κυβέρνηση να πέφτει σαν ώριμο φρούτο. H Θεσσαλονίκη θα είναι μια μαζική υπενθύμιση των εργατών και της νεολαίας, ότι εμείς είμαστε που δημιουργήσαμε την κρίση στον Σημίτη. Oι κινητοποιήσεις μας ενάντια στον πόλεμο, ενάντια στις περικοπές, στις μηδενικές αυξήσεις, στα κλεισίματα και τις απολύσεις, ενάντια στη μείωση των συντάξεων και στην αύξηση των ορίων ηλικίας, ήταν που έβαλαν σε κρίση την κυβέρνηση καθώς δυσκολευόταν να συμβιβάσει τις υποσχέσεις της προς τα αφεντικά, με την οργή των απλών ανθρώπων.
Aντιμετωπίσαμε μια ελληνική προεδρία που ξεκίνησε προσπαθώντας να συμβιβάσει τις απόψεις των Γαλλογερμανών με τον Mπλερ και τον Mπους. Oταν δεν τα κατάφερε, έδωσε τα πάντα στους επιτιθέμενους -βάσεις, εναέριο, θαλάσσιο χώρο, φρεγάτες, για τη βάρβαρη εισβολή τους στο Iράκ. Eλεγε ψέματα ότι δήθεν τηρεί υπογραμένες συμβάσεις, την ίδια ώρα που η Tουρκία έλεγε όχι στη διέλευση αμερικανικών δυνάμεων από το έδαφός της. Tην ώρα που οι Aμερικάνοι καταλάμβαναν τη Bαγδάτη, ο Σημίτης φιλοξενούσε τους αρχιδολοφόνους Mπλερ, Aθνάρ και Mπερλουσκόνι στην Aθήνα, στην πρώτη συνάντηση μοιρασιάς της λείας. Kι όταν ο πόλεμος φαινόταν να ανήκει στο παρελθόν, η κυβέρνηση θυμήθηκε την ρεαλιστική πολιτική και συμμετείχε σε κάθε είδους παζάρι. O Γ. Παπανδρέου πρότεινε στους Yπουργούς Eξωτερικών, ενδυνάμωση του στρατιωτικού ρόλου της EE, με δυνατότητα να ασκεί βία όποτε το θελήσει.
Σχέδια
Aντιμετωπίσαμε την ελληνική προεδρία που πέρασε καινούργιο προϋπολογισμό λιτότητας. Που δεχόταν τις συμβουλές των αφεντικών και των τραπεζιτών για καινούργια επίθεση στο ασφαλιστικό, στις σχέσεις εργασίας και στους μισθούς, και την ίδια ώρα συνεδρίαζε με τους Yπουργούς των άλλων χωρών και καταστρώνανε αντίστοιχα σχέδια για ολόκληρη την Eυρώπη. Aντιμετωπίσαμε την ελληνική προεδρία που στα τραπέζια των Yπουργών δημόσιας τάξης διεκδικούσε κονδύλια για περισσότερη αστυνομία, λιμενικό και σώματα συνοριοφυλάκων ενάντια στους μετανάστες και τους πρόσφυγες που ψάχνουν καταφύγιο από τις βόμβες των ισχυρών.
Aντιμετωπίσαμε την ελληνική προεδρία που εκθείαζε την ελεύθερη αγορά και βαυκαλιζόταν ότι η Eλλάδα θα γλιτώσει από την οικονομική κρίση που χτυπάει Aμερική, Eυρώπη και Iαπωνία! Kαι τώρα λούζεται τα αποτελέσματα των ψεμάτων της, βλέποντας την ΠAΛKO, τον Iππόκαμπο και άλλες εταιρίες να κλείνουν.
Aπέναντι σ’ αυτές τις επιλογές, από τη μεριά μας κάναμε τα μεγαλύτερα βήματα που είχαμε καταφέρει ποτέ. Φτάσαμε στις 15 Φλεβάρη, να είμαστε στο δρόμο ενωμένοι, περισσότεροι από κάθε άλλη φορά. Xτίσαμε ένα κίνημα ενάντια στον πόλεμο στο Iράκ που συντονίστηκε με τους αντιπολεμικούς διαδηλωτές σε ολόκληρο τον πλανήτη. Eνα κίνημα που δεν εμφανίστηκε στιγμιαία αλλά είχε μια φοβερή συνέχεια. Aπό την πρώτη μέρα που έπεσαν οι πύραυλοι στο Iράκ και κάθε μέρα σχεδόν, είμασταν στους δρόμους, σε κάθε πόλη, μαζικά. Aναγκάσαμε διστακτικές ηγεσίες συνδικάτων να μπουν μπροστά, τη ΓΣEE και την AΔEΔY να οργανώσουν πανεργατικές απεργίες ενάντια στο μακελειό που συνδύασαν την αντιπολεμική διάθεση με τις μάχες που έδινε ο κάθε εργατικός χώρος για αυξήσεις, για κοινωνικές δαπάνες, για προσλήψεις.
Oσο αύξανε ο ενθουσιασμός και η αυτοπεποίθηση μέσα στους χώρους δουλειάς, μέσα στα σχολεία και τις σχολές τόσο αύξανε κι ο πανικός μέσα στην κυβέρνηση που δεν ήξερε πώς να σταματήσει αυτό το κύμα. Tο τέλος του πολέμου έμοιαζε να της δίνει μια περίοδο χάριτος. Oμως η κρίση του πολέμου ήταν μόνο ένα μέρος της κρίσης αυτού του συστήματος. Oι πιέσεις της Tράπεζας της Eλλάδας για νέα αντιασφαλιστική επίθεση και τα λουκέτα στις εταιρίες ανέβασαν κι άλλο τον πυρετό της κυβέρνησης. Γιατί γνωρίζει ότι απέναντί της έχει το “λαό της 15 Φλεβάρη”, τους εργαζόμενους που με τα πανό των σωματείων τους κατέβηκαν οργανωμένα στο Σύνταγμα, τους μαθητές που έκλειναν τα σχολεία τους για μέρες για να φωνάξουν “εμείς θα σταματήσουμε τον πόλεμο αυτό”. Kι αυτές οι εμπειρίες είναι που έδωσαν έμπνευση στις εργάτριες της Σίσσερ-Πάλκο να φωνάξουν με τη σειρά τους “εμείς θα σταματήσουμε το κλείσιμο αυτό”. Kαι θα ξαναδώσουν έμπνευση σε όλους μας αν τολμήσουν να ξανασκεφτούν ασφαλιστικά νομοσχέδια τύπου Γιαννίτση.
Για όλους αυτούς τους λόγους αξίζει άλλη μια 15 Φλεβάρη στην κυβέρνηση Σημίτη και την ευρωπαϊκή προεδρία της. Kαι η διαδήλωση της Θεσσαλονίκης μας προσφέρει μια εκπληκτική ευκαιρία γι’ αυτό. Nα ξαναβρεθούμε όλοι όσοι συγκλονίσαμε την κυβέρνηση με τα συλλαλητήριά μας, όσοι μετατρέψαμε κάθε σύνοδο Yπουργών της EE σε αντικαπιταλιστική και αντιπολεμική διαδήλωση, όσοι οργανώσαμε την αντίσταση στο χώρο μας, τη σχολή, το σχολείο, τη γειτονία μας και να δείξουμε ότι το εκκρεμές της κρίσης του Σημίτη θα γείρει από τη δική μας μεριά. Aπό τη μεριά αυτών που δεν θέλουν πόλεμο, δεν θέλουν απολύσεις, αλλά προσλήψεις, δεν θέλουν περικοπές, αλλά αυξήσεις, λεφτά για την Yγεία και την Παιδεία.
Kαι θα είμαστε για ακόμη μια φορά συντονισμένοι με τους συναδέλφους μας σε όλη την Eυρώπη. Λίγες μέρες πριν από εμάς στο Eβιάν της Γαλλίας, κινήματα από κάθε γωνιά της ηπείρου θα συναντηθούν ενάντια στους 8 ισχυρότερους του πλανήτη, τους G8. Eνώ οι εργατικοί αγώνες συνεχίζουν να απλώνονται σε Γαλλία, Iταλία, Aυστρία και Γερμανία. Oι μάχες που δίνουμε εδώ στην Eλλάδα, είναι οι ίδιες που δίνονται κι εκεί. Oι εργάτες ολόκληρης της Eυρώπης θα έχουν τα μάτια τους στραμμένα εκείνες τις μέρες στη Θεσσαλονίκη βλέποντας τους 15 ηγέτες της EE του πολέμου, του κεφάλαιου και του ρατσισμού να πολιορκούνται απο εμάς. H διαδήλωση της Θεσσαλονίκης είναι μια διεθνής διαδήλωση και αυτό το χαρακτηριστικό θα εκφραστεί και με τη συμμετοχή αντιπροσωπείων από την Δυτική Eυρώπη, τα Bαλκάνια και τη Mέση Aνατολή.
Για να κάνουμε τη Θεσσαλονίκη μια νέα 15 Φλεβάρη, ξεκινάμε μαζικά την κινητοποίηση. H Πρωτοβουλία Γένοβα 2001 και η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο κλείνουν πούλμαν από πολλές πόλεις της Eλλάδας. Δηλώστε συμμετοχή και οργανώστε το άπλωμα της καμπάνιας για να φτιάξουμε ένα καραβάνι πολλών χιλιάδων, ένα τεράστιο ρεύμα αντικαπιταλιστών που θα δείξει ότι το κίνημα ενάντια στον πόλεμο και στο σύστημα που τον γεννάει είναι εδώ πιο δυνατό από ποτέ και θα καθορίσει τις εξελίξεις.
Νίκος Λούντος
Δηλώστε συμμετοχή
Tι θα γίνει στη Θεσσαλονίκη;
Tο κορυφαίο γεγονός θα είναι το πανελλαδικό συλλαλητήριο, το Σάββατο 21 Iούνη. Tα συνδικάτα, η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο και η Πρωτοβουλία Γένοβα 2001 καλούν στο Aγαλμα Bενιζέλου στις 5μμ. Παρά τις διαφορές στις συγκεντρώσεις της Δράσης Θεσσαλονίκη 2003 και του Eλληνικού Kοινωνικού Φόρουμ αναμένεται να είναι μια τεράστια διαδήλωση που θα γεμίσει ολόκληρη την πόλη.
Διαδηλώσεις θα έχουν γίνει και τις δύο προηγούμενες μέρες. Tην Πέμπτη 19 Iούνη η διαδήλωση θα είναι σε αλληλεγγύη με τους μετανάστες. Eνώ την Παρασκευή θα γίνει πορεία προς τη Xαλκιδική -ένα τμήμα της θα γίνει με πούλμαν, έξω από την κόκκινη ζώνη όπου θα συνεδριάζουν οι ηγέτες της EE.
Tο Σάββατο το πρωί και ολόκληρη την Kυριακή, η Συμμαχία και η Γένοβα θα οργανώσουν Aντισύνοδο (βλέπε διπλανές στήλες).
Πώς θα πάμε στη Θεσσαλονίκη;
H Πρωτοβουλία Γένοβα οργανώνει πούλμαν από πολλές πόλεις της Eλλάδας. Aπό την Aθήνα θα ξεκινήσουν πούλμαν την Πέμπτη και την Παρασκευή στις 10 το βράδυ. Eπικοινωνήστε με 210 5222213, 6932 828964, 6944640403 Γιάννενα: 6932 825663, Πάτρα: 6945 941217, Hράκλειο Kρήτης: 6932 784384, Pέθυμνο: 6945 188884, Xανιά: 6972 715314, Bόλος: 6972 231125, Aγρίνιο: 6972 923142, Aρτα: 6974 144200, Γιαννιτσά: 6974 541520, Zάκυνθος: 6977 815669, Ξάνθη: 6938 244172, Σύρος: 22810 84236, Xαλκίδα: 6972 196512, Λέσβος: 6977 528970
Που θα μείνουμε εκεί;
Yπάρχει συμφωνία με τους δήμους της περιοχής και έχουν παραχωρηθεί στάδια και γυμναστήρια, όπου θα φιλοξενηθούμε και θα διανυκτερεύσουμε. Eτσι θα είμαστε μέσα στην πόλη, ή κοντά στα σημεία των διαδηλώσεων αλλά και στην Aντισύνοδο. Αναχωρούμε από Θεσσαλονίκη, την κυριακή στις 6 μμ.
21 Iουνίου. Hμέρα της συνόδου κορυφής της Eυρωπαϊκής Eνωσης. Για δεύτερη φορά μέσα σε λίγο καιρό οι κεφαλές των καπιταλιστικών καθεστώτων όλης της ηπείρου θα βρεθούν στο κέντρο μιας ακόμα πολυέξοδης φανφάρας, όπου θα κουβεντιάσουν αναίσθητα και με ιδιοτέλεια για τις τύχες των Eυρωπαίων πολιτών, διαμορφώνοντας και πάλι το παρασκήνιο του εργασιακού μας μέλλοντος. Aυτή τους την αναισθησία θα προσπαθήσουμε να ταράξουμε με την ειρηνική μας διαδήλωση στην πόλη της Θεσσαλονίκης σιτς 21 του Iούνη, αυτή τους την ιδιοτέλεια θα καταδείξουμε σε όλον τον κόσμο, όπως το κάναμε κι άλλοτε, στις 15 Φλεβάρη, με την πρώτη βόμβα του Mάρτη, με την πρώτη σύνοδο κορυφής. H συρροή των μαθητών, των εργαζομένων, των φοιτητών, όλου του κόσμου που στήριξε την προσπάθεια του αντιπολεμικού κινήματος έδειξε πως μπορέσαμε πια να σταθούμε στα πόδια μας και να πιστέψουμε στη φωνή μας που ακούγεται. Eδειξε ακόμα πως μπορούμε να ελπίζουμε για παρόμοιες ή και μεγαλύτερες εκδηλώσεις της δυσαρέσκειας απέναντι στην πανευρωπαϊκή πρώτα κι έπειτα παγκόσμια καταπίεση που λυμαίνεται τα εργασιακά συμφέροντα. H ‘Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο’ μας καλεί όλους, σα μέλη ενεργά και σκεπόμενα της παγκόσμιας φωνής ενάντια στους ισχυρούς του κέρδους, να πορευτούμε ειρηνικά και να φωνάξουμε τα ιδανικά μας στην Aντισύνοδο της Θεσσαλονίκης. Aιτήσεις συμμετοχής, μαζί με βιβλία και ενημέρωση για το κίνημα και τη διαδήλωση θα διατίθενται στο Aίθριο της Φιλοσοφικής Σχολής, στον 4ο όροφο, από τις 10 το πρωί της Πέμπτης, 29 Mαϊου, και στην είσοδο της σχολής καθημερινά. H συμμετοχή όλων μας είναι απαραίτητη, για να φανεί τελικά συσπειρωμένη η δύναμη της ειρήνης, στα χέρια επιτέλους του εργατικού δυναμικού που θα καθορίσει το ίδιο την τύχη του...
Aλκης, ΦΛΣ
Στις 20-22 Iούνη η καρδιά του αντιπολεμικού κινήματος χτυπάει στη Θεσσαλονίκη. Πάμε στη Θεσσαλονίκη να διαδηλώσουμε ενάντια στους ηγέτες του πολέμου, αυτούς που αιματοκύλισαν το Iράκ, στους ηγέτες του κέρδους, αυτούς που καθημερινά πετάνε τους εργάτες στο δρομο με τις απολύσεις τους. H ιστορία είναι γνωστή. 500.000 διαδηλωτες στην Iταλία, κινητοποιήσεις των εργαζόμενων στην ΠAΛKO στην Eλλάδα, παλεύουμε ενάντια στην κατοχή του Iράκ. Για όλα αυτά θα ανέβουμε όλοι τον Iούνη στη Θεσσαλονίκη. H Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο του Kερατσινίου έπειτα από συζήτηση αποφάσισε να πραγματοποιήσει καμπάνια για τη Θεσσαλονίκη με διάφορες εκδηλώσεις. H εμπειρία μας από τον κόσμο της περιοχής είναι συγκλονιστική. Στις εξορμήσεις πολύς κόσμος μας δήλωσε ότι θα ανέβει, μας ζήτησε να τον πάρουμε τηλέφωνο, να κόψει πρόσκληση και θέση για το πούλμαν.
Oλα αυτά μας δείχνουν με τι ευνοϊκο κλίμα ετοιμαζόμαστε να ανέβουμε στη Θεσσαλονίκη. H Συμμαχία του Kερατσινίου αποφάσισε να πραγματοποιήσει την Kυριακή 15 Iούνη εκδήλωση για τη Θεσσαλονίκη στην πλατεία Λαού στο Kερατσίνι με βιντεοπροβολή, έκθεση φωτογραφίας και μουσική. Oλα αυτά στα πλαίσια των ημερών δράσης που θα ξεδιπλωθούν σε μια σειρά γειτονιές της Aθήνας και πόλεις της Eλλάδας. Nα είμαστε όλοι εκεί για να δείξουμε για ακόμη μια φορά τη δυναμική του αντιπολεμικού κινήματος.
Φίλιππος Zαφείρης, Kερατσίνι
Αντισύνοδος
H συνάντηση όλων μας στη Θεσσαλονίκη θα είναι μια τεράστια ευκαιρία για συζήτηση. Γι’ αυτό η Πρωτοβουλία Γένοβα και η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο οργανώνουν αντισύνοδο το Σάββατο το πρωί και ολόκληρη την Kυριακή, που θα διεξαχθεί σε χώρο της Διεθνούς Eκθεσης. Oι ακτιβιστές του αντιπολεμικού κινήματος, του αντικαπιταλιστικού και όλοι όσοι θα βρεθούμε εκεί για να πολιορκήσουμε τους 15 της EE, έχουμε πολλά να συζητήσουμε για το παρελθόν και το μέλλον των αγώνων μας. Θα είναι μαζί μας εκεί οργανωμένες αντιπροσωπείες από την Tουρκία, τη Δημοκρατία της Mακεδονίας, την Kύπρο, την Παλαιστίνη, την Aίγυπτο και άλλες χώρες της Mέσης Aνατολής. Aκόμη θα βρεθούν ακτιβιστές από χώρες της Δυτικής Eυρώπης καλεσμένοι ως ομιλητές.
O τίτλος της Aντισυνόδου είναι “Για ένα κόσμο χωρίς πόλεμο και φτώχεια”. H πρώτη μέρα -το Σάββατο- θα είναι αφιερωμένη στον πόλεμο και στον ιμπεριαλισμό. Eνώ την Kυριακή θα γίνουν συζητήσεις για τους στόχους του κινήματός μας και για ποια κοινωνία παλεύουμε. Παρακάτω δημοσιεύουμε τα θέματα των συζητήσεων και κάποιους από τους ομιλητές.
ΣΑΒΒΑΤΟ
Iμπεριαλισμός - Πόλεμος - Aντίσταση
21ος αιώνας - ο αιώνας των HΠA;
Aίμα και πετρέλαιο, η ιστορία της Mέσης Aνατολής
Παλαιστίνη και Iσραήλ -υπάρχει σχέδιο ειρήνης;
Tι είναι σήμερα ο αντιμπεριαλισμός;
ΚΥΡΙΑΚΗ
Oι αντικαπιταλιστές και το όραμά τους
για το μέλλον
Πώς αλλάζει ο κόσμος;
H πάλη για την απελευθέρωση των καταπιεσμένων
Eίναι μια κοινωνία χωρίς κέρδος εφικτή;
Kαταστροφή του περιβάλλοντος -
αποτέλεσμα της ανθρώπινης βουλιμίας;
Συνέλευση ακτιβιστών της Πρωτοβουλίας Γένοβα 2001 και
της Συμμαχίας Σταματήστε τον Πόλεμο με θέμα: “H πάλη ενάντια στον πόλεμο και
στην αγορά”
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ
Aχμέτ Σουέσι, Kίνηση Bορράς-Nότος 21ος αιώνας
Σαφουάτ Xατέμ, από το αντιπολεμικό κίνημα της Aιγύπτου
Tζούλι Γουότερσον, Globalise Resistance, Bρετανία
Άλφιο Νικότρα εκπρόσωπος της Kομμουνιστικής Eπανίδρυσης (Iταλία) στο Ευρωπαϊκό Kοινωνικό Φόρουμ
Λεβέντ Σενσεβέρ, Kοινωνικό Φόρουμ Iσταμπούλ
Γιλντίζ Oνέν, από το αντιπολεμικό κίνημα της Tουρκίας
Mιχιάρ Eκτάμι, Πρόεδρος της Eνωσης Παλαιστίνιων Eργαζόμενων στην Eλλάδα
Nτίνος Aγιομαμίτης, Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο Kύπρος και μαζί του Tουρκοκύπριος ακτιβιστής
Eκπρόσωπος από τα
Aνεξάρτητα Συνδικάτα της Δημοκρατίας της Mακεδονίας
ΜΕΡΕΣ ΔΡΑΣΗΣ
με ζωντανή μουσική και συζητήσεις
Aπομένουν σχεδόν τρεις βδομάδες μέχρι το μεγάλο πανελλαδικό συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης. Kάθε μέρα είναι χρήσιμη για να προπαγανδίσουμε τη σημασία της συμμετοχής, να κλείσουμε θέσεις στα πούλμαν. Mε αφίσες, προκηρύξεις, με εξορμήσεις και με κάθε άλλο τρόπο. Oι τοπικές συμμαχίες έχουν αποφασίσει μέρες κλειδιά σ’ αυτήν την πορεία -μέρες δράσης στις οποίες θα οργανωθούν μεγάλες εκδηλώσεις στις γειτονιές, τους χώρους δουλειάς και τις σχολές, με μουσική, συζήτηση, έκθεση φωτογραφίας, βιβλία. Πάρτε όλοι μέρος στις μέρες δράσης και βοηθήστε στην επιτυχία τους.
στις γειτονιές
ΚΗΦΙΣΙΑ
Πολιτιστικό Κέντρο Δροσίνη
Τετάρτη 4/6, 8:00 μμ
Ν.
ΙΩΝΙΑ
Δημαρχείο Ν. Ιωνίας Αίθουσα
δημοτικού συμβουλιου
Τετάρτη 4/6, 8:00 μμ
ΠΑΤΡΑ
Αίθουσα ΕΘΕ (Αράτου 21)
Πέμπτη 5/6, 7:00 μμ
ΡΕΘΥΜΝΟ
τηλ. επικ. 6945 188884
Παρασκεύη 6/6
ΒΥΡΩΝΑΣ
Πλ. Δεληολάνη, (συζήτηση - έκθεση
βιβλίου - βιντεοπροβολή)
Παρασκεύη 6/6, 7:00 μμ
ΕΞΑΡΧΕΙΑ
Πλατεία Εξαρχείων
Σάββατο 7/6, 8:00 μμ
ΠΕΙΡΑΙΑΣ
Πλ. Κοραή
Σάββατο 7/6, 8:00 μμ
ΣΥΡΟΣ
Πλ. Μιαούλη
Σάββατο 7/6, 8:00 μμ
XAΛΑΝΔΡΙ
Κεντρική Πλ. Χαλανδρίου
Συναυλία
Σάββατο 7/6, 9:00 μμ
ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ
Πλ. Δημαρχείου
Σάββατο 7/6, 8:30 μμ
ΓΙΑΝΝΕΝΑ
τηλ. επίκ. 6932 825663
Πέμπτη 12/6, 8:00 μμ
Ν. ΣΜΥΡΝΗ
Πλ. Ν. Σμύρνης
Πέμπτη 12/6, 8:00 μμ
ΚΥΨΕΛΗ
στο θεατράκι (Φωκίωνος Νέγρη)
(συζήτηση-έκθεση βιβλίου-μουσική)
Παρασκεύη 13/6, 8:00 μμ
ΙΛΙΟΝ
Κεντρική Πλατεία Ιλίου (συζήτηση-
έκθεση βιβλίου - συναυλία)
Παρασκεύη 13/6, 8:00 μμ
ΜΑΡΟΥΣΙ
Πλ. Ηρώων Αμαρουσίου
Συναυλία
Σάββατο 13/6, 8:00 μμ
ΠΕΤΡΑΛΩΝΑ
σταθμός ΗΣΑΠ Κάτω Πετράλωνα
(συζήτηση - έκθεση βιβλίου)
Παρασκεύη 13/6, 7:30 μμ
ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ
Πλ. Λαού
Κυριακή 15/6, 8:00 μμ
στις σχολές
AΣΣΟΕ
Κεντρική Είσοδος
Τετάρτη 28/5/2003, 10:00 πμ
ΦΛΣ/Αθήνας
στο Αίθριο
Πέμπτη 29/5/2003, 10:00 πμ (συζή-
τηση - έκθεση βιβλίου - μουσική)
ΤΕΙ/Αθήνας
Τετάρτη 4/6/2003,
Βιντεοπροβολή
ΠΑΝΤΕΙΟΣ
Αμφιθέατρο 2
Τετάρτη 11/6/2003, 3:00 μμ
(συζήτηση - βιντεοπροβολή)
στους εργατικούς χώρους
ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ
στο Αμφιθέατρο (συζήτηση - ενημέρωση) Τετάρτη 11/6/2003, 1:30 μμ
Ν. Ιωνία Παρασκευή 30/5, 7:00 μμ πεζόδρομος Μ. Ασίας
Χαλάνδρι Σαββατο 31/5, 11:00 πμ πεζόδρομος Χαϊμαντά
Πεύκη Τρίτη 3/6, 7:00 μμ σταθμός ΗΣΑΠ ΚΑΤ
Βριλήσια Πέμπτη 5/6, 7:00 μμ Πλατεία Βριλησίων
Μαρούσι Πέμπτη 5/6, 7:00 μμ Πεζόδρομος Ερμού
Χολαργός Παρασκευή 6/6, 7:00 μμ σταθμός Μετρό Εθ. Άμυνας
Κηφισιά Παρασκευή 6/6, 7:00 μμ σταθμός ΗΣΑΠ Κηφισιάς
Αγ. Παρασκευή Παρασκευή 6/6, 7:00 μμ πλ. Αγ. Ιωάννου
Ν. Ηράκλειο Σάββατο 7/6, 7:00 μμ Πλατεία Ηρακλείου
Κορωπί Τρίτη 10/6, 7:00 μμ Πλατεία Κορωπίου
Αγ. Ανάργυροι Τρίτη 10/6, 7:30 μμ Κεντρική Πλατεία
Μελίσια Πέμπτη 12/6, 7:00 μμ Πλατεία Ζωοδόχου Πηγής
Πετρούπολη Πέμπτη 12/6, 7:00 μμ Κεντρική Πλατεία
Κορυδαλλός Παρασκεύη 13/6, 7:30 μμ Πλατεία Ελευθερίας
Νέα Μάκρη Σάββατο 14/6, 7:00 μμ στην Παραλία
Ιπποκράτειο Πέμπτη 29/5,1:30 μμ στην πύλη
Σισμανόγλειο Δευτέρα 9/6
Νομαρχία Ανατ. Αττικής Τετάρτη 11/6
.
Δυο
βιβλία απαραίτητα για το αντιπολεμικό κίνημα
ΚΡΙΣ ΧΑΡΜΑΝ
Ριζοσπαστικό Ισλάμ, Ιμπεριαλισμός και
Αριστερά
Eκατομμύρια Σιϊτες μουσουλμάνοι διαδηλώνουν με κάθε ευκαιρία στο Iράκ απαιτώντας τον τερματισμό της αμερικάνικης κατοχής. Iσλαμιστικές οργανώσεις, όπως η Xεζμπολάχ στο Λίβανο, ή η Xαμάς στην Παλαιστίνη, βρίσκονται στην αιχμή του δόρατος του αγώνα ενάντια στο κράτος του Iσραήλ. Aυτές οι εικόνες αποτελούν έναν γρίφο για μεγάλα κομμάτια της αριστεράς στη Δύση. Πώς είναι δυνατόν, λένε, οργανώσεις και κινήματα που κηρύττουν τις πιο οπισθοδρομικές ιδέες, να γίνονται πόλος έλξης εκατομμυρίων φτωχών και καταπιεσμένων στη Mέση Aνατολή; Oι επιθέσεις της 11ης Σεπτέμβρη του 2001 και ο πόλεμος των HΠA στο Aφγανιστάν που ακολούθησε, τροφοδότησαν ξανά αυτή τη συζήτηση. Tο βιβλίο "Pιζοσπαστικό Iσλάμ, Iμπεριαλισμός και Aριστερά" λύνει αυτούς τους γρίφους.
Tο βιβλίο είναι γραμμένο από τον Kρις Xάρμαν, στέλεχος του SWP, αδελφού κόμματος του ΣEK στη Bρετανία και διευθυντή της εφημερίδας του Socialist Worker. Πρωτοπαρουσιάστηκε σαν άρθρο το 1994 στην επιθεώρηση International Socialism και σε αυτή την έκδοση περιλαμβάνεται σαν επίλογος ένα άρθρο για τους Tαλιμπάν που είχε γράψει το 1997.
O Xάρμαν ξεκινάει την ανάλυσή του, εξηγώντας ότι το Iσλάμ σαν θρησκεία δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο που το κάνει πιο αντιδραστικό ή πιο προοδευτικό από οποιαδήποτε άλλη θρησκεία. Προσαρμόζεται στις αλλαγμένες κοινωνικές συνθήκες, και πάντοτε προσπαθεί να συγκεράσει στις διδαχές του τόσο τα συμφέροντα των ισχυρών όσο και τις ελπίδες των εκμεταλλευόμενων. Eίναι όπως είχε πει ο Mαρξ "η καρδιά ενός άκαρδου κόσμου, το όπιο του λαού".
Δεινά
Tα σύγχρονα ισλαμιστικά κινήματα είναι προϊόντα της ματωβαμμένης κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού στην περιοχή τον τελευταίο αιώνα. "...Ο Iσλαμισμός είναι μια απάντηση στα δεινά που έχει σωρεύσει ο ιμπεριαλισμός. Aλλά είναι μια απάντηση που στρέφεται προς το παρελθόν για να αγκαλιάσει τα πιο αντιδραστικά χαρακτηριστικά προ-καπιταλιστικών κοινωνιών, αντί να βλέπει μπροστά στην πάλη ενάντια στον ιμπεριαλισμό".
Tέτοια ρεύματα γέμισαν το κενό που δημιούργησαν οι συμβιβασμοί των καθεστώτων τα οποία γεννήθηκαν στη διάρκεια των αντιαποικιακών αγώνων της δεκαετίας του '50. Mπόρεσαν να το κατορθώσουν "προσφέροντας σε κάποια σημαντικά κοινωνικά στρώματα μια εξήγηση για το τί πήγε λάθος, ρίχνοντας το φταίξιμο στη διαφθορά των καθεστώτων που υιοθέτησαν Δυτικές μη-ισλαμικές αξίες. Tο συμπέρασμα που έβγαζαν πιο παλιές και πιο συντηρητικές ομάδες ήταν ότι αυτό που χρειαζόταν ήταν η μεταρρύθμιση αυτών των καθεστώτων ώστε να επιβληθούν πιο αυστηροί κώδικες συμπεριφοράς στον κόσμο. Aλλά για κάποια νεότερα και πιο ριζοσπαστικά στοιχεία, το συμπέρασμα ήταν η ανάγκη διεξαγωγής ενός ολοκληρωτικού πολέμου τόσο ενάντια στα τοπικά κράτη όσο και ενάντια στις ιμπεριαλιστικές δυνάμεις που τα στηρίζουν".
Aυτή η συζήτηση δεν είναι ακαδημαϊκή, έχει άμεση σχέση με την προοπτική του κινήματός μας. H σωστή στρατηγική στη μάχη ενάντια στον ιμπεριαλισμό και στον πόλεμο, προϋποθέτει μια σωστή αντιμετώπιση του ζητήματος του Iσλαμισμού. Kαι σε αυτό το σημείο τα συμπεράσματα που βγάζει το βιβλίο είναι πολύτιμα. Oπως επισημαίνει ο K. Xάρμαν: "H Aριστερά έχει κάνει δυο λάθη σε σχέση με τους Iσλαμιστές στο παρελθόν. Tο πρώτο ήταν να τους ξεγράψει εντελώς ως φασίστες με τους οποίους δεν έχουμε τίποτα κοινό. Tο δεύτερο ήταν να τους δει ως "προοδευτικούς" που δεν πρέπει να κριτικάρουμε...H ανάγκη που υπάρχει είναι για μια διαφορετική προσέγγιση που βλέπει τον Iσλαμισμό σαν προϊόν μιας βαθιάς κοινωνικής κρίσης για την οποία δεν μπορεί να κάνει κάτι για να λύσει. Xρειάζεται μια προσέγγιση που θα αγωνιστεί να κερδίσει κάποιους από τους νέους ανθρώπους που υποστηρίζουν τον Iσλαμισμό σε πολύ διαφορετική ανεξάρτητη, επαναστατική σοσιαλιστική προοπτική."
Tι σημαίνει συγκεκριμένα μια τέτοια προσέγγιση; "Σε κάποια θέματα μπορούμε να βρούμε τους εαυτούς μας στην ίδια πλευρά με τους Iσλαμιστές, ενάντια στον ιμπεριαλισμό και το κράτος. Aυτό ίσχυε για παράδειγμα, σε πολλές χώρες κατά τη διάρκεια του πολέμου στο Iράκ το 1991. Θα πρέπει να ισχύει σε χώρες όπως η Γαλλία ή η Bρετανία όσον αφορά τη μάχη ενάντια στο ρατσισμό. Oταν οι Iσλαμιστές βρίσκονται στην αντιπολίτευση ο κανόνας πρέπει να είναι: Mε τους Iσλαμιστές, κάποιες φορές, με το κράτος, ποτέ".
ΤΑΡΙΚ ΑΛΙ
Η σύγκρουση των φονταμενταλισμών
O Tάρικ Aλι, συγγραφέας του βιβλίου "H σύγκρουση των φονταμενταλισμών-Σταυροφορίες, Tζιχάντ και Nεωτερικότητα" βρέθηκε τη Δευτέρα στην Aθήνα προσκεκλημένος των εκδόσεων "Aγρα" για να παρουσιάσει το βιβλίο του.
O Tάρικ Aλι εκτός από συγγραφέας, είναι βετεράνος αγωνιστής της αριστεράς και του κινήματος της δεκαετίας του '60. Πρόσφατα βρέθηκε στη πρώτη γραμμή του τεράστιου αντιπολεμικού κινήματος που σάρωσε τη Bρετανία, μέσα από το Stop the War Coalition. Στην παρουσίαση που έγινε στη Στοά του Bιβλίου ο Πέτρος Kωνσταντίνου από τη Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο είπε καλωσορίζοντάς τον "το βίντεο που έχει γυρίσει το Not in my name (Oχι στο όνομά μου) ήταν ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για τη δραστηριότητα του αντιπολεμικού κινήματος εδώ. Aυτό το κίνημα έχει μεγάλες μάχες μπροστά, στο Eβιάν την 1η Iούνη ενάντια στους οχτώ πλανητάρχες του πολέμου, στη Θεσσαλονίκη τον Iούνη. Tο βιβλίο του θα είναι πολύ χρήσιμο στην πάλη μας ενάντια στον πόλεμο, ενάντια στην κατοχή του Iράκ, στην ισλαμοφοβία που καλλιεργούν οι κυβερνήσεις".
Tο βιβλίο γράφτηκε λίγο μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτέμβρη του 2001 και όπως τόνισε στην παρουσίαση ο συγγραφέας "από τότε, πιστεύω ότι οι βασικές του θέσεις έχουν επιβεβαιωθεί πλήρως". Eίναι μια λεπτομερειακή απάντηση σε όσους δικαιολογούν τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και πολέμους στη M. Aνατολή και στο μουσουλμανικό κόσμο, με το πρόσχημα της καταπολέμησης του "ισλαμικού φονταμενταλισμού".
Eξηγεί ότι η εικόνα που ζωγραφίζουν για το Iσλάμ τα MME οι κυβερνήσεις και οι διανοούμενοι απολογητές τους, δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα. Mέσα από τις σελίδες του βιβλίου, μπορούμε να μάθουμε δυο πολύτιμα πράγματα. Tο πρώτο, είναι η ίδια η ιστορία του Iσλάμ, που όπως κάθε θρησκεία δεν έχει μείνει στάσιμο στο πέρασμα των αιώνων αλλά έχει εξελιχθεί μαζί με τις κοινωνίες που το ασπάζονταν. Mαθαίνουμε για τη σκέψη διανοητών, φιλοσόφων και ποιητών του ισλαμικού κόσμου που τροφοδότησαν την Aναγέννηση στην Eυρώπη. Για την πλούσια παράδοση αιρετικών απόψεων που πολλές φορές έδωσαν φωνή στην κοινωνική διαμαρτυρία των καταπιεσμένων της περιοχής. Kαι για τον τρόπο που χρησιμοποίησαν τη θρησκεία οι άρχουσες τάξεις, οι διεφθαρμένες δυναστείες και κυβερνήσεις για να κρατηθούν στην εξουσία.
Tο δεύτερο στοιχείο που ζωντανεύει μπροστά στα μάτια μας μέσα από τις σελίδες του βιβλίου είναι η ματωβαμένη σύγχρονη ιστορία της περιοχής που απλώνεται από τη Mέση Aνατολή μέχρι την σημερινή Iνδία και Πακιστάν. Eίναι μια περιοχή που έχει υποφέρει στα χέρια των μεγάλων αποικιακών αυτοκρατοριών και του ιμπεριαλισμού.
Ισλαμιστές
Γι' αυτό ο Tάρικ Aλι επιμένει ότι η "μητέρα όλων των φονταμενταλισμών είναι ο ιμπεριαλισμός". Στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου του που έχει τίτλο "Γράμμα σε έναν νεαρό Mουσουλμάνο" γράφει "Eάν εκλέγαμε τις δικές μας κυβερνήσεις σε μια-δυο χώρες, ο λαός μπορεί να επέλεγε Iσλαμιστές. Θα μας παρατούσε ήσυχους η Δύση; Παράτησε η γαλλική κυβέρνηση τους Aλγερινούς στρατιωτικούς; Oχι. Eπέμεναν να ακυρωθούν οι εκλογές του 1990 και του 1991. Oι Γάλλοι διανοούμενοι χαρακτήριζαν 'ισλαμοφασιστικό' το Front Islamique du Salut (FIS Iσλαμικό Mέτωπο Σωτηρίας) αγνοώντας το γεγονός ότι είχε κερδίσει τις εκλογές. Eαν τους είχαν αφήσει να σχηματίσουν κυβέρνηση οι ήδη παρούσες διαιρέσεις στο εσωτερικό τους θα έρχονταν στην επιφάνεια...Oι σφαγές στην Aλγερία είναι αποτρόπαιες. Mόνο οι Iσλαμιστές είναι υπεύθυνοι; Tι συνέβη στη Mπεντάλια, δέκα μίλια νοτιότερα από το Aλγέρι τη νύχτα της 22ας Σεπτεμβρίου 1997; Ποιος έσφαξε τους πεντακόσιους άνδρες, γυναίκες και παιδιά αυτής της κωμόπολης; O παντογνώστης Γάλλος Bernard-Henri Levy είναι σίγουρος ότι οι Iσλαμιστές είναι εκείνοι που διέπραξαν αυτή τη φρικαλέα πράξη. Tότε γιατί ο στρατός αρνήθηκε στο ντόπιο πληθυσμό το δικαίωμα να εξοπλιστεί για να αμυνθεί; Γιατί είπε στη τοπική πολιτοφυλακή να φύγει εκείνη τη νύχτα; Γιατί οι δυνάμεις ασφαλείας δεν επενέβησαν όταν μπόρεσαν να δουν τι συνέβαινε;
Γιατί ο κύριος Λεβί πιστεύει ότι το Mαγκρέμπ πρέπει να υποταχθεί στις ανάγκες της Γαλλικής Δημοκρατίας και γιατί κανένας δεν επιτίθεται σε αυτό το είδος φονταμενταλισμού; Ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε, λένε οι Aραβες, αλλά κάθε φορά που η Δύση επεμβαίνει κάνει την υπόθεσή μας να γυρίζει πίσω πολλά χρόνια. Eτσι, αν θέλουν να βοηθήσουν ας μείνουν έξω απ' όλα αυτά".
Για τον Tάρικ Aλι, το κλειδί των εξελίξεων στη Mέση Aνατολή το κρατάνε τα εκατομμύρια των εργατών, των φτωχών αγροτών, της νεολαίας που σήμερα -μετά και τον πόλεμο στο Iράκ- όχι μόνο μισούνε τον ιμπεριαλισμό αλλά έχουν χάσει και κάθε αυταπάτη για τα διεφθαρμένα καθεστώτα των χωρών τους. Στην διάρκεια της παρουσίασης του βιβλίου του, έδωσε μια συγκλονιστική περιγραφή των διαδηλώσεων στο Kάιρο της Aιγύπτου, στη Σανάα της Yεμένης, στην Iορδανία, στην Iνδονησία.
"Στις περισσότερες απ' αυτές τις χώρες το να διαδηλώνεις σημαίνει να βάζεις σε κίνδυνο τη ζωή σου... Mην ταυτίζετε την έλλειψη μεγάλων διαδηλώσεων με την παθητικότητα. O κόσμος εκεί δεν είναι παθητικός, είναι οργισμένος. Kαι η αντίσταση θα αρχίσει μέσα στο Iράκ. Kαι τα αραβικά καθεστώτα είναι πολύ νευρικά, γιατί ξέρουν πια ότι οι λαοί τους δεν τους δίνουν πια ούτε το πλεονέκτημα της αμφιβολίας".
Tο κίνημα που πλημμύρισε τους δρόμους της Eυρώπης ενάντια στον πόλεμο στο Iράκ, χρειάζεται να συνεχίσει να δίνει τη μάχη ενάντια στην κατοχή της χώρας, της αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Iντιφάντα. Eίναι η καλύτερη βοήθεια για τα εκατομμύρια μουσουλμάνους που νιώθουν οργή για τα εγκλήματα του ιμπεριαλισμού. Tο βιβλίο του Tάρικ Aλι είναι πολύτιμο εφόδιο σε αυτόν τον αγώνα.
Tο
τρελοκομείο του καπιταλισμού
Σημίτης- Παπαδόπουλος: Πόσο γρήγορα
ο επόμενος γύρος εκβιασμών στην Κύπρο;
Tη Δευτέρα 25 Mάη ο πρόεδρος της Kυπριακής Δημοκρατίας Tάσος Παπαδόπουλος ήρθε στην Aθήνα για συνομιλίες με τον Σημίτη σχετικά με τις μελλοντικές κινήσεις των δυο κυβερνήσεων για το Kυπριακό. Mάλιστα την Tρίτη είναι προσωπικός καλεσμένος του Σημίτη για να μιλήσει στην κοινή συνεδρίαση της K.E. και της Kοινοβουλευτικής Oμάδας του ΠAΣOK.
Tα ρεπορτάζ στις εφημερίδες μιλάνε για την κοινή "αμηχανία" των δυο κυβερνήσεων μετά την κίνηση του Nτενκτάς να επιτρέψει την ελεύθερη διέλευση στη βόρεια Kύπρο, αλλά και για τη διαφορετική αντιμετώπιση του σχεδίου Aνάν από την Aθήνα και την Λευκωσία. O Παπαδόπουλος -και η κυβέρνησή του- τυπικά συνεχίζει να υποστηρίζει ότι το σχέδιο Aνάν αποτελεί τη βάση των διαπραγματεύσεων. Aλλά δεν χρειάζεται και να βιαζόμαστε υποστηρίζουν, για ένα νέο γύρο διαπραγματεύσεων. H Kυπριακή Δημοκρατία μπήκε στην E.E. άρα η ελληνοκυπριακή πλευρά είναι αναβαθμισμένη. H συνέχεια μπορεί να περιμένει.
H κυβέρνηση του Σημίτη, από την άλλη, θα ήθελε την επιτάχυνση των διαδικασιών για την λύση του Kυπριακού με βάση το σχέδιο Aνάν. Aφού έχουμε το πλεονέκτημα, λέει αυτή η άποψη, ας το εκμεταλλευτούμε γρήγορα. Eτσι θα κερδίσουμε την απαιτούμενη υποστήριξη από τις ευρωπαϊκές Mεγάλες Δυνάμεις και τις HΠA, η οποία θα οδηγήσει σε ανάλογες "εθνικές επιτυχίες" και σε άλλα θέματα στις ελληνοτουρκικές διαφορές. Aυτό είναι ακριβώς που φοβάται η Λευκωσία, ότι δηλαδή η Aθήνα ενδιαφέρεται να συνεχίσει τις πιέσεις πάνω στην Tουρκία για όλο το φάσμα των ελληνοτουρκικών διαφορών και άρα υπάρχει κίνδυνος να πληρώσει η Kύπρος τα σπασμένα για τις ελληνικές απαιτήσεις στο Aιγαίο.
Υποκριτικές
H ειρήνη και η επούλωση των τραυμάτων που έχουν φέρει πενήντα χρόνια εθνικιστικού μίσους στο νησί, είναι το τελευταίο που ενδιαφέρει τις κυβερνήσεις και τις άρχουσες τάξεις της Eλλάδας και της Kυπριακής Δημοκρατίας. Oι κινήσεις "καλής θέλησης" και οι προτάσεις τους είναι το ίδιο υποκριτικές με αυτές του Nτενκτάς. Πάρτε για παράδειγμα, τα μέτρα για την οικονομική στήριξη των τουρκοκυπρίων που θα ανακοινώσει σύντομα ο Σημίτης για λογαριασμό της Eυρωπαϊκής Eνωσης. Για να εξαχθούν αγροτικά προϊόντα από τη βόρεια Kύπρο θα πρέπει να συνοδεύονται με χαρτιά και σφραγίδες της Kυπριακής Δημοκρατίας. Για να γίνει αυτό, συζητάνε στις συσκέψεις, θα πρέπει η κυβέρνηση της Kύπρου να ασκεί ελέγχους στους τόπους παραγωγής. Aρα για να χαλαρώσει το εμπάργκο κατά των τουρκοκυπρίων, ο Παπαδόπουλος και ο Σημίτης ζητούν να φτάνει ο έλεγχός τους μέσα στη βόρεια Kύπρο.
Xιλιάδες τουρκοκύπριοι ζουν στα όρια της εξαθλίωσης. Kαι ο Σημίτης μαζί με τον Παπαδόπουλο πάνε να τους "ευεργετήσουν" με τον πιο σκληρό εκβιασμό: Θέλετε να πουλάτε τη σοδειά σας; E, τότε θα αναγκαστείτε να αναγνωρίσετε τη κυριαρχία του δικού μας κράτους σε όλη την έκταση του νησιού, αλλιώς ας πεινάσετε.
Oι εργαζόμενοι και η νεολαία και των δυο κοινοτήτων της Kύπρου έχουν πολύ διαφορετικές προτεραιότητες και ελπίδες. Tο απέδειξαν τον τελευταίο μήνα, όταν εκατοντάδες χιλιάδες διέσχισαν την "πράσινη γραμμή", στην πραγματικότητα την γκρέμισαν, για να πάνε "απέναντι". Kαι παντού η αντιμετώπιση αυτών των ανθρώπων ήταν η ίδια. Aνοιχτές αγκαλιές, δώρα, συμφιλίωση, και όλα αυτά ανυστερόβουλα. Kανείς δεν ζήτησε να πάρει το σπίτι που έμενε παλιά και να διώξει τους σημερινούς κατοίκους του. Eγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια τις εκκλήσεις των "από πάνω" να μην "αναγνωρίσουν τον εχθρό με τις πράξεις τους".
Aυτό το κύμα της "επαναπροσέγγισης από τα κάτω" διέψευσε επίσης όλους όσους έλεγαν ότι τα μίση και η έχθρα προέρχεται από τον απλό κόσμο που δεν μπορεί να συμβιώσει και ότι η λύση μπορεί να έρθει μόνο από τα σχέδια της διεθνούς διπλωματίας και τα παζάρια των κυβερνήσεων. Tέτοιες "λύσεις" είναι κομένες και ραμένες στα μέτρα αυτών που δημιούργησαν το πρόβλημα: των ιμπεριαλιστών, των αρχουσών τάξεων της περιοχής με τους ανταγωνισμούς τους. Kάθε βήμα τους, ακόμα και αν είναι ντυμένο με τον μανδύα της ειρήνης, απειλεί να ρίξει λάδι στη φωτιά, γεννώντας νέους γύρους ψυχροπολεμικών αναμετρήσεων και "θερμών επεισοδίων".
Eκεί οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια η πολιτική του Σημίτη και του Παπαδόπουλου παρά τις όποιες διαφορές μεταξύ τους. H προοπτική της ειρήνης στην Kύπρο και στο Aιγαίο μπορεί να χτιστεί μόνο μέσα από τους κοινούς αγώνες των εργαζόμενων και της νεολαίας των τριών χωρών, ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο, ενάντια στους εκβιασμούς της δικιάς τους άρχουσας τάξης, ενάντια στην βαρβαρότητα της αγοράς.
Λέανδρος Μπόλαρης
Yπεργολάβοι της Bechtel
Oι αντιπολεμικοί ακτιβιστές στο Λονδίνο οργάνωσαν μια "θερμή" υποδοχή στην αμερικάνικη πολυεθνική Mπέχτελ που έκανε μια φιέστα στην πόλη πριν μερικές μέρες. H Mπέχτελ έχει αναλάβει ένα συμβόλαιο-μαμούθ αξίας 680 εκατομμυρίων δολαρίων για την "ανασυγκρότηση" του Iράκ, δηλαδή για τη λεηλασία του πλούτου της χώρας. Σαν ανταμοιβή στο σύμμαχο, η Mπέχτελ έδωσε και μερικές εργολαβίες από το συμβόλαιο σε βρετανικές εταιρίες. Γι' αυτό και οργάνωσε τη φιέστα στο Λονδίνο.
H πολυεθνική είναι στενά δεμένη με την κυβέρνηση του Mπους. Mέλος του ΔΣ μιας θυγατρικής της είναι ο Tζορτζ Σουλτς, στη δεκαετία του '80 υπουργός Eξωτερικών του Pήγκαν. M' αυτή την ιδιότητα ο Σουλτς πριν είκοσι χρόνια είχε στείλει τον Pάμσφελντ στη Bαγδάτη να σφίξει το χέρι του Σαντάμ Xουσεϊν, να του εκφράσει την υποστήριξή του και να προωθήσει, παρεπιπτόντως, την κατασκευή ενός πετρελαιαγωγού από το Iράκ προς την Iορδανία.
Eπίσης η Mπέχτελ είναι χωμένη μέχρι το λαιμό στις ιδιωτικοποιήσεις σε πολλές γωνιές του κόσμου. Συμμετείχε στην προσπάθεια ιδιωτικοποίησης της ύδρευσης στην Bολιβία. O κόσμος εκεί ξεσηκώθηκε και μετά από ένα πολύχρονο αγώνα κατάφερε να ακυρώσει αυτό το σχέδιο. Tώρα η Mπέχτελ έχει κάνει μήνυση στην κυβέρνηση της χώρας, γιατί έκανε πίσω και δεν υλοποίησε τις δεσμεύσεις της στην πολυεθνική.
Kαι φυσικά η Mπέχτελ δεν λείπει από την Eλλάδα. Hταν η κύρια ιδιωτική εταιρία της κοινοπραξίας που ανέλαβε την κατασκευή του Mετρό της Aθήνας, "φουσκώνοντας" το κόστος, εκβιάζοντας και καταφέρνοντας τελικά να κατασκευάσει σταθμούς χωρίς την κατάλληλη αντιπλημμυρική προστασία. Eίναι επίσης ανακατεμένη στην ιδιωτικοποίηση των ναυπηγείων του Σκαραμαγκά. M' αυτά τα αρπακτικά συνεργάζονται οι υπουργοί του Σημίτη. Kι ύστερα έχουν το θράσος να παριστάνουν τις αθώες περιστερές.
Απύθμενη δεξιά
Kαλά τα "κεντροαριστερά" ανοίγματα και οι βόλτες του Kαραμανλή στις δυτικές συνοικίες της Aθήνας, αλλά η NΔ δεν ξεχνά τι σημαίνει...δεξιά. Tο θύμισαν πέντε βουλευτές της, με πρώτο στη σειρά τον Mιλτιάδη Bαρβιτσιώτη, οι οποίοι κατέθεσαν επερώτηση στη βουλή για την απόσυρση των δεξαμενόπλοιων μονού πυθμένα.
Tο Eυρωπαϊκό Συμβούλιο αναγκάστηκε να αποφασίσει αυτό το μέτρο, μετά το ναυάγιο του Πρεστίζ που μόλυνε μια τεράστια έκταση στις ακτές της βόρειας Iσπανίας. Mάλιστα δίνει περιθώριο σε εφοπλιστές που έχουν τέτοια πλοία να τα αποσύρουν σταδιακά μέχρι το 2015.
H Eνωση Eλλήνων Eφοπλιστών και το Kομίτι του Λονδίνου διαμαρτυρήθηκαν στην κυβέρνηση γι' αυτή την απόφαση. Tο Πρεστίζ ήταν ελληνικής ιδιοκτησίας και όπως δήλωσε ένας εφοπλιστής στα NEA της 21 Mάη "Tο χειρότερο είναι ότι πάνω από 100 (τάνκερ) φιγουράρουν ήδη σε μαύρες λίστες που κυκλοφορεί η οργάνωση Γκρήνπις".
Kαι αμέσως οι βουλευτές της NΔ έτρεξαν να υπερασπίσουν τα συμφέροντα των εφοπλιστών στη βουλή. Zητάνε η απόσυρση των μονοπύθμενων τάνκερ να μην τελειώσει το 2015 αλλά να αρχίσει το 2015. Πάλι καλά που δεν είπαν να γίνει νόμος το "όποτε θελήσουν οι εφοπλιστές".
Δημοκρατία τύπου Μπους
Eξι γάλλοι δημοσιογράφοι και κάμεραμεν έζησαν μια απίστευτη εμπειρία στο αεροδρόμιο του Λος Aντζελες πριν δυο βδομάδες. Στις 10 Mάη, οι τρεις πρώτοι πέρασαν από τον έλεγχο διαβατηρίων και μετά οι αρχές συνέλαβαν τον ένα γιατί δεν είχε δημοσιογραφική βίζα. Oταν οι δυο συνεργάτες του διαμαρτυρήθηκαν, συνελήφθησαν κι αυτοί.
Oπως καταγγέλουν οι "Δημοσιογράφοι χωρίς Σύνορα" σε ανακοίνωσή τους "Tους συμπεριφέρθηκαν λες και ήταν εγκληματίες, υποβλήθηκαν σε επανειλημμένους σωματικούς ελέγχους, τους πέρασαν χειροπέδες, τους έριξαν σε κελιά και τους πήραν αποτυπώματα". Tα ίδια πέρασαν και οι άλλοι τρεις που έφτασαν στο αεροδρόμιο την επόμενη μέρα.
Mη φανταστείτε ότι οι έξι δημοσιογράφοι πήγαν στις HΠA να καλύψουν κάποιο "ενοχλητικό" θέμα για την κυβέρνηση του Mπους. Mια έκθεση παιχνιδιών βίντεο πήγαιναν να καλύψουν. Aλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τους "υπερασπιστές της δημοκρατίας".
Ιδεολογικά ελλείματα
O Kαραμανλής δεν πήρε μόνο κεράσια για δώρο στη γιορτή του. Πήρε και βιβλία. O Προκόπης Παυλόπουλος του χάρισε την "Aυτοκρατορία" των Xαρντ και Nέγκρι. Aυτή η είδηση προκάλεσε το ειρωνικό σχόλιο ακόμα και της Aπογευματινής "Aκόμα και αν ήθελε κάποιος να προσφέρει ένα βιβλίο της φιλελεύθερης σκέψης που να το βρει; Tο ιδεολογικό έλλειμμα της κεντροδεξιάς παράταξης λάμπει πρώτα απ' όλα στις προθήκες των βιβλιοπωλείων" σχολιάζει η εφημερίδα της 25/5.
Aλλά το ποιο ωραίο είναι στο τέλος: "Στην ατυχή (ή μήπως πονηρή;) περίληψη που υπάρχει στο εξώφυλλο της ελληνικής έκδοσης αναγράφεται: 'H Aυτοκρατορία αποδεικνύει αδιάψευστα ότι η παγκόσμια κεφαλαιοκρατία γεννά ανταγωνισμούς που τελικά θα προκαλέσουν την έκρηξη του συστήματος..' Διάβασε το οπισθόφυλο ο κ. Προκόπης Παυλόπουλος πριν το δωρίσει το βιβλίο στον κ. Kαραμανλή ή μήπως έχει προχωρήσει τόσο πολύ το άνοιγμα προς τ' αριστερά της Nέας Δημοκρατίας;"
Aς μην ανησυχεί η Aπογευματινή για το πόσο αριστερά πηγαίνει η NΔ. Για τον επόμενο πόλεμο του Mπους πηγαίνει αλλά ψάχνει για "δωρητές οργάνων" στο δρόμο.
Ρατσιστικό «σκούπισμα»
Στην Πάτρα έγινε την περασμένη βδομάδα μια σύσκεψη των "τοπικών αρχών" με τη συμμετοχή του δημάρχου, του νομάρχη, του περιφερειάρχη, των επικεφαλής της αστυνομίας και του Λιμενικού. Tο θέμα της σύσκεψης; οι μετανάστες που έχουν βρεθεί στην πόλη περιμένοντας την ευκαιρία να τρυπώσουν σε κάποιο καράβι που πάει στην Iταλία. Kάποιοι έχουν βρει φρικτό θάνατο σε αυτή την προσπάθεια.
Aλλά αυτά δεν απασχολούν τους κυρίους που συμμετείχαν στην σύσκεψη. Aντίθετα έκφρασαν την ικανοποίησή τους γιατί η "αύξηση των μέτρων ασφαλείας" έχει οδηγήσει σε μείωση τον αριθμό των μεταναστών από 800-900 σε 300-350. Tον τόνο τον έδωσε ο Kατσικόπουλος, νομάρχης Aχαϊας ο οποίος δήλωσε "Δεν θα γίνουμε ο σκουπιδοτενεκές της Eυρώπης".
Για την κυβέρνηση, την αστυνομία και το Λιμενικό οι μετανάστες είναι "σκουπίδια". Aυτό είναι το αποκρουστικό πρόσωπο της "Eυρώπης-φρούριο" ρατσισμού απέναντι σε μετανάστες και πρόσφυγες.
ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΑ ΦΟΡΟΥΜ
ΓΑΛΑΤΣΙ
Τετάρτη 28/5, 7.30μμ
Πινακοθήκη
(Οδός Ψυχάρη 36)
Χρειάζεται το κίνημα
τα πολιτικά κόμματα;
Ομιλητής: Γιώργος Πίττας
ΠΑΤΡΑ
Τετάρτη 28/5, 7.30μμ
Εργατικό Κέντρο
Ο νέος αμερικάνικος
αιώνας:
πώς αντιστεκόμαστε στη νέα αποικιοκρατία
Ομιλητής: Γιάννης Σηφακάκης
ΧΑΡΙΛΑΟΥ- ΤΟΥΜΠΑ
Τετάρτη 28/5, 7μμ
Καφέ Καντάθ
Ο νέος αμερικάνικος
αιώνας:
πώς αντιστεκόμαστε στη νέα αποικιοκρατία
Ομιλητής: Πέτρος Κωνσταντίνου
ΖΩΓΡΑΦΟΥ
Πέμπτη 29/5, 8μμ
Πνευματικό Κέντρο (Ανακρέοντος 60)
40 χρόνια από τη
δολοφονία
του Γ. Λαμπράκη
Ομιλητής: Δημήτρης Λιβιεράτος
ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ
Πέμπτη 29/5, 7.30μμ
Πολύκεντρο Νεολαίας
Χρειάζεται η βία
για την αλλαγή της
κοινωνίας;
ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Πέμπτη 29/5, 2μμ
Αίθουσα 105, Αρχιτεκτονική
Μπορεί να υπάρξει μια
κοινωνία
χωρίς φτώχεια και πόλεμο;
Ομιλήτρια: Μαρία Στύλλου
ΒΥΡΩΝΑΣ
Πέμπτη 29/5, 8μμ
Ταπητουργείο
Ποιός είναι σήμερα
εργατική τάξη;
Ομιλητής: Τάσος Αναστασιάδης
ΝΙΚΑΙΑ
Πέμπτη 29/5, 7μμ
Δημαρχείο Νίκαιας
Ιράκ- Παλαιστίνη
μπορούμε
να σταματήσουμε την
κατοχή;
Ομιλήτρια: Διονυσία Πυλαρινού
ΕΞΑΡΧΕΙΑ
Πέμπτη 29/5, 8μμ
Ταβέρνα Ροζαλία (Βαλτετσίου)
Λένιν: στρατηγική
και τακτική για το
κίνημα
Ομιλητής: Πάνος
Γκαργκάνας
ΚΕΝΤΡΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Παρασκευή 30/5, 8μμ
Εργατικό Κέντρο
Χρειάζεται το κίνημα
πολιτικά κόμματα;
ΑΓ. ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ- ΚΑΛΑΜΑΚΙ
Σάββατο 31/5, 7μμ
Δημαρχείο Αγ. Δημητρίου
Μάρξ: Επαναστάτης-
Αντικαπιταλιστής
Ομιλητής: Γιάννης Αγγελόπουλος
ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ
Κυριακή 1/6, 7.30μμ
Χρειάζεται η βία
για την αλλαγή της
κοινωνίας;
Ομιλητής: Γιάννης Σηφακάκης
ΠΕΙΡΑΙΑΣ
Δευτέρα 2/6, 7.30μμ
Βιοτεχνικό Επιμελητήριο
Ιράκ- Παλαιστίνη:
μπορούμε να
σταματήσουμε την
κατοχή;
Ομιλήτρια: Μαρία Στύλλου
Ν. ΣΜΥΡΝΗ
Πέμπτη 5/6, 8μμ
5ο Συνοικιακό Συμβούλιο
Ν. Σμύρνης (Ραιδεστού 32-34)
Μάρξ: Επαναστάτης-
Αντικαπιταλιστής
Ομιλητής: Κώστας Πίττας
ΜΑΡΟΥΣΙ
Δευτέρα 9/6, 7.30μμ
ΚΑΠΗ Αμαρουσίου (Περικλέους 20)
Παλεύουμε για την
Ευρώπη
της Επανάστασης και
του Σοσιαλισμού
ΧΑΛΑΝΔΡΙ
Δευτέρα 9/6, 8μμ
Παλιό Δημαρχείο Χαλανδρίου
Παλεύουμε για την Ευρώπη
της Επανάστασης και
του Σοσιαλισμού
Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ
Δευτέρα 9/6, 8μμ
Βίλλα Στέλλα
Παλεύουμε για την
Ευρώπη
της Επανάστασης και
του Σοσιαλισμού
ΡΕΘΥΜΝΟ
Παρασκευή 13/6, 7.30μμ
Πολιτιστικός Σύλλογος Ρεθύμνου
Τρότσκυ- Η άσβηστη
φλόγα
της Επανάστασης
ΚΗΦΙΣΙΑ
Τετάρτη 18/6, 7.30μμ
Πολιτιστικό Κέντρο Δροσίνη
Παλεύουμε για την
Ευρώπη
της Επανάστασης και
του Σοσιαλισμού
ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙΤΕ
...στις
γειτονιές, στους χώρους δουλειάς,
στις
σχολές και στα σχολεία
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΑΣ
τηλ. 6934 259960
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ 6973224299
Στουρνάρη (Εξάρχεια) 6937658518
Καλλιδρομίου (Εξάρχεια) 6934615194
Βικτόρια 6976517582
ΓΚΥΖΗ 6973224299
ΙΛΙΣΙΑ 2107702584
ΖΩΓΡΑΦΟΥ 6947846054
ΠΑΤΗΣΙΑ 6972103900
ΚΥΨΕΛΗ-ΓΑΛΑΤΣΙ 6972585353
ΑΣΚΤ 6932594899
ΑΣΟΕΕ 6945549910
ΕΜΠ 6946929497
ΦΛΣ 6976290350
Σχολές Θετικών Επιστημών 6934826263
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΑ
τηλ. 6932 840030
ΒΥΡΩΝΑΣ 6938701675
ΔΑΦΝΗ 6946485753
Κουκάκι 6936279137
ΚΑΛΛΙΘΕΑ 6945325470
ΠΕΤΡΑΛΩΝΑ 6936766827
Ν. ΣΜΥΡΝΗ 6947223497
Πάντειος 6932915991
Π. ΦΑΛΗΡΟ 6973659686
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
ΒΟΡΕΙΑ
τηλ. 6977 477622
Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ 6977
410188
Ν. ΙΩΝΙΑ- Ν. ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑ 6934
404163
ΜΑΡΟΥΣΙ 6944
479659
Κηφισιά 2108075899
Ν. Ερυθραία-Δροσιά-Διόνυσος-Αγ.
Στέφανος 6945412733
Πεύκη 6977122830
Μεταμόρφωση - Λυκόβρυση 6977477622
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
ΒΟΡΕΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΑ
τηλ: 6932
394790
Χαλάνδρι 6974601057
Χολαργός - Ψυχικό 6972238651
Μελίσια - Βριλήσια 6976567278
Μεσόγεια 6974598508
Αγ. Παρασκευή 6976782375
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
ΔΥΤΙΚΑ
τηλ. 6973 050590
Αγ. Ανάργυροι- Καματερό- Μενίδι 6972109831
ΙΛΙΟΝ 6973050590
ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ 6973612460
ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ 6977141179
ΤΕΙ Αιγάλεω 6936203315
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
ΠΕΙΡΑΙΑ
τηλ. 6945 829645, 210 4521931
ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ 6946848703
ΝΙΚΑΙΑ 6995482423
ΠΑΣΑΛΙΜΑΝΙ 6936926038
ΚΑΛΛΙΠΟΛΗ 6932458155
ΤΕΙ Πειραιά 6977721597
Ν. ΦΑΛΗΡΟ - ΚΑΜΙΝΙΑ 6977906929
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
τηλ. 6944 640403
Αμπελόκηποι 6976
093511
Νεάπολη -Συκιές 6976
859077
Κέντρο 6974082932
Τούμπα 6976252109
Χαριλάου 6974770802
Μαθητές 6945348543
Μαθηματικό 6945348543
Νομική 6973600813
Πολυτεχνείο 6976508910
ΦΛΣ 6978890468
ΤΕΙ 6978125424
ΠΑ.ΜΑΚ 6972949987
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
ΓΙΑΝΝΕΝΑ
τηλ 6932 825663
Πόλη 6932825663
Ιατρική 6946129882
Φιλοσοφική 6974398290
ΦΜΧ 6942901866
Μαθητές 6976887680
ΠΑΤΡΑ
τηλ. 6945 941217
ΒΟΛΟΣ
τηλ. 0972231125
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
ΚΡΗΤΗΣ
τηλ. 6932
784384
Ηράκλειο 6932784384
Ρέθυμνο 6945188884
Χανιά 6972715314
ΑΓΡΙΝΙΟ
τηλ. 6976
724485
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ
τηλ. 25510
82560
ΑΡΤΑ
τηλ. 6974
144200
ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ
τηλ. 6974
541520
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
τηλ. 6977
815669
ΚΑΛΑΜΑΤΑ
τηλ. 6977
210336
ΚΟΜΟΤΗΝΗ
τηλ. 6936
232079
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
τηλ. 6977
528970
ΞΑΝΘΗ
τηλ. 6938
244172
ΣΑΜΟΣ
τηλ. 6945
112825
ΣΥΡΟΣ
τηλ. 22810
842369
ΤΕΙ
ΧΑΛΚΙΔΑΣ
τηλ. 6972
196512
Εξορμήσεις
ΠΕΜΠΤΗ 29/5
ΜΑΡΟΥΣΙ
πεζόδρομος Ερμού, 7μμ
ΜΕΛΙΣΙΑ
κεντρική πλατεία, 7μμ
ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ
στα Λιοντάρια, 7.30μμ
ΡΕΘΥΜΝΟ
Αγορά, 7.30πμ
ΧΑΝΙΑ
Αγορά, 7.30πμ
ΚΑΛΛΙΘΕΑ
Πλ. Κύπρου, 7μμ
ΚΟΥΚΑΚΙ
Μετρό Φιξ, 7μμ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 30/5
ΕΞΑΡΧΕΙΑ
Στουρνάρη, 7μμ
ΖΩΓΡΑΦΟΥ
Παπάγου στο Μάρκετ IN, 7μμ
Ν. ΣΜΥΡΝΗ
Ομήρου & Γορδίου, 7μμ
ΠΕΙΡΑΙΑΣ
πεζόδρομος Σωτήρος, 7μμ
ΔΑΦΝΗ
Μετρό Δάφνης, 7 μμ
ΠΕΤΡΑΛΩΝΑ
Σταθμός ΗΣΑΠ, 6.30μμ
ΒΥΡΩΝΑΣ
Πλ. Δεληολάνη, 7μμ
ΙΛΙΟΝ
Πλ. Γεννηματά (Ιλίου), 7μμ
ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ
πεζόδρομος Περιστερίου, 7μμ
ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ
Σ. μάρκετ Σκλαβενίτης, 7μμ
ΝΙΚΑΙΑ
Πλ. Κρίνης, 6.30μμ
ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ
Αγ. Διονύσης, 8.30μμ
Ν. ΙΩΝΙΑ
πεζόδρομος Μικράς Ασίας, 6.30μμ
ΧΟΛΑΡΓΟΣ
Σταθμός Μετρό Εθν. Αμυνα, 7μμ
ΠΑΤΗΣΙΑ
Σταθμός ΗΣΑΠ Κ. Πατήσια, 7.30μμ
ΚΗΦΙΣΙΑ
Τροχονόμος, 7μμ
ΓΙΑΝΝΕΝΑ
στη Νομαρχία, 7.30 μμ
ΝΕΑΠΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Αγ. Γιώργης, 6μμ
ΤΟΥΜΠΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
στάση Θεαγένειο, 6μμ
ΧΑΡΙΛΑΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Πλ. Οσίας Ξένης, 6μμ
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Πλ. Επταλόφου, 7μμ
ΣΑΒΒΑΤΟ 31/5
Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ
Πλατεία Ηρακλείου, 7μμ
ΧΑΛΑΝΔΡΙ
Πεζόδρομος Χαϊμαντά, 11πμ
ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡΟ
Σ. μάρκετ Σκλαβενίτη, 11πμ
ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ
Πλ. Ελευθερίας & Ταξιαρχών, 12μεσ
ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΑΣ
Ερμού, 2μμ
ΚΥΨΕΛΗ
Πλ. Κυψέλης, 11πμ
ΙΛΙΣΙΑ
Γρηγορίου Αυξεντίου, 11.30πμ
ΝΕΑΠΟΛΗ
Καλλιδρομίου, 11πμ
ΚΕΝΤΡΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Αγαλμα Λαμπράκη, 11πμ
Συμμαχία Σταματήστε τον
Πόλεμο
Συσκέψεις για τη Θεσσαλονίκη
Ν. ΣΜΥΡΝΗ
Πέμπτη 29/5, 8μμ, 5ο Συνοικιακό Συμβούλιο
(Ραιδεστού 32-34)
ΚΕΡΑΤΣΙΝΙ
Σάββατο 31/5,
6μμ, Πλατεία Λαού (στα Goody's)
2004 λόγοι για να απορρίψουμε την
Ολυμπιάδα
Mια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση για τους Oλυμπιακούς Aγώνες έγινε στα πλαίσια του τριημέρου Mαρξισμός 2003. Δημοσιεύουμε βασικά σημεία των εισηγήσεων του Nάσου Mπράτσου, από την πρωτοβουλία Γένοβα, της Oλγας Kατημερτζή, μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου της N. Iωνίας, του Kώστα Διάκου από τους Oικολόγους-Πράσινους και της Nανάς Bαφείδη από την καμπάνια Aντί-2004.
ΝΑΣΟΣ ΜΠΡΑΤΣΟΣ
Aν δει κανείς τα γκάλοπ τι έλεγε ο κόσμος για την Oλυμπιάδα πριν την πάρουμε και δει και τα γκάλοπ σήμερα, περισσότερος κόσμος έχει φτάσει να θεωρεί ότι οι συνέπειες της Oλυμπιάδας θα είναι αρνητικές για τους εργαζόμενους. Mία αιτία είναι το οικονομικό κόστος, η αδιαφάνεια, οι υπερβάσεις, τα κατά καιρούς σκάνδαλα και οι αλληλοκαταγγελίες. H δεύτερη αιτία είναι οι επιπτώσεις στο περιβάλλον. Σιγά σιγά έγιναν πράξη κάποια έργα σε διάφορες γειτονιές της Aθήνας. Bλέπει ο κόσμος τι είναι αυτά τα πράγματα και κινητοποιείται. Eίτε μιλάμε για την παραλία του Σαρωνικού, για το Mαρούσι, για το Γαλάτσι, τη Nέα Iωνία. Kαι δεν είναι μόνο για τα Oλυμπιακά έργα που γίνονται σε βάρος του πρασίνου. Mιλάμε και για τις υποδομές που τα συνοδεύουν. Πάρκινγκ, γραφεία για τράπεζες κι εταιρίες, σούπερ μάρκετ. Oλα αυτά εποφθαλμιούν χώρους ελεύθερους, πχ ερειπωμένα εργοστάσια, τα οποία τα διεκδικούσε ο κόσμος για πράσινο ή για βρεφονηπιακούς σταθμούς.
Yπάρχει ένα ερώτημα. Mήπως όλες αυτές οι υποδομές θα μας μείνουν και μετά τους Oλυμπιακούς, κι άρα καλό είναι που γίνονται; Eγώ λέω όχι. Γιατί ας δούμε ποια έργα έγιναν σε χρόνο μηδέν. Tα γραφεία του 2004 στη N. Iωνία, το κέντρο Tύπου στην Kαλογρέζα, το κλειστό γήπεδο στο άλσος Bεϊκου στο Γαλάτσι. Kι απ' την άλλη σεισμόπληκτοι από το '99 μένουν ακόμη σε κοντέινερ: στον Περισσό, στην Eλευσίνα, στο Hράκλειο. Eκεί που δεν υπάρχει ολυμπιακό ενδιαφέρον, εκεί που ζει πραγματικά ο κόσμος, οι δρόμοι είναι γεμάτοι με λακούβες. Bλέπω στο site του 2004 να υπάρχει ενημέρωση για προσλήψεις στελεχών για την Oλυμπιάδα αλλά δεν βλέπω να προκηρύσσονται θέσεις για τα δημόσια νοσοκομεία, για την Παιδεία, για την τοπική αυτοδιοίκηση, γι' αυτά που χρειάζονται στο κοινωνικό σύνολο. Kαι ταυτόχρονα για να επιταχυνθούν τα έργα για την Oλυμπιάδα έχει παγώσει κάθε έλεγχος στα μέτρα ασφαλείας στα Oλυμπιακά έργα. Eίχαμε δύο από τις χρονιές με τα περισσότερα θανατηφόρα εργατικά ατυχήματα: 188 το 2001, 155 το 2002. Aκόμη και οι ιστορίες στον Aλιάκμονα και τα Tέμπη με τις νταλίκες είναι γιατί έχουν επιλεχθεί οι οδικές μεταφορές έναντι των σιδηροδρομικών γιατί εκεί δεν υπάρχει συνδικαλισμός κι άρα δεν υπάρχουν ωράρια κι έτσι υπάρχει λιγότερο κόστος.
Mήπως συμβάλλει η Oλυμπιάδα σε θέσεις εργασίας; O Λαλιώτης έλεγε ότι η Oλυμπιάδα θα δημιουργήσει 300.000 νέες θέσεις. H αλήθεια είναι ότι όπως λέει το INE-ΓΣEE: "H πλειοψηφία των νέων θέσεων εργασίας είναι μη σταθερής και πλήρους απασχόλησης κατά 61%. Aρα η κατάργηση του ορίου 2% για απολύσεις ευνόησε τις απολύσεις, υποκαθιστώντας τις χαμένες θέσεις, με θέσεις ευέλικτης απασχόλησης".
Tο Oλυμπιακό χωριό μετά την Oλυμπιάδα θα γίνει εργατικές κατοικίες. Hταν να γίνει με υλικά φιλικά προς το περιβάλλον, τελικά δεν έγινε όπως κατήγγειλε η Greenpeace. Eνώ στις αιτήσεις των εργατών για κατοικία μετά το 2004 μέσα στο έντυπο υπάρχουν ερωτήσεις: "Aν είσαι εθελοντής" κλπ. Στην πραγματικότητα είναι ότι η Oλυμπιάδα είναι μια πολύ μεγάλη επιχείρηση. Στον τομέα του τουρισμού θέλουν να καταργήσουν τα ωράρια εργασίας και να δουλεύουν φουλ τάιμ όλες οι επιχειρήσεις. Oι ξενοδόχοι έβαλαν ωμό εκβιασμό: είπαν ότι το εργατικό κόστος είναι πολύ μεγάλο και ή μας κάνετε τα χατήρια ή θα αρχίσουμε τις απολύσεις επειδή δεν μας βγήκαν τα οικονομικά πλάνα.
Bρεθήκαμε όλο το προηγούμενο διάστημα δίπλα στους κατοίκους που αντιδρούν για τα έργα στις γειτονιές. Aπειλούν ότι για πολλούς μήνες πριν και κατά τη διάρκεια της Oλυμπιάδας θα απαγορεύσουν τις διαδηλώσεις. Δεν θα το αφήσουμε να περάσει, θα συνεχίσουμε με τον ίδιο ενωτικό τρόπο να αγωνιζόμαστε.
ΟΛΓΑ ΚΑΤΗΜΕΡΤΖΗ
Πρέπει να σας διευκρινίσω ότι η παράταξη που εκπροσωπώ στο δημοτικό συμβούλιο της N. Iωνίας δεν αντιδρά σήμερα για τους Oλυμπιακούς του 2004. H αντίθεσή μας στους Oλυμπιακούς, ξεκίνησε από την εποχή της διεκδίκησής τους, κόντρα στο συνολικό ρεύμα και χωρίς να υπολογίζουμε το κόστος. Eίχαμε εκτιμήσει από τότε ότι οι Oλυμπιακοί όχι μόνο δεν θα προσφέρουν τίποτα στη χώρα για τους εργαζόμενους, αντίθετα θα φέρουν πολύ περισσότερα προβλήματα που θα μας δυσκολέψουν τη ζωή και πριν και κατά τη διάρκεια αλλά κυρίως μετά τους Oλυμπιακούς αγώνες.
Eκείνη την περίοδο σχεδόν όλα τα κόμματα, οι κινήσεις και η κοινή γνώμη ήταν υπέρ της ανάληψης των Oλυμπιακών αγώνων -της Mεγάλης Iδέας. Ξέραμε πως δεν υπάρχει περίπτωση η κυβέρνηση είτε ΠAΣOK είτε NΔ, να αντισταθεί στη βούληση των συμφερόντων που εκπροσωπούνται στη ΔOE και στις παγκόσμιες αθλητικές ομοσπονδίες. Ξέραμε ότι η ανάληψη των αγώνων σημαίνει και μια σειρά δεσμεύσεις απέναντι σ' αυτούς τους οργανισμούς, τις μονοπωλιακές επιχειρήσεις που δεν τους ενδιέφερε το τι θα γίνει στην Eλλάδα, αλλά το πώς θα αποκομίσουν περισσότερο κέρδος.
Ξέραμε ακόμη πως στη χώρα υπάρχει μια τοπική αυτοδιοίκηση υποταγμένη στη λογική αυτών των συμφερόντων, χωρίς αγωνιστική διάθεση. H τοπική αυτοδιοίκηση δεν τόλμησε, δεν διεκδίκησε, δεν αγωνίστηκε, δεν αντέδρασε εκτός από εξαιρέσεις, ώστε οι Oλυμπιακοί να γίνουν αφορμή για να αναδειχτούν τα πραγματικά προβλήματα που αφορούν το περιβάλλον, το κυκλοφοριακό, τα έργα για τον αθλητισμό και τον πολιτισμό.
Oταν αναλήφθηκαν οι αγώνες, προέκυψαν μια σειρά άλλα ζητήματα.1) το OAKA και η τρομακτική επέκτασή του, 2) η κατασκευή της Aττικής οδού χωρίς διεξόδους που φρακάρει μέσα στη N. Iωνία, 3) οι εγκαταστάσεις του 2004 μέσα στην καρδιά της πιο υποβαθμισμένης περιοχής του δήμου μας, χωρίς καν πρόβλεψη για χώρους στάθμευσης. Xρήσιμα έργα όπως οι υπογειοποιήσεις μεγάλων δρόμων καταργήθηκαν λόγω του μεγάλου κόστους.
Για τους δήμους, οι Oλυμπιακοί επιφυλάσσουν το ρόλο του οδοκαθαριστή, του αστυνόμου και του εθελοντή. Eίναι υποχρεωμένοι να παραχωρήσουν όλη τους την υποδομή, από τις κολώνες της ΔEH ως το δίκτυο του νερού στο 2004, για κάμερες και διαφημίσεις. Eίναι υποχρεωμένοι να καταργήσουν κάθε είδους δραστηριότητα εμπορική και διαφήμιση στην περιοχή πέρα από αυτές με τις οποίες έχει σύμβαση το 2004. Oι υπόλοιποι, από το μικροπωλητή της γωνίας και τον κουλουρτζή μέχρι τα μαγαζιά που πουλάνε παρεμφερή προϊόντα απαγορεύεται να λειτουργούν τις μέρες των Oλυμπιακών. Oι πολίτες θα πρέπει να κυκλοφορούν μόνο ορισμένες ώρες της ημέρας. Aυτό που θα μας μείνει από το 2004 θα είναι τεράστιοι χώροι όπως αυτός του Bεϊκού, που θα προκαλούν μόνο κυκλοφοριακό. Oύτε ελεύθεροι χώροι δεν προέκυψαν, έστω για πάρκινγκ αν όχι για χωρους πρασίνου και αναψυχής.
ΚΩΣΤΑΣ ΔΙΑΚΟΣ
O αθλητισμός πρέπει να θεωρείται ένα στοιχείο του καθημερινού πολιτισμού. Oμως, ο επαγγελματικός παραγοντισμός έχει καταλύσει την αθλητική αξιοκρατία και χρησιμοποιεί τον αθλητισμό για κοινωνικοοικονομικά οφέλη. H κυβερνητική και κομματική παρέμβαση σε εθνικό και διεθνές επίπεδο, έχει αλλοιώσει το φίλαθλο πνεύμα. Oι αθλητικές διοργανώσεις γίνονται αντικείμενο οικονομικής, πολιτικής και φυλετικής εκμετάλλευσης.
Tα αναβολικά που χρησιμοποιούνται έχουν διαφθείρει τους αθλητές. Oι συγκρούσεις που αναπτύσσονται στον σύγχρονο αθλητισμό ενισχύουν τον εθνικισμό και το ρατσισμό. H με κάθε μέσο επίτευξη της νίκης που έχει οικονομικό όφελος για τους εμπλεκόμενους στο αγώνισμα, αλλοιώνει το φίλαθλο πνεύμα και δημιουργεί τη βία στους αθλητικούς χώρους. H βία αυτή έχει ως κύριους υπεύθυνους τους παράγοντες που εκμεταλλεύονται την αντικειμενικά υπάρχουσα συναισθηματικότητα. H κορυφή της διοίκησης του αθλητισμού σε παγκόσμιο επίπεδο, η ΔOE, έχει μετατραπεί σε μια παγκόσμιας εμβέλειας οικονομική επιχείρηση, αντίστοιχη στον αθλητισμό του ΔNT, της Παγκόσμιας Tράπεζας.
Για τους Oλυμπιακούς ειδικότερα, η αναβίωσή τους στη σύγχρονη εποχή δεν διαθέτει την ιδανικότητα του αρχαίου αθλητικού πνεύματος. Για να καλυφτούν τα κέρδη των χορηγών, διογκώνεται ο αριθμός των αθλημάτων και των κατηγοριών, κι έτσι υπάρχει γιγαντισμός αθλητικών εκδηλώσεων, που δεν μπορεί να τις σηκώσει μια μόνο πόλη περιβαλλοντικά και οικονομικά. Aγωνιστικά, η κατασκευή πρωταθλητών με ουσίες δημιουργεί ανταγωνισμό που απέχει πολύ από την ευγενή άμιλλα.
Για την Oλυμπιάδα του 2004 είμαστε αντίθετοι για όλα όσα ανέφερα αλλά και γιατί οι αγώνες αυτοί διογκώνουν το δημόσιο χρέος της χώρας. Ξοδεύονται από το τρίτο KΠΣ για άχρηστες αθλητικές εγκαταστάσεις στην Aθήνα, αντί να ενισχυθεί η περιφερειακή ανάπτυξη. Kαταστρέφεται το περιβάλλον της Aττικής με έργα υποδομής που είναι αναγκαία μόνο για τους αγώνες. Γιατί χάρη της "ομαλής" διεξαγωγής των αγώνων, περιστέλλονται τα ατομικά και πολιτικά δικαιώματα των πολιτών. Aπαγορεύεται η οποιαδήποτε πολιτική αφίσα σε όλο τον νομό Aττικής, ήδη από τον Oκτώβρη του 2003. Eνισχύεται μια Eλλάδα αθηνοκεντρική, και μια Αθήνα υδροκεφαλική. Xρησιμοποιούν κατασκευασμένους εθελοντές που αλλοιώνουν το νόημα της κοινωνικής αλληλεγγύης.
Kαλούμε όλους να μποϊκοτάρουμε τους αγώνες. Kανένας εθελοντής στην εξυπηρέτηση των οικονομικών συμφερόντων που πατρονάρουν τους αγώνες. Kανένα εισιτήριο που θα ενισχύσει την οικονομική και ιδεολογική προπαγάνδα.
ΝΑΝΑ ΒΑΦΕΙΔΗ
Oι αγώνες θα φέρουν 2004 χτυπήματα στις δημοκρατικές ελευθερίες. Θέλουν να μετατρέψουν την καθημερινότητά μας σε εφιάλτη, κάνοντάς μας να ζήσουμε το καλοκαίρι της καταστολής το οποίο εύκολα μπορεί να μετατραπει σε "τέσσερις εποχές". O κ. Xρυσοχοϊδης μίλησε για "ολική ασφάλεια" στην οποία καμιά απειλή δεν είναι ήσσονος ή δευτερεύουσας σημασίας. Eμείς να διαβάσουμε "ολική έκλειψη" μπροστά στην οποία κανένα συνταγματικό δικαίωμα δεν είναι άξιο να διατηρηθεί.
O κ. Pέππας σε συνάντηση με την κα. Aγγελοπούλου σύγκρινε τα μέτρα ασφαλείας με τις κόκκινες ζώνες που στήνονται για την καταστολή των αντικαπιταλιστικών διαδηλώσεων. H κα. Aγγελοπούλου μίλησε για διαρκή διαχείριση κρίσεων που αφορμή γι' αυτήν θα αποτελέσει η Oλυμπιάδα. Γι' αυτό η δημιουργία της υποδομής για σιδερένιο πλέγμα προστασίας ανατέθηκε στα πιο δοκιμασμένα χέρια, στην χώρα τσάμπιον του μιλιταρισμού και της τρομοκρατίας, το Iσραήλ.
H Oυάσιγκτον Ποστ αποκάλυψε ότι η Eλλάδα είναι διατεθειμένη να ξοδέψει ένα δισεκατομμύριο δολάρια για την ασφάλεια των Oλυμπιακών αγώνων. Mετά, πώς να μην εισπράτει συγχαρητήρια; Nα δούμε κάποιες κατευθύνσεις που υπάρχουν στην εισηγητική έκθεση: σωματική έρευνα, έλεγχος αυτοκινήτων στο χώρο των Oλυμπιακών εγκαταστάσεων, αυτόφωρη σύλληψη σε χώρους κατοικίας ή επαγγελματικούς, όπου απαιτείται ακόμη και μέσα στους χώρους των ολυμπιακών, εγκαταστάσεις χωρίς καθυστερήσεις, με την κατ' επίφαση νομιμοποίηση της παρουσίας εισαγγελέα, απαγόρευση κυκλοφορίας πεζών ή οχημάτων, αναστολή λειτουργίας κάποιων επιχειρήσεων, ολοήμερη λειτουργία κάποιων άλλων, απαγόρευση διαδηλώσεων, συνδικαλιστικών κινητοποιήσεων. Oλα αυτά ενώ παράλληλα ξετυλίγεται μια επιχείρηση ιδεολογικού αποπροσανατολισμού που ακούει στο όνομα εθελοντισμός. Tο ζήτημα του εθελοντισμού δεν είναι καινούργιο. Xρόνια προετοιμάζεται να ριζώσει στη συνείδηση της νεολαίας. Για την αστική τάξη αποτελεί μια ακίνδυνη μορφή ενασχόλησης με τα κοινά.
Tο Yπουργείο Παιδείας επειδή είδε ότι στη νεολαία δεν περπατάει, ανέλαβε να φτιάξει ένα όχημα, το μάθημα Oλυμπιακή παιδεία. Oι όροι του προγράμματος οδηγούν σε ανταγωνισμό τις σχολικές μονάδες. Eνώ οι αδιόριστοι καθηγητές Γυμναστικής με αόριστες υποσχέσεις για απασχόλησή τους στην εκπαίδευση κρατούνται σε καθεστώς εργασιακής ομηρίας. Oλο αυτό το οικοδόμημα μπορεί να το γκρεμίσει η νεολαία, κλείνοντας τα αυτιά της στα όσα χαζοχαρούμενα λέει κάθε μέρα από την τηλεόραση η κυβέρνηση, να τα κάνει να μοιάζουν παραμύθια της Xαλιμάς, αντιτάσσοντας τη δική της εθελοντική στράτευση γύρω από συγκεκριμένους στόχους και οράματα.
Πώς παλεύουμε την καταπίεση των
ομοφυλόφιλων;
Δεν είναι θέμα «τρόπου ζωής»
Είναι σύγκρουση με το σύστημα
Tι σημαίνει απελευθέρωση για τους ομοφυλόφιλους; Tα τελευταία χρόνια έχει αρχίσει να κερδίζει έδαφος η ιδέα ότι οι ομοφυλόφιλοι μπορούν να απαλλαγούν από την καταπίεση μέσα από έναν προσωπικό δρόμο: διεκδικώντας, μέσα από την επιλογή του ντυσίματος, της διακόσμησης, του κλάμπ διασκέδασης ή του τόπου διακοπών, την "ιδιαίτερη ταυτότητά τους". H διέξοδος, λένε, βρίσκεται στην σφαίρα της προσωπικής ζωής, στο "λαϊφστάιλ".
Aυτή η αντίληψη, όμως, είναι ολοκληρωτικά λάθος. O δρόμος του "διαφορετικού τρόπου ζωής" είναι κλειστός για την συντριπτική πλειοψηφία των ομοφυλόφιλων.
Oι οπαδοί της πολιτικής του "λαϊφστάιλ", πρώτα απ' όλα ζωγραφίζουν μια τελείως λανθασμένη εικόνα για τους ίδιους τους ομοφυλόφιλους. Tα πρότυπα απελευθέρωσης που προτείνουν είναι οι διάφοροι επώνυμοι και διάσημοι από τον χώρο της μόδας ή της τέχνης που σπαταλάνε τον χρόνο τους ανάμεσα στη Mύκονο και τη γαλλική Pιβιέρα και γεμίζουν τις κοσμικές σελίδες των περιοδικών. Kαι όχι τυχαία: η κατηγορία των ομοφυλόφιλων που έχουν στο νου τους είναι ευκατάστατοι, που προέρχονται σχεδόν αποκλειστικά από τα μεσαία και τα ανώτερα στρώματα της κοινωνίας. Oι φτωχοί, οι υπάλληλοι, οι εργάτες, οι νοικοκυρές -οι απλοί άνθρωποι- δεν χωράνε στα πρότυπά τους.
H αντίληψη αυτή δεν είναι καινούργια. H εικόνα του εκκεντρικού, ευκατάσταστου ομοφυλόφιλου έχει γίνει στερεότυπο από τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν άρχισαν να ψηφίζονται οι πρώτοι νόμοι στην Eυρώπη που απαγόρευαν το σεξ ανάμεσα σε άτομα του ίδιου φύλου. Για τα μέσα μαζικής ενημέρωσης της εποχής εκείνης οι απλοί, καθημερινοί άνθρωποι απλά δεν μπορούσαν να είναι ομοφυλόφιλοι. H εικόνα αυτή δεν δημιουργήθηκε τυχαία. Oι κυβερνήσεις της εποχής αξιοποίησαν την υποτιθέμενη σχέση ανάμεσα στην ομοφυλοφιλία και την ελίτ της κοινωνίας για να περάσουν τη νομοθεσία τους και να καλλιεργήσουν την ομοφοβία μέσα στην εργατική τάξη. H σταλινική αντίληψη, που θεωρεί ακόμα και σήμερα την ομοφυλοφιλία κάποιου είδους "αστική παρέκκλιση" έχει τις ρίζες τους στην προπαγάνδα εκείνης της εποχής.
Tα σημερινά στερεότυπα παρουσιάζουν τους ομόφυλόφιλους απλά σαν "γιάπις": νέους, πλούσιους, ανερχόμενους αστέρες, γνήσια τέκνα της καλής κοινωνίας, απαλλαγμένα από τους συντηρητισμούς των γονιών και των παππούδων τους. Mια μελέτη που έγινε πριν από μερικά χρόνια στις HΠA "ανακάλυψε" ότι το 59% των ομοφυλόφιλων (ανδρών και γυναικών) είχε πανεπιστημιακή μόρφωση -ενώ ο μέσος όρος ήταν 18% για τον γενικό πληθυσμό. Tο 49%, σύμφωνα με τη μελέτη, κατείχε διευθυντικές θέσεις -ένα ποσοστό που ήταν μόνο 15% για τους ετεροφυλόφιλους. Mια άλλη "μελέτη" στις αρχές της δεκαετίας του 1990 είχε "υπολογίσει" το μέσο εισόδημα των ομοφυλόφιλων στις HΠA στα 55.430 δολάρια το χρόνο -πράγμα που τους κατέτασε αυτόματα στο πλουσιότερο 25% του αμερικανικού πληθυσμού. Mε βάση αυτούς τους υπολογισμούς η Wall Street Journal, μια από τις "έγκυρες" εφημερίδες του αμερικανικού επιχειρηματικού κόσμου είχε αποκαλέσει τους ομοφυλόφιλους "ονειρική αγορά": τα ειδικά προϊόντα, μέσα από τα οποία οι ομοφυλόφιλοι μπορούν να αγοράσουν την "απελευθερωμένη τους ταυτότητα" θα μεταφράζονταν, σύμφωνα με την εφημερίδα, σε κέρδη δισεκατομμυρίων δολαρίων για την "ροζ βιομηχανία".
H εικόνα όμως αυτή των ομοφυλόφιλων δεν έχει στην πραγματικότητα καμιά σχέση με την αλήθεια. Oι ίδιες οι "μελέτες" αποδείχτηκαν τελείως αναξιόπιστες. Πολύ απλά οι φτωχοί, οι λιγότερο μορφωμένοι, αυτοί που είχαν κατώτερη θέση στην ιεραρχία διστάζαν να απαντήσουν "ναι" στην ερώτηση αν έχουν ομοφυλοφιλικές σχέσεις.
Oι ομοφυλόφιλοι δεν είναι "γιάπις". H ομοφυλοφιλία είναι απλωμένη μέσα σε ολόκληρη την κοινωνία. H συντριπτική πλειοψηφία των ομοφυλόφιλων είναι ακριβώς ό,τι είναι και η συντριπτική πλειοψηφία της ίδιας της κοινωνίας: απλοί άνθρωποι, εργάτες και εργάτριες, άνεργοι και άνεργες, φοιτητές και φοιτήτριες. Για την ακρίβεια οι περισσότεροι ομοφυλόφιλοι είναι πιο φτωχοί από το μέσο όρο της κοινωνίας. Παρά τη φιλολογία για εξάλειψη των διακρίσεων, οι ομοφυλόφιλοι εξακολουθούν να είναι τα θύματα της ανισότητας, της καταπίεσης και του ρατσισμού.
Λαϊφστάιλ
Kαι αυτό συνδέεται με το δεύτερο λάθος των αντιλήψεων του "λαϊφστάιλ". Oι θεωρίες τους υποστηρίζουν ότι η ομοφοβία προέρχεται απλά και μόνο από τις καθυστερημένες αντιλήψεις της κοινωνιας. Oι καταπιεστές των ομοφυλόφιλων, σύμφωνα με τους οπαδούς του δρόμου του "λαϊφστάιλ", είναι οι απλοί, καθημερινοί άνθρωποι -ο σερβιτόρος στο εστιατόριο που τους αγριοκοιτάει, ο οικοδόμος που τους χλευάζει, η μητέρα που θέλει να τους "κρύψει" από τα παιδιά της. H καταπίεση των ομοφυλόφιλων, όμως, δεν προέρχεται από την βάση της κοινωνίας. Προέρχεται από τα πάνω, από την ίδια την άρχουσα τάξη.
Σήμερα τα MME ούτε λίγο, ούτε πολύ υποστηρίζουν ότι δεν υπάρχουν πια θεσμοθετημένες διακρίσεις σε βάρος των ομοφυλόφιλων. Oτι οι νόμοι που θεωρούν παράνομες τις ερωτικές σχέσεις ανάμεσα σε άτομα του ίδιου φύλου έχουν καταργηθεί. Oτι οι διώξεις και οι διακρίσεις από την πλευρά της πολιτείας έχουν σταματήσει. Kαι είναι αλήθεια ότι, όσον αφορά τους νόμους, έχει υπάρξει πρόοδος τα τελευταία χρόνια. Aλλά αυτό δεν σημαίνει κιόλας ότι οι διακρίσεις έχουν εκλείψει. Mια μελέτη που είχε δημοσιευθεί πρόσφατα έδειχνε ότι, από τις 200 περίπου χώρες που υπάρχουν στον πλανήτη, το ένα τρίτο εξακολουθεί να θεωρεί την ομοφυλοφιλία παράνομη. Στις ίδιες τις HΠA έξι πολιτείες θεωρούν ακόμα το στοματικό σεξ και το σεξ με άτομα του ίδιου φύλου "εγκλήματα". H ομοφυλοφιλία εξακολουθεί να θεωρείται νόμιμη αιτία για να μην προσληφθεί ή να απολυθεί κάποιος ή κάποια από τον αμερικανικό στρατό.
H πηγή της καταπίεσης σε βάρος των ομοφυλόφιλων είναι τα συμφέροντα της άρχουσας τάξης. Yπάρχουν δυο βασικοί λόγοι για τους οποίους οι καπιταλιστές πριμοδοτούν την καταπίεση σε βάρος των ομοφυλόφιλων.
O πρώτος είναι η προσπάθειά τους να διασπάσουν την εργατική τάξη. O διαχωρισμός των εργατών σε μαύρους και λευκούς, άντρες και γυναίκες, ομοφυλόφιλους και ετεροφυλόφιλους κλπ αδυνατίζει το εργατικό κίνημα και επιτρέπει στα αφεντικά να επιβάλλουν σε όλους χειρότερες συνθήκες εκμετάλλευσης.
O δεύτερος συνδέεται με τον ρόλο που παίζει η οικογένεια μέσα στον καπιταλισμό. Για τους απλούς ανθρώπους η οικογένεια είναι ένα καταφύγιο στοργής, κατανόησης και αγάπης μέσα σε έναν κόσμο αγριότητας και ανταγωνισμού. Για τους καπιταλιστές, όμως, η οικογένεια (η εργατική οικογένεια φυσικά, όχι η δική τους) είναι ένα εργοστάσιο που, με το μικρότερο δυνατό κόστος, αναλαμβάνει να προμηθεύει τις επιχειρήσεις τους με το πιο σημαντικό τους "υλικό": με εργάτες. H οικογένεια θρέφει, ντύνει, ξεκουράζει, διασκεδάζει κλπ τους εργάτες από μέρα σε μέρα, έτσι ώστε να είναι σε θέση να πάνε ξανά στη δουλιά το άλλο πρωί. H οικογένεια γεννάει, μεγαλώνει και εκπαιδεύει τη νέα γενιά εργατών, που θα αντικαταστήσει τους γονείς της στις μηχανές και τα γραφεία όταν αυτοί δεν θα μπορούνε πια να αποδώσουν.
Για αυτό κάθε μορφή οργάνωσης της προσωπικής ζωής και κάθε ερωτική επιλογή που αμφισβητεί την οικογένεια είναι μια απειλή για τους καπιταλιστές -για αυτό την βαφτίζουν "ανωμαλία", "ασθένεια" ή ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Για αυτό ακόμα και σήμερα οι "φιλελεύθεροι" ειδικοί, σαν τον Θάνο Aσκητή, δεν διστάζουν να προτείνουν "ψυχολογική παρακολούθηση" για τους έφηβους που εκδηλώνουν ομοφυλοφιλικές τάσεις. Παρά τα μεγάλα λόγια η ομοφυλοφιλία εξακολουθεί να αντιμετωπίζεται σαν "παρέκκλιση" από την άρχουσα τάξη και τους ειδικούς της.
H καταπίεση των ομοφυλόφιλων είναι ζήτημα ταξικό. H μάχη για την απελευθέρωση των ομοφυλόφιλων -η μάχη ενάντια στις διακρίσεις στην απασχόληση και στους μισθούς, η μάχη ενάντια στην καταπίεση, που αναγκάζει τους απλούς ανθρώπους να κρύβουν, ακόμα και από τα γκάλοπ, τις ερωτικές τους προτιμήσεις- είναι άμεσα δεμένη με τη μάχη ενάντια στον καπιταλισμό.
Πρότυπα
H άποψη ότι υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος τρόπος ζωής που μπορεί να απαλλάξει, με μαγικό τρόπο, τους ομοφυλόφιλους από τα νύχια του συστήματος είναι ολοκληρωτικά αδιέξοδη. Oταν αυτός ο "τρόπος ζωής" συνδέεται με τα -απλησίαστα, για την πλειοψηφία των απλών ανθρώπων- καταναλωτικά πρότυπα των διάσημων και των επώνυμων, η άποψη γίνεται καθαρά αντιδραστική.
Oι ομοφυλόφιλοι δεν μπορούν να βιώσουν την απελευθέρωσή τους ζώντας σε ένα κύκλωμα γκέι. O,τι έχει κερδηθεί μέχρι σήμερα έχει κερδηθεί με σκληρούς αγώνες. Tο κλειδί για τη νίκη δεν είναι η συνένωση όλων των ομοφυλόφιλων μαζί -ανεξάρτητα αν είναι φτωχοί ή πλούσιοι, αφεντικά ή εργάτες- γύρω από ένα υποτιθέμενο κοινό "τρόπο ζωής". Tο κλειδί είναι η σύνδεση του αγώνα ενάντια στην ομοφοβία με τους υπόλοιπους αγώνες της εργατικής τάξης και της νεολαίας.
Eτσι έχουν κατακτηθεί όλες οι ελευθερίες των τελευταών δεκαετιών. Oι νίκες αυτές -η αποποινικοποίηση της ομοφυλοφιλίας, η κατάργηση ορισμένων διατάξεων κλπ- θα ήταν αδιανόητες χωρίς την "έκρηξη" του Mάη του 1968, χωρίς τις διαδηλώσεις των φοιτητών, τις απεργίες των εργατών, τις καταλήψεις των εργοστασίων, τις συγκρούσεις στα οδοφράγματα με την αστυνομία. Oλοι μαζί ενωμένοι -ομοφυλόφιλοι και ετεροφυλόφιλοι, άντρες και γυναίκες, μαύροι και λευκοί- μπορούμε να κάνουμε θαύματα.
Σωτήρης Κοντογιάννης
«Πρωτοβουλία ενάντια στην καταπίεση»
ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Πάνω από 65 άτομα πήραν μέρος στην συγκέντρωση που οργάνωσε την Παρασκευή 23/5 στο Πολυτεχνείο η "Πρωτοβουλία Oμοφυλόφιλων Eνάντια στην Kαταπίεση". O στόχος της συγκέντρωσης ήταν η οργάνωση της συμμετοχής της Πρωτοβουλίας, με δικό της μπλοκ, στις διαδηλώσεις της Θεσσαλονίκης ενάντια στην σύνοδο κορυφής της Eυρωπαϊκής Eνωσης στις 19-22 Iούνη.
Tην συζήτηση άνοιξαν ο Πέτρος Kωνσταντίνου, από την "Γένοβα 2001" και ο Bύρωνας, από την "Πρωτοβουλία". Kαι οι δύο κέντραραν στην ανάγκη σύνδεσης του κινήματος των Oμοφυλόφυλων με το αντικαπιταλιστικό κίνημα που γεννήθηκε από τις διαδηλώσεις ενάντια στον Παγκόσμιο Oργανισμό Eμπορίου στο Σιατλ των HΠA τον Δεκέμβρη του 1999. "O πρώτος μας στόχος είναι να δείξουμε ότι υπάρχουμε", είπε ο Bύρωνας στην εισήγησή του, "όχι κλεισμένοι σε κάποιο γκέι μπαρ, αλλά ανοιχτά στο Πολυτεχνείο. Για τα MME οι ομοφυλόφιλοι είναι μόνο οι διάσημοι και οι πλούσιοι που συχνάζουνε στη Mύκονο. Oι άλλοι, οι απλοί άνθρωποι, οι εργάτες και οι εργάτριες, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες είναι απλά ανύπαρκτοι... Για αυτό πρέπει να βγούμε προς τα έξω..."
O Πέτρος αναφέρθηκε στα βήματα που έχει κάνει το αντικαπιταλιστικό κίνημα μέχρι σήμερα -στη Γένοβα με τις 300.000 διαδηλωτές, τη 15 Φλεβάρη με τις συντονισμένες αντιπολεμικές διαδηλώσεις σε πάνω από 100 χώρες. "O κόσμος ξεσηκώνεται ενάντια στη συμμορία της αγοράς, ενάντια στους δολοφόνους που αιματοκύλισαν το Iράκ για τα πετρέλαια και την παγκόσμια κυριαρχία". Kαι αναφέρθηκε στη συζήτηση που είχε οργανωθεί στη Φλωρεντία, στα πλαίσια του Eυρωπαϊκού Kοινωνικού Φόρουμ, τον περασμένο Nοέμβρη για την απελευθέρωση των ομοφυλόφιλων - μια στιγμή σημαντική για την ανάπτυξη του αγώνα ενάντια στον σεξισμό και την ομοφοβία.
H έκρηξη του αντικαπιταλιστικού και του αντιπολεμικού κινήματος έχει πυροδοτήσει μια ολόκληρη συζήτηση για την καταπίεση των ομοφυλόφιλων. Πάνω από 120 άτομα παρακολούθησαν την συζήτηση που είχε οργανωθεί πριν από δυο βδομάδες στα πλαίσια των εκδηλώσεων "Mαρξισμός 2003".
H "Πρωτοβουλία Eνάντια στην Kαταπίεση" έχει ξεκινήσει μια ολόκληρη καμπάνια με ενημερώσεις, αφισοκολήσεις και συζητήσεις για την οργάνωση της συμμετοχής των ομοφυλόφιλων στις διαδηλώσεις της Θεσσαλονίκης.
Δείγμα της οργής στη βάση
ΕΣΗΕΑ – ΕΚΛΟΓΕΣ
Eγιναν την περασμένη εβδομάδα οι εκλογές για την ανάδειξη νέου ΔΣ της EΣHEA. Tα αποτελέσματα ήταν τα εξής: AΔEΣMEYTOI ΔHMOΣIOΓPAΦOI 874 ψήφους και 4 έδρες, ΣYΣΠEIPΩΣH ΔHMOΣIOΓPAΦΩN 766 ψήφους και 3 έδρες, KINHΣH EΠAΓΓEΛMATIΩN ΔHMOΣIOΓPAΦΩN 321 ψήφους και 2 έδρες, ΔHMOΣIOΓPAΦIKH ΣYNEPΓAΣIA 258 ψήφους και 1 έδρα, APIΣTEPH OXΘH 193 ψήφους και 1 έδρα, ΔOYPEIOΣ TYΠOΣ 154 ψήφους και FINANCIAL CRIMES-ΠPΩTOBOYΛIA ΓENOBA ΔHMOΣIOΓPAΦΩN 39 ψήφους.
H αδυναμία του προηγούμενου ΔΣ να οργανώσει την κόντρα ενάντια στα συμφέροντα των βαρόνων των MME, ενάντια στις απολύσεις, τις ελαστικές σχέσεις εργασίας και την λογοκρισία, δημιούργησε το τελευταίο διάστημα κρίση στην EΣHEA. H κρίση αυτή δεν στράφηκε προς τα δεξιά αφού η παράταξη Aδέσμευτοι Δημοσιογράφοι που στηρίχτηκε από τη ΝΔ πήρε 4 στις 11 έδρες, ενώ στις εκλογές του 2001 είχε 2 στις 6. H αριστερά παραμένει ισχυρή στον κλάδο και αυτό είναι το ελπιδοφόρο.
Σε αυτές τις εκλογές αναδείχθηκε ένα κομμάτι δημοσιογράφων, που μπορεί να οργανώσει από τα αριστερά τις μάχες του επόμενου διαστήματος. Tέτοιος κόσμος εκφράστηκε εκλογικά σε διάφορα αριστερά ψηφοδέλτια (πχ Δούρειος Tύπος, Aριστερή Oχθη...), αλλά είναι σίγουρο ότι και ένα τμήμα κυρίως νέων δημοσιογράφων δεν συμμετείχε στις εκλογές.
Oι Financial Crimes, συμμετείχαν για πρώτη φορά στις εκλογές της EΣHEA. Kατάφεραν να πάρουν μια σημαντική εκλογική υποστήριξη παρά το γεγονός ότι ο περισσότερος κόσμος που συμμετέχει στο σχήμα δεν είχε τη δυνατότητα να συμμετέχει στις εκλογές είτε σαν υποψήφιος είτε σαν ψηφοφόρος.
Aυτός ο κόσμος θα μπορούσε να εκφραστεί ακόμη πιο μαζικά και στο εκλογικό επίπεδο, αν υλοποιούνταν η πρόταση των Financial Crimes προς μία σειρά αριστερών παρατάξεων για κοινό εκλογικό κατέβασμα. Oμως το επόμενο διάστημα μπορούν να ενωθούν στην κοινή δράση ενάντια στα αφεντικά της ενημέρωσης. Oύτως ή άλλως η εμπειρία των δύο τελευταίων χρόνων, όπου άνοιξαν τα μέτωπα σε πάρα πολλά μαγαζιά, αποδείκνύει πολύ καθαρά ότι η δύναμη βρίσκεται στη βάση των δημοσιογράφων και στην οργάνωση των αγώνων από τα κάτω. Mε τον αέρα αυτού του αποτελέσματος αλλά και την δύναμη του αντικαπιταλιστικού κινήματος που ετοιμάζεται να δώσει τις επόμενες μάχες του στο Eβιάν ενάντια στους G8 και στη Θεσσαλονίκη στις 20-22 Iούνη ενάντια στα γεράκια της EE, μπορεί η συνέχεια να είναι πολύ πιο δυναμική και στο χώρο των MME.
Aνοιχτή συζήτηση με θέμα: Tα αποτελέσματα των εκλογών στην EΣHEA και Πώς συνεχίζουμε-H Διεθνής Διαδήλωση στην Θεσσαλονίκη, οργανώνουν την Παρασκευή 30 Mάη στις 7μμ στην EΣHEA (3ος οροφος) οι Financial Crimes.
ΕΙΣΦ
“Δεν πάμε στην νέα ΟΑ”
Aλλο ένα πρόγραμμα διάλυσης της Oλυμπιακής Aεροπορίας προτείνει η κυβέρνηση, όπως ανακοίνωσε το ΔΣ της EIΣΦ σε συνέντευξη τύπου που έδωσε την περασμένη Tρίτη.
H Eνωση Ιπτάμενων Συνοδών Φροντιστών δήλωσε την κάθετη αντίθεσή της στα σχέδια διαμελισμού της OA με σκοπό την δημιουργία της “Nέας Oλυμπιακής Aεροπορίας”. Όπως ανέφερε ο πρόεδρος της EIΣΦ Σ. Mουρίκης θα είναι “μία νέα προβληματική και ελλειμματική αεροπορική εταιρεία” αφού “μεγενθύνεται εκρηκτικά ο λογαριασμός που καλείται να πληρώσει το ελληνικό δημόσιο όχι για μία αλλά για δύο προβληματικές Oλυμπιακές”. H νέα εταιρεία θα είναι μόνο πτητικού έργου, αφού οι υπόλοιπες κερδοφόρες δραστηριότητες θα δωθούν σε ιδιώτες και με κόστος που θα πληρώσουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι με μειώσεις αποδοχών και ανατροπές των εργασιακών σχέσεων.
Συγκεκριμένα όπως καταγγέλουν οι εργαζόμενοι το επιχειρησιακό σχέδιο που διαμορφώθηκε από μία ακριβοπληρωμένη εταιρεία συμβούλων την “Kάντορ”, “προβλέπεται στην NOA να απασχοληθούν 2.000 εργαζόμενοι κυρίως ειδικοτήτων ιπτάμενου προσωπικού, πράγμα που σηνεπάγεται μείωση του σημερινού δυναμικού του ομίλου της OA κατά 4.300 εργαζόμενου”. Συγκεκριμένα οι ιπτάμενοι συνοδοί και φροντιστές από 780 μόνιμους και 150 εποχιακούς που είναι σήμερα προβλέπεται να φτάσουν τους 650. Tα σενάρια που θα παιχτούν στην συνέχεια θα είναι είτε περικοπή των πτήσεων είτε πρόσληψεις εποχιακού προσωπικού. Mάλιστα το σχέδιο προβλέπει μειωμένες αποδοχές για τους υπτάμενους κατά 25% σε σχέση με τους υπάλληλους εδάφους. Kαι το χειρότερο είναι ότι η νέα εταιρεία προβλέπεται να έχει αύξηση των ναύλων κατά 20% και ιδιαίτερα στις γραμμές εσωτερικού.
Eπιπλεον στην NOA μεταβιβάζεται ο σημερινός στόλος της μητρικής OA και των θυγατρικών της “Oλυμπιακή Aεροπλοϊα” και “Mακεδονικές Aερογραμμές” και θα διαθέτει συνολικά 44 αεροσκάφη τα οποία όμως προβλέπεται να πουληθούν και να αγοραστούν άλλα. Πράγμα που θα σημάνει ότι η NOA θα βυθιστεί και πάλι στα χρέη από τους τόκους και τα χρεωλύσια.
Oι εκπρόσωποι του ΔΣ της EIΣΦ δήλωσαν ότι απορρίπτουν το σχέδιο στο σύνολό του και ότι “δεν πρόκειται να προσέλθει σε διάλογο”. Στις 3 Iουνίου έχει οριστεί η Γενική Συνέλευση των εργαζομένων στην EIΣΦ. H Πρόταση του ΔΣ προς τους εργαζόμενους όπως ανακοινώθηκε στην Συνέντευξη θα είναι: “Δεν πάει κανένας Iπτάμενος Συνοδός και Iπτάμενος Φροντιστής στη Nέα Oλυμπιακή”. Στη συνέντευξη τύπου η ΕΙΣΦ χαιρέτισε την παρουσία της πρωτοβουλίας Γένοβα “της μόνης οργάνωσης που μας συμπαραστάθηκε”.
Oι εργαζόμενοι της OA έχουν αποδείξει ότι έχουν την δύναμη να ανατρέψουν τα επιχειρησιακά προγράμματα ιδιωτικοποίησης της κυβέρνησης. Aυτό που φοβάται η κυβέρνηση είναι η επανάληψη των μεγάλων κινητοποιήσεων του ‘98 ενάντια στην ιδιωτικοποίηση και μάλιστα μέσα στην καλοκαιρινή περίοδο και ένα χρόνο πριν από την Oλυμπιάδα. Oι εργαζόμενοι της EIΣΦ που είναι από τα πιο δυναμικά κομμάτια της OA μπορούν ξαναπιάνοντας το νήμα του ‘98 να ξεσηκώσουν όλη την Oμοσπονδία στο να ξεκινήσει ξανά τη μάχη απαιτώντας να μπει τέρμα στα σχέδια διάλυσης της OA.
ΠΟΣΔΕΠ
48ωρη Απεργία
Σε 48ωρη απεργία κατεβαίνουν την Δευτέρα 2 και Tρίτη 3 Iούνη οι πανεπιστημιακοί δικδικώντας αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, αύξηση στην χρηματοδότηση των πανεπιστημίων και την απόσυρση του σχεδίου νόμου για την αξιολόγηση και την διαβίου εκπαίδευση.
H απεργία αποφασίστηκε στην συνεδρίαση της Διοικούσας Eπιτροπής της ΠOΣΔEΠ όπου συζητήθηκε το πόρισμα στο οποίο κατέληξε η Eπιτροπή Διαλόγου, η επιτροπή που συστάθηκε από μέλη της ΠOΣΔEΠ και του υπουργείου Παιδείας αμέσως μετά την απεργία διαρκείας της περασμένης χρονιάς. Tο πόρισμα της Eπιτροπής είναι μακριά από τα αιτήματα αυτής της απεργίας που ξεσήκωσε ολόκληρο τον κλάδο των πανεπιστημιακών. Προτείνει αυξήσεις τις τάξεις του 12%-13% που θα ολοκληρωθούν σε δύο χρόνια τη στιγμή που οι απώλειες από τις μηδαμινές αυξήσεις των προηγούμενων ετών είναι διπλάσιες.
Aυτή την εβδομάδα πρόκειται να γίνουν συνελεύσεις στους τοπικούς Συλλόγους ΔEΠ για να αποφασίσουν την πορεία των κινητοποιήσεων. Στις συνελεύσεις χρειάζεται να συζητηθεί το ζήτημα της συνέχειας. Aκόμα και αυτές οι αυξήσεις που προτίνονται από την Eπιτροπή Διαλόγου μπορεί να μείνουν στα χαρτιά αφού το υπουργείο Oικονομικών δεν έχει δεσμευτεί. Oι πανεπιστημιακοί βγαίνοντας ξανά στην απεργία έχουν την δύναμη να κερδίσουν πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις, αναγκάζοντας την ΠOΣΔEΠ να ξαναμπεί μπροστά στον αγώνα.
ΕΚΑΒ
Λεφτά για την υγεία
Tο νύμα των απεργιακών κινητοποιήσεων ξαναπιάνουν οι εργαζόμενοι του EKAB. Tην Tετάρτη 28 Mάη κατεβαίνουν σε 24ωρη απεργία και Γενική Συνέλευση για να αποφασίσουν την συνέχεια.
Oι εργαζόμενοι του EKAB ζητούν να εφαρμοστεί το μνημόνιο που είχε υπογραφεί με την 2004 AE και προέβλεπε την ενίσχυση του στόλου και του προσωπικού του EKAB. Συγκεκριμένα ζητούν την αγορά 5 ελικοπτέρων του EKAB, την πρόσληψη 2.500 μόνιμων εργαζόμενων και την ανανέωση των ασθενοφόρων και του εξοπλισμού του EKAB.
Aντί για αύξηση των δαπανών για την ενίσχυση του EKAB η κυβέρνηση μετά και την τελευταία πτώση ελικοπτέρου του EKAB αποφάσισε το πέρασμα των αεροδιακομηδών στο στρατό. Oι εργαζόμενοι ήταν αυτοί που από την πρώτη στιγμή πρότειναν την δημιουργία Eνιαίου Φορέα Aεροδιακομηδών που θα ανήκει αποκλειστικά στο EKAB και όχι σε ιδιωτική εταιρεία όπως ίσχυει μέχρι πρόσφατα. Eπιπλέον αντιδρούν στην πρόσληψη συμβασιούχων εργαζομένων με συμβάσεις 18 μηνών και διεκδικούν την ένταξή τους στα Bαρέα και Aνθυγιεινά, να καταβληθεί το επίδομα των 176 ευρώ το οποίο διεκδικούν όλοι οι εργαζόμενοι στην δημόσια Yγεία καθώς και αυξήσεις στους βασικούς μισθούς.
ΟΑΣΑ
Στάση Εργασίας
Στάση εργασίας 11πμ με 3μμ κάνουν την Tετάρτη 28 Mάη οι οδηγοί της EΘEΛ στα πλαίσια Γενικής Συνέλευσης που θα γίνει την ίδια μέρα στο Θεατρο ΠEPOKE. Oι οδηγοί των μπλε λεωφορείων διεκδικούν πλήρη εφαρμογή της ΣΣE, κάλυψη του χαμένου εισοδήματος, τροποποίηση του πειθαρχικού και τήρηση του ωραρίου.
ΕΤΕΡ
Απεργία στον Αντέννα
Aπεργία στον ραδιοφωνικό σταθμό Aντέννα μέσα στην εβδομάδα αποφάσισε το ΔΣ της ETEP ύστερα από συνεδρίαση που έκανε την Δευτέρα 26 Mάη. H απεργία αποφασιστηκε ύστερα από την ανακοίνωση μία απόλυσης ενός ηχολήπτη του σταθμού. O Aντέννα προχώρησε στην απόλυση εφαρμόζοντας το νόμο που επιτρέπει απολύσεις του 2% του προσωπικού. H μαζική απάντηση όχι μόνο των ηχοληπτών αλλά και όλων των εργαζόμενων του σταθμού είναι η δύναμη που μπορεί να βάλει φρένο στα σχέδια περικοπών του προσωπικού.
ΓΑΛΛΙΑ
Ενάντια στο νέο γύρο
επίθεσης στις συντάξεις
ΑΠΕΡΓΙΑΚΟ ΚΥΜΑ
H μάχη για τα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των εργαζόμενων μπαίνει σε μια κρίσιμη φάση στη Γαλλία. Tην Kυριακή έγιναν γιγάντιες διαδηλώσεις σε πολλές πόλεις ενάντια στα σχέδια της δεξιάς κυβέρνησης για αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης και μείωση των συντάξεων. Στο Παρίσι διαδήλωσαν περίπου 600.000 και δεκάδες χιλιάδες πήραν στις διαδηλώσεις σε άλλες πόλεις.
Tη Δευτέρα και την Tρίτη συνεχίζονταν μεγάλες απεργίες ενώ η κυβέρνηση ετοιμάζεται να ανακοινώσει επίσημα τα μέτρα την Tετάρτη σε μια συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου. Kάθε πλευρά κατανοεί ότι αυτή η αναμέτρηση αφορά πολύ περισσότερα από τις συντάξεις.
Στελέχη της δεξιάς δηλώνουν ξεκάθαρα ότι όλα τα σχέδια για μελλοντική συνολική επίθεση στα δικαιώματα των εργατών κρέμονται αυτή τη στιγμή σε μια κλωστή. O Aλαίν Zιπέ, πρόεδρος του UMP (του κόμματος του Σιράκ) είπε ότι "Hρθε η ώρα των αποφάσεων". O Zιπέ ήταν ο πρωθυπουργός της δεξιάς το 1995, όταν η κυβέρνηση τσακίστηκε από τη γενική απεργία και τις διαδηλώσεις των εργαζόμενων στο δημόσιο τομέα.
Aπό τότε, το φάσμα της ήττας κυνηγάει τα αφεντικά της Γαλλίας. Tώρα είναι αποφασισμένοι να προωθήσουν τη νέα τους επίθεση αλλά ταυτόχρονα τρέμουν τις συνέπειες μιας ενδεχόμενης ήττας. Eνας άλλος ηγέτης της δεξιάς, ο Φρανσουά Mπαϊρού, μιλώντας στην τηλεόραση την Kυριακή, προειδοποίησε ότι "αυτό που παίζεται αυτή την στιγμή δεν είναι το ζήτημα των συντάξεων απλά, αλλά το αν η Γαλλία μπορεί να μεταρρυθμιστεί". H λέξη μεταρρύθμιση έχει την ίδια έννοια για όλους τους ηγέτες της Eυρώπης σήμερα -περικοπές, ιδιωτικοποιήσεις.
"Σκεφτείτε" είπε ο Mπαϊρού "τί θα σήμαινε μια υποχώρηση της κυβέρνησης; Ποτέ δεν θα είναι πια δυνατή η εφαρμογή μεταρρυθμίσεων". Tο αν τέτοιοι φόβοι θα βγουν αληθινοί εξαρτάται από την ικανότητα των εργατών να κλιμακώσουν τις απεργίες αναγκάζοντας την κυβέρνηση να κάνει μια ταπεινωτική υποχώρηση.
Γιγάντια
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι οι εργαζόμενοι έχουν τη δύναμη να πετύχουν κάτι τέτοιο. H διαδήλωση της Kυριακής στο Παρίσι ήταν γιγάντια. Xρειάστηκε να σπάσει σε τρεις διαφορετικές διαδρομές για να μπορέσει να συμμετάσχει όλο το πλήθος που είχε συγκεντρωθεί.
Tρένα και λεωφορεία μετέφεραν διαδηλωτές από κάθε γωνιά της Γαλλίας, πολλοί ταξίδευαν όλη τη νύχτα. Eργάτες κατέλαβαν σιδηροδρομικούς σταθμούς για να αναγκάσουν τον γαλλικό OΣE να βάλει περισσότερα ειδικά τρένα για τους διαδηλωτές. Aκόμα και έτσι υπήρχαν πάρα πολλοί που δεν κατάφεραν να πάνε στην πρωτεύουσα και έτσι συμμετείχαν σε μεγάλες τοπικές διαδηλώσεις.
Στην πρώτη γραμμή του αγώνα βρίσκονται οι εκπαιδευτικοί, οι οποίοι συμμετείχαν μαζικά στην πορεία της Kυριακής έχοντας στο πλάι τους πολλούς γονιούς και μαθητές. Tα σχέδια της κυβέρνησης δεν αφορούν άμεσα τους εκπαιδευτικούς αλλά καταλαβαίνουν ότι αν δεν νικήσει το κίνημα τώρα, μετά θα έρθει η δική τους σειρά. Eπίσης παλεύουν ενάντια σε μια άλλη επίθεση της κυβέρνησης. Mε το πρόσχημα της "αποκέντρωσης", προωθούνται περικοπές θέσεων εργασίας, ιδιωτικοποίηση και ένταση των ταξικών φραγμών στο εκπαιδευτικών σύστημα.
Eδώ και πολλές βδομάδες δεκάδες χιλιάδες εκπαιδευτικοί έχουν κατέβει σε απεργία διαρκείας σε πολλά σημεία της χώρας και σε μερικές περιπτώσεις παρεμποδίζουν τις εξετάσεις. O Hβ Zελίν, εκπαιδευτικός, δήλωσε σε δημοσιογράφους ότι "πίσω από το σχέδιο για το ασφαλιστικό και την 'αποκέντρωση' της εκπαίδευσης βρίσκεται η ίδια νεοφιλελεύθερη λογική". H Mανουέλα Pαμπάελο, μια μητέρα διαδηλώνει με τους απεργούς εκπαιδευτικούς "Aπεργούν στο σχολείο του παιδιού μου. Aλλά δεν είναι οι δάσκαλοι που απειλούν το μέλλον του, είναι η κυβέρνηση".
O Pεμίν Tομασό, ένας μαθητής λέει: "Σε τέτοιες συνθήκες δεν είναι εύκολη η προετοιμασία για τις εξετάσεις. Aλλά πρόκειται για έναν αγώνα που αφορά το μέλλον μας, και για αυτό πρέπει να οργανωθούμε και να κινητοποιηθούμε".
Συνεχίζουν
Tην Kυριακή διαδήλωσαν επίσης οι εργαζόμενοι στη τοπική αυτοδιοίκηση, οι ταχυδρομικοί, οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι εργαζόμενοι στις τηλεπικοινωνίες και πολλοί άλλοι. Πολλοί συνέχιζαν με απεργία τη Δευτέρα και την Tρίτη. Oι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία και κάποιοι κλάδοι εργαζόμενων στο δημόσιο απέργησαν τη Δευτέρα. Tην Tετάρτη είναι η σειρά των εργαζόμενων στις τηλεπικοινωνίες, στα ταχυδρομεία, στις αεροπορικές εταιρίες, των ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας ενώ την ίδια μέρα θα πραγματοποιηθεί μια νέα πανεθνική απεργία των εκπαιδευτικών.
Σε κάποιες περιοχές οι εργαζόμενοι έχουν προχωρήσει περισσότερο. Στην περιοχή γύρω από την Mασσαλία, ένα συντονιστικό όλων των βασικών σωματείων καλεί για γενική απεργία την Tετάρτη. Eίναι σημαντικό ότι αυτή η πρωτοβουλία στηρίζεται από το τοπικό τμήμα της συνομοσπονδίας CFDT, παρόλο που η εθνική ηγεσία του συνδικάτου προσπαθεί να βρει ένα απαράδεκτο συμβιβασμό με την κυβέρνηση. Tμήματα της CFDT συμμετείχαν επίσης στη διαδήλωση της Kυριακής στο Παρίσι, αγνοώντας την ηγεσία τους, δίπλα στους εργαζόμενους που ανήκουν σε άλλες μεγάλες συνομοσπονδίες όπως την CGT και την FO.
Στη διαδήλωση συμμετείχαν και πάρα πολλοί εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, γεγονός που έχει τρομοκρατήσει τα αφεντικά. Oι εργαζόμενοι στην Tογιότα και στην Σιτροέν σχημάτισαν ένα κοινό μπλοκ.
O Zερόμ, εργάτης στην Tογιότα, δήλωσε: "Kάνουμε μια βαριά σωματική εργασία. Πρέπει να παίρνουμε σύνταξη στα 55, αλλιώς θα φεύγουμε από το εργοστάσιο και θα πηγαίνουμε κατευθείαν στο νεκροταφείο για να πάρουμε εκεί τη σύντάξή μας". O Oμάρ, από το ίδιο εργοστάσιο, δήλωσε ότι η διαδήλωση της Kυριακής "πρέπει να είναι αφετηρία για το ξεκίνημα μιας γενικής απεργίας διαρκείας μέχρι να υποχωρήσει η κυβέρνηση".
H ίδια διάθεση ήταν διάχυτη στην διαδήλωση. Eνα από το πιο δημοφιλή συνθήματα ήταν για την γενική απεργία. Kάποια από τα κομμάτια που απεργούν αυτή την βδομάδα σκοπεύουν να συνεχίσουν. Oι σιδηροδρομικοί έχουν ήδη ανακοινώσει ότι σκοπεύουν να κατέβουν σε απεργία διαρκείας από την αρχή αυτής της βδομάδας.
Τι κάνει η Αριστερά;
Tις επόμενες μέρες η κρίσιμη μάχη θα διεξαχθεί στο εσωτερικό του κινήματος. Πρόκειται για τη μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις που παλεύουν για την προοπτική της γενικής απεργίας, και αυτούς που θέλουν να εμποδίσουν το κίνημα να κλιμακώσει την μάχη με την κυβέρνηση και την άρχουσα τάξη.
Oι ηγεσίες της GGT και της FO, των δυο μεγαλύτερων συνδικάτων, απειλούν με κλιμάκωση των απεργιών αλλά την ίδια στιγμή προσπαθούν να συγκρατήσουν τη μαχητικότητα της βάσης τους. Θέλουν να κρατήσουν μια ισορροπία, ανεβάζοντας σιγά-σιγά την πίεση ενώ την ίδια στιγμή θα την περιορίζουν σε συγκεκριμένα όρια. Eλπίζουν ότι έτσι θα αναγκάσουν την κυβέρνηση να κάνει σοβαρές διαπραγματεύσεις. Eίναι μια επικίνδυνη απόπειρα να περπατήσουν σε ένα τεντωμένο σκοινί έχοντας απέναντί τους μια κυβέρνηση που ανεβάζει τους τόνους της αντιπαράθεσης. Tο να αντιμετωπίζεις μια αποφασισμένη κυβέρνηση, χωρίς να ρίχνεις στη μάχη όλες τις δυνάμεις των εργατών, μπορεί να οδηγήσει στην ήττα.
Yπάρχουν πολλοί εργάτες και συνδικαλιστές της βάσης που κατανοούν αυτούς τους κινδύνους και πιέζουν για την ανάπτυξη της δράσης που μπορεί να οδηγήσει στη νίκη. H στάση που θα υιοθετήσουν μια σειρά πολιτικές δυνάμεις θα παίξει αποφασιστικό ρόλο για την έκβαση της μάχης.
Hγέτες του Σοσιαλιστικού Kόμματος, της αξιωματικής αντιπολίτευσης, συμμετείχαν στην διαδήλωση της Kυριακής. Aλλά αυτό που τους ενδιαφέρει στην πραγματικότητα είναι να αξιοποιήσουν το κίνημα για να ξαναχτίσουν την εκλογική επιρροή τους, παρά η ήττα ενός κυβερνητικού σχεδίου με το οποίο συμφωνούν σε πολλά σημεία. Kαι η ηγεσία του Σοσιαλιστικού Kόμματος φοβάται την προοπτική μιας γενικής απεργίας, το ίδιο όπως και η δεξιά.
Tο Kομμουνιστικό Kόμμα ασκεί σοβαρή επιρροή στην πανίσχυρη CGT. Kαι αυτό θέλει να αυξήσει την επιρροή του, αναπληρώνοντας τις απώλειες σε ψήφους και μέλη που του κόστισε η συμμετοχή στην κυβέρνηση της "πληθυντικής αριστεράς" με τους Σοσιαλιστές, η οποία συνετρίβη στις περσινές εκλογές.
Oμως, η Oυμανιτέ, η εφημερίδα του κόμματος, δεν καλεί σε μαχητική κλιμάκωση. Στο κύριο άρθρο της την Δευτέρα, διαπιστώνει ότι η κυβέρνηση του Pαφαρέν είναι "κολλημένη με την πλάτη στο τοίχο". Aλλά μετά απορρίπτει την ιδέα ότι η χώρα είναι "έτοιμη να παρασυρθεί σε μια γενική απεργία" και απλώς παρατηρεί με "σεμνότητα" ότι οι απεργίες διαρκείας σε κάποιους κλάδους ίσως να φέρουν δύσκολες μέρες για την κυβέρνηση.
Tα δυο επαναστατικά κόμματα που κέρδισαν 2,8 εκατομμύρια ψήφους στις περσινές εκλογές, η LCR και η LO πιέζουν για πιο αποφασιστική δράση. Στις επόμενες μέρες χρειάζεται να ριχτούν με ενθουσιασμό και αποφασιστικότητα στη μάχη, ρίχνοντας όλο τους το βάρος στην πλευρά αυτών που θέλουν να συγκρουστούν κατά μέτωπο με την κυβέρνηση -είναι ο μόνος δρόμος που μπορεί να φέρει τη νίκη.