ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΘΕΪΚΗ ΚΟΙΤΙΔΑ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.

 

Αδέλφια μου, απεδείχθη σήμερα σε εμάς ότι το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσε ο Θεός να δώσει στον άνθρωπο είναι ο Λόγος του Θεού, ο οποίος είναι διατυπωμένος μέσα στο Ευαγγέλιο του Χριστού, στην Καινή Διαθήκη. Παρατηρώντας τώρα και βλέποντας αυτόν τον τρισμέγιστο φυσικό κόσμο με τους πλανήτες του, με τους γαλαξίες, με τον αστρικό υπέρ γαλαξία ο οποίος καλύπτεται από το άπειρο εντός του χώρου αλλά και εκτός αυτού, βλέποντας λοιπόν όλη την Δημιουργία πάντα όμως με τα μάτια του πνεύματος του Θεού είναι να απορούμε, είναι να θαυμάζουμε, είναι να δοξάζουμε αυτόν τον Δημιουργό, τον Πατέρα Θεό που τον δημιούργησε. Βλέποντας ακόμη και παρατηρώντας τον εαυτόν μας και τον συνάνθρωπό μας, το φυσικό κάλλος που διέπει τον άνθρωπο γενικότερα, με κορυφή όλων την εξελίξιμη λογική του, είναι πάλι να φωνάζουμε, πόσο μεγαλύνει τα έργα σου Κύριε πάντα εν σοφία εποίησες. Παρατηρώντας επίσης συνειδητά σήμερα το μεγαλύτερο επίτευγμα του Θεού που είναι ο άνθρωπος, ο οποίος διακατέχεται από λογική που του αναπτύσσει και του εξασφαλίζει μέσα του σοφία Θεού κάνοντάς τον να διαμορφώνει χαρακτήρα Χριστού, ανακαλύπτουμε μέσα και έξω από τον κάθε άνθρωπο τον Πατέρα Θεό. Παρατηρώντας επιπλέον τον σύγχρονο κόσμο ανακαλύπτουμε διατυπωμένη σε άπειρα βιβλία την πανσοφία του Θεού και την πολυμορφικότητα που τον διέπει. Έτσι συμπεραίνουμε ότι τίποτα όμως μα τίποτα δεν έγινε τυχαία μέσα σε ολόκληρη την Δημιουργία. Όλα έχουν δημιουργηθεί με τόση λεπτομέρεια, με τόση ακρίβεια, με τόση σοφία η οποία μας αφήνει άφωνους. Όλα τα δημιουργήματα μαρτυρούν την παρουσία του Θεού, του Πατέρα μας. Σίγουρα, σήμερα ειδικότερα όλα αυτά κάνουν τον λογικό κατά Θεό άνθρωπο, υιό του Θεού να σέβεται, να εκτιμά και να προσπαθεί να γνωρίσει τον μεγάλο Δημιουργό (τον Θεό) μέσα από τα δημιουργήματα. Ο τρόπος είναι με την αγαθή περιέργεια την οποίαν ο Θεός έθεσε μέσα μας και που καταλήγει στην έρευνα η οποία έρευνα κατόπιν φέρνει την άπειρη σοφία του Θεού στη ζωή μας όπου μας εξελίσσει. Για τον λόγο αυτόν ο Θεός διά μέσου του Υιού του έγραψε το νέο σύνταγμα του κόσμου, το αναφερόμενο ως Καινή Διαθήκη το οποίο έχει την εξουσία να εξασφαλίσει σε όλη την λογική, άλογη, υλική και πνευματική δημιουργία την αιώνια άφθαρτη λειτουργία της. Και αυτό θα γίνει μόνο διά της αποδοχής του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος. Κατόπιν διά της σοφίας εκείνης που διατύπωσε με τα λόγια του και τα έργα του, μπορούμε να φτάσουμε στην θέωση. Αδελφοί μου, τίποτα όμως μα τίποτα δεν συγκρίνεται με τον Λόγο του Θεού, την Καινή Διαθήκη. Γι’ αυτή θα μιλήσουμε σήμερα και πάνω σε αυτή θα επικεντρώσουμε την προσοχή μας και όλο το ενδιαφέρον μας με στόχο και σκοπό να συλλάβουμε την άπειρη και απροσδιόριστη αξία της. Παρατηρούμε ακόμη ότι εμείς σήμερα, η γενιά μας, ζούμε στον πιο σύγχρονο πολιτισμό όλων των αιώνων. Όμως, αναρωτιόμαστε. Παρήλθαν τόσοι αιώνες, για ποιο λόγο ο Θεός τα τελευταία 100 χρόνια ξεδίπλωσε τόση σοφία στο ανθρώπινο γένος, την οποία μάλιστα επιτρέπει ώστε ο άνθρωπος μέσα από τις έρευνες που διεξάγει σήμερα είτε στον φυσικό τομέα είτε στον πνευματικό τομέα να τις ανακαλύπτει και να δύναται μάλιστα να τις υλοποιεί πολλές από αυτές; Βλέπουμε ακόμα την σοφία του Θεού (πνεύμα ο Θεός) να διατυπώνεται μέσα στην Λογοτεχνία, στην Ψυχολογία, στην Φυσική, στην Μοριακή, στην Ερευνητική, στις επιστήμες γενικότερα και σε εκατομμύρια άλλους κλάδους οι οποίοι κεντρίζουν το ενδιαφέρον του ανθρώπου. Γι’ αυτό και εμείς όλοι μέσω της αγαθής περιέργειας αναρωτιόμαστε. Για ποιο λόγο ο Θεός σήμερα γέμισε τον κόσμο με πνεύμα Θεού, με σοφία Θεού η οποία μάλιστα αποδεικνύεται όσο ποτέ άλλοτε ότι είναι συναρπάζουσα; Ερωτώντας διά Πνεύματος Αγίου τον Πατέρα Θεό γιατί συμβαίνει σήμερα στην εποχή μας η σοφία αυτή να είναι διάχυτη και εύκολη σε εμάς, πήραμε μία απάντηση η οποία αναμφισβήτητα διακατέχεται από σοφία Θεού. Αδέλφια μου, η απάντηση είναι, τόσον πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο ώστε έδωσε τον Υιόν αυτού λύτρον αντί πολλών. Ο τρόπος τώρα ώστε να λάβει ουσιαστική θέση στη ζωή μας η σοφία του Θεού, η παρουσία του Χριστού και να γίνει αντιληπτή η πνευματική διάστασις της παρουσίας του, είναι η αναγέννηση, η καθολική αναγέννηση σε τοπικό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο, η εξέλιξη του ανθρωπίνου γένους. Γι’ αυτό τον λόγο δημιούργησε ο Πατέρας, διά τον Υιόν του, ο οποίος παίζει τον καθοριστικό ρόλο μέσα στην Δημιουργία, ώστε μόνο διά του Υιού να δημιουργήσει ο Πατέρας την οικογένεια του, την πνευματική οικογένεια του, κάνοντας μετέπειτα τον άνθρωπο υιό Θεού διακατεχόμενο από τις ιδιότητες αυτού του Θεού. Mέσω αυτής της εξέλιξης, αναγέννησης του ανθρώπου θα εννοηθεί ο Λόγος του Θεού, ο οποίος είναι η βάση της δημιουργίας και δεν θα μπορούσε αυτό το προχωρημένο πνεύμα του Χριστού να γίνει αντιληπτό παρά μέσα από την εξέλιξη του ανθρωπίνου γένους.

Γυρίζουμε πάλι στο θέμα μας. Γιατί ο Θεός έδωσε τον πολιτισμό αυτό σήμερα; Ποιος ο λόγος; Η απάντηση είναι, για έναν λόγο. Μέσω όλων αυτών των βιβλίων και των επιστημών να καταλήξουμε ως άνθρωποι να εντάξουμε στη ζωή μας το θέλημά του, το οποίον διατυπώνεται μέσα στον Λόγο του Θεού, στην Καινή Διαθήκη. Άρα, ο Θεός έδωσε στους ανθρώπους τον πολιτισμό, την εξέλιξη με ένα σκοπό. Να τους οδηγήσει μέσα από την ελεύθερη βούλησή τους στο να κατανοήσουν τον Λόγο του Θεού, το θέλημα του Θεού, την παρουσία του Χριστού. Κατόπιν να τους οδηγήσει μέσω αυτού του Χριστού στον προορισμό τους που είναι η χαμένη πατρίδα του Θεού με στόχο, με σκοπό να λάβει χώρα επιτέλους η θέωση του ανθρώπου. Αδέλφια μου ο Λόγος του Θεού διακατέχεται από άπειρη σοφία και ασύλληπτη πνευματικότητα. Είναι ο Λόγος του Θεού το τελευταίο βιβλίο που θα διαβαστεί από το ανθρώπινο γένος και θα εκτιμηθεί υπέρ κόρον πρώτα από τον πνευματικό κόσμο και μετέπειτα απ’ όλον τον υπόλοιπο κόσμο. Ο λόγος που είναι το τελευταίο βιβλίο που θα διαβαστεί είναι διότι η σοφία του υπερέχει κάθε ανθρώπινης νοήσεως και αυτό διότι πρώτον δημιουργεί σχέση αγάπης μεταξύ των ανθρώπων, αλλά το σημαντικότερο, το ρήμα που διατυπώνεται μέσα σε αυτόν τον Λόγο του Θεού όταν λάβει χώρα στην καθημερινότητά μας καταργεί την αμαρτία, καταργεί την φθορά, καταργεί τον φυσικό θάνατο, καταργεί τις μικρότητες εκείνες που χωρίζουν τους ανθρώπους. Ο οποίος θάνατος θεωρήθηκε μάλιστα αιώνες τώρα ως φυσιολογική εξέλιξη των ανθρώπων ενώ στην πραγματικότητα είναι ο εχθρός τους και αντί εμείς οι άνθρωποι να το εννοήσουμε ώστε όλοι μαζί να τον πολεμήσουμε, κάναμε αυτόν φίλο μας, θεωρώντας αυτόν φίλο και ο λόγος διότι νομίζουμε ότι μας περνάει (όπως λένε) στον χώρο του Θεού, ενώ αυτή η σκέψη είναι το μεγαλύτερο ψέμα το οποίο αποδεχτήκαμε. Θα μου πει κάποιος, τόσους αιώνες διαβάζεται ο Λόγος του Θεού γιατί μας λες ότι τώρα θα διαβαστεί; Ναι, είναι αλήθεια ότι διαβάζεται όμως αφήνει να εννοηθεί, διότι αυτό διδάσκει η παγκόσμια πνευματική ιστορία, ότι στο γενικό σύνολο το Ευαγγέλιο του Χριστού δημιούργησε τεράστια προβλήματα μεταξύ των ανθρώπων, όπως διωγμούς στο όνομα του Χριστού, πολέμους, θρησκείες, συμφέροντα κ.λ.π. Όλα αυτά αφήνουν να εννοηθεί ότι όταν μελετάμε κάτι το οποίο δεν μπορούμε να το εννοήσουμε το παρερμηνεύουμε σύμφωνα με το πνευματικό μας χρονικό επίπεδο και τα δικά μας θέλω. Αυτός ο τρόπος φέρνει το κακό, το λάθος. Σήμερα όμως η Φωνή Θεού αποκαλύπτει στους ανθρώπους το Ευαγγέλιο της βασιλείας και ο λόγος διότι ήρθε ο χρόνος γι’ αυτό. Ο Κύριος φανέρωσε, και θέλει κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη εις μαρτύριον πάσιν τοις έθνεσιν και τότε ήξει το τέλος. Ο Λόγος του Θεού αδέλφια μου, το ρήμα του Θεού είναι ζωοποιόν και είναι αυτό που θα μας επαναφέρει στην άφθαρτη ζωή και στην αιώνια κατάπαυση, ιδρύοντας την βασιλεία του Θεού μέσα μας και γύρω μας καθώς όπως στον ουρανό αλλά και στην γη, διότι αυτό είναι το θέλημα του Θεού και η παρουσία του Χριστού αυτό το σκοπό είχε. Ο ίδιος έθεσε με την παρουσία του τον πρώτο λίθο του πνευματικού οικοδομήματος στην γη. Με την παρουσία του γκρέμισε το κράτους του θανάτου, θεράπευσε πάσα ασθένεια και πάσα διαβολή εν τω λαώ και ανάστησε νεκρούς, αποδεικνύοντας ότι ο Θεός είναι Θεός ζώντων και ουχί νεκρών.

Μάλιστα ήρθε η ώρα όπου το βιβλίο του Θεού θα εκτιμηθεί σήμερα υπέρ κόρον και ο λόγος διότι οι αιώνες και οι επιστήμες του κόσμου, η σοφία αυτού του κόσμου που τον διέπει σήμερα κατέληξε στην σοφία του Θεού. Φανερώνοντας ακόμα μέσα και από τον επιστημονικό κόσμο ο οποίος ερευνά τα βάθη του Θεού, τον άνθρωπο και την σοφία αυτού, ότι η αμαρτία, η φθορά, ο θάνατος δεν είναι θέλημα του Θεού αλλά επιλογή των ανθρώπων οι οποίοι απέρριψαν την αγάπη, η οποία χαρίζει ζωή και επέλεξαν μέσα από την άγνοια τον φόβο, την αμαρτία, την ημιμάθεια, τα συμφέροντα, τους τύπους, τα εντάλματα των ανθρώπων κ.λ.π. μη γνωρίζοντας ότι όλα αυτά λειτουργούν ως εχθρός της ίδιας της ζωής που τους χάρισε ο Θεός. Οι άνθρωποι δυστυχώς μέσω της αποστροφής που εκδήλωσαν στο θέλημα του Θεού αιώνες τώρα οδηγήθηκαν στην ανελέητη φθορά και στις αδυσώπητες συγκρούσεις διά των πολεμικών συρράξεων, θρηνώντας η ανθρωπότητα εκατομμύρια θύματα τα οποία προήλθαν από την ημιμάθεια. Γι’ αυτό το λόγο ο Πατέρας Θεός αφού τα πνευματικά καλέσματα τα δικά του διά μέσω των προφητών και διά μέσω του ιδίου του Υιού του δεν υιοθετήθηκαν από τους ανθρώπους, δεν εννοήθηκαν επέτρεψε τις επιστήμες ώστε να αφυπνίσει τους ανθρώπους. Μάλιστα διά Πνεύματος Αγίου να δοξαστεί ο Υιός του Θεού, ο οποίος φανέρωσε με τη ζωή του τον τρόπο που ο Θεός θέλει να διακατέχονται οι σχέσεις και τα πιστεύω των ανθρώπων. Αδέλφια μου όλη η σοφία του κόσμου είναι μια χούφτα άμμου μπροστά στην πολυποίκιλη σοφία του Θεού.

Στην συνέχεια θα αναλύσουμε αυτό το στίχο ώστε να δούμε την μεγάλη αξία του Λόγου του Θεού και γιατί η σοφία του Ευαγγελίου υπέρ καλύπτει σήμερα την σοφία του κόσμου. Ο Κύριος σε ένα από τα κατ’ ιδίαν κηρύγματά του στους μαθητές του φανέρωσε τα εξής, Πολλά έχω να είπω προς εσάς, δεν δύνασθε όμως τώρα να βαστάζητε αυτά. Όταν δε έλθη εκείνος, το Πνεύμα της αληθείας, θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν· διότι δεν θέλει λαλήσει αφ' εαυτού, αλλ' όσα αν ακούση θέλει λαλήσει και θέλει σας αναγγείλει τα μέλλοντα. Τι ήθελε ο Χριστός να πει με όλα αυτά; Κατ’ εμέ ο Πατέρας Θεός είχε και έχει ένα σχέδιο, ένα στόχο, να θεώσει τους ανθρώπους πάντα όμως μέσα από την ελεύθερη βούλησή τους. Η σοφία όμως του Θεού η οποία εξασφαλίζει την θέωση των ανθρώπων δεν μπορούσε να μεταβιβαστεί στους ανθρώπους παρά μόνο μέσω των αιώνων σπουδάζοντας καλό και κακό. Γι’ αυτό ο Κύριος δεν είπε στους μαθητές του για τον τρόπο που θα μπορούσαν οι άνθρωποι να διέπονται από τη ζωή καθώς και τον τρόπο επίτευξης της βασιλείας αυτού στην γη, πόσο μάλλον για τον τρόπο που ενεργεί ο νόμος του Θεού στα γονίδια μας. Ο λόγος, διότι έπρεπε να τελειώσει την αποστολή του και να φέρει εις πέρας αυτήν γνωρίζοντας ότι το πνευματικό επίπεδο των ανθρώπων δεν ήταν έτοιμο εκείνη την εποχή ώστε να καταλάβει τον τρόπο που ενεργεί ο νόμος του, οι εντολές του, η παρουσία του στην ανοικοδόμηση του ναού του Θεού. Έτσι μετέφερε την νουθεσία, την σπουδή του Θεού διά μέσω των αιώνων και την έφερε στην γενιά μας, ώστε οι άνθρωποι του Θεού να εννοήσουν το θέλημα του Θεού μέσα από τον Παράκλητο, το Πνεύμα το Άγιο. Όσο για τους κοσμικούς ανθρώπους, αυτοί θα εννοήσουν και εννοούν σήμερα μέρος της σοφία του Θεού μέσα από την γονιδιακή επιστήμη, την επιστήμη των βλαστοκυττάρων, την αποκωδικοποίηση του DNA, την ψυχολογία ή την παραψυχολογία κ.λ.π. Έξαλλου ο προφήτης Ησαΐας προανήγγειλε ότι η σοφία του Θεού και η πνευματικοποιημένη επιστήμη θα είναι η στερέωση των καιρών. Μάλιστα η σοφία του Θεού που διέπει σήμερα τον κόσμο μας δεν δόθηκε όλη σε έναν άνθρωπο και γι’ αυτό υπάρχει λόγος και αυτός ο λόγος είναι ώστε να μην δημιουργήσει ο Θεός άνθρωπο θεό χωρίς αυτός ο άνθρωπος να διέπεται από τον καθαρισμό, την αναγέννηση, τον νόμο του Θεού γεμίζοντας εαυτόν αυτή η γνώση εωσφορικό εγωισμό, αλλά και για τον λόγο να επιτευχθεί η ενότητα μεταξύ Θεού και ανθρώπου στα πλαίσια του αγιασμού, καθώς ανθρώπου με ανθρώπου μέσα από την κατανόησή του πάνω στο θέλημά του. Γι’ αυτό τον λόγο ο Πατέρας με την άπειρη σοφία που τον διέπει μοίρασε ιδιάζουσα μορφή σοφίας σε κάθε άνθρωπο και έθνος ώστε χρείαν αλλήλους να έχουμε. Μέσα στην σοφία του Θεού διατυπώνεται και γνωρίζουμε όλοι ότι απαιτείται υπό του Θεού το ίνα ώσιν εν και ο τρόπος επίτευξης του εγχειρήματος αυτού ολοκληρώνεται μέσα από την υπακοή μας στον Λόγο του Θεού. Όταν εννοήσουμε ότι έχουμε χρείαν ο ένας τον άλλον, τότε θα συνειδητοποιήσουμε και το παράδειγμα του αποστόλου Παύλου ο οποίος αναφέρει: 12 Διότι καθώς το σώμα είναι εν, και έχει μέλη πολλά, πάντα δε τα μέλη του σώματος του ενός, πολλά όντα, είναι εν σώμα ούτω και ο Χριστός

13 Διότι ημείς πάντες διά του ενός Πνεύματος εβαπτίσθημεν εις εν σώμα, είτε Ιουδαίοι είτε Έλληνες, είτε δούλοι είτε ελεύθεροι και πάντες εις εν Πνεύμα εβαπτίσθημεν.

14 Διότι το σώμα δεν είναι εν μέλος, αλλά πολλά.

15 Εάν είπη ο πούς, Επειδή δεν είμαι χείρ, δεν είμαι εκ του σώματος διά τούτο τάχα δεν είναι εκ του σώματος;

16 Και εάν είπη το ωτίον, Επειδή δεν είμαι οφθαλμός, δεν είμαι εκ του σώματος διά τούτο δεν είναι τάχα εκ του σώματος;

17 Εάν όλον το σώμα ήναι οφθαλμός, που η ακοή; Εάν όλον ακοή, που η όσφρησις;

18 Αλλά τώρα ο Θεός έθεσε τα μέλη εν έκαστον αυτών εις το σώμα, καθώς ηθέλησεν.

19 Εάν όμως πάντα ήσαν εν μέλος, που το σώμα;

20 Αλλά τώρα είναι μεν πολλά μέλη, εν όμως σώμα.

21 Και δεν δύναται ο οφθαλμός να είπη προς την χείρα, Δεν έχω χρείαν σου ή πάλιν η κεφαλή προς τους πόδας, Δεν έχω χρείαν υμών.

22 Αλλά πολύ περισσότερον τα μέλη του σώματος τα οποία φαίνονται ότι είναι ασθενέστερα, ταύτα είναι αναγκαία.

Έτσι και εμείς, αν και είμεθα ξεχωριστές προσωπικότητες όλοι μαζί θα πρέπει να αποτελέσουμε το σώμα του Θεού. Και ο λόγος διότι ο Θεός έδωσε ιδιάζουσα μορφή σοφίας στον κάθε άνθρωπο ή έθνος ώστε χρείαν να έχουμε ο ένας τον άλλον.

Εμείς τώρα συνεχίζουμε την έρευνα και ρωτάμε. Γιατί το μεγαλύτερο δώρο του Θεού στον άνθρωπο είναι ο Λόγος του Θεού; Πρώτον, δεν θα μπορούσε να εννοηθεί το θέλημα του Θεού αν ο Χριστός δεν ερχόταν στην γη και δεν παρουσίαζε με τη ζωή του και το ανθρωποσωτήριο έργο του το θέλημα του Πατέρα του, όπου οι μαθητές όταν το αντελήφθησαν φώναξαν από χαρά, ο Λόγος έγεινε σαρξ και κατώκησε μεταξύ ημών και είδομεν την δόξαν αυτού, δόξαν ως μονογενούς παρά του Πατρός, πλήρης χάριτος και αληθείας. Είναι λοιπόν για πολλούς λόγους ο Λόγος του Θεού το μεγαλύτερο δώρο του Θεού στον άνθρωπο, η Καινή Διαθήκη, η οποία εκδηλώνει την παρουσία του Χριστού. Σήμερα, εδώ στον χώρο αυτόν θα αναφέρουμε τους κυριότερους. Λοιπόν σήμερα έχουν αναπτυχθεί όπως είπαμε πολλές επιστήμες και οι άνθρωποι διεπόμαστε από σοφία όμως δεν διεπόμαστε από την ανυπόκριτη αγάπη, από τα στοιχεία του Θεού. Έτσι η σοφία των ανθρώπων χάνει την αξία της αφού γίνεται κακή χρήση και αυτό γίνεται με τον έπαινο, τον εγωισμό, τα πνευματικά δικαιώματα, την εμποροποίηση των επιτευγμάτων μέσω της επιστήμης ή μέσω των θρησκειών κ.λ.π. Οι σημερινοί σοφοί διέπονται μεν από την σοφία του Θεού αλλά λόγω της έλλειψης του αγιασμού γίνονται απρόσωποι και απρόσιτοι, γίνονται πονηροί εκδηλώνοντας συμφέροντα και προσωπικές φιλοδοξίες, εκμεταλλευόμενοι κατόπιν στο όνομα της επιστήμης ή στο όνομα του Θεού την άγνοια των ανθρώπων και την ημιμάθεια πάνω στο θέλημα του Θεού. Δυστυχώς όλοι σήμερα οι άνθρωποι στηρίζουμε τη ζωή μας στην ύλη διά της οποίας πιστεύουμε ότι θα εξασφαλίσουμε τη ζωή συλλέγοντας αυτή στη ζωή μας, αδιαφορώντας για την συμβουλή του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος ο οποίος αποκάλυψε ότι η ζωή δεν συνίσταται εκ των υπαρχόντων. Ο ίδιος ο Χριστός όταν ρωτήθηκε για το που μένει απάντησε, αι αλώπεκες φωλεούς έχουσιν και τα πετεινά του ουρανού κατασκηνώσεις ο δε υιός του ανθρώπου ουκ έχει που την κεφαλήν κλίνη. Ο Χριστός άφησε την πρόνοια του Πατέρα του ώστε να μεριμνά για το υλικό στοιχείο και όχι τα δικά του θέλω ή των γύρων του. Άλλωστε αυτό σημαίνει ταπείνωση. Να κενώσεις εαυτό, να ζητήσεις την βασιλεία του Θεού και την δικαιοσύνη αυτού και να περιμένεις την εκπλήρωση της επαγγελίας η οποία έχει ως εξής, ζήτα πρώτα τα της βασιλείας και ταύτα θέλουσι προστεθή. Όταν όμως οι άνθρωποι του κόσμου διά της εξάπλωσης της Φωνής Θεού εννοήσουν το Ευαγγέλιο του Χριστού και θελήσουν να το εντάξουν στη ζωή τους, τότε η αγάπη θα ενώσει τους ανθρώπους με τα στοιχεία του Θεού, τα οποία φέρνουν ισοκατανομή στο υλικό στοιχείο και στο πνευματικό. Αυτός ο τρόπος είναι το περίσσευμα του ενός στο υστέρημα του άλλου. Μόνο με αυτόν τον τρόπο ο κόσμος όλος θα γεμίσει με πραγματικό πλούτο, με χαρά, με ζωή, με πλούτο Θεού. Δυστυχώς όμως σήμερα διακατεχόμαστε από μορφή ευσεβείας και όχι από ευσέβεια ώστε να ελκύσουμε την θεία χάρη στη ζωή μας. Έτσι παραμένουμε αιώνες τώρα μέσω της άγνοιας στην αβεβαιότητα, στην μωρία, στην φθορά. Όταν όμως το Ευαγγέλιο μπει στις καρδιές μας τότε η ευσέβεια του Θεού, η αγάπη, η χαρά, η ζώσα πίστη θα διαμορφώσει τις μεταξύ μας σχέσεις σε σχέσεις όπου θα επικρατεί ισχυρά η αγάπη, ο Θεός στη ζωή μας με τις ιδιότητες που τον διέπουν όπως σοφία Θεού και παντοδυναμία Θεού πάνω σε όλους τους τομείς διά των έργων και διά των λόγων μας, ο οποίος λόγος θα διέπεται από εξουσίες. Ο Κύριος τόνισε ότι, εν αρχή ην ο λόγος και ο λόγος είναι παρά τω Θεώ και Θεός είναι ο λόγος, καθώς διά του λόγου δυνάμεθα να ζητάμε και να λαμβάνουμε. Τελευταία θα πρέπει να επιδιώξουμε την αγάπη με όλους τους καρπούς που την διέπουν. Ο απόστολος Παύλος φανέρωσε την αξία της αγάπης ως εξής. 1 Εάν λαλώ τας γλώσσας των ανθρώπων και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, έγεινα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον.

2 Και εάν έχω προφητείαν και εξεύρω πάντα τα μυστήρια και πάσαν την γνώσιν και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε να μετατοπίζω όρη, αγάπη δε μη έχω, είμαι ουδέν.

3 Και εάν πάντα τα υπάρχοντά μου διανείμω και εάν παραδώσω το  σώμά μου διά να καυθώ, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι.

4 Η αγάπη μακροθυμεί, αγαθοποιεί, η αγάπη δεν φθονεί, η αγάπη δεν  αυθαδιάζει, δεν επαίρεται,

5 δεν ασχημονεί, δεν ζητεί τα εαυτής, δεν παροξύνεται, δεν διαλογίζεται  το κακόν

6 δεν χαίρει εις την αδικίαν, συγχαίρει δε εις την αλήθειαν.

7 Πάντα ανέχεται, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει.

8 Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει τα άλλα όμως, είτε προφητείαι είναι,  θέλουσι καταργηθή είτε γλώσσαι, θέλουσι παύσει είτε γνώσις, θέλει  καταργηθή

9 Διότι κατά μέρος γινώσκομεν και κατά μέρος προφητεύομεν

10 όταν όμως έλθη το τέλειον, τότε το κατά μέρος θέλει καταργηθή.

11 Ότε ήμην νήπιος, ως νήπιος ελάλουν, ως νήπιος εφρόνουν, ως νήπιος  εσυλλογιζόμην ότε όμως έγεινα ανήρ, κατήργησα τα του νηπίου

12 διότι τώρα βλέπομεν διά κατόπτρου αινιγματωδώς, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον τώρα γνωρίζω κατά μέρος, τότε δε θέλω γνωρίσει καθώς  και εγνωρίσθην.

13 Τώρα δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα μεγαλητέρα δε τούτων είναι η αγάπη.

Η αγάπη και η διαχείριση της αγάπης μεταξύ άλλων είναι και μία τέχνη που χρειάζεται να την διδαχθούμε όπως χρειάζεται να διδαχθούμε την τέχνη της ζωής γενικότερα. Βέβαια, η άγνοια αυτής της τέχνης δεν θα ματαιώσει το έργο της γνήσιας αγάπης όμως μπορεί να το δυσχεράνει και να το επιβραδύνει. Η αγάπη αναπτύσσει τη ζωή και θα είναι στο μέλλον η υψηλότερη πνευματική πτήση των ανθρώπων του Θεού. Χρειάζεται όμως για να εννοηθεί και να αναπτυχθεί, η συνεχόμενη εντρυφή μας πάνω στον Λόγο του Θεού. Αυτή η αφιέρωσή μας στο θέλημα του Θεού δύναται να μας εξασφαλίσει την ανυπόκριτη αγάπη και την ζώσα πίστη. Ακόμη, έχουμε σήμερα αναπτύξει πολλές επιστήμες στον κόσμο μας όπως π.χ. η Ιατρική η οποία απαρτίζεται και διακατέχεται από πολλούς κλάδους και δισεκατομμύρια βιβλία τα οποία όταν κάποιος σπουδάσει μέρος αυτών μένει έκθαμβος από τον τρόπο που ο Θεός δημιούργησε το σώμα ημών το οποίο αποκαλεί ο Πατέρας Θεός ναό του εν ημίν Αγίου Πνεύματος και ο φθείρων τον ναόν του Θεού τούτον θέλει φθείρει ο Θεός. Αν γνωρίσουμε τον εαυτό μας πνευματικά θα δούμε ότι έχουμε άπειρες ιδιότητες, αλλά και βιολογικά μέσω της επιστήμης όταν τον γνωρίσουμε θα εκπλαγούμε διότι θα δούμε με πόση σοφία και αγάπη δημιούργησε ο Θεός τον άνθρωπο. Γιατί θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι μέσα μας συμβαίνουν θαύματα μεγάλα τα οποία αγνοούμε. Ποια θαύματα συμβαίνουν; Έχουμε 500 τρισεκατομμύρια κύτταρα, το κάθε κύτταρο έχει 23 ζεύγη χρωματοσωμάτων. Έχουμε ακόμη 60.000 γονίδια, το κάθε γονίδιο έχει 200.000 βάσεις αλληλουχίας γενετικούς οργανισμούς. Κάθε τώρα DNA από τα τετράκις δισεκατομμύρια κύτταρα ταλαντώνεται πάνω κάτω κάθε δευτερόλεπτο. Η ταλάντωση είναι 52 – 74 GHz το δευτερόλεπτο, πάλλεται δηλαδή συνέχεια το DNA, τουτέστιν 52 με 74 δισεκατομμύρια φορές έχει ταλάντωση το δευτερόλεπτο. Με τόσα τετράκις δισεκατομμύρια DNA που πάλλονται στο σώμα μας θα πρέπει να τρέμουμε ολόκληροι και όμως πλήρη αρμονία καθιστά το σώμα μας. Είναι να σου φεύγει το μυαλό και να φωνάζουμε, πόσο μεγαλύνει τα έργα σου Κύριε! Πάντα εν σοφία εποίησες! Η χαρά στη ζωή μας, λένε οι επιστήμονες και εμείς πιστεύουμε ότι η χαρά γενικότερα η οποία προέρχεται διά του Αγίου Πνεύματος δίνει ζωή. Τονίζουμε συγκεκριμένα, ποια χαρά; Του κόσμου; Όχι, αλλά του Αγίου Πνεύματος, του Θεού, αυτή δίνει ζωή και ο λόγος διότι δίνει εντολή στο συκώτι να παράγει τη ζωή, διότι υπάρχει μία ουσία που λέγεται ες ου ντι 1 και 2. Αυτή είναι υπεροξειδωτική, λέγεται και απομεταλλακτίνη, ας το πούμε πιο απλά υπεροξειδωτικός καταστροφέας και όχι μόνο αυτό, είναι δύο τα ένζυμα που έχει το συκώτι μας. Το συκώτι μας έχει και ένα άλλο γονίδιο που όταν ενεργοποιηθεί παράγει κατάφαση, ένα άλλο γονίδιο παράγει γλούθειον περοξείδαση, ένα άλλο παράγει μονοξείδιο του αζώτου. Αυτά όλα παράγουν την άφθαρτη ζωή. Αν λοιπόν έχουμε θυμό, άγνοια του Λόγου του Θεού και τα συναφή παράγουμε θάνατο και όταν έχουμε ειρήνη, χαρά, αγάπη παράγουμε ζωή. Εδώ λοιπόν και μέσω της επιστήμης δικαιώνεται ο Λόγος του Θεού διότι όταν ο Κύριος είπε, καινούργια εντολή σας δίνω να αγαπάτε ο ένας τον άλλον ως τον εαυτό σας, θα ζήσετε, ήξερε τι έλεγε και ο λόγος διότι ο άνθρωπος γεννήθηκε απ’ την αγάπη με αγάπη για να παράγει αγάπη. Ο Κύριος επέλεξε με τη ζωή του και τα κηρύγματά του τον γρήγορο δρόμο για τους ανθρώπους, ο οποίος είναι η αγάπη, ώστε να μας εξελίξει, να μας αφυπνίσει αλλά και να μας ζωοποιήσει. Γι’ αυτό το λόγο και εμείς φανερώνουμε ότι το Ευαγγέλιο του Χριστού είναι το βιβλίο που καταργεί την σοφία του κόσμου, διότι το σώμα μας προήλθε από την αγάπη, από τον Θεό. Αδέλφια μου, αυτός ο Θεός, η αγάπη κρατάει αυτή την στιγμή την θερμοκρασία στο σώμα μου και στο σώμα σας, θερμοκρασία 36,6 oC. Μήπως την ελέγχω εγώ ή εσείς; Φυσικά όχι. Ακόμα, εξαιτίας αυτού του Πατέρα, της αγάπης κάθε δευτερόλεπτο που μιλάμε ο μυελός των οστών παράγει 8 με 10 λευκά αιμοσφαίρια. Μήπως τα παράγω εγώ ή εσείς; Για να παραχθεί ένα καινούργιο αιμοσφαίριο χρειάζεται γονίδιο στον μυελό των οστών για να ενεργοποιηθεί. Το ενεργοποιώ εγώ ή εσείς ή ο Θεός, η  αγάπη; Σίγουρα η αγάπη του Θεού, ο Θεός. Αυτός ο Θεός που θέλει να μας δώσει τη ζωή και που πολλοί λένε δεν γίνεται να ζήσουμε, έθεσε μέσα μας τα λεμφοκύτταρα και χρειάζεται να έχουμε και πολυμορφοπύρηνα ώστε σε μία ανάγκη να πολεμήσουν για μας την φθορά, τον θάνατο. Αν είχαμε περισσότερα πολυμορφοπύρηνα θα εμφανίζονταν λευχαιμία, αν υπήρχαν λιγότερα θα παρουσιάζαμε ίωση. Αυτά τα ελέγχουμε εμείς; Όχι. «Άρα, μην προσπαθείς άνθρωπε να χαράξεις τη ζωή σου ή να έχεις έλεγχο με την διατροφή ή τις εξετάσεις αίματος, αλλά αν θέλεις άνθρωπε να έχεις υγεία, έλεγχο στον εσωτερικό σου κόσμο, να έχεις Χριστό και να δεχτείς τον δρόμο ζωής που επέλεξε αυτός για σένα αφού σε κάλεσε».

Όσοι θέλουμε να έχουμε έλεγχο επειδή φοβόμαστε τότε θα χάσουμε τον έλεγχο και θα πεθάνουμε. Και αν δεν πεθάνουμε βιολογικά, θα πεθάνουμε πνευματικά. Ας κοιτάξουμε γύρω μας τον κόσμο και θα καταλάβουμε. Μέσω της επιστήμης λοιπόν, αφού δεν μπορούσαμε να συλλάβουμε την άπειρη σοφία του Θεού, την υπέρ επιστήμη του Θεού η οποία εξασφαλίζει τη ζωή, αναπτύσσοντας μέσα μας τους αγλαούς καρπούς του Αγίου Πνεύματος καθώς τα χαρίσματα και τελευταία τα σημεία αυτού εκδηλώνοντας αυτά με την σοφία του Αγίου Πνεύματος, ήρθε στην ανάγκη και έμαθε σε εμάς τους ανθρώπους, τους λογικούς ανθρώπους την αναγκαιότητα εκείνη να φρουρούμε το σώμα μας, τη ζωή διά της σοφίας που ο Θεός επένδυσε σήμερα στην επιστήμη με σκοπό να σπουδάσουμε ότι το σώμα ημών δημιουργήθηκε από την αγάπη με αγάπη για να ζει στην αγάπη. Διά Πνεύματος Αγίου γνωρίζουμε ότι το πνευματικό αναγεννησιακό επίπεδο και το πνευματικό περιβάλλον που αναπτυσσόμαστε παίζει σημαντικό ρόλο στην εξέλιξή μας, στη ζωή μας θετικά ή αρνητικά. Εμείς όμως αδέλφια μου λόγω της ύλης η οποία από παιδικής ηλικίας είναι συνυφασμένη και συνάμα πρωταρχική στη ζωή μας, κάνοντας αυτή μάλιστα στην συνέχεια ως μόνη αλήθεια με την οποία ασχολούμαστε συνέχεια, δεν μπορέσαμε να εννοήσουμε το πνευματικό κομμάτι Θεός, ο οποίος κρύβεται πίσω από όλα τα υλικά στοιχεία τα οποία μπορούμε αν πιστέψουμε να λάβουμε στο εκατονταπλάσιο, αφού ο ίδιος υπόσχεται ζητήτε πρώτον τα της βασιλείας του Θεού και την δικαιοσύνη αυτού και ταύτα πάντα θέλουσι προστεθή. Στην Γένεση φανερώνει την πρωταρχική εξουσία αυτή υπό του Θεού λέγοντας, και είπεν ο Θεός γενηθήτω στερέωμα (υλικό στοιχείο), γενηθήτω φως (φυσικό και πνευματικό), γενηθήτω ψυχή ζώσα, γενηθήτω άνθρωπος κατ’ εικόνα και ομοίωση με λογική. Όμως παρόλα αυτά χάσαμε τον προσανατολισμό μας και ο λόγος διότι φαινομενικά με τις έρευνες πάνω στην δική μας δημιουργία ανακαλύψαμε ότι το σώμα μας διακατέχεται από τρία βασικά στοιχεία. Το πως τώρα αυτά όλα μαζί δημιουργούν το σώμα, το ψάχνουμε (η επιστήμη) ακόμη. Τα τρία αυτά στοιχεία είναι, πρώτον το υγρό το οποίο είναι το αίμα και το νερό, δεύτερον το στερεό όπως σώμα, κόκαλα, σάρκα και τρίτον το πνεύμα το οποίο εκδηλώνει λογική Θεού, φανερώνει συναισθήματα θετικά ή αρνητικά, αναπτύσσει σοφία, εξελίσσεται. Το πνευματικό κομμάτι για μένα παίζει τον καθοριστικό ρόλο στη ζωή μας. Ο Κύριος τόνισε, η σαρξ ουκ ωφελεί ουδέν το πνεύμα εστίν το ζωοποιούν. Τα τρία αυτά στοιχεία κρύβουν αγάπη, έγιναν με αγάπη και διατηρούνται στην συνοχή με την αγάπη, την οποία δυστυχώς εμείς οι άνθρωποι δεν ανακαλύψαμε ακόμη γι’ αυτό και δεν μπορούμε να ζήσουμε ακόμη. Βλέποντας ο Θεός ότι δεν μπορούμε να καταλάβουμε την αξία των ρημάτων του στη ζωή μας, για να μας βοηθήσει δημιούργησε την επιστήμη η οποία ψάχνει και κάθε μέρα ανακαλύπτει. Παρόλο που εξελιχθήκαμε τόσο πολύ και παρόλο που σήμερα οι μη αναγεννημένοι άνθρωποι με προσωπικά συμφέροντα ψάχνουν διά μέσω της επιστήμης, εκμεταλλευόμενοι της κατάστασης που είναι η άγνοια των ανθρώπων και καλά κάνουν διότι οι άνθρωποι του Θεού δεν αναπτύσσουν μεταξύ τους την αγάπη, δεν αναπτύσσουν τη ζωή ώστε να αποδείξουν την ανωτερότητα του πνεύματος, αλλά θρησκείες με τις οποίες μετέφεραν τη ζωή έξω από το σώμα στους ουρανούς διακατεχόμενοι από εντάλματα ανθρώπων και έτσι η επιστήμη βρίσκει έδαφος ώστε όλοι να υποτάσσονται στην εξουσία της, παρόλα αυτά λοιπόν ακόμη δεν μπορούμε να συλλάβουμε πώς τα υλικά αυτά δημιουργούν σώμα και από πού παίρνει ενέργεια αυτό το σώμα ώστε να πάλλεται, αλλά και το πώς αναπτύσσει λογική μέσω των νευρώνων του εγκεφάλου. Αυτή λοιπόν η επιστήμη, παραχώρηση Θεού, έλαβε εξουσία εν αγνοία της ώστε σήμερα με όλες τις ανακαλύψεις να γίνει στερέωση των καιρών για την Φωνή Θεού και τα τέκνα του Θεού, διότι επιβεβαιώνει ότι το συναισθηματικό κομμάτι, η αγάπη, η χαρά, η ζώσα πίστη ή τα αντίθετα στενοχώρια, λύπη, εγωισμός επηρεάζουν το DNA μας συναισθηματικά και το κάνουν όταν διεπόμαστε με τα στοιχεία του Θεού να πάλλεται φυσιολογικά ώστε να γεννά ζωή ή το κάνουν να πάλλεται αρνητικά σε σημείο ώστε σε καθημερινή βάση να υπολειτουργεί ο γενετικός κώδικας του κυτταρικού ιστού, με φυσική συνέπεια να γεννά θάνατο. Ο λόγος που ο Θεός παραχώρησε τις έρευνες αυτές της επιστήμης, είναι ώστε να καταλήξουμε στο να συλλάβουμε ότι άμα θέλουμε να διακατεχόμαστε από ζωή απαιτείται η αγάπη ως προς αυτόν που μας χάρισε ζωή, τον Πατέρα Θεό. Φυσικό δεν είναι; Και ακόμα απαιτείται η αγάπη προς τον συνάνθρωπο, ο οποίος είναι αποτέλεσμα της αγάπης του Θεού, η οποία αγάπη δημιούργησε την λογική, την άλογη, την υλική και την πνευματική ζωή. Η αγάπη αυτή του Χριστού θα πρέπει να διέπει και να ενώνει τους πάντες και τα πάντα. Αν επιδιώκουμε τη ζωή να είμεθα σίγουροι διότι ο Χριστός πρώτος το διακήρυξε εδώ και πολλά χρόνια αλλά και σήμερα η Φωνή Θεού το κηρύττει με τελευταία την επιστήμη, η οποία φανερώνει ότι ο τρόπος που σκεφτόμαστε και τα συναισθήματα που επεξεργαζόμαστε στα ερεθίσματα που δεχόμαστε, αν δεν ανταποκριθούμε σε αυτά σύμφωνα με το θέλημα του Θεού διακατεχόμενοι από έλεος, από αγάπη, από σοφία Θεού, τα οποία δύναται να εκδηλώνει ένας άνθρωπος με τον τρόπο που φανερώνει ο Χριστός διακατεχόμενος από τη ζωή του Χριστού, του αγαπημένου μας Θεού και φίλο του ανθρώπου ζωή αιώνια δεν θα μπορούσαμε να βρούμε. Το Ευαγγέλιο αδέλφια μου φανερώνει πως το σώμα ημών δύναται να φρουρηθεί μόνο με την σοφία του Θεού. Δεν μπορούσε όμως ο τρόπος αυτός, όπως είπα στην αρχή, που είναι η αναγέννηση η οποία φέρνει την αναμαρτησία στα χρόνια του Χριστού και μετέπειτα να γίνει αντιληπτός. Έτσι γράφτηκαν όλα αυτά τα βιβλία και διατυπώθηκαν μετέπειτα μέσα από έρευνες στο ανθρώπινο σώμα, ότι η ασθένεια, η φθορά, ο θάνατος δεν οφείλεται στην λάθος κατασκευή του υλικού σώματος αλλά στην λάθος συναισθηματική αντίληψη των πραγμάτων και των ερεθισμάτων που δεχόμαστε σήμερα αφού αντί της αγάπης έχει επικρατήσει στη ζωή μας η αβεβαιότητα, ο φόβος, ο θυμός, ο εγωισμός κ.λ.π. Αυτή η αμαρτία αποδιοργανώνει τις λειτουργίες των ζωτικών οργάνων και ο λόγος διότι ο βασικός παράγοντας που τα δημιούργησε και τα συντηρεί είναι η αγάπη, η οποία απουσιάζει. Αυτή η εξέλιξη του κάθε ανθρώπου η οποία διέπεται από εκδηλώσεις πνευματικές, συναισθηματικές γεμάτες πιέσεις αρνητικές όπως θυμός, αντιπαλότητες, κρίσεις, εγωισμοί, πονηρίες κ.λ.π. καταστρέφουν την ψυχή και το σώμα μας. Ο Θεός λόγω του ότι σέβεται την ελευθερία μας, μας άφησε να ερευνήσουμε μόνοι μας και να εισέλθουμε στο βαθύτερο νόημα της κατασκευής του υλικού σώματός μας και στην πνευματική δυνατότητα και σοφία που μας διακρίνει. Έτσι σιγά - σιγά οι επιστήμονες κατέληξαν ότι η αμαρτία όπως διατυπώνεται στον Λόγο του Θεού ή ο λάθος τρόπος ζωής όπως διατυπώνεται μέσα από την επιστήμη του κόσμου καταστρέφουν την ψυχή και το σώμα. Εδώ βγαίνει λοιπόν το συμπέρασμα ότι αυτό που ζήτησε ο Πατέρας διά μέσω του Υιού του, την μετάνοια και την αναγέννηση ήτο το σωστό. Αδέλφια μου, το κάλεσμα του Θεού το οποίο ενεργεί διά της ζώσης πίστεως, διά του καθαρισμού, διά του αγιασμού εάν γίνονταν κατανοητά και αποδεκτά εξ’ αρχής θα συντόμευαν τον χρόνο όπου θα γινόμασταν ένα με τον Θεό, θα γινόμασταν κυρίαρχοι της ζωής, θα γινόμασταν κυρίαρχοι όλου του κτιστού και άκτιστου κόσμου και ο λόγος διότι ο Θεός μας έθεσε άρχοντα και προστάτοντα. Ο Χριστός με την παρουσία του φανέρωσε, ότι εγώ ποιώ σεις πλιότερα τούτων θέλετε ποιήσει, καθώς εάν τις τον λόγο τον εμον τηρήσει θάνατο ου μη θεωρήσει. Αφού ο Κύριος αδέλφια μου είχε το ίδιο βιολογικό σώμα με εμάς, αποδεικνύεται ότι αυτό που έπαιξε ρόλο στην μεταστοιχείωση την οποίαν υπέστη το σώμα του στον παρόντα βίο του αλλά και μετέπειτα στην ανάστασή του, οφείλεται στην αφιέρωση, στην υπακοή που είχε στον Πατέρα του. Αν και εμείς υπακούσουμε στον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος και μιμηθούμε τον τρόπο ζωής του, θα μπορέσουμε να μεταλλαχθούμε από φθαρτοί σε άφθαρτοι. Η πολυμορφικότητα της επιστήμης αυτό που επιδιώκει είναι να επικρατήσει της ασθένειας, της φθοράς, του θανάτου όμως δεν πολεμά με τα όπλα του πνεύματος τα οποία θα έπρεπε να διέπουν το ανθρώπινο γένος. Έτσι η αμαρτία, ο λάθος τρόπος συναισθηματικής ζωής που αναπτύσσουμε σήμερα μας οδηγούν στον ανυπέρβλητο θάνατο. Εμείς τώρα αν δεχτούμε το κάλεσμα του Θεού και εισέλθουμε στο βαθύ νόημα του Ευαγγελίου διακατεχόμενοι από την αναγέννηση, δεν χρειαζόμαστε όλα αυτά τα βιβλία, όλες αυτές τις επιστήμες διότι εμείς γνωρίζουμε ότι η ρίζα της ασθένειας, της φθοράς, του θανάτου είναι η αμαρτία. Αυτή είναι η μεγάλη αξία του ιερού Αγίου Ευαγγελίου διά του οποίου ο Πατέρας Θεός έφερε τη ζωή και την αφθαρσία. Εμείς ακόμη σήμερα γνωρίζουμε διά Πνεύματος Αγίου ότι το πνεύμα του Θεού εστί το ζωοποιόν, όχι οποιοδήποτε πνεύμα αλλά το πνεύμα του Θεού ώστε η αναγέννησή μας να είναι διά αγάπης ενεργουμένη. Για φανταστείτε, εκατομμύρια αιώνες να ψάχνουν οι άνθρωποι να βρουν υγεία, να βρουν χαρούμενη ζωή και αυτή να είναι δίπλα τους και να στοιχίζει 10 ευρώ που είναι ο Λόγος του Θεού. Ο τρόπος επανένταξης των ανθρώπων στην άφθαρτη ζωή την οποίαν εξ’ αρχής μας χάρισε ο Θεός, να γνωρίζουμε ότι βρίσκεται μέσα στον Λόγο του Θεού, τον οποίον σήμερα λόγω του υλικού στοιχείου μετατρέψαμε σε δόγματα, σε θρησκείες, σε φιλοδοξίες, σε συμφέροντα, σε εντάλματα τα οποία απέδειξαν ότι δεν ωφελούν διότι όλοι η προσπάθειά καταλήγει σε αδιέξοδο. Γέμισαν φάρμακα τα σπίτια μας και όλοι παραμένουμε αθεράπευτοι και ο λόγος είναι διότι ούτος ο λαός με τα χείλη με τιμά η δε καρδία του μακριά απέχει απ εμού, εις μάτην δε με σέβονται διδάσκοντες διδασκαλίες και εντάλματα ανθρώπων. Με όλα αυτά μη έχοντας οι άνθρωποι που να στραφούν, καταφεύγουν στον τομέα της επιστήμης, στην σοφία της επιστήμης η οποία επαναφέρει την υγεία με τα φάρμακα ή τις εγχειρήσεις στα μέλη που έχουν υποστεί βλάβη. Δηλαδή η επιστήμη θεραπεύει ένα μέρος της ψυχής και του σώματος όμως αν δεν αλλάξουμε τρόπο ζωής πάλι τα ίδια θα συμβαίνουν σε εμάς. Χωρίς τον Λόγο του Θεού υγεία, ισορροπία πνευματική, θεραπεία ψυχής ή σώματος δεν μπορεί να επέλθει με τα φάρμακα ή με τις επεμβάσεις. Όμως μετά την εμπειρία, την επώδυνη εμπειρία που ζούμε εμείς οι άνθρωποι ξεκινά ο προβληματισμός εις εμάς, η αναγέννηση, διότι μέσω της επώδυνης κατάστασης που ζούμε εκτιμάμε τη ζωή και αρχίζουμε να σκεφτόμαστε διαφορετικά.

Συνεχίζουμε την έρευνα. Πάμε τώρα να δούμε την προχωρημένη σοφία του Θεού η οποία διατυπώνεται στο Ευαγγέλιο του Χριστού και εκδηλώνεται ως δικαιοσύνη. Ο Λόγος του Θεού φανερώνει, δίκαιος ανήρ ο ελεών όλη την ημέρα, καθώς η δικαιοσύνη των ανθρώπων απαιτεί του Θεού προσφέρει. Σήμερα η δικαιοσύνη των ανθρώπων έρχεται μέσα από την νομική, η οποία παρεμβαίνει στις διαφορές των ανθρώπων και επιφέρει λύσεις μέσα από εκατομμύρια νόμους από τους οποίους απαρτίζεται. Αδέλφια μου, όταν εφαρμοστεί το Ευαγγέλιο του Θεού ο κόσμος μας δεν χρειάζεται όλους αυτούς τους νόμους, διότι όταν πιστέψουμε στην δικαιοσύνη του Θεού θα διακατεχόμεθα απ’ αυτή. Αυτή η δικαιοσύνη του Θεού έχει εξουσία να λύσει όλες τις διαφορές των ανθρώπων. Η δικαιοσύνη του Θεού είναι να αγαπήσεις άνθρωπε Κύριο και Θεό σου εξ όλης της καρδίας σου, εξ όλης της διανοίας σου, εξ όλης της ισχύος σου αλλά και τον πλησίον ως εαυτόν, καθώς δίκαιος ανήρ ο ελεών όλη την ημέρα, καθώς η δικαιοσύνη των ανθρώπων απαιτεί του Θεού προσφέρει. Για φανταστείτε αυτή η δικαιοσύνη του Θεού η οποία διατυπώνεται σε μερικές λέξεις να καταργεί σήμερα εκατομμύρια νόμους της Νομικής. Πάλι εδώ ο Λόγος του Θεού, η εμπειρία του Χριστού, η συμβουλή αυτού και στον τομέα αυτόν είναι καθοριστική και αποτελεσματική. Συνεχίζουμε να ξεδιπλώνουμε την σοφία του Θεού. Πάμε τώρα να δούμε τον σημερινό χωρισμό και διαχωρισμό που υπάρχει μεταξύ των ανθρώπων, ο οποίος έχει επικρατήσει λόγω της έλλειψης αγάπης και δικαιοσύνης του Χριστού μεταξύ των ανθρώπων, μεταξύ των θρησκειών, μεταξύ των δογμάτων, μεταξύ των εθνών, μεταξύ των πολιτικών, μεταξύ των στρατών του κάθε έθνους. Πόσα εκατομμύρια δαπανούνται σε αυτούς τους χωρισμούς, πόσο αίμα έχει χυθεί, πόσος θυμός, πόσος φανατισμός. Μάλιστα το περισσότερο αίμα χύθηκε μεταξύ ομοθρήσκων, ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος από την Ευρώπη ξεκίνησε και ο δεύτερος πάλι απ’ αυτή. Ο χωρισμός λοιπόν έφερε ένα διαφορετικό τρόπο προσέγγισης πάνω στο θέλημα του Θεού, δημιουργώντας ένα διαφορικό δόγμα ή προσανατολισμό, αναπτύσσοντας σε αυτόν πολλά εντάλματα ανθρώπων, συμπληρώνοντας δηλαδή ο άνθρωπος τον Θεό και την άπειρη σοφία του, μη δεχόμενος αυτή όπως έχει ειπωθεί από τον ίδιο. Όλοι οι άνθρωποι του πλανήτη έχουν έναν ξεχωριστό τρόπο ζωής που αναπτύσσουν τον Θεό και όλοι καυχώνται ότι έχουν την μοναδική αλήθεια. Όμως με μια μικρή παρατήρηση βλέπουμε ότι όλοι οι άνθρωποι πίστεψαν ότι ο Θεός τους είναι στον ουρανό και ότι όταν πεθάνουν θα πάνε εκεί, όλοι εκεί, Χριστιανοί, Μουσουλμάνοι, Εβραίοι, Βουδιστές κ.λ.π. ο ουρανός όλους τους ενώνει. Τι υποκρισία! Ενώ η γη δυστυχώς όλους τους χωρίζει. Μάλιστα επιδιώκουν λόγω της πνευματικής τύφλωσης και άγνοιας να θέλουν να ζήσουν σαν σκιές, μη γένοιτο! Αν ο Θεός ήθελε να ήμασταν σκιές δεν θα χαιρόμασταν σήμερα με την ανάσταση του Κυρίου αλλά θα λυπόμασταν. Αφού όμως ζει, πάει να πει ότι ο Πατέρας του δεν τον θέλει κοντά του νεκρό αλλά ζωντανό και ο λόγος διότι ο Θεός είναι Θεός ζώντων και ουχί νεκρών. Άκουσα πριν λίγο καιρό σε έναν τοπικό ραδιοφωνικό σταθμό του νομού μου από κάποια κυρία του πνεύματος η οποία μιλούσε για την ανάσταση του Λαζάρου, Ορθόδοξη στο δόγμα καθηγήτρια Φιλολογίας και Θεολογίας να λέει: Ο Λάζαρος από την ώρα που τον ανέστησε ο Κύριος δεν ξαναμίλησε. Αυτό το λέει η παράδοση και ο λόγος που δεν ξαναμίλησε σε άνθρωπο είναι διότι στενοχωρήθηκε που τον ανέστησε ο Κύριος γιατί τον πήρε από τον παράδεισο. Αυτοί που τα κηρύττουν αυτά, όταν αρρωσταίνουν πνίγονται μέσα στα στοιχεία της υποκρισίας και ο λόγος διότι τα έργα τους διαφοροποιούνται από τα λόγια τους. Ο λόγος που το λέω αυτό είναι διότι αντί να χαρούν διότι ήρθε η ώρα να πεθάνουν και να πάνε στον Θεό όπως λένε που είναι στον ουρανό, λες και η γη δεν είναι στον ουρανό, αυτοί λοιπόν όταν αρρωστήσουν αλλάζουν γνώμη και καταφεύγουν στους καλύτερους γιατρούς, αποζητούν τα καλύτερα φάρμακα, επιδιώκουν με λίγα λόγια τη ζωή με όλα τα μέσα. Πώς λοιπόν κηρύττεις άνθρωπε ότι η ζωή ξεκινά μετά τον θάνατο και όταν έρχεται αυτός ο θάνατος σε εσένα τρέχεις να σωθείς απ’ αυτόν. Ας δείξουμε λίγο σοβαρότητα διότι η άγνοια του θελήματος του Θεού και ο τρόπος που ερμηνεύουμε το Ευαγγέλιό του Χριστού βυθίζει τους συνανθρώπους μας στο ψέμα, το οποίο λόγω της ημιμάθειας που τους διακατέχει αφού δεν εφαρμόζουμε το θέλημα του Θεού οδηγεί ολόκληρους λαούς σε εξωγραφικό προσανατολισμό. Ας δείξουμε προσοχή διότι άνθρωπε εκ των λόγων μας θέλουμε κριθούμε και εκ των λόγων μας θέλουμε καταδικαστούμε.

Συνεχίζουμε την έρευνα η οποία μας φανερώνει την αξία του Λόγου του Θεού. Άλλη σοφία που διακατέχει το Ευαγγέλιο της βασιλείας το οποίο κηρύττουμε σήμερα εδώ στον χώρο αυτό, είναι ότι καταργεί τον εγωισμό από έναν ή πολλούς ανθρώπους, ο οποίος σήμερα υπερέβη την κεφαλή των ανθρώπων ειδικότερα όσων έχουν κάτι ξεχωριστό ή κατέχουν μία μικρή γνώση. Ο εγωιστής παρουσιάζει την ανωμαλία του εωσφορικού εγωισμού του ως εξής, ξέρεις ποιος είμαι εγώ, ξέρεις τι σπούδασα εγώ κ.λ.π. Όταν ο εγωιστής μιλήσει γίνεται αντιληπτός αμέσως από άνθρωπο που έχει μέσα του τον Θεό και ο λόγος διότι εκδηλώνει την πιο άχαρη, ανούσια, υπεροπτική γνώμη έχοντας πάντα μπροστά το εγώ. Πολλοί έχουν ύφος, καμία σχέση με το ήθος. Αυτό τους κάνει να γίνεται έκδηλος ο εγωισμός στο πρόσωπό τους. Αδέλφια μου δεν είμαστε ξεχωριστοί για να αποζητούμε τίτλους. Όλοι έχουμε εγωισμό, όλοι έχουμε πονηρίες, όλοι πίνουμε νερό, όλοι τρώμε τα ίδια, όλοι λίγο ή πολύ κάνουμε τα ίδια και όλοι έχουμε τις ίδιες ανάγκες και η ζωή είναι απρόβλεπτη, σήμερα μπορεί να είσαι καλά και αύριο να βρεθείς στην χειρότερη θέση. Γιατί θέλουμε ή γιατί επιζητούμε να είμεθα ξεχωριστοί ή να μας προσέχουν οι γύρω μας, γιατί θεοποιούμε ανθρώπους και τους θέτουμε ταμπέλες ανώτερος ή κατώτερος, γιατί δίνουμε στους άλλους ερεθίσματα με κολακείες ώστε να πιστέψουν ότι είναι ξεχωριστοί; Ο Χριστός δεν είπε να μην ονομαστείτε καθηγητές εις ο καθηγητής ο κύριος ο διδάσκαλος ο Χριστός, είπε σεις πάντες αδελφοί εστε;. Εγώ δεν μπορώ να καταλάβω γιατί καυχόμεθα και γιατί δημιουργούμε αντιπαλότητες με αποκορύφωμα δυστυχώς την σοφία των σημερινών ανθρώπων οι οποίοι είναι βουτηγμένοι μέσα στην σοφία του πολιτισμού. Ας ανοίξουμε την καρδιά μας και ας δεχτούμε το ίνα ώσιν εν του Χριστού και το θέλημά του που είναι το περίσσευμα του ενός στο υστέρημα του άλλου. Είναι τόσα πολλά τα αγαθά πνευματικά ή υλικά που όλοι μπορούμε να απολαύσουμε χαρούμενα τη ζωή μας, μεταβάλλοντας τον πλανήτη ολόκληρο σε έναν επίγειο παράδεισο. Τουλάχιστον τα χριστιανικά δόγματα - έθνη αφού έχουν τον ίδιο αρχηγό, τον Χριστό, δεν θα έπρεπε να διέπονται όλα από αγάπη; Αδέλφια μου το Ευαγγέλιο του Χριστού έχει άπειρες δυνατότητες, άπειρες δυνάμεις και άπειρες ευλογίες φέρνει στη ζωή των ανθρώπων. Το Ευαγγέλιο του Χριστού μας καθιστά υιούς και θυγατέρες αυτού, μας καθιστά κληρονόμους Θεού, συγκληρονόμους Χριστού και συμμέτοχους της δόξας αυτού του Θεού. Το Ευαγγέλιο του Χριστού ιδρύει την βασιλεία του Θεού μέσα μας και γύρω μας. Το Ευαγγέλιο του Χριστού καταργεί την αμαρτία, καταργεί τις ασθένειες, καταργεί την φθορά και τον θάνατο. Το Ευαγγέλιο του Χριστού δημιουργεί συνθήκες αγάπης μεταξύ των ανθρώπων με φυσική συνέπεια η αγάπη αυτή να γίνει αιτία ώστε να παραχωρήσει ο Πατέρας στο να λάβουμε το δεύτερο δώρο του που είναι να λάβει χώρα η δευτέρα έλευση του Χριστού, η οποία δεν δύναται να λάβει χώρα στη ζωή μας αν δεν δημιουργηθεί ο λαός του Θεού. Διά του Ευαγγελίου του Χριστού θα δημιουργηθεί ο άγιος λαός του Θεού, το στράτευμα του Θεού. Το Ευαγγέλιο του Χριστού είναι το μεγαλύτερο δώρο του Πατέρα, το πρώτο μεγάλο δώρο του Θεού στον άνθρωπο και αυτό θα χρησιμοποιήσει ο Παράκλητος, το πνεύμα της αληθείας, εκείνος ώστε να κεντρίσει το ενδιαφέρον των ανθρώπων και να θελήσουν να εντάξουν τα στοιχεία του αγιασμού στη ζωή τους, τα οποία εξασφαλίζουν την θέωση και εκπληρώνουν τις επαγγελίες. Όταν το εννοήσουμε ή αποδεχτούμε αυτόν τον τρόπο ζωής τα αγαθά στοιχεία, πνευματικά αγαθά θα γίνονται έκδηλα σε εμάς αφού με την πνευματική καλλιέργεια θα μας έχουν γίνει συνήθεια. Όταν αποφασίσουμε και θελήσουμε να τα εντάξουμε στη ζωή μας, θα μας γεμίσει ευλογίες ο Θεός μας. Κατόπιν ο Πατέρας θα παραχωρήσει να πραγματοποιηθεί η δευτέρα έλευση του Υιού του, του Χριστού μας. Αν δεν εισέλθουμε στο μετανοείτε, το οποίο είναι η πρώτη λέξη που ζήτησε ο Θεός από εμάς τους ανθρώπους, ούτε το πρώτο δώρο θα εννοήσουμε αλλά και το δεύτερο δεν θα το δούμε ποτέ. Μόνο όταν εννοήσουμε το μετανοείτε θα μπορέσουμε να ζήσουμε και να γίνουμε μέτοχοι των δωρεών του Θεού. Αν δεν συλλάβουμε το θέλημα του Θεού θα παραμείνουμε στην διαμάχη, στην αμαρτία, στην φθορά, στον θάνατο μέχρι να ωριμάσουμε ως άνθρωποι. Γιατί κάποτε και κάποιοι θα ωριμάσουν. Εμείς αφού ο Θεός μας άνοιξε μπροστά μας ουρανόδρομη πορεία ας την αποδεχτούμε και ας βαδίσουμε τον δρόμο του Χριστού σήμερα διότι το αύριο οδηγεί στην χώρα του ποτέ. Αδέλφια μου ο Κύριος άνοιξε μπροστά μας θύρα ανεωγμένη την οποίαν αν το πιστέψουμε ουδείς δύναται να κλείσει, το πιστεύουμε, εμείς σίγουρα το πιστεύουμε. Αδέλφια μου το Ευαγγέλιο του Χριστού ακόμα γκρεμίζει το μεσότοιχο της έχθρας μεταξύ Θεού και ανθρώπου, μεταξύ ανθρώπου με ανθρώπου, μεταξύ διαβόλου με ανθρώπου. Το Ευαγγέλιο του Χριστού έχει την άπειρη, την αιώνια δύναμη και την άπειρη σοφία να ενώσει λαούς και έθνη. Όταν όμως κηρυχθεί και εννοηθεί ο τρόπος που το κηρύττει σήμερα η Φωνή Θεού. Το Ευαγγέλιο του Χριστού έχει την αιώνια δύναμη και την άπειρη σοφία να δημιουργήσει λαό Θεού με τις ιδιότητες αυτού όπως ταπεινοφροσύνη, αγάπη, χαρά, υγεία, ζωή αιώνια, άφθαρτη. Το Ευαγγέλιο του Χριστού δίνει δυνάμεις πίστεως, σεις μεγαλύτερα τούτων θέλετε ποιήσει. Η Φωνή Θεού κάνει σήμερα παγκόσμιο πνευματικό κάλεσμα όλων των χριστιανών στο να μελετήσουν το Ευαγγέλιο του Χριστού και να τείνουν στις επιδιώξεις αυτού του Θεού διά της ερμηνείας που δωρεάν παρέχει. Το Ευαγγέλιο του Χριστού δεν είναι για τους λίγους οι οποίοι τόσα χρόνια το μεταβάλλουν από αλήθεια σε ψέμα και αυτό φαίνεται αιώνες τώρα διότι κάποιοι που αποκαλούν εαυτούς σοφούς το κηρύττουν και ο κόσμος πάει από το κακό στο χειρότερο και αυτοί επιμένουν και εμείς τους ακούμε. Το δικαίωμα φυσικά το παίρνουν εκμεταλλευόμενοι την άγνοια των ανθρώπων, την πνευματική τεμπελιά των ανθρώπων. Πάνω στην άγνοια αυτοί θησαυρίζουν εμπορεύοντας ψυχές ανθρώπων. Το Ευαγγέλιο του Χριστού είναι για όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτου δόγματος, θρησκεύματος, έθνους κ.λ.π. Χρειάζεται όμως εδώ ένα πράγμα. Αυτό είναι να βρεθούν οι άνθρωποι του Θεού. Το αν δυσκολεύονται σήμερα οι άνθρωποι να το πάρουν είναι διότι δεν βρέθηκαν ακόμη οι κατάλληλοι άνθρωποι ώστε να το παρουσιάσουν με τη ζωή τους ή οι καλοί εργάτες. Ο Θεός αδέλφια μου είναι για τους πολλούς, είναι για όλους τους ανθρώπους και ο μόνος τρόπος να τον ψηλαφίσουμε τον Πατέρα είναι μέσα από τον Λόγο του. Μόνο με αυτόν τον τρόπο δυνάμεθα να τον ψηλαφίσουμε τον Θεό ώστε να μετέχουμε της απείρου κάλους δόξης του. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Πριν λίγες μέρες κάποιος μου ζήτησε να του συστήσω δέκα πνευματικά βιβλία για να τα διαβάσει. Εγώ του έγραψα να αγοράσει δέκα φορές την Καινή Διαθήκη, όλα τα άλλα είναι σχόλια πάνω σε αυτήν, δεν χρειάζονται. Αυτό το βιβλίο το έγραψε ο Θεός ο ίδιος. Αυτό δύναται να μας εξασφαλίσει τα πάντα, διότι μας γεμίζει σοφία Θεού, μας γεννά επιστήμες διά της πίστεως ασύλληπτης τεχνολογίας, όπως την εξουσία της πίστεως Λάζαρε δεύρο έξω. Αυτό το βιβλίο του Θεού μας εξελίσσει, αυτό μας αναγεννά, αυτό μας χαρίζει παντοδυναμία, αυτό μας αφθαρτοποιεί το σώμα, αυτό μας κάνει Θεό, εικόνα του Θεού του αοράτου. Αφού ο Χριστός δεν σύστησε κανένα βιβλίο, ούτε και εγώ συστήνω. Ο Κύριος είπε, όστις τον λόγον τον εμόν τηρήση θάνατον ου μη θεωρήση. Αυτός ο Χριστός είπε ακόμη, ζητείτε πρώτον τα της βασιλείας και ταύτα πάντα θέλουσι σας προστεθή. Πιστεύω ότι όποιος δεν θέλει να εφαρμόσει τον Λόγο του Θεού ασχολείται με βιβλία τα οποία του φορτώνουν γνώση, η οποία χωρίς στοιχεία Θεού τον καθιστούν άνθρωπο εωσφορικό, γεμάτο εγωισμό. Η γνώση φυσιοί, η δε αγάπη οικοδομεί. Αγάπη χρειαζόμαστε. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Μήνυμα από έναν αδελφό: Όταν αναγεννηθούμε και μας διέπει το αγαθό, τότε η ζωή εκπλήσσεται και μας κυνηγά. Όταν μέσα μας βασιλεύει το πονηρό, τότε η ζωή φεύγει και την κυνηγάμε εμείς.

 

ΗΣΑΪΑΣ ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄ ΣΤΙΧΟΙ  1 – 15

 

Σήμερα θα μιλήσουμε πάνω στο α΄ κεφάλαιο του προφήτη Ησαΐα. Πριν ξεκινήσουμε την ανάλυση του πρώτου κεφαλαίου του μεγάλου αυτού προφήτη θα πούμε δύο λόγια για το ποιος ήτο και πως πήρε την αποστολή του από τον Άγιο Θεό.

Ο προφήτης Ησαΐας είναι ο σπουδαιότερος, ο μεγαλύτερος προφήτης όλων των αιώνων. Ο προφήτης Ησαΐας ήτο παντρεμένος και είχε δύο γιους. Η γυναίκα του ενάρετη, σεβόμενη τον Θεό και τους νόμους αυτού και τον άνδρα της τον οποίον υπηρετούσε και στήριζε στο θεάρεστο έργο του. Ο ένας γιος του ονομάζονταν Ιασούβ, που σημαίνει «το υπόλοιπο θα επιστρέψει», δηλαδή έχουμε πολλά από τον Θεό και τα υπόλοιπα θα επιστρέψουν σε εμάς, όσα δεν μας αποκάλυψε ακόμα. Και ο άλλος γιος του ονομάζονταν Μαχέρ που σημαίνει «οξέως προνόμευσον», δηλαδή μη χάνεις χρόνο, τρέξε και φρόντισε να εντάξεις στη ζωή σου τα του Θεού. Το όνομα Ησαΐας είναι εβραϊκό και σημαίνει «ο Θεός προαναγγέλλει, δηλαδή ο Θεός σώζει». Ο Ησαΐας γεννήθηκε στην Ιερουσαλήμ περί το 735 π.χ. Τα συγγράμματά του φανερώνουν άνθρωπο πλήρης Πνεύματος Αγίου, ο λόγος διότι τα λόγια του είναι πλούσια σε ρήματα και σοφία Θεού. Είναι ακόμη αποκαλυπτικά, ελκυστικά και αναντίρρητα, κλασικά, τελευταία είναι ορθά και πολύ σοβαρά, προερχόμενα εκ του Αγίου Θεού με αιώνιο κύρος. Το κάλεσμα στο να υπηρετήσει τον Θεό έγινε το 768 π.χ. ως εξής: Είδε τον Κύριο καθήμενον επί θρόνου υψηλού και επηρμένου, ενώ όλος ο χώρος όπου ήτο πλημμύρισε από το ανέσπερο φως του Χριστού. Συνάμα με την παρουσία του Κυρίου είδε τα εξαπτέρυγα Σεραφείμ, τα οποία ήτο γύρω από το θρόνο του Θεού και προσφωνούσαν και αντιφωνούσαν μεταξύ τους δοξολογώντας τον Θεό και λέγοντας, Άγιος, Άγιος Κύριος Σαβαώθ πλήρης πάσα η γη της δόξης αυτού. Κάτω από αυτό το θείο όραμα ο Ησαΐας φαίνεται να καταλήφθηκε από βαθύτατη συγκίνηση και αναλογιζόμενος την αναξιότητά του φώναξε: Εγώ Κύριε είμαι άνθρωπος ακαθάρτων χειλέων και κατοικώ εν μέσω λαού ακαθάρτων χειλέων. Εγώ Κύριε σήμερα είδα την δόξα σου. Μόλις τελείωσε τα λόγια του που ήτο γεμάτα ταπείνωση, τότε είδε έναν άγγελο έχοντας λαβίδα στο χέρι του. Αυτός ο άγγελος έλαβε ένα αναμμένο κάρβουνο από το θυσιαστήριο που έκαιγε θυμίαμα και εγγίζοντας με αυτό τα χείλη του Ησαΐα του είπε: Ιδού, τούτο ήγγισε τα χείλη σου και η ανομία σου εξηλείφθη και η αμαρτία σου εκαθαρίσθη. Μετά από αυτό ξεκίνησε σε αυτόν η δόξα του Θεού να λειτουργεί μέσα του, η οποία προφητικά εξέρχονταν από τα χείλη του, τα όσα λάμβανε ήτο υπό του Θεού και τα έγραφε σε παπύρους. Έτσι έχουμε εμείς σήμερα το συμβουλευτικό και προφητικό του έργο, το οποίο είναι διαχρονικό και πάντα επίκαιρο. Μάλιστα οι αιώνες το σεβάστηκαν, το φρούρησαν και το μεταλαμπάδευσαν ακέραιο μέχρι σήμερα. Από αυτό το βιβλίο εμείς σήμερα θα αντλήσουμε σοφία, η οποία θα στρέφεται εις ημάς προς νουθεσία και οικοδομή η οποία θα μεταβάλλεται σε δόξα Χριστού. Η οποία δόξα θα επισκιάζει τον εσωτερικό μας και εξωτερικό μας κόσμο, παρέχοντας εις ημάς δόξα αιώνια που θα αντανακλά στην ψυχή και στο σώμα μας.

Εισερχόμεθα στο μάθημα και ξεκινάμε με τον δεύτερο στίχο που έχει ως εξής:

2) Ακούσατε, ουρανοί και ακροάσθητι, γη· διότι ο Κύριος ελάλησεν· Υιούς έθρεψα και ύψωσα αλλ' αυτοί απεστάτησαν απ' εμού.

Εδώ δεν απευθύνεται ο Θεός διά μέσω του προφήτη σε έναν άνθρωπο, σε ένα λαό ή σε ένα έθνος αλλά σε όλη τη γη και σε όλο τον πνευματικό κόσμο όπως άγγελοι και αρχάγγελοι, οι οποίοι ανήκουν στον πνευματικό ουρανό και έπεσαν. Καθώς και σε όλους τους ανθρώπους, σε όλους τους κατοίκους της γης, σε όλα τα έθνη. Έτσι διά μέσω του προφήτη ο Θεός εκφράζει τα φρικτά παράπονά του λέγοντας: Υιούς έθρεψα και ύψωσα αλλά αυτοί απεστάτησαν απ’ εμού. Αποστασία κατά Θεό σημαίνει ότι οι άνθρωποι, τα παιδιά του απεστάτησαν από την αγάπη, από την δικαιοσύνη του Θεού, γενικότερα από τους νόμους του Θεού οι οποίοι παρουσιάζουν το θέλημά του. Η κατάσταση αυτή δυστυχώς είναι διαχρονική και επισκιάζει ουσιαστικά και την δική μας ζωή, την δική μας εποχή. Πραγματικά αν κοιτάξουμε γύρω μας θα δούμε η αμαρτία, η άγνοια του θελήματος του Θεού, τα συμφέροντα, οι εγωισμοί πρωτοστατούν και πρωταγωνιστούν στη ζωή των ανθρώπων. Άρα δικαιολογημένα ο προφήτης μιλά για αποστασία του ανθρώπου έναντι του θελήματος του Θεού.

Πάμε στον τρίτο στίχο, εδώ αναφέρει:

3)Ο βους γνωρίζει τον κτήτορα αυτού και ο όνος την φάτνην του κυρίου αυτού ο Ισραήλ δεν γνωρίζει, ο λαός μου δεν εννοεί.

Είναι πλέον καταφανές σε αυτό το στίχο το πόσο μέγιστη είναι η πτώση του ανθρώπου και στην εποχή του προφήτη αλλά και στην δική μας, ώστε ο προφήτης να συγκρίνει την πτώση του ανθρώπου με του ζώου και πιο συγκεκριμένα με το βόδι. Μάλιστα παρουσιάζει το πνευματικό επίπεδο του ανθρώπου κατώτερο του ζώου και ο λόγος διότι το ζώο γνωρίζει, τιμά, σέβεται αυτόν που του προσφέρει τροφή. Εν αντιθέσει με τον άνθρωπο ο οποίος δεν γνωρίζει, δεν σέβεται, δεν τιμά αυτόν που του έδωσε τα πάντα με μέγιστο όλων τη ζωή η οποία διέπεται από την λογική. Μάλιστα και εμείς λόγω του καλέσματος να υπηρετήσουμε τον Θεό εννοούμε σήμερα τον προφήτη Ησαΐα, διότι ότι συνέβαινε στην εποχή του συμβαίνει και σήμερα. Ο λόγος που συλλαμβάνουμε και εννοούμε τον προφητικό λόγο του είναι διότι κι εμείς κηρύττουμε σήμερα το Ευαγγέλιο της βασιλείας και οι άνθρωποι είναι δυσκολόπιστοι και αδιάφοροι ως προς το θέλημα του Θεού, αν και είναι καταφανές ότι είναι συμφέρον τους να γνωρίσουν τον Θεό.

Πάμε στον τέταρτο στίχο:

4) Ουαί, έθνος αμαρτωλόν, λαέ πεφορτωμένε ανομίαν, σπέρμα κακοποιών υιοί διεφθαρμένοι εγκατέλιπον τον Κύριον, κατεφρόνησαν τον Άγιον του Ισραήλ, εστράφησαν εις τα οπίσω.

Όπως το λέει, διότι μέχρι σήμερα οι άνθρωποι έχουν σκιωδώς τον Θεό στη ζωή τους και τιμούν αυτόν μόνο με τα λόγια ενώ η καρδιά τους, το θέλημα του Θεού πόρρω απέχει απ’ αυτούς. Οι άνθρωποι δυστυχώς ακόμη και σήμερα έχουν λόγους αγάπης όμως όχι ανυπόκριτη αγάπη, ουσιαστική, προερχόμενη εκ της θυσίας, ως προς τον Θεό και ως προς τον πλησίον. Έτσι συνεχίζει ο προφήτης να φανερώνει στον ίδιο στίχο ότι οι άνθρωποι στράφηκαν εις τα οπίσω. Οπίσω σημαίνει ότι εστράφησαν προς την πολυποίκιλη αμαρτία. Έκαναν δυστυχώς όλοι οι άνθρωποι συνθήκη να εκδηλώνουν υπακοή στον διάβολο και όχι στον Θεό. Εμείς έχοντας υπόψην το θέλημα του Θεού, για να μην πέσουμε στην ίδια παγίδα, θα πρέπει να προβούμε στις σχετικές ενέργειες ώστε να εννοήσουμε ποιο είναι το πονηρό και πως ενεργεί, για να μπορέσουμε έτσι να το ξεχωρίσουμε και στο τέλος με τον σχετικό αγώνα να το αποβάλλουμε άπαξ διά παντός από τη ζωή μας. Ο τρόπος είναι ο Λόγος του Θεού «Καινή Διαθήκη», τον οποίο Λόγο του Θεού θα πρέπει να έχουμε συνέχεια ανά χείρας ώστε να εντρυφούμε καθημερινά τα δρώμενα του Ευαγγελίου, πράγμα το οποίο θα μας δώσει την μέθοδο να απορρίψουμε από τη ζωή μας την αμαρτία. Η οποία αμαρτία μας οδηγεί με ταχύτατους ρυθμούς στη φθορά και στο θάνατο ψυχής και σώματος. Όσοι εννοούν και έχουν καλή προαίρεση η οποία τους οδηγεί στο να έχουν προορισμό σωτηρίας, θα γίνουν με την πάροδο του χρόνου σκεύη εκλογής. Έτσι ο Θεός υποχρεούται να δημιουργήσει στους ανθρώπους αυτούς συνθήκες αναγέννησης. Αυτές είναι: Πρώτον, οι έχοντες προορισμό σωτηρίας να δημιουργήσουν πνευματική οικογένεια διά της ομολογίας και του άψογου πνευματικού παραδείγματός τους, ώστε μέσα σε αυτή να λαμβάνουν την τροφή του Θεού. Αν αυτό δεν μπορούν να το πετύχουν, να εντάξουν τον εαυτό τους οικειοθελώς στην πνευματική οικογένεια την οποία δημιούργησε ο Θεός και την έχουμε ονομάσει Φωνή Θεού, ώστε να ακούν αυτή οι έχοντες προορισμό σωτηρίας και να μεταλλάσσονται πνευματικά δι’ αυτής. Κατόπιν η αναγέννηση, η μετάνοια, ο αγιασμός είναι θέμα χρόνου να επιτευχθεί. Το σχολείο αυτό του Θεού έχει σκοπό να δημιουργήσει υπηρέτες, οι οποίοι θα υπηρετούν Θεό και άνθρωπο. Όταν επιτευχθεί αυτό κερδίσαμε την σωτηρία, τον Θεό, τα πάντα στον ουρανό και στη γη. Ο Κύριος τόνισε ότι το μεγαλύτερο διακόνημα είναι, ου γαρ ήλθεν διακονηθήναι αλλά διακονήσαι και δούναι την ζωήν αυτού λύτρον αντί πολλών. Έτσι ευαρέστησε τον Πατέρα του ώστε αυτός να του χαρίσει όνομα, το υπέρ παν όνομα ώστε στο όνομα αυτό του Χριστού οι πάντες να κλίνουν γόνυ.

Όταν τώρα ένας άνθρωπος έχει προορισμό απωλείας, αναπτύσσει χαρακτηριστικά τα οποία φανερώνουν τον προορισμό του, ο οποίος είναι η απώλεια, μη γένοιτο σε κανέναν άνθρωπο. Αυτά τα χαρακτηριστικά είναι: Πρώτον, δεν έχει χρόνο ώστε να δοξάζει τον Θεό και να εργάζεται με χαρά τα δρώμενα του Λόγου του Θεού χωρίς πρόσκομμα. Μάλιστα να εργάζεται κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και αν υφίστανται εκείνη την χρονική περίοδο στη ζωή του θετικές ή αρνητικές. Δεύτερον, δεν φρουρεί τον εαυτό του έτσι ώστε να ξοδεύει την ενέργειά του στο να εντρυφεί πάνω στον Λόγο του Θεού και δυστυχώς μπλέκει συνέχεια σε κοσμικές υποχρεώσεις και όχι πνευματικές. Τρίτον, στηρίζει ο άνθρωπος που δεν έχει προορισμό σωτηρίας τη ζωή του στην ύλη και συγκεκριμένα στα χρήματα. Έτσι αδιαφορεί για τον πλουτισμό του πνεύματος και τις άπειρες δυνατότητές του. Τέταρτον, αγνοεί την ταπείνωση με φυσική συνέπεια να γίνεται εωσφορικός. Πέμπτον, εργάζεται για την προσωπική του βασιλεία και όχι για την γενική, ομοιάζων του άφρονα. Έκτον, αδιαφορεί στην συμβουλή του Κυρίου η οποία έχει ως εξής: ζητείτε πρώτον την βασιλεία του Θεού και ταύτα πάντα προστεθήσονται. Έβδομον, στηρίζει τη ζωή του στα φάρμακα και όχι στα θαύματα, με μεγαλύτερο όλων την αναγέννηση. Την οποίαν επιστήμη (φάρμακα) ο άνθρωπος του Θεού θα την χρησιμοποιήσει για έναν λόγο. Αυτός είναι να κερδίσει χρόνο, ζωή ώστε να αποτρέψει δυσάρεστα γεγονότα. Συνάμα όμως θα αυξάνει πνευματικά, αυτό θα τον γεμίσει υγεία στο πνεύμα και μετέπειτα στο σώμα. Έτσι τα φάρμακα δεν θα του χαρίζουν πλέον ζωή, διότι ο Θεός θα έχει αναλάβει την νέα οικοδομή η οποία θα είναι αχειροποίητη. Ο λόγος που θα είναι αχειροποίητη είναι διότι δεν θα συντηρούν πλέον το σώμα υμών τα χέρια ή τα φάρμακα ή τα φαγητά αλλά το Πνεύμα το Άγιο. Ο Κύριος τόνισε ότι θα καταργήσει την κοιλία και τα βρώματα καθώς ποταμοί ύδατος ζώντος θέλουσι ρεύσει εκ της κοιλίας, ώστε οι μηχανισμοί της ζωής να κινούνται διά Πνεύματος Αγίου. Μέχρι τότε θα συμμετέχουμε και θα συνεργαζόμαστε με την επιστήμη του κόσμου, γρηγορούντες όμως στην αναγέννηση. Όσοι τώρα στηρίζουν τη ζωή τους μόνο στα χρήματα και στα φάρμακα αδιαφορώντας για την αναγέννησή τους, τότε κινδυνεύουν και ο λόγος διότι πρώτον απεδείχθη ότι η ζωή δεν συνίσταται εκ των υπαρχόντων και δεύτερον δεν συνίσταται η ζωή μόνο από τα φάρμακα αλλά από τον Θεό. Αυτά είναι τα επτά βασικά στοιχεία τα οποία φανερώνουν ότι δεν έχουμε προορισμό σωτηρίας. Υπάρχουν και άλλα πολλά όπως μικρές αλώπεκες κ.λ.π. όλα μαζί θα πρέπει να χρίζουν την προσοχή μας.

Πάμε στον πέμπτο στίχο:

5) Διά τι παιδευόμενοι θέλετε επιπροσθέτει στασιασμόν; Όλη η κεφαλή είναι άρρωστος και όλη η καρδία κεχαυνωμένη·

Εδώ ανήκει το μυστήριο της μέγιστης αποστασίας και του μέγιστου εωσφορικού εγωισμού. Ενώ αντιλαμβανόμεθα ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά στη ζωή μας ώστε αυτό να παίξει θετικό ρόλο ως προς την ένωσή μας στο Θεό, να μας προβληματίσει και να εντείνουμε την προσπάθειά μας ώστε να επιστρέψουμε στις αρχές του Θεού, εμείς συνεχίζουμε την αρνητική μας πορεία η οποία προέρχεται από την αμαρτία προσθέτοντας καθημερινά πολύ πιο περισσότερη. Η πρόσθεση της αμαρτίας γίνεται διότι μέσα από την άγνοια που μας διέπει αυξάνει ο εγωισμός και στρουθοκαμηλίζουμε στα υπαρκτά προβλήματα που ήδη επισκιάζουν τη ζωή μας, αδιαφορώντας για το κάλεσμα του Θεού όπως ο άσωτος υιός. Γνωρίζουμε όλοι ότι ο Θεός υπερηφάνοις αντιτάσσεται ταπεινοίς δίδει χάρη. Υπερήφανος είναι αυτός που σηκώνει την μύτη ψηλά και κάνει τον μεγάλο και τον τρανό χωρίς να έχει τίποτα. Αυτός ο υπερήφανος ομοιάζει με τον πετεινό ο οποίος λαλεί, έτσι άθελά του γίνεται εύκολος στόχος με φυσική συνέπεια να τον βρίσκει η αλεπού και να τον καταβολάει, να τον τρώει, να τον σκοτώνει. Εν αντιθέσει με τον Κύριο ή τους αγίους του οι οποίοι καταλάβαιναν τον εωσφορικό εγωισμό και επιδίωκαν την ταπείνωση, μηχανευόμενοι ακόμη και τεχνάσματα που έφερναν την ουσιαστική ταπείνωση στη ζωή τους. Την οποίαν ταπείνωση την παρουσίαζαν ως εξής: Ο Κύριος ενώ ήξερε την αποστολή του και το ποιος ήτο δεν το έλεγε ούτε στους μαθητές του, άφηνε τον Πατέρα του να μαρτυρήσει για αυτόν. Και αυτό αποδεικνύεται διότι μία φορά τους ρώτησε ποιος λέτε ότι είμαι και αυτοί δεν ήξεραν διότι ο ένας έλεγε ο Ηλίας και ο άλλος ο Ιωάννης τον οποίον ο Ηρώδης αποκεφάλισε. Μόνο ο Πέτρος του είπε, συ είσαι ο Υιός του Θεού του ζώντος και αυτός αμέσως τους διέταξε να μην πουν σε κανέναν ποιος ήταν. Μάλιστα και την ώρα που ρωτήθηκε από τον Πιλάτο για το ποιος είναι, αυτός απάντησε λακωνικά, συ είπας. Ένας Άγιος Ρώσος ταπεινός, για να κρατιέται ταπεινός, τι έκανε………………………..

Πάμε στον έκτο στίχο, αυτός αναφέρει:

6) Από ίχνους ποδός μέχρι κεφαλής δεν υπάρχει εν αυτώ ακεραιότης αλλά τραύματα και μελανίσματα και έλκη σεσηπότα δεν εξεπιέσθησαν ουδέ εδέθησαν ουδέ εμαλακώθησαν δι' αλοιφής.

Εδώ ο προφήτης αναφέρει την κατάσταση των ανθρώπων, των πιστών ανθρώπων της εποχής του αλλά και της σημερινής, διότι η ίδια κατάσταση συνεχίζεται. Και ο λόγος που υφίσταται αυτή η κατάσταση είναι διότι η ίδια αποστασία υπάρχει και σήμερα. Ο λόγος της ύπαρξής της σε εμάς είναι η ύλη, την οποία θεωρούμε πρωταρχική πηγή στη ζωή μας, θέτοντας έτσι τον Λόγο του Θεού σε δευτερεύουσα θέση. Η αιτία που πέφτουμε σε αυτή την παγίδα είναι διότι η ύλη από παιδικής ηλικίας είναι πρωταρχικό στοιχείο στη ζωή μας. Έτσι δενόμαστε με αυτήν και είναι φυσικό λοιπόν να μην εννοούμε την αξία του πνεύματος, την οποία όλοι συλλαμβάνουμε αφού όμως περάσουνε πολλά χρόνια. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι ποτέ δεν είναι αργά. Το ότι ο άνθρωπος πάσχει και προσπαθεί συνέχεια να θεραπευτεί αποδεικνύεται ότι τα νοσοκομεία ποικίλουν ασθενειών σε σημείο που οι γιατροί να μην προλαβαίνουν. Αλλά και τα σπίτια μας γέμισαν ιατρικά σκευάσματα, έγιναν κατ’ οίκον θεραπευτήρια και ο λόγος είναι διότι ο Θεός απουσιάζει από τη ζωή μας. Ο προφήτης το παρουσιάζει καθαρά στο στίχο αυτό και ο τρόπος ζωής των ανθρώπων τον δικαιώνει. Ο προφήτης συμβουλεύει ότι δεν υπάρχει φάρμακο που να θεραπεύει ολοσχερώς το σώμα ημών και ο λόγος διότι το σώμα που είναι ναός του Αγίου Θεού τρέφεται, κινείται, υγιαίνει από το πνεύμα του Θεού. Αυτό λοιπόν το πνεύμα χρειάζεται θεραπεία και όχι το σώμα. Όταν θεραπευτεί το πνεύμα αμέσως και το σώμα υγιαίνει και γίνεται σώμα Χριστού. Ο τρόπος τώρα να θεραπευτεί το σώμα είναι ο Λόγος του Θεού, τον οποίον θα πρέπει να εντάξουμε στη ζωή μας. Δεν απορρίπτουμε την επιστήμη αλλά θα πρέπει μαζί με αυτή καθημερινά να αυξάνουμε κατά Θεό.

Πάμε τώρα στον έβδομο στίχο:

7) Η γη σας είναι έρημος, αι πόλεις σας πυρίκαυστοι την γην σας ξένοι κατατρώγουσιν έμπροσθέν σας· και είναι έρημος, ως πεπορθημένη υπό αλλοφύλων.

Δεν εννοεί έρημο τον πλανήτη από ζώα ή ανθρώπους αλλά εννοεί τον άνθρωπο, ο οποίος αν και έχει πολλά ερεθίσματα πνευματικά ή υλικά ειδικότερα σήμερα τα οποία μπορούν να παρέχουν εις αυτόν χαρά, ο άνθρωπος παραμένει έρημος, μόνος. Πιο συγκεκριμένα η σχέση μεταξύ μας και μετά του Θεού είναι έρημος, ανύπαρκτη και ο λόγος διότι τα συμφέροντα, η αμαρτία και οι προσωπικές φιλοδοξίες κατέκλυσαν τη ζωή μας. Μάλιστα οι σχέσεις μεταξύ Θεού και ανθρώπου και ανθρώπου με άνθρωπο έγιναν πυρίκαυστες, έτσι τις ονομάζει ο προφήτης και ο λόγος διότι καταλήγουν σε πόλεμο ο οποίος διεξάγεται παγκόσμια. Υφίσταται σήμερα ένας ακήρυχτος πόλεμος με εκατομμύρια θύματα τα οποία εκδηλώνουν θυμό, στενοχώρια, εγωισμό, πονηρίες κ.λ.π. Ο τρόπος που συντελείται ο πόλεμος αυτός και υφίσταται στη ζωή μας είναι τετραφασικός. Πρώτον διά της σκέψης, δεύτερον διά των λόγων, τρίτον διά των έργων και τέταρτον διά των όπλων.

Αφού λοιπόν δεν είμεθα ενωμένοι με τον Θεό σιγά – σιγά οι αλλόφυλοι, οι αλλόθρησκοι διά των μειονοτήτων θα μας καταδυναστεύσουν. Πολλοί Άγιοι με κορυφή όλων τους αποστόλους του Κυρίου κατάφεραν να αποτρέψουν τον πόλεμο αυτό από τη ζωή τους, έτσι χρησιμοποιήθηκαν άνωθεν και επικράτησαν στα έθνη και στους αλλόφυλους. Μόνο ο αποστ. Παύλος έχοντας μέσα του τον Θεό κέρδισε με την αγάπη δώδεκα ειδωλολατρικά έθνη. Φανταστείτε τι κάνει το παράδειγμα όταν είναι ο Θεός μέσα μας. Όταν όμως ο Θεός λείπει από τη ζωή εκείνων που τον επικαλούνται μόνο μέσα από τα λόγια τότε οι αλλόφυλοι, οι αλλόθρησκοι επικρατούν σε αυτούς. Το ίδιο συνέβαινε και στην περίπτωση των Ισραηλιτών που αναφέρει εδώ ο προφήτης. Δεν κατηγορώ το ότι έρχονται αλλόθρησκοι και δημιουργούν μειονότητες αλλά όταν δεν έχουμε χριστιανικό παράδειγμα δεν μπορούμε να τους κερδίσουμε έτσι ώστε να μεγαλώνει ο λαός του Θεού. Έτσι αυτοί σε συνεργασία με τα έθνη τους διεξάγουν πόλεμο πυρίκαυστο μέσα στον λαό του Θεού και ο λόγος διότι έχουν το έθνος τους που τους υπερασπίζει. Η πνευματική χαλαρότητα, η πνευματική οκνηρία φέρνει την έρημο στη ζωή μας, με φυσική συνέπεια αντί ο λαός του Θεού να κερδίζει τους αλλόθρησκους, οι αλλόθρησκοι να κερδίζουν και να επικρατούν έναντι του λαού του Θεού.

Την Τετάρτη πήγα στην Αθήνα…………………………

Αυτό εννοεί η προφητεία, ότι όταν φεύγουμε από τα ουσιαστικά στοιχεία του Λόγου του Θεού τότε εισβάλλουν τα έθνη. Έτσι δημιουργείται ο πόλεμος και γίνεται πυρίκαυστος και τετραφασικός, διότι προέρχεται εκ των έσω αλλά και από εξωτερικούς παράγοντες μετατρέποντας τις χριστιανικές κοινωνίες σε ειδωλολατρικές, μη γένοιτο!

Πάμε τώρα στον όγδοο στίχο, εδώ αναφέρει:

8) Και η θυγάτηρ Σιών εγκαταλελειμμένη ως καλύβη εν αμπελώνι, ως οπωροφυλάκιον εν κήπω αγγουρίων ως πόλις πολιορκουμένη.

Ομοιάζουμε ως πόλη αναφέρει ο προφήτης πολιορκημένη και ως περιβόλι που το έχουν καταστρέψει. Αυτό εκδηλώνεται πνευματικά με δύο τρόπους: Σε προσωπικό επίπεδο ο άνθρωπος διέπεται από πολιορκίες των αδυναμιών και των παθών, τα οποία γκρεμίζουν τα πρότυπα όπως Χριστός, απόστολοι, αγάπη, ζωή. Ο δεύτερος τρόπος πολιορκίας είναι ότι τα έθνη αποκτούν εξουσία την οποίαν εμείς την δίνουμε εις αυτά, διότι ο Θεός απουσιάζει από τη ζωή μας. Έτσι η αγάπη μηδενίζεται και αυξάνει η αμαρτία, η οποία μας οδηγεί στο να γίνουμε σιγά – σιγά ειδωλολάτρες, εθνικοί έχοντας αγάπη μόνο στην ύλη, την οποίαν για να φρουρήσουμε διεξάγουμε πολέμους με τα έθνη τα οποία συνέχεια μας πολιορκούν και ο λόγος διότι και αυτά διεκδικούν το υλικό στοιχείο στο οποίο έχουν στηρίξει τη ζωή τους. Για να σταματήσει η πολιορκία, η άλωση χρειάζεται οι Έλληνες να σηκώσουν το πνευματικό τους ανάστημα ώστε να επικρατήσουν των εθνών με την αγάπη, με την ταπείνωση, με την αναγέννηση, με την άφθαρτη αθάνατη ζωή όπως έπραξαν τα πρότυπα Κύριος, απόστολοι, άγιοι. Μετάνοια λοιπόν και προσκόλληση στην ζώσα φωνή του ζώντος Θεού, στην Φωνή Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Πάμε τώρα στον ένατο στίχο ο οποίος αναφέρει:

9) Αν ο Κύριος των δυνάμεων δεν ήθελεν αφήσει εις ημάς μικρόν υπόλοιπον, ως τα Σόδομα ηθέλομεν γείνει, με τα Γόμορρα ηθέλομεν εξομοιωθή.

Το μικρόν υπόλοιπον είναι το αγαθό, οι άνθρωποι που έχουν καλή προαίρεση και θέλουν να εντάξουν στη ζωή τους τον Χριστό. Αυτοί είναι έτοιμοι όταν βρεθούν τα κατάλληλα ερεθίσματα να αναπτύξουν αυτό το μικρό υπόλοιπο Θεού που έχουν μέσα τους, ώστε να ομοιωθούν οι άνθρωποι αυτοί με τον Κύριο, όπου ο Λόγος του Θεού θα λαμβάνει χώρα στη ζωή τους με εξουσίες στον υλικό και πνευματικό τομέα. Αλλά και εξουσία στα έθνη θα έχει αυτό το μικρό υπόλοιπο διότι το πνευματικό του ανάστημα αναπτύσσεται κατά Θεό και θα είναι άγκιστρο η παρουσία του και λιμάνι πολλών άλλων μικρών υπόλοιπων αγαθών. Όλοι εμείς θα αποτελέσουμε τον λαό του Θεού ο οποίος θα διέπεται από την Φωνή Θεού, η οποία ως φως ανέσπερο και πόλη πάνω όρους θα προσανατολίζει και θα κατευθύνει τους ανθρώπους στο να κτίσουν μέσα τους και γύρω τους το νοητό και υπαρκτό παράδεισο, τον κήπο της Εδέμ.

Πάμε στον στίχο δέκα, εδώ αναφέρει τα εξής:

10) Ακούσατε τον λόγον του Κυρίου, άρχοντες Σοδόμων ακροάσθητι τον νόμον του Θεού ημών, λαέ Γομόρρων.

Ο Θεός διά μέσω του προφήτη κατευθύνει και συνεχίζει εδώ να κατευθύνει τον λαό του Θεού. Ξέρουμε ότι όποιος ακούει προφήτη μισθό προφήτου θέλει λάβει και ο λόγος διότι η σοφία του Θεού θα ενεργεί πολυποίκιλα στη ζωή του προφήτη και του λαού που ακούει αυτόν, ώστε οι πάντες να γίνουν διδακτοί Θεού. Ο τελευταίος προφήτης ήτο ο Ιωάννης ο βαπτιστής. Ο Κύριος με την παρουσία του έβαλε τέλος στα πάντα, έτσι σήμερα αυτό που ενεργεί σε εμάς είναι ο ίδιος ο Θεός διά του Παρακλήτου. Ο Κύριος τόνισε: Συμφέρει ίνα ημίν εγώ απέλθω, εάν εγώ δεν απέλθω ο Παράκλητος ουκ ελεύσεται. Ελθών εκείνος θέλει ελέγξει τον κόσμο περί αμαρτίας, περί δικαιοσύνης και περί κρίσεως. Δεν θέλει λαλήσει αφ’ εαυτού αλλά όσα αν ακούσει θέλει λαλήσει και αναγγείλει τα μέλλοντα.

Σήμερα ο τριαδικός Θεός ενεργεί ώστε το θέλημά του να λάβει χώρα εις ημάς. Γένοιτο αμήν.

Ο ενδέκατος στίχος αναφέρει:

11) Τίνα χρείαν έχω του πλήθους των θυσιών σας; λέγει Κύριος· κεχορτασμένος είμαι από ολοκαυτωμάτων κριών και από πάχους των σιτευτών και δεν ευαρεστούμαι εις αίμα ταύρων ή αρνίων ή τράγων.

Σήμερα η θυσία γίνεται με το να θέσουμε τα σώματά μας θυσία ζώσα ευάρεστη στον Θεό. Μάλιστα να χρησιμοποιήσουμε όλες μας τις δυνάμεις υλικές ή πνευματικές για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Πολλοί καταφεύγουν στο να κάνουν θυσίες (τάματα) νομίζοντας ότι ο Θεός έχει χρεία αυτών. Εδώ το ξεκαθαρίζει ο προφήτης: κεχορτασμένος είμαι από ολοκαυτωμάτων κριών και από πάχους των σιτευτών και δεν ευαρεστούμαι εις αίμα ταύρων ή αρνίων ή τράγων.

Ο δωδέκατος στίχος αναφέρει τα εξής:

12) Όταν έρχησθε να εμφανισθήτε ενώπιόν μου, τις εζήτησεν εκ των χειρών σας τούτο, να πατήτε τας αυλάς μου;

Δεν θέλω μας τονίζει εδώ ο Θεός όταν έρχεστε κοντά μου με δώρα και πρόθεση να με εξαγοράσετε, ούτε την αυλή μου δεν θέλω να πατήσετε. Έτσι διά του προφήτου ο Θεός αντιτάσσεται στην θυσία αυτή των δωρεών εις αυτόν. Εξάλλου όλα δικά του είναι. Δέχεται μόνο την θυσία η οποία γίνεται για την δόξα του Θεού, την αναγέννηση και τη σωτηρία του συνανθρώπου μας. Σε αυτή την θυσία ευαρεστείται ο Θεός.

Πάμε τώρα στους στίχους 13 – 15 οι οποίοι αναφέρουν:

13) Μη φέρετε πλέον, ματαίας προσφοράς το θυμίαμα είναι βδέλυγμα εις εμέ τας νεομηνίας και τα σάββατα, την συγκάλεσιν των συνάξεων, δεν δύναμαι να υποφέρω, ανομίαν και πανηγυρικήν σύναξιν.

14) Τας νεομηνίας σας και τας διατεταγμένας εορτάς σας μισεί η ψυχή μου είναι φορτίον εις εμέ εβαρύνθην να υποφέρω.

15) Και όταν εκτείνητε τας χείρας σας, θέλω κρύπτει τους οφθαλμούς μου από σας ναι, όταν πληθύνητε δεήσεις, δεν θέλω εισακούει αι χείρές σας είναι πλήρεις αιμάτων.

Πολλοί χριστιανικοί λαοί απέκτησαν με την πάροδο του χρόνου πολλά εντάλματα ανθρώπων και όχι εντάλματα του Θεού, όπως 1ον) μάταιες προσφορές (τάματα), 2ον) το θυμίαμα το οποίο αναφέρεται ως βδέλυγμα όταν δεν υπάρχει η αγάπη, 3ον) τας νεομηνίας (γιορτές), 4ον) τα Σάββατα, 5ον) συγκεντρώσεις όπου αναγγέλλονται λόγοι Θεού και δεν υπάρχουν έργα αγάπης, 6ον) τα πανηγύρια, τα οποία πρέπει γίνονται ώστε να μιμούνται οι άνθρωποι τα παραδείγματα των αγίων ενώ στην πραγματικότητα είναι εκδηλώσεις εμπορίων, διότι όλοι τρέχουν εις αυτά να διασκεδάσουν, να πουλήσουν ή να αγοράσουν και 7ον) οι γιορτές, οι οποίες γίνονται με σκοπό πάλι στο να αναπτυχθεί το εμπόριο. Όλα αυτά είναι θετικά να λαμβάνουν χώρα στη ζωή μας αφού πρώτα εξασφαλίσουμε τον Θεό. Γένοιτο αμήν.

 

 

                                                                                        

                                                                                ΓΕΝΕΣΙΣ   ΚΕΦΑΛΑΙΟ   Γ

 

Στίχος 1

 

«Ο δε όφις ήτο το φρονιμώτερον πάντων των ζώων του αγρού, τα οποία έκαμε Κύριος ο Θεός· και είπεν ο όφις προς την γυναίκα, Τω όντι είπεν ο Θεός, Μη φάγητε από παντός δένδρου του παραδείσου;».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο όφις ήτο το φρονιμότερο ζώο, άρα το εξυπνότερο ζώο. Επομένως αφού ήτο το εξυπνότερο ζώο θα ήτο φίλος του ανθρώπου όπως ο σκύλος σήμερα σε εμάς με την διαφορά ότι ομιλούσε κιόλας, πράγμα που τον καθιστά πιο οικείο, πιο φίλο του ανθρώπου.

 

Μη φάγητε από παντός δένδρου του παραδείσου.

Η εντολή αυτή δόθηκε από τον Θεό ώστε να την παραβούν οι πρωτόπλαστοι και ο λόγος για να μπουν στην διαπαιδαγώγηση, η οποία φέρνει την αναγέννηση η οποία συνεπάγεται με το να γίνει ο άνθρωπος εικόνα του Θεού του αοράτου.

Του παραδείσου που αναφέρει ο στίχος σημαίνει: Διά τους αμαρτωλούς ανθρώπους ο παράδεισος είναι ολόκληρος ο πλανήτης, καθώς τα πάθη, καθώς τα τεχνητά και λοιπά κατασκευάσματα του ανθρώπου όπως οικία, επιχείρηση κ.λ.π.

Ο παράδεισος τώρα για τους μη αναγεννημένους χριστιανούς μεταφέρεται στον ουρανό, αφού τονίζουν ότι πρέπει να πεθάνουν για να πάνε σε αυτόν τον παράδεισο, η δε κόλαση γι’ αυτούς είναι στα έγκατα της γης. Παράδεισος για τους μελετώντας χριστιανούς είναι εντός του ανθρώπου. Ο Κύριος τόνισε διά του λόγου του και το απέδειξε διά της ζωής του ότι ο παράδεισος, η βασιλεία του Θεού εντός ημών εστί και οι βιαστές (υπάκουοι) αρπάζουν αυτήν. Ο τρόπος να χτιστεί ο νοητός παράδεισος μέσα μας είναι το Ευαγγέλιο του Χριστού, το οποίο θα πρέπει να βρίσκεται αδιάλειπτα εις χείρας ημών.

 

Στίχοι 2 – 3

 

«Και είπεν η γυνή προς τον όφιν, Από του καρπού των δένδρων του παραδείσου δυνάμεθα να φάγωμεν· από δε του καρπού του δένδρου, το οποίον είναι εν μέσω του παραδείσου, είπεν ο Θεός, Μη φάγητε απ' αυτού, μηδέ εγγίσητε αυτόν, διά να μη αποθάνητε».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο διάλογος που ανέπτυξε η Εύα κρυφά από τον Αδάμ, τον οποίον δεν τον συζήτησε ώστε να πάρει την συμβουλή του για τον αν θα έπρεπε να γευτεί τον καρπό, την έριξε σε πτώση. Ο λόγος που συζήτησε μαζί με τον διάβολο η Εύα και ο λόγος που προέβη στην ενέργεια αυτή ήτο καθαρά το μικρόβιο της εξουσίας. Η οποία Εύα εσκέφθη ότι αν φάει θα γίνει Θεός, άρα δεν θα είναι ανώτερος ο Θεός από αυτή και τον Αδάμ θα τον είχε υποχείριό της. Όταν όμως είδε ότι η πράξη αυτή την ταπείνωσε τότε εσκέφθη να ρίξει και τον Αδάμ ώστε να μην είναι μόνη στην πτώση και ο Αδάμ βρεθεί ανώτερος αυτής. Σήμερα ο διάβολος δεν μιλάει στους αναγεννημένους ανθρώπους, δεν μπορεί να μπει σ’ αυτούς διότι μέσα τους βασιλεύει ο Χριστός, αλλά βρίσκει όσους δεν είναι αναγεννημένοι, όσους διέπονται από άγνοια και τους ξεγελά. Έτσι κάνει τα έργα του διά μέσω των ανθρώπων αυτών και αυτό του δίνει χαρά ενώπιον του Θεού, διότι ξεγελά τον άνθρωπο και ο λόγος διότι ο διάβολος ως εωσφόρος, τέταρτος στην ιεραρχία του Θεού έχασε την θέση του από τον άνθρωπο, τον οποίον ο Θεός έκτισε κατ’ εικόνα και ομοίωση και στεφάνωσε με δόξα και τιμή.

 

Στίχοι 4 – 5

 

«Και είπεν ο όφις προς την γυναίκα, Δεν θέλετε βεβαίως αποθάνει αλλ' εξεύρει ο Θεός, ότι καθ' ην ημέραν φάγητε απ' αυτού, θέλουσιν ανοιχθή οι οφθαλμοί σας και θέλετε είσθαι ως θεοί, γνωρίζοντες το καλόν και το κακόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο διάβολος καμιά φορά για να σε ρίξει σε πτώση λέει την αλήθεια.

Ο Θεός έχει πολλούς τρόπους να αναγεννήσει τον άνθρωπο. Η παράβαση ήτο ότι πήγαν να πάρουν, να μάθουν κάτι πριν την ώρα, πριν το πει ή το ευλογήσει ο Θεός. Άρα, όταν ο Θεός υπόσχεται σε εμάς πράγματα δεν θα τα επιδιώκουμε από μόνοι μας, διότι τότε θα χάσουμε χρόνο και την αποστολή μας. Να πάρουμε ότι μας ανήκει την ώρα που ο Θεός θέλει και όταν αυτός το ευλογήσει. Άλλωστε οι πρωτόπλαστοι είχαν και τη ζωή, είχαν και τον Θεό όμως όταν έχεις κάτι δεν το εκτιμάς και έτσι χρειάζεται για να το εκτιμήσεις να το χάσεις. Αυτό συνέβη στην περίπτωσή τους. Μα θα μου πει κάποιος, αν δεν γινόταν η πτώση θα εννοούσε ο άνθρωπος; Πιστεύω ότι ο Θεός έχει πολλούς τρόπους να σώσει τον άνθρωπο. Χρειάζεται υπομονή και όχι εγωκεντρικές επιδιώξεις.

 

Στίχοι 6 – 7

 

«Και είδεν η γυνή, ότι το δένδρον ήτο καλόν εις βρώσιν και ότι ήτο αρεστόν εις τους οφθαλμούς και επιθυμητόν το δένδρον ως δίδον γνώσιν· και λαβούσα εκ του καρπού αυτού, έφαγε· και έδωκε και εις τον άνδρα αυτής μεθ' εαυτής και αυτός έφαγε.

Και ηνοίχθησαν οι οφθαλμοί αμφοτέρων και εγνώρισαν ότι ήσαν γυμνοί· και ράψαντες φύλλα συκής, έκαμον εις εαυτούς περιζώματα».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το δένδρο εδώ είναι παραβολικό και η παράβαση εικονική, ώστε να οδηγηθούν οι πρωτόπλαστοι στην ανυπακοή της εντολής η οποία θα φέρει την αναγέννηση και την θεοποίηση στον άνθρωπο. Εξάλλου στην φύση δεν υπάρχει δένδρο το οποίο όταν γευθείς τους καρπούς του θα ξεκινήσει να σε διώκει ο Θεός. Όμως αυτό δεν αποκλείει ότι το δένδρο της ζωής υπάρχει, το οποίο στην Καινή Διαθήκη αναφέρεται και ως επενδύτης. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι υπάρχει ο πνευματικός και ο φυσικός επενδύτης. Υπάρχει λοιπόν ένα δένδρο στη φύση το οποίο παρέχει ζωή, εκ του οποίου τρώγοντας τους καρπούς του ο άνθρωπος εισέρχονται εις αυτόν όλα τα συστατικά, τα στοιχεία της ζωής. Τα οποία στοιχεία όταν εισέλθουν στον άνθρωπο του παρέχουν ζωή. Τα στοιχεία αυτά, οι καρποί αυτοί του δένδρου αντλούν ενέργεια από το χώμα. Εξάλλου και ο άνθρωπος είναι χώμα και ότι τρώει είναι χώμα, έτσι με την τροφή ο άνθρωπος έχει ζωή. Σήμερα όμως παρόλο που ο άνθρωπος τρώει αυτό που παράγει η γη φθείρεται για δύο λόγους: α) πνευματικά υποσιτίζεται διότι λειτουργούν μέσα του ο θυμός, η στενοχώρια κ.λ.π. και β) υλικά υποσιτίζεται διότι αυτά που τρώει έχουν μέρος στοιχείων, ιχνοστοιχείων ή μετάλλων απαραίτητα στο να ζωοποιούν τον κυτταρικό ιστό. Το δένδρο όμως αυτό, ο επενδύτης, θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι καρποί του και τα φύλλα του έχουν όλα τα στοιχεία που χρειάζεται ένας άνθρωπος, ώστε τα κύτταρά του να πολλαπλασιάζονται φυσιολογικά χωρίς ουδεμία κούραση ή απώλεια νέων κυττάρων που συντηρούν την σφριγηλότητα και την νεανικότητα του ανθρώπου αυτού. Όμως εδώ στην περίπτωση των πρωτοπλάστων ο ένας επενδύτης, ο υλικός, το δένδρο, υπήρχε και υπάρχει, απλώς εδώ στην δική τους περίπτωση κόπηκε διά της παραβάσεως ο πνευματικός επενδύτης το οποίον εξασφαλίζει ο Θεός. Άρα πρέπει να υπάρχουν στη ζωή μας και οι δύο επενδύτες, διαφορετικά η ζωή είναι χωρίς αποστολή Θεού. Εμείς ξεκινήσαμε σήμερα να γευόμεθα τον πνευματικό επενδύτη και αν χρειαστεί θα προσεγγίσουμε και τον υλικό, αφού έχουμε την άδεια από τον Θεό, όταν μας δοθεί αν χρειαστεί να τον πάρουμε. Έτσι δεν θα προβούμε στην ενέργεια να θελήσουμε να αρπάξουμε τη ζωή πριν ο Θεός μας δώσει την άδεια, ώστε να μην πάθουμε ότι και η Εύα.

Οι πρωτόπλαστοι εδώ στον στίχο αυτό έκαναν κάτι που πριν δεν το είχαν κάνει. Αυτό όμως δεν το άντεξε η συνείδησή τους, διότι το έλεος δεν ήτο γνωστό εις αυτούς. Με αποτέλεσμα μετά την ενέργεια αυτή οι πρωτόπλαστοι να νομίζουν ότι έβλαψαν τον Θεό και ότι θα χάσουν τη ζωή, θα διωχθούν από τον Θεό το οποίο συνέβη.

Εγώ κάποτε είχα αυστηρή συνείδηση και τηρούσα στην ακρίβεια τους τύπους του ορθοδόξου δόγματος. Έτσι μία Τετάρτη έφαγα ένα γλυκό κοκ, αυτό θεώρησα ότι ήταν μεγάλη αμαρτία και κόντεψα να πεθάνω. Φανταστείτε αν έχουμε άγνοια τι μηχανισμοί φθοράς λειτουργούν μέσα μας. Το ουσιαστικότερο δένδρο για μένα που παράγει ζωή είναι η ένωση Θεού και ανθρώπου. Αυτό το δένδρο κάνει καρπούς συνέχεια οι οποίοι σήμερα εκδηλώνονται παντού στον υλικό τομέα με τεχνικά επιτεύγματα και στον πνευματικό κόσμο με πνευματικά θεάρεστα έργα αγάπης. Το υλικό δένδρο που αναφέρεται εδώ στον στίχο αυτό ότι ήτο εν τω μέσω του παραδείσου δεν είναι δένδρο αλλά το ορμονικό σύστημα, το οποίο διά της ενώσεως του ανδρός και της γυναικός παράγει ζωή, έτσι έρχονται στον κόσμο τα παιδιά. Μεγάλο πράγμα αυτό.

Αν πάρουμε το σώμα μας για παράδεισο, για κήπο της Εδέμ, εν τω μέσω βρίσκεται το δένδρο της ζωής, αυτό που αναφέρεται εδώ και εννοεί εδώ τα κρυφά μέλη του σώματος του κάθε ανθρώπου. Τα μέλη αυτά παράγουν ζωή, τα παιδιά. Και στο σχολείο είχαμε ακούσει ότι αυτό το δένδρο ήταν μία μηλιά, τα μισά μήλα ήτο καλά και τα άλλα μισά ήτο κακά. Αλλά το δένδρο δεν ήτο τελικά μηλιά, ήτο το σύστημα της γενετικής του ανθρώπου το οποίο παράγει ζωή, παιδιά καλά ή κακά. Το ότι το δένδρο είναι τα απόκρυφα μέλη του σώματος αναφέρεται στον στίχο επτά. Εδώ αναφέρει ότι όταν έφαγαν οι πρωτόπλαστοι προέβηκαν στην πράξη αυτή, στην ένωση μεταξύ τους. Μετέπειτα εγνώρισαν ότι ήσαν γυμνοί, ντράπηκαν και ράψαντες φύλλα συκής έκαμον εις εαυτούς περιζώματα. Όταν σκοτώσεις κάποιον κρύβεις το αντικείμενο το οποίο χρησιμοποίησες για να αφαιρέσεις τη ζωή του. Αυτό έκαναν και οι πρωτόπλαστοι με τα φύλλα και ο λόγος διότι χρησιμοποίησαν κάτι που μέχρι χθες δεν το ήξεραν σαν θέλημα Θεού αλλά και δεν είχαν ρωτήσει τον Θεό, δεν συζήτησαν αυτό που ένιωθαν με το Θεό. Ο απ. Παύλος αναφέρει να προσέξουμε μήπως υπάρχει μέσα μας κάποια ρίζα πικρίας, η οποία αναφύουσα μας φέρει σε αδιέξοδο και μας κάνει να μετανιώσουμε πικρά. Η ρίζα πικρίας μπήκε εδώ στην Εύα ή μάλλον την ιδέα της ένωσης ανδρός και γυναικός την απέκτησαν οι πρωτόπλαστοι από τα ζώα, τα οποία έρχονταν εις συνουσία όμως με την πάροδο του χρόνου απέθνησκαν. Αυτό που έβλεπαν ενήργησε σε αυτούς αρνητικά, το πίστεψαν. Έτσι σκέφτηκαν ότι αν και αυτοί έρθουν σε συνουσία θα πεθάνουν. Καμία σχέση με εμάς που γνωρίζουμε το έλεος που χάρισε ο Θεός και τι κάνει σήμερα σε εμάς αυτό το έλεος του Χριστού, το οποίο μας εξασφαλίζει τη ζωή διά της μετανοίας. Την ενέργεια όμως να προβούν στην εκτέλεση της πράξης αυτής τους την ενέπνευσε ο διάβολος και η παράβαση, η διαβολή δημιουργήθη έναντι του Κυρίου, του Θεού εις αυτούς οι οποίοι είχαν εντολή να μην προβούν στην πράξη αυτή. Η αμαρτία εδώ έγκειται στο να μην προτρέχουμε να λάβουμε πράγματα στον υλικό ή πνευματικό τομέα τα οποία ο Θεός δεν μας τα ευλόγησε ακόμη. Έτσι δημιουργείται η αμαρτία η οποία είναι η ανυπακοή στο θέλημα του Θεού.

Η παράβαση τους οδήγησε στο να νιώθουν ντροπή, ενοχές, στενοχώρια, φόβο πράγματα αδιανόητα γι’ αυτούς. Με λίγα λόγια τους οδήγησε η παράβαση έξω από την μακαριότητα, την ευλογία του Θεού, την ειρήνη, τη σοφία, τη χαρά. Ο φόβος τώρα, το σοκ αυτό που υπέστησαν τους έκανε να κινηθούν με αλλοφροσύνη, μάλιστα προέβησαν στην σκέψη να ξεγελάσουν τον Θεό. Το ένα δαιμόνιο όταν το οικειοποιηθείς φέρνει και άλλο, το ένα λάθος απεδείχθη ότι φέρνει πολλά. Έτσι λοιπόν πήραν φύλλα για να κρύψουν τα γεννητικά τους μέλη μήπως και δεν το καταλάβει ο Θεός. Ακόμη μέχρι και σήμερα κρύβουνε τα μέλη αυτά οι άνθρωποι και το κακό σε αυτά τα μέλη αυξάνει, διότι όταν κρύβεις κάτι του δίνεις αξία περισσότερη απ’ ότι πρέπει. Μάλιστα έχουν κλέψει τόσο πολύ την προσοχή του ανθρώπου ώστε οι περισσότερες συζητήσεις να επισκιάζονται γύρω από αυτά τα μέλη, περιφρονώντας οι άνθρωποι ή θέτοντας τα υπόλοιπα μέλη που αποτελούν το σώμα υποδεέστερα όπως χέρια, πόδια, μάτια, εγκέφαλος κ.λ.π.

Φανταστείτε τώρα πόσο ισχυρό ήτο το σοκ που υπέστησαν οι πρωτόπλαστοι ώστε να μεταλαμπαδευτεί ο φόβος αυτός, η ντροπή αυτή που ένιωσαν για τα μέλη αυτά μέχρι σήμερα. Και το βλέπουμε αυτό διότι νοιώθουμε ντροπή, άσχημα αν τύχει κάποιος να μας δει γυμνούς, ενώ τα μικρά παιδιά δεν το έχουν αυτό. Και ξέρουμε ότι ο Κύριος διέταξε πως εάν δεν γίνουμε ωσάν τα παιδία δεν δυνάμεθα να εισέλθουμε στην βασιλεία του Θεού. Τώρα θα μας πει κάποιος, τι μας λες; Να περπατάμε γυμνοί για να μην νοιώθουμε ντροπή; Διότι έχω ακούσει ότι μερικοί άνθρωποι που ανήκουν σε αιρέσεις ανέπτυξαν τέτοιες σκέψεις. Εγώ απαντώ φυσικά όχι. Ο Θεός παραχώρησε σήμερα την ενδυμασία και μάλιστα πολυμορφική και ο ίδιος ο Χριστός ήτο ντυμένος και μάλιστα με άραφο χιτώνα. Πιστεύω ότι έτσι θα είναι πάντα με την μόνη διαφορά που είναι ότι όταν αναγεννηθούμε θα φύγει το πονηρό από το μυαλό μας. Και αυτό θα πρέπει εμείς να κάνουμε σήμερα, να βγάλουμε το πονηρό από μέσα μας και όχι τα ρούχα, ώστε να βασιλέψει ο Θεός. Όχι λοιπόν ενέργειες εξωγραφικές που αντιτίθενται στις εντολές του Θεού και είναι εντάλματα ανθρώπων. Εξάλλου ο κόσμος που ζούμε έχει εκπολιτιστεί και έχει αρχές και δόξα ο Θεός για αυτές τις αρχές.

Όλο αυτό που συνέβη στους πρωτόπλαστους ήτο σχέδιο παραχώρησης Θεού για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος για να πολλαπλασιαστεί η οικογένεια του Θεού, ο άνθρωπος, ώστε ο Θεός να διοχετεύσει την σοφία του σε πολλούς εγκεφάλους. Ο δεύτερος λόγος είναι να γίνει ο άνθρωπος εις το γινώσκειν το καλόν και το κακόν, Θεός, κατ’ εικόνα και ομοίωση Θεού. Γένοιτο!

 

Στίχος 8

 

«Και ήκουσαν την φωνήν Κυρίου του Θεού, περιπατούντος εν τω παραδείσω προς το δειλινόν· και εκρύφθησαν ο Αδάμ και η γυνή αυτού από προσώπου Κυρίου του Θεού, μεταξύ των δένδρων του παραδείσου».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ήκουσαν την φωνή του Θεού. Άρα ο Θεός έχει φωνή η οποία παράγεται εκ των φωνητικών χορδών όπως και του ανθρώπου. Άλλωστε και ο Χριστός ήτο ομοιοπαθής με εμάς. Ο Ιωάννης ο θεολόγος αναφέρει: ο Λόγος έγεινε σαρξ και κατώκησε μεταξύ ημών και είδομεν την δόξαν αυτού, δόξαν ως μονογενούς παρά του Πατρός, πλήρης χάριτος και αληθείας.

Συνεχίζει ο στίχος και μας λέει: περιπατούντος ο Θεός εν τω παραδείσω προς το δειλινόν. Άρα περπατάει κιόλας. Αναρωτιόμαστε, τι είναι ο Θεός. Είναι για μένα το μεγαλύτερο μυστήριο και όταν απλοποιηθούμε θα τον εννοήσουμε και θα τον δούμε πρόσωπο με πρόσωπο. Κάποτε ο Μωϋσής ζήτησε να δει τον Θεό. Ο Θεός του είπε να σταθεί ανάμεσα από δύο βράχους οι οποίοι του έδιναν περιορισμένη εικόνα του Μωϋσή. Αφού ο Μωϋσής τοποθέτησε τον εαυτό του εκεί που του υπέδειξε ο Θεός, τότε αυτός πέρασε από την άλλη μεριά του βράχου και ο Μωϋσής από την χαραμάδα είδε την πλάτη του. Άρα ο Θεός έχει και πλάτη. Δύο με τρεις φορές ο Πατέρας στην παγκόσμια πνευματική ιστορία έκανε την παρουσία του. Στον ίδιο στίχο αναφέρει ότι οι πρωτόπλαστοι ερχόμενος ο Θεός προς αυτούς εκρύφθησαν. Έτσι ο Θεός τώρα ψάχνει τον Αδάμ και την Εύα. Φανταστείτε λίγο την σκηνή. Γίνεται εδώ ανθρώπινη, οικεία σε εμάς διότι όλοι έχουμε κρυφτεί στο δρόμο ή στα μαγαζιά όταν ήμασταν στην πόλη ώστε να μην μας δει κάποιος που περνούσε, τον οποίον δεν θέλαμε εκείνη τη στιγμή να μας δει, να μας αντιληφθεί για τον α ή β λόγο.

 

Στίχος 9

 

«Εκάλεσε δε Κύριος ο Θεός τον Αδάμ και είπε προς αυτόν, Που είσαι;».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πολλές φορές κι εμείς όταν δεν βρίσκουμε κάποιον αρχίζουμε να τον καλούμε. Έτσι σηκώνουμε τον τόνο της φωνής πιο ψηλά για να μας ακούσει. Το ίδιο έκανε και ο Θεός, εξάλλου ότι έχουμε από αυτόν το λάβαμε.

 

Στίχος 10

 

«Ο δε είπε, Την φωνήν σου ήκουσα εν τω παραδείσω, και εφοβήθην, διότι είμαι γυμνός· και εκρύφθην».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Προ της πτώσης η παρρησία και η φιλική σχέση υπήρχε μεταξύ Θεού και ανθρώπου. Εδώ όμως φανερώνει ότι εφοβήθη ο Αδάμ και ο λόγος αναφέρει εδώ ο στίχος διότι ήτο γυμνός. Ο φόβος δημιουργήθηκε από την παράβαση των εντολών του Θεού. Εξάλλου σήμερα εμείς γνωρίζουμε ότι τα πάντα είναι γυμνά και τετραχηλισμένα ενώπιον του Θεού.

 

Στίχος 12

 

«Και είπεν ο Αδάμ, Η γυνή την οποίαν έδωκας να ήναι μετ' εμού, αυτή μοι έδωκεν από του δένδρου και έφαγον».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Κάτι που κάνουμε όλοι και που είναι η εύκολη λύση να τα ρίξουμε όλα στους άλλους ενώ η κύρια αιτία είναι ο διάβολος και εμείς του δίνουμε το δικαίωμα. Αυτός είναι ο εχθρός της ψυχής και του σώματος και όχι ο συνάνθρωπος. Ο Κύριος τόνισε: μην κρίνετε ίνα μην κριθήτε………….. Και εγώ λέω, πριν κρίνεις περπάτησε δέκα ημέρες με το μυαλό του αδελφού και θα καταλάβεις τα πάντα γι’ αυτόν.

 

Στίχος 15

 

«Και έχθραν θέλω στήσει αναμέσον σου και της γυναικός και αναμέσον του σπέρματός σου και του σπέρματος αυτής· αυτό θέλει σου συντρίψει την κεφαλήν και συ θέλεις κεντήσει την πτέρναν αυτού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Εννοεί σπέρμα της γυναικός τον Χριστό, ο οποίος γεννήθηκε από το σπέρμα της αεί Παρθένου Μαρίας χωρίς σπέρμα ανδρός. Άλλη έννοια της γυναίκας είναι η εκκλησία του Χριστού η οποία κάνει πόλεμο στον διάβολο αιώνες τώρα. Ο Χριστός, το σπέρμα της γυναικός θα συντρίψει το κεφάλι του σατανά που είναι ο θάνατος. Το φίδι είναι ο διάβολος, παραβολικά αναφέρεται εδώ, όπου θα του κεντήσει την πτέρνα και εννοεί την σταυρική θυσία του Κυρίου.

 

Στίχος 16

 

«Προς δε την γυναίκα είπε, Θέλω υπερπληθύνει τας λύπας σου και τους πόνους της κυοφορίας σου· με λύπας θέλεις γεννά τέκνα· και προς τον άνδρα σου θέλει είσθαι η επιθυμία σου και αυτός θέλει σε εξουσιάζει».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Τρεις τιμωρίες ειπώθηκαν υπό του Θεού στην Εύα, στην γυναίκα γενικότερα.

Η πρώτη είναι: Θέλω υπερπληθύνει τας λύπας σου. Με πολλούς τρόπους σε όλη την παγκόσμια ιστορία δημιουργήθηκε αυτό. Πρώτον, τα παιδιά που γεννούσαν οι γυναίκες πήγαιναν στους πολέμους τα οποία σκότωναν ή γίνονταν δούλοι. Δεύτερον, δεν είχαν εξουσία οι γυναίκες στη ζωή, μάλιστα τις πουλούσαν έναντι τριών σακοράφων αναφέρεται. Τρίτον, τις εμπορεύονταν. Τέταρτον, τις χρησιμοποιούσαν στους αγρούς όπως τα ζώα.

Η δεύτερη τιμωρία είναι: Με λύπας θέλεις γεννά. Πράγματι μέχρι σήμερα αλλά ακόμη και σήμερα η γυναίκα γεννά με φρικτούς πόνους και πολλές φορές μόνη της χωρίς βοήθεια.

Η τρίτη τιμωρία είναι: Και προς τον άνδρα σου θέλει είσθαι η επιθυμία σου. Πράγματι ότι επιθυμεί πρέπει ένας άνδρας να της το φέρνει και μάλιστα μέχρι ακόμη και σήμερα την εξουσιάζει ο άνδρας, όχι φυσικά σε όλες τις περιπτώσεις, αφήνοντας να εννοηθεί ότι πρώτα δεν εξουσιάζονταν αλλά ήτο αυτόβουλη και συνεργάτης του ανδρός και του Θεού, ζώντας και οι δύο σύντροφοι με τα στοιχεία της ευγενής άμιλλας και όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα οποία στην εποχή μας ξεκίνησαν να λαμβάνουν χώρα ανεξαρτήτου φύλου, δόγματος, χώρας, φυλής, έθνους. Έτσι αφήνει να εννοηθεί σήμερα ότι οι τιμωρίες αυτές του Θεού προς την γυναίκα λαμβάνουν τέλος.

 

Στίχος 17

 

«Προς δε τον Αδάμ είπεν, Επειδή υπήκουσας εις τον λόγον της γυναικός σου και έφαγες από του δένδρου, από του οποίου προσέταξα εις σε λέγων, Μη φάγης απ' αυτού, κατηραμένη να ήναι η γη εξ αιτίας σου· με λύπας θέλεις τρώγει τους καρπούς αυτής πάσας τας ημέρας της ζωής σου·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Μία είναι η τιμωρία του άνδρα που σχεδόν επικρατεί μέχρι σήμερα όχι όμως ολοκληρωμένη όπως ειπώθηκε, διότι είπαμε σήμερα αλλάζει ο Θεός το σχέδιό του και παίρνει πίσω τις τιμωρίες ώστε να μην επισκιάζουν τη ζωή μας. Διότι σήμερα ο άρτος έρχεται σε πολλούς κάτω από διαφορετικές συνθήκες πιο ανθρώπινες. Ο άνδρας έχει κατά τον απ. Παύλο κεφαλή τον Χριστό η δε γυνή του ανδρός. Εδώ όμως ο Αδάμ, ο άνδρας έδωσε την εξουσία αυτή στην γυναίκα του και ο λόγος διότι την υπάκουσε σε εξωγραφική εντολή του Θεού. Έτσι έθεσε κεφαλή αυτή την γυναίκα και το βλέπουμε μέχρι και σήμερα σε πολλές περιπτώσεις να υφίσταται, διότι η γυναίκα πολλές φορές έχει εξουσία επί του ανδρός, φυσικά όχι διότι κάνει το θέλημα του Θεού αλλά διότι επικρατεί εις τον άνδρα διά των παθών. Το σωστό είναι να επανέλθουν πάλι τα πράγματα όπως ήτο προ της πτώσης όπου και τα δύο φύλα έχουν κεφαλή τον Χριστό και συνεργάζονται μεταξύ τους για την δόξα του Θεού και την πρόοδο του ανθρώπου σε προσωπικό και γενικό επίπεδο. Αυτό είναι η ευλογία του Θεού, ώστε η οικογένεια, η κοινωνία, το χωριό, η πόλη, η χώρα να λειτουργεί ως σαν μία συμφωνική ορχήστρα όπου όλοι μετέχουν και χρεία αλλήλων έχουσι οι πάντες τους πάντες.

Ο άνδρας μέχρι και σήμερα είναι υπεύθυνος για την οικογένειά του και με πολλούς τρόπους οι οποίοι τον κουράζουν αποκτά την τροφή του και εξασφαλίζει την επιβίωση τη δική του και της οικογένειάς του. Όταν όμως ο άνδρας επιστρέψει 100% στον Θεό, ο Θεός θα στείλει τους αγγέλους του ώστε να υπηρετούν αυτόν και τους γύρω του. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Στίχος 18

 

«Και ακάνθας και τριβόλους θέλει βλαστάνει εις σέ· και θέλεις τρώγει τον χόρτον του αγρού·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Εδώ αφήνει να εννοηθεί ότι προ της πτώσης η γη δεν

 

γεννούσε αγριόχορτα, ήτο ευλογημένη και παντού υπήρχε χόρτος Θεού το οποίον ελάμβαναν ζώα και άνθρωπος χωρίς να κουράζονται να τον αναπτύξουν ή να τον καλλιεργήσουν.

 

Στίχος 19

 

«Εν τω ιδρώτι του προσώπου σου θέλεις τρώγει τον άρτον σου, εωσού επιστρέψης εις την γην, εκ της οποίας ελήφθης· επειδή γη είσαι και εις γην θέλεις επιστρέψει».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Εν τω ιδρώτι του προσώπου σου. Πράγματι μέχρι σήμερα ο άνδρας είναι υπεύθυνος για τα μέλη της οικογενείας του και φέρνει τα αγαθά με κόπο τα οποία απολαμβάνει η οικογένεια, ωσότου επιστρέψει εις την γην, διότι γη είναι και εις την γην θέλει επιστρέψει. Και εννοεί ότι ο Θεός έπαψε να τρέφει τον άνθρωπο μετά την πτώση, την παράβαση με την παρουσία του ώστε να του χαρίζει ζωή. Έτσι αφού ο Θεός λείπει από τη ζωή μας, χρειάζεται για να κινηθούν οι μηχανισμοί της ζωής η τροφή, η οποία παράγεται από το χώμα. Παρόλα αυτά η ζωή που προέρχεται από το χώμα δεν αφθαρτοποιεί τον άνθρωπο, έτσι η φθορά, το γήρας, ο θάνατος επισκιάζει τους πάντες και έτσι επιστρέφουμε στο χώμα και αυτό συμβαίνει μέχρι σήμερα. Όταν όμως ο Θεός επισκιάσει τον άνθρωπο και ο άνθρωπος έχει σαν τροφή τον Θεό, θα επανέλθουμε στην άφθαρτη ζωή. Όταν ζεις με τον άφθαρτο Θεό τότε ο Θεός, η αφθαρσία δύναται να σε επισκιάσει. Όταν ζεις με φθαρτά όντα τότε μιμείσαι αυτά σε όλους του τομείς και πτυχές τους οδηγώντας τον εαυτό σου σε αδιέξοδο.

 

 

Στίχος 21

 

«Και έκαμε Κύριος ο Θεός εις τον Αδάμ και εις την γυναίκα αυτού χιτώνας δερματίνους και ενέδυσεν αυτούς».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η λέξη Αδάμ στα εβραϊκά δηλώνει γενικά τον άνθρωπο ή την ανθρωπότητα και έχει κοινή ρίζα με την λέξη γη (αδαμά). Το όνομα Αδάμ δηλώνει την προέλευση του ανθρώπου από την γη και κατά συνέπεια την άμεση εξάρτησή του από τον δημιουργό του, ο οποίος τον ζωογονεί εμφυσώντας στο πρόσωπό του πνοή ζωής. Ο απ. Παύλος αποκαλεί τον Ιησού Χριστό έσχατο Αδάμ γιατί στο πρόσωπό του αποκαθίσταται η κοινωνία μεταξύ ανθρώπου και Θεού, η οποία μέχρι σήμερα έχει διασπαστεί με την αμαρτία των πρωτοπλάστων.

Εύα, το όνομα που έδωσε ο Αδάμ στην γυναίκα του μετά την πτώση. Εύα σημαίνει στα εβραϊκά ζωή. Και όλα τα ονόματα κρύβουν μυστήρια θετικά ή αρνητικά. Η γλωσσολογία έχει γνώση σε αυτά και σε αυτήν μπορούμε να ανατρέξουμε ώστε να μάθουμε το δικό μας όνομα, εκτός αν μας το αποκαλύψει ο Θεός σε εμάς.

 

Στίχος 22

 

«Και είπε Κύριος ο Θεός, Ιδού, έγεινεν ο Αδάμ ως εις εξ ημών, εις το γινώσκειν το καλόν και το κακόν· και τώρα μήπως εκτείνη την χείρα αυτού και λάβη και από του ξύλου της ζωής και φάγη και ζήση αιωνίως·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αυτό που ήθελε ο Θεός για να ολοκληρώσει τον

άνθρωπο το πέτυχε. Έτσι ο άνθρωπος γνώρισε μέρος καλού και κακού. Χρειάστηκαν όμως για να γνωρίσει ο άνθρωπος ολοκληρωμένα το καλό και το κακό να διέλθουν οι αιώνες, ώστε αυτοί να τον παραδειγματίσουν ιδιαίτερα σήμερα και να τον γεμίσουν σοφία στο θετικό και στο τι συνεπάγεται αυτό και σοφία στο κακό και στο τι συνεπάγεται. Τον ρόλο του καλού τον έχουν παρουσιάσει προφήτες, κυρίως άγιοι. Τον ρόλο του κακού τον παρουσίασαν εγωκεντρικοί βασιλιάδες, οι οποίοι δημιούργησαν και προκάλεσαν τρομερούς πολέμους για προσωπικά συμφέροντα και προσωπικές φιλοδοξίες. Άλλα πρόσωπα προήλθαν από την πολιτική του κόσμου, η οποία δημιούργησε μεγάλα κακά. Και τρίτον το κακό παρουσιάστηκε από την αμαρτία που είχε επισκιάσει τον άνθρωπο.

Και τώρα μήπως εκτείνη την χείρα του και φάγη από το δένδρο της ζωής το οποίο για μένα είναι ο Χριστός. Νομίζω ότι ήρθε ο χρόνος να εκτείνουμε τα χέρια μας στον ουρανό ώστε να βρούμε χάρη από τον Θεό διά του αγώνα του καθαρισμού και του αγιασμού, ώστε να φάμε πάλι από του δένδρου της ζωής. Αυτό συνεπάγεται με αγώνα πνευματικό, με αγιασμό, με αφιέρωση, με μετάνοια, με αναγέννηση. Εύχομαι να λάβουμε όλοι, οι πάντες από το δένδρο της ζωής και να λάβουμε τη ζωή την αιώνια γιατί χωρίς αυτή θα ζήσουμε πολλούς αιώνες και ήδη έχει συμβεί στο σκοτάδι μέχρι να πραγματοποιηθούν τα γεγραμμένα που είναι η κατάργηση της αμαρτίας, η ίδρυση της βασιλείας, η κατάργηση του φυσικού θανάτου, η έλευση του Κυρίου και τελευταία η ανάσταση των εν Κυρίω κοιμηθέντων.                    

 

Στίχος 23

 

«Όθεν Κύριος ο Θεός εξαπέστειλεν αυτόν εκ του παραδείσου της Εδέμ, διά να εργάζηται την γην εκ της οποίας ελήφθη».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όθεν ο Κύριος ο Θεός. Ο τρόπος που χρησιμοποίησε ο Θεός ώστε να βγάλει τον άνθρωπο από τη ζωή και που παραμένει μέχρι σήμερα λόγω της έλλειψης υπακοής του θελήματος αυτού, είναι το να του κεντρίζει το ενδιαφέρον, την περιέργεια ώστε να ασχολείται με το χώμα, με την ύλη και όχι με τον Θεό, η οποία ύλη χρειάζεται χρόνο. Αυτά τα δύο είναι αρκετά διότι μας δημιουργούν υποχρεώσεις και μας κλέβουν τον χρόνο. Σε εκείνον τώρα που ο Θεός θα θελήσει να του δημιουργήσει συνθήκες ζωής, θα τον φωτίσει να περιορίσει την ύλη και να βρει χρόνο ώστε να γνωρίσει τον εαυτό του. Μετέπειτα είναι όλα εύκολα. Και τους μαθητές του αλλά και όσους αγαπούσε και ήθελε να τους επαναφέρει στη ζωή, τους οδήγησε στην αφιέρωση. Παραδείγματα έχουμε στο Κατά Λουκά Άγιο Ευαγγέλιο και όταν καλούσε τους μαθητές του ειδικά όταν κάλεσε τους υιούς Ζεβεδαίου, τον τελώνη κ.λ.π.

 

Στίχος 24

 

«Και εξεδίωξε τον Αδάμ· και κατά ανατολάς του παραδείσου της Εδέμ έθεσε τα Χερουβείμ και την ρομφαίαν την φλογίνην, την περιστρεφομένην, διά να φυλάττωσι την οδόν του ξύλου της ζωής».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Τα Χερουβείμ είναι άγγελοι υψηλόβαθμοί στην ιεραρχία και στην υπηρεσία του Θεού. Μάλιστα τα Χερουβείμ είναι μία εκ των σημαντικότερων ιεραρχιών στην υπηρεσία του Θεού. Τα Χερουβείμ είναι οι φυλακές της γνώσης του δένδρου της ζωής και συχνά αναφέρονται ως οι αρματηλάτες του Θεού. Τα Χερουβείμ είναι εκείνα που κατεβαίνουν ανά χρονικές περιόδους στον κόσμο για να εκτελέσουν την διαταγή του Θεού θετική ή αρνητική.

Στον ίδιο στίχο αναφέρεται ότι ο Θεός έθεσε και την ρομφαία την φλογίνη την περιστρεφομένη διά να φυλάττει την οδόν του ξύλου της ζωής. Η ρομφαία είναι κάτι που έχει πολλά μαχαίρια, τα οποία με ιλιγγιώδη ταχύτητα φέρνουν γύρω από το δένδρο της ζωής, το οποίο είναι στον εγκέφαλο του καθενός και όποιος θέλει να το πλησιάσει τα μαχαίρια αυτά τον σκοτώνουν. Αυτά τα μαχαίρια που δεν μας αφήνουν να φτάσουμε στο δένδρο είναι: α) αδυναμίες, β) υλικές υποχρεώσεις. Το πιο δύσκολο είναι αυτό, οι υποχρεώσεις, οι οποίες μας καθιστούν εγωιστές διότι θέλουμε να αρέσουμε στους ανθρώπους όπως στην οικογένεια, στον εργασιακό χώρο, στους φίλους, στις κοινωνίες που ζούμε κ.λ.π. Έτσι δεν αποκτούμε υποχρεώσεις να αρέσουμε στον Θεό. Αυτές οι υποχρεώσεις είναι αφιέρωση, μελέτη, μετάνοια, αναγέννηση. Άλλα μαχαίρια είναι ζήλια, ψέμα, εγωισμός, κρίση, πονηρία, φόβος, θυμός, στενοχώρια, υλοφροσύνη, επιδεικτικότητα, περιαυτολογία, έπαινος του περιβάλλοντος κ.λ.π.

Εύχομαι να βρούμε τον δρόμο μας όλοι και να επιστρέψουμε στις αρχές του Θεού που ενεργοποιούν το δένδρο της ζωής μέσα μας και γύρω μας.

Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

                                                               

 

ΕΚΑΛΕΣΕ ΗΜΙΝ ΤΟΥ ΔOYΝΑΙ ΕΠΙΘΥΜΕΙΝ ΔΙΑΚΑΗΝ ΤΟΥ ΜΗ ΑΠΟΘΑΝΗΝ

 

Εν αρχή εποίησεν ο Θεός τον ουρανόν και την γην. Η δε γη ήτο άμορφος και έρημος και σκότος επί προσώπου της αβύσσου. Και Πνεύμα Θεού εφέρετο επί της επιφανείας των υδάτων.

Και είπεν ο Θεός, γενηθήτω φως και έγεινε φως και είδεν ο Θεός το φως ότι ήτο καλόν και διεχώρισεν ο Θεός το φως από του σκότους και εκάλεσεν ο Θεός το φως, ημέραν το δε σκότος εκάλεσε, νύκτα. Και έγεινεν εσπέρα και έγεινε πρωί, ημέρα πρώτη. Και είπεν ο Θεός, γενηθήτω στερέωμα αναμέσον των υδάτων και ας διαχωρίζη ύδατα από υδάτων. Και εποίησεν ο Θεός το στερέωμα και διεχώρισε τα ύδατα τα υποκάτωθεν του στερεώματος από των υδάτων των επάνωθεν του στερεώματος. Και έγεινεν ούτω. Και εκάλεσεν ο Θεός το στερέωμα, ουρανόν.

Και έγεινεν εσπέρα και έγεινε πρωί, ημέρα δευτέρα.

Και είπεν ο Θεός, ας συναχθώσι τα ύδατα τα υποκάτω του ουρανού εις τόπον ένα και ας φανή η ξηρά. Και έγεινεν ούτω. Και εκάλεσεν ο Θεός την ξηράν, γην και το σύναγμα των υδάτων εκάλεσε θάλασσας και είδεν ο Θεός ότι ήτο καλόν.

Και είπεν ο Θεός, ας βλαστήση η γη χλωρόν χόρτον, χόρτον κάμνοντα σπόρον και δένδρον κάρπιμον κάμνον καρπόν κατά το είδος αυτού, του οποίου το σπέρμα να ήναι εν αυτώ επί της γης. Και έγεινεν ούτω. Και εβλάστησεν η γη χλωρόν χόρτον, χόρτον κάμνοντα σπόρον κατά το είδος αυτού και δένδρον κάμνον καρπόν, του οποίου το σπέρμα είναι εν αυτώ κατά το είδος αυτού και είδεν ο Θεός ότι ήτο καλόν.

Και έγεινεν εσπέρα και έγεινε πρωί, ημέρα τρίτη.

Και είπεν ο Θεός, ας γείνωσι φωστήρες εν τω στερεώματι του ουρανού, δια να διαχωρίζωσι την ημέραν από της νυκτός και ας ήναι δια σημεία και καιρούς και ημέρας και ενιαυτούς και ας ήναι δια φωστήρας εν τω στερεώματι του ουρανού, δια να φέγγωσιν επί της γης. Και έγεινεν ούτω. Και έκαμεν ο Θεός τους δυο φωστήρας τους μεγάλους, τον φωστήρα τον μέγαν δια να εξουσιάζη επί της ημέρας και τον φωστήρα τον μικρότερον δια να εξουσιάζη επί της νυκτός και τους αστέρας. Και έθεσεν αυτούς ο Θεός εν τω στερεώματι του ουρανού, δια να φέγγωσιν επί της γης και να εξουσιάζωσιν επί της ημέρας και επί της νυκτός και να διαχωρίζωσι το φως από του σκότους. Και είδεν ο Θεός ότι ήτο καλόν.

Και έγεινεν εσπέρα και έγεινε πρωί, ημέρα τετάρτη.

Και είπεν ο Θεός, ας γεννήσωσι τα ύδατα εν αφθονία νηκτά έμψυχα και πετεινά πετόμενα επάνωθεν της γης κατά το στερέωμα του ουρανού. Και εποίησεν ο Θεός τα κήτη τα μεγάλα και παν έμψυχον κινούμενον, τα οποία εγέννησαν εν αφθονία τα ύδατα κατά το είδος αυτών και παν πετεινόν πτερωτόν κατά το είδος αυτού. Και είδεν ο Θεός ότι ήτο καλόν. Και ευλόγησεν αυτά ο Θεός, λέγων, αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και γεμίσατε τα ύδατα εν ταις θαλάσσαις και τα πετεινά ας πληθύνωνται επί της γης.

Και έγεινεν εσπέρα και έγεινε πρωί, ημέρα πέμπτη.

Και είπεν ο Θεός, ας γεννήση η γη ζώα έμψυχα κατά το είδος αυτών, κτήνη και ερπετά και ζώα της γης κατά το είδος αυτών. Και έγεινεν ούτω. Και έκαμεν ο Θεός τα ζώα της γης κατά το είδος αυτών και τα κτήνη κατά το είδος αυτών και παν ερπετόν της γης κατά το είδος αυτού. Και είδεν ο Θεός ότι ήτο καλόν.

Και είπεν ο Θεός, ας κάμωμεν άνθρωπον κατ’ εικόνα ημών, καθ’ ομοίωσιν ημών και ας εξουσιάζη επί των ιχθύων της θαλάσσης και επί των πετεινών του ουρανού και επί των κτηνών και επί πάσης της γης και επί παντός ερπετού, έρποντος επί της γης.

Και εποίησεν ο Θεός τον άνθρωπον κατ’ εικόνα εαυτού, κατ’ εικόνα Θεού εποίησεν αυτόν, άρσεν και θήλυ εποίησεν αυτούς. Και ευλόγησεν αυτούς ο Θεός και είπε προς αυτούς ο Θεός, αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και γεμίσατε την γην και κυριεύσατε αυτήν και εξουσιάζετε επί των ιχθύων της θαλάσσης και επί των πετεινών του ουρανού και επί παντός ζώου κινουμένου επί της γης.

Και είπεν ο Θεός, ιδού, σας έδωκα πάντα χόρτον κάμνοντα σπόρον, όστις είναι επί του προσώπου πάσης της γης και παν δένδρον, το οποίον έχει εν εαυτώ καρπόν δένδρου κάμνοντος σπόρον, ταύτα θέλουσιν είσθαι εις εσάς προς τροφήν και εις πάντα τα ζώα της γης και εις πάντα τα πετεινά του ουρανού και εις παν ερπετόν έρπον επί της γης και έχον εν εαυτώ ψυχήν ζώσαν, έδωκα πάντα χλωρόν χόρτον εις τροφήν. Και έγεινεν ούτω.

Και είδεν ο Θεός πάντα όσα εποίησε και ιδού, ήσαν καλά λίαν. Και έγεινεν εσπέρα και έγεινε πρωί, ημέρα έκτη.

Και συνετελέσθησαν ο ουρανός και η γη και πάσα η στρατιά αυτών.

Και είχε συντετελεσμένα ο Θεός εν τη ημέρα τη εβδόμη τα έργα αυτού, τα οποία έκαμε και ανεπαύθη την ημέραν την εβδόμην από πάντων των έργων αυτού, τα οποία έκαμε. Και ευλόγησεν ο Θεός την ημέραν την εβδόμην και ηγίασεν αυτήν διότι εν αυτή ανεπαύθη από πάντων των έργων αυτού, τα οποία έκτισε και έκαμεν ο Θεός.

Άυτη είναι η γένεσις του ουρανού και της γης, ότε εκτίσθησαν αυτά, καθ’ ήν ημέραν εποίησε Κύριος ο Θεός γην και ουρανόν.

Ο Θεός έκτισε τον τρισμέγιστο κόσμο που βλέπουμε ως ένα μέσο επικοινωνίας και κοινωνίας μαζί του και ειδικότερα με τον άνθρωπο τον οποίον δημιούργησε κατ΄ εικόνα και καθ’ ομοίωση. Κατ’ εικόνα σημαίνει λογική, εξέλιξη, δημιουργία και καθ΄ ομοίωση ότι του χάρισε ζωή, αφθαρσία, αθανασία. Όμως συνέβη το εξής παράδοξο: ο άνθρωπος θέλησε την δημιουργία αποκλειστικά για τον εαυτό του. Ο Απόστολος Παύλος δια Πνεύματος Αγίου φανερώνει ότι οι άνθρωποι αγάπησαν την κτίση παρά τον κτίσαντα. Είναι τρομερό ο Πατέρας να δημιουργεί έναν τεράστιο πνευματικό και υλικό πλούτο και εσύ άνθρωπε να μην θέλεις ούτε η σκιά του να υπάρχει ή να επισκιάζει τη ζωή σου. Έτσι αποδεικνύεται σήμερα ότι η υποκριτική και η αποστροφή του ανθρώπου έναντι του Θεού είναι σε όλους τους τομείς έκδηλη.

Ερχόμεθα τώρα σε εμάς ώστε να δούμε το τι θα πρέπει να ποιήσουμε ώστε αυτή η κατάσταση να σταματήσει. Η Φωνή Θεού αποφάσισε να αγωνιστεί και να ανατρέψει με την δύναμη του Θεού αυτή την αρνητική κατάσταση, ώστε να επιστρέψουμε όλοι εμείς μηδενός εξαιρουμένου στις αρχές του Θεού και στα άγια δρώμενα αυτού και να δυνάμεθα κατόπιν να εισέλθουμε εις τον Άγιο χώρο του Πατέρα Θεού, στην βασιλεία αυτού, στην χαμένη πατρίδα, στον κήπο της Εδέμ για να βρούμε τις αρχές και τις προϋποθέσεις που έθεσε εξ αρχής ο Θεός για εμάς και για όλο το ανθρώπινο γένος. Θα πρέπει απαραίτητα αν το θέλουμε αυτό να έχουμε κοινωνία μαζί του. Ο τρόπος για να γίνει αυτό είναι η συνεχής εντρυφή μας στην καθημερινότητά μας με τα του Θεού, αυτό και μόνο αυτό συνεπάγεται επιστροφή. Ο Κύριος τόνισε σήμερα δια Πνεύματος Αγίου και παρότρυνε τον κατά Θεό κτισθέντα άνθρωπο τα εξής: ζητείτε πρώτον την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνην αυτού και ταύτα πάντα θέλουσι σας προστεθή καθώς όστις απολέση την ζωήν αυτού ένεκεν εμού και του ευαγγελίου μου αυτός θα βρει τον Θεό, θα βρει τη ζωή. Η τρυφή τώρα του ανθρώπου με την ύλη σε υπερβολική καθημερινή βάση και γενικότερα με την δημιουργία (κτίση) συνεπάγεται φθορά, απώλεια ψυχής και σώματος. Για να εντοπίσουμε και να διορθώσουμε την απολεσθείσα κατάσταση που υπάρχει και που όλοι μηδενός εξαιρουμένου γευόμεθα σήμερα και ας υπάρχουν και κάποιοι που δεν εννοούν την κατάσταση αυτή, θα πρέπει να κάνουμε πρώτα μια πνευματική ανασκόπηση ώστε να ίδωμεν τα γεγονότα εκείνα που έλαβαν χώρα και εξεδίωξαν τον άνθρωπο και γενικότερα όλο το ανθρώπινο γένος από το δένδρο της ζωής, από τον Θεό, από την αφθαρσία, από την αγάπη και την σχέση εμπιστοσύνης που υπήρχε εξ αρχής μεταξύ Θεού και ανθρώπου. Τελευταία θα δούμε τις ενέργειες εκείνες που έλαβαν χώρα και που έδιωξαν τον άνθρωπο από τον Θεό, από τη ζωή, από την άφθαρτη ζωή, από την αθάνατη ζωή.

Ξεκινάμε την έρευνα: Το πρώτο στοιχείο που χάλασε την σχέση του ανθρώπου με τον Θεό θα το βρούμε στα πρώτα κεφάλαια της Γένεσης. Άλλωστε γι΄ αυτόν τον λόγο σήμερα ανατρέξαμε και επιλέξαμε την Γένεση ως σαν σημείο αναφοράς εις ημάς δια την έρευνά μας, η οποία θα μας εξασφαλίσει την επιστροφή μας στην χαμένη πατρίδα μας και την νέα κατά Θεό ανάκτησή μας από πεσόντες σε αναγεννηθέντες κατά Θεό άνθρωποι. Πάμε στην Γένεση, εκεί αναφέρεται η εξής εντολή του Πατρός η οποία παραβιάστηκε κατά κόρον ανά τους αιώνες από όλους τους ανθρώπους. Αυτή είναι η εξής: και ενετείλατο Κύριος ο Θεός τω Αδάμ λέγων, από παντός ξύλου του εν τω παραδείσω βρώση φαγί, από δε του ξύλου του δένδρου του γινώσκειν καλόν και πονηρόν, ου φάγεσθε απ’ αυτού ή δ’ αν ημέρα φάγητε απ’ αυτού, θανάτω αποθανείσθε.

Σήμερα είδαμε και εννοήσαμε όλοι εμείς ότι το δένδρο του γινώσκειν καλού και πονηρού δεν είναι τίποτα άλλο από την γνώση που εξελίσσει τον άνθρωπο η οποία γνώση όταν γίνεται από τον άνθρωπο κακή χρήση, χρήση συμφερόντων σε προσωπικό επίπεδο τότε αυτή η γνώση και ο τρόπος που χρησιμοποιείται φέρνει την ουσιαστική απομάκρυνσή μας από τον ζώντα Θεό, στην ουσία φέρνει τον θάνατο. Μπορεί όμως να πει κάποιος, αφού έπρεπε να γευτούν οι πρωτόπλαστοι το δένδρο ώστε να ζήσουν την πτώση και κατόπιν να έλθει η αναγέννηση. Συμφωνώ, όμως ο Θεός σίγουρα αναρωτιέμαι θα είχε πολλούς τρόπους να αναγεννήσει, να σώσει, να εξελίξει τον άνθρωπο. Όμως ο άνθρωπος επέλεξε τον δυσκολότερο τρόπο και λέω τον δυσκολότερο διότι όλοι βλέπουμε τα φοβερά αρνητικά γεγονότα που έλαβαν χώρα ανά τους αιώνες. Αν δεν έτρωγαν τον καρπό εκείνη την στιγμή, πιστεύω ότι θα σπούδαζαν την σοφία του Θεού μέσα από το πνεύμα της ειρήνης με την πάροδο των αιώνων αφού η συμβουλή του Θεού θα ήτο καθοριστική εις αυτούς. Ένα ρητό λέγει, ή ακούω και μαθαίνω ή παθαίνω και μαθαίνω και δυστυχώς μέχρι σήμερα όλοι θέλουν να πάθουν για να μάθουν.

Ένας άλλος λόγος είναι ότι ο Θεός πάνω απ’ όλους τους νόμους και όλες τις εντολές έθεσε έναν νόμο ο οποίος είναι ο εξής, να αγαπήσεις άνθρωπε Κύριο και Θεό σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της διανοίας σου καθώς και τον πλησίον σου ως εαυτόν. Η αγάπη των ανθρώπων ως προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο δεν εκδηλώνεται με ανυπακοή και δόλιο τρόπο όπως επέλεξαν οι πρωτόπλαστοι και μετέπειτα όλες οι γενιές αλλά με την υπακοή. Ο Απόστολος Παύλος για τον νόμο της αγάπης αναφέρει: Εάν λαλώ τας γλώσσας των ανθρώπων και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, έγεινα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και εξεύρω πάντα τα μυστήρια και πάσαν την γνώσιν και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε να μετατοπίζω όρη, αγάπη δε μη έχω, είμαι ουδέν. Και εάν πάντα τα υπάρχοντά μου διανείμω και εάν παραδώσω το σώμα μου δια να καυθώ, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι. Η αγάπη μακροθυμεί, αγαθοποιεί, η αγάπη δεν φθονεί, η αγάπη δεν αυθαδιάζει, δεν επαίρεται, δεν ασχημονεί, δεν ζητεί τα εαυτής, δεν παροξύνεται, δεν διαλογίζεται  το κακόν, δεν χαίρει εις την αδικίαν, συγχαίρει δε εις την αλήθειαν. Πάντα ανέχεται, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει τα άλλα όμως, είτε προφητείαι είναι θέλουσι καταργηθή, είτε γλώσσαι θέλουσι παύσει, είτε γνώσις θέλει καταργηθή.

Όταν λοιπόν το δένδρο φέρνει γνώση, φέρνει εξέλιξη, φέρνει πνευματικό και υλικό πλούτο, φέρνει αναγέννηση και σοφία μέσα από ανυπακοή ως προς το θέλημα του Θεού, τελευταία δε φέρνει και συμφέροντα προσωπικά ή εγωιστικά κριτήρια και κίνητρα τότε όλα αυτά χρησιμοποιούνται από έναν ή πολλούς ανθρώπους με τρόπο που γκρεμίζουν τον νόμο της αγάπης, αυτό πάει να πει ότι η ζωή κατακρεουργείται. Σίγουρα στον κόσμο που ζούμε δεν δυνάμεθα να αποφύγουμε τα σκάνδαλα όμως δυνάμεθα να τα αποσιωπήσουμε με τον νόμο του Θεού που είναι η ανυπόκριτη αγάπη. Άρα η εξέλιξη, η αναγέννηση, η πρόοδος, η επιστήμη που θα κατέχουμε με την πάροδο του χρόνου καθώς και η σοφία που θα αποκτήσουμε, εάν δεν χρησιμοποιηθούν με το στοιχείο της αγάπης και το στοιχείο της ευγενούς άμιλλας με τελευταία όλων την εν Χριστώ ηθική τότε καθιστά η γνώση αυτή τον άνθρωπο ή τους ανθρώπους που την κυοφορούν επικίνδυνους στην κατάκτηση της άφθαρτης ζωής. Αυτό πάλι εμείς δυνάμεθα να το ίδωμεν σήμερα διότι βρισκόμεθα στην προνομιακή θέση ώστε να έχουμε ιστορία, παγκόσμια ιστορία γεμάτη θετικά και αρνητικά γεγονότα, τα οποία έκαναν τον κατά Θεό άνθρωπο με λογική Χριστού να οικοδομήσει εαυτόν. Εξάλλου η βασιλεία και η επιστροφή μας στην χαμένη πατρίδα θα περάσει μέσα από πολλά στάδια γνώσης και πνευματικών εμπειριών. Η γνώση αυτή η εγωιστική σήμερα αναπτύχθηκε τόσο πολύ στους ανθρώπους που έθεσε μεγάλα κάστρα τα οποία χώρισαν τον άνθρωπο από τον Θεό και τον άνθρωπο με τον συνάνθρωπο, τελευταία η γνώση αυτή χώρισε τους ανθρώπους σε έθνη, σε διαφορετικές θρησκείες, σε κράτη κ.λ.π. καταφεύγοντας σήμερα δυστυχώς οι πάντες σε κρίσεις και επικρίσεις, ώστε να μην θέλει ο ένας να ενωθεί με τον άλλον είτε σε προσωπικό είτε σε γενικό επίπεδο. Μάλιστα αυτός ο χωρισμός δημιούργησε τρομερούς πολέμους που έκαναν το ανθρώπινο γένος να υποφέρει υπέρ κόρον. Αυτό λοιπόν το δένδρο που ο Θεός χάρισε στον άνθρωπο και που το οποίο χρησιμοποιήθηκε λανθασμένα από αυτόν έφερε και κατέστησε τον θάνατο ως λύτρωση του ανθρώπου ίνα μην δύναται ο άνθρωπος να βρίσκεται υπόδουλος της ημιμάθειας, της άγνοιας, της αμαρτίας γενικότερα και τελευταία έναντι της ανεφάρμοστης αγάπης που είναι ο μεγαλύτερος νόμος του Θεού, νόμος που αναπτύσσει την άφθαρτη και αθάνατη ζωή. Τελευταία γκρέμισε ο θάνατος την ουσιαστική σχέση που είχε ο άνθρωπος έναντι του Θεού και δεν είναι άλλη από την ουσιαστική σχέση της ζωής. Σίγουρα ο Θεός προγνώριζε ότι το δένδρο αυτό θα δημιουργούσε αυτή την κατάσταση και ο λόγος διότι ο άνθρωπος δεν είχε εμπειρία και γνώση του δένδρου που παράγει καλό και κακό. Έπρεπε όμως ο εν αγνοία πρωτογενής άνθρωπος να εκπαιδευτεί και αφού δεν θέλησε την αναγέννηση δια της συμβουλής του Θεού την έλαβε κατόπιν δια της επεμβάσεως του πονηρού. Εδώ όμως είναι το παράδοξο ότι μέχρι σήμερα ο υποτιθέμενος εξελιγμένος άνθρωπος παραμένει στην ίδια εκείνη πρωτόγονη πνευματική κατάσταση των πρωτοπλάστων διότι εννοεί την εξέλιξη και δεν εννοεί να αγαπά, εννοεί πώς να συγκεντρώσει τα χρήματα και δεν εννοεί πώς να τα κάνει χρήση Χριστού, εννοεί την κακία και δεν εννοεί την ανεξικακία, εννοεί την στενοχώρια και δεν εννοεί το να έχει εμπιστοσύνη στο θέλημα του Θεού, εννοεί τον θυμό και δεν εννοεί την ειρήνη του χριστού, εννοεί τον εγωισμό και δεν εννοεί την ταπείνωση, εννοεί τον διάβολο και δεν εννοεί τον Θεό. Εμείς σήμερα καλώς ή κακώς βρισκόμεθα στην προνομιακή θέση να επιλέξουμε καλό ή κακό μετά φυσικά και από την γνώση που ο Θεός εναπόθεσε μέσα μας δια Πνεύματος Αγίου. Τι θα κάνουμε; Θα κλείσουμε τα μάτια; Θα κλείσουμε τα αυτιά; Θα κάνουμε ότι δεν ήρθε ακόμη η ώρα; Θα πούμε ότι δεν είναι θέλημα Θεού ακόμα σε εμάς; Μετά από τόσες παρεμβάσεις και τόσα καλέσματα του Θεού, μετά από τόσα παραδείγματα, μετά από τόσα πνευματικά συγγράμματα και πνευματικές νουθεσίες θα παραμείνουμε πρωτόγονοι στο να εκπληρώσουμε και να φέρουμε στη ζωή μας τις ηθικές αξίες του Ευαγγελίου με τελευταία μαρτυρία την θεάρεστη ζωή και το ουράνιο παράδειγμα που έφερε η παρουσία του Κυρίου στη ζωή μας; Ο Κύριος είναι το παράδειγμα εκείνο που δύναται να θεωρείται σήμερα ως πρότυπο Υιού Θεού. Είναι το πρωτότυπο, ο νέος άνθρωπος κατά Θεό κτισθέντα ο οποίος έκανε βεβαίαν την κατά Θεό κλήσιν του και ευλογήθη υπέρ κόρον δίνοντας την δύναμη σε όσους το αποφασίσουν να του ομοιάσουν. Ο καθένας θα πρέπει να το σκεφτεί καλά και κανείς δεν χρειάζεται να τον πείσει ώστε να τον παροτρύνει στις αρχές του Ευαγγελίου με δόλιο τρόπο και κανείς δεν μπορεί να επέμβει στην απόφαση που ο καθένας επιλέγει στη ζωή του. Πάντως όσοι το αποφασίσουν θα λάμψουν ως πόλη κτισμένη πάνω όρους όπου δεν θα δύναται να κρυφθεί. Πιστεύω ότι ήρθε η ώρα ώστε το δένδρο αυτό να ενεργήσει κατά Θεό εις εμάς και να παράγει η γνώση αυτή του δένδρου (Θεός) καρπούς αιώνιους και ευλογημένους υπό του Θεού στη ζωή ενός ή πολλών ανθρώπων. Ο λόγος, διότι αναμένεται η ημέρα του Κυρίου η μεγάλη και επιφανής δια του κατασκευασμένου, δια του προκατασκευασμένου και δια του αναγεννημένου υπό του Παρακλήτου λαού του Θεού, ο οποίος κατά Θεό κτισθής άνθρωπος θα φέρει στη ζωή του την αγάπη, θα φέρει την ενότητα, θα καταργήσει την κρίση, τον δράκο όπως παρουσιάζεται στην Αποκάλυψη η οποία κρίση καταπονεί εκατομμύρια ψυχές, με λίγα λόγια θα καταργήσει ο λαός αυτός τον διάβολο και την διαβολή από τη ζωή του. Όταν λοιπόν μεταξύ των ανθρώπων το δένδρο αυτό ενεργήσει κατά Θεό δια του λαού του Θεού θα φέρει ακόμη χαρά, χαρά Χριστού, ανεκλάλητη χαρά, θα φέρει σοφία Χριστού, θα φέρει ταπείνωση, θα φέρει ζωή Θεού. Πιστεύω ότι ήρθε ο καιρός ώστε να φέρουμε στη ζωή μας την απόφαση του Χριστού που εκπλήρωσε το θέλημα του ουρανίου Πατρός και άκουσε υπό του Πατρός το εξής, ούτος είναι ο Υιός μου ο αγαπητός εις τον οποίον ευηρεστήθην. Ο Απόστολος Πέτρος παροτρύνει να κάνουμε βεβαίαν την κλήσιν. Η απόφασή μας αυτή όταν είναι βεβαία θα φέρει ακόμη και Χριστού πνευματική διάθεση ώστε η επιστροφή μας και η αναγέννησή μας να είναι αισθητή και ουσιαστική κατά Θεό. Όλα αυτά δεν θα γίνουν με χαπάκι που ο καθένας θα πιει. Χρειάζεται πρώτον, να αποφασίσουμε ότι θα υπακούσουμε στον Λόγο του Θεού κατόπιν θα πρέπει να εντρυφούμε καθημερινά στον Λόγο του Θεού ώστε να εκτελούμε τις εντολές αυτού. Στην αρχή του αγώνα μας θα παθαίνουμε πτώση όμως δεν θα χάνουμε το θάρρος μας. Αν επιμείνουμε να είμεθα σίγουροι ότι οι ποταμοί του Θεού, οι πηγές του σωτηρίου καθώς και το δένδρο της ζωής θα κάνουν αισθητή την παρουσία τους στη ζωή μας με καρπούς, σημεία και χαρίσματα εις το εκατονταπλάσιο.

Το δεύτερο στοιχείο που έκανε τον άνθρωπο να φύγει και να απομακρυνθεί από την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού είναι το δαιμόνιο της φιλοδοξίας, το οποίο εναπόθεσε μέσα στους πρωτοπλάστους ο διάβολος και το οποίο κρύβει κακία όταν επιδιώκεται εξουσία χωρίς την συγκατάθεση του Θεού. Έτσι χρησιμοποιούνται αθέμιτοι και ανήθικοι τρόποι όπως είναι ο εγωισμός, η πονηρία, η ζήλια και η κλεψιά τα οποία στοιχεία στρέφονται έναντι του Θεού και των συνανθρώπων, χρησιμοποιώντας ο άνθρωπος αυτός εωσφορικά στοιχεία όπως πονηρία εις βάρος του Θεού, όπως ότι ο Θεός δεν είναι καλός είναι εκμεταλλευτής. Ο διάβολος λοιπόν με αυτούς τους τρόπους κατάφερε ώστε να κάνει την παρουσία του μέσα στον κήπο του Θεού, μέσα στον κήπο της Εδέμ και ενήργησε δια του όφεως ώστε να παίξει το δικό του παιχνίδι στην αναγέννηση του ανθρώπου και συγκεκριμένα του ανθρωπίνου γένους. Αυτός ο διάβολος ενήργησε δια του όφεως, ο οποίος όφις είχε την δυνατότητα και την ικανότητα να ομιλεί. Πώς όμως ενήργησε; Πρώτον, μπήκε μέσα στον όφι κατόπιν πλησίασε ένα μέλος της βασιλείας την Εύα η οποία είχε πλήρη επίγνωση των εντολών του Θεού. Έτσι έπεισε την Εύα να παραβεί την μόνη εντολή που ήτο να μην γευθούν τους καρπούς του δένδρου που φέρνει την γνώση. Ο τρόπος που χρησιμοποίησε ο διάβολος είναι ο εξής: τι σας είπε ο Θεός; Μας είπε ο Θεός του απάντησε η Εύα να μην φάμε από το δένδρο της γνώσης του καλού και του κακού διότι καθ’ ην ημέρα θα φάμε θα αποθάνουμε. Ο λόγος που το είπε ο Θεός είναι διότι το πνευματικό επίπεδο του ανθρώπου δεν ήτο έτοιμο να εννοήσει καλό και κακό. Αν όμως οι πρωτόπλαστοι υπάκουγαν στον Θεό και δεν παρέβαιναν την εντολή τότε ο Θεός με την πάροδο του χρόνου θα αναγεννούσε τον άνθρωπο με θετικό τρόπο όμως ο διάβολος παρενέβη και επιχείρησε βιαίως να κάνει δικό του όργανο τον άνθρωπο. Αφού ο άνθρωπος έδωσε το δικαίωμα στον διάβολο όλα χάθηκαν, ο λόγος διότι αυτό έφερε σοφία στον άνθρωπο όμως λόγω έλλειψης αγιασμού δημιούργησε αρνητικές επιπτώσεις στους πρωτοπλάστους και δια της τεκνογονίας και σε ολόκληρο το ανθρώπινο γένος. Άρα όταν θέλουμε εξουσία πριν την ώρα μας τα αποτελέσματα είναι μηδαμινά και ομοιάζει το γεγονός αυτό σαν να έχουμε εμείς ένα παιδί το οποίο δεν έχει γνώση, δεν έχει σοφία, δεν έχει αίσθηση το πως δημιουργείται μια περιουσία και απαιτεί την διαχείριση της. Σίγουρα θα πέσει σε εκτεταμένα λάθη, διότι θα έχει τον ενθουσιασμό όμως δεν θα έχει την κατά Θεό επίγνωση ώστε να φρουρήσει την περιουσία που απαιτεί να λάβει βιαίως. Κατόπιν αυτός ο διάβολος βρίσκοντας έδαφος από τον διάλογο με την Εύα απάντησε: ξέρεις γιατί σας το είπε αυτό ο Θεός; Διότι ξέρει ότι αν θα φάτε θα γίνετε και εσείς Θεοί και δεν θέλει να γίνετε Θεοί ώστε να είναι μόνος του Θεός. Η Εύα πίστεψε τον διάβολο και μάλιστα σκέφτηκε ότι ο Θεός δεν είναι καλός. Έτσι σκέφτηκε ότι αν φάω εγώ θα γίνω Θεός κατόπιν σαν Θεός που θα είμαι θα έχω υποχείριό μου τον Αδάμ. Αυτό ήτο αρκετό ώστε να απλώσει την χείραν της να κόψει τον καρπό και να τον φάγει. Όταν είδε ότι το μόνο που κέρδισε ήτο ενοχές, φοβίες κ.λ.π. σκέφτηκε πάλι πονηρά. Τώρα που εξαπατήθηκα εγώ είπε, ο Αδάμ είναι ανώτερος, πρέπει λοιπόν να τον ρίξω και αυτόν ώστε να μην είμαι μόνη στην πτώση. Έτσι μετέδωσε το ψέμα αυτό του όφεως και στον Αδάμ ενώ το στοιχείο που θα έπρεπε να φανερώσει στον Αδάμ ήτο, πρόσεχε, μην φας διότι εγώ έφαγα και σήμερα δεν ζω καλά έχω τύψεις, νιώθω φόβο, νιώθω πόνο, νιώθω άσχημα. Όλοι μας κληρονομήσαμε αυτό το στοιχείο της Εύας και θέλουμε όλοι σε ότι πέσαμε εμείς να πέσουν και οι άλλοι. Το ότι παρέβηκαν την εντολή αυτό τους έκανε να απομακρυνθούν από τον Θεό και να μην θέλουν ούτε καν να τον ακούσουν. Μάλιστα όταν μια μέρα τους επισκέφτηκε ο Θεός στον κήπο της Εδέμ αυτοί κρύφτηκαν και ο Θεός τους έψαχνε μέσα στον κήπο φωνάζοντας, Αδάμ, Αδάμ, που είσαι Αδάμ; Αυτός μετά από λίγο απάντησε, είμαι εδώ κρυμμένος. Και γιατί άλλαξες συμπεριφορά του είπε ο Θεός, γιατί εκρύφθης; Μήπως έφαγες από τον καρπό που σου είπα να μην φάγεις; Αυτός απάντησε, δεν φταίω εγώ αλλά η γυναίκα που μου έδωσες. Αυτή τη λύση που χρησιμοποίησε ο Αδάμ την χρησιμοποιούν μέχρι σήμερα όλοι οι μη αναγεννημένοι πρωτόγονοι πνευματικά άνθρωποι. Όλοι χρησιμοποιούν το κατηγορώ εις βάρος των άλλων ώστε να δικαιολογήσουν τα δικά τους λάθη. Αν το ψάξουμε καλά θα το δούμε μέσα σε όλους μας και αυτό το στοιχείο. Δια της τεκνογονίας μεταλαμπαδεύτηκε και αυτό το κατηγορώ εις βάρος των άλλων μέχρι σήμερα. Ο Χριστός όμως γνωρίζοντας την κατάσταση αυτή φανέρωσε το μην κρίνετε ίνα μην κριθήτε, συ τις είσαι όστις κρίνεις αλλότριον οικέτην εις τον ίδιον αυτού Κύριον ίστασαι ή πίπτεις, αναπολόγητος είσαι ω άνθρωπε διότι εις ό,τι κρίνεις τον άλλον, σεαυτόν κατακρίνεις, καταδικάζεις. Καθώς έκβαλε πρώτον την δοκόν ω άνθρωπε εκ του οφθαλμού σου και τότε θέλεις ιδεί καθαρώς δια να εκβάλης το ξυλάριον το εν τω οφθαλμώ του αδελφού σου.

Αυτή λοιπόν η ενέργεια το να σκέφτεται ο ένας εις βάρος του άλλου και να θέλει εξουσία χωρίς την αγάπη, χωρίς την ταπείνωση ήτο η δεύτερη αιτία την οποία εμείς θα πρέπει να προσέξουμε. Την δεύτερη παράβαση θα την ονομάσουμε ανεμπιστοσύνη στις εντολές του Θεού και όχι συζήτηση με τον διάβολο. Η ανεμπιστοσύνη θα πολεμηθεί με το υπέρ όπλο που ο Θεός έθεσε εις χείρας ημών και δεν είναι άλλο από την εφαρμογή η οποία μας καθιστά την προσοχή. Η συζήτηση με τον διάβολο θα αποφευχθεί με το να εμμένουμε εις την προσευχή και εις την μελέτη του Λόγου του Θεού. Με λίγα λόγια με την αφιέρωση και την ενασχόληση που περιέχει η εντρυφή μας στην καθημερινότητά μας πάνω στο θέλημα του Θεού. Τελευταίο στοιχείο με το οποίο θα πολεμηθεί ο διάβολος και το πιο ουσιαστικότερο είναι η ταπεινοφροσύνη.

Ταπείνωση σημαίνει δεν είμαι τίποτα, δεν ξέρω τίποτα, δεν έκανα τίποτα καθώς και αν ταύτα πάντα ποιήσετε αχρείοι δούλοι να λέτε ότι είσθε. Στην ταπείνωση ανήκει και το να έχουμε επίγνωση το ότι άνευ εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν καθώς ουδέ του θέλοντος, ουδέ του τρέχοντος αλλά του ελεούντος Θεού. Άλλα στοιχεία που συνοδεύουν τον ταπεινό είναι ότι δεν έχει εγωισμό, έτσι αποφεύγει και ας τον κατηγορούν ή τον προσβάλλουν την αμαρτία. Μάλιστα έτσι ο άνθρωπος δι΄ αυτής της ταπείνωσης δύναται να εργάζεται και μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων το αγαθό αδιαφορώντας για τα κατηγορώ τα οποία του επωμίζουν οι συνάνθρωποί του. Ο ταπεινός ακόμη προοδεύει χωρίς δυσκολία σε κάθε αρετή. Αποκτά εύκολα και εξασκεί την ύψιστη των αρετών, την αγάπη. Εξαιτίας της αγάπης όχι μόνο τιμάται και δοξάζεται από τον Θεό αλλά και από τους ανθρώπους. Είναι ακόμη ο ταπεινός ο πιο ευτυχισμένος από τους ανθρώπους γιατί είναι ο πιο γαλήνιος και αναπαυμένος δοξάζοντας συνέχεια και ευχαριστώντας για όλα όσα εκδηλώνονται στη ζωή του τον Άγιο Θεό. Όλα αυτά τα στοιχεία και άλλα πολλά δεν υπάρχουν σε κανέναν άλλον άνθρωπο ο οποίος δεν έχει την ταπεινοφροσύνη. Με τέτοια λοιπόν έξοχα και θεία προσόντα στολίζεται ο ταπεινόφρονας.

Ας κάνουμε τώρα μια γρήγορη ανασκόπηση της μέχρι τώρα ομιλίας. Είπαμε ότι το πρώτο στοιχείο είναι η ανεμπιστοσύνη στις εντολές του Θεού. Θέλει ο Θεός μέσα από υπακοή να εφαρμόζονται οι εντολές του ώστε με την σχετική αναγέννηση να επιτευχθεί το θεάρεστο αποτέλεσμα στη ζωή μας και όχι μέσα από επιπόλαιες, βίαιες αποφάσεις και κινήσεις ας είναι και για το καλό, διότι ο διάβολος έρχεται ως άγγελος φωτός. Το δεύτερο στοιχείο είναι να μην κάνουμε διάλογο με τον διάβολο (διαβολή) διότι θέτει σε εμάς φιλοδοξίες και δημιουργεί σε εμάς αθέμιτους τρόπους όπου δι’ αυτών και δια της νουθεσίας του επιδιώκουμε σοφία, ζωή και δύναμις. Για να αποφευχθεί αυτό χρειάζεται ενασχόληση στα του Θεού.

Πάμε τώρα στο τρίτο στοιχείο το οποίο χρησιμοποιήθη υπό του διαβόλου και έκανε τον άνθρωπο να φύγει από τον Θεό, από την αγάπη, από τη ζωή. Αυτό το τρίτο στοιχείο είναι η τιμωρία που δέχτηκε ο άνθρωπος υπό του Θεού. Στην Παλαιά Διαθήκη ο Θεός έπρεπε να τιμωρεί τον άνθρωπο ώστε να μην γίνει ανεξέλεγκτη η κατάσταση. Στην νέα όμως Οικονομία το έλεος του Θεού, η αναγέννηση, η μετάνοια επαναφέρουν τον άνθρωπο σε κλάσματα δευτερολέπτου στην πρότερη αγαθή σχέση του με τον Θεό. Αυτή η τιμωρία έχει ως εξής: Προς δε την γυναίκα είπε, θέλω υπερπληθύνει τας λύπας σου και τους πόνους της κυοφορίας σου, με λύπας θέλεις γεννά τέκνα και προς τον άνδρα σου θέλει είσθαι η επιθυμία σου και αυτός θέλει σε εξουσιάζει. Προς δε τον Αδάμ είπεν, επειδή υπήκουσας εις τον λόγον της γυναικός σου και έφαγες από του δένδρου, από του οποίου προσέταξα, εις σε λέγων, μη φάγης απ’ αυτού, κατηραμένη να είναι η γη εξ αιτίας σου. Με λύπας θέλεις τρώγει τους καρπούς αυτής πάσας τας ημέρας της ζωής σου και ακάνθας και τριβόλους θέλει βλαστάνει εις σε και θέλεις τρώγει τον χόρτον του αγρού. Εν τω ίδρωτι του προσώπου σου θέλεις τρώγει τον άρτον σου, εωσού επιστρέψης εις την γην, εκ της οποίας ελήφθης, επειδή γη είσαι και εις γην θέλεις επιστρέψει. Και εκάλεσεν ο Αδάμ το όνομα της γυναικός αυτού Εύα διότι αυτή ήτο μήτηρ πάντων των ζώντων. Και έκαμε Κύριος ο Θεός εις τον Αδάμ και εις την γυναίκα αυτού χιτώνας δερματίνους και ενέδυσεν αυτούς.

Σε αυτούς τους στίχους μπαίνει η αυστηρή συνείδηση που απέκτησε ο άνθρωπος μετά την πτώση. Αυτή κάνει τον άνθρωπο να έχει το πνεύμα του να μην συγχωρεί τον εαυτό του. Πολλοί άνθρωποι το έχουν αυτό το στοιχείο και είναι σίγουρο ότι πίσω από αυτό κρύβεται ο υπέρμετρος εγωισμός. Πολλοί λένε, πως το έκανα αυτό εγώ, τι θα κάνω τώρα; Και πολλές φορές οι άνθρωποι αυτοί για να μην ζητήσουν συγνώμη για το λάθος τους καταφεύγουν στην δικαιολογία η οποία κρύβει ψέμα και ξέρετε το ένα ψέμα φέρνει το άλλο, το ένα λάθος φέρνει το άλλο και ο άνθρωπος με όλα αυτά τα στοιχεία που λειτουργούν μέσα του χάνει τον ενθουσιασμό του, χάνει την χαρά του γενικότερα χάνει τη ζωή. Με λίγα λόγια χάνει τον Θεό. Αυτή είναι άλλη μια παγίδα. Ο Θεός πρέπει να το εννοήσουμε άπαξ δια παντός δεν είναι τιμωρός είναι αγάπη. Ο ίδιος τόνισε, ου γαρ ήλθον να κρίνω τον κόσμο αλλά να σώσω αυτόν. Έτσι αποφάσισε να ενσαρκωθεί και να προβεί σε ενέργειες αγάπης δηλαδή έδωσε την ζωή του λύτρον αντί πολλών, ώστε οι νέοι μαθητές σήμερα να καταδιώκονται από την αγάπη, από το μέγα έλεος, από την σοφία του με αποτέλεσμα ο κάθε άνθρωπος δια του Χριστού να ελευθερώνεται από τα δεινά της εωσφορικής αμαρτίας.

Το τέταρτο στοιχείο που εξεδίωξε τον άνθρωπο από τη ζωή είναι και αυτό άλλη μια παγίδα και έρχεται κατά παραχώρηση Θεού, έτσι και αυτό θα πρέπει να το προσέξουμε. Στην τέταρτη παράβαση πέφτουν οι άνθρωποι αυτοί που κυοφορούν στη ζωή τους τις τρεις προηγούμενες που είναι: πρώτον, η ανεμπιστοσύνη και ανυπακοή στις εντολές του Θεού. Δεύτερον, όχι συζήτηση με τον διάβολο η οποία δημιουργεί την φιλοδοξία με αθέμιτα μέσα, πονηρία. Τρίτον, ο αυστηρός έλεγχος που δημιουργείται από την παράβαση. Έτσι ο Θεός όταν βλέπει σε έναν άνθρωπο τα στοιχεία αυτά παραχωρεί και παροτρύνει τον άνθρωπο αυτόν ώστε να πέσει σε αυτή την τέταρτη παγίδα, ώστε ένας τέτοιος άνθρωπος που κυοφορεί μέσα του τα ανωτέρω να μην βρει ζωή διότι αν την βρει θα την χρησιμοποιήσει εις βάρος του Θεού πρώτον και δεύτερον εις βάρος των συνανθρώπων του. Αυτή η παγίδα είναι: Και είπε Κύριος ο Θεός, Ιδού, έγεινεν ο Αδάμ ως εις εξ ημών, εις το γινώσκειν το καλόν και το πονηρόν και τώρα μήπως μέσα από την γνώση αυτή εκτίνει την χείρα αυτού και λάβη και από του ξύλου της ζωής και φάγη και ζήση αιωνίως. Ο Θεός αναρωτήθηκε τι θα πρέπει να γίνει, τι θα πρέπει να κάνει σαν Θεός, αμέσως η απόφαση ελήφθη, πάρθηκε και έχει ως εξής, Όθεν Κύριος ο Θεός εξαπέστειλεν αυτόν εκ του παραδείσου της Εδέμ, δια να εργάζηται την γην εκ της οποίας ελήφθη. Και εξεδίωξε τον Αδάμ κατά ανατολάς του παραδείσου της Εδέμ.

Τι κρύβει αυτή η παγίδα; Κρύβει ότι ο άνθρωπος έστρεψε την προσοχή του στο χώμα, πήρε το βλέμμα του από τον Θεό και το έστρεψε στη γη. Είναι σαν να θέλουμε εμείς να ξεγελάσουμε ένα παιδάκι και του καθιστούμε αφού είμεθα ανώτεροι, εξυπνότεροι την προσοχή σε κάτι άλλο που ξέρουμε ότι με αυτό θα πέσει στην παγίδα μας π.χ. ένα παιχνίδι, ώστε να ξεχάσει σιγά σιγά αυτό που απαιτεί. Αυτό το παιχνίδι που έφερε ο Θεός στον άνθρωπο είναι το χώμα που παράγει την ύλη και η φώτιση που του έδωσε ώστε να διαμορφώνει και να κατασκευάζει αυτή, θεωρώντας την ύλη ως στοιχείο που να νομίζει ο άνθρωπος ότι χωρίς αυτή δεν θα μπορέσει να επιβιώσει. Έτσι οι άνθρωποι ξεκίνησαν να φτιάχνουν εργαλεία, να καλλιεργούν, να μεριμνούν. Ο λόγος που το παραχώρησε αυτό ο Θεός είναι ώστε οι άνθρωποι να μην ασχοληθούν με τον εαυτό τους και βρουν έτσι τα μέσα που τους εναπόθεσε ο Θεός ώστε να βρουν τον τρόπο και τις δυνάμεις να γίνουν Θεοί, διότι ο άνθρωπος είναι κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση και ζωή δικαιούται να έχει αν έχει τα στοιχεία του Θεού μέσα του και όχι του πονηρού. Έτσι λοιπόν η μέριμνα αυτή τον οδηγεί σήμερα τον άνθρωπο με τα στοιχεία που προαναφέραμε μακριά από τον Θεό ώστε να μην βρει τη ζωή. Με τα χρόνια η ενασχόληση της γης έφυγε και ήρθε η εξέλιξη η οποία ανέπτυξε την ύλη στη ζωή μας. Όλοι σήμερα σκέφτονται αυτή και τον πονηρό τρόπο να την αποκτήσουν και να την αυξήσουν. Το στοιχείο αυτό βγάζει τον άνθρωπο έξω από την μέριμνα στο να κάνει το θέλημα του Θεού το οποίο έρχεται μέσα από την αφιέρωση, την ολιγάρκεια στα υλικά αγαθά και την μέριμνα στην πνευματική επιστήμη, η οποία υπάρχει και ζωοποιείται κατά Θεό. Ο Κύριος όμως σήμερα μας τονίζει, εμβλέψατε εις τα πετεινά του ουρανού, ότι δεν σπείρουσιν, ουδέ θερίζουσιν και ο Πατήρ ο ουράνιος τρέφει αυτά πόσο μάλλον εσάς, καθώς η ζωή δεν συνίσταται εκ των υπαρχόντων. Έτσι σήμερα μας αποκαλύπτει το σχέδιο σωτηρίας και μας παροτρύνει μετά από εκατομμύρια χρόνια στην μέριμνα κατά Θεό και όχι στην μέριμνα κατά της ύλης. Αφού ο Θεός αποφάσισε να μας αποκαλύψει τις τότε προθέσεις του και τις σημερινές ας μην γίνουμε όπως οι πρώτοι άνθρωποι οι οποίοι πρόδωσαν την αγαθότητά του και την μεγάλη αγάπη του. Η παγίδα σε αυτή την περίπτωση δημιουργείται στην αξία του χρόνου τον οποίον χάνουμε, ο οποίος χρόνος φεύγει ανεπιστρεπτί και έτσι φτάνουμε δια της μέριμνας στην φθορά, η οποία επιφέρει τον ακαριαίο ανεπιστρεπτί θάνατο ψυχής και σώματος εις ημάς. Λίγο προσοχή χρειάζεται στα τρία προηγούμενα ώστε να μην πέσουμε στην τέταρτη παγίδα. Ο Κύριος τόνισε ακόμη προς αποφυγή αυτής τα εξής: όστις απολέση την ζωήν αυτού ένεκεν εμού και του ευαγγελίου αυτός θα την βρει. Καθώς μας ανοίγει νέο δρόμο και μας δίνει νέα εντολή, αιτείτε τα της βασιλείας και ταύτα πάντα θέλουσι σας προστεθή. Με τις εντολές αυτές αν γίνουν κατανοητές εις ημάς και εισέλθουμε στην υπακοή του Θεού ανοίγει ο Θεός εις ημάς την διάνοια και μας χαρίζει νέα οδό επιστροφής.

Για την παγίδα του χρόνου θέλω να πω κάτι που μου συνέβηκε πρόσφατα. Πριν λίγες ημέρες ο διάβολος μου έστησε μια παγίδα. Κάποιος ήθελε, έτσι μας είπε, να κάνει στο έργο αυτό μια δωρεά υλική όμως αυτό απεδείχθη ψέμα, παγίδα. Η παγίδα έγκειται στο ότι εγώ σκεφτόμουν μια βδομάδα, όσο κράτησε η συνομιλία μαζί του, πώς θα χρησιμοποιήσω τα χρήματα. Αυτό με οδήγησε στο να σκέφτομαι ότι με τα χρήματα αυτά θα γίνει το έργο αυτό πιο ισχυρό, πιο μεγάλο όμως την πάτησα, με κορόιδεψε ο διάβολος. Αν είναι δυνατόν το έργο αυτό να χρειάζεται χρήματα, εκείνο που χρειάζεται είναι μυαλό Θεού, αναγέννηση Χριστού να έχουν τα μέλη του. Αμέσως κατάλαβα ότι χάνω χρόνο με όλες αυτές τις σκέψεις και αλήθεια να ήταν εγώ πρέπει τον χρόνο μου να τον αξιοποιώ στο θέλημα του Θεού. Αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν να χάσω εκτός από τον χρόνο μου και την ειρήνη μου. Κατόπιν όλες αυτές οι σκέψεις με έβγαλαν και από το αγιαστήριο, από την προσευχή και απομακρύνθηκα από τον Θεό ενώ νόμιζα ότι εργάζομαι για τον Θεό. Αυτό όμως με νουθέτησε το εξής: Όταν πηγαίνετε εις μίαν κώμην μην είπετε το χαίρειν. Δηλαδή τίποτε δεν πρέπει να μας συγκινήσει τόσο ώστε να φύγουμε από το αγιαστήριο, από την προσοχή, από την μελέτη, από τον στόχο που είναι ότι ο Θεός έδωκε ημίν διακαήν ποθείν του μη αποθανήν. Καταλάβαμε ότι δεν χρειαζόμαστε τίποτε που θα εξασφαλίσει τη ζωή εις εμάς και θα μας κάνει να νιώσουμε καλύτερα και πιο ισχυροί παρά μόνο ο Θεός και από τον οίκον του μάθαμε ότι δεν θα ξαναβγούμε για κανέναν και για τίποτα. Όταν τελείωσε για μένα το γεγονός αυτό της δωρεάς αυτού του ανθρώπου (που ήτο ψέμα) θυμήθηκα κάτι που έλεγε ο Πνευματικός μου Πατέρας. Κάποτε ήταν ένας φτωχός που κάθε μέρα έπαιζε την λύρα και είχε πολλά παιδιά. Όλα τα παιδιά του και η γυναίκα του μαζεύονταν δίπλα του και όλοι ήταν χαρούμενοι διότι έπαιζε ο πατέρας την λύρα και όλοι τραγουδούσαν και χόρευαν. Απέναντι ήτο ένας πλούσιος, αυτός ήτο συνέχεια σκεφτικός και καμία χαρά δεν έβγαινε από το σπίτι του. Ένα βράδυ του λέει η γυναίκα του, κοίταξε αυτοί φράγκο δεν έχουν και κάθε μέρα μέσα στην τρελή χαρά είναι, εμείς με τόσα χρήματα μέσα στην κατήφεια είμεθα. Τότε αυτός της είπε, περίμενε και θα δεις. Παίρνει ο πλούσιος κάποια χρήματα, αξιόλογο πόσο και πηγαίνει στην πόρτα του φτωχού χτυπάει και του ανοίγει ο φτωχός πατέρας και ο πλούσιος του λέει, εγώ και η γυναίκα μου αποφασίσαμε να σου δωρίσουμε αυτά τα χρήματα. Ο φτωχός πατέρας τα δέχτηκε και τον ευχαρίστησε. Την άλλη ημέρα ούτε η λύρα έπαιξε, ούτε τα γέλια ακούστηκαν, ούτε τα τραγούδια, ούτε οι χαρές. Το μόνο που ακούστηκε ήταν μία φασαρία. Ο ένας έλεγε, θέλω να φτιάξουμε ένα σπίτι, τα παιδιά έλεγαν εγώ θέλω εκείνο το παιχνίδι, η γυναίκα εγώ θέλω το άλλο κ.λ.π. Η φασαρία κράτησε όλη μέρα και όλη νύχτα. Το πρωί ο πατέρας κατάλαβε ότι έφυγε η ζωή, έφυγε η χαρά, έφυγε η ενότητα, έφυγαν όλα. Τι κάνει. Αμέσως παίρνει τα χρήματα και τα πηγαίνει στον πλούσιο και του λέει, σε ευχαριστώ αλλά τα χρήματα έφεραν γκρίνια στο φτωχικό μου γι’ αυτό δεν τα θέλω, σου τα επιστρέφω.

Αφού λοιπόν το ζήσαμε και αυτό αποφασίσαμε ότι και όλο τον κόσμο με όλα τα πλούτη του να μας χαρίσουν αφού αυτό θα μας βγάλει από το θέλημα του Θεού, από τον στόχο μας που είναι εκάλεσε ημίν ποθείν διακαήν του μη αποθανήν, να μην πάρουμε ούτε τον κόσμο, ούτε τα πλούτη του. Μα θα μου πει κάποιος, δεν χρειάζονται και χρήματα για να γίνει το έργο της αναγέννησης του ανθρωπίνου γένους; Σίγουρα χρειάζονται, όμως τόσα χρόνια εγώ είδα από τον εαυτόν μου ότι με φτωχικά μέσα κατάφερα πολλά, έτσι λοιπόν θα συνεχίσω και πιστεύω ότι ο Θεός θα στείλει ανθρώπους που και αυτοί με φτωχικά μέσα ή από το υστέρημά τους ή το περίσσευμά τους θα βοηθήσουν το έργο αυτό και γενικότερα τον πεσόντα άνθρωπο. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Πάμε τώρα στην πέμπτη παγίδα. Αυτή είναι η οικογένεια που δημιούργησαν οι πρωτόπλαστοι χωρίς τη νουθεσία του Θεού. Όλοι ξέρουμε τι συνέβη με τα παιδιά των πρωτοπλάστων και με τα έθνη που δημιούργησαν. Άρα η οικογένεια που θα δημιουργήσουμε αν δεν είναι κατά Θεό και δεν νομοθετούνται τα μέλη της κατά Θεό, τότε ο ένας στρέφεται ενάντια του άλλου και καταλήγουν ο ένας να ζει εις βάρος του άλλου σε σημείο να φτάνουν να είναι μέσα στην οικογένεια δυο ή περισσότερα μέλη συστεγασμένοι εχθροί έχοντας φυσικά οι πάντες μορφή ευσεβείας ώστε να μην γίνονται αντιληπτοί. Στην νέα Οικονομία πολλοί στο κάλεσμα του Χριστού χρησιμοποίησαν διάφορα οικογενειακά θέματα τα οποία τους οδήγησαν μακριά από τον Θεό. Εδώ καθιστούμε την προσοχή στην μη αναγεννημένη οικογένεια ώστε να φροντίσουν τα μέλη της να αναγεννηθούν και να γίνουν κατά Θεό. Διαφορετικά η οικογένεια με τις απαιτήσεις των παθών που έχει χάνει τον προσανατολισμό της κατά Θεό και προσανατολίζεται κάτω από τις αρχές του πονηρού διαβόλου. Εδώ χρειάζεται η ευθυνοκεντρικότητα των μελών έναντι του Θεού και των εντολών αυτού και όχι η ανευθυνότητα αυτών των μελών έναντι του θελήματος του Θεού.

Τελευταία παγίδα που έθεσε ο Θεός στον άνθρωπο για να προστατέψει τη ζωή από τον πεσόντα άνθρωπο είναι η εξής: έθεσε ως σοφός αρχιτέκτονας αυτής της δημιουργίας που εκδηλώνεται παντού ζωή, την ρομφαίαν την περιστρεφομένην και τον άγγελο Σατάν ώστε να φυλούν το δένδρο της ζωής και να μην μπορεί ουδείς με αθέμιτα, πονηρά, εγωιστικά, φιλόδοξα μέσα να αποκτήσει αυτή τη ζωή. Στην Γένεση αναφέρεται: Κύριος ο Θεός έθεσε τα Χερουβείμ και την ρομφαίαν την φλογίνην, την περιστρεφομένην, δια να φυλάττωσι την οδόν του ξύλου της ζωής. Η φλογίνη ρομφαία αποτελείται από τα στοιχεία του εγωισμού και από το επτακέφαλο θηρίο. Τα Χερουβείμ παροτρύνουν τον άνθρωπο να δώσει βάση στην δοξασία του Θεού με το ψαλτικό σύστημα και στους τύπους κάνοντάς τον να συμβιβάζεται με ότι του σερβίρουν οι άλλοι και να ακολουθεί εις όλη του τη ζωή θρησκευτικούς τύπους και εντάλματα ανθρώπων χωρίς ο ίδιος να έχει ερευνήσει αν είναι σωστό αυτό που κάνει, με φυσική συνέπεια να αποφεύγει να ανακαλύψει ο άνθρωπος αυτός που συμβιβάζεται τα μυστήρια της βασιλείας του Θεού. Ο άγγελος Σατάν είναι η φθορά, η οποία για να φύγει χρειάζεται αφιέρωση και αδιάλειπτη προσευχή με θέμα την επανένταξή μας στη ζωή, ώστε δια της αφιέρωσης η ζώσα φωνή του ζώντος Θεού να ζωοποιήσει όλο μας το είναι. Η αφιέρωση χρειάζεται για να μάθει ο καθένας πως πρέπει να σκέφτεται ώστε να διέπεται από τον τρόπο σκέψης του Θεού. Μόνο όταν μάθουμε να σκεφτόμαστε όπως ο Θεός και δημιουργούμε ή πράττουμε όπως ο Θεός να είμεθα σίγουροι ότι ο δρόμος της ζωής θα ανοίξει.

Έπειτα απ’ όλα αυτά όλοι γνωρίζουμε ότι το ανθρώπινο γένος έχασε τον Θεό, έχασε τη ζωή, όμως με την πάροδο των αιώνων έγινε μέγα θαύμα και κάλεσμα. Πριν δυο χιλιάδες περίπου χρόνια άναψε ο Πατέρας Θεός το πράσινο φως με την παρουσία του Χριστού, του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος ώστε δια της ενσαρκώσεως του Θεού στον Χριστό να επαναφέρει τον πεσόντα άνθρωπο. Τι έκανε αυτός ο Χριστός. Πρώτον, κάλεσε τον άνθρωπο λέγοντάς του το μετανοείτε, ήγγικεν γαρ η βασιλεία των ουρανών. Ο Ησαΐας το ερμηνεύει ως εξής: έλθετε πάντες απορρίψατε το κακό, κάνετε ευθείας τας οδούς σας και στο τέλος συνδιαλαγήτε μετά του Θεού. Δεύτερον, έθεσε όρο το ακολούθει μοι. Ακολούθει μοι σημαίνει δεν πάω ούτε δεξιά, ούτε αριστερά, ούτε εμπρός αλλά πίσω ακριβώς από τον δάσκαλο Χριστό ώστε να μαθητεύσω τα σωτήρια μέσα και τον τρόπο που θα μου εξασφαλίσουν την επιστροφή μου στην χαμένη πατρίδα. Τα μέσα αυτά είναι η αγάπη, η σοφία, η ταπείνωση, η ζώσα πίστη στη ζωή και τελευταία ο τρόπος επιστροφής στον οίκο του Θεού. Πολλοί φτιάχνουν Θεό στα μέτρα τους και με αυτό το τρόπο χαράζουν άλλη οδό και ενώ επικαλούνται τον Θεό τα αποτελέσματα είναι μηδαμινά, αρνητικά γι’ αυτούς τους ανθρώπους. Χρειάζεται προσοχή! Όταν λέμε ακολουθούμε εννοούμε ακριβώς τα δικά του βήματα. Αυτά είναι μελέτη, προσοχή, εξάπλωση, προσευχή, θυσία, προσφορά, μαθήτευση και αναγέννηση.

Κάποτε έκανα μία προσευχή σε έναν αδερφό και ο Κύριος είπε σε αυτόν τον αδερφό που είχε ένα πρόβλημα: εγώ έθεσα ενώπιόν σας με το κάλεσμα που λάβατε το δένδρο της ζωής ώστε να το αναπτύξετε. Πολλοί όμως το περιφρόνησαν και το εγκατέλειψαν με την πάροδο του χρόνου θέτοντας ως σαν δικαιολογία ένα σωρό προφάσεις και εξωγραφικές ασχολίες. Όταν θα χρειαστείτε ζωή τότε θα το θυμηθείτε το δένδρο όμως αυτό θα έχει μαραθεί.

Εντολή του Κυρίου είναι ότι όσοι καλέστηκαν να αναπτύξουν το δένδρο αυτό να μην φύγουν από το αγιαστήριο μέχρι να το πει ο Χριστός και όχι εμείς με την πνευματική μας τεμπελιά και την ενασχόλησή μας σε άλλους τομείς.

Το τρίτο που φανέρωσε ερχόμενος εις τον κόσμο και που ζήτησε είναι να αγαπήσουμε τον Θεό και τον συνάνθρωπο. Η δικαιολογία και η αδιαφορία θα μας οδηγήσουν έξω από τον οίκο του Θεού. Εδώ θα θέσουμε έναν νόμο που έχει ως εξής: η πρόοδός μας στα του Θεού και η πρόοδος του αδερφού μας θα μας εξασφαλίσει την αγάπη η οποία είναι το όχημα, το μέσο για την δική μας σωτηρία καθώς οι πάντες υποχρεούμεθα να αγωνιζόμαστε ώστε να καταργήσουμε με τον αγώνα μας όλα τα φθοροποιά στοιχεία που θα οδηγήσουν εμάς και τον συνάνθρωπο αδερφό στη ζωή. Ο Θεός με λίγα λόγια απαιτεί αγάπη, όπου δει αγάπη τρέχει και ευλογεί τον άνθρωπο που την εκδηλώνει. Η αγάπη γκρεμίζει την αδιαφορία ως προς τον συνάνθρωπο με την δικαιολογία του Κάιν η οποία υπάρχει μέχρι σήμερα και που όλοι εκδηλώνουν δυστυχώς, οι πάντες λένε, τι φύλακας του αδελφού μου είμαι εγώ. Ο Θεός αυτό το απαιτεί ώστε όλοι να είμεθα φύλακες του αδελφού μας. Ο Θεός απαιτεί ακόμη ταπείνωση, αυτή καταργεί τον εγωισμό. Ο ίδιος τα κατηγορώ τα αντιμετώπιζε ως εξής: λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει απειλούμενος ουκ ηπείλει. Ο Θεός απαιτεί αναγέννηση η οποία έρχεται δια της εξάπλωσης του Λόγου του Θεού (ο κάθε άνθρωπος είναι ένα βιβλίο και έχεις να μάθεις πολλά), καθώς η αναγέννηση ολοκληρώνεται και δια της μελέτης και εφαρμογής αυτού του Λόγου. Ο Θεός απαιτεί το πορευθέντες, αυτό σου εξασφαλίζει σωτηρία και σου διαμορφώνει χαρακτήρα κατά Θεό κτισθέντα. Ο Θεός απαιτεί ζώσα πίστη, αυτή έρχεται με την αφιέρωση στον Λόγο του Θεού και την αδιάλειπτη προσευχή κ.λ.π. Όλοι μελετώντας τον Λόγο του Θεού δυνάμεθα να εννοήσουμε τα σωτήρια μέσα που θα μας επαναφέρουν στη ζωή, στον Θεό. Όσοι καταλαβαίνουν τι εννοώ θα πέσουν με τα μούτρα στον αγώνα του καθαρισμού και του αγιασμού, όσοι δεν εννοούν θα αδιαφορήσουν. Ο καθένας έχει την ευθύνη για τις πνευματικές του υποχρεώσεις έναντι του εαυτού του, έναντι του συνανθρώπου του, έναντι του Θεού, εμείς δεν θα διορθώσουμε και δεν θα απαιτήσουμε ούτε με αγαθά αλλά ούτε και με δόλια μέσα την αφιέρωση του συνανθρώπου μας. Ακόμη δεν θα κατακρίνουμε κανέναν και τίποτα. Ο κάθε άνθρωπος έχει οδηγό αν θέλει την ευθύνη, η οποία έρχεται δια της μελέτης, δια της προσευχής και δια της απόφασης. Εύχομαι σε όλους καλή πνευματική χρονιά, καλόν αγώνα, ουσιαστική επίγνωση, κατανόηση των εντολών του Θεού και τελευταία εφαρμογή των εντολών του Θεού. Οι εντολές του Θεού βαριές δεν είναι, στην αρχή φαίνεται δύσκολο αλλά μετά παίρνεις χαρά και κερδίζεις έδαφος. Να μην απελπιζόμαστε! Η απελπισία είναι το μεγαλύτερο σύστημα του εγωισμού. Να αφιερωθούμε όλοι στην πνευματική εργασία και να εισέλθουμε στο αγιαστήριο όπου εκεί θα συναντήσουμε την αδιάλειπτη προσευχή. Το πρώτο διώχνει την πνευματική πλήξη και το δεύτερο την θλίψη που προκαλεί ο κόσμος. Γένοιτο, Γένοιτο Αμήν.

 

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

 

Τα στοιχεία που αναπτύσσουν στη ζωή μας το δένδρο του θανάτου είναι ΕΠΤΑ

 

1) Ανυπακοή στον Λόγο του Θεού και στις εντολές αυτού του Θεού.

 

2) Φιλοδοξία πνευματική ή υλική με αθέμιτα μέσα όπως πονηρίες, εγωισμοί, συμφέροντα, κρίσεις και επικρίσεις, ψέματα κ.λ.π.

 

3) Αυστηρή συνείδηση ακατάπαυστα ελεγχόμενη.

 

4) Παρότρυνση στο να επιδιώκουμε ευλογία μόνο μέσα από την ύλη στη ζωή μας. Η παγίδα βρίσκεται στον χρόνο ο οποίος φεύγει ανεπιστρεπτί. Προσοχή στον χρόνο που διαθέτουμε για την συλλογή της ύλης (χρήματα κ.λ.π.), να ρυθμίσουμε έτσι τη ζωή μας ώστε να βρούμε χρόνο για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου, αυτό θα ωφελήσει.

 

5) Δημιουργία οικογένειας με κοσμικά κίνητρα όπως εγωισμός, ζήλιες, πονηρίες κ.λ.π.

 

6) Χερουβείμ, οδηγούν τον άνθρωπο ώστε να δώσει βάση στους τύπους και στο ψαλτικό σύστημα ώστε οι άνθρωποι να έχουν φόβο Θεού αλλά να μην εννοούν το κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση. Φλογίνη ρομφαία = ζήλια, ψέμα, εγωισμός, κρίση, πονηρία, φόβος, θυμός, στενοχώρια, υλοφροσύνη, άγνοια του Λόγου του Θεού, επιδεικτικότητα, περιαυτολογία, έπαινος περιβάλλοντος, ευθιξία, παράπονο. Αυτά και άλλα πολλά κυοφορούν οι κοινωνίες των ανθρώπων και αν δεν προσέξουμε στο τι αναπτύσσεται μέσα μας αυτό θα αποβεί μοιραίο όπως και έχει αποδειχθεί μέχρι σήμερα, διότι ο θάνατος επικράτησε παντού δια των ανωτέρω στοιχείων στη ζωή των ανθρώπων.

 

7) Άγγελος, φύλακας της ζωής που έθεσε ο Θεός ώστε ο πεσών άνθρωπος να μην μπορεί να την βρει. Είναι αυτός που ενεργεί σήμερα στο να παραπλανεί τον άνθρωπο και να διακατέχεται ο άνθρωπος από το πιστεύω της φθοράς, του γήρατος, του θανάτου και τα κατάφερε τέλεια αυτός ο άγγελος. Όλος ο πλανήτης είναι βυθισμένος στο ψέμα, στην πίστη του θανάτου.  

 

 

Τα στοιχεία που αναπτύσσουν το δένδρο της ζωής είναι επτά

 

1) Υπακοή στον Λόγο του Θεού.

 

2) α) Φιλοδοξία στο να πετύχουμε το κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση μέσα από τον νόμο του Θεού, την αγάπη ως προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο, β) μέσα από την σοφία του Θεού, γ) μέσα από την ταπείνωση με τα στοιχεία που την διέπουν, δεν είμαι τίποτα, δεν έκανα τίποτα, δεν ξέρω τίποτα καθώς και αν ταύτα πάντα ποιήσετε να λέτε ότι αχρείοι δούλοι είσθε διότι τα διατεταχθέντα εις εσάς πράξατε.

 

3) Συνείδηση ελέους. Πόσες φορές αν αμαρτήσει ο αδελφός μου να τον συγχωρήσω είπε ο Πέτρος στον Κύριο, επτά, και ο Κύριος του απάντησε εβδομηκοντάκις επτά. Το έλεος αυτό του Θεού θα το στρέφουμε και ως προς τον εαυτόν μας αλλά και ως προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό.

 

4) Παρότρυνση στο να επιδιώκουμε ευλογία στην ύλη κάνοντας το θέλημα του Θεού. Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν οι δε εκζητούντες τον Θεό ουκ ελαττωθήσονται παντός αγαθού καθώς αιτείτε την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνη αυτού και ταύτα πάντα προστεθήσεται.

 

5) Δημιουργία πνευματικής οικογένειας, απαραίτητο στη ζωή μας διότι είναι δένδρο ζωής. Δεύτερον, δημιουργία οικογένειας κατά κόσμο προς τεκνοποίηση και συντροφιά με οδηγό απαραίτητα τον Λόγο του Θεού προς νουθεσία των μελών της. Διαφορετικά προβλέπω πολλή ακαταστασία, ειδικά σήμερα που τα πάθη, οι εγωισμοί και τα συμφέροντα έφτασαν ψηλά και υπερέβησαν την κεφαλή.

 

6) Ανάπτυξη στη ζωή μας των καρπών, των χαρισμάτων, των σημείων του Αγίου Πνεύματος τα οποία πρέπει να επιδιώκουμε οι πάντες. Αυτό είναι το υπέρ όπλο της ζωής, είναι αυτά τα στοιχεία που θα μας οδηγήσουν στη ζωή.

 

7) Αδιασάλευτη πίστη στην ιδέα της ζωής και όχι του θανάτου καθώς αδιασάλευτη πίστη στην κατάργηση της φθοράς και στην κατάργηση του γήρατος. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΣΥΜΒΟΥΛΗ

 

1) Εάν θέλω το μέλλον μου να είναι κατά Θεό με επιτυχία στην άφθαρτη ζωή, να ξέρω ότι αυτό χτίζεται σήμερα με το να μεριμνώ πάνω στην ζώσα πίστη και πάνω στα του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

2) Εάν θέλεις άνθρωπε να ζεις όμορφα στην καθημερινότητά σου κάνε σήμερα αυτό που επιθυμείς, το οποίο όμως να στρέφεται με αγάπη ως προς τον εαυτόν σου, ως προς τον συνάνθρωπο και ως προς τον Θεό. Δώσε άνθρωπε αγάπη χωρίς μέτρο και θα έρθει η μέρα που θα πάρεις αγάπη χωρίς μέτρο. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

                                                      

 

Συνειδητh Ή ασυνείδητh πίστη και γνώση διακατέχει τον λαό του θεού;

 

Για να αναλύσουμε το σημερινό μας θέμα μας θα πρέπει να το εξιστορήσουμε στην αρχή της ομιλίας, στον πρόλογό της ως σαν ένα παραμύθι το οποίο είναι αληθινό. Ας ενθυμηθούμε την παιδική μας ηλικία από τα πρώτα βήματά μας. Ας πάμε στην ηλικία της πρώτης δημοτικού που τα ματάκια όλων μας άρχισαν να βλέπουν υλικά τον κτιστό κόσμο γύρω μας. Και από την στιγμή που η αγαθή περιέργεια της ασυνείδητης λογικής άρχισε να δημιουργεί ερωτήσεις. Ερωτήσεις οι οποίες απευθύνονται στην αρχή ως προς τους γονείς μας και μετέπειτα ως προς τους διδασκάλους μας. Εγώ θα παρουσιάσω ορισμένες ερωτήσεις και απορίες οι οποίες άρχισαν να λειτουργούν από παιδικής ηλικίας μέσα μας και που όλοι δυνάμεθα να ενθυμηθούμε. Ερώτηση: τι είναι μαμά ή μπαμπά αυτό το φυσικό φως που δεν μπορούμε να δούμε κατάματα όταν κάνει την παρουσία του και που μας ζεσταίνει  κατά την ημέρα; Απάντηση κοφτή, είναι ο ήλιος. Σίγουρα υπήρξαν πολλές περισσότερες μέχρι να φτάσουμε σε αυτή την ερώτηση, τυχαία θέτουμε την σειρά των ερωτήσεων για να εννοήσουμε την ασυνείδητη γνώση μας. Γιατί έρχεται το βράδυ, που είναι αυτό το υπέρλαμπρο φως, που πήγε; Απάντηση, κρύφτηκε για να κοιμηθεί ο ήλιος πάμε και εμείς να κοιμηθούμε έως ότου βγει, θα βγει πάλι σε λίγες ώρες. Τι είναι μαμά αυτό που λάμπει το βράδυ; Απάντηση, το φεγγάρι. Τι είναι όλα αυτά τα φωτάκια στον ουρανό; Απάντηση, αστεράκια. Τι είναι αυτό που τρέχει στον δρόμο; Απάντηση, αυτοκίνητο. Τι είναι αυτό που τρώμε σήμερα; Απάντηση, κρέας, λαχανικά κ.λ.π. Την Κυριακή οι γονείς μας μας πήγαν στην εκκλησία. Ερώτηση: τι είναι εδώ μαμά; είναι το σπίτι του Θεού. Ποιός είναι αυτός με τα μαύρα; Είναι ο παππούλης. Τι κάνει αυτός εδώ; Φίλα του το χέρι είναι ο αντιπρόσωπος του Θεού. Ποιος είναι ο Θεός; Είναι αυτός με την άσπρη γενειάδα. Που είναι; Είναι εκεί ψηλά. Που ψηλά; Είναι στον ουρανό. Ποιος είναι αυτός στον σταυρό; Είναι το παιδί του το οποίο σταυρώθηκε για να σωθούμε εμείς. Ποια είναι αυτή που κρατάει ένα μικρό παιδί στην αγκαλιά της; Είναι η μητέρα του Χριστού, η Παναγία κ.λ.π. Έτσι λοιπόν με αυτές τις αρχές και πολλές άλλες μεγαλώσαμε όλοι εμείς. Όμως αυτές οι αρχές ήτο ασυνείδητες εις ημάς, δεν εννοούσαμε συνειδητά τι σημαίνουν όλα αυτά και ποια είναι η αξία όλων αυτών των πραγμάτων που γνωρίσαμε. Μάλιστα πόσοι συνάνθρωποί μας πεθαίνουν καθημερινά πλήρη ημερών εάν υποτεθεί ότι τα 100 χρόνια είναι πλήρη προς την αιωνιότητα και δεν συνειδητοποιούν τα πρώτα ακόμη μαθήματα που έμαθαν αλλά ακολούθησαν ασυνείδητα μέχρι γήρατος τις συνειδητές αυτές αξίες, τις οποίες η άγνοια και η παιδική ηλικία κάνει ασυνείδητες. Καθώς μεγαλώσαμε μάθαμε ότι γύρω μας υπάρχουν και άλλα κράτη, ότι υπάρχουν και άλλοι λαοί, ότι υπάρχουν και άλλες φυλές με διαφορετικά όμως πιστεύω από τα δικά μας. Μάθαμε ότι η γη είναι στρογγυλή και ότι εμείς τρέχουμε μέσα στο άπειρο μαζί με όλον αυτόν τον όγκο και δεν καταλαβαίνουμε ότι όλη την ώρα ταξιδεύουμε με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Γύρω από τον εαυτό της η γη κάνει μια περιστροφή το 24ωρο και μια φορά το χρόνο κάνει μια περιστροφή γύρω από τον ήλιο. Πόσο μεγαλύνει τα έργα σου Κύριε και έργα των χειρών σου είναι οι ουρανοί, αυτοί δε απολούνται συ δε διαμένεις και πάντες ως ιμάτιο παλαιοθήσονται και ως περιβολαιο ελίξεις αυτούς και αλλαγήσονται συ δε ο αυτός και τα έτη σου ουκ εκλείψουσι. Ασυνείδητα τα εννοήσαμε όλα αυτά και χωρίς να ψάξουμε το θαύμα της δημιουργίας και χωρίς να προβληματιστούμε γι’ αυτή την δημιουργία, για το πως έγινε. Ούτε καν δεν έχουμε προβληματισθεί για την παρουσία ημών, την παρουσία του ανθρώπου ως ένα εξελίξιμο ον το οποίο δύναται να δημιουργεί και δια του πνεύματος (σκέψη) να υλοποιεί τα πάντα. Μάθαμε ακόμη από παιδικής ηλικίας ότι οι πιο έξυπνοι, οι πιο καλοί είμαστε εμείς, ο δικός μας λαός και ότι εμείς έχουμε τον καλύτερο Θεό τον πιο δυνατό Θεό ενώ όλοι οι άλλοι λαοί είναι άγριοι λαοί και ότι ο Θεός τους είναι κατώτερος του δικού μας Θεού. Σήμερα όμως δια Πνεύματος Αγίου βλέπουμε ότι όλα αυτά τα ασυνείδητα πιστεύω έγιναν αιτία ώστε να μπουν μέσα μας πολλά δαιμόνια όπως η κρίση, ο φανατισμός, ο εγωισμός, η πονηρία και το μίσος προς τους άλλους λαούς και συνανθρώπους. Μάλιστα, αυτά έγιναν αιτία αιώνες τώρα να χυθεί αίμα μεταξύ των λαών, πολύ αίμα. Σιγά σιγά μάθαμε και πως λειτουργούν αυτές οι κοινωνίες και μάλιστα ότι στηρίζονται αυτές οι κοινωνίες στα συμφέροντα, στα χρήματα και στα όπλα με φυσική συνέπεια όλοι εμείς να μιμηθούμε σήμερα εις το απόλυτο τους προγόνους μας. Οι κοινωνίες αυτές στηρίχτηκαν στα συμφέροντα, στα χρήματα και στα όπλα, τα οποία κρύβουν συμφέροντα και φιλοδοξίες προσωπικές. Έτσι σήμερα μιμηθήκαμε ασυνείδητα όλοι εμείς τις δημιουργίες και τις κοινωνίες που ανήκουμε νομίζοντας ότι κάνουμε το σωστό. Μάλιστα, το κάθε παιδί της κάθε χώρας μιμείται την ζωή των γονιών του και γενικότερα του λαού του ήθη, έθιμα, γλώσσα, θρησκεία κ.λ.π. υλικά ή πνευματικά, με φυσική συνέπεια και οι άλλοι λαοί να καλλιεργούν στα τέκνα τους τα ανωτέρω στοιχεία όπως και εμείς, ώστε η εγωιστική αυτή γνώση να φέρνει συνειδητά πλέον σε όλους το μίσος μεταξύ μας, τους εγωισμούς και τις πονηρίες στην καρδιά μας και να μας οδηγούν σήμερα στον φόβο του ενός έναντι του άλλου. Καθώς στον εξοπλισμό των λαών με όπλα καταστροφικά και πυρηνικά, ώστε δια των όπλων να διαμένουμε αιώνες τώρα στην αλαζονεία του εγωισμού και του φανατισμού, αν και η ιστορία μας δίδαξε ότι δεν είναι αυτό μυαλό και κανένας κερδισμένος δεν βγαίνει. Οι συνέπειες δυστυχώς των επιλογών αυτών καταστροφικές και η σοφία των λαών μωρία, διότι οι πόλεμοι όπως ο πρώτος παγκόσμιος, ο δεύτερος και ουαί και αλίμονο αν γίνει ο τρίτος θα φέρει στους λαούς πόνο όπου από καταβολής κόσμου δεν υπήρξε, Θεός φυλάξει. Έτσι, πολλά χρόνια τώρα όλοι εμείς ταξιδέψαμε με την ασυνείδητη αυτή συμπεριφορά μέσα στον κόσμο νομίζοντας ότι είμαστε γνώστες των πάντων. Ώσπου ο Θεός φώτισε μέσα μας σήμερα διότι ήρθε ο χρόνος σε εμάς όλους εδώ το ανέσπερο φως, το οποίο φωτίζει πάντα άνθρωπο ερχόμενο στον κόσμο, αν το θέλει φυσικά ο καθένας και δεχτεί το κάλεσμα του Κυρίου και την παρουσία του Θεού στην ζωή  του. Έτσι σήμερα άρχισαν πάλι οι ίδιες ερωτήσεις μέσα μας αφού ήρθε ο Θεός στην ζωή μας που κάναμε μικροί όμως τώρα με συνείδηση. Συνειδητός ή ασυνείδητος πάνω στο θέμα της δημιουργίας σημαίνει: ασυνείδητος είναι ο άνθρωπος ο οποίος δεν ψάχνει, δεν ρωτά, δεν ερευνά, δεν εξελίσσεται, δεν ελέγχεται και δέχεται ότι του λένε επιφανειακά χωρίς να το ερευνά. Συνειδητός σημαίνει αυτός που ο Θεός του ενέπνευσε πνεύμα έρευνας και ζωής ώστε να ερευνά, να εξετάζει, να δημιουργεί, να εξελίσσεται. Μπορεί τώρα ο καθένας να δει που ανήκει. Όταν δεν προβληματίζεται κάποιος για τον εαυτό του, για την δημιουργία και για την παρουσία του σαν δημιούργημα που ανήκει σε όλη την δημιουργία ώστε να βρει τις αρχές του και δεν θέλει να εξελιχτεί τότε αναγκαστικά πέφτει σε παγίδες και μιμείται, μιμείται ο άνθρωπος και τα ζώα, φαντάσου μιμείται τα ζώα κατώτερα όντα χωρίς πνεύμα εξέλιξης. Ο Κύριος φανέρωσε ότι ο άνθρωπος ο εν τιμή και μη εννοών παρασυνεβλήθη τοις κτήνεσιν τοις ανοήτοις και ωμοιώθει αυτοίς, εξέπεσε της αποστολής και από τις αρχές του δημιουργού και ξέχασε την ουράνια καταγωγή του. Αυτός είναι δυστυχώς σήμερα ο άνθρωπος, ένα κτήνος που δυστυχώς μιμείται τα ζώα. Ο Κύριος επαναλαμβάνω φανέρωσε, ο άνθρωπος ο εν τιμή παρασυνεβλήθη τοις κτήνεσιν τοις ανοήτοις και ωμοιώθει αυτοίς, όταν όμως κάποιος προβληματίζεται και αναρωτιέται τότε ερευνά και βρίσκει πράγματα τα οποία ενεργοποιούν την αξία του σαν άνθρωπο του Θεού στο 100%, ώστε δια αυτών των ενεργειών (έρευνας) να εξελίσσεται ίνα φτάσει στον προορισμό του που είναι να γίνει ο καθένας από εμάς υιός Θεού και θυγατέρα Θεού. Ο ίδιος ο Χριστός φανέρωσε, ερευνάτε τας γραφάς ότι εν αυτών έχετε ζωή αιώνια. Απαραίτητο στοιχείο η ζωή η αιώνιος, ο Κύριος την εξασφαλίζει με έναν ωραίο τρόπο, ζητείτε πρώτον τα της βασιλείας και ταύτα πάντα θέλουσι σας προστεθή. Ξεκινάμε λοιπόν την έρευνα συνειδητά πλέον διότι ο Θεός μας φώτισε. Πρώτη ερώτηση: τι είναι ο ήλιος, η γη, το φεγγάρι, τα αστέρια, ο φυσικός κόσμος; Πριν λίγα χρόνια δεν υπήρχαν απαντήσεις τι είναι όλα αυτά, τώρα όμως λόγω του ότι ο Θεός φώτισε τον κόσμο μέσα από την επιστήμη δυνάμεθα να πάρουμε μερικώς απαντήσεις εάν μελετήσουμε τα σχετικά βιβλία στα μυστήρια αυτά. Άλλη ερώτηση: είναι σωστό το σύστημα του κόσμου, ο τρόπος που ζουν δηλαδή οι λαοί και γενικά ο άνθρωπος; Μέσα από τη παγκόσμια ιστορία πήραμε εν μέρει απαντήσεις και δυστυχώς είδαμε ότι τα κράτη, οι λαοί διέπονται από συμφέροντα, από θρησκείες και από εγωισμούς. Δυστυχώς όλα αυτά μπορεί ανά πάσα στιγμή και ώρα αφού δεν υπάρχει Θεός, αγάπη, ταπείνωση να μας δημιουργήσουν παγκόσμιο πόνο και θέλει προσοχή στο πως θα πρέπει να γίνει η συμβίωση των λαών. Η καλλιέργεια του φανατισμού που διέπει τις θρησκείες, τα πολιτικά συστήματα, τα συμφέροντα στον ιδιωτικό τομέα (επιχειρήσεις) και τα προσωπικά οφέλη των ανθρώπων ή των λαών πολλές δυστυχώς καταστροφές έφεραν και θα φέρουν. Άλλη ερώτηση: τι είναι ο άνθρωπος, από τι αποτελείται, ποιες οι δυνατότητές του, ποιος τον έφτιαξε, ποιος ο προορισμός του, η αποστολή του; Εν μέρει πήραμε και εδώ συγχυσμένες απαντήσεις όχι όμως ολοκληρωμένες μέσα από την επιστήμη ή την θρησκεία, ένα πέντε τοις εκατό γνωρίζουμε γι’ αυτόν. Τι θα πρέπει να γίνει ώστε να μάθουμε την αποστολή μας, συνειδητά πλέον να γνωρίζουμε τι είμεθα, ποιοι είμεθα, ποιος ο προορισμός μας και ποια η αποστολή μας και όχι ασυνείδητα ως αν ένα παραμύθι. Αφού λοιπόν είχαμε όλες αυτές τις απορίες, ο Θεός σήμερα δημιούργησε την Φωνή Θεού ώστε δι’ αυτής και με συνεργασία τους καλώς έχοντες όλες αυτές οι απορίες να λυθούν και όλα τα ερωτήματά μας να αποκωδικοποιηθούν. Η Φωνή Θεού σε όλες τις απαντήσεις της επιστήμης ή της θεολογίας για τον άνθρωπο ή για τον υλικό κόσμο που υπάρχει σήμερα έχει τις επιφυλάξεις της. Διότι με μια έρευνα που έκανε δια Πνεύματος Αγίου είδε ότι ο άνθρωπος είναι μέγα μυστήριο, πολύπλοκο μυστήριο, ανεξήγητο μυστήριο και ο μόνος που θα μπορούσε να το λύσει είναι μόνο αυτός που το δημιούργησε, ο Θεός Πατέρας. Ο λόγος που ο άνθρωπος είναι μέγα μυστήριο είναι διότι είναι τρισύνθετος και αποτελείται από 1ον) ψυχή (ζωή) η οποία είναι η φυσική ζωή του ανθρώπου, την οποία όμως ζωή έχουν και τα ζώα, 2ον) το σώμα, το οποίο χωρίζεται σε τρία μέρη α) στερεό μέρος (οστά, σάρκα), β) υγρό μέρος (ύδωρ, αίμα), γ) οξυγόνο. Το τρίτο μέρος και το πιο βασικό χαρακτηριστικό το οποίο υπάρχει στον άνθρωπο και το οποίο είναι αιτία εξέλιξης είναι το πνεύμα του, όπου δια του λόγου δύναται να λαμβάνει υλική υπόσταση και να εμφανίζεται στον άνθρωπο με δυνάμεις και ενέργειες πολλές. Καθώς δια των χειρών μας η σκέψη λαμβάνει υλική υπόσταση, μορφοποιείται και γίνεται σπίτι, αμάξι, υπολογιστής, καράβι, αεροπλάνο κ.λ.π. όλο αυτό το υλικό οικοδόμημα πηγάζει από την πηγή που λέγεται πνεύμα, Θεός. Όλα αυτά τα υλικά αντικείμενα που δημιούργησε το πνεύμα και σήμερα εξελίσσει στα εργαστήρια πηγάζουν από την ορατή ύλη. Όμως ο άνθρωπος δια της σκέψης (πίστης, άμορφης ύλης και πνεύμα) δύναται να μορφοποιεί και την άμορφη ύλη η οποία υπάρχει και κινείται γύρω μας. Όπως ο Κύριος όπου πολλαπλασίαζε από αυτή ψάρια, ψωμιά, ανάσταινε νεκρούς, έβαζε βολβούς, έκτεινε χείρας κουλού, περπατούσε στην θάλασσα κ.λ.π. Ο Κύριος τα τόνισε όλα όσα λέω ως εξής: σεις είπε περισσότερα τούτων θέλετε ποιήσει, άλλωστε γι’ αυτό το λόγο ήρθε στην γη, για να μας φανερώσει τις δυνατότητές μας οι οποίες θα αρχίσουν να λειτουργούν μέσα μας όταν γίνουμε και συλλάβουμε το μέγιστο όλων αγαθό, την ταπείνωση. Μόνο έτσι μπορεί να λυθεί το μυστήριο της ζωής και της παρουσίας ημών δια Πνεύματος Αγίου διότι και ο Θεός όλο τον υλικό κόσμο και τον πνευματικό τον δημιούργησε δια της ζώσης πίστεως του λόγου. Άλλες εξουσίες εδώ απείρου κάλλους έχει ο λόγος. Έχει άπειρες δυνάμεις ο λόγος, ο Κύριος είπε ότι αν έχητε πίστιν ως κόκκον σινάπεως θέλετε ειπεί προς το όρος τούτο, μετάβηθι εις την θάλασσα και θέλει σας υπακούσει. Ο Ιωάννης o θεολόγος αναφέρει, εν αρχή είναι ο Λόγος και ο Λόγος παρά τω Θεώ και Θεός είναι ο Λόγος και δι’ αυτόν τον λόγο και ο Κύριος είπε, ότι αν ζητήσετε στο όνομά μου έχοντας πίστιν λείψετε. Άρα, η αξία του πνεύματος, η αξία της πίστεως, η αξία των αγαθών λόγων μας, η αξία της ανυπόκριτής του αγάπης, η αξία γενικά του Θεού και του Αγίου Ευαγγελίου θα παίξουν σημαντικό ρόλο στην αναγέννηση του κάθε ανθρώπου και μετέπειτα των εθνών. Διότι αυτό το πνεύμα του Θεού θα ενώσει τους λαούς, θα γκρεμίσει τις φυλές, θα διαλύσει τα σύνορα, θα εξελίξει τον άνθρωπο, θα καταργήσει τα δόγματα και τον φανατισμό που τα διέπει σήμερα. Το πνεύμα αυτό είναι το Άγιο Πνεύμα, αυτό δημιουργεί την σκέψη στον άνθρωπο, αυτό το Άγιο πνεύμα χαρίζει την φυσική ζωή και μας παρέχει το πνεύμα της εξέλιξης, το πνεύμα της λογικής, το πνεύμα των χαρισμάτων, των καρπών και των σημείων, αυτό είναι ο Θεός, πνεύμα ο Θεός και οι προσκυνούντες αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν. Και όταν τον ψάχνουμε, μην τον ψάχνουμε ούτε πάνω ούτε κάτω αλλά μέσα μας, στο πνεύμα μας. Ο οποίος Θεός έχει την ζωή και την σοφία της λογικής του ευαγγελίου την οποία εκχέει εις ημάς. Πολλές φορές εννοούμε και συλλαμβάνουμε μέσα μας το πνεύμα του Θεού το οποίο πνεύμα χαρίζει ζωή και είναι αιώνια ζωή. Και που αν και πεθαίνει ο άνθρωπος λόγω του ότι εγκαταλείπει τον Θεό από παιδικής ηλικίας, πάλι όταν αναστηθεί και θα γίνει η κρίση ώστε να ιδρύσει ο Θεός την βασιλεία του το πνεύμα αυτό το ίδιο που έχουμε σήμερα θα επανέλθει και ο άνθρωπος θα ενθυμείτε τα πάντα γι’ αυτόν και για τους γύρω του. Παρόλα αυτά όμως δεν γνωρίζουμε πάλι σήμερα αν και προχωρήσαμε σε πολλές επιστήμες και έρευνες τίποτε μπροστά στα άλυτα μυστήρια άνθρωπος, Θεός, δημιουργία, κοσμογονία, συνειδητός ή ασυνείδητος ή γνωρίζουμε καλύτερα να το πω έτσι πολύ λίγα για την μυστήρια παρουσία του φυσικού ή πνευματικού κόσμου, γενικότερα της δημιουργίας που μας διέπει. Όταν όμως ο Θεός μας τα αποκαλύψει όλα τα μυστήρια χιλιάδες θετικές απορίες για το μέγα μυστήριο Θεός, δημιουργία και παρουσία ανθρώπου θα λυθούν. Η μεγάλη μας χαρά όμως θα είναι ότι θα λυθεί το μεγαλύτερο μυστήριο όλων, η απορία όλων, το μέγα μυστήριο Θεός. Τι είναι, ποιος είναι, που είναι, πότε θα συμβασιλέψει με τον άνθρωπο. Μεγάλο μυστήριο ο Θεός, το μεγαλύτερο, όλοι καταλαβαίνουν ότι υπάρχει και όλοι τον αγαπούν, έτσι λένε τουλάχιστον με τα λόγια χωρίς να έχουν επίγνωση. Καθώς άλλο μυστήριο, όλοι τον φοβούνται μα κανένας δεν τον ζητά συνειδητά. Καθώς, ουδείς δεν μελετά συνειδητά τον Λόγο του και ουδείς δεν εφαρμόζει συνειδητά τις εντολές του που αν γίνονταν αυτό ο κόσμος όλος έστω ο χριστιανικός κόσμος θα ήτο ένας παράδεισος. Ένας άλλος προβληματισμός που ο Θεός μας ενέπνευσε ώστε να κάνουμε τις σχετικές έρευνες και να κατευθύνει την Φωνή Θεού είναι γιατί ασθενούμε, γιατί γερνάμε, γιατί πεθαίνουμε αφού έχουμε ζώντα Θεό, αφού έχουμε Θεό παντοδύναμο, παντοκράτορα και ο ίδιος λέει ότι εγώ δεν είμαι Θεός νεκρών αλλά ζώντων. Γιατί λοιπόν πεθαίνουμε αφού το σώμα μας είναι υλικό, δεν μπορούμε να κάνουμε όλες τις αναλύσεις που χρειάζεται για το σώμα μας μέσω της επιστήμης και να βρούμε τα υλικά στοιχεία που με την πάροδο του χρόνου χάνονται ώστε να τα εντάξουμε στον οργανισμό μας; Αφού τα συστατικά του υλικού σώματος υπάρχουν στην υλική φύση (στο χώμα, αυτό είναι το εργοστάσιο το υλικό του ανθρώπου). Τι φταίει; Η Φωνή Θεού είναι διατεθειμένη να βοηθήσει με τον πνευματικό πρώτα και υλικό μετέπειτα επενδύτη τα παιδιά της, αφού όμως πρώτα καθαριστούν. Ακόμη, αφού έχουμε Πατέρα Θεό γεμάτο αγάπη και έλεος γιατί τόσο μίσος μεταξύ των φυλών, των λαών και των ομόθρησκων αδερφών ακόμη; Καθώς, γιατί τόσος εγωισμός μεταξύ των θρησκειών, γιατί τόσος φανατισμός, γιατί τόση άγνοια; Μάλιστα είδε η Φωνή Θεού ότι ο κόσμος αυτός δυστυχώς στηρίζεται στα χρήματα και αν οι οικονομίες των κρατών πέσουν έξω ουαί και αλίμονο τι θα γίνει, θα φάει ο ένας τον άλλον, όλα θα μετατραπούν σε σκόνη. Μάλιστα η έλλειψη αυτών θα πυροδοτήσει τις πυριδαποθήκες των λαών διότι θα δαιμονιστούν οι άνθρωποι και ουαί και αλίμονο το τι θα γίνει, Θεός φυλάξει. Ο λόγος που θα γίνει αυτό ώστε το κακό να λάβει παγκόσμια ενέργεια είναι απλό, διότι πολλοί άνθρωποι είναι ακαλλιέργητοι ως προς την αγάπη του Χριστού, το έλεος, την παρουσία του Θεού στην ζωή μας. Άλλος λόγος είναι ο εγωισμός ο οποίος φέρνει την τύφλωση και κάνει τον άνθρωπο να διακατέχεται από άγνοια έναντι της μυστήριας αγάπης του Χριστού και της σοφίας αυτού, με λίγα λόγια ασυνειδητοποίητη γνώση έχει ο εγωιστής και τόσο περιορισμένη που ενώ φαντάζεται ότι ξέρει τα πάντα δεν ξέρει τίποτα, ο Χριστός τους αποκαλεί τυφλούς. Άλλος λόγος που οι άνθρωποι θα δαιμονιστούν είναι διότι όλα τα έργα τους στηρίζονται στα χρήματα, ζούνε σήμερα οι άνθρωποι γιατί ζούνε χωρίς να ξέρουν το γιατί, ποια η αποστολή τους, ποια η ουσιαστική παρουσία τους στον πλανήτη. Και το μόνο που κάνουν λόγω της ημιμάθειας που τους διακατέχει είναι να τρώνε, να γλεντάνε, να μαζεύουν λεφτά και να πουλάνε πνεύμα ο ένας στον άλλον καυχούμενοι για την γνώση τάχα που δεν τους εξασφαλίζει ζωή αιώνιο αλλά θάνατο. Και δεν εννοούν δυστυχώς σήμερα ότι είναι ζωντανοί νεκροί ή ότι έχουν σήμερα όλοι πνοή θανάτου. Ο λόγος είναι τα έργα τους, η αδιαφορία, η ασυνείδητη ύπαρξή τους, τα συμφέροντά τους, αυτά οδηγούν τους ανθρώπους στον θάνατο. Και δεν μπορούν να καταλάβουν ώστε να ταπεινωθούν και να βρουν τον Χριστό, να βρουν την ζωή, να ζητήσουν βοήθεια άνωθεν όπως έκανε ο βασιλιάς της Νινευή όπου ο Θεός έστειλε τον Ιωνά να κηρύξει μετάνοια, αγάπη, αναγέννηση ώστε να εξελιχτούν και να βρούνε την πραγματική τους αποστολή. Οι άρχοντες της Νινευή συνέλαβαν το κήρυγμα του Ιωνά, ευχόμαστε και σήμερα οι άρχοντες να συλλάβουν την θυσία του Χριστού. Δυστυχώς οι άνθρωποι δεν καταλαβαίνουν ότι ζουν, ότι είναι υιοί του Θεού, ασυνείδητα το πιστεύουν καθώς ασυνείδητα λένε ότι θα πεθάνουν, αν το εννοούσαν δεν θα μεριμνούσαν για τίποτε άλλο παρά να βρουν την ζωή, να βρουν τον Χριστό. Ο Χριστός είπε μια φορά στην Μάρθα: Μάρθα, Μάρθα μεριμνάς και τυρβάς περί πολλά ενός δε εστί χρεία. Αυτό το ένα είναι ο άνθρωπος να βρει τον Θεό, να βρει την αποστολή του, να βρει την ζωή, να βρει την αφθαρσία, να βρει την αγάπη, να βρει τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος, να βρει τα χαρίσματα, να βρει τα σημεία ώστε να γίνει Θεός. Αυτή είναι η αποστολή όλων μας. Ο Λόγος φανερώνει, Θεοί είσθε λέει ο προφήτης και υιοί υψίστου πάντες, εσείς όμως δεν με ακούτε και ως εις των αρχόντων πίπτετε. Η Φωνή Θεού ετοιμάζει σήμερα τα παιδιά της ώστε να ανακύψουν πνευματικά και υλικά την ώρα του πειρασμού, ώστε όταν έλθει ο πειρασμός ο οποίος θέλει πειράξει τους κατοικούντας επί της γης να μπορέσουν να ανταπεξέλθουν. Ποιος θα τα λύσει όλα αυτά τα μυστήρια που διέπουν ολόκληρη την κοσμογονία; Νομίζω ο Θεός με τους υιούς και τις θυγατέρες, διότι θα εναποθέσει σε αυτούς το πνεύμα του και την σοφία του. Η οποία σοφία είναι η υπερέχουσα πάσης νοήσεως, ώστε να εντάξουμε όλοι μας και να βρούμε όλοι μας τον Θεό και με αυτόν να πορευόμεθα πάσας τας ημέρας της ζωής μας. Διότι αυτός ο Άγιος Θεός έχει την γνώση, έχει την σοφία, έχει τις κατάλληλες προϋποθέσεις εξέλιξης για τον άνθρωπο. Εμείς όλοι εδώ πιστεύω συλλάβαμε την αξία του Αγίου Θεού διότι αυτός το θέλησε μέσα από την αγάπη του να τον συλλάβουμε και να κατανοήσουμε την ύπαρξή του ως πολύ ωφέλιμη και απαραίτητη στην ζωή μας. Που θα τον βρούμε τον Άγιο Θεό; Είναι απλό, ξεκινάμε: 1ον) παίρνουμε τον Λόγο του Θεού ανά χείρας, την Καινή Διαθήκη και αρχίζουμε μελέτη, μόνο έτσι  θα τον συναντήσουμε, δια της πίστεως θα τον βρούμε στον χώρο του πνεύματος. Πνεύμα λοιπόν ο Θεός και οι προσκυνούντες αυτόν εν πνεύματι και αληθεία δει προσκυνείν. Η μελέτη θα μας εξασφαλίσει σοφία Θεού καθώς άπειρα ουράνια και επίγεια αγαθά. Αυτός είναι ο Θεός, σε αυτόν θα στηριχτούμε, στο πνεύμα αγάπης, ενότητας, εξέλιξης που έχουμε μέσα μας. Όλοι μαζί θα προχωρήσουμε ενωμένοι, αν ο καθένας κοιτάξει το ατομικό συμφέρον του τότε όλα μηδέν εις αυτόν και είναι θέμα χρόνου η καταστροφή του, μόνο το πνεύμα του Θεού που είναι η λογική του ευαγγελίου (γενικό συμφέρον) δύναται να μας φωτίσει. Άλλωστε αυτό μας εξέλιξε τα τελευταία χρόνια και δημιούργησε ωραίες συνθήκες σε πολλούς τομείς και για μας και για τους συνανθρώπους γύρω μας μέσω του ευαγγελίου, μέσω της επιστήμης και μέσω του πνεύματος του Θεού που είναι η άπειρη σοφία του σε όλους τους τομείς. Άραγε ποιες να είναι οι δυνατότητες του Θεού, του πνεύματος τις οποίες θέλει να μας δώσει ο Χριστός Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος; Σίγουρα άπειρες. Ο Λόγος για τις δυνατότητες αυτές αναφέρει γραφικά ως εξής: μάτι ανθρώπου και νους ανθρώπου δεν δύναται να ιδούν μηδέ να σκεφτούν τι έχει ετοιμάσει ο Θεός τοις αγαπώσι τω Θεώ. Παρ’ όλα αυτά για να μην λένε ότι όλο για τον Θεό μιλάμε και παρεξηγηθούμε, ότι μόνο με τον Θεό ασχολούμαστε και ότι μόνο από αυτόν παίρνουμε απαντήσεις, θέλω να ενημερώσω τους αδελφούς αυτούς ώστε να γνωρίζουν ότι στον Θεό καταλήξαμε διότι πρώτα πριν ξεκινήσουμε την έρευνα ψάξαμε μέσα στον κόσμο, στην καθημερινότητά μας ώστε να βρούμε την αποστολή μας, να βρούμε την ζωή, να βρούμε την ειρήνη, να βρούμε την αγάπη, να βρούμε το έλεος, να βρούμε την ταπείνωση, να βρούμε την σοφία όμως παρ’ όλες τις έρευνες δεν μπορέσαμε να βρούμε τίποτε το οποίο να είναι ουσιαστικό μέσα στον κόσμο και να μας εξασφαλίσει την σωτηρία της ψυχής και του σώματος. Καθώς να μας εξασφαλίσει την αγάπη μεταξύ μας  και την αγάπη μεταξύ όλων των λαών της γης. Έτσι αναρωτηθήκαμε τι φταίει, τι μπορεί να αλλάξει την κατάσταση αυτή και σήμερα είμαστε σίγουροι ότι μόνο ένα πράγμα μπορεί και αυτό είναι ο Θεός, η φωνή του Θεού όταν μπει μέσα μας. Το έχω ξαναπεί ότι η Φωνή Θεού είναι ο Λόγος του Θεού, ο οποίος σήμερα ακούγεται και φανερώνεται από τον Παράκλητο, από το Άγιο Πνεύμα. Μόνο αυτή η φωνή έχει την ζωή, την αγάπη, έχει την σοφία, έχει την εξέλιξη ώστε να μας οδηγήσει στην άφθαρτη ζωή. Πρέπει να καταλάβουμε ότι το εφαρμοζόμενο ευαγγέλιο και η υπακοή στην ζώσα φωνή του ζώντος Θεού (στη φωνή Θεού) έχει την εξουσία να καταργήσει πάραυτα τον φυσικό θάνατο, τον καταργεί αμέσως όταν βάλουμε στην ζωή μας την φωνή Θεού να μας καθοδηγεί. Με λίγα λόγια θα φέρει η Φωνή Θεού την αναγέννηση όλων των καλοπροαίρετων ανθρώπων σε όλους τους λαούς της γης. Ποιος λοιπόν δεν θα τρέξει όταν εμείς αποκτήσουμε και εξασφαλίσουμε τον Θεό, την ζωή, την αγάπη. Όταν βρούμε όλα αυτά και εμφανιστούν στην ζωή μας όλα τα στοιχεία του Θεού, τι θα γίνει, ποιος δεν θα τρέξει στην ζωή, στην χαρά, στην αγαλλίαση, ουδείς. Έτσι η Φωνή Θεού, όλοι εμείς που θέλουμε όλα αυτά που ο Θεός μας βοήθησε να συλλάβουμε, θα συνεχίσουμε να ζητούμε την βοήθεια άνωθεν και ας μην εννοούμε ακόμα καλά τι υπάρχει άνωθεν. Όμως το ότι υπάρχει το συλλάβαμε από το πνεύμα το οποίο έχουμε, το οποίο μας δημιουργεί την σκέψη της λογικής και που η οποία λογική μας εξελίσσει. Αυτός είναι ο Θεός, αυτός είναι άνωθεν και πρέπει να έρθει και κάτωθεν, στην ζωή μας ώστε να πληρεί το σώμα τις εντολές του πνεύματος, το πνεύμα εστί το ζωοποιούν η σαρξ δεν ωφελεί ουδέν τα ρήματα α εγώ λαλώ πνεύμα είναι και σοφία είναι. Μεγάλο πράγμα αυτό διότι αν είχαμε μόνο ζωή χωρίς πνεύμα Θεού, χωρίς πνεύμα εξέλιξης θα είμεθα σαν τα ζώα. Όμως δεν είμαστε ζώα διότι κάνουμε σκέψεις οι οποίες γίνονται έργο και λαμβάνουν υλική υπόσταση. Καθώς σκέψεις με πνεύμα σοφίας το οποίο μας γεμίζει γνώση, σοφία Θεού και χαρά ανεκλάλητη. Άλλωστε το πνεύμα (Θεός), αυτός ο Θεός, αυτό το πνεύμα έδωσε σήμερα στον κόσμο τα γράμματα, τις τέχνες, τις επιστήμες, τα αυτοκίνητα, τα αεροπλάνα, τα καράβια, τους υπολογιστές, ότι βλέπουμε γύρω μας όλα ο Θεός τα έδωσε, το πνεύμα του μας τα έδωσε. Πως λοιπόν να περιφρονήσουμε αυτόν που μας έδωσε την δυνατότητα να αποκτήσουμε όλη την πνευματική και όλη την υλική γνώση που τον διακατέχει και μας διακατέχει σήμερα σε όλους τους τομείς; Άλλωστε αυτός υπάρχει για όσους συνειδητά ζητούν και θέλουν την αποστολή αυτή της αναγέννησης, είναι για αυτούς ο Θεός που θέλουν να γίνουνε κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης αυτού του Θεού. Όσοι τώρα δεν εννοούν την μεγάλη αποστολή όλης της δημιουργίας και ειδικότερα του ανθρώπου λυπούμεθα διότι η σοφία τους, η εξυπνάδα τους θα φτάσει μέχρι του τάφου. Μάλιστα όταν θα καταλαβαίνουν την ώρα του θανάτου τους ότι τέρμα τα ψέματα η ζωή τελείωσε, ότι δεν έχουν άλλη ζωή και ότι τα έχασαν όλα όσα επένδυσαν όλα αυτά τα χρόνια θα κλαίνε, διότι σπατάλησαν τον χρόνο τους για προσωπικά οφέλη και προσωπικές φιλοδοξίες πάνω στην ύλη και ενώ είχαν χρήματα δεν ευκαιρούσαν και δεν τους έκοβε το μυαλό ούτε 10 ημέρες το χρόνο διακοπές να πάνε. Όταν λοιπόν έρθει η ώρα του θανάτου τους όλα θα τα θυμηθούν και θα λυπηθούν πολύ. Ο λόγος διότι είχαν την δυνατότητα να περάσουν καλά, να κάνουν το θέλημα του Θεού, να χαρούν τη καθημερινότητά τους και δεν το έκαναν λόγω της κακομοιριάς, της ημιμάθειας και της φιλαργυρίας, στοιχεία που διέπουν όσους έφυγαν από τον ζώντα Θεό. Ένας σοφός αναφέρει, ο πρώτος φτιάχνει, ο δεύτερος αυξάνει, ο τρίτος τα τρώει. Ο λόγος που ο τρίτος τα τρώει είναι διότι δεν έφτιαξε τίποτε ώστε να το πονά. Τελευταία, θα λυπηθούν οι άνθρωποι αυτοί που πέρασαν πολλά χρόνια και λόγω της παχυλότητας της ύλης δεν μπόρεσαν να εννοήσουν την αποστολή τους και τον Πατέρα τους Θεό, ώστε δια του Θεού να εξελιχτούν πνευματικά και να εννοήσουν τους υπερβατικούς τους στόχους ίνα δι’ αυτών εξελιχτούν και φτάσουν στο να γίνουν υιοί Θεού ζώντος, σκεύη εκλογής, κληρονόμοι του πνευματικού και του υλικού κόσμου του Πατέρα Θεού. Όμως εμείς σήμερα όλα αυτά τα εννοήσαμε από το πνεύμα που είναι μέσα μας και που ο Θεός μας έβαλε καθώς και από την Αγία Γραφή εννοήσαμε πάρα πολλά που μας εξασφαλίζουν πνευματική πορεία. Έτσι από το πνεύμα και από όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας γνωρίσαμε τον Θεό, γνωρίσαμε ότι αυτό το αγαθό που συλλαμβάνουμε μέσα μας και που μας ομιλεί και μας κατευθύνει σήμερα προς την θετική εξέλιξή μας και την σωτηρία μας είναι ο Θεός, το ονομάσαμε Θεό. Είδαμε όμως και θα χρειαστεί προσοχή εδώ ότι μέσα μας υπάρχει και ένα άλλο πνεύμα το οποίο μας φέρνει κακούς λογισμούς, καταστροφικούς λογισμούς, φέρνει ατομικά συμφέροντα καθώς ανίατες φιλοδοξίες και ανώφελους εγωισμούς παρουσιάζει. Καθώς αυτό το άλλο πνεύμα φέρνει χωρισμό, φέρνει πολέμους, φέρνει φθορά, φέρνει την καταστροφή, φέρνει θάνατο ψυχής και σώματος. Τα οποία στοιχεία ενεργούν μέσα μας λόγω της άγνοιας και της λανθασμένης πίστης καθώς και της ασυνείδητης γνώσης που μας διακατέχει σήμερα όλους τους ανθρώπους αφού τα έχουμε υιοθετήσει όλα λάθος, ώστε όταν τα πιστεύουμε να ιδρύουμε μέσα μας και γύρω μας το κράτος του θανάτου. Έτσι μέσα από επίγνωση σήμερα αυτό το πνεύμα το ονομάσαμε διάβολο. Και ο λόγος αυτής της ονομασίας διότι φέρνει την διαβολή, φέρνει την καταστροφή στην ζωή μας. Σκοπός της παρουσίας μέσα μας αυτού του πνεύματος είναι ένας, να γνωρίσουμε το καλό και το κακό ώστε με τον σχετικό αγώνα να αναγεννηθούμε και να γίνουμε άνθρωποι με κεφαλαίο Α. Καθώς να φτάσουμε μια μέρα στο πλήρωμα να γίνουμε υιοί Θεού με κεφαλαίο Θ. Όμως παρ’ όλες τις προσπάθειες χρόνων δεν μπορούμε να καταλάβουμε τις φωνές ακόμη μέχρι σήμερα, να τις ξεκαθαρίσουμε και να μπορέσουμε να υιοθετήσουμε την καθαρή φωνή, την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού, του δημιουργού ο οποίος αφού μας δημιούργησε και αφού έχει αυτό το αγαθό πνεύμα το οποίο το συλλαμβάνουμε μέσα μας καταλαβαίνουμε ότι μας αγαπάει και ότι θέλει να μας εξελίξει. Ώστε να γίνουμε όμοιο του κατ’ εικόνα και ομοίωση, αυτή είναι η αποστολή μας. Μάλιστα αυτά τα πνευματικά καλού ή κακού τα βρήκαμε και γραφικά ότι υπάρχουν και πολλοί προφήτες δια Πνεύματος Αγίου τα συλλάβανε ώστε να τα παρουσιάζουν σήμερα στους καλοπροαίρετους  ανθρώπους και να μην χρειάζεται πολύ ψάξιμο από εμάς. Το πάθημα αυτών, η εμπειρία αυτών μπορεί να γίνει μάθημα εις ημάς. Να τι χρειάζεται η μελέτη σε όλο τον Λόγο του Θεού, έτοιμη σοφία. Μερικοί βαριούνται να μελετήσουν, να ερευνήσουν και δυστυχώς τα αποτελέσματα μηδαμινά άλλωστε αυτοί που θα μπουν στην βασιλεία, που θα ιδρύσουν την βασιλεία στον ουρανό και στην γη θα μάθουν και θα εξελιχτούν από τα λάθη τα δικά τους, από τα λάθη των φίλων τους, από τα λάθη των αδερφών τους και από τα λάθη των εχθρών τους. Αφού λοιπόν είδαμε τις μεγάλες άξιες που ο Θεός μας περιλούζει, σήμερα θελήσαμε να ενεργοποιήσουμε τον Θεό, το αγαθό μέσα μας, έτσι πήραμε στα χέρια μας να διαβάσουμε τον Άγιο Λόγο του, να δούμε πως μπορούμε να βοηθηθούμε. Εκεί βρήκαμε τον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος ο οποίος έκανε την παρουσία του πριν δύο χιλιάδες χρόνια και που η σοφία του, η δύναμή του, η εξουσία στην φύση, στην ζωή, στον θάνατο, στην αγάπη, στην ταπείνωση, στην θυσία τον ανέβασαν πνευματικά συνειδητά πλέον μέσα μας σαν πραγματικά Υιό του Θεού, σαν τον διδάσκαλο των εθνών και όχι ασυνείδητα όπως ήταν παλιά, συνειδητά πλέον. Τώρα αφού τα είδαμε όλα αυτά τι να κάνουμε, πως θα κινηθούμε, αφού μάλιστα γύρω μας οι άνθρωποι αντί να ασχοληθούν με τον Θεό, την εξέλιξή τους την πνευματική, την αγάπη, την ταπείνωση, τις δυνάμεις, την μακροημέρευση ασχολούνται με τα αμάξια τους, με τα σπίτια τους, με τα χωράφια τους, με τα παιδιά τους, με τα γράμματα, με τις τέχνες τους, με τις επιστήμες τους κ.λ.π. Θα μου πει κάποιος, δεν θα έπρεπε να ασχολούνται με αυτά; Απαντώ, θα έπρεπε και καλά κάνουν διότι και αυτή η γνώση ανήκει στον Θεό. Όμως ρωτάμε, δεν θα έπρεπε να ασχοληθούν και με το μέγα μυστήριο άνθρωπος καθώς και με το μέγα μυστήριο που λέγεται Θεός, σοφία Θεού, αγάπη; Δεν είναι μεγάλη μωρία να εργάζεσαι σε όλη σου την ζωή με τα κουλούρια αν είσαι φούρναρης και μόνο με αυτά να ασχολείσαι ή με την μαναβική αν είσαι μανάβης και να επενδύεις εκατομμύρια και έξαφνα να πεθαίνεις ή να ζεις μόνο γύρω στα 80 χρόνια ενώ η αποστολή σου είναι να μην πεθάνεις ποτέ; Δεν είναι μικρότητα να μην κατανοείς ότι άλλη είναι η αποστολή σου άνθρωπε; Ξύπνα παιδάκι μου και ψάξε τους υπερβατικούς σου στόχους, τους στόχους της ζωής, του Θεού μέσα από το ευαγγέλιο του Χριστού. Ξύπνα άνθρωπε, γιατί αργά ή γρήγορα πας για θάνατο ή από άγνοια δική σου ή από συμφέροντα άλλων οι οποίοι θα σε οδηγήσουν στο να υπερασπίσεις τα συμφέροντά τους δίνοντας τη ζωή σου. Ξύπνα άνθρωπε, μην κοκορεύεσαι ώστε να νομίζεις ότι επειδή έκανες ένα σπίτι ή πήρες ένα αυτοκίνητο ότι έχεις τα πάντα, μην αναγκάζεις τον Θεό να σε αφήσει στα χέρια του παιδαγωγού. Ξύπνα αδερφέ και έλα να δημιουργήσουμε όλοι μαζί ενωμένοι τον κόσμο της αγάπης που παρουσίασε ο Χριστός ως ο μόνος απεσταλμένος και να αξιοποιήσουμε τις σχέσεις μεταξύ μας που ζήτησε ο Θεός από όλους εμάς, ώστε μέσα από την ανυπόκριτη αγάπη να εξελιχτούμε. Θέλω να προσέξουμε και κάτι άλλο, πολλοί ασυνείδητοι χριστιανοί πέφτουν σε μια άλλη παγίδα. Ποια; Λέγονται χριστιανοί, πάνε κάθε Κυριακή στην εκκλησία ή κάθε Λαμπροχριστούγεννα, κάνουν το σταυρό τους σαν μαντολίνο, στηρίζονται σε ανώφελους τύπους οι οποίοι τους έχουν δαιμονίσει έτοιμοι να τραβήξουν την μάχαιρα σε όποιον τους πει να ασχολούνται με την ουσία του ευαγγελίου. Μάλιστα, πέφτουν γόνατο και ζητούν βοήθεια από τον Θεό, όταν σηκώνονται αντί να διαβάσουν και να διορθωθούν γυρίζουν στα ίδια και ενώ περιμένουν ευλογία δεν έρχεται ποτέ. Ο Θεός ποτέ δεν ζήτησε να τον παρακαλάμε ή να πέφτουμε στα γόνατα ή να πηγαίνουμε τάματα ή να τον φοβόμαστε. Αυτό που θέλει είναι να μελετούμε και να τηρούμε τις εντολές του. Ποιος πατέρας έχει την τάση το παιδί του να τον παρακαλά ή να τον προσκυνά ή να του πηγαίνει δώρα από φόβο μόνο; Κανένας, πόσο μάλλον ο Θεός Πατέρας, αυτό που θέλει είναι να τον εμπιστευόμαστε και να υπάκουμε στα ρήματα του Αγίου Ευαγγελίου. Ο ίδιος είπε, φίλοι μου εστε εάν κάμνητε όσα εγώ εντέλλομαι υμίν. Όταν όμως δεν εφαρμόζουμε τον Λόγο του Θεού και έρχεται ολιγοπιστία τότε ο άνθρωπος τα χάνει και ζητάει βοήθεια από τον Ιησού χωρίς όμως νωρίτερα να έχει φροντίσει να γκρεμίσει το μεσότοιχο της έχθρας μεταξύ Θεού και ανθρώπου. Έτσι δεν μπορεί να την λάβει την βοήθεια. Πρέπει να ενωθούμε με τον Θεό, με το σωστό τρόπο που είναι να γκρεμίσουμε το μεσότοιχο της έχθρας, ο οποίος είναι ο τριφασικός πόλεμος που υπάρχει αιώνες τώρα και που κάνει την παρουσία του πρώτα με την σκέψη, έπειτα με τα λόγια και τελευταία με τα όπλα. Ο τρόπος να γκρεμιστεί το μεσότοιχο της έχθρας που σημαίνει πόλεμος είναι η μετάνοια, η αναγέννηση και τελευταία να τηρούμε τις εντολές του Θεού, του Αγίου Ευαγγελίου το οποίο είναι ο χάρτης εισδοχής μας στην βασιλεία του Θεού. Μόνο έτσι δύναται ο Θεός να ακούει τις προσευχές μας, ο Θεός αμαρτωλούς ουκ ακούει αλλά εάν τις είναι θεοσεβής και κάμνη το θέλημά του τούτον ακούει. Πιο παλιά είχα δει ένα όραμα, είχα πέσει γόνατο έκλαιγα και ζητούσα βοήθεια από τον Κύριο. Όταν σηκώθηκα είδα τον Ιησού να πέφτει αυτός γόνατο να κλαίει και να μου λέει βοήθησέ με. Του λέω, Κύριε εσύ ζητάς βοήθεια από εμένα; Αυτός μου είπε, εγώ είμαι αδερφός σου, φίλος σου δεν χρειάζεται να πέφτεις και να κλαίς διότι είναι ανώφελο, είναι σαν να σου ζητώ εγώ βοήθεια και να πέφτω και να κλαίω εγώ μπροστά σου. Το θέλεις αυτό εσύ Θωμά; Σίγουρα όχι, το ίδιο και εγώ. Εκείνο που θέλω είναι να τηρείς και να μιμείσαι την ζωή μου, να ακολουθείς το πνεύμα μου και να παρουσιάζεις τα έργα τα δικά μου, της αγάπης στον κόσμο, αυτά τα έργα θα σε κάνουν αδερφό μου, θα σε κάνουν κληρονόμο, συγκληρονόμο και συμμέτοχο της δόξης μου. Μόνο έτσι θα βρεις λύτρωση και όχι με παρακαλητά ανώφελα χωρίς ουσία. Θέλω να τονίσω πάλι για να μην πουν πολλοί ότι μόνο με τον Θεό ενεργούμε, θέλω να τους τονίσω ότι στον Θεό καταλήξαμε αφού πρώτα ψάξαμε μέσα στον κόσμο για να βρούμε λύτρωση, να βρούμε ανάπαυση, να βρούμε χαρά όμως παρ’ όλες τις έρευνες δεν μπορέσαμε να βρούμε τίποτε το οποίο να μας εξασφαλίζει την σωτηρία της ψυχής και του σώματος. Έτσι ζητήσαμε την βοήθεια άνωθεν χωρίς να ξέρουμε τι υπάρχει άνωθεν και αν υπάρχει κάτι, απλώς είχαμε ακούσει ότι υπάρχει Θεός, Χριστός, Πνεύμα Άγιο, εκκλησία ορθόδοξος, άγγελοι κ.λ.π. Όμως όλα αυτά τα γνωρίζαμε ακουστικά, ασυνείδητα και όχι συνειδητά, ουσιαστικά. Έτσι ξεκινήσαμε έρευνες ώστε να αποκαλύψουμε τα στοιχεία τα οποία μας διέπουν, τον σκοπό της δημιουργίας και την αποστολή μας στον πλανήτη γη δια του Χριστού. Ο μόνος τρόπος τώρα για να γνωρίσουμε την ύπαρξη του Θεού ήτο στο να έρθει στην ζωή μας η Αγία Γραφή, ώστε δια μέσου της να βρούμε πια είναι η αποστολή μας, ο προορισμός μας, οι δυνατότητες εξέλιξής μας. Έτσι πήραμε λοιπόν το Ευαγγέλιο στα χέρια μας διότι είδαμε ότι το διακατέχει σοφία, εξέλιξη, αγάπη, ταπείνωση, καρποί, χαρίσματα, σημεία και δυνάμεις τα οποία είναι απαραίτητα στην ζωή μας, με τον Χριστό οδηγό αρχίσαμε έρευνες πάνω σε αυτό. Αυτό θέλει ο Θεός από εμάς, έρευνα πάνω σε όλα τα μυστήρια που μας διακατέχουν. Πρώτη απορία μας ήτο δια ποιο λόγο πεθαίνουν οι άνθρωποι αφού έχουν ζώντα Θεό, αφού έχουν μυαλό, αφού εξελίσσονται, αφού σκέφτονται. Δεύτερο ερώτημα ήτο ποιος ο λόγος που υπάρχει στον κόσμο τόσο μίσος ώστε οι κοινωνίες των ανθρώπων να καταστρέφονται ανά διαστήματα με τρομερούς πολέμους. Τρίτο ερώτημα ήτο, όταν δεν έχουμε πολέμους ποιος είναι αυτός που έχει την εξουσία να δημιουργεί ακήρυχτους πολέμους οι οποίοι εργάζονται μέσα στην σιωπή και καταστρέφουν σιωπηλά τον άνθρωπο μέσα από την φθορά, μέσα από τις ασθένειες και φέρνουν μωρία στο λογικό ον το οποίο λέγεται άνθρωπος. Στο πρώτο ερώτημα που είναι δια ποιο λόγο πεθαίνουν οι άνθρωποι ανατρέξαμε στην Αγία Γραφή στα πρώτα κεφάλαια, εκεί βλέπουμε τον Θεό μετά την πτώση των πρωτοπλάστων να λέει ότι τώρα που έγινε η πτώση δεν είναι καλό ο άνθρωπος να ζει αιώνια. Όμως σε άλλο σημείο του Λόγου του Θεού αναφέρεται, Αδάμ ή και του κάθε Αδάμ σήμερα άμα θελήσεις μπορείς να επανέλθεις ώστε  να ξαναφάς το ξύλο της ζωής και να ζήσεις αιώνια. Δυστυχώς όμως η συνείδηση των πρωτοπλάστων και η δική μας συνείδηση και των Αγίων Πατέρων ακόμη δεν μπορούσε να συλλάβει μέχρι σήμερα το μέγα έλεος, όχι το έλεος αλλά το μέγα έλεος του Θεού, το έλεος το οποίο αργότερα έφερε και φανέρωσε ο Χριστός δια της σταυρικής θυσίας του. Έτσι αυτή η αυστηρή συνείδηση δεν τους επέτρεψε ούτε στους πρωτόπλαστους, ούτε μετέπειτα στους αγίους ώστε να επανέλθουν στην ζωή και να ξαναφάνε από το ξύλο που εξασφαλίζει την ζωή την αιώνιο. Το ξύλο είναι η υπακοή στον Άγιο Θεό και στην αγάπη αυτού, η οποία εξαπλώνεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό, αυτός είναι ο όρος, η αγάπη και η υπακοή. Όμως δεν μπόρεσε να εννοηθεί η υπακοή και η αγάπη από όλους τους χριστιανούς και από τους αναγεννημένους δυστυχώς. Ο λόγος διότι οι αναγεννημένοι πίστεψαν στην αναγκαιότητα του θανάτου, στην αναγκαιότητα του δόγματος και στην αναγκαιότητα της κρίσης και όχι στην αναγκαιότητα του αγιασμού. Η αμαρτία φέρνει τον θάνατο, η αναμαρτησία και η ζώσα πίστη στην άφθαρτη ζωή και στον αγιασμό καταργούν τον θάνατο. Δεύτερο μεγάλο λάθος των αναγεννημένων ανθρώπων που ανήκουν στον χριστιανισμό είναι ότι μετέφεραν την βασιλεία του Θεού στον ουρανό ενώ τα πάντα ανήκουν στον ουρανό, δεν υπάρχει κάτω και πάνω όλα είναι ουρανός. Ο Κύριος φανέρωσε, η βασιλεία του Θεού εντός υμών εστί και οι βιαστές αρπάζουν αυτή. Έτσι ο Θεός μέχρι ο άνθρωπος να συλλάβει το έλεος και την συνειδητή αγάπη του προς τον συνάνθρωπο και προς την δημιουργία ολόκληρη το δέντρο της ζωής θα το φυλάσσει. Μάλιστα στην Γένεση αναφέρεται ότι το δέντρο της ζωής φυλάσσεται από μια ρομφαία φλόγινη περιστρεφόμενη που είναι τα (πάθη) και έναν άγγελο που είναι η (φθορά), διότι δεν είναι καλό ακάθαρτοι οι άνθρωποι να τρώνε το δέντρο της ζωής και να ζουν αιώνια γιατί χωρίς το θάνατο με τα δαιμόνια που λειτουργούν μέσα μας όχι άνθρωποι αλλά κτήνη θα ήμασταν γεμάτοι εγωισμό. Εδώ σήμερα παρόλο που ο θάνατος υπάρχει πόσο σκληροί είμεθα, πόσο απότομοι και απάνθρωποι είμεθα, έτοιμοι με την ζήλια και τα άλλα δαιμόνια που μας διέπουν να επιτεθούμε ο ένας στον άλλον. Αφού λοιπόν η φλόγινη ρομφαία (πάθη) και ο άγγελος (φθορά) δεν μας συνετίζουν και δεν κουράζουν την ζωή μας, τι θα μας συνετίσει; Καλώς λοιπόν ο Θεός έθεσε αυτά τα δυο. Και ο λόγος είναι απλός, σήμερα ξέρουμε ότι θα πεθάνουμε και πάλι δεν ταπεινωνόμαστε πόσο μάλλον αν ξέρουμε ότι δεν θα πεθάνουμε ποτέ, ποιος ο λόγος να ταπεινωθούμε, να βάλουμε Θεό στην ζωή μας, να βάλουμε ταπείνωση, να βάλουμε αγάπη, χρειάζεται προσοχή! Ο λόγος που ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει σήμερα είναι η παρακοή στις εντολές του Θεού οι οποίες εντολές του Θεού δεν είναι βαριές ίσα ίσα έχουν την αγάπη, η οποία μπορεί να μας ζωοποιήσει και να μας εξελίξει ώστε να γίνουμε κληρονόμοι του κτιστού υλικού κόσμου, του άκτιστου άμορφου υλικού κόσμου και του πνευματικού κόσμου. Αγάπη λοιπόν απαραίτητη για την πόρτα της ζωής, αγάπη ουσιαστική προς τον Θεό, προς τον εαυτόν μας και τον πλησίον. Όσο τώρα ο καθένας βαδίζει μόνος του με τον εγωισμό ώστε να θέλει να προβάλλει το εγώ του και να θέλει να πετύχει ώστε να εξασφαλίσει την σωτηρία του σε ατομικό επίπεδο αυτό θα το πληρώνει αργά ή γρήγορα. Το ατομικό συμφέρον του είναι λάθος και φέρνει τον θάνατο, το γενικό συμφέρον είναι του Θεού. Θέλω να ξέρετε ότι όποιος αγωνιστεί να μην πεθάνει ο άλλος δεν θα πεθάνει ο ίδιος. Άλλωστε και στην Εύα αυτό μπήκε μέσα στην σκέψη το ατομικό συμφέρον και έτσι ήρθε ο θάνατος. Σκέφτηκε ότι αν γίνει Θεός δεν θα είναι ανώτερος ο Θεός από αυτή αλλά ίση με αυτή και θα είμαστε δυο Θεοί και κατόπιν θα κάνουμε και ότι θέλουμε τον Αδάμ. Όμως αυτό είχε προειδοποιηθεί από τον Θεό ότι αν παραβούν την εντολή θα γνωρίσουν καλό και κακό και αυτό θα φέρει τον φυσικό θάνατο. Το γενικό λοιπόν συμφέρον θα φέρει την αφθαρσία, την αθανασία, την ζωή την αιώνιο. Ο Κύριος τόνισε, τα οψώνια της αμαρτίας που πηγάζουν και δημιουργούν το ατομικό συμφέρον φέρνουν τον θάνατο. Καθώς στις επιστολές του αποστόλου Παύλου αναφέρεται ο λόγος που πεθαίνουμε ως εξής, η επιθυμία γεννά την αμαρτία, η αμαρτία εκτελεσθείσα γεννά τον θάνατο. Τι είναι αμαρτία τώρα ώστε να την πετάξουμε; Βάσει του Λόγου του Θεού αμαρτία είναι η παράβαση των εντολών του Θεού, αυτό φέρνει τον θάνατο. Και πως γίνεται αυτό; Είναι απλό, μέσα μας πρέπει να λειτουργούν οι νόμοι του Θεού, οι καρποί, τα χαρίσματα, τα σημεία και όχι τα στοιχεία του κόσμου. Αν λειτουργούν δαιμόνια μέσα μας που δυστυχώς λόγω της άγνοιας του Λόγου του Θεού γεννά το σύστημα του κόσμου όπως ζήλιες, πονηρίες, εγωισμοί, κρίση, φόβος, θυμός, στενοχώρια, ημιμάθεια, άγνοια του Λόγου του Θεού κ.λ.π. σίγουρα αυτά θα μας οδηγήσουν επί του ασφαλούς εις τα κοιμητήρια αργά ή γρήγορα, μη γένοιτο! Η ζωή του ανθρώπου χωρίς Θεό είναι σαν να πέφτει ένας άνθρωπος από το αεροπλάνο χωρίς αλεξίπτωτο. Δηλαδή, ο άνθρωπος αυτός όλο φωνάζει, κινείται σπασμωδικά και το αποτέλεσμα φρικτός θάνατος. Πάμε στο δεύτερο ερώτημα, γιατί τόσο μίσος μεταξύ των λαών; Η αρχή αυτής της τρέλας έγινε από την παράβαση της πρώτης εν Θεώ οικογένειας η οποία λόγω της πτώσης διέλυσε τα πάντα γύρω από τον Θεό και την αγάπη, αφού από αυτή την πρώτη οικογένεια μετά την πτώση προήλθαν όλοι οι λαοί. Δυστυχώς μετέπειτα δια της τεκνογονίας μεταδόθηκε η ζήλια, αυτή η οποία φανερώνεται  σε όλους μας σήμερα καθώς και πολλά άλλα δαιμόνια. Έτσι ήρθε ο θάνατος παντού, ήρθε η αμαρτία, ήρθαν τα συμφέροντα, οι φιλοδοξίες, οι εγωισμοί, τα σύνορα, οι θρησκείες, τα δόγματα και τελευταία ο φανατισμός όλων αυτών των συστημάτων. Καθώς ήρθε και η μη εξέλιξη του ανθρώπου σε όλα αυτά ώστε να σκεφτεί που ωφελούν αφού κατέστρεψαν όλα αυτά τους πολιτισμούς, την αγάπη μεταξύ μας και γενικότερα την σχέση μας με τον Θεό, φυσική συνέπεια όλων αυτών ο θάνατος να υπάρχει παντού μέσα μας και γύρω μας. Ο λόγος που υπάρχει το κράτος του θανάτου, της πτώσης παντού είναι διότι έχουμε αποξενωθεί από τον Πατέρα και ζούμε μόνοι. Η Φωνή Θεού έχει αποστολή να τα πετάξει όλα αυτά που εμποδίζουν την παρουσία του Θεού στην ζωή μας και να στηριχτεί στην αγάπη του Χριστού, στην εντολή του Θεού και στον Λόγο του Θεού. Σίγουρα όπως είναι τα πράγματα σήμερα δεν μπορεί να τα αλλάξει ούτε η Φωνή Θεού, ούτε ο Θεός ο ίδιος. Ο λόγος διότι ο Θεός καλεί με αγάπη δεν έχει τίποτε άλλο μέσο να μας καλέσει από την αγάπη και δυστυχώς την αγάπη δεν την εννοούμε και μένουμε αδιάλλακτοι στην άρνηση του καλέσματος του Θεού. (ΜΑΛΛΟΝ ΘΑ ΕΡΘΕΙ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΤΑ ΑΛΛΑΞΕΙ). Ο Απ. Παύλος αναφέρει, με λόγους αγάπης και πραότητας θέλετε να έρθω ή με ράβδο; Όμως η Φωνή Θεού το πήρε απόφαση ώστε να δημιουργήσει τον λαό του Θεού και δια της θυσίας αν χρειαστεί, διότι ο Θεός έτσι αναγνωρίζει τα τέκνα του, η θυσία τα φανερώνει. Οι υπόλοιποι άνθρωποι και λαοί που δεν θα εννοήσουν την αγάπη είναι θέμα χρόνου να καταστραφούν είτε σαν άτομα, είτε σαν θρησκείες, είτε σαν έθνη, μόνο η αγάπη θα μας σώσει και μόνο η ολική επαναφορά και η ειλικρινή σχέση μας με τον Θεό θα μας εξελίξει. Τρίτο ερώτημα, ποιος είναι ο ακήρυχτος πόλεμος που υπάρχει σήμερα; Αν πάμε στα νοσοκομεία και στα σπίτια θα δούμε τσάντες ψυχοφάρμακα, τσάντες ιατρικά φάρμακα, θεραπευτικά φάρμακα και εκατομμύρια αρρώστιες που διέπουν τους ανθρώπους. Καθώς καθημερινά αυτές οι ασθένειες κόβουν την ζωή πολλών ανθρώπων ώστε να τους οδηγούν στο θάνατο, αυτός είναι ο ακήρυχτος πόλεμος. Ποιος όμως τον κάνει αυτόν τον πόλεμο, ποιος κρύβεται πίσω από αυτά τα αποτελέσματα με χιλιάδες θύματα που τα οδηγεί στην απώλεια, στην φθορά αλλά και στον θάνατο; Η Φωνή Θεού έκανε τις σχετικές έρευνες και είδε ότι ο εχθρός είναι η αμαρτία, ο διάβολος, η διαβολή, ο λάθος τρόπος ζωής καθώς η άγνοια του Λόγου του Θεού. Αυτός ο διάβολος υποκινεί τους λαούς δια του ψεύδους στο να δημιουργήσουν θρησκείες, φανατισμούς και πολέμους δια των προσωπικών συμφερόντων, αυτός ο εχθρός διαστρεβλώνει τα πάντα, ακόμη και τους μορφωμένους ανθρώπους ξεγελάει δια των προσωπικών συμφερόντων, αυτός είναι ο διάβολος, αυτός με τα ψέματά του φέρνει την διαβολή και φέρνει την κατάσταση που υπάρχει ώστε ο ακήρυχτος πόλεμος να υφίσταται σήμερα και να κάνει την παρουσία του με εκατομμύρια θύματα. Ο Χριστός τον ονόμασε τον διάβολο πατέρα του ψεύδους, άρχοντα του θανάτου. Η μεγαλύτερη παγίδα ώστε να δαιμονίζει τους ανθρώπους είναι η ύλη, η οποία παχυλότητά της έχει εισβάλλει σε όλο το είναι του ανθρώπου με αποτελέσματα να ξεχνάμε την ύψιστη αποστολή μας και σε όλη μας την ζωή να δίνουμε αξία σε πράγματα που δεν μας αναγεννούν ή μας αξιοποιούν. Έτσι άμεσα ή έμμεσα φέρνουν οι μηδαμινές αυτές αξίες στους ανθρώπους την αμαρτία, την φθορά και τον θάνατο. Πως μπορούμε τώρα να αποφύγουμε την αμαρτία, την φθορά, το γήρας, τις αρρώστιες και αν μπορούμε ώστε να γίνουμε υγιή τέκνα Θεού με αρχές Θεού και εξουσίες Θεού; Μια έρευνα πνευματική που έκανε η Φωνή Θεού είδε ότι ο θάνατος είναι εις χείρας ημών, δηλαδή ο καθένας άνθρωπος με τον τρόπο που σκέφτεται θα εξελιχτεί θετικά ή αρνητικά. Η σκέψη γίνετε πίστη και η πίστη έργο με θετικά ή αρνητικά αποτελέσματα ανάλογα την πίστη που κυοφορεί ο καθένας μέσα του. Ο Χριστός είπε, η πίστη σου σέσωκέ σε. Ο Χριστός είπε, ότι αν ζητήσετε έχοντας πίστη λείψετε. Ο Χριστός είπε, και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα τον άπαντα. Αν τώρα στην σκέψη μας κυκλοφορεί όχι ο Χριστός άλλα ο διάβολος τότε  κυκλοφορεί στο αίμα μας η ημιμάθεια, ο εγωισμός, η πονηρία, ο φόβος, η ζήλια, ο θυμός, η στενοχώρια κ.λ.π. Φυσική συνέπεια είναι να κυκλοφορεί μέσα μας ο θάνατος, η μικρότητα, η αρνητική πίστη, ο φόβος, η φθορά, η ανικανότητα και τελευταία η απελπισία στα πάντα. Το πνεύμα, η σκέψη λοιπόν όταν είναι του Θεού είναι αυτή που θα μας ζωοποιήσει. Άρα λοιπόν όταν μέσα μας δεν υπάρχει το πνεύμα του Θεού είναι φυσικό να υπάρχει μέσα μας το πολίτευμα του θανάτου. Ο λόγος λοιπόν της ημιμάθειας που μας διακατέχει έναντι της σοφίας του Θεού έχει την εξουσία να μας κάνει να οδηγούμεθα στην πνευματική αδράνεια και στον θάνατο. Μάλιστα σήμερα η Φωνή Θεού εννοεί την αδυναμία των ανθρώπων γύρω της και καταλαβαίνει σήμερα τον τρόπο εξέλιξής τους. Ποια δηλαδή θα είναι η πορεία τους είτε αυτή είναι θετική είτε αυτή είναι αρνητική από το πνεύμα που κυοφορούν αυτοί οι άνθρωποι γύρω της. Όμως τα παιδιά της Φωνής Θεού έχουν άνωθεν το πρόσταγμα να ζωοποιήσουν την πίστη τους δια του Χριστού. Ο Χριστός είπε, το πνεύμα εστί το ζωοποιούν. Αν κάποιος δεν έχει πνεύμα Θεού τότε η Φωνή Θεού δύναται και μπορεί αν το θέλει και της το επιτρέπει να βοηθήσει και ακόμη να βοηθήσει όλους εκείνους τους καλώς έχοντες θετική προαίρεση, ώστε να ασφαλίσουν αυτοί οι άνθρωποι την ζωή τους δια του πνεύματος του Χριστού κοντά στον Άγιο Θεό. Ο οποίος Θεός εξασφάλισε σήμερα σε πολλά παιδιά της Φωνής Θεού χαρά, υγεία, σοφία, ταπείνωση, αγάπη, αφθαρσία, πίστη η οποία όταν γίνει ζώσα πίστη θα φέρει την κατάργηση του φυσικού θανάτου και την επαναφορά όλων μας στην χαμένη πατρίδα. Θέλω όλοι μας να προσέξουμε ώστε η γνώση που αποκτάμε να γίνεται συνειδητή ώστε να παρουσιάζει έργο αγάπης και ο καθένας μας συνειδητά πλέον να εργάζεται. Διότι διαφορετικά η γνώση χωρίς έργο είναι και λέγεται ασυνείδητη και μη εξελίξιμη. Ο απόστολος Παύλος τονίζει, η γνώση φυσιοί η δε αγάπη οικοδομεί. Ο Κύριος φανέρωσε, ούτος ο λαός με τα χείλη με τιμά η δε καρδία αυτών πόρρω απέχει απ’ εμού, εις μάτην δε με σέβονται διδάσκοντες διδασκαλίες εντάλματα ανθρώπων. Προσοχή λοιπόν στις παγίδες, η πάλη ημών ουκ έστιν προς σάρκα και αίμα άλλα προς τας αρχάς, προς τας εξουσίας του σκότους του άρχοντα του αιώνος τούτου. Ο Θεός να μας ευλογεί ώστε να τείνουμε όλοι μαζί στο να λάβουν χώρα όλα τα γεγραμμένα. Γένοιτο, γένοιτο Αμήν.

 

ΚΑΡΠΟΙ, ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ, ΣΗΜΕΙΑ

 

Η Παραγωγικότης του Παναγίου Πνεύματος είναι πλουσιοτάτη. Εκ της αγαθότητάς του ρέουν οι θησαυροί της αιωνιότητας όπως αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια. Αυτοί όλοι είναι οι καρποί του Πνεύματος, εννέα τον αριθμόν και είναι το πρώτο θέμα μας. Ας δούμε την σοφία τους και τις θετικές επιπτώσεις αυτών εις την ζωήν μας αρχίζοντας από τον πρώτο που είναι η αγάπη. Η αγάπη είναι ο πλουσιότερος, ο πλέον εύγεστος και αρωματικός καρπός του Αγίου Πνεύματος. Όπου υπάρχει η αγάπη εκεί δεν υπάρχει ουδεμία ανάγκη, εκεί είναι ο Θεός, είναι οι θησαυροί του ουρανού και της γης, εκεί που υπάρχει η αγνή αγάπη όχι η αγάπη των φυσικών πραγμάτων και του κοσμικού έρωτα που έχει ζήλιες, στέρηση της ελευθερίας κ.λ.π. αλλά η αγάπη του Θεού η οποία ου ζηλοί, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία, πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει, η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει. Το περιβάλλον εκείνο το οποίον κατάφερε με νουθεσία Χριστού ώστε να υπάρχει η αγάπη αυτή του Θεού, είτε περιβάλλον οικογενείας είναι είτε κοινωνίας ή λαού, είναι πανευτυχές. Ο πνευματικός αυτός πλούτος της αγάπης αξιοποιεί και τον υλικό και παρέχει επί του ασφαλούς την μακροζωία προερχόμενη εκ της χαράς και αγαλλιάσεως, διότι ο αμέσως επακόλουθος καρπός του Πνεύματος είναι η χαρά. Είναι φυσική συνέπεια λοιπόν όπου υπάρχει ο θησαυρός της αγάπης του Θεού να είναι πλήρης η χαρά, ο ενθουσιασμός και η ευφροσύνη μεταξύ των ανθρώπων. Ο κόσμος εκείνος ο οποίος ούτε κατά διάνοια συνέλαβε ούτε ονειρεύτηκε ποτέ τους θησαυρούς του Παναγίου Πνεύματος παρεξηγεί αφάνταστος πονηρά την αγάπη του Θεού, τη χαρά και τον ενθουσιασμό που εκδηλώνει η παρουσία του Θεού εις τους πιστούς. Για να καταλήξουμε λοιπόν, η αγάπη είναι κάτι το οποίο έχει να κάνει με την νέα φύση μόνο, την εν Χριστώ. Η παλιά φύση που ήταν έξω από την αγάπη, όταν έρθει η αγάπη του Χριστού γίνεται νεκρή για τις παραβάσεις και τις αμαρτίες και τίποτα καλό δεν έρχεται απ’ αυτήν. Αυτό μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε το λάθος της φράσης (σ’ αγαπώ) όπως αυτή χρησιμοποιείται από τον κόσμο. Η αγάπη όπως αυτή ορίζεται από τον Θεό στην Βίβλο είναι προϊόν της νέας φύσης και δεν μπορεί να παραχθεί παρά μόνο από εκείνους οι οποίοι έχουν αυτήν την φύση (δηλαδή από ανθρώπους οι οποίοι έχουν ομολογήσει με την καρδιά τους ότι ο Θεός τον ανέστησε τον Ιησού από τους νεκρούς και όσοι επίσης περπατούν με αυτή την νέα φύση του Αγίου Ευαγγελίου). Αγάπη λοιπόν εν συντομία είναι υπομονή, ελπίδα, πίστη, ανεκτικότης, να υπομένεις τον άλλον, να ελπίζεις ότι θα γίνει καλύτερος, να πιστεύεις ότι θα γίνει καλύτερος, να πιστεύεις εις την σωτηρία του, να τον ανέχεσαι με όλες τις παραξενιές του, αν είναι εχθρός σου ακόμη αγαπάτε τους εχθρούς. Η αγάπη είναι συμπαντιαία και την έχει ο Θεός, ο οποίος είναι ένας εις ολόκληρο τον κόσμο του σύμπαντος. Αυτός την σπουδάζει στα τέκνα του με σκοπό να τα αγιάσει και να τα ελευθερώσει, ώστε η αγάπη του Χριστού όταν μπει μέσα μας να φανερώνει την καταγωγή μας ότι προερχόμεθα από τον Θεό. Η αγάπη δεν χωρίζεται, όποιος την χωρίζει πεθαίνει. Πως χωρίζεται; Με το να κρίνεις. Τώρα, η αύξηση  της αγάπης προς τον Θεό γίνεται με το να θυσιάσεις τα πάντα και  την ζωή σου αν επιβάλλεται υπό της αγάπης προς τον Θεό. Και πας ως αφήκε οικία ή αδελφούς ή αδελφάς ή πατέρα ή μητέρα ή γυναίκα ή τέκνα ή αγρούς ένεκεν του ονόματός μου, εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιο κληρονομήσει. Όσον μεγάλη και αν είναι η αμαρτία έπειτα από την αγάπη αυτή προς τον Θεό συγχωρείται και μετατρέπεται λευκή υπέρ’ χιόνα κατά τον προφήτη Ησαΐα. Χρειάζεται λοιπόν να αγαπήσουμε Κύριο και Θεό μας εξ’ όλης της καρδίας μας και εξ’ όλης της ψυχής μας και εξ’ όλης της ισχύος μας και εξ’ όλης της διανοίας μας και τον πλησίον  μας ως σεαυτόν. Εν ταύταις ταίς δυσίν εντολές όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμονται. Επομένως, δεν υπάρχει όριο για την αγάπη προς τους άλλους πλην εκείνου που θέτει ο Κύριος "ως σεαυτόν". Όταν εφαρμόζεται ο νόμος της αγάπης προς τον Θεό και προς τον πλησίον ήδη έχει ιδρυθεί η Βασιλεία του Θεού εντός ημών με τον απόλυτο καθαρισμό βαδίζοντες την οδό της τελειώσεως, γεγονός δια το οποίον κάθε ένας πρέπει να διεξάγει σκληρούς αγώνες για να μπει εις τα πλαίσια του νόμου της ΑΓΑΠΗΣ.

Η αγάπη βάσει των γραφικών δεδομένων είναι το δένδρο  της ζωής. Όσο μακριά και αν βρίσκεται αναγνωρίζεται από τα φύλλα και τους καρπούς.

Η ανυπόκριτος αγάπη είναι ο ένθερμος ζήλος αυτής, η αφοσίωση εις τον αγώνα αυτόν, η ουσιαστική προσκόλληση προς το μέγα τούτο αγαθό. Η αγάπη τω πλησίον κακόν ουκ εργάζεται, πλήρωμα ουν νόμου η αγάπη. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι έχουμε αγάπη προς τον Θεό και προς τους συνανθρώπους μας όταν δεν πράττουμε κακό ούτε εις τον Θεό ούτε εις τον συνάνθρωπό μας.

Η αγάπη η ανυπόκριτος έχει την δύναμη να επιστρέψει αμαρτωλό εκ πλάνης οδού αυτού. Σώζει δε ψυχή εκ θανάτου και καλύπτει πλήθος αμαρτιών. Η αγάπη θα σκεπάσει και θα συγχωρήσει αμαρτίες του αγαπημένου, όσες και αν είναι. Θα ελκύσει δε και το θείο έλεος εις εκείνον που αγαπά και εις το σύνολο η αγάπη κάνει θαύματα.

Σύνδεσμος τελειότητας είναι να αγαπάς τον άλλον χωρίς υποκρισία και να του χαρίζεις τα πάντα. Η αγάπη αυτή συνδέει την ταπεινοφροσύνη, την δικαιοσύνη, την αλήθεια.

Ο Θεός αγαπά εκείνον ο οποίος κάνει αγώνα καθαρισμού και εξαπλώσεως, τον οποίον και μαστιγώνει για να μην τον πιάσει ο εγωισμός και χάσει την σωτηρία του. Είς την έννοια αγάπης και παραδοχής η αγάπη υπερισχύει. Πάντοτε την αγάπη την φανερώνει η θυσία. Ο έχων αγάπη οικοδομεί πρώτον τον εαυτόν του έναντι των συνανθρώπων του φερόμενος πράος, γλυκύς και ταπεινόφρων, δεύτερον οικοδομεί τον συνάνθρωπό του με το άψογο παράδειγμά του και την ανεκτικότητά του. Υπάρχει τρόπος ο άνθρωπος να έχει τον τεράστιο πνευματικό πλούτο και όμως να απουσιάζει η αγάπη, εξανεμισθείς υπό των συμφερόντων και των  προσωπικών φιλοδοξιών. Η γνώσις φυσιοί, η δε αγάπη οικοδομεί.

Ο Θεός είναι αγάπη,"ο Θεός αγάπη εστί". Η αγάπη είναι καθαρώς μορφή του Θεού. Ο άνθρωπος που έχει αγάπη τον βλέπει μέσα του τον Θεό και όταν έγινε άνθρωπος ήταν ολόκληρος αγάπη, ώστε να αποτελέσει το πτώμα που έπεσαν οι αετοί και το κατέφαγον. "Ο οίκος του Πατρός μου κατέφαγέ με."

Δικαιοσύνη μάθετε οι ενοικούντες επί της γης". Χωρίς την αγάπη εκείνη που δεν ζητεί τα εαυτής, δικαιοσύνη δεν μπορούν να μάθουν και να έχουν οι ενοικούντες επί της γης. Η εφαρμογή αυτού του εδαφίου αποτελεί αλληλέγγυο σύστημα, ουχί προς το ημέτερο συμφέρον αλλά εις το του άλλου συμφέρον, ίνα αυτόματα αγαπήσεις τον πλησίον σου ως εαυτόν ώστε το σύστημα αυτό κάποια μέρα να γίνει συντελεστής ιδρύσεως της βασιλείας του Θεού. Με το ου ζητεί τα εαυτής δεν καταργείται το ατομικό συμφέρον αλλά φρουρείται με ισχυρές πνευματικές δυνάμεις. Καταργείται το ατομικό συμφέρον μεν αλλά υπερισχύει το γενικό που σημαίνει βασιλεία του Θεού. Αφοσίωση και αφιέρωση εις την προσπάθεια να εφαρμόσουμε όλες τις εντολές του Χριστού, γεγονός το οποίο θα αποκτήσουμε τοιαύτες δυνάμεις ώστε να είναι ευχερέστερη η συμπεριφορά μας και η αγάπη μας προς τον συνάνθρωπο, με αποτέλεσμα την ουσιαστική σταθεροποίηση της ολοκληρωμένης αγάπης. Εκείνο το οποίο είναι υψίστης σημασίας γεγονός εις το να μη κατακτάται η αγάπη εκατό τοις εκατό είναι ότι η ζωή μας είναι συνδεδεμένη απόλυτα με την ύλη και με προσπάθειες πολιτισμού και καλαισθήσεων. Αγάπη χωρίς πίστη δεν υπάρχει, πίστις χωρίς αγάπη υπάρχει και ενεργεί πονηρά και καταχθόνια. Το πολίτευμα του ουρανίου Βασιλέως είναι αγάπη με όλη τη σημασία της λέξεως, η οποία όταν είναι καθαρή εις την καρδία του πιστού τον απαλλάσσει από τα διάφορα πάθη, οπότε ελευθερώνεται το πνεύμα του και αισθάνεται πάντα γαλήνη ψυχική, χαρά και ειρήνη. Επομένως, μπορούμε να πούμε ότι την αληθινή αγάπη τη συνοδεύει η ελευθερία του πνεύματος βέβαια μόνον εις τον τομέα του κακού δεν είναι ελευθερία αλλά σκλαβιά και απώλεια. Προπάντων δε την εις εαυτούς αγάπη εκτενή έχοντες ότι η αγάπη καλύψει πλήθος αμαρτιών. Η αγάπη η ανυπόκριτος έχει την δύναμη να επιστρέψει αμαρτωλό εκ πλάνης οδού αυτού. Σώζει δε ψυχή εκ θανάτου και καλύπτει πλήθος αμαρτιών. Η αγάπη θα σκεπάσει και θα συγχωρήσει τις αμαρτίες του αγαπημένου, όσες και αν είναι. Θα ελκύσει δε το θείο έλεος εις εκείνον που αγαπά και εις το σύνολον η αγάπη κάνει θαύματα. Ως δ'αν τηρεί αυτού τον λόγο αληθώς εν τούτω η αγάπη του Θεού τετελείωται. Εν τούτω γιγνώσκομεν ότι εν αυτό εσμέν». Η αγάπη του ουρανίου Πατρός και του Υιού αυτού μας πληροφορεί το γεγονός ότι μελετούμε επιμελώς το ευαγγέλιο του Χριστού και εις τον αγώνα ο οποίος διεξάγεται δια την επίτευξη των αρετών τοποθετούμε πρώτη την εξάπλωση του ευαγγελίου και οι επιτυχίες είναι μεγάλες, αποδεικνύοντας την αγάπη του ουρανού και την εμφάνιση του Κυρίου στην ζωή μας. Η συγκατοίκηση του Θεού με τα πιστά τέκνα του γίνεται εμφανής με το γεγονός ότι ο Θεός συνεργάζεται με τον  άνθρωπο τον πιστό εις τον αγώνα της ζωής και εις περίπτωση πολέμου συμμαχεί, ώστε η σκέψη του πιστού η οποία εκτοξεύεται εναντίον του εχθρού να είναι φορτισμένη δια Πνεύματος Αγίου. Στοιχεία τα οποία πρέπει να συνοδεύουν απαραιτήτως την εκδήλωση της αγάπης του Χριστού είναι οι θυσίες σωματικές και  οικονομικές και τούτο είναι το μέγα εμπόδιο εις την εξάπλωση. Δεν δέχεται ο Θεός να αγαπούμε τους συνανθρώπους μας με λόγια  αλλά με έργα, με την ζωή μας διότι αυτή είναι η αλήθεια του ευαγγελίου. Η αγάπη η αληθινή πάντοτε απαιτεί θυσίες και απόδειξη είναι η αγάπη του Χριστού ο οποίος πέθανε για όλους που τον πιστεύουν και θα σωθούν δια του αίματός του. Και οποιονδήποτε συνάνθρωπο εάν αγαπήσεις απαιτεί θυσίες η αγάπη. Όταν κάνουμε αγώνα για την εξάπλωση του ευαγγελίου του Χριστού αυτή είναι θυσία που αποδεικνύει ότι αγαπούμε τον  Χριστό. Όταν όμως η αγάπη είναι ύπουλη απαιτεί θυσίες από τον άλλον. Το τέλειο είναι αφού αυτός θυσίασε τον εαυτόν του για μας ευρισκόμενος εν τω κόσμω τούτω για να έχουμε παρρησία την ημέρα της κρίσεως πρέπει να κάνουμε και εμείς το ίδιο εις τον πλησίον μας, δηλαδή να κάνουμε θυσίες για την αγάπη. Η αγάπη προς τον Θεό καλλιεργείται με την εκδήλωση της αγάπης προς τον συνάνθρωπο. Η αγάπη του Θεού είναι προς όλα τα πλάσματά του και αποδεικνύεται από το ότι στέλνει τα υλικά αγαθά του εις όλους τους ανθρώπους ανεξαιρέτως. Επίσης και τα πνευματικά, απλόχερα δια Ιησού Χριστού τα δίνει με υπομονή εξευτελισμών και σταυρικής θυσίας. Για την αγάπη του Ουρανίου Πατρός και του  Υιού αυτού μας πληροφορεί το γεγονός ότι μελετούμε επιμελώς το  ευαγγέλιο του Χριστού και εις τον αγώνα ο οποίος διεξάγεται δια  την επίτευξη των αρετών, τοποθετούμε πρώτη την εξάπλωση του ευαγγελίου και οι επιτυχίες είναι μεγάλες αποδεικνύοντας την αγάπη του ουρανού και την εμφάνιση του Κυρίου. Η αγάπη του Θεού είναι άπειρη δια τον άνθρωπο αλλά η φύσις του ανθρώπου είναι τοιαύτη, γεγονός το οποίον απωθεί την αγάπη του Θεού και δέχεται τον διάβολο, το αντίθετο της αγάπης. Η αγάπη προς τον Θεό καλλιεργείται με την εκδήλωση της αγάπης προς τον συνάνθρωπο. Εκείνος ο οποίος αγαπά την ζωή για να ιδεί ημέρες αγαθές να παύσει την γλώσσα του από κακό, να μη λαλεί διεστραμμένα και πονηρά, να ζητεί ειρήνη και να επιδιώκει αυτήν διότι ο αρχηγός της ειρήνης είναι ο Χριστός. Η εν Πνεύματι αγάπη απέχει όσο απέχει ο ουρανός από την γη από την αγάπη της σαρκός. Η αγάπη του Πνεύματος μένει εις τον αιώνα. Πάτερ αφες αυτοίς ού γαρ οίδασι τι ποιούσι. Διαμελιζόμενοι τα ιμάτια αυτού έβαλον κλήρον. Η αγάπη του Χριστού εναντίον των δυνάμεων του εχθρού είναι να ανέβεις στον σταυρόν προτιμότερο παρά να ρίξει πυρ εκ του ουρανού να τους κατακαύσει όπως ο προφήτης Ηλίας τους πεντηκοντάρχας. Ο Χριστός όπως γνωρίζουμε ήλθε εις τον κόσμο και θυσίασε την ζωή του για όλο το ανθρώπινο γένος. Δεν υπάρχει μεγαλυτέρα και τελειοτέρα αγάπη από το να θυσιάσει κανείς την ζωή του για τον άλλον. Ο Κύριος ηγάπησε πρώτον τους μαθητές του ίνα δια των μαθητών του μεταδώσει την αγάπη του εις όλον τον κόσμο. Μόνο δια Πνεύματος Αγίου δυνάμεθα να αναπτύξουμε μια τέτοια αγάπη. Το πνεύμα του Θεού δύναται να έρθει εις ημάς δια της υπακοής στον λόγο του Θεού και δια του αγιασμού, μόνο με αυτόν τον τρόπο θα γίνουμε αγάπη.

2) ΧΑΡΑ

Η χαρά είναι ο δεύτερος καρπός του Αγίου Πνεύματος, όπως και η αγάπη έτσι και η χαρά είναι καρπός αφθαρσίας για τους έχοντες αυτήν. Η χαρά στους κοσμικούς ανθρώπους μπορεί να έρθει μέσα από την υλική ή την πνευματική επιτυχία του κόσμου ή την απόκτηση πολλών υλικών αγαθών. Όπως αγορά σπιτιού, όχι ένα που είναι απαραίτητο αλλά πολλά, αγορά κτημάτων πολλών στρεμμάτων, εξοχικό, κοινωνική θέση, αξιόλογη δουλειά κατά κόσμο, πολλά χρήματα στην τράπεζα κ.λ.π. αν και ο Κύριος φανέρωσε ότι η ζωή δεν συνίσταται εκ των υπαρχόντων. Η χαρά του κοσμικού πνεύματος είναι η επιστήμη όπως γιατρός, δικηγόρος κ.λ.π. όχι ότι είναι κακά αυτά ίσα ίσα είναι τέλεια, το κακό είναι ότι φέρνουν χαρά μέσα από αλαζονεία, πονηρία και εγωισμό. Ο Θεός όμως έστω και έτσι επιτρέπει την χαρά στον κόσμο αυτό. Ο λόγος, να μπορεί και αυτός να ζει, να χαίρεται και να έχει στόχους έως ότου φτάσει όμως στο πνευματικό επίπεδο του Χριστού όπου εκεί δεν χρειάζονται όλα αυτά, οι πονηριές, ο εγωισμός κ.λ.π. Όταν έρθει ο Χριστός φεύγει η δόξα του τίτλου και έρχεται η δόξα της προσφοράς και της αγάπης προς τον συνάνθρωπο. Άλλη χαρά που μπορούν να αντλήσουν οι άνθρωποι του κόσμου είναι η χαρά των παθών όπως η μοιχεία, η πορνεία, η ακαθαρσία, η μέθη, η κώμη, όπου οι πράττοντες τα τοιαύτα βάσει του λόγου του Θεού βασιλεία Θεού δεν θέλουσι κληρονομήσει. Ο λόγος διότι έγιναν έρμαιο των παθών και έχασαν την εξουσία της προσωπικότητας. Όμως και αυτά δίνουν χαρά στους κοσμικούς ανθρώπους όμως τα αποτελέσματα αυτής της χαράς είναι ο θάνατος. Άλλη χαρά είναι του πνεύματος, αυτή προέρχεται στον άνθρωπο από το να αγωνίζεται εις όλην του τη ζωή στο να βρει τρόπους όπως να κάνει το θέλημα του Θεού. Ερευνώντας νυχθημερόν το ευαγγέλιο του Χριστού ώστε να βρει ακριβώς τους τρόπους και το τι χρειάζεται για να κάνει το θέλημα του Πατέρα του. Εδώ τώρα γίνεσαι θυσία, όπως και ο Χριστός έτσι και ο πιστός αγωνίζεται με θυσία σε όλους τους τομείς στο να κάνει το θέλημα του Θεού το οποίον είναι να εργαστείς να γνωρίσεις τον Θεό, τον προορισμό σου, την αποστολή σου και τον λόγο της ύπαρξή σου. Αφού τον γνωρίσεις να τον μεταδώσεις ώστε να αποκαλύψει ο Θεός διά μέσου σου στον συνάνθρωπο, φίλο ή αδελφό τις παγίδες, οι οποίες στήνονται υπό του διαβόλου για την ολέθρια καταστροφή του ανθρώπου. Αγωνίζεται ακόμη να αποφύγει ότι είναι του πονηρού. Καθώς αγωνίζεται ο πιστός να του αποκαλύψει ο Θεός τα μέσα και τις οδούς οι οποίες οδηγούν τον άνθρωπο στον χώρο του Θεού που είναι η αφθαρσία, οι καρποί, τα χαρίσματα, τα σημεία, η ταπείνωση, με λίγα λόγια ο Θεός. Τώρα όλοι εμείς ακολουθούμε για να βρούμε χαρά έναν από τους παραπάνω δρόμους. Το ποιος είναι ο σωστός; Αυτό θα το κρίνει ο καθ’ ένας ποιον τρόπο θα ακολουθήσει, κατ’ εμέ ο τελευταίος δρόμος του Χριστού είναι ο σωστότερος, όμως δεν ξέρω πως ο Θεός θα βοηθήσει, θα σώσει και θα αναγεννήσει τον κάθε συνάνθρωπο και από ποια στάδια θα τον περάσει ώστε να τον ολοκληρώσει πνευματικά και να γίνει πνευματική υπόσταση. Η χαρά για τους κοσμικούς έρχεται με το κάθε μέρα να έχουμε επιτυχίες πάνω στην ύλη και η συμφορά σε αυτούς είναι ότι στην ιδέα και μόνο ότι αν τύχει κάτι στην ζωή τους και πέσουν έξω τότε ο εγωισμός τους τον οποίον καλλιέργησαν τόσα χρόνια προβάλλοντας τον εαυτόν τους δεν δέχεται την νέα κατάσταση της αποτυχίας, δι’ αυτούς αποτυχία. Και έτσι προβαίνουν στην αυτοκτονία ή πέφτουν στην αδιάλειπτη στενοχώρια του εγωισμού, στην κατάθλιψη και στην μελαγχολία, η οποία οδηγεί τον άνθρωπο αυτό στον γρήγορο έως ταχύτατο θάνατο. Ο πνευματικός όμως άνθρωπος του οποίου η χαρά πηγάζει από την σοφία του Θεού χαίρεται με καινούργιο αμάξι αλλά χαίρεται το ίδιο και με παλιό αμάξι. Χαίρεται με την απόκτηση μιας δουλειάς αλλά χαίρεται το ίδιο και με την απόλυσή του, διότι ελπίζει σε κάτι καλύτερο. Χαίρεται με σπίτι αλλά και με αντίσκηνο. Δηλαδή χαίρεται όπως και αν έρθουν τα πράγματα. Εν ολίγοις ο πνευματικός άνθρωπος δεν χρειάζεται λόγους για να είναι ευτυχισμένος, χαίρεται κάτω από όλες τις συνθήκες. Ο απ. Παύλος αναφέρει πάντοτε χαίρεστε, αδιαλείπτως προσεύχεστε, κατά πάντα ευχαριστείτε διότι τούτο είναι το θέλημα εν Χριστώ Ιησού.

3) ΕΙΡΗΝΗ

Ο τρίτος καρπός του Αγίου Πνεύματος είναι η ειρήνη. Υπάρχουν δυο είδη ειρήνης στον κόσμο, η ειρήνη των ανθρώπων του κόσμου και η ειρήνη των ανθρώπων του Θεού. Η ειρήνη των ανθρώπων του κόσμου στηρίζεται στην υγεία που έχουν δώρο Θεού και που δεν αγωνίζονται ή δεν ξέρουν τον τρόπο να την αναπτύξουν. Ακόμη η ειρήνη του κόσμου στηρίζεται στα χρήματα, αν τα χρήματα χαθούν και οι οικονομίες των κρατών πέσουν έξω τότε η ειρήνη θα χαθεί και οι άνθρωποι του κόσμου θα δαιμονιστούν. Η ειρήνη του κόσμου ακόμα στηρίζεται όταν αρρωστήσουν οι άνθρωποι στα φάρμακα και όχι στην προσευχή και στα θαύματα. Η ειρήνη των ανθρώπων του Θεού είναι μια παράξενη κατάσταση και ότι συμβαίνει στην ζωή τους θετικό ή αρνητικό δεν το αντιμετωπίζουν με μεγάλο ενθουσιασμό ή μεγάλη κατάθλιψη αλλά με ησυχία και ταπείνωση, ευχαριστώντας τον Θεό αν είναι θετικό και ευχαριστώντας τον Θεό εάν είναι αρνητικό. Αρνητικό όμως για τα τέκνα του Θεού δεν είναι ποτέ, έτσι φαίνεται για τον κόσμο, στην ουσία όμως είναι η σοφία του Θεού η οποία βοηθά τον άνθρωπο να θεωθεί και να γνωρίσει μέσα από όλα αυτά τον εαυτόν του. Διότι για τους ανθρώπους του Θεού τα πάντα συνεργούν στο αγαθό τοις αγαπώσι τον Θεό. Δεν πιστεύουν δηλαδή οι άνθρωποι του Θεού σε δώρα του Θεού θετικά ή αρνητικά ή ότι αφ’ εαυτού τα απέκτησαν με δική τους σοφία ή ότι τα έφεραν αυτοί στην ζωή τους λόγω ικανότητας ή σοφίας δικής τους. Πιστεύουν ότι όλα είναι μαθήματα πνευματικά, ώστε μέσω πολλών θετικών ή αρνητικών καταστάσεων να θεοποιηθούν. Με συνέπεια να γίνουν αφού τελειώσουν την εκπαίδευση εικόνα του Θεού του αοράτου. Ο στόχος είναι να φέρουν εις πέρας την αποστολή τους, που είναι μέσα από όλα αυτά να κάνουν το θέλημα του Θεού. Έτσι αποκτούν την ειρήνη του Χριστού.

 

4) ΜΑΚΡΟΘΥΜΙΑ

Τέταρτος καρπός είναι η μακροθυμία. Είναι μια σοφία που την παρέχει το Άγιο Πνεύμα στα τέκνα του Θεού μαθαίνοντάς τα ότι έχοντας αυτό το χάρισμα στην ζωή τους εξασφαλίζουν την σωστή λειτουργία και την ψυχική ειρήνη. Καθώς την ολοκληρωτική αναδόμηση των κυττάρων. Καθώς επίσης την σωστή λειτουργία σωστής της κατανομής του αίματος εις όλα τα ζωτικά όργανα του ανθρώπου. Με λίγα λόγια, το χάρισμα αυτό παρέχει την υγεία του σώματος και του πνεύματος. Ο λόγος διότι ο άνθρωπος αυτός μακριά θυμώνει, άλλωστε αυτό σημαίνει μακροθυμία. Ο κοσμικός άνθρωπος λόγω της έλλειψης αγιασμού βλέπει τους πάντες ότι του επιτίθονται ή τον εχθρεύονται ή ότι τον πλησιάζουν πονηρά και θυμώνει μαζί τους με το παραμικρό. Φυσική συνέπεια οι χτύποι της καρδιάς να αυξάνουν, μάλιστα ο θυμός προκαλεί επικίνδυνες καρδιακές αρρυθμίες, αιφνίδιο θάνατο ή οξύ έμφραγμα. Η επιστήμη αναφέρει για τον θυμό ότι η πίεση του αίματος ανεβαίνει και μερικές φορές μπορεί να γίνει αιτία εγκεφαλικού. O οργανισμός του ανθρώπου αυτού είναι σε κατάσταση συναγερμού, όπως είναι ο άνθρωπος αυτός με τον θυμό απελευθερώνει ορμόνες επίθεσης όπως είναι η αδρεναλίνη και πολλές άλλες. Αυτές με την σειρά τους προκαλούν σύσπαση των αρτηριών της καρδιάς και την εμφάνιση στηθάγχης. Κατά την διάρκεια του θυμού δημιουργούνται στο αίμα συνθήκες για θρόμβωση αφού τα αιμοπετάλια του αίματος παρουσιάζουν τάση για συγκόλληση, τα ινωδογονα αυξάνουν και ο χρόνος πήξεως του αίματος γίνεται επικίνδυνος. Γι’ αυτό ο κίνδυνος εμφράγματος σε άτομα με τάσεις εύκολου θυμού είναι 3 φορές μεγαλύτερος από άτομα που θυμώνουν πιο δύσκολα. Έρευνες δείχνουν ότι άτομα παρορμητικά χωρίς έλεγχο επιθετικότητας χάνονται λόγω της συχνότητας των αιφνίδιων θανάτων που παρουσιάζουν ακόμα και όταν δεν είχαν άλλους παράγοντες κινδύνου π.χ. δεν παρουσίαζαν υπέρταση, ούτε είχαν διαβήτη. Κάθε άνθρωπος που συγκρατεί τον θυμό του κοινωνικά είναι σοφότερος και βιολογικά μακροβιότερος. Οι βαριές φράσεις που χρησιμοποιούμε όταν είμαστε θυμωμένοι προκαλούν στρες και στον δικό μας οργανισμό. Ιατρικά είναι βέβαιο ότι ο θυμός δεν πρόκειται να μας ωφελήσει ούτε σωματικά ούτε ψυχικά, καλύτερα να μακροθυμούμε δηλαδή μακριά να θυμώνουμε.

5) ΧΡΗΣΤΟΤΗΣ

 

Σημαίνει χρήσιμος άνθρωπος. Άνθρωπος ο οποίος ερευνά τον λόγο του Θεού, άνθρωπος που ερευνά τον Θεό ώστε να αντλήσει την σοφία του Χριστού, η οποία στηρίζεται στον λόγο του ίδιου του Χριστού και που έχει ως εξής, μεγαλήτερα τούτων θέλετε ποιήσει. Αυτός ο χριστιανός ερευνά τον λόγο του Θεού ώστε να βρει τα μέσα να βοηθήσει τον εαυτό του αλλά και να μεταδώσει στους συνανθρώπους του και σε όλη την γενιά του τον Χριστό. Ώστε όλοι να αναγεννηθούν και να ζήσουν ευλογημένοι. Σκοπός του είναι να μεταδώσει τα άφθαρτα στοιχεία του ευαγγελίου, ώστε όλοι να γίνουν χρήσιμοι στον Θεό και στον κόσμο αποκαλύπτοντας τα μέσα που είναι να θεοποιηθούν. Στον κόσμο χρηστότητα δεν υπάρχει, διότι το στοιχείο αυτό το εξαφανίζει το ατομικό συμφέρον και αυτοί που κατά κόσμο λένε ότι χρησιμεύουν βοηθώντας άλλους στο βάθος κρύβεται το ατομικό τους συμφέρον. Το οποίο δεν μπορούν να το εξασφαλίσουν μόνοι τους και έτσι χρησιμοποιούν υπαλλήλους τα αφεντικά, ψηφοφόρους οι πολιτικοί κ.λ.π. με σκοπό όμως να μεγαλώσουν αυτοί. Όταν όμως μπορέσουν και εξασφαλίσουν τα συμφέροντά τους τότε διώχνουν όσους τους βοηθούσαν εν αμοιβή και αποδεικνύεται ότι χρηστότης δεν υπάρχει στον κόσμο, μάλιστα εκατομμύρια υποθέσεις βρίσκονται στα δικαστήρια και είναι έτοιμοι αφεντικά και υπάλληλοι το ευγενικό καλημέρα να γίνει κακεντρέχεια. Το αντίθετο της χρηστότητας είναι η αυστηρότητα, όσο η χρηστότης του Θεού όσο και η αυστηρότης γίνεται καταφανής εις την ζωή μας, δυνάμεθα κάλλιστα να νοιώθουμε, να διαισθανόμεθα πότε είμεθα εις την χρηστότητα και πότε είμεθα εις την αυστηρότητα. Όταν μέσα μας υπάρχει η καλή συνείδηση, υπάρχει η ειρήνη που ειρηνεύουμε με τον εαυτόν μας ειρηνεύουμε και με τον Θεό προπάντων αλλά και με τον συνάνθρωπό μας. Είναι ένα δείγμα ότι όντως υπάρχουμε μέσα εις την χρηστότητα του Θεού, διότι και όλες οι εργασίες μας αντιμετωπίζονται με αυτό το πνεύμα της χρηστότητας του Θεού και πάντοτε είμεθα νικητές. Πάντοτε στην χρηστότητα μας διακατέχει η χάρις του Θεού και με την πίστιν στον Χριστό λύνουμε όλα τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζουμε εις την ζωή μας. Επομένως δεν είναι δυνατόν να μην νοιώθουμε, να μην διαισθανόμεθα την χρηστότητα και να μην γευόμαστε συγχρόνως το μεγαλειώδες τούτο έργο το οποίον έκαμε ο Χριστός εις ημάς. Και μόνον όταν έχουμε αυτό δεν χρειαζόμεθα τίποτε άλλο εις τον κόσμο, ας έχει όλος ο κόσμος όλα τα υλικά αγαθά και ημείς ας έχουμε μόνο την χρηστότητα του Θεού. Όταν τώρα δεν έχουμε χρηστότητα έχουμε αυστηρότητα. Και σίγουρα μέσα μας συνεχώς υπάρχει ο εσωτερικός μας κόσμος επαναστατημένος, δεν έχουμε συνείδηση αγαθή, δεν είμεθα ικανοποιημένοι δι’ όσα έργα πράττουμε. Και δια τις σχέσεις μας με τον Θεό δεν έχουμε πίστη. Μάλιστα η αγάπη εξαφανίζεται, η ταπεινοφροσύνη χάνεται, δεν έχουμε τίποτα Θεού πάνω μας. Η αυστηρότητα όταν συνεχίζεται φέρνει τον ολέθριο εγωισμό όπου ο Θεός εκεί αντιτάσσεται, δεν ευλογεί τον άνθρωπο που τον διέπει αυστηρότητα μάλιστα ο άνθρωπος αυτός επιτίθεται και με τα λόγια και με τα χέρια και σε όλους βρίσκει λάθη. Μη γένοιτο εις ημάς.

 

6) ΑΓΑΘΟΣΥΝΗ

Είναι καρπός άγιος γεμάτος σοφία Θεού ο οποίος φανερώνεται ως εξής, νίκα το κακό δια του αγαθού. Είναι ευεργετικό στοιχείο διότι έχει την δύναμη να σε ενώσει με τους συγγενείς, τους φίλους, τους αδερφούς και τελευταία με τους εχθρούς. Αυτό το υπερσύγχρονο όπλο του Παναγίου Πνεύματος ρίχνει στην αγκαλιά του Θεού όλους όσους είναι απομακρυσμένοι από αυτόν, δια μέσω όμως των ανθρώπων αυτών οι οποίοι καλλιεργούν την αγαθοσύνη (σκεύη εκλογής). Η ολοκλήρωση της αγαθοσύνης είναι η μελέτη και η εφαρμογή του Αγίου Ευαγγελίου, καθώς η αδιάλειπτη προσευχή και η συμμετοχή εις την μυστηριακή ζωή της εκκλησίας. Δια Πνεύματος Αγίου γίνεται η αναγνώριση της αγαθοσύνης των ευσεβών και αγίων ανθρώπων.

 

 

7) ΠΙΣΤΗ

Τον κόσμο αυτό τον διέπει πίστη ότι θα πάει καλά αν έχει χρήματα και φάρμακα. Όταν χαθούν αυτά τα δυο χάνονται και οι άνθρωποι που στηρίχτηκαν σε αυτά. Η πίστη όμως την οποίαν κυοφορεί το Πνεύμα το Άγιο στους μαθητές του Χριστού έχει την δύναμη να εξασφαλίζει ουράνια και επίγεια αγαθά. Μάλιστα δια της ζώσης πίστεως γίνεσαι κληρονόμος των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος καθώς και των σημείων του Αγίου Πνεύματος. Μάλιστα όταν αυτή η πίστη γίνει ζώσα πίστη από σκιώδη που είναι σήμερα, εξασφαλίζει την άφθαρτη και αθάνατη ζωή. Ο Χριστός τόνισε γι’ αυτή τα εξής, ο πιστεύων εις εμέ καν αποθάνη ζήσεται και πας όστις ζει και πιστεύει εις εμε ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. Καθώς ο Χριστός φανέρωσε ότι, εάν έχητε πίστιν ως κόκκον σινάπεως, θέλετε ειπεί προς το όρος τούτο, μετάβηθι εντεύθεν εκεί και θέλει υπακούσει. Χιλιάδες είναι τα θαύματα της πίστεως. Θα πρέπει να κάνουμε αγώνα για να εξασφαλίσουμε τα στοιχεία αυτής τα οποία είναι απαραίτητα στην ζωή μας, χωρίς αυτή κινδυνεύουμε να χάσουμε τον παρόντα κόσμο και σίγουρα αδυνατούμε να μπούμε στον μέλλοντα αιώνα. Η πίστις είναι εξουσία και εδόθη εις τον άνθρωπο. Πως ενεργεί; Ο Θεός ως Πατέρας κάμνει πρώτος τη σκέψη δια του ιδικού του εγκεφάλου. Γνωρίζουμε όμως ότι ανθρωπίνως τουλάχιστον δια να παραχθεί σκέψη πρέπει αυτή να παραχθεί από τα κύτταρα του ανθρώπινου εγκεφάλου έξωθεν λαμβανόμενη εκ της ορατής και αοράτου φύσεως. Κατ’ αναλογία σκεπτόμενοι και ο Θεός θα πρέπει να έχει εγκέφαλο αποτελούμενος και αυτός εκ κυττάρων. Μπορεί όμως και σαν πνεύμα να ενεργεί διότι και αυτό έχει υλική υπόσταση σε λανθάνουσα μορφή. Οι σκέψεις του Θεού είναι διάχυτες εις όλον τον κόσμο (σύμπαν) εκ των οποίων λαμβάνουμε και ημείς. Ο εγκέφαλος του Θεού περιλαμβάνει ολόκληρο το σύμπαν το ορατό και το αόρατο και τούτο είναι τα κύτταρα του εγκεφάλου του Θεού εντός των οποίων κυκλοφορεί η σκέψη του Θεού. Οι άγγελοι είναι κύτταρα του μυαλού του Θεού αλλά και εις τον υλικό ορατό και αόρατο κόσμο π.χ. ένα κύτταρο του Θεού είναι η ιατρική, ένα άλλο τα γράμματα, ένα άλλο οι τέχνες κ.λ.π. Μια λοιπόν σκέψη που λαμβάνει ο άνθρωπος είναι ένα κύτταρο του Θεού. Η σκέψη διευθύνει την πίστη δια των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων, διότι η σκέψη που είναι πνεύμα κάθεται επί των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων και φεύγει μεταφερόμενη εις κλάσμα χρόνου παντού, δεδομένου ότι εις ολόκληρο το σύμπαν υπάρχουν τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα. Έτσι λοιπόν φτάνει η σκέψη παντού, ώστε ο κάθε εγκέφαλος δια της προσευχής να ενεργοποιηθεί και να κινήσει τους μηχανισμούς εκείνους που χρειάζεται ο πάσχων για να θεραπευτεί. Ακόμη δια της προσευχής μπορείς να εναποθέσεις στον συνάνθρωπο όταν το επιτρέπει σωστές πνευματικές σκέψεις και να γίνει εις αυτόν κάλεσμα προς αγιασμό, το οποίο θα διέπεται από σοφία Θεού. Το έργο που σήμερα παρουσιάζει η Φωνή Θεού είναι έργο προσευχής και ζώσας πίστης. Με την προσευχή θα καταφέρουμε τα πάντα, όλους μηδενός εξαιρουμένου τους άγιους στόχους μας που ο Θεός δια πνεύματος μας εμπιστεύθηκε. Εύχομαι όλοι να εννοήσουμε τις ενέργειες της πίστης και να τις φέρουμε στην ζωή μας. Γένοιτο αμήν.

 

8) ΠΡΑΟΤΗΣ

Έχουμε ένα μακαρισμό του Κυρίου, μακάριοι οι πραείς ότι αυτοί κληρονομήσουσιν την γην. Η πραότης είναι στοιχείο ζωής γι’ αυτούς που την έχουν, διότι φανερώνουν ότι εμπιστεύονται τον Θεό και τίποτε δεν μπορεί να τους οδηγήσει στην ταραχή ώστε να υιοθετήσουν τον φόβο και την ανεμπιστοσύνη.

 

9) ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ

Εδώ ανήκει ο λόγος του Θεού ο οποίος φανερώθηκε δια Πνεύματος Αγίου και έχει ως εξής, τα πάντα να μεταλαμβάνονται μετ’ ευχαριστίας ευλογούντες τον Θεό. Η λαιμαργία σήμερα διέπει όλους τους ανθρώπους σε όλους τους τομείς. Στον υλικό τομέα αχόρταγοι οι άνθρωποι, ότι και να τους δώσεις θέλουν και άλλα. Στο θέμα του φαγητού οι άνθρωποι τρώνε υπέρ κόρον παραπάνω απ’ ότι χρειάζονται. Τα δυο αυτά στοιχεία της ύλης έχουν σαν αποτέλεσμα στον κοσμικό ή στον πνευματικό κόσμο τον πνευματικό και μετέπειτα τον φυσικό θάνατο. Στο πρώτο σκέλος οι άνθρωποι που είναι απομακρυσμένοι από τον Θεό δεν χορταίνουν ότι και αν έχουν υλικό, με φυσική συνέπεια να μην χαίρονται με όσα έχουν. Αυτό τους βάζει σε έναν αγώνα πάλης και ανταγωνισμού με ψέματα, πονηρίες και απάτες ώστε να φάει ο ένας τον άλλον για το ποιος θα επικρατήσει στον υλικό τομέα (έχουμε την παραβολή του άφρονα). Αυτό σίγουρα είναι φθοροποιό στοιχείο, μη γένοιτο εις ημάς. Στο θέμα του φαγητού η λαιμαργία που είναι αντίθετο της εγκράτειας επιφέρει ανεπανόρθωτες καταστροφές στους ζωτικούς μηχανισμούς του σώματος, επιφέροντας πολλές φορές και τον ακαριαίο θάνατο. Χρειάζεται εγκράτεια στο φαγητό, ώστε το σώμα μας να οξυγονώνεται κανονικά. Στον υλικό τομέα χρειάζεται προσοχή, διότι οι πολλές ευθύνες καταργούν τον ελεύθερο χρόνο τον οποίο τον χρειαζόμαστε ώστε να αναπτυχθούμε στον πνευματικό τομέα. Για τον χρόνο ο λόγος του Θεού φανερώνει ότι εν όσο έχετε καιρό μαζέψτε αμάραντο θησαυρό. Εγώ με την εμπειρία 20 χρόνων πνευματικού αγώνα γνωρίζω ότι το αύριο οδηγεί στην χώρα του ποτέ. Μη γένοιτο εις ημάς. Ο Λόγος του Θεού φανερώνει, ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νυν ημέρα σωτηρίας. Τώρα δηλαδή όχι αύριο ίσον ποτέ.

 

 

Πάμε τώρα στο δεύτερο σκέλος της ομιλίας που είναι τα χαρίσματα. Τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος είναι επτά και έχουν ως εξής:

 

ΓΛΩΣΣΟΛΑΛΙΑ, ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΓΛΩΣΣΩΝ, ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ, ΙΑΜΑΤΙΚΟ, ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ, ΛΟΓΟΙ ΔΙΔΑΧΗΣ, ΔΥΝΑΜΕΙΣ.

 

1) ΓΛΩΣΣΟΛΑΛΙΑ

Ας τα δούμε ένα ένα. Το πρώτο είναι η γλωσσολαλιά. Η γλωσσολαλιά είναι γλώσσα ακατάληπτη, δυσνόητη και ανερμήνευτη υπό της λογικής του κόσμου. Είναι γλώσσα του Πνεύματος, είναι χάρισμα του Πνεύματος και δίδεται σε όσους έχουν την πίστη ότι μπορούν να την αποκτήσουν. Το εμπόδιο που την κάνει ασύλληπτη, δυσνόητη και πολλές φορές παρεξηγήσιμη υπό του κόσμου είναι το πάθος της υλοφροσύνης και της λογικής που διέπει τον κόσμο. Αυτή η λογική του κόσμου εμποδίζει ώστε να την γνωρίσει ο χριστιανός και να την υιοθετήσει. Λέω παρεξηγήσιμη διότι κάτι που δεν το γνωρίζει ο άλλος πολλές φορές το παρεξηγεί. Όπως την ημέρα της πεντηκοστής όπου το Άγιο Πνεύμα ήρθε εν δυνάμει όπως αναφέρεται στις πράξεις των αποστόλων, και ότε η ημέρα της Πεντηκοστής, ήσαν άπαντες ομοθυμαδόν εν τω αυτώ τόπω.

Και εξαίφνης έγεινεν ήχος εκ του ουρανού ως ανέμου βιαίως φερομένου και εγέμισεν όλον τον οίκον οποίου ήσαν καθήμενοι.

Και εφάνησαν εις αυτούς διαμεριζόμεναι γλώσσαι ως πυρός και  εκάθισεν επί ένα έκαστων αυτών.

Και επλήσθησαν άπαντες Πνεύματος Αγίου και ήρχισαν να λαλώσι ξένας γλώσσας, καθώς το Πνεύμα έδιδεν εις αυτούς να λαλώσιν.

Ήσαν δε κατοικούντες εν Ιερουσαλήμ Ιουδαίοι, άνδρες ευλαβείς από έθνους των υπό τον ουρανόν.

Και καθώς έγεινεν η φωνή αύτη, συνήλθε το πλήθος και συνεταράχθη διότι ήκουον αυτούς εις έκαστος λαλούντας με την ιδίαν αυτού διάλεκτον.

Εξεπλήττοντο δε πάντες και εθαύμαζον, λέγοντες προς αλλήλους, Ιδού, πάντες ούτοι οι καλούντες δεν είναι Γαλιλαίοι;

Και πως ημείς ακούομεν έκαστος εν τη ιδία ημών διάλεκτο εν ή  εγεννήθημεν;

Πάρθοι και Μήδοι και Ελαμίται και οι κατοικούντες την Μεσοποταμίαν, την Ιουδαίαν τε και Καππαδοκίαν, τον Πόντον και την Ασίαν, την φρυγίαν τε και την Παμφυλίαν, την Αίγυπτον και τα μέρη την Λιβύης της κατά την Κυρήνην και οι παρεπιδημούντες Ρωμαίοι, Ιουδαίοι τε και προσήλυτοι, Κρήτες και άραβες, ακούομεν αυτούς λαλούντας εν ταις γλώσσαις ημών τα μεγαλεία του Θεού.

Εθαύμαζον δε πάντες και ηπόρουν, άλλος προς άλλον λέγοντες, Τι  σημαίνει τούτο;

'Ολοι δε χλευάζοντες έλεγον, 'Οτι είναι μεστοί από γλυκύν οίνον. Εδω είναι που ανέφερα ότι παρεξηγήται από τον κόσμο, πρέπει ένας Πέτρος με ζώσα πίστη να βοηθήσει.

Σταθείς δε ο Πέτρος μετά των ένδεκα, ύψωσε την φωνήν αυτού και ελάλησε προς αυτούς, Άνδρες Ιουδαίοι και πάντες οι κατοικούντες  την Ιερουσαλήμ, τούτο ας ήναι γνωστόν εις εσάς και ακούσατε τους  λόγους μου.

Διότι ούτοι δεν είναι μεθυσμένοι, καθώς σεις νομίζετε διότι είναι τρίτη ώρα της ημέρας αλλά τούτο είναι το ρηθέν δια του προφήτου Ιωήλ.

Και εν ταις εσχάταις ημέραις, λέγει ο Θεός, Θέλω εκχέει από του πνεύματός μου επί πάσαν σάρκα και θέλουσι προφητεύσει οι υιοί σας και αι θυγατέρες σας και οι νεανίσκοι σας θέλουσιν ιδεί  οράσεις και οι πρεσβύτεροί σας θέλουσιν ενυπνιασθή ενύπνια και έτι επί τους δούλους μου και επί τας δούλας μου εν ταις ημέραις εκείναις θέλω εκχέει από του πνεύματός μου και θέλουσι προφητεύσει και θέλω δείξει τέρατα εν τω ουρανώ άνω και σημεία επί της γης κάτω, αίμα και πύρ και ατμίδα καπνού, ο ήλιος θέλει μεταστραφή εις σκότος και η σελήνη εις αίμα, πρίν έλθη η ημέρα του Κυρίου η μεγάλη και επιφανής.

Και πας όστις αν επικαλεσθή το όνομα του Κυρίου, θέλει σωθή.

Η γλωσσολαλιά έχει την ιδιότητα να κάνει τον πιστό να νιώθει την παρουσία του Θεού έντονα και να ομιλεί ο Θεός σε ασύλληπτη γλώσσα. Ο χριστιανός που την έχει αν δεν έχει την ερμηνεία δεν την καταλαβαίνει. Αλλά και το μόνο ότι μιλά ο Θεός διά μέσου του τον ενθαρρύνει και του δίνει δύναμη στο να ξεχυθεί στον κόσμο και να φωνάζει το ΖΕΙ ΚΥΡΙΟΣ. Η γλωσσολαλιά μεταδίδεται αφού πρώτα ο άνθρωπος δοκιμαστεί υπό του Θεού και αποδειχτεί σκεύος εκλογής. Χρειάζεται δυο χρόνια αφιέρωσης ώστε ο Θεός να ανοίξει την πόρτα του εγκεφάλου και να την λάβει δια της προσευχής. Ανάλογα όμως μερικές φορές και με την αφιέρωση. Η γλωσολαλιά μεταδίδεται, πρώτον δια της πίστεως από τον Θεό αφού πρώτα εννοήσει ο πιστός το χάρισμα και δεύτερον μεταδίδεται και από αυτόν που έχει το χάρισμα και την εξουσία να την μεταδίδει.

 

2) ερμΗνΕια γλωσσων

Είναι μέγα χάρισμα διότι όπως κάποιος γλωσσολαλεί μυστήρια διά Πνεύματος Αγίου και οικοδομεί τον εαυτόν του, έτσι και αυτός που έχει την ερμηνεία διά Πνεύματος Αγίου ερμηνεύει τις λέξεις του πνεύματος τις άγνωστες που παρουσιάζει η γλωσσολαλιά προς οικοδομή του ιδίου του εαυτού του καθώς και της εκκλησίας του Χριστού, ώστε να γνωρίζει η εκκλησία το θέλημα του Θεού. Το χάρισμα αυτό εγκαθιδρύει το άγιο μέσα μας, το οποίον δύναται να ιδρύσει τη βασιλεία του Θεού μέσα μας και γύρω μας, ώστε να μας απαλλάξει από όλα τα φθοροποιά στοιχεία τα οποία κόλλησαν σήμερα στην ζωή μας σαν τσιμπούρια και μας πίνουν το αίμα, θεωρώντας όλοι ότι έτσι πρέπει να ζούμε. Ο Θεός δια αυτού του χαρίσματος φανερώνει τις προθέσεις του ως προς τον τρόπο επανένταξης του ανθρώπου στον χώρο του Θεού, ώστε Θεός και άνθρωπος να ενωθούν ίνα επιτευχθεί ο στόχος της δημιουργίας και της άγιας εξέλιξής της συν Θεό. Καθώς να φανερωθεί ο σωστός τρόπος εξέλιξης των αγίων οι οποίοι θα φανερώσουν την δόξα του Θεού στον κόσμο, την οποίαν ο κόσμος όταν την δει θα τρέξει στο όρος αυτό το άγιο. Ο τρόπος είναι η αγάπη η ανυπόκριτη και η επανένταξη του ανθρώπου στην άφθαρτη, αθάνατη, άγια ζωή. Το άγιο αυτό χάρισμα μας οδηγεί στον τρόπο της αφιέρωσης, ώστε να επτευχθεί ο αγιασμός. Η αφιέρωση έχει και φέρνει στον άνθρωπο του Θεού την αδιάλειπτη προσευχή, η οποία κατοχυρώνει στον πιστό χριστιανό τα ιδανικά της σοφίας του Θεού. Ώστε τα τέκνα της Φωνής του Θεού να οδηγηθούν στην άφθαρτη ζωή. Έτσι θα  επανιδρύσει ο Χριστός το κράτος του Θεού στην γη. Εύχομαι εις όλους μας διά του αγίου αυτού χαρίσματος να φτάσουμε στους στόχους μας. Είμεθα σίγουροι ότι με την βοήθεια του Θεού θα φτάσουμε στους στόχους μας. Ο Θεός μου είπε μια αδερφή διεκδικεί τα τέκνα του και τα ενημερώνει για τις παγίδες που έχουν στηθεί γύρω από την πολιτεία του Θεού, ώστε όλοι να τείνουν στην χώρα των ζώντων. Μου άρεσε η λέξη (διεκδικεί) και πιστεύω ότι είναι σωστή.

 

3) ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ

Μέγα χάρισμα το προφητικό, είναι μάλιστα και το μεγαλύτερο χάρισμα το οποίο θα μπορούσε ο Θεός να δώσει στον άνθρωπο. Χρειάζεται πρώτα ο άνθρωπος να εκπαιδευτεί από τον Θεό στα πάντα, ώστε να έχει ίδια πείρα των πραγμάτων που εξαγγέλλει. Ο λόγος που είναι μεγάλο χάρισμα είναι διότι ο προφήτης παίρνει την αποκεκρυμμένη σοφία του Θεού από τον θρόνο του Θεού, την οποία παραχωρεί και θέλει ο Θεός να πάρει ο προφήτης. Διότι τον έφτασε ο Θεός τον προφήτη στον θρόνο του Θεού μέσα από πολύ εκπαίδευση και νουθεσία Χριστού. Ο προφήτης όταν την πάρει την μυστήρια αποκεκρυμμένη σοφία την φυτεύει πρώτα στον εαυτό του και κατόπιν στους νέους μαθητές του Χριστού. Το προφητικό χάρισμα σε φυλά από δισεκατομμύρια παγίδες που ο διάβολος στήνει δίπλα στον προφήτη και τον λαό που ο Θεός του χάρισε να τον καθοδηγεί. Στην Παλαιά Διαθήκη ο λαός του Ισραήλ ευημερούσε μόνο όταν ήταν στην εξουσία και στην υπακοή του προφήτη του Θεού. Όταν ο λαός εξουσιάζονταν από κοσμικές εξουσίες τότε ο διάβολος δαιμόνιζε τον λαό και αιχμαλωτίζονταν ή από εκατομμύρια πάθη ή από αλλόθρησκους. Τώρα ρωτάμε, η γενιά μας έχει προφήτη και αν έχει πως θα τον γνωρίσουμε; Νομίζω ότι θα τον γνωρίσουμε, 1ον) από την σοφία του Θεού η οποία θα τον διέπει και την οποία όταν παρουσιάζει οι άνθρωποι θα χαίρονται. Ώστε δια αυτής της σοφίας να αλλάζουν τρόπο ζωής, μάλιστα ο λόγος του προφήτη θα τους ελευθερώνει διότι τα στοιχεία της ζωής θα εισέρχονται εις αυτούς. Με φυσική συνέπεια να εκπληρώνεται το γεγραμμένο, ο λαός ο καθήμενος εν σκότει και σκιά θανάτου φως ανέτειλεν εις αυτούς. Τελευταία, οι άνθρωποι που γνώρισαν τον προφήτη του Θεού θα δοξάζουν τον Θεό γιατί το ευαγγέλιο του Χριστού θα το ζουν μέσα τους και γύρω τους εξαιτίας της οδηγίας και της καθοδήγησης του προφήτη, η οποία οδηγία είναι φωνή Θεού. Ακόμη ο λόγος του προφήτη θα έχει την εξουσία να ενώνει τους μέχρι χτες διαιρεμένους χριστιανούς. Το περιβάλλον που θα τον ακούει θα χαίρεται διότι ο Χριστός που κηρύττει ο προφήτης έφερε πραγματική ειρήνη και αγάπη στα μέλη της οικογένειας. Ακόμη έφερε αγαλλίαση και χαρά όπου συγκεντρώνονται οι χριστιανοί αυτοί που ακούν την φωνή αυτή του Θεού, η οποία έρχεται μέσω του σκεύους εκλογής (προφήτη). Ο προφήτης είναι σκεύος εκλογής ώστε να φανερώνει τον τρόπο σωτηρίας και απελευθέρωσης του ανθρώπινου γένους από τα δεσμά της αμαρτίας, της φθοράς και του θανάτου.

Ρώτησα δυο αδερφές πως θα ξεχώριζαν έναν προφήτη και μου είπαν τους παρακάτω στίχους:

2ον) Μεστός θα είναι ο λόγος του προφήτη, γεμάτος πνεύμα θείο, Πνεύμα Άγιο ώστε να φέρει το θέλημα Θεού και την αποστολή του εις πέρας. Μάλιστα ο λόγος που θα εξέρχεται από το στόμα του και η σοφία που θα τον διακατέχει θα καθηλώνει και τον πιο απομακρυσμένο άνθρωπο από τον Θεό.

3ον) Tο βλέμμα του προφήτη του Θεού είναι διαπεραστικό, γεμάτο σοφία το οποίο χρησιμοποιεί ώστε να αγκαλιάζει και να περιθάλπτει τον εν αγνοία άνθρωπο που έχει την καλή πρόθεση να σπουδάσει την σοφία του Θεού.

4ον) H δοτικότητα που τον διακατέχει στο να προσφέρει ανιδιοτελώς τα υλικά και πνευματικά αγαθά χωρίς αντίκρισμα είναι ασύλληπτη.

5ον) Tο έλεος το οποίο τον χαρακτηρίζει τον προφήτη του Θεού προς πάντα κατεύθυνση χαρίζοντας την ελπίδα και την σωτηρία εις όλους μηδενός εξαιρουμένου συνανθρώπους του είναι άπλετο, μάλιστα την σοφία του Θεού που θα την διακατέχει ολοκληρωμένη θα την παρουσιάζει και θα την προσφέρει προς νουθεσία όλων μας. Ίνα δια του ελέους φτάσουμε στους υπερβατικούς μας στόχους.

6ον) H σοφία που εξέρχεται εκ του στόματός του ενώ κατά κόσμο δεν φέρει κανένα τίτλο σπουδών είναι ανώτερη από κάθε τίτλο και καθηλώνει, ώστε όλοι να τον παρατηρούν, να τον συμπαθούν και να τον θέλουν στην ζωή τους. Μάλιστα όσοι τον γνωρίζουν θέλουν να περνούν πολλές ώρες μαζί του, ώρες ξεκούραστες γεμάτες σοφία Θεού.

Αυτά από τις δυο πνευματικές αδερφούλες. Προχωράμε την ερεύνα για το προφητικό χάρισμα. Μπορεί κάποιος να το λάβει όταν εφαρμόζει τις εντολές του Θεού συνέχεια εις όλη του την ζωή. Καθώς η γνώση του λόγου του Θεού ενισχύει το προφητικό χάρισμα. Ο προφήτης εις την πατρίδα του περιφρονείται (όχι από όλους διότι πολλοί ταπεινοί βλέπουν την σοφία του Θεού). Ο λόγος που περιφρονείται είναι διότι: 1ον) είναι ασήμαντος κατά κόσμο, 2ον) αναφέρεται σε γεγονότα μελλοντικά τα οποία θεωρούνται απίθανα από τον πολύ κόσμο και ως εκ τούτου φυσική συνέπεια να περιφρονείται, 3ον) όλοι γνωρίζουν ότι είναι ο τάδε (ο γιος της Μαρίας) και αυτό δεν δίνει στους άλλους το ερέθισμα να τον προσέξουν όπως συνέβη και με τον Κύριο, δεν του έλεγαν εσύ είσαι ο υιός του Ιωσήφ και της Μαρίας πως είναι δυνατόν να λες ότι είσαι προφήτης ή Υιος του Θεού. Αυτό τώρα ανάγκασε τον Χριστό να φύγει και λίγα θαύματα έκανε στην πατρίδα του. Ο λόγος, η απιστία αυτών. Το προφητικό χάρισμα και ο ίδιος ο προφήτης είναι αντί Θεού, διότι δια τον προφήτη ο Θεός κατευθύνει την οδό της ιστορίας όμως υπό τον όρο ότι το πνεύμα του προφήτη απορρέει απευθείας από το Άγιο Πνεύμα. Όταν ο προφήτης δεν έχει τον καθαρισμό οι προφητείες του δεν είναι όλες αληθείς ο δε Θεός δεν κατευθύνει την οδό της ιστορίας δια του προφήτου εκείνου. Όλοι έχουμε προφητικό χάρισμα και όλοι μπορούμε να το αξιοποιούμε δια του αγιασμού, ώστε το Άγιο Πνεύμα να αποκαλύπτει στον προφήτη ή τους προφήτες τα μυστήρια προς οικοδομή και στήριξη όλων των εκκλησιών.

 

4ον) ΙΑΜΑΤΙΚΟ

Ένα από τα μεγαλύτερα χαρίσματα, διότι σου εξασφαλίζει την ζωή, την υγεία, την ευφορία ψυχής και πνεύματος. Δύνασαι όταν το έχεις να αντιστρέψεις και τους φυσικούς νόμους οι οποίοι μας διέπουν. Δύναται το ιαματικό να αλλάξει την φθοροποιά φύση του ανθρώπου και να την κάνει άφθαρτη. Το ιαματικό αναπτύσσεται από τον ίδιον τον εαυτό σου με τα στοιχεία της μελέτης του Λόγου του Θεού και της εφαρμογής αυτού. Εκ της οποίας εφαρμογής εξάγεται το λογικό συμπέρασμα ότι η προσευχή εισακούγεται εφ’ όσον πηγάζει από αγαθή συνείδηση, οπότε σε μια ανάγκη πνευματική ή σωματική ασθένεια, σε οποιαδήποτε επίθεση του διαβόλου η προσευχή είναι βέβαιον ότι εισακούγεται. Πως; Με το στοιχείο της πίστεως, με το όπλον, με το φάρμακο αυτής με την δύναμη την θεικήν. Το ερώτημα είναι πως αναπτύσσεται. Αναπτύσσεται με τις διάφορες δοκιμασίες. Αυτόν τον σκοπό έχουν άλλωστε οι διάφορες δοκιμασίες, ώστε να διεξάγουμε μάχες συνέχεια εις το να φθάσουμε στη θέωση και να γίνουμε νικητές της φθοράς και του θανάτου. Η απόφαση είναι το παν, να καθίσουμε εις τον λευκό ίππο της Αποκαλύψεως (καθαρισμός) ο οποίος εξήλθε νικών και δια να νικήσει με το τόξο του, το τόξο είναι η προσευχή. Με αγώνα θεραπεύεις τον εαυτόν σου χωρίς φάρμακα και γιατρούς, προσευχόμενος με πίστη κατά το δυνατόν ζώσα υπομονή και επιμονή. Εύχομαι εις όλους να τα καταφέρουμε ώστε να βρούμε την ζώσα πίστη που θα μας εξασφαλίσει το ιαματικό. Μόνο όταν γίνει αυτό θα φανεί ο λαός του Θεού ο οποίος θα είναι διαφορετικός από όλους τους άλλους λαούς. Με λίγα λόγια, σιγά σιγά θα μάθουμε να θεραπευόμαστε με την προσευχή και όχι με τα φάρμακα και τους γιατρούς. Μέχρι να ξεκινήσουμε τον αγώνα του αγιασμού θα υιοθετήσουμε την επιστήμη του κόσμου ώστε να θεραπευόμεθα, έτσι θα αποφύγουμε έναν μεγάλο κίνδυνο.

 

5ον) ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ

Αυτό το χάρισμα με έχει εντυπωσιάσει διότι είναι αριστούργημα, όταν όμως έχεις φτάσει στην αγάπη και τα λάθη των άλλων τα σκεπάζεις. Μάλιστα δια της αγάπης βρίσκεις τρόπους και επινοείς συστήματα μέσα από το άγιο χάρισμα αυτό ώστε να ενεργήσεις για την σωτηρία των αδερφών. Είναι ασύλληπτο, είναι μοναδικό χάρισμα. Ο λόγος διότι έχεις την δύναμη όταν το έχεις να προβλέπεις τις θετικές ή αρνητικές αντιδράσεις των αδελφών σου, φίλων σου ή έχθρων σου. Ώστε να φρουρείς τον εαυτό σου να μην δώσεις το άγιο εις τους κύνας και δεύτερον βοηθάς τους συνανθρώπους σου ώστε να βρουν τον ζώντα Θεό, τον Θεό που δεν έχει φορτίο και που αν έχει είναι ελαφρύ. Έρθετε πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι και εγώ θέλω σας αναπαύσει. Μάλιστα σου παρέχει την εξουσία και την άπειρη σοφία του Θεού ώστε να οδηγείς τους πάντες στον αγιασμό και στο να εννοήσουν οι πάντες γύρω σου ποιο είναι το θέλημα του Θεού. Μάλιστα όλοι να είναι ευχαριστημένοι από την συμπεριφορά σου και από τον τρόπο που τους οδηγείς στον αγιασμό και όλοι θα σε ψάχνουν, δεν θα τους ψάχνεις εσύ ώστε να τους τρελάνεις. Το χάρισμα αυτό όταν χρησιμοποιείται με αγάπη δημιουργεί σε όλους συνθήκες ειρήνης. Όταν όμως το έχεις και δεν έχεις αγάπη αρχίζεις κρίνεις, φανερώνεις τα λάθη των άλλων, εκθέτεις, προσβάλεις, κ.λ.π. με συνέπεια αντί να έρχεται ο   Θεός να έρχεται ο πονηρός, ώστε να χωρίζεσαι και να νομίζεις ότι έχεις δίκιο ή ότι είσαι έξυπνος και αντιλήφθηκες τα λάθη του άλλου. Με  συνέπεια να θυμώνεις και να χωρίζεσαι. Αυτά θα γίνονται όταν ότι έχεις δεν το παρουσιάζεις με αγάπη, ώστε να κρύβεις τις ατέλειες και τα λάθη των αδελφών, φίλων ή εχθρών. Δεν καταλαβαίνεις ότι είσαι υπηρέτης και δεν εννοείς ότι εις ουδεμία περίπτωση έχεις δίκιο. Γύρω στα 20 χρόνια που ασχολούμαι νυχθημερόν με τον άγιο λόγο του Αγίου Θεού σήμερα διακρίνω τα πρώτα πνευματικά μου χρόνια που νόμιζα ότι τα ξέρω όλα. Σήμερα όμως γνωρίζοντας τον Θεό κατάλαβα ότι δεν ξέρω τίποτε μπροστά στην πολυποίκιλη σοφία του Θεού. Σήμερα διακρίνω ότι για πάντα, αιώνια θα είμαι μαθητής του Θεού, για πάντα θα σπουδάζω την σοφία του Θεού και πάντα θα ακούω όλους τους ανθρώπους διότι ο Θεός μιλά από παντού. Πολλοί πνευματικοί άνθρωποι οι οποίοι κάνουν την προσπάθεια στο να μεταδώσουν το ευαγγέλιο του Χριστού όταν δεν έχουν το χάρισμα της διάκρισης των πνευμάτων κάνουν τους μεγάλους και τους τρανούς και κάνουν μεγάλα λάθη, ώστε οι άλλοι όταν τους συναντούν έστω και στο δρόμο να κρύβονται. Πρώτο μεγάλο λάθος, δογματίζουν την πολυποίκιλη σοφία του Θεού και δαιμονίζουν τους χριστιανούς που έχουν αγαθή πρόθεση ώστε να τους χωρίζουν σε δόγματα κ.λ.π. Η Φωνή Θεού έφτασε σήμερα στο σημείο να δέχεται τον κάθε πνευματικό αδερφό με όποιον τρόπο και αν ενώνεται με τον Θεό. Αν τώρα και ο αδερφός επιτρέπει στην Φωνή του Θεού, σε όλους εμάς να σκεφτόμεθα όπως θέλουμε τότε ήρθε η βασιλεία του Θεού ανάμεσά μας. Ακόμη, πολλοί φανατισμένοι χριστιανοί λαμβάνουν μηνύματα από τα πνεύματα που υπάρχουν στον χώρο των πνευμάτων και που δεν είναι του Θεού και παρουσιάζουν παράλογες θεωρίες, που όταν τις παρουσιάζουν σαν σοφία του Θεού οι άλλοι που τις ακούνε λένε ότι αυτός δεν είναι καλά στο μυαλό. Πολλοί δεν έχουν τα στοιχεία της ευγένειας, του σεβασμού στην διαφορετική άποψη του αδερφού και θυμώνουν, μάλιστα τους διακατέχει μέγας εγωισμός και υπέρμετρη προπέτεια, φυτρώνουν δηλαδή εκεί που δεν τους σπέρνεις κάνοντας τους αρχηγούς, κρίνοντας τους άλλους μέρα νύχτα, νομίζοντας ότι αυτό είναι το θέλημα του Θεού και φανατίζονται, με συνέπεια τίποτε να μην ακούνε και όλους να τους απορρίπτουν. Μάλιστα σπέρνουν πράγματα που μπερδεύουν τους ανθρώπους με αποτέλεσμα να προσβάλλουν τον Θεό και πολλοί να λένε ότι αν είναι έτσι ο Θεός δεν τον θέλω. Ενώ ο Θεός είναι δόξα, τέλειο ον, χρειάζεται προσοχή! Σας παρακαλώ πολύ, αν κηρύττουμε το ευαγγέλιο και κανείς δεν το παίρνει στα χέρια του από όσους κηρύττουμε να αλλάξουμε τρόπο ή να σταματήσουμε αμέσως. Μάλιστα, να ζητήσουμε βοήθεια ώστε να διορθωθούμε. Το καλύτερο κήρυγμα είναι να γίνουμε πρώτα φίλοι και έπειτα αδερφοί. Μάλιστα αν δούμε ότι οι άλλοι παρ’ όλο που τους μιλήσαμε μας αποφεύγουν να τους προτρέψουμε σε άλλους αδερφούς που πιστεύουμε ότι έχουν πνεύμα Θεού και μπορούν να βοηθήσουν τους αδερφούς αυτούς όπως βοήθησαν και εμάς. Όλα τα δέντρα δεν είναι ίδια, χρειάζεται ειδικός ώστε να φυτευτούν και να αναπτυχθούν, ακόμη χρειάζεται κατάλληλος χώρος. Έτσι και η διάκριση των πνευμάτων όταν την έχει κάποιος δύναται να οδηγεί και να φυτεύει τον κάθε άνθρωπο στο κατάλληλο πνευματικό δωμάτιο με την ανάλογη θερμοκρασία, ώστε να δύναται να αναπτυχθεί σωστά. Είπα πιο πάνω ότι η διάκριση μας προφυλάσσει ώστε να μην δίνουμε το άγιο τοις κυσίν, ούτε να ρίξουμε το άγιο τοις κυσίν, ούτε να ρίξουμε τους μαργαρίτας έμπροσθεν των χοίρων. Όταν έχουμε το χάρισμα της διάκρισης θα διακρίνουμε ότι μέσα εκεί ενεδρεύει ο εχθρός και ότι υπάρχουν πονηρά εις αυτόν τον άνθρωπο, υπάρχει η απιστία, δεν πρέπει λοιπόν να του αποκαλύψουμε τον πλούτο τον πνευματικόν διότι θα κάνει αμέσως επίθεση αυτός. Πρέπει να έχουμε αυτό το χάρισμα της διάκρισης ώστε να ξέρουμε που ακριβώς χρειάζεται να μεταδώσουμε τον πλούτο τον οποίον μας έδωσε ο Θεός και τον οποίον έχουμε εις την τράπεζα της καρδιάς μας. Έχουμε ιερά την υποχρέωση, έχουμε καθήκον επιβεβλημένο τον πλούτο αυτόν τον οποίον μας δίνει ο Θεός δωρεάν να τον μεταδώσουμε εις τον συνάνθρωπό μας. Αλλά πρέπει να είμεθα προσεκτικοί διότι όπως είπε ο Κύριος, μην ρίψετε τους μαργαρίτας έμπροσθεν των χοίρων διότι θα καταπατήσωσιν αυτούς και στραφέντες σας διασχίσωσιν. Οποιαδήποτε και αν είναι η αξία των μαργαριταριών ο χοίρος δεν την γνωρίζει, θα καταπατήσει τα μαργαριτάρια εις την λάσπη και μετά θα κοιτάξει να σε ξεσκίσει, διότι αυτός δεν γνωρίζει την αξία των αλλά θέλει μόνον να γεμίσει την κοιλίαν του έστω και με ακαθαρσίες, απαραιτήτως λοιπόν πρέπει να έχουμε το χάρισμα της διακρίσεως.

 

6ον) ΛΟΓΟΙ ΔΙΔΑΧΗΣ

Μέγα χάρισμα οι λόγοι διδαχής διότι σημαίνει άγια διδασκαλία, Πνεύμα Άγιο. Ο τρόπος του διδάσκει, είναι το κήρυγμα και μάλιστα δια να είναι σωστό και αληθινό, δια να είναι τέλειο το κήρυγμα θα πρέπει να έχει και την προφητεία, να έχει την σοφία και τελευταία απαραίτητο την ταπείνωση. Ο χριστιανός εκείνος ο οποίος θέλει να κάνει τον διδάσκαλο πρέπει να έχει αυτά τα χαρίσματα, αυτές τις ιδιότητες του Θεού, του Πνεύματος του Άγιου δια να δύναται να τελεσφορεί και να οικοδομεί την εκκλησία του Χριστού. Ώστε το κήρυγμά του να συγκεντρώνει το ενδιαφέρον όλων των ακροατών. Όταν γίνεται αυτό τότε το κήρυγμα, οι λόγοι διδαχής αφού προκαλούν ενδιαφέρον είναι λόγοι του Θεού. Εύχομαι όλοι μας να είμεθα μεστοί Πνεύματος Αγίου, γένοιτο αμήν. Στο κήρυγμα ανήκει η ομολογία της πίστεως, ανήκει και το πορευθέντες όλα όμως να γίνονται με σοφία. Όταν δεν είναι του Χριστού το κήρυγμα ή φυτρώνεις εκεί που δεν σε έσπειραν, κινδυνεύει. Στις πράξεις των αποστόλων αναφέρει: Και οι πράττοντες τούτο ήσαν επτά τινές υιοί Ιουδαίου αρχιερέως ονομαζομένου Σκευά.

Αποκριθέν δε το πνεύμα το πονηρόν είπε, τον Ιησούν γνωρίζω και τον Παύλον εξεύρω σεις δε τίνες είσθε;

Και πηδήσας επ' αυτούς ο άνθρωπος, εις τον οποίον ήτο το πνεύμα το πονηρόν και νικήσας αυτούς, ίσχυσε κατ' αυτών, ώστε γυμνοί και τετραυματισμένοι έφυγον εκ του οίκου εκείνου.

Και τούτο έγεινε γνωστόν εις πάντας, Ιουδαίους τε και Έλληνας, τους κατοικούντας την Έφεσον και επέπεσε φόβος επί πάντας αυτούς και εμεγαλύνετο το όνομα του Κυρίου Ιησού.

Και πολλοί των πιστευσάντων ήρχοντο εξομολογούμενοι και φανερόνοντες τας πράξεις αυτών.

Τότε γίνονταν αυτό, τώρα όμως τα δαιμόνια καταλαβαίνουν ότι αν κάνουν κάτι τέτοιο θα τα βάλουν φυλακή μαζί με τον άνθρωπο που τα έχει και έτσι δεν φτάνει στα άκρα ο δαιμονισμένος. Όμως κάνει το άλλο, σε κατηγορεί και βάζει στους πιστούς να σε αποφεύγουν, διότι καταλαβαίνει ότι λες ψέματα.

 

7ον) ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Οι δυνάμεις αντιπροσωπεύουν την ενέργεια της πίστεως. Άλλωστε η παρουσία του Θεού στην ζωή μας ενεργείτε δια της πίστεως, αν δεν έχεις πίστη είσαι τίποτε, τα πάντα μπορεί να σε υποδουλώσουν και να γίνεις έρμαιο όλων των δυσάρεστων ειδήσεων. Καθώς να μην εννοήσεις ότι ο Θεός υπάρχει και ζωοποιείται στην ζωή μας δια αυτής. Η πίστις είναι το υπερσύγχρονο όπλο των χριστιανών, αναπτύσσεται όταν υπάρχει αγαθή πρόθεση και λογική Θεού όχι του κόσμου. Όσο πιο κοντά στην λογική του κόσμου βρίσκεται κάποιος τόσο πιο μακριά βρίσκεται από την πίστη και τις θαυματουργικές ικανότητές της, οι οποίες απορρέουν από τον θρόνο του Θεού. Η πίστις είναι δύναμη διότι είναι βεβαίωση πραγμάτων μη βλεπομένων. Δια ταύτης δυνάμεθα να ενεργοποιήσουμε μεγάλα θαύματα στην ζωή μας όπως ενέργειες θαυμάτων, κατάργηση της φθοράς, κατάργηση του γήρατος, κατάργηση του θανάτου, εμφάνιση του λαού του Θεού μέσα στις δαιμονισμένες κοινωνίες. Εις τους ψαλμούς λέγει, εγώ είπα Θεοί εσθέ σεις και υιοί υψίστου πάντες, σεις όμως ως άνθρωποι αποθνήσκετε και ως εις των αρχόντων πίπτετε, ανάστα Θεέ κρίνων την γην διότι συ θέλεις κατακληρονομήσει πάντα τα έθνη. Ανάστα Θεέ εννοεί τον Θεό; Ασφαλώς όχι, διότι ο Θεός είναι ζωή και δεν αποθνήσκει. Επομένως εις τον άνθρωπο λέγει, ανάστα άνθρωπε. Η πίστις είναι ενέργεια, δύναμις, δημιουργικότης δια της οποίας θα γίνει ο άνθρωπος ως ο Κύριος. Επομένως ο ψαλμός αυτός είναι η εντολή του Θεού να καταργήσουμε τον θάνατο και να λάβουμε την αθανασία. Το Πνεύμα το Άγιο δε που κατήλθε μετά δεκαημέρου αφού ανελήφθη ο Θεός είναι εκείνο δια του οποίου θα κατορθώσουμε ότι κατόρθωσε ο Κύριος. Να μην αποθάνουμε και εάν αποθάνουμε να αναστηθόμεν, διότι εγώ είμαι η ζωή και η ανάσταση λέγει ο Κύριος. Πως όμως θα τον ακολουθήσουμε; Καθένας έχει τον οδηγό του, το Πνεύμα το Άγιο, εκείνο θα μας δώσει τον τρόπο να του μοιάσουμε και θα μας οδηγήσει εις πάσα την αλήθεια. Οι δυνάμεις λοιπόν που είναι τα σημεία της πίστεως πρέπει να είναι ζώσες και όχι σκιώδεις. Το κεφάλαιο στους Εβραίους και όλη η Αγία Γραφή φανερώνουν τον ευεργετικό ρόλο της πίστεως στην ζωή μας. Αν μελετήσουμε θα δούμε το μεγαλείο της κληρονομιάς που μας επωμίζει ο Θεός, όμως προσοχή η πίστη να είναι δια αγάπης ενεργούμενη, αν δεν είναι δια αγάπης είναι δαιμονισμένη και δεν χρειάζεται κανείς χριστιανός τοιαύτη πίστη. Δοκιμασμένη πίστις λοιπόν είναι, ον αγαπά Κύριος παιδεύει και μαστιγεί παν υιόν παραδέχεται. Το ιαματικό παίρνεται αφού πρώτα θεραπεύσουμε δια της πίστεως ότι αντιμετωπίσουμε υλικό, σωματικό, πνευματικό στον εαυτόν μας και μετά δια της ανερχόμενης σοφίας του Θεού την οποίαν επωμίζουμε δια του ευαγγελίου και την δική μας πείρα, το μεταδίδουμε και σε άλλους που το έχουν ανάγκη. Θέλω να ξέρετε ότι η συνεχής ενασχόληση στον λόγο του Θεού και η αδιάλειπτη προσευχή φέρνει την θαυματουργική πίστη, την ζώσα πίστη, χρειάζεται όμως πολυχρόνιος αγώνας. Το μέτρο της πίστεως γνωρίζεται από την αφοσίωση, την δραστηριότητα και την αποδοτικότητα των αγώνων. Ο απ. Παύλος αναφέρει, δείξον μου την πίστη σου εκ των έργων σου. Η ζώσα πίστη έχει έργο, η σκιώδη λόγια νεκρά. Η αγάπη προς τον Θεό και τον πλησίον είναι το πρώτο έργο της πίστεως, το δεύτερο η εξάπλωση του λόγου του Θεού και η επικράτηση αυτού του Θεού στις καρδιές των ακροατών αδελφών, το τρίτο είναι η προσευχή δια της οποίας ο πιστός θεραπεύει τον εαυτόν του και τους αδερφούς. Όταν τώρα ένας πιστός έχει τόσες δυνάμεις μπορείτε να φανταστείτε τι μπορεί να κάνουν πολλοί άνθρωποι με ζώσα πίστη. Σίγουρα ανατροπή του παρόντος δαιμονισμένου κόσμου. Σφραγίδα πίστεως είναι η δοκιμασμένη πίστις και ο αρραβώνας του Πνεύματος η εκδήλωση αυτού. Σκοπός των ενεργειών του Θεού για τον πιστό είναι η γνώση του θελήματος του Θεού και η εφαρμογή δια της εκδηλώσεως του Παναγίου Πνεύματος προς ενίσχυση και σωτηρία όλου του χριστιανικού κόσμου. Η Φωνή του Θεού έχει αποστολή να αγωνιστεί γι’ αυτό, όλοι θα πρέπει να αγωνιστούμε διότι το βραβείο είναι στο τέλος του δρόμου και το μετάλλιο θα το δώσει ο Χριστός αφού περάσουμε την γραμμή. Χρειάζεται να ακολουθήσουμε τον Χριστό δια του ευαγγελίου, μετέπειτα να αποκτήσουμε το Άγιο Πνεύμα, αυτό θα μας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθεια. Η δύναμις λοιπόν που είναι τα χάρισματα και τα σημεία του Αγίου Πνεύματος πρέπει να είναι ζώσα και όχι σκιώδη. Το κεφάλαιο στους Εβραίους και όλη η Αγία Γραφή φανερώνουν τον ευεργετικό ρόλο της πίστεως στην ζωή μας. Αν μελετήσουμε θα δούμε το μεγαλείο της κληρονομιάς που μας επωμίζει ο Θεός Πατέρας. Όμως προσοχή η πίστις να είναι δια αγάπης ενεργούμενης, αν δεν είναι δια αγάπης ότι έργο και να κάνεις θα είναι δαιμονισμένο έργο. Ο ύμνος της αγάπης φανερώνει πότε είναι δαιμονισμένο έργο:

Εάν λαλώ τας γλώσσας των ανθρώπων και των αγγέλων, αγάπη δε μη έχω, Έγινα χαλκός ηχών ή κύμβαλο αλαλάζον.

Και εάν έχω προφητείαν και εξεύρω πάντα τα μυστήρια και πάσαν την γνώσιν και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε να μετατοπίζω όρη αγάπη δε μη έχω είμαι ουδέν.

Και εάν πάντα τα υπάρχοντά μου διανείμω και εάν παραδώσω το σώμα μου δια να καυθώ, αγάπη δε μη έχω ουδέν ωφελούμαι.

Από εδώ και κάτω βλέπουμε το έργο όταν είναι δια αγάπης ενεργούμενης.

Η αγάπη μακροθυμεί, αγαθοποιεί, η αγάπη δεν φθονεί, η αγάπη δεν αυθαδιάζει, δεν επαίρεται, δεν ασχημονεί, δεν ζητεί τα εαυτής, δεν παροξύνεται, δεν διαλογίζεται το κακόν, δεν χαίρει εις την αδικία, συγχαίρει δε εις την αλήθεια.

Πάντα ανέχεται, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει τα άλλα όμως, είτε προφητείαι είναι θέλουσι καταργηθή είτε γλώσσαι θέλουσι παύσει είτε γνώσις θέλει καταργηθή. Διότι κατά μέρος γινώσκομε και κατά μέρος προφητεύομε, όταν όμως έλθει το τέλειο, τότε το κατά μέρος θέλει καταργηθή.

Ότε ήμην νήπιος, ως νήπιος ελάλουν, ως νήπιος εφρόνουν, ως νήπιος εσυλλογιζόμην ότε όμως έγεινα ανήρ, κατήργησα τα του νηπίου, διότι τώρα βλέπομε δια κατόπτρου αινιγματωδώς, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον, τώρα γνωρίζω κατά μέρος, τότε δε θέλω γνωρίσει καθώς και εγνωρίσθην.

Τώρα δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα μεγαλητέρα δε τούτων είναι η αγάπη.

 

Πάμε τώρα στα Σημεία

 

Ο Χριστός έβαλε σημάδι ώστε να γνωρίζουμε τους αναγεννημένους χριστιανούς. Ο ίδιος είπε, σημεία εις τους πιστεύσαντας θέλουσι παρακολουθεί ταύτα. Εν τω ονόματί μου θέλουσιν εκβάλλει δαιμόνια, θέλουσι λαλεί νέας γλώσσας, όφεις θέλουσι πιάνει και εάν θανάσιμόν τι πίωσι δεν θέλει βλάψει αυτούς, επί αρρώστους θέλουσιν επιθέσει τας χείρας και θέλουσιν ιατρεύεσθαι. Το πρώτο σημείο των τέκνων του Θεού είναι ότι στο όνομα του Χριστού θα εκβάλλουν δαιμόνια.

 

1) ΔΑΙΜΟΝΙΑ ΘΕΛΟΥΣΙ ΕΚΒΑΛΛΕΙ

Ο τρόπος είναι η αγάπη. Η αγάπη που έχουμε στον Χριστό βρίσκει τρόπους δια Πνεύματος Αγίου και επινοεί συστήματα για την σωτηρία των αδερφών χριστιανών με σκιώδη πίστη και δαιμονισμένη αρνητική πίστη. Πρέπει να επινοήσουμε τρόπους μέσα από την αγάπη ώστε το πρώτο σημείο που είναι να εκβάλουμε δαιμόνια να λάβει χώρα στον εν αγνοία αδερφό. Ο τρόπος είναι δια όλων των παραπάνω καρπών και χαρισμάτων που προαναφέραμε. Να βάλουμε στην ζωή του αδερφού το ευαγγέλιο. Αυτό έχει τον τρόπο δια της ερμηνείας της Φωνής του Θεού να ενεργήσει ώστε να βγάλει όλα τα δαιμόνια και στην θέση τους να βάλει στον οίκο του Θεού (στον αγαπητό αδερφό) τους καρπούς, τα χαρίσματα, τα σημεία, την ταπείνωση και τελευταία την σοφία του Θεού. Έχουμε αυτή την αγάπη να τα κάνουμε όλα αυτά στους συνανθρώπους μας. Να ξέρουμε ότι με όποια κρίση κρίνουμε με αυτή θα κριθούμε. Αυτά τα στοιχεία παρέχουν ζωή, ο Χριστός είπε ότι όποιος απολέση την ζωή αυτού ένεκεν εμού και του ευαγγελίου ούτος θέλει ευρεί αυτή. Όποιος αγωνιστεί να μην πεθάνει ο άλλος δεν θα πεθάνει ο ίδιος. Τα δαιμόνια βγαίνουν με ιδική πίστη και με σοφία Θεού.

 

 

2) ΘΕΛΟΥΣΙ ΛΑΛΕΙ ΝΕΑΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

Το δεύτερο σημείο είναι η γλωσσολαλιά, είναι μέγα σημείο. Με αυτό το σημείο έκανε την άγια παρουσία του το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ώστε δι’ αυτού να ενισχύσει και να ενεργοποιήσει τους αποστόλους του Χριστού με αποτέλεσμα να λάβουν δύναμη εξ ύψους και να ξεχυθούν στους δρόμους και στα έθνη, ώστε να μεταδώσουν τον Χριστό. Το χάρισμα αυτό υπάρχει και σήμερα, μάλιστα ο Θεός έδωσε τον τρόπο και την πίστη ως προς το χάρισμα αυτό, ώστε τα τέκνα της Φωνής του Θεού να μπορούν περίπου σε ένα με δυο χρόνια να το εκδηλώνουν, ανάλογα φυσικά και την ουσιαστική αφιέρωση των τέκνων αυτής.

 

 

3) ΟΦΕΙΣ ΘΕΛΟΥΣΙ ΠΙΑΝΕΙ

Και φυσικά δεν εννοεί τα φίδια αλλά τα πνεύματα ή τους ανθρώπους που διεισδύουν αθόρυβα στον εσωτερικό μας κόσμο ή γύρω μας και δηλητηριάζουν την ζωή μας με σκοπό να μας επιφέρουν αιώνια δηλητηριώδη τσιμπήματα. Όταν έχεις το χάρισμα φυλάς την κεφαλή σου από πολλά δαιμόνια. Αλλά και την εκκλησία του Χριστού που σου εμπιστεύτηκε ο Θεός ή τον κύκλο από τις αλώπεκες, από τους εγωιστές, από τους δαιμονισμένους ανθρώπους που δεν τους ενδιαφέρει ο Χριστός αλλά το άτομό τους και τα προσωπικά τους συμφέροντα.

 

4) ΕΑΝ ΘΑΝΑΣΙΜΟΝ ΤΙ ΠΙΩΣΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΒΛΑΨΕΙ

Είναι τέσσερις οι πηγές που πίνει και τρέφεται ο άνθρωπος και μπορεί να δηλητηριαστεί ή να μολυνθεί. Η πρώτη είναι το νερό, η δεύτερη είναι το φαγητό, η τρίτη είναι το οξυγόνο, η τέταρτη είναι το πνευμα, η σκέψη. Από τα τρία πρώτα όλοι έχουμε σήμερα τον τρόπο και την εμπειρία ώστε να προφυλαχτούμε απ’ αυτά. Υπάρχουν όμως και εγκυκλοπαίδειες της ιατρικής σε απλή γλώσσα, ώστε να μαθαίνουμε τα απαραίτητα τον ελεύθερο χρόνο μας. Το τέταρτο όμως που είναι η μόλυνση του πνεύματος και είναι η πιο επικίνδυνη καταστρέφει και υποκινεί και τους άλλους. Από το πνεύμα γίνεται όλο το κακό, το μεγαλύτερο, διότι η πηγή του πνεύματος αν είναι μολυσμένη δημιουργεί την φθορά, το πρόωρο γήρας και τον ξαφνικό θάνατο. Διότι αν μέσα μας πνευματικά εισέρχονται στοιχεία φθοράς όπως θυμός, στενοχώρια, ζήλια, πονηρίες κ.λ.π. τότε δεν έχουμε ζωή. Ας τρώμε και τα πιο εκλεκτά φαγητά και ας παίρνουμε τα πιο καλά φάρμακα, δεν ωφελούν, το πρόβλημα είναι στο πνεύμα. Αυτή την πηγή του πνεύματος θα πρέπει να την προσέξουμε ιδιαιτέρως διότι αν μέσα μας πνευματικά εισέρχονται τα στοιχεία της φθοράς (αμαρτία) τότε κινδυνεύουμε να απολεσθούμε και να χάσουμε ότι πολυτιμότερο, την ζωή, η οποία υπάρχει στο σώμα μας. Ο Χριστός είπε ότι ναός του εν υμίν Αγίου Πνεύματος το σώμα υμών και ο φθείρων τον ναό του Θεού τούτον θέλει φθείρει ο Θεός. Χρειάζεται να ασχοληθούμε με τον λόγο του Θεού ώστε να φέρουμε το πνεύμα του Θεού μέσα μας. Αυτό όταν γίνει θα ζωοποιηθούμε και θα μάθουμε τον τρόπο προφύλαξης και ζωοποίησης του αγίου σώματος που ο Θεός μας χάρισε. Έχοντας το πνεύμα του Χριστού δυνάμεθα αν συμβεί το κακό χωρίς όμως να προκαλούμε (μην πειράζεις Κύριο και Θεό σου), να αντιμετωπίσουμε θετικά και αποτελεσματικά και την δηλητηρίαση ακόμη όταν αυτή προέλθει από εξωτερικούς παράγοντες όπως νερό, φαγητό, τσίμπημα ή μολυσμένο αέρα. Η Γραφή φανερώνει όλα αυτά που λέω και πολλοί άγιοι της ορθοδόξου πίστεως αναφέρουν τέτοια περιστατικά στους βίους τους, τα οποία συν Χριστό τα νίκησαν. Εύχομαι εις όλους ημάς να φτάσουμε στο πνευματικό αυτό επίπεδο. Ο Θεός αδέρφια μου φρόντισε ώστε ο άνθρωπος να έχει τα αντισώματα και τον κατάλληλο στρατό των κυττάρων, τα οποία όταν ενεργοποιηθούν μέσα μας να παράσχουν άμεση φρουρά στον εσωτερικό μας κόσμο. Η επιστήμη η οποία είναι η στερέωση των καιρών φανερώνει ότι μέσα μας υπάρχει ένας στρατός, ο οποίος υπάρχει ώστε να πολεμά όλα τα μικρόβια που μπορούν να εισέλθουν από υλικούς εξωτερικούς παράγοντες. Όπως ο επίγειος στρατός έχει επίγειους αξιωματικούς και όταν λάβει εντολή βρίσκεται στα πεδία των μαχών έτσι και ο στρατός που ο Θεός έθεσε μέσα μας έχει αξιωματικούς, αυτοί είναι η ζώσα πίστη. Όταν τώρα αυτή η πίστη δεν υπάρχει είναι σαν ο αξιωματικός του επίγειου στρατού να κοιμάται ή να φοβάται να πάει μπροστά ώστε ο στρατός να λάβει δύναμη. Έτσι και ο στρατός του Θεού που έχουμε μέσα μας εάν δεν έχει πίστη, δεν έχει Χριστό φοβάται και ο αξιωματικός κοιμάται. Ο λόγος που έκαναν στρατό και αξιωματικό να κοιμούνται είναι η παχυλότητα του υλιστικού στοιχείου, η λογική του κόσμου και τελευταία τα φάρμακα. Έτσι ο στρατός που ο Θεός έβαλε με αξιωματικούς (το Πνεύμα το Άγιο) κοιμάται και δεν υπακούει στις επιθέσεις του εχθρού με συνέπεια όλο να νικάται. Οι εχθροί λοιπόν, τα (μικρόβια) μπαίνουν μέσα μας και μας υποδουλώνουν. Όταν όμως καλέσουμε τον Χριστό στην ζωή μας τότε δια Πνεύματος Αγίου θα δίνει εντολές ώστε ο στρατός να αρχίσει να γυμνάζεται με τις διάφορες αντιξοότητες ώστε πάντα να είναι σε ετοιμότητα, άλλωστε αυτό τον σκοπό έχουν οι αντιξοότητες, πολλοί όμως δεν τις καταλαβαίνουν και όλο γκρινιάζουν. Όταν ο Χριστός έρθει τότε ο στρατός θα ξυπνήσει διότι δια της πίστεως οι εντολές του Χριστού, της ζωής θα αρχίσουν να ενεργοποιούνται με σκοπό να εργαστούν ώστε να φρουρούν το σώμα μας αλλά και να ζωοποιούν αυτό. Αν ρωτήσετε έναν γιατρό ή διαβάσετε ιατρικά βιβλία θα δείτε ότι μέσα μας έχουμε εργάτες που εργάζονται για την ανοικοδόμηση του ναού του Θεού, σαν να έχουμε εργάτες που όλη την ώρα διορθώνουν το σπίτι μας ώστε ποτέ να μην χαλάει. Έχουμε ακόμα στρατό που αντιπαραθέτει τα όπλα του σε κάθε εισβολέα, μάλιστα είναι ο ισχυρότερος στρατός του κόσμου και όταν ξυπνάει έχουμε τα πάντα. Εύχομαι όλοι να θέσουμε τον στρατό αυτό σε λειτουργία, ο Λόγος του Θεού τον θέτει δια της μετανοίας και του αγιασμού. Ακόμη ο Πατέρας, ο Υιός, το Άγιο Πνεύμα σε συνεργασία με εμάς όταν δώσουμε όμως το δικαίωμα, θα μας βοηθήσουν ώστε το σώμα ημών να το φρουρεί ο Θεός, γένοιτο αμήν. Ο Χριστός είπε, η σαρξ από μόνη της ουκ ωφελεί ουδέν, τα ρήματα που εγώ λαλώ πνεύμα και σοφία είναι. Το ευαγγέλιο ανά χείρας λοιπόν, έτσι και αλλιώς η ζωή μας είναι απρόβλεπτη και μέλλον δεν έχουμε αφού ο θάνατος παραμονεύει. Τι λέτε θα καταφέρουμε να νικήσουμε και να έχουμε τον Χριστό αρχηγό, ώστε να φανεί η δόξα του Θεού στον κόσμο δια του υγιούς και άφθαρτου σώματος. Αυτό είναι άλλωστε το όρος το άγιο όπου θα ρέουν όλα τα έθνη, η ζωή η αιώνιος δια Ιησού Χριστού.

 

5) ΕΠΙ ΑΡΡΩΣΤΟΥΣ ΘΕΛΟΥΣΙ ΕΠΙΘΕΣΕΙ ΤΑΣ ΧΕΙΡΑΣ ΚΑΙ ΘΕΛΟΥΣΙΝ ΙΑΤΡΕΥΕΣΘΑΙ

Τελευταίο σημείο και πολύ αναγκαίο γιατί όλοι κινδυνεύουμε. Εδώ χρειάζεται ζώσα πίστη. Πίστη ουχί δια της σοφίας των ανθρώπων αλλά δια της δυνάμεως του Θεού. Την πίστη αυτή των επιθέσεων των χειρών πρώτα να την έχουμε δοκιμάσει οι ίδιοι στον εαυτό μας και αφού τα καταφέραμε τότε να κάνουμε επιθέσεις χειρών. Υπάρχει και ένας άλλος τρόπος ώστε να μη χρειαστούμε τις επιθέσεις, αυτός είναι όλοι να εφαρμόζουμε τον Λόγο του Θεού και να πετάξουμε τον εχθρό διάβολο (αμαρτία) μακριά από εμάς τότε το ευαγγέλιο του Χριστού θα μας θεραπεύσει και σε αυτό να τείνουμε όλοι, ώστε όλοι να θεραπευτούμε δι’ αυτού του Αγίου Ευαγγελίου. Η πίστις τώρα όταν είναι μακριά από το Άγιο Ευαγγέλιο είναι δια της σοφίας του κόσμου φάρμακα και είναι άνευ αξίας. Ένας άγιος είπε, ήρθανε τα φάρμακα φύγανε τα θαύματα. Και δυστυχώς έχει θεμελιώσει ο άνθρωπος αυτός το οικοδόμημα της λυτρώσεως εις την άμμο. Όταν τώρα κατέλθουν οι ποταμοί και πνεύσουν οι άνεμοι (αρρώστιες ή διάφορες αντιξοότητες) παρασύρεται και εξαφανίζεται. Όταν όμως η πίστις είναι δια της δυνάμεως του Θεού μόνο τότε ο πιστός κτίζει το οικοδόμημά του επί της πέτρας και δεν υπάρχει ουδεμία περίπτωση να παρασυρθεί. Η πίστις αυτή παρουσιάζει τα σημεία τα οποία είπαμε ανωτέρω τα εχέγγυα αυτά, τις αποδείξεις με τα έργα τα καλά αλλά και με την δύναμη του Παναγίου Πνεύματος. Η δύναμις της επιθέσεως των χειρών όταν είναι μεγάλο το πρόβλημα υγείας έχει άπειρες δυνάμεις στον άνθρωπο που δέχεται την επίθεση των χειρών από άτομο το οποίο έχει εκλεγεί από τον Θεό, το οποίον φανερώνει ότι είναι του Θεού. Το ότι είναι του Θεού το φανερώνει η μακροχρόνια αφιέρωση που τον διακατέχει και η σταθερή πορεία πολλών χρόνων αφιέρωσης στο να κάνει το θέλημα του Θεού. Το χάρισμα της θεραπείας των επιθέσεων των χειρών ενεργεί τα μέγιστα όταν και ο πιστός πιστεύει ότι αυτός που του επιθέτει τας χείρας είναι σκεύος εκλογής. Τώρα όταν αυτός που πάσχει βρίσκεται στην άκρη του κόσμου και δεν μπορεί να γίνει επίθεση χειρών, μπορεί να θεραπευτεί όταν αυτός που στέλνει την ενέργεια αυτή έχει την πίστη και την ενέργεια της πίστεως. Τα θαύματα του Κυρίου έγιναν με το χέρι του και με τα λόγια του. Ο ίδιος είπε ώστε να μας παροτρύνει και να μας βοηθήσει, ότι εσείς πλειότερα τούτων θέλετε κάμει. Την πίστη αυτή την ζώσα και θαυματουργική την αναπτύσσει η αδιάλειπτη προσευχή, η οποία χρειάζεται πολύ καιρό να αναπτυχτεί. Μάλιστα την αναπτύσσουν στον πιστό οι αντιξοότητες, οι οποίες είναι παραχώρηση Θεού. Παν υιόν παραδέχεται μαστιγόνει και αν είσθε χωρίς παιδεία άρα νόθοι είσθε και ουχί υιοί και τέλος η αυτοσυγκέντρωση. Για να έχουμε το χάρισμα αυτό χρειάζεται να κλέψουμε χρόνο από την καθημερινότητα του κόσμου και να τον αφιερώσουμε στην μελέτη, στην προσευχή και στην εξάπλωση. Η πίστη των θαυμάτων είναι η θύρα δια της οποίας έρχεται ο άνθρωπος εις την βασιλεία του Θεού. Δια πίστεως έρχεται, όταν φυσικά η πίστις έρχεται διά μέσου του Λόγου του Θεού, ώστε ο άνθρωπος του Θεού να κάμνει έργα αγαθά. Εάν έχουμε αποστολή πρέπει να στηριχθούμε εις την πίστη την οποίαν ελάβαμεν από της αποκάλυψης που ο Θεός δια Πνεύματος Αγίου φανερώνει εις ημάς και από τις επαγγελίες του Χριστού. Οι επαγγελίες δεν εκπληρώνονται αν δεν πιστευτούν. Πρέπει να πάρουμε σταθερά την απόφαση μας και να κάνουμε βεβαία την κλήση ημών, πρέπει να στηρίξουμε εις την πίστη την αποστολή μας και δι’ αυτής να την φέρουμε εις πέρας. Προσοχή, η πίστη μας να είναι δια αγάπης ενεργούμενης. Με πολυχρόνια πίστη λοιπόν και με αγώνα θα θεραπεύουμε τον εαυτόν μας χωρίς φάρμακα και γιατρούς αλλά προσευχόμενοι, ακόμα χρειάζεται υπομονή και επιμονή. Κατόπιν ίσως λάβουμε και το χάρισμα της επιθέσεως των χειρών. Εύχομαι όλοι να φτάσουμε στο σημείο να θεραπεύουμε τον εαυτόν μας δια πίστεως και κατόπιν να μεταβιβάζουμε αυτή και στους συνανθρώπους μας. Μέχρι να αποκτήσουμε το ιαματικό για να μην κινδυνεύσουμε, όταν έχουμε ένα πρόβλημα υγείας θα αρχίσουμε προσευχή. Το ότι τα καταφέραμε και ότι είμεθα υγιείς θα το επιβεβαιώνει και ο γιατρός, όχι εμείς, προσοχή! Με αγάπη Χριστού, Θωμάς.

 

ΠΟΡΕΙΑ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΙΔΡΥΣΗΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΜΑΣ ΚΑΘΩΣ ΩΣ ΕΝ ΟΥΡΑΝΟ ΚΑΙ ΕΠΙ ΓΗΣ

 

Όλοι εμείς μαζευόμαστε εδώ στον χώρο αυτό και ερχόμαστε εδώ, διότι είδαμε την μεγάλη αξία του ευαγγελίου και την μεγάλη πρόσκληση της ζωής δια αγάπης ενεργούμενη που λάβαμε άνωθεν. Μάλιστα μέσα στα τόσα δισεκατομμύρια ανθρώπων που υπάρχουν, ο Θεός θέλησε αδερφάκια μου να γνωρίσουμε πιστεύω ολοκληρωμένη την δόξα του Θεού με την οποίαν θέλει ο Θεός να περιλούσει τον άνθρωπο και όλο το ανθρώπινο γένος. Αυτή  είναι η θεραπεία ψυχής πρώτα και δεύτερον υγεία σώματος. Η πίστη φανέρωσε ο Χριστός όταν είναι ζώσα πίστη και όχι σκιώδη έχει άπειρες δυνάμεις και δύναται να μας εξασφαλίσει την παρούσα και την μέλλουσα ζωή. Ο Κύριος τόνισε δι’ αυτής τα εξής, εάν έχητε πίστιν ως κόκκον σινάπεως, θέλετε ειπεί προς το όρος τούτο, Μετάβηθι εντεύθεν εκεί και θέλει μεταβή και δεν θέλει είσθαι ουδέν αδύνατον εις εσάς. Τούτο δε το γένος δεν εξέρχεται, ειμή δια προσευχής και νηστείας. Καθώς ο ακούων μου τον λόγον μου και πιστεύων εις τον πέμψαντέ με, έχει ζωήν αιώνιον και εις κρίσιν ουκ έρχεται αλλά μεταβέβηκε εκ του θανάτου εις την ζωή. Καθώς και πας όστις ζει και πιστεύει εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα τον άπαντα. Πιστεύεις τούτο; Αυτά τα τονίζω διότι απ’ ότι βλέπω σε όλο τον χριστιανικό κόσμο ελάχιστοι είναι αυτοί που συνέλαβαν τον τρόπο σωτηρίας όπως εμείς. Αυτό εμείς το χρωστάμε στον Θεό. Ο οποίος μας άνοιξε τον δρόμο της ζωής. Όμως εμείς καλούμεθα άνωθεν να τρέξουμε τον δρόμο αυτό αν θέλουμε την ζωή δια της ζωής, μάλιστα να βγάλουμε φτερά στα πόδια μας και να πετάξουμε ότι εμπόδια υπάρχουν ώστε να φτάσουμε στο τέρμα του δρόμου που είναι ο καθαρισμός και ο αγιασμός. Με λίγα λόγια να ενώσουμε την ζωή μας με την ζωή του Χριστού ώστε να λάβουμε την ζωή δια της ζωής. Αυτή αδέλφια μου είναι δόξα Θεού και είναι τιμή μεγάλη για όλους μας, διότι ο τρόπος του να καλλιεργούμε το ευαγγέλιο εδώ στον χώρο αυτό που δημιούργησε το Άγιο Πνεύμα ζωοποιεί τους ανθρώπους και τους οδηγεί στο να γίνουν οι άνθρωποι του χώρου αυτού καθώς και όλα τα παιδιά που βρίσκονται σε όλη την Ελλάδα αφού εννόησαν το πνεύμα της ζωής, κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξας αυτού του Θεού. Όλοι μαζί τώρα ενωμένοι πιστεύω ότι θέλουμε να βρούμε τον δρόμο που οδηγεί στο να κάνουμε το θέλημα του Θεού. Μάλιστα θέλουμε να επιστρέψουμε στη χαμένη πατρίδα, που είναι η άφθαρτη ζωή του Χριστού. Πως θα πρέπει να κινηθούμε; Πρώτον, χρειάζεται από όλους εμάς μελέτη εις όλο τον Λόγο του Θεού ώστε να αντλήσουμε όλα τα άφθαρτα στοιχεία που εξασφαλίζουν και χορηγούν σε όλους εμάς τα άφθαρτα στοιχεία του Χριστού. Ποιος είναι όμως ο Χριστός εν συντομία του οποίου το όνομα κατά των χρόνων των διωγμών θυσιάστηκαν 16 εκατομμύρια εγγεγραμμένοι άγιοι; Ο Χριστός αδέλφια μου είναι απάτωρ, αμήτωρ αγεννεολόγητος μήτε έχων αρχή ημερών μήτε τέλος ζωής. Ο Χριστός είναι ο μόνος έχων σήμερα αθανασία, φως οικών απρόσιτον, μέσα του δηλαδή κατοικεί ένα φως που κανείς δεν δύναται να το πλησιάσει παρά μόνο δια Πνεύματος Αγίου. Ο Χριστός είναι βασιλεύς αγάπης, ειρήνης και δικαιοσύνης. Κατάφερε με τον αγώνα του να βασιλεύσει του δαιμονισμένου κόσμου και να μείνει απρόσβλητος του πονηρού. Φανερώνοντας και σε όλους εμάς ότι και εμείς με την χάρη του Θεού και το μέγα έλεος δυνάμεθα να νικήσουμε τον εχθρό και να δέσουμε αυτόν ώστε να μην δύναται μας επιτίθεται με τα πάθη και τις αδυναμίες που μας φέρνει καθημερινά μπροστά μας, ώστε να μας επηρεάσει. Ο Χριστός φανέρωσε γι’ αυτό και μας δυναμώνει λέγοντάς μας, θαρσείτε εγώ ενίκησα τον κόσμο. Όλοι εμείς μοιάζουμε με τον πλανήτη γη, ο οποίος βάλλονταν στην αρχή της δημιουργίας του από εκατομμύρια μετεωρίτες μικρούς και μεγάλους οι οποίοι όταν έπεφταν στη γη έφερναν καταστροφή όμως όλοι αυτοί διαμόρφωσαν και μεγάλωσαν τον όγκο της γης. Τον μεγάλωσαν, μάλιστα δια της φωτιάς δημιουργήθησαν καπνός, νέφος αυτό έφερε το νερό, το νερό έχει υποαστικάς ιδιότητες έτσι αυτό γέννησε την βλάστηση, τα δέντρα, το οξυγόνο, τον άνθρωπο, όλη την δημιουργία κ.λ.π.

Έτσι και ο άνθρωπος βάλλεται στην αρχή λόγω της άγνοιας που τον διακατέχει από εκατομμύρια πάθη και αδυναμίες με σκοπό όμως όλα αυτά να τον γιγαντώσουν πνευματικά και να  πνευματικοποιήσουν τον κάθε άνθρωπο ώστε να γίνει άνθρωπος του Θεού. Θα πρέπει λοιπόν κατά την δημιουργία την δική μας να κάνουμε υπομονή. Για τους καλώς έχοντας η παιδεία είναι σαν μια μπόρα την άνοιξη, η οποία όμως ρίχνει την θερμοκρασία και ευλογεί όλη την περιοχή που πέφτει. Να προσέξουμε ώστε να φτάσουμε στους στόχους που ανοίγει το ευαγγέλιο με την σειρά που ο Κύριος φανέρωσε δια μέσω των μαθητών του. Η φάση να φτάσουμε στο να γίνουμε κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης αυτού είναι πρώτον η μετάνοια. Ο Ιωάννης ο βαπτιστής ο οποίος λέγεται και πρόδρομος, ο λόγος διότι πρώτος είδε και ανήγγειλε την έλευση του τρίτου προσώπου της Αγίας Τριάδος μάλιστα πρώτος άνοιξε τον δρόμο του Κυρίου. Αυτός ο μεγαλύτερος προφήτης έλεγε, μετανοείτε, ήγγικεν γαρ η βασιλεία του Θεού. Και εννοούσε την παρουσία του τρίτου προσώπου, του Πνεύματος του Αγίου. Καθώς ο οπίσω μου ερχόμενος έμπροσθέν μου γέγονε και εννοούσε τον Κύριο. Όταν ήρθε ο Κύριος κατέφυγε στον Ιορδάνη ποταμό, ώστε να βαπτιστεί από τον Ιωάννη τον βαπτιστή. Αυτό το έκανε ώστε να πραγματοποιηθούν τα γεγραμμένα. Ο ίδιος δεν βάπτισε ουδέν παρά μόνο οι μαθητές, το οποίο μετέπειτα και αυτοί το σταμάτησαν και μόνο την βάπτιση του Αγίου Πνεύματος έφερναν και παρουσίαζαν στους ανθρώπους. Μετέπειτα όμως χάθηκε η βάπτιση αυτή και η πρώτη οικουμενική σύνοδος εφάρμοσε μόνο την βάπτιση στο ύδωρ η οποία ισχύει μέχρι σήμερα. Εμείς όμως μπορούμε σαν ορθόδοξοι να τηρούμε την βάπτιση του ύδατος και το τηρούμε από παιδικής ηλικίας όμως παροτρύνουμε και τους ανθρώπους στην βάπτιση του πνεύματος, διότι έχει την δύναμη να αναγεννήσει τον άνθρωπο και είναι η μόνη που μπορεί να τον ζωοποιήσει. Το δεύτερο που έκανε ήταν να κηρύττει και να φανερώνει το βασικότερο όλων που είναι η μετάνοια. Η μετάνοια καθορίζει σε ατομικό και γενικό επίπεδο τον κάθε άνθρωπο αλλά καθορίζει και το γενικό επίπεδο όλων των ανθρώπων. Ο ίδιος τόνιζε όπου βρίσκονταν, μετανοείτε ήγγικεν γαρ η βασιλεία των ουρανών. Τι σημαίνει μετάνοια και τι δύναμη έχει; Πρώτον, η λέξη μετάνοια σημαίνει μετά εννόησα ότι η πριν ζωή μου δεν ήταν του Χριστού. Δεύτερον,  δια της μετάνοιας ο Χριστός άρχισε να κηρύττει και να διαλαλεί την βασιλεία των ουρανών, ο οποίος Χριστός απεστάλη παρά του Πατρός ώστε να καταργήσει τα έργα του διαβόλου, εθεράπευε πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν εν τω λαώ, μάλιστα ανάσταινε και τους νεκρούς. Με αυτά που έκανε, ο διάβολος ο άρχων του θανάτου άρχισε να τρέμει στην ιδέα του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος. Ο οποίος διάβολος κατάφερε παλιά να εξαπατήσει τους πρωτόπλαστους χρησιμοποιώντας τον όφι ως όργανό του, ώστε η πρωτόπλαστοι να παραβούν την μια και μοναδική εντολή που έλαβαν από τον Θεό. Μάλιστα δια της τεκνογονίας επεκράτησε ο θάνατος εις όλους τους λαούς της γης και εξακολουθεί να υπάρχει ο θάνατος, με λίγα λόγια η αμαρτία. Αμαρτία είναι η φθορά, ο θάνατος, η απώλεια ψυχής και σώματος εν αντιθέσει με την αλήθεια που είναι ο Χριστός και η ζωή η αιώνιος. Τι θα κάνουμε τώρα όλοι εμείς και αν μπορούμε να κάνουμε κάτι; Ο Χριστός μας παροτρύνει στην μετάνοια, τώρα αυτή η λέξη αν εννοηθεί και μπει στην ζωή μας, η οποία λέξη έβγαινε από την Άγια ζωή και προσωπικότητα του Κυρίου και άγγιζε την καρδιά του κάθε ανθρώπου, αμέσως έρχονταν η θεραπεία στο πνεύμα και στο σώμα του μετανοούντα. Με αυτόν τον τρόπο ο Χριστός γκρέμιζε το κράτος του θανάτου που μέχρι τότε είχε μπει στην ζωή όλων των ανθρώπων και των λαών της γης. Καθώς γκρέμιζε και το μεσότοιχο της έχθρας μεταξύ 1ον) Θεού και διαβόλου, η σχέση αυτή στην Παλαιά Διαθήκη ήτο αβυσσαλέα, 2ον) μεταξύ Θεού και ανθρώπου και 3ον) μεταξύ των ανθρώπων. Πως μια μέρα του πήγαν μια γυναίκα μοιχευομένη, μια άλλη μέρα ο Πέτρος τον ρώτησε, Κύριε πόσες φορές αν αμαρτήσει ο αδερφός μου να τον συγχωρήσω………. καθώς εάν σε αγγαρεύσει ο αδερφός σου……… τελευταία πάνω από τον σταυρό εκεί που έβγαινε η ψυχή του είπε τα εξής, Πάτερ αφες………….. Με αυτό τον τρόπο της αναγέννησης δια της μετάνοιας ο Χριστός έφερνε την θεραπεία ψυχής και σώματος. Έτσι κατ’ αυτόν τον τρόπο άρχισε πάλι να φανερώνεται το κράτος της ζωής στην γη. Ο Χριστός επαναλαμβάνω δια της μετάνοιας εθεράπευε πάσα ασθένεια και πάσα διαβολή εις τον λαό, μάλιστα ανάσταινε δια της θελήσεως του Πατέρα του και νεκρούς. Κάνοντας αυτά ο διάβολος που μέχρι τότε είχε επικρατήσει σκορπίζοντας την αμαρτία, την φθορά και τον θάνατο άρχιζε να τρέμει στην ιδέα του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος, διότι το κράτος του άρχισε με την παρουσία του Χριστού να γκρεμίζεται, το οποίο κράτος του διαβόλου είχε αρχή. Η αρχή είναι τότε που κατάφερε να ξεγελάσει τους πρωτόπλαστους, διότι πριν γίνει αυτό το κράτος του Θεού, της ζωής υπήρχε και το είχε ο Αδάμ. Όμως μετά την πτώση ο διάβολος κατάφερε να βάλει τα φθοροποιά στοιχεία στους πρωτόπλαστους και δια της τεκνογονίας κατάφερε ώστε το ανθρώπινο γένος να υιοθετήσει τα στοιχεία του θανάτου ως σαν φυσιολογικά και μάλιστα κατάφερε και οι οπαδοί του Χριστού σήμερα να καυχώνται για την ώρα του θανάτου τους, διότι πιστεύουν ότι έτσι θα συναντήσουν τον Χριστό. Λες και ο Χριστός δεν αναστήθηκε, λες και ο Χριστός είναι πεθαμένος. Μάλιστα έχουν μεταφέρει οι χριστιανοί και τον παράδεισο στον ουρανό, λες και η γη δεν ανήκει στον ουρανό, δεν είναι ουράνιο σώμα, Δεν θα πρέπει να βασιλεύσει ο Χριστός στην γη; Ο Χριστός όμως τόνισε ώστε όλοι μας να γνωρίζουμε ότι η βασιλεία του Θεού δεν έρχεται ώστε να παρατηρείται, ούτε να πάτε αν σας πουν εδώ είναι ή εκεί είναι διότι η βασιλεία του Θεού εντός υμών εστίν και οι βιαστές αρπάζουν αυτή. Καθώς και το Πάτερ ημών φανερώνει, γενηθήτω το θέλημά σου ως εν ουρανώ και επί της γης. Με μέλη στελέχη τους ανθρώπους για φαντασθείτε να βασιλέψει η αγάπη σε όλους τους ανθρώπους σε όλον τον πλανήτη, έχουμε μια προφητεία που λέει ότι θέλω βάλει ειρήνη στους άρχοντές μου. Μέχρι να γίνει αυτό εμείς ας την βάλουμε μέσα μας και γύρω μας, αυτό καλούμεθα να κάνουμε τώρα. Για φαντασθείτε να εκπληρωθεί η προφητεία του Ησαΐα ότι σοφία Θεού και επιστήμη θέλουσιν είσθε η στερέωση των καιρών. Αυτά όλα τα είχε ο Κύριός μας, γεμάτος στοιχεία αγάπης και ζωής ήταν και αυτά μετέδωσε. Τι έκανε τώρα ο Κύριός μας; Κάλεσε ανθρώπους τους πρώτους μαθητές, έτσι τους ονόμασε μαθητές, ώστε κοντά του να μαθητεύσουν. Το πρώτο που δέχτηκαν ήταν η μετάνοια, το δεύτερο που τους σπούδασε ήταν η αναγέννηση αφού πρώτα αυτή δέχτηκαν την μετάνοια, έτσι έφτασαν στην αναγέννηση. Με δύο λόγια τι σημαίνει αναγέννηση; Σημαίνει γνώθι σαυτόν, να γνωρίσω τον εαυτό μου όχι από φυσικής πλευράς αλλά από πνευματικής. Υπάρχουν δυο δυνάμεις στον κόσμο, η δύναμη του αγαθού και η δύναμη του πονηρού, άρχων του αγαθού είναι ο Χριστός, του δε πονηρού ο διάβολος. Πρέπει απαραιτήτως να γνωρίσουμε που ανήκουμε ώστε να πράττουμε τα έργα του Θεού. Εμείς πιστεύω ότι ανήκουμε εις τον Χριστό διότι μετανοήσαμε ειλικρινά, τηρούμε τους τύπους της ορθοδόξου εκκλησίας αφού άλλωστε ανήκουμε στο δόγμα αυτό. Προσευχόμεθα, μελετούμε τον Λόγο του Θεού, κάνουμε ομιλίες, ανοίγουμε κύκλους όπου μελετάται το ευαγγέλιο του Χριστού. Με λίγα λόγια δεν μας ελέγχει η συνείδησή μας. Όμως θα ελέγξουμε τον εαυτό μας εάν πράττουμε σε λεπτομέρειες τα έργα του Χριστού. Λέμε ψέματα, θα ψάξω το ευαγγέλιο διότι αυτό είναι ο καθρέφτης, ο πνευματικός που θα μου δείξει ποιος είμαι. Είναι το ψέμα έργο του Χριστού; Αφού ο Χριστός είναι η αλήθεια και η ζωή. Διαβάζοντας το ευαγγέλιο είδα ότι ο διάβολος είναι ο πατήρ του ψεύδους και ουδεμία αλήθεια υπάρχει εν τω στοματί του. Άρα με ξεγέλασε όπως τους πρωτοπλάστους ότι είναι γλυκός ο καρπός του ψεύδους. Πάση θυσία αφού το εννοήσουμε θα το ξεριζώσουμε. Αλλά και κρίνουμε τον συνάνθρωπόν μας, μέρα νύχτα δυστυχώς κρίνουμε. Τι λέγει ο Λόγος του Χριστού; Μην κρίνετε ίνα μην κριθήτε. Τι σημαίνει να μην κριθώ; Θα τιμωρηθώ και θα σωθώ ως δια πυρός, δηλαδή θα σωθώ δια του θανάτου και της αναστάσεως. Δυστυχώς είδα ότι έχω και εγωισμό και πονηρίες και στον υλικό και στο πνευματικό τομέα. Δυστυχώς η ζωή μας είναι γεμάτη από πονηρίες και δαιμόνια. Μάλιστα έχουμε σαρκικές πονηρίες, έχουμε ζήλιες οι οποίες θέλουν επί πίνακι την κεφαλή του άλλου και πολλές φορές χωρίς λόγο. Ο Λόγος του Χριστού μας λέγει, πονηροί άνθρωποι και γόητες προκόψουσιν επί το χείρον, πλανώντες και πλανώμενοι. Όχι μόνο πονηροί αλλά και γόητες, υπερήφανοι, αλαζόνες. Δυστυχώς ο διάβολος εφύτευσεν εις τον ανθρωπον από παιδικής ηλικίας ζήλιες, ψέματα, εγωισμό και πονηρίες. Όλα αυτά τα πάθη πρέπει να φύγουν παντί σθένη μετά κραυγής και δακρύων, γονατιστοί να ζητήσουμε να μας καθαρίσει ο Θεός Πατέρας από τα πάθη αυτά, μετά κραυγής και δακρύων όπως ο Κύριος σαν άνθρωπος να μην πεθάνει, πέθανε όμως αντί των πιστευσάντων εις αυτόν και ανεστήθη και έγινε Ζει Κύριος. Αυτή είναι η πρακτική και ουσιαστική εφαρμογή του ευαγγελίου και προς εκεί θα τείνουμε. Αφού λοιπόν ο Χριστός πέρασε όλα αυτά στους μαθητές του τους ξανακάλεσε και τους έδωσε εξουσίες. Αυτές είναι: Και προσκαλέσας τους δώδεκα μαθητάς αυτού, έδωκεν εις αυτούς εξουσίαν κατά πνευμάτων ακαθάρτων, ώστε να εκβάλλωσιν αυτά και να θεραπεύωσι πάσαν νόσον και πάσαν ασθένειαν. Τα δε ονόματα των δώδεκα Αποστόλων είναι ταύτα πρώτος, Σίμων ο λεγόμενος Πέτρος και Ανδρέας ο αδελφός αυτού, Ιάκωβος ο του Ζεβεδαίου και Ιωάννης ο αδελφός αυτού, Φίλιππος και Βαρθολομαίος, Θωμάς και Ματθαίος ο τελώνης, Ιάκωβος ο του Αλφαίου και Λεββαίος ο επονομασθείς Θαδδαίος, Σίμων ο Κανανίτης και Ιούδας ο Ισκαριώτης όστις και παρέδωκεν αυτόν. Τούτους τους δώδεκα απέστειλεν ο Ιησούς και παρήγγειλεν εις αυτούς, λέγων, Εις οδόν εθνών μη υπάγητε και εις πόλιν Σαμαρειτών μη εισέλθητε, υπάγετε δε μάλλον προς τα πρόβατα τα απολωλότα του οίκου Ισραήλ. Και υπάγοντες κηρύττετε λέγοντες, ότι επλησίασεν η βασιλεία των ουρανών. Ασθενούντας θεραπεύετε, λεπρούς καθαρίζετε, νεκρούς εγείρετε, δαιμόνια εκβάλλετε, δωρεάν ελάβετε δωρεάν δότε. Μη έχετε χρυσόν, μηδέ άργυρον, μηδέ χαλκόν εις τας ζώνας σας μη σακκίον δια την οδόν, μηδέ δύο χιτώνας, μηδέ υποδήματα, μηδέ ράβδον διότι ο εργάτης είναι άξιος της τροφής αυτού. Εις οποίαν δε πόλιν ή κώμην εισέλθητε, εξετάσατε τις είναι άξιος εν αυτή και εκεί μείνατε εωσού εξέλθητε. Εισερχόμενοι δε εις την οικίαν, χαιρετήσατε αυτήν. Και εάν μεν η οικία ήναι αξία, ας έλθη η ειρήνη σας επ' αυτήν αλλ' εάν δεν ήναι αξία, η ειρήνη σας ας επιστρέψη εις εσάς. Και όστις δεν σας δεχθή, μηδέ ακούση τους λόγους σας, εξερχόμενοι εκ της οικίας ή της πόλεως εκείνης, εκτινάξατε το κονιορτόν των ποδών σας. Αληθώς σας λέγω, ελαφροτέρα θέλει είσθαι η τιμωρία εν ημέρα κρίσεως εις την γην των Σοδόμων και Γομόρρων, παρά εις την πόλιν εκείνην. Ιδού, εγώ σας αποστέλλω ως πρόβατα εν μέσω λύκων γίνεσθε λοιπόν φρόνιμοι ως οι όφεις και απλοί ως αι περιστεραί.

Μάλιστα τους μίλησε και για το ευαγγέλιο της βασιλείας, και θέλει τους είπε κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη την οικουμένη εις μαρτύριον πάσι τοις ένθεσιν και ήξει το τέλος. Αυτό το ευαγγέλιο της βασιλείας έχει τέσσερις φάσεις: Η πρώτη είναι το αδιαίρετο, όπου οι άνθρωποι διαιρούνται δεν έχουν καμία σχέση με τον ζωντα Θεό…………………..η δεύτερη είναι της συνοχής, Πάτερ Άγιε τήρησον αυτούς εν τω ονόματί σου ους δέδωκάς μοι ίνα ώσιν εν καθώς ημείς……………… η τρίτη φάση είναι το ολοκληρωμένο, αυτό το ολοκληρωμένο είναι εκείνο που δεν απορρίπτει την αιώνια ζωή, η οποία έρχεται από την ζωή στην ζωή. Πρώτος την ζωή την συνέλαβε ο σοφός Σολομών αυτός είπε, ο Θεός ουκ εποίησε θάνατον………………… Μετέπειτα ο Χριστός είπε και πας ο ζων και……………. καθώς στην συνέχεια το Πνεύμα το Άγιο δια του αποστόλου Παύλου φανέρωσε τα εξής, ιδού μυστήριο λέγω προς εσάς σαρξ και αίμα βασιλείαν Θεού δεν δύνανται να κληρονομήσωσιν, ουδέ η φθορά κληρονομεί την αφθαρσίαν……………………, ιδού όμως μυστήριο λέγω προς εσάς παντες μεν ου κοιμηθησόμεθα παντες δε αλλαγησόμεθα……………………..

Πιστεύουμε λοιπόν ότι ο Θεός φανερώνει σε εμάς ότι αυτή η μέρα είναι σύντομη ώστε τα πράγματα να επανέρθουν στην θέση τους. Για να καταφέρουμε όμως κάποια πράγματα χρειάζεται αφιέρωση, η αφιέρωση είναι γραμμένη στο ευαγγέλιο του Θεού διότι το ευαγγέλιο είναι η λογική του Πατέρα. Ο Χριστός σαν Υιός εφάρμοσε την αφιέρωση. Πως την εφάρμοσε; Στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο αναφέρεται, εις όλον τον επί της γης βίο του ήτο αφιερωμένος. Τι αφιέρωση είχε ο Χριστός που και εμείς όταν ωριμάσουμε θα τείνουμε προς αυτήν; Τώρα δεν μπορούμε διότι βλέπουμε εν κατόπτρου αινιγματωδώς. Όταν όμως έρθει μέσα μας ο Θεός θα δούμε πρόσωπο προς πρόσωπο τον Χριστό και στο που θα πρέπει να τείνουμε. Να δούμε τώρα την μεγάλη αφιέρωση του Χριστού και την οποίαν θα πρέπει να ακολουθήσουν οι λαοί και τα έθνη. Εγώ θα πω και τον λόγο που καταλαβαίνω ότι χρειάζεται. Ενώ δε επορεύοντο, είπε τις προς αυτόν καθ' οδόν, θέλω σε ακολουθήσει  όπου αν υπάγης, Κύριε. Και είπε προς αυτόν ο Ιησούς, Αι αλώπεκες έχουσι φωλεάς και τα πετεινά του ουρανού κατοικίας ο δε Υιός του ανθρώπου δεν έχει που να κλίνει την κεφαλήν. Τι ήθελε να του πει ο Χριστός; Κατ’ εμέ είσαι πλούσιος, έχεις χωράφια, έχεις αμπέλια, έχεις καμία μεγάλη κοινωνική θέση, πέταξέ τα όλα στον κάλαθο των αχρήστων και έλα να κάνεις ότι κάνω και εγώ, να κηρύττεις και να διαλαλείς την βασιλεία των ουρανών.

Είπε δε προς άλλον, Ακολούθει μοι, Ο δε είπε, Κύριε, συγχώρησόν μοι να υπάγω πρώτον να θάψω τον πατέρα μου. Ο Χριστός του είπε, άφες τους νεκρούς να θάψωσι τους εαυτών νεκρούς, συ δε απελθών κήρυττε την βασιλείαν του Θεού. Γιατί δεν τον άφησε να πάει να θάψει τον πατέρα του; Κατ’ εμέ διότι θα του λέγανε οι οικείοι, ορίστε ο πατέρας σου πέθανε, το σπίτι θέλει φτιάξιμο, το χωράφι θέλει σκάψιμο και φράξιμο, το αμάξι θέλει άλλαγμα κ.λ.π. Έτσι θα έχανε χρόνο και ο Χριστός θα έφευγε. Μάλιστα θέλω να ξέρουμε ότι αν χάσουμε 100 χιλιάδες μπορούμε να τις ξαναβρούμε. Χωράφι να ξαναφτιάξουμε, σπίτι να ξαναγοράσουμε αν χαθεί. Εκείνο όμως που δεν μπορούμε να ξαναβρούμε είναι ο χρόνος, διότι φεύγει ανεπιστρεπτί και αυτόν τον χρόνο θα πρέπει να τον προσέξουμε. Ο Λόγος μας παροτρύνει στο να προσέξουμε τον χρόνο διότι φεύγει ανεπιστρεπτί. Πολλοί εργάζονται για τα γεράματά τους, λες και κάποιος τους είπε ότι θα έχουν γεράματα, αψηφώντας τον Λόγο του Θεού που φανερώνει ότι η δική μας η ώρα είναι πάντοτε έτοιμη. Τρίτο στοιχείο που φανερώνει την αφιέρωση του Κυρίου είναι: ο Ιησούς είπε σε έναν άλλον, Είπε δε και άλλος, Θέλω σε ακολουθήσει, Κύριε πρώτον όμως συγχώρησόν μοι να αποχαιρετήσω τους εις τον οίκον μου. Και είπε προς αυτόν ο Ιησούς, Ουδείς βαλών την χείρα αυτού επί άροτρον και βλέπων εις τα οπίσω, είναι αρμόδιος δια την βασιλείαν του Θεού. Εγώ το ερμηνεύω αυτό πολύ απλά, μέσα σε 100 χρόνια ποιος από την οικογένεια θα ζει. Άρα είναι δυνατόν να τακτοποιηθεί η οικογένεια αφού υπάρχει ο θάνατος; Δεν θα πρέπει όλη η οικογένεια να τείνει για την ίδρυση της βασιλείας και έπειτα για οτιδήποτε άλλο; Τώρα και εμείς χρειάζεται να αφιερωθούμε, σίγουρα χρειάζεται. Ποια θα είναι η αφιέρωση η δική μας. Ο Χριστός φανερώνει ότι αυτός είναι η οδός, η αλήθεια και η ζωή. Τι σημαίνουν αυτά για εμάς; Το πρώτο είναι η οδός, να μελετούμε, να προσευχόμαστε, να κηρύττουμε και να εξαπλώνουμε το ευαγγέλιο του Χριστού, αυτό σημαίνει να μπούμε στην οδό. Το δεύτερο είναι η αλήθεια, σημαίνει να εφαρμόζουμε ότι καταλαβαίνουμε μέσα στον Λόγο του Θεού όπως μην κρίνετε ίνα μην κριθήτε κ.λ.π. Το τρίτο είναι η ζωή, με ένα συνεχή αγώνα θα μπούμε στην ζωή. Κάνοντας αυτά θα πληρωθούμε τελευταία με δυνάμεις, αυτές είναι: τα χαρίσματα που είναι (γλωσολλαλιά, ερμηνεία γλωσσών, προφητικό, ιαματικό, διάκριση πνευμάτων, λόγοι διδαχής και δυνάμεις). Οι καρποί που είναι (αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια) και τελευταία τα σημεία: Όστις πιστεύση και βαπτισθή, θέλει σωθή όστις όμως απιστήση, θέλει κατακριθή.

Σημεία δε εις τους πιστεύσαντας θέλουσι παρακολουθεί ταύτα, Εν τω ονόματί μου θέλουσιν εκβάλλει δαιμόνια, θέλουσι λαλεί νέας γλώσσας. Όφεις θέλουσι πιάνει και εάν θανάσιμόν τι πίωσι δεν θέλει βλάψει αυτούς, επί αρρώστους θέλουσιν επιθέσει τας χείρας και θέλουσιν ιατρεύεσθαι.

Ο μεν λοιπόν Κύριος αφού ελάλησε προς αυτούς, ανελήφθη εις τον ουρανόν και εκάθισεν εκ δεξιών του Θεού. Εκείνοι δε εξελθόντες εκήρυξαν πανταχού, συνεργούντος του Κυρίου και βεβαιούντος το κήρυγμα δια των επακολουθούντων θαυμάτων. Αμήν.

Εύχομαι όλοι να στρατευτούμε εν δυνάμει στους στόχους του ευαγγελίου και να είμεθα σίγουροι ότι ο Χριστός θα ευλογήσει τους ανθρώπους ή τον άνθρωπο που με ειλικρίνεια εργάζεται για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Γένοιτο, γένοιτο αμην.

 

 

O ΛΑΟΣ Ο ΚΑΘΗΜΕΝΟΣ ΕΝ ΣΚΟΤΕΙ ΚΑΙ ΣΚΙΑ ΘΑΝΑΤΟΥ ΦΩΣ ΑΝΑΤΕΙΛΕ ΕΙΣ ΑΥΤΟΝ

 

Δόξα εις τον Πατέρα, δόξα εις τον Υιό, δόξα εις το Πνεύμα το Άγιο. Τριάδα ομοούσιος και αχώριστος. Σήμερα για άλλη μια φορά ξεκινάμε όλοι μαζί ενωμένοι στον χώρο αυτό πάλι τον αγώνα του καθαρισμού, της εξαπλώσεως και του αγιασμού. Εύχομαι μέσα από τα σπλάχνα της καρδιάς μου στον καθένα από εμάς και αυτή την χρονιά καλό αγώνα. Θέλω να ευχαριστήσω και όλα τα παιδιά που ήρθαν από Αθήνα, από την Άρτα και φυσικά όλα τα παιδιά του Αγρινίου. Ήταν να έρθουν και αδέρφια από την Πάτρα και την Θεσσαλονίκη όμως δεν μπόρεσαν λόγω εργασιών. Έχουμε όμως όλη την αγάπη τους και την συμπαράσταση τους στους αγώνες μας. Ο αγώνας αυτός που γίνεται σήμερα από όλους εμάς, του καθαρισμού, του αγιασμού και της εξαπλώσεως και είμαι σίγουρος ότι γίνεται με συνείδηση Θεού, είναι ο σωστός αγώνας διότι θα γίνει αιτία αφού το έχουμε αποφασίσει να εμφανιστούν πάλι στον κόσμο οι κοινωνίες του Θεού. Οι οποίες κοινωνίες σήμερα δυστυχώς λόγω της εγκατάλειψης του ανθρώπου ως προς τον Θεό έχουν χαθεί. Αν και βλέπουμε γύρω μας πολλές τέτοιες κοινωνίες αγάπης να χτίζονται δοξάζοντας τον Θεό. Μάλιστα δεν μας ενοχλεί καθόλου το αν αυτές οι αγαθές προσπάθειες ανήκουν σε άλλα δόγματα ή άλλους κύκλους ή διάφορες χριστιανικές οργανώσεις (εκπροσωπούμενες από διάφορα δόγματα). Για εμάς είναι πνευματικά αδέρφια, αυτοί ίσως να μας βλέπουν λάθος. Αυτό συμβαίνει διότι δεν έφτασαν ακόμα στο σημείο να μας βλέπουν με αγάπη ή στο σημείο να σέβονται την απόψη οποιαδηποτε και αν είναι την θρησκευτικη συνειδηση και την ελευθερια του αλλου εμείς όμως φτάσαμε και γι’ αυτό έχουμε χαρά. Μάλιστα κατανοούμε στο απόλυτο το ότι δεν πρέπει να κρίνουμε, έτσι αποφύγαμε την κρίση και έτσι τώρα κοιτάζουμε την δουλειά μας. Η δουλειά μας είναι ο αγιασμός, η εξάπλωση, η καρποφορία του Αγίου Πνεύματος με όλα τα χαρίσματα και όλους τους καρπούς. Παρόλα αυτά όμως από ότι φαίνεται ακόμα χτίζονται οι κοινωνίες αυτές και αυτό διότι η κάθε οικοδομή χρειάζεται χρόνο για να χτιστεί. Σχεδιαστής του έργου και του χρόνου που θα χρειαστεί μια τέτοια οικοδομή του αγαθού να χτιστεί και που επιτελείται διά μέσου των χριστιανών στον πλανήτη είναι ο Θεός και εμείς δεν μπορούμε να τον παραβιάσουμε τον χρόνο. Ο οποίος Θεός τον κατάλληλο καιρό και χρόνο θα ολοκληρώσει το σχέδιό του με όλους τους χριστιανούς που εργάζονται για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Εμείς σήμερα σίγουρα θα βλέπουμε τις ατέλειες που διέπουν εμάς και άλλους χριστιανούς, όμως αυτές οι ατέλειες δεν θα μπορέσουν να γίνουν αιτία ώστε να εγκαταλείψουμε την πορεία, την οποία ο Θεός χάραξε ενώπιόν μας. Γιατί η απόφασή μας να χτίσουμε το κράτος του Θεού μέσα μας και γύρω μας είναι μεγάλη και τούτο διότι οι ευκαιρίες που έχουμε να τον χτίσουμε είναι τα χρόνια που ζούμε. Το σχέδιο της οικοδομής είναι γραμμένο στο ευαγγέλιο του Χριστού το οποίο όταν εφαρμοστεί γίνεται αιτία να έρθει ο Θεός στην ζωή μας. Όταν λέμε Θεό εννοούμε την αγάπη, την ταπείνωση, την ειρήνη και την άφθαρτη και αιώνια ζωή που χαρίζει ο Θεός σε όλους τους χριστιανούς, η οποία ζωή έρχεται στους χριστιανούς με τέσσερις τρόπους: Πρώτος τρόπος είναι, ο ακούων μου τον λόγο και πιστεύων στον πέμψαντά με έχει ζωήν αιώνιον και εις κρίσιν ουκ έρχεται αλλά μεταβέβηκε εκ του θανάτου εις την ζωή. Ποια ζωή μεταβέβηκε εκ του θανάτου; Μεταβέβηκε εις την πρώτη ανάσταση η οποία θα γίνει δια τους εν Κυρίω κοιμηθέντες στην αρχή της χιλιετηρίδας, υπό τον όρο όμως κοιμηθέντες και όχι νεκρωθέντες διότι ο ψαλμωδός αναφέρει ότι οι νεκροί απεκόπησαν από της χειρός του Κυρίου και δεν ενθυμείται πλέον. Δεύτερος τρόπος εισδοχής στην ζωή είναι να πεθάνει ο χριστιανός και αμέσως να αναστηθεί. Έχουμε δυο τέτοια περιστατικά, που ξέρουμε όμως πόσα άλλα υπάρχουν που δεν ξέρουμε. Το ένα είναι ο Κύριος…………… και το άλλο ο προφήτης Μωυσής………. Τρίτος τρόπος είναι αυτή του Μελχισεδέκ, του Ενώχ, του Ηλία, της παρθένου Μαρίας, του Ιωάννη του θεολόγου, του Φίλιππα κ.λ.π. πόσοι τώρα άνθρωποι θα υπάρχουν που δεν ξέρουμε. Εδώ απ’ ότι μας πληροφορεί το Άγιο Πνεύμα χρειάζεται ζώσα πίστη. Ο Κύριος είπε, και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. Τέταρτος τρόπος να μπούμε στην ζωή είναι αυτή η οποία πιστεύουμε ότι ίσως να γευτούμε διότι τα πάντα μαρτυρούν ότι ο Κύριος θα κάνει την παρουσία του επί των ημερών μας, έτσι μας πληροφορεί το Πνεύμα το Άγιο. Τι λέει γι’ αυτούς τους χριστιανούς που θα ζήσουν την δευτέρα παρουσία του Θεού. Ο απόστολος Παύλος αναφέρει, Ιδού, μυστήριον λέγω προς εσάς πάντες μεν δεν θέλομεν κοιμηθή, πάντες όμως θέλομεν μεταμορφωθή, εν μια στιγμή, εν ριπή οφθαλμού, εν τη εσχάτη σάλπιγγι. Η εσχάτη σάλπιγγα είναι η ιδέα της ζωής διότι θέλει σαλπίσει και οι νεκροί θέλουσιν αναστηθή άφθαρτοι και ημείς θέλομεν μεταμορφωθή.

Διότι πρέπει το φθαρτόν τούτο να ενδυθή αφθαρσίαν και το θνητόν τούτο να ενδυθή αθανασίαν.

Όταν δε το φθαρτόν τούτο ενδυθή αφθαρσίαν και το θνητόν τούτο ενδυθή αθανασίαν, τότε θέλει γίνει ο λόγος ο γεγραμμένος. Κατεπόθη ο θάνατος εν νίκη. Που, θάνατε, το κέντρον σου; που, άδη η νίκη σου;

Το δε κέντρον του θανάτου είναι η αμαρτία και η δύναμις της αμαρτίας ο νόμος. Αλλά χάρις εις τον Θεόν, όστις δίδει εις ημάς την νίκην διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

Ώστε, αδελφοί μου αγαπητοί, γίνεσθε στερεοί, αμετακίνητοι, περισσεύοντες, πάντοτε εις το έργο του Κυρίου, γινώσκοντες ότι ο κόπος σας δεν είναι μάταιος εν Κυρίω.

Όλα αυτά και άλλα πολλά κάνουν τους χριστιανούς και όλους εμάς να επιστρέψουν πάλι συνειδητά πλέον κοντά στον Θεό. Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να εργαστούμε ώστε το ευαγγέλιο να τεθεί και να είναι εις χείρας, πρώτον της δικής μας διότι το εφαρμοζόμενο ευαγγέλιο έχει την δύναμη να επαναφέρει το κράτος του Θεού στην γη και δεύτερον να επαναφέρει την αιώνιο ζωή, την οποίαν ο διάβολος ρούφηξε και που την οποίαν είχαν οι πρωτόπλαστοι. Για να μπορέσουμε να πετάξουμε όλους τους νόμους της φθοράς που τώρα μας διέπουν και να εντάξουμε στην ζωή μας τους νόμους της αφθαρσίας χρειάζεται συνεχή και αδιάλειπτη σχέση με το άγιο ευαγγέλιο του Θεού, την οποίαν σχέση θα την διακρίνει θείος έρωτας. Ο οποίος θείος έρωτας ομοιάζει με τον σαρκικό έρωτα. Την μεγάλη αγάπη δηλαδή που εκδηλώνουν και έχουν δυο άνθρωποι όταν είναι ερωτευμένοι, οι οποίοι συνέχεια θέλουν να είναι μαζί και όταν υπάρξει κάποιο εμπόδιο βρίσκουν τρόπους και επινοούν συστήματα ώστε να είναι πάντα μαζί. Δεύτερον να γίνουμε αιτία ώστε να μπει το ευαγγέλιο του Χριστού και εις χείρας όλων των ανθρώπων. Αυτό όταν γίνει τότε θα καυχόμεθα ότι ο Θεός ήρθε στην ζωή μας και αυτός θα βασιλεύει νοερά και ουσιαστικά σε όλο τον πλανήτη. Για να γίνει όμως αυτό χρειάζονται εργάτες, πολλοί εργάτες, οι οποίοι είμεθα όλοι εμείς, αν το θέλουμε. Αυτοί οι εργάτες θα πρέπει να διέπονται από τα εξής βασικά στοιχεία: Πρώτον, ειλικρίνεια ενώπιον Θεού και ανθρώπων. Δεύτερον, συνειδητοποίηση του θελήματος του Θεού, το οποίο θα αντλήσουν με την μελέτη μέσα από τον Λόγο του Θεού. Τρίτον, απόφαση ότι ο Θεός πρέπει να βασιλέψει στην ζωή τους. Ο πνευματικός μου πατέρας Στυλιανός έλεγε, ή ταν ή επί τας, ή να νικήσουμε ή να μην γυρίσουμε ποτέ στην αμαρτία και στον λάθος τρόπο ζωής. Δηλαδή ή να νικήσουμε ή να νικήσουμε. Άλλη επιλογή δεν υπάρχει. Τίποτε άλλο δεν πρέπει να μπαίνει μέσα μας διότι η ολιγοπιστία δίνει δικαίωμα της μη ίδρυσης της βασιλείας μέσα μας ή γύρω μας. Ο Χριστός έλεγε, όταν υπάγετε εις μιαν κώμην στον δρόμο μην είπετε το χαίρειν. Καθώς ουδείς επιβαλών την χείρα επ’ άροτρον και βλέπων εις τα οπίσω ευθετός εστιν τη βασιλεία του Θεού. Τέταρτον βασικό στοιχείο που χρειάζεται να εμφανίζουν τα ιδρυτικά μέλη του Θεού είναι η θυσία. Άλλωστε το κοινό όνομα της αποκάλυψης το οποίο θα έχουν τα ιδρυτικά μέλη της βασιλείας είναι η θυσία. Εκεί θα χτιστεί όλο το πνευματικό οικοδόμημα. Θυσία που; 1ον) θυσία στον υλικό τομέα για να επιτευχθεί η εξάπλωση. Ο Κύριος τόνισε, κάνετε φίλους εκ του μαμωνά της αδικίας. Όταν κάτι χτίζεται με θυσία το πονάς και δεν επιτρέπεις τίποτα να μπει μέσα σου ή μέσα σε αυτόν που έχτισες τον Θεό ώστε να το χαλάσει, να το γκρεμίσει ή να το θέσει σε υποτέλεια το οικοδόμημα αυτό του Θεού. Θα πρέπει όμως να προσέξουμε κάτι, αυτό είναι ο χρόνος. Ο διάβολος με τα ψέματά του έχει κάνει την παρουσία του στους χριστιανούς με την αναβολή. Οι πιο πολλοί λέμε πρέπει να κάνω αυτό, έπειτα να κάνω αυτό, έπειτα το άλλο και ο χρόνος δυστυχώς φεύγει ανεπιστρεπτί. Και μάλιστα γίνεται παγίδα στην οποίαν όλοι μας έχουμε πέσει. Νομίζω ότι σαν αρχή θα πρέπει να μοιράσουμε με αποφασιστικότητα τον χρόνο μας και να τον θέσουμε σε οχτάωρα. Ένα οχτάωρο να δουλεύουμε ώστε να βγάζουμε τις υποχρεώσεις τις υλικές και λίγο χρόνο παραπάνω, τις οποίες και θα πρέπει να περιορίσουμε αν είναι δυνατόν ώστε να έχουμε τα βασικά. Δεύτερο οχτάωρο να το αφιερώσουμε στην ξεκούραση, τρίτο οχτάωρο να το αφιερώσουμε στην αναγέννησή μας σπουδάζοντας τα στοιχεία αυτά που θα μας εξασφαλίσουν την μακροημέρευση και την αιώνια ζωή. Πολλοί λένε ας εργασθώ τώρα να επενδύσω και μετά βλέπω, έχω χρόνο να αφιερωθώ και αυτό καλό σαν σκέψη όμως ας ξέρουμε ότι ίσως να μην υπάρχει ο χρόνος, το αύριο. Έχουμε μια παραβολή του άφρονα, όπου ένας έφτιαχνε, έχτιζε και όταν είπε τώρα καρδιά μου έχεις πολλά αγαθά αποταμιευμένα, αναπαύου, φάγε, πίε, ευφραίνου. Έξαφνα όμως άκουσε, άφρων ταύτη τη νυκτι την ψυχήν σου απαιτούσιν απο σου, α δε ητοίμασας, τίνι εσται; Τώρα με την έρευνα αυτή είδαμε ότι ο λαός που ήταν στο σκοτάδι είμαστε όλοι εμείς και όλοι όσοι είναι γύρω μας αλλά οι άλλοι δεν το έχουν καταλάβει, εμείς όμως οφείλουμε να τους αφυπνίσουμε για δυο λόγους, ο ένας είναι η ανυπόκριτη αγάπη η οποία πρέπει να στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο φίλο ή εχθρό και δεύτερον διότι το γενικό συμφέρον είναι το καλώς εννοούμενο συμφέρον ενώ το ατομικό συμφέρον είναι το κακώς εννοούμενο συμφέρον. Με τον αγώνα λοιπόν της εξαπλώσεως θα τους αφυπνίσουμε τους αδερφούς αυτούς και είμαι σίγουρος ότι όπως εμείς το καταλάβαμε έτσι θα το καταλάβουν και όλοι οι άλλοι που παρουσιάζουν όμως θετική προαίρεση, διότι αν δεν υπάρχει καλή προαίρεση, θετική προαίρεση δεν μπορεί να οικοδομήσει τίποτε τον αρνητικό άνθρωπο, ούτε οι Άγιοι, ούτε οι Πατέρες, ούτε το Ευαγγέλιο, ούτε οι Απόστολοι, ούτε ο Κύριος. Τίποτε δεν τους οικοδομεί τους κακοπροαίρετους, αυτοί ομοιάζουν με ένα χωράφι ακαλλιέργητο με πολλές πέτρες…………Χρειάζεται από εμάς υπομονή και αγάπη όχι όμως φανατισμό. Μην απελπιζόμαστε που δεν θα μας καταλαβαίνουν οι αδερφοί μας αυτοί στην αρχή. Ο λόγος που δεν καταλαβαίνουν είναι τα πάθη, είναι ο διάβολος ο οποίος έχει δι’ αυτών των παθών ναρκώσει όλο το ανθρώπινο γένος. Κατάφερε ο διάβολος με τα πάθη και με τις μέριμνες ώστε όλο το ανθρώπινο γένος να είναι σε νάρκωση. Ομοιάζουν οι άνθρωποι αυτοί σαν τους ανθρώπους που τους έχουν ναρκώσει για να τους κάνουν μια εγχείρηση και όταν τους φωνάζεις ξύπνα αυτοί θέλουν να κοιμούνται, όμως ο γιατρός φωνάζει μην τον αφήνεται να κοιμάται. Έτσι και εμείς ας λένε αυτοί ότι είναι ξύπνοι, ότι είναι με τον Χριστό, εμείς θα επιμένουμε με τον τρόπο μας να ξυπνήσουν από τον λήθαργο της αμαρτίας και του θανάτου. Πρώτον θα ξυπνήσουμε τους εαυτούς μας και δεύτερον τους συνανθρώπους μας. Δυο τρόποι χρειάζονται για να ξυπνήσουν οι άνθρωποι, τα αδέρφια μας αυτά, ο ένας είναι το κήρυγμα και ο άλλος η εφαρμογή της αγάπης από όλους εμάς. Ο Κύριος είπε, εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε, εαν αγάπην έχητε εν αλλήλοις. Η αγάπη η οποία θα πρέπει να μας διακρίνει έχει στοιχεία τα οποία είναι: πάντα ανέχεται, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, κατά της αγάπης ουκ εστί νόμος, δεύτερον μεταξύ μας να σεβόμαστε την άποψη, την θρησκευτική συνείδηση και την ελευθερία του άλλου. Δεν χρειάζεται να έχουμε αντιπαραθέσεις, ο καθένας μπορεί να έχει τον δικό του τρόπο προσέγγισης στον Θεό και δεν θα πρέπει να στενοχωριέται με τον διαφορετικό τρόπο προσέγγισης του αδερφού του. Άλλα στοιχεία που θα πρέπει να έχουμε και τα οποία στοιχεία θα πρέπει να κηρύττουμε είναι το ευαγγέλιο της βασιλείας το οποίο χωρίζεται σε 4 φάσεις. Πρώτον της συνοχής, δεύτερον του αδιαιρέτου, τρίτον του ολοκληρωμένου ευαγγελίου, το οποίο φανερώνει την αιώνια ζωή και την ανυπόκριτη αγάπη. Όλα τα χριστιανικά δόγματα δυστυχώς αποκλείουν την περίπτωση αυτή, εμείς δεν θα την απορρίπτουμε διότι ο Χριστός αυτό ήρθε να πει στους ανθρώπους, γι’ αυτή τη ζωή θυσιάστηκε. Και τέταρτον αυτή που περικλείει όλες τις προγούμενες φάσεις. Φεύγουμε τώρα από όλα αυτά και πάμε στα βάθη του Θεού, στα βάθη του ευαγγελίου. Εκεί βλέπουμε και συναντάμε με τη μελέτη που κάναμε την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού, η οποία είναι τώρα δύο χιλιάδες χρόνια γραμμένη στο ευαγγέλιο του Χριστού. Την οποία φωνή οι αιώνες μετέφεραν μέχρι την γενιά αυτή την οποία το Πνεύμα το Άγιο φανέρωσε σε εμάς.

Σήμερα αυτή η φωνή του Θεού μας καλεί ώστε να πάρει σάρκα και οστά σε όλους μας, ώστε να παρουσιάσει ο Θεός τα έργα του δια του ανθρώπου. Μα μπορεί κάποιος να αναρωτηθεί, πέρασαν τόσοι αιώνες εμάς περίμεναν; Το Πνεύμα το Άγιο όμως απαντά. Ιδέτε μας λέει την πρόσκλησίν σας αδελφοί, ότι είσθε ου πολλοί σοφοί κατά σάρκα, ου πολλοί δυνατοί, ου πολλοί ευγενείς. Αλλά τα μωρά του κόσμου εξελέξατο ο Θεός ίνα καταισχύνη τους σοφούς. Πως θα τους καταισχύνη; Πρώτον, άρατε πύλες και εισελεύσεται ο βασιλεύς της δόξης και ποιος είναι αυτός ο βασιλεύς της δόξης, ρωτάνε ολοι και το Πνεύμα το Άγιο διά μέσου του προφήτη φωνάζει, ο Κύριος των δυνάμεων. Σήμερα βλέπουμε τον Κύριο να κηρύττεται από διάφορα δόγματα όμως δεν είναι ο Κύριος των δυνάμεων, διότι οι χριστιανοί των δογμάτων δεν έχουν ζώσα πίστη. Έτσι και αυτοί βρίσκονται υπό την επήρεια της φθοράς, την επήρεια των φαρμάκων, την επήρεια της ύλης και με αποκορύφωμα την επήρεια του θανάτου. Μάλιστα λόγω της κατάστασης αυτής μετέφεραν τον παράδεισο στον ουρανό, λες και η γη δεν είναι στον ουρανό, δεν είναι ένα από τα δισεκατομμύρια ουράνια σώματα. Ας ξέρουμε λοιπόν ότι όλα ανήκουν στον ουρανό, όλα είναι ουρανός. Έτσι κατ’ αυτόν τον τρόπο ο Κύριος αυτός της μεταφοράς από τους πιστούς στον ουρανό, δεν μπορεί με την ημιμάθεια και την σκιώδη πίστη να βασιλεύσει στην γη ώστε να είναι των δυνάμεων ο Κύριος, να είναι Χριστός ο χριστιανός και μόνο έτσι να μπορέσει ο χριστιανικός κόσμος να ανατρέψει το κράτος του διαβόλου. Ο Κύριος εκάθησε εκ δεξιών του Πατρός εωσού θέσει υποπόδιο των πόδων του ο άνθρωπος όλους τους εχθρούς του. Τα κατάφερε ο διάβολος ώστε με τα ψέματά του να βασιλεύει στην γη ενώ έπρεπε να βασιλεύει ο Θεός. Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο Θεός δημιούργησε τα πάντα, ότι βλέπουμε και σε αυτά τα πάντα, στην υλική περιουσία και στη πνευματική πρέπει να βασιλεύει ο Θεός και ο λαός του και όχι ο διάβολος. Τι χρειάζεται τώρα εμείς να κάνουμε; 1ον) Ο Κύριος τόνισε στους μαθητές του, πηγαίνετε εις το ανώγειον και εκεί εμμένετε εις την προσευχή και εις την δέηση προσκαρτερουντες. Τι να προσκαρτερούν; Σίγουρα με την έρευνα που κάναμε τον Παράκλητο, το Πνεύμα το Άγιο, την επαγγελία του Πατρός. Ο οποίος δια μέσω του Υιού του προφήτευσε, συμφέρει υμίν ίνα εγώ απέλθω εάν γαρ εγώ μη απέλθω ο Παρακλητος ουκ ελεύσεται προς υμάς………… Ακόμη ο Ιωάννης ο βαπτιστής προφήτευσε για το τρίτο πρόσωπο τα εξής και μάλιστα λόγω της προφητείας αυτής ονομάστηκε από τον ίδιο τον Κύριο ως ο μεγαλύτερος προφήτης διότι προφήτευσε την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος, την έλευση του Παράκλητου. Τι είπε, εγώ λέει σας βαπτίζω εν ύδατι ο οπίσω μου ερχόμενος έμπροσθέν μου όμως γέγονεν αυτός θέλει σας βαπτίσει εν Πνεύματι Αγίω και πυρί. Έτσι λοιπόν την ημέρα της Πεντηκοστής πραγματοποιούνται οι προφητείες. Το Πνεύμα το Άγιο κάνει τη κάθοδό του ενώπιον πολλών μαθητών οι οποίοι ενέμειναν εις την προσευχή και εις τη δέηση προσκαρτερούντες την εκπλήρωση της προφητείας. Έτσι το τρίτο πρόσωπο της θεότητας εμφανίζεται με πύρινες γλώσσες στα μέτωπα των αποστόλων, οι οποίες πύρινες γλώσσες άναψαν θεοφόρα φωτιά στις γλώσσες των αποστόλων και αμέσως γίνεται το θαύμα. Ξένες γλώσσες άρχισαν να λαλούν και να προφητεύουν τα μέλλοντα να συμβώσιν. Μάλιστα έλαβαν δύναμη και ξεχύθηκαν εις όλο τον γνωστό τότε κόσμο. Ο απόστολος Παύλος σε δώδεκα χώρες κήρυξε και δημιούργησε εκκλησίες, τις οποίες νουθετούσε με την παρουσία του και με καθολικές ή προσωπικές επιστολές. Όλοι οι απόστολοι ξεχύθηκαν στα έθνη και δημιούργησαν με την σχέση αυτή του Πνεύματος του Αγίου που απέκτησαν εκκλησίες, μάλιστα δια Πνεύματος Αγίου έγραψαν καθολικές επιστολές. Αυτός τώρα εν ολίγοις είναι ο Κύριος των δυνάμεων. Εμείς που θα τον βρούμε τι θα πρέπει να κάνουμε; Πρώτον, θα πρέπει να εμμένουμε και εμείς εις την προσευχή και εις την δέηση όπως οι μαθητές του Κυρίου. Δεύτερον, να ζητούμε ώστε να πληρωθούμε με Πνεύμα Άγιο, με δυνάμεις και με ιδιότητες αυτού καθώς με σημεία, καρπούς και χαρίσματα. Δόξα να έχει ο Θεός διότι ο Λόγος είναι αληθής αληθέστατος. Δοκιμάζοντας και εμείς τη δέηση και τη προσευχή είδαμε ότι η επαγγελία παραμένει ενεργή και σήμερα αυτά τα έσχατα χρόνια τα οποία διανύουμε. Μάλιστα είδαμε ότι σήμερα εκπληρώνεται η προφητεία του προφήτη Ιωήλ εν δυνάμει, η οποία έχει ως εξής: Εν τις έσχατες ημέρες θέλω εκχέει υπό του…………………………… πολλοί από εμάς έχουμε το Πνεύμα το Άγιο αλλά δεν έχουμε δυνάμεις δηλαδή και εμείς έχουμε πάρει το χάρισμα της γλωσσολαλιάς όμως δεν είμεθα σαν τους αποστόλους, δεν φανερώνουμε τις δυνάμεις ολοκληρωμένα του Αγίου Πνεύματος, τις δυνάμεις όπως αργύριο και χρυσίο ουκ έχω………………… Τι συμβαίνει, τι δεν κάνουμε εμείς ώστε να ολοκληρωθούμε πνευματικά, το οποίο έκαναν οι απόστολοι και είδαμε την ευλογία, εκατονταπλάσια ευλογία που φανέρωνε δεκάδες, εκατοντάδες θαύματα στη ζωή τους. Με την έρευνα είδα ότι εμείς ξεχάσαμε να ξεχυθούμε εις τους εθνικούς και στα έθνη χωρίς κανένα φόβο και με απόφαση ή ταν ή επί τας, ώστε να κηρύξουμε την βασιλεία του Θεού, να κηρύξουμε το ευαγγέλιο της βασιλείας, το ευαγγέλιο της ζωής αλλά ίσα ίσα εμείς γυρίσαμε στα ίδια, δεν εμπιστευτήκαμε το Θεό. Αυτό ίσως να πρόσβαλε το Θεό και πολλοί να έχουν χάσει και ότι πήραν νομίζοντας ότι ξέρουν τα πάντα ενώ δεν ξέρουν τίποτε. Ο λόγος που συνέβηκε αυτό είναι διότι νιώσαμε την ενέργεια του Αγίου Πνεύματος και γυρίσαμε πάλι στα ίδια, έτσι η γλωσσολαλιά άρχισε να χάνεται και να νομίζουμε ότι το κάνουμε εμείς αφού το πρώτο που πήραμε ήταν η γλωσσολαλιά. Όταν όμως απιστούμε ενώ αισθανθήκαμε την δόξα του Θεού, αισθανθήκαμε τη πύρινη αυτή γλώσσα και τη περιφρονήσαμε πως να έρθουν τα υπόλοιπα; Νομίζω ότι πρέπει να ξέρουμε τι ζητάμε. Όταν ζητάμε να γίνουμε οπαδοί του Χριστού, μαθητές του Χριστού, όταν το θέλουμε αυτό να ξέρουμε ότι ζητάμε τα εξής: Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ας με ακολουθή. Οι μαθητές και ο απόστολος Παύλος δεν πήγαν σπίτι τους, γύριζαν από πόλη σε πόλη να αναγεννήσουν ανθρώπους με όλες τις συνέπειες τις οποίες θα διαβάσω ακολούθως:

Επειδή πολλοί καυχώνται κατά την σάρκα, θέλω καυχηθή και εγώ. Διότι σεις ευχαρίστως υποφέρετε τους άφρονας, όντες φρόνιμοι επειδή υποφέρετε, εαν τις σας καταδουλόνη, εαν τις σας κατατρώγη, εαν τις λαμβάνη τα υμών, εαν τις επαίρηται, εαν τις σας κτυπά εις το πρόσωπον.

Κατά ατιμίαν λέγω, ως να ήμεθα ημείς ασθενείς αλλ' εις ότι τολμά τις, (αφρόνως ομιλώ) τολμώ και εγώ. Εβραίοι είναι; και εγώ, Ισραηλίται είναι; και εγώ, σπέρμα Αβραάμ είναι; και εγώ. Υπηρέται του Χριστού είναι; (παραφρονών λαλώ) πλειότερον εγώ εις κόπους περισσότερον, εις πληγάς καθ' υπερβολήν, εις φυλακάς περισσότερον, εις θανάτους πολλάκις υπό των Ιουδαίων πεντάκις έλαβον πληγάς τεσσαράκοντα παρά μιαν τρις ερραβδίσθην, άπαξ ελιθοβολήθην, τρις εναυάγησα, εν ημερονύκτιον εν τω βυθώ έκαμον, εις οδοιπορίας πολλάκις, εις κινδύνους ποταμών, κινδύνους ληστών, κινδύνους εκ του γένους, κινδύνους εξ εθνών, κινδύνους εν πόλει, κινδύνους εν ερημία, κινδύνους εν θαλάσση, κινδύνους εν ψευδαδέλφοις  εν κόπω και μόχθω, εν αγρυπνίαις πολλάκις, εν πείνη και δίψη, εν νηστείαις πολλάκις, εν ψύχει και γυμνότητι εκτός των εξωτερικών, ο καθ' ημέραν επικείμενος εις εμέ αγών, η μέριμνα πασών των εκκλησιών. Τις ασθενεί και δεν ασθενώ; τις σκανδαλίζεται και εγώ δεν φλέγομαι;

Εαν πρέπη να καυχώμαι, θέλω καυχηθή εις τα ασθενείας μου. Ο Θεός και Πατήρ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ο ων ευλογητός εις τους αιώνας, γνωρίζει ότι δεν ψεύδομαι.

Εν Δαμασκώ ο εθνάρχης του βασιλέως Αρέτα εφρούρει την πόλιν των Δαμασκηνών, θέλων να με πιάση και δια θυρίδος από του τείχους κατεβιβάσθην εν κοφίνω και εξέψυγον τας χείρας αυτού.

Έφτασε όμως στο σημείο να λέει, Ουχί ότι έλαβον ήδη το βραβείον ή έγεινα ήδη τέλειος, τρέχω όμως κατόπιν ίσως λάβω αυτό δια το οποίον και ελήφθην υπό του Ιησού Χριστού. Αδελφοί, εγώ δεν στοχάζομαι εμαυτόν ότι έλαβον αυτό. Αλλ' εν πράττω, τα μεν οπίσω λησμονών, εις δε τα έμπροσθεν επεκτεινόμενος, τρέχω προς τον σκοπόν δια το βραβείον της άνω κλήσεως του Θεού εν Χριστώ Ιησού. 'Οσοι λοιπόν είμεθα τέλειοι, τούτο ας φρονώμεν και εαν φρονήτε τι άλλως πως και τούτο θέλει αποκαλύψει εις εσάς ο Θεός. Πλην εις εκείνο εις το οποίον εφθάσαμεν, ας περιπατώμεν κατά τον αυτόν κανόνα, ας φρονώμεν το αυτό.

Αδελφοί, συμμιμηταί μου γίνεσθε και παρατηρείτε τους όσοι περιπατούσιν ούτω, καθώς έχετε τύπον ημάς.

Στο τέλος όμως φανερώνει τα εξής: Διότι εγώ δια του νόμου απέθανον εις τον νόμον, δια να ζήσω εις τον Θεόν.

Μετά του Χριστού συνεσταυρώθην ζω δε ουχί πλέον εγώ, αλλ' ο Χριστός ζη εν εμοί καθ' ο δε τώρα ζω εν σαρκί, ζω εν τη πίστει του Υιού του Θεού, όστις με ηγάπησε και παρέδωκεν εαυτόν υπέρ εμού.

Πολλοί λένε, μα εγώ πως να πάω, δεν είμαι καλά, εγώ τι να πω στον άλλο. Θέλω να σας πω μια προσωπική εμπειρία. Εγώ όταν ξεκίνησα δεν ήξερα που παν τα τέσσερα και από υγεία ήμουν πολύ άρρωστος όμως πίστεψα δυο πράγματα: Πρώτον, και πας όστις ζη και πιστεύει εις εμέ ου μη αποθάνει εις τον αιώνα, πιστεύεις τούτο; Και δεύτερον, δεν μιλάτε εσείς αλλά ο Πατέρα σας. Έτσι είπα, εγώ θα πάω να κηρύξω τον Χριστό και αν δεν μου δώσει αυτός θα είναι ψεύτης, θα λέει ψέματα. Όμως είδα ότι ο Λόγος είναι αληθής αληθέστατος, διότι έχω νικήσει με την δύναμη του Θεού και τώρα ελεύθερος βαδίζω προς τους στόχους του Θεού. Θα πρέπει να ξέρουμε ότι η θεραπεία δεν έρχεται παρά όταν πορεύεσαι για την δόξα του Θεού. Ο Κύριος πολλές φορές τόνισε το πορεύεστε και θέλετε ιατρευτεί. Άλλωστε και στον υλικό τομέα πρώτα πηγαίνουμε για δουλειά και έπειτα βγάζουμε τα χρήματα. Όσοι το αποφάσισαν έχουν καταφέρει να ιδρύσουν εκκλησίες πολλές και να θεραπεύσουν τον εαυτό τους. Μάλιστα έχουν και πολλές ευλογίες στη ζωή τους. Όταν και εμείς το αποφασίσουμε σίγουρα θα φτάσουμε στο σημείο να λέμε, δεν ζω πλέον εγώ ζη δε εν εμοί Χριστός. Πρέπει να το καταλάβουμε ότι καθώς θα προχωράμε θα έρθουν όλα, το ίδιο και οι μαθητές του Χριστού καθώς προχωρούσαν όλα τους δινόταν, σίγουρα ο Θεός δεν θα άφηνε έτσι τα παιδιά του. Εμείς τώρα πολλές φορές κάνουμε λάθη, θέλουμε δυνάμεις αλλά θέλουμε να είμεθα στο σπίτι μας να κοιμόμεθα και να κάνουμε τους κήρυκες με φυσική συνέπεια η βασιλεία του Θεού μέσα μας και γύρω μας εξαιτίας της αδιαφορίας μας αυτής να μην μπορεί να έρθει και η δαιμονισμένη κατάσταση να συνεχίζεται στην ζωή μας. Έτσι ο βασιλιάς μας Χριστός βρίσκεται στην εξορία. Αν τον αγαπάμε θα πρέπει να βρούμε τρόπους να τον επαναφέρουμε, όποιος αγαπά ας ξέρει ότι η αγάπη βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα ώστε να επαναφέρει το χαμένο αγαπημένο πρόσωπο κοντά του. Άλλωστε όταν κηρύττεις το ευαγγέλιο και αναγεννάς ανθρώπους τότε γίνεσαι αιτία να παύει η αμαρτία από το άτομο που έδωσες το ευαγγέλιο του Χριστού. Αν αυτό το άτομο είναι 30 χρονών με την εξάπλωση γίνεσαι αιτία ώστε ότι αμαρτίες που ήταν να κάνει στην ζωή του να μην τις κάνει, έτσι μαθαίνει και να ζει διότι τα οψώνια της αμαρτίας είναι ο θάνατος. Με το κήρυγμα πρώτον δημιουργούμε αληθινές αγαθές κοινωνίες και δεύτερον φέρνουμε από τον θάνατο άνθρωπο στη ζωή. Μικρό είναι αυτό; Τι άλλο μεγαλύτερο υπάρχει ώστε να το συγκρίνεις και να κάνεις δώρο στον εαυτό σου ή τους συνανθρώπους σου από την ζωή, με βεβαιότητα τίποτα απολύτως. Τώρα το πόσο αγαπάμε τον Πατέρα Θεό  θα το ελέγξουμε όπως ελέγχουμε τον εαυτό μας το πρωί στον καθρέφτη σχολαστικά. Αν τον αγαπάμε λίγο θα μείνουμε στα λόγια και στην αναβολή, αν τον αγαπάμε πολύ θα ξεχυθούμε στους συνανθρώπους μας και θα δοξάσουμε το όνομά του το Άγιο. Εύχομαι όλοι να το πράξουμε φανερώνοντας δια των λόγων, δια της εφαρμογής και δια της αφιέρωσης αυτής των έργων την απόφασή μας. Όταν γίνει αυτό ο Κύριος των δυνάμεων θα έρθει στη ζωή μας. Ας ενθυμηθούμε το παράδειγμα όλων των προ ημών κυρηξάντων το Λόγο του Θεού. Τι έκαναν, πως εργάσθηκαν. Η εντολή λοιπόν είναι να ξεχυθούμε εις τους εθνικούς, να ανοίξουμε τα σπίτια μας, να μοιράσουμε την μέχρι χτες ευλογία την οποία έχουμε υλική και πνευματική και στους άλλους ανθρώπους. Ο Χριστός που τόσο αγαπούμε έδωσε την ζωή του λύτρο αντί πολλών, εμείς τι θα δώσουμε, φυσικά μέσα στα όρια που μπορούμε όχι παραπάνω. Όταν εφαρμοστεί αυτό το γεγραμμένο, να δώσουμε αγάπη και όλοι οι άνθρωποι να συλλάβουν την αξία της αφού θα ευεργετηθούν από εμάς τότε δια της πίστεως θα την μεταδώσουν και γύρω τους σε άλλους ανθρώπους. Έτσι σιγά σιγά όλες οι επαγγελίες μία μία θα εκπληρώνονται μέσα μας και γύρω μας. Τότε ο Κύριος των δυνάμεων θα έρθει. Αν δεν εργαστούμε ο άλλος Κύριος είναι σίγουρο ότι θα έρθει, όλοι καταλαβαίνουμε ποιος είναι. Αυτός κάνει την παρουσία του είτε με ψυχολογικά προβλήματα, είτε με αρρώστιες, είτε με πολέμους, είτε με τη φθορά που αντλούμε στο εκατονταπλάσιο όταν είναι στη ζωή μας, είτε με την μεγάλη του δόξα που είναι ο θάνατος. Ο άνθρωπος που δηλώνει αδυναμία και κακομοιριά δεν γνώρισε ότι έχει Πατέρα Θεό τον οποίο πρέπει να εμπιστευτεί όπως ο Ιωνάς κ.λ.π. Δεν είναι χαπάκι για να το ποιούμε θέλει αγώνα. Όσοι τώρα τα καταλαβαίνουν αυτά ας ενωθούμε και ας κάνουμε την εξάπλωση δια της προσπάθειάς μας. Όταν γίνει αυτό ο Θεός θα ευλογήσει τη ζωή μας. Είναι βέβαιο 100% ότι η νίκη είναι δική μας όταν και η απόφασή μας είναι ολοκληρωμένη. Και εγώ κάνω λάθη πολλά όμως έχω πάρει την απόφαση αυτή και τίποτε δεν με σταματά, έτσι με την δύναμη αυτή του Θεού δεν θα με κάνει τίποτε να τα παρατήσω. Πολλοί βλέπουν λάθη και σε μένα και σε άλλους και έτσι χωρίζονται. Και εγώ έχω συναντηθεί με άλλους ανθρώπους στη ζωή μου και έχω δει λάθη, πολλά πράγματα δεν μου άρεσαν και συνεχίζω να βλέπω λάθη όμως δεν χρησιμοποίησα τα λάθη για να αποφύγω το θέλημα του Θεού. Όταν κάποιος βλέπει λάθη και δεν μπορεί να συνυπάρξει τότε να κάνει αυτός ένα έργο και να δείξει το τρόπο και την ευλογία όταν το πετύχει και όταν το πετύχει να μας φωνάξει και εμάς. Αυτός τώρα που βλέπει λάθη και δεν κάνει τίποτε να ξέρει ότι είναι το μεγαλύτερο λάθος. Όταν όμως βλέπεις λάθη και γυρίζεις πίσω στον κόσμο εκεί που ήσουν τότε είσαι γενικά ένα ολόκληρο λάθος και με συγχωρείτε και υποκριτής. Χωρίς αγώνα να ξέρουμε δεν γίνεται τίποτε, μην χάνουμε τον χρόνο μας σε ανώφελα πράγματα και μην περιμένουμε το χαπάκι. Αγώνα ή ταν ή επί τας. Εύχομαι σε όλους Καλό αγώνα, γένοιτο αμήν.

 

ΣΟΦΙΑ ΘΕΟΥ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

 

 

Ένα πλάσας ο Θεός άνθρωπον εξ αυτού πάντας προσέταξε γενέσθαι ίνα πάντες αλλήλους ως ένα νομίζωμεν. Και εν αγάπη προς αλλήλους διάγειν σπουδάζωμεν. Πολλών πλησας την οικουμένην αγαθών, έδωκεν εκάστη χώρα ιδιάζουσαν επιτηδειότητα καρπών, ίνα δια της χρείας αναγκών προς αλλήλους βαδίζοντες ώστε να αγαπώμεν αλλήλους. Αυτή εν ολίγοις είναι η σοφία του Θεού η ενότητα όλων των χριστιανών και όλων τον λαών της γης. Ο σοφός Σολομών αναφέρει ότι η σοφία είναι ο πάρεδρος του Θεού. Όπου δηλαδή υπάρχει σοφία Θεού εκεί είναι και ο Θεός. Τώρα τι είναι σοφία Θεού; Κατ’ εμέ είναι το ευαγγέλιο του Χριστού, είναι αυτό διότι κατ’ εμέ έχει κρυμμένη μέσα στα σπλάχνα του την άφθαρτη και την αιώνια ζωή που τόσο πολύ χρειάζεται ο καθείς από εμάς καθώς και όλο το ανθρώπινο γένος. Ποια ζωή όμως χρειάζεται διότι υπάρχουν δυο ζωές. Χρειάζεται την αιώνια ζωή μαζί με τον Χριστό, η οποία έρχεται δια του ευαγγελίου. Διότι υπάρχει και ζωή μακριά από τον Χριστό. Αυτή είναι η κοσμική, μολυσμένη, δαιμονισμένη ζωή λόγω της άγνοιας που ζούσαμε μέχρι χτες η οποία δεν στηρίζεται στην αγάπη αλλά στα συμφέροντα, στις φιλοδοξίες, στους εγωισμούς και στα χρήματα, τα οποία όταν αφαιρεθούν οι κοινωνίες αυτές θα δαιμονιστούν. Μη γένοιτο να επιδιώκουμε μια τέτοια ζωή μετά μάλιστα την νέα ζωή που γνωρίσαμε δια του ευαγγελίου, του Χριστού την ζωή. Μάλιστα το ευαγγέλιο του Χριστού έχει την δύναμη όταν εφαρμοστεί, το εφαρμοζόμενο ευαγγέλιο να καταργήσει πάραυτα το φυσικό θάνατο από έναν ή πολλούς ανθρώπους ώστε να δώσει και να παρέχει στον κάθε πιστό χριστιανό όλα τα άφθαρτα στοιχεία. Ώστε αυτός ο χριστιανός να φτάσει σε πληρότητα ημερών και ευλογημένων χρόνων. Μάλιστα μπορεί ο χριστιανός δια του ευαγγελίου να κρατηθεί μέχρι τέλους της επιγείου ζωής εν δυνάμει με χαρά ανεκλάλητη, υγεία πνεύματος και σώματος. Όταν τώρα κάποιος προχωρήσει πνευματικά θα καταφέρει δια της προσευχής και μόνο δια της αδιαλείπτου προσευχής, η οποία θεριώνει την πίστη μέσα μας να δύναται ώστε αυτός ο άνθρωπος να λάβει την αιώνια και άφθαρτη ζωή, ώστε η πίστη αυτή να τον φέρει τον άνθρωπο αυτό κοντά στον ζώντα Θεό. Ο Κύριος στο θέμα αυτό της αφθάρτου και αιωνίου ζωής τόνισε καθαρά και φανέρωσε δυο δρόμους ώστε να φτάσουμε κοντά του. Ο ένας είναι, ο ακούων τον λόγον μου και πιστεύων εις τον πέμψαντά με έχει ζωήν αιώνιον και εις κρίσιν ουκ έρχεται αλλά μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν. Σε ποια ζωή έρχεται; Δια του θανάτου έρχεται ο πιστός και εργάτης του Θεού εις την πρώτη ανάσταση η οποία θα γίνει δια τους εν Κυρίω κοιμηθέντες, υπό τον όρο κοιμηθέντες και όχι νεκρωθέντες διότι ο ψαλμωδός αναφέρει ότι οι νεκροί απεκόπησαν από της χειρός του Κυρίου και δεν ενθυμείται πλέον. Η δεύτερη ζωή με τα του Χριστού είναι η ζωή δια της ζωής. Ο ίδιος τόνισε τα εξής, και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. Πιστεύεις τούτο; Για να μπορέσει κάποιος εξ ημών να πετύχει ένα τόσο μεγάλο απόκτημα το οποίο οι αιώνες της αμαρτίας ρούφηξαν και δεν άφησαν λόγω της άγνοιας που διέπει τον χριστιανικό κόσμο, τον οποίον τον περιβάλλει και η σκιώδης πίστη, να γευτούν δηλαδή την άφθαρτη και αιώνια ζωή καθώς την ίδρυση της βασιλείας και την κατάργηση του φυσικού θανάτου. Χρειάζεται απαραίτητα ο καθείς από εμάς να μελετήσει προσεκτικά όλη την Αγία Γραφή, Παλαιά και Καινή Διαθήκη και να αφιερώσει χρόνο ώστε να μπει στην αδιάλειπτη προσευχή, έτσι θα γνωρίσει και θα αποφύγει τον εχθρό, τον ουσιώδη εχθρό της ψυχής και του σώματός του που δεν είναι άλλος από τον διάβολο. Ο οποίος δεν κάνει τίποτε άλλο από το να διαβάλλει τα πράγματα με τα ψέματά του και τον λάθος τρόπο ζωής των παθών και αδυναμιών. Τείνοντας όμως κάποιος στους στόχους αυτούς επειδή είναι ωραίοι και μεγάλοι στόχοι, μάλιστα δίνουν νόημα στην ζωή του, χωρίς να το καταλάβει εισέρχεται στην αφιέρωση. Έτσι με την μελέτη της Αγίας Γραφής και την προσευχή δύναται να αντλήσει τα κατάλληλα όπλα, ώστε να τον αντιμετωπίσει αυτόν τον εχθρό που δεν είναι άλλος από τον έτερο κακό εαυτό μας με τις αδυναμίες και τα πάθη που μας βάζει και που πίσω από αυτά όπως είπα κρύβεται ο διάβολος. Αυτά τα πάθη που ο διάβολος έχει βάλει μέσα μας γίνονται αιτία να μας οδηγούν στο πρόωρο γήρας, στην ασθένεια και στην μεγάλη του δόξα που είναι ο θάνατος. Διότι τα οψώνια της αμαρτίας είναι ο θάνατος. Ο Κύριος φανέρωσε ότι τα οψώνια της αμαρτίας είναι ο θάνατος. Ο απόστολος Παύλος στο θέμα της αμαρτίας αναφέρει ότι η επιθυμία γεννά την αμαρτία, η αμαρτία εκτελεσθείσα γεννά τον θάνατο. Για να μπορέσει κάποιος να κατορθώσει να βελτιώσει και να τελειοποιήσει την πνευματικότητά του χρειάζεται απαραίτητα ο καθαρισμός, ο αγιασμός. Τον οποίον μόνο η συνεχή ενασχόληση στο ευαγγέλιο του Χριστού τον εξασφαλίζει σε έναν ή πολλούς ανθρώπους αν το θέλουν. Ο Χριστός τόνισε, άγιοι γίνεσθε καθώς εγώ ειμί. Άγιος σημαίνει καθαρός, αγνός, ειλικρινής, Θεός εις την ουσία. Ο παραμικρός λεκές στο λευκό πουκάμισο στιγματίζει την καθαρότητά του γι’ αυτό χρειάζεται καθαρισμός εκατό τοις εκατό. Ο χριστιανός δεν κινδυνεύει από θανάσιμα αμαρτήματα, μεγάλους λεκέδες τα οποία είναι: α) άγνοια του Λόγου του Θεού, β) πορνεία, ο πόρνος δεν έχει αγάπη τους πάντες και τα πάντα τα βλέπει όργανα ηδονής,

γ) κλεψιά, δ) φόνος και ε) από την ακηδία, την πνευματική τεμπελιά. Όμως ο χριστιανός κινδυνεύει και πρέπει να προσέχει από τα μικρά λάθη τα οποία ο Λόγος του Θεού τα ονομάζει μικρές αλώπεκες όπου κατατρώγουν τον αμπελώνα εν αγνοία του αμπελουργού. Αυτά είναι: ζήλια, ψέμα, εγωισμός, κρίση και πονηρία και γι’ αυτά θα πρέπει να προσεύχεται ώστε ο Θεός να του δείξει τον τρόπο με τον οποίον θα πρέπει να απαλλαγεί. Μάλιστα ο εγωισμός έχει επτά μορφές οι οποίες είναι: επιδεικτικότητα, περιαυτολογία, έπαινος του περιβάλλοντος, ευθιξία, παράπονο, δικαιολογία και προπέτεια. Εδώ θα στρέψουμε την προσοχή μας ώστε να απαλλαγούμε. Το να ελπίζουμε στον Χριστό ότι δύναται να μας απαλλάξει και να αγωνιζόμαστε ώστε δια της συμβουλής του Χριστού να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι σύμφωνα με τις αρχές και επιδιώξεις του ευαγγελίου σίγουρα θα μας ωφελήσει πάρα πολύ. Με τον σχετικό αγώνα γρήγορα θα απαλλαγούμε. Πολλοί έχουν στηριχτεί στους τύπους και στα εντάλματα των ανθρώπων τα οποία παρουσιάζουν τα δόγματα. Ο τύπος των δογμάτων και τα εντάλματα των ανθρώπων δεν έχουν την εξουσία να ελευθερώσουν τον άνθρωπο από τον παραπάνω λάθος τρόπο ζωής που αναφέραμε. Θα φέρω ένα παράδειγμα για τον τύπο. Ο τύπος ομοιάζει με έναν ασθενή που πάσχει από καρκίνο και ο τύπος είναι το φάρμακο που κάνει τον άνθρωπο να μην πονά όπως είναι οι ενέσεις μορφίνης. Όμως το πρόβλημα παραμένει, απλώς για λίγο δίνει την αίσθηση στον ασθενή ότι είναι καλά. Ο καθαρισμός, η συνεχή ενασχόληση όμως και ο αγιασμός είναι το φάρμακο που θεραπεύει εκατό τοις εκατό τον ασθενή. Το να ελπίζουμε λοιπόν στον ζώντα Χριστό ο οποίος ομιλεί δια του ευαγγελίου εις ημάς με την ζώσα φωνή που εδώ και 2000 χρόνια είναι μέσα σε αυτό και να αγωνιζόμαστε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι σύμφωνα με τις αρχές και επιδιώξεις του ευαγγελίου, είναι η αρχή της θεραπείας και η αρχή της γνωριμίας μας με τον Θεό και τον εαυτόν μας. Αρκεί όταν κάνουμε τον εσωστρεφισμό μέσα μας δια του ευαγγελίου και δούμε τα χάλια μας να μην το βάλουμε στα πόδια. Πως το βάζουμε στα πόδια; Πολλοί όταν δουν τα λάθη μέσα τους δια του ευαγγελίου λένε, σιγά μην κάνω εγώ αυτόν τον αγώνα, όλοι έτσι είναι γύρω μου εγώ γιατί να αλλάξω, γιατί να γίνω καλός, γιατί να πάω με τον Χριστό και έτσι αποφεύγουν τον αγώνα του αγιασμού. Πρέπει να ξέρουμε ότι όσο πιο βαθιά κοιτάξουμε μέσα μας τόσο πιο λίγο θα κοιτάξουμε γύρω μας τους άλλους που δυστυχώς μέχρι χτες στην ζωή μας οι άλλοι ήταν το πρώτο θέμα, το μεσαίο θέμα και το τελευταίο θέμα της ασχολίας μας. Χάνοντας έτσι όλο τον χρόνο της ζωής μας άσκοπα στο να λέμε τι κάνουν οι άλλοι. Όταν στρέψουμε μέσα μας τότε θα μάθουμε πολλά για τον εαυτό μας που δεν ξέραμε μέχρι χτες και λιγότερα για τους άλλους. Αυτό είναι ένα στοιχείο το οποίο έχει αποτελέσματα μεγάλα, θετικά για εμάς, μάλιστα αυτό θα μας ωφελήσει και θα μας φέρει εκατό τοις εκατό ανάπαυση ψυχής και αρμονία πνεύματος και σώματος. Μάλιστα καταφέρνουμε στην ζωή μας με την εφαρμογή του γνώθι σαυτόν το ακατόρθωτο μέχρι χτες για όλους μας, αυτό είναι να γίνουμε τέκνα Θεού. Το γνώθι σαυτόν είναι σοφία Θεού συναρπάζουσα. Μόνο με αυτό το στοιχείο θα ενωθούμε με τον ζώντα Θεό και θα κληρονομήσουμε την πληρότητα των καρπών και των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος. Μόνο έτσι με αυτόν τον τρόπο θα μάθουμε να ζούμε καλύτερα, θα ζούμε τέλεια αν και ζούμε σε δαιμονισμένες κοινωνίες. Με τον Χριστό στην ζωή μας θα είμεθα άτρωτοι από στοιχεία φθοράς και αμαρτίας που παράγει ο κόσμος αυτός, θα είμεθα σαν τον υδράργυρο που όπου και να τον πετάξεις τίποτε δεν κολλά πάνω του. Έτσι δια του καθαρισμού ο Θεός θα κατοικήσει μέσα μας και θα κάνει το σώμα μας οίκο Θεού, σπίτι του Θεού. Ο Ιωάννης ο θεολόγος αναφέρει τα εξής, όταν ένας εφαρμόσει τις εντολές του Θεού ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα μπαίνουν μέσα στον άνθρωπο αυτό, έτσι ο άνθρωπος γίνεται ένα με τον Θεό. Μάλιστα δυναμώνει και γιγαντώνει στην πίστη, στην αγάπη, στην ταπείνωση ώστε τίποτα να μην δύναται να τον θέτει σε υποτέλεια διότι όπου Θεός βούλεται νικάται φύσεως τάξη. Ακόμη δια του γνώθι σαυτόν αποκτάς εσωτερική ειρήνη και άπειρη χαρά, μάλιστα μαθαίνεις να ζεις αρμονικά και  ειρηνικά κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, μέσα στους ζώντας χυμούς της σιωπής που είναι ο Θεός. Αμέσως στον άνθρωπο αυτόν που αγωνίζεται για όλα αυτά τα άφθαρτα στοιχεία εμφανίζονται καρποφόρα δέντρα και μυροβόλα άνθη, τα οποία γίνονται αντιληπτά από τους πάντες. Οι καρποί και τα άνθη είναι: σοφία Θεού και πληρότητα θείων λόγων, ταπείνωση εις το έπακρον (δεν είμαι τίποτα, δεν έκανα τίποτα, δεν ξέρω τίποτα, όλα του Θεού), ακόμη αγάπη ανυπόκριτη προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό. Και τελευταία εμφανίζεται η δικαιοσύνη του Θεού η οποία μόνο και πάντα προσφέρει εν αντιθέσει με την κοσμική η οποία πάντα απαιτεί. Ακόμη στον άνθρωπο του Θεού τα ζωτικά εσωτερικά και εξωτερικά όργανά του πληρούν υγεία εις το έπακρον, τα κύτταρά του αποκτούν φωτισμό, θείο φωτισμό, ώστε να λάμπει ολόκληρος ο άνθρωπος του Θεού. Για να αρχίσουμε να γευόμαστε όλα αυτά χρειάζεται να τείνουμε και να αποκτήσουμε τρία πράγματα και να μην πάψουμε να αγωνιζόμαστε μέχρι αυτά να έρθουν στην ζωή μας. Αυτά είναι: 1ον) οι καρποί του Αγίου Πνεύματος, 2ον) τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και 3ον) τα σημεία που πρέπει να έχει ο  πιστός. Όταν έρθουν αυτά φεύγουν και εξαφανίζονται ολοσχερώς από την ζωή μας, από μέσα μας τα πάθη και οι αδυναμίες που μέχρι χτες έπαιζαν καθοριστικό αρνητικό ρόλο στην ζωή μας. Δυστυχώς η άγνοια των παθών είναι η αιτία που καταρρακώνουν την ζωή μας και μας οδηγούν από παιδικής ηλικίας στο να πάσχουμε πνευματικά και σωματικά. Εμείς με το ευαγγέλιο του Χριστού ανά χείρας δια της μελέτης θα κάνουμε τον αγώνα του καθαρισμού και του αγιασμού. Όσοι ξεκίνησαν τον αγώνα αυτόν άρχισαν να χαμογελούν, η κάθε μέρα για αυτούς είναι τέλεια, παντού βλέπουν τον Θεό και τον δοξάζουν μέρα νύχτα διότι ο Θεός πορεύεται μπροστά τους. Μάλιστα αρχίζουν να αλλάζουν και να δίνουν αγάπη, πραγματική αγάπη και βοήθεια στους συνανθρώπους τους. Μάλιστα θα είναι χαρά μας να δίνουμε από το να παίρνουμε εν αντιθέσει από παλιά που κοιτάζαμε πως θα γελάσουμε τον άλλον ή πως θα πάρουμε από τον συνάνθρωπό μας οτιδήποτε για να χαρούμε. Όμως θέλω να προσέξουμε αυτό, να δίνουμε αγάπη υλική ή πνευματική στα μέτρα που μπορούμε ώστε ποτέ πια να μην την ζητήσουμε, ούτε καν να σκεφτόμαστε τι κάναμε για τους άλλους να μην μας ενδιαφέρει. Έτσι δεν θα κουραστούμε και μάλιστα δεν θα πέσουμε στην υποκρισία και στην κρίση. Φυσικά αυτή την αγάπη που μας δίνει ο Θεός θα την διανέμουμε προς πάσα κατεύθυνση όμως θα την δίνουμε απλόχερα σε όλους τους καλοπροαίρετους. Στους κακοπροαίρετους θα είμεθα έτοιμοι να την δώσουμε όταν όμως τους φωτίσει ο Θεός και έρθουν στο σημείο να την θέλουν ώστε και αυτοί μετά να την δώσουν, μέχρι τότε θα τους αποφεύγουμε. Όταν αρχίσουμε να δίνουμε αγάπη τότε είμεθα αναγεννημένοι άνθρωποι και πραγματικοί μαθητές του Χριστού. Μάλιστα σιγά σιγά θα πληρωθούμε εκατό τοις εκατό με άπειρη αγάπη, άπειρη χαρά, άπειρη ευτυχία διότι και η λαϊκή παροιμία λέει πως ότι δίνεις παίρνεις. Με αυτό το τρόπο θα αποφύγουμε τις μέχρι χτες δαιμονισμένες κοσμικές κοινωνίες και την δαιμονισμένη αγάπη που νομίζουν ότι έχουν. Η οποία αγάπη παρουσιάζεται ως εξής: πολλοί άνθρωποι κοσμικοί νομίζουν ότι έχουν αγάπη και πολλοί εν αγνοία χριστιανοί όμως το ότι είναι δαιμονισμένη αγάπη αποδεικνύεται διότι τα τέλη αυτής είναι κρίση και μίσος. Πολλοί άλλοι άνθρωποι κοσμικοί ή πνευματικοί όταν χρειαστεί ή έρθουν στην ανάγκη να δείξουν αγάπη στον υλικό ή πνευματικό τομέα δειλιάζουν. Θέλω να ξέρεται ότι όταν συμβαίνει αυτό τότε καμία σχέση δεν έχουμε με τον ζώντα Θεό. Διότι αυτός ο Χριστός, ο Θεός εν αντιθέσει με εμάς έδωσε την ζωή του λύτρο αντί πολλών. Η δειλία αυτή θέλω να ξέρουμε όλοι ότι νικιέται με το θάρρος που αντλούμε από το ευαγγέλιο του Χριστού. Ο οποίος Χριστός όταν κάνουμε υπέρβαση στην αγάπη τότε μας ανεβάζει τους στόχους δια της πίστεως εις αυτόν και μας δίνει την δύναμη ώστε να πετύχουμε πράγματα που πρώτα ούτε καν θα τολμούσαμε να σκεφτούμε. Η αγάπη του Θεού όταν πλημμυρίσει την ζωή μας νικά τα πάντα διότι Θεός και άνθρωπος γίνονται ένα. Κάποτε ο μεγαλύτερος στρατηλάτης της Ρώμης στα τελευταία χρόνια της ζωής του ομολόγησε για την δύναμη της αγάπης τα εξής, η αυτοκρατορία της Ρώμης όσο και αν φαίνεται απίστευτο έπεσε από τους δώδεκα αποστόλους του Χριστού, εγώ με τα πιο υπερσύγχρονα όπλα της εποχής και οι δώδεκα με την αγάπη του Χριστού με νίκησαν και επικράτησε παντού ο χριστιανισμός. Την τελευταία μάχη έναντι της ειδωλολατρίας την έδωσε ο μέγας Κωνσταντίνος, ο οποίος πίστεψε στον χριστιανισμό και έγινε αιτία να μπει νόμιμα ο χριστιανισμός σε όλη την Ευρώπη. Έχουμε και πολλά παραδείγματα που πολλοί απλοί αδύνατοι άνθρωποι μέχρι πριν γνωρίσουν τον Χριστό, όταν μπόρεσαν να στηριχτούν στον Χριστό δια του ευαγγελίου κατάφεραν να νικήσουν όλους τους εχθρούς εσωτερικούς και εξωτερικούς γινόμενοι μέτοχοι των ουρανίων και επιγείων αγαθών. Μάλιστα κατάφεραν να αναγεννήσουν εκτός τους εαυτούς τους και δεκάδες, εκατοντάδες, χιλιάδες ανθρώπους με την δύναμη της προσευχής και της αφιέρωσης. Η προσευχή είναι η κινητήριος δύναμη των πάντων, της παρούσης και της μελλούσης ζωής. Ποια προσευχή όμως έχει τις δυνάμεις; Ο Χριστός μίλησε γι’ αυτή ως εξής: είσελθε εις το ταμείον σου και κλείσας την θύραν σου πρόσευξαι τω πατρί σου τω εν τω κρυπτώ και ο πατήρ σου ο βλέπων εν τω κρυπτώ αποδώσει σοι εν τω φανερώ. Τώρα η αφιέρωση έχει και αυτή μεγάλες, άπειρες δυνάμεις. Επειδή ο διάβολος με τις μέριμνες μας αποσπά από την αφιέρωση ο Χριστός συμβουλεύει και καθιστά την προσοχή. Όταν υπάγεται εις μιαν κόμην στο δρόμο μην είπετε το χαίρειν. Εμείς όλοι καλεστήκαμε άνωθεν ώστε να πετάξουμε στον κάλαθο των αχρήστων δια του Χριστού την κακομοιριά, την μεμψιμοιρία και την αδυναμία που είχαμε μέχρι χτες. Ο Χριστός σε εμάς άρχισε να εργάζεται γι’ αυτό άλλωστε είμαστε εδώ, εργάζεται για εμάς καλυτερεύοντας μέσα μας τον εσωτερικό μας κόσμο και χρησιμοποιώντας μας ώστε να αναγεννήσουμε και άλλους γύρω μας. Μάλιστα δια του Χριστού πολλές φορές νιώθουμε σαν λιοντάρια, γεμάτοι πίστη, γεμάτοι αγάπη, γεμάτοι καρπούς, χαρίσματα και σημεία του Αγίου Πνεύματος. Όλα αυτά τα νιώθουμε διότι ενωθήκαμε με τον ζώντα Χριστό μάλιστα έχουμε την όρεξη και την δύναμη να μεταλαμπαδεύσουμε όλα αυτά τα άφθαρτα στοιχεία με θυσία αν χρειαστεί και σε άλλους καλοπροαίρετους συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη την αγάπη, την χαρά, την ζωή, τον Χριστό. Ο Χριστός ακόμη σε όλους εμάς γκρέμισε τις θύρες του θανάτου, τις πύλες του θανάτου και μας έβγαλε έξω από τα κελιά της φθοράς και του θανάτου. Ο ίδιος αναφέρει, ο λαός ο καθήμενος εν σκότει και σκιά θανάτου φως ανέτειλε εις αυτούς. Σήμερα είναι απολύτως βέβαιο ότι δια της πίστεως μπήκαμε στην οδό την άγουσα προς την ζωή. Στην αποκάλυψη αναφέρει, ιδού όποιος φυλάττει τις εντολές μου αυτός θέλει φάγει από το δέντρο της ζωής το οποίο είναι εν τω μέσω του παραδείσου. Αυτό το δέντρο γευόμαστε όλοι σήμερα δια του Χριστού, είναι απολύτως βέβαιο. Όλα αυτά  έφεραν δόξα τω Θεώ χαρά Θεού και χαμόγελα στα χείλη μας διότι μέρος των καρπών, των χαρισμάτων και των σημείων τα ζούμε σήμερα. Έτσι λοιπόν το αληθινό χαμόγελο επιστρέφει σιγά σιγά πάλι στην ζωή μας παρόλες τις αντιξοότητες που αντιμετωπίζουμε στον παρόντα κόσμο. Το χαμόγελο και η χαρά αυτή που νιώθουμε είναι του Χριστού διότι έχει την δύναμη να επενδύει όλες τις καρδιές, μάλιστα αυτό το χαμόγελο που πηγάζει μέσα μας φανερώνει απλότητα ψυχής και την καλοσύνη της καρδιάς του χριστιανού. Μάλιστα το χαμόγελο αυτό του Θεού έχει την δύναμη να επενδύει και να βρίσκει ανταπόκριση με την αγάπη του Χριστού που το συνοδεύει όλες τις καρδιές όλων των τάξεων των ανθρώπων. Αρχίζει από τους φτωχούς, τους μεσαίους, τους πλούσιους, τους ασθενής, τους υγιείς, τους μορφωμένους, τους αμόρφωτους, σε όλους μηδενός εξαιρουμένου απλώνεται όταν δέχονται τον Χριστό. Έτσι με τον Χριστό στην ζωή όλος αυτός ο κόσμος ενώνεται διότι ο Θεός πορεύεται. Άλλωστε αυτή είναι η επαγγελία και η ουσία της ελεύσεως του Χριστού και της σταυρικής του θυσίας, να γίνουμε ένα, εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστέ εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις. Το χαμόγελο το αντιπροσωπεύει ο δεύτερος καρπός του Αγίου Πνεύματος που είναι η χαρά. Ο απ. Παύλος γι’ αυτόν τον καρπό τονίζει το πάντοτε χαίρεστε, αδιαλείπτως προσεύχεστε κατά πάντα ευχαριστείτε. Πάμε τώρα στα βαθιά του ευαγγελίου ώστε να αντλήσουμε δια της πίστεως τα άφθαρτα στοιχεία αυτού. Όταν μπουν τα άφθαρτα στοιχεία του Χριστού μέσα μας τότε έρχεται η επένδυση του πνεύματος και του σώματος, τα οποία στοιχεία έχουν σοφία Θεού. Η οποία παρέχει στον πιστό και αναγεννημένο μαθητή του Χριστού καρδιά πύρινη, δραστηριότητα ακατάβλητη, θέληση χαλύβδινη, φύσις συναισθηματική όχι παθολογική, οξεία ηθική, παρατηρητικότητα, ετοιμότητα, ευστροφία, δημιουργικότητα και πρωτοτυπία, οργανωτική ικανότητα η οποία είναι σπάνια. Και τελευταία δεξιότητα του αρχήν και κυβερνάν. Με λίγες λέξεις ασυνήθιστος πλούτος προσόντων διανοητικών και πνευματικών αποκτά ο άνθρωπος του Θεού. Σήμερα βλέπουμε εκατοντάδες χριστιανούς και χιλιάδες οι οποίοι λένε και καυχώνται ότι είναι χριστιανοί όμως τίποτε από όλα αυτά δεν υπάρχουν στην ζωή τους. Κάναμε έρευνα να δούμε τι συμβαίνει. Είδαμε ότι όλοι οι χριστιανοί δεν στηρίζονται στο ευαγγέλιο του Χριστού. Σχεδόν πουθενά από το μεγαλύτερο σύνολο των χριστιανών δεν μελετάται. Μάλιστα θεωρούν γελοίο και νιώθει ντροπή η οικογένεια όταν ένα μέλος της το μελετά. Με αυτά τα χάλια που να εμφανιστούν οι ευλογίες του Θεού στην ζωή των χριστιανών. Αφού ντρέπονται να ομολογήσουν τον Χριστό πόσο μάλλον να εργαστούν για την δόξα του. Όσοι τώρα χριστιανοί  ασχολούνται με το ευαγγέλιο του Χριστού το μελετούν κρυφά, ο λόγος που γίνεται αυτό είναι ότι οι χριστιανοί παρέμειναν στο τυπικό μέρος της χριστιανοσύνης. Και δεύτερον λόγω των υλικών μεριμνών πέταξαν το ευαγγέλιο του Χριστού και την ουσία που το διέπει την άφθαρτη ζωή στον κάλαθο των αχρήστων. Εμείς όμως θα σηκώσουμε το ανάστημά μας ψηλά διότι καλεστήκαμε άνωθεν ώστε να βάλουμε τα πράγματα στην σωστή θέση τους. Αυτή είναι να θέσουμε στην πρώτη θέση της ζωής μας την ουσία του ευαγγελίου και σε δεύτερη όλα τα άλλα. Μόνο έτσι είναι απολύτως βέβαιο ότι θα έρθει ολοκληρωμένη η ευλογία σε όλους εμάς πρώτα και δια της ομολογίας εις όλον τον χριστιανικό λαό ο οποίος είναι διασκορπισμένος εις όλους τους λαούς της γης. Εγώ είδα διότι έζησα παλιά από παιδικής ηλικίας στον τύπο ότι δεν με ωφέλησε, όταν όμως συνέλαβα την ουσία είδα ότι μόνο αυτή δύναται να ανεβάσει τον άνθρωπο στο επίπεδο του Θεού. Η μελέτη, η ζώσα πίστη, η εφαρμογή του Λόγου του Θεού σε κάνει κληρονόμο Θεού, συγκληρονόμο Χριστού και συμμέτοχο της δόξης αυτού του Θεού. Αυτά όλα δεν είναι παλιά ιστορία, είναι νέα ιστορία που την έχω εγώ στην ζωή μου 25 χρόνια. Ακόμη είδα ότι ο μόνος τρόπος ώστε να επιστρέψουμε στην χαμένη πατρίδα, τον παράδεισο είναι η εφαρμογή των εντολών του Θεού, οι οποίες βαριές δεν είναι. Ο ίδιος ο Χριστός παροτρύνει, έλθετε πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι και εγώ θέλω σας αναπαύσει. Τελευταία θέλω να τονίσω ότι ο χριστιανικός κόσμος και μετά από έρευνα όλες οι θρησκείες μετέφεραν τον παράδεισο εις τον ουρανό. Αυτό είναι μέγα ψέμα διότι ο Χριστός τόνισε ότι η βασιλεία του Θεού εντός ημών εστί και οι βιαστές αρπάζουν αυτήν. Εύχομαι εις όλους ημάς να εννοήσουμε το κάλεσμα αυτό του Θεού και να τείνουμε προς επίτευξη των μεγαλείων αυτών, γένοιτο αμήν. Εγώ με την δύναμη του Θεού θα είμαι πάντα δίπλα σας ώστε να σας βοηθώ με την δύναμη του Χριστού. Αμήν.

 

Εμείς εδώ και άλλα άτομα αποτελούμε ένα μικρό ποίμνιο που το ποιμαίνει και το στηρίζει ο Χριστός δια Πνεύματος Αγίου. Ο Λόγος του Θεού αναφέρει, μη φοβού μικρόν ποίμνιο διότι ο πατήρ ευδόκησε να σας δώσει την βασιλεία του Θεού. Άρα δεν θα μείνει μικρό ποίμνιο αφού θα συμβάλλει καθοριστικά στην ίδρυση της βασιλείας. Αυτό όμως το μικρό το λέει διότι τώρα είμεθα λίγοι όμως θα μεγαλώσουμε και θα συμβάλλουμε στο να ιδρυθεί η βασιλεία. Καταλαβαίνεται τώρα την αποστολή μας;

 

 

ΦΩΝΗ   ΘΕΟΥ

 

H Φωνή Θεού που δεν είμαι εγώ ούτε και κανένας άλλος άνθρωπος παρά ο ίδιος ο τρισυπόστατος Θεός, ο οποίος όμως παρουσιάζεται και ενεργεί σήμερα στο κόσμο μέσα από έναν ή πολλούς ανθρώπους οι οποίοι του επιτρέπουν να ενθρονιστεί μέσα τους δια του αγιασμού. Καθώς η Φωνή Θεού ενεργεί και σε όσους πληρούν και τις πνευματικές προϋποθέσεις ώστε ο Θεός να ευαρεστείτε και να μιλά δια Πνεύματος Αγίου προς σωτηρία ημών (μέσα από τα σκεύη εκλογής που είναι ο άνθρωπος). Η Φωνή αυτή του Θεού ξεκινά και σήμερα μέσα στο χώρο αυτό τα κηρύγματά της ώστε και αυτόν τον χρόνο να την υιοθετήσουμε ίνα δι’ αυτής της ζώσας φωνής να απολυτρωθούμε. Ο σκοπός και ο στόχος της Φωνής του Θεού σήμερα είναι να βοηθήσει τον λαό του Θεού σε όλα τα μέρη του κόσμου ώστε να αναγεννηθούν 100% ίνα δι’ αυτού του λαού του Θεού σήμερα να εμφανιστεί η δόξα του Θεού ολοκληρωμένη στον κόσμο. Ο λαός του Θεού σήμερα ήδη υπάρχει στον κόσμο και δεν είναι άλλος από τον χριστιανικό λαό όχι δόγμα φανατισμού, Ορθόδοξο ή Καθολικό ή Πεντηκοστιανό ή Προτεστάντες κ.λ.π. αλλά όλον τον χριστιανικό λαό. Ο Θεός δεν βλέπει σε δόγμα. Ο οποίος λαός είναι διασκορπισμένος σήμερα παντού σε όλον τον γνωστό κόσμο. Αναφέρω γνωστό διότι αύριο θα καλεστούμε να αναγεννήσουμε και να μεταλαμπαδεύσουμε την αγάπη του Χριστού και την άφθαρτη ζωή και στον άγνωστο κόσμο ο οποίος υπάρχει εις όλη την κτίση και μας περιμένει. Εδώ πάει εκείνο που αναφέρεται στον Λόγο του Θεού (μάτι ανθρώπου και νους ανθρώπου δεν έχει φανταστεί τι έχει ετοιμάσει ο Θεός εις τους αγαπώντας αυτόν). Καθώς τα λόγια του Κυρίου που είπε, κηρύξατε τούτο το ευαγγέλιο της βασιλείας εις όλη την κτίση. Τα βασικά κηρύγματα σήμερα της Φωνής του Θεού  θα φέρουν όταν εφαρμοστούν από τον λαό που ετοιμάζει η Φωνή του Θεού, την παρουσία την δευτέρα του Κυρίου στο λαό του Θεού και σε όλον τον κόσμο. Πρώτα πνευματικά ύστερα σαρκικά ώστε να έρθει ο ίδιος ο Χριστός. Ο οποίος λαός για να τον καλέσει θα πρέπει να έχει τις προϋποθέσεις, ώστε ο Χριστός να έρθει και να συμβασιλέψει με τους λελυτρωμένους. Αυτά τα στοιχεία που θα φέρουν τον Χριστό στη γη είναι η ανυπόκριτη αγάπη προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό καθώς η επιστροφή του λαού του Θεού στη ζώσα πίστη, στην αιώνια και άφθαρτη ζωή. Η οποία άφθαρτη ζωή υπήρχε παλιά μέσα στον κήπο της Εδέμ και οι άνθρωποι την είχαν. Η Φωνή Θεού σήμερα μαζί με τα παιδιά της που είμεθα όλοι εμείς και άλλοι πολλοί άνθρωποι οι οποίοι σήμερα εργάζονται όπως και εμείς όμως έχουν διαφορετική αποστολή και διαφορετικό πνεύμα, μάλιστα την καθορισμένη στιγμή θα τους συναντήσουμε. Όμως μέχρι τότε θα πρέπει να φέρουμε εις πέρας την αποστολή μας. Σήμερα εμείς είμεθα ένα μικρό ποίμνιο, αύριο όμως με την δύναμη του Θεού θα γίνουμε ένα μεγάλο ποίμνιο με ποιμένα τον Χριστό γι’ αυτό με όλες τις δυνάμεις που έχουμε και που διαθέτουμε θα συνεχίσουμε το ανθρωποσωτήριο έργο μας μέσα στον κόσμο. Σκοπός της Φωνής του Θεού είναι να πληρώσει και να φανερώσει στον λαό της τα στοιχεία που χρειάζονται ώστε να επαναφέρουν τον άνθρωπο του Θεού και όλους εμάς στην χαμένη πατρίδα μας. Ο τρόπος με τον οποίον θα τον επαναφέρει η Φωνή του Θεού τον πιστό καλοπροαίρετο άνθρωπο είναι να φανερώσει πρώτον στα παιδιά της, σε εμάς εδώ τα στοιχεία που αποτελούν την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού, η οποία είναι κρυμμένη τώρα εκατομμύρια χρόνια μέσα στο ευαγγέλιο του Χριστού και που περιέχει μέσα της τους γεγραμμένους ζωντανούς λόγους του ζώντος Θεού. Είναι κρυμμένη όμως η ζώσα φωνή του ζώντος Θεού μόνο από τα παράσιτα, από τους άτακτους, από τους εγωιστές, από τους ανθρώπους που δεν τους ενδιαφέρει ο Θεός αλλά το άτομό τους και οι προσωπικές τους φιλοδοξίες. Αυτή η φωνή είναι οι αιώνιοι και άφθαρτοι λόγοι που βρίσκονται μέσα στον Λόγο του Θεού, στο ευαγγέλιο του Χριστού. Ο σοφός Σολομών πρώτος φανέρωσε αυτή την ζώσα Φωνή ως εξής, ο Θεός είπε ουκ εποίησε θάνατο ουδέ τέρπεται επ’ απωλείας ζώντων και σωτήριοι αι γενέσεις του κόσμου και ουκ εστιν εν αυταίς φάρμακον ολέθρου ουδέ άδου Βασίλειον επί της γης. Ο προφήτης Ησαΐας που είναι ένας από τους μεγαλύτερους προφήτες και οραματιστής του κόσμου αναφέρει, σοφία και επιστήμη θέλουσι είσθε η στερέωση των καιρών. Σοφία εννοεί το ευαγγέλιο του Χριστού το οποίο σε οδηγεί στο καθαρισμό, στον αγιασμό, στα χαρίσματα, στα σημεία και στους καρπούς του Αγίου Πνεύματος. Επιστήμη εννοεί την πνευματικοποιημένη επιστήμη την οποία θα δημιουργήσουν τα τέκνα του Θεού και η οποία δεν θα εμπορεύεται τα επιτεύγματά της. Σήμερα η επιστήμη του κόσμου στηριζεται στα χρηματα διότι όσοι την κατέχουν την εμπορεύονται, ζητούν χρήματα. Όσοι τώρα δεν έχουν χρήματα υποφέρουν και πολλές φορές χάνουν τη ζωή τους και πεθαίνουν. Η επικράτηση όμως της Φωνής του Θεού στον κόσμο θα συνετίσει και τους ανθρώπους αλλά και τους επιστήμονες σε όλο τον κόσμο, ώστε να φέρουν οι επιστήμονες του κόσμου αφού υιοθετήσουν την Φωνή του Θεού, την πνευματική επιστήμη, η οποία θα αποτελείται από αναγεννημένους, από αγίους επιστήμονες η οποία χάρη του Θεού θα εξασφαλίσει την έρευνα και θα βρει τα απαραίτητα μέσα για την σωτηρία των ανθρώπων. Επιστήμη σημαίνει πολυχρόνιος κόπος και αύξηση πίστης ως προς τον τομέα τον οποίον πρώτα εμπνεύστηκες δια του νοός (σκέψη - Θεός), την οποία συνέλαβες και δεύτερον δια των ερευνών στον υλικό τομέα εργάζεσαι ώστε να βρεις τα μέσα να αφθαρτοποιηθείς. Όπως είναι τα φάρμακα σήμερα τα οποία προσφέρουν μακροημέρευση, αυτός είναι ένας τρόπος να δώσει ο Θεός την ζωή στους μη έχοντες ζώσα πίστη όμως έχουν καλή προαίρεση. Άλλη οδός είναι: ο Κύριος δια του αψευδούς στόματός του φανέρωσε για την ζωή τα εξής, ο πιστεύων εις εμε καν αποθάνη ζήσεται και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. Πιστεύεις τούτο; Εδώ δεν χρειάζεται πνευματικοποιημένη επιστήμη αλλά ζώσα πίστη. Η πίστη είναι αυτή η οποία θα ενεργοποιήσει τον εγκέφαλό μας ώστε να ενεργοποιήσουμε μέσα μας τους υπερφυσικούς για τον κόσμο νόμους, τους φυσικούς όμως νόμους για τον Θεό ώστε να γίνουμε κληρονόμοι της αφθάρτου ζωής. Θέλω να ξέρετε ότι όταν ο άνθρωπος έρθει στον αγιασμό και αποκτήσει την ζώσα πίστη τότε θα πραγματοποιηθεί ο γεγραμμένος λόγος του Θεού που έχει ως εξής, όπου Θεός βούλεται νικάται φύσεως τάξη. Αυτό σημαίνει ότι ο εγκέφαλος του πιστού εν Χριστώ ανθρώπου θα έχει αναπτύξει την ζώσα πίστη η οποία θα τον βοηθά ώστε να λαμβάνει δι’ αυτής της πίστης την τροφή αιθέρια από την άμορφη ύλη που σήμερα υπάρχει γύρω μας. Όταν γίνει αυτό τότε θα καταργήσει η πίστη αυτή, η ζώσα πίστη έτσι λέγεται, την κοιλία και τα βρώματα (Κορινθ. Α. Κεφ.ς στιχ. 13). Τα φαγητά είναι δια την κοιλίαν και η κοιλία δια τα φαγητά πλην ο Θεός και ταύτην και ταύτα θέλει καταργήσει το δε σώμα δεν είναι δια την πορνείαν αλλά δια τον Κύριον και ο Κύριος δια το σώμα. Ο δε Θεός και τον Κύριον ανέστησε και ημάς θέλει αναστήσει δια της δυνάμεως αυτού. Ο λόγος που πρέπει να καταργηθούν τα βρώματα είναι διότι αυτά μας πεθαίνουν. Ο λόγος που μας πεθαίνουν είναι διότι σαπίζουν μέσα μας και δημιουργούν αθεράπευτες ασθένειες μόλυνσης κ.λ.π. Πολλές φορές το πολύ φαγητό ελαχιστοποιεί και εξαφανίζει το οξυγόνο που υπάρχει στο αίμα και στα κύτταρα, ώστε ο οργανισμός να εξασθενεί και πολλές φορές να φέρνει και τον θάνατο αμέσως. Ο εγκέφαλος του ανθρώπου ζει γύρω στα 35 δευτερόλεπτα χωρίς οξυγόνο, το πολύ φαγητό τον μικραίνει τον χρόνο. Όταν γίνεται αυτό ο εγκέφαλος ενεργοποιεί το σύστημα του ύπνου ώστε να προστατεύσει την ζωή για τον ίδιο τον εγκέφαλο αλλά και για το σώμα. Το πολύ λοιπόν φαγητό μικραίνει τον χρόνο διότι λιγοστεύει το οξυγόνο, σοφία είναι η εγκράτεια και μια σωστή διατροφή μέχρι δια Πνεύματος Αγίου να ενεργοποιηθούν οι μηχανισμοί του Θεού οι οποίοι υπάρχουν μέσα μας. Ο εγκέφαλος του πιστού θα έχει την εξουσία να επιλέγει όταν ενεργοποιηθεί από την άμορφη ύλη η οποία υπάρχει παντού γύρω μας ακριβώς τα στοιχεία που χρειάζεται χωρίς να ελαχιστοποιεί εις το ελάχιστο το οξυγόνο. Οι άνθρωποι οι οποίοι θέλουν σήμερα να κάνουν ανανέωση προσώπου και κυττάρων χρησιμοποιούν ένα ειδικό μηχάνημα με οξυγόνο, το οποίο οξυγονώνει τα κύτταρα όμως δεν έχει τελειοποιηθεί και ούτε πρόκειται διότι η οξυγόνωση χρειάζεται να ενεργοποιηθεί από μέσα προς τα έξω δια της ζώσης πίστεως και της εγκράτειας της τροφής. Πάντως και αυτοί με το μηχάνημα αυτό κάνουν κάποια δουλειά, με το φαγητό όμως χάνονται πάλι όλα. Όταν όμως ο εγκέφαλός μας ενεργοποιηθεί δια της πίστεως, της ζώσης πίστεως τότε ο πιστός θα τρέφεται από την άμορφη ύλη η οποία μπορεί να παρέχει στον πιστό όλα τα συστατικά για την αιώνια ανοικοδόμηση του σώματος. Αυτά τα στοιχεία είναι  πρωτεΐνες, υδατάνθρακες, ασβέστιο κ.λ.π. νομίζω ότι είναι 92 τα στοιχεία που χρειάζονται ώστε να λαμβάνουμε και να μην φθειρόμαστε. Όλα δηλαδή όσα χρειάζονται. Ο Χριστός στο Σαραντάριο όρος απέδειξε όσα λέω, δια της πίστεως φανέρωσε ότι ο άνθρωπος ουκ επ άρτω μόνω ζήσεται αλλά επί παντί ρήματι εκπορευομενω δια Πνεύματος Αγίου. Μάλιστα όλα αυτά τα στοιχεία όταν προέρχονται από την άμορφη ύλη θα παρέχουν στον οργανισμό πλήρη αρμονία και ενότητα μεταξύ Θεού, ανθρώπου και μεταξύ ψυχής και υλικού σώματος, έτσι το σώμα θα αφθαρτοποιηθεί. Έτσι ζει σήμερα ο Κύριος τρεφόμενος δια της πίστεως από την άμορφη ύλη χωρίς φυσικά να τον βλάπτει και αν θα φάει. Η δύναμη αυτή υπάρχει μέσα μας όμως δεν μπορεί να ενεργοποιηθεί σήμερα λόγω του ότι είμεθα ακάθαρτοι, όμως ήρθε η εποχή να τα λάβουμε όλα αυτά και ο λόγος διότι ο Θεός μας τα αποκαλύπτει. Χρειάζεται όμως αγιασμός, ταπείνωση, δικαιοσύνη Χριστού και (αγάπη και πίστη). Σε άλλο σημείο ο Χριστός τονίζει και φανερώνονται τα εξής, αληθώς σας λέγω, δεν είναι ουδείς όστις αφήκεν οικίαν ή αδελφούς ή αδελφάς ή πατέρα ή μητέρα ή γυναίκα ή τέκνα ή αγρούς, ένεκεν εμού και του ευαγγελίου, δεν θέλει λάβει εκατονταπλασίονα τώρα εν τω καιρώ τούτω, οικίας και αδελφούς και αδελφάς και μητέρας και τέκνα και αγρούς, μετά διωγμών και εν τω ερχόμενο αιώνι ζωή αιώνιον, πολλοί όμως πρώτοι θέλουσιν είσθε έσχατοι και οι έσχατοι πρώτοι. Εδώ φανερώνεται η γνησιότητα των τέκνων του Θεού τα οποία τέκνα όταν προβούν στην απάρνηση των ανωτέρω αμέσως παρουσιάζουν αγάπη προς τον Θεό και έργο θυσίας και σωτηρίας για τον συνάνθρωπο. Ο Χριστός ήξερε τους ανθρώπους και ήξερε που κρύβεται ο διάβολος, στα συμφέροντα και στις αδυναμίες όταν όμως εφαρμόσεις την παραπάνω εντολή φανερώνεις ότι είσαι τέκνο Θεού και έτσι ανοίγουν οι πόρτες της ζωής, ώστε ο πιστός να λάβει την αιώνια βασιλεία. Ο λόγος διότι καταργούν το ατομικό συμφέρον και εργάζονται για το γενικό συμφέρον, τότε ανοίγει η πόρτα της ζωής. Δεν μπορεί ένας που ζει για τον εαυτούλη του όπως οι Φαρισαίοι και οι υποκριτές να πάρουν την αιώνια ζωή. Ο Χριστός ξέρει να την κρύβει την αιώνια ζωή από τις αλώπεκες, από τους εγωιστές, από τους άτακτους που δεν τους ενδιαφέρει ο Χριστός αλλά τα συμφέροντά τους και οι προσωπικές τους φιλοδοξίες. Αληθώς Αληθώς σας λέγω, εάν τις φυλάξει τον λόγο μου θάνατον δεν θέλει ιδεί εις τον αιώνα, αυτό τα λέει όλα. Λόγος αληθείας Θεού. Εδώ τώρα έχουμε ένα σημαντικό στοιχείο, ο έχων τας εντολάς μου και φυλάττων αυτάς, εκείνος είναι ο αγαπών με ο δε αγαπών με θέλει αγαπηθή υπό του Πατρός μου και εγώ θέλω αγαπήσει αυτόν και θέλω φανερώσει εμαυτόν εις αυτόν. Ο απόστολος Παύλος στο θέμα της αφθάρτου ζωής φανέρωσε τα εξής: οι ζώντες κατά την σάρκα, τα της σαρκός φρονούσιν, οι δε κατά το Πνεύμα τα του Πνεύματος. Επειδή το φρόνημα της σαρκός είναι θάνατος το δε φρόνημα του πνεύματος, ζωή και ειρήνη. Διότι το φρόνημα της σαρκός είναι έχθρα εις τον Θεό επειδή εις τον νόμο του Θεού δεν υποτάσσεται, αλλ' ουδέ δύναται. Όσοι δε είναι της σαρκός δεν δύνανται να αρέσωσιν εις τον Θεό. Σεις όμως δεν είσθε της σαρκός αλλά του πνεύματος, εάν το Πνεύμα του Θεού κατοικεί εν υμίν. Αλλ' εάν τις δεν έχει το Πνεύμα του Χριστού, ούτος δεν είναι αυτού. Εάν δε ο Χριστός είναι εν υμίν, το μεν σώμα είναι νεκρόν δια την αμαρτίαν το δε πνεύμα ζωή δια την δικαιοσύνη. Εάν δε κατοικεί εν υμίν το πνεύμα του αναστήσαντος τον Ιησούν εκ νεκρών, ο αναστήσας τον Χριστόν εκ νεκρών θέλει ζωοποιήσει και τα θνητά σώματα υμών, δια του Πνεύματος αυτού του κατοικούντος εν υμίν. Άρα λοιπόν, αδελφοί, είμεθα χρεώσται, ουχί εις την σάρκα, ώστε να ζώμεν κατά σάρκα. Διότι εάν ζείτε κατά την σάρκα, μέλλετε να αποθάνητε, αλλ' εάν δια του Πνεύματος θανατόνητε τας πράξεις του σώματος, θέλετε ζήσει. Επειδή όσοι διοικούνται υπό του Πνεύματος του Θεού, ούτοι είναι υιοί του Θεού.

Σε άλλο σημείο ο απ. Παύλος αναφέρει: Τούτο δε λέγω, αδελφοί, ότι σαρξ και αίμα βασιλεία Θεού δεν δύνανται να κληρονομήσωσιν, ουδέ η φθορά κληρονομεί την αφθαρσίαν. Ιδού, μυστήριο λέγω προς εσάς πάντες μεν δεν θέλομε κοιμηθεί, πάντες όμως θέλομε μεταμορφωθεί, εν μιά στιγμή, εν ριπή οφθαλμού, εν τη εσχάτη σάλπιγγι διότι θέλει σαλπίσει, και οι νεκροί θέλουσιν αναστηθεί άφθαρτοι και ημείς θέλομε μεταμορφωθεί. Διότι πρέπει το φθαρτό τούτο να ενδυθεί αφθαρσία και το θνητό τούτο να ενδυθεί αθανασία. Όταν δε το φθαρτό τούτο ενδυθεί αφθαρσία και το θνητό τούτο ενδυθεί αθανασία, τότε θέλει γίνει ο λόγος ο γεγραμμένος Κατεπόθη ο θάνατος εν νίκη. Που, θάνατε, το κέντρον σου; που, Άδη, η νίκη σου; Το δε κέντρον του θανάτου είναι η αμαρτία και η δύναμης της αμαρτίας ο νόμος. Αλλά χάρις εις τον Θεό, όστις δίδει εις ημάς την νίκη διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Εδώ ανήκει ο επενδύτης. Ο επενδύτης είναι φυσικό στοιχείο και υπάρχει στην φύση, αποτελείται από στοιχεία όσα έχει και ο οργανισμός του κάθε ανθρώπου.

Ώστε, αδελφοί μου αγαπητοί, γίνεστε στερεοί, αμετακίνητοι, περισσεύοντες πάντοτε εις το έργον του Κυρίου, γινώσκοντες ότι ο κόπος σας δεν είναι μάταιος εν Κυρίω. Ο μαθητής του Κυρίου Τιμόθεος αποκαλύπτει τα εξής, Φανερωθείσας δε τώρα δια της επιφανείας του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, όστις κατήργησε μεν τον θάνατον, έφερε δε εις φως την ζωή και την αφθαρσία δια του ευαγγελίου. Αυτά όλα που διάβασα αποτελούν την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού και έχει την δύναμη να κάνει τα παιδιά της να πιστέψουν στην ζωή την άφθαρτη και στην αγάπη μεταξύ των ώστε το γεγραμμένο που είναι εν τούτω γνώσονται πάντες οτι εμοί μαθηταί εστέ εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις, να λάβει χώρα εις την εποχή μας. Η αγάπη κατά τον Απόστολο Παύλο εκτός από τον ύμνο της αγάπης όπου εκεί παρουσιάζεται στο αποκορύφωμά της την παρουσιάζει στην προς Ρωμαίους επιστολή και ως εξής: Η αγάπη ας είναι ανυπόκριτος αποστρέφεσθε το πονηρόν, προσκολλάστε εις το αγαθόν. Γίνεστε προς αλλήλους φιλόστοργοι διά της φιλαδελφείας, προλαμβάνοντας να τιμάτε αλλήλους, εις την σπουδήν άοκνοι κατά το πνεύμα ζέοντας τον Κύριον δουλεύοντες εις την ελπίδα χαίροντες εις την θλίψιν υπομένοντες εις την προσευχή προσκαρτερούντες, εις τας χρείας των αγίων μεταδίδοντες, την φιλοξενία ακολουθούντες. Ευλογείτε τους καταδιώκοντας υμάς ευλογείτε, και μη καταράσθε. Χαίρετε μετά χαιρόντων και κλαίεται μετά κλαιόντων. Έχετε προς αλλήλους το αυτό φρόνημα μη υψηλοφρονείτε αλλά συγκαταβαίνετε εις τους ταπεινούς μη φαντάζεσθε εαυτούς φρονίμους. Εις μηδέν μη ανταποδίδετε κακόν αντί κακού προνοείτε τα καλά ενώπιον πάντων ανθρώπων. Ει δυνατόν, όσον το αφ' υμών, ειρηνεύετε μετά πάντων ανθρώπων. Μη εκδικείται εαυτούς, αγαπητοί αλλά δότε τόπον τη οργή διότι είναι γεγραμμένον, Εις εμέ ανήκει η εκδίκησης εγώ θέλω κάμει ανταπόδοσιν, λέγει Κύριος. Εάν λοιπόν πεινά ο εχθρός σου τρέφε αυτόν, εάν διψά πότιζε αυτόν διότι πράττων τούτο, θέλεις σωρεύσει άνθρακας πυρός επί την κεφαλήν αυτού. Μη νικάσαι υπό του κακού αλλά νίκα διά του αγαθού το κακόν. Δεύτερη δουλειά της Φωνής του Θεού είναι να κάνει τα παιδιά της να πιστέψουν στην ζωή την άφθαρτη και αιώνια, η οποία θα έρθει δια του Χριστού και θα κάνει την εμφάνισή της μέσα μας και την οποία καλούμαστε να βρούμε το συντομότερο δυνατόν διότι κινδυνεύουμε να χαθούμε. Όταν όμως την βρούμε τότε σιγά σιγά θα βασιλέψει μέσα μας και γύρω μας η ζωή και η αγάπη. Όταν τώρα τα παιδιά της Φωνής του Θεού βρουν την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού, η οποία υπάρχει στο ευαγγέλιο του Χριστού τότε το μόνο που απομένει εις αυτά είναι να την πιστέψουν και να την ακολουθήσουν. Κατόπιν πρέπει να ενταχτούν και στο σύστημα του αγιασμού τον οποίον αγιασμό παρουσιάζει το ευαγγέλιο του Χριστού ο οποίος αγιασμός είναι απαραίτητος για την δικαιοσύνη και την εν Χριστώ ευημερία την οποία χρειάζονται τα μέλη της βασιλείας του Θεού στη γη. Αυτός ο αγιασμός γίνεται με την μελέτη του Λόγου του Θεού, με την εφαρμογή των εντολών του Θεού και τελευταία με το κήρυγμα το οποίον όταν γίνεται μας δημιουργεί άγκιστρα σωτηρίας. Βασικό στοιχείο τώρα είναι αυτό και πρέπει η Φωνή του Θεού δια της πίστεως και τον σχετικό αγώνα να επαναφέρει τα τέκνα του Θεού στην οδό την άγουσα προς την ζωή, η οποία υπήρχε παλιά η οδός της ζωής και πολλοί πνευματικοί άνθρωποι την έχουν γνωρίσει. Μάλιστα δια της οδούς αυτής πέρασαν από την φθορά στην αφθαρσία. Πως θα μπορέσουμε τώρα να φέρουμε εις πέρας την αποστολή μας; Πρώτον, όλα τα παιδιά που ανήκουν στην Φωνή του Θεού θα πρέπει να μελετούν το ευαγγέλιο του Χριστού με μεγάλο ενδιαφέρον, με ενδιαφέρον ερευνητή ώστε να βρουν όλα τα στοιχεία που μπορούν να τα αναγεννήσουν. Δεύτερον, με την ζωή τους και με τα λόγια τους θα πρέπει να τον παρουσιάζουν τον Λόγο του Θεού στην καθημερινότητα και σε όλες τις συναλλαγές με τους συνανθρώπους τους (δια της ζωής τους), ώστε να είναι τα παιδιά αυτά στον κόσμο αυτό ζωντανό παράδειγμα, παράδειγμα Χριστού. Ένα δεύτερο στοιχείο το οποίο θα πρέπει να έχουμε είναι να βοηθούμε το έργο αυτό διότι αυτό το έργο είναι το πνευματικό μας σπίτι. Όπως δηλαδή στο υλικό μας σπίτι φροντίζουμε να εισάγουμε όλα τα υλικά στοιχεία που χρειάζεται για να εξυπηρετεί τα μέλη του σπιτιού έτσι και το πνευματικό μας σπίτι χρειάζεται να κουβαλήσουμε όλοι ότι μικρό έχουμε πνευματικό ή υλικό ώστε να μπορεί να έχει όλα τα στοιχεία που χρειάζεται για να αναπτυχτούν τα μέλη του. Το Πνεύμα το Άγιο δεν προσωποληπτεί, όποιος άνθρωπος ή αδερφός πλησιάσει τον Θεό με ειλικρίνεια και αλήθεια ο Θεός θα του δώσει όλα τα απαραίτητα στοιχεία που χρειάζεται για να παρουσιάσει τον Θεό μέσα από το πνεύμα το οποίο μπορεί να σώσει τον άνθρωπο, τον αδελφό, τον συνάνθρωπο ώστε να φέρει ο καθένας τα αγαθά που ο Θεός θα του δώσει. Χρειάζεται εδώ μια μεγάλη προσοχή. Αυτή είναι ότι δεν θα κάνουμε τους έξυπνους ή τους ξερόλες διότι τότε δεν έχουμε καμία αποστολή. Μάλιστα πολλοί έχουν πέσει σε αυτή την παγίδα σε σημείο να δογματίζουν τα λόγια τους και όσοι δεν τα υιοθετούν να χωρίζονται. Σε εμάς όμως αυτό δεν υπάρχει και αν υπάρξει θα το πολεμήσουμε από τον εαυτό μας διότι είναι το μεγαλύτερο σύστημα του εγωισμού. Εμείς κάθε Σάββατο κάνουμε μάθημα, έχουμε το ελεύθερο να δηλώσουμε συμμετοχή και με αγάπη να παρουσιάσουμε τον Θεό που έχουμε μέσα μας. Μερικοί ίσως να μην συμφωνούν με τα λεγόμενα του λόγου του αδερφού (ομιλητή) όμως η αγάπη όλα τα δέχεται, η αγάπη δεν έχει νόμους και όρους για να σε ακούσει, η ταπείνωση πάλι όλα τα δέχεται. Άρα εκείνη την ώρα καλούμεθα να γίνουμε αγάπη και ταπείνωση όταν δεν συμφωνούμε. Εάν πούμε την γνώμη μας την ώρα που ο αδερφός μας παρουσιάζει τον Θεό χωρίς να ερωτηθούμε τότε έχουμε εγωισμό και υπερηφάνεια. Με συνέπεια να θυμώσουμε και να νευριάσουμε, αποτέλεσμα να κρίνουμε και να κατακρίνουμε με σκοπό να φανεί το εγώ μας και να δημιουργηθεί άθελά μας σκάνδαλο. Ο πατέρας Παϊσιος αναφέρει για τα σκάνδαλα τα εξής: αν σκανδαλιζόμαστε το κακό βρίσκεται μέσα μας, δεν είναι έξω από μας. Να λέμε στον εαυτό μας όταν σκανδαλίζεται, εσύ πόσους σκανδαλίζεις; Για όνομα του Θεού, να μην ανέχεσαι τον αδελφό σου; Εσένα πως σε ανέχεται ο Θεός με τόσα που κάνεις; Σκεφτείτε τον Θεό, τη Παναγία, τους Αγγέλους που βλέπουν στην γη όλους τους ανθρώπους σαν να βρίσκονται σε ένα μπαλκόνι και βλέπουν στην πλατεία τους ανθρώπους που είναι συγκεντρωμένοι εκεί άλλους να κλέβουν, άλλους να μαλώνουν, άλλους να αμαρτάνουν κ.λ.π. πως τους ανέχονται. Εσύ γιατί θυμώνεις και σκανδαλίζεσαι με τον αδερφό σου που κάνει κατ’ εσέ αμαρτία ή που παρουσιάζει διαφορετικά τον Θεό; Χρειάζεται προσοχή. Τώρα φεύγουμε από τον τρόπο αφού τον καταλάβαμε της εξάπλωσης και της συνεργασίας. Όποιος τα βάζει με τον αδερφό ή τον συνάνθρωπο θα το μετανιώσει πικρά διότι τα βάζει με τον Θεό. Ο Χριστός φανέρωσε σε όλους μας δια του λόγου του, τις είσαι εσύ όστις κρίνεις αλλότριον οικέτην εις τον ίδιον Kύριο ίστασαι ή πίπτεις συ τι, αναπολόγητος είσαι ο κρίνων διότι εις ότι κρίνεις τον άλλον σε αυτόν κατακρίνεις. Μια φορά κάποιος έβρισκε λάθη σε εμένα, του είπα να κάνουμε προσευχή να μας πει ο Θεός αν είναι έτσι και αν είναι έτσι όπως τα λες τότε εγώ θα κάνω ότι λες του είπα. Αυτός ο αδερφός είχε το Άγιο Πνεύμα, του είπα να κάνει αυτός προσευχή. Μόλις γονατίσαμε ο Θεός άρχισε να μιλά δια Πνεύματος Αγίου από μέσα του. Απευθυνόμενος ο Θεός σε αυτόν διότι τον ονόμασε, του είπε εσύ πχ ……… μου, να κάνεις αυτό που σου λέω, ο Θωμάς έχει μια άλλη αποστολή και εσύ τον πολεμάς, στην ουσία όμως δεν πολεμάς τον Θωμά αλλά εμένα, σταμάτα λοιπόν παιδί μου και κοίτα την δουλειά σου. Αυτός έβαλε τα κλάματα και μου ζήτησε συγνώμη. Θα πρέπει να ακούμε και να μην τρέχουμε να κρίνουμε. Μια φορά ρώτησα δια Πνεύματος Αγίου τον Θεό γιατί οι χριστιανοί έχουν διαφορετικό δόγμα. Η απάντηση είναι για να φανεί η αγάπη. Εγώ με την βοήθεια του Θεού δεν κρίνω κανέναν, το κατάλαβα ότι είναι τέχνασμα του πονηρού. Ούτε δόγματα κρίνω, ούτε οργανώσεις κρίνω, ούτε διάφορους κύκλους κρίνω, ούτε αμαρτωλούς κρίνω, τίποτα, απλώς κοιτάζω να φέρω εις πέρας την αποστολή μου με τα άγια και δίκαια μέσα που μας διαθέτει ο Θεός δια του ευαγγελίου. Η αποστολή μου είναι να φανερώσω σε όσους το δέχονται ότι ο Θεός είναι Θεός ζώντων και ουχί νεκρών. Η αποστολή μου είναι να φανερώσω ότι όταν βασιλέψει το πνεύμα του Χριστού μέσα μας τότε όλοι γινόμεθα αδερφοί και φίλοι, το Πάτερ ημών το φανερώνει. Αποστολή μου είναι να φανερώσω ότι όπου Θεός βούλεται νικάται φύσεως τάξη δια της ζώσης πίστεως όχι η σκιώδη που δυστυχώς σήμερα διακατέχει όλο τον χριστιανικό κόσμο. Αποστολή μου είναι να δημιουργηθεί η εκκλησία της Φιλαδέλφειας η οποία είναι προφητική εκκλησία και θα δημιουργηθεί τα έσχατα χρόνια, θα αποτελείται από αναγεννημένους χριστιανούς πολλών δογμάτων και μη οι οποίοι έφτασαν στο σημείο να σέβονται την άποψη, την θρησκευτική συνείδηση και την ελευθερία του άλλου. Αποστολή μου είναι να εργασθώ στην εξάπλωση και στο συνεχές ενδιαφέρον μου για την πνευματική πρόοδο του αδερφού μου. Ο τρόπος είναι: 1ον) διαθέτοντας την σοφία του Πνεύματος την οποίαν εξασφαλίζουμε δια της μελέτης του Λόγου του Θεού και της εφαρμογής αυτού, 2ον) διαθέτοντας τα χρήματά μου ή μέρος αυτών για την εξάπλωση δημιουργώντας τρόπους σωτηρίας. Η αγάπη βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα σωτηρίας. Ο Κύριος είπε, κάμετε φίλους εκ του μαμωνά της αδικίας. Στο μέλλον ίσως ο Θεός μας χαρίσει ταμείο ώστε να έχουμε την δύναμη ώστε να βοηθάμε τους φτωχούς αδερφούς, φίλους και εχθρούς όπως ο Κύριος έκανε. Διότι κατά τον σοφό Λόγο του Θεού η πρόοδος η δική μου έρχεται μέσα από την πρόοδο και το ενδιαφέρον μου για τον συνάνθρωπο. Αποστολή μου είναι να καταργήσω από μέσα μου και γύρω μου τον φανατισμό του δόγματος ή της γνώμης μου. Αποστολή μου είναι να καταργήσω από μένα την φθορά, το γήρας, την ασθένεια, τον θάνατο αφού όμως φέρω τον αγιασμό διότι διαφορετικά ας μην τα πάρω ποτέ και ουαί και αλίμονο σε όποιον τα πάρει χωρίς αγιασμό. Όταν τα στοιχεία αυτά τα φέρω στην ζωή μου να μπορέσω να τα μεταδώσω και στους καλώς έχοντες καλή προαίρεση. Αποστολή μου είναι να ανατρέψω το παρόν δαιμονισμένο σύστημα το οποίον στηρίζεται στα συμφέροντα, στις φιλοδοξίες, στους εγωισμούς και τελευταία στα χρήματα. Μα πως θα γίνουν αυτά; Πρώτον, ρωτήσαμε τον Θεό αν τα θέλει και μας απάντησε δια Πνεύματος Αγίου ότι για αυτά όλα δημιούργησε τον κόσμο και γι’ αυτά έδωσε και την ζωή του λύτρον αντί πολλών και τα θέλει όμως πρέπει να βρεθεί ένας ή πολλοί να τα πιστέψουν και με πνεύμα αγάπης να τα παρουσιάσουν, όχι με πνεύμα απειλής. Τώρα εγώ ξεκίνησα και όποιον συναντώ του λέω πώς έχω τον Θεό μέσα μου και πως τον νιώθω. Πολλοί τα ακούνε με προσοχή και λένε μου αρέσει αυτός ο Θεός, αν υπάρχει Θεός έτσι θα είναι και τα τέκνα του έτσι θα είναι. Αν ένας δεν θέλει δεν αντιλέγω καθόλου μαζί του, συνιστώ να κάνει αυτό που νιώθει και αν έχει φτάσει στο πνευματικό επίπεδο να αφήσει και μένα να κάνω αυτό που νιώθω τότε αποφεύγουμε το στοιχείο της διαφωνίας και της αντιλογίας. Μια φορά ο Κύριος είπε στον Πέτρο την αποστολή του και ο Πέτρος μόλις άκουσε για την δική του ήθελε να μάθει και για τον Ιωάννη. Ο Χριστός του απάντησε, εάν αυτός θέλω να μένη εωσού έλθω, τι προς σε; Δηλαδή το τι θα κάνω εγώ με τον καθένα μαθητή μου είναι δικό μου θέμα, εσύ κοίτα να κάνεις ότι σου λέω. Πολλοί άνθρωποι ψάχνουν την ανάπαυση και πολλές φορές προσαρμόζονται με πράγματα που δεν πιστεύουν, έτσι η ανάπαυση δεν έρχεται ποτέ. Χρειάζεται πολύ να ψάξουμε το τι θέλουμε ώστε να είμεθα ειλικρινείς, να ξέρουμε ότι η ανάπαυση έρχεται από μέσα μας. Και αυτοί οι καημένοι που πάνε δεξιά και αριστερά από δόγμα σε δόγμα, από εκκλησία σε εκκλησία, από κήρυγμα σε κήρυγμα, από βιβλίο σε βιβλίο, από προσκύνημα σε προσκύνημα ψάχνουν να βρουν τον Χριστό ενώ ο Χριστός είναι κοντά τους, μέσα τους. Και ενώ μπορούν να τον βρουν χωρίς κόπο, κουράζονται γιατί δεν ψάχνουν μέσα τους και τελικά δεν τον βρίσκουν ποτέ. Ένας σωστός πνευματικός άνθρωπος δεν αναπαύεται να γυρίζει και να βλέπει διάφορα αξιοθέατα πνευματικά ή υλικά. Όταν συμβαίνει αυτό σε κάποιον είναι γιατί υποφέρει. Και το κάνει για να ξεχάσει λίγο την στενοχώρια τους. Ένας πνευματικός άνθρωπος που έχει την θεία παρηγοριά, που έχει τον Θεό μέσα του δεν τα χρειάζεται αυτά. Διότι αυτός αναπαύεται μόνο όταν κάνει το θέλημα του Θεού με όλες του τις δυνάμεις και όταν δει ότι υποκρίνεται ή ότι κοροϊδεύει τον εαυτό του και τον Θεό με χίλιες δικαιολογίες και ψέματα τότε ξεκινάει έναν πόλεμο με τον υποκριτή εαυτό του έως ότου τον ταθισεύσει. Στη ζωή μου υπήρξαν άνθρωποι οι οποίοι κήρυτταν τον Χριστό και όλοι την ώρα απειλούσαν θα πάθετε αυτό, θα πάθετε το άλλο, ο Χριστός έρχεται, τρέξτε, έβαζαν τον φόβο κ.λ.π. Μάλιστα με μεγάλη μαεστρία τα έδειχναν αυτά και γραφικά, τελικά απεδείχτηκαν όλα μπούμερανκ διότι αυτοί πρώτοι έπεσαν και έπειτα οι άλλοι. Όσοι βιάζονται και τους πιάνει άγχος για τους άλλους δεν πάνε καλά, είναι επικίνδυνα στοιχεία και καλύτερα να τους αποφεύγουμε, κρίμα όμως σε όσους έπεσαν στα δίχτυα τους. Όσοι έχουν Θεό δεν βιάζουν, δεν απειλούν κανέναν και δεν βλέπουν λάθη σε κανέναν παρά μόνο στον εαυτόν τους διότι δεν προλαβαίνουν από το να διορθώνουν τα δικά τους, μόνο τον εαυτό τους βιάζουν και αυτόν πιέζουν. Εγώ δεν έχω καθόλου άγχος για την εξάπλωση διότι ακόμη δεν έχω όλα τα κλειδιά για να οδηγήσω τους συνανθρώπους μου στην κιβωτό της σωτηρίας, αγωνίζομαι όμως. Πολλοί κάνουν ότι τα ξέρουν όλα και με πνεύμα υπεροπτικό οδηγούν τους λαούς στον αφανισμό, στο θάνατο υπόσχοντας ότι εκεί που θα πάνε θα συναντήσουν τον Χριστό και θα περνάνε καλά. Όμως όλα αυτά κατά την Γραφή και για μένα είναι πλάνη, διότι ο Χριστός δεν είναι νεκρός και δεύτερον ο Χριστός ήρθε εδώ στη γη και έφερε το ουράνιο πολίτευμα. Κατά την ημέρα της γεννήσεώς του οι άγγελοι έψαλλαν το δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία. Αφήνοντας να εννοηθεί ότι όταν οι άνθρωποι θα υιοθετήσουν τον Χριστό η ειρήνη θα έρθει σε όλο τον πλανήτη. Ακόμη ο Χριστός έφερε την αναγέννηση και έδειξε και τον τρόπο ώστε να γίνουμε κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης αυτού του Χριστού. Ακόμη ο Χριστός κατήργησε με τον θάνατό του και την ανάστασή του τον θάνατο από όλους εμάς. Άρα λοιπόν οι λαοί και τα έθνη έπεσαν σε πολλές παγίδες μάλιστα όλους τους ανθρώπους τους συντηρούν τα χρήματα, η φιλοδοξία, ο εγωισμός και τελευταία τα φάρμακα. Όταν όμως έρθει ο Χριστός τους λαούς θα τους συντηρεί η αγάπη, η ταπείνωση, η σοφία, η αφθαρσία και τελευταία η αθανασία. Με λίγα λόγια ο Χριστός. Μέχρι τότε μην καυχάται κανείς ότι ξέρει, τίποτε δεν ξέρει και μην προτρέχει να πει την γνώμη του ή να νουθετήσει τους άλλους ή να το παίξει αρχηγός. Για να μπορέσει κάποιος να γίνει βοηθός και σύμβουλος θα πρέπει πρώτα να βγάλει τον εαυτό του από όλα τα φθοροποιά στοιχεία. Όχι να κηρύττει την καταστροφή και μάλιστα να λέει ότι είναι θέλημα Θεού. Όσοι τώρα θέλουν μπορούν να ενταχτούν στο πνεύμα αυτό και να ξεκινήσουν τον καλό αγώνα. Όσοι δεν θέλουν ας κάνουν ότι θέλουν. Καλό είναι πάντως το ευαγγέλιο να το ζωοποιήσουμε στην ζωή μας και να εντάξουμε σε αυτή όλους τους ηθικούς του νόμους διότι και μέρος του ευαγγελίου αν εφαρμοστεί σε έναν ή πολλούς έρχεται ανάπαυση πραγματική, ανάπαυση Χριστού. Για να φτάσουμε στους στόχους μας χρειάζεται υπομονή, όταν έχουμε υπομονή θα σταματήσουν γρήγορα οι σκύλοι και τα αναιδή γαβγίσματά τους. Υπομονή σημαίνει κόπος και αγώνας της ψυχής που δεν θραύεται και δεν σαλεύεται διόλου από εύλογα ή άλογα κτυπήματα και πλήγματα. Υπομονή σημαίνει αποφασιστική αναμονή καθημερινών θλίψεων. Υπομονετικός σημαίνει αγωνιστής που δεν πίπτει και που με τις πτώσεις ακόμα δημιουργεί την νίκη. Υπομονή σημαίνει εκκοπή των προφάσεων και προσοχή επί του εαυτού σου. Σκοπός είναι δια του αγώνα να τελειοποιηθείς πνευματικά. Το οποίον εύχομαι ολόψυχα εις όλα τα τέκνα της Φωνής του Θεού και σε όλο τον πνευματικό κόσμο. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Η ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑ ΚΑΤΑ ΘΕΟ ΜΑΣ ΚΑΘΙΣΤΑ ΥΙΟΥΣ ΚΑΙ ΘΥΓΑΤΕΡΕΣ ΑΥΤΟΥ.

 

Αδελφάκια μου αγαπημένα.

Η οικονομία του Θεού που σημαίνει η σοφία του Θεού ενήργησε θετικά για όλους εμάς ώστε από παιδικής ηλικίας να υπάρχει στο υποσυνείδητό μας Θεός. Με την πάροδο του χρόνου και με την ενηλικίωσή μας αυτός ο Θεός εργάζεται πάλι σήμερα δια Πνεύματος Αγίου μέσα στο χώρο αυτό ώστε όλοι εμείς να μπορέσουμε από το υποσυνείδητο που υπάρχει ο Θεός να ανεβάσει αυτόν δια Πνεύματος Αγίου και δια του ευαγγελίου στο συνειδητό, ώστε όλοι εμείς να εννοήσουμε την μέγιστη αποστολή μας και την παρουσία μας μέσα στην δημιουργία. Κατόπιν να μπορέσουμε να εντάξουμε όλα αυτά τα στοιχεία που μας αποκαλύπτει σήμερα ο Θεός, όλα εκείνα τα ρήματα του Αγίου Θεού τα οποία θα μας βοηθήσουν και θα μας αγκιστρώσουν ώστε να εννοήσουμε όλα τα αποκεκρυμμένα μυστήρια που υπάρχουν στον Θεό Πατέρα και στην δημιουργία αυτού, με σκοπό όλοι εμείς να μπορέσουμε να γίνουμε ο άνθρωπος εκείνος τον οποίον ο Θεός προείδε και δια του οποίου έδωσε ο Υιός την ζωήν του λύτρο αντί πολλών. Διότι ο άνθρωπος δεν είναι αυτό που βλέπουμε αλλά αυτό το οποίο ο Θεός θέλησε να είναι και αυτό είναι ότι ο άνθρωπος εδημιουργήθη κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση του Θεού. Όμως χρειάζεται διαπαιδαγώγηση για να επιτευχθεί το καθ’ ομοίωση. Οι αιώνες, η γνώση, η διαπαιδαγώγηση θα πραγματοποιήσει το μέγιστο αυτό έργο. Κατόπιν όλοι εμείς πρέπει να εννοήσουμε τα μυστήρια εκείνα που υπάρχουν στο ευαγγέλιο του Χριστού ώστε να γίνουμε Θεού παιδιά με Θεού σοφία, με Θεού χαρίσματα, με Θεού δυνάμεις, με Θεού ταπείνωση και με Θεού αγάπη ως προς το Θεό και ως προς τον συνάνθρωπο. Τελευταία να εννοήσουμε και να μπορέσουμε να εντάξουμε στη ζωή μας τον τρόπο της κατά Θεό αναγέννησης ώστε να εξαφανίσουμε το αμαρτωλό στοιχείο από τη ζωή μας και από όλο το πλανήτη. Καθώς όλοι μαζί να βάλουμε τέλος και στον αιώνα της αμαρτίας ώστε δια της μετανοίας και της αναγέννησης να έλθει στον κόσμο η παλιγγενεσία, η γέννηση του καθενός από το Θεό, την οποία πολλοί άνθρωποι αναγεννημένοι περιμένουν ώστε να απαλλαχτούν από την ουσιαστική ανυπαρξία του αγαθού, να απαλλαγούμε από την αμαρτία, από τη φθορά και τελευταία από το θάνατο. Σήμερα το Άγιο Πνεύμα σε όλους εμάς και στο χώρο αυτό ενεργεί ουσιαστικά ώστε να εννοήσουμε την πολυποίκιλη αποκεκρυμμένη σοφία που διακρίνει το Θεό με όλα τα παράγωγα αυτού. Η λύση και η αποκωδικοποίηση όλων αυτών των μυστηρίων που αφορούν την εξέλιξή μας, την ζωή μας, το Θεό ξεκινά από το ευαγγέλιο του Χριστού και στη συνέχεια από την εμφάνιση του Παράκλητου, του Αγίου Πνεύματος στη ζωή μας. Ο Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος με το άψογο πνευματικό παράδειγμά του και την αξιοπρεπή ευλογημένη ουσιαστική και δυναμική αποστολή έναντι Θεού και ανθρώπου θα φανερώσει στον καθένα μας το απ’ αιώνων αποκεκρυμμένο μυστήριο και το τρόπο σωτήριας. Καθώς το τρόπο επανένταξης του ανθρώπου στον ουράνιο άγιο αγαθό χώρο όπου εκεί υπάρχει η ανυπόκριτη αγάπη, υπάρχει η άφθαρτη ζωή, υπάρχει ο Θεός, τα οποία στοιχεία ο Θεός χαρίζει δια της καλλιέργειας του Αγίου Ευαγγελίου. Ο αδερφός όλων ημών και απόστολος του Κυρίου Τιμόθεος στη δευτέρα επιστολή του στο α΄ κεφ. στον 10 στίχο φανερώνει σε όλον τον πιστεύσαντα κόσμο τα εξής: Φανερωθείσαν δε τώρα μας τονίζει δια της επιφανείας  του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, όστις κατήργησε μεν τον θάνατον, έφερε δε εις φως την ζωήν και την αφθαρσίαν δια του ευαγγελίου. Εις το οποίον ετάχθην εγώ κήρυξ και απόστολος και διδάσκαλος των εθνών. Για να επιτευχθεί όμως αυτό το μεγαλείο στη ζωή των χριστιανών θα πρέπει οι χριστιανοί να τείνουν στην ειλικρινή αφιέρωση και στη πίστη των έργων, αφιερώνοντας το χρόνο τους ο οποίος σήμερα φεύγει ανεπιστρεπτί αξιοποιώντας αυτόν για μικρότητες υλικές, ώστε ο Θεός να διαφωτίσει τον άνθρωπο αυτόν που ερευνά ώστε να αναγεννηθεί και να βρει όλα εκείνα τα στοιχεία που θα τον κάνουν Θεό. Πολλοί λένε ότι εδώ ζούμε για να κάνουμε καλά έργα ώστε όταν πεθάνουμε να πάμε στον ουρανό και ανάλογα με τα έργα μας θα ταχθούμε δεξιά ή αριστερά. Είναι λάθος αυτός ο όρος. Εδώ υπάρχουμε με ένα σκοπό, από την ώρα που εννοούμε το κάλεσμα του Χριστού να τείνουμε με όλες τις δυνάμεις μας προς την διαπαιδαγώγηση μας και την αναγέννησή μας η οποία αναγέννηση δεν σταματά, συνεχίζεται με επιτεύγματα πνευματικά και υλικά πάνω σε όλους τους τομείς οι οποίοι πάντα θα κεντρίζουν το ενδιαφέρον μας αιώνια. Και αυτά θα μας εξασφαλίσουν την κατά Θεό ζωή και τελευταία το κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση. Ο Πατέρας σήμερα εργάζεται, ο Υιός εργάζεται, το Άγιο Πνεύμα εργάζεται και ο λαός του Θεού πρέπει αιώνια να εργάζεται. Τι να εργάζεται; 1) την σοφία του Θεού και 2) τα επιτεύγματα του πνεύματος. Πολλοί βαριούνται ή αφιερώνονται σε μικρότητες υλικές μη εννοώντας ποτέ το Θεό και το ρόλο ύπαρξής τους καθώς και ότι ο καιρός που δίνεται δια την αναγέννησή μας τελειώνει δια της φθοράς και ότι ο χρόνος φεύγει ανεπιστρεπτί. Σίγουρα στο τέλος το καταλαβαίνει ο άνθρωπος το λάθος που κάνει στο να αδιαφορήσει στο κάλεσμα του Χριστού όμως τότε είναι αργά. Σήμερα όμως το Άγιο Πνεύμα φροντίζει ώστε όλοι μας να εννοήσουμε το κόσμο, το χρόνο και τη μέγιστη αποστολή μας ώστε να τείνουμε με όλες μας τις δυνάμεις για την αναγέννηση και την ανοικοδόμηση του εαυτού μας και όλου του χριστιανικού κόσμου και κατόπιν όλων των εθνών. Διότι οι υιοί και οι θυγατέρες δεν θα παρουσιάσουν ως αν ερέθισμα στο να ακολουθήσουν οι άνθρωποι το Θεό, μια νέα θρησκεία αλλά μια νέα ζωή, την αιώνια ζωή, την άφθαρτη ζωή η οποία θα διέπεται από σοφία Θεού συναρπάζουσα. Ας πάρουμε όμως τα θέματα εκείνα που θα μας απασχολήσουν στη σημερινή ομιλία με την σειρά ώστε να αποκωδικοποιήσουμε τον Θεό Πατέρα, την δημιουργία, τον Υιό, το ευαγγέλιό του, τον Παράκλητο και τελευταία τον λαό του Θεού. Πρώτον, τι είναι ο Θεός; Ο Θεός αναφέρεται προφητικά ότι είναι απάτωρ, αμήτωρ, αγενεολόγητος, μήτε έχων αρχή ημερών μήτε τέλος ζωής, βασιλεύς ειρήνης, αγάπης και δικαιοσύνης. Δεύτερον, ο Θεός είναι πνεύμα ο οποίος πνευματικά δύναται να ενεργεί και να εξελίσσει τον άνθρωπο που έχει καλή προαίρεση και πνεύμα όχι μόνο ζωής αλλά τον άνθρωπο που έχει πνεύμα ζωοποιό. Ζωή έχουν τα ζώα και οι άνθρωποι που δεν ξέρουν γιατί ζουν. Ζωοποιό πνεύμα όμως έχουν όσοι καταλαβαίνουν ότι ζουν και ερευνούν τα στοιχεία της ζωής, ώστε να αποβάλλουν ότι στερεί και καθιστά υπόδουλη τη ζωή. Αυτός που έχει πνεύμα ζωοποιό εννοεί τον Θεό και τον ζητά μέρα νύχτα διότι γνωρίζει ότι δεν πρέπει να απομακρυνθεί από τον γεννήσαντα αυτόν Θεό ώστε να ενωθεί μαζί του. Τρίτον, ο Θεός αφήνεται από την Παλαιά και Καινή Διαθήκη να εννοηθεί ότι έχει και σώμα. Στον Μωυσή έκανε την παρουσία του πάνω σε ένα όρος που τον κάλεσε ο Θεός ώστε να τον δει, όμως του είπε ότι δεν θα με δεις ολόκληρο παρά μόνο την πλάτη μου. Για να γίνει αυτό τον έβαλε να τον κοιτάξει την ώρα που θα περνούσε από το όρος ανάμεσα από δυο πέτρες και πέρασε ο Θεός και επέτρεψε στον Μωυσή να δει την πλάτη του. Στην Καινή Διαθήκη έκανε την παρουσία του στο όρος Θαβώρ εν νεφέλη όπου ο Κύριος πήρε μαζί του τον Πέτρο, τον Ιωάννη και τον Ιάκωβο. Ο Θεός Πατέρας ήλθε συνοδεία του Μωυσή και του Ηλία ως ζώντα τέκνα αυτού μέσα σε νεφέλη. Εδώ δεν τον είδαν τον Πατέρα οι μαθητές παρά μόνο ο Κύριος διότι μόνο αυτός επετράπη να εισέλθει εις την νεφέλη, (αφού η νεφέλη κάλυπτε τον Θεό αφήνεται να εννοηθεί ότι ο Πατέρας ήτο μικρότερος της νεφέλης και κατ’ επέκταση του σύμπαντος). Όμως οι μαθητές άκουσαν την φωνή του που τους έλεγε, αυτός είναι ο υιός μου ο αγαπητός στον οποίον ευηρεστήθην. Αφού ο Θεός έχει φωνή αφήνεται να εννοηθεί ότι έχει και όλα εκείνα τα υλικά στοιχεία, όργανα τα οποία παράγουν φωνή όπως εγκέφαλο, όπως στόμα, όπως φωνητικές χορδές κ.λ.π. μάλιστα αναφέρεται ότι τον άνθρωπο τον έκανε κατ’ εικόνα και ομοίωση. Σίγουρα όλα αυτά είναι σκέψεις τις οποίες τις αντλούμε μέσα από την πολυχρόνια μελέτη χωρίς ακριβώς να γνωρίζουμε για την υλική του υπόσταση, πάντως μια μέρα θα τον δούμε πρόσωπο προς πρόσωπο διότι είναι μια επαγγελία που αναμένεται να πραγματοποιηθεί. Σήμερα όμως γίνεται η γνωριμία μας με τον Θεό δια Πνεύματος Αγίου. Το Πνεύμα το Άγιο σιγά σιγά μας φανερώνει όλο το πλήρωμα της θεότητας. Τι άλλο είναι ο Θεός; Ο Θεός είναι σοφία, είναι ζωή, είναι άπειρη εξουσία. Δεν υπάρχουν λόγια ώστε να πούμε τι είναι, διότι δεν θα χωρούσαν τα βιβλία του κόσμου ώστε να ξεδιπλώσουμε ή να φανερώσουμε όλες κατά το δυνατόν τις ιδιότητές του τις οποίες δεν δυνάμεθα να εννοήσουμε σήμερα παρά μέρος αυτών. Πάμε όμως τώρα στα βάθη του Θεού ώστε να δούμε πιο πολλά για το Πατέρα μας χαρακτηριστικά που τον διέπουν. Βάσει του Λόγου του Θεού έχουμε το δικαίωμα να ερευνούμε τον Πατέρα τον Θεό και τα βάθη αυτού. Είναι μεγάλης σημασίας γεγονός ο ουράνιος Πατέρας μας να δέχεται ευχαρίστως να τον ερευνούμε και όλοι μας να συμμετέχουμε εις τα μεγαλεία αυτού, να συμμετέχουμε εις την δόξα αυτού, να συμμετέχουμε εις τα πάντα, τελευταία να συμμετέχουμε στην άπειρη σοφία αυτού. Ο σοφός Σολόμων λέγει ότι η σοφία είναι ο πάρεδρος του Θεού και δεν συγκρίνεται η σοφία αυτού του Θεού με όλα τα αγαθά του κόσμου. Όλα τα αγαθά του κόσμου είναι μια χούφτα άμμου έμπροσθεν της πολυποίκιλης σοφίας του Θεού. Όμως η σοφία του Θεού είναι 100% το ευαγγέλιο του Χριστού. Το ευαγγέλιο, η δύναμη και η σοφία που το διέπει είναι η υπερέχουσα κάθε ανθρώπινης νοήσεως, διότι το εφαρμοζόμενο ευαγγέλιο καταργεί πάραυτα τον θάνατο, τον καταργεί αμέσως όταν εφαρμοστεί. Πριν όμως πάμε στο επόμενο θέμα που είναι ο Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος θα συνεχίσουμε την έρευνά μας δια Πνεύματος Αγίου για τον Πατέρα, όμως τώρα θα τον ψάξουμε πάνω στο μυστήριο δημιουργία διότι η δημιουργία είναι το σπίτι που αυτός δια του λόγου του δημιούργησε, είναι το σχολείο μας. Τι φανερώνεται δια του Υιού ο οποίος Υιός ήτο παρά τω Πατρί πριν το κόσμο, πριν της δημιουργίας; Πάμε πιο πολύ τώρα στα βάθη του Θεού. Τίθεται όμως το ερώτημα αφού δεν υπήρχε ο κόσμος, αφού δεν υπήρχε η δημιουργία, αφού δεν υπήρχε τίποτα, που είναι ο Πατέρας μαζί με τον Υιό του; Αφήνεται να εννοηθεί ότι ήτο κάποιος χώρος εις το να ιδρυθεί μετά το σύμπαν. Πέρα από τον χώρο υπήρχε το άπειρο. Άρα εις το άπειρο θα ήτο ο Πατέρας με τον Υιόν του. Τίθεται τώρα όμως το ερώτημα, εις το άπειρο ποιες θα ήτο οι συνθήκες ζωής φυσικές ή υπερφυσικές; Αν ήτο φυσικές θα ήτο δισεκατομμύρια βαθμούς ψύξεως και δισεκατομμύρια βαθμούς σκότους και χάους. Μα είναι τώρα δυνατόν ο Θεός να ζούσε σε μια τέτοια κατάσταση υπό τας συνθήκας αυτάς; Η απάντηση δίνεται και είναι ναι θα μπορούσε διότι στον Λόγο του Θεού αναφέρεται ότι ο Θεός είναι απείραστος κακού. Ο Θεός μπορεί να είναι μέσα στην φωτιά και να μην καίγεται όπως οι τρεις παίδες της καμίνου. Ο Θεός είναι πανίσχυρος, είναι παντοδύναμος, είναι παντοκράτορας, μη έχων ούτε αρχή ημερών μήτε τέλος ζωής, βασιλεύς αιώνιος ειρήνης, δικαιοσύνης και αγάπης με τρία πρόσωπα της θεότητας Πατέρα, Υιό και Άγιο Πνεύμα, τριάδα ομοούσιο και αχώριστο. Είναι μια ουσία τα τρία πρόσωπα και δεν χωρίζονται ποτέ εις ουδεμία περίπτωση, υπάρχει η συνοχή που τα συνέχει εις τους αιώνες τους άπαντες. Τώρα με την ενέργεια, με την έρευνα θέλουμε να μάθουμε το εξής, ποιος είναι ο χαρακτήρας του κάθε προσώπου. Αρχίζουμε από τον Πατέρα και λέμε, ο Θεός υπάρχει παντού μα δεν ακούμε τίποτε μα ούτε και βλέπουμε τίποτε. Εάν μπορούσαμε ακόμη να έχουμε τα μέσα να κάνουμε διαπλανητικά ταξίδια παντού θα συναντήσουμε ένα στοιχείο, αυτό δεν είναι άλλο από την σιωπή. Την σιωπή την σέβονται οι αιώνες διότι η σιωπή έχει έννοιες ασύλληπτες και ακατανόητες. Η σιωπή υπήρχε, υπάρχει και θα υπάρχει εις τον αιώνα τον άπαντα γι’ αυτό και οι αιώνες την σέβονται. Η έρευνα αυτή που κάνουμε, η ενέργεια αυτή η δική μας πάνω στον φυσικό τομέα ώστε να δούμε που είναι ο Θεός, που υπάρχει, τι είναι, μας οδήγησε να καταλήξουμε ότι ο Πατέρας είναι σιωπή. Τώρα πρέπει να ερευνήσουμε και τον πνευματικό τομέα δια του ευαγγελίου, δια του Λόγου του Θεού. Πάμε στην αποκάλυψη. Εκεί λέγεται ότι υπάρχει ένας θρόνος εν τω μέσω των τεσσάρων ζώων. Και εν τω μέσω των πρεσβυτέρων αρνίο εστηκος να στέκεται ως εσφαγμένο. Εμείς με την έρευνα περιμέναμε στον θρόνο αυτό να βρούμε τον Πατέρα όμως δεν είδαμε τίποτε, μόνο το αρνίο και αυτό ως εσφαγμένο. Πάμε σε έναν άλλον μεγάλο θρόνο πάλι στην αποκάλυψη ο οποίος υπήρχε εκεί όμως έφυγε ο ουρανός και η γη. Αυτός που κάθονταν στον θρόνο αυτόν διέλυσε τον ουρανό και την γην δεν άφησε τίποτε να υπάρχει. Φοβερό το γεγονός αυτό! Πάμε τώρα στο ευαγγέλιο του Ιωάννου του θεολόγου. Γράφει σε ένα σημείο, Θεόν ουδείς εώρακε πώποτε ουδέ δύναται να τον δει, ου γαρ μη ιδεί άνθρωπος το πρόσωπο μου και ζήσετε, (αυτό το τελευταίο αναφέρεται στην έξοδο). Αν δηλαδή κάποιος άνθρωπος δει το πρόσωπο του Θεού αμέσως θα πεθάνει. Τώρα αυτό είναι αγριότητα που παρουσιάζει ο Θεός και δεν εξηγείται, υπό μια όμως έννοια εξηγείται. Ον αγαπά κύριος παιδεύει και μαστιγοί πάντα υιόν τον οποίον παραδέχεται. Εάν είστε χωρίς παιδεία άρα νόθοι είστε και ουχί υιοί. Μόνο σε αυτή την περίπτωση δικαιολογείται. Ελήφθη λοιπόν η απόφαση ότι ο Πατέρας μέσα ως προς την δημιουργία, μέσα από την έρευνα που κάνουμε είναι η σιωπή. Αυτός λοιπόν είναι ο χαρακτήρας του Πατέρα, η σιωπή. Ο λόγος διότι δεν τον βρήκαμε ούτε στον φυσικό τομέα ούτε στον πνευματικό. Όμως τον συναντήσαμε και στις δύο έρευνες ως σιωπή. Υπάρχουν όμως μερικές πέντε με έξι εκδηλώσεις του όλες μαζί στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη. Πολύ λίγες για έξι δισεκατομμύρια αιώνες που περίπου διάγει η δημιουργία. Άρα, ο χαρακτήρας του είναι η σιωπή. Πάμε τώρα να δούμε τις να είναι ο Υιός, ο Χριστός. Ο Χριστός είναι ο κατά φύσιν Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος. Ο Πατέρας είναι η σιωπή, ο Χριστός είναι ο Λόγος. Αυτός είναι ο χαρακτήρας του Χριστού, ο Λόγος. Έτσι γράφει το ευαγγέλιο του Χριστού στο κατά Ιωάννη. Εν αρχή είναι ο Λόγος και ο Λόγος είναι παρά τω Θεό και Θεός είναι ο Λόγος, ο Χριστός. Τώρα για το Πνεύμα το Άγιο. Το Πνεύμα το Άγιο είναι εκ του Πατρός πορευόμενο και μάλιστα του έχει δώσει αξία του Πνεύματος του Αγίου το οποίον αξίωμα είναι το εξής, εάν τις υβρίσει τον Πατέρα ή τον Υιό εις τις δύο περιπτώσεις αυτές εάν μετανοήσει ειλικρινά δίδεται η άφεση, εκείνος όμως που θα υβρίσει το Πνεύμα το Άγιο δεν έχει άφεση ούτε εν τω νυν αιώνα ούτε εν τω μέλλοντα αιώνα. Το Πνεύμα το Άγιο είναι ο υπηρέτης της θεότητας, είναι ο εργολάβος και αυτό αποδεικνύεται εκ του εξής γεγονότος: όταν ένας άνθρωπος μετανοήσει ειλικρινά και πιστέψει στο Χριστό έχει την ιδιότητα το Πνεύμα το Άγιο να τον παραλάβει και να καλλιεργήσει μέσα του τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος, τα χαρίσματα και τα σημεία. Οι καρποί είναι εννέα αγάπη……………, τα χαρίσματα είναι επτά……………….., τα σημεία είναι πέντε……………., όλα αυτά το Πνεύμα το Άγιο τα καλλιεργεί στον άνθρωπο αυτόν που έχει μετανοήσει ειλικρινά και τα διανέμει εις αυτόν ανάλογα την περίπτωση, την κατάσταση που υπάρχει στη ζωή του. Εις όλην του τη ζωή τα διανέμει εις αυτόν προς δόξα Θεού και σωτήρια του κόσμου μέχρι να τον φέρει εις την θέωση τον άνθρωπο εάν και ο ίδιος ειλικρινά το επιθυμεί. Είναι λοιπόν του Πνεύματος του Αγίου ο χαρακτήρας του αυτός ώστε να είναι υπηρέτης, εργολάβος, σχεδιαστής της θεότητας. Τώρα στην έρευνα που κάνουμε έχουμε το δικαίωμα να ρωτήσουμε ποια θα είναι η εργασία του κάθε προσώπου εις την δημιουργία του κόσμου. Ο Πατέρας είναι η σιωπή, δίνει δυνάμεις και στον Υιό και στο Πνεύμα το Άγιο. Ο Πατέρας θα καταρτίσει το σχέδιο της δημιουργίας, ο Υιός θα το παραλάβει και δια του Λόγου θα το φανερώσει, το Άγιο Πνεύμα το σχέδιο αυτό θα το αναπτύξει, θα το διαυγάσει, θα το διαμορφώσει και τελευταία θα το εκτελέσει. Τώρα με αυτό το σύστημα μπορούμε να πάμε στην γέννεση ώστε να δούμε πως εργάζονται τα τρία πρόσωπα. Εκεί υπάρχει η δημιουργία του κόσμου κατά τον προφήτη Μωυσή. Δεν θα αναφέρουμε λεπτομέρειες αλλά θέλουμε να δούμε τι θα κάνει ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα. Ο Πατέρας είπαμε είναι σιωπή όμως αυτό που σκέφτεται το φανερώνει ο Υιός. Και είπε ο Υιός γενηθήτω φως και εγένετο φως. Το Πνεύμα το Άγιο παραλαμβάνει το φως, το αναπτύσσει, το διαυγάζει, το καλλιεργεί ώστε να λάμπει, να υπέρ λάμπει μέσα στην δημιουργία. Δεύτερον, δίνει την ιδιότητα το φως να κάνει πολλές εργασίες όπως να συντηρεί και να αναπτύσσει την δημιουργία της ζωής, να παράγει ενέργεια, να ζεσταίνει τον άνθρωπο ώστε να δύναται να αναπτυχθεί, ακόμη να μπορεί δια του φωτός ο άνθρωπος να ανάβει φωτιά, ώστε μέσω αυτής να αξιοποιεί και να διαμορφώνει τον υλικό πλούτο (μεταλλεύματα) που παράγει η γη. Άπειρες οι δυνατότητες και οι ευεργεσίες του φωτός μέσα στην δημιουργία. Τρίτον, στο σκοτάδι από πολύ μακριά φαίνεται το φως. Ημέρα πρώτη και είπε ο Θεός γενηθήτω στερέωμα και εγένετο στερέωμα διά μέσω των υδάτων. Το Πνεύμα το Άγιο παραλαμβάνει το στερέωμα, το καλλιεργεί, το αναπτύσσει και το κάνει ουρανό. Το ότι είναι διά μέσω των υδάτων συμβαίνει το εξής: κάτω από το στερέωμα υπάρχει ο πλανήτης με τις θάλασσες, με τα νερά, με τις πήγες, με τα ποτάμια, πάνω από το στερέωμα υπάρχουν τα σύννεφα τα οποία φορτώνονται νερό και το ρίχνουν κάτω στη γη και πολλές φορές γίνονται καταστροφές, γίνονται πλημμύρες, πνίγονται πολλές φορές οι άνθρωποι, χαλιούνται σπίτια, το χώμα παθαίνει διάβρωση και ο πλανήτης διαμορφώνεται. Άλλη φορά το νερό κατεβαίνει κάτω στη γη υετός, ωραίο νερό και λειτουργούν τα αγαθά της γης, δέντρα οπωροφόρα, δέντρα αειθαλή, δέντρα φυλλοβόλα, χόρτα ωραία για την τροφή των ζώων και των ανθρώπων. Ημέρα δευτέρα και είπεν ο Θεός συναχθήσοντα τα ύδατα εις μια συναγωγή ώστε να φανεί η ξηρά. Το Πνεύμα το Άγιο τα παραλαμβάνει, τα καθαρίζει και τα κάνει να είναι ιδιαίτερα ωραία. Και ο Θεός ονόμασε την συναγωγή αυτή θάλασσα και την ξηρά ονόμασε γη. Ημέρα τρίτη και είπεν ο Θεός, εξαγάγετε η γη χόρτα, δέντρα μικρά, μεγάλα, κάρπινα. Το Άγιο Πνεύμα αναλαμβάνει, δίνει την ιδιότητα ώστε τα χόρτα να είναι υγιεινή τροφή να τα τρώει ο άνθρωπος και να υγιαίνει. Τα κάρπινα δέντρα εξυπηρετούν τον άνθρωπο, τα ζώα και τα πετεινά του ουρανού. Και είπεν ο Θεός ας ποιήσουμε τους φωστήρας, τον μέγα φωστήρα να φέγγει την ημέρα και το μικρό φωστήρα να φέγγει την νύκτα ο οποίος δεν είναι αυτόφωτος αλλά ετερόφωτος απλώς αντανακλά τον ήλιο και ολόκληρο το στράτευμα των αστέρων (πλανήτες) του σύμπαντος. Η αστρονομία λέει, όταν ιδρύθηκε το σύμπαν μέχρι σήμερα έχουν δημιουργηθεί δισεκατομμύρια χιλιόμετρα έτη φωτός. Ιλιγγιά ο νους του ανθρώπου να εννοήσει την δημιουργία και τα χιλιόμετρα, τις αποστάσεις του σύμπαντος το οποίο μεγαλώνει και έχει δισεκατομμύρια γαλαξίες σαν το δικό μας σύμπαν μάλιστα και πιο όμορφους γαλαξίες και πιο μεγάλους. Έχουμε μέσα στο σύμπαν και εμείς τον δικό μας γαλαξία διότι ανήκει εις αυτόν ο πλανήτης. Τώρα με όλα αυτά δεν κάνουμε διδασκαλία αστρονομίας θέλουμε απλώς να δούμε τι είναι η δημιουργία του κόσμου, πως εξελίσσεται και ποια είναι η δουλειά του κάθε προσώπου της θεότητας, του Πατρός, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος στον υλικό τομέα. Η δημιουργία λοιπόν είναι το σώμα του Θεού, το ευαγγέλιο είναι το πνεύμα του Πατέρα. Ο Υιός είναι ο Λόγος και η παρουσία του πνεύματος του Θεού στον άνθρωπο μάλιστα φανερώνεται δια του Υιού ο τρόπος που ο άνθρωπος πρέπει να σκέφτεται. Το Άγιο Πνεύμα εργάζεται να ενώσει τον άνθρωπο με τον Πατέρα και με τον Υιό ουσιαστικά.

Τώρα να δούμε λίγο ποιος είναι ο Χριστός τον οποίον λατρεύουμε και που αγωνιζόμαστε να τον κηρύξουμε με την ζωή μας. Εις το όνομα του οποίου κατά τα χρόνια των διωγμών έχουν πεθάνει δέκα έξι εκατομμύρια μάρτυρες. Πάντα δι’ αυτού εγένετο και χωρίς αυτού εγένετο ουδέ εν γέγονεν. Ο Πατέρας είναι αυτός.

Ο Γαλιλαίος είπε ότι η γη κινείται, η ιερά εξέταση τον κάλεσε να τον δικάσει εις θάνατο όμως αυτός στο δικαστήριο είπε ότι η γη δεν κινείται και αφέθηκε ελεύθερος.

Τώρα σήμερα εδώ σε εμάς αποδεικνύεται εκατό τοις εκατό ότι το ευαγγέλιο του Χριστού είναι αληθές αληθέστατο. Ο Λόγος του Θεού γράφει ότι ο Θεός εθεμελίωσε την γη και τον ουρανό εν ασφάλεια και ου μη σαλευθήσετε εις τον αιώνα τον άπαντα. Εμείς σήμερα το βλέπουμε αυτό ότι η γη κινείται μέσα στην τροχιά της δισεκατομμύρια αιώνες και δεν φεύγει από την πορεία της ούτε ένα μυριοστό του εκατοστού, αφήνοντας να εννοηθεί ότι ο Γαλιλαίος είχε δίκιο. Έτσι και εμείς λέμε ότι το ευαγγέλιο είναι ζωή και ότι το εφαρμοζόμενο ευαγγέλιο καταργεί πάραυτα το θάνατο. Εδώ είναι να τρελαίνεσαι με την δημιουργία, αυτός ο όγκος να τρέχει και να κάνει κάθε χρόνο ένα κύκλο γύρω από τον ήλιο και να διανύει εκατομμύρια χιλιόμετρα. Αυτός ο όγκος τώρα να τρέχει πάνω κάτω και ουδείς να εννοεί τίποτα. Πόσο μεγαλύνει τα έργα σου Κύριε πάντα εν σοφία εποίησες. Το ίδιο και το ευαγγέλιο, είναι ένας όγκος πνεύματος και σοφίας και ουδείς τον εννοεί, η οποία σοφία του διασχίζει τους αιώνες όμως ήρθε η ώρα να το εννοήσουμε. Και είπε ο Θεός γενηθήτω ψυχή ζώσα κατά το γένος αυτού και είναι δισεκατομμύρια, τρισεκατομμύρια, εκατοντάκις εκατομμύρια, θησαυρό ζώσες υπάρξεις κατά το γένος αυτού. Μα είναι και εδώ να φωνάζεις, Θεέ μου τι είναι αυτά τα πράγματα; Τι είναι αυτά τα μεγαλεία; Εκατομμύρια, δισεκατομμύρια ζώσες υπάρξεις υπάρχουν εις την θάλασσα, εις την ξηρά, εις τον ουρανό.

Φεύγουμε τώρα από την εργασία που ο Θεός έκανε στην δημιουργία και ας πάμε πιο συγκεκριμένα στον άνθρωπο και την πνευματική υπόσταση αυτού την οποία ο Θεός εναπέθεσε ώστε να τον κάνει τον άνθρωπο κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση.

Και είπεν ο Θεός ας ποιήσομεν άνθρωπον κατ’ εικόναν και καθ’ ομοίωσην αυτού. Ο Χριστός με τον λόγο του έχτισε τον άνθρωπο από χώμα. Το Πνεύμα το Άγιο τον παραλαμβάνει, τον καλλιεργεί, τον αναπτύσσει και γίνεται άνθρωπος όταν δέχεται τον Θεό εικόνα του Θεού του αοράτου. Εκφράζει και εκπροσωπεί τον ζώντα Θεό του ουρανού και της γης, είναι μεγάλη η αξία που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο. Ο άνθρωπος είναι αντιπρόσωπος, είναι αντί Θεού στη γη. Αυτή είναι η μεγάλη αξία του ανθρώπου.

Ποια είναι συγκεκριμένα η αξία και η εξουσία του ανθρώπου; Ο Χριστός ενεφύσησε πνοή ζωής στον άνθρωπο και είδαμε ότι ο άνθρωπος που δημιούργησε ο Θεός περπατούσε στον κήπο της Εδέμ άφθαρτος και αθάνατος, τις είδε πόσα εκατομμύρια χρόνια ζούσε εκεί ο άνθρωπος Θεός. Μέχρι που ήρθε δυστυχώς το ψέμα του όφεως. Το ψέμα του όφεως είναι ο διάβολος, είναι ο θάνατος. Δια της τεκνογονίας επικράτησε το ψέμα, ο θάνατος σε όλο το ανθρώπινο γένος τώρα μέχρι αυτή τη στιγμή. Ο Χριστός ήτο πνεύμα, μαζί με τα άλλα δυο πνεύματα, τα τρία αυτά πνεύματα λοιπόν έκτισαν, δημιούργησαν όλα όσα βλέπουμε και δεν βλέπουμε αλλά τα εννοούμε με απώτερο σκοπό να δημιουργήσουν λαό. Ο λαός αυτός να είναι λαός του Θεού και ο Θεός να είναι Θεός του λαού και να απολαμβάνουν Θεός και λαός τα μεγαλεία της αιωνιότητας. Εις ολόκληρη την οικουμένη, εις ολόκληρο τον γαλαξία, εις ολόκληρο το σύμπαν, να χαίρονται λαός και Θεός. Τώρα όμως που ήρθε ο θάνατος έσβησαν τα πάντα, δυστυχώς χάθηκαν όλα.

Ο Χριστός, ο Υιός σαν πνεύμα ήρθε στην ανάγκη να κτίσει το ανθρώπινο σώμα στον εαυτό του με φυσική και υπερφυσική δύναμη για τρεις λόγους: 1ον) να επαναφέρει τον άνθρωπο δηλαδή να αρχίσουν πάλι να δημιουργούν λαό, ο λαός να είναι του Θεού και ο Θεός να είναι του λαού.

2ον) δια της ανθρώπινης γνώσεως να αποκαλύψει πάλι το απ’ αιώνων αποκεκρυμμένο μυστήριο. Το αποκεκρυμμένο μυστήριο είναι η ζωή η αιώνιος ώστε αυτή την αιώνιο ζωή που ρούφηξε ο διάβολος με το ψέμα του να την επαναφέρει ο Χριστός, πάντα δι’ αυτού εγένετο και χωρίς αυτού εγένετο ουδέ εν γέγονεν.

Τώρα ο Χριστός αφού έγινε άνθρωπος είναι κατά την τάξιν Μελχισεδέκ. Ο Μελχισεδέκ είναι απάτωρ, αμήτωρ, αγενεαλόγητος μη έχων μήτε αρχήν ημερών, μήτε τέλος ζωής βασιλεύς αιώνιος ειρήνης και δικαιοσύνης. Το ότι ο Μελχισεδέκ είναι βασιλεύς ειρήνης και δικαιοσύνης, αποδεικνύεται εκ του γεγονότος ότι όλοι οι λαοί της γης στηρίζονται στην ειρήνη και στην δικαιοσύνη. Δεν είχε όμως αγάπη ώστε να τους καλύψει πνευματικά για να μην χωρίζονται και να μην καταφεύγουν στους πολέμους. Και ο Χριστός τα ίδια, έγινε απάτωρ δεν είχε πατέρα άνθρωπο, αμήτωρ μη έχων και αυτός μήτε αρχή ημερών, μήτε τέλος ζωής βασιλεύς ειρήνης, δικαιοσύνης και αγάπης. Εφόσον ο Χριστός δεν έχει άνθρωπο πατέρα δεν έχει και άνθρωπο μητέρα. Το Πνεύμα το Άγιο μέσα στην αγνή κοιλία της παρθένου Μαρίας ενσάρκωσε το Θεό έτσι η παρθένος Μαρία εγέννησε Θεό σαρκωθέντα, το Χριστό. Μεγάλωσε και όταν ενηλικιώθηκε ξεκίνησε το ανθρωποσωτήριο έργο του. Ο Χριστός εις όλον τον επί της γης βίον του αυτοαποκαλούνταν ως Υιός του ανθρώπου. Κάποια μέρα οι μαθητές του τον ειδοποίησαν ότι τον ζητούν η μητέρα του και οι αδερφοί του και η απάντηση του Χριστού ήτο μήτηρ μου και αδελφοί μου είναι οι ακούοντες τον λόγον του Θεού και τηρούντες αυτόν. Πάνω από τον σταυρό στο όρος Γολγοθά απευθυνόμενος στον Ιωάννη του είπε τα εξής: ιδού η μητέρα σου και εννοούσε την Παναγία.

Τώρα ο Χριστός ήρθε με την αγάπη του Πατέρα του ώστε να καλύψει το ανθρώπινο γένος. Έπρεπε όμως πρωτίστως να καταργήσει το μεσότοιχο της έχθρας. Το μεσότοιχο της έχθρας είναι πόλεμος με τρεις φάσεις, α) ο πόλεμος του νοός, β) ο πόλεμος δια του λόγου και γ) ο πόλεμος δια των όπλων. Εις όλον το κόσμο υπάρχει το μεσότοιχο της έχθρας, υπάρχει μεταξύ των φυλών, υπάρχει μεταξύ των εθνών, υπάρχει δυστυχώς εδώ μεταξύ των θρησκειών ακόμη και μεταξύ των ομόθρησκων, υπάρχει επίσης μεταξύ των πολιτευμάτων, μεταξύ των επιχειρήσεων, μεταξύ των μελών της οικογένειας, υπάρχει μεταξύ των πάντων.

Τι κάνει λοιπόν ο Χριστός; Πηγαίνει στον Ιορδάνη ποταμό βαπτίζεται υπό του Ιωάννου του Βαπτιστή και φεύγει αμέσως και πηγαίνει στην έρημο για να πειραχθεί υπό του διαβόλου. Ξέρουμε ότι ο Χριστός νήστεψε σαράντα ημέρες μετά επείνασε και ο διάβολος άρχισε να τον πειράζει και να του λέει, εάν είσαι Υιός του Θεού πάρε την πέτρα αυτή κάνε την ψωμί για να την φας και να μην πεινάς. Απάντησε με πράο και ειρηνικό τρόπο: Γέγραπται, ουκ έπ’ άρτω μόνω ζήσεται ο άνθρωπος, αλλ’ επί παντί ρήματι εκπορευομένω δια Πνεύματος Αγίου. Αμέσως με αυτό καθιστά τον άνθρωπο ανώτερο της καθημερινής τροφής, αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα έρθει η μέρα που ο άνθρωπος θα έχει την πίστη ώστε να μην χρειάζεται τροφή και να απαλλαγεί από την μέριμνα και την σκληρή εργασία που χρειάζεται για να την αποκτήσει. Ο τρόπος που θα ζει θα είναι η άμορφη ύλη την οποίαν ο εγκέφαλός του δια της πίστεως θα συλλέγει ώστε να ζωοποιείται το σώμα του και να παραμένει άφθαρτο.

Έπειτα ο διάβολος τον σήκωσε από την έρημο και τον έφερε στα Ιεροσόλυμα και τον έβαλε στην κορυφή του ναού και του είπε, εάν είσαι Υιός του Θεού πέσε κάτω και ο Θεός θα σου στείλει αγγέλους να σε σώσουν. Αυτός απάντησε με πράο και ήρεμο πνεύμα, γέγραπται γαρ μην πειράζεις Κύριον και Θεό σου. Με αυτό φανερώνει ότι ο άνθρωπος έχει μυαλό και χρειάζεται να το θέτει στις εγωιστικές προκλήσεις σε λειτουργία με αποφασιστικότητα ώστε να μην οδηγείται σε αδιέξοδο.

Ύστερα τον σηκώνει τον Χριστό από τον ναό και τον φέρνει σε ένα ψηλό βουνό και του δείχνει τα βασίλεια του κόσμου και του λέει, αυτά τα βασίλεια του κόσμου θα γίνουν δικά σου εάν πέσεις και με προσκυνήσεις. Αυτός απάντησε με πράο και ήρεμο πνεύμα, γέγραπται γαρ Κύριον τον Θεόν σου θέλεις προσκυνήσει και αυτόν μόνον θέλεις λατρεύσει. Αφήνει να εννοηθεί ότι ο άνθρωπος πρέπει να κερδίσει όλες τις εξουσίες όμως με τον δρόμο της θυσίας, με τον δρόμο του Θεού, όχι με εγωισμούς, με πονηρίες, με απάτες κ.λ.π.

Ο Χριστός μετά από τους πειρασμούς αυτούς γκρέμισε όλα αυτά που δημιουργούσαν το μεσότοιχο της έχθρας μεταξύ Θεού και διαβόλου. Η σχέση μεταξύ Θεού και διαβόλου ήτο αβυσσαλέα τώρα όμως ο Χριστός νικά τον διάβολο και τον καθιστά παιδαγωγό του ανθρώπου. Ξέρουμε ότι χωρίς διαπαιδαγώγηση είναι αδύνατο να σωθεί ο άνθρωπος. Έγινε λοιπόν τώρα ο διάβολος από εξολοθρευτής ευεργετικό στοιχείο του ανθρώπου, έγινε παιδαγωγός.

Τώρα ο Χριστός κατήργησε το μεσότοιχο της έχθρας και δια του λόγου του. Πως; Είπε στους μαθητές του αν σε αγγαρεύση τις μίλιον εν, ύπαγε μετ' αυτού δύο. Εις τον ζητούντα παρά σου δίδε και τον θέλοντα να δανεισθή από σου μη αποστραφής. Ακόμη εάν τις σε  ραπίση εις την δεξιάν σου σιαγόνα, στρέψον εις αυτόν και την άλλην, δεύτερη φορά που καταργεί ο Χριστός το μεσότοιχο της έχθρας δια του λόγου. Τρίτη φορά ήταν που συνελήφθη κάποια γυναίκα έπ’ αυτοφώρω μοιχευομένη και κατά τον νόμο του Μωυσέως έπρεπε να πεθάνει. Είχαν μαζευτεί οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι, οι άρχοντες του λαού και το απόσπασμα του λαού με πέτρες να την λιθοβολήσουν. Εκάλεσαν και τον Χριστό. Ο Χριστός έσκυψε κάτω και έγραφε στο χώμα με το δάχτυλό του. Περιμένανε να πει ο Χριστός ποιος να ρίξει πρώτος τον λίθο. Και αυτός σηκώνεται και λέγει, ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω. Έπειτα έσκυψε και συνέχισε να γράφει κάτω στη γη. Τι εννοούσε με αυτό ο Χριστός; Εννοούσε τα εξής: ξέρω ότι όλοι είστε αμαρτωλοί μηδενός εξαιρουμένου και αν λιθοβολήσετε την συναμαρτωλή σας γυνή εγώ θα σας φανερώσω στην κοινωνία και κατά τον νόμο του Μωυσέως θα λιθοβοληθείτε. Αυτοί ετρόμαξαν και έφυγαν όλοι μηδενός εξαιρουμένου και όσοι κρατούσαν τις πέτρες τις πέταξαν και έφυγαν. Έμεινε μόνη η γυνή με το Χριστό. Ο Χριστός της είπε, ουδείς σε κατέκρινε και αυτή είπε ουδείς Κύριε, με το Κύριε αναγνωρίζεις ότι είναι δικό του παιδί. Της λέει, ουδέ εγώ σε κατακρίνω, πορεύου εν ειρήνη και από του νυν μηκέτι αμάρτανε δια να μη σοι γείνη τι χερότερον. Τρίτη φορά που ο Χριστός καταργεί το μεσότοιχο της έχθρας.

Η τέταρτη φορά είναι εκείνη που οι ραβίνοι της εποχής εκείνης έστειλαν την σπείρα των Ιουδαίων και συνέλαβαν το Χριστό, ήταν μαζί και ο Απόστολος Πέτρος ο οποίος ετράβηξε την μάχαιρα και έκοψε το αυτί του Μάλχου. Ο Χριστός του είπε, παιδί μου βάλε την μάχαιρα εις την θήκη σου διότι ο διδούς μάχαιρα μάχαιρα θα λάβει. Αν ήθελα παιδί μου δεν θα μπορούσα να παρακαλέσω τον Πατέρα μου και να μου στείλει δώδεκα λεγεώνες αγγέλων και να τους καθαρίσει όλους; Πρέπει να έχουμε εμπιστοσύνη ώστε να γίνουν τα γεγραμμένα. Ποια ήτο τα γεγραμμένα; Οι ραβίνοι της εποχής εκείνης καταδίκασαν τον Χριστό εις θάνατο δια του Ποντίου Πιλάτου. Πάνω από τον σταυρό ο Χριστός πριν βγει η ψυχή του είπε προς τον Πατέρα του, Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασιν τί ποιουσιν. Από πάνω από τον σταυρό ο Χριστός καταργεί το μεσότοιχο της έχθρας μεταξύ Θεού και ανθρώπου. Στη Παλαιά Διαθήκη η σχέση Θεού και ανθρώπου ήτο αβυσσαλέα διότι ο νόμος έμενε ανεφάρμοστος και δεν μπορούσε ο άνθρωπος να ενωθεί με τον Θεό, τώρα όμως με το άφες αυτοίς (έλεος) γκρεμίζει το μεσότοιχο της έχθρας μεταξύ Θεού και ανθρώπου.

Άλλη φορά που γκρέμισε το μεσότοιχο της έχθρας ήταν όταν ερωτήθη από τον Πέτρο στο πόσες φορές να συγχωρώ τον πλησίον μου, επτά, ο Χριστός του απάντησε εβδομηκοντάκις επτά. Το πολλαπλασιάσαμε και γίνεται 539 φορές την ημέρα. Εδώ ο Χριστός γκρεμίζει το μεσότοιχο της έχθρας μεταξύ ανθρώπου με ανθρώπου.

Τώρα ξέρουμε όλοι ότι ο Χριστός ετάφη και ανέστη και ύστερα από σαράντα ημέρες ανέβηκε στους ουρανούς και έστειλε τον Παράκλητο το Άγιο Πνεύμα την ημέρα της Πεντηκοστής και έγιναν τα θαυμάσια, πύρινες γλώσσες εκάθησαν επί των αποστόλων.

Έκτοτε το Πνεύμα το Άγιο παραμένει στη γη και εκπροσωπεί τον ζώντα Θεό και βάζει τον Χριστό στις καρδιές των ανθρώπων. Το Πνεύμα το Άγιο θα ιδρύσει τη χιλιετή βασιλεία του Θεού επί της γης. Το Πνεύμα το Άγιο θα ελέγξει το κόσμο περί αμαρτίας, περί δικαιοσύνης και περί κρίσεως. Το Πνεύμα το Άγιο θα χωρίσει τον αμαρτωλό θα χωρίσει και τον δίκαιο και θα κάνει την κρίση. Το Πνεύμα το Άγιο θα καταργήσει την φθορά και τον θάνατο, θα καταργήσει το μεσότοιχο της έχθρας δια των νέων μαθητών του Χριστού των εσχάτων χρόνων. Ποιοι είναι όλοι αυτοί οι νέοι μαθητές του Χριστού; Είναι αυτοί που τον λατρεύουν και τον κηρύττουν με την ζωή τους, είναι αυτοί που κηρύττουν το γνήσιο ευαγγέλιο του Χριστού και κάνουν αγώνα να το εφαρμόσουν. Είμεθα όλοι εμείς αν το θέλουμε.

Το γνήσιο ευαγγέλιο του Χριστού έχει τέσσερις φάσεις: Η πρώτη φάση είναι το ευαγγέλιο της βασιλείας. Τούτο το ευαγγέλιο της βασιλείας κηρυχθήσεται εν όλη τη οικουμένη εις μαρτύριον πάσιν τοις έθνεσιν και τότε ήξει το τέλος. Τότε θα ιδρυθεί η βασιλεία του Θεού επί της γης.

Η δεύτερη φάση είναι το ευαγγέλιο το αδιαίρετο. Δεν διαιρείται κατ’ ουδένα λόγο το ευαγγέλιο του Χριστού. Είναι μια ψυχή, μια καρδιά, ένα φρόνημα ώστε να λέμε οι πάντες το αυτό.

Η τρίτη φάση είναι το ολοκληρωμένο ευαγγέλιο του Χριστού το οποίο αναφέρει τα στοιχεία και τον τρόπο της αφθάρτου ζωής. Όστις τον λόγον τον εμόν τηρήση θάνατο ου μη θεωρήση εις τον αιώνα τον άπαντα. Και πάντες απεκδεχόμενοι την απολύτρωσιν των σωμάτων ημών. Ου γαρ θέλομεν εκδύσασθαι αλλ’ επενδύσασθαι, ίνα καταποθή το θνητόν υπό της ζωής. Όλα αυτά τα άφθαρτα στοιχεία αποτελούν το ολοκληρωμένο ευαγγέλιο του Χριστού.

Η τέταρτη φάση είναι το ευαγγέλιο της συνοχής. Το ευαγγέλιο της συνοχής περιέχει όλες τις άλλες φάσεις ώστε στον αιώνα τον άπαντα να έχει ουσιαστική αξία και ουσιαστική ενέργεια το ευαγγέλιο της βασιλείας.

Εκεί που χωρίζονται οι άνθρωποι δεν έχουν ουδεμία σχέση με τον ζώντα Θεό. Και δυστυχώς σήμερα οι πάντες φύγανε από την αγάπη και δημιούργησαν τα δόγματα. Αυτά κρύβουν εγωισμούς συμφέροντα και προσωπικές φιλοδοξίες. Τώρα ερχόμαστε εις ημάς, εμείς δια Πνεύματος Αγίου και με άδεια άνωθεν προχωρούμε και πηγαίνουμε προς τον προορισμό μας που μας έβαλε ο Θεός. Ο προορισμός μας είναι να βάλουμε την Φωνή Θεού εις όλες τις πόλεις της Ελλάδος και σιγά σιγά εις όλες τις πόλεις του κόσμου ώστε όλοι οι άνθρωποι να κάνουν τον αγώνα του καθαρισμού και του αγιασμού. Καθώς όλοι οι άνθρωποι να γκρεμίσουν το μεσότοιχο της έχθρας και να πιστέψουν στο ευαγγέλιο της βασιλείας ώστε δια αυτού του ευαγγελίου να ιδρυθεί ο λαός του Θεού, ο οποίος λαός του Θεού θα πληρεί τις προδιαγραφές ώστε να είναι ο ιδρυτής της βασιλείας του Θεού στη γη. Στη Φωνή Θεού όσοι είμεθα πρέπει να τείνουμε σε δυο πράγματα, το ένα είναι να κηρύττουμε το ευαγγέλιο της βασιλείας και το άλλο να γκρεμίζουμε το μεσότοιχο της έχθρας ώστε να γίνει ο λαός του Θεού. Τέσσερα στοιχεία χρειάζονται γι’ αυτό το σκοπό να έχουν τα παιδιά που ανήκουν στη Φωνή Θεού, αυτά είναι υπακοή στη Φωνή Θεού, αγάπη, ειρήνη, δικαιοσύνη. Ο λαός του Θεού υπάρχει, είναι διασκορπισμένος παντού εις όλον τον κόσμο. Αυτός είναι ο δογματικός χριστιανικός λαός της γης ο οποίος θα αναγεννηθεί. Εμείς θα τους μιλήσουμε ουσιαστικά, αυτοί θα μας καταλάβουν διότι ήρθε ο χρόνος. Όταν μας εννοήσουνε τότε το Άγιο Πνεύμα θα δώσει τον επενδύτη εις όλον τον λαό του Θεού ώστε να καταργηθεί ο θάνατος. Ο Χριστός είναι μαζί με τον Πατέρα. Ο Πατέρας του είπε, κάθου εκ δεξιών μου έως ου αν θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιο των ποδών σου, έσχατος εχθρός καταργείται ο θάνατος. Μετέπειτα δια Πνεύματος Αγίου αφού καταργηθεί ο θάνατος θα γίνει η δευτέρα παρουσία του Χριστού ώστε τα πάντα εν πάση να είναι Θεός. Τώρα θα πούμε και δυο λόγια για το Άγιο Πνεύμα. Το Άγιο Πνεύμα είναι μέσα στην Φωνή Θεού, κάνει χιλιάδες εκδηλώσεις πολλά χρόνια τώρα ενισχύοντας την Φωνή Θεού ως προς την αποστολή της. Ακόμη, το Πνεύμα το Άγιο φέρνει στην Φωνή Θεού και παιδιά που μένουν σε διάφορες πόλεις ώστε να σηκώσουν την δάδα της αποστολής αυτής στις πόλεις τους. Αυτό το Άγιο Πνεύμα διευθύνει την Φωνή Θεού σήμερα και αυτό θα φέρει το θέλημα του Θεού μέσα μας και γύρω μας. Εύχομαι όλοι μας να τείνουμε προς επίτευξη με χαρά όλων των επαγγελιών των οποίων ο Θεός φανέρωσε εις την Φωνή Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΚΑΙ ΘΕΙΑ ΦΥΣΗ

 

Το θέμα μας τούτο είναι δυσνόητο και σκοπό έχει να πάρουν θάρρος όλοι οι νέοι μαθητές του Χριστού, όλοι εμείς ώστε να πετύχουμε τους υπερβατικούς στόχους του Αγίου Ευαγγελίου και να αναπτυχθούμε εν Κυρίω και δια Πνεύματος Αγίου, ώστε να φέρουμε εκείνους τους στόχους τους οποίους ο Κύριος δια του Ευαγγελίου καλεί όλους τους χριστιανούς ανά των εθνών να επενδυθούν. Πολλοί άνθρωποι θέλουν να πιστεύουν ότι ο Χριστός σαν Θεός έκανε ότι έκανε, μη θέλοντας να εννοήσουν ότι εργάσθηκε και καλέστηκε και ως άνθρωπος ώστε να φέρει την αποστολή του εις πέρας. Αν η φύση του Κυρίου ήτο μόνο θεία τότε οι δυνατότητες των ανθρώπων να πετύχουν την θέωση και να γίνει ο καθένας από εμάς αδερφός του Χριστού καθώς κληρονόμος, συγκληρονόμος και συμμέτοχος της δόξης του Χριστού είναι περιορισμένες έως απίθανες για όλους εμάς. Όταν όμως δια του ευαγγελίου απεδειχθεί ότι δια της ανθρωπίνης φύσεως έγινε και απεδείχθη ο Χριστός Υιός Θεού τότε και εμείς θα μπορέσουμε να του ομοιάσουμε και να πάρουμε θάρρος στους πνευματικούς αγώνες που διεξάγουμε σήμερα. Ώστε και εμείς οι νέοι μαθητές σήμερα, οι οποίοι ανήκουμε στο μακαρισμό μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες, να μπορέσουμε να φέρουμε εις πέρας με θάρρος την αποστολή μας και να του ομοιάσουμε. Επαναλαμβάνω, αν ο Χριστός έκανε ότι έκανε σαν Θεός τότε μάταιος ο αγώνας που κάνουμε, αν ακόμα πιστέψουμε ότι σαν άγγελος Θεού έκανε ότι έκανε πάλι μάταιος ο αγώνας μας, αν όμως έκανε ότι έκανε σαν άνθρωπος τότε και εμείς θα μπορέσουμε να του ομοιάσουμε. Αυτό είναι το θέμα μας σήμερα και θα αποδείξουμε ότι σαν άνθρωπος εργάσθηκε στην αρχή και αφού εργάστηκε σαν άνθρωπος στο τέλος βραβεύθηκε υπό του Πατρός και τιμήθηκε. Τελευταία εργάστηκε και ως Θεός που ήτο πριν την σάρκωσή του σαν πνεύμα. Διότι οι εντολές που έλαβε, ώστε να φέρει την αποστολή ως άνθρωπος εις πέρας εξετελέσθησαν και έτσι απεδείχθη ο Χριστός δια της υπακοής Υιός Θεού κατά το πνεύμα της δικαιοσύνης. Η έρευνα που θα κάνουμε σήμερα θα ξεκινήσει και θα τελειώσει με στοιχεία γραφικά, τα οποία θα αντλήσουμε από το ευαγγέλιο του Χριστού. Πρώτα θα ερευνήσουμε την ανθρώπινη φύση και μετέπειτα θα ερευνήσουμε την θεία φύση του Χριστού τις οποίες θα συγκρίνουμε με εμάς σήμερα.

Αρχίζουμε την γραφική έρευνα: 1ον) Παύλος, δούλος Ιησού Χριστού, προσκεκλημένος απόστολος, κεχωρισμένος δια το ευαγγέλιον του Θεού,

2ον) (το οποίον πρϋπεσχέθη δια των προφητών αυτού εν ταις αγίαις γραφαίς),

3ον) περί του Υιού αυτού, όστις εγεννήθη εκ σπέρματος Δαβίδ κατά σάρκα,

4ον) και απεδείχθη Υιός Θεού εν δυνάμει, κατά το πνεύμα της αγιοσύνης, δια της εκ νεκρών αναστάσεως, Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών,

5ον) δια του οποίου ελάβαμεν χάριν και αποστολή εις υπακοήν πίστεως πάντων των εθνών, υπέρ του ονόματος αυτού,

6ον) μεταξύ των οποίων είσθε και σεις προσκεκλημένοι του Ιησού Χριστού.

Εδώ υπάρχει μια λέξη κλειδί. Και απεδείχθη Υιός Θεού εν δυνάμει κατά το πνεύμα της δικαιοσύνης. Το πνεύμα λοιπόν του Κυρίου υπέταξε την σάρκα του μέσα σε σαράντα μέρες. Εν αντίθεση με εμάς και εδώ χάνουμε εμείς την δόξα του Θεού και την θεία φύση, που ενώ το πνεύμα προστάζει την σάρκα η σάρκα τα καταφέρνει να συνεχίζει να υποτάσσεται στην αμαρτία. Και αυτό γίνεται διότι υιοθετούμε ένα άλλο πνεύμα το οποίο φέρνει την αναβολή (διάβολος). Το ότι ο Χριστός απεδείχθη Υιός Θεού εν δυνάμει κατά το πνεύμα δικαιοσύνης πάει να πει ότι αγωνίσθη, δεν ήτο δώρο η δόξα του αλλά απεδείχθη Υιός Θεού διότι είχε δικαιοσύνη, υπέταξε την σάρκα ώστε να φανερώνει δικαιοσύνη. Η δικαιοσύνη τώρα έχει στοιχεία αγάπης. Το πρώτο στοιχείο αγάπης είναι το έλεος, δίκαιος ανήρ ο ελεών όλη την ημέρα καθώς η δικαιοσύνη των ανθρώπων απαιτεί του Θεού προσφέρει. Το έλεος λοιπόν που χάρισε ο άνθρωπος Ιησούς χωρίς όρια και η προσφορά που τον διέπει απέδειξαν αυτόν και έκαναν αυτόν δίκαιο μάλιστα σε σημείο να ευαρεστήσει τον Πατέρα του, με συνέπεια να του χαρίσει ο Πατέρας του και Πατέρας μας το υπέρ παν όνομα και την υπερέχουσα δόξα απείρου κάλους, ώστε να ονομαστεί Υιός Θεού. Και εμείς λοιπόν αν θέλουμε να του ομοιάσουμε και να ευαρεστήσουμε τον ουράνιο Πατέρα μας θα πρέπει να μας διέπει η δικαιοσύνη του ελέους και της προσφοράς. Μπορούμε και τα δυο αυτά στοιχεία με ένα μικρό αγώνα να τα εξασφαλίσουμε, αρκεί να μην αργούμε να αποφασίσουμε και να πάρουμε την μεγάλη δόξα την οποία μας επωμίζει ο Θεός. Μάλιστα πολλοί συνάνθρωποί μας έχασαν την ευλογία να ονομασθούν τέκνα Θεού, διότι δεν μπόρεσαν να έχουν προσφορά και έλεος προς τους συνανθρώπους που συνδιαλέχθηκαν κατά την επίγειο ζωή τους. Εμείς όμως είδαμε ότι πρέπει να αναγεννηθούμε, ώστε να μας διέπει ανωτερότητα και να δυνάμεθα να συμπεριφερόμαστε από σήμερα ως τέκνα φωτός, τέκνα Θεού ίνα δια τον σχετικό αγώνα πάνω στα έργα της δικαιοσύνης που καλούμαστε να εμφανίσουμε να ονομαστούμε και εμείς Υιοί Θεού, τέκνα αυτού, λαός Χριστού. Άλλο στοιχείο γραφικό το οποίο φανερώνει ότι ο Ιησούς αγωνίσθηκε σαν άνθρωπος είναι το εξής, πειρασθείς κατά πάντα φανερώνει ο Λόγος του Θεού δύναται να βοηθήση τους πειραζομένους. Εδώ φανερώνεται ότι ο Χριστός επειράσθηκε στα πάντα, ώστε να μην έχει κανείς καμία δικαιολογία στο να λέει ότι δεν γίνεται να γίνεις Θεός ή ότι δεν μπορώ εγώ. Ο ίδιος τόνισε, Θεοί είστε και υιοί υψίστου πάντες, καθώς σεις πλειότερα τούτων θέλετε ποιήσει, καθώς θαρσείτε εγώ ενίκησα τον κόσμο, καθώς πειρασθείς κατά πάντα δύναται να βοηθήση τους πειραζομένους κ.λ.π. Ο πειρασμός που υπέστη ο Κύριος δεν τον κατέβαλε. Ο πειρασμός του Κυρίου ο μεγαλύτερος στην αρχή της πνευματικής ζωής του πλην την σταυρική θυσία και την εβδομάδα των παθών φανερώνεται ως εξής στο κατά Ματθαίον ευαγγέλιο, 1) ΤΟΤΕ ο Ιησούς εφέρθη υπό του Πνεύματος εις την έρημον, διά να πειρασθή υπό τού διαβόλου.

2)Καί νηστεύσας ημέρας τεσσαράκοντα καί νύκτας τεσσαράκοντα ύστερον επείνασε.

3)Καί ελθών πρός αυτόν ο πειράζων είπεν. Εάν είσαι Υιός του Θεού ειπέ να γίνωσιν άρτοι οι λίθοι ούτοι.

4)Ο δε αποκριθείς είπε, Είναι γεγραμμένον με άρτον μόνον δεν θέλει ζήσει ο άνθρωπος, αλλά με πάντα λόγον εξερχόμενον διά στόματος Θεού.

5)Τότε παραλαμβάνει αυτόν ο διάβολος εις την αγίαν πόλιν καί στήνει αυτόν επί το πτερύγιον του ιερού,

6)καί λέγει προς αυτόν, Εάν είσαι Υιός τού Θεού, ρίψον σεαυτόν κάτω διότι είναι γεγραμμένον, ότι  θέλει προστάξει εις τους αγγέλους αυτού περί σού καί Θέλουσι σε σηκώνει επί των χειρών αυτών, διά να μη προσκόψης προς λίθον τον πόδα σου.

7)Είπε προς αυτόν ο Ιησούς, Πάλιν είναι γεγραμμένον, Δεν θέλεις πειράσει Κύριον τον Θεόν σου.

8)Πάλιν παραλαμβάνει αυτόν ο διάβολος εις όρος πολύ υψηλόν καί δεικνύει εις αυτόν πάντα τα βασίλεια του κόσμου καί την δόξαν αυτών,

9)καί λέγει προς αυτόν, Ταύτα πάντα θέλω σοί δώσει, εάν πεσών προσκυνήσης με.

10)Τότε ο Ιησούς λέγει προς αυτόν,Ύπαγε Σατανά διότι είναι γεγραμμένον, Κύριον τον Θεόν σου θέλεις προσκυνήσει καί αυτόν μόνον θέλεις λατρεύσει.

11)Τότε αφήνει αυτόν ο διάβολος καί ιδού, άγγελοι προσήλθον καί υπηρέτουν αυτόν.

Οι τρεις πειρασμοί φανερώνουν τις δοκιμασίες που πρέπει να περάσουμε όλοι στην αρχή της πνευματικής ζωής μας, ώστε οι άγγελοι και η θεία φύση να αναλάβουν το υπόλοιπο επί γης καιρό του βίου μας μέχρι να περάσουμε στον άφθαρτο, άγιο, άκτιστο, αθάνατο, γεμάτο χαρά κόσμο του Θεού. Φανερώνουν ακόμη οι πειρασμοί αυτοί, την καθημερινότητά μας την οποία ο καθένας άνθρωπος καλείται όταν αντιμετωπίζει τους πειρασμούς αυτούς στην καθημερινότητά του να ανταπεξέλθει, ώστε αυτοί οι πειρασμοί όταν έρθουν να ξεπεραστούν. Οι απαντήσεις που έδωσε ο Κύριος στον διάβολο είναι γραμμένες στο Δευτερονόμιο, αφήνοντας να εννοηθεί ότι ο Ιησούς μελετούσε τις γραφές γνωρίζοντας αυτές απ’ έξω. Αυτό αποδεικνύει ολοφάνερα ότι και εμείς πρέπει να μελετούμε τις αγίες γραφές Παλαιά και Καινή Διαθήκη ώστε και εμείς στην επίθεση του εχθρού να δυνάμεθα να ανταπεξέλθουμε. Ο πρώτος πειρασμός φανερώνει ότι ο άνθρωπος δύναται να ζει και χωρίς άρτο, χωρίς φαγητό στοιχείο το οποίο σήμερα είναι τόσο ένα με εμάς που αν δεν έχουμε τον άρτο στην καθημερινότητά μας χάνουμε ακόμη και την ίδια μας την ζωή. Άρα, οι δυνατότητες του ανθρώπου είναι απεριόριστες και τεράστιες. Ο Κύριος είπε ότι μια μέρα θα καταργήσει τα βρώματα και την κοιλία. Οι μηχανισμοί της ζωής σήμερα κινούνται εις εμάς δια της πίστεως των βρωμάτων. Ο Κύριος όμως φανέρωσε απ’ όντινα νικάται τις σε αυτό δούλος γίνεται άλλωστε αυτός είναι ο σκοπός του πειρασμού αυτού. Άρα, με τον σχετικό αγώνα πρέπει να ενεργοποιήσουμε τις δυνάμεις εκείνες που δύνανται να μας ζωοποιούν και από την άμορφη ύλη να ζούμε μια μέρα ή με πάντα λόγο εξερχόμενο δια Πνεύματος Αγίου, χωρίς την μεγάλη ανάγκη του φαγητού και πολλών άλλων πραγμάτων που πιστεύουμε ότι έχουμε ανάγκη. Πολλοί άνθρωποι του πνεύματος τις σαράντα ημέρες αποχής του Ιησού από τα βρώματα τις μετέτρεψαν σε φαγητά τα οποία μόνοι τους ονόμασαν και δημιούργησαν ως νηστίσιμα ή αρτύσιμα. Καμία σχέση δεν έχει η νηστεία των χριστιανών με την πλήρη αποχή των βρωμάτων την οποία έκανε ο Κύριος και σίγουρα στην έρημο δεν θα είχε κάποιον να του φτιάχνει νηστίσιμα φαγητά. Ο Κύριος λοιπόν σαν άνθρωπος απέδειξε ότι ο άνθρωπος ζει σαράντα και πλέον μέρες χωρίς την ανάγκη του φαγητού και του νερού. Φανερώνοντας σε όλους εμάς τον πόσο χρόνο χάνουμε που πολλοί άνθρωποι χρειάζεται να τρώνε 3 και πλέον φορές την ημέρα. Αλλά όμως για να φέρουμε το επίτευγμα τούτο και για να πετύχουμε την υπέρβαση αυτή, ώστε με πάντα λόγο εξερχόμενο δια Πνεύματος Αγίου να ζούμε θα χρειαστεί προσπάθεια πάνω στην εγκράτεια. Οι άνθρωποι των θρησκειών τρώνε φαγητά νηστίσιμα έτσι τους βολεύει να τα ονομάζουν, νομίζοντας ή συγκρίνοντας το έργο της αποχής του Χριστού από τα βρώματα με τα γεμάτα πιάτα ή στομάχια τάχα νηστίσιμα φαγητά που τρώνε. Σίγουρα η νηστεία και η εγκράτεια έχει θεραπευτικές ιδιότητες και είναι απαραίτητη. Καμία σχέση όμως η αποχή βρωμάτων του Κυρίου και το νοημά της με την νηστεία όλων των χριστιανών. Για να φτάσουμε να ζούμε όταν χρειαστεί χωρίς φαγητό χρειάζεται σήμερα η προσπάθεια στην εγκράτεια. Άλλωστε είναι γεγραμμένο ότι το έθνος των ανθρώπων δεν θα βγει από τον λήθαργο του θανάτου παρά με προσευχή και νηστεία. Εδώ ο Κύριος σαν άνθρωπος πολέμησε την λαιμαργία και την εξουσία του να εξαρτάται η ζωή του από τα φαγητά και νίκησε. Αυτή την νίκη την αναφέρω ώστε να ξέρουμε ότι ανθρώπινα νίκησε δια της γνώσης του Λόγου, αυτόν τον Λόγο είχε σαν όπλο διότι τις απαντήσεις που έδωσε τις πήρε και είναι γραμμένες στο Δευτερονόμιο και σίγουρα πίεσε τον εαυτό του για να το πετύχει αυτό. Σαν άνθρωπος λοιπόν αντιμετώπισε και πάλεψε τον πειρασμό του άρτου. Άλλωστε το επαναλαμβανω ότι είναι γραμμένο ότι ο Θεός θα καταργήσει μια μέρα την κοιλία και τα βρώματα, ο λογος διότι σαπίζουν μέσα μας και μας δημιουργούν αθεράπευτες ασθένειες. Η εγκράτεια λοιπόν θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξή μας το να ανεξαρτητοποιηθούμε από τα βρώματα. Ο δεύτερος πειρασμός που αντιμετώπισε ο Κύριος ως άνθρωπος και απεδείχθη Υιός Θεού είναι ο εγωισμός που έρχεται και ενεργεί μέσα στον ναό του Θεού όταν μπούμε εις αυτόν και που στο τέλος για να φανερωθεί αν μπήκαμε από την πόρτα και όχι αλλαχόθεν ο Θεός ανεβάζει τον κάθε άνθρωπο σε πτερύγιο έξω από τον ναό με αποτέλεσμα να πέφτει από εκεί με τον υπέρμετρο εγωισμό και την οικειότητα που αποκτά δίπλα στον Θεό ο εγωιστής άνθρωπος. Δείχνοντας ο Θεός ότι αλλαχόθεν μπήκε κάποιος στον ναό, δεν μπήκε με σεβασμό και ταπείνωση. Μόνο ο εγωισμός βγάζει τον άνθρωπο στο πτερύγιο. Μια παροιμία λέει, όταν κάτσεις δίπλα στον προφήτη μην αρχίσεις τις προφητείες αν δεν είσαι εσύ προφήτης. Άλλωστε πρέπει να γνωρίζουμε ότι προ της πτώσης έρχεται ο εγωισμός, ο έπαινος του εγώ. Ο Κύριος όμως παρόλο που είχε μια τόσο μεγάλη αποστολή δεν έθεσε τον εαυτόν του σε κίνδυνο προβολής και επίδειξης πνευματικών ικανοτήτων, η σοφία που τον διακατείχε και διακατέχει του εξασφάλισε άκρα ταπείνωση. Έτσι και εμείς όταν φτάσουμε στην ψηλότερη κορυφή μην εκθέσουμε τον εαυτό μας στην προβολή και εισέλθουμε στο πτερύγιο του ναού, ώστε να θέλουμε να πέσουμε κάτω με σκοπό την προβολή. Ακόμη μην λέμε ότι εδώ που έφτασα ας πω ένα ψέμα, ας κάνω εκείνο το λάθος, εγώ και ο Θεός ένα είμαστε και δεν θα με αφήσει να πέσω κάτω. Αν δεν προσέξουμε και ακούσουμε, θα υιοθετήσουμε τον υπέρμετρο εγωισμό και τότε είναι σίγουρο ότι θα πέσουμε μόνοι μας. Ο Κύριος όμως δεν τόλμησε ούτε καν να σκεφτεί ότι μπορεί να κάνει ότι θέλει μέσα στον ναό του Θεού ή έξω από αυτόν αποκτώντας οικειότητα με τον Πατέρα Θεό ώστε να κινδυνεύσει να πέσει από εκεί, χρειάζεται προσοχή. Πολλοί άνθρωποι ευλογούνται κάνοντας πνευματική ζωή και στο τέλος χάνονται διότι κάνουν μεγάλα πνευματικά μακροβούτια γεμάτα εγωισμό, νομίζοντας ότι έχουν την εξουσία να κάνουν ότι θέλουν, μάλιστα πολλές φορές παίρνουν και ολόκληρα έθνη στην πτώση τους ανάλογα την πνευματική θέση που έχει ο καθένας. Ο τρίτος πειρασμός του Κυρίου έχει σχέση με την εξουσία που δίνει ο Θεός στον άνθρωπο όταν αναγεννηθεί και κάνει τον σχετικό αγώνα ώστε να λάβει πολλά βασίλεια στην ύλη και στο πνεύμα. Πολλοί άνθρωποι λόγω της προσπάθειας που κάνουνε να έρθουν κοντά στον Θεό αποκτούν γνώση και εξουσία σε πολλά θέματα, από κάποια στιγμή και πέρα νομίζουν ότι είναι Θεοί και χρησιμοποιούν τον Θεό σύμφωνα με τα συμφέροντά τους. Πολλοί άνθρωποι σήμερα στο όνομα του Θεού δημιούργησαν δόγματα, δημιούργησαν περιουσίες πνευματικές και υλικές. Όμως δεν φρόντισαν να ελευθερώσουν τον πεσόντα άνθρωπο με φυσική συνέπεια να πέσουν στην παγίδα του εγώ τους, αποταμιεύοντας εκατομμύρια στις τράπεζες, φτιάχνοντας τεράστιες υλικές περιουσίες. Ο Χριστός ενώ είχε εξουσία στην ύλη και στο πνεύμα δεν κράτησε τίποτε για τον εαυτό του, όλα όσα του έδωσε ο Πατέρας του τα μοίρασε απλόχερα, άπειρη σοφία αυτό να χρησιμοποιήσει τον εαυτό του σκεύος εκλογής για να χορτάσει ο Θεός διά μέσου του Ιησού πνευματικά και υλικά τους ανθρώπους που του έδωσε. Είναι φανερό ότι ο Χριστός όλα τα μοίρασε απλόχερα. Την υλική περιουσία την μοίρασε εις τους πτωχούς, μόνο ένα μύρο (άρωμα) κράτησε για τον εαυτόν του. Μάλιστα ο ίδιος τόνισε σε μερικούς που ήθελαν να τον ακολουθήσουν, οι αλώπεκες φωλεάς έχουσιν και τα πετεινά του ουρανού κατασκηνώσεις ο δε υιός του ανθρώπου δεν έχει που την κεφαλήν κλίνη. Μηδέν περιουσιακά στοιχεία και εμείς θα έρθει η ώρα που όλα θα τα διαθέσουμε για την πρόοδο των συνανθρώπων ήδη και από σήμερα όλα σχεδόν τα υλικά μας τα χρησιμοποιούμε για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Εν αντιθέσει σήμερα με τους χριστιανικούς ηγέτες οι οποίοι έχτισαν θρόνους και βασίλεια στο όνομα του Χριστού με αποτέλεσμα να τα εμπορεύονται υπέρ κόρον αδιαφορώντας για τα ποίμνιά τους τα οποία έμπλεξαν με την ύλη και την αμαρτία. Και ο λόγος είναι απλός, ότι οι ποιμένες κοιτάζουν την πρόοδο την δική τους εξασφαλίζοντας θρόνους, τίτλους, χρήματα, εξουσίες. Την πνευματική περιουσία την έδωσε ο Χριστός σε όλους και αυτή απλόχερα ανοίγοντας όλες τις σφραγισμένες πόρτες της ζωής, της αγάπης, της σοφίας, της ταπείνωσης για όλους τους καλοπροαίρετους χριστιανούς. Γκρεμίζοντας το μεσότοιχο της έχθρας που υπήρχε. Εν αντιθέσει με τους ποιμένες σήμερα που δεν φροντίζουν να ενεργοποιήσουν τον ζήλο και την αγάπη του λαού ειδικά του ορθόδοξου έναντι του Αγίου Ευαγγελίου. Οι τρεις πειρασμοί αντιμετωπίστηκαν με σοφία από τον άνθρωπο Ιησού και εμείς πρέπει να προσέξουμε τους πειρασμούς αυτούς καλώντας ο Θεός και εμάς να φανερώσουμε σοφία όταν τα βασίλεια μας δοθούν ή πριν μας δοθούν. Πολλοί μάλιστα άνθρωποι πονηρά πνευματικά εξαπατούν αθώους ανθρώπους κάτω από την σημαία του δόγματος και τους εμπορεύονται ψυχή τε και σώματι εις όλη τους τη ζωή. Άλλος πειρασμός είναι την ώρα που ο Κύριος χρειάστηκε να φανερώσει την ελευθερία της προσωπικότητάς του φέρνοντας εις πέρας την αποστολή του, κηρύττοντας το ευαγγέλιο της βασιλείας. Αυτός ο πειρασμός γράφεται και φανερώνεται ως εξής, όταν ενηλικιώθηκε και ξεκίνησε το δημόσιο κήρυγμά του χωρίς ντροπή φανερώνοντας το αποκεκρυμμένο ευαγγέλιο του Πατέρα του τότε συνέβη το εξής παράδοξο. Η μητέρα του έστειλε τους αδερφούς του ώστε διά μέσου αυτών να του σταματήσει το ανθρωποσωτήριο έργο του και να έλθει γρήγορα στο σπίτι, διότι δημιουργούσε αναταραχή και σκάνδαλο στους γραμματείς και στους Φαρισαίους στους άρχοντες του τόπου διότι τα κηρύγματά του έφερναν λαό και άρχοντες στην ίδια θέση. Πράγμα το οποίο εξόργιζε τους άρχοντες του λαού του. Ο Χριστός όμως απάντησε με υπευθυνότητα, με σοβαρότητα και με αποφασιστικότητα ώστε να καταλάβουν όλοι ότι το θέλημα του Πατρός είναι πάνω από το θέλημα οποιουδήποτε. Πέστε λοιπόν στην μητέρα μου είπε στους αδελφούς του που εστάλησαν από την μητέρα του ότι μητέρα μου και αδελφοί μου είναι οι ακούοντες τον Λόγο του Θεού και τηρούντες αυτόν. Εν αντιθέσει με εμάς που την ώρα που ο Θεός μας καλεί να φανερώσουμε τα μεγαλεία της βασιλείας διά μέσου μας στους συνανθρώπους μας πολλές φορές ντρεπόμεθα να τα φανερώσουμε μήπως γίνουμε αποσυνάγωγοι, χάνοντας έτσι την ευλογία του Θεού λόγω ντροπής και εγωισμού μην πουν οι φίλοι μας, ο κόσμος ότι είμαστε αιρετικοί επειδή μιλάμε για τον Θεό ή οτιδήποτε άλλο. Είναι αυτό μυαλό να ντραπούμε αυτόν που του οφείλουμε την ζωή επειδή μας έφτασε να εννοούμε ότι υπάρχει και ότι είναι αληθινός και ότι κάνει την παρουσία του στην ζωή μας δια της πίστεως; Χρειάζεται προσοχή! Η γνώμη των ανθρώπων μας ενδιαφέρει περισσότερο από την γνώμη που θα σχηματίσει ο Θεός για εμάς; Δεν καταλαβαίνουμε ότι σε αυτόν χρωστάμε την ζωή που ζούμε; Πολλοί δικαιολογούνται ότι αγαπούν τον Θεό αλλά ποτέ δεν ευκαιρούν να του αποδώσουν δόξα και τιμή, έτσι δικαιολογούνται με τις εργασίες τους. Θέλω να τονίσω κάτι, αν ο Θεός τεμάχιζε το σώμα μας και όλα τα μέλη του τα έβαζε πάνω σε ένα τραπέζι και μας έλεγε να τα αγοράσουμε, να αγοράσουμε δηλαδή δυο μάτια, δυο νεφρά, δυο πνεύμονες, δυο πόδια, δυο χέρια, το μυαλό και όλο το σύστημα του εγκεφάλου κ.λ.π. Πόσα χρόνια θα έπρεπε να εργαζόμαστε και πόσα χρήματα θα έπρεπε να του δώσουμε; Αφού λοιπόν μας τα έδωσε όλα δωρεάν γιατί δεν ευκαιρούμε να του αποδώσουμε δόξα και τιμή; Χρειάζεται προσοχή! Ένα μέλος αν μας αφαιρέσει ο Θεός θα χρειαστούμε πολλά χρόνια εργασίας υλικής και με θυσία πολλών χρόνων να το αγοράσουμε, ίσως για να τα αγοράσουμε όλα θα χρειαζόμασταν πάνω από δέκα ζωές. Καλύτερα λοιπόν να ντρέπονται οι συγγενείς μας, οι φίλοι μας, ο κόσμος ολος για εμάς παρά να ντρέπεται ο Θεός για εμάς. Άλλωστε αυτό το συναίσθημα του φόβου και της ντροπής θα το νιώσουμε στην αρχή της πνευματικής ζωής και έρχεται για να περάσουμε την δοκιμασία της απόφασης που έχουμε για τον Θεό, μετέπειτα όλοι θα δουν τον Θεό και τις ευλογίες στην ζωή μας και όλοι θα μας ακολουθήσουν. Και εμείς θα χαιρόμαστε για την επιλογή και απόφασή μας να δοξάζουμε τον Θεό. Ο φόβος και η ντροπή που αντιμετωπίζουμε σε αυτόν τον πειρασμό είναι η αρχή του παντός και πρέπει να τον αντιμετωπίσουμε σαν άνθρωποι όχι σαν Θεοί. Άλλωστε οι δοκιμασίες έχουν αυτό τον σκοπό, να κάνουμε υπέρβαση ανθρωπίνως και μπορούμε. Άλλωστε είναι γραμμένο, όστις φίλος του Θεού εχθρός του κόσμου καθίσταται και όστις φίλος του κόσμου εχθρός του Θεού. Άλλος πειρασμός ανθρώπινος που αντιμετώπισε και που εμείς θα καλεστούμε είναι την ώρα που χρειάστηκε να πάει στα Ιεροσόλυμα και να συνεχίσει το ανθρωποσωτήριο έργο του. Ο Πέτρος λόγω του ότι οι Εβραίοι είχαν αποφασίσει να τον συλλάβουν όταν τον ξαναδούν θεώρησε σωστό και ανθρώπινο να τον εμποδίσει έτσι του είπε, γίνε Κύριε ίλεως εις σεαυτόν. Ο Κύριος όμως που ξέρει να ξεχωρίζει τις φωνές απάντησε εις αυτόν, ύπαγε οπίσω μου σατανά. Δηλαδή εγώ πρέπει συνέχεια χωρίς φόβο όποιες και αν είναι οι συνέπειες να συνεχίσω το ανθρωποσωτήριο έργο μου και να το φέρω εις πέρας. Εν αντιθέσει με τον Πέτρο ή με εμάς που όταν κινδυνεύσει η ζωή μας ή τα προσωπικά μας συμφέροντα κρυβόμεθα και αρνούμεθα την αποστολή μας. Και όχι μόνο όταν κινδυνεύσει η ζωή μας αλλά και όταν γίνει κάτι που μπορεί να μας ονομάσουν αιρετικούς φοβούμεθα. Ο Κύριος όμως τόνισε, μακάριοι είστε όταν σας ονειδίσωσι και διώξωσι ψευδόμενοι ένεκεν του ονόματός μου. Όλους αυτούς τους πειρασμούς οι άνθρωποι τους ξεπερνούν και εμείς πρέπει να τους αντιμετωπίσουμε και να τους ξεπεράσουμε. Μάλιστα είναι γραφικό ότι και αν μέσω σκιάς θανάτου πορευθώ ου φοβηθήσομε ότι Κύριος μετ’ εμού εστί. Άλλωστε ο Ιησούς έπειτα από όλους αυτούς τους πειρασμούς αφού τους αντιμετώπισε με θάρρος σαν άνθρωπος τους αντιμετώπισε όμως με σοφία Θεού και με αξιοπρέπεια τους έφερε εις πέρας. Μάλιστα με απόφαση ώστε όποια και αν είναι τα αποτελέσματα να μην τον ενδιαφέρει. Μόνο σε αυτές τις αποφάσεις θα δώσει ο Θεός υπέρ κόρον τις ευλογίες του στους δοκιμασμένους, άξιους πιστούς. Ονομάζοντας και δίνοντας εις αυτόν ο Θεός το υπέρ παν όνομα να ονομαστεί Υιός Θεού. Άλλος πειρασμός τρομερός είναι η παρουσία του Κυρίου ενώπιον των αρχόντων όπως του Πιλάτου και των γραμματέων και Φαρισαίων. Όπου εκεί ερωτήθη για την αποστολή του και δεν έκρυψε τίποτε, ας γνώριζε ότι για τις ιδέες αυτές που φανέρωνε στους άρχοντες και στον λαό θα καταδικαστεί. Όμως ο Πατέρας του για το θάρρος του αυτό τον ευλόγησε και τον υπερύψωσε δίνοντάς του την άφθαρτη και αθάνατη ζωή δια της αναστάσεως. Μόνο αυτοί που θα δοκιμαστούν και θα φανερώσουν Χριστό με αξιοπρέπεια και με ειλικρίνεια θα ηγηθούν στην ζωή. Όσοι τώρα συμβιβαστούν για να μην γίνουν αποσυνάγωγοι και αιρετικοί κατά κόσμο τότε σιγά σιγά θα δαιμονιστούν και θα αφανιστούν, μη γένοιτο εις εμάς. Θα πρέπει να ξέρουμε ότι μεταξύ μας δυνάμεθα να κρυβόμαστε και να μην φανερώνουμε το αληθινό πρόσωπο μας όμως έμπροσθεν του Θεού δεν μπορούμε να κρύψουμε ουδέν, τα πάντα γυμνά και τετραχιλισμένα μάλιστα και οι τρίχες της κεφαλής μας είναι όλες αριθμημένες υπό του Θεού. Πόσο μάλλον ο τρόπος σκέψης και ο τρόπος ο πνευματικός που εργαζόμεθα. Δεν αξίζει να χάσουμε τον Θεό για λίγα χρόνια ζωής ή να χάσουμε την ψυχή μας ή την ζωή μας για να μην γίνουμε αποσυνάγωγοι. Ας σηκώσουμε το ανάστημα μας ψηλά με την αλήθεια του ευαγγελίου και ας είμεθα σίγουροι ότι όποιος παλεύει συν Θεό ουδέποτε νικάται. Αυτά και άλλα πολλά στοιχεία φανερώνουν την ανθρώπινη πάλη του Ιησού με τον διάβολο την οποίαν και εμείς καλούμεθα να φανερώσουμε όταν καλεστούμε άνωθεν να εκπληρώσουμε. Τώρα θα δούμε την ευλογία της θείας φύσης του Κυρίου πριν και μετά την εκπαίδευση που τον ανέδειξε Υιό Θεού κατά το πνεύμα της δικαιοσύνης.

Πρώτο έργο θείας φύσης πριν την εκπαίδευση που υπέστη είναι η γέννηση του η οποία έγινε δια Πνεύματος Αγίου. 1 Εν δε τω μηνί τω έκτω, απεστάλη ο άγγελος Γαβριήλ υπό του Θεού εις πόλιν της Γαλιλαίας, ονομαζομένην Ναζαρέτ,

2 προς παρθένον ηρραβωνισμένην με άνδρα ονομαζόμενον Ιωσήφ, εξ  οίκου Δαβίδ και το όνομα της παρθένου, Μαριάμ.

3 Και εισελθών ο άγγελος προς αυτήν είπε, Χαίρε, κεχαριτωμένη ο Κύριος μετά σού ευλογημένη συ εν γυναιξί.

4 Εκείνη δε ιδούσα, διεταράχθη δια τον λόγον αυτού και διελογίζετο οποίος τάχα ήτο ο ασπασμός ούτος.

5 Και είπεν ο άγγελος προς αυτήν, Μη φοβού, Μαριάμ διότι εύρες χάριν παρά τω Θεώ

6 Και ιδού, θέλεις συλλάβει εν γαστρί και θέλεις γεννήσει υιόν και θέλεις καλέσει το όνομα αυτού ΙΗΣΟΥΝ.

7 Ούτος θέλει είσθαι μέγας και Υιός Υψίστου θέλει ονομασθή και θέλει δώσει εις αυτόν Κύριος ο Θεός τον θρόνον Δαβίδ του πατρός αυτού

8 και θέλει βασιλεύσει επί τον οίκον του Ιακώβ εις τους αιώνας, και της βασιλείας αυτού δεν θέλει είσθαι τέλος.

9 Είπε δε η Μαριάμ προς τον άγγελον, Πως θέλει είσθαι τούτο, επειδή άνδρα δεν γνωρίζω;

10 Και αποκριθείς ο άγγελος, είπε προς αυτήν, Πνεύμα Άγιον θέλει επέλθει επί σε και δύναμις του Υψίστου θέλει σε επισκιάσει διά τούτο και το γεννώμενον εκ σου άγιον, θέλει ονομασθή Υιός Θεού.

11 Και ιδού Ελισάβετ η συγγενής σου και αυτή συνέλαβεν υιόν εις το γήρας αυτής και ούτος είναι μήν έκτος εις αυτήν την καλουμένην στείραν.

12 Διότι ουδέν πράγμα θέλει είσθαι αδύνατον παρά τω Θεώ.

Εμείς όλοι γεννηθήκαμε από σαρκικό πατέρα όμως και η δική μας γέννηση είναι μέγα μυστήριο. Η σημερινή επιστήμη αιώνες ερευνά τον άνθρωπο και την γέννησή του την ονομάζει μέγα θαύμα.

Δεύτερο στοιχείο της θείας φύσης του Ιησού είναι ότι στο δωδέκατο έτος της ηλικίας του εισήλθε στον ναό και δίδασκε εν δυνάμει τους ιερείς με σοφία Θεού, κάνοντας όλους τους διδασκάλους του Ισραήλ να εξίστανται από την πανσοφία του. Και εμείς όταν ξεκινήσουμε την αφιέρωση θα έχουμε σιγά σιγά την ομορφιά και την σοφία των θείων λόγων οι οποίοι θα εξέρχονται εκ του στόματός μας σε σημείο να επέρχεται θαυμασμός από αγγέλους και από ανθρώπους, οι οποίοι θα χαίρονται με την αναγέννησή μας, την πνευματική μας πρόοδο.

Το τρίτο στοιχείο είναι η αφανής ζωή του μέσα στην σιωπή των τριάντα χρόνων μέχρι την ώρα που πήρε την εντολή άνωθεν να ξεκινήσει το ανθρωποσωτήριο έργο του. Εν αντιθέσει με εμάς που φυτρώνουμε πολλές φορές εκεί που δεν μας σπέρνει ο Θεός κάνοντας τους απεσταλμένους, τους αγίους, τους σοφούς, τους μεγάλους και τους τρανούς πριν την ώρα μας. Προσοχή, χρειάζεται περισυλλογή όχι βιασύνη, χρειάζεται μετάνοια, προσευχή, μελέτη, να αναγεννηθούμε και όταν ενηλικιωθούμε πνευματικά ο Θεός θα μας χρησιμοποιήσει για την δόξα του Θεού και την σωτήρια του κόσμου. Όχι βιαστικά πράγματα ώστε μετέπειτα να γελούν οι άλλοι συνάνθρωποί μας με την πτώση μας φανερώνοντας ότι το έργο μας γίνεται με υπέρμετρο εγωισμό και μωρία ανθρώπινη.

Τέταρτο στοιχείο της θείας φύσης του Ιησού είναι η ταπείνωση, η σοφία του αγίου κηρύγματός του το οποίο έκανε τα πλήθη να τον θαυμάζουν και να τον ακολουθούν. Μάλιστα ποτέ στα κηρύγματά του δεν φανέρωνε και δεν πρόβαλε τον δικό του εαυτό αν και ήτο Υιός Θεού αλλά του Πατέρα του πρόβαλε μιλώντας γι’ αυτόν με αγάπη, δίνοντας εις αυτόν όλη την δόξα. Ταπείνωση ακόμη έδειξε και στους ανθρώπους τους οποίους τους πλησίαζε με αγάπη χωρίς να προσωποληπτεί, άλλωστε οι μαθητές του ούτε το δημοτικό δεν είχαν τελειώσει και αυτός τους υπηρετούσε φανερώνοντάς τους τα εξής, ου γαρ ήλθον διακονηθήναι έλεγε αλλά διακονήσαι και δούναι την ζωή ημών λύτρο αντί πολλών. Πλένοντας ακόμη και τα πόδια των μαθητών του.

Πέμπτο στοιχείο θείας φύσης είναι η σοφία του λόγου του που κατατρόπωνε ανθρώπους δαιμονισμένους και αγγέλους πονηρούς που εις όλο τον επί της γης βίο του αντιμετώπιζε βάζοντας όλους στην θέση τους. Δεν είναι σοφία Θεού όταν του πήγαν να κρίνει την μοιχευομένη; Η απάντηση που έδωσε ήτο ως εξής, ο αναμάρτητος είπε πρώτος το λίθο βαλέτω. Ή όταν του πήγαν νόμισμα ώστε να ρωτήσουν αν είναι σωστό να πληρώνουν φόρο εις τον Καίσαρα δεν απάντησε απόδοτε του Καίσαρα τα του Καίσαρα και τα του Θεού στον Θεό;

Έκτο στοιχείο θείας φύσης είναι τα θαύματα στα οποία επικαλούνταν πάντα τον ουράνιο Πατέρα του ελευθερώνοντας όλους όσους ζητούσαν βοήθεια από ανίατες ασθένειες. Ποτέ δεν χρησιμοποιούσε την δική του δύναμη για δόξα δική του.

Έβδομο στοιχείο θείας φύσης είναι η προσωπικότητά του, ο ιδεώδης χαρακτήρας του, η ευθύτητα που τον διέπει, η σοβαρότητα και η υπευθυνότητα στις εντολές του Πατέρα του καθώς η τέλεια υπακοή εις τις εντολές αυτές. Καμία ιδιαιτερότητα ή κανένας πειρασμός ή καμία αδυναμία δεν μπόρεσε να τον εξεκλίνει από το θέλημα του Πατέρα του. Μάλιστα έλεγε στους μαθητές του, όταν υπάγετε εις μια πόλην στον δρόμο μην ειπείτε το χαίρειν. Εν αντιθέσει με εμάς που πολλές φορές αλλάζουμε εκατό γνώμες στο λεπτό όταν ειδικά θέλουμε να αφιερωθούμε και όλο αναβάλλουμε την αφιέρωσή μας με δικαιολογίες πολλές, έχω δουλειές, έχω χρόνο θα αφιερωθώ αύριο. Πρέπει να ξέρουμε ότι το αύριο οδηγεί στην χώρα του ποτέ και η δικαιολογία στον θάνατο ψυχής και σώματος.

Όγδοο στοιχείο θείας φύσης είναι η δύναμή του να ανταπεξέλθει στα κατηγορώ, στα βασανιστήρια και στον σταυρικό θάνατο τον οποίον υπέστη, λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει απειλούμενος ουκ ηπείλει. Εν αντιθέσει με εμάς που αν πειράξουν τα φαινομενικά δικαιώματα μας κατά κόσμο είμεθα ικανοί αν είχαμε χρήματα να βάζαμε να μας υπερασπιστεί ολόκληρος ο δικηγορικός σύλλογος ώστε να δικαιωθούμε. Ο Κύριος όμως πίστευε ότι κανείς δεν έχει εξουσία πάνω του και πάνω σε όλους τους εν χριστώ ανθρώπους εάν δεν είναι δεδομένο άνωθεν. Γι’ αυτό και η σιωπή ήτο πάντα δίπλα του. Μαλιστα σε πειρασμούς ή χαζά προκλητικά ερωτήματα έμπαινε μέσα του.

Ένατο στοιχείο θείας φύσεως είναι ο λαξευτός τάφος που του εδόθη ώστε να τοποθετηθεί το Άγιο σώμα του. Καθώς η ταφή και η ανάστασή του.

Δέκατο στοιχείο θείας φύσεως είναι οι εξουσίες που του εδόθησαν μετά την ανάστασή του. Ο ίδιος φανέρωσε, εδόθη εις εμέ πάσα εξουσία εν ουρανό και επί της γης. Μαθητές πορευθέντες πάντα τα έθνη βαπτίζοντας αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος κηρύττοντας αυτούς να φυλάττωση πάσας τις εντολές.

Εντέκατο στοιχείο της θείας φύσης του είναι οι εξουσίες τις οποίες έχει όπου σήμερα ενώ απουσιάζει από την εκκλησία του προσωπικά η εκκλησία του στην γη εξαπλώνεται και ο χριστιανισμός αυξάνεται καθημερινά. Μακάριοι οι μη ιδόντες και πιστεύσαντες.

Δωδέκατο στοιχείο είναι η εξουσία του να εκπληρώσει τις υποσχέσεις του και τις επαγγελίες που εξαγγέλλει ο ίδιος για τον εαυτό του και για τις υποσχέσεις που έδωσε για την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος. Στέλνοντας το Άγιο Πνεύμα την ημέρα της Πεντηκοστής δίνοντας στους αποστόλους ιδιαίτερες δυνάμεις να εξαπλωθούν εν δυνάμει σε όλο τον κόσμο ανατρέποντας με τα στοιχεία της αγάπης, της ταπείνωσης όλες τις εγωιστικές, δαιμονισμένες, άθεες, γεμάτες ασέβειες βασιλείες της εποχής. Βάζοντας τον χριστιανισμό σε όλα τα έθνη σχεδόν σήμερα. Εμείς τώρα καλεστήκαμε να υπηρετήσουμε το θέλημα του Θεού κάνοντας υπέρβαση. Πρέπει να ξέρουμε ότι πρώτα θα καλεστούμε να υπερβούμε την ανθρώπινη φύση εν δυνάμει ώστε να λάβουμε χωρίς μέτρο την θεία φύση, την δόξα του αγιασμού, των θαυμάτων και της αφθάρτου ζωής. Μόνο έτσι θα μπορέσουμε να γίνουμε κληρονόμοι, συγκληρονόμοι και συμμέτοχοι της δόξης του Θεού, το οποίο εύχομαι εις όλους εμάς. Γένοιτο, Γένοιτο Αμήν.

 

                                          

ΦΘΑΡΤΟΣ – ΑΦΘΑΡΤΟΣ, ΘΑΝΑΤΟΣ – ΑΘΑΝΑΤΟΣ

 

Το σημερινό μας θέμα είναι δυσνόητο, ασύλληπτο, πολύπλοκο και δυστυχώς παραξηγήσιμο από ολόκληρο τον παρόντα σημερινό κόσμο εκτός του επιστημονικού κόσμου, ο οποίος με τις έρευνες πολλών χρόνων πάνω στον άνθρωπο άρχισε να σκέφτεται ότι είναι δυνατόν η μακροημέρευση, η κατάργηση του γήρατος, της φθοράς και του θανάτου δια των φαρμάκων ή της γενετικής. Όμως και για όλα τα τέκνα του Θεού που ανήκουν στην Φωνή Θεού και μελετούν τον Λόγο του Θεού όχι θρησκόληπτα αλλά ερευνητικά με επιστημονικό πνεύμα, το οποίον φέρνει τον σωστό τρόπο ζωής διότι ο Κύριος τόνισε, ερευνάται τας γραφάς ότι δι’ αυτών έχετε ζωή αιώνιον. Πρέπει να καταλάβουμε ότι μέσα από την έρευνα του ευαγγελίου θα βρεθούν τα μέσα και θα βγουν οι επιστήμονες του μέλλοντος. Ο προφήτης Ησαΐας αναφέρει, σοφία και επιστήμη θέλουσι είσθε η στερέωση των καιρών. Ο λόγος είναι διότι η μελέτη με πνεύμα Θεού και με δυνάμεις Θεού θα φέρει την άφθαρτη άγια ζωή, τη ζωή εκείνη που φανέρωσε ο ίδιος ο Θεός δια του Υιού. Το θέμα μας λοιπόν σήμερα πρέπει να είναι ένα θέμα το οποίο πρέπει να προβληματίσει την Φωνή του Θεού με σκοπό τα τέκνα που ανήκουν εις αυτήν να το ενεργοποιήσουν ως προς την επίτευξη του στόχου που είναι η κατάργηση της αμαρτίας, η ίδρυση της βασιλείας, η κατάργηση του φυσικού θανάτου και τελευταία η ανάσταση των εν Κυρίω κοιμηθέντων. Όλα αυτά όμως πρέπει να γίνουν δια αγάπης ενεργούμενης ειδικά την αγάπη αυτή του Χριστού την οποίαν πρέπει να την έχουν τα τέκνα της Φωνής του Θεού η οποία έχει ως εξής, να μάθουμε να αγαπούμε Κύριο και Θεό εξ όλης της καρδίας, εξ όλης της ψυχής, εξ όλης της διανοίας και τον πλησίον ως εαυτόν διότι δια όλους εμάς άλλωστε γράφτηκε και δόθηκε σήμερα το θέμα αυτό. Αφού το συλλαμβάνουμε πρέπει λοιπόν δια του ευαγγελίου να το φέρουμε εις την ζωή μας. Διότι σήμερα μόνο εμείς το συλλαμβάνουμε αυτό το μεγαλείο της αφθάρτου και αιωνίου ζωής, το θέμα δόθηκε σήμερα από τον Θεό και αν δεν γίνει κατανοητό από εμάς όλους οι οποίοι μάλιστα δια Πνεύματος Αγίου καλούμεθα άνωθεν να το φέρουμε εις πέρας δια της πίστεως στην ζωή μας δεν θα γίνει κατανοητό για όλη την γενιά μας. Αν τώρα εμείς αδιαφορήσουμε ή δεν το πιστέψουμε ο θάνατος αργά ή γρήγορα θα μας επισκιάσει και θα μας κληρονομήσει, μη γένοιτο και η μέγιστη επαγγελία όλων των εποχών, επαγγελία του Θεού θα μεταπηδήσει σε άλλη γενιά άλλης εποχής. Μη γένοιτο! Εμείς όμως με την δύναμη του Θεού δεν θα το περιφρονήσουμε αυτό το οποίο ο Θεός θέλησε να συλλάβουμε ίσα ίσα θα το εργαστούμε με σοφία ώστε να έρθει στην ζωή μας. Μάλιστα θα πρέπει να τείνουμε δια του ευαγγελίου στην αποκωδικοποίηση του υψίστου τούτου θέματος με γραφικό τρόπο διότι όλα τα προβλήματα έχουν την λύση τους όταν ο εγκέφαλος του ερευνητή προφήτη έχει φτάσει στο σημείο να συλλαμβάνει την αξία του Θεού και την αξία της ανυποκρίτου αγάπης και της αφθάρτου αιωνίου ζωής. Ώστε δι’ αυτού του ευαγγελίου να το αποκωδικοποιήσει ο καθένας και να βρει τον τρόπο να το ενεργοποιήσει στην ζωή του. Όταν τώρα βρούμε τον τρόπο του φθαρτός, άφθαρτος, θάνατος, αθάνατος θα εννοήσουμε όλα εκείνα τα φθαρτά ή άφθαρτα στοιχεία που χρειαζόμαστε ώστε να αποβάλλουμε τα στοιχεία του θανάτου με φυσική συνέπεια τα στοιχεία που εισέβαλαν στην ζωή μας δια της αμαρτίας να καταστραφούν. Όλα θα έρθουν δια του ευαγγελίου, όλα τα άφθαρτα στοιχεία ώστε να πετύχουμε τους στόχους που ο Θεός μας έβαλε μέσα μας. Τότε μόνο θα μπορέσουμε δια αγάπης ενεργουμένης και να τα μεταλαμπαδεύσουμε και σε άλλους αναγεννημένους καλοπροαίρετους ανθρώπους που έχουν την δυνατότητα να εννοήσουν την κατάργηση του φυσικού θανάτου και να εξελιχτούν ή να αναπτυχθούν στην πίστη και στον τρόπο που χρειάζεται ώστε να δυνάμεθα να το πετύχουμε. Ο Χριστός ανέφερε, ο πιστεύων εις εμέ καν αποθάνη ζήσεται και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. Μόνο δια της πίστεως και του αγιασμού η πραγματική δόξα του Θεού θα φανεί στον λαό του Θεού και το φως αυτό του Χριστού που είναι απρόσιτο σήμερα διότι το φωτίζει ο αγιασμός, η ζωή η άφθαρτος και η αθανασία, να δοθεί και σε εμάς. Καθώς μετέπειτα να δοθεί και σε όλο τον χριστιανικό λαό ώστε να λυτρωθεί το ανθρώπινο γένος δια του Xριστού. Αύριο θα αποδειχθεί ότι το πνευματικό επίπεδο όπου διέπει σήμερα τον άνθρωπο είναι μηδαμινό και δυστυχώς διακατέχεται από ημιμάθεια ώστε ο καθένας με τον λάθος τρόπο ζωής να οδηγεί τον εαυτό του στον θάνατο. Διότι σήμερα ο θάνατος και η αρρώστια έχει επισκιάσει και σκιάσει όλο τον χριστιανικό κόσμο, τα στοιχεία αυτού του θανάτου έχουν μεταλαμπαδευτεί και εις ημάς δια της παρακοής των πρωτοπλάστων. Έτσι δια της τεκνογονίας αυτών αφού ήτο οι πρώτοι άνθρωποι μεταδόθηκε ο θάνατος και επικράτησε δια της αμαρτίας διότι τα οψώνια της αμαρτίας έφεραν τον θάνατο εις όλους τους ανθρώπους και τους λαούς της γης. Ο λόγος που βρισκόμεθα σήμερα εδώ είναι αν το θέλουμε οικειοθελώς και αν πιστεύουμε τα ανωτέρω να χρησιμοποιηθούμε άνωθεν δια του ευαγγελίου ώστε το αποκεκρυμμένο μυστήριο το οποίο φανερώνεται δια της ομολογίας που κάναμε να δύναται να θεραπεύει, να ζωντανεύει και να θεοποιεί τον άνθρωπο, τον κάθε άνθρωπο ώστε να λαμβάνει αν θέλει την άφθαρτη ζωή και την ανυπόκριτο αγάπη. Εμείς σήμερα αφού αντιλαμβανόμαστε το μέγα μυστήριο του αγιασμού και της αφθάρτου ζωής, το αποκεκρυμμένο μυστήριο δηλαδή το οποίο οι αιώνες έκρυψαν και μετέφεραν μέχρι εμάς καλούμεθα να το φέρουμε στην ζωή μας και να γίνει το μυστήριο αυτό προσιτό και αληθινό από όλα τα τέκνα ει δυνατόν της Φωνής του Θεού. Αν όμως εμείς δεν το εννοήσουμε ώστε να το επιδιώξουμε και το θεωρήσουμε απραγματοποίητο τότε οι επιστήμες του κόσμου θα το επιδιώξουν με συνέπεια να το εμπορευματοποιήσουν όταν το συλλάβουν και να το κληρονομήσουν διότι το ψάχνουν, δίνοντάς το μετέπειτα σε ανθρώπους τους οποίους θέλουν να εξουσιάσουν (πλήρη υποταγή), αυτό θα φέρει την κατάργηση των θρησκειών και του Χριστού. Μάλιστα θα δωθεί το δικαίωμα ώστε να εμφανιστεί με τον τρόπο αυτόν ο αντίχριστος. Διότι θα καταργήσει τον θάνατο δια των φαρμάκων ώστε όλοι έπειτα να υποταχτούν και η εξουσία του Αγίου Θεού να χαθεί όπως είναι γεγραμμένο και θέλει πλανήσει ει δυνατόν και τους εκλεκτούς διότι και οι εκλεκτοί δεν στηρίζονται στην προσευχή αλλά στα φάρμακα, ένας έλεγε ήρθανε τα φάρμακα φύγανε τα θαύματα. Άλλωστε ο Κύριος είπε ότι το βδέλυγμα της ερημώσεως το λαληθέν υπό του προφήτου Δανιήλ θα πλανήσει ει δυνατόν και τους εκλεκτούς. Τώρα η Φωνή του Θεού αφού το συνέλαβε έχει άνωθεν το πρόσταγμα να το επιδιώξει, να το προσπαθήσει και να το αποκτήσει με την δύναμη του Θεού ώστε να το κληρονομήσει. Κατόπιν να χρησιμοποιήσει την εξουσία αυτή δια αγάπης ενεργουμένης ώστε ολόκληρος ο Ελληνικός λαός και κατόπιν οι υπόλοιποι λαοί όλου του κόσμου να ακολουθήσουν την πορεία της ζωής του και του Αγίου Χριστού. Έτσι όταν φτάσουμε στο σημείο του αγιασμού και της κατάργησης του θανάτου ο Χριστός θα έρθει. Ο Λόγος του Θεού φανερώνει ότι ο Πατέρας είπε στον Υιό, κάθου εκ δεξιών μου εωσού θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου έσχατος εχθρός καταργείται ο θάνατος. Μόνο με αυτό τον τρόπο θα γίνει η δευτέρα παρουσία ώστε ο Θεός να σκηνώσει μετά των ανθρώπων και μόνο τότε τα μάτια των χριστιανικών λαών θα ανοίξουν και θα συναντήσουν τον Άγιο Θεό στο όρος εκείνο της ζωής που θα σηκωθεί τα έσχατα χρόνια πάνω από όλα τα άλλα όρη. Ώστε να συρρέουν στο όρος αυτό της ζωής όλα τα έθνη, στο όρος του Θεού. Μόνο με αυτόν τον τρόπο το γεγραμμένο που είναι να γίνουμε κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της μεγάλης δόξης του Θεού που είναι ο αγιασμός και η κατάργηση του φυσικού θανάτου θα λάβουν χώρα σε όλο τον Άγιο λαό του Θεού, τον οποίον σήμερα το Άγιο Πνεύμα καλλιεργεί δια της ατομικής κρίσης η οποία σιγά σιγά θα επεκταθεί και θα γίνει γενική. Οι άγιοι θέλουσι κρίνει τον κόσμο και τους αγγέλους ώστε δι’ αυτής της ατομικής και μετέπειτα γενικής κρίσης εμείς οι ζώντες να μην φτάσουμε τους κοιμηθέντες. Γένοιτο, γένοιτο αμήν. Πριν όμως αναλύσουμε το πολύπλοκο τούτο θέμα θα πρέπει να το ερευνήσουμε συντόμως, ώστε να δούμε τι σημαίνει το θέμα μας σύμφωνα με την ερμηνεία της γλωσσολογίας. Πρώτον, φθαρτός είναι αυτός που υπόκειται στην φθορά όπως το σώμα του ανθρώπου. Αντίθετο του φθαρτός ο άφθαρτος. Δεύτερον, η λέξη που θα ερευνήσουμε είναι άφθαρτος. Άφθαρτος λοιπόν σημαίνει αυτός που δεν υπόκειται στην φθορά άλλα διατηρεί ακέραιες τις αρχικές του ιδιότητες μακριά από κάθε επίδραση του χρόνου ή μεταβολής των συνθηκών συν αιωνιότητα, αθανασία. Επόμενη λέξη είναι θάνατος που σημαίνει οριστική διακοπή όλων των βιολογικών λειτουργιών ενός φυτικού ή ζωικού οργανισμού, το τέλος της ζωής. Η επόμενη λέξη είναι αθάνατος που σημαίνει αυτός που ζει αιωνίως, που δεν πρόκειται να πεθάνει. Λίγοι άνθρωποι το πέτυχαν όπως Ενώχ, Ηλίας, Μωυσής, Κύριος, Μαρία, Ιωάννης κ.λ.π. Εμείς τώρα τα τέκνα της Φωνής του Θεού θα πρέπει να πάρουμε το ευαγγέλιο στα χέρια μας και να το διαβάσουμε όχι για να γίνουμε θρησκόληπτοι ή για να δημιουργήσουμε μια καινούρια θρησκεία άλλα για να γίνουμε τέκνα Θεού, μαθητές Χριστού. Μάλιστα θα το διαβάζουμε σαν να το σπουδάζουμε βιώνοντάς το διότι το ευαγγέλιο είναι επιστήμη, η οποία οδηγεί τον άνθρωπο στο να γίνει Υιός Θεού με άπειρες δυνάμεις και ευλογίες. Δυνάμεις όπως σημεία, ευλογίες όπως καρπούς, χαρίσματα, σοφία Θεού, ταπείνωση. Όταν γίνεις Υιός Θεού είσαι γνώστης όλων των επιστημών και όλων των τεχνών. Πως μπορεί να γίνει αυτό; Είναι πράγματι και αυτό δυσνόητο όμως γίνεται και είναι σίγουρο ότι δια της σοφίας αυτού του Θεού γίνεσαι κληρονόμος των καρπών του Αγίου Πνεύματος, των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος, των σημείων του Αγίου Πνεύματος. Οδηγούμενος τώρα μέσα από αυτά και με ζώσα πίστη γίνεσαι κληρονόμος της αφθάρτου και αθανάτου ζωής η οποία πρέπει να εμφανιστεί όχι γιατί είμεθα άξιοι άλλα διότι ήρθε ο χρόνος να εμφανιστεί η βασιλεία του Θεού μέσα μας και γύρω μας. Τι πρέπει να κάνουμε; Αν κοιτάξουμε γύρω μας θα δούμε ότι παντού είτε σε δόγματα χριστιανικά είτε σε κόμματα πολιτικά έχουν επικρατήσει τα συμφέροντα και οι προσωπικές φιλοδοξίες. Υποσχόμενοι μάλιστα οι πολιτικοί αρχηγοί στον λαό ευημερία με τα χρήματα. Μάλιστα και οι θρησκευτικοί ηγέτες ζητούν την υποταγή του λαού για να κερδίσουν τάχα την ουράνια βασιλεία. Εμείς όμως θα πρέπει να υπακούσουμε μόνο στον Λόγο του Θεού σεβόμενοι όμως τις αγαθές προσπάθειες όλων των ανθρώπων γύρω μας. Αφού σήμερα δόξα τον Θεό ανήκουμε σε δημοκρατικά καθεστώτα, παραχώρηση Θεού και τούτο ώστε το ευαγγέλιο της βασιλείας που κρύβει το αποκεκρυμμένο μυστήριο να φανερωθεί. Φεύγουμε τώρα από εδώ και πάμε στην προς Ρωμαίους επιστολή. Εκεί θα δούμε το Άγιο Πνεύμα δια του Αποστόλου Παύλου να λέγει τα εξής ώστε να εννοήσουμε εν μέρει το πολύπλοκο θέμα μας: Δεν είναι τώρα λοιπόν μας φανερώνει ο απ. Παύλος ουδεμία κατάκρισις εις τους εν Χριστώ Ιησού, τους μη περιπατούντας κατά την σάρκα αλλά κατά το Πνεύμα.

Διότι ο νόμος του πνεύματος της ζωής εν Χριστώ Ιησού με ηλευθέρωσεν από του νόμου της αμαρτίας και του θανάτου.

Επειδή το αδύνατον εις τον νόμον, καθότι ήτο ανίσχυρος δια της σαρκός, ο Θεός πέμψας τον εαυτού Υιόν με ομοίωμα σαρκός αμαρτίας και περί αμαρτίας, κατέκρινε την αμαρτίαν εκ τη σαρκί, δια να πληρωθή η δικαιοσύνη του νόμου εις ημάς τους μη περιπατούντας κατά την σάρκα αλλά κατά το Πνεύμα.

Διότι οι ζώντες κατά την σάρκα, τα της σαρκός φρονούσιν οι δε κατά το Πνεύμα τα του Πνεύματος.

Επειδή το φρόνημα της σαρκός είναι θάνατος το δε φρόνημα του πνεύματος, ζωή και ειρήνη.

Διότι το φρόνημα της σαρκός είναι έχθρα εις τον Θεόν επειδή εις τον νόμον του Θεού δεν υποτάσσεται, αλλ' ουδέ δύναται.

Όσοι δε είναι της σαρκός, δεν δύνανται να αρέσωσιν εις τον Θεόν.

Σεις όμως δεν είσθε της σαρκός αλλά του πνεύματος, εάν το Πνεύμα του Θεού κατοική εν υμίν. Αλλ' εάν τις δεν έχει το Πνεύμα του Χριστού, ούτος δεν είναι αυτού. Εάν δε ο Χριστός είναι εν υμίν, το μεν σώμα είναι νεκρόν δια την αμαρτίαν το δε πνεύμα ζωή δια την δικαιοσύνην.

Εάν δε κατοική εν υμίν το πνεύμα του αναστήσαντος τον Ιησούν εκ νεκρών, ο αναστήσας τον Χριστόν εκ νεκρών θέλει ζωοποιήσει και τα θνητά σώματα υμών, δια του Πνεύματος αυτού του κατοικούντος εν υμίν.

Άρα λοιπόν, αδελφοί, είμεθα χρεώσται, ουχί εις την σάρκα, ώστε να ζώμεν κατά σάρκα.

Διότι εάν ζείτε κατά την σάρκα, μέλλετε να αποθάνητε, αλλ' εάν δια του Πνεύματος θανατόνητε τας πράξεις του σώματος, θέλετε ζήσει.

Επειδή όσοι διοικούνται υπό του Πνεύματος του Θεού, ούτοι είναι υιοί του Θεού.

Διότι δεν ελάβετε πνεύμα δουλείας δια να φοβήσθε πάλιν, αλλ' ελάβετε πνεύμα υιοθεσίας, δια του οποίου κράζομεν, Αββά, ο Πατήρ.

Αυτό το Πνεύμα συμμαρτυρεί με το πνεύμα ημών, ότι είμεθα τέκνα Θεού.

Εάν δε τέκνα και κληρονόμοι, κληρονόμοι μεν Θεού, συγκληρονόμοι δε Χριστού, εάν συμπάσχωμεν, δια να γείνωμεν και συμμέτοχοι της δόξης αυτού.

Επειδή φρονώ ότι τα παθήματα του παρόντος καιρού δεν είναι άξια να συγκριθώσει με την δόξαν την μέλλουσαν να αποκαλυφθή εις ημάς.

Διότι η μεγάλη προσδοκία της κτίσεως προσμένει την φανέρωσιν των υιών του Θεού.

Επειδή η κτίσις υπετάχθη εις την ματαιότητα, ουχί εκουσίως, αλλά δια τον υποτάξαντα αυτήν, επ' ελπίδι ότι και αυτή η κτίσις θέλει ελευθερωθή από της δουλείας της φθοράς και μεταβή εις την ελευθερίαν της δόξης των τέκνων του Θεού.

Επειδή εξεύρομεν ότι πάσα η κτίσις συστενάζει και συναγωνιά έως του νυν.

Και ουχί μόνον αυτή, αλλά και αυτοί οίτινες έχομεν την απαρχήν του πνεύματος και ημείς αυτοί στενάζομεν εν εαυτοίς, περιμένοντες την υιοθεσίαν, την απολύτρωσιν του σώματος ημών.

Διότι με την ελπίδα εσώθημεν ελπίς δε ήτις βλέπεται, δεν είναι ελπίς διότι εκείνο το οποίον βλέπει τις, δια τι και ελπίζει;

Εάν ελπίζωμεν εκείνο το οποίον δεν βλέπομεν, δια της υπομονής  περιμένομεν αυτό.

Ωσαύτως δε και το Πνεύμα συμβοηθεί εις τας ασθενείας ημών επειδή το τι να προσευχηθώμεν ως πρέπει, δεν εξεύρομεν, αλλ' αυτό το Πνεύμα ικετεύει υπέρ ημών δια στεναγμών αλαλλήτων.

Ο δε ερευνών τας καρδίας εξεύρει τι είναι το φρόνημα του Πνεύματος,  ότι κατά Θεόν ικετεύει υπέρ των αγίων.

Εξεύρομεν δε ότι πάντα συνεργούσι προς το αγαθόν εις τους αγαπώντας τον Θεόν, εις τους κεκλημένους κατά τον προορισμόν αυτού.

Διότι όσους προεγνώρισε, τούτους και προώρισε συμμόρφους της εικόνος του Υιού αυτού, δια να είναι αυτός πρωτότοκος μεταξύ πολλών αδελφών, όσους δε προώρισε, τούτους και εκάλεσε και όσους εκκάλεσε τούτους και εδικαίωσε και όσους εδικαίωσε τούτους και εδόξασε.

Τι λοιπόν θέλομεν ειπεί προς ταύτα; εάν ο Θεός είναι υπέρ ημών, τις θέλει είσθαι καθ' ημών;

Επειδή όστις τον ίδιον εαυτού Υιόν δεν εφείσθη, αλλά παρέδωκεν αυτόν υπέρ πάντων, πως και μετ' αυτού δεν θέλει χαρίσει εις ημάς τα πάντα;

Τις θέλει εγκαλέσει τους εκλεκτούς του Θεού; Θεός είναι ο δικαιών.

Τις θέλει είσθαι ο κατακρίνων; Χριστός ο αποθανών, μάλλον δε και αναστάς, όστις και είναι εν τη δεξιά του Θεού, όστις και μεσιτεύει υπέρ ημών.

Τις θέλει μας χωρίσει από της αγάπης του Χριστού; Θλίψις ή στενοχωρία ή διωγμός ή πείνα ή γυμνότης ή κίνδυνος ή μάχαιρα;

(καθώς είναι γεγραμμένον, Ότι ένεκά σου θανατούμεθα όλην την ημέραν ελογίσθημεν ως πρόβατα σφαγής.)

Αλλ' εις πάντα ταύτα υπερνικώμεν δια του αγαπήσαντος ημάς.

Επειδή είμαι πεπεισμένος ότι ούτε θάνατος ούτε ζωή, ούτε άγγελοι, ούτε αρχαί, ούτε δυνάμεις, ούτε παρόντα, ούτε μέλλοντα, ούτε ύψωμα, ούτε βάθος, ούτε άλλη τις κτίσις θέλει δυνηθή να χωρίση ημάς από της αγάπης του Θεού, της εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών.

Θα πρέπει να ξέρουμε και να γνωρίζουμε ότι το παρόν σύστημα του κόσμου δεν είναι τυχαίο ώστε να παλέψουμε. Τι να γνωρίζουμε και να ξέρουμε; Ότι ο Θεός δημιούργησε στον κόσμο αυτό μια μεγάλη αρένα που είναι ο πλανήτης γη και πάνω σε αυτή έστειλε τον διάβολο και τους αγγέλους, όσοι υποταχθούν και συμβιβαστούν με αυτόν θα σφαχτούν, όσοι παλέψουν θα δικαιωθούν κατά την ημέρα της μεγάλης κρίσεως, όσοι τον νικήσουν θα γίνουν υιοί του Θεού και ιδρυτές της βασιλείας του Θεού. Εγώ είδα ότι η πρώτη λαβή που παρουσίασε ο διάβολος ώστε να κιοτέψει τον άνθρωπο και να τον οδηγήσει στον θάνατο είναι η συνείδηση η οποία δυστυχώς στους χριστιανούς γίνεται αυστηρή, με αποτέλεσμα ο οργανισμός να δέχεται μεγάλες πιέσεις θανάτου. Μέχρι και οι πατέρες του ορθοδόξου δόγματος έπεσαν στην παγίδα αυτή και λόγω της αυστηρής συνείδησης οδηγήθηκαν στον πρόωρο θάνατο μη συλλαμβάνοντες το μέγα έλεος του Θεού. Αν πάμε στην γένεση θα δούμε ότι ο Αδάμ και η Εύα παρέβηκαν την εντολή του Θεού η οποία δεν εδόθη για να τους απολέσει άλλα για να τους σπουδάσει το καλό και το κακό, όμως η συνείδησή τους και η ημιμάθειά τους έναντι της αγάπης και του απείρου ελέους δημιούργησαν φαντασιώδεις σκέψεις ότι παρέβηκαν το νόμο και ότι ο Θεός δεν τους αγαπά ώστε να πρέπει να πεθάνουν. Έτσι η συνείδηση και η πίστη αυτή τους οδήγησε στον θάνατο. Κατόπιν δια της τεκνογονίας επικράτησε το ψέμα παντού, το ψέμα είναι η αμαρτία, η φθορά και ο θάνατος. Εν ολίγοις η διαβολή την οποίαν έχουνε υιοθετήσει όλοι οι λαοί. Εν αντιθέσει με τον Χριστό ο οποίος είναι η αγάπη, το έλεος, η χαρά, οι καρποί, τα σημεία, η αφθαρσία και τέλος η αθανασία. Ο Θεός λοιπόν μέχρι ο άνθρωπος να μαθητεύσει την σοφία του Θεού έθεσε άγγελο και ρομφαία ώστε να φυλάει το δέντρο της ζωής ακόμη και από τα τέκνα, διότι αν τα τέκνα του Θεού δεν αποκτήσουν τον αγιασμό και την σοφία του Θεού και αυτά να μην μπορούν να περάσουν από την ρομφαία πόσο μάλλον ο κόσμος. Έτσι τα κεφάλια όλων πέφτουν. Σήμερα όμως ήρθε η ώρα το αποκεκρυμμένο μυστήριο να πάρει σάρκα και οστά ώστε οι υιοί και οι θυγατέρες να πάρουν την θέση τους στη δημιουργία και να επαναφέρουν δια του Παρακλήτου την αρτιότητα και την πληρότητα από την οποίαν θα πρέπει να διακατέχονται. Το πρώτο λοιπόν στοιχείο είναι η συνείδηση στο υποτιθέμενο λάθος ενώ δεν είναι λάθος άλλα γνώση του καλού και του κακού ώστε να γίνουμε θεοί, τα πάντα αδέρφια μου συνεργούν στο αγαθό τοις αγαπώσι τον Θεο φανερωνει ο Λογος του Θεου. Τα λάθη μας όμως όταν υπάρχει άγνοια ο διάβολος τα τονίζει ώστε να δημιουργηθεί αταξία πνεύματος και σώματος, ώστε δια της στενοχώριας έπειτα να έρχεται η φθορά η οποία μας οδηγεί στον πρόωρο θάνατο. Αυτό, η πάλη δηλαδή της συνείδησης γίνεται καθημερινά και δυστυχώς πάντα από τον διάβολο διότι είναι το σύστημά του. Σκοπός του είναι να μας πληγώσει πνευματικά και να μας στεναχωρήσει και στην συνέχεια να μας θανατώσει δια της φθοράς. Μάλιστα μας οδηγεί δι’ αυτής της αυστηρής συνείδησης στον πρόωρο θάνατο. Σε άλλους ανθρώπους έβαλε να καυχώνται δια των γηρατειών, ότι έζησαν πολύ και ήρθε η φυσική τάχα φθορά του σώματος. Σε άλλους έβαλε τον φόβο του θανάτου, τώρα όπου νάνε έρχεται η ώρα, έτσι άρχισε να διέπει τους ηλικιωμένους ο φόβος του θανάτου ο οποίος γίνεται άγχος με συνέπεια να έρχεται γρηγορότερα. Αν μπορέσει κάποιος να ξεφύγει από τον έλεγχο, τις αυστηρές συνειδήσεις του εχθρού διαβόλου τον οποίον φέρνει στην υποτιθέμενη αμαρτία που διαπράξαμε έναντι του νόμου του Θεού, έρχεται με το σύστημα ολόκληρο του παρόντος κόσμου του οποίου τα μέλη του είναι οι άνθρωποι, οι οποίοι έχουν υιοθετήσει το σύστημα των υιών των ανθρώπων και του θανάτου και σου λένε τάχα για το λάθος που έκανες, ότι ο Θεός θα σε τιμωρήσει και ότι αυτοί θέλουν να σε βοηθήσουν ώστε να σε κάνουν σωστό άνθρωπο ενώ στο βάθος υποκινούνται από συμφέροντα δικά τους. Αυτό είναι αμαρτία, ο Θεός λένε θα σου κάνει εκείνο ή το άλλο, τάχα ότι αυτοί ενδιαφέρονται για την σωτηρία της ψυχής σου ενώ η πραγματικότητα είναι ότι βρήκαν έναν που τους εκπληρεί τα πάθη ή τα συμφέροντά τους και τα χρησιμοποιούν τα λάθη για να μην χάσουν την εξουσία που απέκτησαν επάνω σου. Χρησιμοποιούν λοιπόν το σωστό ή το λάθος ανάλογα με τα δικά τους συμφέροντα. Προσοχή λοιπόν, απαγορεύεται να επεμβαίνουμε στα θέλω των συνανθρώπων μας και στην συνείδησή τους διότι τότε γινόμεθα δολοφόνοι του αδερφού, συνανθρώπου, γυναίκας, άνδρα, παιδιού, φίλου ή εχθρού. Άλλωστε πρέπει μόνο ο Θεός να διαμορφώσει, να αναγεννήσει, να ολοκληρώσει δια του Αγίου Πνεύματος και τον σχετικό χρόνο που απαιτείται τον συνάνθρωπο αφού τον περάσει και τον ολοκληρώσει στα πάντα, όχι βιασύνη και πρόωρη κρίση ή καταδίκη του συνανθρώπου. Άλλωστε είναι γραμμένο στον Άγιο Λόγο του Θεού μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε, δεν είναι γραμμένο τυχαία στο Λόγο του Θεού. Όποιος κρίνει ή καταδικάζει θα πεθάνει αργά ή γρήγορα. Η Φωνή Θεού όμως σήμερα έφτασε στο σημείο ώστε να σέβεται την οποιαδήποτε αγαθή άποψη, την θρησκευτική συνείδηση, την πολιτική συνείδηση και την ελευθερία του κάθε ανθρώπου. Ο ίδιος ο Χριστός φανέρωσε, όστις θέλει οπίσω μου ελθειν. Η Φωνή Θεού συνεχίζει όμως τις έρευνες στο θέμα μας και ρωτά και ερευνά. Αυτό λοιπόν που ρωτά και ερευνά είναι δια ποιο λόγο πεθαίνουν οι άνθρωποι αφού ο Λόγος του Θεού φανερώνει ότι ο Θεός ουκ εποίησε θάνατο ουδέ τέρπεται επ’ απωλειας ζώντων και σωτήριες οι γενέσεις του κόσμου. Μάλιστα η Φωνή Θεού πάλι ρωτά τα εξής, αφού έχουμε Θεό ζώντα, Πατέρα ζώντα δια ποιο λόγο εμείς τα τέκνα του Θεού, τα πλάσματά του έχουμε τόσα προβλήματα και οδηγούμεθα δι’ αυτών των προβλημάτων στην φθορά και στον θάνατο; Οι ερωτήσεις αυτές μας οδήγησαν δια Πνεύματος Αγίου στον Άγιο Λόγο του Θεού. Εκεί βλέπουμε ότι η παρακοή των πρωτοπλάστων μας έβγαλε από την αγκαλιά του Θεού και στη συνέχεια αυτή η παρακοή μας έφερε σήμερα ώστε να υιοθετήσουμε το σύστημα των ανθρώπων, της αμαρτίας, της πτώσης και της λάθος πίστης που φανερώνουν οι κοινωνίες των ανθρώπων και που δυστυχώς σήμερα μας έχουν ρουφήξει με τις αμαρτίες που τις διέπουν ειδικά τα πάθη, τις αδυναμίες και την ημιμάθεια. Μάλιστα κάναμε και μια άλλη έρευνα, είδαμε δυστυχώς με τις έρευνες ότι έχουμε γίνει από παιδικής ηλικίας μίμοι των συστημάτων των υιών των ανθρώπων (της αμαρτίας), μεγαλώνουμε και κάνουμε ότι μας λένε οι άλλοι, περνούν πολλά χρόνια να αποκτήσουμε προσωπικότητα καλού κακού, γνώμη θετική και όταν αποκτήσουμε φοβούμεθα να την παρουσιάσουμε διότι γύρω μας υπάρχουν άλλες γνώμες οι οποίες έχουν γίνει στους συνανθρώπους μας πολύ ισχυρές και θα παρεξηγήσουν τις δικές μας ως αιρετικές. Οταν κάποιος φοβάται τότε δεν έχει καμία αποστολή και ο Θεός αυτούς που ντρέπονται γι’ αυτόν και για την άφθαρτη ζωή ντρέπεται και αυτός γι’ αυτούς με φυσική συνέπεια ο θάνατος και ο Άδης θα τους τυλίξει σιγά σιγά, όποιος αγαπά τον Θεό τολμά, αποφασίζει, έχει θάρρος. Όμως το Πνεύμα το Άγιο σήμερα θέλει να επαναφέρει το κράτος του Θεού στην γη δια της οδηγίας του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος μέσα από το Άγιο Ευαγγέλιό του. Άρα το Ευαγγέλιο του Χριστού ανά χείρας ώστε να μιμηθούμε και να υιοθετήσουμε την ζωή του Χριστού στην ζωή μας διότι αυτός είχε ολοκληρωμένη προσωπικότητα. Μόνο έτσι θα ξαναγινούμε αιτία εμείς ένα μικρό ποίμνιο σήμερα να επαναφέρουμε πρώτα στον εαυτό μας την αληθινή ζωή των χαρισμάτων, των καρπών, των σημείων του Αγίου Πνεύματος, διότι μόνο αυτά μπορούν να μας διαμορφώσουν προσωπικότητα αγάπης και εξουσίας ως προς τον Θεό, ως προς τους εαυτούς μας, ως προς τους συνανθρώπους και ως προς τους εχθρούς, ουράνιους και επίγειους. Αιώνια αγαθά μπορεί να μας προσφέρει ο Λόγος του Θεού, μετέπειτα δια της ομολογίας και δια του παραδείγματος του Χριστού και του δικού μας το κράτος του Θεού μέσα μας και γύρω μας θα ξανακάνει την παρουσία του. Πως θα πετύχουμε όμως το μεγάλο αποκεκρυμμένο μυστήριο το οποίο ρούφηξαν οι αιώνες; 1ον) έχουμε το ευαγγέλιο του Χριστού το οποίο πρέπει να το μελετούμε νύχτα και ημέρα, από αυτό θα αντλήσουμε όλα τα άγια και όλα τα άφθαρτα στοιχεία εκείνα που έκαναν τον Χριστό Υιό Θεού, ήτο Υιός Θεού όμως δια της αποστολής που εξετέλεσε απεδείχθη. 2ον) έχουμε το Άγιο Πνεύμα, τον Παράκλητο ο οποίος πολλά παιδιά άρχισε σήμερα να τα οδηγεί και να τα κατευθύνει στην χώρα των ζώντων. Ο Xριστός τόνισε τα εξής για την παρουσία του Παρακλήτου, συμφέρει είπε εγώ να απέλθω, εάν εγώ δεν απέλθω ο Παράκλητος ουκ ελεύσεται, ελθών εκείνος θέλει ελέγξει τον κόσμο περί αμαρτίας, περί δικαιοσύνης και περί κρίσεως. Ο Παράκλητος θα μας οδηγήσει ώστε να φανερώσει το αποκεκρυμμένο μυστήριο ώστε οι άνθρωποι να βρουν τον δρόμο επιστροφής στην χαμένη πατρίδα. Αδέλφια μου όλα αυτά τα έχουμε και δια του Παρακλήτου μπήκαμε στα άδυτα του ευαγγελίου. Αφού όμως συλλάβαμε σήμερα όλοι εμείς το αποκεκρυμμένο μυστήριο. Βλέπουμε ότι οι άνθρωποι μετά την Ανάληψη του Κυρίου έχτισαν χριστιανικές κοινωνίες όμως τα έργα τους παρέμειναν ειδωλολατρικά. Μάλιστα οι χριστιανοί ενώ έπρεπε να διέπονται σαν χριστιανοί από τους καρπούς, τα χαρίσματα και τα σημεία διέπονται δυστυχώς από τα συμφέροντα, από το επτακέφαλο θηρίο, από τα στοιχεία του εγωισμού και τις φιλοδοξίες καθώς και από πολλά άλλα δαιμόνια. Έτσι σήμερα οι χριστιανοί λέγονται χριστιανοί όμως στην ζωή τους δεν βασιλεύει ο Χριστός άλλα η αμαρτία, η ημιμάθεια, η φθορά, ο πόνος, το γήρας και ο θάνατος. Όμως αδέρφια μου σήμερα ήρθε η ώρα τα γεγραμμένα να λάβουν χώρα ώστε οι υιοί και οι θυγατέρες του Θεού να κάνουν την παρουσία τους και να ξαναϊδρυθεί δια αυτών το κράτος της ζωής. Αδέρφια μου ήρθε η ώρα να σηκώσουμε την δάδα της αγάπης, της ενότητας και της ζωής. Εν τούτο γνώσονται πάντες ότι εμοι μαθητές εστέ εάν αγάπη έχητε εν αλλήλοις. Ανά χείρας λοιπόν το ευαγγέλιο του Χριστού ώστε το παράδειγμα ημών να λάμψει στα πέρατα του κόσμου. Ο διάβολος μπορεί να έρθει στον καθένα μας και να πει, σιγά τώρα εσένα περιμέναμε. Θέλω να αδιαφορήσετε και να πιστέψουμε όλοι τον Χριστό ο οποίος είπε, εάν δύο από σας συμφωνήσωσιν επί της γης περί παντός πράγματος, περί του οποίου ήθελον κάμει αίτησιν, θέλει γείνει εις αυτούς πόσο μάλλον εδώ που είμεθα ενωμένοι πάνω από δυο. Ακόμη στην επιστολή προς Εβραίους φανερώνεται ότι οι επαγγελίες δια της πίστεως ενός ανθρώπου ή πολλών έλαβαν χώρα. Αν δεν το πιστέψουμε τότε αποστολή δεν έχουμε και αργά ή γρήγορα το μοιραίο θα έρθει στην ζωή μας. Πιστέψτε το, μπορούμε ενωμένοι να τα καταφέρουμε. Χρειάζεται όμως έρευνα, χρειάζεται προσοχή, χρειάζεται προσευχή και χρειάζεται προσπάθεια ή ταν ή επί τας. Ο κόσμος όλος και η παγκόσμια ιστορία επαναλαμβάνω είναι μια αρένα όπου ο Θεός επέτρεψε ο διάβολος να σκοτώνει τους ανθρώπους. Σκοπός της αρένας είναι ώστε κάποιοι να δουν τα έργα του διαβόλου ανά τους αιώνες και τον τρόπο που εργάζεται ώστε να τον νικήσουν και να γίνουν σαν τον Χριστό κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης, εάν όμως συμπάσχουμε με αυτόν τον Χριστό. Αν δεν νικήσουμε τον εχθρό ο οποίος κάνει την παρουσία του μέσα μας, αυτό που είναι μέσα μας (η αμαρτία) θα μας νικήσει. Αν όμως πιστέψουμε με ζώσα πίστη και υιοθετήσουμε την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού θα νικήσουμε. Όταν νικήσουμε θα γίνουμε η εκκλησία του Χριστού, η εκκλησία της Φιλαδέλφειας την οποίαν ο Θεός επαινεί και δεν έχει ούτε ένα παράπονο. Ποια είναι αυτή; Είναι η προσπάθειά μας, το Πνεύμα μας εκατό τοις εκατό διότι, πρώτον δεν δογματίζεται το Πνεύμα μας, δεύτερον έφτασε το Πνεύμα μας στο σημείο να σέβεται την προσωπική άποψη, τη θρησκευτική συνείδηση και την ελευθερία όλων των χριστιανών, τρίτον αγωνιζόμαστε ώστε να τηρήσουμε τον λόγο της υπομονής. Ο Χριστός φανέρωσε ότι εν τη υπομονή κτήσασθε τας ψυχάς. Χρειάζεται υπομονή ώστε να εφαρμόσεις το Λόγο του Θεού. Τέταρτον με την προετοιμασία που κάνουμε του καθαρισμού ή αγιασμού θα περάσουμε με την δύναμη του Θεού τον πειρασμό, ο όποιος μέλλει να έρθει να πειράξει τους κατοικούντας επί της γης. Όσοι δεν φροντίσουν να υιοθετήσουν τα άγια στοιχεία του καθαρισμού τα γεγονότα όπως ασθένειες, σεισμοί, πόλεμοι κ.λ.π. θα γίνουν αιτία να χάσουν τη ζωή τους και να δαιμονιστούν. Εύχομαι εις όλους ημάς να πραγματοποιήσουμε δια της προσωπικής υπέρβασης όλα τα ανωτέρω και τα γεγραμμένα του Θεού να λάβουν χώρα. Το ευαγγέλιο γράφτηκε δια τον άνθρωπο, οι άνθρωποι θα το φανερώσουν δια Πνεύματος Αγίου. Ένα τελευταίο που χρειάζεται για να αποκτήσουμε την άφθαρτη ζωή και να φανερωθεί ο λαός του ζώντος Θεού είναι η κρυφή προσευχή. Αυτή είναι που θα γίνεται στο προσωπικό μας χώρο, εκεί θα προσευχόμαστε για τρία πράγματα: 1ον) να στείλει ο Θεός καλούς εργάτες του ευαγγελίου εις την Φωνή Θεού, 2ον) να προσευχόμαστε για τα προβλήματα των πνευματικών και των σαρκικών αδερφών μας, 3ον) να προσευχόμαστε για να πραγματοποιηθούν οι τέσσερις απραγματοποίητες επαγγελίες του Θεού που παραμένουν ασύλληπτες και απραγματοποίητες μέχρι σήμερα οι οποίες είναι: α) να καταργηθεί η αμαρτία από μέσα μας και γύρω μας, ότι εξέλιπεν ο άνομος και απολέτω ο υπερήφανος. Άνομος είναι αυτός που δεν τηρεί ανθρώπινους και θείους νόμους. Υπερήφανος είναι αυτός που σηκώνει την μύτη ψηλά και κάνει τον μεγάλο και τον τρανό με πονηριές και απατές. Αυτοί οι δυο τύποι των ανθρώπων θα εξαφανιστούν από προσώπου της γης. Όταν γίνει αυτό θα πραγματοποιηθεί η προφητεία που έχει ως εξής, έγιναν οι βασιλείες του Θεού και του Χριστού, β) θα προσευχόμαστε να ιδρυθεί η βασιλεία του Θεού, όταν γίνει αυτό ο άνθρωπος θα νικήσει όλους τους εχθρούς του, τίποτε δεν θα τον νικά, δεν θα τον υποδουλώνει και τίποτε δεν θα τον θέτει σε υποτέλεια, γ) να πιστευτεί ώστε να καταργηθεί η φθορά και ο θάνατος από τα σώματα ημών και δ) να πραγματοποιηθεί η ανάσταση των εν Κυρίω κοιμηθέντων. Πρέπει λοιπόν να πάρουμε απόφαση ότι μας κάλεσε ο Χριστός να γίνουμε ότι είναι και αυτός με τον σχετικό αγώνα. Ακόμα θέλω να προσευχόμαστε για τον καθαρισμό, τον αγιασμό όλων των παιδιών που ανήκουν στην Φωνή Θεού και για την εξάπλωση αυτής σε όλον τον κόσμο. Όλος ο κόσμος αδερφάκια μου είναι Άδης, ας είναι ζωντανοί οι άνθρωποι θα πεθάνουν, δεν χρειάζεται να ακούμε τον Άδη, τον Θεό να ακούμε. Σας αγαπώ καλόν αγώνα. Εγώ με την δύναμη του Αγίου Θεού θα είμαι πάντα διπλα σας. Γένοιτο, Γένοιτο Αμην. 

 

 

Η ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ ΤΗΣ ΔΟΞΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

 

 

Σήμερα στη γενιά μας γίνεται η ακτινοβολία της δόξης του Χριστού δια του γεγονότος ότι ο Θεός έβαλε μέσα μας τα άφθαρτα στοιχεία του Αγίου Θεού και του Αγίου Ευαγγελίου του. Και ξεκινάει από εδώ, από την Αθήνα, από την πόλη του φωτός, την πόλη που έλαμψε η δημοκρατία εις τα πέρατα του κόσμου η δόξα του Θεού να μπει σιγά σιγά στις καρδιές όλων των ανθρώπων και όλων των λαών της γης. Σήμερα λοιπόν όλοι εμείς θα πρέπει να καταλάβουμε και να εννοήσουμε ότι πρέπει να κάνουμε τον αγώνα του καθαρισμού και του αγιασμού ώστε να βάλουμε την Φωνή του Θεού δια των κύκλων σιγά σιγά εις όλη την Ελλάδα και σιγά σιγά εις όλες τις πόλεις του κόσμου. Η οποία Φωνή Θεού είναι το σύμβολο της αιωνίου δόξης του Χριστού στον κόσμο και είναι σίγουρο ότι θα γίνει αποδεκτή από όλους τους ανθρώπους τους εν Χριστώ, διότι ο λαός του Θεού είναι διασκορπισμένος σήμερα παντού και περιμένει το σάλπισμα του Ευαγγελίου που είναι η ζωή δια της ζωής. Εδώ και πολύ καιρό έχουμε πάρει όλοι μαζί την απόφαση και αρχίσαμε τον αγώνα του καθαρισμού και της εξαπλώσεως και βλέπουμε πολλά θετικά στοιχεία να έρχονται στη ζωή μας, καινούργια ενδιαφέροντα, καινούργιοι στόχοι οι οποίοι μας γεμίζουν με αισιοδοξία, με ευφορία και με χαρά. Μας γεμίζουν επίσης με ανεκλάλητη χαρά οι στόχοι τους οποίους ο Θεός έβαλε στα βάθη της καρδιάς μας. Δεν πρέπει όμως να μας διαφεύγει το γεγονός ότι ο θάνατος υπάρχει και ο άρχων του θανάτου μας παραμονεύει παντού και μας παρακολουθεί συνέχεια να μας εξοντώσει πνευματικά ή σωματικά. Με δυο τρόπους ο διάβολος πολεμά τον άνθρωπο: ο πρώτος είναι στο πνεύμα, με την αμάθεια που μας διακατέχει και με την ημιμάθεια, όπου αυτή η ημιμάθεια οδηγεί και το σώμα σε αδιέξοδο με διάφορες ασθένειες. Θα πρέπει λοιπόν να τον πολεμήσουμε δια του Χριστού και δια του Ευαγγελίου. Δυστυχώς μοιάζουμε με τον άνθρωπο εκείνον ο οποίος είναι καταδικασμένος εις θάνατον και περιμένει να τον οδηγήσουν από ώρα σε ώρα στο απόσπασμα για να τον εκτελέσουν. Όμως λόγω απροσεξίας του φύλακα ανοίγει η πόρτα της φυλακής και αυτός ο άνθρωπος βρήκε την ευκαιρία να φύγει τρέχοντας. Οι φύλακες (τα πάθη) άρχισαν να τον κυνηγούν, αυτός όμως ο άνθρωπος βγάζει φτερά εις τα πόδια και γίνεται ασύλληπτος. Αδερφάκια μου αγαπημένα εμείς είμαστε ο άνθρωπος αυτός διότι είμαστε καταδικασμένοι εις το θάνατο και είμαστε στο κελί της φθοράς φυλακισμένοι και περνούν τα χρόνια και οι καιροί και εμείς είμαστε συνέχεια στη φυλακή αυτή, ώσπου έρχεται ο χρόνος και φέρνει τον άρχοντα του θανάτου ενώπιον μας και μας εξοντώνει, μας καθαρίζει, μας εξαφανίζει ολοκληρωτικά. Σήμερα όμως σε εμάς έγινε μέγας πνευματικός σεισμός και άνοιξε η πόρτα της φυλακής που είναι η φθορά δια του Χριστού. Αφού άνοιξε αυτή η πόρτα θα πρέπει να το σκεφτούμε καλά ώστε να πέσουμε με τα μούτρα στον αγώνα του καθαρισμού, του αγιασμού και στην απόκτηση της ζώσης πίστεως μέχρι να φύγουμε από την φθορά, από την φυλακή του θανάτου, από τον φύλακα ο οποίος μας κυνηγά ακόμη. Ο λόγος που πρέπει να πέσουμε με τα μούτρα στον αγώνα της μελέτης, της προσευχής και του κηρύγματος είναι διότι ο φύλακας φθορά θα μας κυνηγήσει και μας κυνηγάει ήδη. Όλοι το αισθανόμεθα αυτό εις την ζωή μας, όμως εμείς με την δύναμη του Παναγίου Πνεύματος και την κραταιά πίστη στον Χριστό διότι και αυτός πάλεψε και νίκησε, θα νικήσουμε και θα φτάσουμε την ημέρα του Κυρίου την μεγάλη και επιφανή όπου εκεί δεν θα υπάρχει φθορά, θάνατος, πόνος αλλά θα υπάρχει αφθαρσία, χαρά και ζωή αιώνια. Γι’ αυτό τον λόγο αγωνιζόμαστε, γι’ αυτό τον λόγο συγκεντρωνόμαστε εδώ ώστε να φτάσουμε την ημέρα του Κυρίου την μεγάλη και επιφανή. Σιγά σιγά θα δημιουργηθούν και πιο πολλές προϋποθέσεις ζωής, δεν απελπιζόμαστε, η απελπισία είναι το μεγαλύτερο σύστημα του εγωισμού και χρειάζεται προσοχή! Επίσης πρέπει να θυμηθούμε το μέγα θαύμα του Χριστού και το μέγα παράδειγμα της θυσίας ο οποίος Χριστός έφερε το ουράνιο πολίτευμα του Θεού στη γη δια της θυσίας και μάλιστα σταυρικής θυσίας. Από τη στιγμή που ο Κύριος είπε στους μαθητές του το πώς να προσεύχονται λέγοντάς τους ώστε να μάθουν και φανερώνοντάς τους το Πάτερ ημών από τότε ο Χριστός έφερε το ουράνιο πολίτευμα στη γη. Πάτερ ημών ο εν τοις  ουρανοίς, αγιασθήτω το όνομά σου ελθέτω η βασιλεία σου, γενηθήτω το θέλημά σου, όπως στον ουρανό και στη γη. Αφού λοιπόν το ζητάει να γίνει το θέλημα του Θεού και στη γη πάει να πει ότι καλεί τον άνθρωπο να τον αντιπροσωπεύσει εις όλον τον πλανήτη και μετέπειτα εις όλην την κτίσην. Κατόπιν δια Πνεύματος Αγίου ο Χριστός έφερε και έγραψε διά μέσω των αποστόλων το Ευαγγέλιο της βασιλείας, το Ευαγγέλιο του ουρανίου πολιτεύματος το οποίο είναι: τούτο το Ευαγγέλιο της βασιλείας κηρυχθήσεται εν όλη την οικουμένη εις μαρτύριον πάσιν τοις έθνεσιν και τότε ήξει το τέλος. Όταν γίνει αυτό θα ιδρυθεί η βασιλεία του Θεού όπως στον ουρανό και στη γη. Τα στοιχεία που αποτελούν το Ευαγγέλιο της βασιλείας έχουν ως εξής: 1ον) της συνοχής, Πάτερ άγιε τήρησον αυτούς εν τω ονόματί σου ω δέδωκάς μοι, ιναωσιν εν καθώς ημείς. Όπως δηλαδή ο Πατέρας, ο Υιός και το Πνεύμα το Άγιο είναι ένα με ξεχωριστές προσωπικότητες έτσι και εμείς θα πρέπει να είμαστε ένα και ας έχουμε ο καθένας την προσωπικότητά του. 2ον) Το αδιαίρετο, δεν θα πρέπει με κανέναν τρόπο να διαιρούμεθα. Όλος ο χριστιανικός κόσμος είναι διαιρημένος και ο ένας κρίνει και κατακρίνει τον τρόπο προσέγγισης του άλλου στον Θεό. Εμείς λοιπόν δεν θα διαιρούμεθα, θα ενωνόμεθα στα βασικά στοιχεία του Ευαγγελίου που είναι η αγάπη η ανυπόκριτη, η ταπείνωση, η πίστη, η χαρά, ο ενθουσιασμός, η προσπάθεια στο να κηρύττουμε το Ευαγγέλιο της ζωής. 3ον) Το ολοκληρωμένο, ο Λόγος του Θεού αναφέρει: ο πταίσας εν ενί  γέγονεν πάντων ένοχος.

Όλα τα χριστιανικά δόγματα έχουν απορρίψει την ιδέα, τον αγώνα και την προσπάθεια της ζωής δια της ζωής. Ο Χριστός είπε: Ο πιστεύων εις εμέ καν αποθάνη ζήσεται και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. Πιστεύεις τούτο; καθώς Όστις τον λόγο τον εμον τηρήση θάνατο ου μη θεωρήση.

Η Φωνή Θεού με βοήθησε και εμένα ώστε το 1988 να μετανοήσω ειλικρινά και να πάρω το Ευαγγέλιο του Χριστού στα χέρια μου σανίδα σωτηρίας. Μου κέντρισε τόσο πολύ το ενδιαφέρον με αποτέλεσμα όλα τα του κόσμου να τα πετάξω στον κάλαθο των αχρήστων, σήμερα τα του κόσμου τα χρησιμοποιούμε εμείς για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Ο Χριστός βλέποντας την απόφασή μας έβαλε στην καρδιά μου το Άγιο Πνεύμα ώστε δι’ αυτού να αναγεννηθώ και να οικοδομηθώ πνευματικά. Αποτέλεσμα αυτού; Μέρα με τη μέρα και με την προσπάθεια να ολοκληρώνομαι πνευματικά. Στο τέλος του 2000 μπαίνοντας στον 3Ο αιώνα μας έδωσε την άδεια και την εξουσία να μεταδίδουμε το Άγιο Πνεύμα και να το βλέπουμε ώστε να κάνει αισθητή την παρουσία του σε πολλούς από εμάς, στους νέους μαθητές του Χριστού ώστε αυτοί οι μαθητές να μαρτυρούν σήμερα ότι έχουν το Χριστό στην ζωή τους και ότι έχουν σχέση πνευματική μαζί του. Να τον εννοούν, να τον καταλαβαίνουν, να του μιλούν και να τους μιλάει ώστε να τους κατευθύνει ο Θεός στην οδό την άγουσα προς την ζωή. Μάλιστα μας έδωσε την άδεια να κηρύττουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας με έναν ξεχωριστό, μοναδικό τρόπο που δεν ξανακούστηκε ποτέ έτσι εις τον κόσμο. Ακόμη έβαλε μέσα μας, στα σωθικά μας την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού ώστε να μπει μέσα στα βάθη της καρδιάς μας, η οποία φωνή του ζώντος Θεού που είναι γραμμένη μέσα στο Άγιο Ευαγγέλιο του Χριστού και κρυμμένη από όλο σχεδόν τον χριστιανικό κόσμο 2000 χρόνια τώρα μας αποκάλυψε το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Αυτή η φωνή έχει ως εξής: Ο πιστεύων εις εμε καν αποθάνη θέλει ζήσει και πας ο ζων ο πιστεύων εις εμε ου μη αποθάνη εις τον αιώνα τον άπαντα καθώς Εάν τις τον λόγον τον εμον τηρήση θάνατο ου μη θεωρήση. Αυτή είναι η ζώσα φωνή του ζώντος Θεού γραμμένη 2000 χρόνια στο Ευαγγέλιο του Χριστού και μη αξιοποιημένη ή πιστευτή από όλο τον πιστεύσαντα κόσμο, η οποία ζώσα φωνή του ζώντος Θεού εξήλθε από το αψευδές στόμα του Χριστού. Όμως μετέπειτα και το Άγιο Πνεύμα το τρίτο πρόσωπο της θεότητας, της Αγίας Τριάδος δεν φανέρωσε και αυτό την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού δια των μαθητών; Ου γαρ θέλομεν εκδύσασθαι αλλά επενδύσασθαι ίνα καταποθή τον θνητόν υπό της ζωής.

Δεν θέλουμε λένε οι απόστολοι να εκδυθούμε το σώμα αλλά να το επενδυθούμε. Ακόμα το τρίτο πρόσωπο του Αγίου Θεού φανέρωσε τα εξής: Ει δε το πνεύμα του εγείραντος Ιησού Χριστού οικεί εν υμίν, ο εγείρας τον Χριστό θέλει ζωοποιήσει τα φθαρτά σώματα υμών.

Ήρθε λοιπόν η ώρα και ο χρόνος ώστε να πραγματοποιηθεί η υπόσχεση του Θεού και να απολυτρώσει τα σώματά μας, να τα αφθαρτοποιήσει και να τα κάνει αιώνια σώματα, ωραία σώματα γεμάτα λάμψη Χριστού ώστε να τα έχουμε πάντα και να λάμπουν και να μην είναι σκιές όπως πολλοί πιστεύουν και θέλουν να πεθάνουν και να είναι σκιές (πνεύματα) στον ουρανό, μη γένοιτο Κύριε να είναι αυτή η αποστολή μας και ο προορισμός μας. Ο ίδιος δια της αναστάσεως φανέρωσε ότι ο Θεός είναι Θεός ζώντων και ουχί νεκρών, μη γένοιτο λοιπόν να πιστέψουμε και να αποδεχτούμε ότι θα είμεθα πνεύματα (σκιές) στον ουρανό. Ο Λόγος του Θεού συνεχίζει να φανερώνει: Πάντες μεν ου κοιμηθησόμεθα, πάντες δε αλλαγησόμεθα, εν τη εσχάτη σάλπιγγι, η οποία θέλει σαλπίσει πρώτα και οι νεκροί εγερθήσονται άφθαρτοι και ημείς δε οι ζώντες αλλαγησόμεθα, δει γαρ το φθαρτόν τούτο ενδύσασθαι αφθαρσία και το θνητόν τούτο ενδύσασθαι αθανασίαν.

Ώστε μετέπειτα να καυχόμεθα: που θάνατε το κέντρον σου; Που θάνατε το νίκος σου; Το δε κέντρο του θανάτου είναι η αμαρτία και η δύναμη της αμαρτίας προέρχεται από τον νόμο. Ζώσα λοιπόν φωνή του ζώντος Θεού καθώς ου γαρ θέλομεν αδελφοί λυπήσθε δια των κοιμημένων διότι αυτός ο Κύριος απέθανε και ανέστη, άρα και οι νεκροί θέλουσι εγερθεί όταν έρθει ο χρόνος ο προδιαγεγραμμένος. Όμως εμείς οι ζώντες εν τη παρουσία του Κυρίου ου μη φτάσουμε τους κοιμηθέντες ότι αυτός ο Κύριος εν φωνή αρχαγγέλου εν σάλπιγγι Θεού θέλει σαλπίσει και οι νεκροί εγερθήσονται άφθαρτοι, έπειτα ημείς οι ζώντες αμα συν αυτοίς αρπαγησόμεθα εν νεφέλαις εις απάντησιν του Κυρίου εις τον αιώνα τον άπαντα και είμεθα μετ’ αυτού.

Αυτά και άλλα πολλά είναι τα αθάνατα στοιχεία τα οποία αποτελούν το Ευαγγέλιο της βασιλείας, επαναλαμβάνω τούτο το ευαγγέλιο της βασιλείας κηρυχθήσεται εν όλη τη οικουμένη εις μαρτύριον πάσιν τοις έθνεσιν και ηξει το τέλος. Η Φωνή Θεού λοιπόν από το 2000 ανέλαβε να κηρύττει το ευαγγέλιο της βασιλείας και να ιδρύει κύκλους παντού. Η Φωνή Θεού πρέπει και θα μπει στις καρδιές όλων των ανθρώπων και των λαών της γης δια της ομολογίας διότι είναι ο φορέας της αιωνίου ζωής. Θα συναντήσουμε και άλλους ανθρώπους όστις δεν είναι καθ’ ημών, είναι υπέρ ημών και θα είναι χαρά μας διότι και αυτοί θα έχουν μέσα το πνεύμα του Θεού. Γι’ αυτό όλοι εμείς που έχουμε μέσα μας την φωνή Θεού θα πρέπει να σηκώσουμε ψηλά τη δάδα αυτή ώστε όλοι να την ακούσουν και να την δουν με τα έργα της αγάπης και της σοφίας που θα μας διακρίνει κερδίζοντας δια αυτής φίλους, οι οποίοι θα γίνουν μετέπειτα αδελφοί δικοί μας και του Χριστού. Έχουμε όπλα, πολλά όπλα ώστε να τα καταφέρουμε όπως την σοφία του Θεού πανίσχυρο όπλο, την αγάπη πυρηνικό όπλο, την πίστη, την ζώσα πίστη, την θέληση, την προσευχή κ.λ.π. Όλα αυτά τα όπλα θα τα στρέψουμε προς τους συνανθρώπους μας και αυτά θα τους κάνουν να έρθουν κοντά μας και να θέλουν να αποκτήσουν και αυτοί αυτή την πανοπλία του Χριστού. Με αυτά τα όπλα θα κατακτήσουμε όλους τους ανθρώπους χρειάζεται όμως να υπομένουμε και να επιμένουμε, ο επιμένων νικά, διότι ο κόσμος που θα συναντήσουμε θα έχει άγνοια στο θέλημα του Θεού. Χρειάζεται μια ιδιαίτερη προσπάθεια από εμάς ώστε να μπορέσουμε να τους βοηθήσουμε να συλλάβουν το νόημα του ευαγγελίου και την έννοια Θεός. Όταν οι συνάνθρωποί μας το συλλάβουν τότε από μόνοι τους δια Πνεύματος Αγίου θα κατευθυνθούν εις την χώρα των ζώντων. Το πρώτο λοιπόν που θα κάνουμε αφού κερδίσουμε φίλους με τα όπλα αυτά που μας διαθέτει ο Λόγος του Θεού είναι να τους μαθητεύσουμε το ευαγγέλιο της βασιλείας, να τους μαθητεύσουμε την αγάπη την ανυπόκριτη και την αξία της όταν αυτή διακατέχει την ζωή μας. Η οποία αγάπη θα πρέπει να στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό και την έννοια και τον λόγο για τον οποίον πρέπει να την έχουμε. Έπειτα θα τους μαθητεύσουμε την ταπεινοφροσύνη, χωρίς αυτή δεν αναγνωρίζεται ουδεμία αρετή. Η ταπείνωση είναι η αρετή των αρετών, είναι η βάση του λυτρωμού, χωρίς αυτή δεν βλέπουμε σωτηρία στον αιώνα τον άπαντα. Όποιο έργο παρουσιάζει κάποιος χωρίς ταπείνωση θα κριθεί υπό του Θεού δαιμονιώδες έργο. Όταν τα μαθητεύσουμε όλα αυτά στους συνανθρώπους μας ο Θεός θα τους φωτίσει και θα φτιάξει σιγά σιγά διά μέσου τους μέχρι και κύκλους στο σπίτι τους. Έτσι λοιπόν θα γίνουν οι κύκλοι πολλοί σε όλη την Ελλάδα και σιγά σιγά θα μεταλαμπαδευτεί και έξω από αυτή. Μπορεί μερικοί να πουν πότε θα γίνουν αυτά; Θέλω να ξέρετε ότι ο Θεός δύναται σε κλάσματα δευτερολέπτου να ανατρέψει τον κόσμο αυτό και να δημιουργήσει νέο κόσμο με νέους ουρανούς και νέα γη εν εις δικαιοσύνη να κατοικεί και να είναι αιώνια, ο χρόνος όμως είναι εις την ιδιαιτέρα εξουσία του Θεού. Δεν θα ασχοληθούμε εμείς με τον χρόνο, θα αφήσουμε τον Πατέρα μας να κάνει αυτός κουμάντο στον χρόνο και δεν θα αφαιρούμε την παντοδυναμία του, εμείς θα κάνουμε το καθήκον μας. Αυτό είναι, εμείς όλοι εδώ να είμεθα μια ψυχή, μια καρδιά, ένα φρόνημα και να λέμε πάντες το αυτό. Χωριστά όχι, όλοι μαζί διότι όταν κάνεις μόνος σου τον αγώνα του καθαρισμού και της εξαπλώσεως είναι επώδυνος αγώνας, όταν όμως είμαστε ενωμένοι τότε είναι ανώδυνος ο αγώνας. Εξάλλου ούτε και ο Πέτρος πίστευε στην αρχή ότι είχε αυτή την αποστολή, ούτε ο Παύλος, ούτε ο Μωυσής, ούτε ο Ιωσήφ όμως τους δόθηκε, την πίστεψαν, την αξιοποίησαν, την εργάστηκαν και έτσι την απέκτησαν. Και εμάς τώρα μπορεί να μας φαίνεται παράξενο αλλά το ίδιο παράξενο φαίνονταν και εις τους μαθητές του Κυρίου, όλοι απορούσαν και στο βάθος μέσα τους έκρυβαν την αμφιβολία όμως σιγά σιγά έμειναν κοντά του και εξελίχθηκαν έτσι τόσο θετικά τα πράγματα ώστε να χρησιμοποιηθούν άνωθεν και να διασπείρουν τον Λόγο του Θεού εις όλη την Ευρώπη, ώστε να επικρατήσει ο χριστιανισμός εις όλον τον γνωστό κόσμο τότε. Δεύτερον θα πρέπει να υπερισχύσει σε εμάς το πνεύμα του Θεού μέσα μας και όχι της ύλης, να θέτουμε σε κατώτερο επίπεδο το υλικό συμφέρον από το πνευματικό. Ο Θεός δημιούργησε την ύλη, ο πλανήτης είναι μια μάζα ύλη, ο διάβολος άρπαξε την ύλη παραχώρηση Θεού ώστε να γίνει ο διάβολος κυρίαρχος της ύλης και μέσω αυτής κατάφερε να υποχειριάσει τον άνθρωπο. Έγκειται η διάνοια του ανθρώπου επιμελώς εκ νεότητας αυτού εις τα πονηρά και για να την εξασφαλίσει του βάζει μέσα του πάθη, κακίες, συμφέροντα, θυμούς, ψέματα κ.λ.π. Ο Κύριος όμως τόνισε για όλους εμάς ότι η ζωή δεν συνίσταται εκ των υπαρχόντων. Ο Θεός όμως κράτησε για τα παιδιά του έναν άλλον κόσμο, τον κόσμο του πνεύματος και θέλει μέσω αυτού να αναγεννήσει τους ανθρώπους ώστε να κάνει τον άνθρωπο Θεό. Είναι γεγραμμένο άλλωστε, Θεοί είστε και Υιοί υψίστου πάντες. Πνεύμα λοιπόν ο Θεός και οι προσκυνούντες αυτόν εν πνεύματι και αληθεία προσκυνούν. Θα πρέπει λοιπόν να πνευματικοποιηθούμε, θα πρέπει λοιπόν αφού ο Ιησούς κρούει την πόρτα μας να την ανοίξουμε και να έρθει να συνφάγει μαζί μας και να μας μεταλαμπαδεύσει τα άφθαρτα και αθάνατα στοιχεία που τον διακατέχουν. Εξάλλου αυτός είναι ο προορισμός και η αποστολή του ανθρώπου. Ο Θεός λοιπόν για να βοηθήσει τον άνθρωπο έστειλε εργάτες, έστειλε δούλους με πανίσχυρες πνευματικές δυνάμεις ώστε να φανερώσουν στους ανθρώπους την αξία του πνεύματος. Θυμηθείτε τον Μωυσή δια του λόγου του τι έκανε, θυμηθείτε τον Ηλία, θυμηθείτε τον Ιησού, τον Πέτρο μετέπειτα τον Παύλο, πολλούς αγίους που έχει να παρουσιάσει η ορθόδοξη εκκλησία τι θαύματα έκαναν δια της πίστεως των λόγων. Οι πρώτοι λοιπόν μαθητές του Κυρίου ήταν οι προφήτες στην Παλαιά Διαθήκη όμως ο διάβολος διά μέσου αρνητικών ανθρώπων μη αναγεννημένων οι οποίοι κατάφεραν να τους εξοντώσουν όλους και να σιωπήσουν το πνεύμα του Θεού να εξαγγέλλει την σοφία του. Ο Θεός όμως ξαναστέλνει τον ίδιο τον Υιό του να φέρει την ολοκληρωμένη αλήθεια και αυτόν οι άνθρωποι τον απέρριψαν, τον ταλαιπώρησαν, τον σταύρωσαν. Απλώς κράτησαν από αυτόν στοιχεία τα οποία είδαν ότι είναι συμφέρον τους να έχουν στην ζωή τους και διά μέσου αυτών δημιούργησαν δόγματα, συμφέροντα, φιλοδοξίες και εγωισμούς εξαγγέλλουν τα στόματα των πνευματικών ανθρώπων. Διακατέχονται οι πάντες από άγνοια αφού βλέπουμε ότι παρήλθαν 2000 χρόνια και ο Ελληνικός λαός δεν έχει ακόμη στην ζωή του πληρότητα, σοφία, χαρά ανεκλάλητη και τον Λόγο του Θεού, το Ευαγγέλιο του Χριστού ώστε αυτό να είναι ο οδηγός σε προσωπικό επίπεδο, σε οικογενειακό και μετέπειτα και πιο έξω. Μετά ο Κύριος έστειλε τους αποστόλους κινούμενοι δια Πνεύματος Αγίου όμως και αυτούς οι δύσκολες εποχές πόλεμοι κ.λ.π. τους εξαφάνιζαν μη ολοκληρώνοντας το θείο έργο που ξεκίνησαν. Όμως ο Θεός επιμένει και στέλνει και τέταρτη φορά, αυτή τη φορά είμεθα όλοι εμείς και άλλοι πολλοί που θα τους συναντήσουμε. Μπορεί να μας φαίνεται απίθανο όλο αυτό το σχέδιο ότι είμεθα και εμείς σχέδιο του Θεού αλλά και στους μαθητές επαναλαμβάνω φαινόταν απίστευτο στην αρχή όταν ξεκίνησαν. Δεν θα μπορούσαν να πιστέψουν ότι με τα πενιχρά μέσα και τους ολοκληρωτικούς διωγμούς που υπέστησαν θα τα κατάφερναν και όμως κατάφεραν να γκρεμίσουν την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία δια της αγάπης και να βάλουν τον χριστιανισμό εις όλον τον γνωστό κόσμο. Σε δώδεκα χώρες ο απόστολος Παύλος ίδρυσε εκκλησίες όπου κηρύττονταν το ευαγγέλιο της βασιλείας. Έτσι και σε εμάς ίσως φαίνεται απίθανο όμως ο Θεός μίλησε και θα γίνει αργά ή γρήγορα ώστε το ευαγγέλιο της βασιλείας να φέρει την αποκατάσταση και οι λαοί του Θεού να εμφανιστούν ξανά με ζώσα ζωή, με ζωή και πνοή Θεού και όχι με πνοή θανάτου που είναι σήμερα. Πρέπει όμως να προσέξουμε όλοι μας την παραβολή του γάμου όπου ένας καλεσμένος δεν είχε ένδυμα γάμου και τον πέταξαν έξω, ο καθαρισμός και ο αγιασμός είναι το ένδυμα γάμου και θα πρέπει να τον ολοκληρώσουμε ώστε να συναντήσουμε ζώντες τον Χριστό. Όταν θα υπάρχει πληρότητα πνεύματος μεταξύ μας είναι δυνατόν να έρθει ο διάβολος και να μας χωρίσει ή να φανερώσουμε μικρότητες, πονηρίες, συμφέροντα, φιλοδοξίες και εγωισμούς; Φύσει αδύνατον διότι η πληρότητα του Πνεύματος του Αγίου που θα μας διακατέχει θα μας φρουρεί από τις παγίδες αυτές. Άγιος, Άγιος, Άγιος Κύριος ο Θεός ο Παντοκράτορας, άξιος είσαι Κύριε να πάρεις την βασιλεία διότι εσύ έκτισες τα πάντα και δια του ονόματός σου υπάρχουν και εκτίσθησαν, δόξα σοι το δείξαντι το φως, δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνης εν ανθρώποις ευδοκίας. Αφού λοιπόν έχουμε τον Χριστό ο οποίος θυσίασε το άπειρο, τη μεγάλη δόξα του που είχε στον ουρανό για να την μεταλαμπαδεύσει και στη γη θα πρέπει να πει ότι και εμείς στα μέτρα που μπορούμε θα εργαστούμε με θυσία και να είμεθα σίγουροι ότι η δόξα του Θεού θα μας επισκιάσει εν δυνάμει ανάλογα με τον αγώνα και την προσπάθεια του καθενός. Η ευθύνη το να έρθει η ανάπαυση περνάει από εμάς, εμείς έχουμε τον πρώτο λόγο της λύτρωσης και της απολύτρωσης των σωμάτων. Δόξα λοιπόν στον Άγιο Θεό ο οποίος δεν θέλησε να μείνουμε τυφλοί διότι τυφλός τυφλόν αν οδηγεί αμφότεροι εις βόθρο πεσούνται. Δόξα λοιπόν το Άγιο όνομά του για την σταυρική θυσία, για το μέγα έλεος και για την δυνατότητα που μας έδωσε ώστε να δυνάμεθα να αναπτυχθούμε και να ολοκληρωθούμε πνευματικά. Γένοιτο, Γένοιτο Αμήν.                                       

                                    

 

 

ΑΓΑΠΗ Ο ΘΕΟΣ ΕΣΤΙ

 

Η αγάπη είναι το πιο ευγενικό και ισχυρό συναίσθημα του ανθρώπου και η ουσιαστικότερη εμπειρία της ζωής του. Κατά την πλατωνική άποψη η αγάπη φέρνει ειρήνη ανάμεσα στους ανθρώπους, γαλήνη στους ταραγμένους ανθρώπους και γλυκό ύπνο στους δυστυχείς. Είναι αυτή που δίνει πραότητα και μαλακώνει την τραχύτητα του χαρακτήρα. Είναι η αρχή κάθε γνώσης και αυτή που κάνει την ζωή μας ειρηνική και δημιουργική. Είναι η πρώτη από τις αρετές που από την αρχή της φιλοσοφικής σκέψης υμνήθηκε από ποιητές, λογοτέχνες και ιστορικούς σαν ο καλύτερος ηγέτης που θα έπρεπε να ακολουθεί κάθε άνθρωπος υμνώντας τις αρετές της και βιώνοντάς τες. Μόνο βιώνοντας την αγάπη γεμίζει ο άνθρωπος με ένα συναίσθημα βαθιάς εσωτερικής ικανοποίησης και πληρότητας. Βλέπουμε όμως ότι αυτή ακριβώς η αίσθηση είναι που λείπει από τον σύγχρονο άνθρωπο. Ένα σημερινό άνθρωπο που είναι ανικανοποίητος από όλα, το μόνο που βιώνει είναι μια τρελή κούρσα για την απόκτηση όλο και περισσότερων υλικών αγαθών. Ένα σημερινό άνθρωπο που ζει σε μια εποχή η οποία παραποιεί, πλαστογραφεί, διαστρέφει. Μια εποχή στην οποία τα πιο πολύτιμα αγαθά παραποιήθηκαν, πλαστογραφήθηκαν και μπήκαν στο εμπόριο, στην φτήνια και έγιναν ανάρπαστα. Βολικό και χωρίς απαιτήσεις είναι άλλωστε το αγοραστικό κοινό, έτσι αυτή η μανία της πλαστογράφησης δεν άφησε τίποτα που να μην το εκμεταλλευτεί από το πιο απλό ως το πιο πολύτιμο και ιερό. Έτσι και η αγάπη δεν έμεινε έξω από την καταλυτική επιρροή της. Στην σημερινή εποχή η αγάπη έγινε αισθηματικό θέατρο, ερωτικός δίσκος, άσεμνη εικόνα, προκλητική αφίσα. Και το εμπόριο έπιασε. Δεν είναι μικρό πράγμα να μπορείς να βρίσκεις τόσο εύκολα την αγάπη. Έτσι λοιπόν σήμερα όλοι μιλάμε για την αγάπη, θα έλεγε κανείς πως όσο πιο πολύ απουσιάζει η αληθινή αγάπη από την ζωή μας τόσο και πιο μεγάλη φλυαρία γίνεται γύρω από όνομά της. Σαν μια ενστικτώδης για την υποκατάστασή της και την αναπλήρωσή της γιατί είναι γεγονός αναμφισβήτητο πως αποτελεί είδος πρώτης ανάγκης, όλοι μιλάνε για αγάπη. Άραγε όλοι αυτοί ξέρουν τι σημαίνει αγάπη; Όλοι μιλάνε για αγάπη και οι πιο πολλοί εννοούν το αντίθετο της αγάπης. Όλος ο κόσμος αναζητά την αγάπη και είναι τόσο φυσικό γιατί η αγάπη δεν είναι λεπτομέρεια, ένα επεισόδιο μέσα στην ζωή που μπορείς και να το αγνοήσεις, είναι το οξυγόνο για την ψυχή, η κινητήριος δύναμις για το σώμα πιο απαραίτητη και από αυτήν την τροφή.

Δεν είναι δυνατόν ο άνθρωπος να βρει την ευτυχία παρά μόνο μέσα στην αληθινή αγάπη. Δεν μπορεί να αισθανθεί την αληθινή χαρά έξω από την περιοχή της αγάπης. Είναι αδύνατον να επιτύχει την ομαλή και ισορροπημένη ψυχοσωματική του ανάπτυξη χωρίς την αγάπη. Δεν θα φτάσει ποτέ στην πνευματική και ηθική ωριμότητα και δεν θα καταξιωθεί σαν προσωπικότητα παρά μονάχα με την αγάπη. Η αγάπη η αυθεντική είναι η προϋπόθεση, η αρχή και το τέλος για να ζήσει σωστά, να αναπτυχθεί ομαλά, να ολοκληρωθεί, να επιτύχει στην ζωή. Έτσι λοιπόν σήμερα όλοι μιλάνε για την αγάπη, για ποια αγάπη όμως; Αυτή για την οποία μιλήσαμε προηγουμένως ή για αγάπη η οποία είναι η ουσιαστικότερη εμπειρία της ζωής; Με την εμπειρία άλλωστε της αγάπης αρχίζει η ανθρώπινη ζωή που προσφέρεται πριν από όλα με την μητρική αγάπη. Η μητρική αγάπη είναι μια φυσική αγάπη που προσφέρει στο παιδί την αίσθηση της στοργής και της ασφάλειας. Ταυτόχρονα η αγάπη αυτή δίνει στο παιδί το δικαίωμα να την χρησιμοποιήσει για την επιβίωση και την ανάπτυξή του. Η μητρική αγάπη συνδέεται περισσότερο με την ανιδιοτέλεια. Αντίθετα, η αγάπη του παιδιού προς την μητέρα που είναι και αυτή μια φυσική αγάπη συνδέεται περισσότερο με την ιδιοτέλεια. Στη συνέχεια η προσωπική και η κοινωνική ζωή του παιδιού όπως και γενικά κάθε ανθρώπου παρουσιάζει και άλλα είδη αγάπης με μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό ιδιοτέλειας.

Αν θελήσουμε να κατατάξουμε μεθολογικά τους διάφορους τύπους αγάπης μπορούμε να διακρίνουμε, 1ον) την ιδιοτελή αγάπη που κατευθύνεται από το συμφέρον π.χ. δόξα, χρήμα, ηδονή, 2ον) την φυσική αγάπη που διέπεται από φυσική συμπάθεια, αγάπη γονιών προς παιδιά, παιδιών προς γονείς και 3ον) την ανιδιοτελή αγάπη που πηγάζει από την ανυστερόβουλη αυτοπροσφορά του ανθρώπου σε κάτι έξω από τον εαυτό του, στον πλησίον, στον Θεό. Η ιδιοτελής αγάπη δεν έχει καμιά θετική αξία αντίθετα μάλιστα μπορεί και να κατακριθεί. Η φυσική αγάπη αποκτά θετική ηθική αξία στο μέτρο που τείνει προς την ανιδιοτέλεια. Τέλος, η ανιδιοτελής αγάπη έχει αναμφισβήτητη ηθική αξία και επαινείται από το κοινό ανθρώπινο αίσθημα. Η τελείωση του ανθρώπου κατά την χριστιανική ηθική πραγματοποιείται με την μετάβασή του από την ιδιοτελή προς την ανιδιοτελή αγάπη. Με άλλα λόγια η προκοπή του ανθρώπου στην ανιδιοτέλεια δίνει και το μέτρο της ηθικής τελείωσής του.

Η προκοπή όμως αυτή απαιτεί αγώνα και αυταπάρνηση. Όσο ο άνθρωπος δουλεύει στα πάθη και τις επιθυμίες του και βλέπει τους συνανθρώπους του ως μέσα για την πραγματοποίηση των σκοπών του δεν μπορεί να προκόψει ηθικά. Γι’ αυτό και το ευδαιμονιστικό πνεύμα που επικρατεί στην εποχή μας εμποδίζει την ανάπτυξη της αληθινής αγάπης, της οποίας τα χαρακτηριστικά περιέγραψε ο απόστολος Παύλος.

Εάν λαλώ τας γλώσσας των ανθρώπων και των αγγέλων αγάπη δε μη έχω έγινα χαλκός ήχων ή κύμβαλον αλαλάζον. Και αν έχω προφητείαν και εξεύρω πάντα τα μυστήρια και πάσαν την γνώσιν και αν έχω πάσαν την πίστιν ώστε να μετατοπίζω όρη αγάπη δε μη έχω είμαι ουδέν και εάν πάντα τα υπάρχοντά μου διανείμω και αν παραδώσω το σώμα μου δια να καυθώ αγάπη δε μη έχω ουδέν ωφελούμαι. Η αγάπη μακροθυμεί, αγαθοποιεί, η αγάπη δεν φθονεί, η αγάπη δεν αυθαδιάζει, δεν επαίρεται, δεν ασχημονεί, δεν ζητεί τα εαυτής, δεν παροξύνεται, δεν διαλογίζεται το κακό, δεν χαίρει εις την αδικία, συγχαίρει δε εις την αλήθεια, πάντα ανέχεται, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει.

Η τέλεια αγάπη διώχνει μακριά τον φόβο και κάνει τον άνθρωπο πραγματικά ελεύθερο. Ο Θεός προσφέρει στον άνθρωπο εξαρχής τα πάντα, η ανωριμότητα όμως δεν τον αφήνει να συναισθανθεί την δωρεά αυτή γι’ αυτό στον χριστιανισμό η ελευθερία συνδέεται με την αγάπη, ακόμα ακριβέστερα, η ελευθερία πηγάζει από την αγάπη που είναι ο ίδιος ο Θεός.

Η αγάπη του Θεού που φανερώθηκε εν Χριστώ ελευθερώνει τον άνθρωπο από τα δεσμά της φθοράς και του θανάτου. Χωρίς την απελευθέρωση αυτή δεν υπάρχει αληθινή ελευθερία γι’ αυτό και όποιος γνωρίζει την αγάπη του Χριστού γνωρίζει την αληθινή ελευθερία. Η καλλιέργεια της αγάπης είναι καλλιέργεια της ελευθερίας και η προκοπή στην αγάπη είναι προκοπή στην ελευθερία.

Ο άνθρωπος που αγαπά αληθινά είναι ελεύθερος να κάνει ότι θέλει, ο άνθρωπος όμως που αγαπάει πραγματικά δεν ζει για τον εαυτό του αλλά για τους άλλους και ιδιαίτερα για τους αδυνάτους. Αντίθετα, η αγάπη που δεν στηρίζεται στον Θεό είναι πρόσκαιρη, παροδική και μολονότι μπορεί να έχει τα εξωτερικά γνωρίσματα της αγάπης δεν είναι σε τελική ανάλυση αληθινή αγάπη. Μόνο όταν ξεκινήσει ο άνθρωπος από την αγάπη προς τον Θεό και στηρίξει σε αυτόν την αγάπη προς τον πλησίον του τοποθετείται στην προοπτική της αληθινής και καθολικής αγάπης που αποκαθιστά την ενότητα της ανθρώπινης φύσης. Χωρίς αγάπη προς τον Θεό δεν υπάρχει αληθινή αγάπη. Αγαπάτε τους εχθρούς σας μας λέει ο Κύριός μας, ευλογείτε εκείνους οίτινες σας καταρώνται, ευεργετείτε εκείνους οίτινες σας βλάπτουσι και σας κατατρέχουν.

Ο Κύριός μας χαρακτηρίζει την εντολή της αγάπης σαν νέα, καινούργια, πρωτόγνωρη και πρωτάκουστη, καμιά άλλη από τις τόσες εντολές που μας έδωσε δεν έδωσε αυτόν τον χαρακτηρισμό. Και συγκεκριμένα ο ίδιος ο Κύριος μας λέει στον Ιωάννη, Εντολήν Καινήν σαν δίδω, να αγαπάτε αλλήλους καθώς εγώ σας ηγάπησα και σεις να ηγαπάτε αλλήλους.

Αυτό φυσικό είναι να γεννάει απορίες, δεν υπήρχε στον παλαιό κόσμο αγάπη; Ούτε ανάμεσα στους ειδωλολάτρες αλλά ούτε στους Ισραηλίτες που κατά κάποιο τρόπο γνώριζαν τον αληθινό Θεό; Όταν ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα του ήταν φυσικό η εικόνα να έχει τα χαρακτηριστικά του: « Ο Θεός αγάπη εστί » μας λέει ο Ιωάννης. Επομένως και η εικόνα του Θεού, ο άνθρωπος, ήταν γεμάτος αγάπη, ήρθε όμως η πρώτη παράβαση και η εικόνα παραμορφώθηκε και η αγάπη τραυματίστηκε. Δεν πέθανε όμως. Έζησε αλλά για λίγο.

Όταν ο Κάιν ύψωνε το χέρι και σκότωνε τον αδερφό του στο πεδίο ταυτόχρονα δολοφονούσε και την αγάπη. Ήταν ο πρώτος φόνος, το πρώτο αίμα που πότιζε τη γη και που στην συνέχεια επρόκειτο ποτάμια ολόκληρα να χυθούν και να χύνονται μέχρι σήμερα. Σκοτώθηκε η αγάπη αλλά άφησε ένα κενό που έπρεπε με κάτι να γεμίσει και γέμισε με έχθρα και με μίσος. Από εδώ και κάτω η ιστορία είναι γνωστή. Οι ειδωλολάτρες που αποτελούσαν και το μεγαλύτερο μέρος της ανθρωπότητας έχασαν τελείως τον αληθινό Θεό. Έχασαν την πηγή της αγάπης, έχασαν το αυλάκι με το νερό, έχασαν λοιπόν μαζί με τον Θεό και την αγάπη γι’ αυτό η αγάπη και σαν όνομα ακόμη ήταν άγνωστη. Λέξη αγάπη με την έννοια που ξέρουμε εμείς σήμερα δεν υπήρχε, ήταν ολότελα αδιανόητο για τους ανθρώπους της εποχής εκείνης ν’ αγαπούν άλλους όπως τον εαυτό τους. Γιατί το μίσος το θεωρούσαν ανδρισμό, την εκδίκηση αρετή, το φόνο υπεροχή, τον πόλεμο, την βία και την υποδούλωση των ασθενέστερων σαν το φυσικότερο πράγμα. Και εάν αυτά γίνονταν στους πλέον πολιτισμένους λαούς της εποχής εκείνης τους Έλληνες και τους Ρωμαίους μπορεί να φανταστεί κανείς τι γινόταν πιο πέρα στους βάρβαρους. Η κοινωνία της ζούγκλας ήταν ασφαλέστερη και λιγότερη επικίνδυνη από την κοινωνία των ανθρώπων αλλά και οι Ιουδαίοι που υποτίθεται ότι γνώριζαν τον αληθινό Θεό δεν ήταν σε καλύτερη μοίρα.

Η αγάπη και σαν θεωρία και σαν πράξη ήταν πρωτόγονη και υποτυπώδης. Ίσχυε μάλλον η ισορροπία του τρόμου, οδόντα αντί οδόντος και οφθαλμόν αντί οφθαλμού, θα σε αγαπώ εφόσον με αγαπάς και όταν λέμε θα σε αγαπώ εννοούμε μόνο την αρνητική πλευρά δηλαδή δεν θα σου κάνω κακό, δεν θα σου βγάλω το μάτι. Εάν όμως μου σπάσεις ένα δόντι δεν θα γλιτώσει το δικό σου.

Σ’ αυτά περίπου τα πλαίσια κινούνταν η αγάπη των Ιουδαίων. Ήταν λοιπόν τελείως άγνωστη σε όλο τον πρωτοχριστιανικό κόσμο η αγάπη όπως την φανέρωσε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός. Επομένως όταν ο ίδιος ο Κύριος μας λέει, εντολήν καινήν σας δίδω, να αγαπάτε αλλήλους καθώς εγώ σας αγάπησα, φανερώνει κάποια αλήθεια η οποία ανατρέπει όλα τα μέχρι τότε δεδομένα στις ατομικές και κοινωνικές σχέσεις των ανθρώπων. Και σήμερα, έπειτα από δυο χιλιάδες χρόνια όποιος θελήσει να δει από πιο κοντά την αγάπη όπως την παρουσίασε ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός καταπλήσσεται, θαυμάζει και παραδέχεται ότι πράγματι ουδέποτε ελάλησεν άνθρωπος ως ούτος ο άνθρωπος όπως μας λέει ο Ιωάννης, ο μαθητής της αγάπης του Κυρίου μας.

Παραδεχόμαστε αμέσως ότι μόνο ο Θεός ήταν δυνατόν να συλλάβει, να νομοθετήσει και να παραδώσει στους ανθρώπους το απείρως αυτό τέλειο που λέγεται καινή εντολή, η εντολή της αγάπης. Ο Θεός λοιπόν έπλασε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα και ομοίωσή του και τούτο γιατί ο Θεός δημιουργώντας τον άνθρωπο του δίνει εκείνα τα προσόντα, τα χαρίσματα, τις ικανότητες, τα ταλέντα, τις δυνατότητες που θα τον κάνουν να ζει ευτυχισμένα. Αυτός άλλωστε είναι και ο σκοπός της δημιουργίας. Η συμμετοχή του πλάσματος στην ευτυχία του πλάστη. Τι είναι ο Θεός; Ο Θεός αγάπη εστί όπως μας λέει ο Ιωάννης. Αφού λοιπόν ο Θεός είναι αγάπη, άρα η απόλυτη ευτυχία βρίσκεται στην αγάπη και αφού ο άνθρωπος είναι κατ’ εικόνα Θεού δεν είναι δυνατόν με κανέναν άλλο τρόπο να βρει την ευτυχία παρά μόνο μέσα στην αγάπη. Να γιατί είναι η πρώτη και η μεγαλύτερη εντολή. Αυτός που αγαπάει γίνεται ομοίωμα του Θεού, γίνεται συνδημιουργός του. Εκείνος που δεν αγαπάει γίνεται αντίθετα ομοίωμα του διαβόλου που μόνο καταστρέφει και κατεδαφίζει χωρίς ποτέ να οικοδομεί. Είπαμε ότι σκοπός της δημιουργίας του ανθρώπου είναι η ευτυχία, μπορεί όμως χωρίς αγάπη να υπάρξει ευτυχία; Όσο μπορεί να υπάρξει και ένα δέντρο χωρίς ρίζες. Η έλλειψη της αγάπης έχει δυο όψεις και αυτές συντελούν στην δυστυχία του ανθρώπου. Ας αρχίσουμε από την πρώτη. Είναι εκείνη που δεν κάνει κακό στον άλλον χωρίς όμως να κάνει και το καλό, είναι η ουδέτερη, δεν βοηθάει τον πλησίον. Δεν ενδιαφέρεται για τον διπλανό της, δεν υπάρχει σύνδεσμος με τον συνάνθρωπο, είναι η παγερότητα, εκείνη που στον πόνο του άλλου σηκώνει τους ώμους. Αντιπαρέρχεται με ένα βλέμμα οίκτου όπως ακριβώς ο ιερεύς και ο λευίτης της παραβολής του καλού Σαμαρείτη. Κανένας από τους δυο δεν έκανε κακό με το ίδιο του το χέρι στον άνθρωπο που λήστεψαν και ήταν καταπληγωμένος. Αυτή ακριβώς είναι η άρνηση, η αποξένωση από τον πόνο του άλλου. Εάν δεν περνούσε ο Σαμαρείτης από τον δρόμο εκείνον ο άνθρωπος θα είχε πεθάνει από τις πληγές που του κάνανε οι ληστές. Βλέπουμε ότι ο ιερέας και ο λευίτης δεν έκαναν κακό στον άνθρωπο, ούτε μπορούσε κανείς να τους πάει στο δικαστήριο. Δεν είναι μικρότερη όμως η ενοχή τους όπως εκείνη των ληστών. Επομένως ο καθένας μας που επαναπαύεται και λέει ότι εγώ δεν έκανα κακό σε κανέναν και είμαι εντάξει πολύ πλανάται. Όστις δεν είναι μετ’ εμού είναι κατ’ εμού και όστις δεν συνάγει μετ’ εμού σκορπίζει. Είναι τα λόγια του ίδιου του Κυρίου μας που μας λέει στον Ματθαίο. Δεν υπάρχει λοιπόν ουδετερότητα ή μάζεμα ή σκόρπισμα.

Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά, είναι εκείνη που όχι μόνο δεν κάνει το καλό αλλά αντίθετα κάνει το κακό. Βλάπτει, αδικεί, ζημιώνει, στενοχωρεί, με λόγια και με έργα προσπαθεί να πολεμήσει τον διπλανό του. Προσπαθεί με ότι μέσα διαθέτει να δολοφονήσει την αγάπη αλλά κάθε τι που δημιουργεί θλίψη και δάκρυ στον αδερφό μας είναι ληστεία είτε μικρό είτε μεγάλο, είναι πληγή που πονάει. Τι είναι ληστεία σε τελική ανάλυση; Είναι κλοπή της ευτυχίας του άλλου. Επομένως όποιος κάνει κακό σε άνθρωπο είναι ο ληστής, έστω και αν φοράει φράκο ή ράσο, έστω και αν λέγεται πολιτισμένος ή έχει θέσεις και αξιώματα. Μπροστά στα μάτια του Κυρίου είναι ο ληστής. Να λοιπόν γιατί η αγάπη είναι το θεμέλιο και η πρώτη και μεγάλη εντολή. Είναι ο σκελετός που συγκρατεί την οικοδομή. Όταν ο σκελετός φύγει η οικοδομή δεν μπορεί να σταθεί.

Ας κάνουμε όμως μια προσπάθεια να δούμε αναλυτικά όσο μπορούμε βέβαια τι θέλει να μας πει ο απόστολος Παύλος γράφοντας τα παρακάτω. Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων αγάπη δε μη έχω γέγονα χαλκός ήχων ή κύμβαλο αλαλάζον. Αλλά τι σχέση μπορεί να έχει η αγάπη με την γλωσσομάθεια και πως ο απόστολος Παύλος συνδυάζει την γλωσσομάθεια με την αγάπη; Και γιατί ο γλωσσομαθής δίχως αγάπη είναι κύμβαλον αλαλάζον και χαλκός ήχων; Γιατί είναι ένας θορυβοποιός, ένας ενοχλητικός ή όπως λέμε συνήθως ένας κουραστικός; Κάθε χάρισμα που δίνει ο Θεός στον άνθρωπο πρέπει να το χρησιμοποιεί για την εξυπηρέτηση του συνανθρώπου του, πρέπει να γίνεται όργανο εξυπηρετήσεως του πλησίον του, να τίθεται με άλλα λόγια στην διάθεση της αγάπης και τούτο φυσικά αν θέλει να είναι πραγματικός χριστιανός ή εάν θέλει να προχωρήσει στο καθ’ ομοίωση, να πετύχει δηλαδή τον σκοπό για τον οποίον επλάσθει. Ο άνθρωπος που έχει το χάρισμα της γλωσσομάθειας και το χρησιμοποιεί κιόλας σωστά μπορεί να βοηθήσει πολλούς ή και γενικότερα να οικοδομήσει. Εάν όμως το ταλέντο αυτό το χρησιμοποιεί μόνο για τον εαυτό, μόνο για το συμφέρον του, μόνο για την επίδειξή του τότε αυτός είναι ο δούλος ο πονηρός που έκρυψε το τάλαντο στη γη και μπορεί μεν να το παραδώσει ακέριο την ώρα της κρίσεως αλλά ο Κύριος που του το έδωσε θα ζητήσει και τα κέρδη ή το λιγότερο τον τόκο. Αλίμονο για αυτόν τον άνθρωπο είναι πλέον αργά και το χειρότερο ακόμη εάν το χάρισμα αυτό δεν το χρησιμοποίησε για το καλό του πλησίον δεν το έθεσε στη διάθεση της αγάπης αλλά αντίθετα το χρησιμοποίησε όπως ο φονιάς το μαχαίρι. Ε, τότε πλέον είναι κάτι το πολύ χειρότερο από χαλκός ήχων.

Χαλκός ήχων είναι και εκείνος που το ταλέντο αυτό το χρησιμοποιεί για να έχει δόξα από τους ανθρώπους και αυτό είναι απόδειξη ότι ο άνθρωπος αυτός δεν έχει αγάπη και τούτο γιατί ζητάει και στρέφεται γύρω από τον εαυτό του μόνο. Ενώ εκείνος που έχει αγάπη στρέφεται γύρω από τον διπλανό του. Είναι πραγματικά δυστύχημα για τον άνθρωπο που ο Θεός του έχει δώσει μια σκάλα για να ανεβαίνει, ο ίδιος ο άνθρωπος να την χρησιμοποιεί μόνο για να κατεβαίνει. Άρα ο άνθρωπος που έχει την αγάπη μέσα του έχει ταυτόχρονα και ένα μυστικό κώδικα άγνωστο στους πολλούς με τον οποίο όχι μόνο συνεννοείται άριστα αλλά γίνεται πολύ αγαπητός ακόμη και στους αγρίους. Είναι η παγκόσμια γλώσσα της αγάπης που συνεννοείται όχι με λόγια αλλά με έργα. Ο Κύριος μας λέει στον Ματθαίο, δια να ίδωσι τα καλά σας έργα και δοξάσωσι τον Πατέρα σας τον εν τοις ουρανοίς. Τα καλά αυτά έργα είναι ο μυστικός κώδικας αλληλοκατανοήσεως που είναι η παγκόσμια γλώσσα της αγάπης.

Πιο κάτω ο απόστολος Παύλος μας λέει, και εάν έχω προφητείαν και εάν ιδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν και εάν έχω πάσαν την πίστιν ώστε να μετατοπίζω όρη, αγάπη δε μη έχω είμαι ουδέν. Εάν τα άκουγε ο κόσμος έξω θα έλεγε ότι κάτι δεν πάει καλά μ’ αυτόν τον άνθρωπο. Διότι ο άνθρωπος ανέκαθεν έχοντας έμφυτη τη ροπή προς την γνώση προσπαθεί να μάθει, να εξιχνιάσει τα μυστήρια που τον περιβάλουν, να επεκτείνει τις γνώσεις του όσο μπορεί πλατύτερα και βαθύτερα. Και με την προσπάθεια αυτή πραγματικά κάτι έμαθε και λέμε κάτι γιατί το πεδίο της γνώσεως τόσο σε έκταση όσο και σε βάθος είναι άπειρο. Επομένως αυτά που κατόρθωσε να μάθει ο άνθρωπος ο πεπερασμένος με τον πεπερασμένο νουν είναι απλώς κάτι. Δεν είναι όμως μόνο αυτό, το ότι δηλαδή είναι ελάχιστες οι γνώσεις του ανθρώπου και αυτές είναι λειψές. Ο απόστολος Παύλος δεν συγκρίνει την αγάπη με την παραπάνω περιορισμένη γνώση, την συγκρίνει με το άπειρο της γνώσεως, ακατανόητο για τον άνθρωπο. Συνήθως οι άνθρωποι προκειμένου να αποκτήσουν κάποια ειδικότητα που δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια επιμέρους γνώση, ένα ελάχιστο τμήμα γνώσεως μελετούν και σπουδάζουν σε όλη τους την ζωή. Και πάλι αγνοούν πάρα πολλά από το μικρό αυτό κομμάτι της ειδικότητάς των γι’ αυτό και βλέπουμε σήμερα να κατατεμαχίζεται η σπουδή και να υπάρχουν αναρίθμητες ειδικότητες για όλα τα πεδία της γνώσεως. Εδώ όμως αδελφάκια μου βλέπουμε τον απόστολο Παύλο να έχει πάσαν την γνώσιν, να ξέρει με δυο λόγια όλα όσα ξέρουν και ότι αγνοούν όλοι οι άνθρωποι που ζουν, που έζησαν και που θα ζήσουν. Αυτά όλα όμως αν τα άκουγε ο έξω κόσμος θα εξέφραζε ανησυχία για την νοητική ισορροπία όσων πιστεύανε αυτά. Αλλά γιατί αυτή η απίστευτη αντίθεση μεταξύ κόσμου και Παύλου; Γιατί ο Παύλος έχει νουν Χριστού και ο Χριστός κρίνει και σκέπτεται τελείως διαφορετικά απ’ ότι ο κόσμος. Βλέπουμε τον κόσμο ότι δεν βασανίζεται για να βρει την αλήθεια, να εισχωρήσει στο βάθος, να ανακαλύψει την ουσία και να βγάλει ένα συμπέρασμα, για αυτό δεν σκοτίζεται ο κόσμος. Ακολουθεί το ρεύμα, τους πολλούς, τον συρμό. Δεν θέλει να φανεί μπροστά στα μάτια των άλλων καθυστερημένος δηλαδή είναι ο άνθρωπος που ακολουθεί με κλειστά μάτια το ρεύμα του κόσμου έστω και αν το ρεύμα αυτό οδηγεί στην απώλεια. Βλέπουμε ότι δεν σκέπτεται ο κόσμος. Σκέπτονται όμως για λογαριασμό τους οι διάφοροι έμποροι της μόδας και της επιστήμης. Αυτός είναι ο κόσμος και έτσι σκέφτεται ο υπηρέτης του κόσμου. Ό άλλος ο υπηρέτης του Χριστού κρίνει ψάχνοντας να βρει κάτω από το φαινόμενο την ουσία. Να βρει την αγάπη εκείνη που θα την χρησιμοποιήσει σαν ένα χρησιμότατο εργαλείο για την εξυπηρέτηση την πραγματική και ουσιαστική του πλησίον του. Κανείς δεν κατηγορεί αυτές τις γνώσεις των ανθρώπων άλλωστε ο ίδιος ο Θεός έβαλε την τάση και την ροπή προς τις γνώσεις στον άνθρωπο αλλά και κανείς δεν μπορεί να υποστηρίξει ότι γνώσεις που δεν έχουν και αγάπη και που δεν χρησιμοποιούνται για την εξυπηρέτηση του διπλανού μας είναι όχι μόνο άχρηστη κενολογία αλλά και επικίνδυνες για την ζωή και την ύπαρξη του ανθρώπου. Η γενεά μας έχει πολύ πικρή πείρα, ο φόβος και η αγωνία που κατέχει σήμερα την ανθρωπότητα μήπως αύριο μεταβληθεί η γη σ’ ένα πυροτέχνημα είναι ο φόβος της γνώσεως χωρίς αγάπη. Πιο κάτω ο απόστολος Παύλος μας λέει. Και εάν έχω πάσαν την πίστιν ώστε να μετατοπίζω όρη αγάπη δε μη έχω είμαι ουδέν. Βλέπουμε αδερφάκια μου ότι η πίστη είναι βασικό γνώρισμα του αληθινού χριστιανού και χωρίς την πίστη δεν μπορεί να ευχαριστήσει ο άνθρωπος τον Θεό. Η πίστις όμως δεν είναι σκοπός, είναι μέσον για την επιτυχία του σκοπού και όπως κάθε μέσο έρχεται καιρός που καταργείται έτσι και η πίστις θα καταργηθεί. Πιστεύω τώρα εκείνο που δεν βλέπω, όταν όμως θα το ιδώ παύω να πιστεύω. Κάθε καταργούμενο δεν μπορεί να έχει απόλυτη αξία, είναι όμως βασικό. Η αγάπη όμως είναι σκοπός, δεν είναι μέσον γι’ αυτό και μένει αιωνίως, δεν πρόκειται ποτέ να καταργηθεί. Επομένως υπερέχει την πίστη τόσο όσο το πρόσκαιρο από το άπειρο. Η πίστη έχει αξία μόνο όταν είναι συνδυασμένη με την αγάπη, όταν γίνεται υπηρέτης της αγάπης αλλιώς είναι μάταια. Η πίστη έχει αξία μόνο όταν τίθεται στην υπηρεσία της αγάπης. Η πίστη δίνει φτερά στον άνθρωπο, τον υψώνει όπως ο κινητήρας το αεροπλάνο. Η θαυματουργική πίστη είναι πολύ εντυπωσιακή και οι πλέον ψυχροί και αδιάφοροι εντυπωσιάζονται έστω και προς στιγμήν. Ποιος όσο ψυχρός και αν είναι, όσο και αδιάφορος, όσο και άπιστος δεν θα φρικιάσει όταν δει το γνωστό του βουνό που από καταβολής κόσμου μένει εκεί ακίνητο στη θέση του έξαφνα με την διαταγή ενός να απογειώνεται σαν γιγαντιαίο αεροπλάνο και καλύπτοντας τον ήλιο να προχωρεί προς την θάλασσα. Δεν είναι απλώς εντυπωσιακή η θαυματουργική πίστη είναι και φρικιαστική γιατί ο άνθρωπος που έμαθε να ζει στο φυσικό όταν δει το υπερφυσικό, το θαύμα, συνταράσσεται, καταλαμβάνεται από κατάπληξη και φόβο. Και όμως αδερφάκια μου αυτός ο άνθρωπος που έχει αυτή την πίστη ώστε να κάνει σημεία και τέρατα διατρέχει τον κίνδυνο να βρεθεί έξω από την βασιλεία του Θεού. Άλλοι να σώθηκαν από τα θαύματά του και αυτός να χαθεί και αυτό γιατί ζητούσε πάντα την δόξα των ανθρώπων. Μας λέει ο Κύριος ο ίδιος στον Ματθαίο. Πολλοί θέλουσιν ειπεί προς εμέ εκείνη την ημέρα, Κύριε, Κύριε, δεν επροφητεύσαμεν εν τω ονόματί σου και εν τω ονόματί σου εξεβάλομεν δαιμόνια και εν τω ονόματί σου εκάμομεν θαύματα πολλά και τότε θέλω ομολογήσει προς αυτούς, ποτέ δεν σας εγνώρισα, φεύγετε απ’ εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν. Εδώ όμως παρουσιάζεται ένα ερώτημα. Πώς είναι δυνατόν ένας που έχει τέτοια πίστη, που κάνει θαύματα να εργάζεται ταυτόχρονα την ανομία και την αμαρτία;

Η αμαρτία έχει δυο όψεις, δυο πλευρές. Το να κάνω το κακό η μια, το να μην κάνω το καλό η άλλη. Αυτοί τους οποίους αποπέμπει ο Κύριος ίσως δεν έκαναν το κακό αλλά φαίνεται πως τους έλειπε η αγάπη, δεν είχαν αγάπη πραγματική οι άνθρωποι αυτοί, δεν είχαν θέσει την πίστη στην υπηρεσία της αγάπης. Εδώ είναι και η απάντηση στην απορία εάν μπορεί μόνη η πίστη να σώσει τον άνθρωπο και εδώ ακόμη δίδεται η απάντηση από τον ίδιο τον Κύριο στο ότι τα πάντα και οι μεγαλύτερες αρετές και τα μεγαλύτερα χαρίσματα δίχως την αγάπη είναι ανίκανα να σώσουν τον άνθρωπο.

Εδώ όμως γεννιέται η απορία τι είναι το θαύμα και πως είναι δυνατόν το θαύμα να μην έχει αγάπη. Το θαύμα είναι δύναμη υπερφυσική, δύναμη του Θεού, είναι αγάπη του Θεού. Ο άνθρωπος που χρησιμοποιείται μόνο σαν όργανο δεν υποβάλλεται σε καμιά θυσία αντίθετα παίρνει πολύ δόξα από τους ανθρώπους. Έτσι, η ευεργεσία του θαύματος είναι απ’ ευθείας ευεργεσία του Θεού. Εάν λοιπόν ο άνθρωπος αυτός περιοριζόταν μόνο στο θαύμα σαν έργο δικό του έκανε λάθος και τέτοιο λάθος που του στοιχίζει την σωτηρία  του. Όπως κάθε άλλος σωστός χριστιανός είναι υποχρεωμένος να εξασκεί την αγάπη με ότι δικό του έχει, με τα χέρια του, με το κήρυγμά του, με το χρήμα του και με τον ιδρώτα του, δεν πρέπει δηλαδή να επαναπαύεται στην πίστη του, πρέπει να γίνει ο υπηρέτης του διπλανού του, πρέπει να είναι στην διάθεση του πλησίον του, πρέπει να εξασκεί την αγάπη, πρέπει εκτός από τα ξένα όπως είναι το θαύμα να προσθέσει και τα δικά του. Αυτή είναι η πραγματική αλλά και σωστική αγάπη, αυτή είναι η μεγάλη εντολή και η μεγάλη αρετή του Κυρίου μας. Το θαύμα γίνεται με ένα λόγο, με ξένη δύναμη όπως είπαμε. Η αγάπη όμως απαιτεί κόπο, θυσία, ιδρώτα, αγώνα και αγωνία για την ανάγκη του πλησίον. Άλλωστε πώς θα μπορούσε ο χριστιανός να ακολουθήσει άλλο δρόμο εκτός από αυτόν, πώς θα μπορούσε να μην πλημμυρίσει την ζωή του από αγάπη όταν μοναδικός του σκοπός είναι να ενωθεί μαζί της. Πώς θα μπορούσε να μην κάνει αυτόν τον δύσκολο και γεμάτο δώρα αγώνα, όταν ο ίδιος ο Θεός δείχνοντας ότι στην αγάπη δεν υπάρχουν όρια έστειλε τον μοναδικό του Υιό να δείξει στους ανθρώπους την αλήθεια και να σταυρωθεί γ’ αυτήν. Μάλιστα θα ξανάρχονταν να σταυρωθεί ακόμα και αν σε όλο τον πλανήτη υπήρχε ένας μόνο άνθρωπος. Διότι τόσον ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε έδωκε τον Υιόν αυτού τον μονογενή δια να μη απολεσθή πας ο πιστεύων εις αυτόν αλλά να έχη ζωήν αιώνιον, όπως μας λέει ο απόστολος Ιωάννης. Άρα λοιπόν πρέπει να καταλάβουμε πως μόνο με την αγάπη θα φωτιστούμε, πρέπει όλοι να καταλάβουμε ότι η αγάπη είναι στο βάθος, στο κέντρο όλων των πραγμάτων και ότι αν την παίρνουμε σε όλη μας την ζωή σαν μοναδικό κίνητρο τότε αυτή που έχει μια τρομερή ενέργεια θα μετατραπεί σε φως και θα φωτίσει την νοημοσύνη μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.                                                                                                         

 

 

ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΧΡΙΣΤΟΥ

 ΘΩΜΑΣ

 

Επιστροφή  στην αρχική σελίδα