ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Ο Άγιος Πέτρος για πατρίδα είχε την Κωνσταντινούπολη και γεννήθηκε στα μέσα της 9ης εκατονταετηρίδας. Κατάγεται από ευσεβείς και φιλάνθρωπους γονείς οι οποίοι τον ανέθρεψαν και τον γαλούχησαν με αρετή και σωφροσύνη στην αγάπη, ευλάβεια, ευσέβεια, ελεημοσύνη μαζί με τα αδέλφια του Παύλο, Διονύ­σιο, Πλάτωνα και μια αδελφή. Γονείς και τέκνα νωρίς επέλεξαν την άσκηση της μοναχικής ζωής. Εκεί ο νεαρός Πέτρος, απερίσπαστος από την κοσμική ζωή, αφοσιώνεται με όλες του τις δυνάμεις στην άσκηση και τον αγώνα της αρετής. Αναδεικνύε­ται αυστηρός ασκητής της ερήμου, κοσμούμενος με αρετές ταπεινοφροσύνης, σωφροσύνης, φιλαλήθειας, συμπάθειας, φιλανθρωπίας, μειλιχιότητας, αγαθότητας, υπομονής. Μελετάει την Αγία Γραφή και τους Πατέρες αλλά και την "θύραθεν σοφίαν", την αρχαία ελληνική γραμμα­τολογία. Αμέσως οι αρετές του αυτές γίνονται γνωστές και ο Πατριάρχης Κωνστα­ντινουπόλεως Νικόλαος ο Μυστικός, τον καλεί να αναλάβει την θέση της Μητρόπολης Κορίνθου. Ο Πέτρος, θέλοντας να μείνει στην ασκητική ζωή, αρνείται και προτεί­νει τον αδελφό του Παύλο, ο οποίος και αναλαμβάνει Μητροπολίτης Κορίνθου. Μη θέλοντας όμως να πικράνει τον Πατριάρχη, ο Πέτρος έρχεται στην Κόρινθο και ιερουργεί δίπλα στον α­δελφό του, τον Μητροπολίτη Κορίν­θου. Αργότερα χηρεύει η θέση της Επι­σκοπής Αργούς και οι Αργείοι ζητούν επίμονα, την θέση να αναλάβει ο Πέ­τρος. Τελικά τον πείθουν και αναλαμ­βάνει Επίσκοπος Αργούς. Γρήγορα αναδεικνύεται με τη ρητορεία και την διδασκαλία του. Γίνεται ο Ποιμήν, στον οποίο ο θεός εμπιστεύ-1 τήκε να φωτίσει την αλήθεια. Τα έργα του, η φιλοξενία του, η αγά­πη για τους φτωχούς, η βοήθεια στους πάσχοντες, η προστασία σε χήρες και ορφανά και διωκόμενους. Η διδασκαλία του, ο λόγος του στή­ριξαν κλονισμένους, έθρεψε τους πεινώντες. Ήταν ε Δάσκαλος, ο στοργικός Πατέρας. Ο θεός επιβράβευσε όλες αυτές τις αρετές του, δίνοντας του δύναμη, δύναμη θεϊκή. Δύναμη αρκετή να θρέψει εν καιρώ λιμού, τους κατοίκους της Επισκοπής του. Λυτρώνει με την επίμονη προσευχή του νεαρά διωκόμενη από

στρατιωτικό, θεραπεύει γυναίκα δαιμονισμένη. Λυτά και άλλα τον τοποθετούν σε περίοπτη θέση. Η Εκκλησία μας τον αναδεικνύει Άγιο θαυματουργό και τα θαύματα του προστατεύουν δια μέ­σου των αιώνων και μέχρι σήμερα προστατεύουν την Επισκοπή του και όλους όσους πιστεύουν σ' αυτόν. Διεσώθηκαν μόνο επτά λόγοι του που μαρτυρούν τη σοφία του και ευ­φράδεια του λόγου του. Το τελευταίο τριήμερο της ζωής του που έμεινε κλινήρης δεν έπαψε να προσεύχεται και να ευλογεί τους πι­στούς του, έως τη στιγμή που παρέ­δωσε το πνεύμα του στον Κύριο. Κοιμήθηκε, αναχωρώντας για τους ουρανούς το 925 μ.Χ. Ιερείς, μονα­χοί, και πλήθος κόσμου με συγκίνη­ση και ευλάβεια, ψάλλοντας κατανυ­κτικούς ύμνους και ωδές, απέθεσαν το ιερό του σκήτος στο αριστερό μέ­ρος του Ι.Ν. Κοίμησης Θεοτόκου στο Αργός. Τα ιερά λείψανα του έγιναν πρόξενα πολλών θαυμάτων. Εφυλάσσοντο στον τάφο του για πεντακόσια χρόνια. Όμως στις 21 Ιανουαρίου του 1421 ο Λατίνος Επίσκοπος Σιγουντονάνης, προβαίνοντας σε βάρβα­ρη και ανίερη πράξη, αρπάζει και με­ταφέρει τα λείψανα στη Ρώμη. Μέχρι σήμερα γίνονται μεγάλες προ­σπάθειες, να επιστρέψουν τα λείψα­να στο Αργός, εκεί που πρέπει να αναπαυθούν εν ειρήνη. Η μνήμη του εορτάζεται στις 3 Μαΐ­ου, με κάθε λαμπρότητα και εκκλησιαστική μεγαλοπρέπεια. Είναι ο Φρουρός και Προστάτης της πόλης Αργούς, ποτέ δεν εγκατέλειψε και πάντα προστατεύει την Αγία Επισκοπή.

O όσιος Λεόντιος γεννήθηκε στο Άργος το 1520. Εμόνασε από το 1545 έως τον θάνατο του στην μονή Οσίου Διονυσίου στο Αγ. Όρος. Κοιμήθηκε το 1605. Από τον τάφο του ανέβλυζε μύρο και έτσι ονομάστηκε μυροβλήτης. Ημνήμη του τιμάται στις 18 Ιουνίου.

Ο ΑΓΙΟΣ ΑΓΓΕΛΗΣ ο Νεομάρτυρας γιατρός από το 'Αργος
Ευλαβής, φιλήσυχος, φιλακόλουθος και ευσεβής ο Αγγελής, έκανε το επάγγελμα του γιατρού στο Άργος.

Σε κάποια θρησκευτική συζήτηση με έναν Γάλλο, υπεραμύνθηκε τη Χριστιανική πίστη και δέχτηκε να μονομαχήσει χωρίς όπλο με τον Γάλλο, που ήταν οπλισμένος. Ο Γάλλος μπροστά στην πίστη του Αγγελή δείλιασε και ο Αγγελής αναδείχτηκε και επίσημα νικητής. Μετά τη νίκη αυτή ο Αγγελής, αποφάσισε να μαρτυρήσει για τον Χριστό.

Εγκατέλειψε λοιπόν την ιατρική και κλείστηκε στο υπερώο του σπιτιού του. Ξαφνικά όμως, άγνωστο για ποιο λόγο, το Σάββατο του Λαζάρου του έτους 1813, αρνήθηκε τον Χριστό και έγινε Μουσουλμάνος!

Επειδή δημιούργησε επεισόδιο σε καφενείο του Ναυπλίου, ενώ βρισκόταν μεθυσμένος, οι αρχές τον εξόρισαν στη Χίο. Εκεί μετανοημένος, έβρεχε κάθε μέρα με δάκρυα μετανοίας τους ναούς και προσευχόταν. Επίσης έδινε αφορμές στους Τούρκους, επιζητώντας το μαρτύριο.

Κάποτε μπήκε σε κάποιο Τελωνείο και ομολόγησε ότι ήταν Χριστιανός.

Οι Τούρκοι τον έδειραν ανελέητα και τον έκλεισαν σιδηροδέσμιο στη φυλακή του Κάστρου της Χίου. Αλλ' επειδή παρέμεινε σταθερός στην Χριστιανική ομολογία του, αποκεφαλίστηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1813.

 

 

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ

Άγιος Πέτρος