![]() |
|
ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ
Η ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ Ο τρόπος με τον οποίο έφτασε η προκήρυξη στα χέρια μου είναι ο εξής: Χτύπησε χθες το βράδυ το τηλέφωνο, πήγα να το σηκώσω, "η ???? θα είναι", σκέφτηκα, αλλά ήταν μια άγνωστη φωνή. "Οδός Βηλαρά 13, στον κάδο" είπε, χωρίς να προσθέσει τίποτε άλλο. Πήγα στην οδό Βηλαρά στον αριθμό 13, πρώτη φορά που πήγαινα εκεί. Η ματιά μου έπεσε σ' έναν κάδο σκουπιδιών - "εκεί μέσα θα είναι" σκέφτηκα, έβαλα τα γάντια μου κι άρχισα να ψάχνω. Και τι δεν έβγαλα: πεταμένες εφημερίδες, μπουκάλια από μπύρες, μισοτελειωμένα κρουασάν, ένα σπασμένο ρολόι, ... Από προκήρυξη όμως δεν υπήρχε ίχνος. Αποφάσισα να συμβιβαστώ με την ιδέα ότι μου έκαναν φάρσα, κι έκανα να γυρίσω πίσω στο κέντρο της πόλης. Με το που γυρνάω, τι βλέπω στο απέναντι πεζοδρόμιο; Ένα εστιατόριο με το όνομα "Ο κάδος"!!! Τσιμπήθηκα για να δω αν ήμουν ξύπνιος. Ήμουν. Μπήκα μέσα κι έκατσα σ' ένα τραπέζι. Αμέσως ήρθε ο σερβιτόρος και μου έφερε τον κατάλογο με τα φαγητά του καταστήματος, κι αποχώρησε για να με αφήσει να διαλέξω με την ησυχία μου. Ανοίγω τον κατάλογο και τι βλέπω; Την προκήρυξη. Αμέσως κοίταξα να βρω το σερβιτόρο στο μαγαζί - είχε γίνει άφαντος. Βρήκα τον ιδιοκτήτη και τον ρώτησα: "ένας σερβιτόρος ψηλός, γύρω στο 1,85 μ., με γυαλιά, μουστάκι, και με κόκκινο μπλουζάκι, πού πήγε;". Με κοίταξε και μου απάντησε "δεν έχουμε τέτοιο σερβιτόρο άνθρωπέ μου"... Τότε ήταν που σιγουρεύτηκα για τα καλά ότι η προκήρυξη θα ήταν πραγματική. Ακολουθεί ολόκληρο το κείμενο της προκήρυξης, η οποία, έτσι κι αλλιώς αποτελεί ένα ντοκουμέντο, καθώς οι διωκτικές αρχές δε φαίνεται να διαθέτουν κάποιο σημαντικό στοιχείο, για την ταυτότητα της οργάνωσης. Διατηρώ την ορθογραφία, ακόμα και τα ηθελημένα ή όχι ορθογραφικά λάθη της. Επαναστατική Οργάνωση Η ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ 30/5/1997 Είναι εμφανές ότι στην ιστορική περίοδο που διανύουμε, οι πολίτες καταδυναστεύονται από τον αγώνα για όλο και περισσότερα χρήματα, ώστε να βελτιώσουν το βιωτικό τους επίπεδο. Ο αγώνας αυτός όμως, συχνά μοιάζει να είναι ατέρμονος, καταδικάζοντας έτσι τους πολίτες στην ψυχολογική φθορά, και πολλές φορές ακόμα και στη σωματική. Τα τελευταία έτη, είναι ηλίου φαεινότερον ότι το διευθυντήριο των Βρυξελλών έχει συμμαχήσει με το χρόνο ώστε να μην επαρκεί ποτέ για την επίτευξη των στόχων του καθενός και της καθεμιάς. Δεν ξέρουμε ακόμα ποια είναι τα ανταλλάγματα που το διευθυντήριο προσέφερε στον εξωνημένο χρόνο, αλλά είναι προφανές ότι ο χρόνος παίζει ένα πολύ έξυπνο παιχνίδι. Δε φτάνει που είναι πάντα λίγος, ακόμα και μέσα στη σχετικότητά του, αλλά φροντίζει να δυσχεραίνει ακόμα περισσότερο την κατάσταση με τις απότομες κλιματολογικές αλλαγές του. Η σημερινή μας ενέργεια είχε αρχικά προγραμματιστεί για τον περασμένο Δεκέμβρη. Δυστυχώς, η γνωστή ευχή "και του χρόνου" που ακουγόταν σε διάφορες γιορτές εκείνες τις ημέρες από καλεσμένους και καλεσμένες που άθελά τους βοηθούσαν τον εξωνημένο χρόνο να διαφύγει στο εξωτερικό, δεν κατέστησε δυνατή την πραγματοποίηση της εν λόγω ενέργειας. Η δεύτερη φορά που προσπαθήσαμε να πραγματοποιήσουμε την ενέργειά μας, ήταν στις αρχές του φετινού Μάρτη. Ατυχώς, δεν υπολογίσαμε σωστά τα χρονικά πλαίσια, πέφτοντας στην παγίδα του χρόνου, και το σχέδιο ναυάγισε ξανά. Το παρακάτω κείμενο αποτελείται από τρία μέρη. Τα δύο πρώτα που συντάχτηκαν το Δεκέμβρη του '96 και το Μάρτη του '97 τα παρουσιάζουμε αυτούσια. Το τρίτο μέρος συντάχτηκε σήμερα. Δεκέμβρης 1996 Είναι γνωστό ότι σε οποιαδήποτε αγοραπωλησία αγαθού, ο αγοραστής είναι εκείνος που καταβάλει το χρηματικό αντίτιμο στον πωλητή ο οποίος δίνει το αγαθό στον αγοραστή. Ενίοτε στο σχήμα αυτό παρεμβάλεται και ένα τρίτο άτομο, γνωστό ως "μιζαδόρος", ο οποίος παίρνει κάποιο χρηματικό ποσό γνωστό ως "μίζα" ή "προμήθεια", για την παροχή των "καλών του υπηρεσιών" στην όλη υπόθεση. Για να αποφύγουμε να μπλεχτούμε σε υπερβολικά θεωρητικά σχήματα, θα εξηγήσουμε ότι είναι κάτι ανάλογο με τα γραφεία συνοικεσίων, όπου το γραφείο ενεργεί σαν μιζαδόρος, φέρνοντας σε επαφή τον πελάτη με τον αγοραστή, αν και είναι μάλλον προτιμότερο να θεωρήσουμε ότι στην περίπτωση του γραφείου υπάρχουν δύο πελάτες και κανένας αγοραστής. Πρέπει να έχει γίνει αντιληπτό σε όσους και όσες τείνουν ευήκοα ώτα στα μηνύματα των καιρών ότι το διευθυντήριο των Βρυξελλών κινείται σε μια σύμπλευση με το χρόνο, μην αφήνοντας περιθώρια στους εργαζόμενους και στις εργαζόμενες να σκεφτούν κάτι πέρα από τη δουλειά τους, μετατρέποντάς τους σε ανά πάσα στιγμή απασχολήσιμα ανδράποδα προς όφελος αναμφισβήτητα των μεγαλοκαιφαλαιούχων της "ελεύθερης" αγοράς, η οποία τόσο πιο "ελεύθερη" είναι, όσο περισσότερους μετατρέπει σε σκλάβους. Δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε τον άνθρωπο που έφερε σε επαφή το διευθυντήριο και το χρόνο, φανταζόμαστε όμως ότι θα έχει πάρει τη μεγαλύτερη "προμήθεια" που έχει δοθεί ποτέ, αφού δεν είναι και λίγο πράγμα να κλείνει τέτοιου μεγέθους συμφωνίες. Στην παρούσα χρονική περίοδο, είναι οφθαλμοφανής η αγωνία με την οποία οι εργαζόμενοι και οι εργαζόμενες περιμένουν τον επονομαζόμενο "δέκατο τρίτο" μισθό για να εκπληρώσουν τα καταναλωτικά τους καθήκοντα που έχουν γίνει μέρος της ζωής τους μέσα στο μονεταριστικό σύστημα διακυβέρνησης και διαβίωσης. Δυστυχώς δεν έχει γίνει ακόμα αντιληπτό σε ευρεία κλίμακα ότι ο "δέκατος τρίτος μισθός" δεν είναι παρά ένα ελάχιστο μέρος από την υπεραξία που καρπώνονται οι διάφοροι επιτήδιοι που βρισκονται στην κορυφή της οικονομικής πυραμίδας της κοινωνίας μας. Με σύμμαχο το χρόνο μειώνουν τη διάρκεια της ημέρας, με συνέπεια να έρχεται η νύχτα που ωθεί τους πολίτες σε μια κατάσταση ύπνωσης, λαμβάνοντας υπόψη και την άσχημη καιρική κατάσταση. Έτσι τα ανθρώπινα ρομπότ δουλεύουν το οχτάωρο που τους αναλογεί (αν και πολύ συχνά οδηγούνται σε δεκάωρη δουλειά) και στη συνέχεια αποχαυνώνονται στο σπίτι μπροστά στο μηχάνημα προβολής και αναπαραγωγής στερεοτύπων. Αυτό δεν πρέπει να συνεχιστεί άλλο. Θα προλάβουμε το χρόνο, προτού αλλάξει το ψευδώνυμό του από "φέτος" σε "πέρυσι", και θα τον αναγκάσουμε να πράξει ώστε να αναβαθμιστεί η ζωή μας, και να φτιάξει τις καιρικές συνθήκες για να έχουμε από τώρα άνοιξη! Επαναστατική Οργάνωση Η ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ Μάρτης 1997 Έτσι είχαν τα πράγματα πριν τρεις μήνες, όταν τα γεγονότα που επακολούθησαν μας επιβεβαίωσαν απόλυτα. Ο καιρός δεν έδειχνε να βελτιώνεται καθόλου και ο χρόνος ήταν όπως πάντα το ίδιο πιεστικός. Γιατί άλλωστε να είχε αλλάξει στρατηγική; Οι κυβερνήτες της χώρας, ενεργώντας όπως αναμενόταν, ως γνήσιοι λακέδες των διευθυντικών κλιμακίων των Βρυξελλών, και άριστοι μεταβιβαστές των μηνυμάτων που λάμβαναν και συνεχίζουν να λαμβάνουν από τους διάφορους "φίλους" τους, όπως η υπερατλαντική "σύμμαχος", όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Μπούντεσμπανκ και άλλοι, δεν έχουν πράξει το παραμικρό για να βελτιώσουν την κατάσταση στην οποία βρίσκεται το μεγαλύτερο τμήμα του εργαζόμενου ελληνικού λαού. Για να είμαστε περισσότερο ακριβείς, έχουν πράξει το εντελώς αντίθετο, προσπαθώντας να κατεδαφίσουν το οικοδόμημα της κοινωνικής αλληλεγγύης και κάνοντας ό,τι περνάει από το χέρι τους για να μεταβάλλουν τις υπάρχουσες εργασιακές σχέσεις, προς όφελος φυσικά των "εχόντων και κατεχόντων". Βεβαίως, οι διαχειριστές της ζωής και της χώρας γνωρίζουν τον τρόπο για να μην αντιδρούν οι πολίτες με τρόπο που θα ανέτρεπε όλη τους την εξουσία. Έχοντας βρει τη χρυσή τομή για τη συνεργασία τους με το χρόνο (ας είναι καλά τα κρυφά κονδύλια των μυστικών λογαριασμών του υπουργείου εξωτερικών), τον πείθουν να δίνει με το σταγονόμετρο μερικές ελπίδες ήλιου και φωτός μέσα στην καταχνιά και την παγωμένη συννεφιά που μας τριγυρίζει και μας περικικλώνει. Με τον τρόπο αυτό, ο πόνος της ψυχής καταπρϋνεται κι έτσι απομακτύνεται ο κίνδυνος της αστικής επανάστασης ενάντια στην κατεστημένη μιζέρια και ασχήμια. Αυτή η επιφανειακή ηρεμία θα επικρατεί μέχρι την επόμενη φορά που η αθροιζόμενη ασχήμια θα έχει φτάσει τον κόμπο στο χτένι, οπότε η παροχή άλλης μιας σταγόνας ελπίδας θα ξαναπωθήσει τον κίνδυνο ανατροπής. Η κοινωνία δεν είναι δυνατό να υπομείνει άλλο αυτή την κατάσταση. Τώρα που ο Μάρτης είναι ήδη παρών, τα ανατρεπτικά και αγωνιστικά κινήματα δυναμώνονται. Η πίεση που ασκούν προς τους "έχοντες και κατέχοντες" τα μυστικά του εύκολου πλουτισμού και του εύκολου καταποντισμού της ανθρωπιάς στον πάτο του πίθου των Δαναΐδων μεγαλώνει, και ο χρόνος αναγκάζεται να μεγεθύνει τις περιόδους της ψευδαίθησης με ηλιόλουστες μέρες, και σε ακραίες περιπτώσεις μέχρι και με ηλιόλουστες εβδομάδες. Εμείς όμως δεν αρκούμαστε σε αυτά τα αποσπασματικά διαλείματα χωρίς συνέχεια, τα οποία υπαγορεύονται από τις ανάγκες του κεφαλαίου για ανυποψίαστους και ακούραστους υποτακτικούς. Θα παλέψουμε για να ανθίσουν οι παπαρούνες σε όλους τους αγρούς της χώρας, για να ανθίσουν και μέσα στις πόλεις, και οι άνθρωποι να εμπνευστούν από την ομορφιά για να δημιουργήσουν μια διαφορετική πραγματικότητα, μια πραγματικότητα που δε θα υπηρετεί τα συμφέροντα των απάνθρωπων εταιριών και εταιριαρχών, αλλά θα προωθεί την ανάταση της ψυχής μέσω της ομορφιάς της φύσης και της αξιοπρέπειας του κάθε ανθρώπου. Οι παπαρούνες θα ανατρέψουν τη χλωμάδα της ζωής με τον πιο απλό τρόπο: θα ανθίσουν! Ετοιμαστείτε! Επαναστατική Οργάνωση Η ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ Υ.Γ. Μάης 1997 Επιτέλους, καμιά δύναμη δε μπορεί να το αρνηθεί: η επανάσταση είναι γεγονός! Οι κυβερνήτες τελικά δεν κατάφεραν να περατώσουν τη διαταγμένη υπηρεσία τους η οποία είχε ένα και μόνο σκοπό, τη διάχυση του σκοταδισμού στο λαό και την επιστροφή στην παλιά δοκιμασμένη συνταγή "Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια" η οποία θα καθιστούσε δέκα εκατομμύρια ανθρώπων υποχείρια στις ορέξεις των πολυεθνικών συμφερόντων. Το φως είναι ξανά εδώ, άπλετο όπως πρέπει να είναι πάντα, ζεστό και καθαρό. Κοιτάξτε ολόγυρα και θα συνειδητοποιήσετε την επικράτηση των ριζοσπαστικών και ανατρεπτικών στοιχείων. Εκεί που υπήρχε μόνο ξερό χώμα ή λάσπη και βράχος, τώρα έχουν ανθίσει όλα τα λουλούδια με τα ολοζώντανα χρώματα, τα χρώματα που προκαλούν μια ψυχική ευφορία και αναπτερώνουν το ηθικό του καθενός και της καθεμιάς για έναν αγώνα ενάντια στη μουντή απόχρωση της ζωής. Παρατηρήστε όλον αυτό τον οργασμό που συντελείται στη γη, από δυνάμεις που ελευθερώθηκαν επειδή έφτασε η κατάλληλη ώρα, κι όταν αυτή η ώρα είναι τώρα, κανείς δε μπορεί να αλλάξει τη ροή και τη δυναμική των πραγμάτων. Όσα πράγματα ετοιμάζονταν τόσο καιρό μακριά από τα εκτυφλωτικά φώτα και τα παραμορφωτικά γυαλιά της εξουσίας, τώρα έχουν ξεχυθεί στους δρόμους και στις καρδιές όλου του πληθυσμού, εξορίζοντας τον αποπνικτικό χρόνο και τις ψυχρές διαθέσεις στο παρελθόν. Εμείς κάναμε μια ορμητική αρχή, επαναφέροντας στον κόσμο την αισιοδοξία και τη θετικότητα. Προσέξτε όμως, οι δυνάμεις της εξουσίας και οι πάσης λογής μυστικοσύμβουλοι καραδοκούν, και ετοιμάζονται για την αντεπίθεσή τους σε ένα τρίμηνο περίπου. Όταν έρθει εκείνη η στιγμή, εμείς θα είμαστε έτοιμοι για την άμυνά μας, αυτό όμως που χρειάζεται περισσότερο είναι να δυναμώσετε αυτή την ομορφιά που υπάρχει τριγύρω, και αν τυχόν δεν καταφέρουμε να κρατήσουμε στη φριχτή επίθεση των χρονοσυμπιεστών της ζωής μας, ελπίζουμε να διατηρήσετε μέσα σας αυτή την ομορφιά και τη δυναμική των λουλουδιών όταν ανθίζουν. Οι κόκκινες παπαρούνες πάντα θα υπάρχουν, θυμηθείτε, ο αγώνας συνεχίζεται! Επαναστατική Οργάνωση Η ΚΟΚΚΙΝΗ ΠΑΠΑΡΟΥΝΑ
30 Μαΐου 1997
Για τον αθλητισμό και τα νιάτα ή Το χοίρον ως βέλτιστον - Χαμόγελο οχτώ και μισή - Το επίδομα πολυτέκνων και όλα όσα θα θέλατε να μάθετε γι' αυτό - Το μπαλάκι - Ε.Ο. Η Κόκκινη Παπαρούνα - Το φακελάκι, ο γιατρός, και τώρα πια τραβάμε μπρος... - Το παραμύθι του Μάκη κι ένα περαστικό μουστάκι - Επί τη επετείω - Ο Quint στα Χανιά |