[Up] [EDUCATION] [Bookmarks] [The Poem] [The Events]


Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ "ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: ΚΕΜΑΛ ΑΤΑΤΟΥΡΚ - ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ" ΚΑΙ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ 30/10/97

Εχω την γνώμη ότι έχει σκιαγραφηθεί με μεγάλη σαφήνεια, σε εκπομπές και δημοσιεύσεις, η εξέλιξη των πραγμάτων και ο ρόλος των ΜΜΕ και πριν και κατά τη διάρκεια των γεγονότων της Πέμπτης 30/10/97 στη Θεσσαλονίκη.(Μακεδονικό Πρακτορείο)

Ωστόσο, δεν είδα κάποια απόπειρα ανάλυσης της συγκεκριμένης αυτής στάσης πολιτών και δημοσιογράφων, που δεν είναι καν γνωστοί σαν κύρηκες 'εθνικοφροσύνης'.

Προτείνω πως ίσως είναι άξιο προβληματισμού το γεγονός ότι, για παράδειγμα, μέλη Ποντιακών και Κυπριακών συλλόγων συμπράττουν στη διαμαρτυρία τους με φασιστοειδή, ή ότι 'νεαροί' δημοσιογράφοι όπως αυτοί της ΕΤ3 υποστηρίζουν, εμμέσως πλην σαφώς, μια τέτοιου είδους διαμαρτυρία που στιγματίζεται από την ενεργό συμμετοχή φασιστικών στοιχείων.

Για την κατανόηση αυτών των τουλάχιστον περίεργων φαινομένων θα βοηθούσε να εξετάζαμε και άλλες παραμέτρους, εκτός από εκείνες που αναφέρθηκαν μέχρι στιγμής, όπως για παράδειγμα την σημειολογία του δημόσιου λόγου που εκφράζει το πλατύ δημόσιο αίσθημα, έτσι όπως καταγράφεται στις διάφορες εκφάνσεις του δημόσιου βίου και πέρα από τις όποιες επίσημες ανακοινώσεις.

Αυτή η σημειολογία είναι αρνητική απέναντι σε μια συνάντηση για προσέγγιση των δύο λαών που οργανώνεται από επιχειρηματίες. Ο λόγος είναι νομίζω εμφανής. Οι επιχειρηματίες εκπροσωπούν κατ' αρχάς οικονομικά συμφέροντα που έχουν σημαδέψει αρνητικά τη λαχτάρα όλων μας για μια κοινωνία των πολιτών.

Εδώ και δύο περίπου δεκαετίες ο πολίτης κατατρέχεται από τις ανάγκες της αγοράς που έχουν μετατραπεί σε μονοδιάστατες κυβερνητικές πολιτικές οι οποίες αγνοούν ανάγκες για κοινωνικό κράτος και για κοινωνία των πολιτών.

Ετσι, αυτή η διοργάνωση η εκπορευόμενη από τους επιχειρηματίες, αντί να πετύχει αν όχι την συμπαράταξη έστω την συναίνεση των πολιτών, πέτυχε αντιθέτως την ανοχή των πολιτών στους παροξυσμούς εθνικοφροσύνης της περασμένης Πέμπτης.

Κάτι που δεν έχει ποτέ συμβεί για παρόμοιες εκδηλώσεις οι οποίες είχαν 'ουδέτερους' διοργανωτές, ακαδημαϊκούς ή ανθρώπους και οργανώσεις των γραμμάτων και των τεχνών.

Και επί της ουσίας, πώς είναι δυνατόν ο επιχειρηματικός κόσμος να ξεπεράσει την λογική της διεύρυνσης του κέρδους και να προωθήσει πρακτικές ωφέλιμης για τους λαούς διεθνικής συμφιλίωσης;
Πώς μπορεί, ο οποιοσδήποτε επώνυμος και, ίσως, δημοφιλής ως άτομο επιχειρηματίας, να ξεπεράσει την πραγματικότητα της παγκοσμιοποίησης της οικονομίας και των εταιρικών, απρόσωπων και κατά τεκμήριο αντιλαϊκών, συμφερόντων;

Εν κατακλείδι, αυτή η παράμετρος που δεν νομίζω ότι έχει συμπεριληφθεί στις λογικές και τη φρασεολογία της κριτικής των γεγονότων, στοιχειοθετεί μια ακόμη αμφισβήτηση για τον ρόλο των επιχειρηματιών και των εταιριών ως εκπροσώπων βαθύτατων λαϊκών αιτημάτων όπως είναι το δικαίωμα στην ειρηνική συνύπαρξη των λαών που, ωστόσο, αποτελεί πεποίθηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών, εκ των πραγμάτων σιωπηρής.
Είναι μια παράμετρος που θέτει επι τάπητος το θεμελιώδες, στη προκείμενη περίπτωση, ερώτημα: Συμφιλίωση των λαών ή των επιχειρηματικών συμφερόντων;

Copyright © 1997 Yannis Karaliotas


[Up] [EDUCATION] [Bookmarks] [The Poem] [The Events]