techlogo.gif (1108 bytes)
.
back1.gif (57 bytes)       Τόπος δικτύου για την ΤΕΧΝΟλογία Γυμνασίου
   Oδηγίες
   Γενικά Υπ.Ε.Π.Θ.
   Α' Γυμνασίου Π.Ι.
   Β' Γυμνασίου Π.Ι.

   Εργαστήριο
   Υλικό
   Λογισμικό
   Συνδέσεις
   Βιβλία
   Ιστορική αναφορά
   On-line
   Έκθεση Έργων

   Σχετικά
   Επικοινωνία

   Αρχική σελίδα
 
Το Πρόγραμμα του Μαθήματος της Τεχνολογίας για τη Γενική Εκπαίδευση, απολύτως Συμβατό με την Ευρωπαϊκή Πολιτική και τα Ευρωπαϊκά Προγράμματα για την Εκπαίδευση.
 
Νίκου Ηλιάδη,
Πολ/κού Μηχ/κού Ε.Μ.Π., Μ.Sc.
Ph.D. Industrial Education, Organization and Management,
Συμβούλου του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου
E-mail
: nhli@pi-schools.gr
 

Στην σελίδα αυτήν μπορείτε να διαβάσετε μέρος του άρθρου του κ. Ν. Ηλιάδη που παρουσιάστηκε σε ημερίδα των Τεχνολόγων Μηγανολόγων στις 17/5/2003. Για την πρόσβασή σας στο σύνολο του άρθρου "κατεβάστε" το αρχείο iliadis1.doc [176Kb] ή σε zip μορφή το αρχείο iliadis1.zip [37Kb]


Μάθημα τεχνολογίας περιλαμβάνεται σήμερα μόνο στις τάξεις Α και Β Γυμνασίου, και στην Α’ τάξη του Ενιαίου Λυκείου. Σύμφωνα και με τον Διεθνή Οργανισμό για την Τεχνολογική Εκπαίδευση ΙΤΕΑ (International Technology Education Association - www.iteawww.org) , η τεχνολογική εκπαίδευση θα πρέπει να παρέχεται στους σύγχρονους μαθητές σε όλες τις τάξεις από το νηπιαγωγείο μέχρι το τέλος του Λυκείου, και η εκπαιδευτική αυτή πρακτική εφαρμόζεται σε πολλές ανεπτυγμένες τεχνολογικά και οικονομικά χώρες.

Κάθε κοινωνία ανάλογα με το επίπεδο ανάπτυξής της χρησιμοποιεί διαφορετική τεχνολογία. Για παράδειγμα διαφορετικού επιπέδου τεχνολογία χρησιμοποιείται για την κατασκευή κατοικιών και κτιρίων πολλών ορόφων στα διάφορα μέρη του κόσμου. Όλες όμως οι κοινωνίες χρησιμοποιούν κάποιας μορφής τεχνολογία. Όλες οι τεχνολογίες διέπονται σχεδόν από κοινές έννοιες και διαδικασίες όσο “απλοϊκές” και αν είναι.

Οι μαθητές εξακολουθούν να χρειάζονται βασικές γενικές γνώσεις μαθηματικών, φυσικής, χημείας, ιστορίας και άλλων παραδοσιακών γενικών μαθημάτων ( με σύγχρονη μορφή ) που συμπεριλαμβάνονταν στο παραδοσιακό σχολικό πρόγραμμα, πλην όμως κατά τον ίδιο ακριβώς τρόπο χρειάζονται σήμερα γενικές τεχνολογικές γνώσεις στα πλαίσια της γενικής και υποχρεωτικής εκπαίδευσης σε όλα τα αναπτυξιακά επίπεδα , ανεξαρτήτως μελλοντικών επαγγελματικών επιλογών.

Οι εκπαιδευτικές διαδικασίες που έχουν εφαρμοσθεί στον Ευρωπαϊκό χώρο αλλά και στις ΗΠΑ για την τεχνολογική εκπαίδευση στα πλαίσια της γενικής υποχρεωτικής εκπαίδευσης, μπορούν να ταξινομηθούν σε δύο κύριες κατηγορίες. Η μία δίνει έμφαση στην εξοικείωση του μαθητή με το ευρύτερο τεχνολογικό περιβάλλον, τη μεθοδολογία επίλυσης τεχνολογικών προβλημάτων και την ανάλυση όλων των παραμέτρων που επηρεάζουν ένα τεχνολογικό πρόβλημα. Η άλλη που σταδιακά αρχίζει να εξαφανίζεται ως διαδικασία αναφέρεται στη διδασκαλία απλών επιλεγμένων τεχνολογικών θεμάτων δίκην παραδοσιακής τεχνικής επαγγελματικής εκπαίδευσης για την ανάπτυξη συγκεκριμένων γνώσεων και ικανοτήτων που επίσης αρχίζει να διαφοροποιείται σε ανεπτυγμένες χώρες. Η Δεύτερη αυτή διαδικασία σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία δεν μπορεί να παρακολουθήσει τις ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις και είχε μετατρέψει την τεχνολογική εκπαίδευση στο βαθμό που εφαρμόσθηκε σε μάθημα “Λατινικών”, με διδασκαλία σελίδα-σελίδα, συγκεκριμένης τεχνολογικής ύλης χωρίς σημασία.

Το Maryland Plan που έχει μεταφερθεί και προσαρμοσθεί στον Ελληνικό χώρο από το 1979, είναι συμβατό με την πρώτη μορφή εκπαιδευτικών προγραμμάτων, και με την έννοια αυτή το πρόγραμμα του μαθήματος της Τεχνολογίας είναι απολύτως συμβατό με την Ευρωπαϊκή Πολιτική για την εκπαίδευση και με τα Ευρωπαϊκά προγράμματα που χρηματοδοτούνται και προωθούνται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε όλες τις χώρες της Κοινότητας. Αποδεικνύεται ότι το πρόγραμμα αυτό που υιοθετήθηκε βρίσκονταν πολύ μπροστά από την εποχή του, αφού οι συνθήκες που διαμορφώνονται σήμερα στην Ευρώπη το καθιστούν καθημερινά και περισσότερο επίκαιρο.

Οι Ευρωπαϊκές χώρες σήμερα προκειμένου να παρακολουθήσουν τον ανταγωνισμό στο Διεθνοποιημένο περιβάλλον θα πρέπει να παρακολουθούν τις ραγδαίες τεχνολογικές εξελίξεις και να προσαρμόζουν και να ανανεώνουν συνεχώς το παραγωγικό τους σύστημα στον πρωτογενή και τον δευτερογενή τομέα καθώς και το σύστημα παροχής υπηρεσιών τους με τρομακτικούς ρυθμούς.

Η πραγματικότητα αυτή σημαίνει ότι όλοι οι εργαζόμενοι θα πρέπει να εκπαιδεύονται συνεχώς προκειμένου να ανταποκρίνονται και να παρακολουθούν τις εξελίξεις, παράλληλα με την εργασία τους. Σημαίνει επίσης ότι όλα τα επαγγέλματα και οι θέσεις εργασίας αλλάζουν περιεχόμενο με ανάλογους ρυθμούς, ότι εκατομμύρια εργαζόμενοι μετακινούνται από τη μια θέση εργασίας σε άλλη και ίσως σε άλλη γεωγραφική περιοχή, ότι οι επιχειρήσεις και παραγωγικές μονάδες προκειμένου να παραμείνουν βιόσιμες και να εξακολουθούν να προσφέρουν θέσεις εργασίας πρέπει να παραμένουν ανταγωνιστικές στο διεθνοποιημένο περιβάλλον και άρα να χρησιμοποιούν συνεχώς υψηλοτέρου επιπέδου τεχνολογικές γνώσεις και δεξιότητες με την αξιοποίηση υψηλού επιπέδου και μορφωμένων τεχνολογικά εργαζομένων.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, προκειμένου να αντιμετωπίσει τον διεθνή ανταγωνισμό προσπαθεί να δημιουργήσει μια ενιαία μεγάλη αγορά υψηλού επιπέδου όπου οι παραγωγικές μονάδες θα παράγουν , θα πωλούν και θα εξάγουν προϊόντα, με υψηλού επιπέδου μορφωμένους εργαζομένους που θα διακινούνται ελεύθερα από περιοχή σε περιοχή. Με τον τρόπο αυτό επιδιώκεται να δημιουργηθεί μια “οικονομία κλίμακας” που θα μπορεί να ανταγωνισθεί τους δύο άλλους βασικούς οικονομικούς πόλους τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία.

Η νέα αυτή πραγματικότητα των ραγδαίων τεχνολογικών εξελίξεων προκειμένου μια χώρα να παραμείνει ανταγωνιστική καθώς και οι αντίστοιχες κοινωνικές και εργασιακές προεκτάσεις, έχουν άμεσο αντίκτυπο στη νέα μορφή της εκπαίδευσης που πρέπει να προσφέρεται.

Η γενική εκπαίδευση θα πρέπει να έχει διαρκώς και περισσότερο “πραξιολογικό χαρακτήρα” και να είναι άμεσα συνδεδεμένη με τις ανάγκες της πραγματικής ζωής και την αγορά εργασίας. Εκπαίδευση στο “κενό” που απλώς προσφέρεται χωρίς να εξετάζεται η πλευρά της ζήτησης σε γνώσεις και δεξιότητες είναι πλέον άνευ αντικειμένου.

Η εκπαίδευση θα πρέπει να προσαρμοσθεί με ταχύτατους ρυθμούς στις ανάγκες της πραγματικής ζωής. Η δια βίου εκπαίδευση θα είναι από σήμερα μια αναγκαιότητα προκειμένου οι παραγωγικές μονάδες και οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να παραμένουν ανταγωνιστικοί και σε λειτουργία στην αγορά εργασίας. Η βασική πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση θα πρέπει να αποτελούν ένα κατάλληλο σημείο εκκίνησης που θα επιτρέπει στους μελλοντικούς εργαζομένους να παρακολουθούν τις άγνωστες σήμερα εξελίξεις και να προσαρμόζονται μέσω ταχύρρυθμων προγραμμάτων δια βίου εκπαίδευσης. Με όλα τα παραπάνω που προωθούνται στην Ευρωπαϊκή Ένωση με σχετική χρονική υστέρηση έναντι των ανταγωνιστών της των ΗΠΑ, είναι σε απόλυτη αρμονία το πρόγραμμα της τεχνολογικής εκπαίδευσης στα πλαίσια της γενικής εκπαίδευσης που είναι το πρόγραμμα Maryland Plan που μεταφέρθηκε στη χώρα μας.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση -αντίθετα με την κρατούσα φιλοσοφία του Ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος - δίνει ιδιαίτερη έμφαση στη σύνδεση του σχολείου με το χώρο της εργασίας προκειμένου η εκπαίδευση να αποτελέσει βασικό μοχλό ανάπτυξης σε μια εποχή της οικονομίας της γνώσης. Έχει καθορίσει βασικές ικανότητες “κλειδιά” που πρέπει να αναπτυχθούν σε όλους τους πολίτες μέσω της βασικής εκπαίδευσης, για να μπορούν να ανταποκριθούν στη σύγχρονη πραγματικότητα. Οι ικανότητες αυτές αναφέρονται στην παράγραφο 26 της συμφωνίας της Λισσαβώνας ( 23 και 24 Μαρτίου του έτους 2000) και είναι :

  • Πληροφορική, και δυνατότητες πρόσβασης, ταξινόμησης και αξιοποίησης της πληροφόρησης.
  • Ξένες γλώσσες
  • Τεχνολογία και ανάπτυξη τεχνολογικής κουλτούρας.
  • Ανάπτυξη επιχειρηματικού πνεύματος.
  • Κοινωνικές δεξιότητες

Ο κατάλογος αυτός αναφέρεται στη συμφωνία ότι δεν είναι εξαντλητικός αλλά καλύπτει βασικούς τομείς. Ο κατάλογος αυτός ακόμη δεν σημαίνει επίσης ότι οι παραδοσιακές βασικές γνώσεις που αφορούν την ανάγνωση, τη γραφή και την αρίθμηση δεν είναι πλέον σημαντικές. Απλά πρόκειται για ένα κατάλογο θεμάτων ή επιστημονικών κλάδων που εξυπηρετούν ευρύτερους σκοπούς και στόχους άμεσης προτεραιότητας και σπουδαιότητας.

Όλες οι παραπάνω “βασικές ικανότητες κλειδιά” που έχουν καθοριστεί στη συμφωνία της Λισσαβώνας το έτος 2000 , εμπεριέχονται απολύτως και αποτελούν την καρδιά του προγράμματος της τεχνολογικής εκπαίδευσης στα πλαίσια της γενικής εκπαίδευσης που σχεδιάσθηκε και εφαρμόζεται στο Ελληνικό σχολείο.

Η τεχνολογία και η ανάπτυξη τεχνολογικής κουλτούρας, είναι το ίδιο το μάθημα της τεχνολογίας. Οι μαθητές εξοικειώνονται με τα εργαλεία, τα μηχανήματα, τις διαδικασίες, τη λήψη αποφάσεων, τα υλικά , τις γνώσεις τις απαιτούμενες δεξιότητες κ.λ.π. που χρησιμοποιεί ο άνθρωπος προκειμένου να αλλάξει το φυσικό του περιβάλλον και να δημιουργήσει το τεχνητό περιβάλλον στο οποίο ζει και που το διαμόρφωσε και το εξελίσσει ανάλογα με τις ανάγκες του μέσω των αποφάσεων των συντεταγμένων κοινωνιών στις οποίες ζει. Για να μπορεί να συμμετέχει ο κοινός άνθρωπος στις διαδικασίες αυτές ανεξάρτητα από επαγγελματικές εμπλοκές, απαιτείται να έχει μια “τεχνολογική κουλτούρα” και δυνατότητα αντίληψης των τεχνολογικών διεργασιών που επηρεάζουν την προσωπική, κοινωνική και εργασιακή ζωή. Όλες οι διαδικασίες στις οποίες εμπλέκονται οι μαθητές στο μάθημα της τεχνολογίας έχουν ως κύριο στοιχείο την ανάπτυξη μιας γενικότερης αντίληψης για την τεχνολογία και τον σύγχρονο τεχνολογικό πολιτισμό, τον τρόπο λειτουργίας της σύγχρονης τεχνολογικής κοινωνίας, τον τρόπο λειτουργίας του σύγχρονου ανταγωνιστικού διεθνοποιημένου εργασιακού περιβάλλοντος κλπ.



 

 

..

 

 

...
..    ΤΕΧΝΟλογία 2001 - Spiros Papacharisis