ΕΓΝΑΤΙΑ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΓΟΝΙΚΗΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ ΤΩΝ ΠΟΛΕΩΝ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ - ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ - ΘΡΑΚΗΣ

Ποτέ δεν ήταν τόσο ξεκάθαρες οι αναπτυξιακές και εθνικές προεκτάσεις ενός μεγάλου έργου, όσο αυτού που ονομάστηκε ΕΓΝΑΤΙΑ ΟΔΟΣ, Ο Δρόμος, δηλαδή που ενώνει την Ηγουμενίτσα με την Αλεξανδρούπολη και από κει το Ορμένιο με τον Εύξεινο Πόντο. Είναι ο δρόμος που διασχίζει όλες σχεδόν τις πόλεις της Ηπείρου, της Μακεδονίας και της Θράκης ή τις ενώνει με μικρότερους καθέτους αυτοκινητόδρομους, δημιουργώντας ένα Ενιαίο και αυτόνομο δίκτυο πόλεων και οικισμών με διάκριση των λειτουργιών στη χώρα, με γρήγορες ανταλλαγές και επικοινωνίες.

Εξάλλου η ιστορική Εγνατία οδός ήταν αυτή που πυροδότησε την εμφάνιση πολλών πόλεων στην Ηπειρο, τη Μακεδονία και Θράκη, αφού πολλές δημιουργήθηκαν στους σταθμούς της εκεί που άλλαζαν οι άμαξες τα άλογα και έδωσε μεγάλη αναπτυξιακή ώθηση στις υπάρχουσες.

Η ζωτικότητα μερικών πόλεων της ιστορικής Εγνατίας διατηρήθηκε μέχρι το τέλος του προηγούμενου αιώνα. Η σημερινή αυταρχική δομή του οικιστικού μας δικτύου αφαίρεσε την παραδοσιακή ζωτικότητα και την ευρωπαϊκή ακτινοβολία πολλών εξ’ αυτών. Ο «νόμος της πρωτεύουσας», ο νόμος δηλαδή που απαγορεύει να υπάρξει τομέας ή δραστηριότητα εθνικής σημασίας, που να έχει κέντρο μια άλλη πόλη εκτός της Αθήνας, τις έχει καθηλώσει σε μια αέναη σιωπή, στο περιθώριο, στην παρακμή και στις ανικανοποίητες επιθυμίες.

Λείπουν οι ευκαιρίες και αν βρεθούν κάποτε τις αρπάζει η πρωτεύουσα ή τις εκφυλίζει.

Τέτοιες ευκαιρίες ήταν η πτώση του διπολισμού, η Κουρδική παλιγγενεσία, η μεταπολιτευτική περιφερειακή μνήμη και συνείδηση, τα πακέτα «βοήθειας» Ντελόρ Ι και ΙΙ, η Ιδέα της Εγνατίας κλπ. Ολα αυτά πίεζαν για μια ανακατανομή της ηγεμονίας και της κεντρικότητας υπέρ των πόλεων και περιφερειών του έθνους.

Ολα διαλαλούν την εθνική προτεραιότητα της Εγνατίας οδού. Η ιστορία, οι γεωπολιτικές ανακατατάξεις, η οικονομία, τα εθνικά μας προβλήματα. Ομως ποτέ άλλοτε δεν είδαμε τις πολιτικές και οικονομικές ελίτ των Αθηνών να εμφανίζονται τόσο κυνικές, τόσο αθηνοκεντρικές.

Ενώ η χώρα μας έχει ανάγκη από έργα για την ανάπτυξη της περιφέρειας, αυτές επιμένουν να επενδύσουν στην Αττική, στο μεγαλύτερο, προβληματικό και χρεοβόρο εργοστάσιο, όπου ο νόμος του κορεσμού ακυρώνει τα αγαθά που το ίδιο παράγει και η συμβολή του στην αύξηση του ΑΕΠ είναι αρνητική. Οπου το υψηλό κόστος συντήρησης της Αθήνας απογειώνει το έλλειμμα και τα χρέη.

Αντί η κατανομή των πακέτων Ντελόρ Ι και ΙΙ να διοχετεύει σε μεγάλα έργα στην περιφέρεια και ιδιαίτερα στην ένωση των περιφερειών με δρόμους, σιδηροδρόμους και λιμάνια, όπως στην οδική και σιδηροδρομική Εγνατία, στην οδό του Μεταξιού, την Ιόνια οδό, στην οδό της Ρούμελης κλπ., αυτές επέλεξαν να σπαταλήσουν τους χρηματοδοτικούς πόρους στην ένωση με πολυτελείς δρόμους και σιδηροδρόμους των συνοικιών της Αθήνας.

Μια διορατική πολιτική ηγεσία θα μας έβγαζε απ’ τη δεκαετία του ’80 με κατασκευασμένη την Εγνατία οδό. Ενώ μια πολιτική εκσυγχρονισμού της δεκαετία του ’90 θα είχε σαν κεντρικό εθνικό έργο την αναδιοργάνωση του Εθνικού σιδηροδρόμου, υπερβαίνοντας πλέον την Τρικουπική δομή και αισθητική του.

Για τους Μακεδόνες και Θράκες το σιδηροδρομικό δίκτυο έχει παραμείνει στον ορίζοντα του Αβδούλ Χαμίτ Β’ του 1870. Η Ηπειρος βέβαια δεν γνώρισε ακόμη το σιδηρόδρομο. Οι μεταπολιτευτικές όμως πολιτικές ηγεσίες χωρίς Εθνικό σχέδιο, με γνώμονα τα συμφέροντα της πολιτικής τους ομάδας κατανάλωσαν το «Πακέτο Ντελόρ Ι» σε μια φαύλη αναπτυξιακή ατμομηχανή, όπως είναι το ΜΕΤΡΟ Αθηνών και σε 7.000 μικρά έργα που δεν έπιασαν τόπο.

Εκεί όμως που χρεοκόπησε η μεταπολιτευτική τους ρητορική περί «αποκέντρωσης» είναι η κατανομή του δεύτερου «Πακέτου Ντελόρ». Αυτό κατήντησε μια «αθηναϊκή τούρτα».

Αντί να εντάξουν σ’ αυτό, σαν έργο πρώτης εθνικής προτεραιότητας την Εγνατία, επέλεξαν το «ΜΕΤΡΟ» και τα «ΣΠΑΤΑ». Επέλεξαν την προοπτική ενός νέου παρά φύσιν γιγαντισμού της Αθήνας εις βάρος της περιφέρειας.

Ζυγίζοντας τα πράγματα, τους ανθρώπους και τα συμφέροντα εκτιμούμε ότι επιδιώκουν να μη γίνει η Εγνατία. Κωλυσιεργούν τις μελέτες και τις χρηματοδοτήσεις. Εχουν διαθέσει περισσότερα χρήματα για να εγκατασταθούν σε πολυτελή κτίρια οι διοικήσεις της «Εγνατίας οδού Α.Ε.» παρά για τον ίδιο τον αυτοκινητόδρομο. Οι ρυθμοί υλοποίησης μεταθέτουν την ολοκλήρωση σε πάνω από 40 χρόνια.

Αντί για αυτοκινητόδρομο 2χ+2χ σε μήκος 768 χλμ. επιδιώκουν να κάνουν έναν απλό επαρχιακό αυτοκινητόδρομο 2χ σε μήκος 400 χλμ., «κουτσή» και «μισή» δηλαδή Εγνατία.

Επιμένουν να διοχετεύουν τους οικονομικούς πόρους του έθνους στο όραμά τους για την «Αθήνα μητρόπολη του κόσμου», στις αθηναϊκές «ρουφήχτρες» όπως είναι το ΜΕΤΡΟ, το Αεροδρόμιο Σπάτων, η λεωφόρος Ελευσίνας - Σταυρού, οι ολυμπιακές εγκαταστάσεις κλπ.

Θέλουν να φτιάξουν τη «μαντάμ Σουσού» της Ευρώπης, ένα Αθηναϊκό πριγκιπάτο. Οδηγούν έτσι τις περιφέρειες στη γκριζοποίησή τους και στην πλήρη απορρόφηση του έθνους απ’ την «πρωτεύουσα».

Γι’ αυτό πλέον απαιτείται από μας τους πολίτες των περιφερειών της Ελλάδας να αναλάβουμε εκείνες τις πρωτοβουλίες για να γίνει η Εγνατία μέχρι το 2000. Ξεκινάμε γι’ αυτό μια εκστρατεία ενημέρωσης και πιέσεων για την υλοποίηση του έργου. Για την αναδιανομή δηλαδή των προτεραιοτήτων στην ιεράρχηση των έργων. Αμεσος στόχος μας είναι η αναδιανομή του Β’ «Πακέτου Ντελόρ».

Απαιτούμε πρώτα να υλοποιηθεί η Εγνατία και μετά το αεροδρόμιο των Σπάτων, πρώτα να χρηματοδοτηθεί ο Εθνικός σιδηρόδρομος και μετά ο Αθηναϊκός, πρώτα η σιδηροδρομική Εγνατία και μετά η Λεωφόρος Σταυρού - Ελευσίνας κλπ.

Αν οι πολίτες της Ηπείρου - Μακεδονίας - Θράκης μαζί με τις δημοτικές και νομαρχιακές αντιπροσωπεύσεις δεν πάρουν την υπόθεση της Εγνατίας στα χέρια τους, αν δεν δημιουργήσουν ένα περιφερειακό κίνημα ρήξης με τις επιλογές του «αθηναϊκού κράτους», αν δεν διεκδικήσουν αγωνιστικά την Εγνατία, το έργο δεν πρόκειται να ολοκληρωθεί.

Η Εγνατία είναι ο δρόμος που βγάζει τις πόλεις μας απ’ τη σιωπή τους. Είναι η Ιδέα των περιφερειών, της ύπαρξής τους και της αξιοπρέπειάς τους.

Είναι ο δρόμος που οδηγεί στην πολυκεντρική Ελλάδα.

Γι’ αυτό, αυτόν το δρόμο πρέπει να τον προχωρήσουμε όλοι οι Ελληνες μαζί.

ΚΙΝΗΣΕΙΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΥΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑ