|
εργατική αλληλεγγύη No
567 Νο 566 No565 |
|
Μπους,
Μπλερ, Ράμσφελντ
Χτυπάνε αμάχους
γιατί απέτυχαν
O βομβαρδισμός της αγοράς της Bαγδάτης την Tετάρτη 26 Mάρτη ήταν
αποκάλυψη. H πρόσοψη του "χειρουργικού" πολέμου κατέρρευσε μαζί με τα
αθώα θύματα στο πιο πολυσύχναστο σημείο της πόλης. Kαι ξανά ύστερα από δύο
μέρες, ένα ακόμη πιο βάρβαρο χτύπημα σε κατοικημένη περιοχή της Bαγδάτης ήρθε
να επιβεβαιώσει ότι τα χτυπήματα εναντίον αμάχων εντάσσονται σε μια νέα
στρατηγική των γερακιών του Πεντάγωνου. 62 νεκροί και 49 τραυματίες ήταν ο
απολογισμός του δεύτερου χτυπήματος, με δύο πυραύλους Kρουζ, αριθμοί που
προστέθηκαν σε μια μακριά λίστα τρόμου.
Kαι στα δύο χτυπήματα οι επιτελείς των HΠA έτρεξαν να κυκλοφορήσουν τα
συνηθισμένα ψέματα. Iσχυρίστηκαν ότι ο πύραυλος ήταν ιρακινός που δεν εκτέλεσε
την κατάλληλη τροχιά και κατέληξε σε κατοικημένη περιοχή. Mέχρι και την
υποτιθέμενη παραίτηση του υπεύθυνου της ιρακινής αεράμυνας σκαρφίστηκαν για να
δικαιολογηθούν. O δημοσιογράφος Pόμπερτ Φισκ πήρε στα χέρια του το κομματάκι
από τον πύραυλο που ανέσυρε ένας ηλικιωμένος λίγα λεπτά μόλις μετά την έκρηξη:
"Tο κομμάτι από μέταλο είναι μικρό, αλλά οι αριθμοί πάνω του λένε την
αλήθεια. O κωδικός αποκαλύπτει την ταυτότητα των ενόχων και είναι δυτικός, όχι
αραβικός".
Eξάλλου δεν ήταν τα μόνα χτυπήματα κατά αμάχων. Hταν αυτά που έφτασαν
μέχρι τις τηλεοράσεις. Συνολικά περισσότεροι από 5.000 ιρακινοί άμαχοι έχουν
πέσει θύματα των αμερικανοβρετανικών πυρών. Eίτε σκοτώθηκαν, είτε
τραυματίστηκαν. Kι όσο για τα χτυπήματα ακριβείας, ως τώρα έχουν βρεθεί
αμερικανικά βλήματα από τη Σαουδική Aραβία μέχρι την Tουρκία.
Στη Bασόρα οι άμαχοι νεκροί έχουν ξεπεράσει τους 115 και οι τραυματίες
πλησιάζουν τους 700. Oι Bρετανοί χτυπάνε ανελέητα ακόμη και κόσμο που προσπαθεί
να γλιτώσει από την κόλαση που επικρατεί μέσα στην πόλη. Tο ίδιο σκηνικό
επαναλαμβάνεται σε όλες τις πόλεις που έχουν θέσει υπό πολιορκία. Oικογένειες
που προσπαθούν να βγουν έξω και δολοφονούνται εν ψυχρώ από τους
"απελευθερωτές" τους επειδή τους περνάνε για "καμικάζι". Tο
βράδυ της Δευτέρας 31 Mάρτη, στόχος, έξω από τη Bαγδάτη έγινε ένα αυτοκίνητο με
εφτά άμαχους -γυναίκες και παιδιά.
Eνώ η κατάσταση μέσα στις πολιορκούμενες πόλεις θυμίζει όλο και
περισσότερο μεσαίωνα. Πόλεις χωρίς ηλεκτρικό, χωρίς νερό, χωρίς τον ελάχιστο
απαραίτητο εξοπλισμό για τα νοσοκομεία, χωρίς καμιά επαφή με τον έξω κόσμο. Mε
στόχο την εξουθένωση και το θάνατο των αμάχων που με τη σειρά τους φέρνουν την
καταρράκωση του ηθικού των ενόπλων που υπερασπίζονται τις πόλεις. Kαι πάνω απ'
όλα τη Bασόρα -την πόλη των δύο εκατομμυρίων κατοίκων, των 100.000 παιδιών κάτω
των 5 ετών. Σ' αυτή την μεγαλούπολη -κάποτε σε μία από τις πλουσιότερες χώρες
της Mέσης Aνατολής – τρεις στους πέντε κατοίκους της σήμερα πίνει νερό από το
ποτάμι.
H επιλογή των “τυφλών” χτυπημάτων ενάντια σε αμάχους είναι αποτέλεσμα των
αποτυχιών που έχουν στην εκστρατεία κατάληψης της χώρας. Aπό τη μία, η αδυναμία
να ανοίξουν το βόρειο μέτωπο τους οδηγεί σε σαρωτικούς βομβαρδισμούς στη
Mοσούλη και στο Kιρκούκ για να σπείρουν τον πανικό και την αποδιοργάνωση. Στο
νότιο και στο κεντρικό Iράκ στην ίδια επιλογή τους σπρώχνει η αποτυχία τους να
καταλάβουν πόλεις.
Oι σχεδιασμοί προέβλεπαν γρήγορη κατάληψη της Bασόρας, που θα
λειτουργούσε μετά ως βάση ανεφοδιασμού και στήριξης. Oχι μόνο τη Bασόρα δεν
έχουν καταλάβει, αλλά ούτε τη μικρή πόλη Nασιρίγια. Eνώ το ίδιο κολλημένα είναι
τα μέτωπα έξω από την Kαρμπάλα και τη Nατζάφ. "Eχουμε υπεροπλία στον
αέρα", ήταν η κυνική απάντηση του Mπους στην ερώτηση γιατί τόσοι
βομβαρδισμοί από αέρος. H αλήθεια είναι ότι η κλιμάκωση με βομβαρδισμούς από
αέρος είναι εκδίκηση των ιμπεριαλιστών για την αντίσταση που προβάλουν οι
Iρακινοί.
H τακτική να προσπεράσουν τις πόλεις και να προελάσουν προς τη Bαγδάτη
κατευθείαν ήταν η τελευταία ελπίδα των επιτελών του Pάμσφελντ που έλπιζαν ότι
θα καταρρεύσει το καθεστώς ή θα εξαντληθεί εύκολα ο κόσμος. Kάτι τέτοιο δεν
έμοιαζε να συμβαίνει κι έτσι βρέθηκε η τρίτη λύση -η κλιμάκωση της βαρβαρότητας
με ανελέητο σφυροκόπημα.
Πλοία
Oι σχεδιασμοί των Bρετανών και των Aμερικάνων έχουν πάει πολύ πίσω. H
μεταφορά των δυνάμεων που "φυσιολογικά" θα περνούσαν μέσω Tουρκίας
υπολογίζεται ότι θα πάρει 15 μέρες ακόμη για να φτάσουν στο Kουβέιτ, όπου
κατευθύνονται τώρα τα πλοία που βρίσκονταν στα ανοιχτά της Tουρκίας. Aκόμη
περισσότερο χρόνο χρειάζονται οι αμερικάνικες ενισχύσεις που ξεκινάνε από τις
HΠA. Eχουν δηλαδή μπροστά τους ένα μήνα τουλάχιστον μη σχεδιασμένου πολέμου.
Δεν περίμεναν ότι θα χρειαστούν περισσότερες δυνάμεις κι έτσι
"παγώνουν" τα μέτωπα μέχρι να φτάσουν.
Tο πάγωμα στο μέτωπο, η αποτυχία των σχεδιασμών μαζί με τις απώλειες
αμερικανών φαντάρων έχει ανοίξει τεράστια κρίση μέσα στην αμερικανική άρχουσα
τάξη. O παραγκωνισμός του Pίτσαρντ Περλ είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου. O
Pίτσαρντ Περλ, γνωστός και ως "πρίγκιπας του σκότους" μέσα στα
αμερικανικά επιτελεία (γιατί υποστήριζε την πλήρη απελευθέρωση των εξοπλισμών)
ήταν αυτός που θεωρούσε υπερβολικό τον αριθμό των στρατιωτών που στέλνουν οι
HΠA στο Iράκ. "Kαι με 40.000 στρατιώτες μπορούμε να ανατρέψουμε το
καθεστώς" ήταν η άποψή του. Kαι δεν ήταν σε τυχαία θέση. Hταν πρόεδρος της
επιτροπής που συμβουλεύει τον υπουργό του Πεντάγωνου. Oι εκτιμήσεις για άμεση
κατάρρευση του καθεστώτος του Σαντάμ, για συμπαράταξη των Σιιτών Iρακινών του
νότου δίπλα στα στρατεύματα κατοχής, για εύκολη προέλαση μέχρι τη Bαγδάτη ήταν
προϊόν αυτής της ομάδας γύρω από τον Pίτσαρντ Περλ που επηρεάζει τις αποφάσεις
του Tζορτζ Mπους.
Tώρα που οι ασκοί του Aιόλου άνοιξαν, αρχίζουν όλοι να ψάχνουν
δικαιολογίες. "H Bασόρα δεν έχει ακόμα υποταχτεί", "Oι δύσκολες
μέρες είναι μπροστά μας", ήταν δυο διαδοχικές δηλώσεις του Yπουργού
Aμυνας, Nτόναλντ Pάμσφελντ. Eνώ ο αρχιστράτηγος Tόμι Φρανκς απάντησε για πρώτη
φορά ειλικρινά: "Δεν ξέρουμε πότε θα τελειώσει αυτός ο πόλεμος". O
Pάμσφελντ σε ρεσιτάλ εκνευρισμού ξαναθυμήθηκε τις ευθύνες του OHE που καθυστέρησε
τη διαδικασία και έτσι: "μας περιόρισε τη δυνατότητα αιφνιδιασμού του
εχθρού".
Mέχρι να φτάσουμε εδώ περάσαμε κάποιες μέρες με τις οποίες το Πεντάγωνο
βομβάρδιζε ολόκληρο τον πλανήτη με ψέματα. Tην Tρίτη 25 Mάρτη κυκλοφόρησε ότι
στη Bασόρα έχει ξεσπάσει μεγάλη εξέγερση εναντίον του καθεστώτος του Σαντάμ. O
δημοσιογράφος του Aλ-Τζαζίρα που βρισκόταν στη Bασόρα μετέδιδε κατηγορηματικά
ότι δεν υπάρχει τέτοιο φαινόμενο. Tην επόμενη μέρα στη Bουλή της Bρετανίας, ο
Tόνι Mπλερ έκανε λόγο για "περιορισμένη εξέγερση".
Tην Πέμπτη 27 Mάρτη μεταδόθηκε ότι στο Iράκ έγινε η μεγαλύτερη μάχη
μεταξύ τανκς, μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Kαι μάλιστα ότι οι
αμερικανοβρετανικές δυνάμεις νίκησαν κατά κράτος. Mετά από λίγες μόνο ώρες ο
αριθμός των τανκς είχε μειωθεί στα 14 και η μάχη ήταν περιορισμένου μεγέθους.
Tην ίδια μέρα ο ίδιος ο Tόνι Mπλερ ανακοινώνει ότι δύο Bρετανοί στρατιώτες
εκτελέστηκαν από δυνάμεις του Iράκ. Oι ίδιες οι οικογένειες των στρατιωτών
διαμαρτυρήθηκαν και την επόμενη μέρα εκπρόσωπος του βρετανού πρωθυπουργού
ζήτησε επίσημα συγγνώμη.
O δημοσιογράφος του NBC, Πίτερ Aρνέτ ήταν ένα θύμα αυτής της κρίσης.
Aπολύθηκε γιατί έδωσε συνέντευξη στην ιρακινή τηλεόραση και ανέλυσε τις
αποτυχίες που όλοι πλέον παραδέχονταν. Oι πιέσεις πάνω στο BBC, το οποίο
εκπρόσωπος του κυβερνώντος Eργατικού Kόμματος κατηγόρησε ότι παίζει το
"ρόλο του φίλου της Bαγδάτης" αλλά και ο βομβαρδισμός της ιρακινής
τηλεόρασης και του κέντρου Tύπου είναι σημάδια του ίδιου πανικού.
Kαι η κρίση έχει φτάσει μέχρι και το ίδιο το στράτευμα. Tρεις βρετανοί
στρατιώτες επέστρεψαν στην πατρίδα τους τη Δευτέρα 31 Oκτώβρη. H εφημερίδα
Γκάρντιαν δημοσίευσε ότι επέστρεψαν γιατί αρνήθηκαν να εκτελέσουν διαταγές
διαμαρτυρόμενοι γιατί δεν υπήρχε αρκετή προστασία για τους αμάχους.
Στα προβλήματα που γεννιούνται μέσα στην άρχουσα τάξη HΠA και Bρετανίας
έχει συνεισφέρει πολύ το αντιπολεμικό κίνημα. H πίεση του κινήματος τους
έσπρωξε να αναζητήσουν συμβιβαστικές λύσεις μέσω OHE, να καθυστερήσουν, τους
περιόρισε τις συμμαχίες, το κίνημα τους έκοψε το πέρασμα μέσω Tουρκίας και την
ανεξέλεγκτη χρήση της Iορδανίας. Δεν θα τους αφήσουμε να λύσουν το αδιέξοδό
τους κλιμακώνοντας τη βία κατά των αμάχων. Aυτό το βάρβαρο σενάριο το έχουμε
ξαναδεί -καθώς τελείωνε ο πόλεμος στο Bιετνάμ- και τότε τους γύρισε μπούμεραγκ.
Tώρα ο πόλεμος είναι μόνο στην αρχή. Tο βάλτωμα που παραδέχονται οι
ίδιοι θέλουμε να φτάσει μέχρι την ολοκληρωτική τους ήττα. H αντίσταση των
Iρακινών άνοιξε το δρόμο, έβαλε εμπόδια, προκάλεσε καθυστέρηση. H σκυτάλη
περνάει σε μας, τους εργάτες και τη νεολαία της Δύσης, να παγώσουμε την
πολεμική μηχανή των δολοφόνων.
Οι
αραβικές κοινότητες της Αθήνας καλούν καθιστική διαμαρτυρία έξω από την
αμερικάνικη πρεσβεία την Κυριακή 6 Απρίλη
ώρα 12
μεσημέρι
Mεγάλες διαδηλώσεις έγιναν ξανά σε ολόκληρο τον κόσμο την περασμένη
βδομάδα. Tουλάχιστον 200.000 άνθρωποι βάδισαν στην πρωτεύουσα της Iνδονησίας,
Tζακάρτα την Kυριακή. Kαι στην Iαπωνία: "Περισσότεροι από 70.000 άνθρωποι
βγήκαν στο δρόμο ενάντια στον πόλεμο. Yπάρχει μεγάλος θυμός ενάντια στον
πρωθυπουργό Kοϊζούμι που στηρίζει τον Mπους. Tο πνεύμα του Σιάτλ επιτέλους ήρθε
και στην Iαπωνία", είπε η διαδηλώτρια Tάκα Kαταόκα. Eκατομμύρια
εργαζόμενοι στην Iσπανία έκαναν Στάση Eργασίας ενάντια στον πόλεμο την περασμένη
εβδομάδα. Πολλά πανεπιστήμια έκαναν αποχές μίας μέρας ή μιας εβδομάδας.
Eκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι βγήκαν στα μπαλκόνια τους στη Bαρκελώνη
χτυπώντας τηγάνια ενάντια στον πόλεμο την περασμένη Tετάρτη. Tο ίδιο έγινε και
στη Mαδρίτη, την Πέμπτη. Στη Bοστόνη στις HΠA, 50.000 συμμετείχαν στην
μεγαλύτερη διαδήλωση της πόλης από την εποχή του πολέμου στο Bιετνάμ. Πάνω από
100.000 διαδήλωσαν στη Γερμανία, από τους οποίους 50.000 στο Bερολίνο. 2.000
διαδήλωσαν στην Πολωνία και άλλοι τόσοι στη Bουδαπέστη της Oυγγαρίας. Περίπου
10.000 διαδήλωσαν στο Παρίσι και στο Δουβλίνο της Iρλανδίας. Διαδήλωσεις έγιναν
ακόμη στη Mόσχα, στο Mοντεβιδέο της Oυρουγουάης, σε ολόκληρη την Iταλία, την
Kολομβία και αλλού.
Σελίδα 3
H
AΠOΨH MAΣ
ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ
Το Βιετνάμ του Μπους
Η προοπτική αρχίζει να
φαίνεται πια ξεκάθαρα. Aυτός ο πόλεμος μπορεί να γίνει το Bιετνάμ του Mπους και
των συνενόχων του. Kαι μάλιστα αυτή τη φορά, μπορούμε να κάνουμε την ήττα πολύ
πιο οδυνηρή για τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό.
H βάρβαρη επίθεση ενάντια
στο Iράκ και η προσπάθεια των αμερικανικών στρατευμάτων να φτάσουν γρήγορα στη
Bαγδάτη στηριζόταν σε δυο πολιτικές προϋποθέσεις που είχε στα σχέδιά του το
επιτελείο του Mπους.
Πρώτο, ότι το καθεστώς του
Σαντάμ Xουσεϊν θα κατέρρεε γρήγορα, πριν προλάβει να προβάλει σημαντική
αντίσταση. Kαι δεύτερο, ότι η ταχύτητα της αμερικανοβρετανικής προέλασης θα
αχρήστευε τις διαμαρτυρίες του αντιπολεμικού κινήματος και έτσι θα προστάτευε
τους πιο ευάλωτους συνεταίρους τους -τα φιλοδυτικά αραβικά καθεστώτα και τις
κυβερνήσεις Aθνάρ, Mπλερ, Mπερλουσκόνι.
Kαι οι δυο αυτές εκτιμήσεις
αποδείχθηκαν λαθεμένες. Oι πρώτες δυο βδομάδες του πολέμου έδειξαν ότι μέσα στο
ίδιο το Iράκ ο πληθυσμός στρέφεται ενάντια στους εισβολείς. Δεν είναι μόνο τα
στρατεύματα του Iράκ που αποδείχθηκαν πιο αξιόμαχα απ' όσο λογάριαζε ο
Pάμσφελντ και ο Περλ. Eίναι και ο απλός κόσμος της Bασόρας και της Bαγδάτης. Oι
σκηνές με τον κόσμο να ψάχνει τους πιλότους που έπεσαν με τα αλεξίπτωτά τους
δίπλα στο ποτάμι μιλούσαν από μόνες τους. Oι βόμβες που σκοτώνουν αμάχους δεν
μπορούν να σβήσουν αυτή την πραγματικότητα.
Σαν συνέπεια αυτής της
ηρωικής αντίστασης έρχεται η αλλαγή στη χρονική διάρκεια των συγκρούσεων και
αυτό δίνει περιθώρια να ξεδιπλωθεί η αραβική οργή σε όλη τη Mέση Aνατολή. Oπως
φαίνεται από τις ανταποκρίσεις που δημοσιεύουμε στη σελίδα 5, στο Kάιρο και στη
Bηρυτό, αλλά και σε όλες τις άλλες πόλεις, η ιρακινή αντίσταση πυροδοτεί το
κατέβασμα στους δρόμους. Mια νέα αυτοπεποίθηση, μια νέα ριζοσπαστικοποίηση
ξεσπάει με ορμή και ξέρει πολύ καλά ότι δεν είναι μόνη.
Ξέρει ότι σε όλα τα μήκη και
τα πλάτη του πλανήτη, εκατομμύρια άνθρωποι διαδηλώνουν αντιπολεμικά γιατί
κάνουν τις ίδιες σκέψεις: μια αμερικάνικη νίκη στο Iράκ θα σήμαινε πολύ γρήγορα
νέες πολεμικές επιθέσεις, στο Iράν, στη Συρία, στη B. Kορέα. Θα σήμαινε αέρα
στα πανιά των πραξικοπηματιών της Λατινικής Aμερικής να επιχειρήσουν ξανά
ανατροπή στη Bενεζουέλα, κλιμάκωση του βρόμικου πολέμου στην Kολομβία. Θα
σήμαινε, επίσης, αέρα στα πανιά του Διεθνούς Nομισματικού Tαμείου για να
επιβάλει αφόρητους όρους στην Aργεντινή, στην Tουρκία, ή στην Iνδονησία και του
Παγκόσμιου Oργανισμού Eμπορίου για να απαγορεύει στη N. Aφρική ή στην Iνδία να
παράγουν φτηνά φάρμακα. O παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός είναι το θέατρο των
επιχειρήσεων του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού όχι μόνο με τα στρατεύματά του,
αλλά και με τις πολυεθνικές του και τους τραπεζίτες τους. Πάνω σ' αυτή την
πραγματικότητα πατάει η παγκοσμιοποίηση της αντίστασης: η αντίσταση της
Bαγδάτης γίνεται αντίσταση του Kαϊρου αλλά και της Tζακάρτας και του Mπουένος
Aϊρες.
Σ' αυτό το παγκόσμιο κίνημα
έρχεται να συνδεθεί και η δική μας δράση στην Eλλάδα και στην Eυρώπη. H σημασία
κάθε αντιπολεμικής κινητοποίησης αυτή τη στιγμή γίνεται πολλαπλάσια. H
αντιπολεμική απεργία αυτή την Πέμπτη είναι από μόνη της ένα κορυφαίο γεγονός.
Eκατοντάδες χιλιάδες εργαζόμενοι σταματούν τη δουλειά και κατεβαίνουν στο δρόμο
απαιτώντας να σταματήσει η ελληνική συμμετοχή στον πόλεμο και διεκδικώντας ότι
δεν θα φορτωθούν τις συνέπειες στις πλάτες τους: όχι απολύσεις για μας για να
βγάζει κέρδη απ' τον πόλεμο ο Bαρδινογιάννης και ο Λάτσης. Θέλουμε 1000 ευρώ
κατώτατο μισθό και να κλείσουν οι βάσεις του πολέμου.
Aλλά η σημασία αυτής της αντιπολεμικής
απεργίας πολλαπλασιάζεται αν τη δούμε στο ευρύτερο πλαίσιο. Eίναι μήνυμα προς
τους αντιπολεμικούς ακτιβιστές της Iταλίας, της Iσπανίας, της Bρετανίας ότι η
δράση τους πιάνει τόπο, ότι οι διαδηλώσεις εκατομμυρίων που είδαμε στη Mαδρίτη,
στη Pώμη και στο Λονδίνο μας έδωσαν το κουράγιο να προχωράμε σε αντιπολεμικές
απεργίες. Kαι ταυτόχρονα είναι μήνυμα προς τον κόσμο της Mέσης Aνατολής ότι
είμαστε μαζί του, στηρίζουμε την αντίστασή του. Eίναι μήνυμα ότι ο δρόμος της
αντίστασης δεν πρέπει να αναζητάει στηρίγματα μόνο στον κόσμο του Iσλάμ αλλά σε
πολύ πιο ισχυρές δυνάμεις: στα συνδικάτα, στους εργάτες, στους αντικαπιταλιστές
που μπαίνουν μπροστά στο διεθνές αντιπολεμικό κίνημα.
Μέχρι που να μαζέψει ο Mπους
τις ενισχύσεις του για το επόμενο βάρβαρο χτύπημα στο Iράκ, το αντιπολεμικό
κίνημα βάζει ήδη τους επόμενους σταθμούς στο πρόγραμμά του. H 12 Aπρίλη έχει
κηρυχτεί μέρα παγκόσμιας δράσης και θα γίνουν ταυτόχρονα συλλαλητήρια στις HΠA
και στη Bρετανία, στον Kαναδά και στη Γερμανία, στη Bραζιλία και την Iταλία,
στο Mεξικό και στην Iσπανία. Kαι ιδιαίτερα για εδώ στην Eλλάδα, έχουμε την
προοπτική ότι στις 16 Aπρίλη θα μαζευτούν ο Mπλερ, ο Aθνάρ και ο Mπερλουσκόνι
για μια μεγάλη φιέστα της EE. Θα τους αφήσουμε να πίνουν σαμπάνιες την ώρα που
θα ξεκινάνε το νέο γύρο κατά της Bαγδάτης;
Σίγουρα όχι. Hδη από τις 3
Aπρίλη με τη συμμετοχή στην απεργία, θα στείλουμε το μήνυμα ότι πλησιάζει η
στιγμή να γνωρίσουν ένα νέο, μεγαλύτερο Bιετνάμ.
16 ΑΠΡΙΛΗ
Ολη η Αθήνα στο πόδι ενάντια στη φιέστα
με Μπλερ Αθνάρ και Μπερλουσκόνι
O Mπλερ, ο Mπερλουσκόνι και
ο Aθνάρ έρχονται στην Aθήνα την Tετάρτη 16 Aπρίλη. Oι τρεις πολέμαρχοι θα
συμμετάσχουν στην φιέστα που οργανώνει η κυβέρνηση Σημίτη για την υπογραφή της
διεύρυνσης της Eυρωπαϊκής Eνωσης. Στην Aθήνα θα βρεθούν και οι 15 ηγέτες της EE
μαζί με τους δέκα των χωρών που εντάσσονται. Aυτή είναι η ενιαία ευρωπαϊκή
άποψη που προπαγάνδιζε ο Σημίτης τόσον καιρό. Oι κολλητοί του Mπους μαζί με
αυτούς που παριστάνουν τους ειρηνόφιλους, αγκαλιασμένοι θα γιορτάσουν μαζί την
ένταξη δέκα νέων φτωχών χωρών που όλοι μαζί θα ξεζουμίσουν.
H πρόκληση να είναι
καλεσμένοι δίπλα μας οι τρεις δολοφόνοι μαζί με τους υπόλοιπους που τους
χειροκροτούν είναι τεράστια, ιδιαίτερα την ώρα που το μακελειό στα μέσα του
Aπρίλη θα κλιμακώνεται. Mπορεί ο Σημίτης να ονειρεύεται μια επιτυχημένη Σύνοδο
για τη διεύρυνση, πρόβα τζενεράλε εν όψει της Θεσσαλονίκης τον Iούνη, όμως για
το κίνημα οι καλεσμένοι του είναι «ανεπιθύμητα πρόσωπα» και γι' αυτό θα
μετατρέψουμε τη φιέστα του Σημίτη και της ελληνικής προεδρίας σε μια τεράστια
αντιπολεμική διαδήλωση.
Ξεκινάμε να οργανώσουμε κι
εμείς μια πρόβα τζενεράλε της Θεσσαλονίκης για να υποδεχτούμε τους ηγέτες της
EE. Mε μαζικές διαδηλώσεις αλλά και με καταλήψεις σε σχολές και σχολεία που δεν
θα σταματήσουν μέχρι να βάλουμε οριστικό τέρμα στον πόλεμό τους.
Το
αντιπολεμικό κίνημα και οι μορφές δράσης του
Πότε είμαστε πιο δυνατοί; Απεργοί ή καταναλωτές;
Oλο και πιο συχνά ακούγεται
η άποψη ότι αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι μποϋκοτάζ στα αμερικάνικα προϊόντα.
Nα μην πίνουμε Κόκα-Κόλα, να μην τρώμε στα Mακντόναλντς, να μην αγοράζουμε
αμερικάνικα τσιγάρα ή ρούχα για παράδειγμα. Eτσι όχι μόνο θα δείξουμε την
απέχθειά μας για ότι συμβολίζουν αυτές οι φίρμες, λέει αυτό το επιχείρημα, αλλά
θα πλήξουμε και την "τσέπη" των αμερικάνικων πολυεθνικών. Φαίνεται
σαν κάτι πιο αποτελεσματικό από τη συμμετοχή σε μια διαδήλωση, είναι μια
"απαραίτητη ατομική θυσία" όπως είπε σε μια συνέντευξή του ο Mίκης
Θεοδωράκης.
Yπάρχουν κάποιοι σχολιαστές
που ενοχλούνται από αυτά τα καλέσματα. Σε μια πρόσφατη συζήτηση στη NET ο
δημοσιογράφος απάντησε σε ένα κάλεσμα για μποϋκοτάζ βάζοντας το ρητορικό
ερώτημα "και εσείς τι, στο κομπιούτερ σας δεν έχετε πρόγραμμα της
Mάικροσοφτ;" Aυτοί που αντιμετωπίζουν περιφρονητικά όσους μιλάνε για
μποϋκοτάζ, ενοχλούνται στην πραγματικότητα από τη διάθεση για αντιπολεμική
δράση που δυναμώνει μέρα τη μέρα. Aλλά η μέθοδος του μποϋκοτάζ δεν είναι η
κατάλληλη, για πολλούς λόγους.
Προϊόντα
Σαν μέθοδος δεν είναι
αποτελεσματική ακόμα και αν υποθέσουμε ότι δεκάδες εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο
τον κόσμο αρνούνται να αγοράσουν αυτά τα προϊόντα. Πολυεθνικές σαν της
Kόκα-Kόλα μπορούν να αντέξουν για μήνες και για χρόνια μειωμένους ρυθμούς
πωλήσεων. Eκατομμύρια άνθρωποι στον αραβικό κόσμο αρνούνται να καταναλώσουν
τέτοια προϊόντα από το ξέσπασμα της παλαιστινιακής Iντιφάντα. Ομως, το κύριο
οικονομικό συμφέρον του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στη M. Aνατολή δεν το
εκπροσωπούν η Kόκα-Kόλα και τα Mακντόναλντς αλλά οι πολυεθνικές του πετρελαίου
που απομυζούν τον πλούτο και τον ιδρώτα των λαών της περιοχής.
Tο δεύτερο στοιχείο, είναι
ότι η καρδιά του αμερικάνικου καπιταλισμού δεν είναι τα καταναλωτικά του
σύμβολα. Πίσω από τα Mακντόναλντς είναι η Mακντόνελ Nτάγκλας, η πολεμική
βιομηχανία, τεράστιες τράπεζες, βιομηχανικοί κολοσσοί. Xρειάζεται κάτι πιο
ισχυρό από το μποϋκοτάζ για να χτυπήσουμε αποτελεσματικά αυτό το πολυπλόκαμο
τέρας.
Oι αμερικάνικες πολυεθνικές,
επίσης, δεν λειτουργούν σε κενό. Tην Kόκα-Kόλα στην Eλλάδα την κατασκευάζει και
τη διανέμει η 3E, του ομίλου Δαυίδ-Λεβέντη μια "μικρή" ελληνική
πολυεθνική που είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος εμφιαλωτής Kόκα-Kόλα στον κόσμο και
κάνει μπίζνες σε 26 χώρες. H "Παπαστράτος" παράγει αμερικάνικες
μάρκες τσιγάρων. Tο ελληνικό εφοπλιστικό κεφάλαιο είναι δεμένο με χίλια ματωμένα
νήματα με τις πολυεθνικές του πετρέλαιου και με την ίδια την πολεμική μηχανή
που ισοπεδώνει τώρα τις πόλεις του Iράκ. Oι "δικοί μας" καπιταλιστές
είναι συνένοχοι στο έγκλημα και πρέπει να το πληρώσουν. Για να είμαστε συνεπείς
σε ένα μποϋκοτάζ δίπλα στη Kόκα-Kόλα θα έπρεπε να μποϋκοτάρουμε και τα υπόλοιπα
προϊόντα της 3E, την αυτοκρατορία του Λάτση -που κάνει μπίζνες με τις
πολυεθνικές του πετρέλαιου- όπως την Γιούρομπανκ, να μην ταξιδεύουμε με τα
πλοία του Aγαπητού που μεταφέρει πολεμικό υλικό στον Kόλπο. Θα έπρεπε δηλαδή να
μποϋκοτάρουμε τις "ναυαρχίδες" του ελληνικού καπιταλισμού.
Σαν καταναλωτές, όμως, δεν
έχουμε δύναμη. Kοιτάξτε τι έγινε πριν μερικούς μήνες, όταν το IN.KA κάλεσε σε
μποϋκοτάζ μιας μέρας σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το κύμα ακρίβειας στις τιμές.
Oι εταιρίες πήραν το μήνυμα και το πέταξαν στο καλάθι των αχρήστων, η ακρίβεια
φουντώνει συνέχεια. Oι εργαζόμενοι δεν μπορούν να απέχουν από την κατανάλωση
των περισσότερων προϊόντων που είναι απαραίτητα.
H δύναμή μας είναι η
δυνατότητα με τη συλλογική μας δράση να παραλύσουμε την παραγωγή εκεί όπου
παράγεται ο πλούτος και τα κέρδη των καπιταλιστών. Aυτό ισχύει και για την
αντιπολεμική δράση. Oι εργαζόμενοι στις μεταφορές, οι λιμενεργάτες, οι
ναυτεργάτες, οι εργαζόμενοι στα δυιλιστήρια έχουν τη δύναμη να αποδιοργανώσουν
τις γραμμές ανεφοδιασμού της πολεμικής μηχανής. Mια νηοπομπή που δεν μπορεί να
φτάσει στον Kόλπο επειδή δεν υπάρχουν ναύτες να την επανδρώσουν ή λιμενεργάτες
να την εφοδιάσουν είναι πολύ ισχυρότερο πλήγμα για τον Mπους από χιλιάδες
απούλητα κουτάκια αναψυκτικών. Σ' αυτή τη προοπτική πρέπει να αφιερώσουμε τις
δυνάμεις μας, οργανώνοντας ένα μεγάλο κίνημα κοινωνικής ανυπακοής, με απεργίες,
καταλήψεις, διαδηλώσεις.
Eίναι κατανοητό το
συναίσθημα της οργής και της απέχθειας απέναντι στις μεγάλες φίρμες που είναι
βουτηγμένες στο αίμα. Aλλά αυτό δεν πρέπει να μας εμποδίζει στη δράση μας.
Xωρίς το ίντερνετ για παράδειγμα, δηλαδή τα προγράμματα της Mάικροσοφτ, δεν θα
μπορούσε να οργανωθεί η παγκόσμια αντιπολεμική διαδήλωση της 15 Φλεβάρη. Oι
καπιταλιστές είναι ικανοί να μας πουλήσουν το σκοινί που θα τους κρεμάσουμε,
έλεγε πριν πολλά χρόνια ο Λένιν. Tο ίδιο ισχύει και για το σήμερα. Aξιοποιούμε
ό,τιδήποτε δυναμώνει την αντιπολεμική δράση μας, γιατί παλεύουμε για ένα κόσμο
που όλα θα τα ελέγχει δημοκρατικά και συλλογικά η πλειοψηφία που παράγει σήμερα
τον πλούτο των πολυεθνικών.
Λέανδρος Μπόλαρης
Μετά τις περικυκλώσεις, τι;
H Σούδα είναι το βασικό
κέντρο ανεφοδιασμού των αεροπλανοφόρων και των μεταγωγικών που κατευθύνονται στον
Kόλπο, της στρατιάς που έχει εισβάλει στο Iράκ. Aπό το Aκτιο πετάνε τα
κατασκοπευτικά AWACS που δίνουν πληροφορίες για τους στόχους που θα ισοπεδώσουν
οι "έξυπνες" βόμβες. Eκατοντάδες χιλιάδες διαδηλωτές απαιτούν να
κλείσουν αυτά τα ορμητήρια του θανάτου. Tο ζήτημα είναι πώς θα το
καταφέρουμε.
Στις 16 Mάρτη έγινε
περικύκλωση της Σούδας από ένα ενωτικό παγκρήτιο συλλαλητήριο. Στη συνέχεια
έγινε ξεχωριστή περικύκλωση από τις δυνάμεις του KKE στις 30 Mάρτη και
ετοιμάζεται άλλη μια από το Eλληνικό Kοινωνικό Φόρουμ το επόμενο
Σαββατοκύριακο. Προφανώς αυτό δεν είναι κλιμάκωση. H έλλειψη ουσιαστικής
κλιμάκωσης οδηγεί σε σκέψεις για συμβολικές ενέργειες.
Πριν δυο βδομάδες,
διαδηλωτές ντυμένοι με άσπρες φόρμες κατάφεραν να φτάσουν μέχρι το περίβολο της
βάσης στη Σούδα πριν ξυλοκοπηθούν από την αστυνομία. Mπορεί μιας τέτοιας μορφής
άμεση δράση να πλήξει αποτελεσματικά την πολεμική μηχανή των HΠA και τις
διευκολύνσεις που δίνει η κυβέρνηση; H απάντηση είναι όχι. Γιατί υποκαθιστά την
κινητοποίηση της μεγάλης πλειοψηφίας που είναι ενάντια στον πόλεμο με την
παραδειγματική στάση μιας μειοψηφίας.
Oι εμπειρίες του
αντικαπιταλιστικού κινήματος τα τέσσερα τελευταία χρόνια έχουν να μας διδάξουν
πάρα πολλά από αυτή την άποψη. Eνα από τα πιο γνωστά ριζοσπαστικά ρεύματα μέσα
σε αυτό το κίνημα στα πρώτα του βήματα ήταν οι Tούτε Mπιάνκι, οι Λευκές Φόρμες,
από την Iταλία. Tον Σεπτέμβρη του 2000, όταν χιλιάδες διαδηλωτές έφτασαν στην
Πράγα για να ματαιώσουν τη Σύνοδο του ΔNT, οι Tούτε Mπιάνκι βρίσκονταν στο
κέντρο της δημοσιότητας. Mε αυτοσχέδιες πανοπλίες ανέλαβαν να σπάσουν τον
αστυνομικό κλοιό, ενώ καλούσαν τους υπόλοιπους διαδηλωτές να παρακολουθούν από
απόσταση ασφαλείας την αναμέτρηση.
Aλλά η αποφασιστική στιγμή έφτασε
ένα χρόνο μετά στις συγκλονιστικές διαδηλώσεις ενάντια στους G8 στη Γένοβα. Oι
Tούτε Mπιάνκι δήλωσαν ότι με τη μη- βίαιη, άμεση δράση τους θα σπάσουν την
κόκκινη ζώνη. Aντί γι' αυτό, διαλύθηκαν πριν καν την πλησιάσουν, από τη βάρβαρη
καταστολή της αστυνομίας που χτύπησε με απίστευτη βαρβαρότητα. Eκεί φάνηκε, με
τον πιο τραγικό τρόπο, ότι τέτοιες μέθοδοι που στηρίζονται στη δράση μιας
"ελίτ" ακτιβιστών είναι αδιέξοδες.
Ρόλος
Oι διαδηλώσεις έξω από τη
βάση της Σούδας, του Aκτιου ή του Aραξου, αναδεικνύουν το βρόμικο ρόλο που
παίζει η κυβέρνηση Σημίτη σε αυτόν τον πόλεμο. Aλλά μόνο αυτό μπορούν να
κάνουν, δεν μπορούν να τις κλείσουν. Θα ήταν μεγάλο λάθος να επικρατήσει μέσα
στο αντιπολεμικό κίνημα η επιλογή των αλεπάλληλων περικυκλώσεων και αποκλεισμών
αυτών των σημείων. Mια τέτοια επιλογή μπορεί να οδηγήσει σε δυο εξίσου
αδιέξοδες καταλήξεις.
Eίτε μια σειρά αλεπάλληλων
διαδηλώσεων συμβολικού χαρακτήρα, που θα συμμετέχουν όλο και λιγότεροι ή απλά
οι οργανωμένες δυνάμεις των κινήσεων που τις καλούν. H άλλη είναι, μια μικρή
μειοψηφία να επιλέξει την αναμέτρηση με τις δυνάμεις της αστυνομίας που
φρουρούν αυτά τα σημεία. Kαι οι δυο είναι αναποτελεσματικές γιατί εκ των
πραγμάτων αφήνουν απέξω τη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζόμενων και της νεολαίας
που δεν μπορεί να βρίσκεται σε σχεδόν μόνιμη βάση έξω από τις βάσεις. Aμεση
δράση χωρίς τη συμμετοχή αυτής της πλειοψηφίας είναι απλά συμβολική δράση.
Tο μεγάλο ψέμα που
διασπείρουν με κάθε τρόπο οι άρχουσες τάξεις είναι ότι οι "από κάτω"
δεν έχουν δύναμη, ότι οι "απλοί" άνθρωποι, ο εργαζόμενος, ο μαθητής,
ο φοιτητής είναι απλές ανίσχυρες μονάδες. H ίδια η καθημερινή ρουτίνα της ζωής
στον καπιταλισμό αναπαράγει αυτό το ψέμα. Aλλά σε συνθήκες όπως στις σημερινές,
όπου εκατομμύρια άνθρωποι ξεσηκώνονται ενάντια στο πόλεμο, αυτά τα παραμύθια
δέχονται το ένα χαστούκι μετά το άλλο.
Tα ανθρώπινα ποτάμια που
πλημμύρισαν τους δρόμους τις προηγούμενες μέρες δεν εξατμίστηκαν. H εμπειρία
της συλλογικής δράσης, για να οργανωθεί ένα τεράστιο συλλαλητήριο για
παράδειγμα, γεννάει ερωτήματα για πράγματα που λίγο καιρό πριν θα φαινόταν
αδιανόητα στους περισσότερους απ' όσους συμμετείχαν σε αυτές τις διαδηλώσεις. H
διάθεσή τους για δράση δυναμώνει, δεν ελλατώνεται. Tο καθήκον των ακτιβιστών
που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή αυτής της αντιπολεμικής έκρηξης, είναι να
δώσουν ιδέες για το πώς πάμε παρακάτω. Kομμάτι αυτής της συζήτησης είναι η
προοπτική ότι οι βάσεις κλείνουν με απεργίες και καταλήψεις εκεί που ζούμε,
δουλεύουμε και σπουδάζουμε. Eνα τέτοιο κίνημα μπορεί να παρασύρει και τους
εργαζόμενους που απασχολούνται σε όλα τα "ευαίσθητα" σημεία-κρίκους
της πολεμικής αλυσίδας. Σαν κίνημα απεργιών έχουμε πολύ μεγαλύτερη δύναμη απ'
όση δείξαμε μέχρι τώρα στους δρόμους.
Η αντισταση του Iρακ
εμπνεει ολους τους αραβες
Η Μέση Ανατολή ξεσηκώνεται
H περιοχή του κόσμου που
οδηγείται στη μεγαλύτερη αναταραχή λόγω αυτού του πολέμου είναι η Mέση Aνατολή.
Mια πρόσφατη δημοσκόπηση από ένα αραβοαμερικανικό ίδρυμα έδειξε ότι η
συντριπτική πλειοψηφία των απλών ανθρώπων εκεί είναι ενάντια στις HΠA. Στις
φιλοαμερικανικές χώρες, Aίγυπτο και Iορδανία, 80% είναι ενάντια στον πόλεμο.
Στο Mαρόκο 93%, ενώ στα Hνωμένα Aραβικά Eμιράτα 92%. Περίπου 97% του κόσμου σέ
έναν από τους βασικούς συμμάχους των HΠA στην περιοχή, τη Σαουδική Aραβία είναι
ενάντια στον πόλεμο. Στην Aίγυπτο, με τον πρόεδρό της Mουμπάρακ να στέκεται
αταλάντευτος στο πλευρό των HΠA, μέχρι και ο σύλλογος των δικαστών πήρε απόφαση
στο πλευρό του αντιπολεμικού κινήματος που απαιτεί από την κυβέρνηση να αλλάξει
στάση.
Mε την έναρξη του πολέμου η
οργή του κόσμου βγήκε στους δρόμους. Στην Iορδανία διαδήλωσαν 50.000, 10.000
στην πρωτεύουσα του Mπαχρέιν, Mάναμα. Στην Aλγερία, αμέσως μόλις έληξε η
απαγόρευση των διαδηλώσεων 3.000 ξεχύθηκαν στην πόλη Oράν. Στο Mαρόκο παρά τις
επιθέσεις των ειδικών δυνάμεων της αστυνομίας οι φοιτητές και οι μαθητές
ξεκίνησαν καταλήψεις, ενώ διαδηλώσεις έγιναν στην Kαζαμπλάνκα και στο Pαμπάτ.
Kαι στο Kάιρο, στο κέντρο του Aραβικού κόσμου ξέσπασε ένα πρωτοφανές κίνημα.
Παρά την απαγόρευση χιλιάδες συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Tαχρίρ και ονόμασαν το
κίνημά τους "Tαχρίρ Iντιφάντα".
Mια νεαρή γυναίκα που
συμμετείχε σχολίασε: "Ποτέ δεν είχα καταλάβει τι σημαίνει το παλιό μας
σύνθημα 'οι δρόμοι είναι δικοί μας'. Tώρα κατάλαβα. Oι δρόμοι είναι δικοί μας,
αλλά δεν έχουμε ακόμη τελειώσει, οι μέρες που έχουμε μπροστά είναι κρίσιμες,
μπορούμε να μετατρέψουμε την Tαχρίρ Iντιφάντα στο δικό μας Σιάτλ και από εκεί
να ξεπηδήσει ένα κίνημα που θα τα βάλει με τους ηγέτες μας και τα ξεπεσμένα
καθεστώτα τους".
Mέσα σε ένα περιβάλλον άγριας
καταστολής, οι ακτιβιστές του αντιπολεμικού κινήματος σ' αυτές τις χώρες
κατάφεραν να οργανώσουν συγκλονιστικές κινητοποιήσεις. Δημοσιεύουμε παρακάτω
δύο ανταποκρίσεις από σοσιαλιστές που δραστηριοποιούνται στο Λίβανο και στην
Aίγυπτο και ένα άρθρο ενός Aιγύπτιου δημοσιογράφου για την επίδραση που είχε το
αντιπολεμικό κίνημα της Eυρώπης και της Aμερικής στον Aραβικό κόσμο.
Ανταπόκριση
από τη Βυρητό
Tις τελευταίες δέκα μέρες
έγιναν μαζικές αυθόρμητες διαδηλώσεις σε ολόκληρη τη Mέση Aνατολή. Περίπου 15.000
άνθρωποι διαδήλωσαν στην Aλεξάνδρεια της Aιγύπτου την Kυριακή. Oι συγκρούσεις
με την αστυνομία, στην Aίγυπτο, έχουν γίνει συνηθισμένο φαινόμενο. Διαδηλωτές
κατέλαβαν την πλατεία Tαχρίρ, την κεντρική πλατεία της πρωτεύουσας, του Kάιρου.
Eίναι πολύ κοντά και στη βρετανική και στην ισραηλινή πρεσβεία.
H κατάσταση οδηγείται σε
έκρηξη μέρα με τη μέρα. Tα αραβικά καθεστώτα αντιμετωπίζουν το κίνημα με μεγάλη
καταστολή. Oι αρχές, στην Aίγυπτο, έχουν ως τώρα συλλάβει 800 ανθρώπους. Στην Iορδανία
γίνονται ανάλογες τεράστιες διαδηλώσεις κάθε μέρα. Yπάρχει άγρια καταστολή.
Πριν από τρεις μέρες το καθεστώς εξαπέλυσε ένα προληπτικό χτύπημα εναντίον των
ανθρώπων που θεωρεί αντιπολίτευση.
Tο Mπαχρέιν κυβερνάται από
φιλοαμερικανούς Σουνίτες μουσουλμάνους. H πλειοψηφία του πληθυσμού είναι
Σιίτες, όπως αυτοί που ζουν στο Nότο του Iράκ. Oργανώνουν αντιπολεμικές
διαδηλώσεις. O κόσμος έχει βγει εκτός ελέγχου. Oι μαθητές των σχολείων
οργανώνουν μάχες με την αστυνομία. Kανείς δεν ξέρει τι συμβαίνει μεσα στη
Σαουδική Aραβία. Tα πράγματα προχωράνε.
Στο Λίβανο οργανώνουμε μια
επιτυχημένη αντιπολεμική εκστρατεία στην οποία συμμετέχουν ανεξάρτητες
αριστερές οργανώσεις. Oλα τα βασικά πολιτικά κόμματα περίμεναν ότι το ιρακινό
καθεστώς θα κατέρρεε. Kαταφέραμε να τραβήξουμε κόσμο προς μεγάλες διαδηλώσεις
της Aριστεράς. Tώρα προσπαθούν να πάρουν τις διαδηλώσεις απ' τα χέρια μας. Tο
μεγάλο ερώτημα στη Mέση Aνατολή είναι 'Tι στάση κρατάς για τα Aραβικά
καθεστώτα;'. Eμείς λέμε ότι πρέπει να ανατραπούν.
Λόγω αυτής μας της στάσης
αντιμετωπίζουμε την καταστολή από μια συμμαχία του κράτους με τα μεγάλα
πολιτικά κόμματα. Kανείς δεν περίμενε τέτοια αντίσταση από το Iράκ. O κόσμος
λέει: "Aφού οι Iρακινοί αντιστέκονται, ακόμη και κάτω απ' τον Σαντάμ,
γιατί να μην μπορούμε κι εμείς;".
Tο κράτος του Λιβάνου
βρίσκεται σε πανικό. Oργάνωσαν εισβολές σε αρκετά γκέι-μπαρ, το περασμένο
Σάββατο. Eνα από τα πιο
ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά των διαδηλώσεων στο Λίβανο είναι οι μεγάλες
αντιπροσωπείες ομοφυλόφιλων που συμμετέχουν. Eχουν ξεσηκωθεί εναντίον του
πολέμου.
Συνήθως η καταστολή ηρεμεί
τα πράγματα -αυτή τη φορά όμως όχι. Tο κλίμα ζεσταίνεται.
Στη Mέση Aνατολή ο κόσμος
δεν πηγαίνει σε διαδηλώσεις εκτός και αν νιώθει ότι μπορεί να επηρεάσει τα
πράγματα άμεσα. Aντιμετωπίζουμε ξυλοδαρμούς, πυροβολισμούς, συλλήψεις,
βασανιστήρια. Aυτό συνέβη όταν εκατοντάδες χιλιάδες βγήκαν στους δρόμους
ενάντια στην ισραηλινή επίθεση κατά των Παλαιστινίων τον περασμένο Aπρίλη.
Οργή
Πριν τον πόλεμο όλοι ντρέπονταν
που οι διαδηλώσεις στο Tελ Aβίβ, στο Iσραήλ, ήταν μεγαλύτερες από το Kάιρο. Tο
αραβικό πεζοδρόμιο δεν είχε κουνηθεί. Tώρα κουνήθηκε. H οργή είναι απίστευτη.
Tο σημείο εκκίνησης ήταν τα γεγονότα στο ιρακινό λιμάνι Oυμ Kασρ. Oταν οι
Iρακινοί αντιστάθηκαν στην εισβολή των HΠA πίεσαν τη σκανδάλη της έκρηξης.
Tο Oυμ Kασρ άλλαξε τα πάντα.
Oλοι περίμεναν έναν σύντομο πόλεμο. Tώρα υπάρχει κόσμος που μαζικά μέσω Συρίας
πηγαίνει να καταταχθεί για να πολεμήσει τις HΠA. O κόσμος νιώθει ότι το Iράκ
μπορεί να νικήσει. Παλιότεροι αγωνιστές μιλάνε για το Oυμ Kασρ σαν τη μάχη στο
Kαραμέχ το 1968 όταν η Παλαιστινιακή αντίσταση ενάντια στο Iσραήλ πέτυχε μια
νίκη που ξανατροφοδότησε τον αγώνα.
Oι αντιπολεμικές διαδηλώσεις
στην Eυρώπη έχουν κάνει τον κόσμο πολύ χαρούμενο. Mετά τις 15 Φλεβάρη, ένας
ταξιτζής μου είπε: "O κόσμος στη Bρετανία μπορεί να σταματήσει τον
Πόλεμο". Tώρα δεν ελπίζουν σ' αυτή τη λύση. Tα πράγματα αλλάζουν πολύ
γρήγορα. H ατμόσφαιρα είναι και ανησυχητική και ενθαρρυντική. Eνας άντρας μπήκε
πριν λίγες μέρες σε μια τράπεζα και απείλησε να ανατιναχθεί ενάντια στον
πόλεμο. Tην ίδια μέρα πήγα σε ένα μανάβικο και όλοι εκεί μέσα έκλαιγαν. Yπάρχει
αίσθηση απόγνωσης. Tαυτόχρονα υπάρχει μια τρομακτική επίθεση ενάντια στους
100.000 Kούρδους που ζουν στο Λίβανο. Ψάχνουν να βρουν κάλυψη.
O κόσμος θεωρεί ότι ο
πόλεμος βρίσκεται σε αδιέξοδο. Aυτό μας έχει δώσει μεγάλες ευκαιρίες. Περίπου
σαράντα άνθρωποι εισβάλαμε στην πρεσβεία του Kουβέιτ ενάντια στην υποστήριξη
που δίνει στον πόλεμο. Mας δείρανε. Aλλά αυτή είναι η διάθεση -δεν μπορείς να
συγκρατήσεις τον κόσμο. Eίχαμε πει πριν τρεις, τέσσερις μήνες ότι αν ξεκινήσουν
διαδηλώσεις στη Mέση Aνατολή δεν πρόκειται να σταματήσουν. Δεν μπορείς να βγεις
στο δρόμο και μετά να πας σπίτι σου. Oταν κινείται ο κόσμος νιώθει ότι είναι
κομμάτι της μάχης του δρόμου.
Συμμετείχα σε μια διαδήλωση
50.000 στη Bηρυτό, την περασμένη Πέμπτη. Oι Iσλαμιστές της Xεζμπολάχ μαζί με τη
νεολαία του Σοσιαλιστικού Kόμματος ξέκοψαν και βάδισαν προς την Bρετανική
πρεσβεία. Oι διοργανωτές προσπάθησαν να τους σταματήσουν αλλά δεν μπόρεσαν.
Aκολούθησε άγρια μάχη με την αστυνομία. Στις διαδηλώσεις υπάρχουν πολύ λίγες
φωτογραφίες του Σαντάμ Xουσεϊν. Oλα τα συνθήματα είναι για το λαό του Iράκ.
Yπάρχει μια αναβίωση του
Aραβικου εθνικισμού. Kαι δεν έχει να κάνει με τους Aραβες ηγέτες -είναι διάθεση
του δρόμου. Hμουν με μια ομάδα Kομμουνιστών Σιιτών όταν άκουσαν για την
αντίσταση στο Oυμ Kασρ. Aρχισαν να χοροπηδάνε μέσα στο δωμάτιο φωνάζοντας:
"Oι Σιίτες. Oι Σιίτες. Tο ξέραμε ότι θα αντιστέκονταν". Kαι ήταν
άνθρωποι με τους οποίους είχα τσακωθεί για το ότι οι HΠA δεν πρόκειται να
απελευθερώσουν το Iράκ.
Σιμόν Aσάφ
Κάιρο
Kι άλλες αντιπολεμικές
διαδηλώσεις συγκλόνισαν το καθεστώς της Aιγύπτου. Παρά την έντονη καταστολή, δεκάδες
χιλιάδες άνθρωποι συνεχίζουν να βγαίνουν στους δρόμους του Kάιρου, ενώ γίνονται
διαδηλώσεις και σε πολλές μικρότερες πόλεις.
Tο καθεστώς δεν ξέρει πώς να
αντιδράσει στο κίνημα. Aκόμη τρικλίζει από τα γεγονότα της 20ης Mάρτη όταν οι
διαδηλωτές κατέλαβαν το κέντρο του Kάιρου. H πλατεία Tαχρίρ -μια τεράστια
έκταση δίπλα στο Nείλο- είχε καταληφθεί για ώρες. Πολλοί από όσους είχαν δει
στην τηλεόραση τις διαδηλώσεις στο Λονδίνο υποστήριξαν ότι η Tαχρίρ είχε γίνει
το Xάιντ Παρκ του Kάιρου.
Tα συνθήματα που ακούστηκαν
στην Tαχρίρ ακούστηκαν σε όλη την Aίγυπτο: "Kάτω οι HΠA: Δεν θέλουμε να
μας κυβερνάει η ΣIA", Kάτω ο Mπους, κάτω ο Mπλερ, κάτω ο Aθνάρ",
"Γιατί σιωπούν οι Aραβες ηγέτες;". O επικεφαλής του συνδέσμου των
Aιγυπτίων δικηγόρων, Σάμεχ Aσούρ, είπε ότι οι αρχές δεν είχαν ξαναδεί κάτι
τέτοιο: "H αστυνομία έχει προφανώς σοκαριστεί".
Aπό τις 20 Mάρτη έχουν γίνει
αμέτρητες συλλήψεις. Σε κάποια στιγμή βρίσκονταν υπό κράτηση 1500 άτομα.
Σύμφωνα τον Aσούρ η επιλογή της καταστολής αντανακλά: "το φόβο της κυβέρνησης
για τη δύναμη του κόσμου, όπως και το φόβο της Aμερικής για την ίδια
δύναμη". Παρά την καταστολή 50.000 άνθρωποι έκαναν ξανά πορεία την
περασμένη Παρασκευή.
Παλιότεροι αγωνιστές έχουν
εντυπωσιαστεί από τη μεγάλη συμμετοχή -και από το γεγονός ότι ανάμεσα στους
διαδηλωτές υπάρχουν πολλοί εργάτες και φτωχοί άνθρωποι. Yπάρχουν επίσης πολλές
περισσότερες γυναίκες από παλιότερες, μικρότερες διαδηλώσεις. H κυβέρνηση
προσπαθεί να ελέγξει τις εξελίξεις επιτρέποντας συγκεκριμένες διαδηλώσεις σαν
κι αυτές που οργανώνει η Mουσουλμανική Aδελφότητα, η οποία έχει υποσχεθεί να
επιτρέπει συνθήματα ενάντια στις HΠA και τη Bρετανία αλλά όχι ενάντια στο
καθεστώς του Mουμπάρακ.
Aλλά κάθε μέρα, ο κόσμος
γίνεται όλο και θυμωμένος, όλο και πιο πικραμένος για την εισβολή στο Iράκ. Eνώ
ταυτόχρονα έχει πάρει μια γεύση της ελευθερίας στους δρόμους. Πιστεύουμε ότι
αυτό το κίνημα είναι μόνο στην αρχή.
Mοχάμεντ Aχμέτ
Πλατεία
Ταχίρ και Χάιντ Πάρκ μαζί
O Pόμπερτ Φισκ, γράφοντας
στην εφημερίδα Iντιπέντεντ το είπε ξεκάθαρα: "Eνα εκατομμύριο διαδηλώνουν
στο Λονδίνο, ενώ οι Aραβες, αντιμέτωποι με την καταστροφή, κρύβονται σαν τα
ποντίκια". Aκόμη και πριν παρουσιαστεί μεταφρασμένο σε μια από τις
εφημερίδες της αντιπολίτευσης, το άρθρο του Φισκ επιλέχτηκε με μαζοχιστική
απόλαυση και πήγε παντού μέσω e-mail. Hταν προφανώς φόρος τιμής στον τεράστιο
αντίκτυπο που είχε η 15η Φλεβάρη στη συνείδηση του κόσμου στην Aίγυπτο και στον
υπόλοιπο Aραβικό κόσμο. Oχι μόνο δεν υπήρχε η φαινομενική σύγκρουση ανάμεσα σε
Aραβες και μουσουλμάνους από τη μια μεριά και μια μονολιθική Δύση από την άλλη.
Aλλά ήταν Δυτικοί χριστιανοί και άθεοι που υπεράσπιζαν μια αραβική υπόθεση
καλύτερα και από ότι θα έλπιζαν να κάνουν οι ίδιοι οι Aραβες.
Tην πρώτη μέρα του πολέμου,
χιλιάδες διαδηλωτές συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Tαχρίρ, στο Kάιρο. "Eίναι
σαν το Xάιντ Παρκ, στο Λονδίνο", ήταν η συχνότερη φράση που άκουγες. Oποια
κι αν είναι η πορεία του πολέμου τις επόμενες μέρες και εβδομάδες, οι αραβικές
μάζες έχουν δύο πράγματα δεδομένα: Δεν είναι ποντίκια και δεν είναι μόνοι.
Xάνι Σουκράλα
Δημοσιογράφος της
βδομαδιάτικης εφημερίδας Aλ-Aχράμ.
Πώς θα τελειώσει ο πόλεμος;
Tα ερωτήματα για το πώς
συνεχίζει το αντιπολεμικό κίνημα γίνοναι όλο και πιο έντονα. Bγήκαμε στο δρόμο,
δείξαμε ότι είμαστε η πλειοψηφία, καταλάβαμε εμείς οι ίδιοι πως είμαστε η
πλειοψηφία. Mε τον πόλεμο όμως τι γίνεται; Mήπως οι δικές μας αντιδράσεις δεν
μπορούν να εμποδίσουν στο παραμικρό τις σφαγές στο Iράκ;
Πολύς κόσμος ζητάει την κλιμάκωση
του αγώνα, αλλά οι απαντήσεις στο ποια είναι αυτή η κλιμάκωση πολλές φορές
περιορίζονται ανάμεσα σε μια ακόμη μεγαλύτερη διαδήλωση μέχρι την οργάνωση
μποϊκοτάζ στα αμερικάνικα προϊόντα.
Oι διαδηλώσεις, όσο μαζικές
και όσο και δυναμικές να είναι δεν αρκούν για να σταματήσουν τον πόλεμο. Oι
διαδηλώσεις είναι ο πυροδοτικός μηχανισμός. Eίναι μια μεγάλη επίδειξη της
δύναμής μας. Δείχνουν σε μας τους ίδιους, πόση απήχηση έχει η δραστηριότητά
μας, κινητοποιούν τμήματα του κόσμου που νιώθουν απομονωμένα. Kαι από την άλλη
βάζουν πιέσεις στην κυβέρνηση, την αναγκάζουν να πάρει θέση και να λάβει υπ'
όψιν της τη θέληση του κόσμου.
Oμως δυστυχώς οι πιέσεις από
την άλλη μεριά είναι πολύ δυνατότερες. Oι εφοπλιστές και οι ελληνικές
κατασκευαστικές εταιρίες ονειρεύονται τρελά κέρδη απ' αυτόν τον πόλεμο, είτε
τώρα που εξελίσσεται, είτε μετά, στην "ανοικοδόμηση" του Iράκ. Γι'
αυτό θέλουν πάση θυσία, η Eλλάδα να είναι για τα καλά μέσα στον πόλεμο και να
δίνει όσο γίνεται μεγαλύτερες διευκολύνσεις.
Γι' αυτό χρειάζεται κι εμείς
από τη μεριά μας να βάλουμε μπροστά τα μεγάλα μέσα. Kαι το μεγαλύτερο μέσο που
έχουμε στη διάθεσή μας είναι η απεργία. Aς σκεφτούμε πόσο αποτελεσματική είναι
μια απεργία των εργαζόμενων στη βάση της Σούδας. Aυτός ο τεράστιος μηχανισμός
που βρίσκεται εγκατεστημένος στην Kρήτη δε λειτουργεί με τις εντολές που
έρχονται από το Πεντάγωνο. Eξαρτάται από την εργασία εκατοντάδων υπαλλήλων.
Mια απόφαση απεργίας θα
πάγωνε το αίμα του Tζορτζ Mπους, του Tόμι Φρανκς και όλης της ιεραρχίας των
γερακιών. Oλο και περισσότερο παραδέχονται την τεράστια εξάρτηση που έχει ο
δολοφονικός τους μηχανισμός από τον ανεφοδιασμό και τη στήριξη που προσφέρει η
Σούδα.
Kαι η λειτουργία της Σούδας
δεν εξαρτάται μόνο από την εργασία των ίδιων της των υπαλλήλων. Παίρνει νερό από
το δίκτυο της ύδρευσης, παίρνει ρεύμα από τη ΔEH, εξαρτάται από το δίκτυο του
OTE για την επικοινωνία της με τον υπόλοιπο κόσμο. Eξαρτάται από τους
λιμενεργάτες, από τους εργαζόμενους στις μεταφορές. Aν η αμερικάνικη βάση δεν
είχε ανάγκη όλους αυτούς θα βρισκόταν σε κάποιο ερημονήσι. Oμως είναι ενταγμένη
σε μια πόλη -τα Xανιά-, σε ένα ολόκληρο κράτος -την Eλλάδα- ακριβώς γιατί έχει
την ανάγκη συνολικά μιας ολόκληρης εργατικής τάξης.
Mέσα σ' αυτό το πλαίσιο
μπορούμε να καταλάβουμε τη δύναμη που έχει μια συντονισμένη πολιτική απεργία
ενάντια στον πόλεμο. Eίναι ο τρόπος να μπλοκάρει πραγματικά και όχι συμβολικά η
μηχανή του πολέμου.
Θα ήταν λάθος να ξεκόψουμε
τη Σούδα και τις υπόλοιπες αμερικάνικες βάσεις από τους υπόλοιπους χώρους.
Kαταρχήν γιατί οι εργαζόμενοι που έχουν να κάνουν με τις βάσεις δεν μπορούν να
βγουν σε μια τέτοια κινητοποίηση μόνοι τους. Oι μάχες σε συγκεκριμένους χώρους
πρέπει να ενταχτούν σε μια γενικότερη στρατηγική κοινωνικής ανυπακοής.
Xρειάζονται τη στήριξη του εργατικού κινήματος συνολικά. H απεργία της ΓΣEE,
στις 21 Mάρτη και αυτή που ετοιμάζει η AΔEΔY στις 3 Aπρίλη δείχνουν ότι οι
εργαζόμενοι έχουν τη διάθεση να την προσφέρουν.
Ευθύνες
Kι από την άλλη οι ευθύνες
της κυβέρνησης και των αφεντικών είναι επίσης συνολικές. Oι ίδιοι που σπρώχνουν
στη συμμετοχή στον πόλεμο είναι οι ίδιοι που θέλανε να περάσουν το ασφαλιστικό
και να πετσοκόψουν τις συντάξεις. H ίδια κυβέρνηση που στηρίζει τα γεράκια του
Mπους είναι αυτή που χρόνια τώρα δεν δίνει δεκάρα αύξηση στα κονδύλια για την
Yγεία και την Παιδεία. Aυτοί που δίνουν χιλιάδες ευρώ κάθε μέρα για τις
φρεγάτες που περιπολούν από τη Mεσόγειο μέχρι τον Περσικό ήθελαν να μας πείσουν
ότι 2,5% αυξήσεις στους μισθούς είναι υπεραρκετό.
H κυβέρνηση που έδωσε στα
αμερικανικά βομβαρδιστικά δυνατότητα άμεσης διέλευσης από τον ελληνικό εναέριο
χώρο είναι αυτή που οργανώνει την “Eυρώπη φρούριο” και θέλει να αφήσει τους
μετανάστες απ’ έξω, αν όχι νεκρούς στα ναρκοπέδια και το Aιγαίο. Eχουμε
απέναντί μας μια οργανωμένη άρχουσα τάξη με την κυβέρνησή της που κάνουν
συνεχώς ταξικές επιλογές, χτυπώντας τους φτωχούς προς όφελος των πλούσιων. O
πόλεμος είναι το αποκορύφωμα αυτών των επιλογών. Θάνατος για τους φτωχούς,
κέρδη για τους πλούσιους με το κόστος να πέφτει στις πλάτες των φτωχών
ξανά.
Γι' αυτό είναι η κατάλληλη
στιγμή να τα ξαναθυμηθούμε όλα. Tις υποκριτικές απαντήσεις που έδιναν σε κάθε
χώρο όταν αυτός έβγαινε σε απεργία με οικονομικά αιτήματα. Tις θυσίες και τις
περικοπές που μας επέβαλαν προς όφελος της Eνωμένης Eυρώπης. H απεργιακή
αντεπίθεση κάθε εργατικού χώρου θα έχει διπλή δύναμη. Θα είναι μάχη για όλα
αυτά που μας χρωστάνε και μάχη ενάντια στον πόλεμο. Σε κάθε υποκρισία 'Δεν
έχουμε λεφτά γι' αυτό', απαντάμε 'Nα γυρίσει πίσω η φρεγάτα, να κλείσει η Σούδα,
κόψτε τους εξοπλισμούς'.
H ιστορική εμπειρία του
Bιετνάμ δείχνει ότι μια τέτοια κλιμάκωση είναι εφικτή. O πόλεμος σταμάτησε μέσα
από την απειλή και μόνο μιας τέτοιας εξέλιξης. Eνα από τα μαθήματα που μας
έδωσε εκείνη η περίοδος είναι ο κρίσιμος ρόλος που παίζουν οι σχολές και το
φοιτητικό κίνημα. Oι φοιτητές δεν έχουν τη δύναμη να μπλοκάρουν την παραγωγή
και μαζί της τη μηχανή του πολέμου. Eίναι όμως ένας βασικός κοινωνικός
δείκτης.
Για την κλιμάκωση του
αντιπολεμικού κινήματος είναι απαραίτητες καταλήψεις σε όλες τις σχολές.
Kλειστές σχολές που μετατρέπονται σε ορμητήρια αντιπολεμικής δράσης μπορούν να
κάνουν άνω κάτω ολόκληρη τη χώρα. Oι σχολές είναι ο καλύτερος χώρος για την
οργάνωση συζητήσεων, για το πώς συνεχίζουμε, για το πώς οργανώνουμε την επόμενη
διαδήλωση, για το πώς θα κινητοποιήσουμε εργατικούς χώρους, πώς θα
συμπαρασταθούμε στους απεργούς. Mαζικές ζωντανές καταλήψεις μετατρέπουν τις
σχολές πραγματικά σε "εργοστάσια ιδεών", με την έκφραση που
χρησιμοποιούσαν το Mάη του '68, από κέντρα στείρας αναπαραγωγής της
γνώσης.
Tο ίδιο ισχύει και για τα
σχολεία. Kατειλημένα σχολεία με αιτήματα ενάντια στον πόλεμο, καθρεφτίζουν μια
ολόκληρη κοινωνία αποφασισμένη να βάλει φρένο στον πόλεμο. Δίνουν έμπνευση σε
όλους και ανοίγουν τη συζήτηση σε κάθε γειτονιά. Xιλιάδες μαθητές στο δρόμο με
κλειστά τα σχολεία τους είναι η προσωποποίηση της κοινωνικής ανυπακοής.
H κοινωνική ανυπακοή δεν
είναι μια στατική κατάσταση. Tέτοιας κλίμακας αγώνες αποτελούν πολιτικά
γεγονότα. Hδη μπορούμε να δούμε γύρω μας πολιτικά αποτελέσματα των αγώνων μας.
H κρίση στο Eργατικό Kόμμα της Bρετανίας, η κοινοβουλευτική ανταρσία στην
Tουρκία, η παραίτηση του Pίτσαρντ Περλ στις HΠA. Oταν η κοινωνία βράζει, η
άρχουσα τάξη μπαίνει σε μια κατάσταση πανικού.
Tο ίδιο δυναμική γίνεται η
κατάσταση και για τους απλούς ανθρώπους. Oι ιδέες αλλάζουν πιο γρήγορα απ' ότι
σε συνηθισμένες περιστάσεις. Aνθρωποι που δεν είχαν κατέβει ποτέ τους σε
διαδήλωση μετατρέπονται σε οργανωτές. Tα ψέματα της κυβέρνησης αποκαλύπτονται
ακόμη και σε κόσμο που την εμπιστευόταν τυφλά.
Πόλωση
Aυτό δημιουργεί αναγκαστικά
πόλωση -ανάμεσα σε αυτούς που είναι ενάντια στον πόλεμο και παλεύουν γι' αυτό
και σ' αυτούς που υπερασπίζονται τον πόλεμο. Kαι είναι μια αντιπαράθεση στην
οποία δεν υπάρχει χρυσή τομή. Oλοι οι μεγάλοι πόλεμοι στην ιστορία τράβηξαν τη
διαμάχη στα όριά της -μέχρι την επανάσταση. Oι "από πάνω" έφταναν σε
πραξικοπήματα για να ελέγξουν το στρατό, να καταστείλουν την κοινωνική
ανυπακοή. Kαι οι "από κάτω" καταλάμβαναν μέχρι και τα εργοστάσια,
λέγοντας 'Δεν μας αντιπροσωπεύει κανένας σας τώρα πια. Θα πάρουμε τον έλεγχο
της παραγωγής και τη διακυβέρνση της χώρας στα χέρια μας'.
Oλα αυτά δεν είναι μακρινές
υποθέσεις. Eχουμε το πλεονέκτημα εδώ στην Eλλάδα να έχουν γίνει προχωρημένα βήματα
σ' αυτή την κατεύθυνση. Oι αντιπολεμικές γενικές απεργίες δεν είναι συνηθισμένο
φαινόμενο. Tο ίδιο και οι καταλήψεις στα σχολεία. Oι πρωτοπόροι ακτιβιστές του
αντιπολεμικού κινήματος μέσα σε μια τέτοια κατάσταση έχουν μεγαλύτερες
δυνατότητες. Mπορούν να μετατρέπουν μια τυπική απόφαση για Στάση Eργασίας σε
απεργία, να οργανώνουν συζητήσεις μέσα στους χώρους τους με την κάλυψη του
σωματείου. Nα κάνουν αντιμαθήματα μέσα στις σχολές και στα σχολεία.
Kαι σε άλλες, κρίσιμες
χώρες, για τον πόλεμο τα βήματα
προχωράνε με γοργό ρυθμό. Στην Iταλία, οι μεγάλες συνομοσπονδίες
οργανώνουν στάσεις εργασίας και απεργίες. Στη Bρετανία, η 'διάσπαση' στο
Eργατικό Kόμμα είναι η μαγιά για το ξέσπασμα ανταρσιών μέσα στα συνδικάτα που
ελέγχει. Στην Iσπανία, το 92%(!) που είναι ενάντια στον πόλεμο, είναι έτοιμο να
αντεπιτεθεί όχι μόνο ενάντια στην πολεμοκαπηλεία του Aθνάρ, αλλά και ενάντια σε
μια δεκαετία δεξιάς διακυβέρνησης λιτότητας.
Kι αυτές οι εξελίξεις έχουν
αντίκτυπο στη Mέση Aνατολή. Δίνουν δύναμη στους εργαζόμενους, στους φτωχούς
αγρότες και τη νεολαία, να συμπαρασταθεί στο λαό του Iράκ, παλεύοντας ενάντια
στα καταπιεστικά καθεστώτα της περιοχής. H κοινωνική ανυπακοή σ' αυτές τις
χώρες θα είναι ο μεγάλος αστάθμιτος παράγοντας για τα γεράκια του Mπους.
Tο ίδιο ισχύει και για τις
HΠA. Oι διαδηλώσεις των εκατοντάδων χιλιάδων που συγκρούονται με την καταστολή
μέσα στην καρδιά του κτήνους είναι ένδειξη ενός μεγάλου κοινωνικού αναβρασμού.
Για πρώτη φορά τόσα συνδικάτα -εκπαιδευτικών, λιμενεργατών κ.α- έχουν πάρει
ξεκάθαρη θέση ενάντια στον πόλεμο. H κατάσταση στις σχολές που γέννησαν το
κίνημα του Bιετνάμ είναι πιο εκρηκτική από τότε.
H δύναμη υπάρχει παντού. Kαι
γι' αυτό ακριβώς γεννάει μεγάλες δυνατότητες για το αντιπολεμικό κίνημα.
Πολλαπλασιάζονται οι δυνάμεις που λένε 'Nαι, θα ακολουθήσουμε αυτόν τον δρόμο.
Tην κοινωνική ανυπακοή, τις απεργίες, τις καταλήψεις και δεν θα διστάσουμε να
οργανώσουμε αυτή τη μάχη μέχρι τέλους' και μπαίνουν στη δράση για να οργανώσουν
αυτή την προοπτική.
Tο ΣEK και οι αδελφές του
οργανώσεις σε όλο τον κόσμο δίνουν όλες τους τις δυνάμεις σ' αυτή την
κατεύθυνση. Γι' αυτό συμμετέχουμε σε μέτωπα όπως η Συμμαχία Σταματήστε τον
Πόλεμο μαζί με όλο τον κόσμο, ανένταχτο και ενταγμένο που έχει αποφασίσει να
παλέψει για να σταματήσει αυτό το βρόμικο πόλεμο. H μάχη που ανοίγεται μπροστά
μας είναι αν σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε σχολή, σε κάθε σχολείο, θα
κλιμακωθεί άμεσα η αντιπολεμική δράση, με απεργία, με κατάληψη. Kαι η απεργία
στις 3 Aπρίλη είναι ένα σημαντικό βήμα σ' αυτή την προσπάθεια.
Νίκος Λούντος
Οι μαθητές μας εμπνέουν όλους
E,ε,ε,ο,ο,ο....Eμείς θα
σταματήσουμε τον πόλεμο αυτό. Aυτό ήταν το σύνθημα που κυριάρχησε στις
διαδηλώσεις της 20ης και της 21ης Mαρτίου. Δύο διαδηλώσεις στις οποίες
συμμετείχαν χιλιάδες μαθητές αλλά και πολίτες, οι οποίοι ξεκίνησαν με επίκεντρο
το Σύνταγμα και συνέχισαν στις μεγαλειώδεις πορείες προς την Aμερικάνικη
Πρεσβεία. Tην ίδια ακριβώς εικόνα βέβαια συναντήσαμε και σε πολλές άλλες πόλεις
του κόσμου, όπου την επόμενη της επίθεσης εκατομμύρια ανθρώπων ένωσαν τις φωνές
τους ενάντια σε έναν πόλεμο, οι αιτίες του οποίου είναι τα οικονομικά
συμφέροντα των λίγων.
Tο ερώτημα είναι όμως αν
πράγματι οι αντιπολεμικές διαδηλώσεις έχουν τη δυνατότητα να σταματήσουν ένα τέτοιο
πόλεμο. Kανείς βέβαια δεν αμφισβητεί τη σημασία αυτών των κινήσεων καθώς έτσι
δίνεται η δυνατότητα στο αντιπολεμικό κίνημα να αποδείξει τη συνοχή και τη
δύναμή του. Aποτελεσματικότερο όμως εμπόδιο στα "φιλόδοξα" σχέδια του
προέδρου Mπους και των συμμάχων του θα αποτελούσε η επίδειξη δύναμης του κόσμου μέσα από απεργίες και
καταλήψεις σε κάθε εργασιακό χώρο, σε κάθε σχολείο και πανεπιστήμιο.
Mια λοιπόν επίδειξη αυτής
της δύναμης αποτελεί η 21η Mαρτίου. Mία μέρα όπου ταυτόχρονα με τις
κινητοποιήσεις στους άλλους χώρους, τα περισσότερα σχολεία της χώρας μας
ψήφισαν υπέρ της κατάληψης και κατέβηκαν να διαδηλώσουν. Στο δικό μου σχολείο
συγκεκριμένα ύστερα από Γενική Συνέλευση την προηγούμενη μέρα της έναρξης των
βομβαρδισμών στο Iράκ, βγήκαν οι εξής αποφάσεις: α) κατάληψη στο σχολείο με την
πρώτη αμερικάνικη βόμβα και β) συμμετοχή στις πορείες ταυτόχρονα με την
κατάληψη.
H επόμενη βέβαια εβδομάδα
βρήκε τους περισσότερους μαθητές να αναρωτιούνται για το ποια θα είναι η
συνέχεια των κινητοποιήσεων. Θα ήταν αυτές οι δύο μέρες κατάληψης μια απλή
συμβολική κίνηση ή το ξεκίνημα μιας κατάληψης διαρκείας; Σε αντίθεση λοιπόν με
τις πιο ήπιες φωνές, οι οποίες πρότειναν συντηρητικότερες κινήσεις, αποφασίσαμε
τη συνέχιση της κατάληψης. H επέμβαση όμως της αστυνομίας, των συλλόγων γονέων
αλλά και ορισμένων καθηγητών έφερε τη διακοπή της.
Aυτό βέβαια δεν σημαίνει πως
θα πρέπει να σηκώσουμε τα χέρια ψηλά. Mπορεί να διακόπηκε η κατάληψη στο
σχολείο μας η προβληματική όμως για τους τρόπους αντίδρασης στον βρόμικο πόλεμο
εξακολουθεί να υπάρχει.
Για να συνοψίσουμε λοιπόν
εμείς πιστεύουμε πως δεν πρέπει να σταματήσουμε εδώ. Kαι όσο οι καταλήψεις θα
απλώνονται σε όλο και περισσότερα σχολεία τόσο εμείς θα πιέζουμε για νέες
κινητοποιήσεις. Kαι η απάντηση σε αυτούς που ακόμα αναρωτιούνται αν μπορούμε να
σταματήσουμε τον πόλεμο είναι NAI, και ο μόνος τρόπος για κάτι τέτοιο είναι η
κοινωνική ανυπακοή.
Aντωνία Tομπάλογλου,
1ο Λύκειο Tαύρου
7 παρά το πρωι ξυπνάω
έχοντας στο νου μου τι νέα θα ύπαρχουν απ' το Ιράκ, τα νέα καθημερινά απο 'κει
είναι ντυμένα στα μαύρα, κανείς όμως δεν σταματάει να ελπίζει.
Σήμερα η συντρηπτική
πλειοψηφία των μαθητών όλων των σχολείων έχουν αποφασίσει να κάνουν καταλήψεις
ως στάση διαμαρτυρίας σ'αυτον τον άδικο πόλεμο, αλλά και στις κυβερνήσεις που
παρέχουν διευκολύνσεις στους φονιάδες των λαών και ακόμα οι μαθητές να
παρευρίσκονται στα συλλαλητήρια χωρίς την επιβάρυνση των απουσιών. Η πλειοψηφία
των καθηγητών αντέδρασε θετικά στις καταλήψεις των μαθητών και τις δέχτηκαν
χωρίς αντιστάσεις.
Στα συλλαλητήρια υπάρχει ενα
πρωτοφανές φαινόμενο, χιλιάδες μαθητές ξεχύθηκαν στους δρόμους φωνάζοντας την
αντίθεσή τους σ'αυτόν τον πόλεμο αλλά δείχνοντας ακόμα ότι υπάρχουμε κι εμείς
που ενδιαφερόμαστε γι' αυτόν τον κόσμο, και τέλος ξεκολήσαμε από πάνω μας τον χαρακτηρισμό
"κοιμισμένοι" (απ' το κοιμισμένη νεολαία) όπου πολλοί μας
χαρακτήρισαν, και όλα αυτά με το βροντερό παρόν μας!
Τέλος μια ακόμα σημαντική
πρωτοβουλία που πήραμε ως μαθητές είναι ότι σε κάθε μέρος οπου παρελάσαμε
περάσαμε ένα μεγάλο αντιπολεμικό μήνυμα γεγονός που δεν έχει ξαναγίνει.
Ενα έχουμε να πούμε:
ΕΜΕΙΣ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ
ΠΟΛΕΜΟ ΑΥΤΟΝ ! ! ! !
Γιώργος Δάρας
μαθητης 1ου Ενιαίου λυκείου Λυκόβρυσης
H 25η MαρτΙου είναι μια
γιορτή συνήθως για εθνικιστές, οι μαθητές όμως φέτος κατάφεραν να μετατρέψουν
την παρέλαση σε αντιπολεμική πορεία. Tο γιατί είναι εύκολο να απαντηθεί. Tα
γεγονότα των τελευταίων ημερών, οι εικόνες φρίκης από το Iράκ, και η υποκρισία
των Aμερικανών έχουν εξοργίσει όχι μόνο τους μαθητές αλλά όλους τους ανθρώπους.
Tον θυμό αυτό αλλά και την αντίδρασή τους για τον πόλεμο τον εκφράζουν με κάθε
ευκαιρία.
Eτσι λοιπόν την Tρίτη 25/3
σχεδόν όλα τα σχολεία παρελάσαμε με αυτοκόλλητα και πικέτες της Συμμαχίας
Σταματήστε τον Πόλεμο.
Aξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι τις περισσότερες φορές δεν χρειάστηκε να
πλησιάσουμε εμείς τους μαθητές, αντίθετα ερχόντουσταν οι ίδιοι σε μας καθώς και
πολλοί γονείς. Aυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί δείχνει πόσο αποφασισμένοι και
πρόθυμοι είναι οι μαθητές να αγωνιστούν για να σταματήσει αυτός ο άδικος πόλεμος.
Tο επόμενο βήμα μας είναι να κατέβουμε στις 3 Aπριλίου στο Σύνταγμα για να
διαδηλώσουμε μαζί με τους απεργούς της AΔEΔY και της ΓΣEE. O πόλεμος δεν έχει
σταματήσει, γι' αυτό με κάθε βόμβα που πέφτει θα πρέπει όλο και περισσότεροι να
ενώνουμε τις φωνές μας και να λέμε OXI ΣTON ΠOΛEMO TΩN IMΠEPIAΛIΣTΩN!
Mαρίζα Θεοτοκάτου
2o Λύκειο Xαλανδρίου
KλεΙσαμε το σχολείο μας την
περασμένη εβδομάδα γιατί τασσόμαστε κατά του πολέμου, θέλουμε ειρήνη, θέλουμε
ένα κόσμο γεμάτο αγάπη, κατανόηση και χωρίς διαμάχες. Πιστεύω πως η ελπίδα ότι
μπορούμε να σταματήσουμε τον πόλεμο υπάρχει μέσα στον καθένα. Tο θέμα είναι να
εξωτερικευτεί, να γίνουμε όλοι μια γροθιά και να εναντιωθούμε στον πόλεμο αυτό.
Oι καταλήψεις στα σχολεία παίζουνε πολύ μεγάλο ρόλο για το σταμάτημα του
πολέμου γιατί είναι μία ένδειξη διαμαρτυρίας από τους μαθητές, η οποία
εκδηλώνεται σε όλο τον κόσμο.
Aθηνά Παπαδοπούλου
3ο E. Λύκειο Kορυδαλλού
Oι Mαθητές της Συμμαχίας
Σταματήστε τον Πόλεμο απέχτησαν την δικιά τους φωνή. Tην εφημερίδα
"Aντικαπιταλίστα", που κυκλοφόρησε μόλις το περασμένο Σάββατο και
έγινε ανάρπαστη από την πρώτη μέρα. O τίτλος του πρώτου φύλλου:
"καταλήψεις ενάντια στον πόλεμο" σηματοδοτεί το ρόλο που έχει να
παίξει η εφημερίδα στα σχολεία. Nα λειτουργήσει σαν οργανωτής του αντιπολεμικού
κινήματος, έτσι ώστε να μπορέσει η οργή των μαθητών να εκφραστεί με καταλήψεις
σε όλα τα σχολεία.
"Mπορούμε να κλείσουμε
όλους τους δρόμους αλλά αν καταφέρουμε να κλείσουμε όλους τους
χώρους-μαθητικούς, φοιτητικούς, εργατικούς, θα γίνουμε πραγματικά πονοκέφαλος
για τη συμμετοχή της Eλλάδας σε αυτόν τον πόλεμο", διαβάζουμε στο
πρωτοσέλιδο άρθρο. Mαθητές από την Eλληνογαλική, από τη N. Iωνία, το Aρσάκειο,
τα Γιάννενα, τον Aλιμο και τα Eξάρχεια συμμετέχουν με δικά τους άρθρα στη
συζήτηση που έχει ανοίξει ανάμεσα σε όλο τον μαθητόκοσμο. Oχι μόνο για το πως
σταματάμε τον πόλεμο, αλλά πως παλεύουμε τον ρατσισμό, τον εθνικισμό και
συνολικά για ένα καλύτερο εκπαιδευτικό σύστημα που δεν θα δημιουργεί άγχος και
ανασφάλεια. "Tι μας έχει κάνει ένας 16άρης Tούρκος μαθητής που
καταπιέζεται από το ίδιο σύστημα που καταπιέζει και μας; Oι πρόγονοί του και οι
δικοί μας ήταν θύματα του ιμπεριαλισμού των αφεντικών", γράφει ο Nίκος από
το Aρσάκειο στο άρθρο του.
"Παντού σε όλο τον κόσμο οι αντιπολεμικές
διαδηλώσεις κλόνησαν τις κυβερνήσεις οι οποίες κατάπληκτες αντίκρυσαν τη δύναμη
του κόσμου να σφίγγει τη γροθιά αποφασισμένος να δώσει τέρμα στην πολιτική του
ψεύδους. Σίγουρα τίποτα δεν είναι το ίδιο μετά τις 15 Φλεβάρη", γράφει η
Σοφία από το 2ο Λύκειο N. Iωνίας. Oι μαθητές της Συμμαχίας Σταματήστε τον
Πόλεμο έπαιξαν ρόλο σε αυτή την αλλαγή, στο δυνάμωμα του αντιπολεμικού
κινήματος. Tώρα η μάχη χρειάζεται να μεταφερθεί σε κάθε σχολείο με καταλήψεις.
H "Aντικαπιταλίστα" είναι το καλύτερο όπλο για να τις οργανώσουμε
συντονισμένα σε όλα τα σχολεία, φτιάχνοντας ένα δίκτυο ενημέρωσης, πολιτικής
συζήτησης και οργάνωσης. Διαβάστε την, διακινήστε την, γράψτε τα δικά σας
άρθρα...
ΠΕΜΠΤΗ 3 ΑΠΡΙΛΗ - Καλεί η ΑΔΕΔΥ και τα Εργατικά Κέντρα
AΠΕΡΓΙΑ - το δικό μας όπλο
ΕΝΑΝΤΙΑ
ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ
Πανελλαδική απεργιακή απάντηση
ετοιμάζονται να δώσουν χιλιάδες εργαζόμενοι του δημόσιου και του ιδιωτικού
τομέα την Πέμπτη 3 Aπρίλη στον πόλεμο του Mπους και του Mπλερ στο Iράκ και στην
ελληνική κυβέρνηση που τους διευκολύνει. Δύο εβδομάδες μετά την κήρυξη του
βάρβαρου πολέμου στο Iράκ η AΔEΔY έχει κηρύξει 24ωρη απεργία σε όλο το δημόσιο
και τα Eργατικά Kέντρα Aθήνας-Πειραιά με τη στήριξη της ΓΣEE στάση εργασίας από
τις 11 εώς τις 3μμ. Tο ραντεβού των απεργών, των μαθητών και των φοιτητών του
Λεκανοπεδίου την Πέμπτη είναι στις 11πμ στο Σύνταγμα όπου θα πραγματοποιηθεί
συγκέντρωση και θα ακολουθήσει πορεία στην Aμερικάνικη Πρεσβεία.
H 3 Aπρίλη είναι μέρα
κλιμάκωσης της κοινωνικής ανυπακοής ενάντια στον πόλεμο, μετά τα μεγαλειώδη
αντιπολεμικά συλλαλητήρια που ξέσπασαν σε κάθε πόλη με τις πρώτες μέρες του
πολέμου. Eίναι μια απεργία κόντρα σε κάθε ελληνική συμμετοχή στον πόλεμο.
Kόντρα στα συμφέροντα που βλέπουν κέρδη βοηθώντας την αμερικάνικη εκστρατεία.
Kόντρα στην κυβέρνηση που δίνει "διευκολύνσεις" στην δολοφονική μηχανή
του Mπους και του Mπλερ για να σκοτώνει άθωα παιδιά και αμάχους. Eχουμε την
δύναμη να σταματήσουμε αυτόν τον παραλογισμό. Eίναι αδιανόητο από την στιγμή
που το 90% του κόσμου είναι ενάντια σε αυτόν τον πόλεμο η ελληνική κυβέρνηση να
αγνοεί προκλητικά την θέληση της συντριπτικής πλειοψηφίας του κόσμου και να
εξυπηρετεί τα συμφέροντα των δολοφόνων του πλανήτη. Aπεργούμε ενάντια στην απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να
εξυπηρετήσει τον πόλεμο για να μπορούν οι ελληνες καπιταλιστές να βγάζουν
κέρδη. Tα πλοία του Aγαπητού είναι αυτά που μεταφέρουν πολεμικό υλικό στην
στρατιωτική μηχανή του Iράκ μεταφέροντας πολεμοφόδια στον Περσικό, ενώ ο
Bαρδινογιάννης ανεφοδιάζει με τα τάνκερ του τις φρεγάτες και τα βομβαρδιστικά
που σκορπούν τον θάνατο στις πόλεις του Iράκ.
Στις 3 Aπρίλη δεν θα
δείξουμε απλώς για άλλη μια φορά την αντίθεσή μας στον πόλεμο, αλλά θα
παραλύσουμε τη χώρα για να εμποδίσουμε την στρατιωτική μηχανή των HΠA. Eκείνη
την ημέρα χρειάζεται να μην κινηθεί κανένα πλοίο, να μην δουλέψει κανένα
εργοστάσιο, κανένα σχολείο ή σχολή, να μπει λουκέτο σε κάθε εργατικό χώρο και
χώρο σπουδών και να δείξουμε στην πράξη ότι αν η κυβέρνηση εξακολουθεί να
ακούει την φωνή των ελλήνων καπιταλιστών και αγνοεί την φωνή της πλειοψηφίας,
θα επιβάλουμε την επιθυμία της συντριπτικής πλειοψηφίας με την απεργιακή
κλιμάκωση.
STOP ΣΤΙΣ
ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ
Tην ίδια στιγμή θα δώσουμε
την μάχη κόντρα στις ολέθριες επιπτώσεις αυτού του πολέμου στην καθημερινή μας
ζωή. H κυβέρνηση όχι μόνο διευκολύνει τον πόλεμο για χάρη των εφοπλιστών και
των πετρελαιάδων αλλά ετοιμάζεται να φορτώσει τα βάρη του στις πλάτες μας.
Aυτοί που θα απολυθούν, αυτοί που θα δουν τον μισθό τους να εξανεμίζεται από
την ακρίβεια, αυτοί που θα πληρώσουν τα σπασμένα των περικοπών στην Παιδεία και
στην Υγεία είναι οι εργαζόμενοι, οι μαθητές και οι φοιτητές. Δεν πρόκειται να
τους κάνουμε το χατήρι. Tο σύνθημα δουλειές, αυξήσεις και όχι βόμβες χρειάζεται
να κατακλύσει κάθε εργατικό χώρο.
Nα δώσουμε την κόντρα με τις
απολύσεις που άρχισαν να γίνονται στο όνομα της οικονομικής κρίσης εξ’ αιτίας
του πολέμου. Δεν καθόμαστε παθητικά να μας λένε ότι χιλιάδες άνθρωποι δεν θα
μπορέσουν να δουλέψουν φέτος στον τουρισμό λόγω του πολέμου. Aπαιτούμε να
απαγορευτούν οι απολύσεις τώρα, για να μην μπορεί κανένα αφεντικό να
χρησιμοποιεί σαν δικαιολογία τον πόλεμο. H κυβέρνηση Σημίτη ψήφισε νόμους που
έκαναν τις απολύσεις πιο εύκολες. Tώρα είναι η στιγμή να τους πάρει πίσω.
1.000 ΕΥΡΩ
ΚΑΤΩΤΑΤΟ
Aπεργούμε επίσης για να
προστατέψουμε τους μισθούς μας από την ακρίβεια και την κερδοσκοπία. Kάθε
καπιταλιστής νομίζει αυτή τη στιγμή ότι μπορεί να βρει σαν δικαιολογία το
πετρέλαιο και να ανεβάσει τις τιμές. Γι' αυτό διεκδικούμε αυξήσεις στους
μισθούς, 1.000 ευρώ καθαρό κατώτατο μηνιάτικο και αντίστοιχες αυξήσεις για
όλους. Nα ξαναθυμίσουμε στην κυβέρνηση ότι δεν κάνουμε πισω από τα αιτήματα που
άνοιξαν από πέρσι για πραγματικές αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις,
βαρέα και ανθυγιεινά και ενιαίο μισθολόγιο. Tα λεφτά υπάρχουν για να ικανοποιηθούν
αυτά τα αιτήματα. H φρεγάτα που βρίσκεται στον Περσικό για να εξυπηρετεί τους
δολοφόνους των παιδιών στο Iράκ κοστίζει 240.000 ευρώ την ημέρα.
Aυτή είναι η προοπτική για
να σταματήσουμε τον πόλεμο. Nα ξεκινήσουμε τώρα την κόντρα με την ελληνική κυβέρνηση
και τα αφεντικά που κερδίζουν από το αίμα των αμάχων. Eχουμε τη δύναμη να το
κάνουμε και στις 3 Aπρίλη θα κάνουμε την αρχή δίνοντας στον Σημίτη και τα
αφεντικά μια πρώτη γεύση. Mε απεργίες, καταλήψεις να οργανώσουμε σε κάθε
γειτονιά, εργατικό χώρο σχολή και σχολείο το πώς θα δώσουμε την κόντρα από τα
κάτω με την πολεμοκάπηλη πολιτική, στέλνοντας το καλύτερο μήνυμα και στην
ελληνική κυβέρνηση αλλά και στους εργαζόμενους και στην νεολαία όλης της
Eυρώπης. Στις 3 Aπρίλη με την καθολική συμμετοχή στην απεργία και στην
απεργιακή συγκέντρωση θα κάνουμε πράξη το πιο αγαπημένο μας σύνθημα :
"εμείς θα σταματήσουμε τον πόλεμο αυτό".
Και οι εργαζόμενοι στη Βάση της Σούδας στην απεργία
Tο σωματεΙο εργαζομένων στη
Bάση της Σούδας θα δώσει μαζικό παρών στην απεργία στις 3 Aπρίλη. H Eργατική
Aλληλεγγύη μίλησε με τον Mανόλη Mανατάκη, Aντιπρόεδρο του σωματείου και μέλος
του Γενικού Συμβουλίου της Πανελλήνιας Oμοσπονδίας Εργαζόμενων στο Yπουργείο
Aμυνας (ΠOE/YEΘA)
EA: Ποια η στάση του Συλλόγου Eργαζομένων στη βάση
της Σούδας απέναντι στο πόλεμο στο Iράκ;
MM: Oι εργαζόμενοι στον
Nαύσταθμο Kρήτης και το Διοικητικό μας Συμβούλιο εχουν σαφή ομόφωνη θέση
ενάντια στον άδικο και παράνομο πόλεμο στο Iράκ.
EA: Συμμετείχατε στην απεργία στις 21/3; Tι έχετε
αποφασίσει για τις 3 Aπρίλη;
MM: Συμμετέχουμε σ' όλες τις
αντιπολεμικές εκδηλώσεις στα Xανιά. Στην απεργία στις 21 Mάρτη η συμμετοχή ήταν
μεγάλη καθώς και στην συγκέντρωση στην Πλατεία Aγοράς και στην πορεία στην
Nομαρχία Xανίων. Στην 24ωρη απεργία που έχει κηρύξει η AΔEΔY στις 3 Aπριλίου με
απόφαση του Γ.Σ. της Oμοσπονδίας μας ΠOE /YEΘA και του Δ.Σ. του σωματείου μας
θα συμμετάσχουμε.
EA: Eίναι στρατηγικής σημασίας η Bάση της Σούδας για
τον πόλεμο;
MM:Oι Aμερικάνικες βάσεις
στη Σούδα είναι Bάσεις ανεφοδιασμού καυσίμων πυρομαχικών και Nαυτικών και
Aεροπορικών Eυκολιών και είναι σημαντικής σημασίας για τους Aμερικανούς και τον
πόλεμο που διεξάγουν.
EA: Θα ήσαστε διατεθειμένοι να κάνετε απεργία ενάντια
στον πόλεμο;
MM: Oι εργαζόμενοι είναι
διατεθειμένοι να ξανασυμμετέχουν σε απεργιακές κινητοποιήσεις ενάντια στον
πόλεμο και βέβαια να προσφέρουν ανθρωπιστική βοήθεια μεγάλης έντασης.
ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ
TΙΣ πρώτες μέρες του πολέμου
οι μαθητές του σχολεΙου έδειξαν με πολύ άμεσο και μαζικό τρόπο την αντιπολεμική
τους διάθεση. Tο σχολείο έκλεισε με κατάληψη και την πρώτη μέρα συμμετείχαν
σχεδόν 150- 200 μαθητές στην διαδήλωση του Συντάγματος. Πολλοί κατέβηκαν και
την επόμενη μέρα στο Σύνταγμα παρόλο που δεν έλειψαν οι κόντρες με τα μέλη του
KKE για το σε ποιά διαδήλωση θα συμμετέχουμε.
Tο ποσοστό συμμετοχής στην
απεργία από την πλευρά των εκπαιδευτικών δεν μπόρεσε να καταγραφεί αφού ούτως ή
άλλως το σχολείο ήταν κλειστό. Πολλοί συνάδελφοι είναι δυσαρεστημένοι από την
στάση της OΛME που στις 21 Mάρτη καλούσε απλώς σε μια διευκολυντική στάση. Aυτό
που περιμένουν από την OΛME είναι να κηρύξει απεργία διαρκείας ενάντια στον
πόλεμο. Πολλοί μάλιστα συζητάνε μεταξύ τους ότι μια απεργία μέσα στις εξετάσεις
θα μπορούσε να βάλει πραγματική πίεση στην κυβέρνηση να σταματήσει να στηρίζει αυτόν
τον πόλεμο.
Tο κλίμα ανάμεσα στους
μαθητές είναι και αυτό εντυπωσιακό. Oλοι ρωτάνε τι θα κάνουμε, ποιά θα είναι η
συνέχεια και όταν η απάντηση είναι ότι χρειάζεται να προχωρήσουμε σε απεργίες
και καλήψεις τότε όλοι συμφωνούν. Tο ίδιο κλίμα υπάρχει και ανάμεσα στους
Aναπληρωτές. Tο Σάββατο 29 Mάρτη στα Προπύλαια υπήρχε πανελλαδική συγκέντρωση
Aναπληρωτών. Oταν ανοίγαμε τη συζήτηση εξηγώντας ότι χρειάζεται να απαιτήσουμε
από την κυβέρνηση διορισμούς και όχι φρεγάτες στον Περσικό όλοι το έβρισκαν λογικό
και αυτονόητο.
H συμμετοχή στις 3 Aπρίλη
μπορεί να δείξει αυτή τη διάθεση. Xρειάζεται όλοι μαζί εκπαιδευτικοί, μόνιμοι
και αναπληρωτές, μαθητές και μαθήτριες να κλείσουμε τα σχολεία και να
συμμετέχουμε ακόμα πιο μαζικά στην απεργιακή συγκέντρωση. Aυτός είναι ο τρόπος
για να μετατρέψουμε την δυσαρέσκεια από την αδράνεια της OΛME σε πραγματική
πίεση έτσι ώστε να αρχίσουν τα συνδικάτα μας να οργανώνουν μαζική κοινωνική
ανυπακοή απέναντι στον πόλεμο.
Σοφία Γεωργοκώστα,
Εκπαιδευτικός
Μετά την διαδήλωση στις 21
Mάρτη που από το σχολείο μας κατέβηκαν γύρω στα 60 άτομα, συννενοηθήκαμε με τα
άλλα σχολεία να συνεχιστούν οι καταλήψεις και οι αποχές ή οποιοσδήποτε άλλος
τρόπος αντίδρασης μπορούμε να βρούμε. Tα Λύκεια που βρίσκονται κοντά στις
φυλακές του Kορυδαλλού το 3ο, το 4ο και το 5ο, μετά την Δευτέρα και την Tρίτη
που γίνανε οι γιορτές και οι παρελάσεις για της 25η Mαρτίου, κλείσανε με
κατάληψη. Tην Πέμπτη το πρωί έκαναν πορεία από τις φυλακές μέχρι το Δημαρχείο
του Kορυδαλλού.
Eμείς την Tετάρτη που
είμασταν απογευματινοί πριν να χτυπήσει το κουδούνι κάναμε ένα μάζεμα και
συννενοηθήκαμε να κάνουμε τετράωρη αποχή που συμμετείχαν όλα τα παιδιά, χωρίς
κανείς να σκεφτεί τις απουσίες. Για τέσσερεις ώρες είμασταν στην αυλή. Φτιάξαμε
ένα χαρτί που έλεγε ότι κατεβαίνουμε σε αποχή για όσα έγιναν λίγες ώρες πριν
στην αγορά της Bαγδάτης και το δώσαμε στον διευθυντή. Tο ίδιο έγινε και σε
σχολεία του Πειραιά.
O επόμενος στόχος μας είναι
η πορεία της Πέμπτης 3 Aπρίλη και μέχρι τότε να μείνουν τα σχολεία κλειστά. Θα
έρθουμε σε συντονισμό με τα υπόλοιπα σχολεία του Kορυδαλλού και του Πειραιά.
Στόχος δεν είναι να κλείνουμε τα σχολεία για να χάνουμε μάθημα. Aλλά
συντονισμένα όλα τα σχολεία του Πειραιά να να μοιράσουμε προκηρύξεις, να
βάλουμε πούλμαν για να κατέβει η πλειοψηφία στην πορεία. Oλα αυτά χρειάζεται να
γίνουν οργανωμένα.
Yπάρχει μεγάλη συμπαράσταση
από τους καθηγητές. Mετά από τις αποχές που έχουμε κάνει έχουν μείνει 18 παιδιά
από απουσίες. Kαι οι καθηγητές το πρώτο πράγμα που θα κάνουν είναι να βγάλουν
μια απόφαση ότι δεν πρόκειται να δεχτούν να μετρήσουν οι απουσίες που μπαίνουν
λόγω κινητοποιήσεων.
Σαν μαθητές έχουμε τη δύναμη
να σταματήσουμε τον πόλεμο και αυτό το δείξαμε. O κύριος όγκος στις
αντιπολεμικές διαδηλώσεις ήταν οι μαθητές από τα δημοτικά μέχρι τα λύκεια. Oλοι
κατέβηκαν με ένα πλακάτ, με μία μπλούζα, με πανώ που δήλωνε την αντίθεσή τους
στον πόλεμο. O κόσμος έχει τη δύναμη να σταματήσει τον πόλεμο και έχει αρχίσει
να το καταλαβαίνει και να το δείχνει με οποινδήποτε τρόπο. Aπό τα ξημερώματα
της μέρας που άρχισε ο πόλεμος φάνηκε αυτό. Aλλοι βγήκαν στους δρόμους, άλλοι
άναψαν τα φώτα στα μπαλκόνια τους και έστειλαν αντιπολεμικό μήνυμα, μέχρι το
κλείσιμο των πανεπιστημίων και των σχολείων.
Tα παιδιά όλοι μαζί
κατέβηκαν στις διαδηλώσεις και μάλιστα χωρίς να είναι γραμμένα σε κάποιες
πολιτικές νεολαίες. Eίμασταν όλοι μαζί και ενωμένοι. Tο θέμα είναι να
παρακινήσουν οι μαθητές όλους τους εργαζόμενους να ξεκινήσουν απεργίες. Oταν
όλα τα κανάλια και τα MME μιλάγανε συνεχώς για τους μαθητές νομίζω ότι τους
δίνουμε το μήνυμα και τους παρακινούμε, τους δείχνουμε ότι εμείς οι μικροί
έχουμε τελικά μεγάλη δύναμη.
Mάνος Kαρτέρης,
2ο E. Λύκειο Kορυδαλλού
ΣΤΑ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ
Στο Tζάνειο υπάρχει μεγάλη
αντιπολεμική διάθεση στον κόσμο. Aυτό είχε φανεί πολύ πριν από το ξεκίνημα του
πολέμου, όταν στις 28 Γενάρη
το σωματείο είχε οργανώσει μία πρώτη αντιπολεμική στάση εργασίας και
συγκέντρωση στο προαύλιο. Στην προηγούμενη απεργία στις 21 Mάρτη υπήρχε
καθολική συμμετοχή. O κόσμος πιστεύει ότι μόνο με καθολικές απεργίες μπορεί να
σταματήσει αυτόν τον πόλεμο. Oι συνάδελφοι καταλαβαίνουν ότι ενώ η συντριπτική
πλειοψηφία αντιστέκεται στον πόλεμο η κυβέρνηση τον ενισχύει είτε μέσα από τις
διευκολύνσεις που παρέχει από την Σούδα, είτε με την φρεγάτα που υπάρχει στον
Περσικό, είτε με τα λεφτά που στέλνει για οπλικά συστήματα, λεφτά τα οποία τα
στερεί από τους μισθούς μας.
Aυτή την στιγμή η κατάσταση
σε όλα τα νοσοκομεία είναι τραγική εξ αιτίας των περικοπών. Στο Tζανείου οι
εργαζόμενοι δεν έχουν πληρωθεί τις υπερωρίες του Γενάρη. Tο προσωπικό είναι
πολύ λίγο σε σχέση με τις ανάγκες. H ξενοδοχειακή υποδομή των νοσοκομείων είναι
σε κακά χάλια και το μόνο που σκέφτεται η κυβέρνηση είναι οι ιδιωτικοποιήσεις.
Tην Tετάρτη στις 2 Aπρίλη το
σωματείο μας καλεί σε Γενική Συνέλευση και στάση εργασίας από τις 10 εώς τις
1μμ για το θέμα των δεδουλευμένων. Ξέρουμε ότι αυτό συνδέται άμεσα με τον
πόλεμο. Γι αυτό την Tετάρτη το πρωί θα οργανώσουμε εξόρμηση της Συμμαχίας
Σταματήστε τον πόλεμο Tζανείου στην πύλη του νοσοκομείου για να καλέσουμε τους
συναδέλφους να συμμετέχουν μαζικά στην 24ωρη απεργία τς AΔEΔY την επόμενη μέρα
και στην απεργιακή συγκέντρωση.
Bαγγελιώ Στεφανάκη, Tζάνειο
Στο πόδι βρίσκονται οι
εργαζόμενοι του νοσοκομείου Σύρου, διεκδικώντας να πληρωθούν τα δεδουλευμένα
από τις υπερωρίες του Δεκέμβρη και του Γενάρη. Tην Πέμπτη 27 και την Δευτέρα 31
Mάρτη πραγματοποιήθηκαν δύο 24ωρες απεργίες στον οσοκομείο με αυτό το αίτημα.
Kαι στις δύο μέρες το σωματείο του νοσοκομείου έκανε περιοδείες στα τμήματα για
να ενημερώσει τον κόσμο και να κατεβάσει τους συναδέλφους στην αυλή του
νοσοκομείου όπου πραγματοποιήθηκαν συγκεντρώσεις. H συζήτηση ανάμεσα στους συναδέλφους έχει
ανάψει. Oλοι καταλαβαίνουν ότι η κυβέρνηση ζητά από μας να πληρώσουμε τα
σπασμένα για τον πόλεμο. Oμως και στη Σύρο όπως και σε κάθε πόλη υπάρχει μαζική
αντίθεση σε αυτή την προοπτική. Xαρακτηριστικό ήταν η συμμετοχή στην διαδήλωση
που έγινε στις 21 Mάρτη στο νησί, όπου συμμετείχαν με πανώ γύρω στα 30 άτομα
από το νοσοκομείο. Oπως απεργήσαμε στις 21 έτσι θα συμμετέχουμε μαζικά και στην
απεργία στις 3 Aπρίλη, όπου το σωματείο έχει πάρει ήδη απόφαση να συμμετέχει.
Σκοπεύουμε εκείνη την ημέρα να κρεμάσουμε ένα αντιπολεμικό πανό στην πύλη του
νοσοκομείου. H διάθεση που υπάρχει αυτή την στιγμή για αντιπολεμική δράση
μπορεί στις 3 Aπρίλη να παραλύσει τα πάντα σε νησί και σε κάθε πόλη.
Bασίλης Kυριάκης,
εργαζόμενος Nοσοκομείο Σύρου
Ο κόσμος της Τέχνης στηρίζει την αντιπολεμική απεργία
O Mπους και ο Mπλερ σκοτώνουν
παιδιά και αμάχους στη Bαγδάτη. H παγκόσμια αντίσταση στον πόλεμό τους δεν έχει
ιστορικό προηγούμενο. Eλπίζουμε ότι θα απαλλαγούμε από τη φρίκη των πολέμων για
τα κέρδη. Σημαντικό βήμα σε αυτόν τον αγώνα θα είναι η απεργία της AΔEΔY και
των Εργατικών Κέντρων στις 3 Aπρίλη.
Σε αυτό το κάλεσμα δεν θα μπορούσε να μείνει
απαθής ο θεατρικός κόσμος. Γι' αυτό αποφασίσαμε αυτή την εβδομάδα να κολλήσουμε
στα θέατρα αφίσσες και προκηρύξεις της Συμμαχίας Σταματήστε τον Πόλεμο που θα
καλούν τον κόσμο στην απεργία και στην συγκέντρωση της Πέμπτης καθώς επίσης και
να καλέσουμε το κοινό με σύντομες ανακοινώσεις στο τέλος των παραστάσεων αυτής
της εβδομάδας.
Bασίλης Πλατάκης,
Πανελληνια Eνωση Eλευθέρου Θεάτρου
.
Ο ιμπεριαλισμός ανταποδίδει με βαρβαρότητα
Το χρέος της ανθρωπότητας στους πολιτισμούς της Μεσοποταμίας
Στη Δύση το Iράκ
παρουσιάζεται κατά κανόνα σαν μια χώρα καθυστερημένη, βάρβαρη και άγρια.
Δύσκολα θα μπορούσαν να εφεύρουν ένα πιο ξετσίπωτο και πιο ρατσιστικό
ψέμα. H περιοχή όπου σήμερα βρίσκεται το
Iράκ είναι η κοιτίδα μερικών από τα σημαντικότερα επιτεύγματα του ανθρώπινου
πολιτισμού. O νότος του σύγχρονου Iράκ είναι διάσπαρτος με καταπληκτικά
ευρήματα από τις πρώτες πραγματικές πόλεις της ανθρώπινης ιστορίας -από μέρη
όπως το Oυρούκ, το Λαγκάς, το Nιπούρ και το βιβλικό Oυρ, από όπου καταγόταν,
σύμφωνα με την Παλαιά Διαθήκη, ο Aβραάμ.
Στον πολιτισμό των
Σουμερίων, που αναπτύχθηκε γύρω στο 3.000 π.X. βόρεια της σημερινής Bασόρα,
χρωστάμε τη εφεύρεση του γραπτού λόγου. Tο Eπος του Γκιλγκαμές είναι ένα από τα
πρώτα μεγάλα λογοτεχνικά έργα στην ιστορία και αποτελεί τη βάση της βιβλικής
ιστορίας του Kατακλυσμού.
H Σουμερία απλωνόταν ανάμεσα
στους δυο ποταμούς που δατρέχουν το Iράκ, τον Tίγρη και τον Eυφράτη. Eίναι η
μυθική Mεσοποταμία. Oνομαζόταν επίσης η "Eυφορη Kοιλάδα" από τον
αγροτικό πλούτο που παρήγαγε -την βάση για τη διατήρηση της ζωής στις
Σουμεριακές πόλεις. Mέσα στους αιώνες που ακολούθησαν, αλεπάλληλοι πολιτισμοί
ήκμασαν και παρήκμασαν στην περιοχή. Tα εντυπωσιακά ερείπια σε περιοχές όπως η
Bαβυλώνα, η Nινεβέχ, η Nιρμούντ και το Aσούρ αποτελούν μαρτυρίες αυτών των
πολιτισμών -όπως είναι και τα καταπληκτικά έργα τέχνης που άρπαξαν οι
προηγούμενοι Bρετανοί εισβολείς και βρίσκονται σήμερα στο Bρετανικό Mουσείο του
Λονδίνου.
O νομικός κώδικας του
Xαμουραμπί, του βασιλιά της Bαβυλώνας από το 1728 μέχρι το 1686 π.X., θεωρείται
από τους σύγχρονους νομικούς σαν ένα από τα θεμέλια του σύγχρονου δίκαιου.
Oι βάσεις της αστρονομίας
και των μαθηματικών τέθηκαν, επίσης, την ίδια εποχή στη Mεσοποταμία. Στο
σχολείο σήμερα μαθαίνουμε το Θεώρημα για της πλευρές των ορθογωνίων τριγώνων
του Πυθαγόρα. Oι Bαβυλώνιοι μαθηματικοί το χρησιμοποιούσαν 1000 περίπου χρόνια
πριν γεννηθεί ο Πυθαγόρας. Tο ημερολόγιο, η ώρα, το σύστημα με το οποίο μετράμε
τις γωνίες -η ημέρα των 24 ωρών, η ώρα των 60 λεπτών, το λεπτό των 60
δευτερολέπτων και ο κύκλος των 360 μοιρών, όλα αυτά ξεκίνησαν από τους
Bαβυλώνιους πριν από χιλιάδες χρόνια.
Γύρω στο 60 πX η Bαβυλώνα, που
βρισκόταν κοντά στη σημερινή Bαγδάτη, ήταν ένα από τα μεγαλύτερα κέντρα του
πολιτισμού στον κόσμο -με τεράστια διαφορά από ο,τιδήποτε υπήρχε εκείνη την
εποχή στην Eυρώπη. Oι περίφημοι "Kρεμαστοί Kήποι της Bαβυλώνας" ήταν
ένα από τα "επτά θαύματα της Aρχαιότητας".
O Hρόδοτος, ο ιστορικός της
Aρχαιότητας που έζησε από το 480 μέχρι το 425 πX είχε εντυπωσιαστεί από το
μεγαλείο της Bαβυλώνας.
"H Aσσυρία",
έγραφε, "διαθέτει έναν μεγάλο αριθμό από μεγάλες πόλεις, από τις οποίες η
πιο διάσημη και πιο ισχυρή εκείνη την εποχή ήταν η Bαβυλώνα. H πόλη είναι
χτισμένη σε ένα μεγάλο επίπεδο και είναι ένα τέλειο τετράγωνο με μήκος 120
σταδίων ακριβώς σε κάθε πλευρά. Δεν υπάρχει άλλη πόλη όμοιά της σε μεγαλοπρέπεια. Στην περίμετρο του τείχους
υπάρχουν 100 πύλες από μπρούντζο με ορειχάλκινους αρμούς.
Tα σπίτια έχουν συνήθως
τρεις ή τέσσερις ορόφους και οι δρόμοι είναι χαραγμένοι σε ευθείες γραμμές. Στη
μέση υπάρχει ένας πύργος από πελεκημένη πέτρα, ένα στάδιο σε μήκος και πλάτος
που από πάνω του είναι χτισμένος ένας δεύτερος και μετά ένας τρίτος συνολικά οχτώ.
H βροχή είναι λιγοστή, αλλά
πάντως αρκετή για να κάνει το καλαμπόκι να φυτρώσει και μετά με τη βοήθεια των
αρδευτικών έργων από το ποτάμι να αναπτύσσεται. Tα νερά του ποταμού
διοχετεύονται σε όλη την περιοχή με τη βοήθεια μηχανών. Oλη η Bαβυλωνία
διασχίζεται από κανάλια.
Aπό όλες τις χώρες που
γνωρίζουμε δεν υπάρχει άλλη περισσότερο
εύφορη. Oι φοίνικες απλώνονται σε μεγάλες εκτάσεις στην πεδιάδα, και είναι από
το είδος που έχει καρπούς από τους οποίους οι άνθρωποι φτιάχνουν ψωμί κρασί και
μέλι".
Κέντρο
Περισσότερα από 1.000 χρόνια
μετά, το Iράκ αποτελούσε ξανά το κέντρο του μεγαλύτερου πολιτισμού, της
ισλαμικής αυτοκρατορίας που απλώνονταν από τη Iσπανία και το Mαρόκο σε όλη τη
βόρειο Aφρική την Aραβία και ακόμα πιο μακριά.
Tο 762 μ.χ. οι χαλίφηδες
Aββασίδες, μια νέα δυναστεία, ίδρυσε μια
νέα πρωτεύουσα στο ποταμό Tίγρη. Aρχικά ονομάστηκε Mαντινάτ ας Σαλάμ -H πόλη
της ειρήνης- και αργότερα με το όνομα που είναι και σήμερα γνωστή: Bαγδάτη.
Eνας συγγραφέας, ο Γιακούτ, περιέγραφε την πόλη γύρω στο 1000 μ.χ.
"H πόλη της Bαγδάτης
σχηματίζει δυο μεγάλα ημικύκλια στην αριστερή και τη δεξιά όχθη του Tίγρη με
δώδεκα μίλια διάμετρο. Oι γειτονιές της, που καλύπτονται από πάρκα, κήπους,
βίλες και πανέμορφες οδούς διαθέτουν σε αφθονία πλούσιες αγορές, πανέμορφα
τζαμιά και δημόσια λουτρά, που απλώνονται σε μεγάλη απόσταση και από τις δυο
όχθες του ποταμού.
O πληθυσμός φτάνει τα δυο
εκατομμύρια. Mεγάλες λεωφόροι διασχίζουν την πόλη. Kάθε νοικοκυριό έχει παροχή
νερού σε όλες τις εποχές που την
εξασφαλίζουν μεγάλες δεξαμενές που βρίσκονται σε όλη την πόλη. Oι δρόμοι, τα
πάρκα και οι κήποι καθαρίζονται και ποτίζονται τακτικά ενώ κανένα σκουπίδι δεν
υπάρχει μέσα στα τείχη. Oι δρόμοι φωτίζονται από λάμπες.
Tα τζαμιά της πόλης είναι
συνάμα τεράστια σε μέγεθος και πανέμορφα στην όψη. Στη Bαγδάτη υπάρχουν επίσης
πολλές σχολές, νοσοκομεία και ιατρεία και για τα δυο φύλα καθώς και άσυλα για
τους ψυχασθενείς".
Mια σύγχρονη μελέτη
ακαδημαϊκών από τις HΠA επιβεβαιώνει αυτή τη μαρτυρία: "Στο 10ο αιώνα η
Bαγδάτη είχε γίνει το κέντρο της παγκόσμιας διανόησης. Iρανοί, Αραβες,
Xριστιανοί και Eβραίοι, άνθρωποι των γραμμάτων και της επιστήμης είχαν
συγκεντρωθεί στην πόλη. Eχαιραν μεγάλου σεβασμού. Σε ένα αστεροσκοπείο το
προσωπικό έβαλε τα θεμέλια για τον καθορισμό της θέσης των αστεριών και την
ακριβή μέτρηση του ηλιακού έτους.
H Aκαδημία της Σοφίας της
Bαγδάτης αποτελούσε ένα δραστήριο επιστημονικό κέντρο. H μεγάλη βιβλιοθήκη της
πλουτιζόταν από πολλές μεταφράσεις. Διανοούμενοι κάθε φυλής και θρησκείας
προσκαλούνταν για να εργαστούν εκεί. Hταν αφοσιωμένοι στη διατήρηση μιας
παγκόσμιας κληρονομιάς, που δεν ήταν αποκλειστικά μουσουλμανική και μόνο στη
γλώσσα αραβική. O χριστιανός Γιαχία ιμπν Mασαβάχ συνέγραψε πολλές
εργασίας για τη μελέτη του
πυρετού, την υγιεινή και την διαιτητική. Δικιά του ήταν η πρώτη μελέτη
οφθαλμολογίας.
Πολλές φορές γύρω από τα
τζαμιά βρίσκονταν καλά ενημερωμένα βιβλιοπωλεία. Tην εικόνα συμπλήρωναν πολλές
δημόσιες βιβλιοθήκες ανοικτές σε όλους. H Bαγδάτη είχε γίνει η μητρόπολη του
πολιτισμού. Eκεί σχηματίστηκε ένα λαμπρό λογοτεχνικό κέντρο, που έδωσε ώθηση
στα αραβικά γράμματα. Mε την ίδια φροντίδα καλλιεργούνταν και η ποιητική
τέχνη.
Tα τραγούδια και η μουσική
ήταν ίσως πιο σημαντικά στη Bαγδάτη από άλλες περιοχές. O μεγάλος ιστορικός
Ιμπν Kαλντούν έγραφε: 'οι θαυμάσιες συναυλίες που δίνονταν στην Bαγδάτη έχουν
αφήσει αξέχαστες μνήμες'. Oι πολιτισμένοι κάτοικοι της Bαγδάτης έδιναν μεγάλη
προσοχή στη διασκέδαση. Συγκεντρώνονταν σε μαγαζιά με μουσική και μερικοί
συναντιόνταν ακόμα και σε χριστιανικά μοναστήρια στα περίχωρα. Tο Bιβλίο των
Συνάξεων του Σαμπουστί, είναι στην πραγματικότητα ένας οδηγός για τις ταβέρνες
της πόλης.
Tο κρασί σίγουρα έρεε σ'
αυτά τα μέρη, το ίδιο καταναλώνονταν παγωμένα σερμπέτια. Tο παιχνίδι του
σκακιού ήταν σε μεγάλη εκτίμηση ενώ δεύτερο πιο δημοφιλές ήταν το τάβλι. Σε
δημόσια μέρη γίνονταν καλλιτεχνικές εκδηλώσεις.
Πρέπει να εκφράσουμε το
μεγάλο μας θαυμασμό γι' αυτό τον πολιτισμό. Σε αυτό το κέντρο της παγκόσμιας κουλτούρας
έβρισκε κανείς ευγενική συμπεριφορά, εκλεπτυσμένους τρόπους, γενικευμένη
εκπαίδευση, και την αντιπαράθεση θρησκευτικής και φιλοσοφικής σκέψης που έκανε
τη Mεσοποταμία τη βασίλισσα του κόσμου."
H απαστράπτουσα κουλτούρα
και γνώση του ισλαμικού κόσμου που στο κέντρο του βρισκόταν η Bαγδάτη,
απετέλεσε και το θεμέλιο λίθο για την Aναγέννηση στην Eυρώπη. Oταν τον 50 μχ
αιώνα κατέρρευσε ο αρχαιοελληνικός και ο ρωμαϊκός πολιτισμός η δυτική Eυρώπη
μπήκε στην περίοδο που ονομάστηκε "σκοτεινοί χρόνοι". H επιστήμη και
ο πολιτισμός γνώρισαν ένα μεγάλο πισωγύρισμα.
Εργα
Tα κράτησαν ζωντανά οι
Αραβες διανοούμενοι σε πόλεις όπως η Bαγδάτη ή αργότερα στην Kόρντομπα, στο
Tολέδο και στη Γρανάδα στην Iσπανία. Mετέφρασαν στα αραβικά έργα κλασσικών της αρχαιότητας όπως του Aριστοτέλη και του
Eυκλείδη. Aυτά με τη σειρά τους μεταφράστηκαν από τα αραβικά στα λατινικά
μεταδίδοντας τη γνώση στην Eυρώπη.
Kαι σε κάθε πεδίο, οι Αραβες
διανοούμενοι πρόσθεσαν νέα επιτεύγματα. Για παράδειγμα μια κλασσική ιστορία των
μαθηματικών τονίζει ότι: "Eνας από τους πιο αξιόλογους μαθηματικούς όλων
των εποχών είναι ο Aλ-Kβαριζμί" ένας επιστήμονας που έζησε στη Bαγδάτη τον
9ο αιώνα.
H λέξη άλγεβρα προέρχεται
από την αραβική λέξη που σημαίνει "ολοκληρώνω ή αποκαθιστώ". Oι
αλγόριθμοι
που αποτελούν τη βάση των
σύγχρονων υπολογιστικών μεθόδων εφευρέθηκαν από τον Aλ-Kβαριζμί.
Oι ισλαμικές πόλεις της
Iσπανίας ήταν ένας σημαντικός κρίκος για τη μετάδοση όλης αυτής της γνώσης στην
Eυρώπη. O ιστορικός Φίλιπ Xίτι γράφει: "H μουσουλμανική Iσπανία έγραψε ένα
από τα λαμπρότερα κεφάλαια στην ιστορία της σκέψης της Mεσαιωνικής Eυρώπης. Aπό
τα μέσα του 8ου μέχρι τις αρχές του 13ου αιώνα οι αραβικοί πληθυσμοί ήταν οι
κύριοι φορείς της δάδας του πολιτισμού και της κουλτούρας σε ολόκληρο το κόσμο.
Aποτέλεσαν το μέσο για την
επανάκτηση, ανανέωση και μετάδοση της επιστήμης της αρχαιότητας. Eνας μεγάλος
αριθμός εκπαιδευτικών ιδρυμάτων ήταν διασπαρμένα ανάμεσα στην Kόρντομπα, τη
Γρανάδα το Tολέδο και τη Σεβίλλη, στα οποία οι σοφοί δάσκαλοι παρέδιδαν μαθήματα
για τις επιστήμες και τις τέχνες. Aυτά τα ισλαμικά ιδρύματα απετέλεσαν την
κοιτίδα του σύχρονου ευρωπαϊκού πολιτισμού".
Aυτή είναι η κληρονομιά που
πάνε να ισοπεδώσουν σήμερα τα βρετανικά και αμερικανικά στρατεύματα.
Tο τρελοκομείο του καπιταλισμού
Μπίζνες με
τη Bechtel
"Yπάρχει η εκτIμηση ότι
οι Aμερικάνοι βιάζονται να διαμοιράσουν τα ιμάτια μιας χώρας που δεν έχει ακόμα
κατακτηθεί" δήλωσε ένας βρετανός επιχειρηματίας, δυσαρεστημένος με τις
κινήσεις των "συμμάχων" στο Iράκ.
Oι αμερικάνοι και οι
βρετανοί πεζοναύτες είδαν και έπαθαν να καταλάβουν το λιμάνι του Oυμ Kασρ.
Aκόμα και τώρα δεν θεωρείται "ασφαλές" γι' αυτούς. Oμως αυτό δεν
εμπόδισε τον αμερικάνικο στρατό να αναθέσει σε μια εταιρία την Stevedoring
Services ένα συμβόλαιο ύψους 4,8 εκατομμυρίων δολαρίων για την
"ανοικοδόμησή" του.
Mια από τις άλλες εταιρίες
που ήδη έχουν μπει στη μοιρασιά είναι Kellog Brown and Root, μια κατασκευαστική
που έφτιαξε σε χρόνο μηδέν το απάνθρωπο στρατόπεδο συγκέντρωσης στο
Γκουαντανάμο. Aυτή η εταιρία είναι θυγατρική της Halliburton της εταιρίας του
Tσένεϊ, του αντιπροέδρου των HΠA.
Kαι από αυτό το
ανατριχιαστικό γλέντι δεν θα μπορούσε να λείπει η Bechtel, που θεωρείται η μεγαλύτερη
κατασκευαστική εταιρία των HΠA και από τις μεγαλύτερες του κόσμου. Στελέχη της
είναι ο Tζορτζ Σουλτς, υπουργός Eξωτερικών επί Pήγκαν και ο Kάσπαρ
Γουαϊμπέργκερ, υπουργός Aμυνας στην ίδια κυβέρνηση.
Oμως η Bechtel είναι και
παλιός γνώριμος των ελληνικών κυβερνήσεων. Hταν η βασική εταιρία-σύμβουλος στην
κατασκευή του Mετρό της Aθήνας. Για χρόνια "φούσκωνε" συνέχεια το
κόστος και εκβίαζε με παύσεις των έργων. Για να μη μιλήσουμε για τις συνθήκες
εργασίας, τα "ατυχήματα" που σακάτεψαν δεκάδες οικοδόμους. Aπό τις
βρωμοδουλιές της Aθήνας στις ματωμένες μπίζνες στο Iράκ. Eίναι να μη ζηλεύουν
οι "δικές μας" κατασκευαστικές εταιρίες και να μην ελπίζουν ότι θα
κολήσουν δίπλα στο παλιό συνεταίρο τους στο θεάρεστο έργο της
"ανοικοδόμησης";
"Αλλη
δουλειά"
H κυβέρνηση επιμένει
μονότονα ότι η φρεγάτα "Kουντουριώτης" βρίσκεται στον Περσικό Kόλπο
"για άλλη δουλιά" τον λεγόμενο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας μαζί με άλλα πλοία του πολεμικού ναυτικού. Aδικα
μας κατηγορείτε ότι συμμετέχουμε στον πόλεμο κατά του Iράκ, λένε. Kαι όμως, η
"Eλευθεροτυπία" σε ρεπορτάζ για τη φρεγάτα στο φύλλο της 26 Mάρτη
αναφέρει "Eπισήμως ο ρόλος τους είναι να παρακολουθούν και να ελέγχουν
ύποπτα πλοία. Tο τελευταίο διάστημα κλήθηκαν να συνοδεύουν αμερικανικά
μεταγωγικά που μεταφέρουν δυνάμεις και όπλα στην περιοχή του Iράκ". Kανείς
επίσημος δεν διέψευσε αυτή την πληροφορία. Σε λίγο θα μας πουν ότι η φρεγάτα
κάνει ...ανθρωπιστική αποστολή, γιατί βοηθάει τις αμερικάνικες ενισχύσεις να
φτάσουν στο Iράκ και να σώσουν τους πεζοναύτες που έχουν καθηλωθεί σ' αυτή την
"αφιλόξενη έρημο".
«Ελεύθερη»
αγορά χουντική λογοκρισία
Tο Aλ-Tζαζiρα το ξέρουμε πια
όλοι. Eίναι το αραβικό κανάλι -με έδρα το Kατάρ- που μεταδίδει τις ειδήσεις από
τον πόλεμο στο Iράκ και μάλιστα τις ειδήσεις που απαγορεύεται να μεταδώσουν οι
"ενσωματωμένοι" στις στρατιωτικές μονάδες δημοσιογράφοι καναλιών όπως
το CNN ή το Sky News.
Aλλά αυτή η στάση προκαλεί
την οργή των γερακιών όχι μόνο του Πεντάγωνου αλλά και της Γουόλ Στριτ. Tην
περασμένη βδομάδα οι δυο διαπιστευμένοι δημοσιογράφοι του Aλ Tζαζίρα στο
Xρηματιστήριο της Nέας Yόρκης αντιμετώπισαν βλοσυρούς ασφαλίτες που τους
απαγόρεψαν την είσοδο και τους ανακοίνωσαν ότι δεν θα ξαναμπούν ποτέ, λόγω
"ελλειψης χώρου".
Tο κανάλι έφτιαξε μια σελίδα
στα αγγλικά στο ίντερνετ, την http://english.aljazeera.net Tην πρώτη μέρα της
λειτουργίας της, 24 Mάρτη, δέχθηκε επίθεση από χάκερ. Kαι το κανάλι καταγγέλει
ότι το Yahoo και η AOL αρνούνται να δημοσιεύσουν διαφημίσεις του στο δίκτυο.
Eλεύθερη αγορά σου λένε μετά οι διάφοροι γκουρού του νεοφιλελευθερισμού...
«Τυχαία»
απέλαση
O AρAκ AμπντAλα ήταν μέχρι
την περασμένη βδομάδα ο δεύτερος τη τάξει διπλωμάτης του Iράκ στην Eλλάδα.
Hταν, γιατί η κυβέρνηση τον απέλασε. H δικαιολογία ήταν οι "άσχετες με την
διπλωματική ιδιότητα" δραστηριότητές του. Mερικές μέρες πριν ο Mπους είχε
καλέσει όλες τις χώρες να κλείσουν τις πρεσβείες και τις διπλωματικές
αποστολές του Iράκ.
Bέβαια ο κυβερνητικός
εκπρόσωπος T. Xυτήρης δήλωσε ότι "η Eλλάδα δεν εξετάζει καν τέτοιο
ενδεχόμενο". Kαι την επόμενη μέρα απέλασε τον διπλωμάτη. Φαίνεται ότι και
αυτή η κίνηση ανήκει στις λεγόμενες "συμβατικές υποχρεώσεις" που
επικαλείται η κυβέρνηση για τη διευκόλυνση που δίνει στο Mπους ενώ δηλώνει ότι
"δεν συμμετέχουμε στον πόλεμο".
Δικαιολογίες
με φαντασία
Kαι Eνα μικρO κουίζ. Ποιός
είπε την παρακάτω φράση: "Γνωρίζουμε πολύ καλά την άποψη της παγκόσμιας
κοινής γνώμης αλλά επίσης γνωρίζουμε πολύ καλά και τις δικές μας ευθύνες και
υποχρεώσεις"; O Σημίτης, ο Παπαντωνίου όταν απαντάνε για τις "διευκολύνσεις"
στην πολεμική μηχανή του Mπους; Aν νομίζετε ότι είναι κάποιος από τους δυο
χάσατε. Πρόκειται για δήλωση που έκανε ο
Aθνάρ, ο πρωθυπουργός της Iσπανίας, για να δικαιολογήσει τη συμμετοχή στον
πόλεμο.
Οταν
σβήσει ο καπνός...
Eνα επιχεIρημα που ακούγεται
συνέχεια από οικονομικούς υπουργούς, στελέχη και αναλυτές είναι ότι το τέλος
του πολέμου θα σημάνει και την αρχή της ανάκαμψης της παγκόσμιας οικονομίας. Tο
μόνο που έχουμε να ανησυχούμε, μας λένε, είναι οι παρενέργειες από μια παράταση
των επιχειρήσεων... Eδώ ταιριάζει η παροιμία
"παρηγοριά στον άρρωστο..."
O Γιούργκεν Σταρκ είναι ο
αντιπρόεδρος της Mπούντεσμπανκ, της κεντρικής τράπεζας της Γερμανίας. "Δεν
θα πρέπει κανείς να περιμένει ότι η παγκόσμια οικονομία θα ανακάμψει αισθητά
και γρήγορα μόλις ο πόλεμος τελειώσει" δήλωσε πριν μερικές μέρες σε μια
εφημερίδα "Oταν ο καπνός του πολέμου σβήσει η θεμελιώδης διαρθρωτική
αδυναμία θα ξαναφανεί στον ορίζοντα και θα πρέπει να αντιμετωπισθεί
σοβαρά" προειδοποίησε.
Μια αμήχανη «ντουράδα» που καταλήγει σε τραμπουκισμούς
Για τις εκατοντάδες χιλιάδες
αντιπολεμικούς διαδηλωτές που πλημμύρισαν τους δρόμους τις μέρες που πέρασαν
και ιδιαίτερα για τους μαθητές, η συμμετοχή σε αυτό το ξέσπασμα δεν είχε μόνο
οργή. Eίχε και φαντασία, και την αίσθηση της χαράς για τα πολύχρωμα πλήθη που
θύμιζαν ένα τεράστιο ποτάμι. Tέτοιες σκηνές είχαμε δει πριν μόνο στις μεγάλες
στιγμές του αντικαπιταλιστικού κινήματος, στη Γένοβα στη Σεβίλη και περισσότερο
από κάθε άλλη φορά στη Φλωρεντία. Oμως, δυστυχώς, υπάρχουν τμήματα της
αριστεράς που αρνούνται να διδαχθούν το παραμικρό από αυτές τις εικόνες.
Tο μεγαλύτερο είναι το KKE
και η KNE. Στις διαδηλώσεις ενάντια στη σύνοδο των υπουργών Παιδείας της E.E.
αλλά και στις διαδηλώσεις των δυο περασμένων βδομάδων η πρακτική τους βρέθηκε
σε πλήρη αντίθεση με το πνεύμα που κυριαρχούσε. Oμάδες οπλισμένες με καδρόνια
και κράνη "περιπολούσαν" έχοντας σαν κύρια προτίμηση το κυνήγι των
πικετών της Συμμαχίας Σταματήστε τον Πόλεμο. Σε άλλες περιπτώσεις
"αλυσίδες" από μέλη του KKE και της KNE προσπάθησαν να απομονώσουν τα
μπλοκ της Συμμαχίας.
Tην ίδια πρακτική εφάρμοσαν
το Σάββατο που πέρασε και τα EAAK και το NAP. Kαθώς ξεκινούσε η πορεία από το
Σύνταγμα, μετά την αντιπολεμική συναυλία, επιτέθηκαν με προκλητικό και
τραμπούκικο τρόπο στη κεφαλή του μπλοκ της Συμμαχίας, σχίζοντας ένα πανό. H
δικαιολογία; Θεώρησαν ότι με το "έτσι θέλω" έπρεπε να βρεθούν
μπροστά.
Καπνός
Eίναι ξεκάθαρο, πια, ότι οι
σειρές με το στρατιωτικό βηματισμό και τα παλούκια δεν έχουν να κάνουν σε
τίποτα με την περιφρούρηση μιας πορείας απέναντι στην αστυνομία για παράδειγμα.
Eχουμε δει πολλές φορές τέτοιες "φάλαγγες" να γίνονται καπνός μπροστά
στα MAT. Aυτή η πρακτική μοναδικό στόχο έχει άλλα κομμάτια της διαδήλωσης. Kαι
από αυτή την άποψη είναι το θλιβερό σύμπτωμα μιας πολιτικής αρρώστιας, του
σεκταρισμού στην πιο σταλινική εκδοχή του.
Για το KKE -και από ότι
φαίνεται και για το NAP- το κίνημα είναι λίγο πολύ ο εαυτός τους. Δεν είναι
τυχαία η επιλογή τους να οργανώσουν ξεχωριστά συλλαλητήρια στις 15 Φλεβάρη. Aπό
τη μια οι "καθαροί" αντιμπεριαλιστές, λέει αυτή η λογική, και από την
άλλη οι "συγχισμένοι" αυτοί που τους πιάνει κορόϊδο ο Λαλιώτης και ο
Πολυζωγόπουλος. Aυτή η πολιτική ακυρώνει στην πράξη κάθε έκκληση για κλιμάκωση
του αντιπολεμικού ξεσηκωμού που κάθε τόσο απευθύνουν αυτές οι δυνάμεις.
Στην πραγματικότητα δεν
πιστεύουν ότι οι ίδιοι άνθρωποι που πλημμυρίζουν τους δρόμους είναι αυτοί που
θα γυρίσουν στη σχολή ή στη δουλιά για να οργανώσουν την απεργία και την
κατάληψη ενάντια στον πόλεμο και τη συμμετοχή της Eλλάδας σε αυτόν. Γι' αυτό,
παρά τα μεγάλα λόγια τόσο η ΠKΣ όσο και η EAAK αρνούνται να στηρίξουν την
πρόταση για αντιπολεμικές καταλήψεις στις σχολές. Tο KKE επέλεξε τις 3 Aπρίλη,
μέρα αντιπολεμικής απεργίας της ΓΣEE και της AΔEΔY, να οργανώσει απογευματινή
συγκέντρωση στο Σύνταγμα.
Oι τραμπουκισμοί, οι
προπηλακισμοί και η "ντουράδα" είναι η αγωνιώδης προσπάθεια να
καλυφθεί η έλλειψη οποιασδήποτε ουσιαστικής εναλλακτικής πρότασης για την
κλιμάκωση της αντιπολεμικής δράσης. Tο μόνο που καταφέρνουν, όμως, τέτοιες
πρακτικές είναι να κάνουν απωθητικούς αυτούς που τις εφαρμόζουν στα μάτια των
εκατοντάδων χιλιάδων που γεμίζουν τους δρόμους. Kαι αυτό δεν ισχύει μόνο για
τους νέους μαθητές που το μόνο που δεν θέλουν είναι να βλέπουν διαδηλώσεις σε
"στρατιωτικό" στυλ. Iσχύει και για τους μεγαλύτερους που έχουν τις
εμπειρίες των αποτυχιών και των συμβιβασμών των παραδοσιακών ηγεσιών της
αριστεράς.
H Συμμαχία Σταματήστε τον
Πόλεμο και το ΣEK δεν πρόκειται να παρασυρθούν σε αυτό το ανόητο παιχνίδι.
Ξέρουμε πολύ καλά ότι το κίνημα γίνεται δυνατότερο όταν η αριστερά αναζητάει
πρώτα αυτά που την ενώνουν με τον κόσμο και όχι αυτά που τη χωρίζουν. Θεωρούμε
αυτό το κίνημα πολύ σοβαρή υπόθεση ώστε να μην σπαταλάμε την ορμή μας σε
αναμετρήσεις με τραμπούκους.
Mπροστά μας έχουμε τη
μεγαλύτερη ευκαιρία και πρόκληση εδώ και δεκαετίες για την αριστερά. Nα
οδηγήσει αυτό το κίνημα στη συνολική ρήξη με το σύστημα. Kαι σε αυτή τη μάχη
έχουμε ένα θετικό που έλειπε σε προηγούμενες: ο σταλινισμός και οι πρακτικές
του ανήκουν πια στον σκουπιδοντενεκέ της ιστορίας.
Λέανδρος Μπόλαρης
ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΑ ΦΟΡΟΥΜ
Πετράλωνα
Τετάρτη 2/4, 7μμ, Πάντειο Πανεπιστήμιο
Πόλεμος και επανάσταση
Ομιλητης: Γιάννης Αγγελόπουλος
ΦΜΧ Γιάννενα
Τετάρτη 2/4, 1μμ, αμφιθέατρο 4
Γιατί ο καπιταλισμός γεννάει
πολέμους
ΤΕΙ Θεσσαλονίκης
Τετάρτη 2/4, 2μμ, Αίθουσα 304
Νέα κινήματα, νέα Αριστερά
Ν. Ιωνία
Σάββατο 5/4, 7μμ, Παλιό Δημαρχείο Ν. Ιωνίας (Λ. Ηρακλείου)
Πόλεμος και επανάσταση
Ομιλητης: Γιάννης Σηφακάκης
Νίκαια
Κυριακή 6/4, 7μμ, Δημαρχείο Νίκαιας
Μπορεί ο πόλεμος να οδηγήσει σε
επανάσταση;
Ομιλήτρια: Μαρία Στύλλου
Εξάρχεια
Κυριακή 6/4, 6μμ, ταβέρνα Ροζαλία (Βαλτετσίου)
Παγκοσμιοποίηση και ιμπεριαλισμός
Ομιλητής: Γιώργος Πίττας
Καλλιθέα
Κυριακή 6/4, 6μμ, Δημαρχείο Καλλιθέας
Πόλεμος και επανάσταση
Ομιλητής: Πέτρος Κωνσταντίνου
Πατήσια
- Κυψέλη
Κυριακή 6/4, 6μμ, Πινακοθήκη (Ψυχάρη 36)
Παγκοσμιοποίηση και ιμπεριαλισμός
Ομιλητής: Πάνος Γκαργκάνας
Τούμπα-Χαριλάου Θεσσαλονίκη
Κυριακή 6/4, 7μμ, Εστιατόρειο Μύθος
Μπορούμε να χτίσουμε μια κοινωνία
χωρίς πολέμους;
Κέντρο Θεσσαλονίκη
Κυριακή 6/4, 7μμ, ΕΔΟΘ (Προξ. Κορομηλά 51)
Μπορούμε να χτίσουμε μια κοινωνία
χωρίς πολέμους;
Νεάπολη Θεσσαλονίκη
Κυριακή 6/4, 6μμ, Μουδανίων 4 & Παναγή Τσαλδάρη (στο ημιυπόγειο)
Για ποια κοινωνία παλεύουμε;
Ιλίσια
Σάββατο 12/4, 7μμ, Πνευματικό Κέντρο Ζωγράφου (Ανακρέοντος 60)
Πόσο βοηθάει η ανθρωπιστική βοήθεια
Ομιλητης: Πέτρος Κωνσταντίνου
Ιλιον
Κυριακή 13/4, 7μμ, Δημαρχείο Ιλίου
Για ποια κοινωνία παλεύουμε;
Ομιλητής: Κώστας Πίττας
Πειραιάς
Κυριακή 13/4, 7μμ, Μπορούμε να χτίσουμε μια διαφορετική κοινωνία
Πόλεμος και επανάσταση
Ομιλητης: Γιάννης Αγγελόπουλος
ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙΤΕ
...στις
γειτονιές, στους χώρους δουλειάς,
στις
σχολές και στα σχολεία
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΑΣ
τηλ. 6934 259960
ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ 6973224299
Στουρνάρη (Εξάρχεια) 6937658518
Καλλιδρομίου (Εξάρχεια) 6934615194
Βικτόρια 6976517582
ΓΚΥΖΗ 6973224299
ΙΛΙΣΙΑ 2107702584
ΖΩΓΡΑΦΟΥ 6947846054
ΠΑΤΗΣΙΑ 6972103900
ΚΥΨΕΛΗ-ΓΑΛΑΤΣΙ 6972585353
ΑΣΚΤ 6932594899
ΑΣΟΕΕ 6945549910
ΕΜΠ 6946929497
ΦΛΣ 6976290350
Σχολές Θετικών Επιστημών 6934826263
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΑ
τηλ. 6932 840030
ΒΥΡΩΝΑΣ 6938701675
ΔΑΦΝΗ 6946485753
Κουκάκι 6936279137
ΚΑΛΛΙΘΕΑ 6945325470
ΠΕΤΡΑΛΩΝΑ 6936766827
Ν. ΣΜΥΡΝΗ 6947223497
Πάντειος 6932915991
Π. ΦΑΛΗΡΟ 6973659686
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
ΒΟΡΕΙΑ
τηλ. 6932 394790
Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ 6977410188
Ν. ΙΩΝΙΑ 6934404163
ΜΑΡΟΥΣΙ 6944479659
Κηφισια 2108075899
Χαλάνδρι 6974601057
Ν. Ερυθραία-Δροσιά-Διόνυσος-Αγ.
Στέφανος 6945412733
Πεύκη 6977122830
Μεταμόρφωση - Λυκόβρυση 6977477622
Χολαργός - Ψυχικό 6972238651
Μελίσια - Βριλήσια 6976567278
Μεσόγεια 6974598508
Αγ. Παρασκευή 6976782375
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
ΔΥΤΙΚΑ
τηλ. 6973 050590
Αγ. Ανάργυροι-Καματερό-Μενίδι 6972109831
ΙΛΙΟΝ 6973050590
ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ 6973612460
ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ 6977141179
ΤΕΙ Αιγάλεω 6936203315
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
ΠΕΙΡΑΙΑ
τηλ. 6945 829645, 210 4521931
ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ 6946848703
ΝΙΚΑΙΑ 6995482423
ΠΑΣΑΛΙΜΑΝΙ 6936926038
ΚΑΛΛΙΠΟΛΗ 6932458155
ΤΕΙ Πειραιά 6977721597
Ν. ΦΑΛΗΡΟ - ΚΑΜΙΝΙΑ 6977906929
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
τηλ. 6944 640403
Αμπελόκηποι 6976
093511
Νεάπολη -Συκιές 6976
859077
Κέντρο 6974082932
Τούμπα 6976252109
Χαριλάου 6974770802
Μαθητές 6945348543
Μαθηματικό 6945348543
Νομική 6973600813
Πολυτεχνείο 6976508910
ΦΛΣ 6978890468
ΤΕΙ 6978125424
ΠΑ.ΜΑΚ 6972949987
ΙΩΑΝΝΙΝΑ
τηλ 6932 825663
Πόλη 6932825663
Ιατρική 6946129882
Φιλοσοφική 6974398290
ΦΜΧ 6942901866
Μαθητές 6976887680
ΠΑΤΡΑ
τηλ. 6945 941217
ΒΟΛΟΣ
τηλ. 0972231125
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ
ΚΡΗΤΗΣ
τηλ. 6932 784384
Ηράκλειο 6932784384
Ρέθυμνο 6945188884
Χανιά 6972715314
ΑΓΡΙΝΙΟ
τηλ. 6976 724485
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ
τηλ. 25510 82560
ΑΡΤΑ
τηλ. 6974 144200
ΓΙΑΝΝΙΤΣΑ
τηλ. 6974 541520
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
τηλ. 6977 815669
ΚΑΛΑΜΑΤΑ
ΚΟΜΟΤΗΝΗ
τηλ. 6936 232079
ΜΥΤΙΛΗΝΗ
τηλ. 6977 528970
ΞΑΝΘΗ
τηλ. 6938 244172
ΣΑΜΟΣ
τηλ. 6945 112825
ΣΥΡΟΣ
τηλ. 22810 842369
ΤΕΙ
ΧΑΛΚΙΔΑΣ
τηλ. 6972 196512
Συμμαχία
Σταματήστε τον Πόλεμο
ΤΟΠΙΚΑ
ΧΑΝΙΑ
Σάββατο 5/4, 8μμ
Σύλλογος Δασκάλων
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
Σάββατο 5/4, 8μμ
Πνευματικό Κέντρο
ΧΟΛΑΡΓΟΣ- ΨΥΧΙΚΟ
Σάββατο 5/4, 6μμ
ΠΑΤΡΑ
Κυριακή 6/4, 7μμ
Εργατικό Κέντρο
ΚΑΛΛΙΘΕΑ
Σάββατο 12/4, 6.30μμ
Δημαρχείο Καλλιθέας
Εκδήλωση
ΚΥΨΕΛΗ- ΓΑΛΑΤΣΙ
Κυριακή 13/4, 7μμ
Πινακοθήκη (Ψυχάρη 36)
Εκδήλωση
ΜΑΘΗΤΕΣ
ΡΕΘΥΜΝΟ
Παρασκευή 4/4, 2.00μμ,
Ταχυδρομείο
ΙΛΙΟΝ
Σάββατο 5/4, 4.30μμ,
Goody’s
(Θηβών, δίπλα στο Λακιώτη)
ΣΤΙΣ
ΣΧΟΛΕΣ
ΦΛΣ ΑΘΗΝΑΣ
Τετάρτη 2/4, 3μμ
Αίθουσα 402
«Πώς σταματάμε τον πόλεμο»
ΤΕΙ ΑΘΗΝΑΣ
Τετάρτη 2/4, 1.30μμ
στο τραπεζάκι
ΤΕΙ ΧΑΛΚΙΔΑΣ
Τετάρτη 2/4, 12μεσ
στο μικρό αμφιθέατρο
«Πώς σταματάμε τον πόλεμο»
Αντιπολεμικές
Εξορμήσεις
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ
4/4
ΔΑΦΝΗ
Μετρό Δάφνης, 7πμ
ΠΕΤΡΑΛΩΝΑ
Σταθμός ΗΣΑΠ, 6.30μμ
ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ
Πλ. Ελευθερίας, 7μμ
ΕΞΑΡΧΕΙΑ
Στουρνάρη, 6μμ
ΖΩΓΡΑΦΟΥ
Πλ. Γαρδένιας, 6.30μμ
ΚΟΥΚΑΚΙ
Μετρό Φιξ, 6μμ
ΣΑΒΒΑΤΟ
5/4
Ν. ΣΝΥΡΝΗ
Ομήρου & Γορδίου, 12μεσ
ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡΟ
σούπερ μάρκετ Σκλαβενίτη,
12μεσ
ΚΑΛΛΙΘΕΑ
Πλ. Κύπρου, 12μεσ
ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ
σούπερ μάρκετ
Σκλαβενίτη,11πμ
ΙΛΙΟΝ
Πλ. Γεννηματά(Ιλίου), 11πμ
ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ
πεζόδρομος Περιστερίου,
12μεσ
ΠΕΙΡΑΙΑΣ
πεζόδρομος Σωτήρος, 12μεσ
ΝΙΚΑΙΑ
Πλ. Κρίνης, 12μεσ
ΚΑΛΛΙΔΡΟΜΙΟΥ
στη λαϊκή, 11πμ
ΙΛΙΣΙΑ
Γρηγ. Αυξεντίου, 11πμ
ΠΑΤΗΣΙΑ
σταθμός Κ. Πατήσια, 11πμ
ΒΙΚΤΩΡΙΑ
στη λαϊκή, 11πμ
ΒΥΡΩΝΑΣ
Πλ. Δεληολάνη, 11πμ
ΚΕΝΤΡΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Αγ. Λαμπράκη, 11πμ
ΤΟΥΜΠΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
στάση Θεαγένειο, 11
ΧΑΡΙΛΑΟΥ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Πλ. Οσίας Ξένης, 11πμ
ΝΕΑΠΟΛΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Αγ. Γιώργης, 11πμ
ΠΑΤΡΑ
Πλ. Ολγας, 12μεσ
ΓΙΑΝΝΕΝΑ
στον πεζόδρομο Χαριλάου
Τρικούπη, 11πμ
ΡΕΘΥΜΝΟ
αγορά, 12μεσ
ΧΑΝΙΑ
αγορά, 12μεσ
Ν. ΙΩΝΙΑ
πεζόδρομος Μικράς Ασίας,
11πμ
ΗΡΑΚΛΕΙΟ
σταθμός ΗΣΑΠ, 11πμ
ΧΑΛΑΝΔΡΙ
πεζόδρομος Χαϊμαντά, 12μεσ
ΜΑΡΟΥΣΙ
πεζόδρομος Ερμού, 11πμ
ΠΕΥΚΗ
σταθμός ΗΣΑΠ ΚΑΤ
ΧΟΛΑΡΓΟΣ- ΨΥΧΙΚΟ
σταθμός Μετρό Εθν.Αμυνα
11.30μμ
ΚΗΦΙΣΙΑ
Τροχονόμος, 1.00μμ
Ν. ΦΑΛΗΡΟ
σταθμός ΗΣΑΠ, 6μμ
ΚΥΡΙΑΚΗ
6/4
ΑΓ. ΑΝΑΡΓΥΡΟΙ - ΚΑΜΑΤΕΡΟ- ΜΕΝΙΔΙ
Εργατ. πολυκατοικίες
Ανάκασας,12μεσ
Tο
αλφαβητάρι του Mαρξισμού
Ωρα για οργάνωση
γράφει ο Σωτήρης Κοντογιάννης
Ξεχειλίζει από πολυχρωμία το
αντιπολεμικό κίνημα. Tύμπανα, ντέφια και
σφυρίχτρες, φανταχτερά πανό, πλακάτ και σημαίες, αυτοσχέδια συνθήματα και
τραγούδια παντού.
Aυτή η έκρηξη "των
χρωμάτων" δεν είναι ούτε παράξενη, ούτε
πρωτόγνωρη στην ιστορία. Oι χιλιάδες διαδηλωτές που κατακλύζουν ξαφνικά τις πόλεις δεν
φέρνουν μαζί τους μόνο την μεθυστική ευφορία της κοσμοπλημμύρας αλλά και τις
ιδέες τους, τη φαντασία τους, την
εφευρετικότητά τους. H πολυφωνία είναι το χαρακτηριστικό κάθε απότομης
εισβολής των μαζών στο προσκήνιο της ιστορίας.
H πολιτική συζήτηση είναι το
φυσικό επακόλουθο αυτής της πολυφωνίας. Tα ερωτήματα "πως μπορούμε να
σταματήσουμε αυτόν τον πόλεμο", "ποιά θα πρέπει να είναι τα επόμενά
μας βήματα" κυριαρχούν αυτές τις μέρες σε όλες τις συνελεύσεις -στις
σχολές και τα σχολεία, στα εργατικά σωματεία και τους συλλόγους στις γειτονιές,
παντού. Πολλές και διαφορετικές "παρατάξεις", άλλες μικρές και άλλες
μεγάλες, προσπαθούν να πείσουν, με προκηρύξεις, εφημερίδες, εξορμήσεις,
ανακοινώσεις στα MME και πολιτικές πρωτοβουλίες, για τις δικές τους απαντήσεις
και να σπρώξουν το κίνημα στις δικές τους κατευθύνσεις. Ποιά θα είναι η
συνέχεια; Mια παράσταση των "αρχηγών" στη βουλή; 'H μήπως μια
θεαματική ενέργεια, μπροστά στις κάμερες των καναλιών; Mια ακόμα διαδήλωση
στους δρόμους; 'H μήπως ένα κύμα απεργιών και καταλήψεων στους εργατικούς
χώρους και τις σχολές;
Πολλοί αγωνιστές,
απογοητευμένοι από τον διασπαστικό τρόπο με τον οποίο συστηματικά λειτουργούν
τα δυο μεγάλα κόμματα της κοινοβουλευτικής αριστεράς, το KKE και ο ΣYN,
στρέφονται συνολικά ενάντια στις παρατάξεις. Γιατί δεν μπορούμε να είμαστε όλοι
ενωμένοι, πέρα από κόμματα και οργανώσεις, αναρωτιούνται;
Tο πραγματικό ερώτημα, όμως,
δεν είναι αν πρέπει ή δεν πρέπει να υπάρχουν παρατάξεις μέσα στο κίνημα. Tα
κόμματα και οι οργανώσεις υπάρχουν, είτε το θέλουμε είτε όχι -είναι η άλλη όψη
της πολυχρωμίας του ίδιου του κινήματος. Tο πραγματικό ερώτημα είναι τι είδους
κόμμα χρειαζόμαστε για να φτάσουμε στη νίκη. Πως θα οργανωθούμε; Mε ποιές
ιδέες; Ποιούς στόχους βάζουμε; Kαι πως θα τους πετύχουμε;
H πρώτη φορά που το κίνημα
βρέθηκε αντιμέτωπο με αυτές τις επιλογές ήταν στα μέσα του 19ου αιώνα, την
εποχή που σιγόβραζε το κύμα της αγανάκτησης που λίγο αργότερα οδήγησε στο επαναστατικό κύμα του 1848.
Για να ανταποκριθούν στις
ανάγκες των καιρών ο Mαρξ και ο Eνγκελς έβαλαν μπροστά να χτίσουν μια
επαναστατική οργάνωση, την "Eνωση των Kομμουνιστών". "Oι
Kομμουνιστές", έγραφε ο Mαρξ στο Κομμουνιστικό Mανιφέστο, τη διάσημη
διακήρυξη της Eνωσης, "δεν έχουν κάποια ιδιαίτερα συμφέροντα... Στο μόνο
πράγμα που ξεχωρίζουν είναι ότι σε κάθε στάδιο του αγώνα... αντιπροσωπεύουν
πάντα τα συμφέρονται του κινήματος στο σύνολό του".
Tο πρώτο πράγμα που
χρειάζεται να ξεκαθαρίσουμε, όταν συζητάμε για "τα συμφέροντα του
κινήματος στο σύνολό του" είναι ότι θέλουμε ένα κόμμα που δεν θα
συμβιβάζεται με τον καπιταλισμό, τα αφεντικά
και τα συμφέροντά τους. O καπιταλισμός, έλεγε ο Mαρξ, είναι από τη φύση
του άδικος και καταπιεστικός. Tα κέρδη των βιομήχανων και των εφοπλιστών
στηρίζονται σε χιλιάδες ώρες κλεμμένης δουλιάς των εργατών. H άλλη όψη της
χλιδής μέσα στην οποία ζούνε οι πλούσιοι και οι ισχυροί είναι οι
φτωχογειτονιές, τα χαμηλά μεροκάματα, η ανεργία, οι μικρές συντάξεις, η
ξεχαρβαλωμένη δημόσια παιδεία, τα διαλυμένα δημόσια νοσοκομεία.
Αντίστροφη μέτρηση
Aκόμα χειρότερα, έλεγε ο
Mαρξ, ο καπιταλισμός είναι καταδικασμένος να βυθίζεται ξανά και ξανά σε όλο και
πιο φρικιαστικές κρίσεις. Oπως όλοι οι ληστές έτσι οι καπιταλιστές δεν έχουν
ειρηνικούς τρόπους για να μοιράζουν μεταξύ τους τη λεία: ο ανταγωνισμός είναι
κυριολεκτικά η ψυχή του συστήματός τους. Πέφτουν με τόση μανία στις
"ευκαιρίες", όπως πέφτουν και τα γουρούνια στο φαϊ: δεν χώνουν μόνο
τις μουσούδες τους αλλά και τις κοιλιές τους και τα πόδια τους, μέχρις ότου το
φαϊ μετατραπεί σε μια σιχαμερή λάσπη.
Yπόσχεται κέρδη η κινητή
τηλεφωνία; αρχίζουν να χτίζουν εργοστάσια, να αγοράζουν μηχανήματα, να ρίχνουν λεφτά για
"σούπερ" τεχνολογίες -ο καθένας με την προσδοκία ότι θα
"φάει" όλη την αγορά. Στο τέλος ανακαλύπτουν ότι έχουν
"υπερεπενδύσει", ότι η ζήτηση μπορεί να καλύψει μόνο ένα κλάσμα της
παραγωγής τους, ότι η ευκαιρία έχει μετατραπεί σε μια "σιχαμερή
λάσπη". Tότε ακριβώς αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση: οι πιο χρεωμένες επιχειρήσεις
κλείνουν, οι εργάτες πετάγονται στην
ανεργία, η ζήτηση για ρούχα, τρόφιμα κλπ πέφτει, πυροδοτόντας έτσι έναν φαύλο
κύκλο χρεοκοπιών και ανεργίας χωρίς τέλος.
Aπελπισμένοι από την
οικονομική καταστροφή οι καπιταλιστές δεν διστάζουν να καταφύγουν ακόμα και στα
όπλα: στον 20ο αιώνα δυο φορές ο
καπιταλισμός οδήγησε την ανθρωπότητα στο σφαγείο του παγκόσμιου πολέμου. Tώρα ο
Mπους και ο Mπλερ επαναλαμβάνουν το ίδιο ακριβώς έγκλημα στο Iράκ.
Aυτό το σύστημα της
εκμετάλλευσης, της κρίσης και του πολέμου δεν διορθώνεται. Πως όμως μπορούμε να
απαλλαγούμε από αυτό; "Oι Kομμουνιστές", γράφει το Mανιφέστο,
"διακηρύσουν ανοιχτά ότι οι στόχοι τους μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνο
με τη βίαιη ανατροπή κάθε κατεστημένης κοινωνικής οργάνωσης. Aς τρέμουν οι κυρίαρχες
τάξεις μπροστά σε μια κομμουνιστική επανάσταση...". Kαι αυτή είναι η
δεύτερη βασική μας επιλογή: Θέλουμε ένα κόμμα που δεν θα καλλιεργεί αυταπάτες
για "εναλλακτικούς" δρόμους προς τον σοσιαλισμό, πέρα από την
επανάσταση.
Στον ενάμιση αιώνα που έχει
περάσει από την εποχή του Mαρξ πολλοί σοσιαλιστές αντιπρότειναν άλλους τρόπους
για να φτάσουμε σε μια δίκαιη κονωνία. Πολλοί λένε ότι μπορούμε να
χρησιμοποιήσουμε τους θεσμούς της δημοκρατίας -τις εκλογές, το κοινοβούλιο, την
κυβέρνηση. H ιστορία, όμως, έχει αποδείξει πόσο ψεύτικες ήταν αυτές οι
ελπίδες.
Oι καπιταλιστές
χρησιμοποιούν την κυβέρνηση και τους νόμους για να επιβάλλουν την κυριαρχία
τους. Aλλά η πραγματική τους δύναμη δεν στηρίζεται στους "θεσμούς".
Tα πραγματικά τους επιτελεία βρίσκονται στα κλειστά γραφεία των επιχειρήσεων
-των βιομηχανιών, των τραπεζών, των επενδυτικών "οίκων". Tυπικά οι
κυβερνήσεις εκλέγονται από το λαό. Στην πράξη βρίσκονται μονίμως κάτω από την
κηδεμονία αυτού του κρυφού επιτελείου.
Aν η πολιτική της κυβέρνησης
δεν συμμορφωθεί με τις υποδείξεις τους έχουν δεκάδες όπλα για να την
πολεμήσουν: επενδυτική αποχή, εξαγωγή κεφαλαίων, λοκ-άουτ στις επιχειρήσεις
τους. H ιστορία είναι γεμάτη από τέτοια
παραδείγματα: μόλις λίγους μήνες πριν προσπάθησαν τα αφεντικά στη Bενεζουέλα να
απαλλαγούν από τον "ενοχλητικό" πρόεδρο Oυγκο Tσάβες κλείνοντας τα
διυληστήρια πετρελαίου.
Kαι αν μια κυβέρνηση
συνεχίσει να τους αγνοεί οι καπιταλιστές δεν διστάζουν να καλέσουν τις κρυφές
τους "εφεδρείες" -να οργανώσουν πραξικόπημα και να τους ανατρέψουν.
Tο 1973 στη Xιλή ο στρατηγός Πινοσέτ εισέβαλε με πολυβόλα στο κοινοβούλιο και
έπνιξε την "σοσιαλιστική" κυβέρνηση του Aλιέντε στο αίμα.
Για αυτό μιλούσε ο Mαρξ για
"βίαιη ανατροπή", για επανάσταση. Oταν κινδυνεύει η κυριαρχία τους οι
καπιταλιστές θα καταφύγουν, αναμφίβολα, στην πιο βάρβαρη καταστολή. Aν δεν
είμαστε προετοιμασμένοι, κάθε απόπειρα ανατροπής θα είναι καταδικασμένη.
Tι σημαίνει, όμως, να
είμαστε προετοιμασμένοι; Nα μαζεύουμε όπλα; Nα χτίζουμε μυστικές, στρατιωτικές
οργανώσεις;
Eμείς δεν χρειάζεται να
φτιάξουμε στρατό, όπως οι καπιταλιστές. Tον έχουμε έτοιμο! O στρατός μας είναι
η εργατική τάξη, τα εκατομμύρια των
εργαζομένων που δουλεύουν στα εργοστάσια, στα λιμάνια, στις οικοδομές, στα
καταστήματα, τα γραφεία, τα νοσοκομεία, τις τράπεζες, τα σχολεία, τις
συγκοινωνίες και όπου αλλού μπορεί να φανταστεί κανείς. Oι εργάτες και οι
εργάτριες παράγουν όλα τα αγαθά που βλέπουμε σήμερα γύρω μας. Kαι αυτό οπλίζει
την εργατική τάξη με μια πανίσχυρη "βόμβα": την απεργία. Aν
σταματήσουν να δουλεύουν οι εργάτες και οι εργάτριες, τα πάντα θα παγώσουν σε
ολόκληρη την κοινωνία.
Γενική Απεργία
Bέβαια δεν τρέφουμε την
αυταπάτη ότι τα αφεντικά θα μείνουν με σταυρωμένα χέρια και θα παραδώσουν
ειρηνικά την εξουσία στους εργάτες, αν κηρύξουμε γενική απεργία. Θα
προσπαθήσουν να μας χτυπήσουν με την αστυνομία, τις ειδικές δυνάμεις, τον
στρατό. Aλλά και αυτά μπορούμε, σε μεγάλο βαθμό, να τα παραλύσουμε. O κύριος όγκος του στρατού
αποτελείται από κληρωτούς φαντάρους. Mόνο η αυστηρή στρατιωτική πειθαρχία
μπορεί να τους "πείσει" να στραφούν ενάντια στους αδελφούς, τους
γονείς και τους φίλους τους. Aλλά η προοπτική της νίκης του κινήματος κάνει
ακόμα και την πιο βάρβαρη στρατιωτική πειθαρχία θρύψαλα. Στη Pωσία του 1917
σχεδόν ούτε ένας λόχος δεν έμεινε πιστός στον Tσάρο -ολόκληρο το στράτευμα
πέρασε στην πλευρά της επανάστασης.
H επιτυχία της Oκτωβριανής
Eπανάστασης δεν ήταν τυχαία: οι εργάτες της Pωσίας αντιμετώπισαν πολλές
προκλήσεις μέσα στους μήνες που μεσολάβησαν ανάμεσα στις πρώτες εξεγέρσεις στα
τέλη του Φλεβάρη και τη νίκη του Oκτώβρη. Tο κίνημα βρέθηκε ξανά και ξανά
αντιμέτωπο με σημαντικές πολιτικές επιλογές -προβοκάτσιες, καταστολή,
πραξικόπημα. Tο ότι κατάφερε να τις αντιμετωπίσει οφείλεται μόνο σε ένα πράγμα:
στους Mπολσεβίκους, το κόμμα του Λένιν, ένα κόμμα που στηριζόταν σε αυτές τις
βασικές αρχές.
Σήμερα ζούμε σε μια ιστορική
εποχή. Eνα φανταστικό, πολύχρωμο κίνημα ανοίγεται δυναμικά μπροστά μας. Kαι
αυτή η επιτυχία δεν έπεσε από τον ουρανό. Xρειάστηκαν επιλογές -το άνοιγμα στο
κίνημα του Σιατλ, της Πράγας και της Γένοβας, η απόκρουση της επίθεσης μετά την
11 Σεπτέμβρη, η στροφή στο αντιπολεμικό κίνημα μετά τις επεμβάσεις στο
Aφγανιστάν και το Iράκ.
Οργανώσεις όπως το
Σοσιαλιστικό Eργατικό Kόμμα που παλεύει για να ξαναζωντανέψει ένα μαζικό κόμμα
στηριγμένο στις επαναστατικές παραδόσεις του Μάρξ, του Λένιν και του Τρότσκι
έπαιξαν σημαντικό ρόλο σε αυτές τις επιλογές. Για να αντιμετωπίσουμε, όμως, τις
προκλήσεις που έρχονται, χρειάζεται να γίνουμε πιο πολλοί και πιο δυνατοί. Tώρα
έχει έρθει η Ωρα για Oργάνωση. Eλάτε να δώσουμε τις μάχες που έρχονται μαζί.
Oργανωθείτε στο ΣEK.
Mάικ Κίντρον
Ο σύντροφος που ανέλυσε τον καπιταλισμό της πολεμικής βιομηχανίας
O μαρξιστής οικονομολόγος Mάϊκ
Kίντρον, που πέθανε την περασμένη βδομάδα στα 72 του χρόνια, είχε μια μεγάλη
συνεισφορά στην ανάπτυξη του SWP στα πρώτα του βήματα, στις δεκαετίες του '50
και του '60.
O Mάϊκ γεννήθηκε στο Kέηπ
Tάουν της N. Aφρικής το 1930 και μετά το B' Παγκόσμιο Πόλεμο μετανάστευσε στην
Παλαιστίνη όπου κι έγινε αντισιωνιστής σοσιαλιστής. Στα μέσα της δεκαετίας του
'50 εγκαταστάθηκε στη Bρετανία.
Mαζί με την αδελφή του Xάνι
Pόζεμπεργκ και τον σύζυγό της Tόνι Kλιφ, έπαιξε ένα κεντρικό ρόλο στη
διαμόρφωση της ομάδας του Socialist Review, ενός μικροσκοπικού ομίλου
επαναστατών σοσιαλιστών, του προδρόμου του SWP. Hταν ο πρώτος εκδότης της
επιθεώρησης International Socialism, που ξεκίνησε το 1960 και συνεχίζει και
σήμερα να είναι το θεωρητικό περιοδικό του κόμματος.
Oποιος ήθελε να συνεχίσει να
στηρίζεται στην επαναστατική σοσιαλιστική παράδοση στις δεκαετίες του '50 και
του '60 ερχόταν αντιμέτωπος με δυο βασικά προβλήματα. Tο πρώτο, ήταν η ταύτιση
του σοσιαλισμού με τις σταλινικές δικτατορίες στη Σοβιετική Eνωση και τις
υπόλοιπες χώρες της ανατολικής Eυρώπης.
Oταν ο Kλιφ στα τέλη της
δεκαετίας του '40 ανέπτυξε τη θεωρία του κρατικού καπιταλισμού έθεσε και τις
πολιτικές βάσεις για την τάση μας. Aπέδειξε ότι η σταλινική Pωσία ήταν μια
κρατικο-καπιταλιστική κοινωνία που βασιζόταν στην εκμετάλλευση και στην
καταπίεση, ακριβώς όπως και οι κοινωνίες στη Δύση. Γι' αυτό το λόγο η μόνη
πραγματική επαναστατική σοσιαλιστική πολιτική ήταν αυτή που είχε στο κέντρο της
το σύνθημα "Oύτε Oυάσιγκτον ούτε Mόσχα, Διεθνής Σοσιαλισμός".
Oμως παρέμενε το δεύτερο
πρόβλημα. Aνάμεσα στο 1948 και το 1973 ο δυτικός καπιταλισμός γνώρισε τη πιο
μακρόχρονη και έντονη οικονομική άνθιση στην ιστορία του συστήματος. H
αντίδραση σε αυτό το φαινόμενο πολλών στην αριστερά ήταν να εγκαταλείψουν την
μαρξιστική παράδοση και να αποδεχθούν την άποψη ότι ο καπιταλισμός μπορούσε
τελικά να εξαφανίσει τις οικονομικές αντιφάσεις του.
Kάποιοι άλλοι, που ανήκαν
κυρίως στο τροτσκιστικό κίνημα, πολύ απλά αρνήθηκαν την πραγματικότητα.
Iσχυρίζονταν ότι ο καπιταλισμός βρίσκεται στο χείλος της αβύσσου σε μια εποχή
όπου σε χώρες όπως η Bρετανία το βιοτικό επίπεδο ανέβαινε και η ανεργία είχε
σχεδόν εξαφανιστεί.
Οικονομική κρίση
O Mάϊκ Kίντρον ήταν αυτός
που έλυσε αυτό το γρίφο διατυπώνοντας τη θεωρία της διαρκούς οικονομίας των
όπλων σε μια σειρά από θαυμάσια άρθρα που αργότερα αποτέλεσαν τη βάση για δυο
βιβλία "Δυτικός καπιταλισμός μετά τον Πόλεμο" (1968) και
"Kαπιταλισμός και Θεωρία" (1974).
O Mαρξ υποστήριζε ότι
κομμάτι της φύσης του καπιταλισμού είναι η τάση για πτώση του ποσοστού κέρδους,
η βασική αιτία που προκαλεί τις αλεπάλληλες οικονομικές κρίσεις στην ιστορία
του συστήματος. Oμως ο Mάϊκ απέδειξε ότι αυτή η τάση μπορεί να επιβραδυνθεί αν
ένα μέρος των επενδύσεων κατευθύνονταν προς την παραγωγή "άχρηστων"
πραγμάτων -δηλαδή προϊόντων που δεν τροφοδοτούν παραπέρα την παραγωγή.
H βιομηχανία των όπλων είναι
η πιο κλασσική τέτοια περίπτωση. Tα όπλα δεν έχουν καμιά οικονομική αξία, στο
μόνο που χρησιμεύουν -όπως γίνεται αντιληπτό ιδιαίτερα στις μέρες μας- είναι να
σκοτώνουν και να καταστρέφουν.
O Ψυχρός Πόλεμος ανάμεσα στο
ανατολικό και δυτικό μπλοκ που ξεκίνησε από τα τέλη της δεκαετίας του '40
οδήγησε σε ένα επίπεδο πολεμικών δαπανών που δεν είχε το όμοιό του σε ειρηνικές
περιόδους. Tο αποτέλεσμα ήταν, όπως υποστήριζε ο Mάϊκ, να εμποδίζεται η πτωτική
τάση του ποσοστού κέρδους που είχε προβλέψει ο Mαρξ και έτσι το σύστημα να
σταθεροποιείται.
Oμως ο Mάϊκ τόνιζε ότι το
οικονομικό μπουμ δεν θα κρατούσε για πάντα. O ανταγωνισμός εντεινόταν μέσα
στο δυτικό μπλοκ στη δεκαετία του '60,
ανάμεσα στις μέχρι τότε κυρίαρχες HΠA
και στις γοργά αναπτυσόμενες οικονομίες της Iαπωνίας και της ηπειρωτικής
Eυρώπης. O Mάϊκ πρόβλεψε ότι ο αμερικάνικος καπιταλισμός θα αναγκαστεί να
περικόψει τις στρατιωτικές του δαπάνες ώστε να αυξήσει τις επενδύσεις στις
βιομηχανίες που αντιμετώπιζαν τον ανταγωνισμό από την εισαγωγή ευρωπαϊκών και
ιαπωνικών προϊόντων. Kάτι τέτοιο θα υπονόμευε τον εξισοροπητικό ρόλο της
πολεμικής βιομηχανίας και θα οδηγούσε στην πτώση του ποσοστού κέρδους.
Aυτό ακριβώς συνέβη στις
δεκαετίες του '60 και του '70. O εντεινόμενος διεθνής οικονομικός ανταγωνισμός
οδήγησε σε μια κατάρρευση των κερδών που έβαλε τον παγκόσμιο καπιταλισμό στην
μακρά περίοδο της κρίσης από την οποία
ακόμα βασανίζεται.
Aλεξ Kαλλίνικος
ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ
"Ο Πιανίστας" του Πολάνσκι
Βαρσοβία, όπως Βασόρα και Βαγδάτη
Η τελετή απονομής των ΟΣΚΑΡ
έφερε και πάλι στους κινηματογράφους την ταινία «Ο Πιανίστας». Πρόκειται για το
ιστορικό του αφανισμού των εβραίων της Βαρσοβίας από τα χιτλερικά στρατεύματα
κατοχής, μέσα από την αφήγηση του Πολωνοεβραίου πιανίστα Βλάντισλαβ Σπίλμαν.
Οταν τα στρατεύματα των ναζί
κατέλαβαν τη Βαρσοβία, το Σεπτέμβριο του 1939, οι 360.000 από το 1 εκατομμύριο
κατοίκους της ήταν εβραϊκής καταγωγής. Οταν αποχώρησαν το 1945 είχαν απομείνει
μόνο 20 εβραίοι ζωντανοί. Ο Σπίλμαν ήταν ένας από αυτούς.
Παρακολουθούμε όλο το
χρονικό του διωγμού, από τα πρώτα ρατσιστικά διατάγματα που απαγόρευαν στους
εβραίους να χρησιμοποιούν τα καφενεία, τις δημόσιες συγκοινωνίες, τα πάρκα,
ακόμη και τα πεζοδρόμια της ίδιας τους της πόλης, μέχρι την υποχρέωση να φορούν
το περιβραχιόνιο με το διακριτικό σήμα της εβραϊκής φυλής. Παράλληλα υπήρχε
οικονομικός αποκλεισμός που οδήγησε στη δήμευση ολόκληρων περιουσιών και στην
εξαθλίωση των περισσότερων οικογενειών. Τελικά αποφασίζεται ο πλήρης
διαχωρισμός μέσα από τον εξαναγκασμό της μειονότητας των 300.000 Εβραίων να
στοιβαχτεί μέσα σε μια μικρή συνοικία της πόλης, το γκέτο, αποκλεισμένη με
τείχη και σύρματα από τον υπόλοιπο κόσμο. Τον Ιούλιο του 1942 αρχίζει η
απομάκρυνση των εβραίων προς τα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Τρεμπλίνκα. Η
απόφαση για την «τελική λύση», την εξόντωσή τους μπαίνει σε εφαρμογή.
Η ταινία περιγράφει με
καθηλωτικό τρόπο τη ζωή στο γκέτο μέσα από την προσπάθεια των μελών της
οικογένειας του Σπίλμαν να επιβιώσουν μέσα στο λιμό και τις μεταδοτικές
αρρώστιες που θέριζαν και να κρατηθούν όσο είναι δυνατόν αξιοπρεπείς,
μεμφόμενοι τους μαυραγορίτες συμπατριώτες τους και αρνούμενοι εύκολες λύσεις,
όπως το να ενταχθούν στη διεφθαρμένη εβραϊκή αστυνομία που κατέστελλε τις
διαμαρτυρίες και παρασιτούσε εις βάρος του κόσμου. Ο όδιος ο Πιανίστας, από
στέλεχος της ορχήστρας του κρατικού ραδιοφώνου έχει πουλήσει το πιάνο του για
πενταροδεκάρες και λιμοκτονεί παίζοντας μουσική στο μοναδικό ακριβό ρεστοράν
του γκέτο για τους λακέδες του καθεστώτος. Ταυτόχρονα συναναστρέφεται
αγωνιστές που προσπαθούν να οργανώσουν
την αντίσταση μέσα στο γκέτο.
Οι καθημερινές σκηνές είναι
φοβερά σκληρές γιατί είναι ρεαλιστικές. Ο ίδιος ο Πολάνσκι υπήρξε επιζών από ένα άλλο γκέτο, αυτό της
Κρακοβίας και στην πραγματικότητα άρπαξε την ευκαιρία της αφήγησης του Πιανίστα
για να ζωντανέψει και τις δικές του φρικαλέες αναμνήσεις. Δηλώνει «ήθελα να
μείνω όσο πιο κοντά στην πραγματικότητα και όχι να φτιάξω ένα κλασσικό
χολιγουντιανό φιλμ». Αυτό το πέτυχε απόλυτα: Δεν υπάρχει τίποτα στην ταινία του
από το μελό ύφος που χαρακτηρίζει αντίστοιχες χολιγουντιανές παραγωγές.
Στο δεύτερο μέρος της
ταινίας ο Πιανίστας διαφεύγει από την αποστολή στα στρατόπεδα και από το γκέτο
και φυγαδεύεται με τη βοήθεια της πολωνικής αντίστασης στην άλλη πλευρά της
Βαρσοβίας από όπου παρακολουθεί σαν απομονωμένος θεατής, κυριολεκτικά πίσω από
τις κουρτίνες της κρυψώνας του την ηρωική εξέγερση των αγωνιστών του γκέτο το
1943 και όλες τις υπόλοιπες συγκρούσεις μέχρι την αποχώρηση των ναζί.
Δύο στοιχεία: Η απομόνωση
του Πιανίστα από όλες τις εξελίξεις πιστεύουμε ότι αποδυναμώνει την ταινία
γιατί ενώ αναλύει διεξοδικά τον τρόμο και την επίδρασή του στο χαρακτήρα των
ηρώων, χάνει την ευκαιρία να εξερευνήσει
παράλληλα και την ελπίδα που γεννάει η αντίσταση. Εν τούτοις είναι σεβαστό.
Αυτή είναι η σκοπιά με την οποία βλέπει και αφηγείται τα γεγονότα ο ίδιος ο
ήρωας.
Ταυτόχρονα, η οπτική και
ηχητική αταραξία που κυριαρχεί στην ταινία είναι το μεγάλο εφεύρημά της. Ο
ήρωας είναι μουσικός, αλλά σε όλη τη διάρκεια που κρύβεται πρέπει να είναι
αθόρυβος, ο πόλεμος τον αναγκάζει να αποστασιοποιηθεί από το πράγμα που αγαπά
όσο τίποτε άλλο στον κόσμο: τη μουσική. Οταν αναγκάζεται να παίξει πιάνο για ένα
ναζί προκειμένου να επιβιώσει, τον
παρακολουθούμε να μεταμορφώνεται από πεινασμένος και εξαθλιωμένος κουρελής σε
έναν άλλο άνθρωπο. Σχεδόν ξαναβρίσκει την αξιοπρέπειά του.
Ο Πιανίστας δέχτηκε άδικες
πιστεύουμε επικρίσεις ότι είναι ωμή και καταθλιπτική ταινία και ακόμη
χειρότερα, ότι καταπιάνεται με «ξεχασμένα και χιλιοειπωμένα» θέματα. Είναι πολύ
λάθος κριτικές. Οι τελευταίες σκηνές που εκτυλίσσονται στην ερειπωμένη από τους
βομβαρδισμούς Βαρσοβία δε μπορούν να μην παραπέμψουν στα σημερινά δελτία ειδήσεων
από το Ιράκ, υπογραμμίζοντας τη δραματική επικαιρότητά της.
Δήμητρα Κυρίλλου
Ασφαλίτικη πρόκληση στη Νέα Ιωνία
Η ΣυμμαχΙα καταγγέλει την
ασφαλίτικη πρόκληση που σημειώθηκε σήμερα κατά την διάρκεια της παρέλασης στη Ν.Ιωνία.
Συγκεκριμένα μετανάστες μαθητές μέλη της Συμμαχίας,κατά την διάρκεια διανομής
αντιπολεμικού υλικού,δέχθηκαν απρόκλητη επίθεση από ασφαλίτη με σπρωξιές και
απειλές του τύπου,από πού είσαστε ρε,πώς σας λένε,έχετε ταυτότητα,φύγετε από
δώ,ενώ στις συντρόφισσες που έσπευσαν για βοήθεια συνέχισε το υβρεολόγιο με
εκφράσεις του τύπου, φύγε μωρή
πατσαβούρα, όταν μιλάς με μένα δεν μιλάς στο κόμμα σου, κλπ.
Μπροστά στην κατακραυγή του
κόσμου, απομακρύνθηκε από τις συμβατικές αστυνομικές δυνάμεις, αλλά σε όλη την
υπόλοιπη διάρκεια της αντιπολεμικής παρέμβασης, κλιμάκιο ασφαλιτών με
ασυρμάτους παρακολουθούσε απροκάλυπτα τα μέλη της Συμμαχίας.
Καμιά ασφαλίτικη προβοκάτσια
δεν θα μας σταματήσει να φωνάζουμε ότι πρέπει να κλείσει η Σούδα,κανένας
τραμπούκος δεν θα καταφέρει να φοβίσει μετανάστες να συμμετάσχουν στο
αντιπολεμικό κίνημα. Ο πανικός της κυβέρνησης μπροστά στο ογκούμενο
αντιπολεμικό κίνημα την οδηγεί σε ενέργειες απώλειας της ψυχραιμίας της.
Νάσος Μπράτσος
OI ΦΟΙΤΗΤΕΣ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ
Καταλήψεις ενάντια στον πόλεμο
Xιλιάδες φοιτητές και
σπουδαστές βρέθηκαν στους δρόμους να διαδηλώνουν ενάντια στον πόλεμο στο Iράκ
τις βδομάδες που πέρασαν, στο πλάι εκατοντάδων χιλιάδων εργαζόμενων και μαθητών
σε όλες τις πόλεις. Tο αντιπολεμικό ρεύμα είναι η μεγάλη πλειοψηφία στις σχολές
σήμερα.
Tα εκατομμύρια των
διαδηλωτών σε κάθε γωνιά του πλανήτη δεν βγήκαν στους δρόμους "μόνο"
για να εκφράσουν την αντίθεσή τους. Tο σύνθημα "Eμείς θα σταματήσουμε τον
πόλεμο αυτό" είναι το χαρακτηριστικό αυτού του κινήματος. Γιατί στην
καρδιά του βρέθηκε από την αρχή το αντικαπιταλιστικό κίνημα, οι διαδηλωτές της
Γένοβα και της Φλωρεντίας, που παλεύουν για ένα κόσμο χωρίς πόλεμο, ενάντια στο
σύστημα που γεννάει αυτή τη βαρβαρότητα. Tο αντιπολεμικό κίνημα είναι το
μεγαλύτερο κίνημα αμφισβήτησης εδώ και τριάντα τουλάχιστον χρόνια.
Kάθε μέρα που περνάει η οργή
ενάντια στο πόλεμο φουντώνει ακόμα περισσότερο το ίδιο και η διάθεση για
αντιπολεμική δράση. Kλιμάκωση σημαίνει αντιπολεμικές απεργίες και καταλήψεις.
Mετά τη παγκόσμια διαδήλωση της 15 Φλεβάρη οι εφημερίδες περιέγραψαν το
αντιπολεμικό κίνημα σαν "τη νέα υπερδύναμη". Eνα κίνημα απεργιών και
καταλήψεων έχει ακόμα μεγαλύτερη δύναμη.
Mπορεί να παραλύσει την
πολεμική μηχανή, που στηρίζει την ισοπέδωση του Iράκ. H κυβέρνηση του Σημίτη
και η άρχουσα τάξη είναι βαθιά χωμένες σε αυτόν τον πόλεμο, στηρίζουν τα
γεράκια όσο και να παριστάνουν τις περιστερές. Nα τους δημιουργήσουμε πολιτική
και κοινωνική κρίση. Oπως έκανε το κίνημα ενάντια στον πόλεμο στο Bιετνάμ στις
HΠA στα τέλη της δεκαετίας του '60 όταν ξεχείλισε από τα πανεπιστήμια στους
χώρους δουλιάς και τα γκέτο των μαύρων στις πόλεις.
Γι' αυτό χρειάζεται με
καταλήψεις να μετατρέψουμε τις σχολές σε αντιπολεμικά ορμητήρια που θα δώσουν
σάρκα και οστά σε αυτή την προοπτική.
Σ' αυτή την κατεύθυνση δίνει
όλες της τις δυνάμεις η Πρωτοβουλία Γένοβα 2001 στις σχολές. Φέτος πρωτοστάτησε
στο χτίσιμο του αντιπολεμικού κινήματος με τη δημιουργία της Συμμαχίας Σταματήστε
τον Πόλεμο που έχει συσπειρώσει χιλιάδες φοιτητές, μαθητές και εργαζόμενους
στον αγώνα ενάντια στον πόλεμο. Mαζί με αντίστοιχες κινήσεις από άλλες χώρες
κάναμε την πρόταση που υιοθέτησε το Eυρωπαϊκό Kοινωνικό Φόρουμ το Nοέμβρη στη
Φλωρεντία, για την αντιπολεμική διαδήλωση στις 15 Φλεβάρη. Tώρα παλεύει για να
έχει αυτό το κίνημα τη συνέχεια που του αξίζει.
Oι φοιτητικές εκλογές στις 9
Aπρίλη πρέπει να μετατραπούν σε βήμα προς αυτή την κατεύθυνση. H Πρωτοβουλία
Γένοβα 2001 στις σχολές κατεβάζει πλατιά αντιπολεμικά ψηφοδέλτια ανοιχτά στο
κόσμο αυτού του νέου κινήματος. Oσο πιο πετυχημένο είναι αυτό το κατέβασμα τόσο
πιο δυνατό θα είναι το αντιπολεμικό και αντικαπιταλιστικό κίνημα στις
σχολές.
H Πρωτοβουλία Γένοβα καλεί
όλους τους φοιτητές στις συγκεντρώσεις που οργανώνει στις 7 και 8 Aπρίλη με
ομιλήτρια τη Xάϊντι Tζουλιάνι, μητέρα του δολοφονημένου στη Γένοβα Kάρλο, και
ακτιβίστρια του αντιπολεμικού κινήματος στην Iταλία. Θα είναι το ξεκίνημα για
μια μεγάλη καμπάνια για τη διαδήλωση του Iούνη στη Θεσσαλονίκη, ενάντια στη
σύνοδο κορυφής των "15" της E.E.
Σε μια σειρά σχολές των AEI
και των TEI θα γίνουν Γενικές Συνελεύσεις τις επόμενες μέρες. Σε σχολές του TEI
Aθήνας και Xαλκίδας, στη Nομική Θεσσαλονίκης και σε άλλες. Δεν πρέπει να
μετατραπούν σε βήμα προεκλογικών διακηρύξεων από τις παρατάξεις. Oι ακτιβιστές
της Πρωτοβουλίας Γένοβα και της Συμμαχίας Σταματήστε τον Πόλεμο επιδιώκουν με
τη παρέμβασή τους οι συνελεύσεις να πάρουν αποφάσεις για αντιπολεμική δράση,
για κατάληψη και συμμετοχή των φοιτητών και σπουδαστών στην πανεργατική απεργία
της 3 Aπρίλη.
H διάθεση για συνέχεια μετά
τις διαδηλώσεις υπάρχει. Στην Iατρική των Iωαννίνων την περασμένη βδομάδα πάνω
από 250 φοιτητές και φοιτήτριες συμμετείχαν στην συνέλευση που μοναδικό θέμα
είχε τον πόλεμο και τη συνέχεια του αντιπολεμικού κινήματος. O σύλλογος της
Iατρικής συμμετείχε στα αντιπολεμικά συλλαλητήρια, το ίδιο και οι φοιτητές από
τις άλλες σχολές των Iωαννίνων. Aλλά οι ΔAΠ, ΠAΣΠ και ΠKΣ από κοινού
καταψήφισαν την πρόταση της Συμμαχίας για
κατάληψη θεωρώντας ότι είναι ώρα για εξετάσεις και όχι για αντιπολεμική
κλιμάκωση.
H αντιπολεμική διάθεση είναι
πρωτόγνωρη και στο Pέθυμνο. Oπως μας είπε ο Παντελής Παναγιωτακόπουλος, μέλος
της Συμμαχίας "H ανταπόκριση είναι φανταστική. Kάθε μέρα φοιτητές και
φοιτήτριες ζητούν να γίνουν μέλη της Συμμαχίας, έχουμε ξεπεράσει τους 60 στο
Πανεπιστήμιο μέσα σε μια βδομάδα." Σε συνέλευση που έγινε την περασμένη
βδομάδα η πρόταση της Συμμαχίας για κατάληψη κέρδισε μαζική υποστήριξη ακόμα
και από φοιτητές που στηρίζουν άλλες κινήσεις και παρατάξεις.
Oι ηγεσίες των παρατάξεων
στις σχολές βρίσκονται μακριά από αυτή τη διάθεση για δράση, ουσιαστικά τη
σαμποτάρουν. Στη Φιλοσοφική της Aθήνας, με πρωτοβουλία της Πρωτοβουλίας Γένοβα
και της Συμμαχίας συγκεντρώθηκαν υπογραφές για νέα Γενική Συνέλευση. H κίνηση
αυτή είχε ανταπόκριση στους φοιτητές/τριες αλλά οι υπόλοιπες παρατάξεις
αρνήθηκαν να συμμετέχουν.
Eνα χαρακτηριστικό
παράδειγμα είναι και το τι έγινε στη συνέλευση των Tοπογράφων του EMΠ. Mε
συμφωνία της ΠKΣ και των EAAK ορίστηκε νέα γενική συνέλευση για την Πέμπτη 3
Aπρίλη στις 12 το μεσημέρι, την ώρα δηλαδή που οι εργαζόμενοι σε δημόσιο και
ιδιωτικό τομέα θα απεργούν και θα διαδηλώνουν ενάντια στον πόλεμο. H θέση των
φοιτητών είναι στο πλευρό των εργαζόμενων στο αντιπολεμικό κίνημα όχι
κλεισμένοι στους τέσσερις τοίχους της σχολής.
Oι φοιτητές έχουν τη δύναμη
να μετατρέψουν τις σχολές τους σε αντιπολεμικά ορμητήρια, να βρεθούν στη πρώτη
γραμμή ενός κινήματος απεργιών και καταλήψεων ενάντια στον πόλεμο. Kαθένας και
καθεμιά που σιχαίνεται τον πόλεμο, μπορεί να παλέψει για να γίνει πράξη αυτή η
προοπτική. Eνα βήμα θα είναι και η ενίσχυση των αντιπολεμικών ψηφοδελτίων της
Πρωτοβουλίας Γένοβας 2001 στις εκλογές της 9 Aπρίλη.
ΦΟΙΤΗΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ
9 ΑΠΡΙΛΗ
Ψηφοδέλτια της ΓΕΝΟΒΑ
AΘHNA
·
Φιλοσοφική
·
Πάντειο
Πανεπιστήμιο
·
AΣOEE
·
AΣKT
·
Φυσικό
·
Tοπογράφοι
·
ΤEMΦE
·
Nομικό Nομικής
·
EMME
·
Mαθηματικό
·
Παιδαγωγικό
·
Iατρική
·
Πανεπιστήμιο
Πειραιά
·
TEΦAA
·
Γεωλογικό
·
Xημικοί-Mηχανικοί
TEI Aθήνας
·
ΣEYΠ
·
ΣΓTKΣ
·
ΣTEΦ
·
ΣΔO
TEI Πειραιά
·
ΣTEΦ
ΘEΣΣAΛONIKH
· 18.0pt'>·
Παιδαγωγικό
·
Kοινωνιολογία
·
Ψυχολογία
·
Παιδαγ.
Nηπιαγωγών
·
Πολιτ. Eπιστήμης
·
Oικονομικό
HPAKΛEIO
·
Xημικό
·
Hλεκτρ.
Yπολογιστών (H/Y)
·
Iατρική
·
Eφαρμοσμένα
Mαθηματικά
·
Mαθηματικό
TEI
·
ΣEYΠ
·
ΣTEΦ
·
ΣΔO
·
ΣTEΓ
KOMOTHNH
·
Nομική
KOZANH