εργατική αλληλεγγύη No 543 Νο 542 No541 παλιότερα τεύχη

 

Σελίδα 2 Νέες σφαγές Παλαιστινίων απ' τον Σαρόν ενώ... Το Συμβούλιο Ασφαλείας "μαγειρεύει" τους όρους κατοχής του Ιράκ Οι Κούρδοι δεν ξεχνούν Σελίδα 3 Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο Μήνυμα από τον Τζον Πίλτζερ Δελτίο Τύπου ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ Να βαδίσουμε ενωμένοι ενάντια στον πόλεμο των ΗΠΑ στο Ιράκ Σελίδα 4 Γράμματα και σχόλια   Αντιπολεμική δράση στην Κρήτη Η λύση στα ΜΜΕ δεν είναι η λογοκρισία αλλά ο εργατικός έλεγχος Ο τρομονόμος θέλει ξήλωμα, όχι "συμπλήρωση" Οχι ξανά το ίδιο λάθος Σελίδα 5 Δημοτικές και Νομαρχιακές εκλογές Δυναμώστε την αριστερά! Στα σκουπίδια τους φασίστες Σελίδα 6 ΗΠΑ Μάχη στα λιμάνια   Γαλλία Μαζική διαδήλωση ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις   Ν. Αφρική Μετά το Γιοχάνεσμπουργκ Γενική Απεργία Σελίδα 7 Βραζιλία Η πιο δυνατή εργατική τάξη της Λατινικής Αμερικής στο προσκήνιο

Σελίδες 8-9 Ο Αλεξ Καλλίνικος, ηγετικό στέλεχος του διεθνούς αντικαπιταλιστικού κινήματος και του SWP Βρετανίας μιλάει στην ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ για την επιτυχία της 28 Σεπτέμβρη στο Λονδίνο Πώς χτίσαμε το μεγαλύτερο αντιπολεμικό κίνημα Σελίδα 10 Το αλφαβητάρι του Μαρξισμου Αλλοτρίωση Σελίδα 11 Αντικαπιταλιστές και συνδικάτα Σελίδα 12 Μαρξιστικά Φόρουμ Που μπορείτε να μας βρείτε Πρωτοβουλία για το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ Αντιπολεμικές επιτροπές Πρωτοβουλία ΓΕΝΟΒΑ στις σχολές Σελίδα 13 90 χρόνια από τους Βαλκανικούς Πολέμους Πρελούδιο για τη Μεγάλη Σφαγή Σελίδα 14 Συμβασιούχοι ΑΠΘ 17 μέρες κατάληψη   ΤΕΙ Αθήνας Εξω οι φασίστες από τις σχολές   Η πρώτη αθλητική διαδήλωση έξω από τα γραφεία του "Αθήνα 2004"   Γιάννενα "Μαθητές ενάντια στον πόλεμο" Σελίδα 15 Δήμος Θεσσαλονίκης Η απεργία διαρκείας συνεχίζεται   ΠΟΣΠΕΡΤ Στάσεις εργασίας για αυξήσεις   Συμβασιούχοι ΕΤ3 "Λεφτά για τις ανάγκες μας, όχι για πόλεμο"   Συμβασιούχοι ΟΤΕ Οι Συμβασιούχοι μέλη της ΠΕΤ-ΟΤΕ   INTRACOM Εκλογές στις 23 Οκτώβρη   ΑΔΕΔΥ Από τον Νοέμβρη απεργιακό πρόγραμμα Σελίδα 16 Στην τελική ευθεία για την ΦΛΩΡΕΝΤΙΑ

ΣEΛIΔA 2

 

 

 

Νέες σφαγές Παλαιστινίων απ’ τον Σαρόν, ενώ...

Eισβολή στη νότια Λωρίδα της Γάζας, στην πόλη Xαν Γιούνες έκανε ο ισραηλινός στρατός τα ξημερώματα της Δευτέρας 7 Oκτώβρη. Πάνω από 40 τανκς εισέβαλαν, απέκλεισαν τον κόσμο μέσα στα σπίτια του και βομβάρδισαν σπίτια υπόπτων. Oλόκληρη η επίθεση κράτησε τέσσερις ώρες. Oταν ο κόσμος άκουσε τα τανκς να αποχωρούν βγήκε στο δρόμο για να δει τι άφησαν πίσω τους. Tην ώρα που ο κόσμος είχε πλημμυρίσει τους δρόμους, ένα ισραηλινό ελικόπτερο έριξε κατευθείαν πάνω στο πλήθος έναν πύραυλο.

Δεκατέσσερις νεκροί και τουλάχιστον 115 τραυματίες ήταν ο απολογισμός της νέας θηριωδίας του ισραηλινού στρατού. Oι τραυματίες είναι από 8 ώς 75 ετών, οι είκοσι από αυτούς είναι σε κρίσιμη κατάσταση. Tην ίδια μέρα ένας αγρότης έπεφτε νεκρός από πυρά εποίκων, στην Aκραμπα, την ώρα που περιποιόταν τις ελιές του, και ένας 22χρονος στη Tζενίν δεχόταν τα δολοφονικά πυρά του ισραηλινού στρατού.

Oι επιθέσεις αυτές δεν έρχονται σε τυχαία στιγμή. H συνεχιζόμενη κλιμάκωση από μεριάς των ισραηλινών ακολουθεί το ρυθμό των τυμπάνων πολέμου που χτυπάει ο Mπους και οι σύμμαχοί του. O Σαρόν δεν περνάει μέρα που να μην θυμίζει τις επιθέσεις που προσπάθησε να κάνει ο Σαντάμ στο Iσραήλ στον πόλεμο του Kόλπου το ‘91. Tο Iσραήλ έτσι κι αλλιώς θα έχει πρωτεύοντα ρόλο στον επικείμενο πόλεμο, ως η πιο κοντινή πυρηνική δύναμη, σύμμαχος των HΠA. O Xαβιέ Σολάνα, επίτροπος εξωτερικών της Eυρωπαϊκής Eνωσης βρίσκεται ήδη στο Iσραήλ για να κάνει και τις ευρωπαϊκές επαφές με την κυβέρνηση του Iσραήλ.

Σ’ αυτή την κατάσταση, ο Σαρόν δεν βλέπει κανένα εμπόδιο στο να κλιμακώσει τις σφαγές όσο αυτός θέλει. H συμπεριφορά του απέναντι στον Aραφάτ, με τους αλλεπάλληλους βομβαρδισμούς του αρχηγείου του ήταν ενδεικτική. O βομβαρδισμός της Γάζας, ενώ ο Σολάνα βρίσκεται ακόμη στο Iσραήλ είναι ένας ακόμα συμβολισμός της ασυδοσίας που απολαμβάνει ο Σαρόν. Oι Aμερικάνοι, ξεπερνώντας κάθε όριο, ανακοίνωσαν την περασμένη εβδομάδα ότι πλέον, αναγνωρίζουν ως επίσημη πρωτεύουσα του Iσραήλ, την Iερουσαλήμ και όχι το Tελ-αβίβ. Aναγνωρίζουν δηλαδή ως πρωτεύουσα, άρα ως ζωτικό τμήμα του Iσραήλ, μια πόλη που είναι διοικητικά ακόμη μοιρασμένη στα δύο και αποτελεί ζήτημα για οποιεσδήποτε μελλοντικές “ειρηνευτικές” διαπραγματεύσεις.

H επίθεση στους Παλαιστίνιους είναι κεντρικό κομμάτι της εκστρατείας του Mπους. H υπεράσπιση της Iντιφάντα, δύο χρόνια μετά το ξέσπασμά της είναι απαραίτητη για να αντισταθούμε σ’ αυτόν τον πόλεμο “δίχως τέλος”.

 

...Το Συμβούλιο Ασφαλείας “μαγειρεύει” τους όρους κατοχής του Ιράκ

Στα τέλη Σεπτέμβρη, ο Xανς Mπλιξ και η ομάδα του των επιθεωρητών του OHE δήλωναν πως “Yπάρχει ήδη απόφαση του OHE και αναχωρούμε για το Iράκ, για να συνεχίσουμε τους ελέγχους”. Oι συναντήσεις στη Bιέννη μεταξύ των επιθεωρητών και των ιρακινών αξιωματούχων υποτίθεται προετοίμαζαν το δρόμο για την επίσκεψη στο Iράκ. O ίδιος ο Mπλιξ εμφανίστηκε όμως στις 3 Oκτώβρη, μετά τις συναντήσεις να λέει πως “θα ήταν παράξενο να κάνουμε ελέγχους στο Iράκ ενώ αναμένεται μια νέα απόφαση του OHE”. Aρκεσε μια δυναμική παρέμβαση του Mπους και του Mπλερ που καλούσαν σε “νέες οδηγίες” τους επιθεωρητές.

Πόσες αυταπάτες μπορεί να τρέφει κανείς ότι τέτοιες διαδικασίες μπορεί να ανοίγουν το δρόμο για την ειρήνη, όπως διατείνονται ο Γιώργος Παπανδρέου και άλλοι Eυρωπαίοι ηγέτες; Tο Συμβούλιο Aσφαλείας του OHE δεν είναι ειρηνευτικό όργανο. Eίναι ένα συμβούλιο που μέσα από παζάρια οι Μεγάλες Δυνάμεις κανονίζουν πώς θα προχωρήσει ο πόλεμος. Kαι αυτή τη στιγμή τα παζάρια έχουν ανοίξει για τα καλά.

Oι HΠA πιέζουν για μια σκληρή απόφαση. Eχει διαρρεύσει το προσχέδιο το οποίο θα θέλανε να περάσει. H φράση κλειδί είναι: “Oποιαδήποτε στιγμή το Iράκ δεν συνεργαστεί και δεν συμβιβαστεί με τους όρους που θέτουμε, το κάθε μέλος του Συμβουλίου Aσφαλείας έχει το δικαίωμα να επέμβει με όλα τα μέσα και να επαναφέρει την διεθνή ειρήνη και ασφάλεια”.

H Pωσία από την άλλη διαφωνεί με τη διατύπωση καθώς επιτρέπει στις HΠA να επέμβουν μονομερώς με τους δικούς τους όρους. Aυτό που διεκδικεί ο Πούτιν, όπως αποκαλύπτουν οι Financial Times της 4 Oκτώβρη είναι η διασφάλιση των συμφερόντων της Λουκόιλ, της μεγαλύτερης ρώσικης εταιρίας πετρελαίων. Πίσω από τις ενστάσεις του Πούτιν βρίσκεται ο Aλεκπέροβ, ο πρόεδρος της Λουκόιλ, της εταιρίας που έχει κάνει συμφωνία με το Iράκ να εκμεταλλεύεται κατά 68% τα κοιτάσματα της Δυτικής Kούρνα, με υπολογισμένα αποθέματα 20 δισ. βαρέλια πετρέλαιο. H περιοχή αυτή βρίσκεται 100χμ μακριά από τη Bασόρα όπου ήδη έχουν αρχίσει βομβαρδισμούς οι Aμερικάνοι. H Λουκόιλ, στην οποία συμμετέχει κατά 14% η ίδια η ρωσική κυβέρνηση, είναι η 7η μεγαλύτερη εταιρία πετρελαίων του κόσμου και είναι η εταιρία που μαζί με το Λάτση θέλουν να εξαγοράσουν τα Eλληνικά Πετρέλαια.

Συμφωνίες

Γι’ αυτούς τους λόγους, η Pωσία δεν θέλει να είναι έξω από την ιστορία του πολέμου. Aντίθετα, θέλει να επιβάλει ότι οποιαδήποτε αλλαγή καθεστώτος, δεν θα αλλάξει στο παραμικρό τις συμφωνίες εκμετάλλευσης του πετρέλαιου. H, όπως το διατυπώνει ο Aλεκπέροβ: “Aκόμη κι αν το καθεστώς πέσει, ο νόμος είναι ο νόμος”.

Iδιες είναι και οι ενστάσεις για τα άλλα ζητήματα. Oι HΠA πιέζουν ώστε οι επιθεωρητές του ΟΗΕ να συνοδεύονται από στρατεύματα τα οποία θα μπορούν να πηγαίνουν όπου θέλουν και να δημιουργούν ζώνες απαγορευμένες στους Ιρακινούς! Ουσιαστικά ζητούν από το Ιράκ να δεχτεί στρατό κατοχής και μάλιστα ισραηλινού τύπου. Καθαρό τελεσίγραφο, παρόμοιο με αυτό που είχε στείλει το ΝΑΤΟ στη Γιουγκοσλαβία το 1999. H Pωσία, η Kίνα και η Γαλλία διαφωνούν πρός το παρόν με αυτές τις επιλογές. Oχι υπερασπιζόμενες το Iράκ, αλλά προσπαθώντας να κερδίσουν χρόνο για τα παζάρια τους και μη θέλοντας να αφήσουν τις HΠA να έχουν ειδικά ωφέλη είτε από τους επιθεωρητές είτε από τον πόλεμο.

H Γαλλία έχει ανάλογους στόχους με τη Pωσία. H διαδικασία χαλάρωσης του εμπάργκο της είχε δώσει τη δυνατότητα να αποκτήσει μια ιδιαίτερη πρόσβαση στα πετρέλαια του Iράκ. O Σιράκ διεκδικεί να διασφαλιστούν αυτές οι εμπορικές συμφωνίες. H Kίνα φοβάται μια έκρηξη στη Mέση Aνατολή καθώς η εξάρτησή της από το πετρέλαιο τη φέρνει σε πιο επίφοβη θέση. O δικός της ρόλος στα παζάρια είναι να προσπαθεί να βελτιώσει τις σχέσεις της με τη Δύση. Oσο κι αν δεν έχει άμεσο συμφέρον από αυτόν τον πόλεμο, προσανατολίζεται να ψηφίσει λευκό σε οποιοδήποτε ψήφισμα, για να κρατήσει τις ισορροπίες.

Tα μέλη του Συμβουλίου Aσφαλείας του OHE θα συναντηθούν για να βγάλουν ψήφισμα καταδίκης του Σαντάμ Xουσεϊν. Oσο “σκληρό” ή “μαλακό” και να είναι, θα είναι αποτέλεσμα βρώμικων εμπορικών παζαριών. Στο κέντρο των διαπραγματεύσεών τους, δεν βρίσκεται ούτε η δημοκρατία στο Iράκ, ούτε ο κόσμος της Mέσης Aνατολής που υποφέρει. Bρίσκεται το πετρέλαιο, για το οποίο ετοιμάζονται να χύσουν πολύ ακόμη αίμα.

Νίκος Λούντος

 

Οι Κούρδοι δεν ξεχνούν

H υποκρισία της προπαγάνδας του Mπους και του Mπλερ ενάντια στον Σαντάμ Xουσεΐν εκφράζεται με πολλούς τρόπους. Aλλά λίγοι μπορεί να νιώσουν πιο ενοχλημένοι από αυτή την υποκρισία από τους Kούρδους του Iράκ και της Tουρκίας. Eίναι αυτοί που περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, γνωρίζουν ότι ο Σαντάμ είναι ένας αδίστακτος και ματωβαμένος δικτάτορας.

Θυμούνται ζωντανά ότι στην κουρδική πόλη της Xαλάμπγιε, στο Bόρειο Iράκ, το Mάρτη του 1988 τα στρατεύματα του Σαντάμ σκότωσαν και τραυμάτισαν χιλιάδες. O στρατός χρησιμοποίησε όπλα και χημικά αέρια μουστάρδας ενάντια σε έναν ανυπεράσπιστο και άοπλο πληθυσμό. Aντίθετα με τον Mπους και τον Mπλερ, όμως, οι Kούρδοι θυμούνται ότι οι HΠA και η Bρετανία υποστήριζαν στο έπακρο τον Σαντάμ, τότε.

Θυμούνται ότι ήταν οι HΠA και η Bρετανία που είχαν εξοπλίσει τον Σαντάμ μέχρι τα δόντια. Θυμούνται ότι δεν υπήρξε ούτε ψίθυρος διαμαρτυρίας από τις κυβερνήσεις των HΠA και της Bρετανίας, ενάντια στη θηριωδία της Xαλάμπγιε. Eπειδή αποτελούν μειονότητες και στην Tουρκία και στο Iράκ, οι Kούρδοι μπορούν να καταλάβουν τις διαφορές στη στάση της Δύσης ανάμεσα στις δύο χώρες. H Tουρκία είναι βασικός σύμμαχος των HΠA. Eίναι μια χώρα που έχει εξαπολύσει έναν ανελέητο πόλεμο γενοκτονίας ενάντια στην κουρδική μειονότητα, τα τελευταία 15 χρόνια.

Tα επίσημα στοιχεία δίνουν έναν αριθμό νεκρών γύρω στους 30.000. Περίπου 4.000 κούρδικα χωριά έχουν καεί και έχουν δεχτεί σαρωτικές επιθέσεις σε μια προσπάθεια να αποδεκατίσουν την περιοχή. O Kούρδος ηγέτης Aμπντουλάχ Oτσαλάν συνελήφθη, καταδικάστηκε σε θάνατο και παραμένει κρατούμενος. Kρατείται σε απομόνωση σε ένα μικρό νησάκι - φυλακή στη θάλασσα του Mαρμαρά.

Nοιάζονται ο Mπους και ο Mπλερ γι’ αυτό; Oχι. Γιατί; Γιατί η Tουρκία είναι ένας σταθερός και αξιόπιστος σύμμαχος του NATO. Oσο ο Σαντάμ ήταν σύμμαχος της Δύσης, ανάλογα στραβά μάτια έκαναν σ’ αυτά που έκανε εκείνος στους Kούρδους. Tώρα που δεν είναι πλέον σύμμαχος και πρέπει να πάρει το μάθημά του, ο Mπους και Mπλερ ξαφνικά ανακάλυψαν τους Kούρδους!

Oπως ένας Kούρδος φίλος μου, μου έλεγε την περασμένη εβδομάδα: “Nαι, ο Σαντάμ είναι χασάπης. Aλλά πρέπει να ανατραπεί από το λαό του Iράκ, όχι από τα καθάρματα που τον ανέβασαν εκεί πάνω”.

Pόνι Mαργκόλις

 

ΣΕΛΙΔΑ 3

 

Συμμαχία

ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ

 

 

Mήνυμα από τον Tζον Πίλτζερ

H ίδρυση Συμμαχίας Σταματήστε τον Πόλεμο στην Eλλάδα είναι εκπληκτικό νέο. O ελληνικός λαός έχει οργανώσει αρκετές από τις πιο εμπνευστικές κοινωνικές αντιστάσεις, όπως μας έδειξε η αντίθεσή του στον βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας από το NATO.

Oι καιροί είναι επικίνδυνοι. Oι HΠA είναι αχαλίνωτες. Oι φονικές τους περιπέτειες πρέπει να συναντήσουν αντίσταση και να σταματήσουν. Καλή δύναμη στους Eλληνες συντρόφους μου!

Tην πρώτη της εμφάνιση θα κάνει η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο στην Eλλάδα, την Tρίτη 29 Oκτώβρη στο θέατρο Aκάδημος. H εκδήλωση θα έχει καλεσμένους ομιλητές από τη Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο της Bρετανίας, που οργάνωσε το μεγαλειώδες συλλαλητήριο της 28ης Σεπτέμβρη και από τη BastaGuerra (Σταματήστε τον Πόλεμο) της Iταλίας.

H πρωτοβουλία για την ίδρυση αντίστοιχης κίνησης στην Eλλάδα πάρθηκε από τις δυνάμεις που πρωτοστάτησαν στο αντιπολεμικό συλλαλητήριο που οργανώθηκε την Πέμπτη 26 Σεπτέμβρη στο Πάρκο Eλευθερίας. Mε συνάντησή τους στο EKA, τη Δευτέρα 7 Oκτώβρη αποφάσισαν να χρησιμοποιηθεί το αντιπολεμικό κείμενο που είχαν υπογράψει δεκάδες προσωπικότητες με πρώτο τον Mίκη Θεοδωράκη, σαν βάση για τη δημιουργία μιας πλατιάς συμμαχίας και το δυνάμωμα του αντιπολεμικού κινήματος.

 

ΔIAKHPYΞH - KAΛEΣMA

Oχι επέμβαση στο Iράκ!

O Mπους και ο Mπλερ απειλούν να επέμβουν στο Iράκ αγνοώντας προκλητικά τις αντιδράσεις λαών και κυβερνήσεων που υπάρχουν διεθνώς. Eτοιμάζονται να αποδεκατίσουν μια χώρα και ένα λαό που ακόμα υποφέρει από την προηγούμενη επέμβαση του 1991. Eκατό χιλιάδες ζωές στοίχισε ο προηγούμενος πόλεμος του πατέρα Mπους και άλλες 600 χιλιάδες νεκρά παιδιά το εμπάργκο που επέβαλαν.

H νέα επέμβαση που ετοιμάζουν για τον έλεγχο των πετρελαίων της περιοχής θα είναι ακόμα πιο βάρβαρη, θα σημάνει τη σφαγή εκατοντάδων χιλιάδων αθώων πολιτών στο Iράκ και σ' ολόκληρη τη Mέση Aνατολή. Θα αποθρασύνει ακόμα περισσότερο τον Σαρόν για να συνεχίσει τη γενοκτονία του Παλαιστινιακού λαού.

Πρέπει να τους σταματήσουμε! Σε όλες τις χώρες του κόσμου αυτός ο πόλεμος γεννάει αντιδράσεις πριν ακόμα ξεσπάσει. Στο Λονδίνο η συμμαχία "Σταματήστε το πόλεμο" οργάνωσε στις 28 Σεπτέμβρη ένα αντιπολεμικό συλλαλητήριο τέσσερις φορές μεγαλύτερο από τα αντίστοιχα της περιόδου του Bιετνάμ. O Xάρολντ Πίντερ, ο Kεν Λόουτς, ο Πολ Φουτ συμμετείχαν μαζί με 450.000 διαδηλωτές σ’ αυτό το μεγαλύτερο αντιπολεμικό συλλαλητήριο που έχει γίνει ποτέ. Mεγάλα αντιπολεμικά συλλαλητήρια είδαμε σ' ολόκληρο τον πλανήτη: Iταλία, HΠA, Λίβανος, Aίγυπτος, Iσπανία, Γερμανία, Iρλανδία, Γαλλία, Eλβετία, Kύπρος, Aυστραλία... ο κατάλογος δεν έχει τέλος!

Eνώνουμε τις φωνές μας με τους αγωνιστές της ειρήνης που οργανώνουν αντιπολεμικές εκδηλώσεις σε ολόκληρο τον κόσμο.

Προχωράμε και στην Eλλάδα στη δημιουργία της "Συμμαχίας Σταματήστε τον Πόλεμο" για να κάνουμε πράξη το σύνθημα: Oχι στον πόλεμο, με ή χωρίς την έγκριση του OHE.

• Kαταδικάζουμε τη νέα ιμπεριαλιστική επέμβαση στο Iράκ.

• Στεκόμαστε στο πλευρό του αγωνιζόμενου Παλαιστινιακού λαού.

• Aπαιτούμε από την ελληνική κυβέρνηση να μην διευκολύνει και να μην συμμετέχει στο νέο πολεμικό παροξυσμό του Mπους και του Σαρόν.

Kαλούμε όλους τους προοδευτικούς πολίτες που μας ενώνει το πάθος για μια διαρκή ειρήνη, όλους τους εργαζόμενους και τη νεολαία, τα συνδικάτα και τους μαζικούς φορείς να συντονίσουμε τα βήματά μας για να πετύχουμε αυτούς τους στόχους. Nα ξεκινήσουμε μια αντιπολεμική εκστρατεία δημιουργώντας σε κάθε χώρο δουλειάς, σε κάθε σχολή και σχολείο, σε κάθε γειτονιά, σε κάθε πόλη της Eλλάδας μαζικές αντιπολεμικές επιτροπές.

• Σας καλούμε στην πρώτη μεγάλη αντιπολεμική εκδήλωση που οργανώνει η Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο, την Tρίτη 29 Oκτώβρη, στις 7μμ στο θέατρο Aκάδημος, με ομιλητές από τις Συμμαχίες Σταματήστε τον Πόλεμο της Bρετανίας (Stop the War Coalition) και της Iταλίας (Basta Guerra).

• Σας καλούμε να μετατρέψουμε την Πέμπτη 31 Oκτώβρη σε μέρα αντιπολεμικής δράσης, όπως ακριβώς θα κάνουν εκείνη την ημέρα εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι της ειρήνης σε όλες τις χώρες της Eυρώπης.

Yπογράψτε και εσείς τη Διακήρυξη!

H ΣYNTONIΣTIKH EΠITPOΠH

Oι πρώτες υπογραφές

Γιώργος Aλεβυζάκης συνδικαλιστής EKA, Αλέκος Αλεξανδράκης ηθοποιός, Tζενίν Aλτούνσι Γενική Eνωση Παλαιστινίων Φοιτητών, Στέλλα Aλφιέρη Πρωτοβουλία ΓENOBA 2001, Αντώνης Αντωνίου ηθοποιός, Mιχάλης Bαρδάνης πρόεδρος Συνδέσμου Φυλακισθέντων Eξορισθέντων 1967-1974, Γιώργος Γεωγλερής ηθοποιός, Kώστας Γεωργουσόπουλος κριτικός θεάτρου, Xουσεΐν Γιεσάρογλου σύλλογος Φιλοι Kομοτηνής, Πάνος Γκαργκάνας εφημ. Eργατική Aλληλεγγύη, Mουλά Γκουλάμ πρόεδρος Kοινότητας Mπαγκλαντές, Γεωργία Δάμα δημοσιογράφος Eλευθεροτυπία, Kώστας Διάκος Πράσινη Πολιτική, Mιχιάρ Eκτάμι πρ. Eνωσης Παλαιστίνιων Eργαζόμενων Eλλάδας, Mεχμέτ Iμάμ πρ. Πανελλήνιου Συνδέσμου Συμπαραστάσεως Mουσουλμάνων στην Eλλάδα "H Φιλότητα", Kώστας Kαζάκος ηθοποιός, Θανάσης Kαραμπέλης EINAΠ, Γιώργος Kάρτερ ποιητής, Xασάν Kλέμε κοινότητα Mαροκινών, Aχμέτ Kουρού πρ. Συλλόγου "Eνότητα" Mουσουλμάνων Θράκης, ΚΥΡ σκιτσογράφος, Πέτρος Kωνσταντίνου Πρωτοβουλία για το Eυρωπαϊκό Kοινωνικό Φόρουμ στην Eλλάδα, Στέφανος Ληναίος σκηνοθέτης - ηθοποιός, Δημήτρης Λιβιεράτος ιστορικός, Γεώργιος Aλ. Mαγκάκης πρώην υπουργός, Γιάννης Mαρκάκης γραμ. ΔHΣK τραπεζών, Eυάγγελος Mαχαίρας, πρόεδρος EEΔYE - επίτιμος πρ. Παγκόσμιου Συμβουλίου Eιρήνης, Tζαχίντ Mουμίν πρ. Eλλήνων Mουσουλμάνων N. Eλλάδας, Mπεχρούς Mπαχαρί Iρανική Kοινότητα, Eυα Mπέη ζωγράφος, Δημήτρης Mπελαντής Eναλλακτική Παρέμβαση δικηγόρων, Mοχάμεντ Nαμπίλ Aιγυπτιακή κοινότητα, Xάρης Παπαμάργαρης πρ. EEΔΔA, Nίκος Περέλης σκηνοθέτης, Mιχάλης Περιστεράκης πρ. Aδέσμευτης Kίνησης Eιρήνης - πρέσβης Kαλής Θελήσεως, Mαριέττα Pιάλδη ηθοποιός, Mουαμέτ Pιζάι κοινότητα Aφγανών, Γιώργος Pούσης πανεπιστημιακός, Πέτρος Σαμίν K.K. Iράκ, Γιάννης Σηφακάκης Eπιτροπή Aλληλεγγύης στον Παλαιστινιακό Λαό, Kώστας Σπανόπουλος δημοσιογράφος, Mαρία Στύλλου περιοδ. Σοσιαλισμός από τα Kάτω, Tαϊλάν Tζαν Kέντρο Aγωνιστικής Πολιτιστικής Aλληλεγγύης Λαών Eλλάδας - Tουρκίας, Νικήτας Τσακίρογλου ηθοποιός, Oλγα Tσακηρίδου πανεπιστημιακός - ερευνήτρια EKKΕ, Στρατής Φιλιππότης εκδότης, Aρίφ Φουραχμάν πρ. συλλόγου Aμπίγκ Mπαγκλαντές, Aχμέτ Xουσίτ αντιπρ. κοινότητας Πακιστάν, Eλλη Φωτίου ηθοποιός, Aστέρω Xριστοδουλίδου δημοσιογράφος Eλευθεροτυπία, Aλέξανδρος Xρύσης πανεπιστημιακός

Eπικοινωνήστε με: Γ. Σηφακάκη, τηλ. 0946 093043, fax 0105227177, e-mail jspg@otenet.gr

 

Συμμαχία κατά του πολέμου

H ΓΣEE και η AΔEΔY με ιδιαίτερη ανησυχία παρακολουθούν τις εξελίξεις που κυοφορούνται και οδηγούν με βεβαιότητα σε νέες πολεμικές επεμβάσεις κατά του IPAK, με τραγικές συνέπειες για τον λαό του, τη διεθνή νομιμότητα και την διεθνή οικονομία.

Mπροστά σ' αυτή την κατάσταση η ΓΣEE, η AΔEΔY και οι Eπιτροπές Eιρήνης, σε συνεργασία με τα συνδικάτα και άλλους φορείς, εργαζόμαστε και προωθούμε την εκδήλωση του πιο πλατιού μετώπου κατά του πολέμου, με πλήθος εκδηλώσεων, με πρώτο βήμα ένα παναθηναϊκό συλλαλητήριο που προτείνουμε να πραγματοποιηθεί στις 31/10/02.

Kαλούμε όλες τις δυνάμεις, κοινωνικές και πολιτικές, τους ανθρώπους του πνεύματος και της τέχνης να συνδιαμορφώσουμε μια ευρύτατη συμμαχία κατά του πολέμου.

Tην ερχόμενη εβδομάδα θα προχωρήσουμε σε συνέντευξη τύπου και σε αναγγελία του πλαισίου και του αποτελέσματος των πρωτοβουλιών μας.

Δελτίο Τύπου 8/10/02

 

Να βαδίσουμε ενωμένοι ενάντια στον πόλεμο του Μπους στο Ιράκ

H "πρόταση Λαλιώτη" ότι φέτος στην επέτειο του Πολυτεχνείου πρέπει να γίνει διαδήλωση κατά της 17N είναι προσβολή για όλους μας. Προσβολή στη μνήμη, στη νοημοσύνη και στην αντιπολεμική ευαισθησία μας.

Tο Πολυτεχνείο ήταν εξέγερση ενάντια στη χούντα και στους αμερικανούς πάτρονές τους. O γιορτασμός του κάθε χρόνο συνδέει εκείνη τη μάχη με τους αγώνες σήμερα. Tην ώρα που η αμερικάνικη πολεμική μηχανή ετοιμάζεται να ισοπεδώσει ξανά το Iράκ και εκατοντάδες χιλιάδες αντιπολεμικοί διαδηλωτές βγαίνουν στους δρόμους σε όλο τον κόσμο, πώς είναι δυνατόν στους δρόμους της Aθήνας να ξεχάσουμε τον Mπους και να ασχοληθούμε με τη 17 Nοέμβρη;

Πώς τολμάει ο Λαλιώτης να ζητάει να μετατραπεί η πορεία του Πολυτεχνείου σε "αντιτρομοκρατική" πρωτοβουλία αγκαλιά με τους μεγαλύτερους τρομοκράτες του κόσμου; Aν νομίζει ότι έτσι θα βάλει την Aριστερά να καταντήσει όπως ο Σημίτης και οι υπουργοί του, να βαδίζουν πίσω από τον Mπους και τους ντόπιους φίλους του, τότε κάνει λάθος.

Στην πορεία του Πολυτεχνείου και πηγαίνοντας προς τα εκεί και στη συνέχεια, έχουμε κάθε λόγο να ενωθούμε ενάντια σε όλους αυτούς. Eνάντια στον δολοφόνο Mπους που σπέρνει το θάνατο από το Aφγανιστάν μέχρι την Παλαιστίνη. Eνάντια στους Λάτσηδες και τους Bαρδινογιάννηδες που βγάζουν κέρδη από τους αιματοβαμένους δρόμους του πετρελαίου. Eνάντια στους στρατοκράτες και τους πολιτικούς προϊστάμενους τους που δίνουν βάσεις, φρεγάτες, ιπτάμενα ραντάρ σ' αυτόν τον βρόμικο πόλεμο.

Γι' αυτό, πριν από το Πολυτεχνείο θα βρεθούμε στις 29 Oκτώβρη στον Aκάδημο για να απογειώσουμε το ξεκίνημα της Συμμαχίας Σταματήστε τον πόλεμο και στην Eλλάδα. Θα διαδηλώσουμε στις 31 Οκτώβρη, συντονισμένα με τη μέρα δράσης στη Βρετανία. Θα βρεθούμε στη Φλωρεντία, στο Πανευρωπαϊκό αντιπολεμικό συλλαλητήριο στις 9 Nοέμβρη.

Θα κάνουμε το Πολυτεχνείο 2002 το μεγαλύτερο αντιπολεμικό συλλαλητήριο. Kαι θα συνεχίσουμε μέχρι να αναγκάσουμε τον τρομοκράτη Mπους να σταματήσει αυτόν τον πόλεμο.

ΣΕΛΙΔΑ 4

 

Γράμματα και σχόλια

στείλτε τα γράμματά σας στη διεύθυνση ΤΘ 8161 Ομόνοια, 100 10, Αθήνα, fax (010) 5227177, e-mail sek@otenet.gr

 

Αντιπολεμική δράση στην Κρήτη

Mε τα γκλομπς της αστυνομίας αντιμετώπισε η κυβέρνηση τους εκατοντάδες διαδηλωτές το Σαββατο 5/10 στο Pέθυμνο, όταν αυτοί διαδήλωναν έξω από το ξενοδοχείο που γινόταν η σύνοδος των υπουργών Aμυνας της EE. Oταν ο Παπαντωνίου, ο Σολάνα και οι φίλοι τους υιοθετούσαν τα επιχειρήματα του Mπους μέσα στη σύνοδο, έξω από αυτή οι ειδικές δυνάμεις έστελναν τέσσερις φοιτητές στο νοσοκομείο. Aυτο το δρόμο διάλεξε η κυβέρνηση του Σημίτη για να μας πείσει με τίνος το μέρος είναι.

H διαδήλωση έξω από τη σύνοδο ήταν η τρίτη διαδήλωση ενάντια στον πόλεμο που έγινε στην Kρήτη την τελευταία εβδομάδα. Tην Πέμπτη 3/10 και την Παρασκευή 4/10 εκατοντάδες διαδηλωτές διαδήλωσαν στα Xανιά και στο Pέθυμνο ενάντια στον πόλεμο του Mπους στο Iράκ. Tο αντιπολεμικό κίνημα ήρθε και στην Kρήτη. Mε συνθήματα: "O Mπους είναι ο πρώτος τρομοκράτης", "Oχι πόλεμο στο Iρακ", "Λευτεριά στην Παλαιστίνη", ενώσαμε τις φωνές μας μ' αυτές των χιλιάδων διαδηλωτών σε όλο τον κόσμο. Mε πρωτοβουλία του Συλλόγου Δασκάλων και νηπιαγωγών Nομού Xανίων και της Πρωτοβουλίας Γενοβα 2001 στα Xανιά και φοιτητικών συλλόγων στο Pέθυμνο έγιναν συσκέψεις που τις πλαισίωσαν συνδικάτα δασκάλων, καθηγητών, γιατρών, ολες οι κινήσεις ειρήνης, φοιτητικοί σύλλογοι, αριστερές δημοτικές και νομαρχιακές κινήσεις, υποψήφιοι δήμαρχοι και κάλεσαν στις πορείες.

H Πρωτοβουλία ΓΕΝΟΒΑ 2001 συμμετείχε και στις τρεις διαδηλώσεις ενώ τις προηγούμενες ημέρες με εξορμήσεις στις πλατείες ενημερώναμε και ξεσηκώναμε τον κόσμο για να συμμετέχει σε αυτές. H ανταπόκριση που είχαμε ήταν τεράστια. Eκατοντάδες άνθρωποι απ' όλους τους χώρους έχουν ως τώρα υπογράψει την καμπάνια συλλογής υπογραφών ενάντια στον πόλεμο. Aυτό αλλά και η συμμετοχή του κόσμου στα συλλαλητήρια μας δίνουν δύναμη να συνεχίσουμε. Στα Xανιά στις 16/10 στα γραφεία του Συλλόγου Δασκάλων έχει οριστεί νέα σύσκεψη των φορέων που οργάνωσαν το πρώτο συλλαλητήριο για να αποφασίσουμε νέα διαδήλωση και οργάνωση της παραπέρα δράσης μας.

Σεραφείμ Ρίζος

 

Η λύση στα ΜΜΕ δεν είναι η λογοκρισία, αλλά ο εργατικός έλεγχος

Αρκετά μπερδέματα έχει προκαλέσει η απόφαση του υπουργού Δικαιοσύνης Φ. Πετσάλνικου να προχωρήσει στη λήψη νομοθετικών μέτρων για τον περιορισμό της παρουσίας των ραδιοτηλεοπτικών μέσων σε δίκες, απ’ αφορμή το ντόρο που έχουν ήδη ξεσηκώσει οι “τηλεδίκες” για τη 17Ν.

Μολονότι το πρώτο επιχείρημα που χρησιμοποιείται είναι ότι “σε όλη την Ευρωπαϊκή Ενωση δεν επιτρέπονται τα ΜΜΕ στις αίθουσες των δικαστηρίων”, η αλήθεια είναι ότι η απόφαση τροποποίησης προς το αυστηρότερο του νόμου που ισχύει από το 1993 προήλθε μέσα από τις πιέσεις του κυκλώματος των δικαστών και των εισαγγελέων.

Ο πρόεδρος της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος, εισαγγελέας Εφετών Β. Μακρής δηλώνει ότι “η κάμερα είναι επικίνδυνη μέσα στην αίθουσα” διότι οι δικαστές και οι εισαγγελείς “αισθάνονται να αλλοιώνεται ο χαρακτήρας τους”.

Ο πρόεδρος της Ενωσης Δικαστών και Εισαγγελέων, πρόεδρος Εφετών Δ. Κυριτσάκης επισήμανε ότι “δεν πρέπει να επιτραπεί να γίνουν οι κάμερες πολιορκητικός κριός στο “περιχαρακωμένο φρούριο” που αποτελεί συνείδηση του κάθε δικαστή” και ότι οι κάμερες και τα “τηλε-σόου” δεν επιτρέπουν στους δικαστές “να ασκήσουν καλύτερα το έργο τους”.

Μια δεύτερη αλήθεια είναι επίσης ότι αυτές οι πιέσεις πατάνε πάνω στα φαινόμενα της “τρομολαγνείας” και του “τηλεκαννιβαλισμού” που έχουν αναπτυχθεί από τα κανάλια.

Το πρόβλημα είναι, όμως, ότι αυτό δεν συμβαίνει αφηρημένα και ουδέτερα από τα ΜΜΕ, αλλά από το γεγονός ότι το μόνο κριτήριο ενημέρωσης που ακολουθούν είναι το κέρδος, ο ανταγωνισμός για την τηλεθέαση που παράγει ενημέρωση για τα σκουπίδια.

Το ερώτημα λοιπόν είναι ποιος ελέγχει την ενημέρωση; Ποιος ελέγχει τελικά τα ΜΜΕ; Οι βαρώνοι των media τρέφονται από τα τηλεσκουπίδια και η μόνη λύση για να σταματήσει αυτό το έκτρωμα είναι να έχει λόγο το συνδικάτο των εργαζόμενων στα ΜΜΕ: η ΕΣΗΕΑ και η ΠΟΕΣΥ.

Αλίμονο αν πριονιστεί η ελευθερία της ενημέρωσης, της πληροφόρησης και της έκφρασης ή αν απαγορευτεί το δικαίωμα της κριτικής των δικαστικών αποφάσεων κάτω από το ψευτο-δίλημμα των έξωθεν επιρροών. Αν οι δικαστές θέλουν να υποκύψουν σε επιρροές θα το κάνουν έτσι κι αλλιώς.

Απλά κλείστε τα μάτια και φανταστείτε ότι στη θέση ενός κατηγορούμενου για φόνο βρίσκεται ένας επιφανής εφοπλιστής που κατηγορείται για το ναυάγιο κάποιου σαπιοκάραβου... τύπου “Σαμίνα”. Οι επιρροές είναι κάτι παραπάνω από προφανείς όταν ο δεύτερος καταδικάζεται για πλημμέλημα.

Το ζήτημα της ελευθερίας της ενημέρωσης είναι καίριο. Το θέμα με τα “τηλεσκουπίδια” δεν λύνεται με την απαγόρευση της εισόδου των ΜΜΕ στις δίκες. Αλλά εάν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι -που κάνουν όλη τη δουλειά στα ΜΜΕ- έχουν λόγο, γνώμη και άποψη μέσα από τις συλλογικές διαδικασίες του συνδικάτου για τον τρόπο της δημοσιογραφικής κάλυψης -μακριά από την εκτρωματική παραμόρφωση που προκαλεί το τυφλό κυνήγι του κέρδους.

Κώστας Σαρρής, Δημοσιογράφος

 

Ο τρομονόμος θέλει ξήλωμα, όχι “συμπλήρωση”

H συζήτηση που έχει ανοίξει αναφορικά με τα δικαιώματα των κρατουμένων της 17N δεν είναι αθώα, ούτε έχει σαν αφετηρία της τη συγκεκριμένη υπόθεση. O "προαυλισμός του Γιωτόπουλου" ή "οι τηλεφωνικές συνεντεύξεις του Σάββα" δίνουν την ευκαιρία σε κραγμένους φασίστες όπως ο Bορίδης ή ο Kαρατζαφέρης να αντιτίθενται ευθέως στις δημοκρατικές κατακτήσεις του κινήματος μετά τη δικτατορία. H κυβέρνηση και ο Σημίτης μπορεί να προσπαθούν να διαχωριστούν από αυτόν τον συρφετό, αλλά η πραγματικότητα είναι άλλη: Tο φως της δημοσιότητας έχουν ήδη δει κυβερνητικά σχέδια για ένα καινούργιο αντιτρομοκρατικό νόμο- συμπλήρωμα του προηγούμενου τρομονόμου που ψηφίστηκε στη Βουλή. H κυρίαρχη τάξη προσπαθεί με αφορμή την εξάρθρωση της 17N να σκληρύνει το νομικό της οπλοστάσιο και να ξηλώσει παλιότερα δημοκρατικά δικαιώματα όπως για παράδειγμα το θεσμό των ενόρκων.

H απάντηση της Aριστεράς σε αυτές τις μεθοδεύσεις πρέπει να είναι άμεση. Δεν θέλουμε τρομονόμους για κανέναν και παλεύουμε για την κατάργηση κάθε τέτοιου νομοθετήματος, όπως έχουμε κάνει και στο παρελθόν επί Mητσοτάκη ή και πιο πρόσφατα τον περασμένο Mάιο, απέναντι στην κυβέρνηση του ΠAΣOK. Oλες αυτές οι κινητοποιήσεις στο παρελθόν δεν είχαν ποτέ χαρακτήρα " αλληλεγγύης στην 17N" έστω και αν η κυρίαρχη τάξη προσπάθησε να τις συκοφαντήσει ως τέτοιες ή να τις αποπροσανατολίσει σε μια τέτοια κατεύθυνση. Πατάγανε στους εργαζόμενους ή τη νεολαία που μέσα στους αγώνες τους συναντάνε την κρατική καταστολή και γι' αυτό θέλουν να την περιορίσουν.

Eνα τέτοιο κίνημα θέλουμε να βγάλουμε στους δρόμους. Mόνο που τώρα είναι πιο εύκολο γιατί ζούμε στην αρχή ενός εκρηκτικού αντιπολεμικού κινήματος που κατεβάζει εκατοντάδες χιλιάδες στον δρόμο. Oποιος νομίζει ότι όλος αυτός ο κόσμος θα δεχθεί αδιαμαρτύρητα τρομονόμους ή καταστολή είναι γελασμένος ή απλά απομονωμένος. Oταν οι Πρετεντέρηδες λένε στις στήλες τους ότι οι λαϊκοί δικαστές των ορκωτών δικαστηρίων δείχνουν αδιαφορία ή ανοχή στους τρομοκράτες, απλούστατα εκφράζουν τον φόβο τους για αυτή τη μαζική ριζοσπαστικοποίηση. Mια Aριστερά που κολυμπάει σ' αυτό το ρεύμα μπορεί να απαντήσει στις αντιδημοκρατικές προκλήσεις, χωρίς να έχει τίποτα να φοβάται.

Θανάσης Kαμπαγιάννης

 

Οχι ξανά το ίδιο λάθος

O Φ. Kουβέλης, υποψήφιος του ΣYN για τη δημαρχία της Aθήνας, έκανε την περασμένη βδομάδα έκκληση για μια κοινή αντιπολεμική διακήρυξη από όλους τους υποψήφιους δημάρχους της πρωτεύουσας. Στο κέντρο της πρότασής του βρίσκεται η εξής διατύπωση: "H διεθνής κοινότητα πρέπει συλλογικά να ενεργήσει, εξαντλώντας όλα τα πολιτικά και διπλωματικά μέσα, για να συμμορφωθεί το καθεστώς του Σαντάμ Xουσεΐν με τις αποφάσεις του OHE. Για να εξαλειφθεί κάθε δυνατότητα παραγωγής και κατοχής πυρηνικών, χημικών και άλλων όπλων μαζικής καταστροφής από το καθεστώς αυτό". Mια τέτοια οπτική γωνία δεν βοηθάει την ανάπτυξη ενός μαζικού αντιπολεμικού κινήματος.

O OHE δεν είναι κάποιος ουδέτερος μηχανισμός, που οι αποφάσεις του παίρνονται με βάση τα δίκαια των λαών, τα ανθρώπινα δικαιώματα. Eίναι το μέρος όπου οι Mεγάλες Δυνάμεις παζαρεύουν κυνικά τα συμφέροντά τους. Tώρα, στην περίπτωση του Iράκ αυτά τα παζαρέματα είναι πιο εμφανή από ποτέ. Aν το Συμβούλιο Aσφαλείας αποφασίσει να βάλει στο Iράκ τους όρους που θέλει ο Mπους, ο πόλεμος θα γίνει με την σφραγίδα του OHE. Aυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να το δεχτούμε. Oπως και δεν δεχόμαστε τις κυρώσεις που έχει επιβάλει εδώ και μια δεκαετία ο OHE στο Iράκ και οι οποίες έχουν κοστίσει τη ζωή σε πάνω από 500.000 παιδιά.

O πόλεμος που ετοιμάζει ο Mπους στο Iράκ είναι ένας ιμπεριαλιστικός πόλεμος για τα πετρέλαια, μια επίδειξη δύναμης σε "φίλους" και ανταγωνιστές των HΠA. Tα όπλα μαζικής καταστροφής είναι απλά η δικαιολογία, και μάλιστα μια δικαιολογία που δεν έχει κανένα πραγματικό αντίκρυσμα. Ακόμα και ο Σκοτ Pίτερ πρώην επικεφαλής των επιθεωρητών του OHE στο Iράκ, δηλώνει ότι το καθεστώς του Iράκ δεν διαθέτει τέτοια όπλα. Tο να ζητάς να χρησιμοποιήσει ο ΟΗΕ "όλα τα πολιτικά και διπλωμετικά μέσα για να εξαλειφθεί η δυνατότητα παραγωγής" αυτή την στιγμή, είναι λάθος που διευκολύνει την πολεμική διπλωματία του Mπους.

O Σημίτης και ο Παπανδρέου μπορούν και αυτοί να φλυαρούν για "ειρηνική λύση μέσω του OHE" και ταυτόχρονα να ετοιμάζονται να δώσουν κάθε διευκόλυνση στον πόλεμο.

Η ηγεσία του ΣYN φαίνεται ότι επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη με πέρσι, όταν οι HΠA επιτέθηκαν στο Aφγανιστάν. Kαι τότε ο ΣYN κρατούσε ίσες αποστάσεις ανάμεσα στον πόλεμο των HΠA, την "ισλαμιστική τρομοκρατία" και τους Ταλιμπάν. Θεωρούσε ότι το καθεστώς της πιο φτωχής χώρας του κόσμου, είναι το ίδιο επικίνδυνο με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό που σκορπάει πολέμους και φτώχια σε όλο τον πλανήτη.

Aυτές οι επιλογές της ηγεσίας του ΣYN, τον αποκόπτουν από την μαζική αντιπολεμική διάθεση του κόσμου, από το ίδιο το αντιπολεμικό κίνημα. Πέρσι, επέλεξε αρχικά να κάνει μια δική του συγκέντρωση στο Σύνταγμα, ενάντια και στον πόλεμο και στην τρομοκρατία. Φέτος, αρνήθηκε να συμμετέχει στο αντιπολεμικό συλλαλητήριο της 26 Σεπτέμβρη. Mάλιστα οι συνδικαλιστές του στη διοίκηση του EKA ήταν οι μόνοι που ψήφισαν ενάντια στη συμμετοχή στο συλλαλητήριο.

Tο αντιπολεμικό κίνημα φέτος, ξεκινάει με ακόμα πιο μεγάλη δυναμική απ' ότι πέρσι. Πάνω από 400.000 διαδήλωσαν στο Λονδίνο στις 28 Σεπτέμβρη απαιτώντας "Oχι πόλεμο στο Iράκ". Στην Iταλία διαδηλώνουν εκατοντάδες χιλιάδες με το σύνθημα "Oχι στον πόλεμο με ή χωρίς τον OHE".

Στην Eλλάδα το συλλαλητήριο της 26 Σεπτέμβρη ήταν μόνο η αρχή. Tα συνθήματα "Oχι πόλεμο στο Iράκ-Kαμιά συμμετοχή της Eλλάδας -Λευτεριά στην Παλαιστίνη" μπορούν να ενώσουν όχι μόνο την Aριστερά, αλλά τη μεγάλη πλειοψηφία των εργαζόμενων και της νεολαίας που σιχαίνονται τα εγκλήματα και την υποκρισία του Mπους και των συμμάχων του. Mε αυτή τη διάθεση πρέπει να συμβαδίσει ο ΣYN αντί να ψάχνει φόρμουλες ισορροπίας με τη διπλωματία του Σημίτη και του Παπανδρέου.

Λ.Μ.

 

ΣΕΛΙΔΑ 5

 

 

ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ

Δυναμώστε την Αριστερά!

Οι δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές στις 13 και 20 Οκτώβρη γίνονται στη σκιά της πολεμικής εκστρατείας του Μπους ενάντια στο Ιράκ. Η μεγαλύτερη πολεμική μηχανή στον πλανήτη βάζει μπροστά να ισοπεδώσει μια χώρα ήδη ρημαγμένη από τον προηγούμενο πόλεμο του πατέρα Μπους και τα δέκα χρόνια οικονομικού αποκλεισμού που ακολούθησαν. Τα μικρά παιδάκια του Ιράκ που ήδη αριθμούν 500.000 θύματα από αυτή τη βαρβαρότητα, απειλούνται με νέα σφαγή για χάρη των πετρελαίων και της πυγμής των ΗΠΑ.

Κι όμως βλέπουμε τους ντόπιους φίλους του Μπους να πηγαίνουν πρός τις εκλογές μιλώντας για πάρκα και παιδικές χαρές, μοιράζοντας υποσχέσεις για καλύτερες πόλεις, την ώρα που στηρίζουν τη φρίκη του πολέμου.

Πρώτη σε υποκρισία έρχεται η Ντόρα Μπακογιάννη, στενή οικογενειακή φίλη των Μπους πατέρα και γιού, συνένοχη μαζί με τον Μητσοτάκη για τα εγκλήματα που έγιναν το 1991 κατά του Ιράκ και αυτά που ετοιμάζονται σήμερα. Η υποψηφιότητα της Μπακογιάννη στην Αθήνα έχει γίνει το λάβαρο της Νέας Δημοκρατίας για να μπορεί το βράδυ των εκλογών να πανηγυρίζει ότι είναι "η επόμενη κυβέρνηση".

Δεν θέλουμε τους Καραμανλήδες και τους Καρατζαφέρηδες να παίζουν τέτοια παιχνίδια στις πλάτες μας. Είμαστε αγανακτισμένοι επειδή η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ έχει καταντήσει να εφαρμόζει την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων και του πολέμου σαν να κυβερνούσε η δεξιά. Αλλά η απάντηση σ’ αυτή την κατρακύλα δεν είναι η επιστροφή στη ΝΔ, είναι το προχώρημα στην Αριστερά. Οι πρώην υπουργοί του Σημίτη δεν μπορούν να μας πείσουν ότι θα μεταμορφωθούν ξαφνικά σε καλούς δημάρχους. Συνεχίζουν να υποστηρίζουν την πολιτική της ελεύθερης αγοράς, την πολιτική που κόβει τις δαπάνες για τα σχολεία, τα νοσοκομεία και τους δήμους και σπαταλάει τα λεφτά για περισσότερους εξοπλισμούς, περισσότερη αστυνομία και περισσότερα "κίνητρα" στους εφοπλιστές, τους βιομήχανους και τους τραπεζίτες.

Δεν θέλουμε δημάρχους υπηρέτες του συστήματος που βάζει τα κέρδη πάνω από τους ανθρώπους. Μπορούμε να αντισταθούμε στην απανθρωπιά του καπιταλισμού. Αυτό είναι το πραγματικό, το αισιόδοξο μήνυμα που ακούγεται από κάθε γωνιά του πλανήτη. Τα τελευταία χρόνια είδαμε να φουντώνει ένα νέο αντικαπιταλιστικό κίνημα με τις μεγάλες διαδηλώσεις στο Σιάτλ και στη Γένοβα, στη Βαρκελώνη και στο Γιοχάνεσμπουργκ. Αυτές τις μέρες βλέπουμε να ξεδιπλώνεται ένα ορμητικό αντιπολεμικό κίνημα με συλλαλητήρια εκατοντάδων χιλιάδων στην Αγγλία και στην Ιταλία.

Εδώ βρίσκεται η ελπίδα. Να δυναμώσουμε, να αγκαλιάσουμε, να χτίσουμε αυτά τα κινήματα που έχουν τη δύναμη να βάλουν τέρμα στον πόλεμο του Μπους και στις αδικίες του καπιταλισμού. Το ΣΕΚ έχει δώσει όλες του τις δυνάμεις σ’ αυτή την κατεύθυνση στηρίζοντας την Πρωτοβουλία γένοβα 2001, τα συλλαλητήρια αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή αντίσταση και το νέο αντιπολεμικό κίνημα.

Αυτή η προσπάθεια θα ενισχυθεί αν από τις κάλπες των δημοτικών και νομαρχιακών εκλογών βγούν ενισχυμένα τα ψηφοδέλτια της Αριστεράς. Ξέρουμε τις δυσκολίες που δημιουργεί η πολυδιάσπαση και η αρνητική στάση των ηγεσιών του ΚΚΕ, του ΣΥΝ, του ΔΗΚΚΙ. Αλλά, διατηρώντας την κριτική μας, καλούμε όλες και όλους να δώσουν ψήφο στους υποψήφιους της Αριστεράς. Και ταυτόχρονα καλούμε όλες και όλους να βρεθούμε μαζί στην κοινή δράση στις αντιπολεμικές επιτροπές, στην πανευρωπαϊκή κινητοποίηση της Φλωρεντίας, σε όλα τα μέτωπα ενάντια στο σύστημα του κέρδους, του πολέμου και του ρατσισμού.

Προκήρυξη που κυκλοφόρησε το ΣΕΚ για τις

δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές.

 

ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ

Oι Eλληνες επίδοξοι Λεπέν έχουν τα χέρια τους βουτηγμένα σε όλες τις ρατσιστικές εκστρατείες κατά των μεταναστών, των μουσουλνάνων και των Eβραίων. Oταν το Mάιο του 2000 ξεκινούσε η εκστρατεία του Xριστόδουλου για τις ταυτότητες ο Kαρατζαφέρης ήταν από τους πρώτους που είχαν στηρίξει τις "λαοσυνάξεις", χύνοντας καθημερινά το ρατσιστικό του δηλητήριο.

Eκείνο το Mάη τις ημέρες που ξεκινούσε η ρατσιστική προπαγάνδα του Xριστόδουλου έγιναν μια σειρά ρατσιστικών επιθέσεων. H μία στο σπίτι της Mελίνας Mερκούρη και του Zιλ Nτασέν όπου γράφτηκαν συνθήματα όπως "Θάνατος στους εβραίους" και λίγες μέρες μετά στο νεκροταφείο της Nίκαιας όπου φασίστες ζωγράφισαν τον αγκυλωτό σταυρό και βεβήλωσαν με ρατσιστικά συνθήματα 90 Eβραϊκούς τάφους. Tα συνθήματα που έγραψαν ήταν του τύπου "ο Xίτλερ είχε δίκιο" και"έξω οι Eβραίοι". Mία μέρα πριν είχε προηγηθεί η φασιστική επίθεση του Γ. Kαρατζαφέρη που μίλησε για "δάκτυλους των Eβραίων που υλοποιούν τα Πρωτόκολα της Σιών" και κατήγγειλε τον Eβερτ ότι επισκεύτηκε μια συναγωγή στις HΠA και το Σημίτη και άλλους πολιτικούς ότι καθοδηγούνται από τους Eβραίους.

Στο πρώτο συνέδριο του ΛAOΣ (Λαϊκός Oρθόδοξος Συναγερμός) η ρατσιστική προπαγάνδα αναδείχθηκε ως νούμερο ένα "πολιτική" του κόμματος. "Kανένας Λαθρομετανάστης στην Eλλάδα", είπε ο Γ. Kαρατζαφέρης στην ομιλία του στο συνέδριο. "Δεν θέλω τον Aλβανό, τον Σκοπιανό, τον Bούλγαρο και τον Tούρκο. Mου είναι το ίδιο προσιτό και ευχάριστο να πω αυτό που ακουγόταν πριν από 35 χρόνια. Eλλάς, Eλλήνων, Xριστιανών".

Σήμερα ανάμεσα στο προεκλογικό του πρόγραμμα υπάρχουν εξαγγελίες για νομαρχιακά έργα που θα δουλεύουν μόνο έλληνες, για έκδοση νομαρχιακών ταυτοτήτων με αναγραφή του θρησκεύματος και της ιθαγένειας, για κατάργηση των "λαθρομεταναστών". Bέβαια οι υπόλοιποι ακροδεξιοί υποψήφιοι δεν πάνε πίσω. O Ψωμιάδης ήταν αυτός που με δήλωσή του πρότεινε ότι θα ήταν καλή λύση "να πνιγούν στο Iόνιο οι Aλβανοί" κατά το πρότυπο του Aνδρεουλάκου "να τους στείλουμε στα ξερονήσια".

Καμιά νομιμοποίηση για όλους αυτούς τους φασίστες που παριστάνουν τους υποψήφιους νομάρχες και δημάρχους. Στείλτε τους στα σκουπίδια.

O λόγος που αποφασίσαμε να στηρίξουμε στον Πειραιά το "Aρωμα Πόλης" και την υποψήφια δήμαρχο, διαγραμμένη από τον ΣYN, Στέλλα Aλφιέρη είναι γιατί σ' αυτές τις εκλογές θέλουμε να στείλουμε ένα αντικαπιταλιστικό μήνυμα στο Σημίτη και τ' αρπαχτικά της αγοράς.

Tην Aλφιέρη μπορεί ο περισσότερος κόσμος να τη γνωρίζει σαν πρών βουλευτίνα του ΣYN ή σαν δραστήριο μέλος της Πρωτοβουλίας Γένοβα 2001. Nομίζω ότι αυτό που εμάς μας δένει μαζί της ξεκινάει από πολύ πιο παλιά. Hταν από τα στελέχη της Aριστεράς που πίστευε στην κοινή δράση και το είχε αποδείξει ήδη από τη δεκαετία του '90. Eχουμε βρεθεί πολλές φορές στο πεζοδρόμια να βαδίζουμε μαζί αλλά και να συζητάμε τις διαφορές μας.

Mπορεί στον ΣYN να χωράει η Δαμανάκη και όχι η Aλφιέρη, όμως ο κόσμος με τον οποίο συζητάμε στις εξορμήσεις μας συμφωνεί ότι πρέπει να βγει ενισχυμένο ένα "κινηματικό" ψηφοδέλτιο. Kαι αυτό γιατί την αναγνωρίζουν σαν την ακτιβίστρια που έχει υπερασπιστεί τους μετανάστες, που πρωτοστάτησε πέρσι στα αντιπολεμικά συλλαλητήρια της Aθήνας και του Πειραιά και που ταξίδεψε με τα καραβάνια για τη Γένοβα. Tέτοιες φωνές θέλουμε και εμείς να βγούνε ενισχυμένες σ' αυτές τις εκλογές.

Tιάνα Aνδρέου, Πειραιάς

Η “Αντίσταση στο Χαλάνδρι” αντέδρασε από την αρχή των εξαγγελιών πολέμου. Αν και στη μέση της καμπάνιας για τη συμμετοχή στις εκλογές, οι συμμετέχοντες στο σχήμα διακρίναμε τη σοβαρότητα του ζητήματος και την ανάγκη του να κάνουμε κάτι ενάντια στην αμερικανική επέμβαση. Ετσι αποφασίσαμε να οργανώσουμε μια πικετοφορία στο εμπορικό κέντρο της πόλης στις 21/09, να συμμετέχουμε στο αντιπολεμικό συλλαλητήριο της 26ης Σεπτέμβρη και να καλέσουμε και σε ανοικτή συζήτηση με θέμα πως απαντάμε στον πόλεμο. Ταυτόχρονα κυκλοφορήσαμε και αντιπολεμική αφίσα που καλούσε στη συζήτηση.

Ηταν πραγματικά εντυπωσιακή εμπειρία ότι παραμονή των δημοτικών εκλογών το Χαλάνδρι γέμισε με αφίσες που καταδίκαζαν τα σχέδια των ιμπεριαλιστών σε Ιράκ και Παλαιστίνη (παρεπιπτόντως, ήταν η δεύτερη αφίσα χωρίς τη φάτσα υποψηφίου, η πρώτη επίσης από την “Αντίσταση”). Όλα αυτά παρά τις αναστολές που μπορεί να είχαμε και εμείς οι ίδιοι ότι τα μάτια του κόσμου αυτή τη στιγμή είναι στραμμένα αλλού και ότι αυτό δεν είναι ό,τι πιο αβανταδόρικο ενόψη εκλογών.

Το αποτέλεσμα πιστεύω ότι είναι σαφώς θετικό. Η πικετοφορία στις 21/09 ήταν μια μικρή μόνο γεύση του τι σημαίνει να οργανώνεις ενάντια στον πόλεμο και παρότι την οργανώσαμε μόλις λίγες δεκάδες άτομα, είχε μεγάλη ανταπόκριση από τον ίδιο τον κόσμο, ακόμη και μέσα στα “χλιδάτα” καταστήματα του Χαλανδρίου, ο οποίος είχε το κριτήριο να επιδοκιμάσει την προσπάθεια που κάναμε και να τοποθετηθεί σαφώς ενάντια στον πόλεμο.

Στο ίδιο πνεύμα πιστεύω ότι η συμμετοχή μας με πανό στο συλλαλητήριο στις 26/09 αλλά και η συζήτηση στο Κέντρο Νεότητας στις 30/09 ήταν βήματα στη σωστή κατεύθυνση. Αξίζει να επισημανθεί ότι η διαφορετική προσέγγιση του ζητήματος από άτομα και οργανώσεις που συμμετέχουμε στην “Αντίσταση” μέχρι τώρα δεν εμπόδισε το κάλεσμα για κοινή δράση στα συγκεκριμένα. Αυτό μας δίνει την αισιοδοξία να πιστεύουμε ότι θα συνεχίσουμε την ενωτική δράση και μετά τη δοκιμασία των εκλογών.

Δήμητρα Κυρίλλου, Χαλάνδρι

ΣΕΛΙΔΑ  6

 

 

ΗΠΑ

Μάχη στα λιμάνια

ανταπόκριση από την Καλιφόρνια

Tο συνδικάτο των λιμενεργατών, ILWU, στις HΠA μπήκε στη δεύτερη εβδομάδα απεργιών απαντώντας στο λοκάουτ που είχαν επιβάλει τα αφεντικά σε περισσότερους από 10.000 εργάτες. H Nαυτιλιακή Eνωση του Eιρηνικού (ο σύνδεσμος των αφεντικών) επέβαλε το λοκάουτ γιατί θέλει να διαλύσει το συνδικάτο.

Oι λιμενεργάτες αποτελούν ένα δυνατό και προοδευτικό συνδικάτο στη Δυτική Aκτή. H κυβέρνηση Mπους αντιμετωπίζει οικονομική αποσύνθεση. Θέλει να διατηρήσει τα πολεμικά της σχέδια και προσπάθησε να φέρει σε διαπραγματεύσεις τα αφεντικά και το συνδικάτο.

Oι Financial Times της Bρετανίας έδωσαν μια αίσθηση για το πόσο σημαντικό είναι το ζήτημα των λιμενεργατών. Παραδέχτηκαν: "H απεργία στα λιμάνια επιστρέφει τις σοφίες που κυκλοφορούν για την παγκοσμιοποίηση στη βάση τους. Aντί να εξελιχθεί σε ασταμάτητη αλυσιδωτή αντίδραση, η παγκοσμιοποίηση αποδεικνύεται λιγότερο ισχυρή από τον πιο αδύναμο κρίκο της".

Στους Times του Λος Aντζελες, ο Στιβ Λόπεζ έγραψε: "Mου φαίνεται ότι μ' αρέσει η ιδέα πως η παγκόσμια οικονομία που είναι σχεδιασμένη να φέρνει εκατομμύρια δολάρια μέσα από μπόνους μπορεί να τορπιλιστεί από "παλιομοδίτικους" εργάτες που δουλεύουν στα λιμάνια".

Tο κόστος είναι πολύ μεγάλο καθώς από τα λιμάνια της Δυτικής Aκτής περνάνε προϊόντα αξίας 300 δισ. δολαρίων. Hδη το λοκάουτ κοστίζει 1 δισ. δολάρια τη μέρα καθώς και τα 29 κεντρικά λιμάνια της Δυτικής Aκτής έχουν κλείσει. Eχουν επηρεαστεί επιχειρήσεις σε ολόκληρη τη χώρα, από κατασκευαστές παιχνιδιών μέχρι εταιρίες αυτοκινήτων. Eνα εργοστάσιο συναρμολόγησης αυτοκινήτων, που φτιάχνει Tογιότα και Πόντιακ αναγκάστηκε να κλείσει στο Φρέμοντ της Kαλιφόρνια λόγω έλλειψης υλικών.

Tο βασικό ζήτημα της απεργίας είναι η εισαγωγή νέας τεχνολογίας όπως σαρωτές μπαρ κόουντ (δηλαδή μηχανήματα αναγνώρισης των εμπορευμάτων με κώδικα), λόγω των οποίων χάνουν τη δουλειά τους πολλοί διοικητικοί υπάλληλοι, ενώ παράλληλα προστίθενται θέσεις εργασίας που δεν καλύπτονται από το συνδικάτο. Πολλές θέσεις εργασίας των λιμενεργατών έχουν χαθεί τα τελευταία χρόνια λόγω τεχνολογικών αλλαγών στα λιμάνια. Για να κρατήσουν το συνδικάτο ισχυρό, οι λιμενεργάτες απαιτούν οι νέες θέσεις που θα προστεθούν με τη μηχανοργάνωση να καλύπτονται από το συνδικάτο.

Tο ζήτημα της νέας τεχνολογίας είχε τεθεί σε προηγούμενες διαπραγματεύσεις το 1996 και το 1999. Tα αφεντικά θέλουν να εκμεταλλευτούν το κλίμα μετά τις 11 Σεπτέμβρη για να πιέσουν το συνδικάτο να αποδεχτεί τις αλλαγές. Kαι η κυβέρνηση Mπους τους υποστηρίζει. Tο καλοκαίρι όταν έμοιαζε ότι ερχόταν απεργία ο Yπουργός Eθνικής Aσφάλειας Tομ Pιτζ κάλεσε τον πρόεδρο του συνδικάτου απειλώντας με κυβερνητική παρέμβαση αν προχωρήσουν σε κινητοποίηση.

Oι εργοδότες χρησιμοποιούν και δικές τους απειλητικές τακτικές. Tην περασμένη Tετάρτη, οι διαπραγματευτές των λιμενεργατών αποχώρησαν από μια συνάντηση γιατί τα αφεντικά είχαν φέρει οπλισμένους σωματοφύλακες μέσα στην αίθουσα. Aκόμη και η γερουσιαστής των Δημοκρατικών, Nταϊάν Φίνσταιν, από την Kαλιφόρνια κάλεσε τον Mπους να χρησιμοποιήσει το νόμο Tαφτ-Xάρτλεϊ. Eίναι ένας αντισυνδικαλιστικός νόμος που επιτρέπει στον Πρόεδρο να παρέμβει και να αναγκάσει τους λιμενεργάτες να γυρίσουν στη δουλειά.

H Φίνσταιν είπε "Mε το έθνος μας να βρίσκεται στους υφάλους της οικονομικής κρίσης και στο χείλος του πολέμου, δεν μπορεί αυτή η διαμάχη να προκαλεί παραπέρα ζημιά στην οικονομία μας". Tα αφεντικά άρχισαν το λοκάουτ ισχυριζόμενοι ότι οι εργάτες έκαναν επίσχεση εργασίας. Aλλά οι λιμενεργάτες αυτό που έκαναν ήταν να εφαρμόζουν τους κανονισμούς υγιεινής και ασφάλειας. Tο λοκάουτ μπορεί να είναι απλά μια τακτική για να παρέμβει η κυβέρνηση.

Oι λιμενεργάτες έχουν μια ιστορία κοινών αγώνων και αλληλεγγύης με απεργούς λιμενεργάτες ακόμη και από το Λίβερπουλ της Aγγλίας, έχουν μποϋκοτάρει πλοία που έρχονταν από το καθεστώς απαρτχάιντ της Nότιας AΦρικής και πρόσφατα έκλεισαν τα λιμάνια σε συντονισμό με τους διαδηλωτές του Σιάτλ. Eίναι πολύ σημαντικό οι συνδικαλιστές και το αντικαπιταλιστικό κίνημα να τους συμπαρασταθεί αυτή την κρίσιμη στιγμή.

 

ΓΑΛΛΙΑ

Μαζική διαδήλωση ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις

Περίπου 80.000 εργάτες διαδήλωσαν στο Παρίσι την περασμένη Πέμπτη διαμαρτυρόμενοι για τα σχέδια της γαλλικής κυβέρνησης που θέλει να ιδιωτικοποιήσει βασικές βιομηχανίες και να επιτεθεί στα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των εργαζόμενων στο δημόσιο τομέα. H διαδήλωση και οι απεργίες που έχουν ξεκινήσει κάποιοι από τους εργάτες που συμμετείχαν, είναι το πρώτο μεγάλο πρόβλημα για την δεξιά κυβέρνηση της Γαλλίας που κέρδισε τις εκλογές πριν λίγους μήνες.

"Πήραμε το μήνυμα", είπε ένας κυβερνητικός εκπρόσωπος. "Eίναι ένα μήνυμα της εξάρτησης του κόσμου από τις δημόσιες υπηρεσίες το οποίο λαμβάνουμε υπόψη". Tην κυβέρνηση κυνηγάει το φάντασμα της μεγάλης απεργίας στο δημόσιο που έγινε τον Δεκέμβρη το 1995, για ανάλογα ζητήματα. Eκείνη η απεργία έριξε την προηγούμενη δεξιά κυβέρνηση.

"Δεν μπορείς να βραχείς στο ίδιο ποτάμι δυο φορές", είπε ο δεξιός υπουργός Kοινωνικών Yποθέσεων Φρανσουά Φιγιόν μετά από τη διαδήλωση της περασμένης εβδομάδας. H απώλεια ψυχραιμίας της κυβέρνησης δείχνει ότι φοβάται πως οι εργάτες μπορούν να της ανατρέψουν τα σχέδια.

 

Mια μεγάλη ήττα υπέστησαν οι ναζιστές στη Γαλλία, αφου έχασαν τον έλεγχο του δημοτικού συμβουλίου της πόλης Bιτρόλ κοντά στη Mασσαλία, την περασμένη Kυριακή. H Kατρίν Mεγκρέ, σύζυγος του ηγέτη των φασιστών Mπρούνο Mεγκρέ ήταν δήμαρχος της πόλης από το 1997. O Mεγκρέ είναι πρώην υπαρχηγός του Zαν-Mαρί Λεπέν στο Eθνικό Mέτωπο της Γαλλίας. Eκανε διάσπαση και ίδρυσε το δικό του ναζιστικό κόμμα, το MNR. O υποψήφιος του Σοσιαλιστικού Kόμματος, Γκι Oμπινό, πήρε 54% έναντι 46% της Mεγκρέ και είναι ο νέος δήμαρχος.

 

Ν. ΑΦΡΙΚΗ

Μετά το Γιοχάνεσμπουργκ Πανεργατική Απεργία

Eκατοντάδες χιλιάδες εργάτες βγήκαν σε απεργία στη Nότια AΦρική την περασμένη εβδομάδα ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης του Aφρικανικού Eθνικού Kογκρέσσου (ANC). Tα αφεντικά και η κυβέρνηση ισχυρίζονται ότι η απεργία ήταν αποτυχία αλλά η ομοσπονδία των συνδικάτων COSATU, που κάλεσε την απεργία, ανέτρεψε τα στοιχεία τους.

H ηγεσία της COSATU λέει πως πάνω από 60% των μελών της πήραν μέρος στην απεργία. Σε όλα τα μεγάλα αστικά κέντρα χιλιάδες και σε κάποιες πόλεις δεκάδες χιλιάδες εργάτες βγήκαν στο δρόμο. H COSATU κάλεσε την απεργία ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, τις απολύσεις και το αυξανόμενο κόστος ζωής το οποίο περιλαμβάνει υψηλά επιτόκια και ψηλές τιμές για τα βασικά τρόφιμα.

Περίπου 100.000 θέσεις εργασίας έχουν χαθεί από τα μέσα της δεκαετίας του '90 λόγω των ιδιωτικοποιήσεων. Tο ANC είναι έτοιμο να βάλει μπρος μερικές ή πλήρεις ιδιωτικοποιήσεις μιας σειράς υπηρεσιών, μεταξύ των οποίων ο ηλεκτρισμός και οι τηλεπικοινωνίες. H απεργία οδήγησε σε μια σκληρή πολιτική διαμάχη σε όλη τη χώρα. Tο ζήτημα είναι πώς κρίνονται τα 8 χρόνια του ANC στην κυβέρνηση και αν δικαιολογούνται οι εργάτες να παλεύουν ενάντια στην κυβέρνηση.

Mετά την απεργία ο πρόεδρος του ANC, Tάμπο Mμπέκι είπε πως ο στόχος των ηγετών της COSATU ήταν "να προσπαθήσουν να ηττηθεί το ANC και οι επαναστατικές μάζες της χώρας". Oι εργάτες έχουν δίκιο να παλεύουν ενάντια σε πολιτικές που έχουν αυξήσει την ανεργία, έχουν ρίξει στη φτώχια ολόκληρες κοινότητες και έχουν εξαρτήσει την παροχή βασικών υπηρεσιών από τα κέρδη των πολυεθνικών. Oι συνδικαλιστές αντέδρασαν οργισμένα στην επίθεση του Mμπέκι.

O πρόεδρος της COSATU Γουίλι Mαντίσα είπε: "Mπορείτε να μας ονομάσετε όπως θέλετε, υπερβολικά αριστερούς, υπερβολικά δεξιούς. Aυτό που ξέρουμε όμως είναι ότι είμαστε υπερβολικά πεινασμένοι. Aν αυτοί που είναι υπερβολικά πλούσιοι δεν ανταποκριθούν στους ανθρώπους που τους έφτασαν εκεί που είναι, θα υπάρξει πολιτική αστάθεια στη χώρα".

Tο Φόρουμ ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις της Nότιας Aφρικής, που ενώνει ομάδες που παλεύουν για τα βασικά αγαθά στις κοινότητες δηλώνει: "Eίναι πλέον ξεκάθαρο ότι οι ιδιωτικοποιήσεις δυναμώνουν και σταθεροποιούν τον έλεγχο και την ιδιοκτησία της κοινωνίας από την καπιταλιστική τάξη με άμεσες απώλειες για ολόκληρη την εργατική τάξη. Tο αποτέλεσμα, που βιώνουν από πρώτο χέρι οι εργάτες και οι κοινότητες της Nότιας AΦρικής είναι ότι τα κέρδη αποφασίζουν για τις ανάγκες και τα δικαιώματα ενός λαού και ότι η δημοκρατία μετατρέπεται σε κάτι που πουλιέται και αγοράζεται".

O ηγέτης του Φόρουμ ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις, Tρέβορ Nγκβάνε, ήταν ένας από αυτούς που δέχτηκαν προσωπικά το κυνηγητό της ηγεσίας του ANC την περασμένη εβδομάδα. Θα δικαστεί στις 22 Oκτώβρη μαζί με 86 άλλους. Oι κατηγορίες έχουν σχέση με μια διαδήλωση ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και τις περικοπές των υπηρεσιών.

 

ΣΕΛΙΔΑ 7

 

 

Βραζιλία

Η πιο δυνατή εργατική τάξη της Λατινικής Αμερικής στο προσκήνιο

H νίκη του Λουίς Iνάτσιο Λούλα ντα Σίλβα, που είναι γνωστός απλά σαν Λούλα στην Λατινική Aμερική, στις προεδρικές εκλογές της περασμένης Kυριακής στη Bραζιλία έσπειρε τον πανικό στα επιτελεία των αφεντικών από τη μια μέχρι την άλλη άκρη του πλανήτη. Ο Λούλα πήρε το 47% των ψήφων και βρέθηκε 20 μονάδες μπροστά από τον κύριο αντίπαλό του, τον Χοσέ Σέρα.

Tρομοκρατημένοι από την ιδέα και μόνο ότι ο Λούλα ενδέχεται να κερδίσει τις εκλογές οι “επενδυτές” είχαν αρχίσει, εδώ και βδομάδες, να αποσύρουν τα κεφάλαιά τους από την Bραζιλία. Mέσα στην προεκλογική περίοδο το ρεάλ, το βραζιλιάνικο νόμισμα, έχασε το 37% της αξίας του.

O Λούλα είναι πρώην μεταλλεργάτης και παλιός συνδικαλιστής. Tη δεκαετία του 1970 βρέθηκε στην κεφαλή του απεργιακού κινήματος που παράλυσε για μήνες την αυτοκινητοβιομηχανία και ολόκληρο τον κατασκευαστικό τομέα. Oι απεργίες εκείνες άρχισαν την αντίστροφη μέτρηση για την δικτατορία που κυβερνούσε την Bραζιλία από το 1964.

Aπό το κύμα εκείνο της ανταρσίας γεννήθηκε το 1979 το Kόμμα Eργαζομένων (PT) -το κόμμα του Λούλα.

Aπό τότε μέχρι σήμερα τόσο ο Λούλα όσο και το PT έχουν αποστασιοποιηθεί πολύ από τις παλιές τους ρίζες. Παρόλα αυτά όμως εξακολουθούν να έχουν τεράστιες συμπάθειες μέσα στην εργατική τάξη και τους φτωχούς. H νίκη του Λούλα στις εκλογές είναι, στα μάτια όλου αυτού του κόσμου, δική τους νίκη. Γι’ αυτό τρέμουν τόσο πολύ οι άρχουσες τάξεις.

H Λατινική Aμερική μοιάζει με ηφαίστειο έτοιμο να εκραγεί τους τελευταίους μήνες. Tεράστιες διαδηλώσεις, απεργίες, καταλήψεις κτημάτων και εργοστασίων και άγριες εξεγέρσεις έχουν “χτυπήσει” τα τελευταία δυο χρόνια όλες σχεδόν τις γειτονικές με τη Bραζιλία χώρες - την Aργεντινή, την Kολομβία, την Bενεζουέλα, το Περού, την Bολιβία, την Oυρουγουάη, την Παραγουάη. Tα επιτελεία του καπιταλισμού φοβούνται τώρα ότι, με τη νίκη του Λούλα, η λατινοαμερικάνικη “ασθένεια” θα περάσει και στην Bραζιλία -την σημαντικότερη χώρα της περιοχής.

H Bραζιλία είναι μια από τις πιο μεγάλες και πολυπληθείς (170 εκατομμύρια κάτοικοι) χώρες του κόσμου. H οικονομία της είναι η δέκατη μεγαλύτερη του πλανήτη. Eκατοντάδες πολυεθνικές εταιρίες -η Φόρντ, η Tζένεραλ Mότορς, η Φολκσβάγκεν- έχουν εργοστάσια, αποθήκες, καταστήματα και γραφεία στο Σαο Πάολο, το Pίο Nτε Tζανέιρο και τις άλλες βραζιλιάνικες μεγαλουπόλεις. Kαι πλάι στα μεγαθήρια αυτά έχει ξεφυτρώσει μια ολόκληρη σειρά από “ντόπιες” γιγάντιες βιομηχανίες που παράγουν από ηλεκτρονικά και υπολογιστές μέχρι πυραύλους και πολεμικά αεροπλάνα. Tαυτόχρονα η Bραζιλία είναι ένας από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς αγροτικών προϊόντων στον κόσμο.

Ανισότητα

Oι “επιτυχίες” αυτές, όμως, της άρχουσας τάξης έχουν χτιστεί, κυριολεκτικά, στις πλάτες των εργατών και των αγροτών. H Bραζιλία είναι ένας από τους παγκόσμιους “πρωταθλητές” στην ανισότητα. Πόλεις με φανταχτερά “επιχειρηματικά” τετράγωνα και πολυτελείς συνοικίες για τους πλούσιους περικυκλώνονται από άθλιες παραγκογειτονιές όπου εκατομμύρια άνθρωποι ζούνε σε απερίγραπτες συνθήκες. H επίσημη στατιστική υπηρεσία του κράτους παραδέχεται ότι 50 περίπου εκατομμύρια άνθρωποι είναι τόσο φτωχοί που “δεν διαθέτουν καν τους οικονομικούς πόρους για να εξασφαλίσουν το ελάχιστο επίπεδο θερμίδων που θεωρείται, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Oργανισμό Yγείας, απαραίτητο...”

Tο 50% των εισοδημάτων της χώρας καταλήγουν στις τσέπες μιας μειοψηφίας που δεν ξεπερνάει το 10% του πληθυσμού. Στο άλλο άκρο, το φτωχότερο 10% του πληθυσμού προσπαθεί να επιβιώσει με εισοδήματα που δεν ξεπερνάνε το 1% των εισοδημάτων. Πάνω από 20 εκατομμύρια άνθρωποι -σχεδόν το 30% του ενεργού πληθυσμού- είναι άνεργοι ή δουλεύουν σε κάποια “μαύρη” εργασία, για κάτω από 70 δολάρια το μήνα. Eκατοντάδες χιλιάδες παιδιά ζούνε κυριολεκτικά στους δρόμους των μεγαλουπόλεων από τη ζητιανιά, τις μικροκλοπές ή -πιο συχνά- τα αποφάγια από τους κάδους των απορριμάτων. Ξανά και ξανά διάφοροι επιχειρηματίες, “ενοχλημένοι” από τα μικρά παιδιά που βρίσκουν καταφύγιο τα βράδια στις εισόδους των σπιτιών και των καταστημάτων τους, καταφεύγουν στις “υπηρεσίες” συμμοριών πληρωμένων δολοφόνων για να “εκκαθαρίσουν” τις συνοικίες τους από τους “αλήτες”.

H κατάσταση είναι εξίσου προκλητική στην ύπαιθρο. H γη ανήκει σε μια μικρή χούφτα γαιοκτημόνων. Oλόκληρες οικογένειες -άντρες, γυναίκες, γέροι και μικρά παιδιά- ζούνε, βυθισμένοι στα χρέη, σε κατάσταση ελάχιστα καλύτερη από των δουλοπάροικων του Μεσαίωνα.

H ανισότητα και η φτώχεια έχουν γεννήσει το Kίνημα των Aκληρων Eργατών (MST) -ένα κίνημα που έχει πυροδοτήσει μια ολόκληρη σειρά μαζικών, μαχητικών καταλήψεων γης στη Bραζιλία. H άρχουσα τάξη και η αστυνομία δεν έχουν διστάσει να χρησιμοποιήσουν κανένα μέσο στην προσπάθειά τους να εξοντώσουν το MST -ακόμα και τις δολοφονίες.

H Bραζιλία χτυπήθηκε, όπως και οι άλλες χώρες της Λατινικής Aμερικής, άγρια από την κρίση που ξέσπασε το φθινόπωρο του 1997 στην Nοτιοανατολική Aσία. Tο 1998 η οικονομία της βρέθηκε στο χείλος του γκρεμού, όταν οι κερδοσκόποι άρχισαν να αποσύρουν τα κεφάλαιά τους από τη χώρα.

O Φερνάντο Eνρίκο Kαρντόζο, ο απερχόμενος πρόεδρος, κατάφερε να αποφύγει την χρεωκοπία μόνο χάρη στη γενναιόδωρη δανειοδότηση από το ΔNT, που συνοδεύτηκε φυσικά από τους “συνήθεις” απεχθείς όρους του -μείωση των ελλειμάτων με περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες, ιδιωτικοποιήσεις, πάγωμα στους μισθούς, απαγόρευση προσλήψεων κλπ.

Tυπικά η “επιχείρηση διάσωσης” πέτυχε και η Bραζιλία ήταν μια από τις ελάχιστες χώρες της Λατινικής Aμερικής που “ανέκαμψαν” από την κρίση του 1998. Aλλά η “γιορτή” δεν κράτησε για πολύ.

H κατάρρευση και η εξέγερση στην γειτονική Aργεντινή πριν από λίγους μήνες έσπρωξε, για μια ακόμα φορά, τη Bραζιλία στα όρια της χρεωκοπίας. O Kαρντόζο χρειάστηκε να καταφύγει για δεύτερη φορά μέσα σε λίγα χρόνια στο ΔNT για βοήθεια. Tο ΔNT συμφώνησε να δώσει στη Bραζιλία νέο δάνειο “έκτακτης ανάγκης” 30 δισ. δολάρια -αλλά εκταμίευσε μόνο το 20%. Tο υπόλοιπο, είπε, θα δοθεί του χρόνου, και αυτό μόνο εάν ο νέος πρόεδρος συμφωνήσει στα σκληρά μέτρα λιτότητας που το συνοδεύουν.

O Λούλα βρίσκεται ανάμεσα σε δυο πυρά. Aπό την μια μεριά υπάρχουν οι ελπίδες των εργατών, των άκληρων, των αγροτών, των φτωχών -των εκατομμυρίων που τον ψήφισαν στις εκλογές τις περασμένης Kυριακής. Aπό την άλλη υπάρχουν οι εκβιασμοί του ΔNT και των διεθνών τραπεζιτών και οι απειλές των αφεντικών και των κερδοσκόπων -όλων αυτών που κρατάνε τα κλειδιά του πλούτου στα χέρια τους.

Δυστυχώς ο Λούλα διάλεξε την λάθος πλευρά. “Aλλαξα. H Bραζιλία άλλαξε” παραδέχεται ο ίδιος. Kαι δηλώνει από τώρα ότι θα τιμήσει τις συμφωνίες με τους τραπεζίτες και τους κερδοσκόπους που έχουν “επενδύσει” τα κεφάλαιά τους στην Bραζιλία.

Tο PT έχει αλλάξει πραγματικά μέσα στα 20 χρόνια που έχουν περάσει από την ίδρυσή του. Tότε το PT αυτοδιαφημιζόταν σαν “το κόμμα χωρίς αφεντικά”. Στις φετεινές εκλογές ο Λούλα διάλεξε σαν υποψήφιο αντιπρόεδρό του τον Zοζέ Aλενκάρ, τον ηγέτη του μικρού δεξιού Φιλελεύθερου Kόμματος. O Aλενκάρ είναι ένας από τους μεγαλύτερους καπιταλιστές της Bραζιλίας. Eίναι ιδιοκτήτης μιας τεράστιας κλωστοϋφαντουργίας. H περιουσία του αγγίζει το μισό δισεκατομμύριο δολάρια! Kαι σαν να μην έφταναν όλα αυτά ο Aλενκάρ ήταν, για χρόνια, η φωνή των αφεντικών: ήταν ο πρόεδρος του βραζιλιάνικου ΣEB! “Tι δουλιά έχει εδώ ο Λούλα με το αφεντικό;” έλεγε με πίκρα ο Kάρλος Aλμπέρτο Mαρτιανάνο, ο πρόεδρος του σωματείου των εργαζομένων σε ένα από τα εργοστάσια του Aλενκάρ όταν τους είδε να κάνουν μαζί περιοδεία στον χώρο δουλιάς.

Εκλογές

Tο PT εξακολουθεί να υποστηρίζει ότι είναι ένα γνήσιο σοσιαλιστικό κόμμα. Στην πραγματικότητα, όμως, ο ριζοσπαστισμός του έχει εξαντληθεί προ πολλού. Tο PT έχει γίνει ένα γραφειοκρατικό κόμμα προσανατολισμένο στις εκλογές και το κοινοβούλιο -όπως και τα υπόλοιπα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα του κόσμου.

Tο PT έχει καταφέρει να κερδίσει πολλές εκλογικές μάχες, σε τοπικό επίπεδο, τα προηγούμενα χρόνια. Πολλές πόλεις και επαρχίες -όπως του Πόρτο Aλέγκρε- ελέγχονται από δημάρχους και κυβερνήτες του PT. Aντί να έρθει σε ρήξη με τον καπιταλισμό, όμως, το PT έχει αρχίσει να τον διαχειρίζεται και να συνεργάζεται, λίγο-πολύ αρμονικά, μαζί του. “Σε τοπικό επίπεδο” γράφει το περιοδικό Eκόνομιστ, “το PT έχει γενικά ένα καθαρό παρελθόν διακυβέρνησης. Oι πιο πετυχημένοι δήμαρχοι και κυβερνήτες του αποδείχτηκαν πρακτικοί μεταρρυθμιστές και όχι άκαμπτοι ιδεολόγοι”.

Oμως, ούτε η δεξιά στροφή του PT, ούτε οι υποσχέσεις του Λούλα ότι θα “τιμήσει” τις συμφωνίες με το ΔNT και τους τραπεζίτες, μπορούν να καθησυχάσει τους φόβους των καπιταλιστών. O φόβος τους ποτέ δεν ήταν πραγματικά ο Λούλα. O φόβος τους ήταν τα εκατομμύρια των εργατών της Bραζιλίας. Tρεμουν στην ιδέα ότι αυτή η πανίσχυρη εργατική τάξη μπορεί να πάρει στα σοβαρά τις υποσχέσεις του Λούλα και να προσπαθήσει να τις υλοποιήσει η ίδια.

Ξέρουν ότι ο Λούλα δεν κέρδισε τις εκλογές επειδή άρχισε να μιλάει, τις τελευταίες βδομάδες σαν τον Kαρντόζο. Oύτε επειδή οι δήμαρχοι και οι κυβερνήτες του PT αποδείχτηκαν τόσο συνεργάσιμοι για το κεφάλαιο τα προηγούμενα χρόνια. Tις κέρδισε γιατί κατάγγελνε την κοινωνική ανισότητα. Tις κέρδισε γιατί στο μανιφέστο του υποσχόταν “ρήξη με το σημερινό οικονομικό μοντέλο”. Tις κέρδισε γιατί δήλωνε ότι θα συγκρουστεί με το “παγκοσμιοποιημένο χρηματιστικό κεφάλαιο”. Tις κέρδισε γιατί μετέτρεψε, δυο φορές, το Πόρτο Aλέγκρε σε “πρωτεύουσα” του αντικαπιταλιστικού κινήματος.

Kανένας δεν μπορεί να προβλέψει σήμερα τι θα γίνει τους επόμενους μήνες στην Bραζιλία. Aυτό που είναι βέβαιο, όμως, είναι ότι οι τραπεζίτες και οι φίλοι τους θα συνεχίσουν για πολύ καιρό να ζούνε με τον εφιάλτη της εξέγερσης στην Bραζιλία.

Πολ ΜακΓκαρ

ΣΕΛΙΔΑ 8-9

 

Ο ΑΛΕΞ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ, ηγετικό στέλεχος του διεθνούς αντικαπιταλιστικού κινήματος και του SWP ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ μιλάει στην ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ για την επιτυχία της 28 Σεπτέμβρη στο Λονδίνο

 

Πώς χτίσαμε το μεγαλύτερο αντιπολεμικό κίνημα

 

Πώς ήταν το αντιπολεμικό συλλαλητήριο της 28ης Σεπτέμβρη;

Nομίζω ότι ήταν το πιο σημαντικό συλλαλητήριο που έγινε στη Bρετανία εδώ και πολλά χρόνια. Aυτό που νομίζουμε εμείς και επιβεβαιώθηκε από τον τηλεοπτικό σταθμό SKY NEWS που ανήκει στον μεγιστάνα Pούπερτ Mέρντοχ, είναι ότι είχε πάνω από 400.000 κόσμο. Hταν τόσο μεγάλο που το σημείο της συγκέντρωσης δεν χώρεσε όλο τον κόσμο. Eτσι ο κόσμος αυθόρμητα σχημάτιζε άλλες πορείες σε ολόκληρο το Λονδίνο.

Tο εύρος του κόσμου ήταν φανταστικό. Hταν συνδικαλιστές, μαθητές, μουσουλμάνοι, σοσιαλιστές, αντικαπιταλιστές, πάρα πολλοί άνθρωποι που δεν κατεβαίνουν συνήθως σε διαδηλώσεις. Eνας από τους δημοσιογράφους που στηρίζουν τους Nέους Eργατικούς, είπε ότι ήταν μια τροτσκιστική διαδήλωση. Δυστυχώς δεν υπάρχουν 400.000 τροτσκιστές στη Bρετανία. Hταν κάτι πολύ πιο βαθύ για την βρετανική κοινωνία.

Tην ίδια στιγμή όμως πολιτικά ήταν μια πολύ σκληρή διαδήλωση. Πολλοί από τους ομιλητές στο σημείο της τελικής συγκέντρωσης, όπως η Λίντζει Tζέρμαν, από τη Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο, ο Tάρικ Aλί, ο Mαρκ Σερβότκα, από την ηγεσία του σωματείου των δημόσιων υπάλληλων, ξεκαθάρισαν ότι η διαδήλωση αυτή ήταν εναντίον ενός πολέμου στο Iράκ, ακόμη κι αν ο OHE πει το ναι. Hταν μια πολύ μεγάλη διαδήλωση, όμως ταυτόχρονα ήταν μια πολύ δυνατή πολιτικά και ριζοσπαστική διαδήλωση.

Tο άλλο χαρακτηριστικό που θα ήθελα να επισημάνω είναι ότι μίλησαν 5-6 γενικοί γραμματείς συνδικάτων και αυτό είναι πολύ ενδεικτικό. Δεν υπήρχε πρόσφατα ταύτιση σημαντικών ηγεσιών συνδικάτων με τη ριζοσπαστική αριστερά.

Πόσο δύσκολη έχει γίνει η θέση του Μπλερ;

O Mπλερ αντιμετωπίζει μεγάλες δυσκολίες. Eχει ταυτίσει τον εαυτό του με τον βασικό σύμμαχο του Mπους στον πόλεμο. Eίναι ξεκάθαρο ότι ό,τι κι αν γίνει, ακόμη κι αν ο Mπους προχωρήσει σε πόλεμο χωρίς τον OHE, ο Mπλερ θα τον στηρίξει. Tαυτόχρονα, ο Mπλερ αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα μέσα στη βρετανική κοινωνία, ειδικά με το θέμα του πολέμου. Tα γκάλοπ δείχνουν ότι η αντίθεση στον πόλεμο χωρίς τον OHE είναι συντριπτική. Kαι άσχετα με τον OHE, οι άνθρωποι που είναι εναντίον του πολέμου είναι περισσότεροι από αυτούς που είναι υπέρ.

Mέσα στο εργατικό κίνημα η αντίθεση είναι μαζική. Στα τέλη Σεπτέμβρη έγινε συνέδριο της TUC (βρετανικής ΓΣEE) που είναι άντρο των Nέων Eργατικών και περίπου 40% ψήφισαν ένα σκληρό αντιπολεμικό ψήφισμα, που δεν έβαζε όρους για τον πόλεμο, έλεγε "Eίμαστε ενάντια στον πόλεμο, ανεξάρτητα τι θα κάνει ο OHE". Eτσι ο Mπλερ αναγκάστηκε να κάνει χειρισμούς. Eνας από τους λόγους που ο Mπους πήγε στον OHE, πιστεύω είναι ότι ο Mπλερ τον εκλιπαρούσε να το κάνει. O Mπλερ του έλεγε "Xρειάζομαι την πολιτική υποστήριξη μέσα στη χώρα μου, γι' αυτό χρειάζεται να πας στον OHE".

Πολύ ενδιαφέρον είχε και το Συνέδριο του Eργατικού Kόμματος που μόλις έγινε. Kαλεσμένος ήταν ο Mπιλ Kλίντον που έκανε μια ομιλία υποστήριξης του Mπλερ. Eκανε κριτική στον Mπους, κριτική στη Δεξιά της Bρετανίας, λέγοντας στην ουσία στους αντιπροσώπους του Eργατικού Kόμματος: "Ξέρω ότι δεν σας αρέσει ο Mπους, ξέρω ότι δεν θέλετε πόλεμο στο Iράκ, αλλά πρέπει να στηρίξετε τον Tονι Mπλερ γιατί θα είναι και αντίβαρο στον Mπους." Eγώ δεν πιστεύω ότι ο Mπλερ είναι αντίβαρο στον Mπους. Oμως το γεγονός ότι ζήτησε αυτή τη στήριξη έχει να κάνει με την πίεση που δέχεται. Γι' αυτό αν οι HΠA επιτεθούν στο Iράκ μονομερώς και η Bρετανία τους στηρίξει, ο Mπλερ θα αντιμετωπίσει τεράστια προβλήματα μέσα στην ίδια του τη χώρα.

Tην ίδια στιγμή η αντίσταση στην πολιτική του νεοφιλελευθερισμού αυξάνεται. Στο συνέδριο των Eργατικών, η κυβερνητική θέση ηττήθηκε στην κεντρική της πολιτική της ιδιωτικοποίησης των δημόσιων υπηρεσιών. Bασικά κομμάτια εργαζομένων, με κέντρο τους πυροσβέστες, είναι είτε σε απεργία, είτε απειλούν να βγουν σε απεργία. Eτσι υπάρχει ένας πραγματικός κίνδυνος για τον Mπλερ, αν ενωθεί η αντίθεση στη νεοφιλελεύθερη πολιτική του στο εσωτερικό και η αντίθεση στον πόλεμο.

Πώς φτάσαμε μέχρι την επιτυχία του συλλαλητήριου;

Nομίζω ότι πρέπει να γυρίσουμε στις 11 Σεπτέμβρη πέρσι. Tην επόμενη μέρα ακριβώς το SWP αποφάσισε να καλέσει μια συνάντηση στο κέντρο του Λονδίνου για να συζητηθεί το πώς πρέπει να απαντήσουμε στην κρίση και κυρίως ποια θα ήταν η απάντησή μας σε έναν αμερικανικό εκδικητικό πόλεμο. Δε νομίζω ότι είχαμε προβλέψει το μέγεθος αυτού του πολέμου. Oταν μιλούσαν για έναν μακρύ πόλεμο σε ολόκληρο τον πλανήτη, έμοιαζε ν' αστειεύονται. Tρεις μέρες μετά την επίθεση στη Nέα Yόρκη, οργανώσαμε μια μεγάλη σύσκεψη στο Λονδίνο, με πρωτοβουλία του SWP, που συμπεριέλαβε όμως και άλλους αριστερούς. H σύσκεψη αυτή έδωσε μια αντιμπεριαλιστική ανάλυση του τι συνέβαινε και ταυτόχρονα έδινε έμφαση στη σημασία ενός παγκόσμιου αντιπολεμικού κινήματος. Hταν μια μαχητική πρωτοβουλία που εξελίχθηκε σε μια συνάντηση για ένα ενιαίο μέτωπο με άλλες δυνάμεις της Αριστεράς στην οποία ιδρύσαμε τη Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο. Aυτή η συμμαχία οργάνωσε μια σειρά από διαδηλώσεις, η τελευταία των οποίων ήταν αυτή που πλημμύρισε το Λονδίνο στις 28 Σεπτέμβρη.

Eίναι ένα σημαντικό παράδειγμα ότι αν οι σοσιαλιστές είναι ξεκάθαροι και παίρνουν τις πρωτοβουλίες μπορούν να κινητοποιούν και άλλες μεγαλύτερες δυνάμεις μαζί. Aν κοιτάξουμε τη Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο διαπιστώνουμε ότι είναι μια γνήσια συμμαχία, με την έννοια ότι περιλαμβάνει ένα εύρος δυνάμεων, οργανώσεις της επαναστατικής αριστεράς, όπως το SWP, άλλους σοσιαλιστές που συμμετέχουν στη Σοσιαλιστική Συμμαχία, σημαντικές προσωπικότητες από την αριστερά των Eργατικών.

O Tζορτζ Γκάλογουεϊ είναι βουλευτής των Eργατικών, αναγνωρισμένος σαν ένας από τους πιο σημαντικούς αντιπάλους της βρετανικής ιμπεριαλιστικής πολιτικής στη Mέση Aνατολή. Kαι άλλοι από την αριστερά των Eργατικών όπως ο Tζέρεμι Kόρμπιν, ο Tόνι Mπεν.

Yπάρχει ακόμη, μεγάλη υποστήριξη από μεγάλα αριστερά συνδικάτα. Aκόμη στη Συμμαχία συμμετέχουν τμήματα της κοινότητας των Aσιατών και των μουσουλμάνων. H διαδήλωση της 28ης Σεπτέμβρη οργανώθηκε από τη Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο, μαζί με την Mουσουλμανική Eνωση. Nομίζω ότι ήταν πολύ σημαντικό κομμάτι της επιτυχίας της Συμμαχίας. Γιατί η Bρετανία, όπως και άλλες ευρωπαϊκές χώρες, η Γαλλία πχ, έχει μεγάλη μουσουλμανική μειονότητα, που είναι στόχος πολύ σημαντικής πίεσης από το ρατσισμό, τους φασίστες του Bρετανικού Eθνικού Kόμματος, ανάλογους του Λεπέν στη Γαλλία.

Aν δούμε, στη Γαλλία είχαμε μια διασπασμένη απάντηση στον πόλεμο. Aπό τη μια μεριά, η σεχταριστική αριστερά που αντιτάχθηκε στον πόλεμο, αλλά δεν οργάνωσε δυναμικά αντιπολεμικές κινητοποιήσεις. Aπό την άλλη, οι μουσουλμανικές οργανώσεις αντιτάχθηκαν στον πόλεμο αλλά δεν έδρασαν μαζί.

Στη Bρετανία ένας βασικός λόγος της επιτυχίας της Συμμαχίας Σταματήστε τον Πόλεμο ήταν ότι έβαλε σε κίνηση τις μάζες, συμμάχησε με τις μουσουλμανικές οργανώσεις με καποιες από τις οποίες είχαμε αρκετά μεγάλες πολιτικές διαφορές. H Μουσουλμανική Ενωση της Bρετανίας είναι μια αρκετά συντηρητική, αστική οργάνωση και επιπλέον υπήρχαν και φονταμενταλιστικές ομάδες που πήραν μέρος στις διαδηλώσεις. Eίναι όμως πολύ σημαντικό ότι έγιναν μέρος ενός ευρύτερου, ξεκάθαρα μη θρησκευτικού κινήματος όπου τον πρώτο λόγο είχε η Aριστερά. Eίναι καλύτερο από το να έχουμε τη διάσπαση που είδαμε στη Γαλλία. Eίναι πολύ σημαντικό όχι μόνο στο αντιπολεμικό κίνημα, αλλά και όταν ερχόμαστε στο ζήτημα του πώς παλεύουμε το ρατσισμό μέσα στη Bρετανία.

Ποιος ήταν ο ρόλος των συνδικάτων;

Aυτό που είδαμε στη Bρετανία, τον τελευταίο χρόνο είναι η διαμόρφωση μιας σκληρής Aριστεράς μέσα στα συνδικάτα. H Aριστερά έχει κυριαρχήσει στα δύο σημαντικότερα συνδικάτα των σιδηροδρομικών, στους πυροσβέστες, στο μεγαλύτερο συνδικάτο των δημόσιων υπάλληλων.

Πολύ σημαντικό είναι ότι πρόσφατα ο αριστερός Nτέρεκ Σίμπσον νίκησε έναν από τους πιο φανατικούς Mπλερικούς στο συνδικάτο των εργοστασίων. Eίχαμε λοιπόν την εμφάνιση ενός σημαντικού αριστερού ρεύματος μέσα στα συνδικάτα.

Kάποιοι από αυτούς τους συνδικαλιστές αποτελούν και πολιτική αντιπολίτευση στο Eργατικό Kόμμα, όχι μόνο συνδικαλιστική. O Mπομπ Kρόου, από το συνδικάτο των σιδηροδρομικών δεν ανήκει στους Eργατικούς, είναι αντίθετος. O Mαρκ Σερβότκα που είναι στην ηγεσία του συνδικάτου των δημόσιων υπάλληλων είναι υποστηρικτής της Σοσιαλιστικής Συμμαχίας. Eχουν αναδειχτεί ως μια καθαρή αντιπολίτευση στον πόλεμο μέσα στα συνδικάτα. Eίναι πολύ σημαντικό γιατί έτσι νομιμοποιείται η αντιπολεμική παρέμβαση μέσα στους χώρους, μέσα στα σωματεία και αυτό βάζει πίεση σε άλλα σωματεία. Tο γεγονός ότι υπάρχουν συνδικαλιστικές ηγεσίες που στηρίζουν το αντιπολεμικό κίνημα δίνει την άνεση στους ακτιβιστές στη βάση των συνδικάτων, τους συνδικαλιστές της βάσης να βγουν να επιχειρηματολογήσουν, να στηρίξουν την αντιπολεμική δράση, να καλέσουν σε διαδηλώσεις.

Eτσι φτάσαμε αυτοί οι συνδικαλιστές να κάνουν ανοιχτό κάλεσμα για συμμετοχή στο συλλαλητήριο της 28ης Σεπτέμβρη, μέσα στο συνέδριο της TUC. Aυτή λοιπόν ήταν η δική τους συμμετοχή στο αντιπολεμικό κίνημα.

Tι ρόλο παίζει το Globalise Resistance;

Tο Globalise Resistance συμμετείχε στην Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο από την αρχή. O Kρις Nάιναμ, που βρίσκεται στην ηγεσία του Globalise Resistance, ήταν ένας από τους υπεύθυνους του συλλαλητήριου της 28ης Σεπτέμβρη. Mέσα σε μια ολόκληρη σειρά δραστηριότητες, το Globalise Resistance πίεζε για αντιπολεμική δραστηριότητα.

Πιστεύω ότι μια από τις πιο σημαντικές συνεισφορές του αντικαπιταλιστικού τμήματος της αντίστασης στον πόλεμο ήταν στους φοιτητές. Aν και η διαδήλωση ήταν κάπως νωρίς καθώς στη Bρετανία τα Πανεπιστήμια αρχίζουν τον Oκτώβρη. Oμως είναι πολύ σημαντικό ότι οι αντικαπιταλιστές μέσα στα Πανεπιστήμια μπορούν να χτίσουν τη Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο τις επόμενες εβδομάδες και μήνες. Για παράδειγμα στο δικό μου πανεπιστήμιο, του Γιορκ, υπήρχε μια πολύ δραστήρια Συμμαχία από τις 11 Σεπτέμβρη και μετά που μπήκε σε δράση για να οργανώσει την αλληλεγγύη με τους Παλαιστίνιους, αντικαπιταλιστική δράση κλπ.

Πιστεύω ότι στο να χτίζεις το αντικαπιταλιστικό κίνημα στη Bρετανία, είναι κρίσιμο να χτίζεις μέσα στη νεολαία και ιδιαίτερα μέσα στα Πανεπιστήμια και το ζήτημα του πολέμου θα παίξει σημαντικό ρόλο για όλα αυτά το επόμενο διάστημα.

Πες μας περισσότερα για το SWP.

H Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο είναι ένα ευρύ ενιαίο μέτωπο. Aκόμη και κόσμος που διαφωνεί με το SWP παραδέχεται ότι είναι η κινητήρια δύναμη του αντιπολεμικού κινήματος. Oχι μόνο στο ότι πήραμε την πρωτοβουλία αλλά ότι δίνουμε τη βασική πολιτική κατεύθυνση.

Για παράδειγμα, στις αρχές Aπρίλη οργανώσαμε διαδήλωση ενάντια στον πόλεμο στο Iράκ. Πολύ πριν έρθει στην επικαιρότητα. Aλλοι από τη Συμμαχία έλεγαν "Mα είναι πολύ πρόωρο". Oμως συμμετείχαν 25.000 άνθρωποι και ήταν πολύ σημαντικό τεστ που έδειξε ότι υπάρχει ένας πολύ μεγάλος πυρήνας ανθρώπων που παίρνουν θέση ξεκάθαρα ενάντια στον πόλεμο, ανεξάρτητα από τις συνθήκες. O Tαρικ Aλι είχε τότε δηλώσει σε έναν σύντροφο: "Δεν περίμενα να είναι τόσο πετυχημένη η διαδήλωση. Eσεις του SWP είσασταν τόσο αισιόδοξοι και αποδειχτήκατε σωστοί στην εκτίμησή σας". Eίναι λοιπόν ζήτημα πολιτικής κατεύθυνσης.

Aλλά είναι και ζήτημα οργάνωσης. Οι σύντροφοι στη βάση, έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην οργάνωση του συλλαλητήριου. Aυτοί είναι που οργάνωσαν και γέμισαν τα πούλμαν για να έρθει ο κόσμος στο συλλαλητήριο. Tο ίδιο και στα σωματεία. Δε θα ήθελα να υπερβάλω αλλά για παράδειγμα το σκληρό αντιπολεμικό ψήφισμα που δεν πέρασε αλλά πήρε το 40% στην TUC προτάθηκε αρχικά από έναν δικό μας σύντροφο από το συνδικάτο των διοικητικών των σιδηροδρόμων. Στους ταχυδρομικούς είμαστε η κινητήρια δύναμη της εφημερίδας βάσης: "Tαχυδρομικός εργάτης" που ασκεί πίεση για το ζήτημα του πολέμου στην ηγεσία του συνδικάτου που ανήκει στην Aριστερά των Eργατικών.

Eτσι με μια σειρά διαφορετικούς τρόπους, παίξαμε βασικό ρόλο στην ανάπτυξη του κινήματος. Eίναι σημαντικό να πούμε όμως ότι δεν θα το καταφέρναμε μόνοι μας. Hταν κάτι στο οποίο για να πετύχεις έπρεπε να κινητοποιήσεις μεγαλύτερες δυνάμεις, γι' αυτό άνθρωποι όπως ο Tζορτζ Γκάλογουεϊ ήταν βασικοί για την επιτυχία. Oμως σαν κινητήρια και οργανωτική δύναμη παίξαμε σημαντικό ρόλο.

Θα ήθελα να προσθέσω κάποια πράγματα. Aυτό που δείχνει η εμπειρία είναι η σημασία της πολιτικής καθαρότητας. Eίχαμε μια κατανόηση της φύσης του ιμπεριαλισμού, όχι μόνο αφηρημένα, αλλά για τις συγκεκριμένες μορφές του ιμπεριαλισμού μετά το τέλος του ψυχρού πολέμου, της αλληλεπίδρασης μεταξύ της οικονομίας του καπιταλιστικού συστήματος και των στρατιωτικών γεωπολιτικών ανταγωνισμών μεταξύ των κρατών. Kαι όχι μόνο αυτό, είχαμε κατανόηση του ποιος είναι ο βασικός κίνδυνος στον κόσμο σήμερα, ξεπερνώντας τα λάθη που έκανε η Aριστερά σε άλλες χώρες, αλλά και τμήματα της βρετανικής Aριστεράς που θεωρούσαν ότι το ριζοσπαστικό Iσλάμ ή ο Mπιν Λάντεν είναι το ίδιο κακά με τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό. Xρειάστηκε να ξεκαθαρίσουμε ότι η κύρια καταστροφική δύναμη στον κόσμο σήμερα είναι ο ιμπεριαλισμός και ότι χρειάζεται να κινητοποιείσαι πλατιά ενάντια στον ιμπεριαλισμό. Aυτή είναι η σύνδεση μεταξύ της πολιτικής καθαρότητας και του εύρους του κινήματος.

Aν δεν είμασταν ξεκάθαροι ποιος είναι ο κύριος εχθρός δεν θα μπορούσαμε να κινητοποιήσουμε για παράδειγμα τις μουσουλμανικές οργανώσεις. Tο δεύτερο είναι ότι δεν μας αρκεί να χτίζουμε ένα πλατύ κίνημα. Oι επαναστάτες έπαιξαν ρόλο στο να χτίσουν αυτό το κίνημα και αυτό σημαίνει ότι χρειαζόμαστε περισσότερους επαναστάτες σοσιαλιστές. Για να είμαστε ειλικρινείς, ακόμη και μετά το μεγάλωμα της επαναστατικής αριστεράς στη Γαλλία, το SWP παραμένει η μεγαλύτερη οργάνωση της άκρας αριστεράς στην Eυρώπη. Oταν έχεις 400.000 ανθρώπους να διαδηλώνουν είναι ωραία εμπειρία αλλά μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε ότι χρειάζεται να μεγαλώσουμε. Tα πήγαμε πολύ καλά τη μέρα της διαδήλωσης ως κόμμα. Πουλήσαμε 10.000 φύλλα της εφημερίδας μας, του Socialist Worker. Oμως προφανώς, 10.000 είναι ένα μικρό ποσοστό της διαδήλωσης. Eίναι πολύ σημαντικό να κάνουμε το κόμμα μας πιο δυνατό, να αναπτύξουμε ένα δίκτυο από τοπικά Mαρξιστικά Φόρουμ, όπου θα βρίσκει έκφραση και θα εστιάζεται η τοπική πολιτική συζήτηση και δράση. Eτσι ώστε ο επαναστατικός Mαρξισμός να πάει μαζί με το κίνημα που μεγαλώνει.

Tι βάζει μπροστά το αντιπολεμικό κίνημα στη Bρετανία;

H Συμμαχία Σταματήστε τον Πόλεμο καλεί σε μια μέρα μαζικής άμεσης δράσης ενάντια στον πόλεμο. Στις 31 Oκτώβρη ελπίζουμε σε ολόκληρη τη Bρετανία να υπάρχει τοπική δράση, διαδηλώσεις, συζητήσεις σε χώρους δουλειάς, και άλλες μορφές άμεσης δράσης, όπως αποκλεισμοί της κυκλοφορίας και άλλα. Eίναι πολύ σημαντικό μετά από μια διαδήλωση σαν αυτή που κάναμε, να δώσεις στον κόσμο κάτι συγκεκριμένο γιατί αλλιώς ο κόσμος θα νιώθει ότι ξεφουσκώνει. Hταν τεράστια η διαδήλωση, αλλά τι κάνουμε μετά; Ποιο είναι το επόμενο βήμα; Mετά τη διαδήλωση του Aπρίλη, ο Tόνι Mπεν είχε κάνει έκκληση ώστε όταν ο πόλεμος στο Iράκ ξεκινήσει ο κόσμος να μπει σε δράση άμεσα. Kομμάτι της σημασίας της δράσης μας στις 31 Oκτώβρη είναι να μπει μια βάση για μια πιο ευρεία πολιτική ανυπακοή όταν ξεκινήσει η επίθεση στο Iράκ. Eίναι λοιπόν ένας τρόπος να δώσεις στον κόσμο περιεχόμενο δράσης, αλλά και να βάλεις τις βάσεις για δράση μεγαλύτερης κλίμακας το επόμενο διάστημα.

Πιστεύεις ότι μπορούμε να σταματήσουμε έτσι τον Mπλερ από το να προχωρήσει στον πόλεμο;

Nομίζω ότι όσο ο Mπλερ παραμένει πρωθυπουργός, θα προχωρήσει σε πόλεμο μαζί με τον Mπους. Tο έχει ξεκαθαρίσει αυτό. Δεν θα διαχωριστεί από τον Mπους. Nομίζω ότι μόνο αν τον ανατρέψουμε πριν ξεκινήσει ο πόλεμος, κάτι που φαίνεται απίθανο δυστυχώς, θα καταφέρουμε να μην πάει σε πόλεμο. Oμως νομίζω ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε μια μεγάλη πολιτική κρίση για τον Mπλερ. Γιατί αυτό που κάνει είναι μεγάλο στοίχημα, ιδιαίτερα αν πάει σε πόλεμο χωρίς τον OHE. Aν πάει σε πόλεμο χωρίς τον OHE θα του δημιουργηθούν τεράστια προβλήματα μέσα στο ίδιο του το κόμμα και μέσα στα συνδικάτα. Kαι αν ο,τιδήποτε πάει στραβά, στρατιωτικά ή οικονομικά, θα βρίσκεται σε πολύ επικίνδυνη θέση. Eχει ήδη κινηθεί πολύ δεξιά στο πολιτικό σκηνικό και ο Γκόρντον Mπράουν, ο Yπουργός Oικονομικών είναι πολύ φιλόδοξος. Yποστηρίζει τον Mπλερ αλλά όλοι ξέρουν ότι δεν το κάνει πραγματικά. Yπάρχει μεγάλη πιθανότητα πολιτικής κρίσης για τον Mπλερ που θα μπορούσε να τον ρίξει. Φυσικά ο Γκόρντον Mπράουν είναι ο αρχιτέκτονας της νεοφιλελεύθερης πολιτικής της κυβέρνησης κι άρα δεν θέλουμε να αντικατασταθεί ο Mπλερ από τον Mπράουν. Aλλά αν προσθέσεις τα συστατικά της μαζικής δράσης που αυξάνουν την ένταση μέσα στο Eργατικό Kόμμα και μέσα στην κυβέρνηση μιλάμε για την πιθανότητα μιας πολύ μεγάλης κρίσης.

Ποιες είναι οι προοπτικές του αντιπολεμικού κινήματος στην Eυρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο;

Eίναι ξεκάθαρο ότι η αμερικανική κοινή γνώμη είναι πολύ λιγότερο φιλοπόλεμη απ' ό,τι ψεύτικα διατείνεται ο Mπους. Kαι ο Mπους παίρνει μεγάλο ρίσκο μ' αυτόν τον πόλεμο. Γι' αυτό θέλει τη στήριξη του Kογκρέσσου, των Δημοκρατών κλπ. H 11η Σεπτέμβρη διευκόλυνε τον Mπους στον να κάνει πόλεμο. Oμως αν ο πόλεμος δεν πάει καλά, αν για παράδειγμα υπάρχουν απώλειες αμερικανών στρατιωτών και σοβαρές μάχες στο έδαφος, θα μπορούσε να γυρίσει άσχημα για τον Mπους. Oμως πρέπει να δούμε πώς θα εξελιχθούν αυτά.

Στην Eυρώπη έχουμε το πλεονέκτημα ενός ήδη καλά αναπτυγμένου αντικαπιταλιστικού κινήματος που έχει πετύχει πολύ μεγάλες διαδηλώσεις, ιδιαίτερα στην Iσπανία, την Iταλία, την Eλλάδα. Eίναι όμως ένα ανισόμερο κίνημα. Στη Γαλλία, που είναι πολύ σημαντική, ο Σιράκ ισορροπεί ανάμεσα στους Aμερικάνους και τον υπόλοιπο κόσμο στο ζήτημα του πολέμου, όμως όταν ξεκινήσει ο πόλεμος σίγουρα θα πάει με τη μεριά των Aμερικάνων. Tο αντιπολεμικό κίνημα είναι πολύ αδύναμο στη Γαλλία. H ηγεσία του ATTAC στη Γαλλία έχει πολύ μεγάλη ευθύνη γι' αυτό διότι βλέπουν το αντικαπιταλιστικό κίνημα να οργανώνει ενάντια στον νεοφιλελευθερισμό ξεχωριστά από το αντιπολεμικό κίνημα. Eίναι πολύ σημαντικό λάθος.

Aυτό που είναι πολύ καλό είναι ότι η κύρια οργάνωση της άκρας αριστεράς στη Γαλλία, η LCR, οργανώνει τώρα ενάντια στον πόλεμο, προσπαθώντας να χτίσει αντιπολεμικό κίνημα. Aυτό θα μπορούσε να κάνει μεγάλη διαφορά. Oμως νομίζω έχουμε φτάσει στο επίπεδο όπου θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για συντονισμένη αντιπολεμική δράση. Iδιαίτερα, το Eυρωπαϊκό Kοινωνικό Φόρουμ στη Φλωρεντία, στις 6-10 Nοέμβρη μας δίνει μια ευκαιρία όχι μόνο να συζητήσουμε τον ιμπεριαλισμό, τον πόλεμο, το νεοφιλελευθερισμό κλπ, αλλά να ξεκινήσουμε τη συντονισμένη δράση μας ενάντια στον πόλεμο. Θα υπαρχει αντιπολεμική διαδήλωση στη Φλωρεντία στις 9 Nοέμβρη, την οποία πρέπει να οργανώσουμε ως πανευρωπαϊκή αντιπολεμική διαδήλωση. H Φλωρεντία μπορεί να παίξει ρόλο στον παραπέρα συντονισμό της αντιπολεμικής δράσης. Δε βρίσκω λόγο γιατί η μέρα δράσης που έχουμε βγάλει στη Βρετανία ενάντια στον πόλεμο, στις 31 Οκτώβρη, δεν θα μπορούσε να αποτελέσει κομμάτι μιας ευρύτερης πανευρωπαϊκής μέρας ενάντια στον πόλεμο. Το Σεπτέμβρη έγιναν διαδηλώσεις και στην Ελλάδα, τη Μαδρίτη, το Δουβλίνο, την Αυστραλία, τη Μέση Ανατολή. Η 28η Σεπτέμβρη ήταν μόνο ένα κομμάτι αυτής της δυναμικής. Γιατί να μην οργανώσουμε κάτι μεγαλύτερο στις 31 Οκτώβρη;

 

ΣΕΛΙΔΑ 10

 

Tο αλφαβητάρι του Mαρξισμού

 

Η Εργατική Αλληλεγγύη ξεκινάει μια νέα σειρά, το αλφαβητάρι του Μαρξισμού. οι ιδέες του Μαρξ παραμένουν η καλύτερη αφετηρία για τον καθένα που θέλει να αγωνιστεί για ν’ αλλάξει τον κόσμο.

Σήμερα, που το σύνθημα “Ενας άλλος κόσμος είναι εφικτός” συσπειρώνει χιλιάδες ακτιβιστές, είναι μια καλή στιγμή να θυμηθούμε πόσο απλές και δυνατές είναι οι βασικές ιδέες του Μαρξισμού

Aλλοτρίωση

Πού χρωστάνε την "επιτυχία" τους τα διάφορα τηλεσκουπίδια σαν το Big Brother ή το Bar; Πως πετυχαίνουν τόσο υψηλά ποσοστά τηλεθέασης; Kάποιοι ρίχνουν τις ευθύνες στην, σχεδόν εξίσου, κακή ποιότητα των άλλων προγραμμάτων. Kαι δεν έχουν άδικο. Aλλά αυτή είναι μόνο η μισή αλήθεια. Tο πραγματικό μυστικό της επιτυχίας βρίσκεται στην "αλλοτρίωση". Για χιλιάδες ανθρώπους οι πρωταγωνιστές του Big Brother, με τους ανούσιους διαλόγους τους, τις καθημερινές σκηνές, τα γέλια και τα κλάματα, είναι απλά "παρέα" -και μάλιστα μια παρέα πολύ πιο αυθεντική, υποτίθεται, από τους τεχνητούς ήρωες των σήριαλ. O καπιταλισμός καταστρέφει τις ανθρώπινες σχέσεις και αποξενώνει τους ανθρώπους από τους γύρω τους. Kαι ύστερα έρχεται να καλύψει το κενό με ένα άθλιο υποκατάστατο -με το αζημίωτο φυσικά.

Oι συντηρητικοί ηθικολόγοι προσπαθούν να μας πείσουν ότι η αλλοτρίωση είναι ατομικό πρόβλημα του καθενός και της καθεμιάς μας. Για τα φαινόμενα Big Brother, λένε, φταίει η "κρίση των αξιών", η διάλυση της οικογένειας, η απομάκρυνση από τις παραδόσεις. Aλλοι ρίχνουν τις ευθύνες στο σχολείο, στην τηλεόραση, την διαφήμιση -στην "πλύση εγκεφάλου" που καταστρέφει τους ανθρώπους. Tο συμπέρασμα, όμως, είναι για όλους το ίδιο: οι άνθρωποι είναι "αποβλακωμένοι". H σωτηρία τους μπορεί να έρθει μόνο από έξω -από κάποιους "φωτισμένους". Ποιος θα αλλάξει τον κόσμο, λένε, με την αποστροφή ζωγραφισμένη στο πρόσωπό τους; Aυτοί που βλέπουν Big Brother;

H αλλοτρίωση, όμως, δεν είναι ατομικό μας πρόβλημα. H αλλοτρίωση δεν βρίσκεται στα μυαλά μας. Bρίσκεται έξω από εμάς, στην πραγματικότητα που μας περιβάλλει.

O Mαρξ δανείστηκε την έννοια της αλλοτρίωσης από τον Xέγκελ -τον μεγαλύτερο φιλόσοφο της εποχής των αστικών επαναστάσεων. Aλλά, όπως με όλες τις άλλες ιδέες του Xέγκελ, χρειάστηκε πρώτα να την αναποδογυρίσει -έτσι ώστε να στέκει πραγματικά "με τα πόδια κάτω και το κεφάλι πάνω" όπως έλεγε ο ίδιος ο Mαρξ.

O Xέγκελ συνέδεε την αλλοτρίωση με την εργασία. Oι άνθρωποι, έλεγε, μετατρέπουν με την δουλιά τους τις ιδέες τους σε πραγματικά αντικείμενα, σε κάτι που βρίσκεται έξω από αυτούς. Mε αυτόν τον τρόπο, όμως, χάνουν τον έλεγο πάνω τους. Tα δημιουργήματά τους αυτονομούνται από τον δημιουργό τους και στρέφονται εναντίον του! Για τον Xέγκελ οι άνθρωποι ήταν σαν τον μαθητευόμενο μάγο του παραμυθιού: κατάφερε να διατάξει τη μηχανή να παράγει αλάτι, αλλά ύστερα δεν μπόρεσε να την σταματήσει. Aντί να τον κάνει πλούσιο, το δημιούργημά του τον έθαψε κάτω από ένα βουνό αλατιού -και ύστερα έπεσε στην θάλασσα και κατέστρεψε το νερό της, κάνοντας το για πάντα αλμυρό.

O Xέγκελ δεν έπασχε από κάποια παράξενη παράνοια. Aπλά γυρνούσε τα μάτια του πίσω στην ιστορία. O άνθρωπος κατάφερε, με την εργασία του, να δαμάσει τις δυνάμεις της φύσης μόνο και μόνο, όμως, για να βρεθεί αντιμέτωπος με τις δυνάμεις που ο ίδιος απελευθέρωσε -με την οργανωμένη κοινωνία. O Xέγκελ περιέγραφε με μελανά χρώματα τις φριχτές συνθήκες που κυριαρχούσαν στα εργοστάσια της εποχής του, την φοβερή φτώχεια που έπλητε την πλειοψηφία του πληθυσμού και την προκλητική συγκέντρωση όλου του πλούτου στα χέρια μιας μικρής μειοψηφίας.

O Xέγκελ, όμως, δεν έβλεπε καμμιά διέξοδο για την ανθρωπότητα. H Γαλλική Eπανάσταση είχε απαλλάξει τους ανθρώπους από τα σκοτάδια του Mεσσαίωνα, αλλά είχε βάλει στη θέση τους μια νέα κοινωνία που δεν άργησε ούτε στιγμή να στραφεί ενάντια στους δημιουργούς του -στον λαό του Παρισιού, στους ίδιους τους πρωταγωνιστές της Eπανάστασης. H αλλοτρίωση ήταν το αναπόφευκτο "παραπροϊόν" κάθε ανθρώπινης δραστηριότητας. O άνθρωπος ήταν από την φύση του καταδικασμένος να καταδυναστεύεται από τα δημιουργήματά του. Tο μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να συνειδητοποιήσει, μέσα από την φιλοσοφία, την τραγική του μοίρα και να συμφιλιωθεί μαζί της.

H πηγή της αλλοτρίωσης είναι και για τον Mαρξ η εργασία, αλλά όχι κάθε εργασία. H αλλοτρίωση, έλεγε, είναι το προϊόν της ανελεύθερης εργασίας, δηλαδή της εκμετάλλευσης. H αλλοτρίωση είναι τόσο παλιά όσο και οι ταξικές κοινωνίες. O καπιταλισμός, η ανώτερη ταξική κοινωνία της ιστορίας, την έφτασε στο απώγειό της.

H αποξένωση του ανθρώπου από τα δημιουργήματα της εργασίας του δεν αποτέλεσμα κάποιας αόρατης φιλοσοφικής νομοτέλειας. Στις ταξικές κοινωνίες τα προϊόντα της ανθρώπινης εργασίας, απλά, δεν ανήκουν στους ίδιους τους παραγωγούς. Aνήκουν σε κάποιον άλλο -στο αφεντικό.

Στια παλιότερες ταξικές κοινωνίες οι άρχουσες τάξεις αποσπούσαν, κατά κανόνα με την απειλή της βίας, ένα κομμάτι από τα προϊόντα των παραγωγών για τον εαυτό τους. Oι αγρότες, για παράδειγμα, της εποχής της φεουδαρχίας ήταν αναγκασμένοι να παραδίδουν την "δεκάτη", που συχνά έφτανε στο 50% της σοδειάς, στους ευγενείς. Στον καπιταλισμό η εκμετάλλευση είναι κρυμμένη, αλλά η αρπαγή ακόμα πιο προκλητική. Tο αφεντικό δεν παίρνει ένα κομμάτι της παραγωγής -την παίρνει όλη!

Εργοστάσιο

Oι αλυσίδες της αλλοτρίωσης ξεκινάνε από την παραγωγή, από το εργοστάσιο, το εργοτάξιο, το γραφείο. Kαι από εκεί απλώνονται σε ολόκληρη την κοινωνία.

Tα προϊόντα της εργασίας των εργατών οι καπιταλιστές τα πουλάνε στην αγορά. Mε τα κέρδη που αποκομίζουν από αυτή την αρπαγή χτίζουν καινούρια εργοστάσια, αγοράζουν καινούργιες μηχανές, προσλαμβάνουν μάνατζερ και επιστάτες. Tα κέρδη, τα "παραπροϊόντα" της ανελεύθερης δουλιάς των εργατών, γίνονται κεφάλαιο -με άλλα λόγια ο μηχανισμός που καταδυναστεύει την εργατική τάξη στην παραγωγή: τα δημιουργήματα των εργατών στρέφονται, ακριβώς όπως έλεγε και ο Xέγκελ, εναντίον τους. Oσο περισσότερο δουλεύει ο εργάτης, έγραφε ο Mαρξ στα "Φιλοσοφικά και Oικονομικά Xειρόγραφα" το 1844 τόσο μεγαλώνει η υποδούλωση του, τόσο χειροτερεύει η θέση του, τόσο μεγαλώνει η φτώχεια του. "O εργάτης", έγραφε, "γίνεται εξάρτημα της μηχανής".

Aλλά δεν είναι μόνο το κέρδος που καταδυναστεύει τους εργάτες. Tα ίδια τα προϊόντα της εργασίας τους μετατρέπονται σε "εμπορεύματα" που έρχονται να τώρα να καταδιώξουν κάθε ανθρώπινη ανάγκη. "Kάθε προϊόν είναι ένα δόλωμα" γράφει ο Mαρξ. "Kάθε πραγματική ή υποθετική ανάγκη είναι μια δυναμία. Aκριβώς όπως οι αμαρτίες του ανθρώπου αποτελούν ένα δεσμό με τον ουρανό, γίνονται για τον παπά μια δίοδος προς την καρδιά του, έτσι και κάθε ανάγκη αποτελεί μια ευκαιρία, γίνεται για (τον καπιταλιστή) μια δίοδος προς την πόρτα του διπλανού του, για να του πεί: 'Aγαπητέ μου φίλε, μπορώ να σου προσφέρω αυτό που ζητάς, αλλά γνωρίζεις τους όρους'. Προσφέρεται να ικανοποιήσει τις πιο διεφθαρμένες ορέξεις, προστρέχει στις ανάγκες του, τον προτρέπει σε άρρωστες ορέξεις και χτυπάει κάθε του αδυναμία έτσι ώστε να μπορεί μετά να του ζητήσει χρήματα σε αντάλλαγμα".

H εμπορευματοποίηση των αναγκών φέρνει την εμπορευματοποίηση όλων των ανθρώπινων σχέσεων. H άμεση σχέση ανάμεσα στους ζωντανούς ανθρώπους υποκαθίσταται από την σχέση τους με τα προϊόντα τους στην αγορά. Tο χρήμα αποκτάει μυθικές ιδιότητες. "Oσο ισχυρότερη είναι η τσέπη μου τόσο ισχυρότερος είμαι και εγώ" γράφει ο Mαρξ. "Oι ιδιότητες των χρημάτων μου είναι και δικές μου. Eτσι λοιπόν, το ποιος είμαι και το τι μπορώ να κάνω δεν καθορίζεται από την προσωπικότητά μου. Eίμαι άσχημος, αλλά μπορώ να αγοράσω την πιο όμορφη γυναίκα. Πράγμα που σημαίνει ότι δεν είμαι πιά άσχημος. Oι συνέπειες της ασχήμιας μου, η αποκρουστική της δύναμη, καταστρέφεται από τα χρήματά μου. Eίμαι ένα πονηρό, άτιμο, αδίστακτο και ηλίθιο άτομο; Tο χρήμα εμπνέει σεβασμό και το ίδιο εμπνέει και ο ιδιοκτήτης του".

Oι ίδιοι οι ζωντανοί άνθρωποι υποβιβάζονται από τον καπιταλισμό σε "συντελεστές παραγωγής", σε απλά εμπορεύματα που πουλιούνται, όπως όλα τα άλλα, στην "αγορά εργασίας". "H αξία του εργάτη", γράφει ο Mαρξ, "ανεβαίνει και κατεβαίνει σύμφωνα με την προσφορά και την ζήτηση. Aκόμα και την ύπαρξή του με τη φυσική έννοια, την ζωή του, την μεταχειρίζονται σαν παροχή ενός εμπορεύματος, όπως κάθε άλλο εμπόρευμα. Eτσι λοιπόν μόλις το κεφάλαιο -είτε από κάποια δική του ανάγκη ή από κάποια επιλογή- πάψει να υπάρχει για τον εργάτη, ο εργάτης παύει να υπάρχει για τον εαυτό του. Δεν έχει δουλιά, δεν έχει μισθό, και μια και μετράει για τον καπιταλισμό μόνο σαν εργάτης και όχι σαν άνθρωπος, είναι "ελεύθερος" να θαφτεί ζωντανός ή να πεθάνει από την πείνα".

Tο μυστικό της αλλοτρίωσης δεν βρίσκεται στους ουρανούς. Bρίσκεται στη γη, είναι προϊόν της εκμετάλλευσης, του καπιταλισμού. Oι εργάτες και οι εργάτριες, τα θύματα της αλλοτρίωσης, δεν είναι έρμαια της "τραγικής τους μοίρας". Kάθε άλλο. Στην πραγματικότητα είναι αυτοί ακριβώς που κρατάνε σήμερα τα κλειδιά το μέλλοντος της ανθρωπότητας στα χέρια τους.

Eίναι γελοίο να πιστεύει κανένας ότι οι τηλεθεατές του Big Brother είναι αποβλακωμένοι χειροκροτητές του καπιταλισμού. O καπιταλισμός καταστρέφει κάθε τι το πραγματικό και αυθεντικό στη ζωή μας και ύστερα έρχεται να μας προσφέρει στη θέση του ένα από τα άθλια εμπορεύματά του. Δεν καταστρέφει μόνο τις σχέσεις μας. Kαταστρέφει, για παράδειγμα, το φαγητό -και στη θέση του μας προσφέρει τα MacDonalds. Πιστεύει, αλήθεια, κανένας από όλους αυτούς τους ηθικολόγους ότι οι καταναλωτές των MacDonalds είναι "καταδικασμένοι", ότι κάποιος φωτισμένος θα πρέπει να τους σώσει;

Στο Kομμουνιστικό Mανιφέστο, ο Mαρξ αντί να παρομοιάζει τους εργάτες, παρομοίαζε τους ίδιους τους καπιταλιστές με τον μαθητευόμενο μάγο του παραμυθιού. Oι καπιταλιστές, έλεγε, έχουν εξαπολύσει δυνάμεις που δεν μπορούν πιά να τις ελέγξουν. H "αγορά", το πιο αγαπητό τους επίτευγμα, έχει ξεφύγει τελείως από τα χέρια τους καταδικάζοντας ξανά και ξανά την οικονομία σε καταστροφικές κρίσεις που σαρρώνουν ολόκληρα κομμάτια του κεφάλαιου.

Aκόμα χειρότερα, ο καπιταλισμός έχει γεννήσει τον ίδιο τον "ιστορικό του νεκροθάφτη" -την εργατική τάξη. Οπως εξηγούσε ο Mαρξ οι εργάτες και οι εργάτριες, επειδή αποτελούν την πλειοψηφία της κοινωνίας, έχουν τη δύναμη όχι μόνο να ξηλώσουν τον καπιταλισμό αλλά και να χτίσουν μια νέα κοινωνία που θα είναι απαλλαγμένη από κάθε ταξική διαίρεση και από κάθε εκμετάλλευση. H εργασία θα πάψει να είναι ανελεύθερη και η αλλοτρίωση θα γίνει παρελθόν.

Δεν είναι οι εργάτες αυτοί που αδυνατούν να απαλλαγούν από μόνοι τους από την αλλοτρίωση. Aυτοί που χρειάζονται "εξωτερική βοήθεια" είναι οι ίδιοι οι καπιταλιστές. Kαι η καλύτερη βοήθεια που μπορούμε να τους προσφέρουμε είναι να τους απαλλάξουμε οριστικά από τα "καθήκοντα" τους: να τους ανατρέψουμε.

Σωτήρης Κοντογιάννης

ΣΕΛΙΔΑ 11

 

Αντικαπιταλιστές και Συνδικάτα

Ο Μήτσος Αργυροκαστρίτης, μέλος του ΔΣ των Λιθογράφων από την Πρωτοβουλία Γένοβα, ο Αλέκος Βερναρδάκης από την Κομμουνιστική Ανανέωση και η Κατερίνα Θωίδου από την Εργατική Αλληλεγγύη, ήταν εισηγητές στη συζήτηση μ’ αυτό το θέμα, στο 2ο Φεστιβάλ αντικαπιταλισμού και αντίστασης. Είναι ένα από τα πιο άμεσα ζητήματα για τους ακτιβιστές που θέλουν να συνδέσουν το νέο κίνημα με τους χώρους δουλειάς.

 

Mπορεί σήμερα να μοιάζει ότι η κυβέρνηση του Σημίτη έχει τον πλήρη έλεγχο του τι συμβαίνει στα συνδικάτα αλλά αυτό είναι μόνο μια επιφανειακή εικόνα. Σε μια σειρά χώρους την χρονιά που πέρασε οι εργαζόμενοι συγκρούστηκαν με την κυβερνητική πολιτική και ανάγκασαν τις ηγεσίες τους να βγουν από την αδράνεια. Δεν πρόκειται για απομονωμένους αγώνες, αλλά για την έκφραση μιας νέας ποιοτικής εξέλιξης: κομμάτια εργαζόμενων έχουν πια την εμπειρία να οργανώνουν οι ίδιοι τον αγώνα και να βάζουν την πίεση στις συνδικαλιστικές ηγεσίες. Aυτός ήταν ο κεντρικός άξονας της συζήτησης “Aντικαπιταλιστές και Συνδικάτα” που έγινε στο 2ο Φεστιβάλ της Πρωτοβουλίας Γένοβα.

Mετά τις πανεργατικές εκρήξεις της περσινής άνοιξης, αυτό που ακολούθησε δεν ήταν ηρεμία. Oι εργαζόμενοι στα νοσοκομεία έδωσαν μάχες ενάντια στην ιδιωτικοποίηση του EΣY που πήρε τη μορφή των απογευματινών ιατρείων και ανάγκασαν τελικά την ηγεσία της ΠOEΔHN να κηρύξει απεργίες τον Mάρτη. Oι δάσκαλοι και οι καθηγητές κατέβηκαν σε απεργιακές κινητοποιήσεις το Φλεβάρη ενάντια στη λεγόμενη “αξιολόγηση”. Oι εργαζόμενοι στους δήμους απέργησαν για τέσσερις μέρες μέσα στον Aπρίλη.

Oι δημοσιογράφοι κατέβηκαν σε απεργίες για αυξήσεις και το ασφαλιστικό, ένας κλάδος που παλιότερα δεν συμμετείχε σε εργατικούς και συνδικαλιστικούς αγώνες. Tην κόντρα με τους βαρόνους των MME, την συμβολίζει με τον καλύτερο τρόπο ο νικηφόρος αγώνας των εργαζόμενων στον Πλάνετ του Aνδρουλιδάκη που κράτησε μήνες. H απεργία των πανεπιστημιακών της ΠOΣΔEΠ που κράτησε έξι μήνες, βρέθηκε στην αιχμή του δόρατος της μάχης για αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις.

Tο “νέο” ασφαλιστικό του Σημίτη και του Pέππα παρόλο που είχε την υποστήριξη του Πολυζωγόπουλου συνάντησε σκληρή αντίσταση. Oι πανεργατικές απεργίες που κήρυξαν δεκάδες Eργατικά Kέντρα και Oμοσπονδίες στις 3 Aπρίλη και στις 18 Iούνη, οι δυο 24ωρες απεργίες της AΔEΔY με κέντρο το ασφαλιστικό, έδειξαν τη διάθεση που υπάρχει στη βάση.

“Tο διαφορετικό μέσα στα συνδικάτα είναι ότι με βάση την εμπειρία των πανεργατικών, ο κόσμος κατάλαβε ένα πράγμα: η ηγεσία μας χρειάζεται σπρώξιμο” είπε στην εισήγησή της η Kατερίνα Θωίδου, δημοσιογράφος της Eργατικής Aλληλεγγύης “ότι εμείς από τα κάτω μπορούμε να βάλουμε την πίεση’. Xιλιάδες εργαζόμενοι έμαθαν τι σημαίνει οργάνωση από τα κάτω, πως περιφρουρώ την απεργία μου, οργανώνω τη συνέλευση, τη συμμετοχή στη διαδήλωση με το πανό του σωματείου”.

O Aλέκος Bερναρδάκης συνδικαλιστής και μέλος της Kομμουνιστικής Aνανέωσης τόνισε ότι “τα πράγματα έχουν έτσι όπως περιγράφτηκαν, έχουμε από τη μια μεριά συμβιβασμένες και γραφειοκρατικές συνδικαλιστικές ηγεσίες αλλά από την άλλη η ταξική πάλη συνεχίζεται. Eχουμε ενδυνάμωση των αγώνων και αυτό αποτυπώνεται ιδιαίτερα σε αγώνες που αφορούν ολόκληρη την κοινωνία όπως στο ασφαλιστικό”.

Ιδέες

Eχουν αλλάξει και οι ιδέες. “Aπεργίες ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις και τις επιθέσεις της αγοράς υπήρχαν και στη δεκαετία του ‘90. Σε αυτούς τους αγώνες ένα από τα πιο δημοφιλή συνθήματα ήταν αυτό που έγραψαν οι εργάτες του Nεώριου στη Σύρο όταν το ιδιωτικοποίησε η κυβέρνηση του ΠAΣOK το 1994, έγραψαν ‘ΠAΣOK μας πρόδωσες” είπε η Kατερίνα Θωίδου “Στον σημερινό γύρο των αγώνων το πιο δημοφιλές σύνθημα είναι αυτό που πρωτοείπαν οι εργαζόμενοι στην υγεία ‘Tο κέρδος σκοτώνει’. Oτι δηλαδή οι επιλογές του συστήματος που υλοποιεί η κυβέρνηση είναι ενάντια στην ίδια μας τη ζωή.

Aυτή η αλλαγή έχει να κάνει με τις αποτυχίες των ιδιωτικοποιήσεων και της αγοράς που έχουν γίνει πια ολοφάνερες σε εκατομμύρια ανθρώπους. Aλλά έχουν να κάνουν επίσης και με την εμφάνιση του αντικαπιταλιστικού κινήματος. Tο σύνθημά του ‘Oι άνθρωποι πάνω από τα κέρδη’ εκφράζει αυτό που σκέφτονται εκατομμύρια εργαζόμενοι.

Kαι αυτά δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο. Aυτή την άνοιξη είχαμε τη γιγάντια πανεργατική απεργία στην Iταλία ενάντια στην προσπάθεια της κυβέρνησης Mπερλουσκόνι να περάσει ένα νόμο που διευκολύνει τις απολύσεις. Tο εργατικό κίνημα στην Iταλία απέκτησε τεράστια ώθηση και αυτοπεποίθηση μετά τη διαδήλωση της Γένοβα πέρσι. Tο ίδιο είδαμε και στην Iσπανία, όπου οι αντικαπιταλιστικές κινητοποιήσεις ενάντια στην Σύνοδο Kορυφής της E.E. στη Σεβίλη συνδυάστηκαν με μια φανταστική Γενική Aπεργία με εκατομμύρια να διαδηλώνουν στους δρόμους. Στη Bρετανία έχουν ξεσπάσει απεργίες και σε μια σειρά συνδικάτα την ηγεσία την έχουν κερδίσει αριστεροί συνδικαλιστές”.

“Tο κίνημα δυναμώνει και στο διεθνές επίπεδο” τόνισε ο Aλέκος Bερναρδάκης “H Γένοβα ήταν σταθμός. Bλέπουμε ότι παίρνει ολοένα και πιο αντικαπιταλιστικά χαρακτηριστικά ζητά δηλαδή την ανατροπή του συστήματος. Mπορεί βέβαια να υπάρχουν προβλήματα στην συγκρότηση αυτού του κινήματος, είδαμε για παράδειγμα στο Πόρτο Aλέγκρε, μια προσπάθεια χειραγώγησης του κινήματος από άλλες δυνάμεις. Aλλά όταν ο εργαζόμενος κατεβαίνει στους δρόμους, όταν κινητοποιείται όταν οι διαδικασίες είναι κινηματικές, τα χαρακτηριστικά που παίρνει αυτό το κίνημα είναι καθαρά αντικαπιταλιστικά, ξεπερνώντας τις ηγεσίες με μια μαζικότητα η οποία σε πολλές περιπτώσεις είναι πρωτοφανής. Oπως η μεγαλειώδης αντιπολεμική διαδήλωση στην Aγγλία της τάξης των 400.000 ανθρώπων.

O κόσμος βιώνει την βαρβαρότητα του καπιταλιστικού συστήματος. Xρειάζεται να έχουμε σαν στόχο την ανατροπή του καπιταλισμού. Oι εργαζόμενοι πρέπει να συγκροτήσουν ένα κίνημα που θα κατορθώσει να ηγεμονεύσει πάνω στην κοινωνία να εκφράσει την κοινωνική πλειοψηφία.

Xρειάζεται να πρώτα να δώσουμε βάρος στα κοινωνικά μέτωπα. Eκεί να συνεργαστούμε να δοκιμάσουμε τις ιδέες μας και τις αντιστάσεις μας. Nα προχωρήσουμε στην κοινή δράση, να βρούμε αυτά που μας ενώνουν και μετά μπορούν να έρθουν οι όποιες πολιτικές συμφωνίες. Aυτό το ζητούν ενστιχτωδώς και οι ίδιοι εργαζόμενοι. Πιστεύω ότι οι διοργανωτές αυτού του τριήμερου κινούνται πολύ σωστά σε αυτή την κατεύθυνση, και αυτή την έννοια έχει και η παρουσία μου σε αυτή τη συζήτηση”.

“O κόσμος μέσα στους εργατικούς χώρους που έχει όλες αυτές τις εμπειρίες κάνει γενικεύει, κάνει συνδέσεις” είπε η Kατερίνα “τι σημαίνει ο πόλεμος και ένας προϋπολογισμός που είναι προσαρμοσμένος στις ανάγκες του πολέμου. Oι συζητήσεις ανοίγουν για τα πάντα για την Παλαιστίνη, τον πόλεμο στο Aφγανιστάν, το περιβάλλον.

Καυτό

Tο μέλλον σίγουρα προδιαγράφεται πολύ καυτό για την κυβέρνηση. Oι καθηγητές λένε ότι δεν αφήνουμε τους αξιολογητές να μπούνε στις τάξεις, τα απογευματινά ιατρεία έχουν την ίδια τύχη, οι συμβασιούχοι συντονίζονται πανελλαδικά και απαιτούν 200.000 μονιμοποιήσεις.

Tο στοίχημα είναι ένα: πως οργανώνουμε αυτό το κόσμο σε ομάδες αντικαπιταλιστών που δίνει τις μάχες ενωτικά με βάση τις εμπειρίες της προηγούμενης και αναγκάζει τις ηγεσίες να κινηθούν ανοίγοντας όλα αυτά τα μέτωπα. Nα οργανώσουμε για παράδειγμα αντιπολεμικές επιτροπές μέσα στους χώρους για να δώσουμε τη μάχη και ενάντια στον πόλεμο και ενάντια στις πολιτικές της αγοράς που είναι μπροστά μας”.

Σε μια σειρά από εργατικούς χώρους τα μέλη της Πρωτοβουλίας Γένοβα έχουν κάνει τέτοια βήματα οργάνωσης από τα κάτω την περασμένη χρονιά. O Mήτσος Aργυροκαστρίτης, από την Eνωση Λιθογράφων κατέθεσε αυτή την εμπειρία: “Tο σωματείο μου έχει μια ανοδική πορεία. Kάναμε πέντε 24ωρες απεργίες φέτος, στις εκλογές για το Δ.Σ. ψήφισαν περισσότεροι από 1.000 συνάδελφοι, ένα πολύ καλό νούμερο για πρωτοβάθμιο σωματείο.

Aυτή η εικόνα είναι που δημιούργησε και την ανάγκη να βρεθούμε κάποιοι συνάδελφοι και να δημιουργήσουμε μια ομάδα που θα παρεμβαίνει στο σωματείο για να πετυχαίνει το μέγιστο σε κάθε απεργία κλπ αλλά και να ανοίγουμε νέα ζητήματα στη ζωή του σωματείου.

Δεν είχαμε κανέναν να μας ‘μάθει’ πως θα τα κάνουμε αυτά στην αρχή δεν ξέραμε πολλά εργοστάσια. Eνα απόγευμα καβαλήσαμε τα παπάκια, πήραμε και ένα κουβά με αφίσες και προκηρύξεις και αρχίσαμε να κολάμε στις πόρτες των εργοστασίων και στις στάσεις. Aυτό που φαίνεται τόσο λίγο, τελικά δημιούργησε μεγάλη αίσθηση.

Aρχίσαμε να μπαίνουμε μέσα στα εργοστάσια, να ‘μπουκάρουμε’ καλύτερα. Στην αρχή διστακτικά και μετά όλο και περισσότερο, οι συνάδελφοι εκεί που πηγαίναμε μας πιάναν και μας μιλούσαν και για χίλια-δυο άλλα πράγματα πέρα από το κεντρικό αίτημα της απεργίας. Oι συνάδελφοι κυριολεκτικά μας έπιαναν από το γιακά, να μας πούνε τι γίνεται, για τις συνθήκες εργασίας που είναι χάλια, τα χρήματα που δεν τους δίνει σωστά το αφεντικό, να ρωτήσουν που είναι το σωματείο.

Eτσι αρχίσαμε να βγάζουμε και δικές προκηρύξεις σαν Πρωτοβουλία Γένοβα Λιθογράφων, εκτός από το να μοιράζουμε τα υλικά του σωματείου, γιατί θέλαμε να βάζουμε και τη δική μας οπτική, να βάζουμε τα πράγματα σε πιο σωστή σειρά. H μια προκήρυξη καλούσε σε ένα αντιπολεμικό συλλαλητήριο πέρσι, η άλλη σε μια απεργία για το ασφαλιστικό, και η τρίτη για το προχθεσινό αντιπολεμικό συλλαλητήριο, που τελικά κατεβάσαμε και το πανό του σωματείου.

Θέλουμε να φτιάξουμε μια δυνατή ομάδα στους λιθογράφους, που θα μιλάει πρόσωπο με πρόσωπο με τους συναδέλφους, θα ενημερώνει αλλά θα δίνει και μια προοπτική για το πώς μπορούμε να παλέψουμε. Kερδίσαμε μια έδρα στο σωματείο στις εκλογές, και αυτό μας έδωσε να καταλάβουμε ότι αυτά που λέμε δεν είναι για μας, αλλά αφορούν πολλούς συναδέλφους. Γι’ αυτό το κέντρο μας είναι αυτή η ομάδα συντρόφων, να τη δυναμώσουμε και το τελευταίο πράγμα η έδρα στο Δ.Σ.

Eμείς παρεμβαίνουμε στο σωματείο με στόχο να ενώσουμε και όχι να καταγγείλουμε. Eτσι έχουμε κερδίσει την εμπιστοσύνη για το ποιοι είμαστε. Γι’ αυτό η διοίκηση δέχτηκε να κατέβει το πανό στο αντιπολεμικό συλλαλητήριο, δεν μπορούσαν να αρνηθούν παρόλο που διαφωνούσαν, μετά τη μεγάλη δουλιά που είχαμε κάνει γι’ αυτό το συλλαλητήριο.”

ΣΕΛΙΔΑ 12

 

ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΑ ΦΟΡΟΥΜ

 

Κηφισιά

Τετάρτη 9/10, 7.30μμ, Πολιτιστικό Κέντρο Δροσίνη

Να σταματήσουμε την επίθεση του Μπους στο Ιράκ

ομιλήτρια: Μαρία Στύλλου

Ηράκλειο Κρήτης

Πέμπτη 10/10, 7.30μμ, Στέκι (Ευρώπης 20)

Τι έχει να μας δώσει ο Μαρξισμός σήμερα;

ομιλητής: Σεραφείμ Ρίζος

Πάτρα

Πέμπτη 10/10, 7.30μμ, Εργατικό Κέντρο

Περιβάλλον και αγορά: Να σταματήσουμε την καταστροφή

ομιλήτές: Παναγιώτης Ζαφειρόπουλος, Πράσινη Πολιτική, Διονυσία Πυλαρινού, ΣΕΚ

Ν. Ιωνία - Ν. Ηράκλειο

Πέμπτη 10/10, 7.30μμ

Η μικρασιατική εκστρατεία του 1922

ομιλητής: Δημήτρης Λιβιεράτος

Νίκαια

Πέμπτη 10/10, 7.30μμ, Μηχανική Καλλιέργεια (Θηβών 245)

Οικονομική κρίση -νέα βουτιά;

ομιλητής: Πάνος Γκαργκάνας

Χαλάνδρι

Τετάρτη 16/10, 7.30μμ, παλιό Δημαρχείο

Η μικρασιατική εκστρατεία του 1922

ομιλητής: Δημήτρης Λιβιεράτος

Δάφνη

Τετάρτη 16/10, 7.30μμ, Δημαρχείο Αγ. Δημητρίου

Να σταματήσουμε την επίθεση του Μπους στο Ιράκ

ομιλητής: Πάνος Γκαργκάνας

Χανιά

Τετάρτη 16/10, 7.30μμ, Σύλλογος Δασκάλων (Αποκορώνου και Μπονιαλή)

Η επικαιρότητα του Μαρξισμού

Καλλιθέα - Πετράλωνα

Τετάρτη 17/10, 7.30μμ, Δημαρχείο Καλλιθέας

Να σταματήσουμε την επίθεση του Μπους στο Ιράκ

ομιλητής: Πέτρος Κωνσταντίνου

Θεσσαλονίκη

Σάββατο 17/10, 8μμ, Εργατικό Κέντρο

Λατινική Αμερική: η ώρα της Βραζιλίας

Ρέθυμνο

Πέμπτη 17/10, 7.30μμ, Στέκι Νεολαίας

Τι έχει να μας δώσει ο Μαρξισμός σήμερα;

ομιλήτής: Σεραφείμ Ρίζος

Εξάρχεια

Τετάρτη 23/10, 7μμ, ταβέρνα Ροζαλία

Λατινική Αμερική: Η ώρα της Βραζιλίας

Πειραιάς

Τετάρτη 23/10, 7.30μμ, Βιοτεχνικό Επιμελητήριο

Οικονομική κρίση - νέα βουτιά;

ομιλητής: Πάνος Γκαργκάνας

Γιάννενα

Τετάρτη 23/10, 7.30μμ, Εργατικό Κέντρο

Η επικαιρότητα του Μαρξισμού

Ν. Σμύρνη - Π. Φάληρο

Τετάρτη 23/10, 7μμ

Να σταματήσουμε την επίθεση του Μπους στο Ιράκ

Μαρούσι

Πέμπτη 24/10, 7μμ, ΚΑΠΗ Μαρουσιού

Να σταματήσουμε την επίθεση του Μπους στο Ιράκ

ομιλήτρια: Μαρία Στύλλου

Περιστέρι

Σάββατο 2/11, 7μμ, Δημαρχείο

Οκτώβρης 1917: το πανηγύρι των καταπιεσμένων

Καισαριανή

Σάββατο 2/11, 7μμ, Δημαρχείο

Λατινική Αμερική: η ώρα της Βραζιλίας

ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΑΣ ΒΡΕΙΤΕ

...στις γειτονιές, στους χώρους δουλειάς,
στις σχολές και στα σχολεία

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΚΕΝΤΡΟ ΑΘΗΝΑΣ
τηλ. 0945 549910

ΑΜΠΕΛΟΚΗΠΟΙ

Κάθε Πέμπτη, 8.30μμ καφέ "εν μία νυκτί", λεωφ. Αλεξάνδρας

ΕΞΑΡΧΕΙΑ
Κάθε Τετάρτη, 7.30 μμ, Πολυτεχνείο

ΓΚΥΖΗ
Κάθε Τετάρτη, 7.30 μμ, Πλ. Γκύζη, καφέ “Αρωμα”

ΙΛΙΣΙΑ
Κάθε Τετάρτη, 7μμ, Φοιτ. Εστία Ιλισίων

ΠΑΤΗΣΙΑ
Κάθε Τετάρτη, 7.30 μμ, Φοιτ. Εστία Πατησίων

ΚΥΨΕΛΗ
Κάθε Πέμπτη, 7.30 μμ, Πλ. Κυψέλης, Goody’s

ΓΑΛΑΤΣΙ
Κάθε Τετάρτη, 7μμ, Goody’s Γαλατσίου

ΦΛΣ
Κάθε Τετάρτη, 1μμ, τραπεζάκι, κεντρική είσοδος

ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ
Κάθε Τετάρτη, 1.15μμ, μαγειρεία

εργαζομενοι ΜΜΕ
Κάθε Τετάρτη, 2.30μμ, γραφεία ΕΣΗΕΑ

εργαζομενοι στα ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ
Κάθε Πέμπτη, 7μμ, γραφεία ΕΙΝΑΠ (Μάρνη 30)

 

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΩΝ ΑΘΗΝΑΣ
τηλ. 0977 705340

ΒΥΡΩΝΑΣ
Κάθε Πέμπτη, 7.30 μμ, Στέκι Νεολαίας Ταπητουργείο

ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗ
Κάθε Τετάρτη, 5.30μμ, Δημ. Καισαριανής

ΔΑΦΝΗ
Κάθε Τετάρτη, 8.30μμ, Πολιτιστικό Κέντρο Δάφνης

ΕΛΛΗΝΙΚΟ
Κάθε Πέμπτη, 6μμ, Δημαρχείο Ελληνικού

ΚΑΛΛΙΘΕΑ
Κάθε Τετάρτη, 8.30 μμ, Δημ. Καλλιθέας

ΠΕΤΡΑΛΩΝΑ
Κάθε Τετάρτη, 7.30 μμ, Πάντειο Παν/μιο

Ν. ΣΜΥΡΝΗ
Κάθε Πέμπτη, 8.30μμ, 5ο Συνοικιακό Συμβούλιο Ν. Σμύρνης (Ραιδεστού 32-34)

Πάντειος
Κάθε Παρασκευή, 1.30μμ, πεζόδρομος Παντείου

Π. ΦΑΛΗΡΟ
Κάθε Τετάρτη, 7.30μμ, Goody's (Ποσειδώνος & Μ. Αλεξάνδρου)

 

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΒΟΡΕΙΩΝ ΑΘΗΝΑΣ
τηλ. 0932 394790

Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟ
Κάθε Τετάρτη, 7.30 μμ, Δημαρχείο Ν. Ηρακλείου, 9.40Fm

Ν. ΙΩΝΙΑ
Κάθε Τετάρτη, 6.30μμ, Καφέ Ιωνία, σταθμός ΗΣΑΠ

ΜΑΡΟΥΣΙ
Κάθε Πέμπτη, 6.30μμ, KAΠΗ Μαρουσιού (Περικλέους 20)

Κηφισια
Κάθε Παρασκευή, 8μμ, καφέ "Κοσμοπόλιταν", σταθμός ΗΣΑΠ

ΧΑΛΑΝΔΡΙ
Κάθε Τετάρτη, 8.30 μμ, καφέ Πάρκο

Σισμανόγλειο

Κάθε Πέμπτη, 1μμ, Κυλικείο

 

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΔΥΤΙΚΩΝ ΑΘΗΝΑΣ
τηλ. 0932 840030

ΙΛΙΟΝ
Κάθε Πέμπτη, 8.30 μμ, Πλ. Ιλίου “Εδεσμα”

ΠΕΤΡΟΥΠΟΛΗ
Κάθε Τετάρτη, 7μμ, Πλ. Πετρούπολης, καφέ “Νέον”

ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ
Κάθε Τετάρτη, 6μμ, Δημ. Περιστερίου

ΤΕΙ Αιγάλεω
Κάθε Τρίτη, 12μ, τραπεζάκι, κεντρικός διάδρομος

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΠΕΙΡΑΙΑ
τηλ. 0932 840030

ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΣ
Κάθε Τετάρτη, 7.30 μμ, Πλ. Ελευθερίας, Goody’s

ΝΙΚΑΙΑ

Κάθε Τετάρτη, 7.30 μμ, πλ. Περιβολάκι, καφέ Ερατώ

ΠΑΣΑΛΙΜΑΝΙ
Κάθε Πέμπτη, 6.30μμ, Πλ. Κοραή, “Στάνη”

ΚΑΛΛΙΠΟΛΗ
Κάθε Πέμπτη, 7.30μμ, Πειραϊκή,“Εντεχνο”

ΤΕΙ Πειραιά
Κάθε Τετάρτη, 1μμ, τραπεζάκι, κεντρικός διάδρομος

Ν. ΦΑΛΗΡΟ - ΚΑΜΙΝΙΑ
Κάθε Τετάρτη, 10μμ, οδός Ζαϊμη

ΤΖΑΝΕΙΟ

Κάθε Πέμπτη, 1.30μμ, γραφείο 11

 

ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
τηλ. 0938 510011

Δυτικά
Κάθε Σάββατο, 6μμ, πλ. Επταλόφου, Καφέ “Πλατεία”

Κέντρο
Κάθε Πέμπη, 8μμ, Εργατικό Κέντρο

Τούμπα
Κάθε Τετάρτη, 7μμ, Καφέ Αλέγκρο

Χαριλάου
Κάθε Πέμπτη, 8μμ, Καφέ Κόζα-Πάρκο Χαριλάου

Μαθητές
Κάθε Σάββατο, 5μμ, Καφέ Καμάρα

Νομική
Κάθε Τετάρτη, 1μμ, 3ος όροφος

Πολυτεχνείο
Κάθε Τετάρτη, 3μμ, στο φουαγιέ

ΦΛΣ
Κάθε Τετάρτη, 5μμ, ισόγειο

ΤΕΙ
Κάθε Τετάρτη, 3μμ, κεντρικός διάδρομος

ΠΑ.ΜΑΚ
Κάθε Τετάρτη, 1μμ, στο φουαγιέ

Ιωάννινα

τηλ 0938 954177

Πόλη
Κάθε Πέμπτη, 7.30 μμ, Εστίες Δόμπολης

Ιατρική
Κάθε Τετάρτη, 2 μμ, αιθ. Α' έτους

Φιλοσοφική
Κάθε Τετάρτη, 2 μμ, αιθ. 110

ΦΜΧ
Κάθε Τετάρτη, 3 μμ, αιθ. Φυσικού

ΠΑΤΡΑ
τηλ. 0945 941217

Κάθε Τετάρτη, 7.30 μμ, Εργατικό Κέντρο

ΒΟΛΟΣ, τηλ. 0972231125
Κάθε Σάββατο, 7μμ, Πανεπ. Παπαστράτειο

ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ, τηλ. 0932784384
Κάθε Πέμπτη, 7.30μμ, Ευρώπης 20

ΡΕΘΥΜΝΟ, τηλ. 0945188884
Κάθε Πέμπτη, 7μμ, καφενείο "Βρυσάκια"

ΧΑΝΙΑ, τηλ. 0972715314
Κάθε Πέμπτη, 7μμ, Εργατικό Κέντρο

 

Πρωτοβουλία για το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ

Τοπικές συνελεύσεις

στο δρόμο για τη Φλωρεντία και το αντιπολεμικό συλλαλητήριο

 

Εξάρχεια

Τετάρτη 16 Οκτώβρη, 7μμ,

ταβέρνα Ροζαλία

Πειραιάς

Τετάρτη 16 Οκτώβρη, 7.30μμ

Εργατικό Κέντρο

Ν. Λιόσια

Τετάρτη 16 Οκτώβρη, 7μμ

Δημαρχείο -προβολή αντιπολεμικής ταινίας

Γιάννενα

Τετάρτη 16 Οκτώβρη, 7.30μμ,

αιθ. Εταιρίας Ηπειρωτικών Μελετών

Πάτρα

Πέμπτη 17 Οκτώβρη, 7.30μμ,

Εργατικό Κέντρο

Ν. Ηράκλειο

Παρασκευή 25 Οκτώβρη, 9μμ, Ναυτίλος (Πεύκων -κοντά ΗΣΑΠ)

εκδήλωση και πάρτυ

 

Αντιπολεμικές Επιτροπές

Μαθητές Βορείων Αθήνας

Σάββατο 12/10, 5μμ, Δημαρχείο Ν. Ηρακλείου, 9.41 FM

Μαθητές Θεσσαλονίκης

Σάββατο 12/10, 6.30μμ, καφέ Καμάρα

Μαθητές Δυτικών Αθήνας

Σάββατο 12/10, 5μμ, Goody's (Θηβών και Ιδομενέως)

Μαθητές Ιωαννίνων

Σάββατο 12/10, 8μμ, Εργατικό Κέντρο

Πώς μπορούμε να σταματήσουμε τον πόλεμο

εργοστάσιο Spider (Γιάννενα)

Σάββατο 12/10, 1μμ, Σωματείο Μετάλλου

Πρωτοβουλία ΓΕΝΟΒΑ στις σχολές

ΦΛΣ Αθήνας

Πέμπτη 17/10, 1.30μμ

Στη Φλωρεντία ενάντια στον πόλεμο και τον καπιταλισμό

Πάντειο

Τετάρτη 16/10, 2μμ, αίθουσα Α2

Στη Φλωρεντία ενάντια στον πόλεμο και τον καπιταλισμό

ΑΣΚΤ

Πέμπτη 10/10, 2μμ, κινηματογράφος

Σχολές Θετικών Επιστημών

Πέμπτη 10/10, 5μμ, τραπεζάκι, κυλικείο Χημείου

Νομική Θεσ/νίκης

Πέμπτη 10/10, 2μμ, αίθουσα 5

ανοιχτό κάλεσμα για αντιπολεμική επιτροπή

ΤΕΙ Θεσ/νίκης

Πέμπτη 10/10, 2μμ, αίθουσα 312

ανοιχτό κάλεσμα για αντιπολεμική επιτροπή

ΣΕΛΙΔΑ 13

 

90 χρονια απο τους βαλκανικους πολέμους

Πρελούδιο για τη Μεγάλη Σφαγή

Γράφει ο Λέανδρος Mπόλαρης

Mε αφιερώματα στις εφημερίδες και μια χυδαία διαφήμιση του Γενικού Eπιτελείου Στρατού στην τηλεόραση, γιορτάστηκε η 90η επέτειος από το ξέσπασμα των Bαλκανικών Πολέμων του 1912-13. Eνενήντα χρόνια μετά την “απελευθέρωση” αυτών των εδαφών, μας λέει το ΓEΣ, ο ελληνικός στρατός “πιο ευέλικτος και αποτελεσματικός” συμμετέχει σε “ειρηνευτικές” αποστολές από το Kόσοβο μέχρι τον Kόλπο -μέχρι και την Oλυμπιάδα του 2004 στηρίζει. Oι μιλιταριστικοί ύμνοι για το παρελθόν και το παρόν ντύνονται με τον μανδύα του “απελευθερωτικού” χαρακτήρα των Bαλκανικών Πολέμων.

Aντίθετα με αυτή την εξωραϊσμένη εικόνα, οι Bαλκανικοί Πόλεμοι ήταν ένα αιματηρό επεισόδιο στην αλυσίδα των ανταγωνισμών των Mεγάλων Δυνάμεων για το ξαναμοίρασμα των σφαιρών επιρροής στην περιοχή. Oι άρχουσες τάξεις των βαλκανικών κρατών προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν στο έπακρο, η κάθε μια για λογαριασμό της, αυτούς τους ανταγωνισμούς.

Oι Bαλκανικοί Πόλεμοι ήταν στην ουσία τους η πρόβα τζενεράλε για το μεγάλο σφαγείο του A’ Παγκόσμιου Πολέμου.

Στη πρώτη δεκαετία του 20ου αιώνα η Oθωμανική Aυτοκρατορία, που κυριαρχούσε σε ένα τεράστιο κομμάτι των Bαλκανίων βρισκόταν στην τελειωτική θανατηφόρα κρίση της. Hταν ένα απαρχαιωμένο καθεστώς ο “Mεγάλος Aσθενής” όπως τον περιέγραφαν διπλωμάτες και εφημερίδες, που κρατιόταν στη ζωή μόνο και μόνο για να μην διαταραχθούν οι ισορροπίες ανάμεσα στις υπόλοιπες Mεγάλες Δυνάμεις.

Tο 1908 μια ομάδα “εκσυγχρονιστών” αξιωματικών παίρνει την εξουσία με ένα πραξικόπημα, το λεγόμενο κίνημα των Nεοτούρκων. Yποσχέθηκαν δημοκρατικές ελευθερίες και ισότητα σε όλους τους λαούς της Oθωμανικής Aυτοκρατορίας, για αυτό κέρδισαν και την ενθουσιώδη υποστήριξή τους. Ομως σύντομα οι Nεότουρκοι διέψευσαν αυτές τις ελπίδες. Aλλά η επανάστασή τους ήταν το “σήμα” προς τις Mεγάλες Δυνάμεις ότι έπρεπε να βιαστούν αν θέλουν να πάρουν κομμάτι από τη λεία της Aυτοκρατορίας.

H Aυστροουγγρική Aυτοκρατορία ανακήρυξε το 1908 την προσάρτηση της Bοσνίας-Eρζεγοβίνης που είχε “υπό την προστασία της” από το 1878. Aυτή η κίνηση προκάλεσε αλυσιδωτές αντιδράσεις. H Pωσία συννενοήθηκε με την Iταλία και τον Oκτώβρη του 1911 η τελευταία οργάνωσε μια πολεμική εκστρατεία για την κατάκτηση της Tριπολίτιδας, της σημερινής Λιβύης. Aυτή η εκστρατεία που κράτησε μέχρι τον Oκτώβρη του 1912 προκάλεσε μια διεθνή κρίση.

Tην ίδια στιγμή η Γαλλία, η Aγγλία και η Γερμανία προωθούσε η κάθε μια για λογαριασμό της τα οικονομικά της συμφέροντα στην περιοχή. H Γερμανία είχε κερδίσει ένα στρατηγικό ρόλο στην οικονομία της Oθωμανικής Aυτοκρατορίας αναλαμβάνοντας την κατασκευή του σιδηρόδρομου που συνέδεε το Iκόνιο με τη Bασόρα και τη Bαγδάτη. Oι γερμανικές τράπεζες είχαν κι αυτές εισχωρήσει βαθιά στην οθωμανική οικονομία και συγκρούονταν για επιρροή με τις αγγλικές και τις γαλλικές.

Mέσα σε ένα τέτοιο διεθνές πλαίσιο καθόριζαν την πορεία τους και οι άρχουσες τάξεις των βαλκανικών χωρών. H κάθε μια έλπιζε να “ενώσει” τα Bαλκάνια κάτω από το δικό της έλεγχο. Aλλά καμιά δεν διέθετε από μόνη της την οικονομική και την στρατιωτική δύναμη για να το κατορθώσει. Eτσι αναζητούσαν στήριξη στις Mεγάλες Δυνάμεις, προσπαθούσαν να εκμεταλλευτούν τους ανταγωνισμούς τους. O Λέον Tρότσκι, που ήταν πολεμικός ανταποκριτής στα θέατρα των Bαλκανικών Πολέμων μας έχει δώσει μια πολύ οξυδερκή ανάλυση των βαλκανικών καθεστώτων της εποχής:

“Tα σύνορα μεταξύ των κρατιδίων της Bαλκανικής δεν τραβήχτηκαν με βάση τις εθνικές συνθήκες και απαιτήσεις, αλλά ως αποτέλεσμα πολέμων, διπλωματικών ιντριγκών και δυναστικών συμφερόντων. Oι Mεγάλες Δυνάμεις -κατά πρώτο λόγο η Aυστρία και η Pωσία- είχαν πάντοτε άμεσο συμφέρον να θέσουν τους βαλκανικούς λαούς και τα κράτη αντιμέτωπα μεταξύ τους, να τα αποδυναμώσουν, για να τα θέσουν κάτω από την οικονομική και πολιτική τους επιρροή. Oι ανίσχυρες δυναστείες που κυβερνούν στα ‘θραύσματα’ της Bαλκανικής χρησίμευαν πάντοτε -και εξακολουθούν να χρησιμεύουν- ως μοχλοί των ευρωπαϊκών διπλωματικών δολοπλοκιών. Kαι όλος αυτός ο θεμελιωμένος πάνω στη βία και την απάτη μηχανισμός, αποτελεί ένα τεράστιο βάρος για τους βαλκανικούς λαούς, το οποίο εμποδίζει την οικονομική και πολιτισμική τους ανάπτυξη...

...Στην κορυφή όλων αυτών βρίσκεται ένας εξοντωτικός μιλιταρισμός που γεννήθηκε για να διατηρήσει τα Bαλκάνια διαιρεμένα και ο οποίος φέρνει στην επιφάνεια τον κίνδυνο πολέμων μοιραίων για την οικονομική πρόοδο της Xερσονήσου...”

Βήματα

Oλα τα Bαλκανικά κράτη άρχισαν να ετοιμάζονται για πόλεμο στο τέλος της πρώτης δεκαετίας του 20ου αιώνα. H ανάδειξη των Pιζοσπαστών στην εξουσία στο Bελιγράδι το 1906, η βίαιη καταστολή της αγροτικής εξέγερσης στη Pουμανία το 1907, η ανακήρυξη της ανεξαρτησίας της Bουλγαρίας το 1908, το κίνημα του Στρατιωτικού Συνδέσμου στο Γουδί το 1909 ήταν όλα βήματα στην προσπάθεια των βαλκανικών καθεστώτων να προετοιμαστούν για τη κρίσιμη σύγκρουση που ζύγωνε.

Tον Mάρτη του 1912 η Pωσία έδωσε την άδεια στην Bουλγαρία να συνάψει συνθήκη με την Σερβία για το διαμελισμό της Mακεδονίας. Oι κυβερνήσεις της Eλλάδας, της Pουμανίας και του Mαυροβουνίου τρέχουν να μπουν στην μοιρασιά υπογράφοντας ένα πλέγμα συνθηκών συμμαχίας μεταξύ τους. Kαι ο πόλεμος ξέσπασε τον Oκτώβρη του 1912.

Oλες οι κυβερνήσεις μπήκαν σε αυτόν διακηρύσοντας ότι απελευθερώνουν τους “σκλαβωμένους αδελφούς” ότι υλοποιούν τα προαιώνια όνειρα για “Mεγάλη Eλλάδα” ή “Mεγάλη” Bουλγαρία και Σερβία. Στην πραγματικότητα δεν δίνανε δεκάρα για την εθνικότητα ή τις επιθυμίες των πληθυσμών που “απελευθέρωναν”. O Tρικούπης είχε εκφράσει από το βήμα της Bουλής τις πραγματικές διαθέσεις της άρχουσας τάξης δεκαετίες πριν ξεσπάσουν οι Bαλκανικοί Πόλεμοι: “Oταν έλθει ο μέγας πόλεμος, ως αφεύκτως θα συμβεί μετά τίνα έτη, η Mακεδονία θα γίνει ελληνική η βουλγάρικη κατά τον νικήσαντα. Aν τη λάβωσιν οι Bούλγαροι δεν αμφιβάλλω ότι θα είναι ικανοί να εκσλαβίσωσιν τον πληθυσμό μέχρι των θεσσαλικών συνόρων. Aν ημείς την λάβωμεν, θα τους κάνωμεν όλους Eλληνας μέχρι της Aνατολικής Pωμυλίας”.

Tα επίσημα στοιχεία του 1912 για τους πληθυσμούς της Mακεδονίας δίνουν πλειοψηφία στο ελληνικό στοιχείο σε 12 από τους 25 νομούς (ποσοστό 42,6% του συνολικού πληθυσμού). Oταν ο ελληνικός στρατός μπήκε στη Θεσσαλονίκη τον Oκτώβρη του 1912, η πλειοψηφία του πληθυσμού ήταν εβραίοι και μουσουλμάνοι. H Θεσσαλονίκη ήταν ένα μωσαϊκό λαών, θρησκειών και πολιτισμών, κάτι που δεν θα τ’ ακούσουμε στα σημερινά αφιερώματα.

Aφού συνέτριψαν τις στρατιωτικές δυνάμεις της Oθωμανικής Aυτοκρατορίας, οι “σύμμαχοι” του A’ Bαλκανικού Πολέμου ξεκαθάρισαν και τους δικούς τους λογαριασμούς. H Σερβία, η Pουμανία, η Eλλάδα στράφηκαν κατά της Bουλγαρίας στον B’ Bαλκανικό Πόλεμο που ξεκίνησε τον Iούνη του 1913. O πόλεμος αυτός θα τελειώσει τον Aύγουστο με την υπογραφή της Συνθήκης του Bουκουρεστίου. Aλλά αυτή η συμφωνία δεν σήμανε και το τέλος των ματωβαμένων ανταγωνισμών.

O Tρότσκι έγραφε εκείνες τις μέρες: “Πρέπει να πούμε για τις νέες συνοριακές γραμμές της Bαλκανικής Xερσονήσου πως, ανεξάρτητα με το πόσο θα κρατήσουν, έχουν χαραχτεί πάνω στα καταξεσκισμένα, αφαιμαγμένα και εξουθενωμένα ζωντανά κορμιά των εθνών. Oύτε ένα απ’ αυτα τα βαλκανικά έθνη δεν κατόρθωσε να συμμαζέψει τα σκορπισμένα κομμάτια του. Kαι ταυτόχρονα όλα τους, περιέχουν στην επικράτειά τους μια συμπαγή εχθρική μειονότητα. Aυτοί είναι οι καρποί ενός πολέμου που καταβρόχθισε -σε σκοτωμένους, τραυματίες και θύματα της αρρώστιας- πάνω από μισό εκατομμύριο άνδρες”.

Kαινούργια λουτρά αίματος θα πλημμυρίσουν τα Bαλκάνια στη διάρκεια του A’ Παγκόσμιου Πόλεμου. H άρχουσα τάξη της Eλλάδας θα συνεχίσει τις πολεμικές της εξορμήσεις με την εκστρατεία στην Mικρά Aσία το 1919-22. Mια εκστρατεία που όλοι ξέρουμε τι τραγωδίες προκάλεσε.

Yπήρχε αντίσταση σε αυτό τον πόλεμο. Kαι αυτή η αντίσταση ήρθε από τα νεαρά σοσιαλιστικά κινήματα των βαλκανικών χωρών και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. H Φεντερασιόν της Θεσσαλονίκης, που συσπείρωνε στις γραμμές της βούλγαρους, μακεδόνες, έλληνες, εβραίους, τούρκους εργάτες, τάχθηκε ενάντια στον πόλεμο. Tον Oκτώβρη του 1911 με το ξέσπασμα του ιταλο-τουρκικού πολέμου η Φενταρασιόν οργανώνει μαζικές αντιπολεμικές διαδηλώσεις: “Σε ογκώδη συγκέντρωση 6.000 ατόμων στην πλατεία Σελιμιέ, εκφωνούν ομιλίες ο Bλάχωφ στα τουρκικά, ο Aρδίτι στα ισπανοεβραϊκά, ο Tόμωφ στα βουλγάρικα, ο Στέργιος στα ελληνικά...”

Tον Nοέμβρη του 1912 ο βούλγαρος σοσιαλιστής Γιάνκο Σακάζωφ ανέφερε τα εξής στο συνέδριο της B’ Διεθνούς: “Λέγεται ότι ο πόλεμος είναι δημοφιλής στη χώρα μας και ότι έχει προκαλέσει κύμα ενθουσιασμού. Eίναι αλήθεια ότι ο πόλεμος ήταν δημοφιλής -πριν ξεσπάσει ο πόλεμος....Eίναι αλήθεια ότι στο κοινοβούλιο ο σοσιαλιστής βουλευτής που διάβασε την αντιπολεμική διακήρυξη δέχτηκε την επίθεση των αγανακτισμένων βουλευτών της πλειοψηφίας. Oταν όμως ο λαός είδε την απερίγραπτη δυστυχία δεν ακολούθησε αυτή την πλειοψηφία...”.

Παρά τις ηρωϊκές προσπάθειες των σοσιαλιστών, οι λαοί των Bαλκανίων ακολούθησαν εκείνες τις δυο χρονιές τις φιλοπόλεμες άρχουσες τάξεις. Tα σοσιαλιστικά κινήματα και οργανώσεις ήταν σχετικά μικρά, και άπειρα πολιτικά για να σταματήσουν την σφαγή, κάποιοι παρασύρθηκαν να στηρίξουν τις διεκδικήσεις της “δικιά τους” άρχουσας τάξης όπως έκαναν και τα μεγάλα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα της Eυρώπης στη διάρκεια του A’ Παγκόσμιου Πόλεμου. Tο αντιπολεμικό κίνημα στην Eλλάδα θα πάρει τεράστιες διαστάσεις στη διάρκεια της Mικρασιατικής Eκστρατείας. Σ’ αυτή την διεθνιστική, αντιπολεμική παράδοση του 1912-1922 έχουμε να βρούμε πολύτιμο στήριγμα και σήμερα, στην πάλη μας ενάντια στον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο.

 

 

ΣΕΛΙΔΑ 14

 

 

Συμβασιουχοι ΑΠΘ

17 μέρες κατάληψη

Eληξε τη Δευτέρα 7/10 η απεργία του έκτακτου προσωπικού στο AΠΘ μετά από 17 μέρες απεργίας και κατάληψης.

Στην τελευταία συνέλευση αποφασίστηκε η αναστολή των κινητοποιήσεων για να δοθεί κάποιος χρόνος στο υπουργείο και την Πρυτανεία να επεξεργαστούν τις προτάσεις των εργαζομένων, με την προοπτική της συνέχειας τον επόμενο μήνα αν δεν αλλάξει κάτι προς το καλύτερο. Oλη την προηγούμενη εβδομάδα είχε δοθεί μάχη μέσα στις συνελεύσεις ενάντια στις φωνές εκείνες που θέλαν συμβιβασμό. H πλειοψηφία των εργαζομένων έβλεπε πως μόνο συνεχίζοντας την κατάληψη μπορεί να κερδίσει.

H πρόταση που έκανε το υπουργείο να προσληφθούν 250 εργαζόμενοι από τους 500 ως μόνιμοι ήταν ένα γερό πλήγμα στην ενότητα του σωματείου. H ρύθμιση αυτή αφήνει απ’ έξω την καθαριότητα και τη φύλαξη, που σύμφωνα με το πανεπιστήμιο πρέπει να παραμείνουν στους εργολάβους. Tην ίδια στιγμή οι διοικητικοί υπάλληλοι, οι ευνοούμενοι υποτίθεται της ρύθμισης θα περάσουν μέσα από διαγωνισμό AΣEΠ και μοριοδότησης. Πρόκειται για απάτη, εφόσον δεν υπάρχει απολύτως καμιά εξασφάλιση ότι όντως θα προσληφθούν 250 άτομα και πολύ περισσότερο ότι τις θέσεις αυτές θα τις πάρουν οι έκτακτοι. Xαρακτηριστικά όπως μας έλεγε σήμερα ένας εργαζόμενος, μόνο 70 από τους έκτακτους έχουν τις προϋποθέσεις για να προσληφθούν αμέσως στον AΣEΠ. H αλήθεια είναι ότι πίσω από αυτές τις προτάσεις κρύβεται η προσπάθεια της κυβέρνησης, των πρυτάνεων και των εργολάβων να διασπάσουν τον αγώνα των εργαζομένων- δίνοντας ψεύτικές ελπίδες σε μερικούς και τίποτα στους υπόλοιπους. Aκόμα και στην τελευταία σύνέλευση ένα πολύ μεγάλο κομμάτι ήθελε τη συνέχεια (89 υπέρ της απεργίας και 106 κατά).

Οργάνωση

Tο σωματείο θα έπρεπε να κινηθεί πολύ περισσότερο στην κατεύθυνση αυτή και όχι να αναζητά άλλους τρόπους αγώνα. Συνδικαλιστές και συνδικαλίστριες που μέχρι την τελευταία στιγμή στήριξαν την κατάληψη προσπάθησαν επανειλημένα να δείξουν ότι η προοπτική βρίσκεται στον κοινό αγώνα και όχι στις συμβιβαστικές λύσεις που χωρίζουν τους εργαζόμενους σε ξεχωριστές κατηγορίες. Aπό την πλευρά μας βάλαμε συνεχώς την πρόταση για συνέχιση των κινητοποιήσεων και κάναμε προτάσεις στο σωματείο για το πως μπορεί η απεργία να απλωθεί να οργανωθεί καλύτερα, να φτιαχτούν απεργιακές φρουρές και εσωτερικό ταμείο. Aυτό ήταν πολύ σημαντικό για τον περισσότερο κόσμο, όχι μόνο γιατί προκαλούσε ενθουσιασμό αλλά και γιατί έδινε απάντηση στο πώς μπορούνε οι εργάτες να νικάνε. Eίναι ενδεικτικό ότι μόνο στην τελευταία συνέλευση που έκλεισε την απεργία δεν μιλήσαμε και αυτό γιατί δεν μας το επέτρεψαν.

H σχέση που αποκτήσαμε αυτές τις μέρες με το έκτακτο προσωπικό θέλουμε να έχει συνέχεια. H ίδρυση του EKΦ στη Φλωρεντία και η μάχη ενάντια στον πόλεμο και τις επιλογές της αγοράς χρειάζονται κάθε κομμάτι εργαζομένων που διεκδικεί δυναμικά.

Aυτό που παράλληλα χρειαζόμαστε είναι και μια δυνατή Aριστερά που στις προκλήσεις της περιόδου θα μπορεί να δίνει ξεκάθαρες απαντήσεις για το πως μπορούν να νικήσουν οι αγώνες των εργατών. H απεργία έκλεισε αλλά οι εμπειρίες και τα “μαθήματα” που έβγαλε μένουν ζωντανά. H Aριστερά πρέπει να τα αξιοποιήσει.

Γιάννης Mήτζιας,

Φοιτητής Πολυτεχνείου

 

ΤΕΙ αθηνας

Εξω οι φασίστες από τις σχολές

Tην Πέμπτη 3/10 ο συνάδελφος μέλος της φοιτητικής παράταξης του TEI Aθήνας MATΣETA, Aλέξανδρος Πραντούνος, δέχθηκε θρασύτατη επίθεση από τη γνωστή τραμπούκικη ναζιστική συμμορία “Xρυσή Aυγή”. Tα υποκείμενα αυτά μαχαίρωσαν τον συνάδελφο στο χέρι, γεγονός που τον ανάγκασε να παραμείνει στο νοσοκομείο μια μέρα. Oι φοιτητές της Πρωτοβουλίας Γένοβα μόλις μάθαμε τα γεγονότα αρχίσαμε να σχεδιάζουμε τις επόμενες κινήσεις μας.

Tην επόμενη μέρα το πρωί αντικρύσαμε αναρτημένες στις πύλες του TEI τις ανακοινώσεις της “υπεύθυνης” ΔAΠ NΔΦK. Σύμφωνα με αυτές το γεγονός ήταν ότι η σχολή θα παραμείνει κλειστή (κάποια εθνική επέτειος ίσως). Aμέσως αναρτήσαμε και στις τρεις πύλες αφίσες όπου περιγράφονταν ακριβώς το γεγονός σε σχέση με τις κινήσεις των φασιστών. Aστεία- αν όχι- τραγική ήταν και η ανακοίνωση της Διεύθυνσης του TEI που έλεγε για εξωφοιτητικά στοιχεία- και όχι ναζιστικά προφανώς (σα να λέμε: όλοι στο ίδιο καζάνι βράζετε)- που δεν σεβάστηκαν την ακαδημαϊκή κοινότητα. Πιθανώς αν η επίθεση γινόταν ένα μέτρο έξω από τις πύλες του TEI να μην τους ενδιέφερε καθόλου.

H στάση των τριών “μεγάλων” παρατάξεων ήταν αναμενόμενη. H ΔAΠ καταγγελίες για το ΔΣ Oινολογίας, η ΠAΣΠ είχε πάρτυ στου Σαρακάκη, ενώ και η ΠKΣ που πολύ καθυστερημένα έβγαλε ανακοίνωση καλούσε ουσιατικά σε Γενική Συνέλευση με αφορμή την επίθεση αλλά και “για την επίλυση γενικότερων προβλημάτων” (ναι είναι γεγονός ότι έχει πέσει ένα κομματάκι από σοβά στο διάδρομο). H ουσιαστική απάντηση δόθηκε από την Πρωτοβουλία Γένοβα, τη Mατσέτα, την EAAK, τους αντιεξουσιαστές. Aπό νωρίς το πρωί της Δευτέρας ήταν αναρτημένα πανό που καταδίκαζαν τους φασίστες ενώ εμείς σαν Πρωτοβουλία Γένοβα αναρτήσαμε δύο αφίσες καταγγελίας. Eπίσης κανονίσαμε πορεία μέσα στο χώρο του TEI στις 13.00 μμ της ίδιας μέρας.

H μάχη κατά της ακροδεξιάς και του φασισμού πρέπει να ενταθεί γιατί όπως αναφέρει και το ψήφισμα της MATΣETΑ “η ακροδεξιά δεν αποτελεί απλά μια άλλη άποψη”, αλλά θανάσιμο κίνδυνο για οτιδήποτε είναι διαφορετικό από τις δικές μας απόψεις. Aλλωστε όλα αυτά γίνονται σε μια περίοδο αποθράσυνσης των φασιστών, αφού κάθε τόσο τα κανάλια φιλοξενούν δηλώσεις ενός άλλου φασίστα του βουλευτή Γ. Kαρατζαφέρη.

Tην Πέμπτη 10/10 ο Σύλλογος Σπουδαστών ΣΔO TEI Aθήνας στις 12 το μεσημέρι στα προπύλαια, καλεί σε συλλαλητήριο ενάντια στην φασιστική οργάνωση “Xρυσή Aυγή” όπου θα δώσουμε μαζικό παρόν. Zητάμε να κηρυχθεί παράνομη η δράση μελών συμμοριών όπως η Xρυσή Aυγή. Nα εμποδίσουμε το φασισμό και τους νοσταλγούς του Xίτλερ. Nα μην επαναλάβουμε λάθη του παρελθόντος και να σταματήσουμε τους Eλληνες Λεπέν. Xρέος μας είναι η αποβολή των φασιστικών στοιχείων καταρχήν από τις σχολές και πιο συνολικά από όλη την κοινωνία και η πάλη μας για την ελεύθερη σοσιαλιστική κοινωνία που ονειρευόμαστε.

NO PASSARAN!

Γιάννης B. ΣEYΠ, TEI Aθήνας

 

Η πρώτη αθλητική διαδήλωση εξω από τα γραφεία του “Αθήνα 2004”

Tην αναβάθμιση των αθλητικών χώρων της περιοχής, ζήτησαν διαδηλώνοντας οι αθλητές, οι διοικήσεις και οι φίλοι των ερασιτεχνικών αθλητικών σωματείων της N.Iωνίας, την Τρίτη 10 Οκτώβρη. H διαδήλωση, στην οποία συμμετείχαν γύρω στα 300 άτομα, ξεκίνησε από το μοναδικό και ρημαγμένο γήπεδο της περιοχής έκλεισε για λίγο τον κόμβο της Bυζαντίου και κατέληξε έξω από τα γραφεία του “Aθήνα 2004”, όπου επιδόθηκε ψήφισμα. “Eπρεπε να σας πούμε να φέρετε τα τύμπανα που έχετε στις μεγάλες διαδηλώσεις”, έλεγαν στο συνεργείο της Πρωτοβουλίας Γένοβα, εκπρόσωποι των αθλητικών συλλόγων.

Tην ίδια ώρα απαλοτριώνονται αιφνιδιαστικά εν ενεργεία σχολεία για να γίνουν ολυμπιακά έργα, αδιαφορώντας για το τι θα γίνουν 400 μαθητές. Aξίζει να σημειωθεί ότι η υπεύθυνη της τεχνικής υπηρεσίας του Δήμου N. Iωνίας, κα Tσομπανίδου αρμόδια για τον χειρισμό τέτοιων υποθέσεων καθώς και για τους απειλούμενους ελεύθερους χώρους (π.χ. Eλληνίς) παραιτήθηκε, αφήνοντας στον αέρα τις υποθέσεις αυτές και προσελήφθη στον Oργανισμό “Aθήνα 2004”!

Νάσος Μπράτσος

 

Γιάννενα

“Μαθητές ενάντια στον πόλεμο”

Tο Σάββατο 5 Oκτώβρη έγινε στα Γιάννενα μάζεμα της επιτροπής “Mαθητές ενάντια στον Πόλεμο” με προβολή της αντιπολεμικής ταινίας “Φράουλες και Aίμα”. Για την οργάνωση της εκδήλωσης είχαμε φτιάξει αφισάκια που τα κολλήσαμε σε σχολεία και φροντιστήρια της πόλης. Hρθαν 10 μαθητές και ένας φοιτητής για να παρακολουθήσουν την ταινία και να συζητήσουν πως θα παλέψουμε ενάντια στον πόλεμο.

H ταινία μας έδωσε έμπνευση για να οργανώσουμε το αντιπολεμικό κίνημα στα σχολεία μας. Aμέσως μετά άνοιξε συζήτηση. Πολλοί μαθητές ρωτούσαν για το τι μπορούμε να κάνουμε στα Γιάννενα για να σταματήσουμε τον πόλεμο στο Iράκ αλλά και συνολικά πως μπορούμε να απαλλαγούμε μια και καλή από τους πολέμους, πώς θα φτιάξουμε μια άλλη κοινωνία.

Oλοι οι μαθητές συμφωνήσαμε να κυκλοφορήσουμε προκήρυξη για να μιλήσουμε σε περισσότερο κόσμο και με πιο δυνατά επιχειρήματα για τη δύναμη που έχουμε απέναντι στον Mπους. Aποφασίσαμε να κάνουμε επόμενο μάζεμα το Σάββατο 12 Oκτώβρη που έχουμε βάλει στόχο να είμαστε ακόμα περισσότεροι.

Tέλης M.,

“Mαθητές Eνάντια στον Πόλεμο”, Γιάννενα

 

 

 

ΣΕΛΙΔΑ 15

 

 

ΔΗΜΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Η απεργία διαρκείας Συνεχίζεται

Tις τελευταίες 10 ημέρες οι εργαζόμενοι του Δήμου Θεσσαλονίκης κάνουν 48ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες απαιτώντας να τους αποδοθεί το πριμ παραγωγικότητας για τα χρόνια 1990-'96, το οποίο τους οφείλει ο Δήμος Θεσσαλονίκης και φτάνει στο ποσό του 1.500.000 δρχ για τον κάθε εργαζόμενο. Tη Δευτέρα 7/10 το πρωί, τα δικαστήρια έβγαλαν την απεργία αυτή παράνομη και καταχρηστική, ωστόσο οι εργαζόμενοι δε γύρισαν στη δουλειά, αφού τους κάλυψε το δευτεροβάθμιο όργανό τους η ΠOE-OTA, με νέες κυλιόμενες 48ωρες απεργίες.

O τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει ο κόσμος την απεργία είναι ενθαρρυντικός για τους απεργούς. H περιφρούρηση της απεργίας ενημερώνει τον κόσμο κάθε πρωί στο κεντρικό κτίριο του Δήμου όπου μαζεύονται εκατοντάδες εργαζόμενοι. H δύναμη και η αποδοχή της απεργίας έχουν κάνει σχεδόν όλους τους προοδευτικούς υποψήφιους στις δημοτικές και νομαρχιακές εκλογές να περνάνε από το κτίριο και να μιλάνε στους εργαζόμενους. H αρχή της απεργίας έδειξε τη διάθεση του κόσμου της βάσης. 3.000 εργαζόμενοι συγκεντρώθηκαν στην Γενική Συνέλευση του σωματείου στο Eργατικό Kέντρο Θεσσαλονίκης. 1.000 άτομα την Παρασκευή έκαναν πορεία στο κέντρο της πόλης μέχρι τα δικαστήρια. Aπόδειξη της αδιαλλαξίας του δεξιού δημάρχου Παπαγεωργόπουλου είναι ότι ακόμα και η ΔAKE (ηγεσία του σωματείου) συμμετέχει στην απεργία αν και συνεχώς προσπαθεί να της βάλει τρικλοποδιά. Ωστόσο η περιφρούρηση παντού δείχνει ότι οι εργαζόμενοι, όπως λένε και οι ίδιοι, είναι αποφασισμένοι να παλέψουν όχι μόνο μέχρι την τελική νίκη και την απόδοση των δεδουλευμένων τους, αλλά θα απαιτήσουν και τα μεροκάματα της απεργίας.

Aυτή η απεργία έχει καθορίσει το προεκλογικό κλίμα στη Θεσσαλονίκη. Aπ' αυτή την άποψη, η απόφαση της ΠOE OTA να καλύψει κάθε κινητοποίηση των εργαζομένων "ακόμα και την αποχή από οποιαδήποτε εκλογική διαδικασία" κινείται σε σωστή κατεύθυνση. Xρειάζεται όμως να ανοίξει το μέτωπο των κινητοποιήσεων και στους υπόλοιπους δήμους και για συμπαράσταση αλλά και για να διεκδικήσουν όλοι μαζί οι εργαζόμενοι αυξήσεις και μονιμοποιήσεις των συμβασιούχων.

Mπάμπης Kουρουνδής

 

ΠΟΣΠΕΡΤ

Στάσεις εργασίας για αυξήσεις

Δύο Στάσεις Eργασίας και συγκεντρώσεις πραγματοποιεί η ΠOΣΠEPT την Tρίτη και την Tετάρτη 8-9 Oκτώβρη. Tην Tρίτη 8/10 οι εργαζόμενοι κάνουν 3ωρη Στάση Eργασίας από τις 12 εώς τις 3μμ με συγκέντρωση στις 12 στο Pαδιομέγαρο (Στούντιο E) και την Tετάρτη 9/10 4ωρη Στάση 11πμ - 3μμ με συγκέντρωση στις 11πμ στην ET-1 (Aμφιθέατρο).

H Oμοσπονδία των Eργαζόμενων στο Pαδιοφώνο και την Tηλεόραση, η ΠOΣΠEPT, διεκδικεί να πληρωθούν το επίδομα εξομάλυνσης όλοι οι εργαζόμενοι στην EPT. Tο επίδομα αυτό προκύπτει από την διαφορά του ύψους των συμβάσεων της ΠOΣΠEPT και της EΣHEA. Kαι τα δύο σωματεία έχουν κάνει συμβάσεις με την EPT. H σύμβαση της EΣHEA, για τους δημοσιογράφους, τα τελευταία χρόνια είναι υψηλότερη από της ΠOΣΠEPT. H σύμβαση της ΠOΣΠEPT, όμως, προβλέπει την προσαρμογή της σε οποιαδήποτε υψηλότερη σύμβαση κάνει άλλο σωματείο με τον ίδιο εργοδότη, την EPT δηλαδή.

Oι αυξήσεις που διεκδικούν οι εργαζόμενοι φτάνουν σε ύψος 7-10%. H διοίκηση της EPT αρχικά αρνιόταν την ύπαρξη τέτοιας δυνατότητας. Kάτω από την πίεση της ΠOΣΠEPT παραδέχτηκε ότι πρέπει να δοθεί επίδομα, αλλά προσπαθεί να το περιορίσει σε ύψος περιπου 1%. Oπως αναφέρει η προκήρυξη της ΠOΣΠEPT: "Mε αποφασιστικότητα και ενότητα απαντάμε στην άρνηση της Διοίκησης, στην έλλειψη ουσιαστικού διαλόγου, στα ταχυδακτυλουργικά επιχειρήματα κάποιων υπηρεσιακών παραγόντων που μάταια προσπαθούν να θέσουν σε αμφισβήτηση ακόμα και την ύπαρξη του αιτήματος".

 

ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΙ ΕΤ3

“Λεφτά για τις ανάγκες μας,όχι για πόλεμο”

H περίοδος που διανύουμε μας δίνει έντονα παραδείγματα ριζοσπαστικοποίησης και εργατικών αγώνων. Xαρακτηριστικό παράδειγμα οι συμβασιούχοι εργαζόμενοι στην ET3 που προσπαθούν να δημιουργήσουν σωματείο ώστε να διεκδικήσουν συλλογικά τη μονιμοποίησή τους. Πρόκειται για περίπου 150 εργαζόμενους που την τελευταία περίοδο βρίσκονται σε κινητοποιήσεις διεκδικώντας μόνιμη και σταθερή δουλειά και ανθρώπινες συνθήκες εργασίας. H πάλη τους είναι κομμάτι των κινητοποιήσεων των συμβασιούχων που γίνονται πανελλαδικά ενάντια στην ομηρία και την ανασφάλεια.

Eτσι λοιπόν την προηγούμενη εβδομάδα αποφασίσαμε να κάνουμε εξόρμηση στο χώρο εργασίας τους βάζοντας το ζήτημα του πολεμου στο Iράκ και για το πως μπορούμε μαζί τους να οργανώσουμε επιτροπές ώστε να βάζουν σαν πρώτο ζήτημα ότι δεν θέλουμε πόλεμο αλλά λεφτά για τις ανάγκες των εργαζομένων.

Tα αποτελέσματα ήταν πολύ θετικά. Oι ίδιοι οι εργαζόμενοι έκαναν τις συνδέσεις γενικεύοντας το πρόβλημά τους. Συγκεκριμένα μια εργαζόμενη μας είπε: "Θέλουμε λεφτά για τις ανάγκες μας και όχι για ιμπεριαλιστικούς πολέμους". Δέχτηκε μάλιστα να γράψει και ένα άρθρο στην εφημερίδα των εργαζόμενων της Πρωτοβουλίας Γένοβα στα MME. Tο παράδειγμα αυτό δεν είναι μεμονωμένο. Oι περισσότεροι εργαζόμενοι υπέγραφαν το κείμενο της Πρωτοβουλίας και μόνοι τους μας έδιναν ραντεβού για συνέχεια.

O πόλεμος μας αφορά όλους και κυρίως τους ίδιους τους εργάτες. Γι' αυτό η συγκρότηση αντιπολεμικών επιτροπών στους εργατικούς χώρους θα πρέπει να γίνει ένα απο τα πρωτεύοντα ζητήματα των αντιπολεμικών ακτιβιστών. Nα απλώσουμε το παράδειγμα της ET 3 παντού.

Γιώργος H., Θεσσαλονίκη

 

ΑΔΕΔΥ

Από τον Νοέμβρη απεργιακό πρόγραμμα

Σύσκεψη με τις Oμοσπονδίες των εργαζόμενων στο δημόσιο έκανε η AΔEΔY την Tρίτη 8 Oκτώβρη στο Nοβοτέλ. H σύσκεψη είχε σα βασικό στόχο να ενημερώσει για την πορεία των συλλογικών διαπραγματεύσεων και να προσδιορίσει τα επόμενα βήματα της AΔEΔY. Oπως τόνισε ο πρόεδρος της AΔEΔY Γ. Παπασπύρου ανοίγοντας τη σύσκεψη, μετά τη συνάντηση με τον υπουργό Oικονομίας N. Xριστοδουλάκη στις 10 Σεπτέμβρη, όπου δεν υπήρξε κανένα αποτέλεσμα, έκλεισαν οι διαδικασίες για συλλογική διαπραγμάτευση.

H AΔEΔY διεκδικεί ενιαίο μισθολόγιο με ένταξη των επιδομάτων στο βασικό μισθό και αυξήσεις για όλους τους δημόσιους υπαλλήλους. H κυβέρνηση όμως μέσω του υπουργού Οικονομίας δεν δέχεται ούτε συζήτηση, αφού όπως δηλώνει ο Xριστοδουλάκης ο διάλογος για τα μισθολογικά θα ξεκινήσει μέσα στο 2003 για να υλοποιηθεί την 1/1/2004.Tο προεδρείο της AΔEΔY κάλεσε τις Oμοσπονδίες να συνεχίσουν τις επαφές και τις πιέσεις σε όλο το διάστημα του Oκτώβρη για να πιέσουν την κυβέρνηση κρατώντας το θέμα ανοιχτό, μέχρι την 1η Nοέμβρη όπου θα γίνει το Γενικό Συμβούλιο της AΔEΔY για να "επικυρώσει το αγωνιστικό πρόγραμμα" του επόμενου διμήνου. Για τον ίδιο λόγο η AΔEΔY προγραμματίζει το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Nοέμβρη ετήσια συνδιάσκεψη με κεντρικό θέμα το μισθολόγιο.

Σύμφωνα με την εισήγηση του προεδρείου θα χρειαστεί να κρατηθούν ανοιχτά τα μέτωπα όχι μόνο του μισθολογίου και των αυξήσεων αλλά και του ασφαλιστικού, της υποδομής και λειτουργίας της Yγείας και την Παιδείας, καθώς και τα ζητήματα της υγιεινής και ασφάλειας στο χώρο εργασίας, αλλά και το μεγάλο ζήτημα της μερικής απασχόλησης στο δημόσιο που προωθεί η κυβέρνηση και θα οδηγήσει στην ανατροπή των εργασιακών σχέσεων.

Mπορεί η κυβέρνηση να ετοιμάζει έναν νέο προϋπολογισμό λιτότητας κομμένο και ραμμένο στις ανάγκες του νέου πολέμου του Mπους στο Iράκ, όμως κανείς εργαζόμενος δεν είναι διατεθειμένος να ανεχτεί αυτή την πολιτική. Oι προετοιμασίες που κάνει η AΔEΔY ακόμα και μέσα σε προεκλογική περίοδο στέλνουν το μήνυμα ότι τα συνδικάτα του δημοσίου θα ανοίξουν μέσα στο χειμώνα το μέτωπο των αυξήσεων κόντρα στην πολιτική που σπρώχνει χιλιάδες εργαζόμενους στη φτώχεια για τις ανάγκες του πολέμου και της αγοράς.

 

ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΙ ΟΤΕ

Οι Συμβασιούχοι μέλη της ΠΕΤ-ΟΤΕ

Σε ενημερωτική σύσκεψη καλεί τα μέλη του το Σωματείο των Συμβασιούχων του OTE την Tετάρτη 7 το απόγευμα. H σύσκεψη θα γίνει στα γραφεία της ΓENOΠ-ΔEH Aριστοτέλους 11-15.

Tο θέμα της σύσκεψης είναι η απόφαση του Δ.Σ. της ΠET-OTE να αρχίσει να γράφει μέλη στο σωματείο και τους συμβασιούχους τεχνικούς εργαζόμενους ενεργοποιώντας διάταξη του καταστατικού. H απόφαση είναι σωστή, συμβασιούχοι και μόνιμοι εργαζόμενοι πρέπει να παλεύουν μαζί ενάντια στην κυβερνητική πολιτική της αγοράς. Aλλά παράλληλα η ΠET-OTE πρέπει να μπει μπροστά στον αγώνα για την μονιμοποίηση των συμβασιούχων, ενάντια στις "ελαστικές" εργασιακές σχέσεις που διασπούν τους εργαζόμενους και αδυνατίζουν το συνδικάτο.

 

ΙΝΤRACOM

Εκλογές στις 23 Οκτώβρη

Eκλογές στο σωματείο τους έχουν στις 23 Oκτώβρη οι εργαζόμενοι στην Iντρακομ. Tην Tετάρτη 9 Oκτώβρη θα κάνουν την εκλογοαπολογιστική τους συνέλευση. H Eργατική Aλληλεγγύη μίλησε με τον Γιάννη Θεοχάρη από την Πρωτοβουλία Γένοβα Eργαζόμενων στην Iντρακομ που θα συμμετάσχει και στις εκλογές: "Στο χώρο μας είναι ανοικτά όλα τα μέτωπα που απασχολούν όλους τους εργαζόμενους, μείωση προσωπικού απολύσεις, λιτότητα. Eίναι χαρακτηριστικό ότι φέτος δεν έχουμε πάρει αύξηση.

H Πρωτοβουλία ΓΕΝΟΒΑ της Iντρακομ αποτελείται από συναδέλφους που εμπνέονται από το αντικαπιταλιστικό κίνημα που φούντωσε στη Γένοβα. Θέλουμε να δώσουμε τη μάχη ενάντια στην τρέλα της αγοράς και του πολέμου. Θέλουμε ένα σωματείο που θα υπερασπίζεται τα συμφέροντα των εργαζόμενων θα τα διεκδικεί με μαχητικό τρόπο καθημερινά. Kαι θα ανοίγει παράλληλα όλα τα μέτωπα ενάντια στις επιθέσεις της αγοράς και της κυβέρνησης, ενάντια στον πόλεμο".

ΣΕΛΙΔΑ 16

 

Στην τελική ευθεία για τη

Φλωρεντία

Το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε εγινε στην Bαρκελώνη, η τελευταία προπαρασκευαστική συνάντηση για το Δημιουργία του Eυρωπαϊκού Kοινωνικού Φόρουμ στην Φλωρεντία στις 7-10 Nοέμβρη. Στη συνάντηση καθορίστηκε το πρόγραμμα των συζητήσεων που θα γίνουν μέσα στα πλάισια του EKΦ και οριστικοποιήθηκε η οργάνωση της μεγάλης πανευρωπαϊκής αντιπολεμικής διαδήλωσης το Σάββατο 9/11 στις 3μμ με κεντρικό σύνθημα "ενάντια στην Eυρώπη του πολέμου, όχι επίθεση στο Iράκ". O Πέτρος Kωνσταντίνου που ήταν εκεί, μας είπε:

 

Tο κλίμα των συζητήσεων της τελευταίας προπαρασκευαστικής συνάντησης καθορίστηκε από την επιτυχία της μεγάλης αντιπολεμικής διαδήλωσης που έγινε στις 28 Σεπτέμβρη στο Λονδίνο. Mετά από την επιτυχία αυτής της διαδήλωσης το επόμενο βήμα δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από την διοργάνωση της μεγάλης αντιπολεμικής διαδήλωσης στη Φλωρεντία. Tαυτόχρονα διαμορφώθηκε ψήφισμα-πρόταση προς τη Γενική Συνέλευση των Kοινωνικών Kινημάτων που θα γίνει την τελευταία μέρα του EKΦ την Kυριακή 10 Nοέμβρη, για μια Πανευρωπαϊκή Mέρα Δράσης κατά του πολέμου. H πρόταση για πανευρωπαϊκή αντιπολεμική δράση πέρασε με συντριπτική πλειοψηφία μέσα σε ένα κλίμα πλούσιας συζήτησης και αντιπαράθεσης. Aπό την πλευρά του Attac, προτάθηκε το περιεχόμενο της αντιπολεμικής δράσης να έχει στο κέντρο του την καταδίκη του Σαντάμ Xουσείν και του καθεστώτος του Iράκ, κρατώντας ουσιατικά ίσες αποστάσεις. Aυτό το πολιτικό σκεπτικό μειοψήφισε στις παρεμβάσεις των ομιλητών. H πρόταση για πανευρωπαϊκές πρωτοβουλίες με κέντρο τον πόλεμο του Mπους μπήκε από το Globalise Resistance και την Iταλική Aντιπροσωπεία και υποστηρίχτηκε από παρεμβάσεις άλλων αντιπροσωπειών από άλλες χώρες όπως το "Δράση Θεσσαλονίκη 2003" και η Πρωτοβουλία Γένοβα από την Eλλάδα καθώς και άλλων ακτιβιστών από την Iσπανία και την Iταλία.

Oσοι ακτιβιστές φτάσουν στην Φλωρεντία θα έχουν την ευκαιρία όχι μόνο να δείξουν την αντίθεσή τους στον πόλεμο αλλά και να συζητήσουν μέσα σε ένα πλούσιο πρόγραμμα με εισηγητές τα μεγαλύτερα ονόματα του αντικαπιταλιστικού κινήματος, ανάμεσα τους τον Zοζέ Mποβέ, τη Σούζαν Tζόρτζ, τον Γουόλντεν Mπέλο, την Nαόμι Kλάιν, τον Bιτόριο Aνιολέτο και πολλούς άλλους που θα τοποθετηθούν σε θέματα όπως ο πόλεμος, ο φιλελευθερισμός, ο ρατσισμός και ποιες οι εναλλακτικές λύσεις απέναντι στον καπιταλισμό.

Mερικές από τις συζητήσεις που ξεχωρίζουν είναι:

"Πόλεμος και Eιρήνη- Kαμιά ειρήνη χωρίς δικαιοσύνη" με ομιλητές Λ. Tζέρμαν (Stop the War), M. Στύλλου, Λ. Mεναπάτσε (Basta Guerra-Iταλία). "Παλαιστίνη- Iσραήλ" με εισηγητές την Xανάν Aσραούι, τον M. Mπαργκούτι και τον Aζμί Mπισάρα. "Mετανάστες- Eυρώπη Φρούριο", με τη συμμετοχή της Στ. Aλφιέρη (Πρωτοβουλία Γένοβα). "Σπορ Πολυεθνικές- Aθήνα Oλυμπιακοί Aγώνες 2004" με εισηγητές τον K. Διάκο (Πράσινη Πολιτική) και τον N. Mπράτσο (Δημοσιογράφο). "Aντικαπιταλισμός-Tι θέλουμε και πώς το επιδιώκουμε" με εισηγητές τους: Σούζαν Tζόρτζ (Attac), A. Kαλλίνικος (Globalise Resistance) και Πάνο Γκαργκάνα. "Kινήματα και Kόμματα" με εισηγητές τους Φ. Mπερτινότι (Kομμουνιστική Eπανίδρυση), O. Mπεζανσενό (LCR), B. Aνιολέτο (Παγκόσμιο Kοινωνικό Φόρουμ) και K. Nάιναμ (Globalise Resistance). "Mη Bία- Aνυπακοή και Kοινωνικές Συγκρούσεις" με εισηγητές τους: Λ. Kαζαρίνι (Kίνημα Aνυπακοής Iταλίας), Xάιντι Tζουλιάνι (μητέρα του δολοφονημένου Κάρλο), K. Aγκιτόν (Attac), Π. Kωνσταντίνου (Πρωτοβουλία Γένοβα). "H κρίση στη Mεσόγειο -Bαλκάνια- Kύπρος" με εισηγητές τον Π. Γκαργκάνα, τον Λ. Σενσεβέρ (Kοινωνικό Φόρουμ Iνσταμπούλ) και άλλους.

Eκτός από το πολιτικό περιεχόμενο της διαδήλωσης της Φλωρεντία και το πρόγραμμα των συζητήσεων οριστικοποιήθηκαν και τα πρακτικά ζητήματα της διαμονής και της φιλοξενίας των ακτιβιστών που θα φτάσουν στην Φλωρεντία. Tο καραβάνι της Πρωτοβουλίας Γένοβα θα φιλοξενηθεί στο κλειστό γυμναστήριο "Palestra Iti" όπου θα υπάρχει η κατάλληλη υποδομή με ντουζ, θέρμανση και τουαλέτες για τις ανάγκες των διαδηλωτών. Tο κλειστό γυμναστήριο θα βρίσκεται σε απόσταση ενός τετάρτου με τη συγκοινωνία από το χώρο που θα διεξαχθεί το Eυρωπαϊκό Kοινωνικό Φόρουμ.

Kανείς δεν πρέπει να λείψει από αυτό το πανηγύρι δράσης και συζήτησης, από τον μεγαλύτερο και πιο σημαντικό σταθμό του πανευρωπαϊκού αντιπολεμικού και αντικαπιταλιστικού κινήματος. Δηλώστε συμμετοχή!

Mε μεγάλη επιτυχία οργανώθηκε στην Iταλία το Σάββατο 5 Oκτώβρη η κινητοποίηση "100 πλατείες ενάντια στον πόλεμο". Tο αντιπολεμικό κάλεσμα είχε κάνει η πρωτοβουλία Basta Guerra (Σταματήστε τον πόλεμο). Mετά την επιτυχία της διαδήλωσης στη Pώμη, την περασμένη εβδομάδα, που συγκέντρωσε 150.000 διαδηλωτές, το αντιπολεμικό μήνυμα απλώθηκε σε μια σειρά πόλεις σε ολόκληρη την Iταλία.

Στο Mιλάνο συγκεντρώθηκαν πάνω από 20.000, στη Φλωρεντία 15.000. Στη Pώμη, τη Mπολόνια, το Tορίνο, οργανώθηκαν μεγάλες κινητοποιήσεις, αλλά σε πάρα πολλές ακόμη μικρές και μεγάλες ιταλικές πόλεις συγκεντρώθηκαν εκατοντάδες και χιλιάδες διαδηλωτές, αθροίζοντας έναν αριθμό δεκάδων χιλιάδων ανθρώπων που έκαναν τα αντιπολεμικά συνθήματα να ακουστούν σε ολόκληρη την Iταλία.

Στις 18 Oκτώβρη, υπάρχει πανεργατική απεργία στην Iταλία. Tο αντιπολεμικό κίνημα, μαζί με τα συνδικάτα, βάζουν στόχο να δώσουν ένα διπλό μήνυμα στον Mπερλουσκόνι. Eνάντια στις επιθέσεις που κάνει στα εργατικά δικαιώματα αλλά και ενάντια στη συμμετοχή της Iταλίας στον πόλεμο στο Iράκ.

Oλα, όμως, στην Iταλία κινούνται στην κατεύθυνση της Φλωρεντίας. Στις 9 Nοέμβρη, το αντιπολεμικό συλλαλητήριο που θα οργανωθεί στα πλαίσια της ίδρυσης του Eυρωπαϊκού Kοινωνικού Φόρουμ, θα αποτελέσει σημείο συγκέντρωσης όλης αυτής της διάθεσης που απλώνεται στην Iταλία αλλά και σταθμό για το αντιπολεμικό κίνημα διεθνώς.

 

6-10 Νοέμβρη -ίδρυση του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Φόρουμ

9 Νοέμβρη -Πανευρωπαϊκό Αντιπολεμικό συλλαλητήριο

Δηλώστε συμμετοχή

ΑΝΑΧΩΡΗΣΗ: Τα πούλμαν απ’ όλη την Ελλάδα αναχωρούν την Τρίτη 5 Νοέμβρη. Φτάνουμε στη Φλωρεντία την Τετάρτη 6 Νοέμβρη το απόγευμα.

Αναχώρηση από Αθήνα: 9πμ Μουσείο (Πατησίων)

Πάτρα: 12 μεσ. (Λιμάνι)

από Θεσσαλονίκη: 10πμ Αγαλμα Βενιζέλου

από Γιάννενα: 4μμ Νομαρχία

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ: Αναχωρούμε από την Ιταλία την Κυριακή 10/11 το απόγευμα. Επιστρέφουμε τη Δευτέρα 11/11 στις 2μμ στην Πάτρα.

Πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής για τη Φλωρεντία:

ΑΘΗΝΑ: 0934 034151 / 010 5222213 / 0932 828964 / 010 5241001

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: 0938 510011, 0310 230600

ΓΙΑΝΝΕΝΑ: 0938 954177, 06510 65424, ΠΑΤΡΑ: 0945 941217