Από τα Στιχηρά Προσόμοια στο "Κύριε Εκέκραξα" του Εσπερινου Ὁ ἐξ ἀνίκμου πηγάσας ὕδωρ πέτρας, καρπὸν τῇ κοιλίᾳ σου Ἄννα χαρίζεται, τὴν ἀειπάρθενον Δέσποιναν, ἐξ ἧς τὸ ὕδωρ τῆς σωτηρίας μέλλει προέρχεσθαι. Οὐκέτι ὡς ἄκαρπος γῆ παροικεῖς ἐπὶ γῆς, ὀνειδισμοῦ ἠλλοτρίωσαι, γῆν γὰρ βλαστήσεις, καρποφοροῦσαν ζωῆς τὸν ἄσταχυν, τὸν τὰ ὀνείδη ἀφαιρούμενον πάντων βροτῶν, ὡς ηὐδόκησε, διὰ σπλάχνα ἐλέους, μορφωθῆναι τὸ ἀλλότριον.

Μεταγραφή:

Ο (Θεός) που επήγασε νερό από την χωρίς ικμάδα (=ξερή) πέτρα (στην έρημο), καρπό στην κοιλιά σου Αννα χαρίζει, (δηλαδή) την αειπάρθενο Δέσποινα, από την οποία το νερό της σωτηρίας πρόκειται να προέλθει. (Αννα) δεν θα παροικείς πια επί της Γης σαν άκαρπη (=στείρα) γη (και) από τον ονειδισμό (της στειρότητας) ξέφυγες, επειδή θα βλαστήσεις την γη (=την Παναγία) που θα καρποφορήσει το Σιτάρι της Ζωής (=τον Χριστό), αυτόν που τους ονειδισμούς θα αφαιρέσει όλων των θνητών, καθώς θέλησε, λόγω των ελεημόνων σπλάχνων Του, να πάρει την μορφή της ξένης (για Αυτόν ανθρώπινης φύσης).