ΤΟ  ΚΑΤΑ  ΙΩΑΝΝΗΝ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙO  Α

 

 

 

Κεφ. α΄ στίχοι 1 – 5

 

1.«Εν αρχή ήτο ο Λόγος και ο Λόγος ήτο παρά τω Θεώ και Θεός ήτο ο Λόγος.

2. Ούτος ήτο εν αρχή παρά τω Θεώ.

3. Πάντα δι' αυτού έγειναν και χωρίς αυτού δεν έγεινεν ουδέ εν, το οποίον έγεινεν.

4. Εν αυτώ ήτο ζωή και η ζωή ήτο το φως των ανθρώπων.

5. Και το φως εν τη σκοτία φέγγει και η σκοτία δεν κατέλαβεν αυτό».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Λόγoς διέπεται από παντοδυναμία που σημαίνει λογική Θεού. Είναι ο Λόγος ο ίδιος ο Θεός. Διά του Λόγου έγιναν τα πάντα. Βάσει του Ιωάννου του θεολόγου είναι μία από τις ιδιότητες του Θεού, η μεγαλύτερη πιστεύω και χρησιμοποιείται σήμερα και ως πολιτιστικό στοιχείο, διότι ο Λόγος σημαίνει λογική, περαιτέρω σημαίνει εξέλιξη, αναγέννηση, σοφία Θεού, επιστήμη κ.λ.π. Αυτός ο τρισμέγιστος κόσμος που σημαίνει κόσμημα, στολίδι του Θεού, με τα γεμάτα σοφία υλικά έργα που τον διέπουν και τον περιβάλλουν όπως άνθρωποι ως το μόνο λογικό εξελίξιμο ον, καθώς δέντρα, ζώα, βουνά, ποτάμια, τελευταία ο υδρόβιος κόσμος κ.λ.π. δεν έγινε διά της χειρός του Θεού αλλά διά του Λόγου του Θεού. Ο Κύριος φανέρωσε ότι διά του Λόγου γίνονται τα πάντα. Ο ίδιος ακόμη διά της παρουσίας του και διά του λόγου του φανέρωσε στους πρώτους μαθητές αλλά και σε όλους εμάς τις άπειρες δυνάμεις του Λόγου του. Εις όλον τον επί της γης βίον του φανέρωνε τις δυνάμεις του Λόγου. Όπως, Λάζαρε δεύρο έξω και εξήλθεν ο τεθνηκώς, καθώς κοράσιον σοι λέγω ηγέρθητι και ηγέρθη εκ της κοιμήσεως του θανάτου, καθώς έκτεινον την χείραν σου και την εξέτεινε ο μη έχων χείρα, καθώς έδωσε διά της προσευχής και του λόγου του φαγητό το οποίο έλαβε μέσα από την άμορφη ύλη και την οποίαν υλοποίησε διά της πίστεως του λόγου. Έφαγαν πέντε χιλιάδες άνδρες εκτός των γυναικών και των παιδιών και περίσσευσαν μάλιστα και 12 κοφίνια γεμάτα ψάρια. Ο ίδιος φανέρωσε στους πρώτους μαθητές και σε όλον τον πιστεύσαντα κόσμο, το ότι αν ζητήσουμε διά του Λόγου στο όνομα του Χριστού έχοντας πίστη θα το λάβουμε. Άρα, ο Λόγος είναι Θεός. Άρα, δεν είμεθα αυτό που πιστεύουμε σήμερα ότι είμεθα, δηλαδή ανθρωπάκια αδύνατα αλλά αφού έχουμε λόγο είμεθα υιοί Θεού. Η πίστη του Λόγου θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην αναγέννηση του ανθρωπίνου γένους και στην κατάργηση όλων των φθοροποιών στοιχείων. Χωρίς τον Λόγο και χωρίς την πίστη εις αυτόν όλα είναι ματαιότης. Χρειάζεται να μελετούμε και να προσευχόμαστε ώστε να εννοήσουμε τις δυνάμεις και τον τρόπο που ενεργεί ο Λόγος. Όταν το εννοήσουμε και καταλάβουμε την αξία του Λόγου, τότε η πόρτα του να φέρουμε μέσα μας και γύρω μας την βασιλεία του Θεού θα παραμείνει ανοιχτή εις ημάς ώστε να αποκτηθεί διά της ζωής. Διαφορετικά η σκιώδη πίστη του Λόγου που μας διακατέχει σήμερα θα μας φέρει στην βασιλεία του Θεού διά του θανάτου. Εύχομαι όλοι να εννοήσουμε την μεγάλη αξία του Λόγου (Θεός) και την πίστη εκείνη την ζώσα που του δίνει αξία, ώστε διά του Λόγου να γίνουμε κληρονόμοι, συγκληρονόμοι και συμμέτοχοι της δόξης του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Ο Λόγος ακόμη γίνεται φως όταν διέπεται από την λογική του Θεού, διαφορετικά χάνει την αξία του και ο άνθρωπος τον χρησιμοποιεί κατόπιν με πονηρά και με εγωιστικά δαιμονισμένα κριτήρια, μη γένοιτο εις ημάς. Στον 5Ο στίχο φανερώνεται ότι το φως (ζωή - αναγέννηση - εξέλιξη) επικρατεί του σκότους. Αυτό σημαίνει ότι η λογική του Θεού όταν γίνει αντιληπτή από έναν ή πολλούς ανθρώπους επικρατεί υπέρ κόρον της λογικής των ανθρώπων που είναι σκότος (αμαρτία – φθορά – θάνατος). Η λογική του Θεού (φως) είναι ακόμη η αγάπη, η ταπείνωση, η σοφία, η ειρήνη, η ζωή η άφθαρτη. Ενώ του σκότους είναι η συσσώρευση της ύλης και η επικράτηση του χωρισμού μεταξύ των ανθρώπων, η οποία οδηγεί τον άνθρωπο στον θάνατο ψυχής και σώματος. Μη γένοιτο να έχει έρθει το φως στη ζωή μας και να παραμείνουμε στο σκότος.

 

Κεφ. α΄ στίχος 6

 

6. «Υπήρξεν άνθρωπος απεσταλμένος παρά Θεού, ονομαζόμενος Ιωάννης·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όλοι οι προφήτες και οι απεσταλμένοι προφήτευσαν μέχρι της ημέρας του Κυρίου και πιστεύω ότι δεν χρειάζονται άλλοι. Ο Κύριος ως Θεός φανέρωσε με την παρουσία του όλη την αλήθεια, σεις μη ονομασθήτε διδάσκαλοι· διότι εις είναι ο καθηγητής σας, ο Χριστός· πάντες δε σεις αδελφοί εστε. Ακόμη με την παρουσία του έφερε το μετανοείτε το οποίο στρέφεται στον καθένα προσωπικά, καθώς ο μεγαλύτερος ας γίνει ως ο υπηρετών. Άρα, σήμερα μόνο υπηρέτες πνευματικοί επιτρέπονται να υπάρχουν, τίποτε άλλο. Υπηρέτης είναι εκείνος που λαμβάνει εντολές και τις εκτελεί είτε από τον Θεό είτε από τους ανθρώπους. Όσοι τώρα θέλουν να το παίζουν προφήτες, δάσκαλοι, απεσταλμένοι, ποιμένες κ.λ.π. ή και αυτοί που ακολουθούν το Χριστό και δημιουργούν προφήτες, απεσταλμένους, ποιμένες κ.λ.π. χρειάζονται ιατρική εξέταση. Ο λόγος είναι διότι δεν θα απολογηθούν για μας ούτε οι προφήτες, ούτε οι ποιμένες, ούτε οι απεσταλμένοι. Όλοι είμεθα υπεύθυνοι έναντι του Θεού και ο καθένας θα δώσει λόγο για τον εαυτό του, τουλάχιστον ο χριστιανικός κόσμος. Δεν χρειάζονται ανθρώπινες παρεμβάσεις, κανένας δεν χρειάζεται, διότι υπάρχει ο Χριστός και το Άγιο Ευαγγέλιό του, αυτόν να ακολουθήσουμε οι πάντες. Όσοι τώρα θέλουν πνευματικό, προφήτη, απεσταλμένο, τότε υπάρχει σοβαρό πρόβλημα και διακατέχονται από πνευματική τεμπελιά. Το μόνο που χρειάζεται από τους πνευματικά πρώτους αδελφούς είναι πνευματική αγάπη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο και δεύτερον θυσία, ώστε αυτό που εννόησαν να το μεταλαμπαδεύσουν και στους καινούργιους αδερφούς. Μέχρι την ημέρα του Κυρίου όλοι λοιπόν οι άνθρωποι να αναγεννιούνται και να εξελίσσονται πνευματικά θετικά, ώστε όλοι μαζί να παίξουμε αναμορφωτικό ρόλο αγάπης μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων. Ο Κύριος τόνισε, εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις. Ακόμη να φέρουμε στη ζωή μας ειρήνη Χριστού, σοφία Χριστού και αγάπη Χριστού μέχρι ο ίδιος να συμπληρώσει στον λαό αυτό, τον δικό του λαό τα ελλείποντα. Ο Χριστός εκείνο που φανέρωσε ότι θα έρθει μετά από αυτόν είναι ο Παράκλητος, ο ίδιος είπε: Όταν όμως έλθη ο Παράκλητος, τον οποίον εγώ θέλω πέμψει προς εσάς παρά του Πατρός, το πνεύμα της αληθείας, το οποίον εκπορεύεται παρά του Πατρός, εκείνος θέλει μαρτυρήσει περί εμού.

Αλλά και σεις μαρτυρείτε, διότι απ' αρχής μετ' εμού είσθε. Εγώ όμως την αλήθειαν σας λέγω συμφέρει εις εσάς να απέλθω εγώ διότι, εάν δεν απέλθω, ο Παράκλητος δεν θέλει ελθεί προς εσάς αλλ' αφού απέλθω, θέλω πέμψει αυτόν προς εσάς.

Ελθών εκείνος θέλει ελέγξει τον κόσμον περί αμαρτίας και περί δικαιοσύνης και περί κρίσεως, περί αμαρτίας μεν, διότι δεν πιστεύουσιν εις εμέ, περί δικαιοσύνης δε, διότι υπάγω προς τον Πατέρα μου και πλέον δεν με βλέπετε, περί δε κρίσεως, διότι ο άρχων του κόσμου τούτου εκρίθη.

Έτι πολλά έχω να είπω προς εσάς, δεν δύνασθε όμως τώρα να βαστάζητε αυτά, όταν δε έλθη εκείνος, το Πνεύμα της αληθείας, θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν διότι δεν θέλει λαλήσει αφ' εαυτού, αλλ' όσα αν ακούση θέλει λαλήσει και θέλει σας αναγγείλει τα μέλλοντα. Εκείνος θέλει δοξάσει εμέ, διότι εκ του εμού θέλει λάβει και αναγγείλει προς εσάς. Πάντα όσα έχει ο Πατήρ, εμού είναι διά τούτο είπον, ότι εκ του εμού θέλει λάβει και αναγγείλει προς εσάς.

Άρα, να ψάξουμε ώστε να βρούμε τον Παράκλητο, ο οποίος σήμερα υπάρχει και ενεργεί δια Πνεύματος Αγίου ώστε να οδηγήσει τον λαό του Θεού, ο οποίος λαός είναι διασκορπισμένος εις όλα τα έθνη αποτελούμενος από ανθρώπους όλων των εθνικοτήτων. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ. α΄ στίχοι 7 – 8

 

7. «Ούτος ήλθεν εις μαρτυρίαν, διά να μαρτυρήση περί του φωτός, διά να πιστεύσωσι πάντες δι' αυτού.

8. Δεν ήτο εκείνος το φως, αλλά διά να μαρτυρήση περί του φωτός».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όταν μιλάμε για φως ο νους μας πηγαίνει ή στο φυσικό φως (ήλιος) ή στο ηλεκτρικό φως. Και τα δύο διαλύουν το σκότος. Εδώ όμως ο Ιωάννης μιλάει για το πνευματικό φως το οποίο είναι ο Χριστός και η αγία διδασκαλία του, η οποία φανερώνεται μέσα στον Λόγο του Θεού. Όλοι σήμερα όσοι ονομάζονται χριστιανοί θα πρέπει να πάρουν το φως Χριστός ανά χείρας που είναι ο Λόγος του Θεού και να εντρυφούν καθημερινά στη ζωή τους με αυτόν τον Λόγο του Θεού, ώστε να εννοήσουν οι πάντες τον νόμο του Θεού και τις άπειρες ευεργεσίες του, οι οποίες όταν εννοηθούν από έναν ή πολλούς ανθρώπους τότε αυτοί θα αποτελέσουν το λαό του Θεού. Ο οποίος λαός θα φανερώνει τα έργα της αγάπης, της ταπείνωσης, της ζώσης πίστεως, της άφθαρτης ζωής κ.λ.π. στοιχεία τα οποία χρειάζεται ο κόσμος αυτός ώστε να μπορέσει να επιβιώσει.

 

 

Κεφ. α΄ στίχος 9

 

9. «Ήτο το φως το αληθινόν, το οποίον φωτίζει πάντα άνθρωπον ερχόμενον εις τον κόσμον».

   

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Οι προδιαγραφές του δημιουργού για την άφθαρτη ζωή είναι να υιοθετηθούν οι νόμοι του Θεού, διαφορετικά το φως του Χριστού δεν μπορεί να φωτίσει τον άνθρωπο ώστε να εννοήσει την αποστολή του και την άπειρη σοφία του Θεού Πατέρα, αμήν. Έτσι ο άνθρωπος δίνει το δικαίωμα στον διάβολο ώστε να επικρατήσει το σκότος στη ζωή του και όχι το φως του Χριστού. Χρειάζεται προσοχή διότι τα χρόνια ζωής του ανθρώπου είναι λίγα και χρειάζεται να εκμεταλλεύεται το χρόνο του ο οποίος φεύγει ανεπιστρεπτί, ώστε να επικρατήσει το φως (Χριστός) που θα φωτίζει αιώνια τη ζωή του. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. α΄ στίχοι 10 – 11

 

10. «Ήτο εν τω κόσμω και ο κόσμος έγεινε δι' αυτού και ο κόσμος δεν εγνώρισεν αυτόν.

11. Εις τα ίδια ήλθε και οι ίδιοι δεν εδέχθησαν αυτόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Δεν τον γνώρισε ο κόσμος και δεν τον δέχτηκαν οι άνθρωποι διότι τα έργα των ανθρώπων ήτο πονηρά. Όσοι όμως διέπονταν από το φως του Χριστού, από την ταπείνωση, από την αλήθεια τον γνώρισαν και τον ακολούθησαν. Μάλιστα πολλοί έδωσαν και την ζωή τους λύτρο αντί πολλών. Εμείς σήμερα καλούμαστε ώστε να τον γνωρίσουμε τον Χριστό και το γεμάτο σοφία ρήμα του, θέτοντας την ελευθερία που έχουμε αφού ζούμε στο λύχνος του πολιτισμού και της δημοκρατίας (Ελλάδα) στην υπηρεσία του Κυρίου και του ανθρώπου, ώστε η μη ουσιαστική αποδοχή του Κυρίου να πάψει από τον άνθρωπο και γενικότερα από όλο το ανθρώπινο γένος.

Άλλωστε ο χρόνος έφτασε και πολλά γεγραμμένα θα ζήσει η γενιά μας, τα οποία θα κάνουν τον άνθρωπο να γνωρίσει και να εννοήσει ότι πρέπει να εντάξει στη ζωή του το θέλημα του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ. α΄ στίχος 12 – 13

 

12. « Όσοι δε εδέχθησαν αυτόν, εις αυτούς έδωκεν εξουσίαν να γείνωσι τέκνα Θεού, εις τους πιστεύοντας εις το όνομα αυτού·

13. οίτινες ουχί εξ αιμάτων ουδέ εκ θελήματος σαρκός ουδέ εκ θελήματος ανδρός, αλλ' εκ Θεού εγεννήθησαν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Τέκνο Θεού σημαίνει άνθρωπος ο οποίος υποτάσσεται εκατό τοις εκατό στο θέλημα του Θεού. Τέκνο Θεού σημαίνει άνθρωπος ο οποίος γνωρίζει το θέλημα του Θεού, το οποίο και αναπτύσσει καθημερινά στη ζωή του. Τέκνο Θεού σημαίνει άνθρωπος που δεν αμαρτάνει και ο λόγος διότι αγωνίσθη και σήμερα φυσιολογικά σκέφτεται και πράττει όπως ο Θεός. Τέκνο Θεού σημαίνει άνθρωπος που δεν λέει ψέματα, δεν κρίνει, δεν βωμολοχεί, δεν κουράζεται στο να υπηρετεί Θεό και άνθρωπο. Τέκνο Θεού σημαίνει άνθρωπος που μέρα και νύχτα υπηρετεί Θεό και άνθρωπο. Τέκνο Θεού σημαίνει άνθρωπος που μέσω της αγάπης βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα σωτηρίας, τα οποία θα φέρουν την βασιλεία του Θεού στις κοινωνίες των ανθρώπων ώστε να μετατραπούν σε κοινωνίες του Θεού. Τέκνο Θεού σημαίνει άνθρωπος που διέπεται από ανυπόκριτη αγάπη με τα στοιχεία που την διέπουν. Τέκνο Θεού σημαίνει άνθρωπος που διέπεται από ειρήνη Χριστού και ταπείνωση με τα στοιχεία που την διέπουν, όπως δεν είμαι τίποτα, δεν έκανα τίποτα, δεν ξέρω τίποτα. Τέκνο Θεού σημαίνει άνθρωπος με ακατάβλητη δραστηριότητα στο να φέρει το θέλημα του Θεού μέσα του και γύρω του. Τέκνο Θεού σημαίνει άνθρωπος γεμάτος καρπούς, χαρίσματα και σημεία. Τέκνο Θεού σημαίνει αντί Θεού στη γη. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Το ότι δεν γεννήθηκαν με σάρκα και αίμα, καθώς το ότι δεν γεννήθηκαν με θέλημα ανδρός και γυναικός σημαίνει ότι γεννήθηκαν διά Πνεύματος Αγίου. Το Πνεύμα το Άγιο όπου θέλει πνέει και δεν εννοείς πόθεν έρχεται και που υπάγει. Σήμερα όμως ξέρουμε ότι φεύγει από τον Θεό και τρέχει να συναντήσει τον άνθρωπο που θέλει να αναπτύξει την αγάπη, τη θυσία, τη ζωή στη ζωή του.

 

Κεφ. α΄ στίχος 14

 

14. «Και ο Λόγος έγεινε σαρξ και κατώκησε μεταξύ ημών και είδομεν την δόξαν αυτού, δόξαν ως μονογενούς παρά του Πατρός, πλήρης χάριτος και αληθείας».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Μέγα μυστήριο ο Λόγος να γίνεται σάρκα και να ζει με τον άνθρωπο ώστε να δίνει το δικαίωμα εις αυτόν τον άνθρωπο να μπορεί να γίνει, αν το θελήσει φυσικά με τον σχετικό αγώνα και τον σχετικό αγιασμό, εικόνα του Θεού του αοράτου μέσα στις κοινωνίες που ζούμε. Ώστε το κράτος του διαβόλου που χτίστηκε σήμερα μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων να γκρεμίζεται και να εμφανίζονται πάλι στον κόσμο οι κοινωνίες του Θεού με πληθώρα σήμερα πολλών τέκνων του Θεού. Γένοιτο Κύριε, κάνε όλος ο κόσμος να κινείται με το ρήμα το δικό σου και να ενεργεί πάνω στον νόμο της αγάπης, αμήν.

 

 

Κεφ. α΄ στίχος 15

 

15. «Ο Ιωάννης μαρτυρεί περί αυτού και εφώναξε, λέγων· Ούτος ήτο περί ου είπον, Ο οπίσω μου ερχόμενος είναι ανώτερος μου, διότι ήτο πρότερός μου».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Έπρεπε ο Ιωάννης να ξεκαθαρίσει την αποστολή του διότι η φαντασία του ανθρώπου ειδικά σε πνευματικά θέματα όταν έχει άγνοια του Λόγου του Θεού καλπάζει και χρειάζεται προσοχή. Ο Ιωάννης ως φωτοδότης πνεύματος και διακατεχόμενος από σοφία Θεού ξεκαθάρισε τη θέση του έναντι Θεού και ανθρώπων. Στο θέμα απεσταλμένου, προφήτη κ.λ.π. μην βγάζουμε εύκολα συμπεράσματα, χρειάζεται προσοχή!

 

 

Κεφ. α΄ στίχος 16

 

16. «Και πάντες ημείς ελάβομεν εκ του πληρώματος αυτού και χάριν αντί χάριτος·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το πλήρωμα του Χριστού και η χάρη που τον διακατείχε είναι η διδασκαλία αγάπης που φανέρωσε, ανυπόκριτης αγάπης η οποία στρεφόταν προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό. Η ταπείνωση, η σοφία που τον διακατείχε, οι ενέργειες θαυμάτων, οι γεμάτες σοφία απαντήσεις που έδινε προς πάσα κατεύθυνση, η σταυρική του θυσία με αποκορύφωμα αυτής το λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει και απειλούμενος ουκ ηπείλει. Τελευταία όλων η ανάσταση η οποία του εξασφάλισε την αιώνια, άφθαρτη, αθάνατη ζωή και τελευταία η χάρη και δόξα που έλαβε εκ του Πατρός κατά την ημέρα της ανάληψής του. Δίνοντας το δικαίωμα σήμερα στον κάθε άνθρωπο να δύναται να μιμηθεί τον δάσκαλο Χριστό και να λάβει και αυτός την ίδια χάρη με όλα τα στοιχεία που προαναφέραμε, διότι φανέρωσε ότι ως άνθρωπος εργάστηκε και φανέρωσε επίσης ότι και εμείς δυνάμεθα να φτάσουμε στο πνευματικό του επίπεδο αν θελήσουμε και αν τον ακολουθήσουμε. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. α΄ στίχος 18

 

18. «Ουδείς είδε ποτέ τον Θεόν· ο μονογενής Υιός, ο ων εις τον κόλπον του Πατρός, εκείνος εφανέρωσεν αυτόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ουδείς φανερώνει ο Κύριος είδε ποτέ τον Πατέρα και ο λόγος διότι οι πάντες απέχουν μακράν από την διδασκαλία του, από την σοφία του, από την αγάπη του, από την παντοδυναμία του και χιλιάδων, εκατομμυρίων άλλων καρπών και χαρισμάτων. Ο Χριστός όμως τον έβλεπε τον Πατέρα Θεό και ο λόγος ήτο διότι τον ευαρέστησε με τα λόγια του και με τα έργα του, πράγμα το οποίο εύχομαι να συμβεί εις όλον τον πιστεύσαντα κόσμο. Πάντως, η προφητεία και η επαγγελία είναι ότι όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου και ο άνθρωπος νουθετείται κατά Θεό τότε ο Πατέρας Θεός θα σκηνώσει μετά του ανθρώπου, ώστε τα πάντα εν πάση να είναι Θεός και να ζούμε όλοι όπως ο Κύριος στο πνευματικό όρος με τον Πατέρα. Κάνε Κύριε να είναι σύντομα αυτή η ημέρα, αμήν! Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. α΄ στίχος 23

 

23. «Απεκρίθη· Εγώ είμαι φωνή βοώντος εν τη ερήμω, ευθύνατε την οδόν του Κυρίου, καθώς είπεν Ησαΐας ο προφήτης».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η φωνή αυτή ομοιάζει με μια φωνή που βοά πνευματικά θετικά προς μετάνοια. Πάντα η φωνή αυτή ενεργούσε σε όλη την Παλαιά Οικονομία και στην μετά Χριστώ εποχή από ανθρώπους που συνέλαβαν τις αρχές και τις αξίες του Ευαγγελίου. Αυτή η φωνή καλεί τους ανθρώπους κοντά στον Θεό, μη γνωρίζοντας η φωνή αυτή από όπου και αν προέρχεται σε λεπτομέρεια τον τρόπο αναγέννησης και μετάνοιας που θα πρέπει να υιοθετήσουν οι άνθρωποι ώστε να φτάσουν στο καθ’ ομοιώση. Γι’ αυτό ήρθε ο Χριστός ο οποίος έφερε την Φωνή Θεού, η οποία κινούμενη διά του Αγίου Πνεύματος διανοίγει την διάνοια του ανθρώπου ή των ανθρώπων που θέλουν να εντάξουν τον εαυτό τους στο θέλημα του Θεού και τους οδηγεί στην οδό της άφθαρτης ζωής. Μόνο διά της Φωνής του Θεού και της υπακοής εις αυτήν δύναται ο άνθρωπος να γνωρίσει τον ζώντα Θεό και να εντάξει στη ζωή του τους νόμους αυτού. Πράγμα το οποίο εύχομαι εις όλους όσους καλέστηκαν διά Πνεύματος Αγίου, ώστε όλοι μαζί σαν λαός του Θεού να φτάσουμε την ημέρα του Κυρίου και να γίνουμε οι πάντες διδαχτοί Θεού. Πολλοί απελπίζονται και εγκαταλείπουν τον αγώνα αυτό, χρειάζεται εμπιστοσύνη και πνευματική δραστηριότητα πάνω σε όλους τους τομείς. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ. α΄στίχος 25

 

25. «Και ηρώτησαν αυτόν και είπον προς αυτόν· Διά τι λοιπόν βαπτίζεις, εάν συ δεν είσαι ο Χριστός ούτε ο Ηλίας ούτε ο προφήτης;».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Τις ερωτήσεις αυτές τις κάνουν άνθρωποι που φαινομενικά παρουσιάζονται στις μάζες των θρησκευόμενων ανθρώπων ότι είναι οι εκλεκτοί του Θεού και ότι κάνουν τα τυπικά του δόγματός τους, ώστε να ελέγχουν τους πάντες και τα πάντα. Να γνωρίζουμε ότι αυτοί που ρωτούν δεν γνωρίζουν τον Θεό ούτε το σχέδιό του, διότι αν γνώριζαν δεν θα ρώταγαν. Ο λόγος λοιπόν είναι καθαρά υποκριτικός και ο σκοπός είναι να κατηγορήσουν, να εμπαίξουν και να καταδικάσουν τα πρόσωπα εκείνα που ο Θεός επιλέγει να κάνουν το θέλημά του. Ο λόγος τονίζω πάλι είναι διότι ο πατέρας τους δεν είναι ο Θεός αλλά ο διάβολος. Φοβούνται μήπως βρεθούν άνθρωποι και τους πάρουν την θέση της εξουσίας. Ο Κύριος τόνισε σε αυτούς που ρωτούν, γραμματείς και φαρισαίοι υποκριτές αν ήσασταν εκ του Θεού θα γνωρίζατε ότι εγώ εκ του Θεού εξήλθον και αν γνωρίζατε τον Θεό τότε θα γνωρίζατε και εμένα όμως εσείς δεν γνωρίζετε τον Θεό διότι είστε εκ του πατρός του διαβόλου. Τώρα θα μου πει κάποιος, δεν πρέπει να ρωτάμε; Σίγουρα θα ρωτάμε όμως με πνεύμα αγάπης και όχι με τρόπο να μηδενίσουμε τους συνανθρώπους μας ώστε να αναδειχθούμε εμείς. Προσοχή πως ρωτάμε. Ο Κύριος πάντως απαντούσε με την σιωπή του στις υποκριτικές ερωτήσεις πονηρών ανθρώπων. Και εμείς σε ερωτήσεις τέτοιου είδους θα απαντούμε με την σιωπή και θα αφήνουμε τον Θεό να φανερώνει το ποιοι είμαστε και ποια είναι η αποστολή μας. Όσοι μπαίνουν στην διαδικασία να απολογούνται για ότι κάνουν και επίσης στην διαδικασία του κατηγορώ, τότε και αυτοί πέφτουν στην ίδια παγίδα με αυτούς που ρωτούν. Να ξέρετε ότι ο άνθρωπος του Θεού εργάζεται με σοφία μέσα στην σιωπή και το χαρακτηριστικό του είναι ότι πολλοί τον κατηγορούν αυτός όμως κανέναν. Εύχομαι όλοι να ομοιάσουμε στους ανθρώπους του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ. α΄ στίχοι 29 – 30

 

29. «Τη επαύριον βλέπει ο Ιωάννης τον Ιησούν ερχόμενον προς αυτόν και λέγει· Ιδού, ο Αμνός του Θεού ο αίρων την αμαρτίαν του κόσμου.

30. Ούτος είναι περί ου εγώ είπον· Οπίσω μου έρχεται ανήρ, όστις είναι ανώτερός μου, διότι ήτο πρότερός μου».

 

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Είναι μεγάλο, το μεγαλύτερο πράγμα ένας άνθρωπος (ο Κύριος) να σου δίνει την δυνατότητα ότι αμαρτίες έπραξες μέχρι σήμερα άνθρωπε και ότι θα πράξεις μέχρι το τέλος της ζωής σου να συγχωρούνται και να μπορείς διά της θυσίας του Κυρίου να εισέρχεσαι αιώνια στον άγιο χώρο του, ώστε να είσαι και εσύ αμνός. Δόξα να έχεις Κύριε, σε ευχαριστούμε για την άπειρη αγάπη σου και το μέγα έλεός σου το οποίο μας καταδιώκει εις όλη μας τη ζωή. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. α΄ στίχοι 33 - 34

 

33. «Και εγώ δεν εγνώριζον αυτόν· αλλ' ο πέμψας με διά να βαπτίζω εν ύδατι εκείνος μοι είπεν· εις όντινα ίδης το Πνεύμα καταβαίνον και μένον επ' αυτόν, ούτος είναι ο βαπτίζων εν Πνεύματι Αγίω.

34. Και εγώ είδον και εμαρτύρησα, ότι ούτος είναι ο Υιός του Θεού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πιο πάνω μας τονίζει ο Ιωάννης ο θεολόγος ότι τον Θεό ουδείς είδε πώποτε. Εξάλλου το Πνεύμα το Άγιο όπου θέλει πνέει και ουδείς εννοεί πόθεν έρχεται και που υπάγει. Ο εκλεκτός όμως του Θεού εδώ (ο Ιωάννης) εγνώριζε ότι σε αυτόν έπνεε το Πνεύμα το Άγιο, μάλιστα του ομιλούσε και του φανέρωνε το σχέδιο σωτηρίας, το οποίο εύχομαι να νωρίσουν όλα τα τέκνα που ανήκουν σήμερα και στο μέλλον στη Φωνή του Θεού. Αμήν!

Είναι πολλοί που φανερώνουν οι ίδιοι την καλοκαγαθία τους και είναι πολλοί που αφήνουν να εννοηθεί ότι είναι εκλεκτοί του Θεού. Όμως εδώ φανερώνει ότι είναι καλό να μην προτρέχουμε αλλά να αφήνουμε τον Θεό να φανερώνει στους συνανθρώπους μας την αποστολή μας, αν αυτή υπάρχει και είναι από τον Θεό. Διαφορετικά θα μετανιώσουμε και θα λυπηθούμε όταν ακούσουμε υπό του Κυρίου το φύγετε απ’ εμού οι εργαζόμενοι την ανομία. Μη γένοιτο! Προσοχη! Αν δεν θέλουμε να πέσουμε σε αυτή την παγίδα αυτό που θα μας εξασφαλίσει την σωτηρία ψυχής και σώματος είναι η ταπείνωση, η σιωπή και η αγάπη που θα μας διακατέχει εις όλη μας τη ζωή ως προς τον Θεό και ως προς τον συνάνθρωπο. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. α΄ στίχοι 45 – 46

 

45. «Ευρίσκει Φίλιππος τον Ναθαναήλ και λέγει προς αυτόν· Εκείνον τον οποίον έγραψεν ο Μωϋσής εν τω νόμω και οι προφήται ευρήκαμεν, Ιησούν τον υιόν του Ιωσήφ τον από Ναζαρέτ.

46. Και είπε προς αυτόν ο Ναθαναήλ· Εκ Ναζαρέτ δύναται να προέλθη τι αγαθόν; Λέγει προς αυτόν ο Φίλιππος, Έρχου και ίδε».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Και σήμερα υπάρχουν πολλοί άνθρωποι οι οποίοι δεν έχουν σπουδάσει και δεν έχουν τελειώσει κάποιο σχολείο ώστε να έχουν νόμιμα χαρτιά που θα αποδεικνύουν την πνευματική τους εργασία και μόρφωση. Όμως μου κάνει μεγάλη εντύπωση πώς ο πνευματικός κόσμος ρωτά τι τελείωσες, πώς εσύ ένας αγράμματος κηρύττεις το Ευαγγέλιο του Χριστού, με ποιο δικαίωμα κηρύττεις ή με ποιο δικαίωμα ομολογείς την πίστη σου, ποια σχολή τελείωσες κ.λ.π. Αναρωτιέμαι, για να γίνεις εκλεκτός του Θεού ή ένα σκεύος εκλογής του Θεού χρειάζεται πτυχίο και ποια σχολή το δίνει; Την αγάπη π.χ. όταν ένας την έχει, τι πτυχίο πρέπει να έχει; Όταν ένας έχει την ταπείνωση, που δίνεται το πτυχίο αυτό; Όταν ένας παρουσιάζει αγάπη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο ποιας σχολής απόφοιτος πρέπει να είναι; Νομίζω ότι ο Θεός δέχεται και ευλογεί τα έργα που συνοδεύουν τη ζωή μας και όχι τα πτυχία. Πόσοι έχουν πτυχία και αποδεικνύεται με την πάροδο του χρόνου ότι το μόνο που τους ενδιέφερε ήτο η δόξα, τα πλούτη, τα προσωπικά συμφέροντα κ.λ.π. Ας συνετιστούμε, μην κρίνουμε κατ’ όψιν αλλά την δικαία κρίση. Κάποτε ήθελαν να καταδικάσουν οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι τους αποστόλους και κάποιος αγαθός άνθρωπος τους είπε ότι αν ένα έργο δεν είναι εκ του Θεού θα καταστραφεί και αν είναι έργο του Θεού θα μείνει και εμείς που σήμερα προτρέχουμε θα γίνουμε θεομάχοι.

Πολλοί πνευματικοί υποτίθεται άνθρωποι λόγω του εγωισμού τους δεν θέλουν να υπάρχει στα πόδια τους σήμερα άνθρωπος που δεν έχει κάποιο πτυχίο ή κάποιος που αυτοί δεν ευλόγησαν και έτσι τον πολεμούν, με αποτέλεσμα να γίνονται θεομάχοι και αργά ή γρήγορα να πέφτουν. Ο Κύριος τόνισε, μην κρίνετε ίνα μην κριθήτε, ποιος είσαι εσύ όστις κρίνεις αλλότριον οικέτην εις τον ίδιο Κύριο ίστασαι ή πίπτεις, αναπολόγητος είσαι άνθρωπε διότι εις ότι κρίνεις τον άλλον σεαυτόν καταδικάζεις. Προσοχή! Εγώ πολλές φορές δέχτηκα τάχα από ενδιαφέρον κατηγορώ. Θέλω να πω στους αδερφούς αυτούς, γιατί δεν κοιτάτε την δουλειά σας; Τι σας νοιάζει εσάς για μένα; Μήπως ενδιαφέρεστε μην κριθώ ή καταδικαστώ από τον Θεό και απολεστεί η ψυχή μου; Για μένα ενδιαφέρεστε ή για τον εαυτό σας; Σας παρακαλώ, προσέξτε, κοιτάξτε τη δουλειά σας. Μήπως εσείς έχετε εξασφαλίσει την σωτηρία σας; Πού βρίσκετε χρόνο και ασχολήστε με μένα; Κοιτάξτε τι θα κάνετε εσείς και μην σας νοιάζει για μένα. Ο Θεός θα ζητήσει από εσάς έργα θυσίας, αγάπης, ταπείνωσης και δεν θα σας βραβεύσει στο αν κρίνατε καλά τον Θωμά ή τον κάθε Θωμά. Εγώ κάνω ότι ο Θεός μου λέει, κάνετε και εσείς ότι σας λέει, μέσα από τον Λόγο του βρείτε την αποστολή σας. Μια φορά πήγα κάπου όπου κάποιος έκανε αντιαιρετικό αγώνα και έκρινε τους πάντες και τα πάντα, μόνο αυτός και οι ομοϊδεάτες του ήτο καλοί για τον Θεό. Απόρησα και είπα μέσα μου, είναι δυνατόν σήμερα να υπάρχουν τέτοια σκεπτικά και όμως χιλιάδες άνθρωποι έπεσαν στην παγίδα να αυτοαποκαλούνται εκλεκτοί. Τι να πω, είναι να απορείς. Κάποτε διάβασα σε ένα Πατερικό βιβλίο ότι ήτο ένας σε ένα μοναστήρι που έκρινε τους πάντες, έτσι ο Θεός για να τον συνετίσει έστειλε έναν άγγελο και τον ρώτησε για κάποιον που είχε πεθάνει. Εσύ παιδί μου του είπε, με την κρίση που κάνεις πήρες την θέση του Θεού. Μήπως μπορείς να μας πεις που να τον βάλουμε αυτόν τον αδερφό που πέθανε; Στον παράδεισο ή στην κόλαση; Τότε κατάλαβε το λάθος του και έπεσε καταγής και ζήτησε το έλεος του Θεού, προσοχή λοιπόν! Είναι πολλοί που θέλουν λόγω του εγωισμού που τους διακατέχει να θέλουν οι άλλοι να δεχτούν ότι κάνουν. Εγώ τους συμβουλεύω ότι δεν χρειάζεται να πείσουμε κανέναν και όταν μας ρωτάνε που πάτε να λέμε όπως ο Φίλιππος έρχου και ίδε. Πιο μεγάλη σοβαρότητα δείχνει αυτό παρά οι χίλιες κουβέντες στο να θέλουμε να δικαιολογηθούμε γι’ αυτό που κάνουμε. Να έχουμε εμπιστοσύνη, όποιος είναι του Θεού θα βρει τον Θεό. Εκείνο που χρειάζεται από εμάς είναι ότι όταν δούμε ότι οι συνάνθρωποί μας με ειλικρίνεια ενδιαφέρονται τότε να τους βοηθήσουμε να καταλάβουν περισσότερα. Όταν τώρα θέλουν να παίξουν μαζί μας με ειρωνικές ερωτήσεις καλύτερα να τους αποφεύγουμε και να σιωπούμε. Αμήν.

 

 

Κεφ. α΄ στίχος 47

 

47. «Είδεν ο Ιησούς τον Ναθαναήλ ερχόμενον προς αυτόν και λέγει περί αυτού· Ιδού, αληθώς Ισραηλίτης, εις τον οποίον δόλος δεν υπάρχε»ι.

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Δόλος σημαίνει ο τρόπος που θέλω να εξαπατήσω κάποιον χρησιμοποιώντας όλα τα πονηρά μέσα ώστε να πετύχω το σκοπό μου. Άδολος σημαίνει κάποιος που ενεργεί με αλήθεια Χριστού μη έχων δύο ή τρεις γνώμες αλλά και περισσότερους τρόπους να παρουσιάζει τα πράγματα. Άδολος ήτο ο Ναθαναήλ, εύχομαι όλοι να του ομοιάσουμε. Ακόμη άδολος σημαίνει κάποιος που ενεργεί όπως ο Χριστός, ο οποίος έλεγε την αλήθεια αδιαφορώντας για οποιοδήποτε κόστος και αν είχε αυτό. Πολλοί έχασαν την αποστολή τους επειδή δεν ήθελαν να γίνουν αποσυνάγωγοι και συμβιβάστηκαν χρησιμοποιώντας δόλο. Ο Θεός δεν μας δέχεται με δόλο και πονηριά, προσοχή! Ακόμη, άδολος είναι εκείνος που δεν έχει πονηρία σε κανένα τομέα, ίσα ίσα παρουσιάζει ανυπόκριτη αγάπη, ειλικρινή αγάπη προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό, εκδηλώνοντας την αγάπη αυτή με θυσία. Αμήν!

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  Β

 

Κεφ. β΄ στίχοι 1 – 2

 

1. «Και την τρίτην ημέραν έγεινε γάμος εν Κανά της Γαλιλαίας και ήτο η μήτηρ του Ιησού εκεί.

2. Προσεκλήθη δε και ο Ιησούς και οι μαθηταί αυτού εις τον γάμον».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η τρίτη ημέρα ξημερώνει μετά το 2000, σήμερα ξεκίνησε η τρίτη ημέρα. Για τον Θεό μία μέρα είναι χίλια έτη. Πέρασαν δύο ημέρες και τώρα είμαστε στην αρχή της τρίτης ημέρας. Τα πρώτα εκατό χρόνια αυτής της ημέρας θα συντελεστούν πολλά γεγραμμένα που αφορούν την ίδρυση της βασιλείας του Θεού μέσα μας και γύρω μας.

Η Γαλιλαία ήτο ελληνική αποικία και συμβολίζει ότι η Ελλάδα θα διοργανώσει πνευματικό γάμο όπου θα έρθει και ο Χριστός και θα μοιράσει απλόχερα τον πνευματικό οίνο ο οποίος θα αποτελείται από Πνεύμα Άγιο χωρίς μέτρο, όπου η αγάπη, η χαρά, η σοφία και η άφθαρτη ζωή θα ποτίσει όλα τα έθνη. Εύχομαι να ζήσουμε όλοι το σχέδιο της βασιλείας του Θεού το οποίο άρχισε να εξελίσσεται δια του Αγίου Πνεύματος και της ζώσας φωνής του ζώντος Θεού στον ελλαδικό χώρο. Αλλά ο Θεός όμως δεν είναι προσωπολήπτης. Θα συναντήσουμε και σε άλλους λαούς τα στοιχεία της βασιλείας του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ. β΄ στίχος 4

 

4. «Λέγει προς αυτήν ο Ιησούς· Τι είναι μεταξύ εμού και σου, γύναι; δεν ήλθεν έτι η ώρα μου».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πολλές φορές αποκτούμε οικειότητα η οποία καταργεί το σεβασμό. Αυτό εκδηλώνεται πιο πολύ στις οικογένειες. Έτσι και εδώ σε αυτή την περίπτωση η Παναγία ξέχασε το ποιος ήταν ο Κύριος και του μίλησε σαν να είναι ο γιος της, το παιδί της που έπρεπε να το συμβουλεύσει. Πρέπει να σεβόμεθα τον οποιονδήποτε συνάνθρωπο είτε όταν αναπτύσσεται φιλία μεταξύ μας είτε όταν δημιουργείται οικογένεια. Ενθυμείσθε ότι ο Λόγος του Θεού αναφέρει ότι ουδείς προφήτης στον τόπο του λόγω της οικειότητας. Εμείς όλοι αφού έχουμε γνώση των πραγμάτων στο πως έχουν, θα πρέπει να αποφεύγουμε την οικειότητα και να ξεχωρίζουμε τους ανθρώπους που υπάρχουν δίπλα μας ώστε να μην πέφτουμε στην παγίδα της οικειότητας, η οποία μας καταργεί τον σεβασμό και μας οδηγεί στην κακή συνήθεια που πολλοί άνθρωποι εκδηλώνουν σήμερα ώστε να παρεμβαίνουν στη ζωή των άλλων συνανθρώπων τους έχοντας γνώμη για τα πάντα και για τους πάντες. Δεν έχουμε δικαιώματα σε κανέναν άνθρωπο, ούτε εξουσίες πάνω τους και θα πρέπει με ιδιαίτερη προσοχή να μετέχουμε στη ζωή τους. Διαφορετικά θα έρθει η ώρα που ο άνθρωπος αυτός θα φτάσει στο πνευματικό επίπεδο του Κυρίου, θα εννοήσει την πτώση του η οποία χάριζε στον καθένα το δικαίωμα να γίνεται ρυθμιστής στη ζωή του και θα απαντήσει ως εξής, τι είναι μεταξύ εμού και σου γύναι ή φίλε ή αδερφέ ή πατέρα ή μητέρα κ.λ.π.

 

Κεφ. β΄ στίχοι 14 – 16

 

14. «Και εύρεν εν τω ιερώ, τους πωλούντας βόας και πρόβατα και περιστεράς και τους αργυραμοιβούς καθημένους.

15. Και ποιήσας μάστιγα εκ σχοινίων, εδίωξε πάντας εκ του ιερού και τα πρόβατα και τους βόας και τα νομίσματα των αργυραμοιβών έχυσε και τας τραπέζας ανέτρεψε,

16. και προς τους πωλούντας τας περιστεράς είπε· Σηκώσατε ταύτα εντεύθεν· μη κάμνετε τον οίκον του Πατρός μου οίκον εμπορίου».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Θεός φανέρωσε ότι το σώμα ημών ναός του εν ημίν Αγίου Πνεύματος εστι και ο φθείρων τον ναόν του Θεού τούτον θέλει φθείρει ο Θεός. Εδώ ο Κύριος συνάντησε μια υποκρισία και αυτή ήταν ότι οι δούλοι που έθεσε ο Πατέρας του για να υπηρετούν τον Θεό και τον άνθρωπο στη γη, άφησαν την ουσία και μετέτρεψαν το ναό του Θεού, το σώμα ημών σε κτιστό ναό υλικό δημιουργώντας τέτοιες συνθήκες ώστε μέσα στο ναό να εμπορεύονται οι υποτιθέμενοι δούλοι του Θεού διάφορα υλικά αντικείμενα ώστε να εισπράττουν χρήματα, τα οποία αποθήκευαν στα θυλάκιά τους. Έτσι, έπρεπε με την παρουσία του ο Κύριος να γκρεμίσει τους ναούς του εμπορίου και να φανερώσει τους ναούς του Αγίου Πνεύματος, οι οποίοι είναι τα σώματα ημών. Εύχομαι, όλοι να εννοήσουμε την πράξη αυτή του Κυρίου και να αποφεύγουμε το ψέμα που δυστυχώς υπάρχει μέχρι σήμερα. Ο Θεός αδερφάκια μου δεν είναι έξω από εμάς και δεν δοξάζεται έξω από εμάς αλλά ζει, υπάρχει, αναπτύσσεται, εξελίσσεται μέσα σε εμάς με καρπούς, χαρίσματα και σημεία του Αγίου και Παναγίου Πνεύματος. Μόνο έτσι θα επιτευχθεί το κατ’ εικόνα και το καθ’ ομοίωση. Πρέπει να γίνουμε όλοι σκεύη εκλογής με θεοφόρα πνευματική σοφία και άγια αναμάρτητα σώματα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. β΄ στίχοι 24 – 25

 

24. «Αυτός δε ο Ιησούς δεν ενεπιστεύετο εις αυτούς, διότι εγνώριζε πάντας,

25. και διότι δεν είχε χρείαν διά να μαρτυρήση τις περί του ανθρώπου· επειδή αυτός εγνώριζε τι ήτο εντός του ανθρώπου».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Με το γνώθι σαυτόν το οποίο ο Θεός ενέπνευσε μέσα μας, θα μπορέσουμε να διακρίνουμε τον εαυτό μας και να κάνουμε αυτοκριτική. Είδαμε λοιπόν ότι μέσα μας υπάρχουν πολλά αρνητικά στοιχεία τα οποία κρύβονται. Ο Κύριος όμως γνώριζε ότι υπάρχει μέσα μας ο πονηρός, ο οποίος κρύβεται κάτω από το πέπλο της μορφής ευσεβείας που έχουμε υιοθετήσει. Σήμερα λοιπόν όλοι εμείς με την προσπάθεια που κάνουμε βλέπουμε ότι είχε δίκιο και καλά έκανε και δεν εμπιστευόταν κανέναν. Το ίδιο συμβαίνει και μ’ εμάς, δεν μας εμπιστεύεται. Για να μας εμπιστευτεί ο Θεός θα πρέπει πρώτα να τον ακολουθήσουμε. Τον ακολουθούμε όταν μελετάμε τον Λόγο του Θεού ώστε να υιοθετήσουμε τις αρχές του, δεύτερον θα πρέπει να μετανοήσουμε. Μετάνοια σημαίνει μετά εννόησα τον λάθος τρόπο ζωής που είχα επιλέξει. Τρίτον, χρειάζεται αναγέννηση. Τέταρτον, να γίνουμε ιδεώδεις άνθρωποι, πέμπτον να αφιερωθούμε. Αφιέρωση σημαίνει να μελετώ, να κηρύττω και να εφαρμόζω τις ευαγγελικές αλήθειες, οι οποίες αναπτύσσουν μέσα μας το ευαγγέλιο της βασιλείας. Όταν αυτά έλθουν σε έναν άνθρωπο τότε αυτός ο άνθρωπος θα κερδίσει την εμπιστοσύνη του Θεού, ώστε Θεός και άνθρωπος να συνεργάζονται και να συμπορεύονται εις τον αιώνα των αιώνων με σκοπό να επικρατήσει το θέλημα του Πατέρα Θεού όπως στον ουρανό έτσι και στη γη. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  Γ

 

Κεφ. γ΄ στίχος 3

 

3. «Απεκρίθη ο Ιησούς και είπε προς αυτόν· Αληθώς, αληθώς σοι λέγω, εάν τις δεν γεννηθή άνωθεν, δεν δύναται να ίδη την βασιλείαν του Θεού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Άνωθεν γεννιέται ο άνθρωπος όταν εφαρμόζει τον Λόγο του Θεού. Αυτός ο άνθρωπος εκδηλώνει την άνωθεν αγάπη του ως προς τον Θεό και ως προς τον συνάνθρωπο εφαρμόζοντας την ανυπόκριτη αγάπη ως προς τον Θεό και ως προς τον πλησίον. Άνωθεν έχει γεννηθεί ακόμη ο άνθρωπος που ακολουθεί τον Χριστό κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Άνωθεν γεννιέται ο άνθρωπος εκείνος που διακατέχεται από την εκδήλωση του Αγίου Πνεύματος, εφαρμόζοντας τις εντολές του Αγίου Πνεύματος και εκπληρώνοντας αυτές στη ζωή του. Πάντως αυτός που έχει γεννηθεί άνωθεν θα το γνωρίζει ο ίδιος και θα το μαρτυρούν στην καθημερινότητά του φίλοι, αδελφοί, εχθροί. Οι πάντες θα υποκλίνονται στον αναγεννημένο άνθρωπο. Άνωθεν γεννιέται αυτός που νουθετείται από τον ίδιο τον Θεό. Κάτωθεν γεννιέται ο άνθρωπος ο οποίος στηρίζει τη ζωή του στα χρήματα και στην ύλη, διακατεχόμενος από ξερούς τύπους και εντάλματα ανθρώπων, μη γένοιτο εις ημάς.

 

 

Κεφ. γ΄ στίχος 5

 

5. «Απεκρίθη ο Ιησούς· Αληθώς, αληθώς σοι λέγω, εάν τις δεν γεννηθή εξ ύδατος και Πνεύματος, δεν δύναται να εισέλθη εις την βασιλείαν του Θεού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το ύδωρ συμβολίζει την μετάνοια, η οποία είναι το πρώτο στάδιο που ο άνθρωπος θα πρέπει να διέλθει. Το βάπτισμα στο νερό δημιουργεί συνείδηση Χριστού, ώστε μετέπειτα διά Πνεύματος Αγίου να διέλθει ο άνθρωπος αυτός στο επόμενο στάδιο που είναι η αναγέννηση. Πολλοί άνθρωποι γίνονται χριστιανοί στο όνομα και βαπτίζονται στο ύδωρ όμως δεν αναγεννιούνται ώστε να βαπτιστούν και διά Πνεύματος Αγίου. Αυτό έχει θετικές επιπτώσεις όμως δεν έχει εξέλιξη, δεν έχει το κατ’ εικόνα και το καθ’ ομοίωση. Η βάπτιση του Αγίου Πνεύματος γίνεται δια επιθέσεων των χειρών εκείνων των ανθρώπων που έχουν την εξουσία υπό του Θεού να μεταδίδουν το Άγιο Πνεύμα. Αν δεν υπάρχει άνθρωπος απεσταλμένος ώστε να μεταδώσει το Άγιο Πνεύμα τότε χρειάζεται μελέτη, εφαρμογή και πολύ προσευχή ώστε να το λάβει απευθείας ο άνθρωπος αυτός υπό του Θεού. Όταν γίνει αυτό τότε θα πετύχουμε το Θεοί έστε και τελευταία θα πετύχουμε το καθ’ ομοίωση.

 

 

Κεφ. γ΄ στίχος 8

 

8. «Ο άνεμος όπου θέλει πνέει και την φωνήν αυτού ακούεις, αλλά δεν εξεύρεις πόθεν έρχεται και που υπάγει· ούτως είναι πας, όστις εγεννήθη εκ του Πνεύματος».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στη ζωή μου συνάντησα ανθρώπους οι οποίοι παρόλο που είχαν μεγάλη πνευματική βοήθεια δεν μπόρεσαν να αναπτύξουν ούτε κατ’ ελάχιστο την αναγέννηση. Επίσης συνάντησα ανθρώπους που τους είπα μία κουβέντα και εννόησαν όλο σχεδόν το σχέδιο του Θεού, το οποίο φέρνουν στη ζωή τους με χαρά χωρίς κανένα εμπόδιο. Αυτό σημαίνει να γεννηθεί εκ του πνεύματος. Και όπως τον άνεμο δεν τον καταλαβαίνεις από που έρχεται και που υπάγει έτσι αναγεννιέται και ο άνθρωπος που διέπεται από το Άγιο Πνεύμα. Εύχομαι όλοι να εννοήσουμε το κάλεσμα του Χριστού και χωρίς εμπόδια να το αναπτύξουμε. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. γ΄ στίχος 12

 

12. «Εάν τα επίγεια σας είπον και δεν πιστεύητε, πως, εάν σας είπω τα επουράνια, θέλετε πιστεύσει;».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Τα επίγεια ειπώθηκαν διά μέσω των αγγέλων και διά μέσω των προφητών, τα οποία επανέλαβε και ο Κύριος. Τα επίγεια είναι οι παραβολές, τα θαύματα και τελευταία τα τυπικά του κάθε δόγματος. Τα επουράνια είναι, εγώ ειμί το φως του κόσμου, ο ακολουθών εμέ ου μη περιπατήσει εν τη σκοτία αλλά έχει το φως της ζωής. Ουράνιο είναι, και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. Ουράνιο είναι η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος την ημέρα της Πεντηκοστής, ουράνιο είναι η αναγέννηση, είναι η κατάργηση της αμαρτίας, είναι η ύδριση της βασιλείας του Θεού μέσα μας και γύρω μας, η κατάργηση της φθοράς και του θανάτου. Τελευταία η δευτέρα έλευση του Κυρίου και θέλω σκηνώση μετ’ αυτών και αυτοί έσονται λαοί μου και εγώ θα ειμαι Θεός τους. Ουράνιο ακόμη είναι η κρίση των ζώντων, τα χίλια χρόνια με τον Χριστό, η πρώτη ανάσταση και τελευταία η γενική ανάσταση. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. γ΄ στίχος 13

 

13. Και ουδείς ανέβη εις τον ουρανόν ειμή ο καταβάς εκ του ουρανού, ο Υιός του ανθρώπου, ο ων εν τω ουρανώ.

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Δεν υπάρχει ουρανός και γη, τα πάντα είναι ουράνια σώματα και ανήκουν στον ουρανό. Δεν εννοεί λοιπόν χιλιομετρική απόσταση αλλά πνευματική απόσταση. Αυτή είναι που χωρίζει τους ανθρώπους από τον Θεό. Θα πρέπει να μετανοήσουμε, να αναγεννηθούμε, να κάνουμε το θέλημα του Θεού ώστε να ανεβούμε στον πνευματικό ουρανό όπου εκεί θα συναντήσουμε τον Θεό, ο οποίος θα μας εξασφαλίσει μία άγια, ουράνια, μακαριώδης ζωή. Αυτό εύχομαι εις όλα τα πνευματικά παιδιά που ανήκουν στην Φωνή Θεού και σε όλο τον χριστιανικό κόσμο. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. γ΄ στίχος 15

 

15. διά να μη απολεσθή πας ο πιστεύων εις αυτόν, αλλά να έχη ζωήν αιώνιον.

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Για να μην απολεστεί ουδείς χρειάζεται οργανωτική, ατομική και συνολική αφιέρωση η οποία θα οδηγήσει στην αναγέννηση. Αυτή η αφιέρωση δημιουργείται με το να εντάξουμε σε καθημερινή βάση στη ζωή μας τη σπουδή της Αγίας Γραφής, ώστε να εννοήσουμε τα ρήματα, τα δρώμενα του Αγίου Ευαγγελίου τα οποία θα μας εξασφαλίσουν ουράνια και επίγεια αγαθά. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. γ΄ στίχος  16

 

16. Διότι τόσον ηγάπησεν ο Θεός τον κόσμον, ώστε έδωκε τον Υιόν αυτού τον μονογενή, διά να μη απολεσθή πας ο πιστεύων εις αυτόν, αλλά να έχη ζωήν αιώνιον.

 

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ποιος πατέρας θα θυσίαζε τον μονάκριβό του γιο για να σώσει τον αποστάτη μη αναγεννημένο, αμαρτωλό άνθρωπο; Ουδείς! Αυτή είναι η μέγιστη αγάπη του Θεού διά τον πεσόντα άνθρωπο. Εάν ο Πατέρας για τον αμαρτωλό άνθρωπο θυσιάζει τον γιο του τον μονάκριβο τι άραγε θα δύναται να ποιήσει για τον αναγεννημένο άνθρωπο κατά Θεό που θυσιάζεται και εργάζεται νυχθημερόν για την δόξα του Θεού και την ίδρυση της βασιλείας αυτού όπως στον ουρανό και στη γη; Είμαι σίγουρος ότι θα του χαρίσει ουράνια και επίγεια αγαθά. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. γ΄ στίχος 17

 

17. Επειδή δεν απέστειλεν ο Θεός τον Υιόν αυτού εις τον κόσμον διά να κρίνη τον κόσμον, αλλά διά να σωθή ο κόσμος δι' αυτού.

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πολλοί φοβούνται να ακολουθήσουν τον Θεό και ο λόγος είναι διότι δεν τον γνωρίζουν, δεν τον ακολουθούν πνευματικά. Δεν μελετούν την Αγία Γραφή ώστε να συλλάβουν ότι ο Κύριος ήρθε στον κόσμο να αναγεννήσει τον άνθρωπο, να τον φωτίσει, να τον εξελίξει, να τον σώσει από τον διάβολο {διαβολή}, από την αμαρτία, από την φθορά και τον θάνατο και κατά συνέπεια να μπορέσει ο άνθρωπος να τον ακολουθήσει τον Πατέρα Θεό κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Στην αρχή ίσως είναι δύσκολα για τον πεσόντα άνθρωπο να εννοήσει τον αναγεννημένο άνθρωπο Χριστό, όμως ο επιμένων νικά. Κατόπιν με την βοήθεια του Κυρίου ο νικητής ο οποίος θα κάνει βεβαία την κλίση θα σώσει την ψυχή και το σώμα του. Η δεύτερη αιτία που δεν ακολουθούν οι άνθρωποι τον Θεό είναι ότι οι πνευματικοί ηγέτες διά του Θεού φοβερίζουν τον άνθρωπο λέγοντας πως ο Θεός θα σου κάνει αυτό ή το άλλο. Αυτοί είναι και λέγονται Νικολαίτες, έτσι τους αναφέρει ο Κύριος στην Αποκάλυψη. Αυτοί παρουσιάστηκαν στα πρώτα χρόνια του Χριστιανισμού, το κήρυγμά τους ήτο να φοβερίζουν και να εισπράττουν χρήματα, αναπτύσσοντας μάλιστα στους ανθρώπους που τους ακολουθούσαν εντάλματα ανθρωπων και όχι το θέλημα του Θεού. Η Φωνη του Θεού καλεί τους ανθρώπους να πάρουν τον Λόγο του Θεού, την Καινή Διαθήκη στα χέρια τους ώστε διά μέσω αυτής να γνωρίσουν οι άνθρωποι τον Θεό, ο οποίος θα τους γεμίσει Πνεύμα Άγιο και σοφία Θεού συναρπάζουσα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. γ΄ στίχος 18

 

18. «Όστις πιστεύει εις αυτόν δεν κρίνεται, όστις όμως δεν πιστεύει είναι ήδη κεκριμένος, διότι δεν επίστευσεν εις το όνομα του μονογενούς Υιού του Θεού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Μόνος του ο κάθε άνθρωπος κρίνεται με την αποστροφή του έναντι του καλέσματος του Χριστού. Όταν δεν θέλεις τον Χριστό σημαίνει ότι δεν θέλεις την αγάπη, τη χαρά, την ειρήνη, τη σοφία, την αναγέννηση, την εξέλιξη, την πνευματική αναγέννηση, τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, τα σημεία που εκδηλώνει ο πιστός τα οποία φανερώνονται στο τελευταίο κεφάλαιο του κατά Μάρκου Ευαγγελίου. Άρα, όταν δεν θέλεις τα ανωτέρω αφήνεις να εννοηθεί ότι θέλεις την αμαρτία, τον εγωκεντρικό εγωισμό, τα πάθη, την φθορά και τον θάνατο. Άρα μόνος του ο καθένας οδηγείται στον θάνατο ή στην απώλεια. Πρέπει να προσέξουμε διότι ο Θεός άπαξ και δις καλεί τον άνθρωπο. Και θα κλάψουμε πικρά αν δεν καταλάβουμε το κάλεσμα του ουρανού το οποίο εκφράζεται με το επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. γ΄ στίχος  19

 

19. «Και αύτη είναι η κρίσις, ότι το φως ήλθεν εις τον κόσμον και οι άνθρωποι ηγάπησαν το σκότος μάλλον παρά το φώς· διότι ήσαν πονηρά τα έργα αυτών».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Δεν εννοεί το φυσικό φως, εννοεί το φως που είναι ο Χριστός, το πνευματικό φως, το οποίο απαρτίζεται από την αλήθεια του Ευαγγελίου, από τη ζωή την αιώνιο. Το σκότος είναι το ψέμα, ο θάνατος, η ύλη, τα συμφέροντα, οι φιλοδοξίες, η άγνοια του Λόγου του Θεού και οι εγωισμοί. Μέσα μας υπάρχει το φως και το σκότος. Όταν κάποιος έχει προορισμό σωτηρίας το φως του Χριστού καθημερινά αυξάνει και φωτίζει τον άνθρωπο που εργάζεται τα του Θεού. Όταν κάποιος έχει προορισμό απωλείας τότε το σκότος, η αμαρτία μεγαλώνει και καταβάλλει σιγά σιγά όλο του το είναι, με φυσική συνέπεια ο άνθρωπος αυτός να πράττει τα έργα του πονηρού. Μη γένοιτο!

 

 

Κεφ. γ΄ στίχοι 20 – 21

 

20. «Επειδή πας, όστις πράττει φαύλα, μισεί το φως και δεν έρχεται εις το φως, διά να μη ελεγχθώσι τα έργα αυτού·

21. όστις όμως πράττει την αλήθειαν, έρχεται εις το φως, διά να φανερωθώσι τα έργα αυτού ότι επράχθησαν κατά Θεόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αυτός είναι ο λόγος που οι πρώτοι αποφεύγουν τον Χριστό διότι η αμαρτία κάλυψε το νου και όλο το σώμα τους. Άρα όταν μιλάμε σε αυτούς για τα έργα του φωτός τότε αυτοί στρέφονται αρνητικά ως προς εμάς και με ειρωνικό ύφος μας αποφεύγουν. Όταν όμως κάποιος έχει Θεό μέσα του, έχει προορισμό σωτηρίας. Όταν ακούσει κήρυγμα ανοίγει τα αυτιά του και δέχεται το κήρυγμα του Χριστού σαν διψασμένη γη, δέχεται το ύδωρ το ζων το οποίο του χαρίζει ευφορία και άπειρη χαρά. Αυτός ο άνθρωπος δεν έχει κανένα πρόβλημα να το ακούει και να νουθετείται από αυτό κατόπιν και όταν ο Θεός φανερώσει τα έργα του κατά την ημέρα της κρίσεως δεν έχει λόγους να αποστραφεί την κρίση του Θεού, ο λόγος διότι γνωρίζει ότι έπραξε κατά Θεό. Όταν όμως ένας άνθρωπος δεν πράττει τα έργα του Θεού τότε αποστρέφεται τον Θεό και απομακρύνεται από αυτόν όπως ο Κάιν ο οποίος δεν ήθελε να δει και να ακούσει τον Θεό. Μία προσοχή χρειάζεται ώστε να καταλάβουμε το κάλεσμα του Χριστού το οποίο θα μας εξασφαλίσει άφθαρτα και αθάνατα στοιχεία, τα οποία θα συνοδεύουν τη ζωή μας εις άπαντες τους αιώνες. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. γ΄ στίχος 22

 

22. «Μετά ταύτα ήλθεν ο Ιησούς και οι μαθηταί αυτού εις την γην της Ιουδαίας και εκεί διέτριβε μετ' αυτών και εβάπτιζεν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το βάπτισμα στο ύδωρ είναι τύπος και δείχνει την καλή προαίρεση να ακολουθήσουμε τον Χριστό, δείχνει θετική πρόθεση στο να θέλουμε να κάνουμε το θέλημα του Θεού. Ο Κύριος όμως τόνισε στον Νικόδημο, εάν τις δεν γεννηθή άνωθεν δεν δύναται να ίδη την βασιλείαν του Θεού. Για τον λόγο αυτό την ημέρα της Πεντηκοστής ο Θεός έστειλε το Άγιο Πνεύμα και αυτό ενίσχυσε τους αποστόλους να εκβάλλουν διαπαντός τον φόβο που είχαν στους Ιουδαίους, μάλιστα διά του Αγίου Πνεύματος σαγήνευσαν την οικουμένη. Το Άγιο Πνεύμα δίδεται δια της επιθέσεως των χειρών ή διά της πίστεως εις αυτό και εις τον τρισυπόστατο Θεό μετά από τον σχετικό καθαρισμό και αγιασμό. Μάλιστα ανάλογα τον αγιασμό και την αποστολή δίδεται περισσότερο ή λιγότερο. Ο Κύριος είχε λόγω της αγιότητάς του το πνεύμα χωρίς μέτρο και γι’ αυτό το λόγο ενεργούνταν διά του λόγου του θαύματα πίστεως και σοφίας. Ο Θεός και σήμερα μετα δύο χιλιάδες χρόνια φανέρωσε στην Φωνή Θεού, στην γενιά μας τον τρόπο ώστε να το έχουμε σήμερα το Άγιο Πνεύμα μέσα μας κι εμείς και δι’ αυτού να χαράζουμε στη ζωή μας νέο τρόπο σκέψης και νέα ζωή κατά Θεό. Μάλιστα μας έδωσε και την δύναμη να μπορούμε να το μεταδίδουμε ώστε και οι λαμβάνοντες αυτό να μαρτυρούν ότι ο Θεός ζει, κινείται και ενεργεί ουσιαστικά στη ζωή τους. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Ο Κύριος φανέρωσε για το Άγιο Πνεύμα τα εξής: συμφέρει υμίν ίνα εγώ απέλθω, εάν γαρ εγώ μη απέλθω ο Παράκλητος ουκ ελεύσεται προς υμάς, ελθών εκείνος θέλει ελέγξει τον κόσμον περί αμαρτίας, περί δικαιοσύνης και περί κρίσεως. Ακόμη για να συλλάβουμε την μεγάλη αξία του φανέρωσε τα εξής: όποιος βλασθημήσει τον Πατέρα ή τον Υιό έχει συγχώρεση, όποιος όμως βλασθημήσει το Άγιο Πνεύμα δεν έχει συγχώρεση ούτε στον παρόντα ούτε εις τον μέλλοντα αιώνα και ο λόγος διότι είναι ο εργολάβος της θεότητας. Προσοχή λοιπόν. Αμήν.

 

Κεφ. γ΄ στίχος  27

 

27. «Απεκρίθη ο Ιωάννης και είπε· Δεν δύναται ο άνθρωπος να λαμβάνη ουδέν, εάν δεν ήναι δεδομένον εις αυτόν εκ του ουρανού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αυτή είναι η αλήθεια! Ο απ. Ιάκωβος αναφέρει ότι πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον είναι άνωθεν καταβαίνον από του Πατρός των φώτων, εις τον οποίον δεν υπάρχει αλλοίωσις ή σκιά μεταβολής. Εάν ένα έργο δεν είναι εκ του Θεού αργά ή γρήγορα θα καταστραφεί. Εάν όμως είναι εκ του Θεού και εμείς το περιφρονούμε ή το πολεμάμε τότε γινόμεθα θεομάχοι και ο ίδιος ο Θεός γίνεται στη ζωή μας αντίπαλος. Προσοχή λοιπόν. Όταν ο ίδιος ο Κύριος τόνισε το μην κρίνετε ίνα μην κριθήτε, αυτό που ήθελε να τονίσει ήτο να φυλάξει τον άνθρωπο από την εύκολη κρίση ώστε να μην γίνει θεομάχος. Πρέπει να ξέρουμε ότι άλλες οι βουλές του Θεού και άλλες των ανθρώπων. Πάντως αν μάθουμε τις βουλές του Θεού τον μόνο που θα κρίνουμε και θα διορθώνουμε είναι τον ίδιο μας τον εαυτό. Εμένα ο Θεός με έμαθε να μην βλέπω οποιαδήποτε αγαθή προσπάθεια αρνητικά και τίποτα δεν με κάνει να παραβαίνω αυτή την εντολή. Ο καθένας αν λέει ψέματα αργά ή γρήγορα θα το πληρώσει. Αφού αυτός που λέει ψέματα περιφρονεί τον Θεό και την δημιουργία που στηρίζεται στην αλήθεια. Εμένα τι με νοιάζει τι κάνει ο συνάνθρωπός μου; Ας κοιτάξουμε την δουλειά μας και ας έχουμε εμπιστοσύνη στο θέλημα του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. γ΄ στίχος  31

 

31. «Ο ερχόμενος άνωθεν είναι υπεράνω πάντων. Ο ων εκ της γης εκ της γης είναι και εκ της γης λαλεί· ο ερχόμενος εκ του ουρανού είναι υπεράνω πάντων».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η διδασκαλία της γης για όλους τους εν γη πνευματικά ζώντες είναι κτητική και ζωώδης, έχοντας σαν πρωταρχικό στοιχείο το εγώ, δεύτερο το δικό μου και τρίτο το φάγωμεν, πίωμεν αύριον γαρ αποθνήσκομεν. Όταν αναπτυχθεί σοφία στους γήινους ανθρώπους τότε και αυτή την εμποροποιούν και την προσφέρουν με αντάλλαγμα τα χρήματα. Χωρίς χρήματα δυστυχώς ο κόσμος αυτός δεν δουλεύει. Όταν όμως κάποιος έρχεται από τον ουρανό η διδασκαλία του είναι η θυσία, η αγάπη η ανυπόκριτη η οποία ενεργεί με το δωρεάν έλαβες δωρεάν δώσε. Με λίγα λόγια η γη έχει συμφέροντα και προσωπικές, εγωιστικές φιλοδοξίες ενώ ο ουρανός έχει τον Λόγο του Θεού (Καινή Διαθήκη), η οποία εκφράζεται με το παράδειγμα του Κυρίου. Επίσης έχει σαν βάση πως εάν αγωνιστείς να μην πεθάνει ο αδελφός σου δεν θα πεθάνεις εσύ. Εμείς θα πρέπει να κάνουμε το γνώθι σαυτόν ώστε να δούμε τι είμεθα, γη ή ουρανός. Πάντως ο ουρανός είναι άπειρος και η γη μπροστά του είναι ένα μόριο ακόμη και στον φυσικό τομέα. Ακριβώς και στον πνευματικό, η σοφία του κόσμου είναι ενός κόκκου άμμου έμπροσθεν της πολυποίκιλης σοφίας του Θεού η οποία εμπεριέχει την αγάπη και την άφθαρτη, αθάνατη ζωή. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ. γ΄ στίχοι 34 – 35

 

34. «Διότι εκείνος, τον οποίον απέστειλεν ο Θεός, τους λόγους του Θεού λαλεί· επειδή ο Θεός δεν δίδει εις αυτόν το Πνεύμα με μέτρον.

35. Ο Πατήρ αγαπά τον Υιόν και πάντα έδωκεν εις την χείρα αυτού».

 

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Ιωάννης εδώ μαρτυρεί περί του Κυρίου ο οποίος εφάρμοσε τις εντολές του Πατέρα Θεού και έλαβε το Πνεύμα το Άγιο χωρίς μέτρο. Εμείς δεν λαμβάνουμε το Άγιο Πνεύμα χωρίς μέτρο, διότι η πίστη μας είναι σκιώδης και όχι ζώσα. Καθώς η αγάπη μας είναι στα λόγια και όχι στα έργα (ούτος ο λαός με τα χείλη με τιμά, η δε καρδία αυτού πόρρω απέχει απ’ εμού). Όταν αυτά τα αλλάξουμε και γίνει η πίστη μας ζώσα και η αγάπη μας θυσία για τον Θεό και τον συνάνθρωπο τότε θα δοθεί η άδεια από τον Θεό να αυξάνουμε σε πνεύμα και σοφία Θεού. Γένοιτο αμήν.

Όταν δεν εφαρμόσουμε τότε θα κλέψουμε την γνώση όσων εργάστηκαν και θα πέσουμε στην παγίδα να νομίζουμε ότι είμεθα εκλεκτοί του Θεού. Χρειάζεται προσοχή! Όταν όμως λάβουν χώρα αυτά στη ζωή μας ο Θεός θα μας αγαπά και θα μαρτυρά στους αγγέλους και στους ανθρώπους για εμάς, ώστε κατόπιν να χρησιμοποιηθούμε υπό του Θεού και να γίνουμε στη ζωή των συνανθρώπων μας αναμορφωτές αυτών. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. γ΄ στίχος 36

 

36.«Όστις πιστεύει εις τον Υιόν έχει ζωήν αιώνιον· όστις όμως απειθεί εις τον Υιόν δεν θέλει ιδεί ζωήν, αλλ' η οργή του Θεού μένει επάνω αυτού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όποιος πιστεύει στον Χριστό με σκιώδη πίστη θα ζήσει διά της αναστάσεως. Όποιος πιστεύει στον Χριστό με ζώσα πίστη και εφαρμόσει τον Λόγο του Θεού δεν θα πεθάνει αλλά θα ζήσει αιώνια και ο λόγος είναι διότι ο Κύριος θα ευαρεστηθεί εις αυτόν και θα του φανερώσει τον πνευματικό και τον φυσικό επενδύτη. Ζώσα πίστη σημαίνει πίστη αδιασάλευτη στη ζωή και όχι στο θάνατο. Μάλιστα αυτός που θα αναπτύξει την ζώσα πίστη θα έχει ζωή αιώνιο, διότι ο Χριστός έφερε με την παρουσία του και τον τρόπο ζωής του τον φυσικό και τον πνευματικό επενδύτη. Ο οποίος επενδύτης έχει την δύναμη να καταργήσει την φθορά και τον θάνατο. Μάλιστα αναφέρεται στον Λόγο του Θεού ότι ο Κύριος είναι ο μόνος ο οποίος έχει αθανασία, έχει ένα φως οικών απρόσιτον και αυτό είναι ο αγιασμός και η άφθαρτη, αθάνατη ζωή.

Όταν οι άνθρωποι καταλάβουν τον Χριστό και την διδασκαλία του τότε όλοι θα τρέξουν να τον αγκαλιάσουν, να αγκαλιάσουν τον φωτισμό του πνεύματος, τον αγιασμό, την άφθαρτη, αθάνατη ζωή, τα οποία καταργούν από μέσα μας όλα τα φθοροποιά στοιχεία. Ο Θεός δεν είναι οργή, είναι αγάπη. Οργή είναι ο διάβολος και εν συντομία αναφέρεται έτσι στην Αγία Γραφή. Όταν κάποιος δεν θέλει τον Χριστό, θέλει τον διάβολο που σημαίνει άγνοια, μωρία πνεύματος, εγωισμός, φθορά, ασθένεια, θάνατο. Ας το αποφασίσουμε να εντάξουμε τη ζωή μας με τον Χριστό ώστε να φτάσουμε διά του αγώνα στη ζωή την άφθαρτη και αιώνια. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  Δ

 

 

Κεφ. δ΄ στίχοι 10 – 11

 

10. «Απεκρίθη ο Ιησούς και είπε προς αυτήν· Εάν ήξευρες την δωρεάν του Θεού και τις είναι ο λέγων σοι, Δος μοι να πίω, συ ήθελες ζητήσει παρ' αυτού και ήθελε σοι δώσει ύδωρ ζων.

11. Λέγει προς αυτόν η γυνή· Κύριε, ούτε άντλημα έχεις και το φρέαρ είναι βαθύ· πόθεν λοιπόν έχεις το ύδωρ το ζων;»

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ύδωρ ζων είναι η ζωή του Κυρίου, είναι η διδασκαλία αυτού. Το ρήμα του Θεού είναι πηγή ζωής και εννοεί το Πνεύμα το Άγιο, το οποίο όταν ο άνθρωπος το εννοήσει και με το σχετικό αγώνα εισέλθει μέσα του χωρίς μέτρο τότε θα καταλάβει τι εννοεί ο Κύριος εδώ. Το Άγιο Πνεύμα ανήκει στα ανεκλάλητα και δεν μπορεί ο άνθρωπος να εννοήσει την πηγή αυτή που φέρνει ζωή, αφθαρσία και αθανασία. Μόνο όταν το λάβει θα καταλάβει τις ευεργετικές δυνατότητές του.

 

 

Κεφ. δ΄ 23 – 24

 

23. «Πλην έρχεται ώρα και ήδη είναι, ότε οι αληθινοί προσκυνηταί θέλουσι προσκυνήσει τον Πατέρα εν πνεύματι και αληθεία· διότι ο Πατήρ τοιούτους ζητεί τους προσκυνούντας αυτόν.

24. Ο Θεός είναι Πνεύμα και οι προσκυνούντες αυτόν εν πνεύματι και αληθεία πρέπει να προσκυνώσι».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όλοι οι λαοί του κόσμου και ειδικότερα οι Εβραίοι προσκυνούσαν τον Θεό σε συγκεκριμένους χώρους όπως ναούς, εκκλησίες, συναγωγές, θυσιαστήρια. Όμως από της παρουσίας του Κυρίου και μετέπειτα γκρεμίστηκαν τα μεσότοιχα και τώρα ο κάθε άνθρωπος δύναται να ομιλεί με τον Θεό σε κάθε τόπο όπου και αν βρίσκεται. Η συνομιλία με τον Θεό γίνεται στην αρχή με το να μελετούμε την Αγία Γραφή, σε αυτή την περίπτωση ο Θεός μιλάει σε εμάς. Ο δεύτερος τρόπος είναι η προσευχή, με αυτόν τον τρόπο του μιλάμε εμείς. Έτσι γίνεται διάλογος με τον Θεό. Όταν ο άνθρωπος εννοήσει και εμβαθύνει διά της εφαρμογής στη ζωή του πάνω στο θέλημα του Θεού, τότε ο Θεός μιλά στον άνθρωπο αυτόν απευθείας δια Πνεύματος Αγίου. Όμως για να φτάσει σε αυτό το σημείο χρειάζεται αφιέρωση, ειλικρίνεια, θέληση και κατόπιν ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα θα κατοικεί μέσα στον άνθρωπο αυτόν που αφιερώθηκε ώστε να κάνει το θέλημα του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. δ´ στίχος 26

 

26. «Λέγει προς αυτήν ο Ιησούς· Εγώ είμαι, ο λαλών σοι».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Για να πει ο Κύριος στην γυναίκα αυτή εγώ είμαι πάει να πει ότι είδε μέσα της την ταπείνωση και την ανυπόκριτη αγάπη που είχε ως προς τον Θεό. Σήμερα ο Κύριος κρύβεται από τους ανθρώπους και κάνει την παρουσία του μόνο όταν βλέπει άνθρωπο που διέπεται πραγματικά με ειλικρίνεια και ανυπόκριτη αγάπη προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο. Τότε ο Κύριος κάνει την παρουσία του και συνομιλεί με το σκεύος εκλογής ώστε να κατευθύνει αυτόν και τον λαό που του χάρισε στις αιώνιες πηγές του σωτηρίου. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ. δ΄ στίχοι 29 – 30

 

29. «Έλθετε να ίδητε άνθρωπον, όστις μοι είπε πάντα όσα έπραξα· μήπως ούτος είναι ο Χριστός;

30. Εξήλθον λοιπόν εκ της πόλεως και ήρχοντο προς αυτόν».

 

 

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όταν συστήνεις τον Χριστό με απλότητα χωρίς πολλά λόγια και όχι τον εαυτόν σου τότε το κήρυγμά σου έχει επιτυχία εκατό τοις εκατό. Χρειάζεται να παραδειγματιστούμε από την ομολογία αυτής της γυναίκας προς νουθεσία ημών και αποφυγή λαθών.

 

 

Κεφ. δ΄ στίχος 34

 

34. «Λέγει προς αυτούς ο Ιησούς· Το εμόν φαγητόν είναι να πράττω το θέλημα του πέμψαντός με και να τελειώσω το έργον αυτού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το αιώνιο φαγητό είναι να κάνεις το θέλημα του Θεού. Τότε η χαρά, η ευφορία, η ζωή που παρέχεται από το να κάνει ο άνθρωπος το θέλημα του Πατέρα Θεού στη ζωή του είναι άφθαρτη, μακάρια, πανευδαίμονη, αθάνατη, αιώνια ζωή, η οποία ζωοποιεί το Πνεύμα και κατόπιν και το σώμα. Το σώμα και το πνεύμα είναι σαν δύο ρόδες μιας μηχανής, αν η μία πάσχει τότε αναγκαστικά πάσχει και η άλλη καθώς και όλη η μηχανή. Θα πρέπει να ενισχύουμε και τα δύο. Το σώμα ενισχύεται με μία σωστή διατροφή και το πνεύμα ενισχύεται με μία σωστή διδασκαλία την οποία θα πρέπει να υιοθετήσουμε. Με την πάροδο του χρόνου είδαμε ότι αν υιοθετηθεί στη ζωή μας η διδασκαλία του Χριστού τότε το πνεύμα μας ζωοποιείται και μας χαρίζει ευεξία, ευφορία, ενέργεια, χαρά, δυνάμεις. Μία προσοχή χρειάζεται στο τι τρώμε και στο από ποιον νουθετούμεθα. Σήμερα όλοι σχεδόν οι άνθρωποι υποσιτίζονται στο πνεύμα και στο σώμα. Το πνεύμα υποσιτίζεται για τον λόγο του ότι πνευματικά έχουμε απομακρυνθεί από την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού. Το σώμα υποσιτίζεται διότι τρώμε συγκεκριμένα φαγητά καθημερινά τα οποία δεν παρέχουν στον οργανισμό μας όλες τις ουσίες που ζωοποιούν εκατό τοις εκατό τον κυτταρικό ιστό. Κατ’ αυτό τον τρόπο μπορεί ένας άνθρωπος να είναι και 100 κιλά και όμως σε μία εξέταση αίματος να βρούμε τα ελλείποντα στοιχεία τα οποία οι περισσότεροι άνθρωποι συμπληρώνουν δια των φαρμάκων. Στη φύση υπάρχουν όλα τα στοιχεία τα οποία όταν ανακαλυφθούν παρέχουν τον υλικό επενδύτη, ο οποίος ζωοποιεί το σώμα. Στον Λόγο του Θεού υπάρχει δια της πίστεως και δια της ανάπτυξης στη ζωή μας ο πνευματικός επενδύτης, ο οποίος προέρχεται από τον καθαρισμό και αγιασμό. Αυτός ο επενδύτης αφθαρτοποιεί το σώμα. Αν θέλουμε να ζήσουμε ας ψάξουμε να βρούμε τον έναν από τους δύο, διαφορετικά αργά ή γρήγορα θα πεθάνουμε. Μη γένοιτο! Αμήν.

 

 

Κεφ. δ΄ στίχος 35

 

35. «Δεν λέγετε σεις ότι τέσσαρες μήνες είναι έτι και ο θερισμός έρχεται; Ιδού, σας λέγω, υψώσατε τους οφθαλμούς σας και ίδετε τα χωράφια, ότι είναι ήδη λευκά προς θερισμόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Εννοεί όλο τον κόσμο ο οποίος έχει τα πάντα και όμως δεν έχει χαρά, ζωή, ειρήνη. Αν το δούμε εμείς αυτό θα βάλουμε φωτιά στα πόδια μας και θα κηρύξουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας με σοφία Θεού, το οποίο Ευαγγέλιο έχει την δύναμη και την εξουσία όταν κηρύττεται σωστά να αναστήσει τον σημερινό άνθρωπο και να τον ελευθερώσει από όλα εκείνα τα φθοροποιά στοιχεία ανεξαρτήτου δόγματος και αιρέσεως.

 

Κεφ. δ΄ στίχοι 36 – 37

 

36. «Και ο θερίζων λαμβάνει μισθόν και συνάγει καρπόν εις ζωήν αιώνιον, διά να χαίρη ομού και ο σπείρων και ο θερίζων.

37. Διότι κατά τούτο αληθεύει ο λόγος, ότι άλλος είναι ο σπείρων και άλλος ο θερίζων».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Θερίζων είναι αυτός που με τον αγώνα και την προσπάθειά του κατορθώνει να επιτύχει την μετάνοια των συνανθρώπων του. Μετά την ειλικρινή μετάνοια θα πέσουν εις το αλώνιον να αλωνισθούν, να λιχνισθούν και να μείνουν καθαρός σίτος. Ο καρπός που λαμβάνει ο τοιούτος θερίζων είναι ο μισθός της χάριτος του Θεού αφ’ ενός και αφ’ ετέρου η χαρά που λαμβάνει με το δικαίωμα να πει ως ο Παύλος, σεις είσθε η σφραγίς της αποστολής μου.

37) Άλλος είναι ο σπείρων και άλλος ο θερίζων.

Οι πραγματικοί σπείροντες τον Λόγον του Θεού με θυσίαν την ζωήν τους [ όλους τους έσφαξαν ] είναι,

α. Οι προφήτες

β. Ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός

γ. Οι Απόστολοι

δ. Οι Πατέρες και

ε. Οιοσδήποτε κηρύττει τον Λόγον του Θεού. Όσοι εσφαγιάσθησαν πλην του Κυρίου θα απολάβουν εκατονταπλασίως τον μισθόν τους εις την ανάστασιν των νεκρών.

 

 

Κεφ. δ΄ στίχος 44

 

44. «Διότι αυτός ο Ιησούς εμαρτύρησεν ότι προφήτης εν τη πατρίδι αυτού δεν έχει τιμήν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο λόγος είναι διότι όλοι στην πατρίδα τους, στην πόλη τους τον γνωρίζουν τον απεσταλμένο, τον προφήτη του Θεού και όλοι λένε όπως έλεγαν για τον Κύριο, αυτός δεν είναι ο υιός της Μαρίας και του Ιωσήφ; Όταν όμως ένας προφήτης γίνει αποδεκτός σε άλλες πατρίδες και σε άλλες πόλεις τότε προβληματίζονται και στην δική του πόλη ή χώρα θετικά, κατόπιν και εκεί τον αναγνωρίζουν. Σίγουρα η πρόνοια του Θεού έχει θέσει σκεύη εκλογής και στην δική του πόλη ή πατρίδα ώστε να συνεργάζονται μαζί του οι εκλεκτοί για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. δ΄ στίχος 45

 

45. «Ότε λοιπόν ήλθεν εις την Γαλιλαίαν, εδέχθησαν αυτόν οι Γαλιλαίοι, ιδόντες πάντα όσα έκαμεν εν Ιεροσολύμοις κατά την εορτήν· διότι και αυτοί ήλθον εις την εορτήν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο 45 στίχος δικαιώνει την απάντηση που αναφέρεται στον 44 στίχο.

 

 

Κεφ. δ΄ στίχος 50

 

50. «Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Ύπαγε, ο υιός σου ζη. Και επίστευσεν ο άνθρωπος εις τον λόγον, τον οποίον είπε προς αυτόν ο Ιησούς και ανεχώρει».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο λόγος έχει την δύναμη να κάνει θαύματα όταν εξέρχεται από σκεύος εκλογής, πόσο μάλλον όταν εξέρχεται από τον ίδιο τον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος. Για να αποκτήσουμε ζώσα πίστη χρειάζεται πολυχρόνιος πνευματικός αγώνας πάνω σε τρεις στόχους οι οποίοι είναι οι εξής: προσευχή, μελέτη, κήρυγμα. Μόνο αν αναπτύξουμε στη ζωή μας αυτά τα τρία στοιχεία θα φτάσουμε μία ημέρα στο να λέμε και να γίνεται. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  Ε

 

Κεφ. ε΄ στίχος 4

 

4. «Διότι άγγελος κατέβαινε κατά καιρόν εις την κολυμβήθραν και ετάραττε το ύδωρ· όστις λοιπόν εισήρχετο πρώτος μετά την ταραχήν του ύδατος, εγίνετο υγιής από οποιανδήποτε νόσον έπασχεν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πάντα ανά τους αιώνες η άπειρη σοφία και η θεία αγάπη (πρόνοια) του Πατέρα ενεργούσε με διάφορους τρόπους ώστε ο άνθρωπος να βρίσκει θεραπεία πνεύματος και σώματος, να βρίσκει έλεος στα προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε. Στην συγκεκριμένη πόλη ενεργούσε ο Πατέρας διά της κολυμβήθρας, η οποία σημαίνει απεσταλμένος. Σε άλλες χώρες ή πόλεις ενεργούσε και ενεργεί μέχρι σήμερα με άλλους τρόπους όπως επιστήμες, ειδικές θεραπείες δια των φαρμάκων κ.λ.π. Στους ανθρώπους της πόλης αυτής και πολλών γειτονικών ενεργούσε ο Θεός Πατέρας δια αγγέλου μέσα από την κολυμβήθρα. Σήμερα ο Θεός ενεργεί διά της Φωνής του Θεού ώστε να αναγεννήσει κατά Θεό τον άνθρωπο, κατόπιν δια του Αγίου Ευαγγελίου να θεραπεύσει τον άνθρωπο ψυχή τε και σώματι. Έχουμε δύο αντιβιώσεις σήμερα ισχυρές, η μία είναι ο Λόγος του Θεού που πρέπει να μελετούμε νυχθημερόν και η άλλη είναι η αδιάλειπτη προσευχή. Όταν τις υιοθετήσουμε τότε θα μπορέσουμε να καταργήσουμε κάθε φθοροποιό στοιχείο το οποίο μας οδηγεί στον θάνατο. Γένοιτο αμήν.

 

Κεφ. ε΄ στίχος 8

 

8. «Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Εγέρθητι, σήκωσον τον κράββατόν σου και περιπάτει» .

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο άνθρωπος εκείνος δεν ήξερε ποιος του ομιλεί αυτή τη στιγμή όμως πίστεψε στα λόγια του, πίστεψε στον Κύριο. Η πίστη στον Κύριο του έδωσε την δύναμη να θεραπεύσει τον εαυτό του και να σηκωθεί από μία αθεράπευτη ασθένεια, παραλυσία. Η πίστη παίζει καθοριστικό ρόλο στη ζωή μας θετικό ή αρνητικό. Η θετική ζώσα πίστη αυξάνει όταν αναπτύξουμε μέσα μας την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού. Η αρνητική πίστη αναπτύσσεται όταν η μέριμνά μας είναι ο κόσμος και το σύστημά του, αποφεύγοντας κατά κόρον την αναγέννηση που παρέχει ο Λόγος του Θεού στη ζωή μας. Εγώ φωνάζω όλα τα παιδιά που είναι σήμερα στην Φωνή του Θεού να μελετούν τον Λόγο του Θεού μέρα και νύχτα ει δυνατόν και είμαι σίγουρος ότι μια μέρα θα φτάσουν να ενεργούν όπως ο Κύριος, θα διακατέχονται από ζώσα πίστη και αγάπη ανυπόκριτη η οποία θα στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ε΄ στίχος 14

 

14. «Μετά ταύτα ευρίσκει αυτόν ο Ιησούς εν τω ιερώ και είπε προς αυτόν· Ιδού, έγεινες υγιής· μηκέτι αμάρτανε, διά να μη σοι γείνη τι χειρότερον».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η αμαρτία μας οδηγεί σε αδιέξοδο ψυχής και σώματος και τα τέλη αυτής είναι θάνατος. Πρέπει να μάθουμε τι είναι αμαρτία και για ποιο λόγο μας οδηγεί στον θάνατο και τι είναι αναμαρτησία και με ποιο τρόπο μας οδηγεί στην κατάργηση του θανάτου, μας οδηγεί στη ζωή. Ο Λόγος του Θεού μας ενημερώνει αν θέλουμε να έχουμε ζωή άφθαρτη, χαρούμενη και ευλογημένη και ο τρόπος είναι να εντρυφούμε μέσα σ’ αυτόν καθημερινά ώστε η αμαρτία, η φθορά, η ασθένεια να μην μας καταβάλει ποτέ, αμήν. Πάντως γνωρίζουμε ότι οιοσδήποτε άνθρωπος θεραπευθεί θαυματουργικώς διά φανερής επεμβάσεως του Θεού αφήνονται οι αμαρτίες αυτού. Εάν έπειτα από την γεύσιν της μέγιστης χάριτος του Θεού αμαρτάνει ξανά τότε πέφτει εις την περίπτωσιν ο γνους πολλά, πολλά δαρείσεται. Αυτό εννοεί ο Κύριος. Μία προσοχή χρειάζεται. Αμήν.

 

 

Κεφ. ε΄ στίχος 16

 

16.«Και διά τούτο κατέτρεχον τον Ιησούν οι Ιουδαίοι και εζήτουν να θανατώσωσιν αυτόν, διότι έκαμνε ταύτα εν σαββάτω».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το Σάββατο ήτο ένας από τους πολλούς τύπους της εποχής τον οποίον με τα έργα του ο Κύριος τον καταργούσε, αφήνοντας να εννοηθεί ότι ο άνθρωπος είναι πάνω από τους τύπους και πάνω από τους νόμους που δεν έχουν έλεος και σοφία Θεού. Ακόμη άφηνε να εννοηθεί με τις ενέργειές του ότι αυτός ο νέος εν Χριστώ άνθρωπος πρέπει να χτίσει τη νέα του ζωή πάνω στην αγάπη και στο μέγα έλεος. Πάντως τα θαύματα που έκανε ο Κύριος το Σάββατο ήταν μία από τις αιτίες που χρησιμοποίησαν οι Εβραίοι ώστε να τον κατηγορήσουν και να τον σταυρώσουν. Και σήμερα στην εποχή μας είναι πολλοί που παρουσιάζουν ουσιαστικό ανθρωποσωτήριο έργο μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων και επειδή δεν πέρνουν την άδεια ορισμένων υποτίθεται αντιπροσώπων του Θεού διώκονται. Ο λόγος που διώκονται είναι διότι οι νέοι κατά Θεώ αναγεννημένοι άνθρωποι δεν δίνουν μεγάλη αξία σε τύπους και σε εντάλματα ανθρώπινα, έτσι θεωρούνται από τους σημερινούς χριστιανούς (υποκριτές - αιρετικοί) και ανακηρύσσονται από αυτούς αποσυνάγωγοι. Μάλιστα αυτοί οι άνθρωποι, οι πνευματικοί έμποροι οι οποίοι είναι γεμάτοι υποκριτικούς τύπους δεν βλέπουν το έργο που εργάζονται οι υποτιθέμενοι αιρετικοί και προβαίνουν σε εύκολους χαρακτηρισμούς όπως αιρετικός, αμαρτωλός κ.λ.π. Καλά είναι να κάνουμε το γνώθι σαυτόν οι πάντες ώστε να μην γινόμεθα θεομάχοι.

 

 

Κεφ. ε΄ στίχος 17

 

17. «Ο δε Ιησούς απεκρίθη προς αυτούς· Ο Πατήρ μου εργάζεται έως τώρα και εγώ εργάζομαι».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η εργασία του Πατέρα είναι να αναγεννήσει τον άνθρωπο διά Πνεύματος Αγίου ώστε ο άνθρωπος να καταλάβει τις πραγματικές αξίες που πρέπει να διέπουν σήμερα τον εν Χριστώ άνθρωπο. Την ίδια εργασία συνεχίζει και ο Υιός με το ανθρωποσωτήριο έργο του και διά Πνεύματος Αγίου ώστε να φέρει την ουσιαστική αναγέννηση του ανθρωπίνου γένους, αμήν. Εύχομαι όλα τα παιδιά που ανήκουν στην Φωνή Θεού να εννοήσουν τις ευαγγελικές αλήθειες και να τείνουν εις αυτές, ώστε να παίξουν καθοριστικό ρόλο στην αναγέννηση του ανθρωπίνου γένους. Αμήν!

 

 

Κεφ. ε΄ στίχος 18

 

18. «Διά τούτο λοιπόν μάλλον εζήτουν οι Ιουδαίοι να θανατώσωσιν αυτόν, διότι ουχί μόνον παρέβαινε το σάββατον, αλλά και Πατέρα εαυτού έλεγε τον Θεόν, ίσον με τον Θεόν κάμνων εαυτόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Κύριος έλεγε την αλήθεια. Όσοι όμως δεν έχουν καλή προαίρεση στη νέα εξαγγελία ότι είμεθα όλοι Υιοί Θεού βρίσκουν τρόπους και επινοούν συστήματα ώστε να βρουν τον καλύτερο τρόπο να απολεστούν. Οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι τον βρήκαν και αυτός ο τρόπος είναι τα ουαί που εξαπέλυσε ο Κύριος. Η αλήθεια αυτή τους οδήγησε να μην γνωρίσουν τον Υιόν και Λόγο του Θεού του ζώντος. Μη γένοιτο εις ημάς η αλήθεια να μας προσβάλει. Ο Θεός να μας φυλάξει από τον εγωισμό, από τα συμφέροντα και από τις πονηρίες διότι όλα αυτά γίνονται εμπόδιο ώστε να μην γνωρίσουμε το σχέδιο του Θεού και τον τρόπο που ενεργεί.

Οι άνθρωποι που στηρίζουν τη ζωή τους στο τυπικό μέρος, στους νόμους οι οποίοι δεν έχουν αγάπη και έλεος και στα εντάλματα των ανθρώπων, Θεό δεν μπορούν να δούν και ας στέκεται και μπροστά τους όπως στην περίπτωση που αναφέρεται εδώ στον 18Ο στίχο, έτσι έφτασαν στο σημείο να θέλουν να τον θανατώσουν. Αν ήταν άνθρωποι που είχαν τον Θεό μέσα τους θα κοιτούσαν την αποστολή τους και αν δεν καταλάβαιναν τα κηρύγματα του Κυρίου το ποιο σωστό θα ήταν να πουν όπως αναφέρεται στις πράξεις όπου ένας νομοδιδάσκαλος του Ισραήλ τόνισε τα εξής: αν ένα έργο δεν είναι εκ του Θεού αργά ή γρήγορα θα διαλυθεί. Αν όμως είναι εκ του Θεού τότε εμείς κινδυνεύουμε να γίνουμε θεομάχοι. Μία προσοχή χρειάζεται και όχι επιπόλαιες κινήσεις και εύκολες κριτικές. Αμήν.

 

 

Κεφ. ε΄ στίχος 19

 

19. «Απεκρίθη λοιπόν ο Ιησούς και είπε προς αυτούς· Αληθώς, αληθώς σας λέγω, δεν δύναται ο Υιός να πράττη ουδέν αφ' εαυτού, εάν δεν βλέπη τον Πατέρα πράττοντα τούτο· επειδή όσα εκείνος πράττει, ταύτα και ο Υιός πράττει ομοίως».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ  

 

Ο Λόγος του Θεού είναι το θέλημα του Πατέρα, τον οποίον ο Υιός υπάκουε και εφάρμοζε στο ακέραιο. Μακάρι και εμείς να φτάσουμε στο σημείο να πράττουμε ότι ζητάει ο Πατέρας και ότι εφαρμόζει ο Υιός. Όλα αυτά θα γίνονται πάντα διά Πνεύματος Αγίου.

 

Κεφ. ε΄ στίχος 20

 

20. «Διότι ο Πατήρ αγαπά τον Υιόν και δεικνύει εις αυτόν πάντα όσα αυτός πράττει και μεγαλήτερα τούτων έργα θέλει δείξει εις αυτόν, διά να θαυμάζητε σεις».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Πατέρας φανερώνει τα αποκεκρυμμένα μυστήρια που τον διέπουν και τον χαρακτηρίζουν μόνο όταν βλέπει ότι πραγματικά απέναντί του έχει Υιούς και Θυγατέρες, οι οποίοι είναι αποφασισμένοι να φτάσουν μέχρι την θυσία για το θέλημα του Θεού που είναι η ύδριση της βασιλείας του Θεού όπως στον ουρανό και στη γη. Καθώς θυσία ώστε να έρθει και το δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη εν ανθρώποις ευδοκία. Αυτό συνεπάγεται την αναγέννηση και την σωτηρία του ανθρωπίνου γένους.

 

 

Κεφ. ε΄ στίχος 21

 

21. «Επειδή καθώς ο Πατήρ εγείρει τους νεκρούς και ζωοποιεί, ούτω και ο Υιός ούστινας θέλει ζωοποιεί».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Έλθετε προς με, πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι και εγώ θέλω σας αναπαύσει, ο γαρ ζυγός μου χρηστός και το φορτίον μου ελαφρόν εστιν. Όλους τους καλεί ο Θεός και όλους θέλει να τους οδηγήσει στη ζωή, στην άφθαρτη ζωή, να τους ζωοποιήσει. Αυτό θέλει ο Πατέρας και ο Υιός. Αν το θέλουμε κι εμείς δεν έχουμε παρά να τον εμπιστευτούμε τον Θεό και να τον ακολουθήσουμε κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και αν βρισκόμαστε ο καθένας χωρίς δικαιολογίες. Τι συμβαίνει όμως με τους ανθρώπους ενώ ο Θεός όλους τους καλεί στο τραπέζι που έχει το αιώνιο μόσχο το σιτευτό; Πολλοί άνθρωποι δεν θέλουν να τον ακολουθήσουν ουσιαστικά και θέτουν ενώποιόν του διάφορες δικαιολογίες όπως έχω δουλειές, έχω οικογένεια, έχω κτήματα πολλά κ.λ.π. Είναι όμως και μερικοί που όταν δέχονται το κάλεσμα όλα τα βάζουν σε δεύτερη μοίρα και τρέχουν να ακολουθήσουν τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα ώστε να γίνουν κληρονόμοι, συγκληρονόμοι και συμμέτοχοι της δόξης του Θεού. Εμείς που γνωρίζουμε την αλήθεια και που ξέρουμε το θέλημά του τι θα κάνουμε; Πάντως θέλω να ξέρουμε οι πάντες ότι στην αρχή της πνευματικής μας ζωής ο Θεός θα μας δοκιμάσει. Αν η αγάπη μας είναι μεγάλη τότε αυτός θα μας επισκεφθεί και θα μας ευλογήσει. Αν είναι μικρή τότε κάποια ρίζα πικρίας θα μεγαλώσει μέσα μας και αργά ή γρήγορα θα γυρίσουμε στα ίδια ή θα ακολουθήσουμε ξερούς τύπους ξεγελώντας τον εαυτόν μας ότι με αυτούς κάνουμε το θέλημά του. Προσοχή, άλλο καλός άνθρωπος, άλλο καλός Χριστιανός και άλλο Υιός Θεού που σημαίνει ιδρυτικό μέλος της βασιλείας αυτού. Τώρα το τι θέλουμε να είμαστε αυτό ο καθένας μας θα το αποφασίσει.

 

 

Κεφ. ε΄ στίχος 22

 

22. «Επειδή ουδέ κρίνει ο Πατήρ ουδένα, αλλ' εις τον Υιόν έδωκε πάσαν την κρίσιν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ούτε ο Πατέρας, ούτε ο Υιός, ούτε το Άγιο Πνεύμα θέλει να κρίνει ή να καταδικάσει κάποιον άνθρωπο. Εκείνο που θέλει ο Θεός είναι δια του Λόγου του να σώσει τον άνθρωπο, να σώσει τον κόσμο ανεξαρτήτου δόγματος ή λαού. Εάν τώρα κάποιος μάθει την αλήθεια αλλά είναι επιρρεπής στην αμαρτία τότε το κάλεσμα, ο Λόγος που εξήλθε από το αψευδές στόμα του Κυρίου φέρνει την κρίση εις αυτόν. Θέλω να ξέρεται ότι η κρίση του Θεού άρχεται από τον οίκο του Θεού. Όταν τα μέλη του οίκου νουθετηθούν, κριθούν, αναγεννηθούν τότε παραμένουν αιώνια μέσα στον οίκο του Θεού ως σαν σκεύη εκλογής και αιώνιοι Υιοί του Θεού που σημαίνει υπηρέτες του λαού αυτού. Κατόπιν η κρίση επεκτείνεται δια της ομολογίας του λαού του Θεού σε όλο το ανθρώπινο γένος.

Η βασιλεία του Θεού δεν μπόρεσε να επικρατήσει στις κοινωνίες των ανθρώπων μέχρι σήμερα αν και παρήλθαν 2000 και πλέον χρόνια, διότι οι άνθρωποι δέχτηκαν τον Χριστιανισμό όμως στην ουσία παρέμειναν ειδωλολάτρες. Εύχομαι να εννοήσουμε τις υπερβατικές αξίες του Αγίου Ευαγγελίου και να τείνουμε εις αυτές. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ε΄ στίχος 24 – 25

 

24. «Αληθώς, αληθώς σας λέγω ότι ο ακούων τον λόγον μου και πιστεύων εις τον πέμψαντά με έχει ζωήν αιώνιον και εις κρίσιν δεν έρχεται, αλλά μετέβη εκ του θανάτου εις την ζωήν.

25. Αληθώς, αληθώς σας λέγω ότι έρχεται ώρα και ήδη είναι, ότε οι νεκροί θέλουσιν ακούσει την φωνήν του Υιού του Θεού και οι ακούσαντες θέλουσι ζήσει».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ 

 

Όποιος ακούει τον Λόγο του Θεού και πιστεύει, μπορεί να μην αποκτήσει μία ζώσα πίστη ώστε να μπορέσει να καταργήσει την αμαρτία, τη φθορά και το θάνατο από τη ζωή του όμως είναι σίγουρο ότι θα καταφέρει με ένα μικρό σχετικό αγώνα να μακροημερεύσει, να ζήσει ειρηνικά εν Κυρίω και να φτάσει στο σημείο να κερδίσει τη ζωή δια της αναστάσεως, η οποία ανάσταση θα γίνει δια όλους τους εν Κυρίω κοιμηθέντες. Αυτό εννοεί ότι οι νεκροί θα ακούσουν την φωνή του Θεού και θα ζήσουν. Υπάρχουν όμως και νεκροί πνευματικά που ζούνε σήμερα. Αυτοί αν εννοήσουν το κάλεσμα που λάβανε σήμερα διά Πνεύματος Αγίου θα ξεκινήσουν αγώνα ώστε να εννοήσουν το θέλημα του Θεού και το μέγα έλεος. Κατόπιν θα προβούν σε ενέργειες όπως μελέτη, προσευχή, εφαρμογή, κήρυγμα ώστε να καταφέρουν να γνωρίσουν τον Θεό και τον εαυτόν τους. Μετέπειτα θα αναπτύξουν όλα τα στοιχεία εκείνα που θα τους εξασφαλίσουν τον αγιασμό στη ζωή τους και θα γίνουν κληρονόμοι, συγκληρονόμοι και συμμέτοχοι της δόξης του Θεού που είναι η αναμαρτησία και τελευταία η κατάργηση της φθοράς και του θανάτου, το οποίο εύχομαι εκ βάθους καρδίας εις όλα τα τέκνα της Φωνής του Θεού και πέραν αυτής. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ. ε΄ στίχοι 26 – 27

 

26. «Διότι καθώς ο Πατήρ έχει ζωήν εν εαυτώ, ούτως έδωκε και εις τον Υιόν να έχη ζωήν εν εαυτώ·

27. και εξουσίαν έδωκεν εις αυτόν να κάμνη και κρίσιν, διότι είναι Υιός ανθρώπου».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ 

 

Ο Υιός αντιπροσωπεύει τον εν Χριστώ άνθρωπο. Αυτός έχει το δικαίωμα να ζει αιώνια μέσα στην μακάρια αγάπη, στη σοφία και στην αδιάλειπτη πρόνοια του Θεού. Να ζει μέσα στο μέγα ελεος του Πατέρα Θεού. Και ο πρώτος Υιός και Λόγος του Θεού που είναι ο Κύριός μας έχει το δικαίωμα, αφού απέδειξε με την σταυρική του θυσία ότι είναι άξιος Υιός να μπορεί να κάνει την κρίση σε έναν άνθρωπο και ο άνθρωπος αυτός αφού αποδειχθεί σκεύος εκλογής να δύναται ο Κύριος να του χαρίζει και να του δίνει ζωή αιώνια, άφθαρτη και αθάνατη. Καθώς και οποιοσδήποτε άνθρωπος νικήσει τον έτερο κακό εαυτόν του θα έχει και αυτός το δικαίωμα να ζήσει αιώνια και να χαρίζει ζωήν αιώνια και σε άλλους συνανθρώπους του. Ο λόγος που θα έχει την εξουσία είναι διότι κατάφερε να γίνει κληρονόμος Θεού, συγκληρονόμος Χριστού και συμμέτοχος της δόξης του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ε΄ στίχοι 31 - 32

 

31. «Εάν εγώ μαρτυρώ περί εμαυτού, η μαρτυρία μου δεν είναι αληθής.

32. Άλλος είναι ο μαρτυρών περί εμού και εξεύρω ότι είναι αληθής η μαρτυρία, την οποίαν μαρτυρεί περί εμού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Είναι πολλοί, πάρα πολλοί οι οποίοι φωνάζουν στους συνανθρώπους τους για την καλοκαγαθία τους και δυστυχώς τα τέλη αυτών των ανθρώπων είναι η απώλεια. Θα πρέπει να σιωπούμε, να μην προτρέχουμε και να αφήνουμε τον Θεό να μαρτυρεί για εμάς όπως έκανε ο Κύριος. Ο τρόπος που ο Θεός μαρτυρεί είναι να βάζει μέσα στους συνανθρώπους μας την αγάπη την δική του ώστε οι συνάνθρωποί μας να μας αγαπούν, να μας θέλουν συνέχεια κοντά τους και ο Θεός κάθε μέρα στους συνανθρώπους αυτούς να μαρτυρεί για εμάς με άπειρες ευλογίες στον υλικό και πνευματικό τομέα, χαρίζοντας σε εμάς ουράνια και επίγεια αγαθά. Τα οποία αγαθά θα γίνονται από τον εκλεκτό του Θεού χρήση Χριστού και θα χρησιμοποιούνται για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Η επιπολαιότητα να μαρτυρούμε για τον εαυτόν μας ομοιάζει με τον άνθρωπο που λέει ότι εγώ είμαι του Θεού, εγώ ανήκω στο τάδε δόγμα, εγώ γνωρίζω τον τάδε άνθρωπο, εγώ θα σωθώ, εγώ θα μπω στην βασιλεία του Θεού όμως ο Θεός και οι άνθρωποι που καυχάται ότι γνωρίζει καλά απαντούν όταν ερωτηθούν: εγώ δεν τον γνωρίζω τον άνθρωπο αυτόν. Προσοχή! Όχι εγωισμούς, όχι πονηρίες, όχι φιλοδοξίες με αθέμιτους τρόπους αν θέλουμε να βρούμε έλεος από τον Θεό και τους συνανθρώπους μας.

 

 

Κεφ. ε΄ στίχοι 39 – 40

 

39. «Ερευνάτε τας γραφάς, διότι σεις νομίζετε ότι εν αυταίς έχετε ζωήν αιώνιον· και εκείναι είναι αι μαρτυρούσαι περί εμού·

40. πλην δεν θέλετε να έλθητε προς εμέ, διά να έχητε ζωήν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η επιστήμη φανερώνει ότι ο άνθρωπος από παιδικής ηλικίας σε ότι επιμένει μελετώντας ή από εμπειρίες της ζωής, δημιουργεί ο εγκέφαλός του νευρώνες όπου σε αυτούς αποθηκεύεται η γνώση, η οποία του δημιουργεί ένα αξιόλογο μέλλον ανάλογα βέβαια την όρεξη που έχει για μάθηση, για αναγέννηση, για εξέλιξη, για πνευματική μετάλλαξη. Η έρευνα του Λόγου του Θεού και η μελέτη σε αυτόν καθώς και ο τρόπος σκέψης του Κυρίου όταν γίνουν κτήμα τους, δημιουργούν στον άνθρωπο ή στους ανθρώπους που επιδιώκουν την αλήθεια νέους νευρώνες, οι οποίοι αποθηκεύουν μέσα τους ζωή, ειρήνη, αγάπη, χαρά. Αποθηκεύουν την παντοδυναμία του Θεού και τον τρόπο που ενεργεί ο Θεός. Όταν λοιπόν κάποιος σπάσει το κεφάλι του στο να βρει την αλήθεια και να την εφαρμόσει, τότε ο εγκέφαλός του θα λειτουργεί αιώνια στην συχνότητα του Κυρίου, παρέχοντας στον άνθρωπο αυτόν αιώνια ουράνια και επίγεια αγαθά. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ε΄ στίχος 43

 

43. «Εγώ ήλθον εν τω ονόματι του Πατρός μου και δεν με δέχεσθε· εάν άλλος έλθη εν τω ονόματι εαυτού, εκείνον θέλετε δεχθή».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Για να γνωρίσουμε αν κάποιος έρχεται υπό του Θεού θα πρέπει να μας παροτρύνει σε δύο ουσιαστικά στοιχεία. Πρώτον να μελετούμε τον Λόγο του Θεού και δεύτερον να εφαρμόζουμε τον Λόγο του Θεού. Όσοι δεν μελετούν και δεν προσπαθούν να εφαρμόσουν τον Λόγο του Θεού πέφτουν στην παγίδα ώστε να μην γνωρίσουν ποτέ Θεό και απεσταλμένο Θεού. Και βλέπουμε εδώ ότι και οι υποτιθέμενοι εκλεκτοί του Θεού, στην περίπτωση αυτή των Εβραίων, οι οποίοι είχαν εκείνη την ώρα τον Υιό του Θεού μπροστά τους έπεσαν στην μέγιστη υποκρισία έναντι του Θεού, διότι ψεύδονταν ενώπιον Θεού και ανθρώπων ότι εφαρμόζουν τις εντολές του Θεού, αφού όμως δεν μπόρεσαν να γνωρίσουν τον Χριστό, τον απεσταλμένο, τον σωτήρα, τον Υιόν του Θεού πάει να πει ότι ψεύδονταν. Εάν εφάρμοζαν τον Λόγο του Θεού θα γνώριζαν τον Κύριο διότι μέσα τους θα είχαν τον Θεό και τα στοιχεία που τον χαρακτηρίζουν τα οποία ο Υιός είχε. Ο λόγος που θα τον γνώριζαν θα ήτο διότι θα τα εκδήλωναν στην καθημερινότητά τους τα στοιχεία του Θεού, όπως αγάπη, σοφία, ταπείνωση κ.λ.π. Είναι πολλοί άνθρωποι οι οποίοι ασχολούνται με ξερούς τύπους αποφεύγοντας την ουσία του Λόγου του Θεού και μάλιστα με την συγκατάθεση και των υποτιθέμενων πνευματικών ανθρώπων. Με φυσική συνέπεια να πέφτουν στην μέγιστη υποκρισία έναντι Θεού και ανθρώπων, η οποία τους οδηγεί σε αδιέξοδο. Αυτοί που ήρθαν στο όνομα το δικό τους ή άλλων Θεών γέμισαν τον κόσμο με εντάλματα ανθρώπων. Αν θέλουμε να ξεχωρίζουμε ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος να περνάμε τα πάντα μέσα από τον Λόγο του Θεού, αν δεν υπάρχει εκεί οτιδήποτε μας λένε ως εντολή Χριστού να το απορρίπτουμε με την πρώτη, ούτε διάλογο με τον διάβολο και τα εντάλματα τα οποία μας παρουσιάζει ως σοφία. Να ξέρουμε ότι αν υιοθετήσουμε το ψέμα τότε θα οδηγηθούμε σε αδιέξοδο αργά ή γρήγορα, μη γένοιτο! Αν χτίσουμε στην αλήθεια, στον Χριστό θα οδηγηθούμε στην χώρα των ζώντων. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ε΄ στίχος 44

 

44. «Πως δύνασθε σεις να πιστεύσητε, οίτινες λαμβάνετε δόξαν ο εις παρά του άλλου και δεν ζητείτε την δόξαν την παρά του μόνου Θεού;».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Είναι πολλοί που καμαρώνουν όταν λαμβάνουν δόξα από τους ανθρώπους. Η δόξα που λαμβάνουν είναι, αυτός έχει πολλά χρήματα, αυτός είναι ο τάδε, αυτός σπούδασε και είναι μεγάλος άνθρωπος, αυτός είναι ο κύριος τάδε. Η δόξα του Θεού είναι να κάνουμε το θέλημα του Θεού και να εργαζόμαστε εις όλη μας τη ζωή ώστε να αναγεννηθούμε χρησιμοποιώντας εαυτόν για την δόξα του Θεού και την σωτηρία και αναγέννηση του ανθρωπίνου γένους. Αυτή είναι η δόξα του Θεού. Με λίγα λόγια να μικραίνεις εσύ και να μεγαλώνει ο συνάνθρωπος και ο Θεός. Τότε θα πάρεις την μέγιστη δόξα διότι θα μαρτυρεί με τα λόγια και με τα έργα ο Θεός. Αμήν!

 

 

Κεφ. ε΄ στίχοι 45 – 47

 

45. «Μη νομίζετε ότι εγώ θέλω σας κατηγορήσει προς τον Πατέρα· υπάρχει ο κατήγορός σας ο Μωϋσής, εις τον οποίον σεις ηλπίσατε.

46. Διότι εάν επιστεύετε εις τον Μωϋσήν, ηθέλετε πιστεύσει εις εμέ· επειδή περί εμού εκείνος έγραψεν.

47. Εάν δε εις τα γεγραμμένα εκείνου δεν πιστεύητε, πως θέλετε πιστεύσει εις τους ιδικούς μου λόγους;».

 

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Θεός δεν ασχολείται με μικρότητες. Έχει μία παραβολή που καταλήγει ως εξής, έχουν τον νόμο και τους προφήτες. Δηλαδή αν δεν εντάξουμε στη ζωή μας τον νόμο του Θεού, αυτός ο νόμος θα γίνει αιτία να απολεστούμε αφού θα μείνει ανεφάρμοστος. Μη γένοιτο!

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  Σ

 

 

 

Κεφ ς΄ στίχοι 2 – 3

 

2. «Και ηκολούθει αυτόν όχλος πολύς, διότι έβλεπον τα θαύματα αυτού, τα οποία έκαμνεν επί των ασθενούντων.

3. Ανέβη δε εις το όρος ο Ιησούς και εκεί εκάθητο μετά των μαθητών αυτού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ 

 

Τα θαύματα είναι πυροτεχνήματα και εντυπωσιάζουν πολύ κόσμο όμως όλα ξεχνιούνται γρήγορα. Αν θέλουμε να δούμε πραγματικά μεγάλα θαύματα τότε θα πρέπει να τείνουμε στην αναγέννηση. Αυτή όταν έρθει στη ζωή μας θα μας δημιουργήσει το μέγα θαύμα. Αυτό θα είναι να επιτελέσουμε στην καθημερινότητά μας με την παρουσία μας ως σαν σκεύη εκλογής πλέον ίνα δοξάζεται ο Θεός μέσω ημών. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Ο Κύριος έφευγε στο όρος διότι δεν ήθελε να δοξάζεται μέσω αυτών αλλά να δοξάζεται όταν οι άνθρωποι υιοθετήσουν τις πνευματικές του αρχές. Πριν 15 χρόνια γνώρισα ένα ζευγάρι το οποίο πίστεψε στον Χριστό. Αφού πέρασε τρία χρόνια πνευματική ζωή στο παιδί τους συνέβη κάτι πολύ αρνητικό, έμεινε ανάπηρο. Εγώ όμως τους είπα να προσεύχονται και το παιδί σε τρεις μήνες έγινε τελείως καλά. Μετά δύο χρόνια οι γονείς το ξέχασαν το γεγονός και ήθελαν άλλη ζωή. Έτσι χώρισαν και δημιούργησαν μία πολύ άστατη ζωή, ο καθένας ξεχωριστά. Όταν τους βρήκα πριν λίγο καιρό τους είπα, είχατε μεγάλη ευλογία, δεν θυμάστε τον γιο σας που θεραπεύτηκε ενώ όλοι τον είχαν ξεγραμμένο και αυτοί δάκρυσαν. Γι’ αυτό σας λέω ότι τα θαύματα είναι πυροτεχνήματα. Η αναγέννηση είναι το μέγα θαύμα και μένει εις τον αιώνα. Αμήν.

 

 

Κεφ. ς΄ στίχοι 4 – 11

 

4. «Επλησίαζε δε το πάσχα, η εορτή των Ιουδαίων.

5. Υψώσας λοιπόν ο Ιησούς τους οφθαλμούς και ιδών ότι πολύς όχλος έρχεται προς αυτόν, λέγει προς τον Φίλιππον· Πόθεν θέλομεν αγοράσει άρτους, διά να φάγωσιν ούτοι;

6. Έλεγε δε τούτο δοκιμάζων αυτόν· διότι αυτός ήξευρε τι έμελλε να κάμη.

7. Απεκρίθη προς αυτόν ο Φίλιππος· Διακοσίων δηναρίων άρτοι δεν αρκούσιν εις αυτούς, διά να λάβη ολίγον τι έκαστος αυτών.

8. Λέγει προς αυτόν εις εκ των μαθητών αυτού, Ανδρέας ο αδελφός Σίμωνος Πέτρου·

9. Εδώ είναι εν παιδάριον, το οποίον έχει πέντε άρτους κριθίνους και δύο οψάρια· αλλά ταύτα τι είναι εις τοσούτους;

10. Είπε δε ο Ιησούς· Κάμετε τους ανθρώπους να καθήσωσιν· ήτο δε χόρτος πολύς εν τω τόπω. Εκάθησαν λοιπόν οι άνδρες τον αριθμόν έως πεντακισχίλιοι.

11. Και έλαβεν ο Ιησούς τους άρτους και ευχαριστήσας διεμοίρασεν εις τους μαθητάς, οι δε μαθηταί εις τους καθημένους· ομοίως και εκ των οψαρίων όσον ήθελον».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ  

 

Τα θαύματα τα κάνει η ζώσα πίστη την οποίαν την είχε ο Κύριός μας. Εμείς αν θέλουμε να αναπτύξουμε μία τέτοια πίστη, ζώσα πίστη θα πρέπει να εντρυφούμε καθημερινά μέσα στον Λόγο του Θεού ώστε να κατανοήσουμε τις λειτουργίες αυτής. Ο Κύριος στο θαύμα αυτό που έκανε ώστε να βρεθούν δια της πίστεως τόσα ψάρια, τα στοιχεία που χρειάστηκαν για να διαμορφωθούν τα ψάρια τα έλαβε από την άμορφη ύλη η οποία υπάρχει γύρω μας και διακατέχεται από όλα τα στοιχεία της δημιουργίας. Ο Κύριος τόνισε, εάν έχητε πίστιν ως κόκκον σινάπεως, θέλετε ειπεί προς το όρος τούτο, μετάβηθι εντεύθεν εκεί και θέλει μεταβή. Όταν πιστέψουμε στον Θεό και στον Λόγο του θα δυνάμεθα να κάνουμε στη ζωή μας και στη ζωή όσων προσπαθούν να αναγεννηθούν μεγάλα θαύματα. Ο Κύριος τόνισε, σεις μεγαλήτερα τούτων θέλετε ποιήση.

 

 

Κεφ. ς΄ στίχοι 12 – 13

 

12. «Αφού δε εχορτάσθησαν, λέγει προς τους μαθητάς αυτούς· Συνάξατε τα περισσεύσαντα κλάσματα, διά να μη χαθή τίποτε.

13. Εσύναξαν λοιπόν και εγέμισαν δώδεκα κοφίνους κλασμάτων εκ των πέντε άρτων των κριθίνων, τα οποία επερίσσευσαν εις τους φαγόντας».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η υλική οικονομία είναι σπουδαιότατη αρετή με απώτερον σκοπόν να κερδίζουμε χρόνον, τον οποίον να διαθέτουμε εις την υπηρεσίαν του Θεού ή να ενισχύουμε τους πάσχοντες αδελφούς. Η οικονομία δε επιβάλλεται σε επιτρεπτά όρια.

Η πνευματική της έννοια εις την περίπτωσιν των περισσευμάτων των κλασμάτων είναι ακατανόητος. Εκείνος που θα ευτυχήσει να συλλάβει το νόημα της ιδρύσεως της βασιλείας του Θεού εντός αυτού, παίρνοντας τα εφόδια προς τον σκοπόν αυτόν από τον Λόγον του Θεού, εκείνος θα κατανοήσει τον πλούτον της χάριτος του Θεού και τις ευλογίες του εις όλους τους τομείς των αγαθών, υλικών και πνευματικών.

Η πνευματική έννοια είναι να μελετούμε και να προσευχόμεθα συνέχεια ώστε να έχουμε περίσσευμα γνώσης, σοφίας Θεού και προσευχής, ώστε να μπορούμε να ανταποκριθούμε τις ώρες που δεν θα μπορούμε να μελετούμε ή να προσευχόμεθα.

 

 

Κεφ. ς΄ στίχοι 14 – 15

 

14. «Οι άνθρωποι λοιπόν, ιδόντες το θαύμα, το οποίον έκαμεν ο Ιησούς, έλεγον ότι Ούτος είναι αληθώς ο προφήτης ο μέλλων να έλθη εις τον κόσμον.

15. Ο Ιησούς λοιπόν γνωρίσας ότι μέλλουσι να έλθωσι και να αρπάσωσιν αυτόν, διά να κάμωσιν αυτόν βασιλέα, ανεχώρησε πάλιν εις το όρος αυτός μόνος».

 

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο σκοπός του Θεού δεν είναι να τον ακολουθούν οι άνθρωποι για τα

θαύματα. Ακόμη ο Θεός, ο Χριστός δεν ήρθε για να δημιουργήσει ζητιάνους, ήρθε για να δημιουργήσει προσωπικότητες όπως ήτο η δική του. Όταν λοιπόν αντιλαμβανόταν ότι οι άνθρωποι τον ήθελαν στη ζωή τους για θαύματα, για συμφέροντα ή για προσωπικές φιλοδοξίες ή δοξασίες ανθρώπινες απομακρύνονταν από αυτούς τους ανθρώπους. Ο Θεός δεν ήρθε για να γίνουμε υποτελείς δικοί του, ήρθε για να αναγεννήσει τον άνθρωπο και να τον οδηγήσει στην δόξα την δική του, ώστε ο άνθρωπος να μετέχει και να συμμετέχει στην άπειρη δόξα του Θεού. Ήρθε για να οδηγήσει τον άνθρωπο στο σημείο να βασιλεύει και να συμβασιλεύει μετά του Θεού. Όσοι θέλουν να είναι ζητιάνοι και να σέρνονται παρακαλώντας πίσω από τον Θεό ή από τους ανθρώπους του Θεού να ξέρουν ότι δεν είναι αυτός ο στόχος του Θεού, δυστυχώς αυτοί είναι όλοι όσοι δεν θέλουν να υιοθετήσουν τις αρχές του. Όσοι όμως θέλουν να στέκονται δίπλα του και να τον ακολουθούν με αξιοπρέπεια την οποίαν φέρνει η αναγέννηση, τότε δεν έχουν παρά να ξεκινήσουν την μελέτη του Λόγου του Θεού και να βρουν τον τρόπο να εφαρμόσουν τις εντολές του Θεού. Αυτό είναι το θέλημα του Θεού και γι’ αυτό το λόγο έλαβε χώρα η θυσία του Κυρίου και μόνο αυτό θα τους δημιουργήσει νέο κατά Θεώ τρόπο σκέψης και συμπεριφοράς. Το δεύτερο που πρέπει να κάνουν όσοι αγαπούν ουσιαστικά τον Θεό είναι να ξεκινήσουν προσευχή, ώστε ο Θεός να τους φέρει φώτιση και σοφία Θεού μέσα τους. Το τρίτο είναι να ξεκινήσουν τον αγώνα της εξάπλωσης, ώστε μέσω αυτής να αναγκαστούν να διαμορφώσουν χαρακτήρα Χριστού, διότι θα καλεστούν να κάνουν υπέρβαση στην αγάπη, στην υπομονή, στην αναγέννηση του συνανθρώπου που ο Θεός έφερε στη ζωή τους ώστε να τον ευαγγελίσουν με τις αλήθειες του ευαγγελίου κ.λ.π. Ο Κύριος φανέρωσε για την εξάπλωση: αγιάζω υπέρ των μαθητών μου, αυτό θα τους εξασφαλίσει άπειρες δυνατότητες ώστε να μπορούν να ανταποκρίνονται στα εντάλματα και στα δαιμόνια του κόσμου. Ο Θεός δεν θέλει να φύγουμε από τον κόσμο αλλά θέλει να νικήσουμε το σύστημα του κόσμου και να μπορούμε να εξασφαλίζουμε σοφία Θεού ώστε να φτάσουμε στο σημείο να παίζουμε στα δάχτυλά μας το σύστημα του κόσμου και να γίνουμε αναμορφωτές του κόσμου. Όσοι εγκαταλείπουν τον κόσμο με πρόσχημα να αφιερωθούν είναι αδύνατοι άνθρωποι και εκείνο που ζητούν είναι την ησυχία τους. Ο Κύριος ζούσε στον κόσμο, κήρυττε μέσα στον κόσμο, αναγεννούσε ανθρώπους και υπηρετούσε με χαρά τον άνθρωπο. Όταν κάποιος αναγεννηθεί θα ζει στον κόσμο και δεν θα τον καταβάλλει ο κόσμος και το σύστημά του. Όταν φτάσουμε στο σημείο να ζούμε στον κόσμο και να ανταποκρινόμεθα στις προκλήσεις του με το πνεύμα του Θεού, τότε να καταλάβουμε ότι μέσα μας βασιλεύει ο Θεός. Εάν μας κουράζει ο κόσμος και η ζωή που ζούμε να ξέρουμε ότι μέσα μας κατοικεί ο διάβολος και εκδηλώνεται στη ζωή μας με θυμούς, με κρίσεις, με καταλαλιές κ.λ.π. Μία σοβαρή προσπάθεια χρειάζεται και να είμεθα σίγουροι ότι θα τα καταφέρουμε. Αμήν.

 

 

Κεφ. ς΄ στίχος 27

 

27. «Εργάζεσθε μη διά την τροφήν την φθειρομένην, αλλά διά την τροφήν την μένουσαν εις ζωήν αιώνιον, την οποίαν ο Υιός του ανθρώπου θέλει σας δώσει· διότι τούτον εσφράγισεν ο Πατήρ ο Θεός».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η τροφή η φθειρομένη είναι αυτή που τρώμε και μετά χρειάζεται για να συντηρηθούμε και να δουλέψουν οι μηχανισμοί της ζωής να ξαναφάμε. Η αιώνια τροφή είναι το ρήμα του Θεού το οποίο αναπτύσσεται στον Λόγο του Θεού. Ο πιστεύων εις εμέ καν αποθάνη ζήσεται και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα τον άπαντα. Πιστεύεις τούτο; Καθώς εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηται εστε εάν έχητε αγάπη εν αλλήλοις. Καθώς σεις πλειότερα τούτων θέλετε ποιήσει. Καθώς εάν έχητε πίστιν ως κόκκον σινάπεως, θέλετε ειπεί εις το όρος τούτο, μετάβηθι εντεύθεν εκεί και θέλει σας υπακούσει. Καθώς σημεία εις τους πιστεύσαντας θέλουσι παρακολουθεί ταύτα, εν τω ονόματί μου θέλουσιν εκβάλλει δαιμόνια, θέλουσι λαλεί νέες γλώσσες, εάν θανάσιμόν τι πίωσι, δεν θέλει βλάψει αυτούς, επί αρρώστους θέλουσιν επιθέσει τας χείρας και θέλουσιν ιατρεύεσθαι. Αυτή είναι η τροφή η αιώνια, ο Λόγος του Θεού η οποία όταν εισέλθει στη ζωή μας θα ζωοποιήσει όλο τον εσωτερικό και εξωτερικό μας κόσμο. Γι’ αυτό η αιώνια τροφή του πνεύματος είναι αυτή που αυξάνει την αιώνια ζωή. Αμήν.

 

 

Κεφ. ς΄ στίχοι 28 - 29

 

28. «Είπον λοιπόν προς αυτόν· Τι να κάμωμεν, διά να εργαζώμεθα τα έργα του Θεού;

29. Απεκρίθη ο Ιησούς και είπε προς αυτούς· Τούτο είναι το έργον του Θεού, να πιστεύσητε εις τούτον, τον οποίον εκείνος απέστειλε». 

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αυτό το έργο να εργαζόμεθα και εμείς, να ακούμε εκείνον που ο Θεός απέστειλε στη ζωή μας. Είναι πολλοί που λένε ότι ακούνε τον απεσταλμένο και όταν τους λέει θέλω να κάνεις αυτό δεν το κάνουν, θέλω να κάνεις εκείνο πάλι δεν το κάνουν ενώ λένε ότι αγαπούν τον Θεό και τον απεσταλμένο και θέλουν να συμμετέχουν στο ανθρωποσωτήριο έργο του. Εγώ κάνοντας αυτό το έργο ήρθαν πολλοί που μου είπαν ότι θέλουν την συμβουλή μου ή μου ζητάνε να τους πω τι να κάνουν και εγω τους συμβουλεύω να πάρουν τον Λόγο του Θεού ανά χείρας και να βρούν τι θέλει ο Χριστός να ψάξουν εκεί στον Λόγο του Θεού, διότι εκεί υπάρχουν εντολές ως προς τον Θεό, ως προς τον πλησίον και εντολές που μας αφορούν προσωπικά. Άλλοι κάνουν αυτό που τους λέω και παίρνει νόημα η ζωή τους, άλλοι όχι και χάνονται μέσα στην ημιμάθεια και στην αμαρτία. Μη γένοιτο!

 

Κεφ. ς΄ στίχος 35

 

35. «Και είπε προς αυτούς ο Ιησούς· Εγώ είμαι ο άρτος της ζωής· όστις έρχεται προς εμέ, δεν θέλει πεινάσει και όστις πιστεύει εις εμέ, δεν θέλει διψήσει πώποτε».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ 

 

Δεν θα πεινάσει και δεν θα διψάσει ποτέ διότι ποταμοί ύδατος ζώντος θα κατακλύσουν τον εσωτερικό και τον εξωτερικό του κόσμο. Το Πνεύμα το Άγιο εστί το ζωοποιόν και αυτό όταν εισέλθει μέσα μας θα μας δώσει την δύναμη και την φώτιση να εννοήσουμε την μεγάλη αξία του και να συλλάβουμε τις ευεργετικές του θεικές ικανότητες. Ο λόγος διότι θα αλλάξει ριζικά ο τρόπος που σκεφτόμεθα, ώστε υιοθετώντας τον νέο τρόπο ζωής κατά Θεώ να μπορέσουμε να γίνουμε κληρονόμοι, συγκληρονόμοι και συμμέτοχοι της δόξης αυτού του Θεού. Αν θέλουμε λοιπόν να δούμε άσπρη μέρα στη ζωή μας θα πρέπει να πιστέψουμε στον Χριστό και στο Άγιο Ευαγγέλιό του, ώστε να γίνουμε μέτοχοι των δωρεών και των επαγγελιών του Αγίου Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ς΄ στίχοι 37 – 40

 

37. «Παν ό,τι μοι δίδει ο Πατήρ, προς εμέ θέλει ελθεί και τον ερχόμενον προς εμέ δεν θέλω εκβάλει έξω·

38. διότι κατέβην εκ του ουρανού, ουχί διά να κάμω το θέλημα το εμόν, αλλά το θέλημα του πέμψαντός με.

39. Τούτο δε είναι το θέλημα του πέμψαντός με Πατρός, παν ό,τι μοι έδωκε να μη απολέσω ουδέν εξ αυτού, αλλά να αναστήσω αυτό εν τη εσχάτη ημέρα.

40. Και τούτο είναι το θέλημα του πέμψαντός με, πας όστις βλέπει τον Υιόν και πιστεύει εις αυτόν να έχη ζωήν αιώνιον και εγώ θέλω αναστήσει αυτόν εν τη εσχάτη ημέρα».

 

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

 

Στίχος 37. Δεν θα τον εκβάλει έξω τον άνθρωπο που έρχεται εις αυτόν, διότι δεν είναι Θεός με εξουσίες επιτακτικές αλλά είναι Πατέρας με εξουσίες αγάπης ως προς τα παιδιά του, με εξουσίες ζωής που θέλει να μεταλαμπαδεύσει στα τέκνα του. Ο τρόπος που χρειάζεται να εισέλθουμε στον οίκον του Θεού είναι η ταπείνωση, η αγάπη και η ζώσα πίστη. Καθώς επίσης η μελέτη του Λόγου του Θεού, η απόφαση στο να κάνουμε το θέλημα του Θεού και η ειλικρινή μετάνοια θα μας εξασφαλίσουν την θετική και ουσιαστική σχέση μας με τον ζώντα Θεό. Όσοι τώρα θελήσουν να εισέλθουν στα Άγια των Αγίων με πονηρίες, με εντάλματα ανθρώπων, με υποκριτική πίστη η οποία στηρίζεται στους τύπους και στα εντάλματα των ανθρώπων θα εκβληθούν έξω και ενώ θα νομίζουν ότι η σχέση τους με τον Θεό είναι άριστη θα εκπλαγούν, διότι θα ακούσουν το φύγετε απ’ εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν. Μη γένοιτο!

Στίχος 38. Το θέλημα του Πατέρα Θεού και το θέλημα του Υιού καθώς και το θέλημα του τρίτου προσώπου του Αγίου Πνεύματος δεν είναι διαφορετικό, είναι ένα, η αναγέννηση του ανθρώπου. Ο Κύριος λόγω της ταπείνωσής του παρουσιάζει το θέλημα του Πατέρα του πάνω από το δικό του. Ένας άλλος λόγος ήτο διότι δεν μπορούσε να ομιλεί απευθείας σαν Θεός, διότι το πνευματικό επίπεδο των ανθρώπων δεν θα το εννοούσε. Αυτό αποδείχθηκε κατόπιν διότι όταν ομολόγησε την αποστολή του ως Υιός Θεού δέχτηκε τον σταυρικό θάνατο.

Στίχος 39. Η έσχατη μέρα είναι η τελευταία μέρα που η αμαρτία θα πάψει να υπάρχει στη ζωή μας και γενικότερα σε όλο το ανθρώπινο γένος. Όταν αυτό λάβει χώρα τότε όσοι κοιμήθηκαν εν Κυρίω θα γευτούν την πρώτη ανάσταση, όσοι κοιμήθηκαν διαφορετικά θα κριθούν κατά την ανάσταση των νεκρών. Η έσχατη μέρα είναι ακόμη όταν λάβουμε το κάλεσμα και αρχίσει η ανοικοδόμηση του νέου κατά Θεού κτισθέντα ανθρώπου. Η έσχατη μέρα είναι η μέρα του θανάτου όπου μετά θα εισέλθουμε στην χώρα του αγαθού ή του πονηρού, μη γένοιτο! Η έσχατη μέρα τελευταία είναι η κρίση του Θεού η οποία θα λάβει χώρα για όλους τους ζώντες και για όλους τους κοιμηθέντες. Αμήν.

 

 

Κεφ. ς΄ στίχος 42

 

42. «Και έλεγον· δεν είναι ούτος Ιησούς ο υιός του Ιωσήφ, του οποίου ημείς γνωρίζομεν τον πατέρα και την μητέρα; πως λοιπόν λέγει ούτος ότι εκ του ουρανού κατέβην;».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όταν μέσα μας μπερδεύεται το γήινο με το ουράνιο τότε χρειάζεται αναγέννηση ώστε να ξεχωρίσουμε κάποιον που κηρύττει το γνήσιο Ευαγγέλιο του Χριστού αν είναι του Ιωσήφ ή της Μαρίας ή του Θεού. Όταν δεν υπάρχει αναγέννηση είναι φυσική συνέπεια η πνευματική σύγχηση να καταβάλλει τον εσωτερικό μας κόσμο και κατόπιν να πέσουμε στην παγίδα του να κρίνουμε κατ’ όψιν, όπως οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι στην περίπτωση αυτή, μη γένοιτο! Κάποτε με ρώτησε κάποιος γιατί κάνεις αυτό το έργο. Τι είσαι ιερέας, θεολόγος κ.λ.π. Του απάντησα, για να εφαρμόσεις το Ευαγγέλιο του Χριστού χρειάζεται να είσαι κάτι; Δεν μπορεί ο κάθε άνθρωπος να το εφαρμόσει και να βρει χάρη από το Θεό σε σημείο που να του δοθεί και αποστολή; Άλλωστε και η ευχή της εκκλησίας στον νηπιοβαπτισμό αναφέρει και δίνει την εξουσία σε όλους τους ορθοδόξους χριστιανούς να γίνουν άνθρωποι του Θεού, μαθητές του Χριστού, ιδρυτές της βασιλείας αυτού. Ας μελετήσουμε τις εξουσίες που δίνει ο ιερέας σε εμάς την ώρα που σταυρώνει τα χέρια, το κεφάλι, τα πόδια μας κ.λ.π. Μετά από όλα αυτά θα καταλάβει ο καλοπροαίρετος άνθρωπος με ποιο δικαίωμα κάνουμε το έργο αυτό και για ποιο λόγο έχουμε αποστολή. Αμήν.

 

 

Κεφ. ς΄ στίχοι 43 – 44

 

43. «Απεκρίθη λοιπόν ο Ιησούς και είπε προς αυτούς· Μη γογγύζετε μεταξύ σας.

44. Ουδείς δύναται να έλθη προς εμέ, εάν δεν ελκύση αυτόν ο Πατήρ ο πέμψας με και εγώ θέλω αναστήσει αυτόν εν τη εσχάτη ημέρα».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο ίδιος ο Λόγος του Θεού απαντά ότι το πνεύμα του Θεού όπου θέλει πνέει και δεν γνωρίζεις πόθεν έρχεται και που υπάγει. Σε άλλο σημείο αναφέρει, πάσα δόση αγαθή και παν δώρημα τέλειον άνωθεν εστί κατεβαίνων εκ του Πατρός των φώτων. Καθώς ουδέ του θέλοντος, ουδέ του τρέχοντος αλλά του ελεούντος Θεού. Κάπου ο Λόγος του Θεού αναφέρει ώστε ο Θεός να μην προσωποληπτεί, έλθετε πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι και εγώ θέλω σας αναπαύσει, ο γαρ ζυγός μου χρηστός και το φορτίον μου ελαφρόν έστιν. Άρα το κάλεσμα γίνεται προς όλους. Ο άνθρωπος που το λαμβάνει ειδικά σήμερα αδιαφορεί ή το περιφρονεί, έτσι δεν μπορεί να βρει χάρη στη ζωή του. Όσοι τώρα δέχονται το κάλεσμα ξεκινούν τις ενέργειες του αγιασμού και του καθαρισμού, ώστε να βρεθούν μπροστά στο βήμα του Χριστού. Εύχομαι τα παιδιά που ανήκουν στην Φωνή Θεού να πέσουν με τα μούτρα στο να κάνουν το θέλημα του Θεού ώστε να ευλογηθούν υπέρ κόρον και στον παρόντα αιώνα αλλά και στον μέλλοντα. Αμήν.

Και η θέληση η δική μας αλλά και η αγάπη του Θεού θα μας ανεβάσουν στον ουρανό.

 

 

Κεφ. ς΄ στίχος 45

 

45. «Είναι γεγραμμένον εν τοις προφήταις· Και πάντες θέλουσιν είσθαι διδακτοί του Θεού. Πας λοιπόν, όστις ακούση παρά του Πατρός και μάθη, έρχεται προς εμέ·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αυτή είναι μία επαγγελία που θα λάβει χώρα προ και μετά την έλευση του Κυρίου. Για να λάβει χώρα όμως θα πρέπει να νουθετούμεθα από τον Λόγο του Κυρίου, από τον απεσταλμένο αυτού και από το Άγιο Πνεύμα. Μόνο έτσι θα λάβει χώρα αυτό το γεγραμμένο. Χρειάζεται ειλικρινή μετάνοια ώστε ο Θεός να βάλει μέσα μας θείο έρωτα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ς΄ στίχος 46

 

46. «Ουχί ότι είδε τις τον Πατέρα, ειμή εκείνος όστις είναι παρά του Θεού, ούτος είδε τον Πατέρα».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Παρά τω Θεώ είναι εκείνος που στέλνεται από τον Θεό για να εξελίξει τον άνθρωπο και να τον οδηγήσει στην αναγέννηση και στην θέωση. Δεν μπορεί άνθρωπος μη έχων τα στοιχεία του Θεού κηρύττων άλλο Ευαγγέλιο από το Ευαγγέλιο της βασιλείας του Θεού να ήρθε υπό του Θεού. Τώρα, είναι πολλοί οι οποίοι κηρύττουν το Ευαγγέλιο που κατασκευάζει θρησκείες, δογματικούς φανατισμούς και διχάζουν τους χριστιανικούς λαούς και τα έθνη, αυτοί σίγουρα δεν εστάλησαν υπό του Θεού. Πρέπει να εννοήσουμε ότι ένας είναι ο Θεός, οι άνθρωποι όμως τον χώρισαν σε καθολικό, σε ορθόδοξο σε προτεστάντη, σε διαμαρτυρόμενο, σε πεντηκοστιανό, σε Μουσουλμάνο κ.λ.π. με φυσική συνέπεια ο χωρισμός, η κρίση, η πονηρία να εκδηλώνεται υπέρ κόρον σε σημείο μάλιστα όπου στο όνομα του Χριστού, του Θεού να υποκινούνται απάνθρωποι πόλεμοι με συμφέροντα και προσωπικές φιλοδοξίες. Πρέπει να εννοήσουμε άπαξ δια παντός ότι ο Θεός έναν πλάσας άνθρωπο, εξ αυτού πάντες γενέστε, έδωκε και εμοίρασε μάλιστα εις έκαστον άνθρωπο ή έθνος ιδιάζουσα μορφή σοφίας ώστε χρείαν πάντες αλλήλους έχοντες. Ο Θεός τρία πράγματα ζητά και γι’ αυτά θυσίασε τη ζωή του. Πρώτον, ο άνθρωπος να πολιτεύεται την ανυπόκριτη αγάπη. Δεύτερον, να πολιτεύεται την άκρα ταπείνωση και τρίτον να πολιτεύεται την άφθαρτη ζωή, διότι ο Θεός δεν είναι Θεός νεκρών αλλά ζώντων. Όλα τα άλλα λοιπόν περιττεύουν.

 

 

Κεφ. ς΄ στίχοι 47 – 48

 

47. «Αληθώς αληθώς, σας λέγω, Ο πιστεύων εις εμέ έχει ζωήν αιώνιον.

48. Εγώ είμαι ο άρτος της ζωής».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όταν λέει ζωή αιώνιο δεν εννοεί τη ζωή μετά τον θάνατο αλλά την άφθαρτη, αθάνατη ζωή ώστε να επιτευχθεί το κατ’ εικόνα και το καθ’ ομοίωση. Εάν δεν έχουμε την άφθαρτη ζωή την οποίαν ο Πατέρας, ο Υιός, το Άγιο Πνεύμα έχει καθώς και πολλοί άνθρωποι του Θεού, οι οποίοι έκαναν το θέλημά του και την απέκτησαν όπως ο Ηλίας, όπως ο Ενώχ, όπως ο Μωυσής τότε θα μπούμε στη ζωή δια του θανάτου. Ο Απόστολος Παύλος αναφέρει, ου γαρ θέλομεν εκδύσασθαι αλλά επενδύσασθαι. Ο επενδύτης είναι μέσα μας και γύρω μας, αρκεί να κάνουμε το θέλημα του Θεού και να είμεθα σίγουροι ότι θα τον λάβουμε, διότι το πνευματικό μας επίπεδο θα μας εξασφαλίσει την εύνοια του Θεού ώστε να μας τον αποκαλύψει. Αν δούμε ανά τους αιώνες την πορεία του ανθρωπίνου γένους θα δούμε ότι ο άνθρωπος εξελίσσεται και ειδικότερα σήμερα καθημερινά ανακαλύπτει πράγματα τα οποία ευεργετούν και διευκολύνουν τη ζωή των ανθρώπων γενικά. Η ανάπτυξη αυτή του ανθρώπου στον υλικό και στον πνευματικό τομέα δεν σταμάτησε ίσα ίσα το ακριβώς αντίθετο συνέβη. Το πλήρωμα του ανθρώπου μετά το στάδιο της διαπαιδαγώγησης που σήμερα υπάρχει υπό του Θεού θα φέρει την αναγέννηση του ανθρώπου. Αυτή είναι να γκρεμιστεί το μεσότοιχο της έχθρας που υπάρχει μεταξύ του Θεού και του ανθρώπου αλλά και του ανθρώπου με τον συνάνθρωπό του. Όταν φτάσουμε σε αυτό το σημείο θα φτάσουμε στην αγάπη, η αγάπη θα φέρει την αιώνια, την άφθαρτη, την μακάρια ζωή μετά του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ς΄ στίχοι 53 – 58

 

53. «Είπε λοιπόν εις αυτούς ο Ιησούς· Αληθώς, αληθώς σας λέγω, Εάν δεν φάγητε την σάρκα του υιού του ανθρώπου και πίητε το αίμα αυτού, δεν έχετε ζωήν εν εαυτοίς.

54. Όστις τρώγει την σάρκα μου και πίνει το αίμα μου, έχει ζωήν αιώνιον και εγώ θέλω αναστήσει αυτόν εν τη εσχάτη ημέρα.

55. Διότι η σαρξ μου αληθώς είναι τροφή και το αίμα μου αληθώς είναι πόσις.

56. Όστις τρώγει την σάρκα μου και πίνει το αίμα μου εν εμοί μένει, και εγώ εν αυτώ.

57. Καθώς με απέστειλεν ο ζων Πατήρ και εγώ ζω διά τον Πατέρα, ούτω και όστις με τρώγει θέλει ζήσει και εκείνος δι' εμέ.

58. Ούτος είναι ο άρτος ο καταβάς εκ του ουρανού, ουχί καθώς οι πατέρες σας έφαγον το μάννα και απέθανον· όστις τρώγει τούτον τον άρτον θέλει ζήσει εις τον αιώνα».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Οι Πατέρες της Εκκλησίας μας εθέσπισαν την θείαν Κοινωνίαν που δια της πίστεως τρώγεται η σάρκα και πίνεται το αίμα του Κυρίου. Όμως εκείνος είπε, η σαρξ ουκ ωφελεί ουδέν, το Πνεύμα είναι το ζωοποιούν. Εάν λοιπόν μετατρέψουμε την σάρκα και το αίμα μας εις σώμα Κυρίου δεν θα απολεσθούμε αλλά θα μας αναστήσει εν τη εσχάτη ημέρα.

Ο άρτος είναι η ζωή του Χριστού την οποίαν πρέπει να εννοήσουμε εφαρμόζοντάς την και εννοώντας την να φάμε και να ποιούμε όλοι οι εν Χριστώ αναγεννημένοι άνθρωποι τον τρόπο που επικοινωνούσε με τον Πατέρα του, με τους μαθητές του, με τους ανθρώπους, με τους εχθρούς του. Αυτό τον τρόπο που ο Κύριος εφάρμοζε στον επί γης βίο του να φάμε και να χωνέψουμε είτε μας αρέσει είτε όχι. Αμήν.

 

Κεφ. ς΄ στίχος 63

 

63. «Το πνεύμα είναι εκείνο το οποίον ζωοποιεί, η σαρξ δεν ωφελεί ουδέν· οι λόγοι, τους οποίους εγώ λαλώ προς εσάς, πνεύμα είναι και ζωή είναι».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το πρώτο πράγμα που συναντάμε στη ζωή μας και ερχόμαστε σε επαφή από την γέννησή μας είναι η ύλη. Περνάνε δυστυχώς πολλά χρόνια και δενόμαστε με αυτή μέχρι να συλλάβουμε την αξία του Πνεύματος και ειδικότερα του Πνεύματος του Θεού. Όταν συλλάβουμε την αξία του Πνεύματος του Θεού, του Χριστού είναι απολύτως βέβαιο ότι δενόμαστε με αυτό και δεν το εγκαταλείπουμε ποτέ. Ο λόγος διότι βλέπουμε ότι ο νέος τρόπος ζωής που μας εξασφαλίζει ο Χριστός μας χαρίζει ουράνια και επίγεια αγαθά. Μας εμπλουτίζει με δυνάμεις ειρήνης, ταπείνωσης, αγάπης, χαράς, ανεκλάλητης χαράς κ.λ.π. Τελευταία μας δίνει ενέργειες θαυμάτων που μας παρέχουν το ευ ζην για πάντα. Εύχομαι όλοι να συλλάβουμε την αξία του και να του επιτρέψουμε με τον σχετικό αγώνα να φωλιάσει αιώνια μέσα μας. Όταν γίνει αυτό αμέσως η ζωή μας παίρνει νόημα, παίρνει αξία και οι ενέργειες στη ζωή μας γίνονται ουσιαστικές και θετικές μέσα μας και γύρω μας, χαρίζοντας εις ημάς νέα ζωή, νέα αποστολή ως σαν σκεύη εκλογής πλέον, κατόπιν γινόμεθα υπό του Θεού συνεργάτες αυτού και αναμορφωτές του ανθρωπίνου γένους. Στο τέλος με την συνεργασία Θεού και ανθρώπου γινόμεθα άνθρωποι του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ς΄ στίχος 65

 

65. «Και έλεγε· Διά τούτο σας είπον ότι ουδείς δύναται να έλθη προς εμέ, εάν δεν είναι δεδομένον εις αυτόν εκ του Πατρός μου».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πάσα δόση αγαθή και παν δώρημα τέλειον άνωθεν εστί καταβαίνον

εκ του Πατρός των φώτων. Σε άλλο σημείο του Λόγου του Θεού αναφέρει, πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωση αληθείας ελθείν. Το δώρημα που αναφέρει ο πρώτος στίχος και το πάντας ανθρώπους που αναφέρει ο δεύτερος είναι το ίδιο και το αυτό. Σε ευχαριστούμε Κύριε που μας δέχτηκες και μας κάλεσες να είμεθα κοντά σου. Βοήθησέ μας να φανούμε αντάξιοι του καλέσματός σου και να γίνουμε μέτοχοι του ανέσπερου φωτός σου, του φωτός εκείνου που παρέχει την άφθαρτη, αθάνατη ζωή, η οποία προέρχεται από τον αγιασμό και τον καθαρισμό. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ς΄ στίχος 66

 

66.«Έκτοτε πολλοί των μαθητών αυτού εστράφησαν εις τα οπίσω και δεν περιεπάτουν πλέον μετ' αυτού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αυτοί που αποφεύγουν τον Θεό και στρέφονται εις τα οπίσω είναι όλοι αυτοί οι οποίοι διέπονται από ισχυρά πάθη και προσωπικά συμφέροντα, τα οποία είναι γεμάτα ατομικές φιλοδοξίες. Μη γένοιτο εις ημάς. Αμήν.

 

 

Κεφ. ς΄ στίχος 7

 

67. «Είπε λοιπόν ο Ιησούς προς τους δώδεκα· Μήπως και σεις θέλετε να υπάγητε;».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Θεός αν και δημιουργός δεν θέλει να μπαίνει στην ελεύθερη βούληση του ανθρώπου. Έτσι υποχρεούται ως ανώτερο ον να ρωτήσει, μήπως και εσείς θέλετε να υπάγετε; Ας σκεφτούμε το κάλεσμα που λάβαμε ώστε να μην έρθει η μέρα και στραφούμε εις τα οπίσω. Εκείνο που πρέπει να προσέχουμε είναι μήπως μέσα μας υπάρχει κάποια μικρή ρίζα κακίας η οποία αναφύουσα μας οδηγήσει έξω από τα δρώμενα του Ευαγγελίου. Μία προσοχή χρειάζεται και μία συνεχόμενη πνευματική δραστηριότητα και να είμεθα σίγουροι ότι είναι θέμα χρόνου να γίνουμε κληρονόμοι του Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης αυτού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ς΄ στίχοι 68 – 69

 

68. «Απεκρίθη λοιπόν προς αυτόν ο Σίμων Πέτρος· Κύριε, προς τίνα θέλομεν υπάγει; λόγους ζωής αιωνίου έχεις·

69. και ημείς επιστεύσαμεν και εγνωρίσαμεν ότι συ είσαι ο Χριστός ο Υιός του Θεού του ζώντος».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όπως απαντά ο Πέτρος έτσι απαντούν όλοι εκείνοι που συλλαμβάνουν τον Κύριό τους στη ζωή τους και την αγία διδασκαλία του. Εύχομαι όλοι να νιώθουμε ως ο Πέτρος και να μην είμεθα δύστροποι με τον Λόγο του Θεού ή με την παρουσία αυτού στη ζωή μας αλλά να έχουμε την όρεξη να συνδιαλεγόμεθα μαζί του καθημερινά, ώστε δια του Κυρίου μας να εισέλθουμε στα Άγια των Αγίων και να γίνουμε μέτοχοι των πάντων. Εύχομαι όλα τα παιδιά που ακολουθούν την Φωνή Θεού να φτάσουν γρήγορα στη νέα κατά Θεό ζωή, όπου Θεός και άνθρωπος θα ζούνε μαζί και θα συνδιαλέγονται οι άνθρωποι μετά του Θεού εις άπαντας τους αιώνες. Αμήν.

 

 

Κεφ. ς΄ στίχοι 70 – 71

 

70. «Απεκρίθη προς αυτούς ο Ιησούς· Δεν εξέλεξα εγώ εσάς τους δώδεκα και εις από σας είναι διάβολος;

71. Έλεγε δε τον Ιούδαν του Σίμωνος τον Ισκαριώτην· διότι ούτος, εις ων εκ των δώδεκα, έμελλε να παραδώση αυτόν».        

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο διάβολος στους ανθρώπους που είναι μακριά από το θέλημα του Θεού είναι στη ζωή των ανθρώπων αυτών εξολοθρευτής. Ο διάβολος όμως όταν είναι στη ζωή των ανθρώπων του Θεού είναι παιδαγωγός. Και είναι αυτός που δημιουργεί αρνητικές ναι μεν (έτσι φαίνεται στην αρχή) ενέργειες στη ζωή των ανθρώπων του Θεού, οι οποίες όμως μετέπειτα μετατρέπονται σε δόξα Θεού. Γι’ αυτό εκλέγονται οι άνθρωποι αυτοί υπό του Θεού ώστε να βρίσκονται δίπλα στους εκλεκτούς ίνα καταφέρουν οι εκλεκτοί μέσω των αρνητικών στοιχείων που φέρνει στη ζωή τους ο διάβολος να εξασφαλίσουν πολύ καρπό, αναπτύσσοντας εις αυτούς τους ανθρώπους του Θεού καρπούς, χαρίσματα και σημεία Θεού που τους οδηγούν στην αναγέννηση και στην σωτηρία ψυχής και σώματος. Εξασφαλίζοντας εις αυτούς τους ανθρώπους του Θεού ουράνια και επίγεια αγαθά. Ο διάβολος γυμνάζει πνευματικά τους ανθρώπους του Θεού, ώστε να έχουν οι άνθρωποι αυτοί του Θεού τα κατάλληλα πνευματικά μπράτσα και να μπορέσουν μέσω της εκπαίδευσης που παρέχεται και έρχεται από την διαβολή η ουρανόδρομη δύναμη να σταθούν άξιοι υιοί του Πατρός, του Θεού. Έτσι μέσω της εκπαίδευσης αυτής γίνονται μέτοχοι οι άνθρωποι του Θεού, μέτοχοι των δωρεών του Αγίου Θεού. Αμήν.

Εύχομαι να εννοούμε την εκπαίδευση και με ειρήνη και ταπείνωση να ανταποκρινόμεθα, ώστε μέσω αυτής να εννοούμε τη νέα κατεύθυνση που μας παροτρύνει ο Θεός στη ζωή μας. Ο Κύριος στον κήπο της Γεσθημανής τόνισε, Πάτερ αν είναι δυνατόν να παρέλθει το ποτήριον, όμως αμέσως διόρθωσε, ουχί καθώς εγώ θέλω αλλά καθώς εσύ. Ένας προφήτης ονόματι Ιωνάς έλαβε αποστολή να υπάγει στην Νινευή, αυτός όμως δεν ήθελε και έφυγε προς άλλη κατεύθυνση. Ανεμοστρόβιλος έπληξε το καράβι με κίνδυνο να πλημμυρίσει και να πνιγούν, αυτό ανάγκασε τον Ιωνά να εκπληρώσει την αποστολή του. Άρα το αρνητικό που φαίνεται ότι ήρθε έχει ένα σκοπό για τον άνθρωπο του Θεού, να εκπληρώσει στη ζωή του την αποστολή του και το θέλημα του Θεού. Αμήν.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  Ζ

 

Κεφ. ζ΄ στίχος 1

 

1. «Και περιεπάτει ο Ιησούς μετά ταύτα εν τη Γαλιλαία· διότι δεν ήθελε να περιπατή εν τη Ιουδαία, επειδή οι Ιουδαίοι εζήτουν να θανατώσωσιν αυτόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όταν είμαστε το κόκκινο πανί στα μάτια του ταύρου θα πρέπει να φεύγουμε, διότι διαφορετικά πειράζουμε με τον εγωισμό που εκδηλώνεται εκείνη την ώρα από εμάς τον Θεό και κινδυνεύουμε να απολέσουμε ψυχή και σώμα.

 

 

Κεφ. ζ΄ στίχος 5

 

5. «Διότι ουδέ οι αδελφοί αυτού επίστευον εις αυτόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ουδείς προφήτης στον τόπο του. Ο λόγος διότι υπάρχει στο συγγενικό μας περιβάλλον οικειότητα η οποία καταργεί τον σεβασμό. Για να μην πέσουμε σε τέτοια παγίδα και παρατηρούμε αρνητικά την ανθρώπινη φύση των ανθρώπων του Θεού που είναι δίπλα μας, μαζί μας και χάσουμε την πνευματική, η οποία πνευματική φύση είναι γεμάτη σοφία Θεού συναρπάζουσα και εκδηλώνεται με άπειρες δυνάμεις και πρωτοβουλίες θετικές πάνω σε όλους τους τομείς, θα πρέπει να γνωρίσουμε τον Θεό. Έτσι δεν θα βλέπουμε αρνητικά τη ζωή του προφήτη, όπως ο Χαμ ο οποίος περιγελούσε την ασχήμια του πατέρα του ενώ αυτός τον έσωσε από τον κατακλυσμό. Άλλωστε ο άνθρωπος του Θεού αναγνωρίζεται από τους πάντες και επικρατεί στη ζωή των οικείων ή των κοντινών μελών. Ακόμη και οι εχθροί αναγνωρίζουν την πνευματική ουρανόδρομη πορεία του κατά Θεό.

 

 

Κεφ. ζ΄ στίχος 6

 

6. «Λέγει λοιπόν προς αυτούς ο Ιησούς· Ο καιρός ο ιδικός μου δεν ήλθεν έτι, ο δε καιρός ο ιδικός σας είναι πάντοτε έτοιμος».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο καιρός αυτών που επιλέγονται από τον Θεό ώστε να έχουν αποστολή, η οποία τείνει προς επίτευξη των επαγγελιών του Θεού δεν έρχεται αν δεν εκπληρωθεί η αποστολή τους. Έτσι γνωρίζουν ότι η δική τους ώρα δεν ήρθε έτι. Όσοι καλούνται από τον Θεό να έχουν αποστολή και αδιαφορούν η ώρα τους είναι πάντα έτοιμη. Καλά είναι να εννοήσουμε το κάλεσμα που λάβαμε και να τείνουμε με όλες τις δυνάμεις μας στο κάλεσμα του Χριστού. Όσοι τώρα έχουν το πνεύμα ου με πείσεις και αν με πείσεις καλύτερα να μην είχαν γεννηθεί. Μη γένοιτο να υπάρχει τέτοιος άνθρωπος μέσα στην Φωνή Θεού.

 

 

Κεφ. ζ΄ στίχος 7

 

7. «Δεν δύναται ο κόσμος να μισή εσάς· εμέ όμως μισεί, διότι εγώ μαρτυρώ περί αυτού ότι τα έργα αυτού είναι πονηρά».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Έλεγξε σοφό να γίνεις σοφότερος, έλεγξε μωρό να γίνεις μωρότερος. Ο κόσμος ανήκει στον όχλο. Ο όχλος θέλει φαγητό, χρήματα, πλούτη, όταν όμως του ζητήσεις να θυσιάσει κάτι τότε αρχίζει τις κρίσεις και τις επικρίσεις, εδώ έγκειται η πονηρία του κόσμου. Ο Θεός δεν στηρίζεται στον όχλο ούτε στον κόσμο αλλά σε αυτούς που μελετούν τον Λόγο του Θεού και κάνουν αγώνα καθαρισμού και εξάπλωσης. Ο κόσμος στα συμφέροντά του φωνάζει ωσαννά και στα προβλήματά του φωνάζει άρον, άρον σταύρωσον αυτόν. Προσοχή ώστε να δούμε που ανήκουμε και να πάρουμε την κατάλληλη θέση ή με τον Θεό ή με τον διάβολο. Αμήν.

 

Κεφ. ζ΄ στίχοι 8 – 10

 

8. «Σεις ανάβητε εις την εορτήν ταύτην· εγώ δεν αναβαίνω έτι εις την εορτήν ταύτην, διότι ο καιρός μου δεν επληρώθη έτι.

9. Και αφού είπε ταύτα προς αυτούς, έμεινεν εν τη Γαλιλαία.

10. Αφού δε ανέβησαν οι αδελφοί αυτού, τότε και αυτός ανέβη εις την εορτήν, ουχί φανερώς αλλά κρυφίως πως».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Μπορεί κάποιος να πει, εδώ δεν είπε ψέματα ο Κύριος; Πιστεύω εκατό τοις εκατό ότι είπε την αλήθεια. Μετά το αν άλλαξε γνώμη και ανέβηκε στην γιορτή, θα έπρεπε να ενημερώνει συνέχεια για ότι κάνει ή για το πως νιώθει κάθε στιγμή;

 

 

Κεφ. ζ΄ στίχοι 11 – 12

 

11. «Οι Ιουδαίοι λοιπόν εζήτουν αυτόν εν τη εορτή και έλεγον· Που είναι εκείνος;

12. Και ήτο πολύς γογγυσμός περί αυτού μεταξύ των όχλων. Άλλοι μεν έλεγον ότι είναι καλός· άλλοι δε έλεγον, Ουχί, αλλά πλανά τον όχλον».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ανάλογα το πνευματικό επίπεδο από το οποίο διακατέχεται ο κάθε άνθρωπος έτσι αντιλαμβάνεται και τα πράγματα. Αν δηλαδή δεν είναι αναγεννημένος άνθρωπος θα δει λάθη, αν όμως βασιλεύει μέσα του ο Θεός θα δει καλή προαίρεση και πολύ θετικό. Ο αναγεννημένος άνθρωπος θα διακρίνει σωστά και θα έχει δική του γνώμη. Αν δεν είναι αναγεννημένος θα δει λάθη και μάλιστα θα μεταβάλλει την γνώμη του ανάλογα με το περιβάλλον που βρίσκεται.

 

 

Κεφ. ζ΄ στίχος 13

 

13. «Ουδείς όμως ελάλει παρρησία περί αυτού διά τον φόβον των Ιουδαίων».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο δειλός πεθαίνει πολλές φορές στη ζωή του. Ο θαρραλέος πεθαίνει μία φορά στη ζωή του και αυτή θα είναι για αξίες πνευματικές, αμήν. Ο φόβος κρύβει κόλαση και δεν μπορεί ο άνθρωπος αυτός να εργαστεί το θέλημα του Θεού. Ο φόβος φεύγει με το να κάνεις αυτό που πιστεύεις χωρίς να υπολογίζεις τις συνέπειες. Μόνο τότε θα χρησιμοποιηθείς υπό του Θεού ως σαν σκεύος εκλογής, κατόπιν θα αναπτυχθείς σε όλους τους τομείς υλικούς και πνευματικούς. Γένοιτο, γένοιτο αμήν. Μάλιστα ο Θεός θα καμαρώνει για σένα, διότι και αυτός έκανε το θέλημα του Πατέρα του αδιαφορώντας για τις συνέπειες που προκαλούσε η μαρτυρία του.

 

 

Κεφ. ζ΄ στίχοι 15 – 17

 

15. «Και εθαύμαζον οι Ιουδαίοι, λέγοντες· Πως ούτος εξεύρει γράμματα, ενώ δεν έμαθεν;

16. Απεκρίθη προς αυτούς ο Ιησούς και είπεν· Η ιδική μου διδαχή δεν είναι εμού, αλλά του πέμψαντός με.

17. Εάν τις θέλη να κάμη το θέλημα αυτού, θέλει γνωρίσει περί της διδαχής, αν ήναι εκ του Θεού ή αν εγώ λαλώ απ' εμαυτού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πράγματι όταν ο άνθρωπος κάνει το θέλημα του Θεού θα διδαχτεί από τον Πατέρα, από τον Θεό την διδασκαλία που ανταποκρίνεται και καλύπτει πλήρως τις ανθρώπινες διδασκαλίες και μάλιστα απέχει η σοφία του ανθρώπου αυτού που εντρυφεί καθημερινά μετά του Πατρός στα δρώμενα του Ευαγγελίου, πέραν από οποιαδήποτε διδασκαλία ανθρώπινης νοήσεως. Έτσι η ανωτερότητά του γίνεται ουρανόδρομη και γίνεται αντιληπτή και αγαπητή από τους καλοπροαίρετους ανθρώπους. Μία μέρα ο Κύριος είπε στους μαθητές του, μήπως θέλετε και εσείς να υπάγετε; Και ο Πέτρος του απάντησε, που να υπάγουμε Κύριε, από διδασκαλία και σοφία γεμάτη λόγους αιωνίας ζωής διακατέχεσαι. Σαν να του έλεγε ότι εμείς μαζί σου αναγεννηθήκαμε, αλλάξαμε τρόπο σκέψης και τρόπο ζωής, που λοιπόν να πάμε. Αυτό να κάνουμε οι πάντες χωρίς να αργούμε να μελετούμε και να εφαρμόζουμε. Τα άλλα ας τα αφήσουμε στον Πατέρα και να είμεθα σίγουροι ότι τα πάντα θα αλλάξουν στη ζωή μας. Αμήν.

 

 

Κεφ. ζ΄ στίχος 18

 

18. «Όστις λαλεί αφ' εαυτού, ζητεί την δόξαν την ιδικήν αυτού, όστις όμως ζητεί την δόξαν του πέμψαντος αυτόν, ούτος είναι αληθής και αδικία εν αυτώ δεν υπάρχει».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Είναι πολλοί που κηρύττουν την καλοκαγαθία τους με σκοπό να αποκτήσουν δόξα και προσωπικά υλικά συμφέροντα. Το αν είμεθα άνθρωποι του Θεού αυτό δεν θα το πούμε εμείς να το ακούσουν οι άλλοι ώστε να μας ακολουθήσουν αλλά θα το μαρτυρεί η ίδια η ζωή μας, ώστε ο Θεός, δια μέσω των ανθρώπων που παρακολουθούν τη ζωή μας ή ακούν τα κηρύγματά μας να ομολογούν και να μαρτυρούν στην καθημερινότητά τους ότι η ζωή μας και τα λόγια μας είναι του Χριστού, ώστε κατόπιν να μας ακολουθήσουν και να συνεργαστούνε μαζί μας. Αμήν.

 

Κεφ. ζ΄ στίχος 19  

 

19. «Ο Μωϋσής δεν σας έδωκε τον νόμον; και ουδείς από σας εκπληροί τον νόμον. Διά τι ζητείτε να με θανατώσητε;».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Και τότε αλλά και σήμερα γέμισε ο κόσμος νομοθέτες και δυσβάστακτους νόμους, οι οποίοι ζητούνται να εφαρμοστούν από τους ανθρώπους ενώ οι ιθύνοντες τους καταπατούν υπέρ κόρον. Μάλιστα δημιουργούνται τόσο δυσβάστακτοι νόμοι, ώστε ο προφήτης να φανερώνει ότι οι άρχοντες καλαμώνουν τους λαούς. Δηλαδή, ότι ελίτσες έχουν απομείνει από τις ελιές (άνθρωποι) παίρνουν ένα καλάμι και τις μαζεύουν, ώστε να μην έχει τίποτα το δέντρο πάνω (άνθρωπος). Πρέπει να εφαρμόσουμε τον νόμο του Θεού που είναι η αγάπη η ανυπόκριτη, η οποία όταν εφαρμοστεί καταργεί τους εκατομμύρια νόμους των ανθρώπων. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ζ΄ στόχος 24

 

24. «Μη κρίνετε κατ' όψιν, αλλά την δικαίαν κρίσιν κρίνατε.»

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η κατ’ όψιν κρίση γίνεται επιφανειακά. Βλέπεις κάποιον και λόγω του ότι σε διακατέχει το πνεύμα του κόσμου προβαίνεις σε επιπόλαια κρίση. Τις περισσότερες φορές πέφτεις έξω διότι κρίνεις επιπόλαια και με βάση του τι υπάρχει μέσα σου. Ο Χριστός είπε, εάν ο οφθαλμός σου είναι πονηρός κρίνεις πονηρά, εάν είναι αγαθός κρίνεις αγαθά. Για να κρίνεις σωστά κάποιον θα πρέπει να παρακολουθήσεις ολόκληρη τη ζωή του από την ημέρα που γεννήθηκε ώστε να δεις ποιο είναι το περιβάλλον του, που μεγάλωσε, με ποιες αρχές, τι άκουσε, τι διδάχτηκε, ώστε να κρίνεις σωστά και κατόπιν να συμπεράνεις γιατί κάνει σήμερα αυτό που βλέπεις και γιατί συμπεριφέρεται έτσι. Αυτό αφού δεν μπορεί να γίνει, ας μην κρίνουμε. Αν θέλουμε να κρίνουμε, να κρίνουμε με βάση το έλεος του Θεού. Ας ενθυμηθούμε όλοι την γυναίκα που πιάστηκε έπ’ αυτοφώρω, πως κρίθηκε από τους γραμματείς και Φαρισαίους και πως κρίθηκε από τον Κύριο.

Στον κόσμο που ζούμε η κρίση γίνεται σε σοβαρά θέματα από την δικαιοσύνη. Το δικαστήριον στηρίζεται εις τους μάρτυρες, τι είδαν και τι άκουσαν και εκδίδει την απόφαση της κρίσεως, πολλές φορές ουχί δίκαια. Η δικαία κρίσις θέλει δίκαιον κριτήν και δεν είναι άλλος από τον Χριστόν, διότι ου ζητώ το θέλημα το εμών αλλά το θέλημα του Θεού. Ο άνθρωπος δεν δύναται να κάμει δικαία κρίσιν. Μόνον εκείνος που ελεεί όλην την ημέραν, που συγχωρεί δεν θα πέσει έξω. Άρα να πάψουμε να κρίνουμε κατ’ όψιν.

 

 

Κεφ. ζ΄ στίχοι 38 – 39

 

38. «Όστις πιστεύει εις εμέ, καθώς είπεν η γραφή, ποταμοί ύδατος ζώντος θέλουσι ρεύσει εκ της κοιλίας αυτού.

39. Τούτο δε είπε περί του Πνεύματος, το οποίον έμελλον να λαμβάνωσιν οι πιστεύοντες εις αυτόν· διότι δεν ήτο έτι δεδομένον Πνεύμα Άγιον, επειδή ο Ιησούς έτι δεν εδοξάσθη».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Σήμερα οι μηχανισμοί της ζωής λειτουργούν διά της πίστεως του φαγητού, το οποίο έχουμε σε καθημερινή βάση στη ζωή μας. Όταν όμως αναγεννηθούμε οι μηχανισμοί της ζωής θα λειτουργούν διά του Αγίου Πνεύματος. Άλλωστε είναι και επαγγελία, ότι ο Θεός θα καταργήσει την κοιλία και τα βρώματα. Ο Κύριος στην έρημο φανέρωσε ότι ουκ επ’ άρτω άνθρωπος ζήσεται, αλλά εν παντί ρήματι εκπορευομένω δια Πνεύματος Θεού. Τα βρώματα σαπίζουν μέσα μας και πολλές φορές μας δημιουργούν αθεράπευτα προβλήματα. Αυτά τα προβλήματα δημιουργούνται όταν γίνεται κακή χρήση των βρωμάτων και όταν δεν υπάρχει εγκράτεια. Τα οποία προβλήματα παρουσιάζονται στις εξετάσεις που κάνουμε και πολλές φορές οι γιατροί μας παροτρύνουν σε αυστηρή δίαιτα, ώστε ο οργανισμός να ανασάνει από την υπερφόρτωση λόγω του πάθους της λαιμαργίας. Μία προσοχή χρειάζεται και αυτή πρέπει να στραφεί στο να εννοήσουμε τις θεραπευτικές ενέργειες που εκδηλώνει η εγκράτεια στο σώμα ημών. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  Η 

 

Κεφ. η΄ στίχος 1

 

1. «Ο δε Ιησούς υπήγεν εις το όρος των Ελαιών».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Χρειάζεται να φεύγουμε στο όρος για προσευχή όταν το νιώθουμε, ανάλογα βέβαια με την περίοδο που περνάμε. Θετική περίοδο για να ευχαριστήσουμε τον Θεό, αλλά να καταφεύγουμε εις το όρος και την ώρα που αντιμετωπίζουμε δυσκολίες στον υλικό τομέα ή πειρασμούς διάφορους ή δοκιμασίες ανθρώπινες στον πνευματικό αγώνα που διεξάγουμε μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων. Οι δοκιμασίες έρχονται για να μας αφυπνίσουν και να μας φτάσουν στο κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση. Υπάρχουν τρεις προσευχές όπου μπορούμε να σπουδάσουμε και να μας ανοίξουν μπροστά μας το ουρανόδρομο μονοπάτι του φωτός του Θεού ώστε να ανέβουμε την μυστήρια σκάλα του πνευματικού οράματος του Ιακώβ, με αποτέλεσμα να φρουρούμε τον εαυτόν μας και τους συνανθρώπους μας. Η πρώτη πνευματική επιστήμη της προσευχής είναι η ομαδική προσευχή. Η προσευχή αυτή έχει πολλές δυνάμεις και για να εισακουσθεί χρειάζεται ταπείνωση. Ο λόγος διότι φτάνεις στο πνευματικό επίπεδο της ειλικρίνειας διότι μιλάς στον Θεό και βγάζεις τα εσώψυχά σου σε ανθρώπους πνευματικούς ή μη, χωρίς να σε ενδιαφέρει η αρνητική κρίση η οποία μπορεί να προκύψει από τους ανθρώπους αυτούς. Το μεγαλείο εδώ είναι ότι έφτασες στο σημείο να μην έχεις δύο ζωές, μία φανερή, μία κρυφή. Άλλο στοιχείο είναι ότι σε διέπει αλήθεια, αδιαφορώντας για το πως οι συνάνθρωποι αδερφοί που συμμετέχουν στην προσευχή θα σου συμπεριφερθούν. Ακόμη φανερώνει η ομαδική προσευχή με την ειλικρίνεια που σε διέπει εμπιστοσύνη στον Θεό. Η δεύτερη προσευχή είναι η αδιάλειπτη προσευχή. Αυτή την κάνεις νοερά στο δρόμο, στο σπίτι, στη δουλειά, παντού, έτσι έχεις τον Θεό στη ζωή σου. Με αυτή ζει πάντα μέσα σου ο Θεός και κάνεις συνέχεια διάλογο μαζί του. Αυτή σου παρέχει την αδιάλειπτη συνδιαλλαγή στην καθημερινότητά σου. Όταν αποκτήσουμε αυτή την αδιάλειπτη προσευχή θα δούμε ότι και την ώρα που θα εργαζόμεθα στη δουλειά μας ο εγκέφαλός μας θα συνεχίσει να προσεύχεται και να τρέφεται πνευματικά με άφθαρτα στοιχεία που θα μας φρουρούν την άφθαρτη, αθάνατη ζωή και θα μας εξασφαλίζουν ευφορία, ευεξία πνευματική και χαρά αδιάλειπτη. Η τρίτη προσευχή είναι αυτή που γίνεται κρυφά. Ο Κύριος τόνισε, είσελθε εις το ταμείον σου, κλείσον την θύρα σου προσευχήσου στον Πατέρα σου το εν τω κρυπτώ και ο Πατήρ σου ο βλέπων εν τω κρυπτώ αποδώσει εν τω φανερώ. Στην κρυφή προσευχή μιλάς στον Θεό πρόσωπο με πρόσωπο και το μεγαλείο αυτής είναι ότι γίνεται μέσα από την ελεύθερη βούλησή σου. Σε αυτή την προσευχή αποκτάς από τον Θεό, πρώτον σοφία Θεού συναρπάζουσα, δεύτερον το προφητικό χάρισμα το οποίο σε ωριμάζει κατά Θεό, τρίτον γίνεται κτήμα σου και συνήθεια ο αγιασμός, τέταρτον υπό του Θεού ζωοποιείς τον εαυτόν σου με άφθαρτα, αθάνατα στοιχεία. Η προσευχή αυτή ακόμη σου εξασφαλίζει και σου δίνει πολυποίκιλα πνευματικά αγαθά, όπως καρπούς του Αγίου Πνεύματος, χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος και σημεία του Αγίου Πνεύματος. Τελευταία, στην προσευχή αυτή ο Θεός αποκωδικοποιεί εις τον άνθρωπο του Θεού τα μυστήρια της βασιλείας του Θεού και πιστέψτε με είναι πολλά, τα οποία όταν αποκωδικοποιηθούν παρέχουν την εξουσία στον άνθρωπο αυτόν να ιδρύσει μέσα του και γύρω του την βασιλεία του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. η΄ στίχος 2

 

2. «Και την αυγήν ήλθε πάλιν εις το ιερόν και πας ο λαός ήρχετο προς αυτόν· και καθήσας εδίδασκεν αυτούς».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Είναι πολλοί που γυρίζουν δεξιά και αριστερά και φωνάζουν ότι είναι του Θεού και προσπαθούν να πείσουν όσους αναγκαστικά τους ακούν να τους ακολουθήσουν. Μάλιστα στην συνέχεια εάν απιστούν κάποιοι φοβερίζουν ότι ο Θεός θα τους κάνει αυτό ή το άλλο κακό αν δεν τους ακολουθήσουν. Ο Κύριος όμως εδώ αλλά και σε όλη την πνευματική του πορεία φανερώνει πνευματική ωριμότητα δείχνοντας πλήρη εμπιστοσύνη στον ουράνιο Πατέρα του, διότι δεν έτρεχε πίσω από τους ανθρώπους παρακαλώντας ή απειλώντας τους ώστε να τον ακολουθήσουν. Μόνοι τους οι συνάνθρωποί του πήγαιναν κοντά του όπου αυτός βρισκόταν. Ακόμη και στους μαθητές του έλεγε, όστις θέλει οπίσω μου ελθεί. Η Φωνή Θεού δίνει και σε εμάς κατεύθυνση, οδηγία πνευματική ώστε να έχουμε εμπιστοσύνη στον ουράνιο Πατέρα Θεό και να μην πιέζουμε τους συνανθρώπους μας με τα κηρύγματά μας ειδικά τους φίλους μας και τους συγγενείς μας, αλλά με το παράδειγμά μας και με την ίδια μας τη ζωή να κεντρίζουμε το ενδιαφέρον αυτών αλλά και των εχθρών μας επίσης. Δεν μπαίνουμε στην ελεύθερη βούληση των συνανθρώπων μας, ούτε θετικά ούτε αρνητικά. Αυτός που σκέφτεται και κινείται όπως ο Κύριος, θα έρθει η ημέρα που θα γίνει Κύριος. Ο Ιωάννης ο θεολόγος μαρτυρεί για τον Χριστό τα εξής, ο Λόγος έγεινε σαρξ και κατώκησε μεταξύ ημών και είδομεν την δόξαν αυτού, δόξαν ως μονογενούς παρά του Πατρός, πλήρης χάριτος και αληθείας. Αμήν.

 

 

Κεφ. η΄ στίχος 7

 

7. «Και επειδή επέμενον ερωτώντες αυτόν, ανακύψας είπε προς αυτούς· Όστις από σας είναι αναμάρτητος, πρώτος ας ρίψη τον λίθον επ' αυτήν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όποιος κρίνει ή καταδικάζει τον συνάνθρωπό του δεν έχει την συμπάθεια και την εύνοια του Θεού, μάλιστα από μόνος του καταδικάζει τον εαυτόν του εις θάνατο. Όποιος κρίνει ή καταδικάζει τον αδερφό του έχει την ταυτότητα εκείνη που του κάνει τη ζωή απρόβλεπτη με καταστρεπτικές συνέπειες. Όποιος κρίνει θα πεθάνει αργά ή γρήγορα και θα βρεθεί εκατό τοις εκατό στον θάνατο, με φυσική συνέπεια να απολέσει την ψυχή του και το σώμα του. Μία προσοχή νομίζω χρειάζεται. Αφού λοιπόν οι πάντες πταίομε γιατί να μην το καταλαβαίνουμε ώστε να πάψουμε να κρίνουμε τα λάθη των άλλων και έτσι να προλάβουμε αρνητικές συνέπειες. Ο Χριστός έδωσε τη ζωή του λύτρον αντί πολλών ώστε όλοι οι άνθρωποι με μία ειλικρινή μετάνοια να βρίσκονται από την κόλαση στα Άγια των Αγίων. Πρέπει να προσέξουμε διότι την ώρα που εμείς κρίνουμε ο άλλος μπορεί να ζητά το έλεος του Θεού και ενώ εμείς εκείνη την ώρα που κρίνουμε βρισκόμεθα στην κόλαση ο συνάνθρωπος που εμείς κρίνουμε να βρίσκεται στον παράδεισο. Προσοχή λοιπόν. Στην Αποκάλυψη αναφέρεται ότι η βασιλεία του Θεού θα ιδρυθεί στην καρδιά μας όταν πέσει αυτός ο δράκος της κρίσης από την καρδιά μας, από το μυαλό μας, από την σκέψη μας. Τότε θα συναντήσουμε τον Θεό, ο οποίος θα ευλογεί τη ζωή μας μέσα μας και γύρω μας. Αυτό που τονίζει η Φωνή Θεού είναι ότι μέσα μας πρέπει να βασιλέψει το έλεος του Θεού προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό και όχι η κρίση. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. η΄ στίχος 11

 

11. «Και εκείνη είπεν· Ουδείς, Κύριε. Και ο Ιησούς είπε προς αυτήν· Ουδέ εγώ σε καταδικάζω· ύπαγε και εις το εξής μη αμάρτανε».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Με το ουδείς Κύριε αναγνωρίζεται ότι μέσα στην γυναίκα αυτή βασιλεύει ο Θεός, διότι ουδείς δύναται να είπη Κύριε ειμή δια Πνεύματος Αγίου. Αυτό είναι το πνεύμα του Θεού, δεν καταδικάζει κανέναν άνθρωπο διότι η αγάπη του είναι ανυπόκριτη και στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό. Αυτό είναι το πνεύμα του Θεού και αυτό πρέπει να είναι και το πνεύμα το δικό μας. Ο κόσμος όμως διακατέχεται από άγνοια του Λόγου του Θεού και του θελήματος του Θεού. Άρα όταν συνδιαλεγόμεθα με τον κόσμο να προσέχουμε διότι τα λάθη μας δεν θα βρουν έλεος. Χρειάζεται προσοχή για να μην δίνουμε ερεθίσματα αρνητικά ώστε να φτάσουμε να υποστούμε λιθοβολισμό, είτε με τα λόγια, είτε με τα έργα. Εάν τώρα μας κρίνουν οι άνθρωποι χωρίς να φταίμε διότι εργαζόμεθα την δικαιοσύνη του Θεού θα ανήκουμε στον μακαρισμό, μακάριοι οι δεδιωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης. Εάν όμως δημιουργούμε σκάνδαλα τότε ανήκουμε στα ουαί. Θα πρέπει λοιπόν να μας διακατέχει η σοφία του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. η΄ στίχος 12

 

12. «Πάλιν λοιπόν ο Ιησούς ελάλησε προς αυτούς λέγων· Εγώ είμαι το φως του κόσμου· όστις ακολουθεί εμέ δεν θέλει περιπατήσει εις το σκότος, αλλά θέλει έχει το φως της ζωής».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ουδεμία σχέση με το φυσικό ή ηλεκτρικό φως. Είναι πνευματικό το φως του Χριστού, το οποίο σε βγάζει από την αμαρτία, από την φθορά και τελευταία από τον θάνατο. Εύχομαι αυτό το φως του Χριστού να βασιλεύσει μέσα μας. Η ζωή του Χριστού λοιπόν είναι το φως και αυτή τη ζωή θα πρέπει να μιμηθούμε. Ο τρόπος με τον οποίον ζει ο Χριστός σήμερα είναι το φως του αγιασμού, αυτό είναι και το φως το ανέσπερο, αυτό το φως σου δείχνει που να περπατάς πνευματικά για να μην σκοντάψεις στην αμαρτία, η οποία επιφέρει τον πνευματικό και κατόπιν τον σωματικό θάνατο. Είναι λοιπόν εν συντομία το φως του Χριστού ενέργεια, κίνηση, αγιασμός, ουσιαστική διδασκαλία. Η οποία διδασκαλία οδηγεί στο φως του Χριστού. Φως Χριστού σημαίνει άφθαρτη ζωή. Αμήν.

 

 

Κεφ. η΄ στίχοι 13 – 20

 

13. «Είπον λοιπόν προς αυτόν οι Φαρισαίοι· Συ περί σεαυτού μαρτυρείς· η μαρτυρία σου δεν είναι αληθής.

14. Απεκρίθη ο Ιησούς και είπε προς αυτούς· Και αν εγώ μαρτυρώ περί εμαυτού, η μαρτυρία μου είναι αληθής, διότι εξεύρω πόθεν ήλθον και που υπάγω· σεις όμως δεν εξεύρετε πόθεν έρχομαι και που υπάγω.

15. Σεις κατά την σάρκα κρίνετε· εγώ δεν κρίνω ουδένα.

16. Αλλά και εάν εγώ κρίνω, η κρίσις η εμή είναι αληθής, διότι μόνος δεν είμαι, αλλ' εγώ και ο Πατήρ ο πέμψας με.

17. Και εν τω νόμω δε υμών είναι γεγραμμένον ότι δύο ανθρώπων η μαρτυρία είναι αληθινή.

18. Εγώ είμαι ο μαρτυρών περί εμαυτού και ο πέμψας με Πατήρ μαρτυρεί περί εμού.

19. Έλεγον λοιπόν προς αυτόν· Που είναι ο Πατήρ σου; Απεκρίθη ο Ιησούς· Ούτε εμέ εξεύρετε ούτε τον Πατέρα μου· εάν ηξεύρετε εμέ, ηθέλετε εξεύρει και τον Πατέρα μου.

20. Τούτους τους λόγους ελάλησεν ο Ιησούς εν τω θησαυροφυλακίω, διδάσκων εν τω ιερώ και ουδείς επίασεν αυτόν, διότι δεν είχεν ελθεί έτι η ώρα αυτού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ολόκληρος Θεός να δικαιολογεί τα έργα του στον πεσόντα άνθρωπο. Φανταστείτε την αγάπη του, την υπομονή του, την ανωτερότητα που τον διακατείχε. Όμως η ομολογία αυτή στους ανθρώπους που έχουν σαν αρχή την υποκρισία και το πνεύμα ου με πείσεις και αν με πείσεις είναι μάταιη. Παρόλα αυτά θα πρέπει να γίνεται διότι η ομολογία αυτή μπορεί να φέρει και αναγέννηση στους καλώς έχοντες θετική προαίρεση. Στους υποκριτές με την υποκρισία που τους διακατέχει γίνεται κατευθείαν κρίση, η οποία τους οδηγεί στην απώλεια ψυχής και σώματος. Μη γένοιτο η ομολογία του Χριστού στη ζωή μας, η οποία έρχεται από τον Θεό για την σωτηρία μας, να γίνει αιτία με τον εγωισμό μας να μας οδηγήσει στην απώλεια.

 

 

Κεφ. η΄ στίχος 21

 

21. «Είπε λοιπόν πάλιν προς αυτούς ο Ιησούς· Εγώ υπάγω και θέλετε με ζητήσει και θέλετε αποθάνει εν τη αμαρτία υμών· όπου εγώ υπάγω, σεις δεν δύνασθε να έλθητε».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ 

 

Πριν την σάρκωσή του ο Χριστός υπήρχε σαν πνεύμα μαζί με τον Πατέρα του. Τώρα όμως αποκτώντας σώμα θα επέστρεφε πάλι στους κόλπους του Πατρός να μείνει εκεί μέχρι οι άνθρωποι να συλλάβουν την Άγια ουσιαστική διδασκαλία του. Ο Κύριος θα μείνει εκεί μέχρι την ημέρα που θα νικηθεί η αμαρτία και ο θάνατος από τους κατοίκους της γης και δεύτερον μέχρι την ημέρα που ο διάβολος θα πάψει να λειτουργεί στον λαό του Θεού. Φυσικά μέχρι τότε ο θάνατος θα βασιλεύει. Όταν όμως το Άγιο Πνεύμα αναλάβει τότε ο θάνατος και η αμαρτία θα πάψει να λειτουργεί στον άνθρωπο και γενικότερα σε όλο το ανθρώπινο γένος. Ο Πατέρας είπε στον Υιό, κάθου εκ δεξιών μου εωσού θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου, έσχατος εχθρός καταργείται ο θάνατος. Δεν θα μπορούσε λοιπόν να μείνει ώστε να παρακολουθεί την απιστία των ανθρώπων. Έπρεπε να φύγει ώστε να αναλάβει ο χρόνος, ο οποίος θα γεμίσει το ανθρώπινο γένος με εμπειρίες και με σοφία Θεού, η οποία σοφία θα οδηγήσει τον άνθρωπο στην θέωση. Όταν αυτό λάβει χώρα τότε ο Χριστός θα έρθει με το σώμα του να πάρει την βασιλεία της αγάπης την οποίαν ο Θεός θα δημιουργήσει δια του Παρακλήτου, ώστε να την αναπτύξει στην συνέχεια και να οδηγήσει τον κατά Θεό άνθρωπο στην άφθαρτη, αθάνατη, αιώνια ζωή. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. η΄ στίχος 23

 

22. «Και είπε προς αυτούς· Σεις είσθε εκ των κάτω, εγώ είμαι εκ των άνω· σεις είσθε εκ του κόσμου τούτου, εγώ δεν είμαι εκ του κόσμου τούτου. Έλεγον λοιπόν οι Ιουδαίοι, Μήπως θέλει θανατώσει εαυτόν, και  δια τούτο λέγει, Όπου εγώ υπάγω, σεις δεν δύνασθε να έλθητε;».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Δεν μπορεί ο άνθρωπος να ακολουθήσει τον Χριστό, διότι η αμαρτία μπαίνει εμπόδιο στο να συναντήσει τον Πατέρα. Όταν φύγει θα μπορέσει ο άνθρωπος να ενωθεί με τον ζώντα Θεό και να μείνει διαπαντός στους κόλπους αυτού. Αμήν.

 

 

Κεφ. η΄ στίχος 24

 

24. «Σας είπον λοιπόν ότι θέλετε αποθάνει εν ταις αμαρτίαις υμών· διότι εάν δεν πιστεύσητε ότι εγώ είμαι, θέλετε αποθάνει εν ταις αμαρτίαις υμών ».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Τα οψώνια της αμαρτίας είναι θάνατος. Σήμερα όμως το Άγιο Πνεύμα μέσα στην Φωνή Θεού μας ενημερώνει για τον τρόπο που η αμαρτία λειτουργεί και πως κατακρεουργεί τη ζωή που ο Θεός χάρισε στον άνθρωπο. Η αμαρτία λόγω της άγνοιας και της ημιμάθειας που μας διέπει καταστρέφει σε εμάς όταν την ακολουθούμε και την έχουμε στη ζωή μας, στην καθημερινότητά μας την ψυχή και το σώμα μας με αρνητικές συνέπειες και στα δύο, οι οποίες συνέπειες μας οδηγούν στη φθορά και στο θάνατο. Πρέπει να πιστέψουμε τον Χριστό και να τον ακολουθήσουμε κατά πάντα ώστε να βρούμε τη ζωή του Χριστού, την Άγια, την αναμάρτητη, την άφθαρτη, την αιώνια, η οποία με τον σχετικό αγώνα θα γίνει κτήμα μας. Αυτό το εύχομαι εκ βάθους καρδίας εις όλους τους εν Χριστώ ανθρώπους. Το πρώτο βήμα της πνευματικής αναγέννησης είναι να γνωρίσουμε τον εαυτό μας. Κατόπιν θα συλλάβουμε την διδασκαλία του Χριστού η οποία θα μας ζωοποιήσει στο εκατονταπλάσιο. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. η΄ στίχος 32

 

32. «Και θέλετε γνωρίσει την αλήθειαν και η αλήθεια θέλει σας ελευθερώσει». 

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Εγώ ειμί η οδός, η αλήθεια και η ζωή. Ο Χριστός είναι τα πάντα αλλά για να βρούμε την αλήθεια πρέπει να μπούμε εις την οδόν την άγουσα προς την αλήθεια. Και ποια είναι η οδός; Είναι ο Λόγος του Θεού. Θα βαδίσουμε στη ζωή μας εις αυτήν την οδό του Χριστού και θα φθάσουμε σιγά σιγά εις την αλήθεια, η οποία είναι ο Χριστός. Μα και τι είναι ο Χριστός; Είναι ο Υιός του Θεού. Και τι είναι ο Θεός; Είναι η αγάπη, η οποία πρέπει να διαποτίσει όλο μας το είναι. Είναι η αλήθεια που είναι η αγάπη και μας ελευθερώνει από την κακία, το μίσος, το φθόνο, τη ζήλια, την υπερηφάνεια, τον εγωισμό, την αλαζονεία, το θάνατο. Επίσης μας ελευθερώνει και από όλους τους άλλους εχθρούς του εωσφόρου. Όταν έχουμε ασπίδα την αγάπη τότε έχουμε σύμμαχο τον τριαδικό Θεό. Όταν έχουμε σύμμαχο τον Θεό ουδεμία ανάγκη υπάρχει. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. η΄ στίχος 33

 

33. «Απεκρίθησαν προς αυτόν· Σπέρμα του Αβραάμ είμεθα, και δεν εγείναμεν δούλοι εις ουδένα πώποτε· πως συ λέγεις ότι θέλετε γείνει ελεύθεροι;». 

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Οποιουδήποτε και αν είμεθα σπέρμα αν δεν αναγεννηθούμε υπό του Κυρίου και της Αγίας διδασκαλίας του δεν ωφελεί. Είδατε αυτοί που ήτο σπέρμα ενός Αγίου ανθρώπου και που επικαλούνταν το όνομά του, του Αβραάμ, τι έκαναν στον Κύριο. Άρα, θα πρέπει να παρακολουθούμε τα δρώμενα του Ευαγγελίου συνέχεια, ώστε κατόπιν με τον σχετικό αγώνα να γίνουμε σπέρμα του Θεού, του Χριστού. Άλλωστε δεν μπορούσε κανένας άνθρωπος να αποδώσει ολοκληρωμένη την αλήθεια και την ουσιαστική διδασκαλία που έφερε δια της ζωής του ο Χριστός. Από της παρουσίας του Κυρίου και μετέπειτα δύναται όμως ο άνθρωπος να συλλάβει ολοκληρωμένα την σοφία του Θεού και την διδασκαλία του. Δικαιολογία λοιπόν δεν υπάρχει! Το Ευαγγέλιό του λοιπόν ανά χείρας και κατόπιν να είμεθα σίγουροι ότι τα δρώμενά του θα λάβουν χώρα εις ημάς. Όταν γίνει αυτό ο Θεός θα σκηνώσει μέσα μας και θα πληρεί σε εμάς όλες τις αξίες της ζωής του. Αμήν.

 

Κεφ. η΄ στίχοι 34 – 36

 

34. «Απεκρίθη προς αυτούς ο Ιησούς· Αληθώς, αληθώς σας λέγω ότι πας όστις πράττει την αμαρτίαν δούλος είναι της αμαρτίας.

35. Ο δε δούλος δεν μένει πάντοτε εν τη οικία· ο υιός μένει πάντοτε.

36. Εάν λοιπόν ο Υιός σας ελευθερώση, όντως ελεύθεροι θέλετε είσθαι».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η αμαρτία σε κάνει δούλο στο να υπηρετείς τη φθορά και το θάνατο. Μετέπειτα χάνεις την προσωπικότητά σου και τελευταία γίνεσαι έρμαιο των παθών και των αδυναμιών. Εξάλλου γνωρίζουμε ότι απ’ όντινα νικάται τις σε αυτό και δούλος γίνεται και δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο στον κόσμο από το να υπηρετείς τον διάβολο και τα πάθη του, τα οποία δημιουργεί η ανυπακοή στον Λόγο του Θεού. Είναι λοιπόν φυσική συνέπεια όταν η αμαρτία καταβάλει τη ζωή μας να μην μπορούμε να ζούμε με τον Χριστό ώστε μέσα μας να αναπτύσσεται το θετικό, το καλό, ο Λόγος του Θεού, ο οποίος έχει την δύναμη να μας κάνει ελεύθερους, διότι όπου το πνεύμα του Θεού εκεί και η ελευθερία. Αμήν. Πρέπει να εισέλθουμε στα Άγια των Αγίων και με συντριβή καρδιάς να παρακαλέσουμε τον Θεό ώστε αυτός δια Πνεύματος Αγίου να ελευθερώσει τη ζωή μας από την αμαρτία και τον διάβολο. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. η΄ στίχος 39 

 

39. «Απεκρίθησαν και είπον προς αυτόν· Ο πατήρ ημών είναι ο Αβραάμ. Λέγει προς αυτούς ο Ιησούς· Εάν ήσθε τέκνα του Αβραάμ, τα έργα του Αβραάμ ηθέλετε κάμνει».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Τα έργα του Αβραάμ ήτο πρώτον υπακοή στον Πατέρα Θεό, δεύτερον θυσία, τρίτον απόφαση και τόλμη στο να φέρει εις πέρας το θέλημα του Θεού. Αν και εμείς τα έχουμε αυτά τα ουρανόδρομα στοιχεία τότε θα είμεθα γνήσια τέκνα του Αγίου Θεού. Αμήν.

 

Κεφ. η΄ στίχος 40

 

40. «Τώρα δε ζητείτε να με θανατώσητε, άνθρωπον όστις σας ελάλησα την αλήθειαν, την οποίαν ήκουσα παρά του Θεού· τούτο ο Αβραάμ δεν έκαμε».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Έλεγξε σοφό να γίνεις σοφότερος, έλεγξε μωρό να γίνεις μωρότερος. Ο Χριστός επισκέπτεται τη ζωή μας με σκοπό να μας αναγεννήσει ώστε να συλλάβουμε την μέγιστη αποστολή μας. Πολλοί άνθρωποι όμως δεν ακούν την φωνή αυτή του Θεού και στρέφονται με κακίες πολλές έναντι του Θεού και του απεσταλμένου του. Είναι να λυπάσαι, διότι η ανυπακοή αυτή τους οδηγεί στην απώλεια της ψυχής και του σώματος. Μη γένοιτο να υπάρχει τέτοιος άνθρωπος μέσα στην Φωνή του Θεού.

 

 

Κεφ. η΄ στίχος 43

 

43. «Διά τι δεν γνωρίζετε την λαλιάν μου; διότι δεν δύνασθε να ακούητε τον λόγον μου».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Δεν γνωρίζουν την λαλιά του Θεού όσοι διέπονται από εγωισμό, από συμφέροντα και από προσωπικές φιλοδοξίες. Όσοι όμως διακατέχονται από το πνεύμα της ταπείνωσης τότε όταν ακούσουν την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού τρέχουν και προσκολλούνται σε αυτή, αφιερώνοντας εαυτόν ολοκληρωτικά στον Θεό και στον συνάνθρωπο. Μάλιστα αυτοί οι άνθρωποι νιώθουν αιώνια ευγνωμοσύνη ως προς τον Θεό και ως προς τον άνθρωπο που μαθητεύουν κοντά του την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού, θέτοντας αμέσως τον εαυτόν τους και όλο τους το είναι στην υπηρεσία του Θεού και του απεσταλμένου αυτού. Τελευταία θέτουν με χαρά τον εαυτόν τους ολόκληρο στην υπηρεσία του συνανθρώπου, του πλησίον τους. Πλησίον δεν είναι αυτός που έρχεται σε εμάς και ζητάει την βοήθειά μας, αλλά πλησίον στην Καινή Διαθήκη είναι αυτοί που πλησιάζουν αυτόν που έχει πρόβλημα ώστε πνευματικά ή υλικά να τον ενισχύσουν, ότι έκανε δηλαδή ο καλός Σαμαρείτης, ο οποίος πλησίασε τον συνάνθρωπό του και τον βοήθησε. Όσοι δεν διακατέχονται από αγάπη και ταπείνωση χρησιμοποιούν μορφή ευσεβείας και το μόνο που κάνουν είναι να νουθετούν εαυτόν ώστε να αυτοπροβάλλονται. Μετέπειτα την ευλογία αυτή την χρησιμοποιούν για προσωπικό τους όφελος, κατακρίνοντας κατόπιν με τα έργα τους τον Θεό και τον απεσταλμένο του. Μη γένοιτο!

 

 

Κεφ. η΄ στίχος 44

 

44. «Σεις είσθε εκ πατρός του διαβόλου και τας επιθυμίας του πατρός σας θέλετε να πράττητε. Εκείνος ήτο απ' αρχής ανθρωποκτόνος και δεν μένει εν τη αληθεία, διότι αλήθεια δεν υπάρχει εν αυτώ· όταν λαλή το ψεύδος, εκ των ιδίων λαλεί, διότι είναι ψεύστης και ο πατήρ αυτού του ψεύδους».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι νόμιζαν ότι είναι άνθρωποι του Θεού και ότι έκαναν στη ζωή τους το θέλημα του Θεού. Τελευταία νόμιζαν ότι είναι οι εκλεκτοί του Θεού. Κοιτάχτε όμως αδερφάκια μου, όταν με επιπολαιότητα παρακολουθείς τα Άγια δρώμενα του Αγίου Ευαγγελίου και δεν προσαρμόζεις τη ζωή σου ολόκληρη θυσία ευάρεστη στον Θεό ποια θα είναι η κρίση του Θεού. Έχουμε μία παραβολή που ο Θεός επαίνεσε όσους βοηθούσαν τους συνανθρώπους και εργάζονταν να αναπτυχθεί στη ζωή τους το θέλημα του Θεού, οι οποίοι άκουσαν το έλθετε πάντες οι ευλογημένοι του Πατρός μου διότι γυμνός ήμουν και με ενεδύσατε, ασθενής ήμουν και εν φυλακή και με επισκεφτήκατε. Και κοιτάχτε εκείνους που νόμιζαν ότι υπηρετούν τον Θεό χωρίς όμως να υπηρετούν τον συνάνθρωπο, τι έκπληξη θα ένιωσαν όταν άκουσαν το φύγετε απ’ εμού οι εργαζόμενοι την ανομία. Μία προσοχή και μία υπακοή θα μας εξασφαλίσουν ουράνια και επίγεια αγαθά, το οποίο εύχομαι εκ βάθους καρδίας εις όλους ημάς. Αμήν.

 

Κεφ. η΄ στίχος 45

 

45. «Εγώ δε διότι λέγω την αλήθειαν, δεν με πιστεύετε».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Σήμερα έχει γεμίσει ο κόσμος με εντάλματα ανθρώπων τα οποία είναι γεμάτα δαιμόνια και εγωιστικά εωσφορικά στοιχεία. Τα οποία το μόνο που έχουν να μας προσφέρουν είναι να μας εξοστρακίσουν και να μας βγάλουν έξω από το θέλημα του Θεού με τραγικές συνέπειες για το ανθρώπινο γένος, όπως πόλεμοι, πείνα, δυστυχία, στενοχώρια, με τελευταίο όλων, αποκορύφωμα όλων τον θάνατο. Δυστυχώς και οι πνευματικοί άρχοντες έχουν στηρίξει τη ζωή τους στα συμφέροντα και στις φιλοδοξίες καθώς επίσης στην πίστη και όχι στην ζώσα πίστη. Όλα αυτά μας οδηγούν εμάς και γενικότερα τον άνθρωπο και γενικά όλο το ανθρώπινο γένος στον ανήλεο θάνατο, υποσχόμενοι οι ιθύνοντες στον λαό μία άλλη νέα ζωή μεταθανάτια η οποία θα φέρει στους αποθανόντες αιώνια χαρά. Αν ήταν έτσι τότε ο Κύριος δεν θα ερχόταν στη γη ώστε να κηρύξει το Ευαγγέλιο της βασιλείας και δι’ αυτού να καταργήσει τη φθορά, την αμαρτία, τον θάνατο αλλά θα πήγαινε στον υποτιθέμενο ουρανό όπου εκεί θα συναντούσε εκατομμύρια πνεύματα να υδρίσει την βασιλεία του Θεού. Όμως δεν πήγε στα πνεύματα αλλά ήρθε στη γη και κήρυξε την μετάνοια, φέρνοντας δι’ αυτής την αναγέννηση με τελευταία όλων την σωτηρία ψυχής και σώματος. Θα πρέπει λοιπόν να πιέσουμε εαυτόν ώστε να εννοήσουμε και να αποκτήσουμε εκείνη την πίστη στον Χριστό που θα μας εξασφαλίσει αγιασμό και ζώσα πίστη, η οποία θα ενεργήσει συν Θεό στο να καταργήσει από μέσα μας και δια της μεταλαμπάδευσης του Αγίου Ευαγγελίου και γύρω μας τη φθορά και τον θάνατο. Ο Θεός να γνωρίζουμε ότι δεν είναι Θεός νεκρών που εκατομμύρια χρόνια τώρα κηρύττουν οι πάντες αλλά είναι Θεός ζώντων. Εύχομαι όλοι να εννοήσουμε την αξία του Αγίου Ευαγγελίου ώστε μέσω αυτού να μιμηθούμε οι πάντες τη ζωή του Χριστού. Κατόπιν να γίνουμε κληρονόμοι της άφθαρτης, αθάνατης, αιώνιας ζωής. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. η΄ στίχος 47

 

47. «Όστις είναι εκ του Θεού, τους λόγους του Θεού ακούει· διά τούτο σεις δεν ακούετε, διότι εκ του Θεού δεν είσθε».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Τόσα χρόνια αγώνα που διεξάγουμε πάνω στην αναγέννηση του ανθρώπου αποδεικνύεται εκατό τοις εκατό ότι όποιος έχει τον Θεό μέσα του, τον Λόγο του Θεού τον ακούει και μάλιστα δένεται τόσο πολύ μαζί του που σε όλη του τη ζωή τον έχει ανά χείρας και καθημερινά εντρυφεί μέσα σε αυτόν. Όποιος δεν ακούει σημαίνει ότι η πονηρία, ο εγωισμός, ο διάβολος και η στρατιά του έχουν διεισδύσει στον άνθρωπο αυτόν και του έχουν κλείσει τα πνευματικά μάτια και αυτιά με τα οποία ο άνθρωπος δύναται να δει πνευματικά τον Θεό. Να γνωρίζουμε ότι εν όσο έχουμε καιρό να μαζεύουμε αμάραντο θησαυρό και να μην εμμένουμε στην δική μας σοφία, η οποία μας οδηγεί στην απώλεια ψυχής και σώματος.

 

 

Κεφ. η΄ στίχος 56

 

56. «Ο Αβραάμ ο πατήρ σας είχεν αγαλλίασιν να ίδη την ημέραν την εμήν και είδε και εχάρη».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Αβραάμ εκτός από το πατριαρχικό του αξίωμα είχε και το προφητικό και εφόσον ο Θεός του υπεσχέθη ότι εν τω σπέρματί σου θέλουσιν ευλογηθή πάσαι αι φυλαί της γης, ο Αβραάμ με ευφροσύνη και αγαλλίαση ήθελε να δει το σπέρμα εκείνο πριν να αποθάνει και το είδε προφητικώς την ημέρα της δόξης του και εχάρηκε.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  Θ

     

 

Κεφ. θ΄ στίχοι 1 – 3

 

1. «Και ενώ ανεχώρει, είδεν άνθρωπον τυφλόν εκ γενετής.

2. Και ηρώτησαν αυτόν οι μαθηταί αυτού, λέγοντες· Ραββί, τις ήμαρτεν, ούτος ή οι γονείς αυτού, ώστε να γεννηθή τυφλός;

3. Απεκρίθη ο Ιησούς· Ούτε ούτος ήμαρτεν ούτε οι γονείς αυτού, αλλά διά να φανερωθώσι τα έργα του Θεού εν αυτώ».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όταν οι γονείς είναι αμαρτωλοί, πράγμα το οποίον είναι φύσει αδύνατον εις την γενεάν αυτήν να μην είναι αμαρτωλοί, τότε και τα τέκνα είναι αμαρτωλά. Η δε αμαρτία δημιουργεί τη φθορά και γεννά τον θάνατον. Επομένως, δεν αντίκειται εις την δικαιοσύνην του Θεού, διότι η δικαιοσύνη είναι να γεννά η αμαρτία τον θάνατον και η αναμαρτησία τη ζωή. Άλλωστε, η περίπτωση αυτή έχει ειδικό χαρακτήρα για να φανερωθούν τα έργα του Θεού κατά την απάντηση του Κυρίου εις τους μαθητάς του, ο οποίος με την παρουσία του καταργεί την αμαρτία, καταργεί και τη φθορά και τον θάνατο. Μερικές φορές ο Θεός παραχωρεί να χτιστεί μέσα στον άνθρωπο η βασιλεία του σκότους, παραχώρηση Θεού επαναλαμβάνω. Αυτό συμβαίνει ώστε να φανεί μετέπειτα η διαφορά την οποίαν ο άνθρωπος αυτός διακηρύττει παντού, ώστε να γνωρίζουν οι πάντες ότι ο Θεός είναι φως και σκοτία εν αυτώ δεν υπάρχει. Καθώς με τις ενέργειες θαυμάτων που ο Θεός κάνει στα τέκνα του φανερώνει την παντοδυναμία του Λόγου του, ο οποίος Λόγος του Θεού όταν εισέλθει μέσα μας έχει την εξουσία ειδικά όταν εξέλθει από σκεύος εκλογής να διαλύσει τα έργα του διαβόλου και να φανερώσει τα έργα του φωτός. Σήμερα οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν τέτοια πολύ σοβαρά προβλήματα. Παρόλα αυτά όμως το πνεύμα τους και το σώμα τους είναι υποχείριο των έργων του διαβόλου. Έτσι, όταν ο Χριστός κάνει αισθητή την παρουσία του στους ανθρώπους αυτούς τότε το φως του Χριστού, η διδασκαλία του Χριστού τους αλλάζει και τους μετατρέπει δια της μετανοίας από υποχείρια του διαβόλου σε Υιούς Θεού. Κατόπιν οι πάντες βλέπουν την αλλαγή του μετανοούντα ή μετανοούντων και μαρτυρούν γι’ αυτή την επέμβαση του Θεού. Θα πρέπει να μην χάνουμε την πίστη μας στον Θεό και ας βρισκόμαστε και στην πιο δύσκολη θέση. Να είμεθα σίγουροι ότι ο Θεός θα ακούσει την προσευχή μας και θα κάνει την επέμβασή του. Ο ψαλμωδός αναφέρει, και αν σε σκιά θανάτου πορευθώ ου φοβηθήσομε ότι Κύριος μετ’ εμού έστι.

 

 

Κεφ. θ΄ στίχοι  4 – 5

 

4. «Εγώ πρέπει να εργάζωμαι τα έργα του πέμψαντός με, εωσού είναι ημέρα· έρχεται νυξ ότε ουδείς δύναται να εργάζηται.

5. Ενόσω είμαι εν τω κόσμω, είμαι φως του κόσμου».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η ημέρα είναι οι συνθήκες ζωής οι οποίες επιτρέπουν να κηρύττουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Η νύχτα είναι οι πόλεμοι, οι συνθήκες φτώχειας που λαμβάνουν χώρα στη ζωή των ανθρώπων ανά εποχές, οι ασθένειες, τα φυσικά αρνητικά φαινόμενα και τελευταία όλων η εποχή του αντιχρίστου. Πρέπει να εργαζόμαστε τα έργα του Θεού την εποχή που μπορούμε, ώστε όταν έρθουν δύσκολες καταστάσεις να έχουμε απόθεμα προσευχής. Ας ενθυμούμεθα πάντα τις μωρές και τις σοφές παρθένες και ας ομοιάσουμε στις δεύτερες, στις σοφές. Αμήν.

 

 

Κεφ. θ΄ στίχοι 6 – 7

 

6. «Αφού είπε ταύτα, έπτυσε χαμαί και έκαμε πηλόν εκ του πτύσματος και επέχρισε τον πηλόν επί τους οφθαλμούς του τυφλού

7. και είπε προς αυτόν· Ύπαγε, νίφθητι εις την κολυμβήθραν του Σιλωάμ, το οποίον ερμηνεύεται απεσταλμένος. Υπήγε λοιπόν και ενίφθη και ήλθε βλέπων».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ούτε ο πηλός αλλά ούτε και η κολυμβήθρα είχε θεραπευτικές ιδιότητες όμως η πίστη αλλάζει στον πάσχοντα όταν χρησιμοποιείται κάποιο υλικό στοιχείο, διότι ο άνθρωπος πιστεύει σε ότι βλέπει, σε ότι ακούει και σε ότι αισθάνεται. Ο Κύριος με την ενέργεια αυτή γκρέμισε την απιστία στον συγκεκριμένο τυφλό με την αίσθηση του λόγου του και την αίσθηση της αφής. Σε άλλη περίπτωση ενεργούσε δια του λόγου του διότι η πίστη ήτο μεγάλη από την πλευρά του πάσχοντα. Η πίστη λειτουργεί ποικιλοτρόπως. Ο άνθρωπος του Θεού βλέπει πνευματικά την κατάσταση και επεμβαίνει ανάλογα στον πάσχοντα. Εύχομαι όλοι να βρούμε τον τρόπο που ενεργεί η πίστη, ώστε να φρουρήσουμε τον εαυτό μας αλλά και τους αδελφούς, τους φίλους και τους εχθρούς. Η πίστη ενεργεί σε πιστό και σε άπιστο. Όποιος την έχει την χρησιμοποιεί θετικά ή αρνητικά. Για προσωπικό συμφέρον οι άπιστοι και για το θέλημα του Θεού οι πιστοί. Η πίστη ενεργεί πάνω σε όλους τους τομείς. Χωρίς πίστη όλα μηδενίζονται. Χρειάζεται πολυχρόνιος αγώνας για να αποκτηθεί η ζώσα πίστη. Η συνεχής μελέτη και η αδιάλειπτη προσευχή έχει ισχυρά αποτελέσματα. Το Ευαγγέλιο της βασιλείας θα κηρυχθεί δια της ζώσης πίστεως παντού. Η σκιώδη πίστη και η πίστη των λόγων δεν φέρνει αποτελέσματα. Η ζώσα λοιπόν πίστη και όχι η σκιώδη έχει ισχυρά αποτελέσματα, ειδικά όταν ενεργεί συν Θεό. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. θ΄ στίχος  16

 

16. «Έλεγον λοιπόν τινές εκ των Φαρισαίων· Ούτος ο άνθρωπος δεν είναι παρά του Θεού, διότι δεν φυλάττει το σάββατον. Άλλοι έλεγον· Πως δύναται άνθρωπος αμαρτωλός να κάμνη τοιαύτα θαύματα; Και ήτο σχίσμα μεταξύ αυτών».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το Σάββατο έγινε για τον άνθρωπο και όχι ο άνθρωπος να υπηρετεί το Σάββατο. Πολλοί άνθρωποι έπεσαν σε τύπους και σε εντάλματα ανθρώπων σε σημείο να γίνονται παγίδες εις αυτούς, ώστε ποτέ να μην εννοούν το θέλημα του Θεού. Είναι πολλοί που κάνουν το ουσιαστικό θέλημα του Θεού και δεν καταναλώνονται σε τύπους και εντάλματα ανθρώπων. Αυτοί δυστυχώς κατακρίνονται από εκείνους που τηρούν μόνο ξερούς τύπους και εντάλματα ανθρώπων και αυτό το κάνουν όχι από αγάπη στον Θεό ή στον συνάνθρωπο αλλά από φόβο νομίζοντας ότι με αυτό θα έχουν την εύνοια και την προστασία του Θεού καθώς επίσης ότι έτσι κάνουν το θέλημά του, όπως στην περίπτωση εδώ του Κυρίου ο οποίος κατακρίθηκε από τους γραμματείς και τους Φαρισαίους. Μη γένοιτο να στηρίξουμε την αναγέννησή μας και την σωτηρία μας σε τύπους και εντάλματα, αλλά να στηρίξουμε την σωτηρία μας στην αγάπη, στη θυσία, στην αναγέννηση, στην μετάνοια. Με λίγα λόγια στο θέλημα του Θεού.

 

 

Κεφ. θ΄ στίχοι  22 – 23

 

22. «Ταύτα είπον οι γονείς αυτού, διότι εφοβούντο τους Ιουδαίους· επειδή ήδη είχον συμφωνήσει οι Ιουδαίοι, εάν τις ομολογήση αυτόν Χριστόν, να γείνη αποσυνάγωγος.

23. Διά τούτο οι γονείς αυτού είπον ότι ηλικίαν έχει, αυτόν ερωτήσατε».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αυτό τον φόβο των ανθρώπων να ομολογήσουν την αλήθεια μπροστά στις ανθρώπινες αρχές ενώ ευεργετούνται με διαφορετικό τρόπο από τον Κύριο τον συναντώ μέχρι σήμερα. Χρειάζεται να προσευχηθούμε πολύ ώστε ο Θεός να μας απαλλάξει από τον φόβο αυτόν, στο να πιστεύουμε δηλαδή ότι αν πούμε την αλήθεια θα θεωρηθούμε αιρετικοί ή θα μας αποκαλέσουν αποσυνάγωγους. Να γνωρίζουμε ότι ο εγωισμός αυτός θα μας απολέσει αιώνια. Καλύτερα να ντρέπονται οι άνθρωποι παρά να ντρέπεται ο Θεός για εμάς. Αυτό τα λέει όλα! Άλλωστε και ο Κύριος και οι πρώτοι μαθητές αλλά και όσοι μετέπειτα τον ακολούθησαν γκρέμισαν με την αλήθεια του Χριστού αυτόν τον φόβο των Ιουδαίων. Ας λάβουμε θάρρος από το παράδειγμα όλων εκείνων που έδωσαν και τη ζωή τους για την αλήθεια του Χριστού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. θ΄ στίχος  31

  

31. «Εξεύρομεν δε ότι αμαρτωλούς ο Θεός δεν ακούει, αλλ' εάν τις ήναι θεοσεβής και κάμνη το θέλημα αυτού, τούτον ακούει».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Χωρίς την απόλυτη ενότητα με τον Θεό ο Χριστιανισμός καθίσταται μηδενισμός. Χριστιανισμός διηρημένος και διχασμένος δεν γίνεται, δεν υπάρχει και ποτέ εις τον αιώνα δεν θα ιδρυθεί η βασιλεία του Θεού, δια τοιούτου Χριστιανισμού.

Αυτοί που διαιρούν και διχάζουν τον Χριστιανισμό ή αυτοί που γίνονται αιτία να διχαστεί χαρακτηρίζονται τρομεροί εγκληματίες και παρά το ότι δια της εις τον Χριστόν πίστεως κατορθώνουν κάμνοντας κακήν χρήσιν του ονόματός του πολλά πράγματα θετικά, εις αυτούς θα πει δεν τους γνωρίζει. Ο αμαρτωλός δεν εισακούγεται διότι πάντα ζητά πράγματα από τον Θεό τα οποία φέρνουν εις αυτόν προσωπικά συμφέροντα, φιλοδοξίες και πολυποίκιλους εγωισμούς. Ο άγιος όμως πάντα εισακούγεται διότι ζητά από τον Θεό να εργάζεται με σοφία στο να φέρει στη ζωή του το θέλημα του Θεού, που είναι ο προσωπικός αγιασμός και η σωτηρία του κόσμου. Το ατομικό συμφέρον είναι το κακώς εννοούμενο συμφέρον, το γενικό όμως είναι το καλώς εννοούμενο συμφέρον.

 

Κεφ. θ΄ στίχος  39

 

39. «Και είπεν ο Ιησούς· Εγώ διά κρίσιν ήλθον εις τον κόσμον τούτον, διά να βλέπωσιν οι μη βλέποντες και να γείνωσι τυφλοί οι βλέποντες».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Εγώ ήλθα εις τον κόσμον να κάμω κρίσιν, να τον χωρίσω ώστε αυτοί που δεν βλέπουν να βλέπουν και εκείνοι που βλέπουν να είναι τυφλοί.

Είναι έλεγχος του Κυρίου προς τους γραμματείς και Φαρισαίους, οι οποίοι παρά τις λεπτομερείς ερωτήσεις των εις τον θεραπευθέντα τυφλόν και εις τους γονείς του δεν ήθελαν να πιστεύσουν ότι το μέγα αυτό θαύμα το έκανε ο Ιησούς, ο απεσταλμένος Μεσσίας του Θεού. Άρα, τα μωρά του κόσμου ο Θεός εξελέξατο ίνα τους σοφούς του κόσμου καταισχύνει.

 

 

Κεφ. θ΄ στίχος  41

 

41. «Είπε προς αυτούς ο Ιησούς· Εάν ήσθε τυφλοί, δεν ηθέλετε έχει αμαρτίαν· τώρα όμως λέγετε ότι βλέπομεν· η αμαρτία σας λοιπόν μένει».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Εις την προηγούμενην ερώτησιν λέμε ότι ο Κύριος κάνει έλεγχο εις τους Ιουδαίους. Κατ’ επέκταση μπορούμε να πούμε ότι ελέγχονται όλοι εκείνοι οι οποίοι κάνουν τους έξυπνους, ότι τα ξέρουν όλα, ότι είναι σοφοί και όμως είναι τυφλοί από εγωισμό χωρίς να μπορούν να διακρίνουν ούτε καν την οδόν της ζωής. Είναι πνευματικά τυφλοί όλοι αυτοί έναντι εκείνων που έχουν το φως της ζωής, του Χριστού. Αυτός είναι ο χωρισμός που κάνει ο Κύριος.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  Ι

 

 

 

Κεφ. ι΄ στίχος  1

 

1. «Αληθώς, αληθώς σας λέγω, όστις δεν εισέρχεται διά της θύρας εις την αυλήν των προβάτων, αλλά αναβαίνει αλλαχόθεν, εκείνος είναι κλέπτης και ληστής·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η Θύρα των προβάτων είναι ο νόμος του Θεού ο οποίος θα πρέπει να εφαρμοστεί. Εκείνος τώρα που κατορθώνει να εισέλθει εις την αυλή των προβάτων, που είναι η εκκλησία του Θεού με υποκριτικόν τρόπον και απάτη χωρίς να εφαρμόζει τον νόμον του Θεού, εκείνος είναι κλέπτης και ληστής. Το αλλαχόθεν ο δόλος εστίν. Το αλλαχόθεν ακόμη είναι η μορφή ευσεβείας την οποίαν αποκτούν πολλοί άνθρωποι με σκοπό να λάβουν αξιόλογες θέσεις μέσα στον λαό του Θεού, τις οποίες θέσεις εκμεταλλεύονται υπέρ κόρον, κάνοντας έτσι ανεπανόρθωτη ζημιά στην εκκλησία του Θεού. Μη γένοιτο να υπάρχει τέτοιος άνθρωπος στην Φωνή Θεού.

 

 

Κεφ. ι΄ στίχος 2

 

2. «όστις όμως εισέρχεται διά της θύρας, είναι ποιμήν των προβάτων».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η θύρα είναι ο νόμος του Θεού με κορυφή όλων την εφαρμογή από όλους εμάς του νόμου της αγάπης, της ανυπόκριτης αγάπης. Αυτός που θα εφαρμόσει τον νόμο της ανυπόκριτης αγάπης γίνεται αυτόματα και ποιμήν προβάτων, όπου με την ανυπόκριτη αγάπη που ο Θεός θέτει μέσα του περιθάλπει, φροντίζει και εργάζεται οικειοθελώς την σωτηρία των συνανθρώπων του, ώστε το ποίμνιο του Θεού και ο λαός του Θεού να πληρεί τις προϋποθέσεις του να εξασφαλίσουν μέσα τους τα στελέχη του Θεού την βασιλεία του Θεού, την βασιλεία της ζωής. Ο θυρωρός είναι το Άγιο Πνεύμα το οποίο θα δώσει την άδεια να μπουν στην βασιλεία οι ποιμένες του Θεού με τον Άγιο λαό του Θεού, ώστε να συμβασιλεύουν με τα του Θεού εις άπαντες τους αιώνες. Όλα μπορούμε να τα καταφέρουμε με βοηθό την ελπίδα, η οποία ζωοποιεί την πίστη, η οποία πίστη σε αναπτύσσει δια του πνευματικού αγώνα στην αγάπη, η οποία αγάπη εγκαθιδρύει τον Θεό στη ζωή μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ι΄ στίχος 3

 

3. «Εις τούτον ο θυρωρός ανοίγει και τα πρόβατα την φωνήν αυτού ακούουσι και τα εαυτού πρόβατα κράζει κατ' όνομα και εξάγει αυτά».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο θυρωρός είπαμε είναι το Πνεύμα το Άγιο, τα πρόβατα είναι ο λαός του Θεού. Τα πρόβατα έχουν πολλά χαρακτηριστικά, είναι άκακα, είναι ειρηνικά, πλησιάζονται εύκολα, προσφέρουν στον άνθρωπο πολυποίκιλα στοιχεία ζωής. Ο Κύριος εφέρθη ως αμνός έμπροσθεν του κύροντος. Η φωνή είναι η ζώσα φωνή του ζώντος Θεού η οποία είναι γεμάτη σοφία Θεού, παντοδυναμία Θεού και ανυπόκριτη αγάπη. Το όνομα των προβάτων είναι η ζώσα θυσία. Αυτή την θυσία την γνωρίζουν οι μαθητές του Αγίου Θεού διότι με χαρά την προσφέρουν και την χαρίζουν για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του συνανθρώπου τους. Αν δεν έχεις θυσία και αγάπη ότι έργο και να έχεις είναι δαιμονισμένο. Άρα, δεν θα έχεις και όνομα (θυσία) με φυσική συνέπεια να μην μπορείς να ακούς την φωνή του Θεού.

 

 

Κεφ. ι΄ στίχος 5

 

5. «Ξένον όμως δεν θέλουσιν ακολουθήσει, αλλά θέλουσι φύγει απ' αυτού, διότι δεν γνωρίζουσι την φωνήν των ξένων».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ξένον, αλλότριω δε ου μη ακολουθήσωσι. Το δένδρον το καρποφόρον από το άκαρπο γνωρίζεται. Η φωνή παίζει τον ρόλον, εάν αλλάζει και δεν ομοιάζει με την φωνήν του αληθινού ποιμένος η οποία διέπεται από ανυπόκριτη και καθολική αγάπη, τότε έχει άλλες αρχές και άλλες κατευθύνσεις και άλλη είναι η ζωή του ψευτοποιμένος. Όταν οι αναγεννημένοι άνθρωποι του Θεού, τα παιδιά του Θεού, οι πιστοί δεν γνωρίζουν την φωνήν αυτού να απομακρύνονται επειγόντως. Μακάρι όλοι οι άνθρωποι να γνωρίσουν τον αληθινό ποιμένα, τον Χριστό και τον απεσταλμένο αυτού. Ο λόγος διότι θα γεμίσουν χαρά και ζωή, η οποία θα προβληματίζει τους πάντες και τα πάντα γύρω τους θετικά. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ι΄ στίχος 8

 

8. «Πάντες όσοι ήλθον προ εμού κλέπται είναι και λησταί· αλλά δεν ήκουσαν αυτούς τα πρόβατα».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Κλέπτες ονομάζει ο Κύριος όσους εργάστηκαν από την αρχή του κόσμου μέχρι της δικής του παρουσίας και τους ονομάζει έτσι διότι είχαν ναι μεν πίστη, ναι μεν αγάπη στον Θεό αλλά δεν είχαν ουσιαστική, συνειδητή αγάπη η οποία εκδηλώνεται δια του πλησίον. Ακόμη δεν είχαν ταπείνωση αλλά το σημαντικότερο όλων δεν είχαν έλεος. Άρα, όλα αυτά που συνέβησαν στην παγκόσμια πνευματική ιστορία χρειάζονται ώστε να μπορούν να συμβάλλουν θετικά στην αναγέννησή μας. Πρέπει να μελετάμε προς νουθεσία. Όμως παράδειγμα προς μίμηση θα είναι η ζωή του Χριστού εις ημάς και τα ρήματα αυτού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ. ι΄ στίχος 9

 

9. «Εγώ είμαι η θύρα· δι' εμού εάν τις εισέλθη, θέλει σωθή και θέλει εισέλθει και εξέλθει και θέλει ευρεί βοσκήν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η θύρα είναι η ζωή του Χριστού. Εκείνος που θα περάσει από τη ζωή του Χριστού και θα την κάνει δική του ζωή δια της ζώσης πίστεως των έργων, όχι της πίστεως χωρίς των έργων που είναι νεκρά, εκείνος θα σωθεί. Και θέλει εισέλθει και εξέλθει και θέλει ευρεί βοσκήν. Δια του Χριστού ο πιστός θα εισέλθει εις τον χώρον της πάλης και του αγώνος κατά του εαυτού του. Ο χώρος αυτός ο πνευματικός αποτελεί αποκλειστικά το στάδιον εις το οποίον γίνεται η προπόνηση δια την απόκτησιν των αρετών. Μετά την απόκτησιν των αρετών εξέρχεται και ευρίσκει την βοσκήν ήτοι την αιώνιον ζωήν. Εισέρχεται εις την αυλήν εις τον πνευματικόν χώρον που είναι η Εκκλησία και διδάσκεται τα μέσα της ζωής και εξέρχεται εις τον κοσμικόν χώρον και εκεί μέσα εις τις αντιξοότητες, εις τις αντιθέσεις και τους πειρασμούς βρίσκει την απολυμένην μεν επί του παρόντος αλλά την επεξεργάζουσα νομή της μελλούσης ζωής.

 

 

Κεφ. ι΄ στίχος 10

 

10. «Ο κλέπτης δεν έρχεται, ειμή διά να κλέψη και θύση και απολέση· εγώ ήλθον διά να έχωσι ζωήν και να έχωσιν αυτήν εν αφθονία».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο κλέπτης είναι ο κάθε άνθρωπος που χρησιμοποιεί τον Λόγο του Θεού και αποβλέπει σε συμφέροντα και προσωπικές φιλοδοξίες. Η Φωνή Θεού πήρε απόφαση να κηρύξει το Ευαγγέλιο της βασιλείας σε όλο τον κόσμο με θυσία σε όλους τους τομείς. Το συμφέρον αυτής είναι η δόξα του Θεού και η σωτηρία του κόσμου.

 

 

Κεφ. ι΄ στίχος 11

 

11. «Εγώ είμαι ο ποιμήν ο καλός. Ο ποιμήν ο καλός την ψυχήν αυτού βάλλει υπέρ των προβάτων·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Εμείς δεν χρειάζεται να βάλουμε τη ζωή μας για τον Θεό ή για τον συνάνθρωπο, αυτό το έκανε ο Χριστός. Εκείνο που θα πρέπει να εννοήσουμε ώστε να βάλουμε είναι πρώτον η ενέργεια που έχουμε ως άνθρωποι, την οποίαν να διαθέσουμε για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του ανθρώπου. Δεύτερον να διαθέσουμε χρόνο, τρίτον να συμμετέχουμε με αγάπη υλικά στα μέτρα που μπορούμε ώστε να ενισχύσουμε τους αδύνατους αδερφούς. Πνευματικά να αυξηθούμε εμείς ώστε να αναγεννήσουμε τον συνάνθρωπο. Τέταρτον να αφιερωθούμε στην προσευχή την οποίαν θα εκσφενδονίζουμε με το πνεύμα της αγάπης και της ευγενούς άμιλλας προς νουθεσία των αδελφών, η οποία θα επιφέρει πνευματική θεραπεία σώματος και πνεύματος των πάσχοντων αδελφών. Κατόπιν δια της μελέτης να αντλήσουμε την σοφία του Θεού την οποίαν θα χρησιμοποιούμε για εμάς και για τους συνανθρώπους μας ώστε να βασιλέψει ο Χριστός μέσα μας και γύρω μας και έτσι δια του Λόγου να εκπληρωθούν εις ημάς δύο γραφικές εντολές. Πρώτον, εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστέ εάν έχητε αγάπη εν αλλήλοις και δεύτερον να εκπληρωθεί και να λάβει χώρα εις ημάς το φίλοι και αδελφοί. Δια αυτών των δύο στοιχείων θα φανερώνεται η δόξα του Θεού και θα δοξάζεται ο Θεός σε μεγάλη εμβέλεια. Αυτά έχουν ανάγκη οι άνθρωποι να δουν στον λαό του Θεού και όχι παχιά λόγια τα οποία φέρνουν την αποστροφή.

 

Κεφ. ι΄ στίχοι 12 – 13

 

12. «Ο δε μισθωτός και μη ων ποιμήν, του οποίου δεν είναι τα πρόβατα ιδικά του, θεωρεί τον λύκον ερχόμενον και αφίνει τα πρόβατα και φεύγει· και ο λύκος αρπάζει αυτά και σκορπίζει τα πρόβατα.

13. Ο δε μισθωτός φεύγει, διότι είναι μισθωτός και δεν μέλει αυτόν περί των προβάτων».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Μισθωτός είναι ο προσήλυτος εις την πίστιν που έρχεται μόνος του και διορίζεται επί μισθώ υπό πνευματικής ηγεσίας εις το να διευθύνει ένα σύνολο πιστών τέκνων του Θεού, ο οποίος δεν εμόχθησε, δεν εκοπίασε, δεν εστερήθη, δεν εκινδύνευσε να δημιουργήσει το σύνολο των πιστών που διευθύνει αλλά το βρήκε έτοιμο και φυσικός κανόνας να μην το πονά. Αυτός όταν αντιμετωπίσει τον ερχόμενον λύκον, τον κίνδυνο το βάζει εις τα πόδια και φεύγει. Ο μισθωτός δεν έχει ζώσα πίστη, δεν έχει ταπείνωση, δεν έχει ανυπόκριτη αγάπη, δεν έχει σημεία στους πιστεύσαντες, δεν έχει χαρίσματα, δεν έχει καρπούς, το μόνο που έχει και που διεκδικεί είναι πόσα χρήματα θα βγάλει το μήνα ώστε να δημιουργήσει περιουσία. Μη γένοιτο να υπάρχει τέτοιος άνθρωπος στην Φωνή του Θεού.

 

 

Κεφ. ι΄ στίχος 14

 

14. «Εγώ είμαι ο ποιμήν ο καλός και γνωρίζω τα εμά και γνωρίζομαι υπό των εμών».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Χριστός γνωρίζει αυτούς που εργάζονται με θυσία και τους εξελίσσει θετικά και οι Χριστιανοί εκείνοι που εργάζονται με θυσία γνωρίζουν τον δάσκαλο Χριστό, ο οποίος έδωσε τη ζωή του λύτρο αντί πολλών χαρίζοντας το έλεος του Θεού και την χάρη αυτού σε όλους τους ανθρώπους μηδενός εξαιρουμένου. Αυτό που ενώνει λοιπόν τον Θεό με τον άνθρωπο είναι η θυσία και αυτό που ενώνει τον άνθρωπο με τον Θεό είναι πάλι η θυσία. Χωρίς θυσία δεν θα γίνει ουδείς μέλος της βασιλείας των ουρανών. Γνωρίζω πνευματικά παιδιά που εργάζονται με αλήθεια τα δρώμενα του Ευαγγελίου και στέκονται δίπλα μου με αλήθεια. Κύριε, φρούρησε τα παιδιά αυτά και φώτισε όλα τα παιδιά που έρχονται στην Φωνή Θεού να γίνουν σκεύη εκλογής οι πάντες, ώστε ποτέ τίποτε να μην μας χωρίσει και να μην γίνει αιτία να μας απολέσει.

 

 

Κεφ. ι΄ στίχος 15

 

15. «Καθώς με γνωρίζει ο Πατήρ και εγώ γνωρίζω τον Πατέρα και την ψυχήν μου βάλλω υπέρ των προβάτων».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το να γνωρίσεις τον Πατέρα θα πρέπει πρώτα να σπουδάσεις ουσιαστικά τα δρώμενα του Ευαγγελίου, δεύτερον να ευαρεστηθεί ο Πατέρας από την αγάπη και την υπακοή που θα δείξεις στον Λόγο του Θεού, ώστε να γνωρίσεις τον απεσταλμένο του. Κατόπιν αυτός θα σε αναγεννήσει και θα σε βαπτίσει με Πνεύμα Άγιο. Τρίτον, θα έλθει στη ζωή σου ο Παράκλητος ο οποίος θα σε οδηγήσει στον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος. Κατόπιν ο Χριστός, ο Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος θα σε οδηγήσει στον Πατέρα. Ουδείς γνωρίζει τον Πατέρα παρά μόνο δια του Χριστού. Έτσι γνωρίζεται ο Πατέρας. Όταν ο Πατέρας αποφασίσει και δώσει την άδεια στον Κύριο να τον γνωρίσει ο άνθρωπος που εργάζεται ειλικρινά για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου, τότε τέρμα στον άνθρωπο αυτόν η αμαρτία, τέρμα η φθορά, τέρμα και ο θάνατος. Ο Χριστός τόνισε, εγώ είμαι η οδός, η αλήθεια και η ζωή. Αφού αυτός είναι ας τον ακολουθήσουμε κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες βρίσκεται ο καθείς από εμάς χωρίς απαιτήσεις, χωρίς γκρίνιες, χωρίς μικρότητες. Υπομονή και επιμονή χρειάζεται. Αμήν.

 

 

Κεφ. ι΄ στίχος  16

 

16. «Και άλλα πρόβατα έχω, τα οποία δεν είναι εκ της αυλής ταύτης· και εκείνα πρέπει να συνάξω και θέλουσιν ακούσει την φωνήν μου και θέλει γείνει μία ποίμνη, εις ποιμήν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αυλή είπαμε πιο πάνω ότι είναι πνευματικός χώρος (η εκκλησία), εκτός αυτής ευρίσκονται και άλλα πρόβατα μακριά σε άλλες θρησκείες, οι οποίες δεν επιτρέπουν σήμερα να κηρυχθεί το Ευαγγέλιον του Χριστού εις αυτές. Υπάρχουν άνθρωποι ακόμη εκεί και εις όλον τον κόσμον που έχουν προορισμόν σωτηρίας και αυτά τα παιδιά θα τα μαζέψει σε καθορισμένον χρόνον, τα οποία παιδιά του Θεού θα ακούσουν την φωνήν της ζωής που είναι ο Χριστός και θα την ακολουθήσουν για να γίνει μία ποίμνη, ήτοι η βασιλεία του. Κατόπιν το Ευαγγέλιο της βασιλείας, της ζωής θα κηρυχθεί και σε όλη την κατοικημένη κτίση, ώστε η ζωή, η ταπείνωση, η αγάπη να επικρατήσει σε όλη την δημιουργία. Γένοιτο γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ι  στίχος  17

 

17. «Διά τούτο ο Πατήρ με αγαπά, διότι εγώ βάλλω την ψυχήν μου, διά να λάβω αυτήν πάλιν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πρέπει ο άνθρωπος του Θεού να δοκιμαστεί ώστε να ευλογηθεί. Στη ζωή μας υπάρχει καιρός όπου ο Θεός μας χαρίζει υλικά αγαθά χωρίς κόπο, υπάρχει καιρός που μας αναγεννά, υπάρχει καιρός που μας καλεί να τον ακολουθήσουμε, υπάρχει καιρός που χρειάζεται να αποδείξουμε την αγάπη μας δια της θυσίας. Υπάρχει καιρός που τα δίνουμε όλα για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου, υπάρχει καιρός που μας δίνονται και λύνονται στη ζωή μας όλα τα μυστήρια. Υπάρχει καιρός που το σώμα ημών γίνεται ναός του Αγίου Πνεύματος. Υπάρχει καιρός που ο θάνατος καταργείται από τα σώματα ημών και η άφθαρτη, άγια, αιώνια ζωή βασιλεύει στη ζωή μας.

 

 

Κεφ. ι΄ στίχος  18

 

18. «Ουδείς αφαιρεί αυτήν απ' εμού, αλλ' εγώ βάλλω αυτήν απ' εμαυτού· εξουσίαν έχω να βάλω αυτήν και εξουσίαν έχω πάλιν να λάβω αυτήν· ταύτην την εντολήν έλαβον παρά του Πατρός μου».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Και εμείς έχουμε εξουσία να κάνουμε το θέλημα του Θεού, αφού ο Θεός μας το φανέρωσε είναι στο χέρι μας. Είναι πολλοί που εθελοτυφλούν και θέλουν ιδιαίτερα θαύματα να συντελούνται στη ζωή τους ώστε να ακολουθήσουν τον Χριστό. Να είναι σίγουροι ότι τίποτα δεν θα δουν, διότι ο εγωισμός, η πονηρία, τα συμφέροντα έχουν κατακλύσει το νου τους και το μόνο που θα δουν αφού έλαβαν κάλεσμα και το αποστράφηκαν είναι η απώλειά τους. Μη γένοιτο! Κύριε φώτισε τον κάθε άνθρωπο να εννοήσει την θυσία σου και να μιμηθεί αυτή, ώστε να δοξαστεί υπό του Πατρός και να λάβει την δόξα εκείνη που θα τον κάνει κληρονόμο, συγκληρονόμο και συμμέτοχο της δόξης αυτού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Ακόμη μεταφέρεται δια Ιησού Χριστού εις πάντα άνθρωπο που αγωνίζεται αλλά δεν μπόρεσε να ολοκληρώσει τον καθαρισμό ή τον αγιασμό, άρα υπό καταστάσεως μακροχρονίου θα λάβει δόξα υπό του Θεού, η οποία μακρότης έγκειται εις την πτώσιν του ανθρώπου. Η κατάστασις δημιουργείται δια του φυσικού θανάτου και της προσδιορισμένης ανάστασης σε κατάλληλον χρόνον. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ. ι΄ στίχος  19

 

19. «Σχίσμα λοιπόν έγεινε πάλιν μεταξύ των Ιουδαίων διά τους λόγους τούτους».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όταν δεν εννοούμε την φωνή του Θεού ώστε να την ακολουθήσουμε, τότε ο διάβολος γίνεται οδηγός στη ζωή μας και αυτός δημιουργεί σχήσματα στον λαό του Θεού. Ο σκοπός του και το μέγα επίτευγμά του είναι να χωρίζει τους ανθρώπους, έτσι ο καθένας γίνεται εύκολη λεία ώστε να τον κατασπαράξει, πρώτα πνευματικά και κατόπιν με πολυποίκιλες ασθένειες στο σώμα, μη γένοιτο! Το δικαίωμα ο διάβολος το παίρνει από την ανυπακοή και την ημιμάθεια που μας διακατέχει πάνω στα δρώμενα του Ευαγγελίου. Ας γνωρίζουμε ότι η ανυπακοή και η άγνοια του Λόγου του Θεού είναι μία από τις μεγαλύτερες αμαρτίες. Ομοιάζει με την πνευματική οκνηρία, με την κλεψιά, με τον εγωισμό, με τη ζήλια, με την κρίση, με την πονηρία κ.λ.π. Εύχομαι να εννοήσουμε το θέλημα του Θεού και να το ακολουθήσουμε κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες βρισκόμεθα, ώστε κάποια ημέρα να επισκιάσει ο Θεός τη ζωή μας και να μας ενισχύσει με καρπούς του Αγίου Πνεύματος, με χαρίσματα και με σημεία ώστε να γίνουμε οι ιδεώδεις άνθρωποι, με λίγα λόγια να γίνουμε οι άνθρωποι του Θεού.

 

 

Κεφ. ι΄ στίχος 28

 

28. «Και εγώ δίδω εις αυτά ζωήν αιώνιον και δεν θέλουσιν απολεσθή εις τον αιώνα και ουδείς θέλει αρπάσει αυτά εκ της χειρός μου».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η απώλεια είναι ο θάνατος ψυχής και σώματος. Η ζωή η αιώνια που δίνει ο Χριστός στα παιδιά του είναι ο τρόπος που χρειάζεται ο άνθρωπος ώστε να κινήσει τους μηχανισμούς του εγκεφάλου του, ώστε να ενεργοποιήσει αυτόν τον εγκέφαλο με τα στοιχεία του Λόγου του Θεού που φανερώνονται εις αυτόν και έτσι να φέρει μέσα του την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού. Αυτή η φωνή είναι αυτή η οποία γίνεται αιτία να γκρεμίσει μέσα μας όλα τα φθοροποιά στοιχεία τα οποία σήμερα έχουν κατακλύσει το νου μας από παιδικής ηλικίας.

 

 

Κεφ. ι΄ στίχος  30

 

30. «Εγώ και ο Πατήρ εν είμεθα».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Θεός είναι τριαδικός και ο λόγος είναι για να φανερώνει την ενότητα. Το κάθε πρόσωπο του Θεού επιτελεί διαφορετικό έργο στην σωτηρία του ανθρώπου και είναι βασισμένο στην αγάπη, στη ταπείνωση, στη δικαιοσύνη, στην ειρήνη κ.λ.π. Έτσι και εμείς μπορεί να έχουμε διαφορετική προσωπικότητα αλλά θα πρέπει να είμεθα ενωμένοι στα βασικά στοιχεία του Ευαγγελίου. Εάν χωριζόμεθα τότε να γνωρίζουμε ότι ουδεμία σχέση έχουμε με τον ζώντα Θεό. Ο απ. Παύλος φανερώνει ότι είμεθα μέλη αλλήλων και ότι το κάθε μέλος αποτελεί το σώμα. Όταν το κάθε μέλος δεν κινείται με αρμονία το σώμα πάσχει. Θα πρέπει το σώμα μας, τα μέλη μας και μεταξύ μας να λειτουργούμε όλοι σαν μία συμφωνική ορχήστρα, διαφορετικά είναι θέμα χρόνου να οδηγηθούμε στην απώλεια.

 

 

Κεφ. ι΄ στίχος  34

 

34. «Απεκρίθη προς αυτούς ο Ιησούς· Δεν είναι γεγραμμένον εν τω νόμω υμών, Εγώ είπα, θεοί είσθε;».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πολλοί λένε. Τι, Θεός είμαι εγώ; Μπορώ να κάνω εγώ αυτά που έκανε ο Χριστός; Να γνωρίζουμε ότι ο Χριστός γι’ αυτό ήρθε στον κόσμο, για να δείξει ότι είμεθα Θεοί και υιοί υψίστου πάντες. Εξάλλου ο ίδιος τόνισε, ότι εγώ ποιώ κι εσείς δύναστε. Καθώς σεις μεγαλύτερα τούτων θέλετε ποιήσει. Καθώς οι πάντες θέλουμε γίνει με την υπακοή μας στο θέλημα του Θεού κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης αυτού του Θεού. Πίστη στην θετική εξαγγελία και συνεχόμενη πνευματική εργασία ώστε ο Θεός να μας αποκαλύψει τον τρόπο. Κάποτε έλεγε ένας άνθρωπος, ότι ο άνθρωπος είναι αετός όμως κάποιος του έκοψε τα φτερά και τον πέταξε σε ένα κοτέτσι, έτσι ο αετός μιμήθηκε τις κότες και συμπεριφέρεται από τότε σαν κότα. Μη γένοιτο! Αετοί και Θεοί είμεθα. Όποιος παρόλα αυτά απιστεί, ας πάρει μία επιστημονική εγκυκλοπαίδεια και ας δει την ανατομία του σώματός του και αν δεν την θεωρήσει θεϊκή αλλά τύχη τότε λυπάμαι. Καθώς ας ερευνήσει την δύναμη του πνεύματος το οποίο έχει και ας δει ότι είναι λογικό ον το οποίο αναπτύσσει γράμματα, τέχνες, επιστήμες, πολιτισμούς, οι οποίοι κοσμούν τον άνθρωπο κ.λ.π. και θα δει ότι πράγματι ο Χριστός είχε δίκιο. Να το πιστέψουμε οι πάντες. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ι΄ στίχος  38

 

38. «αλλ' εάν κάμνω, αν και εις εμέ δεν πιστεύητε, πιστεύσατε εις τα έργα, διά να γνωρίσητε και πιστεύσητε ότι ο Πατήρ είναι εν εμοί και εγώ εν αυτώ».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Τα έργα του Χριστού ήτο, είναι και θα είναι, πρώτον οι πειρασμοί στην έρημο όπου νίκησε τον διάβολο και τον έθεσε από εξολοθρευτή παιδαγωγό. Δεύτερο έργο του Χριστού είναι τα θαύματα, είναι τα κηρύγματα γεμάτα σοφία Θεού συναρπάζουσα, είναι η θυσία, είναι η ταφή, είναι η ανάσταση, είναι η ανάληψη, είναι η κάθοδος του Αγίου Πνεύματος. Είναι επίσης η παρότρυνση ώστε οι μαθητές του να εξαπλώσουν το Ευαγγέλιο της βασιλείας σε όλο τον κόσμο, είναι η ίδρυση της Φωνής Θεού, είναι η εκπλήρωση των επαγγελιών που είναι η κατάργηση της αμαρτίας διότι τα οψώνια αυτής είναι θάνατος (όταν φύγει η αμαρτία θα καταργηθεί ο θάνατος), είναι η ίδρυση της βασιλείας του Θεού σε όλο τον λαό του Θεού, όταν φύγει η αμαρτία ιδρύεται η βασιλεία του Θεού μέσα μας και γύρω μας, είναι η επικράτηση της άφθαρτης αθάνατης ζωής, είναι η ανάσταση των νεκρών. Όλοι λοιπόν δυνάμεθα να καταλάβουμε την αποστολή μας. Οι πρώτοι μαθητές τελείωσαν το έργο τους, οι νέοι μαθητές θα υπάρξουν σήμερα ώστε να εκπληρώσουν το θέλημα του Θεού, τις επαγγελίες αυτού ώστε κατόπιν να έρθει ο Χριστός να παραλάβει την βασιλεία του. Ο Πατέρας είπε στον Υιό του, κάθου εκ δεξιών μου εωσού θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιο των ποδών σου, όλους τους εχθρούς, έσχατος εχθρός καταργείται ο θάνατος. Όταν γίνει αυτό τότε θα κάνει την δευτέρα του παρουσία, γένοιτο γένοιτο αμήν. Αυτή είναι η αποστολή μας, να καταργήσουμε την αμαρτία και τον θάνατο από τα σώματα ημών. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  ΙΑ

 

Κεφ. ια΄ στίχος  4

 

4. «Και ακούσας ο Ιησούς είπεν· Αύτη η ασθένεια δεν είναι προς θάνατον, αλλ' υπέρ της δόξης του Θεού, διά να δοξασθή ο Υιός του Θεού δι' αυτής».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Υπάρχουν καταστάσεις που ναι μεν φαίνονται αρνητικές αλλά συμβαίνουν για την δόξα του Θεού, την αναγέννηση και την σωτηρία του ανθρώπου και του κόσμου γενικότερα. Εις τον πνευματικό τομέα η ασθένεια είναι παραχώρηση Κυρίου, η οποία αποβλέπει κατά γενικόν κανόνα εις το να προβεί εις ανασκόπησιν των θεμάτων της πίστεως, μήπως υπάρχει διαφυγή δυνάμεων αυτής. Το να αποβεί μία ασθένεια προς δόξα Κυρίου γίνεται κατόπιν της παρουσίας του Θεού και της ενέργειας του Αγίου Πνεύματος. Εύχομαι να φέρουμε οι πάντες την αποστολή μας εις πέρας και να μην χρειαστεί η δοκιμασία. Άλλωστε η προσευχή μας πρέπει να στηρίζεται στο μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ.  ια΄ στίχος 5

 

5. «Ηγάπα δε ο Ιησούς την Μάρθαν και την αδελφήν αυτής και τον Λάζαρον».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η αγάπη του Θεού ως προς τον άνθρωπο έγκειται στην πλήρη εμπιστοσύνη, υπακοή και αγάπη του ανθρώπου ως προς τον Θεό, την οποίαν δείχνει εμπράκτως από την ημέρα που καλέστηκε. Στοιχεία που φανέρωναν η Μάρθα και η Μαρία εις όλη τους τη ζωή. Ακολουθούσαν τον Κύριο κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες. Ακόμη και την ώρα που έβγαινε η ψυχή του στον σταυρο αυτές ήτο εκεί. Θυσίαζαν και πρόσφεραν τα πάντα εις αυτόν, ώστε ο Κύριος να εργάζεται το έργο του Θεού χωρίς να σκέφτεται τι θα φάει και πως θα ανταπεξέλθει στις ανάγκες του καθημερινού βίου. Αυτοί που εργάζονται με ειλικρίνεια τα δρώμενα του Ευαγγελίου διαθέτοντας υλικά στοιχεία, θυσιάζοντας χρόνο και συμμετέχοντες κατά πάντα στο έργο του Κυρίου δεν είναι πλέον μαθητές, είναι κληρονόμοι, συγκληρονόμοι, είναι συμμέτοχοι, είναι άγιοι, είναι ένα με τον Θεό και τον απεσταλμένο του. Μακάρι Κύριε όλα τα παιδιά που ανήκουν στην Φωνή Θεού να εργαστούν έτσι. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ια΄ στίχοι  6 - 7

 

6. «Καθώς λοιπόν ήκουσεν ότι ασθενεί, τότε μεν έμεινε δύο ημέρας εν τω τόπω όπου ήτο·

7. έπειτα μετά τούτο λέγει προς τους μαθητάς· Ας υπάγωμεν εις την Ιουδαίαν πάλιν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Μας διδάσκει πρώτον την παντοδυναμία του και δεύτερον την  απόλυτη εμπιστοσύνη ότι και ημάς θα αναστήσει. Όσο για την καθυστέρηση, απέβλεπε εις το να δοξασθεί με το να αναστήσει άνθρωπον τεσσάρων ημερών νεκρό, ο οποίος σύμφωνα με τους φυσικούς νόμους είχε προχωρημένη αποσύνθεση. Ο λόγος που έμεινε χωρίς να ανησυχήσει κατ’ ελάχιστον ο Κύριος είναι η ειρήνη του Θεού. Αυτή του εξασφάλιζε εις όλη του τη ζωή τον πνευματικό θησαυρό, ώστε να φανερώνει ότι μέσα του βασίλευε ο Θεός, έχοντας λοιπόν πλήρη εμπιστοσύνη στην αποστολή του και στο θέλημα του Θεού. Μακάρι κι εμείς να αντιμετωπίζουμε τα πάντα με ειρήνη σαν αυτή που είχε ο Χριστός. Μόνο έτσι θα διαλάμψουμε μέσα στον πνευματικό κόσμο και θα γίνουμε αιτία να δοξάζεται ο Θεός σε μεγάλη ακτίνα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ. ια΄ στίχοι 9 – 10

 

9. «Απεκρίθη ο Ιησούς· Δεν είναι δώδεκα αι ώραι της ημέρας; εάν τις περιπατή εν τη ημέρα, δεν προσκόπτει, διότι βλέπει το φως του κόσμου τούτου·

10. εάν τις όμως περιπατή εν τη νυκτί, προσκόπτει, διότι το φως δεν είναι εν αυτώ».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Τα τσιγάρα, τα ποτά και τα ξενύχτια έχουν κλείσει τα καλύτερα τα σπίτια. Πλάκα κάνω για να γελάσετε!

Το φως του Χριστού είναι η πνευματική διαύγεια που τον διακατείχε. Η νύχτα συμβολίζει τους ανθρώπους που έχουν άγνοια του Λόγου του Θεού και στοιχειοθετούν τη ζωή τους όχι στα δρώμενα του Ευαγγελίου αλλά στις αρχές του κόσμου που διέπονται από συμφέροντα και προσωπικές φιλοδοξίες, οι οποίες καταλήγουν τον άνθρωπο στην απώλεια ψυχής και σώματος. Μη γένοιτο!

 

 

Κεφ. ια΄ στίχος  20

 

20. «Η Μάρθα λοιπόν, καθώς ήκουσεν ότι ο Ιησούς έρχεται, υπήντησεν αυτόν· η δε Μαρία εκάθητο εν τω οίκω».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η αγάπη τρέχει να συναντήσει αυτόν που λατρεύει και αγαπά χωρίς να θέτει κανένα εμπόδιο. Όλα παραμελούνται όταν η αγάπη μας στον Θεό είναι μεγάλη και το έργο του καθενός το αποδεικνύει. Να γνωρίζουμε ότι η αγάπη βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα ώστε να βρίσκεται πάντα κοντά σε αυτόν που αγαπά. Εύχομαι όλοι μας να τρέχουμε σαν την Μάρθα και να είμεθα σίγουροι ότι τα θαύματα θα λαμβάνουν συνέχεια χώρα στη ζωή μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ. ια΄ στίχος  22

 

22. «Πλην και τώρα εξεύρω ότι όσα ζητήσης παρά του Θεού, θέλει σοι δώσει ο Θεός».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αυτή ονομάζεται ζώσα πίστη. Αυτή η πίστη πρέπει να μας διακατέχει κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες βρίσκεται ο καθένας μας. Με αυτή την πίστη και την αγάπη θα μπορέσουμε να φέρουμε τον Θεό στη ζωή μας, ώστε να συντελούνται μεγάλα θαύματα στη ζωή τη δική μας, στη ζωή των συνανθρώπων μας, στη ζωή των συγγενών μας, στη ζωή των φίλων μας και τελευταία στη ζωή των εχθρών μας.

 

 

Κεφ. ια΄ στίχος  25 

 

25. «Είπε προς αυτήν ο Ιησούς· Εγώ είμαι η ανάστασις και η ζωή· ο πιστεύων εις εμέ και αν αποθάνη, θέλει ζήσει·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στον 25Ο στίχο ανήκουν οι άνθρωποι που εργάζονται πνευματικά όμως δεν κατόρθωσαν να φτάσουν στο πνευματικό επίπεδο ώστε να διακατέχονται από την ζώσα πίστη αλλά από την σκιώδη πίστη. Καθώς δεν κατάφεραν να γνωρίσουν εκατό τοις εκατό τον εαυτό τους, έτσι δεν μπόρεσαν να φτάσουν στον αγιασμό. Αν θέλουμε να γευτούμε τον μέλλοντα αιώνα και να μην μας προλάβει ο θάνατος καλό είναι να αφιερωθούμε με ειλικρίνεια στις αρχές και στις επιδιώξεις του Αγίου Θεού, ώστε να βρούμε χάριν αντί χάριτος και συνάμα το μέγα έλεος. Ο επενδύτης που δύναται να μας παρέχει την αφθαρτοποίηση του σώματος υπάρχει στην φύση και στο ζωοποιόν πνεύμα. Εκεί υπάρχει η ζώσα φωνή του ζώντος Θεού η οποία όταν έλθει μέσα μας θα μας καταργήσει όλα τα φθοροποιά στοιχεία και θα μας αναπτύξει τα άφθαρτα στοιχεία. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ. ια΄ στίχος  26

 

26. «και πας όστις ζη και πιστεύει εις εμέ δεν θέλει αποθάνει εις τον αιώνα. Πιστεύεις τούτο;».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αυτός ο στίχος ήταν στη ζωή μου το πρώτο πράγμα μέσα από την Γραφή που με έκανε να αφιερωθώ και να πάρω την οικογένειά μου και να φύγω, ώστε να εφαρμόσω το δεύτερο που είναι μαθητές πορευθέντες ανά τα έθνη, στοιχεία τα οποία τα πιστεύω μέχρι σήμερα και θα τα πιστεύω μέχρι την ημέρα του Κυρίου την μεγάλη και επιφανή και θα εργάζομαι με την δύναμη του Θεού ακατάπαυστα πάνω σε αυτά. Για μένα αυτό που φαίνεται δύσκολο για τον άνθρωπο και για όλο το ανθρώπινο γένος είναι εύκολο, αρκεί κάποιος να αγαπήσει τον Θεό εξ όλης της ψυχής του, εξ όλης της διανοίας του, εξ όλης της καρδίας του και εξ όλης της ισχύος του, τελευταία να αγαπήσει και τον πλησίον του ως εαυτόν. Σίγουρα δεν είναι εύκολα όλα αυτά αλλά αν αγαπάμε τον Θεό πολύ πολύ εξ όλης της ισχύος τότε αυτός θα μας τα δώσει όλα. Εξάλλου στην Αποκάλυψη αναφέρει, Ιδού, ίσταμαι εις την θύραν και κρούω· εάν τις ακούση την φωνή μου και ανοίξη την θύραν, θέλω εισέλθει προς αυτόν και θέλω δειπνήσει μετ' αυτού, καθώς εις τον νικώντα θέλω δώσει εις αυτόν να φάγη εκ του ξύλου της ζωής και να ζήσει αιώνια. Ο σοφός Σολομών αναφέρει ότι ο Θεός ουκ εποίησεν θάνατον, ουδέ τέρπεται επ’ απωλεία ζώντων, έκτισε γαρ εις το είναι τα πάντα και σωτήριοι αι γενέσεις του κόσμου και ουκ έστιν εν αυταίς φάρμακον ολέθρου ουδέ άδου βασίλειον επί γης. Φθόνος δε διαβόλου θάνατος εισήλθε εις τον κόσμο. Δυστυχώς όλοι οι Χριστιανοί έπεσαν στην παγίδα να λέγονται Χριστιανοί, να τηρούν τους τύπους, να ψάλλουν, να δοξάζουν τον Θεό με τα λόγια, να μελετούν τον Λόγο του Θεού όμως να μην εφαρμόζουν τα δρώμενα του Αγίου Ευαγγελίου όπου ένα εξ αυτών είναι να αγαπάς άνθρωπε τον πλησίον σου ως εαυτόν. Ο απ. Παύλος αναφέρει, ου γαρ θέλομεν εκδύσασθαι αλλ’ επενδύσασθαι ίνα καταποθή το θνητόν υπό της ζωής. Για να επενδυθούμε και να νικήσουμε χρειάζεται υπομονή και επιμονή. Πολλοί θα αναρωτηθούν, τόσοι Άγιοι ήλθαν και δεν μίλησαν για την κατάργηση του θανάτου ούτε και για την ίδρυση της βασιλείας του Θεού στη γη αλλά στον ουρανό, εσύ ποιος είσαι που μιλάς για όλα αυτά; Απαντώ, ότι αυτή ήτο η αποστολή όλων των Αγίων μέχρι σήμερα. Η δική μου αποστολή είναι να πιστεύω στην κατάργηση της αμαρτίας, στην κατάργηση της φθοράς και στην κατάργηση του φυσικού θανάτου από τα σώματα ημών καθώς επίσης να πιστεύω διά της αναμαρτησίας ότι δύναται να ιδρυθεί η βασιλεία του Θεού μέσα μας και γύρω μας όπως και ο Κύριος μας παροτρύνει να προσευχόμεθα στην Κυριακή προσευχή, (ως εν ουρανώ και επί της γης). Εγώ είμαι ένας άνθρωπος φτωχός στο πνεύμα και στην ύλη αλλά είμαι αυτός που ο Θεός θέλησε να τα πιστεύω όλα αυτά διότι ο Θεός μου τα έβαλε μέσα μου. Εξάλλου ο άνθρωπος εξελίσσεται και δεν έφτασε ακόμη στο αποκορύφωμα της δόξης του Θεού που είναι η κατάργηση του θανάτου. Αυτό μου δίνει το δικαίωμα να εργαστώ και να πιστεύω με όλες μου τις δυνάμεις στην ιδέα της αφθάρτου ζωής και να την φέρω στη ζωή μου και στη ζωή των συνανθρώπων μου και φυσικά όλα αυτά να επιτευχθούν με την δύναμη του Αγίου Θεού και με άκρα ταπείνωση, διότι χωρίς ταπείνωση και ανυπόκριτη αγάπη ουδεμία αρετή αναγνωρίζεται. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ια΄ στίχος  32

 

32. «Η Μαρία λοιπόν καθώς ήλθεν όπου ήτο ο Ιησούς, ιδούσα αυτόν έπεσεν εις τους πόδας αυτού, λέγουσα προς αυτόν· Κύριε, εάν ήσο εδώ, ο αδελφός μου δεν ήθελεν αποθάνει».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πράγματι όπου είναι ο Χριστός ο άνθρωπος Λάζαρος αλλά και ο κάθε άνθρωπος που καλείται από τον Θεό αφού θα δείξει ειλικρίνεια στο κάλεσμα αυτό του Θεού που έλαβε δεν θα πεθάνει. Μπορεί να δοκιμαστεί (παν υιόν παραδέχεται, παιδεύει και μαστιγοί αυτόν και αν ήσθε χωρίς παιδεία, άρα νόθοι είσθε και ουχί υιοί), αυτός λοιπόν που δέχεται την εκπαίδευση θα βγει από αυτή πιο δυνατός, θα βγει πιο σοφός, πιο αναγεννημένος και σίγουρα η φθορά και ο θάνατος δεν θα τον επισκιάσει. Είναι πολλοί άνθρωποι που καλούνται να διεξάγουν πνευματικούς αγώνες ώστε να προλάβουν καταστάσεις αρνητικές μελλοντικές όμως αδιαφορούν στο κάλεσμα του Χριστού με δικαιολογίες όπως γυναίκα ενυμφεύθην, αγρόν ηγόρασα κ.λ.π. έτσι το σύστημα του κόσμου, οι μέριμνες του βίου συμπνίγουν το κάλεσμα του Χριστού. Δυστυχώς μετέπειτα έρχονται τα προβλήματα και αντί να ζητήσουν το έλεος του Θεού αρχίζουν την γκρίνια γιατί ο Θεός επέτρεψε αυτό, γιατί ο Θεός επέτρεψε εκείνο; κ.λ.π. Αν δεν θέλουμε να πέσουμε στην ακρότητα του εγωισμού που είναι το γιατί, το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε είναι να δεχτούμε το κάλεσμα και να περιορίσουμε τις εργασίες μας, ώστε να βρούμε χρόνο και να θέσουμε σε πρώτη μοίρα το πνεύμα από την ύλη, η οποία δυστυχώς σήμερα έχει κυριαρχήσει στη ζωή μας. Μετέπειτα να αναπτύξουμε στη ζωή μας δια της μελέτης του Λόγου του Θεού τα δρώμενα του Αγίου Ευαγγελίου, ώστε να έχουμε επίγνωση του θελήματος του Θεού καθώς επίσης να αναπτύξουμε και να εκπαιδευτούμε στην αδιάλειπτη προσευχή. Κατόπιν να κηρύξουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας ώστε το Πνεύμα το Άγιο με αυτό τον τρόπο να επικρατήσει της ύλης στη ζωή μας και να λάβει χώρα ο αγιασμός και η ζώσα πίστη. Αυτό το εύχομαι εκ βάθους καρδίας εις όλα τα παιδιά που ανήκουν στην Φωνή του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ. ια΄ στίχος  35

 

35. «Εδάκρυσεν ο Ιησούς.»

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Εδάκρυσε διότι αγαπούσε αυτόν και διά του λόγου ότι ο άνθρωπος ο εν τιμή τον οποίον ο Θεός στεφάνωσε με δόξα άφθαρτη και αιώνια μετά την πτώση ομοιώθη τοις κτήνεσι τοις ανοήτοις. Έτσι ο άνθρωπος μένει λόγω της αμαρτίας ακαλλιέργητος με φυσική συνέπεια η φθορά και ο θάνατος να επισκιάζει τη ζωή του. Ο Θεός μας έδωσε εγκέφαλο ο οποίος ζυγίζει περίπου ενάμιση κιλό. Ο λόγος είναι για να τον θέσουμε σε λειτουργία και να αναπτύξουμε νευρώνες ζωής και σοφίας Θεού συναρπάζουσας, ώστε να γίνουμε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση διαφορετικά τον πηγαίνουμε βόλτες τον εγκέφαλό μας στερούμενοι στη ζωή μας τα πάντα. Χρειάζεται να σπουδάσουμε την λογική του Θεού και αυτή να αναπτύξουμε ώστε να κινήσουμε όλα τα κύτταρα του εγκεφάλου μας και τους μηχανισμούς αυτού συν Θεό. Τα οποία κύτταρα όταν ενεργοποιηθούν θα αναπτύξουν νέους νευρώνες όπου θα μας παρέχουν ζωή Χριστού με άφθαρτα στοιχεία και άπειρες δυνατότητες, οι οποίες θα μπορούν να ζωοποιήσουν το σώμα ημών στο εκατονταπλάσιο. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ια΄ στίχοι 43 – 44

 

43. «Και ταύτα ειπών, μετά φωνής μεγάλης εκραύγασε· Λάζαρε, ελθέ έξω.

44. Και εξήλθεν ο τεθνηκώς, δεδεμένος τους πόδας και τας χείρας με τα σάβανα και το πρόσωπον αυτού ήτο περιδεδεμένον με σουδάριον. Λέγει προς αυτούς ο Ιησούς· Λύσατε αυτόν και αφήσατε να υπάγη».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ότι εγώ ποιώ και εσείς πλειότερα τούτων θέλετε ποιήσει. Έτσι φανέρωσε το αψευδές στόμα του Κυρίου απευθυνόμενος στον μετανοούντα άνθρωπο που θα συλλάβει την μετάνοια, το μέγα έλεος και τελευταία την ζώσα πίστη, η οποία δύναται να σηκώνει νεκρό τεσσάρων ημερών εκ του τάφου. Πιστεύω ότι αξίζει να αφιερώσουμε αυτή την μικρή ζωούλα που έχουμε, την ταπεινή ώστε να αποκτήσουμε νέα ζωή με τις αρχές και τις επιδιώξεις του Χριστού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ. ια΄ στίχος  48

 

48. «Εάν αφήσωμεν αυτόν ούτω, πάντες θέλουσι πιστεύσει εις αυτόν και θέλουσιν ελθεί οι Ρωμαίοι και αφανίσει και τον τόπον ημών και το έθνος».   

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Τα συμφέροντα και οι προσωπικές φιλοδοξίες ήτο πάντα το εμπόδιο να αναπτυχθεί ο Θεός στις κοινωνίες των ανθρώπων. Δυστυχώς κάποιοι άνθρωποι του κόσμου, οι οποίοι επιδιώκουν συμφέροντα και προσωπικές φιλοδοξίες δεν θέλουν να υπάρχει στη ζωή των ανθρώπων ο Θεός. Δεν θέλουν να αναπτυχθεί ο άνθρωπος κατά Θεό, ο οποίος άνθρωπος μάλιστα δεν προέρχεται από την δική τους φατρία. Και εγώ εδώ και πολλά χρόνια είδα από την δική μου ζωή ότι από την ημέρα που πήρα το Ευαγγέλιο του Χριστού στα χέρια μου ώστε να εφαρμόσω τους νόμους του Χριστού, του τριαδικού Θεού, έχει πονέσει η ψυχή μου μέχρι να τα ξεπεράσω τα κατηγορώ και να μην με νοιάζουν αυτά τα ψεύτικα κατηγορώ που εισέπραττα. Το τι έχω περάσει δεν λέγεται! Είναι όμως γραφικό, ει εμέ εδίωξαν και υμάς διώξουσιν. Μακάριοι οι δεδιωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης. Πάντως συνιστώ να πάρουν οι πάντες το Ευαγγέλιο του Χριστού και να τείνουν στην εφαρμογή των νόμων του Αγίου Θεού και να αδιαφορήσουν για την γνώμη και τα κατηγορώ τα οποία θα δέχονται. Αυτοί που ντρέπονται να ακολουθήσουν τον Χριστό διότι φοβούνται μήπως κατηγορηθούν, να γνωρίζουν ότι ο εγωισμός αυτός θα τους απολέσει. Μη γένοιτο να έχουμε τέτοιον άνθρωπο μέσα στην Φωνή Θεού.

 

Κεφ. ια΄ στίχος  52

 

52. «και ουχί μόνον υπέρ του έθνους, αλλά και διά να συνάξη εις εν τα τέκνα του Θεού τα διεσκορπισμένα».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Είπαμε ότι τα πρόβατα του Κυρίου ακούν την φωνή του και τον ακολουθούν. Η φωνή του είναι το γνώρισμα της αγάπης, η συμπάθεια, το έλεος, η καλοσύνη, η πραότης, η σωτηρία. Η φωνή του αυτή είναι το μέλι, που τρέχουν όλοι εις το μέλι σαν τα μελίσσια. Οπότε την ημέρα εκείνη που θα τα επισυναγάγει εις ένα, θα ακούσουν την φωνή του από όλον τον πλανήτην που είναι διασκορπισμένα και θα σπεύσουν εις τον τόπον που είναι εκείνος. Τα στοιχεία αυτά μπορούμε να τα βρούμε εις όλους τους λαούς, εις όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτου δόγματος, φυλής, έθνους. Ο Χριστός δεν θα καλέσει κοντά του τα δόγματα αλλά τον άνθρωπο που έχει αναπτύξει μέσα του στοιχεία αγάπης όπως καρπούς, χαρίσματα, σημεία του Αγίου Πνεύματος. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  ΙΒ

 

Κεφ. ιβ΄ στίχος  5

 

5. «Διά τι τούτο το μύρον δεν επωλήθη τριακόσια δηνάρια και εδόθη εις τους πτωχούς;».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Κοιτάχτε πως ομιλεί ο διάβολος, ώστε ένας που δεν γνωρίζει να δώσει δίκιο στον Ιούδα. Λες και αυτός ότι ενδιαφέρονταν για τους φτωχούς, αφού ήτο κλέπτης και το μόνο που τον ενδιέφερε ήτο πως να εκμεταλλεύεται την κάθε κατάσταση προς όφελος δικό του. Είναι μεγάλη αγένεια, είναι μεγάλη κακία, υποθάλπει άπειρη πονηρία, ο άνθρωπος Ιησούς να κατηγορείται από κάποιον που τον ευεργέτησε και τον κάλεσε να ανήκει στην οικογένειά του. Αλλά δυστυχώς ο άνθρωπος που είναι σκεύος του πονηρού δεν αλλάζει και είναι μάταιος ο αγώνας αγάπης εις αυτόν, διότι η πονηρία δεν του αφήνει τίποτε αγαθό να αναπτυχθεί στη ζωή του. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή! Εγώ ζω συνέχεια τέτοιες καταστάσεις. Βλέπω αδερφούς που επενδύουν χρήματα, τα οποία τα βγάζουν με κόπο, σε υλικά αγαθά και η χαρά μου είναι άπειρη διότι ξέρω ότι ο άνθρωπος παίρνει χαρά ποικιλοτρόπως και θέλω τα πνευματικά μου αδέρφια και παιδιά να έχουν χαρά. Όταν όμως εγώ θελήσω να αποκτήσω κάτι υλικό το οποίο να το χρησιμοποιήσω αγαθά δέχομαι από κάποιους αδερφούς τέτοια κριτική όπως δέχτηκε ο Κύριος από τον μαθητή του Ιούδα. Αμέσως καταλαβαίνω ότι αυτοί οι άνθρωποι υποθάλπουν την αποστολή μου και προσπαθούν να βρουν ερεθίσματα ώστε να δικαιώσουν την αποστροφή τους από τον Θεό. Τονίζω σε όλους αυτούς ώστε να μην τους απολέσει ο διάβολος ότι αν δεν τους αρέσω εγώ ή ο οποιοσδήποτε που εργάζεται πνευματικά ας πάρουν το Ευαγγίλιο του Χριστού στη ζωή τους και ας κάνουν αυτοί έναν αγώνα όπου θα αναπτύξουν τον Θεό με πλήρη θυσία ως προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο. Αν αυτό δεν το κάνουν και αποστραφούν ανθρώπους και Θεό τότε να ξέρουν ότι είναι όργανα του διαβόλου και το μόνο που θα εξασφαλίσουν είναι η απώλειά τους. Μη γένοιτο να υπάρχει τέτοιος άνθρωπος στην Φωνή Θεού. Αμήν.

 

 

Κεφ. ιβ΄ στίχος  8

 

8. «Διότι τους πτωχούς πάντοτε έχετε μεθ' εαυτών, εμέ όμως πάντοτε δεν έχετε». 

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Κύριος απευθύνεται προς τον Ιούδα τον Ισκαριώτην τον οποίον εγνώριζε ότι επρόκειτο να τον προδώσει. Επίσης εγνώριζε ότι δεν τον έμελλε για τους πτωχούς αλλά για να τα βάλει εις την τσέπην του.

Η συμπεριφορά αυτή του Κυρίου μας διδάσκει πολλά:

α. Να αγαπάμε τους εχθρούς ημών και εκείνους ακόμη που θέλουν να μας εξοντώσουν.

β. Να συμπεριφερόμεθα με ευγένεια και καλοσύνη προς πάντας, ιδιαιτέρως προς τους εχθρούς μας.

Αυτή είναι η νίκη η οποία έχει πάντοτε σύμμαχον και συμπαραστάτην τον Θεόν.

 

 

Κεφ. ιβ΄ στίχοι 10 – 11

 

10. «Συνεβουλεύθησαν δε οι αρχιερείς, διά να θανατώσωσι και τον Λάζαρον,

11. διότι πολλοί εκ των Ιουδαίων δι' αυτόν υπήγαινον και επίστευον εις τον Ιησούν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Του ζηλιάρη είναι δοσμένο να είναι το συκώτι του πρησμένο. Όταν βρισκόμεθα με ανθρώπους που έχουν ανεπτυγμένο το δαιμόνιο της ζήλιας να γνωρίζουμε ότι είμεθα το κόκκινο πανί στα μάτια του ταύρου. Αντί να θαυμάζουν οι άνθρωποι αυτοί με την ανάσταση ανθρώπου τεσσάρων ημερών που προέβη ο Κύριος, σημείο που καθιστά την δόξα του Θεού, αυτοί κοιτούσαν να τον θανατώσουν πάλι. Είναι να απορεί κάποιος βλέποντας αυτή την συμπεριφορά αυτών των ανθρώπων ώστε να καθιστά την προσοχή στη ζωή του και να εργάζεται με μυστικότητα, διότι ο διάβολος είναι ισχυρός αφού έχει επικρατήσει δια της άγνοιας και της ημιμάθειας στις καρδιές πολλών ανθρώπων, ώστε δι’ αυτών να προβαίνει σε ενέργειες όπως σταύρωσον, σταύρωσον αυτόν. Ας ενθυμηθούμε και τον Ηρώδη ο οποίος από ζήλια εσφαγίασε 14.000 νήπια ώστε να μην βρεθεί κάποιος να του πάρει την εξουσία. Μη γένοιτο να μας διακατέχουν τέτοια δαιμόνια. Προσοχή και αγώνα πάνω στην μελέτη ώστε να βρούμε τα στοιχεία που θα μας εξασφαλίσουν μία νέα ζωή γεμάτη σοφία Θεού συναρπάζουσα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιβ΄ στίχος 13

 

13. «έλαβον τα βαΐα των φοινίκων και εξήλθον εις υπάντησιν αυτού και έκραζον· Ωσαννά, ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, ο βασιλεύς του Ισραήλ».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο όχλος επηρεάζει θετικά ή αρνητικά τη ζωή μας όταν στηριζόμαστε σε αυτόν. Ο λόγος διότι κινείται ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν. Οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι που ανήκαν στον όχλο φώναξαν και το σταύρωσον, σταύρωσον αυτόν. Καμία εμπιστοσύνη δεν πρέπει να έχουμε σε ανθρώπους που δεν είναι αναγεννημένοι. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι οποιαδήποτε συναλλαγή και αν κάνουμε μπορεί και να προδοθούμε, ώστε να μην εισέλθουμε κατόπιν σε απορία με χιλιάδες γιατί και μετέπειτα να πέσουμε σε θλίψη την οποίαν φέρνει ο υπέρτατος εγωισμός. Μη γένοιτο! Προσοχή! Αμήν.

 

Κεφ. ιβ΄ στίχος 15

 

15. «Μη φοβού, θύγατερ Σιών· ιδού, ο βασιλεύς σου έρχεται καθήμενος επί πώλου όνου».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η πώλου όνου συμβολίζει την ταπείνωση η οποία είναι η αρετή των αρετών. Χωρίς αυτή ουδεμία αρετή αναγνωρίζεται και δεν θα δυνηθούμε να εισέλθουμε στα Άγια των Αγίων και στην σοφία του Θεού, η οποία δύναται να αναπτύσσει στη ζωή μας το δέντρο της ζωής.

 

 

Κεφ. ιβ΄ στίχοι 23 – 24

 

23. «Ο δε Ιησούς απεκρίθη προς αυτούς λέγων· Ήλθεν η ώρα διά να δοξασθή ο Υιός του ανθρώπου.

24. Αληθώς, αληθώς σας λέγω, Εάν ο κόκκος του σίτου δεν πέση εις την γην και αποθάνη, αυτός μόνος μένει· εάν όμως αποθάνη, πολύν καρπόν φέρει».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Οι Έλληνες ήρθαν εκείνη την ώρα για να πάρουν την αποστολή την οποίαν ο Πατέρας έδωσε στην Ελλάδα, η οποία Ελλάδα σημαίνει φως και βρίσκεται στο κέντρο του κόσμου, στην Μεσόγειο. Από την Ελλάδα θα έρθει το φως σε όλον τον κόσμο, όπως και η ιδέα της δημοκρατίας προήλθε από αυτή. Κατόπιν θα λάβει χώρα η ιδέα του αγιασμού και της ζωής, η οποία θα μεταλαμπαδευτεί εις όλον τον κόσμο δια των νέων μαθητών οι οποίοι μαθητές θα έχουν αναπτύξει μέσα τους την φωνή του Θεού. Όμως δεν θα έρθει η ζωή από την επιστήμη αλλά από την εφαρμογή του Αγίου Ευαγγελίου.

Βλέπουμε μετέπειτα ο Θεός να ενισχύει την πίστη των Ελλήνων στέλνοντας τον απόστολο Παύλο ώστε να αναπτυχθεί στην Ελλάδα το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Σήμερα πάλι ο Θεός ενεργεί στον ελλαδικό χώρο δια του Παρακλήτου, ο οποίος σιγά σιγά αναπτύσσεται και παίρνει σάρκα και οστά.

Ο κόκκος είναι ο Χριστός ο οποίος με τα λόγια του, με τα ανθρωποσωτήρια έργα του και τελευταία με την θυσία του φυτεύτηκε στις καρδιές των ανθρώπων, ώστε να αναπτυχθεί και να γίνει δέντρο με εκατομμύρια καρπούς όπου όλοι να δύνανται να φάγουν από τους καρπούς αυτούς και να ευφραίνονται αιώνια. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιβ΄ στίχος  25 

 

25. «Όστις αγαπά την ψυχήν αυτού, θέλει απολέση αυτήν και όστις μισεί την ψυχήν αυτού εν τω κόσμω τούτω, εις ζωήν αιώνιον θέλει φυλάξει αυτήν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αν άνθρωπε του Θεού δεν θέλεις να πεθάνεις θα πρέπει να αγωνίζεσαι να μην πεθάνει ο συνάνθρωπος που ο Θεός σου έστειλε δίπλα σου αλλά να εργάζεσαι με όλες σου τις δυνάμεις ώστε να τον φέρεις κοντά στο θέλημα του Θεού. Κατόπιν να χρησιμοποιήσεις και όλα τα μέσα που έχεις υλικά ή πνευματικά ώστε να τον αναγεννήσεις και να τον παραδώσεις στα χέρια του Θεού. Αυτός κατόπιν ο Θεός θα τον ενισχύσει και θα του χαρίσει Πνεύμα Άγιο χωρίς μέτρο, ώστε να αναπτύξει μέσα του τους καρπούς, τα χαρίσματα και τελευταία τα σημεία που παραχωρεί ο Θεός στον μετανοούντα άνθρωπο, στην ουσία στο καινούργιο μέλος της βασιλείας αυτού. Την ώρα που εργαζόμεθα φαίνεται ότι χάνουμε τη ζωή μας, διότι αφιερώνουμε πολλές ώρες για την ανοικοδόμηση του νέου ανθρώπου όμως ο Θεός εκείνη την ώρα ευλογεί εμάς. Εμένα μία φορά δια Πνεύματος Αγίου μου φανέρωσε τα εξής, εσύ θα υπηρετείς τον πεσόντα αδερφό κι εγώ εσένα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Περί τα δεκαπέντε εκατομμύρια μαρτύρων έχει να παρουσιάσει η Εκκλησία μας, οι οποίοι πέθαναν με μαρτυρικό θάνατο. Όλους αυτούς οι δήμιοι τους ερωτούσαν: αρνείσαι τον Χριστόν; Και αυτοί έλεγαν όχι μέχρι τελευταίας πνοής. Εάν έλεγαν ναι, ετελείωνε το μαρτύριο, την εγλύτωναν. Αυτοί εμίσησαν την ζωήν των, δηλαδή εμίσησαν την αμαρτίαν, την φθοράν, τον αιώνιον θάνατον και επροτίμησαν εντός δευτερολέπτου μέσω του θανάτου να εισέλθουν εις την ζωήν.

Άρα, το μίσος εναντίον της αμαρτίας και αγάπη προς τον Θεόν μέχρι θανάτου μας εξασφαλίζει ζωή αιώνιο. Αμήν.

 

 

Κεφ. ιβ΄ στίχος  26

 

26. «Εάν εμέ υπηρετή τις, εμέ ας ακολουθή και όπου είμαι εγώ, εκεί θέλει είσθαι και ο υπηρέτης ο εμός· και εάν τις εμέ υπηρετή, θέλει τιμήσει αυτόν ο Πατήρ».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Σήμερα ο κόσμος αυτός που ζούμε έχει γεμίσει πρόσωπα τα οποία θέλουν να καυχώνται και να κάνουν προβολή των θέσεων που διακατέχουν. Ο κόσμος του Θεού όμως δουλεύει αντίστροφα. Ο πρώτος κατά Θεό είναι ο υπερέτης, ο διάκονος. Αυτός ο υπηρέτης είναι αυτός που ζει στον οίκο του Θεού και ο λόγος διότι υπηρετεί Θεό και άνθρωπο. Ο Κύριος τόνισε και εφάρμοσε με τα λόγια του και με τα έργα του το ου γαρ ήλθον διακονηθήναι αλλά διακονήσαι και δούναι την ζωήν λύτρον αντί πολλών, πλένοντας ακόμη και τα πόδια των μαθητών του. Αν θέλουμε να έχουμε ουσιαστική, αληθινή σχέση με τον Θεό ώστε να του εκπέμπουμε συμπάθεια και αγάπη ως προς ημάς θα πρέπει να εισέλθουμε στο βάθος της ουσίας του πνεύματός του και να αντλήσουμε την άπειρη σοφία του, η οποία μας εξασφαλίζει ουράνια και επίγεια αγαθά. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιβ΄ στίχος  27  

 

27. «Τώρα η ψυχή μου είναι τεταραγμένη· και τι να είπω; Πάτερ, σώσον με εκ της ώρας ταύτης. Αλλά διά τούτο ήλθον εις την ώραν ταύτην». 

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ταράχτηκε διότι εκείνη την ώρα προφητικά είδε όλη την πορεία ως προς τον Γολγοθά γι’ αυτό και ζήτησε να τον σώσει ο Πατέρας από αυτή την ώρα. Στον κήπο της Γεσθημανής το ξαναζήτησε, Πάτερ παρελθέτω απ’ εμού το ποτήριον τούτο όμως έχοντας πλήρη επίγνωση της αποστολής του έπνιξε το ανθρώπινο συναίσθημα και το αρεστόν εις την σάρκα η οποία αποφεύγει την οποιαδήποτε θυσία, έτσι συμπλήρωσε ουχί ως εγώ θέλω αλλά ως συ Πάτερ. Το ίδιο να λέμε κι εμείς και να εμπιστευόμεθα τον Πατέρα μας, ώστε να εκπληρώνει το θετικό έργο εις ημάς μέσα από θετικές ή αρνητικές καταστάσεις οι οποίες μας αναγεννούν και μας οδηγούν επί του ασφαλούς στην οδό της αφθάρτου ζωής. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιβ΄ στίχος  28 – 30

 

28. «Πάτερ, δόξασόν σου το όνομα. Ήλθε λοιπόν φωνή εκ του ουρανού· Και εδόξασα και πάλιν θέλω δοξάσει.

29. Ο όχλος λοιπόν ο παρεστώς και ακούσας έλεγεν ότι έγεινε βροντή· άλλοι έλεγον· Άγγελος ελάλησε προς αυτόν.

30. Απεκρίθη ο Ιησούς και είπεν· Η φωνή αύτη δεν έγεινε δι' εμέ, αλλά διά σας».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ας εμπιστευτούμε τον Θεό κατά πάντα, ας εργαζόμεθα με ειλικρίνεια απεναντί του. Αφού λάβαμε κάλεσμα ουράνιο να είμεθα σίγουροι ότι η φωνή του Θεού σαν βροντή θα ζωοποιήσει εμάς και τους γύρω μας, ώστε να φέρουμε την αποστολή μας εις πέρας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιβ΄ στίχος  31

 

31. «Τώρα είναι κρίσις του κόσμου τούτου, τώρα ο άρχων του κόσμου τούτου θέλει εκβληθή έξω».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η κρίση του Θεού άρχεται απ’ τον οίκο του Θεού. Ο οίκος του Θεού είναι ο άνθρωπος, ο οποίος καλείται από τον Θεό να γνωρίσει τον εαυτόν του και να αναπτύξει μέσα του τον Θεό με τα στοιχεία που τον διέπουν. Όσοι λάβουν το κάλεσμα του Θεού και δεν το δεχτούν, το οποίο τους οδηγεί στην αναγέννηση, καλύτερα να μην είχαν γεννηθεί, ο λόγος διότι ο ανθρωποκτόνος διάβολος θα τους παραλάβει και θα τους δαιμονίσει σε σημείο να χάσουν και την παρούσα αλλά και την μέλλουσα ζωή. Μη γένοιτο εις ημάς! Γιατί δεν καταλαβαίνουμε ότι ο Θεός θα γεμίσει τη ζωή μας με σοφία Θεού και στοιχεία ευγενούς άμιλλας τα οποία θα συντροφεύουν τη ζωή μας και θα κοσμούν αυτή και τώρα και πάντα και εις τους αιώνες των αιώνων. Αν ακόμη δεν αναγεννηθούμε κατά Θεό το μόνο που θα αναπτύξουμε στη ζωή μας θα είναι δαιμόνια, τα οποία θα τα μεταφέρουμε και στη ζωή των αγαπημένων μας προσώπων που είναι γύρω μας, ώστε και αυτοί να χτίζουν μέσα τους εξαιτίας μας την κόλαση αντί του νοητού παραδείσου. Μία προσοχή χρειάζεται και αποδοχή του καλέσματος του Θεού. Ο προφήτης αναφέρει, ξύπνα Θεέ και φέρε κρίση και θέλεις κληρονομήσει τα έθνη. Μην κάνουμε όπως οι λαοί που δέχτηκαν τις εντολές του Θεού μόνο και μόνο για να καυχώνται γι’ αυτές και όχι για να προβούν στην εφαρμογή τους όσοι τις γνώρισαν. Ανέκδοτο: Κάποτε ο Θεός κατέβηκε σε ένα κράτος και τους είπε έχω δέκα εντολές για εσάς. Αυτοί ρώτησαν ποιες και αυτός τους απάντησε ου μοιχεύσεις κ.λ.π. Τότε αυτοί απάντησαν όχι δεν θα πάρουμε. Πήγε σε άλλο, τα ίδια, έχω δέκα εντολές. Απάντησαν δεν θέλουμε, δεν τους συνέφερνε. Τελικά πήγε στους Εβραίους και τους είπε, έχω δέκα εντολές. Αυτοί τον ρώτησαν πόσο κάνουν και ο Θεός τους είπε τίποτα είναι τσάμπα. Τότε αυτοί του είπαν φέρτες και άφησέ τες εκεί. Και από τότε παραμένουν ανεφάρμοστες. Κατόπιν πήγαν και σε όλα τα έθνη οι δέκα εντολές. Όλοι οι λαοί μετέπειτα τις δέχτηκαν ώστε να κάνουν συζητήσεις πάνω σε αυτές όμως κανείς να μην θέλει να τις εφαρμόσει. Νομίζω ότι ήρθε ο καιρός να τις δεχτούμε και να προβούμε σε ενέργειες ώστε να κάνουμε κρίση και να χωρίσουμε τον εαυτόν μας από την αμαρτία, κατόπιν να τον οδηγήσουμε στην αναμαρτησία, στη ζωή που συστήνει ο Χριστός. Μην φοβούμεθα να προβούμε σε ενέργειες ώστε να κάνουμε κρίση, αυτή θα μας κάνει μετέπειτα κληρονόμους του κτιστού και άκτιστου κόσμου. Τελευταία κληρονόμους Θεού, συγκληρονόμους Χριστού και συμμέτοχους αυτού του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν. Συνέχεια στον 31Ο στίχο. Ο τρόπος που πετάγεται ο διάβολος από το πνεύμα μας, αφού είναι πνεύμα, είναι να αναπτύξουμε μέσα μας το πνεύμα του Θεού. Άμα όλοι αναπτύξουμε μέσα μας τον Θεό, ο διάβολος θα πεταχτεί έξω από τη ζωή μας. Στην Αποκάλυψη αναφέρεται ότι ο διάβολος θα πεταχτεί υπό του Θεού στο πυρ το εξώτερον. Ο τρόπος είναι ο Θεός να αναγεννήσει τον λαό του, ώστε αυτός ο διάβολος να μην μπορεί να αναπτυχθεί στον εγκέφαλο του οποιουδήποτε αναγεννημένου ανθρώπου. Αν δεν αναγεννηθούμε αυτός θα βρίσκει τρόπους και θα επινοεί συστήματα ώστε να μας οδηγήσει σε αδιέξοδο. Να ξέρουμε ότι είναι ο πιο έξυπνος έμπορος και αν συνδιαλαγείς μαζί του να ξέρεις άνθρωπε ότι κάτι θα σου πουλήσει. Ο καλύτερος τρόπος να μην δύναται να εισέλθει στη ζωή μας είναι η περιφρόνηση και στη συνέχεια συνεχή ενασχόληση στα δρώμενα του Ευαγγελίου, στα ρήματα αυτού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιβ΄ στίχος  32

 

32. «Και εγώ εάν υψωθώ εκ της γης, θέλω ελκύσει πάντας προς εμαυτόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αφού τελείωσε το αποστολικό του έργο ανελήφθη εις τους ουρανούς, στους πνευματικούς ουρανούς και από εκεί ενεργεί μέσα στην συνείδηση των πιστών ώστε να τους κατευθύνει με το δικό του παράδειγμα στην μετάνοια, στην αναγέννηση, στην επικράτηση του Θεού μέσα τους και γύρω τους. Ο σκοπός του είναι με την πάροδο του χρόνου να φτάσει τον άνθρωπο σε ένα εκκωφαντικό σημείο ώστε ο άνθρωπος να εννοήσει την αξία του Θεού. Κατόπιν να ιδρύσει δια του ανθρώπου την βασιλεία του Θεού μέσα στον άνθρωπο αλλά και γύρω του. Μετέπειτα να έλθει να παραλάβει την βασιλεία του και να οδηγήσει τον άγιο, αθάνατο λαό του στα σκηνώματα του Θεού. Όλα θα γίνουν δια των νέων μαθητών, οι οποίοι ακολουθούν σήμερα την Φωνή του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιβ΄ στίχοι 35 - 36

 

35. «Είπε λοιπόν προς αυτούς ο Ιησούς· Έτι ολίγον καιρόν το φως είναι μεθ' υμών· περιπατείτε ενόσω έχετε το φως, διά να μη σας καταφθάση το σκότος· και όστις περιπατεί εν τω σκότει δεν εξεύρει που υπάγει.

36. Ενόσω έχετε το φως, πιστεύετε εις το φως, διά να γείνητε υιοί του φωτός. Ταύτα ελάλησεν ο Ιησούς και απελθών εκρύφθη απ' αυτών».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το φως είναι ο Χριστός και η διδασκαλία του, η οποία όταν εισέλθει μέσα μας θα διαφωτίσει τον εσωτερικό μας κόσμο και θα αντιλαμβανόμεθα ότι τα πάντα στη ζωή μας συνεργούν στο αγαθό. Το φως αυτό λίγο εμφανίστηκε στον κόσμο δια του Κυρίου. Ο Ιωάννης ο θεολόγος το φανερώνει ως εξής, ο Λόγος έγεινε σαρξ και κατώκησε μεταξύ ημών και εθεασάμεθα την δόξαν αυτού δόξαν ως μονογενούς παρά του Πατρός πλήρης χάριτος και αληθείας. Αυτό το φως του Χριστού μετά την ανάληψή του εργάζεται και σήμερα στον κόσμο μας δια του Παρακλήτου, ώστε να διαλάμψει στις καρδιές όλων των ανθρώπων και όλων των λαών της γης. Ο τρόπος να διαλάμψει αυτό το φως είναι ο αγιασμός, ο καθαρισμός, η ζωή η άφθαρτη και η αθάνατη, η οποία θα επικρατήσει σε όλους εκείνους που θα επιτύχουν την πλήρη μετάνοια και ουσιαστική αναγέννηση. Αξίζει τον κόπο να έχουμε αυτούς τους στόχους στη ζωή μας και να υποβαθμίσουμε όλους εκείνους που μέχρι χτες πιστεύαμε ότι θα μας εξασφαλίσουν ζωή. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ. ιβ΄ στίχος 37

      

37. «Αλλ' ενώ έκαμε τόσα θαύματα έμπροσθεν αυτών, δεν επίστευον εις αυτόν·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η αμαρτωλή ζωή προκαλεί την απιστία, ώστε οι άνθρωποι να έχουν σαν αρχή το ου με πείσεις και αν με πείσεις. Ευτυχώς όμως δεν ισχύει για όλους, διότι υπάρχουν άνθρωποι που διακατέχονται από την αλήθεια και από την δικαιοσύνη του Θεού και όταν ακούν αυτή την αλήθεια προσκολλούνται και την αναπτύσσουν στη ζωή τους με όλες τους τις δυνάμεις. Το ίδιο εύχομαι και για όλα τα πνευματικά παιδιά που ανήκουν στην Φωνή Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιβ΄ στίχος  40

 

40. «Ετύφλωσε τους οφθαλμούς αυτών και εσκλήρυνε την καρδίαν αυτών, διά να μη ίδωσι με τους οφθαλμούς και νοήσωσι με την καρδίαν και επιστρέψωσι και ιατρεύσω αυτούς».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η τύφλωση προέρχεται από την ανυπακοή στον Λόγο του Θεού. Η ανυπακοή αυτή οδηγεί τον άνθρωπο έξω από την αλήθεια, τις αρχές και τα δρώμενα του Αγίου Ευαγγελίου. Η καρδιά σκληραίνει όταν στη ζωή μας υπάρχει μία αντιξοότητα, η οποία έρχεται από τον Θεό ή μάλλον την παραχωρεί αυτός ώστε να μας προβληματίσει και να μας οδηγήσει στην αναγέννηση. Εμείς όμως δεν βλέπουμε τα πράγματα κατά Θεό και σηκώνουμε περισσότερο το ανάστημά μας με τον υπέρμετρο εγωισμό μας και αντιτασσόμεθα στην εκπαίδευση, στην αντιξοότητα την οποίαν ο Θεός μας παραχωρεί. Αυτό που παραχωρεί έχει σαν συνέπεια να μας οδηγήσει στον θετικό προβληματισμό και κατ’ επέκταση στην αναγέννηση. Ο άνθρωπος όμως δεν εννοεί και δυστυχώς σκληραίνει και πέφτει εκείνη την ώρα σε δύο παγίδες. Η μία είναι το γιατί που λέει συνέχεια στον Θεό και στους ανθρώπους, μη εννοώντας την έλλειψη του αγιασμού που τον διέπει. Και δεύτερον με το (εγώ) που στοιχειοθετεί σαν αρχή στη ζωή του οδηγείται στον υπέρμετρο εγωισμό. Το πρώτο που είναι το γιατί και το οποίο εκφράζει ο άνθρωπος στην πτώση του λόγω του ότι δεν έχει Θεό, φέρνει την απορία γιατί να συμβεί αυτό σε μένα αφού εγώ είμαι δίκαιος, καλός κ.λ.π. Το ένα λοιπόν γιατί με αυτόν τον εγωισμό που μας διακατέχει δυστυχώς φέρνει πολλά γιατί. Το άλλο στοιχείο που φέρνει τύφλωση είναι το εγώ. Αυτό το στοιχείο φέρνει τον Θεό αντιμέτωπο με εμάς, ώστε οι συνέπειες του εγωισμού μας να είναι τραγικές για τη ζωή μας.

 

 

Κεφ. ιβ΄ στίχοι 42 - 43

 

42. «Αλλ' όμως και εκ των αρχόντων πολλοί επίστευσαν εις αυτόν, πλην διά τους Φαρισαίους δεν ώμολόγουν, διά να μη γείνωσιν αποσυνάγωγοι.

43. Διότι ηγάπησαν την δόξαν των ανθρώπων μάλλον παρά την δόξαν του Θεού».

       

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πολλοί άνθρωποι σήμερα φοβούνται να ομολογήσουν την αλήθεια και ο λόγος δια να μην θεωρηθούν αποσυνάγωγοι ή αιρετικοί. Το δαιμόνιο αυτό στη ζωή των ανθρώπων αυτών το φέρνει ο μέγιστος εγωισμός, ο οποίος αργά ή γρήγορα θα τους απολέσει. Μη γένοιτο να υπάρχει τέτοιος άνθρωπος μέσα στην Φωνή Θεού. Όταν μοιράζουμε την αγάπη μας με το σύστημα του κόσμου ανήκουμε στον στίχο που αναφέρεται στην Αποκάλυψη, είθε να ήσο ψυχρός ή ζεστός· αν είσαι στη μέση θα σε εξεμέσω εκ του στόματός μου. Θα το πληρώσεις άνθρωπε, δεν γίνεται από την ίδια πηγή να εξέρχονται δύο γεύσεις, ούτε από το στόμα μας δύο φωνές. Πρέπει να πάρουμε απόφαση ή ο Θεός θα εξέρχεται ή ο διάβολος. Με συνεχή προσπάθεια και αγώνα πάνω στα δρώμενα του Ευαγγελίου θα το πετύχουμε. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιβ΄ στίχοι 44 – 45

    

44. «Ο δε Ιησούς έκραξε και είπεν· Ο πιστεύων εις εμέ δεν πιστεύει εις εμέ, αλλ' εις τον πέμψαντά με,

45. και ο θεωρών εμέ θεωρεί τον πέμψαντά με».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όλα προέρχονται από τον Πατέρα. Το Ευαγγέλιο είναι η φωνή και η λογική του Θεού, του δημιουργού, του Πατέρα και οι πάντες πρέπει να την υιοθετήσουμε αυτή την φωνή, αυτή την λογική ώστε να δούμε άσπρη μέρα γεμάτη άφθαρτη, αιώνια σοφία Θεού, άφθαρτη ζωή. Γένοιτο, γένοιτο αμήν. Πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον άνωθεν εστιν καταβαίνον εκ του Πατρός των φώτων, του Θεού του ζώντος. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Η μεγαλύτερη δόξα που μπορεί να γνωρίσει ο άνθρωπος στη ζωή του είναι να ευαρεστηθεί ο Θεός και να κατακλύσει τον νου του πιστού με την δική του ζώσα φωνή, η οποία αφθαρτοποιεί τον άνθρωπο και του χαρίζει άπειρη και αιώνια δόξα. Η πρώτη φωνή που έρχεται στη ζωή μας είναι του απεσταλμένου του Θεού, κατόπιν του Παρακλήτου, μετέπειτα του Υιού και τελευταία του Πατέρα. Αυτή είναι η σκάλα του Ιακώβ, η οποία ανεβάζει τον άνθρωπο του Θεού στον τρίτο ουρανό το οποίο και εύχομαι με τον σχετικό αγώνα στους πάντες. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιβ΄ στίχος  46

 

46. «Εγώ ήλθον φως εις τον κόσμον, διά να μη μείνη εν τω σκότει πας ο πιστεύων εις εμέ».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το φως είναι ο Χριστός, είναι η αναμαρτησία, ο αγιασμός, η ευφροσύνη, η χαρά, η ταπείνωση, η ανυπόκριτη αγάπη, η ζωή η άφθαρτη, η ζωή μαζί με τον Χριστό. Το σκοτάδι είναι η αμαρτία, η θλίψη, η μη αναγέννηση, η φθορά, το γήρας, ο θάνατος, η απώλεια ψυχής και σώματος, μη γένοιτο!

 

 

Κεφ. ιβ΄ στίχοι  47 – 48

 

47. «Και εάν τις ακούση τους λόγους μου και δεν πιστεύση, εγώ δεν κρίνω αυτόν· διότι δεν ήλθον διά να κρίνω τον κόσμον, αλλά διά να σώσω τον κόσμον.

48. Ο αθετών εμέ και μη δεχόμενος τους λόγους μου, έχει τον κρίνοντα αυτόν· ο λόγος, τον οποίον ελάλησα, εκείνος θέλει κρίνει αυτόν εν τη εσχάτη ημέρα·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πράγματι ο Χριστός ενσαρκώθηκε όχι για να κρίνει ή για να απολέσει τον άνθρωπο αλλά για να τον οδηγήσει δια της μετανοίας στην αναγέννηση και να μπορέσει να φτάσει στο καθ’ ομοίωση. Τώρα αν ο διάβολος έχει υποχειριάσει τόσο πολύ τη ζωή μας και κλείνουμε τα αυτιά μας και τα μάτια μας στο ανθρωποσωτήριο κήρυγμα του Κυρίου, να γνωρίζουμε ότι αυτό λόγω της ανυπακοής θα μας οδηγήσει στον πρόωρο θάνατο με τραγικές συνέπειες για εμάς. Μία προσοχή χρειάζεται. Αυτή είναι, εν όσο έχετε καιρό μαζέψτε αμάραντο πνευματικό θησαυρό, ώστε να μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού στη ζωή μας ίνα δι’ αυτής πορευθούμε εν δυνάμει και στον παρόντα αλλά και στον μέλλοντα αιώνα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιβ΄ στίχοι  49 – 50

 

49. «διότι εγώ απ' εμαυτού δεν ελάλησα, αλλ' ο πέμψας με Πατήρ αυτός μοι έδωκεν εντολήν τι να είπω και τι να λαλήσω·

50. και εξεύρω ότι η εντολή αυτού είναι ζωή αιώνιος. Όσα λοιπόν λαλώ εγώ, καθώς μοι είπεν ο Πατήρ, ούτω λαλώ».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Μέχρι σήμερα δεν εμφανίστηκε ολοκληρωμένη η ευλογία της ζωής στον άνθρωπο, διότι οι άνθρωποι πίστεψαν στον Χριστό όμως δεν πίστεψαν στην ιδέα της αφθάρτου ζωής και στο ολοκληρωμένο Ευαγγέλιο. Ο Χριστός τόνισε, και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. Πιστεύεις τούτο; Δυστυχώς οι πάντες δεν πίστεψαν στη ζωή αλλά στον θάνατο και το τραγικό όλων είναι ότι μετέφεραν την βασιλεία του Θεού οι άνθρωποι του Θεού στον ουρανό ενώ ο Χριστός έθεσε με την παρουσία του τον πρώτο λίθο ώστε η βασιλεία του Θεού να ιδρυθεί όπως στον ουρανό αλλά και στη γη. Η Φωνή Θεού έχει την άδεια να κηρύττει και να πιστεύει στην κατάργηση του φυσικού θανάτου και δια Πνεύματος Αγίου να ανακαλύπτει καθημερινά τον τρόπο ώστε να πετύχει αυτό το εγχείρημα το κάθε παιδί που νουθετείται από αυτή, την οποίαν ζωή αιώνιο οι προφήτες και ο ίδιος ο Κύριος διακηρύττει μέσα στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη. Σήμερα το στοιχείο της ζωής αναπτύσσεται δια Πνεύματος Αγίου στα παιδιά της Φωνής Θεού. Μετέπειτα οι πνευματικοί επιστήμονες αυτής θα προβούν σε ενέργειες ώστε με την βοήθεια του Θεού να ανακαλύψουν και στον φυσικό τομέα τα στοιχεία της ζωής, τα οποία θα βοηθήσουν εκείνους που έχουν καλή διάθεση και πρόθεση να εισέλθουν στο θέλημα του Θεού και στη ζωή αυτού. Πάντως ο άνθρωπος αποτελείται από συγκεκριμένα υλικά στοιχεία. Όταν ένας άνθρωπος είναι 30 χρονών και μπορέσουμε να του κάνουμε μία πλήρη ανατομία θα βρούμε τα στοιχεία που υπάρχουν και του εξασφαλίζουν την σφρυγγιλότητα αυτή που διακατέχεται. Αν η πνευματική επιστήμη με τις έρευνες στον φυσικό τομέα ανακαλύψει τα στοιχεία αυτά που αποτελείται ο άνθρωπος και τα οποία υπάρχουν στην φύση και τα χορηγήσει στον άνθρωπο που έχει περάσει τα 40 ή τα 50 ή τα 70 χρόνια και η φθορά τον έχει καταβάλλει, αμέσως ο άνθρωπος αυτός, όλα τα κύτταρά του θα αναπληρωθούν και θα παράγουν ζωή, ώστε να διαμορφώσουν το σώμα του πάσχοντος και έτσι να δημιουργηθεί πάλι η σφρυγιλότητα των 30 χρόνων. Μέχρι τότε θα φρουρούμε τη ζωή με την ανάπτυξη του πνεύματος του Θεού, το οποίο θα μας γεμίζει ενέργεια από την άμορφη ύλη και σοφία Θεού ώστε να μακροημερεύσουμε. Κατόπιν με την ζώσα πίστη να καταργήσουμε όλα τα φθοροποιά στοιχεία. Θέλω να γνωρίζετε ότι ο άνθρωπος ότι σκέφτεται δύναται να το φέρει στη ζωή του αρκεί να το εξετάσει, να το ερευνήσει και τελευταία να το πιστέψει. Η πίστη όμως να είναι ζώσα και όχι σκιώδη. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  ΙΓ

 

 

 

Κεφ. ιγ΄ στίχος  1

 

1. «Προ δε της εορτής του πάσχα εξεύρων ο Ιησούς ότι ήλθεν η ώρα αυτού διά να μεταβή εκ του κόσμου τούτου προς τον Πατέρα, αγαπήσας τους ιδικούς του τους εν τω κόσμω, μέχρι τέλους ηγάπησεν αυτούς».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αυτές είναι οι πνευματικές υποχρεώσεις των ανθρώπων που στέλνονται υπό του Θεού, ώστε να αναγεννήσουν και να αναβαθμίσουν την σοφία του Θεού και την ανυπόκριτη αγάπη του στις καρδιές εκείνες που στέλνονται υπό του Θεού να συνοδεύουν τους ανθρώπους αυτούς που κηρύττουν με τη ζωή τους το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Η αγάπη του Χριστού έφτασε μέχρι θυσίας, έδωσε τη ζωή του λύτρον αντί πολλών. Εμείς δεν χρειάζεται να δώσουμε τη ζωή μας. Εκείνο που χρειάζεται είναι να μελετούμε, να εφαρμόζουμε τα δρώμενα του Ευαγγελίου ώστε να βρούμε την δύναμη να υπηρετήσουμε Θεό και άνθρωπο με το πνεύμα του Ευαγγελίου. Όταν αγαπήσουμε τον Θεό και διδάξουμε αυτή την αγάπη τότε και οι μαθητές που έρχονται στη ζωή μας, αποκτούν και αυτοί αυτή την μεγάλη αγάπη και γίνονται και αυτοί αγάπη, την οποίαν την στρέφουν προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό έτσι ώστε να δοξάζεται ο Θεός σε μεγάλη ακτίνα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ. ιγ΄ στίχος 2

 

2. «Και αφού έγεινε δείπνος, ο δε διάβολος είχεν ήδη βάλει εις την καρδίαν του Ιούδα Σίμωνος του Ισκαριώτου να παραδώση αυτόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το έδαφος να αναπτυχθεί ο διάβολος στη ζωή μας και η ρίζα πικρίας ως προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο, το φέρνει ο υπέρτατος εγωισμός που εκδηλώνεται με το ότι εγώ ξέρω ή εγώ κάνω ενώ οι άλλοι δεν καταλαβαίνουν τι πρέπει να κάνουν. Έτσι προβαίνουμε σε ενέργειες που μας καθιστούν ανεύθυνους έναντι του Θεού με τραγικές συνέπειες. Μη γένοιτο ο διάβολος να βρίσκει έδαφος και να αναπτύσσεται στη ζωή μας την ώρα που ζούμε ή υπηρετούμε Θεό.

 

 

Κεφ.  ιγ΄ στίχος  3

 

3. «εξεύρων ο Ιησούς ότι πάντα έδωκεν εις αυτόν ο Πατήρ εις τας χείρας, και ότι από του Θεού εξήλθε και προς τον Θεόν υπάγει».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Πατήρ έδωκεν εις τας χείρας του Υιού του τα πάντα. Όλα όσα έχουν σχέση με τη ζωή την πραγματική, την αιώνιο και όλα όσα έχουν σχέση με τον θάνατο και την ανάσταση. Αφού λοιπόν του τα έδωσε, εδίδαξε τους μαθητάς του ποια είναι τα προϊόντα της ζωής. Επίσης, τους έλεγε ότι θα αποθάνω και την τρίτην ημέραν θα αναστηθώ. Μετά την πραγματοποιήση όλων εκείνων που του έδωκεν εις χείρας ο ουράνιος Πατέρας του, είπε εις τους μαθητάς του, εδόθη μοι πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης.

 

 

Κεφ.  ιγ΄ στίχος  7

 

7. «Απεκρίθη ο Ιησούς και είπε προς αυτόν· Εκείνο, το οποίον εγώ κάμνω, συ δεν εξεύρεις τώρα, θέλεις όμως γνωρίσει μετά ταύτα».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Κύριος εδίδαξε όλη την ανθρωπότητα όχι μόνο με τα λόγια αλλά και με τη ζωή του το αγαπάτε τους εχθρούς υμών και δεν υπάρχει μεγαλύτερος και πλέον καταχθόνιος εχθρός από τον προδότη. Εν καιρώ πολέμου ο προδότης εκτελείται επί τόπου χωρίς καν καμία διαδικασία. Εκείνο που έμαθε ο Πέτρος μετά ταύτα είναι ότι ο Κύριος έπλυνε τους πόδας του προδότη Ιούδα. Και σήμερα βλέπω ότι πολλοί λένε ότι είναι δίπλα μου και ότι με αγαπούν αλλά δυστυχώς τα λόγια είναι αυτά που εκδηλώνονται στη ζωή τους ως προς εμέ και όχι τα έργα θυσίας και αγάπης, τα οποία στηρίζουν το έργο αυτό. Όμως εμείς όποια και αν είναι η συμπεριφορά αυτών των αδερφών θα πρέπει να συνεχίζουμε να εκδηλώνουμε την αγάπη αυτή, η οποία θα πρέπει να στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό. Τα αποτελέσματα των έργων όλων των ανθρώπων θα κριθούν υπό του Θεού και ο καθένας θα κριθεί ανάλογα. Πάντως θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι εν όσο έχουμε καιρό να μαζεύουμε αμάραντο θησαυρό. Γένοιτο, γένοιτο αμήν. Ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νυν ημέρα σωτηρίας. Σήμερα να εκδηλώνουμε αγάπη, αν δεν μπορούμε προς όλους τουλάχιστον σε αυτούς που ενήργησαν ώστε να ευεργετηθεί η ζωή μας. Ενθυμείσθε τον Κύριο που θεράπευσε δέκα λεπρούς και μόνο ο ένας γύρισε να πει ευχαριστώ. Εύχομαι να είμεθα αυτός ο ένας οι πάντες. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ.  ιγ΄ στίχος  8 

 

8. «Λέγει προς αυτόν ο Πέτρος· Δεν θέλεις νίψει τους πόδας μου εις τον αιώνα. Απεκρίθη προς αυτόν ο Ιησούς· Εάν δεν σε νίψω, δεν έχεις μέρος μετ' εμού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Διδάσκει εδώ ο Κύριος εμπράκτως το μέγα αξίωμα της ταπεινοφροσύνης. Για να πλένει κανείς τους πόδας δώδεκα ανθρώπων θα πρέπει να είναι υπηρέτης, δούλος. Τα λόγια του εφήρμοσε πρώτος ο Κύριος. Αυτός είπε, όστις θέλει μεταξύ σας να γίνει πρώτος πρέπει να γίνει πάντων έσχατος και πάντων δούλος. Εις τον λαόν του Κυρίου η ταπεινοφροσύνη είναι η μεγαλυτέρα αρετή και αποτελεί το θεμέλιον της βασιλείας του Θεού. Χωρίς αυτή ουδεμία αρετή αναγνωρίζεται. Εύχομαι οι πάντες να συλλάβουμε τις ευεργετικές της ικανότητες και να επιτελούμε πνευματικές θετικές ενέργειες αναπτύσσοντας αυτή την ταπεινοφροσύνη στη ζωή μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ.  ιγ΄ στίχος  15

 

15. «Διότι παράδειγμα έδωκα εις εσάς, διά να κάμνητε και σεις, καθώς εγώ έκαμον εις εσάς».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το παράδειγμα Χριστός θα πρέπει να υφίσταται πάντα στη ζωή μας, ώστε μέσω αυτού να λαμβάνουν χώρα τα αιώνια ρήματα και δρώμενα του Αγίου Ευαγγελίου. Μέσω του παραδείγματος του Χριστού δυνάμεθα να μιμούμεθα τον σωστό τρόπο τον οποίον ο Θεός επιθυμεί να στοιχειοθετήσουν οι άνθρωποι σήμερα στη ζωή τους καθώς και όλο το ανθρώπινο γένος. Αν δεν μιμηθούμε το αιώνιο κύρος και παράδειγμα του θεανθρώπου δεν θα δυνάμεθα να αποκωδικοποιήσουμε το μυστήριο ζωή ώστε να βρούμε εκείνα τα μέσα, τα οποία θα την ζωοποιήσουν και θα την κάνουν ζωή αιώνια, ζωή Χριστού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ.  ιγ΄ στίχοι  16 – 17

 

16. «Αληθώς, αληθώς σας λέγω, δεν είναι δούλος ανώτερος του κυρίου αυτού, ουδέ απόστολος ανώτερος του πέμψαντος αυτόν.

17. Εάν εξεύρητε ταύτα, μακάριοι είσθε εάν κάμνητε αυτά».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Υπάρχει μία σειρά την οποίαν θα πρέπει να την σεβόμεθα ώστε μέσω αυτής να ευλογηθούμε. Άλλο είναι να σε επιλέγει ο ίδιος ο Θεός να σταθείς στο Άγιο βήμα του, ώστε να υπηρετήσεις Θεό και άνθρωπο και άλλο ο Θεός να σε επιλέγει μέσω απεσταλμένου. Στην πρώτη περίπτωση πάει να πει ότι έχεις δοκιμαστεί, έχεις νουθετηθεί, έχεις αποδειχτεί σκεύος εκλογής. Στην δεύτερη περίπτωση θα πρέπει να υπακούς τον απεσταλμένο του Θεού ώστε να δοκιμαστείς, να εξελιχθείς πνευματικά, να αναγεννηθείς και κατόπιν να έρθει η μέρα όπου θα σταθείς στο βήμα του Χριστού, όπου εκεί θα συνδιαλέγεσαι μαζί με τον Θεό πρόσωπο με πρόσωπο και θα συνεργάζεσαι πλέον με τον ίδιο τον Θεό και με τον απεσταλμένο του Θεού με σκοπό την αναγέννηση και την εξέλιξη κατά Θεό του ανθρώπου σε παγκόσμια κλίμακα και συγκεκριμένα στα πλαίσια της ανυπόκριτης αγάπης. Μέχρι τότε δεν υπάρχει δούλος ανώτερος του πέμψαντος αυτού και δεν χρειάζεται να προτρέχουμε. Τόσα χρόνια εργάστηκα στην υπακοή του Θεού, στην υπακοή των ανθρώπων και κατόπιν επιλέχτηκα να φέρω αποστολή αγάπης εις πέρας. Φανερώνοντας εις εμέ ο Θεός και τα μυστήρια της βασιλείας εκείνα τα οποία μπορούν να ενεργήσουν έτσι ώστε να επιτελείς θεάρεστο έργο ενώπιον Θεού και ανθρώπου, γεμάτος ο εσωτερικός σου κόσμος με τα αιώνια ρήματα και νάματα του Αγίου Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ.  ιγ΄ στίχος  18

 

18. «Δεν λέγω τούτο περί πάντων υμών· εγώ εξεύρω ποίους εξέλεξα· αλλά διά να πληρωθή η γραφή, Ο τρώγων μετ' εμού τον άρτον εσήκωσεν επ' εμέ την πτέρναν αυτού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Δυστυχώς όλα μπορούν να συμβούν και ο λόγος διότι ο κάθε άνθρωπος έχει διαφορετικό χαρακτήρα και ο διάβολος ενεργεί στον κάθε άνθρωπο διαφορετικά από παιδικής ηλικίας. Πάντως εμείς να είμεθα έτοιμοι για τα πάντα χωρίς βέβαια να προκαταβάλουμε αρνητικά λόγω της επιπολαιότητας από την οποίαν διακατέχεται στην αρχή ο κάθε αδερφός. Ο χρόνος θα αποδείξει το ποιων του κάθε ανθρώπου. Πάντως όλα να τα περιμένουμε ώστε να μην σκανδαλιστούμε. Άλλωστε ανωτερότητα πνεύματος έχει αυτός που δεν εκπλήσσεται με ότι συμβαίνει γύρω του και δεν προβαίνει σε ακρότητες, διότι τα αποδέχεται όλα σαν θέλημα Θεού. Να γίνουμε όπως ο Κύριος που πάντα έλεγε γενηθήτω το θέλημά σου Πατέρα και είχε απόλυτη εμπιστοσύνη σ’ αυτόν.

 

 

Κεφ.  ιγ΄ στίχος  20

 

20. «Αληθώς, αληθώς σας λέγω, όστις δέχεται όντινα πέμψω, εμέ δέχεται, και όστις δέχεται, εμέ δέχεται τον πέμψαντά με».

     

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όπως ο Πατέρας έστειλε τον Υιό και όσοι τον δέχτηκαν αναγεννήθηκαν και επιτέλεσαν μέσα στην δημιουργία θεάρεστο έργο, έτσι και ο Υιός δύναται να πέμψει όποιον επιλέξει ότι είναι σκεύος εκλογής ώστε να εργαστεί και να εκπληρωθεί το έργο και το σχέδιο του Θεού. Και το Πνεύμα το Άγιο δύναται να πέμψει άνθρωπο απεσταλμένο ώστε να εργαστεί για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Ο λόγος που ο Θεός επιλέγει απεσταλμένο είναι διότι θέλει και τον άνθρωπο συνεργάτη. Καθώς κληρονόμο, συγκληρονόμο και συμμέτοχο της δόξης του Θεού. Άρα όποιον ο Θεός πέμψει πρέπει να γίνει αποδεκτός. Εάν δεν γίνει τότε τον Θεό δεν αποδέχεται και τον Θεό δεν θέλει. Το άψογο παράδειγμά του και ο γεμάτος σοφία Θεού λόγος του είναι αυτό που κάνουν άνθρωπο απεσταλμένο Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ.  ιγ΄ στίχος  23

 

23. «Εκάθητο δε κεκλιμένος εις τον κόλπον του Ιησού εις των μαθητών αυτού, τον οποίον ηγάπα ο Ιησούς».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο θείος έρωτας είναι καθαρώς ενέργεια του υψίστου, ουδέ του θέλοντος ουδέ του τρέχοντος αλλά του ελεούντος Θεού. Όλοι οι οπαδοί του Χριστού θα ήθελαν να αγαπούν τον Χριστό σαν και τον Ιωάννη και περισσότερο. Όμως ένας αγάπησε τον Χριστό όσον ουδείς άλλος, ο Ιωάννης και ανταγαπήθη σαν φυσικό φαινόμενο. Που έγκειται λοιπόν το μυστικό της αμοιβαίας αγάπης; Ασφαλώς εις την ταυτότητα του χαρακτήρος. Όταν ο Λόγος του Θεού λέγει ο Χριστός είναι η ειρήνη του κόσμου, την βλέπει κανείς ολοκληρωμένη εις το πρόσωπον του Ιωάννου, σαν τον Κύριο. Και τούτο θεία βούληση προς ύψιστο παράδειγμα η αγάπη και η ειρήνη του Ιωάννου. Όλοι αγαπούσαν τον Κύριο, ο Κύριος όμως αγαπούσε τον Ιωάννη. Ο λόγος, διότι είχε την απόλυτη υπακοή και την απόλυτη εμπιστοσύνη στον Θεό. Άλλος λόγος ήτο διότι βρίσκονταν δίπλα του κάτω από όλες τις συνθήκες θετικές ή αρνητικές, πράγμα δύσκολο σήμερα να εννοήσει ο άνθρωπος διότι η φύση του μετά την πτώση είναι έτσι φτιαγμένη ώστε να έχει ανυπακοή και ανεμπιστοσύνη στον Θεό. Ο λόγος διότι η ύλη είναι πρωταρχικό στοιχείο στη ζωή του και έτσι είναι δεμένος με αυτή ενώ την φωνή του πνεύματος και ειδικότερα το πνεύμα του Θεού δεν δύναται εύκολα να τα εννοήσει και να τα υπακούσει. Όταν όμως ο άνθρωπος δει τις ευεργετικές του αξίες δένεται με τον Θεό εις όλη του τη ζωή και ακολουθεί το πνεύμα αυτού, το οποίο το αναπτύσσει η ζώσα φωνή του ζώντος Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ.  ιγ΄ στίχος  27

 

27. «Και μετά το ψωμίον τότε εισήλθεν εις εκείνον ο Σατανάς. Λέγει λοιπόν προς αυτόν ο Ιησούς· ό,τι κάμνεις, κάμε ταχύτερον».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Εάν είχε ευθύνη ο Κύριος δεν θα τον αποκαλούσε η Αποκάλυψις αρνίον εσφαγμένον. Σαν το αρνάκι το άκακο δια της προδοσίας ο Ιούδας τον οδήγησε εις την σφαγήν. Οποιονδήποτε από τους μαθητάς του μπορούσε να προκαλέσει ο Κύριος δια του ψωμίου, τότε όμως θα είχε ευθύνη. Το πιστό και Άγιο τέκνο του Θεού να γίνει προδότης; Φύσει αδύνατον ο Θεός να αφήσει τα παιδιά του να τα φάει η απώλεια. Έπρεπε τέκνον του σατανά και καταφύσιν ειδικευμένον να γίνει ο προδότης, ώστε να παρουσιάσει τον χωρισμόν του αγαθού από του πονηρού. Γνωρίζουμε ότι δεν έχει δικαίωμα ο άνθρωπος να αφαιρέσει τη ζωή του άλλου. Τιμωρείται και από τον νόμον του Θεού και από τον νόμον των ανθρώπων. Αλλά και την δική του ζωή δεν έχει δικαίωμα να αφαιρέσει, τιμωρείται από τον Θεό. Επομένως, εφόσον ο Χριστός έπρεπε να θυσιαστεί για την σωτηρία του κόσμου, εάν παραδιδόταν μόνος του εις την σφαγήν θα έπραττε αμάρτημα το οποίον θα του αφαιρούσε την εξουσίαν της αναμαρτησίας. Έπρεπε να πέσει κλήρος σε κάποιον αμαρτωλό να γίνει ο προδότης. Το προφήτεψε ο Δαβίδ, κατάστησον επ’ αυτόν αμαρτωλόν και διάβολος στήτω εκ δεξιών αυτού…………γεννηθήτωσαν αι ημέραι αυτού ολίγαι και την επισκοπήν αυτού λάβει έτερος. Ο διάβολος ήταν πάντα εκ δεξιών του, τότε μπήκε μέσα του.

 

Κεφ.  ιγ΄ στίχος  28

 

28. «Τούτο όμως ουδείς των καθημένων ενόησε προς τι είπε προς αυτόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Μας διδάσκει ότι όποιος και αν είναι ο συνάνθρωπος που ο Θεός μας στέλνει δίπλα μας και όποιος και αν είναι ο χαρακτήρας του, εμείς δεν έχουμε το δικαίωμα να τον προσβάλουμε ούτε να τον κατηγορούμε. Ο Κύριος αν και ήταν ο Ιούδας ο προδότης του δεν έλεγε τίποτε, κανένα κατηγορώ γι’ αυτόν και αυτό το βλέπουμε διότι οι μαθητές δεν ήξεραν ποιος θα τον προδώσει. Ο Κύριος προσπαθούσε και ενεργούσε πάντα θετικά προς όλους μήπως και μετανοήσει και ο Ιούδας. Άφηνε ο Κύριος τον καθένα να φέρνει την αποστολή του εις πέρας, έχοντας πλήρη εμπιστοσύνη στον ουράνιο Πατέρα του και δεν προέτρεχε. Και εμείς αν μέσα μας βασιλεύει ο Θεός θα δούμε ότι η αγάπη θα υπερισχύσει στη ζωή μας πάνω από οποιοδήποτε άλλο συναίσθημα, η οποία αγάπη θα εκδηλώνεται και θα στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο ή εχθρό. Ίσα ίσα το συναίσθημα που θα εκδηλώνεται από τον αναγεννημένο άνθρωπο θα είναι λύπη για την απώλεια ψυχής και σώματος του συνανθρώπου μας. Ο Θεός λοιπόν να ευχόμαστε να ελεήσει, να φρουρήσει και να σώσει τον κάθε αδερφό που δεν εννοεί το θέλημα του Θεού και τον τρόπο που ενεργεί ο Θεός. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ.  ιγ΄ στίχος  33

 

33. «Τεκνία, έτι ολίγον είμαι μεθ' υμών. Θέλετε με ζητήσει και καθώς είπον προς τους Ιουδαίους ότι όπου υπάγω εγώ, σεις δεν δύνασθε να έλθητε και προς εσάς λέγω τώρα».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Κύριος τελείωσε την αποστολή του και ήξερε ότι επέστρεφε κοντά στον Πατέρα του, στα Άγια των Αγίων. Ο άνθρωπος δεν τελείωσε την αναγέννησή του και δεν μπορεί να εισέλθει στα Άγια των Αγίων. Χρειάζεται χρόνος ώστε να φτάσουμε στον χώρο του Θεού και να ζούμε και να κινούμεθα μετά του Θεού. Τον χρόνο ώστε να είμεθα με τον Θεό τον καθορίζει πρώτον η μετάνοια, δεύτερον η αναγέννηση, τρίτον η αφιέρωση, τέταρτον η διεξαγωγή πνευματικών αγώνων οι οποίοι θα μας χαρίσουν πνευματική οικογένεια. Τελευταία η αδιάλειπτη προσευχή, η οποία θα μας οδηγήσει στην άφθαρτη ζωή. Έπειτα έρχεται η μεταστοιχείωση, ώστε να λάβουμε το σώμα εκείνο που θα μας χαρίζει και θα μας εξασφαλίζει αφθαρσία και αθανασία ώστε να ζούμε πλέον εκεί που είναι ο Χριστός. Τότε θα πάμε να ζούμε μαζί του, όταν καταργηθούν όλα τα φθοροποιά στοιχεία. Ο Πατέρας είπε στον Υιό, Κάθου εκ δεξιών μου εωσού θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου, έσχατος εχθρός καταργείται ο θάνατος. Μόνο τότε θα δυνάμεθα να ζούμε μετά του Θεού. Γι’ αυτό τους είπε στον 36Ο στίχο ότι δεν δύναστε τώρα να με ακολουθήσετε, ύστερα όμως θα με ακολουθήσετε, όταν δηλαδή ολοκληρωθεί η αναγέννηση. Αμήν.

 

Κεφ.  ιγ΄ στίχοι  34 – 35

 

34. «Εντολήν καινήν σας δίδω, Να αγαπάτε αλλήλους, καθώς εγώ σας ηγάπησα και σεις να αγαπάτε αλλήλους.

35. Εκ τούτου θέλουσι γνωρίσει πάντες ότι είσθε μαθηταί μου, εάν έχητε αγάπην προς αλλήλους».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Δεν υπάρχει Χριστιανισμός, δεν υπάρχει λαός του Θεού, δεν υπάρχει τίποτα αν δεν καταφέρουμε να υιοθετήσουμε στη ζωή μας τις αρχές και τις επιδιώξεις της ζωής που είναι η αγάπη, η οποία θα πρέπει να είναι ανυπόκριτη και να στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό. Και λέω ότι δεν υπάρχει τίποτα, διότι  σήμερα υπάρχει Χριστιανισμός, υπάρχει εκκλησία, υπάρχει ψαλτικό σύστημα, υπάρχουν χριστιανικές κοινότητες, γίνονται εκατομμύρια κηρύγματα όμως τίποτα δεν φέρνει τον Χριστό στη ζωή μας και ο λόγος διότι δεν εφαρμόζεται η εντολή της αγάπης με τον τρόπο που ο Κύριος την δίδαξε και με τον τρόπο που ο Απόστολος Παύλος δια Πνεύματος Αγίου φανέρωσε: 1. Εάν λαλώ τας γλώσσας των ανθρώπων και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω, έγεινα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον.

2. Και εάν έχω προφητείαν και εξεύρω πάντα τα μυστήρια και πάσαν την γνώσιν και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε να μετατοπίζω όρη, αγάπη δε μη έχω, είμαι ουδέν.

3. Και εάν πάντα τα υπάρχοντά μου διανείμω και εάν παραδώσω το  σώμα μου διά να καυθώ, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι.

4. Η αγάπη μακροθυμεί, αγαθοποιεί, η αγάπη δεν φθονεί, η αγάπη δεν αυθαδιάζει, δεν επαίρεται,

5. δεν ασχημονεί, δεν ζητεί τα εαυτής, δεν παροξύνεται, δεν διαλογίζεται το κακόν,

6. δεν χαίρει εις την αδικίαν, συγχαίρει δε εις την αλήθειαν.

7. Πάντα ανέχεται, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει.

8 Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει, τα άλλα όμως είτε προφητείαι είναι, θέλουσι καταργηθή είτε γλώσσαι θέλουσι παύσει, είτε γνώσις θέλει  καταργηθή

9. Διότι κατά μέρος γινώσκομεν και κατά μέρος προφητεύομεν

10. όταν όμως έλθη το τέλειον, τότε το κατά μέρος θέλει καταργηθή.

11. Ότε ήμην νήπιος, ως νήπιος ελάλουν, ως νήπιος εφρόνουν, ως νήπιος εσυλλογιζόμην, ότε όμως έγεινα ανήρ, κατήργησα τα του νηπίου

12. διότι τώρα βλέπομεν διά κατόπτρου αινιγματωδώς, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον, τώρα γνωρίζω κατά μέρος, τότε δε θέλω γνωρίσει καθώς και εγνωρίσθην.

13. Τώρα δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα μεγαλητέρα δε τούτων είναι η αγάπη.

Αυτά αν τα εννοήσουμε και τα χρησιμοποιήσουμε με άκρα ταπείνωση, τότε θα δούμε τον Θεό πρόσωπο προς πρόσωπο, το οποίο εύχομαι προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό. Άνθρωπε του Θεού να αγαπήσεις Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της ισχύος σου και εξ όλης της διανοίας σου και τον πλησίον σου ως σεαυτόν. Εν ταύταις ταις δυσίν εντολαίς όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμονται.

Επομένως δεν υπάρχει κανένα όριο για την αγάπη προς τους άλλους, πλην εκείνου που θέτει ο Κύριος ως εαυτόν, σαν τον εαυτό σου. Όταν εφαρμόζεται ο νόμος της αγάπης προς τον Θεόν και προς τον πλησίον ήδη έχει ιδρυθεί η βασιλεία του Θεού εντός ημών, με τον απόλυτον καθαρισμόν βαδίζοντες εις την οδόν της τελειώσεως, γεγονός δια το οποίον ο κάθε ένας πρέπει να διεξάγει σκληρούς αγώνες για να μπει εις τα πλαίσια του νόμου της ΑΓΑΠΗΣ. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιγ΄ στίχος  36

 

36. «Λέγει προς αυτόν ο Σίμων Πέτρος· Κύριε, που υπάγεις; Απεκρίθη εις αυτόν ο Ιησούς· Όπου υπάγω, δεν δύνασαι τώρα να με ακολουθήσης, ύστερον όμως θέλεις με ακολουθήσει».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο λόγος διότι δεν φτάσαμε ακόμη να ζούμε, να ενεργούμε και να σκεφτόμεθα όπως ο Κύριος. Αν αυτά τα πετύχουμε τότε θα δούμε τον Θεό, ο οποίος θα βασιλεύβει μέσα μας και γύρω μας. Τους τρόπους τους αναφέρω στους παραπάνω στίχους. Αμήν.

 

 

Κεφ. ιγ΄ στίχοι  37 – 38

 

37. «Λέγει προς αυτόν ο Πέτρος· Κύριε, διατί δεν δύναμαι να σε ακολουθήσω τώρα; την ψυχήν μου θέλω βάλει υπέρ σου.

38. Απεκρίθη προς αυτόν ο Ιησούς· Την ψυχήν σου θέλεις βάλει υπέρ εμού; αληθώς, αληθώς σοι λέγω, δεν θέλει φωνάξει ο αλέκτωρ, εωσού με απαρνηθής τρίς».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Χωρίς Πνεύμα Άγιο και χωρίς πνευματικές πολυχρόνιες εργασίες, τίποτα δεν ισχύει και όλες οι υποσχέσεις που δίνουμε στον Θεό και στους ανθρώπους ανατρέπονται, ειδικά όταν αντιμετωπίσουμε αντιξοότητες. Ο Πέτρος όταν ήρθε ενώπιον του θανάτου τα ξέχασε όλα. Τα πολλά λόγια λοιπόν είναι φτώχεια, τα πολλά έργα δημιουργούν χαρακτήρα ισχυρό κατά Θεό και αυτά τα έργα φέρνουν άπειρες ευλογίες και δυνάμεις στη ζωή μας, ώστε και ενώπιον θανάτου αν βρεθούμε να μην φοβηθούμε. Ο ψαλμωδός αναφέρει και αν σε σκιά θανάτου αν βρεθώ, ου φοβηθήσομαι ότι Κύριος μετ’ εμού είναι. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  ΙΔ

 

 

Κεφ. ιδ΄ στίχος  1

 

1. «Ας μη ταράττηται η καρδία σας· πιστεύετε εις τον Θεόν και εις εμέ πιστεύετε».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Για να μην ταράσσεται η καρδιά μας και για να μην αναστατώνεται η ζωή μας χρειάζεται να υπακούσουμε και να πιστέψουμε κατά πάντα στην ζώσα φωνή του ζώντος Θεού, την οποία εκφράζει και παρουσιάζει ο Χριστός μέσα στο Άγιο Ευαγγέλιό του, όπου ο Θεός Πατέρας σήμερα δια Πνεύματος Αγίου έφερε στη ζωή μας και το οποίο εύχομαι να μην το περιφρονήσει κανείς. Η ζώσα φωνή του ζώντος Θεού όταν εισέλθει μέσα μας θα μας εξασφαλίσει εκείνη την σοφία με την οποίαν θα δυνάμεθα με ειρήνη να αντιμετωπίζουμε τα πάντα. Ας δούμε τον Κύριό μας, ο οποίος είχε άπειρη σοφία, άπειρη ειρήνη και άπειρη χαρά στο να αντιμετωπίζει τις επιθέσεις του διαβόλου σαν πνεύμα αλλά και των ανθρώπων που υπηρετούσαν τον διάβολο. Με άκρα ταπείνωση αντιμετώπιζε τα πάντα και με σοφία Θεού συναρπάζουσα έκρινε τις βουλές του Πατέρα του. Ο Πατέρας του τον δίδαξε ώστε τα πάντα να συνεργούν στο αγαθό τοις αγαπώσι τον Θεό. Με αυτό το πνεύμα όλα γίνονται εύκολα και η εμπιστοσύνη στον Θεό αυξάνει χίλια τοις εκατό. Ακόμη εδώ ο Κύριος ετοιμάζει τους μαθητές του και για το εκούσιο πάθος του ώστε να μην φοβηθούν. Ο πιστός δεν πρέπει να χάνει το θάρρος του οτιδήποτε και αν αντιμετωπίσει στην παρούσα ζωή του, διότι ο Πατέρας ποικιλοτρόπως μέσα από το αγαθό και το πονηρό δημιουργεί προσωπικότητες οι οποίες φτάνουν τον άνθρωπο στο κατ’ εικόνα και στο καθ’ ομοίωση. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ. ιδ΄ στίχοι  2 – 3

 

2. «Εν τη οικία του Πατρός μου είναι πολλά οικήματα· ει δε μη, ήθελον σας ειπεί· υπάγω να σας ετοιμάσω τόπον·

3. και αφού υπάγω και σας ετοιμάσω τόπον, πάλιν έρχομαι και θέλω σας παραλάβει προς εμαυτόν, διά να είσθε και σεις, όπου είμαι εγώ».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αν κοιτάξουμε μερικούς ανθρώπους οι οποίοι αφιερώνονται στον Θεό, φεύγουν μακριά από τον κόσμο και εκεί βρίσκουν τόπο πνευματικό ώστε να ζουν μετά του Θεού. Μακριά από τον κόσμο και το σύστημα της αμαρτίας του κόσμου, εκεί είναι ο τόπος. Μάλιστα ο κόσμος δεν τους λείπει καθόλου και δύνανται να ζουν εκεί και εκατό και πλέον χρόνια με φτωχά πράγματα. Ο λόγος που δεν τους λείπει τίποτα είναι διότι εκεί βρίσκουν τον Θεό, τον τόπο τον οποίον ετοιμάζει ο Θεός ώστε να αναπτυχθούν μετέπειτα πνευματικά. Εδώ ακόμη στον στίχο αυτό ο Θεός μιλάει για έναν ακόμη πνευματικό αλλά και υλικό τόπο. Ο πνευματικός είναι οι πνευματικοί κύκλοι, τους οποίους δημιουργεί ο Θεός δια Πνεύματος Αγίου στην Φωνή Θεού. Ακόμη είναι ο τρόπος που φωτίζει ο Θεός τον άνθρωπο ώστε να βρει τον τρόπο να εξέλθει από τον κόσμο και να εισέλθει στην σιωπή της φύσης του Θεού, ώστε να ανακαλύψει την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού μέσα στην σιωπή. Ο υλικός τόπος δεν είναι άλλος από έναν και παραπάνω πλανήτες (άλλο ηλιακό σύστημα), όπου ο Θεός ετοίμασε να ζήσει με τους λελυτρωμένους του, τους οποίους όταν έρθει θα τους σηκώσει εν νεφέλες και θα τους μετακινήσει εις αυτόν τον τόπο τον οποίον σήμερα ο Πατέρας, ο Υιός, το Άγιο Πνεύμα, οι άγγελοι και οι Άγιοι οι ζώντες έχουν ετοιμάσει με πνευματικές και υλικές εγκαταστάσεις ώστε να φιλοξενήσουν αιώνια τους λελυτρωμένους. Ο πλανήτης αυτός ή καλύτερα οι πλανήτες αυτοί είναι δεκαπλάσιοι και πλέον σε όγκο από τον δικό μας με θεάρεστη ουράνια θέα και άπειρες πνευματικές και υλικές δυνατότητες. Η δε γη που ζούμε και τα έργα αυτής θέλουσι κατακαεί. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιδ΄ στίχοι  4 – 6

 

4. «Και όπου εγώ υπάγω εξεύρετε και την οδόν εξεύρετε.

5. Λέγει προς αυτόν ο Θωμάς· Κύριε, δεν εξεύρομεν που υπάγεις· και πως δυνάμεθα να εξεύρωμεν την οδόν;

6. Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Εγώ είμαι η οδός και η αλήθεια και η ζωή· ουδείς έρχεται προς τον Πατέρα, ειμή δι' εμού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ  

 

Στον 6Ο στίχο αναφέρει την οδό η οποία είναι ο Χριστός και η Αγία διδασκαλία του, την οποίαν οι μαθητές του την εγνώρισαν και την εννόησαν. Οδός σημαίνει ότι πρέπει να μελετούμε, να προσευχόμεθα, να κηρύττουμε, να δημιουργούμε πνευματικούς κύκλους και να δημιουργούμε πνευματικό περιβάλλον θετικό, αναπτυγμένο κατά Θεό ώστε να συνδιαλεγόμεθα με το πνεύμα του Κυρίου. Η αλήθεια είναι να μελετούμε και να εννοούμε τα δρώμενα του Αγίου Ευαγγελίου ώστε να εφαρμόζουμε αυτά στη ζωή μας. Αλήθεια είναι, μην κρίνετε ίνα μην κριθήτε, τις είσαι συ όστις κρίνεις αλλότριον οικέτη εις τον ίδιο Κύριο ίστασαι ή πίπτεις συ τι. Αναπολόγητος είσαι ο κρίνων διότι εις ότι κρίνεις τον άλλον σεαυτόν καταδικάζεις. Αλήθεια είναι, αν σε αγγαρεύσει ο αδελφός σου εν μίλιον ύπαγε μετ’ αυτού δύο. Ο Πέτρος ρώτησε, Κύριε πόσες φορές να συγχωρώ τον αδερφό μου, επτά; Ο Κύριος του απάντησε εβδομηκοντάκις επτά. Αλήθεια λοιπόν είναι το έλεος. Αλήθεια είναι, Πάτερ ας παρέλθει το ποτήριον τούτο απ’ εμού αλλά ουχί καθώς θέλω εγώ αλλά καθώς εσύ. Άν μελετούμε με προσοχή και επιμέλεια θα συλλάβουμε την αλήθεια την οποίαν θα πρέπει να εντάξουμε στη ζωή μας. Το τρίτο σκαλοπάτι είναι να μπούμε στη ζωή την αιώνια, την άφθαρτη. Σε αυτή θα μπούμε διεξάγοντας συνέχεια αγώνες πάνω στο θέλημα του Θεού. Έτσι θα πατήσουμε στο τρίτο σκαλοπάτι που είναι η ζωή η αιώνιος, η άφθαρτη ώστε να ζούμε μετά του Θεού με ένα σώμα γεμάτο ζωή και ενέργεια, η οποία θα θωρακίζει το πνεύμα μας και θα του παρέχει αιώνια κατοικία. Το σώμα ημών είναι ναός του Αγίου Πνεύματος και ο φθείρων τον ναόν του Θεού τούτον θέλει φθείρει ο Θεός. Χωρίς να έχουμε σώμα θεοφόρο το οποίο να διέπεται από το Άγιο Πνεύμα και τα άφθαρτα στοιχεία τίποτα δεν μπορεί να στηριχτεί στον Θεό, ώστε μετέπειτα ο άνθρωπος να ζει αώνια με τον Θεό. Η ζωή του ανθρώπου και του ζώου είναι προσωρινή, η ζωή του Χριστού είναι αιώνιος και ήλθεν εις τον κόσμο αποκλειστικά και μόνο να την δώσει εις τον άνθρωπο. Η οδός, η αλήθεια και η ζωή είναι τα τρία συστατικά που οδηγούν τον άνθρωπο στο θρόνο του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιδ΄ στίχος  9   

 

9. «Λέγει προς αυτόν ο Ιησούς· Τόσον καιρόν είμαι μεθ' υμών και δεν με εγνώρισας, Φίλιππε; όστις είδεν εμέ είδε τον Πατέρα· και πως συ λέγεις, Δείξον εις ημάς τον Πατέρα;».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Θεόν ουδείς πώποτε τεθέαται. Το να βλέπει κανείς τον Πατέρα θα πρέπει να έχει μάτια που να βλέπει ολόκληρο το άπειρο και μάτια πνευματικοπύρινα, διότι ο Θεός είναι πυρ και πνεύμα που δεν τον χωράει το άπειρο. Επομένως, δια του Χριστού βλέπει ο άνθρωπος τον Πατέρα, ο οποίος ως πνεύμα είναι μέσα εις τον Υιόν και ο Υιός μέσα εις τον Πατέρα. Χωριστό πρόσωπο ο Πατέρας, χωριστό πρόσωπο και ο Υιός. Ότι δε κάνει ο Πατέρας και ο Υιός κάνει και λέγει τα ίδια.

 

 

Κεφ. ιδ΄ στίχοι  10 - 11

 

10. «Δεν πιστεύεις ότι εγώ είμαι εν τω Πατρί και ο Πατήρ είναι εν εμοί; τους λόγους, τους οποίους εγώ λαλώ προς υμάς, απ' εμαυτού δεν λαλώ· αλλ' ο Πατήρ ο μένων εν εμοί αυτός εκτελεί τα έργα.

11. Πιστεύετέ μοι ότι εγώ είμαι εν τω Πατρί και ο Πατήρ είναι εν εμοί· ει δε μη, διά τα έργα αυτά πιστεύετέ μοι».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Υιός είναι ο Λόγος του Θεού του ζώντος. Ο Χριστός και το παράδειγμά του που σήμερα διαλάμπει στη ζωή των ανθρώπων δια του Ευαγγελίου είναι η ζώσα φωνή του Πατέρα. Γι’ αυτό τον λόγο ο Κύριος είπε, όστις είδε εμέ είδε τον Πατέρα. Ο Θεός είναι τριαδικός και όποιο πρόσωπο και αν ενεργεί την χρονική περίοδο που ζούμε είναι ένα και το αυτό. Ο Κύριος τελείωσε την αποστολή του και εκάθησε εκ δεξιών του Πατρός, ώστε το Άγιο Πνεύμα να αναλάβει το πηδάλιο της εκκλησίας του Θεού στον κόσμο. Σήμερα η Φωνή Θεού κινείται δια Πνεύματος Αγίου και θα πρέπει να την ακούμε ώστε να μην πέφτουμε στην ίδια παγίδα και ρωτάμε και εμείς όπως οι μαθητές, αδερφέ δείξε μας τον Κύριο, δείξε μας τον Πατέρα. Όποιος λοιπόν ακούει την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού, ακούει, βλέπει και εννοεί τον τρισυπόστατο Θεό. Αν εκτελούμε τα έργα του Θεού, τα οποία συνεπάγονται και ενώνονται με την αγάπη την ανυπόκριτη τότε βασιλεύει ο Θεός στη ζωή μας, βασιλεύει ο Θεός μέσα μας και γύρω μας. Να γνωρίζουμε ότι ο Θεός είναι ένα μικρό παιδί και όπου δει αγάπη εκεί κατεβαίνει και συναντά τον άνθρωπο που την έχει. Αγάπη λοιπόν και ταπείνωση, ώστε να εννοήσουμε τον Θεό Πατέρα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιδ΄ στίχος  12

 

12. «Αληθώς, αληθώς σας λέγω, όστις πιστεύει εις εμέ, τα έργα τα οποία κάμνω και εκείνος θέλει κάμει και μεγαλήτερα τούτων θέλει κάμει, διότι εγώ υπάγω προς τον Πατέρα μου».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η πίστη σήμερα είναι σκιώδης και τα αποτελέσματα είναι μηδαμινά. Αν η πίστη μας γίνει ζώσα τότε θα διεξάγουμε πνευματικούς αγώνες και οι αγώνες αυτοί θα κάνουν την ζώσα πίστη που έχουμε ενεργή, ώστε ο λόγος μας να έχει εξουσία και αυτό που θα λέμε να γίνεται. Χρειάζεται όμως να γνωρίζουμε το τι ζητάμε ή το τι θέλουμε. Το σωστό είναι να θέλουμε το καλό το δικό μας, το καλό του συνανθρώπου μας και το θέλημα του Θεού να λάβει χώρα στη ζωή όλων των ενοικούντων επί της γης. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιδ΄ στίχος 15 

 

15. «Εάν με αγαπάτε, τας εντολάς μου φυλάξατε».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όλος ο νόμος και οι προφήτες σε έναν νόμο καταλήγουν και αυτός είναι να αγαπήσουμε Κύριο και Θεό μας εξ όλης της καρδίας, εξ όλης της ψυχής μας, εξ όλης της διανοίας μας. Τελευταία να αγαπήσουμε τον πλησίον μας ως σεαυτόν. Αυτές είναι οι βασικές και ζωηφόρες εντολές. Αν τις φέρουμε στη ζωή μας τότε αλλάζουμε και γινόμεθα αντί Θεού στη γη. Μόνο έτσι ενωνόμεθα με τον Θεό και μόνο έτσι δείχνουμε πραγματική αγάπη στον Θεό Πατέρα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιδ΄στίχοι  16 - 17

 

16. «Και εγώ θέλω παρακαλέσει τον Πατέρα και θέλει σας δώσει άλλον Παράκλητον, διά να μένη μεθ' υμών εις τον αιώνα,

17. το Πνεύμα της αληθείας, το οποίον ο κόσμος δεν δύναται να λάβη, διότι δεν βλέπει αυτό ουδέ γνωρίζει αυτό· σεις όμως γνωρίζετε αυτό, διότι μένει μεθ' υμών και εν υμίν θέλει είσθαι».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο άλλος Παράκλητος είναι το Άγιο Πνεύμα, είναι το πνεύμα της αληθείας το οποίο δύναται να μας οδηγήσει στην αλήθεια, ώστε να αναπτύξουμε αυτή στη ζωή μας. Το οποίο Πνεύμα Άγιο όσοι το έχουν καταλαβαίνουν απόλυτα για ποιο πράγμα ομιλώ και τι εννοώ. Και όσοι βρίσκονται δίπλα στον άνθρωπο του Θεού που διέπεται από το Άγιο Πνεύμα καταλαβαίνουν τα λόγια τα οποία εξέρχονται από αυτό το σκεύος εκλογής ότι είναι γεμάτα σοφία Θεού συναρπάζουσα. Τα οποία λόγια υπακούν και κατόπιν αναπτύσσουν στη ζωή τους όλοι όσοι βρίσκονται δίπλα από τον άνθρωπο του Θεού (σκεύος εκλογής). Το Πνεύμα το Άγιο επισκιάζει τον άνθρωπο που εργάζεται τα δρώμενα του Ευαγγελίου και αναπτύσσει στη ζωή του την ουσιαστική αγάπη ως προς τον Θεό και ως προς τον πλησίον. Μάλιστα μεγαλώνει μέσα του σιγά σιγά ανάλογα με την αποστολή. Τον Κύριο το Πνεύμα το Άγιο τον επισκίασε την ημέρα όπου κατήλθε στον Ιορδάνη ποταμό και εβαπτίσθη υπό του Ιωάννου του βαπτιστού, μάλιστα λόγω της αποστολής του του εδόθη χωρίς μέτρο. Σε εμάς αναπτύσσεται ανάλογα την μετάνοιά μας. Έπρεπε λοιπόν ο Κύριος να τελειώσει το αποστολικό του έργο και να πραγματοποιήσει την θυσία του σταυρού, ώστε κατόπιν το Πνεύμα το Άγιο να κάνει την παρουσία του. Από τότε μέχρι και σήμερα εργάζεται στους ανθρώπους που αποφασίζουν να βάλουν μέσα τους τον Θεό. Το Πνεύμα το Άγιο έκανε πανηγυρικά την εμφάνισή του την ημέρα της Πεντηκοστής. Μάλιστα έδωσε δυνάμεις στους αποστόλους ώστε να ξεχυθούν από το ανώγειο που ήτο κλεισμένοι δια τον φόβο των Ιουδαίων, ώστε να καταφέρουν να ομολογήσουν το έργο του Κυρίου τους και να γίνει κατανοητή η θυσία του από χιλιάδες ανθρώπους. Και σήμερα όταν κάνει την παρουσία του στους ανθρώπους που μετανοούν τους δίνει δύναμη ώστε να εργάζονται τα του Θεού.

Οι καρποί του Αγίου Πνεύματος είναι εννέα: αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθοσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια. Τα χαρίσματα είναι επτά: προφητικό, ιαματικό, γλωσσολαλιά, ερμηνεία γλωσσών, διάκριση πνευμάτων, λόγοι διδαχής και τελευταία δυνάμεις. Τα σημεία είναι πέντε: ο άνθρωπος αυτός που έχει τα σημεία εκβάλλει δαιμόνια και αυτά που φαίνονται αλλά και αυτά που δεν φαίνονται, λαλεί νέες γλώσσες, όφεις θέλει πιάνει, πονηρούς ανθρώπους εννοεί τους οποίους τους αποφεύγει, έτσι δεν δίνει το άγιο τοις κυσίν, εάν θανάσιμον τι πίωσι δεν θα τον βλάψει, όπου επιθέσει τας χείρας του οι ασθενείς θεραπεύονται. Όταν το Πνεύμα το Άγιο επισκιάσει σιγά σιγά έναν άνθρωπο και αναπτυχθούν όλα αυτά μέσα του ώστε να λειτουργούν μέσα του τότε αυτός γίνεται εικόνα του Θεού του αοράτου, γίνεται αντί Θεού στη γη. Σήμερα ένα, δύο ή τρία χαρίσματα υπάρχουν στη ζωή μερικών αδερφών και αυτό φαίνεται διότι δεν πατάνε αλλά πετάνε από χαρά, από σοφία, από αγάπη, από δραστηριότητα πνευματική. Φανταστείτε να εισέλθουν όλα μέσα μας τι θα γίνει. Ας το σκεφτεί ο καθένας καλά και ας ξεκινήσει αγώνα, ώστε να γίνει μέτοχος όλων των καρπών, των χαρισμάτων και των σημείων του Αγίου Πνεύματος.

Αδελφάκια μου, ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νυν ημέρα σωτηρίας. Καθώς, εν όσο έχουμε καιρό να μαζέψουμε αμάραντο θησαυρό. Αν θέλουμε να έρθει στη ζωή μας ο Θεός χωρίς μέτρο να αφιερωθούμε χωρίς μέτρο και να βρούμε χρόνο ώστε να μελετούμε, να προσευχόμεθα και τελευταία να κηρύττουμε το γνήσιο Ευαγγέλιο του Θεού, όπου είναι το Ευαγγέλιο της βασιλείας και το οποίο η Φωνή του Θεού ανέλαβε να το κηρύττει. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιδ΄στίχος  18

 

18. «Δεν θέλω σας αφήσει ορφανούς· έρχομαι προς εσάς».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ορφανός κατά κόσμο είναι εκείνος που δεν έχει πατέρα ή μητέρα. Κατά Θεό ορφανός είναι αυτός που δεν έχει Πνεύμα Άγιο, που δεν έχει Χριστό, που δεν έχει τον Πατέρα Θεό στη ζωή του. Είναι εύκολο να ξεχωρίσουμε τους ορφανούς από τους μη ορφανούς. Οι ορφανοί δεν έχουν ειρήνη, δεν έχουν χαρά, δεν έχουν ζωή, η οποία να είναι γεμάτη καρπούς, χαρίσματα και σημεία του Αγίου Πνεύματος. Δεν εργάζονται οι ορφανοί πνευματικά για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Μάλιστα οι ορφανοί αναλώνονται σε εργασίες και συζητήσεις και σχόλια που αναπτύσσουν οι κοινωνίες των ανθρώπων και με αυτά προσπαθούν να γεμίσουν, να βρουν Θεό, να βρουν χαρά, να βρουν τον Πατέρα τους που τον έχασαν. Μάλιστα οι ορφανοί επενδύουν στην ύλη και επιδιώκουν εφήμερες δόξες από τους ανθρώπους και όχι από τον Θεό όμως δυστυχώς δεν έρχεται η ευλογία στη ζωή τους ποτέ. Ο λόγος διότι είναι ορφανοί και διότι ζουν μακριά από το θέλημα του Θεού όπως ο άσωτος υιός και όταν τους μιλήσεις για τον Θεό τον περιφρονούν και αυτόν και εσένα που τους ενημερώνεις για τον Πατέρα τους. Τελευταία, δεν δίνουν βάση σε τίποτα πνευματικό που προέρχεται από τον Θεό. Δυστυχώς αδιαφορούν τόσο πολύ για τις ευαγγελικές αλήθειες οι οποίες εμπεριέχουν τη ζωή, που ένας πνευματικός άνθρωπος απορεί για την πνευματική τύφλωση που τους διακατέχει και την οποίαν τους προκάλεσε ο διάβολος και η αμαρτία στη ζωή τους. Εμένα μου κάνει εντύπωση μεγάλη και πολλές φορές αναρωτιέμαι, πως άνθρωπε ενώ ο Θεός σου έδωσε ζωή, ενώ σου έδωσε σώμα, ενώ σου έδωσε λογική, πως δεν προβληματίζεσαι ώστε να μην αδειάσουν οι μπαταρίες της ζωής δια της φθοράς, του γήρατος ή του έξαφνου θανάτου και μείνεις από ρεύμα, από ζωή; Πως άνθρωπε δεν έχεις κοντά σου τον φορτιστή που είναι ο Θεός και η σοφία του; Πως δεν καταλαβαίνεις ότι τα έργα σου είναι μάταια και θα οδηγηθούν στην ματαιότητα; Εύχομαι οι ορφανοί να ζητήσουν και να βρουν τον αληθινό Πατέρα τους, τον γεννήσαντα οργανισμό ώστε να τρέφονται απ’ αυτόν. Όσοι τώρα δεν είναι ορφανοί αυτοί φαίνονται, έχουν χαρά, αναπτύσσουν καθημερινά την σοφία του Πατέρα τους στη ζωή τους και όταν ομιλούν ομιλούν σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Μάλιστα εργάζονται ακατάπαυστα για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Ζουν με λίγα λόγια κοντά στον Θεό και κάνουν το θέλημά του. Δεν είναι με λίγα λόγια ορφανοί. Μάλιστα κάνουν το γνώθι σαυτόν και ανακαλύπτουν τα μυστήρια εκείνα που αναπτύσσουν στη ζωή τους το δέντρο της ζωής. Όσοι δεν είναι ορφανοί εφαρμόζουν το ζητείτε πρώτον την βασιλεία του Θεού και την δικαιοσύνη του Θεού και όλα τα άλλα πιστεύουν ότι θα τους προστεθούν. Άρα, όσοι έχουν καλή προαίρεση δεν θα μείνουν ορφανοί, ο Χριστός θα είναι πάντα Πατέρας τους και θα τους τρέφει με την άπειρη σοφία τους. Ο ψαλμωδός αναφέρει, Κύριος ποιμαίνει με και ουδέν με υστέρησε. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ. ιδ΄ στίχος  19

 

19. «Έτι ολίγον και ο κόσμος πλέον δεν με βλέπει, σεις όμως με βλέπετε, διότι εγώ ζω και σεις θέλετε ζη».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο κόσμος λόγω της πτώσης και λόγω της συνειδητής μετέπειτα απομάκρυνσής του από τον Θεό, δεν δύναται να βλέπει Θεό ούτε τότε που ήταν ανάμεσά τους αλλά ούτε και σήμερα. Διότι τα συμφέροντα, οι φιλοδοξίες, οι εγωισμοί και τελευταία η παχυλότητα της ύλης έχουν κλείσει τους πνευματικούς οφθαλμούς των ανθρώπων αυτών που διακατέχονται από όλα αυτά τα δαιμόνια, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να δουν τον ζώντα Θεό και ας είναι και δίπλα τους. Με τα μάτια φυσικά τον έβλεπαν, όμως γνωρίζουμε σήμερα ότι τα μάτια δεν βλέπουν απλώς εισάγουν εικόνες, εκείνος που βλέπει είναι ο εγκέφαλος. Άρα, οι αναγεννημένοι βλέπουν τον Θεό και τότε και τώρα και πάντα και εις τους αιώνες των αιώνων, διότι ο εγκέφαλός τους έχει εικόνες ζωής και σοφίας Θεού μέσα του. Οι μη αναγεννημένοι βλέπουν ύλη, συμφέροντα, φιλοδοξίες, πονηρίες κ.λ.π. Αυτός ο εγκέφαλος δεν είναι ικανός να βλέπει τον Θεό, να τον εννοεί και να επεξεργάζεται την σοφία του. Και κανένας που δεν έχει μέσα του τον Θεό δεν θα τον δει. Την επιλογή και την απομάκρυνσή μας από τον Θεό την φέρνει η ανυπακοή και ο υπέρμετρος εγωισμός. Ο Θεός να μας φυλάει από τον εγωισμό και το πνεύμα του παντογνώστη.

 

 

Κεφ. ιδ΄ στίχος  20

 

20. «Εν εκείνη τη ημέρα σεις θέλετε γνωρίσει, ότι εγώ είμαι εν τω Πατρί μου και σεις εν εμοί και εγώ εν υμίν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Δεν μπορούσαν οι μαθητές εκείνη την στιγμή να εννοήσουν τον γεμάτο αποκάλυψη και σοφία Θεού λόγο του Κυρίου που εμπεριέχει την ενότητα. Μετέπειτα όμως το εννόησαν διότι η αγάπη είχε κατακλύσει τον νου τους. Και σήμερα όμως το γνωρίζουν όσοι έχουν καλεστεί από την Φωνή Θεού και διεξάγουν αγώνες πνευματικούς για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων.

 

 

Κεφ. ιδ΄στίχος  21

 

21. «Ο έχων τας εντολάς μου και φυλάττων αυτάς, εκείνος είναι ο αγαπών με· ο δε αγαπών με θέλει αγαπηθή υπό του Πατρός μου και εγώ θέλω αγαπήσει αυτόν και θέλω φανερώσει εμαυτόν εις αυτόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Οι εντολές του Θεού βαριές δεν είναι και όσοι έχουν καλή προαίρεση μπορούν να τις εντάξουν σήμερα στη ζωή τους. Όσοι τις φυλάξουν και τις σεβαστούν ως σαν κόρη οφθαλμού θα μπουν στη ζωή και δι’ αυτής θα γίνουν ιδρυτές της βασιλείας του Θεού. Ο λόγος διότι θα αγαπηθούν από τον Πατέρα και τον Υιό και από το Άγιο Πνεύμα, κατόπιν θα τους αποκαλυφθούν όλα τα μυστήρια της βασιλείας των ουρανών.

 

 

Κεφ. ιδ΄ στίχος  22

 

22. «Λέγει προς αυτόν ο Ιούδας, ουχί ο Ισκαριώτης· Κύριε, τι συμβαίνει ότι μέλλεις να φανερώσης σεαυτόν εις ημάς και ουχί εις τον κόσμον;».

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Εις την περίπτωση του εδαφίου τούτου ο Κύριος εννοεί τα εξής: ότι θα φύγει προσωπικά από τον κόσμο και δεν θα τον βλέπει ο κόσμος, διότι το Πνεύμα το Άγιο που τον αντικαθιστά ο κόσμος δεν το ξέρει και δεν το βλέπει. Εσείς όμως οι μαθητές μου που έχετε το Πνεύμα το Άγιο θα με βλέπετε δι’ αυτού, το οποίον θα σας υπενθυμίσει τα περί εμού και θα σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν. Έτσι θα συνεχίσει να διατηρείται η ενότητα μεταξύ Θεού και των λελυτρωμένων του. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιδ΄ στίχος 23

 

23. «Απεκρίθη ο Ιησούς και είπε προς αυτόν· Εάν τις με αγαπά, τον λόγον μου θέλει φυλάξει και ο Πατήρ μου θέλει αγαπήσει αυτόν και προς αυτόν θέλομεν ελθεί και εν αυτώ θέλομεν κατοικήσει».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πρέπει να αγαπήσουμε τον Θεό και το Άγιο Ευαγγέλιό του. Μετέπειτα να διεξάγουμε αγώνες και να περιμένουμε την υπόσχεσή του. Στην αρχή θα μας επισκιάσει ο απεσταλμένος του, μετέπειτα το Άγιο Πνεύμα ώστε να μην είμεθα ορφανοί. Κατόπιν ο Κύριος που είναι αναστημένος, ώστε να μας δείξει τον δρόμο της δικής μας ανάστασης και έτσι να εισέλθουμε από τη ζωή που ζούμε σήμερα η οποία είναι γεμάτη πόνο στη δική του ζωή την άφθαρτη, στην γεμάτη σοφία Θεού συναρπάζουσα. Έπειτα θα μας γνωρίσει τον Πατέρα, ώστε ο τριαδικός Θεός να σκηνώσει μέσα μας, να είμεθα παιδιά του και αυτός να είναι Θεός μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιδ΄στίχος 24

 

24. «Ο μη αγαπών με τους λόγους μου δεν φυλάττει· και ο λόγος, τον οποίον ακούετε, δεν είναι ιδικός μου, αλλά του πέμψαντός με Πατρός».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Είναι πάρα πολλοί άνθρωποι που έχουν άγνοια και αυτοί δικαιολογούνται. Όμως αυτοί που έχουν γνώση και αντιτάσσονται στο φρόνημα του Θεού δεν έχουν καμία δικαιολογία. Θα πρέπει να το σκεφτούμε καλά, διότι η ζωή που ζούμε και οι ευκαιρίες που έχουμε ώστε να αναγεννηθούμε δεν είναι πολλές. Ο Λόγος του Θεού δεν είναι φορτίο, δεν είναι δέσμευση, είναι ζωή και αναγέννηση και θα πρέπει να τον εντάξουμε επειγόντως στη ζωή μας ώστε να δούμε πρόσωπο Θεού και να μπορέσουμε δι’ αυτού να γνωρίσουμε το δέντρο της ζωής, το οποίο θα φέρνει εκατονταπλάσια τα αγαθά στη ζωή μας. Αυτός που παρόλες τις θετικές ενέργειες του Θεού αντιτάσσεται στο θέλημά του το μόνο που θα τον επισκιάσει θα είναι ο διάβολος, μη γένοιτο! Πολλοί εννοούν το κάλεσμα αλλά οι βιοτικές μέριμνες και το κάμα του κόσμου δεν τους δίνει περιθώρια να αναπτυχθούν πνευματικά. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι εν όσο έχουμε καιρό να μαζεύουμε αμάραντο θησαυρό γιατί το αύριο οδηγεί στη χώρα του ποτέ. Άλλοι άνθρωποι έχουν υποχρεώσεις πολλές κοσμικές ή διάφορους τίτλους και δυστυχώς και αυτά γίνονται εμπόδιο ώστε να αναβάλλουν να κάνουν το θέλημα του Θεού και δυστυχώς έπειτα όταν τους επισκιάσουν τα προβλήματα  ζητούν βοήθεια αλλά το κακό που τους προξένησε ο διάβολος δεν δύναται να ανατραπεί παρά με πολλή προσευχή και μεγάλη μετάνοια, πράγμα δύσκολο να το εννοήσουν εκείνη την ώρα με φυσική συνέπεια να τα βάζουν με τον Θεό και τους ανθρώπους του Θεού, μη γένοιτο! Να γνωρίζουμε ακόμη ότι ο λόγος που εξήλθε από το αψευδές στόμα του Κυρίου είναι η ζώσα φωνή του ζώντος Θεού. Ο ίδιος ο Θεός δεν έπρεπε να μιλήσει, έπρεπε να γεννήσει Υιό ώστε να σαρκωθεί μέσα του και να εξαγγείλει δι’ αυτού τα σωτήρια νάματα του Αγίου Ευαγγελίου, τα οποία δύνανται να επιστρέψουν τον άνθρωπο στην χαμένη πατρίδα. Εύχομαι να τα εννοήσουμε όλα αυτά και να ξεκινήσουμε αγώνα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ. ιδ΄ στίχος  26

 

26. «Ο δε Παράκλητος, το Πνεύμα το Άγιον, το οποίον θέλει πέμψει ο Πατήρ εν τω ονόματί μου, εκείνος θέλει σας διδάξει πάντα και θέλει σας υπενθυμίσει πάντα όσα είπον προς εσάς».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το Πνεύμα το Άγιο είναι πνεύμα, είναι σκέψη και συλλαμβάνεται από νοήμων αναγεννημένο άνθρωπο κατά Θεό. Εκείνος τώρα που αναφέρει ο Κύριος εδώ, είναι αυτός που το Πνεύμα το Άγιο θα πάρει μέσα του σάρκα και οστά ώστε να βοηθήσει τον λαό του Θεού με το άψογο παράδειγμά του. Αυτός, (εκείνος) θα επικρατήσει στον κόσμο με την ιδέα της ζωής, την οποία ζωή θα την έχει ώστε να διδάσκει τους μετανοούντες καλοπροαίρετους χριστιανούς στο να μιμούνται οι πάντες τη ζωή του Χριστού ίνα λάβουν τη ζωή την άφθαρτη και αποκεκρυμμένη οι λελυτρωμένοι. Άρα, να ακούμε εκείνον και το Άγιο Πνεύμα. Αν το εννοήσουμε αυτό θα σωθούμε! Προσοχή, να μην ακούμε τους κόλακες και τις κολακείες των ανθρώπων οι οποίες στηρίζονται στο μάταιο σύστημα του κόσμου. Να γνωρίζουμε ότι τα εντάλματα και οι κολακείες μοιάζουν με κουτάλι που σε ταΐζει ενώ είναι άδειο. Προσοχή λοιπόν.

 

 

Κεφ. ιδ΄ στίχος  27

 

27. «Ειρήνην αφίνω εις εσάς, ειρήνην την εμήν δίδω εις εσάς· ουχί καθώς ο κόσμος δίδει, σας δίδω εγώ. Ας μη ταράττηται η καρδία σας μηδέ ας δειλιά».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η ειρήνη του κόσμου στηρίζεται στα όπλα, τα οποία στρέφονται εναντίον των ανθρώπων ώστε να μην διεκδικούν κανένα από τα ανθρώπινα και θεία δικαιώματα. Καθώς η ειρήνη του κόσμου στηρίζεται στα χρήματα, τα οποία όταν χαθούν η υποκριτική της ευγένειας και της αναγέννησης που οι άνθρωποι πιστεύουν ότι έχουν σήμερα χάνονται και οι συνέπειες είναι τραγικές για τις κοινωνίες αυτές που δεν διακατέχονται από την ειρήνη του Χριστού. Η ειρήνη του Χριστού είναι νέα εποχή. Η ειρήνη του Χριστού στηρίζεται στην αναγέννηση, η οποία εμπεριέχει το γνώθι σαυτόν και την σοφία του Θεού. Ακόμη η ειρήνη του Χριστού έχει αρχές που στηρίζονται στην αγάπη την ανυπόκριτη, η οποία στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο φίλο ή εχθρό. Επίσης η ειρήνη του Χριστού διέπεται από άκρα ταπείνωση με τα στοιχεία που την διέπουν, την λογική που την διέπει, όπως δεν είμαι τίποτα, δεν ξέρω τίποτα, δεν έκανα τίποτα.

 

Κεφ. ιδ΄ στίχος  30

 

30. «Δεν θέλω πλέον λαλήσει πολλά μεθ' υμών· διότι έρχεται ο άρχων του κόσμου τούτου· και δεν έχει ουδέν εν εμοί».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Θεός για να αναγεννήσει τον άνθρωπο χώρισε τον κόσμο με δύο τρόπους. Το ένα μέρος το έκανε πνευματικό και ανήκει στον Θεό και το άλλο το έκανε υλικό και το έδωκε στον διάβολο, ώστε ο Θεός μέσω των δύο τούτων στοιχείων να εξελίξει τον άνθρωπο, να τον αναγεννήσει και να τον οδηγήσει στο κατ’ εικόνα και στο καθ’ ομοίωση. Για τον λόγο αυτό αναφέρει ότι ο άρχων του κόσμου τούτου δεν έχει ουδέν εν εμοί. Εμείς σαν τέκνα Θεού θα πρέπει να αναπτυχθούμε πρώτα πνευματικά, ώστε να μην απορρίψουμε μετέπειτα κανέναν από τους δύο κόσμους διότι και οι δύο του Θεού είναι. Εκείνο που θα πρέπει να κάνουμε λοιπόν είναι να θέσουμε σε πρώτη θέση τον κόσμο του πνεύματος και σε δεύτερη τον κόσμο της ύλης. Εν αντιθέσει που σήμερα λόγω του ότι το υλικό στοιχείο είναι πρωταρχικό στοιχείο στη ζωή μας δεν μπορούμε εύκολα να ανακαλύψουμε τον κόσμο του πνεύματος. Δυστυχώς την αξία του πνεύματος την εννοούμε μετά πολλών χρόνων. Ο κόσμος της ύλης ομοιάζει σαν τον κόλακα ο οποίος σε ταΐζει με άδειο κουτάλι. Ο Κύριος όμως νίκησε τον κόσμο της ύλης γι’ αυτό αναφέρει στον στίχο αυτό ότι ο άρχων του κόσμου τούτου δεν έχει ουδεμία εξουσία επάνω του, διότι τα έργα του πνεύματος υπερίσχυσαν του κόσμου της ύλης στη ζωή του. Εμάς ο άρχων του κόσμου μας έχει επηρεάσει σήμερα τόσο πολύ ώστε να χρειάζεται να διεξάγουμε πνευματικούς αγώνες ώστε κι εμείς να νικήσουμε. Κατόπιν δεν θα έχει εξουσία ο διάβολος πάνω μας. Δεν είναι δύσκολο! Αν αγαπήσουμε τον Θεό θα δούμε ότι οι εντολές του βαριές δεν είναι και θα εννοήσουμε πλήρες αυτό που φανερώνει δια του λόγου του στον στίχο αυτό. Όταν τον χρόνο μας και την ύλη την χρησιμοποιούμε μόνο για την απόκτηση προσωπικών απολαύσεων, τότε ο άρχων του κόσμου τούτου μας έχει εγκλωβίσει. Όταν όμως την ύλη και τον χρόνο μας τα χρησιμοποιούμε για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου, τότε κι εμείς νικήσαμε τον άρχοντα του κόσμου και ο Θεός πλεονάζει στη ζωή μας και στην ψυχή μας.

Είναι πολλοί που νομίζουν ότι αυτό το έργο γίνεται χωρίς θυσία και το μόνο που κάνουν είναι να αναπτύσσουν πολυποίκιλες συζητήσεις οι οποίες δεν ωφελούν. Καλύτερα λοιπόν να αναπτύξουμε έργα αγάπης (θυσίας), ώστε να φέρουμε το θέλημα του Θεού στη ζωή μας παρά να κουβεντιάζουμε μέρα νύχτα άσκοπα και επιπόλαια.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  ΙΕ

 

Κεφ. ιε΄στίχος 1

   

1. «Εγώ είμαι η άμπελος η αληθινή και ο Πατήρ μου είναι ο γεωργός».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η άμπελος παράγει το κρασί το οποίο δημιουργεί κέφι, χαρά. Συμβολικά το εννοεί εδώ ο Κύριος. Ο Χριστός είναι η χαρά του ανθρώπου και αυτός που θα φυτευτεί εις την άμπελο του Χριστού αναπτύσσοντας τις εντολές του θα γεμίσει με καρπούς, με σημεία, με χαρίσματα. Αυτά τα παράγει η άμπελος, ο Χριστός. Αυτά θα κάνουν τον άνθρωπο δέντρο καρποφόρο, το οποίο θα αποκτήσει αιώνια χαρά. Ο Πατέρας είναι αυτός που δημιουργεί την άμπελο (τον κόσμο). Ο γεωργός αυτός, ο Θεός, ο Πατέρας είναι αυτός ο οποίος γνωρίζει και ενεργεί ανάλογα την χρονική περίοδο που διανύει η άμπελος ώστε να καρποφορήσει τους γεμάτο σοφία καρπούς της. Πρέπει αφού καλεστήκαμε από τον Θεό να παραμείνουμε μέσα στην άμπελο, ώστε η φροντίδα του Θεού να είναι δεδομένη και αιώνια. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιε΄στίχος  2

 

2. «Παν κλήμα εν εμοί μη φέρον καρπόν, εκκόπτει αυτό και παν το φέρον καρπόν, καθαρίζει αυτό, διά να φέρη πλειότερον καρπόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο αμπελώνας είναι μεγάλος (όλη η δημιουργία κατοικείται από νοήμονα όντα, ανθρώπους) και παντού αναπτύσσονται κλήματα, δέντρα, άνθρωποι. Εάν το έδαφος δεν έχει τα κατάλληλα συστατικά τότε το κλήμα (ΑΝΘΡΩΠΟΣ) δεν δύναται να αναπτυχθεί. Οι λόγοι που δεν αναπτύσσεται το κλήμα αναφέρονται στην παραβολή του σπείροντος. Θα μου πει κάποιος, δεν δύναται ο Θεός να μεταφυτεύσει το δέντρο αυτό ώστε να αποδώσει καρπό; Σίγουρα μπορεί! Όμως αυτό που κάνει τον Θεό να μην δύναται να μεταφυτεύσει το δέντρο ώστε να παράγει καρπούς είναι η ελεύθερη βούληση του ανθρώπου να μην θέλει να αναπτυχθεί αλλά να αρέσκεται στο μη κατάλληλο έδαφος. Καθώς επίσης είναι οι αδυναμίες του ανθρώπου που αναπτύσσονται μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον του, το οποίο δεν του επιτρέπουν να μεταφυτευθεί. Άλλος λόγος που δεν αναπτύσσεται το κλήμα (άνθρωπος) είναι όταν το έδαφος δεν έχει τα κατάλληλα συστατικά, όπως πνευματικό θετικό ουρανόδρομο περιβάλλον διακατεχόμενο εν Πνεύματι Αγίω. Σήμερα ο Θεός ενεργεί μέσω της Φωνής Θεού δημιουργώντας κύκλους πνευματικούς κατ οίκον ώστε όλοι να βρουν το κατάλληλο έδαφος να αναπτυχθούν. Άλλο εμπόδιο είναι οι μέριμνες του κόσμου. Οι λόγοι που ρίπτεται στο πυρ το κλήμα (ο άνθρωπος) είναι αυτοί που υπάρχουν στην παραβολή του σπείροντος, ας την μελετήσουμε προσεκτικά! Η παραβολή του σπείροντος είναι στο ιγ΄ Κατά Ματθαίον Άγιον Ευαγγέλιον.

Το κλήμα που φέρνει καρπό (άνθρωπος) είναι αυτό το οποίο έχει καλή προαίρεση και μέσα από την εκπαίδευση θέτει βαθιά τις ρίζες του ώστε να αντλήσει όλα τα στοιχεία από το χώμα, τα οποία χρειάζεται ώστε να αναπτυχθεί. Τα δέντρα όταν ζουν σε περιβάλλον που δεν αντιμετωπίζουν αντιξοότητες δεν μπορούν να αναπτύξουν βαθιά τις ρίζες και σε ξαφνική αλλαγή του καιρού με ανέμους και λοιπά τότε πέφτουν. Εκείνο το δέντρο όμως που μεγαλώνει σε δύσκολο μέρος το οποίο βάλλεται από ανέμους ισχυρούς (εκπαιδεύσεις - αντιξοότητες), αυτό το δέντρο κουνιέται συνέχεια δεξιά αριστερά, μετακινείται συνέχεια το πάνω μέρος του. Αυτό αναγκάζει το δέντρο να κουνιέται συνέχεια και η περιοχή όπου υπάρχουν οι ρίζες επηρεάζεται και κουνιούνται και οι ρίζες μέσα στο έδαφος. Έτσι σε αυτό το δέντρο αποκτούν κενά οι ρίζες του μέσα στο χώμα και με αυτό αναγκάζονται να μεγαλώσουν. Έτσι με το συχνό κούνημα δημιουργεί τεράστιες ρίζες ώστε να καλύψει το κενό. Σε περίπτωση ισχυρού ανέμου δεν δύναται να πέσει. Το δέντρο αυτό φανερώνει τον άνθρωπο που από την ώρα που καλείται από τον Θεό αναπτύσσει δραστηριότητα πνευματική και δεν αποφεύγει να παλέψει με τις αντιξοότητες. Μάλιστα καταλαβαίνει ότι πρέπει να ζήσει και ότι η ζωή του εξαρτάται από τον γεωργό και την άμπελο. Αυτό το κλήμα, το δέντρο που παλεύει συμβολίζει τον άνθρωπο που διέπεται από θέληση, από θετική απόφαση, από ειλικρίνεια στο ότι θέλει να αναπτυχθεί κάτω από την εύνοια του Θεού και να καρποφορήσει στο εκατονταπλάσιο. Στην παραβολή του σπορέα φανερώνονται εκείνα τα κλήματα (άνθρωποι) που αναπτύσσονται κατά Θεό και δεν πέφτουν στο πυρ (θάνατος). Εύχομαι όλοι να εννοήσουμε το κάλεσμα του Θεού ώστε κατόπιν με τον σχετικό αγώνα να αναπτυχθούμε πνευματικά μέσα στον αμπελώνα του Κυρίου, ώστε ο γεωργός να μας προσέξει ότι παράγουμε καρπούς. Αυτός ο γεωργός, ο Θεός μετέπειτα θα μας καθαρίσει και θα φέρουμε πλειότερους καρπούς. Ο άνθρωπος αναπτύσσεται και πορεύεται από πίστη σε πίστη. Οι καρποί που κάνουν τον Θεό να μας ευλογήσει είναι η αγάπη και η θυσία καθώς η απόφαση και τελευταία η ειλικρίνεια. Στοιχεία τα οποία εύχομαι να αναπτύξουν όλα τα παιδιά που ανήκουν στην Φωνή Θεού και να είναι σίγουρα ότι θα βασιλέψουν εις τους αιώνες των αιώνων μετά του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιε΄στίχος 3

 

3. «Τώρα σεις είσθε καθαροί διά τον λόγον τον οποίον ελάλησα προς εσάς».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αυτοί που δέχονται την Φωνή Θεού και αναπτύσσουν αυτή στη ζωή τους είναι θέμα χρόνου να φτάσουν στον αγιασμό (προφητικά ομιλεί εδώ ο Κύριος και σήμερα εμείς βλέπουμε ότι είχε δίκιο), εκτός από την μερίδα των ανθρώπων που ακολουθούν την πορεία του Ιούδα. Μη γένοιτο να υπάρχει τέτοιος άνθρωπος μέσα στην Φωνή Θεού. Όσοι τώρα δέχτηκαν την Φωνή Θεού είναι θέμα χρόνου να φτάσουν στον αγιασμό.

 

Κεφ. ιε΄στίχοι 4 – 6

 

4. «Μείνατε εν εμοί και εγώ εν υμίν. Καθώς το κλήμα δεν δύναται να φέρη καρπόν αφ' εαυτού, εάν δεν μείνη εν τη αμπέλω, ούτως ουδέ σεις, εάν δεν μείνητε εν εμοί.

5. Εγώ είμαι η άμπελος, σεις τα κλήματα. Ο μένων εν εμοί και εγώ εν αυτώ, ούτος φέρει καρπόν πολύν, διότι χωρίς εμού δεν δύνασθε να κάμητε ουδέν.

6. Εάν τις δεν μείνη εν εμοί, ρίπτεται έξω ως το κλήμα και ξηραίνεται και συνάγουσιν αυτά και ρίπτουσιν εις το πυρ και καίονται».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Θεός είναι ο δημιουργός, είναι ο γεννήσαντας οργανισμός, είναι η μάνα και ο Πατέρας του ανθρώπου. Εάν εμείς τον απορρίψουμε θα ομοιωθούμε του ασώτου με φυσική συνέπεια να τρεφόμεθα με ξυλοκέρατα, τα οποία παράγει ο κόσμος που ζούμε και το σύστημα του κόσμου, το οποίο εκδηλώνει τα στοιχεία αυτά στη ζωή μας. Με εμφανή μετέπειτα εις ημάς τα στοιχεία της φθοράς, όπως κόπωση, φθορά, γήρας, εγωισμός κ.λ.π. να επικρατούν στη ζωή μας. Στοιχεία τα οποία δεν δύνανται να μας χορτάσουν ούτε πνευματικά ούτε υλικά αλλά και γίνονται αιτία να φεύγουμε μακριά από τον Θεό. Αυτά τα στοιχεία επαναλαμβάνω είναι ο εγωισμός, η αμαρτία, οι πονηρίες, οι φιλοδοξίες με αθέμιτους τρόπους που θέλει ο άνθρωπος να φέρει στη ζωή του για να επικρατήσει δι’ αυτών στην κορυφή του εγώ του. Να γνωρίζουμε ότι πριν της πτώσης έρχεται ο εγωισμός. Αυτό είναι το μεγαλύτερο δαιμόνιο, το οποίο μας κάνει να απομακρυνόμεθα από τον Θεό. Καθώς ο εγωισμός αναπτύσσεται μέσα μας σιγά σιγά με τις κοσμικές εξουσίες. Έχω παρατηρήσει τους ανθρώπους πως όταν είναι φτωχοί στο πνεύμα και στην ύλη είναι ταπεινοί. Όταν όμως δοθούν εις αυτούς κοσμικές εξουσίες ή αναγνωριστούν από τους ανθρώπους ή αποκτήσουν χρήματα ή κάποιο τίτλο, τότε βλέπεις ότι καταλήγουν όλοι στο να εγκαθιδρύουν μέσα τους τον μεγαλύτερο εγωισμό του εγώ, το οποίο επαναλαμβάνουν συνέχεια. Χρειάζεται να προσέχουμε ώστε ότι αποκτήσουμε υλικό ή πνευματικό να το κάνουμε χρήση Χριστού και με ταπείνωση να τα παρουσιάζουμε όλα όσα μας ευλόγησε ο Θεός να αποκτήσουμε και αυτή η ταπείνωση να εκδηλώνεται με το να δίνουμε την δόξα εις αυτόν, διότι αυτός ο Θεός θέλησε να μας ευλογήσει, αυτός ενήργησε για εμάς και ο λόγος όχι γιατί το αξίζουμε αλλά για να είμεθα καλοί διαχειριστές των δωρεών του Θεού μήπως και σωθούμε.

Εάν μείνουμε κοντά στον Θεό τότε το δέντρο της ζωής και της σοφίας του Θεού θα αναπτυχθούν και θα μεγαλουργήσουν μέσα μας αλλά και γύρω μας, ώστε οι άνθρωποι να βρίσκουν τροφή πνευματική κοντά μας καθώς ζωή αιώνια και τελευταία καταφύγιο (πνευματική οικογένεια). Ο τρόπος που μένουμε με τον Θεό είναι να αναπτύσσουμε καθημερινά τρία στοιχεία στη ζωή μας. Το πρώτο μελέτη του Λόγου του Θεού σε καθημερινή βάση, ώστε ο διάβολος να μην βρίσκει πρόσφορο έδαφος να μας ξεγελάσει πνευματικά και να αναπτυχθεί μετέπειτα μέσα μας. Αυτός ο διάβολος όταν δεν μελετάς σιγά σιγά χωρίς να το καταλαβαίνεις σε οδηγεί στο δικό του σπίτι. Το δεύτερο που πρέπει να αναπτύξουμε μέσα μας ώστε να μένουμε μετά του Θεού είναι να κηρρύτουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας χωρίς να ντρεπόμεθα, όστις με ομολογήσει θα τον ομολογήσω και εγώ έμπροσθεν του Πατρός μου φανερώνει ο Κύριος. Αυτό όταν το κάνει κάποιος, να ομολογεί τον Χριστό, όχι μόνο κερδίζει τον Πατέρα αλλά και διαμορφώνει με την πάροδο του χρόνου χαρακτήρα ισχυρό κατά Θεό όπου ουδέποτε νικάται. Το τρίτο, να βρούμε χρόνο να προσευχόμεθα. Αρχίζουμε από μία ώρα προσευχή την ημέρα και σιγά σιγά μπαίνουμε στο αδιάλειπτο ώστε τα λόγια μας και τα έργα μας να είναι μεστά σοφίας και Πνεύματος Αγίου, εκδηλώνοντας ο Θεός εις ημάς χάρις και σοφία Θεού συναρπάζουσα. Γνωρίζουμε ότι ο Χριστός είναι η ζωή, είναι η χαρά η αιώνιος. Μακριά από τη ζωή, τον Χριστό είναι φυσική συνέπεια να μας επισκιάσει ο θάνατος, όπως μακριά από το φως είναι το σκότος. Εκείνος που δεν μένει με τον Χριστό αποκόπτεται όπως το κλήμα από το αμπέλι και ξεραίνεται, ήτοι παύουν οι χυμοί της ζωής να ρέουν ως ποταμοί ζώντος ύδατος εκ της κοιλίας αυτού. Μη γένοιτο εις ημάς. Αμήν.

 

Κεφ. ιε΄στίχος 7

 

7. «Εάν μείνητε εν εμοί και οι λόγοι μου μείνωσιν εν υμίν, θέλετε ζητεί ό,τι αν θέλητε και θέλει γείνει εις εσάς».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στον Θεό μένουμε με το να εφαρμόζουμε τις εντολές του. Δεν μένουμε κοντά στον Θεό με το να λέμε ότι είμεθα Χριστιανοί αλλά με το να εφαρμόζουμε τις εντολές αυτού. Στον Θεό δεν ζητάμε με το να λέμε Κύριε θέλω αυτό ή εκείνο αλλά όταν εμείς κάνουμε το θέλημά του τότε να είμεθα σίγουροι ότι αυτός ο Θεός ξέρει τι χρεία έχουμε και αμέσως μας το δίνει. Κάπου αναφέρει ότι εσείς πονηροί όντες ξέρετε να δίδετε αγαθές δόσεις στα τέκνα σας, εγώ δεν γνωρίζω τι χρεία έχετε εσείς; Αφού λοιπόν γνωρίζει ο Θεός τι χρεία έχουμε να τον εμπιστευθούμε και τότε να είμεθα σίγουροι ότι οι εκπλήξεις του Θεού ως προς εμάς στον υλικό ή πνευματικό τομέα θα τρέχουν η μία πίσω από την άλλη. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Όταν είσαι νέος πνευματικά κάθεσαι κάτω για προσευχή και μπορεί να μιλάς και δύο ώρες ώστε να ζητάς εκείνο ή το άλλο. Όσο πιο πολύ μιλάει κάποιος και ζητάει για τον εαυτό του και για τους οικείους του τόσο πιο μακριά απέχει από τον Θεό, από το θέλημα του Θεού. Όσο πιο πολύ εισέρχεσαι πνευματικά στα βάθη του Θεού και εφαρμόζεις τις εντολές του Θεού τότε στην προσευχή σου επικρατεί το Κύριε το έλεός σου να με καταδιώκει πάσας τας ημέρας της ζωής μου. Αυτό Κύριε να επικρατεί πάντα σε μένα και στους γύρω μου. Τι ζητάμε όλη μέρα; Τόσα δεν έχουμε; Γιατί δεν κοιτάμε και εμείς κάτι να δώσουμε από αυτά που μας έδωσε ο Θεός στον συνάνθρωπο; Αυτός είναι ο σωστός τρόπος ουσίας να ζητάμε όπως να γίνουμε σκεύη εκλογής και να εφαρμόζουμε. Και όταν προσευχόμεθα να προσευχόμεθα για τους αδερφούς και για τις ανάγκες τους. Όταν αγωνίζεσαι να μην πεθάνει ο συνάνθρωπος τότε δεν πεθαίνεις ο ίδιος. Τότε ευλογείσαι από τον Θεό. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

Κεφ. ιε΄στίχος 8

 

8. «Εν τούτω δοξάζεται ο Πατήρ μου, εις το να φέρητε καρπόν πολύν· και ούτω θέλετε είσθαι μαθηταί μου».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Δεν δοξάζεται ο Θεός ούτε με διάφορες δοξασίες, ούτε με το να λέμε ότι εμείς είμεθα Χριστιανοί ορθόδοξοι ενώ οι άλλοι δεν είναι ή όταν χρησιμοποιούμε οποιοδήποτε άλλο δόγμα. Ο Θεός δεν θα σώσει τα δόγματα επειδή ονομάζονται κάπως, θα σώσει όσους εφαρμόζουν τον Λόγο του Θεού. Ο ίδιος τόνισε, ο ποιήσας ταύτα ζήσεται. Ακόμη ο Θεός δοξάζεται με το να χρησιμοποιούμε όλα τα μέσα που έχουμε ώστε με θυσία στον υλικό και στον πνευματικό τομέα να γίνουμε υπηρέτες όπου χρειάζεται, κατόπιν να αναγεννήσουμε πολλούς ανθρώπους. Ενθυμήστε τον Απόστολο Παύλο που έλεγε, σεις είστε η σφραγίς της αποστολής μου. Όλα αυτά τα χρόνια που εργάζομαι πνευματικά είδα ότι το μόνο στοιχείο που φέρνει κοντά τον Θεό είναι η θυσία. Αυτή είναι που φέρνει κοντά τον Θεό και δημιουργεί πνευματικούς αδερφούς και εξαπλώνει το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Είναι πολλοί που συνέχεια κηρύττουν όμως δεν γίνονται πιστευτοί και αντί να αλλάξουν οι ίδιοι κατηγορούν τους άλλους ως απίστους, μη εννοώντας ότι οι ίδιοι είναι το πρόβλημα διότι κηρύττουν με λόγια. Όσοι δεν μπορούν να εξαπλώνουν να βοηθούν υλικά ή με την παρουσία τους εκείνους που μπορούν και έχουν την δύναμη να εξαπλώνουν το Ευαγγέλιο της βασιλείας, ώστε να φτάσουμε γρήγορα την ημέρα του Κυρίου. Η εξάπλωση είναι απαραίτητη και προηγείται του καθαρισμού, διότι αν εγώ καθαριστώ και δεν το μεταδώσω θα μπω στη ζωή δια του θανάτου. Εάν όμως το εξαπλώσουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας τότε θα δημιουργηθεί λαός, ο οποίος θα έχει τα στοιχεία εκείνα που χρειάζεται ο Κύριος ως ερέθισμα να κάμει την δευτέρα του παρουσία και να επικρατήσει στον κόσμο δια των νέων μαθητών. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιε΄στίχος 9

 

9. «Καθώς εμέ ηγάπησεν ο Πατήρ και εγώ ηγάπησα εσάς· μείνατε εν τη αγάπη μου».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Πατέρας αγαπάει τον Υιό διότι αυτός ο Υιός έβαλε μέσα από την ελεύθερη βούλησή του την ίδια του τη ζωή και την έβαλε για να γίνει η θυσία αυτή λύτρο αντί πολλών, ώστε διαμέσου του να δοξαστεί ο ουράνιος Πατέρας. Εκδηλώνοντας έτσι ο Πατέρας δια του Κυρίου την μέγιστη αγάπη του για τον άνθρωπο. Έβαλε τη ζωή του ο Κύριος όχι μόνο γι’ αυτούς που τον δέχτηκαν και τον αγάπησαν αλλά και για τους εχθρούς του. Κι εμείς αν θέλουμε να έχουμε την εύνοια, την αγάπη και την προτροπή του ιδίου του Θεού στη ζωή μας, χρειάζεται όχι να βάλουμε τη ζωή μας αλλά την ειλικρινή αγάπη ως προς τον Θεό και τον πλησίον με έργα θυσίας. Αυτό εύχομαι να πράξουν όλα τα παιδιά που ανήκουν στην Φωνή Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιε΄στίχος 10

 

10. «Εάν τας εντολάς μου φυλάξητε, θέλετε μείνει εν τη αγάπη μου, καθώς εγώ εφύλαξα τας εντολάς του Πατρός μου και μένω εν τη αγάπη αυτού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Λόγος του Θεού αναφέρει ποιες είναι οι εντολές του Θεού και θα πρέπει να τις μελετήσουμε ώστε να τις ανακαλύψουμε. Όταν το κάνουμε αυτό μετέπειτα να πάρουμε ένα μπλοκ και να τις σημειώσουμε ώστε να τις εννοήσουμε. Κατόπιν όταν καλούμεθα στην καθημερινότητα από εξωτερικούς ή εσωτερικούς παράγοντες να ομιλούμε ή να ενεργούμε δια Πνεύματος Αγίου, να ενεργούμε πνευματικά, μόνο έτσι θα έχουμε πλήρης γνώση του θελήματος του Θεού ίνα δι’ αυτού κινούμεθα σωστά. Όταν τα εννοήσουμε λοιπόν αυτά τα λάθη του χθες που είχαν σαν βάση την παράβαση, την αμαρτία και τον λάθος τρόπο προσέγγισης που είχαμε ως προς τον Θεό τότε θα περιοριστούν. Να μελετούμε ώστε να γνωρίσουμε ποιες είναι οι εντολές του Θεού ως προς εμάς, δεύτερον να εννοήσουμε ποιες είναι οι εντολές του Θεού ως προς τον πλησίον, τρίτον να εννοήσουμε τις υποσχέσεις του Θεού ως προς εμάς και τελευταία να εννοήσουμε ποιες είναι οι εντολές ως προς τους εχθρούς. Μόνο έτσι θα αποκτήσουμε επίγνωση και πνεύμα Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιε΄στίχοι 12 – 13

 

12. «Αύτη είναι η εντολή μου, να αγαπάτε αλλήλους, καθώς σας ηγάπησα.

13. Μεγαλητέραν ταύτης αγάπην δεν έχει ουδείς, του να βάλη τις την ψυχήν αυτού υπέρ των φίλων αυτού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όποιος αγαπάει τον Θεό θα πρέπει να αγαπάει και τον αδερφό, διαφορετικά Θεό δεν βλέπει ο άνθρωπος εκείνος που τον επικαλείται κάτω από άλλες συνθήκες όπως σε προσωπικό επίπεδο. Η αγάπη ως προς τον αδερφό εκδηλώνεται δια της θυσίας, δια της χάριτος και δια του ελέους. Δεν χρειάζεται εμείς να βάλουμε τη ζωή μας για κανέναν, την έβαλε ο ίδιος ο Θεός για εμάς. Εκείνο που χρειάζεται είναι να εργαστούμε για την δόξα του Θεού δια της αναγέννησης του συνανθρώπου μας. Αμήν. Ένας θυσιάστηκε για όλον τον κόσμο και κανείς άλλος δεν χρειάζεται να θυσιαστεί. Εκείνος που θυσιάζεται χάριν του θυσιασθέντος για όλους μας Χριστού, εκείνος δεν θα απολέσει την ψυχή του. Αμήν.

 

 

Κεφ. ιε΄στίχοι 14 – 15

 

14. «Σεις είσθε φίλοι μου, εάν κάμνητε όσα εγώ σας παραγγέλλω.

15. Δεν σας λέγω πλέον δούλους, διότι ο δούλος δεν εξεύρει τι κάμνει ο κύριος αυτού· εσάς δε είπον φίλους, διότι πάντα όσα ήκουσα παρά του Πατρός μου, εφανέρωσα εις εσάς».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο φίλος δημιουργείται κάτω από συνθήκες που επιλέγουν οι ίδιοι οι άνθρωποι μέσα από την ελεύθερη βούλησή τους και την ελευθερία τους ώστε να γίνουν φίλοι. Ο Χριστός είναι φίλος της αγάπης, της ειρήνης, της δικαιοσύνης, της ταπείνωσης κ.λ.π. Εάν κι εμείς είμεθα φίλοι αυτών των στοιχείων και των αρχών του Πατέρα Θεού, τότε γινόμεθα αυτόβουλα φίλοι του Κυρίου, κληρονόμοι του Θεού, συγκληρονόμοι του Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης του Θεού. Αν λοιπόν αγαπήσουμε το Ευαγγέλιο που εκφράζει τις αρχές και τους νόμους του Θεού Πατέρα αυτόματα γινόμεθα φίλοι του Κυρίου, το οποίο εύχομαι προς όλους γενικώς τους ανθρώπους. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιε΄στίχος 16

 

16. «Σεις δεν εξελέξατε εμέ, αλλ' εγώ εξέλεξα εσάς και σας διέταξα διά να υπάγητε σεις και να κάμητε καρπόν και ο καρπός σας να μένη, ώστε, ό,τι αν ζητήσητε παρά του Πατρός εν τω ονόματί μου, να σας δώση αυτό».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το δικό μου κήρυγμα είναι της φωνής του Θεού και σίγουρα μπορεί να ελκύσει έναν άνθρωπο ώστε να ακολουθήσει τον Θεό. Αν εγώ όμως λείψω από τη ζωή του αγαπημένου αδερφού, είναι λίγο δύσκολο ο άνθρωπος αυτός να συνεχίσει να αγαπά και να εργάζεται για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Όμως εκείνο που θα κάνει τον άνθρωπο να αγαπήσει τον Θεό και να φέρει στη ζωή του τη ζωή του Χριστού είναι να τον ελκύσει και να τον εξελέξει ο ίδιος ο Πατέρας. Εάν λοιπόν Κύριος δεν οικοδομήσει οίκον και η οικοδομή χτίζεται με θυσίες, με αγώνα, με εκπαίδευση, τότε εις μάτην εκοπίασαν οι οικοδομουντες. Καθώς πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον άνωθεν εστιν καταβαίνον εκ του Πατρός των φώτων. Μόνο έτσι μπορεί κάποιος να φέρει καρπό πολύ, ώστε ο καρπός αυτός να μένει εις τον αιώνα τον άπαντα. Αμήν.

 

 

Κεφ. ιε΄στίχος 17

 

17 «Ταύτα σας παραγγέλλω, να αγαπάτε αλλήλους».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Σήμερα υπάρχει παντού ο χριστιανικός κόσμος όμως ο κόσμος του Θεού δεν υπάρχει ακόμη, διότι οι άνθρωποι έκτισαν ατομικές βασιλείες και δημιούργησαν ατομικό Θεό. Όλοι δυστυχώς καυχώνται και λένε, ο Θεός μου έδωσε αυτό, μου έκανε εκείνο ή το άλλο κ.λ.π. Αν θέλουμε να κηρύξουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας και δι’ αυτού να επικρατήσουμε παντού και φυσικά να επικρατήσουμε πάνω στην φθορά και στον θάνατο θα πρέπει να αναπτύξουμε αγάπη μεταξύ μας, αγάπη Χριστού, ανυπόκριτη αγάπη ανάμεσά μας, ώστε δι’ αυτής να μας δει ο κόσμος και να μας ακολουθήσει. Διαφορετικά δεν μπορεί να φανερωθεί ο αληθινός Θεός. Αυτός ζήτησε από τους μαθητές του τα εξής, εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε εάν αγάπη έχητε εν αλλήλοις.

 

Κεφ. ιε΄στίχοι 18 – 19

 

18. «Εάν ο κόσμος σας μισή, εξεύρετε ότι εμέ πρότερον υμών εμίσησεν.

19. Εάν ήσθε εκ του κόσμου, ο κόσμος ήθελεν αγαπά το ιδικόν του· επειδή όμως δεν είσθε εκ του κόσμου, αλλ' εγώ σας εξέλεξα εκ του κόσμου, διά τούτο σας μισεί ο κόσμος».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το μίσος προέρχεται από την ζήλια, από τη μη αναγέννηση που διακατέχεται ο άνθρωπος αυτός που μισεί, από συμφέροντα και από υπέρμετρο εγωισμό. Εάν μισούμεθα από ανθρώπους που διακατέχονται από τα ανωτέρω να γνωρίζουμε ότι είμεθα το κόκκινο πανί στα μάτια του ταύρου και καλό είναι να εργαζόμεθα με σοφία, ώστε να μην δημιουργούμε σκάνδαλα με την ασοφία μας. Διότι αυτοί που έχουν τα στοιχεία αυτά θα μας κάνουν κακό αργά ή γρήγορα. Ο Κύριος τονίζει, μην δίνετε το άγιο τοις κυσίν. Καθώς να είστε αθόρυβοι όπως οι όφεις και απλοί όπως οι περιστερές. Εάν προκαλούμε σκάνδαλα τα οποία προέρχονται από τον υπέρμετρο εγωισμό τότε θα την πατήσουμε. Εάν όμως δημιουργούμε σκάνδαλα διότι εργαζόμεθα για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου εργαζόμενοι μέσα από άκρα ταπείνωση, τότε θα το πληρώσουν αυτοί που σκανδαλίζονται, μισούν, κρίνουν και κατακρίνουν τον αγαθό αγώνα μας. Μακάριοι είστε όταν σας ονειδίσωσιν οι άνθρωποι και διώξωσιν και είπωσιν παν κακό ρήμα ψευδόμενοι ένεκεν εμού, χαίρετε και αγαλλιάσθε διότι ο μισθός σας θα είναι πολύς εν τοις ουρανοίς. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιε΄στίχος 20

 

20. «Ενθυμείσθε τον λόγον, τον οποίον εγώ είπον προς εσάς· Δεν είναι δούλος μεγαλήτερος του κυρίου αυτού. Εάν εμέ εδίωξαν και σας θέλουσι διώξει· εάν τον λόγον μου εφύλαξαν και τον υμέτερον θέλουσι φυλάξει».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Δεν είναι δυνατόν ο δούλος να γίνει μεγαλύτερος από το αφεντικό του, εκτός εάν παράνομα αρπάξει την εξουσία και τα υπάρχοντα του κυρίου του. Εδώ είναι το θλιβερό για πολλούς από μας τους χριστιανούς. Αρπάξανε κάποιοι πονηροί και γόητες άνθρωποι την εξουσία του Χριστού και μύγα δεν καθίζει στο σπαθί τους, ουδείς να τους ενοχλήσει από την ξάπλα τους γιατί χάθηκε, διότι αφού έχουνε την εξουσία την οποία αρπάξανε παράνομα αμέσως θα βγάλουνε αιρετικό τον άνθρωπο του Θεού που εργάζεται ουσιαστικά για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Και αν δεν επικρατούσε σήμερα η ανεξιθρησκία και η δημοκρατία στον κόσμο, θα τον καίγανε τον άνθρωπο αυτόν και ας είναι και ο εκλεκτότερος του Θεού. Ο δούλος του Θεού πρέπει να είναι δούλος, όπως οι απόστολοι που θυσίασαν τη ζωή τους για την δόξα του Κυρίου τους και για την σωτηρία του κόσμου. Εξάλλου ο Κύριος τόνισε ότι ο μεγαλύτερος μεταξύ σας είναι ο μικρότερος, ο υπηρετών.

Ο διωγμός που θα υποστεί κάποιος άνθρωπος του Θεού και τονίζω ότι θα υποστεί διωγμό, είναι διότι υπάρχει τέτοια άγνοια σήμερα στον κόσμο ώστε είναι αναπόφευκτο να μην γίνει αυτό και ο λόγος διότι έχουν αναπτυχθεί τέτοια στοιχεία αρνητικά σήμερα μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων που την αλήθεια δεν θα την θελήσουν, διότι ζουν στο ψέμα σήμερα οι άνθρωποι και αυτό θεωρούν για αλήθεια. Όμως μέσω του διωγμού ο άνθρωπος του Θεού, ο δούλος του Θεού θα γίνει σκεύος εκλογής, εφόσον βέβαια μείνει ακλόνητος πάνω στις αρχές του Θεού. Αυτός ο διωγμός λοιπόν που θα υποστεί και με την δύναμη του Θεού θα τον ξεπεράσει, θα είναι και σφραγίδα ως προς τον Θεό ότι είναι τέκνο του Θεού αληθινό. Ο λόγος διότι ο διωγμός αυτός θα γίνει αιτία να τον ενώσει ουσιαστικά με τον Θεό και να δημιουργήσει ισχυρή κατά Θεό προσωπικότητα. Τελευταία φανερώνει ο διωγμός αυτός την αγάπη ως προς τον Θεό που έχουμε, διότι τίποτε δεν γίνεται αιτία να μας χωρίσει από τις αγάπης του Χριστού. Ο Απ. Παύλος φανερώνει, τι θέλει μας χωρίσει από της αγάπης του Χριστού; Πείνα, γυμνότης, θλίψη, διωγμός, θάνατος; Τίποτα! Εις το όνομα του Θεού δυνάμεθα για τις αρχές του Ευαγγελίου να πεθαίνουμε και να ζούμε κάθε στιγμή. Μην φοβηθούμε λοιπόν τα κατηγορώ, μην ντραπούμε για την θέληση που έχουμε στο να κάνουμε το θέλημα του Θεού στη ζωή μας. Όλα αυτά θα μας βγάλουν στον ουρανό και αυτά θα μας κάνουν φίλους του Κυρίου, του Θεού.

Είναι πολλοί που έρχονται στον Θεό για να ευημερούν οι ίδιοι και να κτίζουν ατομικές βασιλείες. Ας γνωρίζουμε ότι ο Θεός δεν μας ευλογεί για ατομικό όφελος, διότι βασιλεύει σήμερα ουσιαστικά στις κοινωνίες των ανθρώπων ο διάβολος και για να βασιλέψει ο Χριστός θα χρειαστεί αγώνα από όλους εμάς. Γι’ αυτό μας ευλογεί, ώστε να έχουμε όρεξη για θυσία υλική ή πνευματική. Χρειάζεται υπομονή, χρειάζεται πίστη! Δεν μπορώ εγώ να αναπαύομαι και να λέω ότι ο Θεός με αγαπά και μέρα νύχτα να καυχώμαι και γύρω μου να γίνεται χαμός. Θα πρέπει να βρούμε δύναμη την οποίαν θα αντλήσουμε από την αγάπη του Χριστού ως προς εμάς και να κάνουμε αγώνα ώστε αυτά τα καλά, αυτή την σχέση που ο Θεός ανέπτυξε με εμάς και εμείς με τον Θεό να φροντίσουμε να την μεταλαμπαδεύσουμε και στους άλλους συνανθρώπους μας που την έχουν μεγάλη ανάγκη. Εξάλλου και σε εμάς το Ευαγγέλιο του Χριστού και η ευλογία του Θεού δεν ήρθε ουρανοκατέβατη αλλά κάποιοι άνθρωποι που πήραν αποστολή και απόφαση την έφεραν στη ζωή μας και εμείς την δεχτήκαμε, διότι είδαμε την μεγάλη αξία του Θεού στη ζωή μας. Άρα, θα πρέπει να τους μιμούμεθα και να τους συμβουλευόμεθα ώστε να εργαζόμεθα σωστά, πάντα κατά Θεό. Ο Θεός δεν τάζει σε όποιον έρχεται κοντά του πανωπροίκι αλλά τον καλεί να κάνει αγώνα θυσίας. Σίγουρα όταν κάποιος το αποφασίσει να είναι σίγουρος ότι όλα μετέπειτα θα ευλογηθούν και θα μεταστραφούν σε ευλογία. Είναι κάποια πράγματα που δομούν και οικοδομούν ουσιαστικά τη ζωή μας όταν υποστούμε κατηγορώ. Πιστέψτε με! Μόνο τότε μπορούμε δια των έργων μας να αποδείξουμε την μέγιστη αγάπη μας ως προς τον Πατέρα Θεό και ως προς τον άνθρωπο εκείνον που έχει ανάγκη τον Θεό. Διότι μπορεί οι κοινωνίες που ζούμε να βρίσκονται σε πτώση, όμως είναι και κάποιοι που έχουν ανάγκη τον Θεό στη ζωή τους και την παρουσία των ανθρώπων του Θεού. Εύχομαι να εννοήσουμε οι πάντες όσα λέω και να λάβουμε δύναμη εξ ύψους, ώστε να φέρουμε εις πέρας την μεγάλη αποστολή την οποίαν λάβαμε άνωθεν. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιε΄στίχος 21

 

21. «Αλλά ταύτα πάντα θέλουσι κάμει εις εσάς διά το όνομά μου, διότι δεν εξεύρουσι τον πέμψαντά με».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αυτή την άγνοια θα πρέπει να την καλύψουμε με το να κηρύττουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας του Θεού παντού. Αμήν.

 

Κεφ. ιε΄στίχοι 22 – 25

 

22. «Εάν δεν ήλθον και ελάλησα προς αυτούς, αμαρτίαν δεν ήθελον έχει· τώρα όμως δεν έχουσι πρόφασιν περί της αμαρτίας αυτών.

23. Ο μισών εμέ και τον Πατέρα μου μισεί.

24. Εάν δεν έκαμον μεταξύ αυτών τα έργα, τα οποία ουδείς άλλος έκαμεν, αμαρτίαν δεν ήθελον έχει· αλλά τώρα και είδον και εμίσησαν και εμέ και τον Πατέρα μου.

25. Αλλά τούτο έγεινε διά να πληρωθή ο λόγος, ο γεγραμμένος εν τω νόμω αυτών, Ότι εμίσησάν με δωρεάν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όταν είχε έρθει ο Κύριος πράγματι διώχτηκε, μισήθηκε, περιφρονήθηκε και θανατώθηκε. Σήμερα δεν διώκεται ο Χριστός ίσα ίσα έχει γίνει αποδεκτός, όμως ο χριστιανικός κόσμος έπεσε σε μία παγίδα. Αυτή είναι η εξής, σήμερα ονομάζονται οι άνθρωποι χριστιανοί, χτίζουν ναούς, κηρύττουν το Ευαγγέλιο και πολλές θρησκευτικές εκδηλώσεις δημιουργούν στο όνομα του Χριστού όμως ουδείς θέλει να εφαρμόσει το θέλημα του Θεού στη ζωή του και όσα καυχούμενος λέει ότι πιστεύει. Που είναι η αγάπη μεταξύ των χριστιανών; Πουθενά! Που είναι η ταπείνωση του Χριστού, όπου λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει απειλούμενος ουκ ηπείλει; Αν σήμερα προσβάλλεις κάποιον έστω και άθελά σου θα βρεθείς στα δικαστήρια. Που είναι η θυσία στον υλικό τομέα για την δόξα του Θεού; Λίγο δύσκολο! Που είναι εκείνο που λέει το υστέρημα του ενός στο περίσσευμα του άλλου; Σήμερα είναι αλήθεια, δεν μισούμε τον Κύριο με τα λόγια αλλά δυστυχώς τον μισούμε με την καρδιά μας η οποία απέχει από τον Θεό και ο λόγος διότι με την αδιαφορία μας στα δρώμενα του Ευαγγελίου μισούμε την αλήθεια που φανερώνεται εις αυτό. Ο ίδιος ο Θεός φανέρωσε, ούτος ο λαός με τα χείλη με τιμά, η δε καρδία αυτού μακράν απέχει απ’ εμού, εις μάτην δε με σέβονται διδάσκοντες διδασκαλίας και εντάλματα ανθρώπων. Μη γένοιτο!

 

 

Κεφ. ιε΄στίχος 26

 

26. «Όταν όμως έλθη ο Παράκλητος, τον οποίον εγώ θέλω πέμψει προς εσάς παρά του Πατρός, το Πνεύμα της αληθείας, το οποίον εκπορεύεται παρά του Πατρός, εκείνος θέλει μαρτυρήσει περί εμού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Εκείνος που αναφέρει ο Κύριος στον στίχο αυτό είναι ο φωσφόρος. Δια του φωσφόρου (Άγιο Πνεύμα), δια του Αγίου Πνεύματος θα διαλάμψει ο τρόπος ώστε να δημιουργηθεί η αναγέννηση στο ανθρώπινο γένος και να επικρατήσει ο Θεός στη ζωή των ανθρώπων δια της ζωής. Πρώτα όμως δια του φωσφόρου θα καταργηθεί η αμαρτία, κατόπιν θα καταργηθεί η φθορά και ο θάνατος, έπειτα θα βρεθεί ο τρόπος να πραγματοποιηθεί η ανάσταση των εν Κυρίω κοιμηθέντων ώστε μετέπειτα να γίνει η δευτέρα παρουσία του Χριστού και να αναλάβει την βασιλεία του και να συμπληρώσει τα ελλείποντα. Εξάλλου, η δουλειά (εκείνου) και η αποστολή αυτού είναι να ιδρύσει την βασιλεία του Θεού μέσα μας και γύρω μας και να φανερώσει τον τρόπο ώστε να πραγματοποιηθεί. Η ιδέα λοιπόν της ζωής και η επικράτηση αυτής θα γίνει δια του αγιασμού στη ζωή του, διότι όλοι πρέπει να αγωνιζόμεθα.

Ο Μωϋσής εργάστηκε με πόνο και κόπο αλλά στο τέλος έφερε την αποστολή του εις πέρας. Ο Κύριος εργάστηκε με πόνο και θλίψη και έφερε την αποστολή του. Έτσι κι εκείνος που αναφέρει ο Κύριος εδώ στον στίχο αυτό, με αγώνα θα φέρει την αποστολή του εις πέρας αλλά και όλοι όσοι ακολουθήσουν τον Παράκλητο και θελήσουν να βάλουν τον Θεό στη ζωή τους με αγώνα θα κερδίσουνε τα πάντα, που τα πάντα είναι ο Θεός στη ζωή τους ώστε να ενεργεί ουσιαστικά. Ο Θεός είναι ένας όμως χωρίστηκε σε τρία πρόσωπα, ο λόγος για να φανερωθεί η ενότητα και δεύτερον για να γίνει κατανοητός ο τρόπος που ενεργεί. Έτσι έγινε τρισυπόστατος. Το πρώτο πρόσωπο είναι ο Πατέρας και έκανε την παρουσία του δια του Μωϋσή. Με σημεία και τέρατα ο Θεός δια μέσου του δημιούργησε λαό, τον Εβραϊκό λαό ο οποίος μέχρι σήμερα πιστεύει στον έναν Θεό διότι αυτό διδάχτηκε, τον έναν Θεό, μη γνωρίζοντας τον τρόπο που ενεργεί ο Θεός δια του Υιού στην συνέχεια και δια του Αγίου Πνεύματος. Όμως ο χρόνος θα καλύψει την ημιμάθεια του λαού αυτού. Ο Απ. Παύλος τόνισε ότι όταν πληρωθούν τα έθνη τότε και οι Εβραίοι θα αναγνωρίσουν τον Υιό και το Πνεύμα το Άγιο. Έπρεπε δηλαδή να μην δεχθούν το δεύτερο και το τρίτο πρόσωπο ώστε ο Θεός μετέπειτα δια του Απ. Παύλου να εξαπλώσει τον νόμο του Θεού στα έθνη και να γίνει αποδεκτός ο Λόγος του Θεού, ο Θεός. Μέχρι να πληρωθούν τα έθνη ο λαός αυτός, ο Εβραϊκός λαός θα πιστεύει μόνο στον Πατέρα. Άλλωστε οι δέκα εντολές όταν εφαρμοστούν και αυτές Θεό φανερώνουν. Εξάλλου ο Κύριος δεν ήρθε να καταλύσει τον νόμο που δόθηκε υπό του Θεού στον Μωϋσή και κατόπιν στον Εβραϊκό λαό αλλά να τον πληρώσει, να τον εφαρμόσει και αυτό και έκανε. Εξάλλου όποιος πιστεύει έστω και στο ένα πρόσωπο αυτόματα και χωρίς να το γνωρίζει ή ας μην το καταλαβαίνει πως γίνεται πιστεύει και στα άλλα δύο.

Ο Πατέρας λοιπόν εμφανίστηκε και ενήργησε δια του Μωϋσέως. Το δεύτερο πρόσωπο γεννήθηκε δια Πνεύματος Αγίου μέσα στην αγνή κοιλία της παρθένου Μαρίας. Ο Θεός εγέννησε Υιό σαρκωθέντα άνθρωπο και το όνομά του είναι Εμμανουήλ ή Σωτήρας ή Χριστός ή Μεσσίας ή Κύριος. Το ότι ο Θεός σαρκώνεται σε άνθρωπο, αυτό γίνεται ώστε να βλέπουν οι άνθρωποι και να παίρνουν θάρρος και έτσι να τον μιμούνται τον Θεό και τα έργα του. Τι να μιμούνται; Πρώτον ότι αυτός ο άνθρωπος μπορεί να κάνει θαύματα μεγάλα και να εκδηλώνει ανυπόκριτη αγάπη η οποία να στρέφεται προς πάντα φίλο και εχθρό. Όλοι μπορούν να τα καταφέρουν ώστε να πάρουν το δικό του φως που είναι φως οικών απρόσιτον. Ο Κύριος τόνισε πως ότι εγώ μπορώ και κάνω και εσύ μπορείς άνθρωπε. Έτσι ο Κύριος ερχόμενος στον κόσμο έφερε όλη την αλήθεια και όλη την αποκεκρυμμένη σοφία του Πατρός. Ο Λόγος του Θεού, η φωνή του Θεού είναι το Ευαγγέλιο του Χριστού.

Ο Πατέρας συμβολίζει την σιωπή, ο Υιός συμβολίζει τον Λόγο. Το τρίτο πρόσωπο πιστεύω ότι είναι εκείνος που αναφέρει ο Κύριος στον στίχο αυτό. Αυτός που θα επενδυθεί το τρίτο πρόσωπο και θα ομιλεί δια Πνεύματος Αγίου, θα ομιλεί την φωνή του Θεού καθαρά και θα είναι ο ………. Αυτός τα έσχατα χρόνια τα οποία διανύουμε θα φανερώσει στον άνθρωπο τον τρόπο ώστε να ιδρυθεί η βασιλεία του Θεού στον κόσμο, την οποίαν αυτός ως άνθρωπος και κινούμενος δια Πνεύματος Αγίου θα κτίσει μέσα του με άφθαρτα στοιχεία. Δια της συμβουλής του μετέπειτα θα οδηγηθούν οι λαοί και τα έθνη στην αναγέννηση, στην σωτηρία, ώστε κατόπιν να εξαλειφθεί ο θάνατος και να επικρατήσει η ιδέα της ζωής παντού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

Κεφ. ιε΄στίχος 27

 

27. «Αλλά και σεις μαρτυρείτε, διότι απ' αρχής μετ' εμού είσθε».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αυτούς λοιπόν καλεί σήμερα η Φωνή Θεού που γνωρίζουν τον Θεό και που είναι μαζί του, τον έχουν μέσα τους. Όταν εμείς αναγεννηθούμε δεν θα φωνάζουμε δεξιά και αριστερά, ούτε θα διαπληκτιζόμεθα με φανατισμό με τους συνανθρώπους μας. Όσοι δεν είναι του Θεού και δεν γνωρίζουν τον Θεό αρχίζουν λεκτικούς διαπληκτισμούς και φανερώνουν φανατισμό. Όταν όμως έχει μέσα του τον Θεό ένας άνθρωπος τότε κινείται με σοφία και δίνει το άγιο όχι στους κύνας αλλά στους υιούς και στις θυγατέρες, οι οποίοι το αποδέχονται με ευκολία διότι η καρδιά τους είναι έτοιμη να δεχτεί τον Θεό. Αυτό το χάρισμα λέγεται διάκριση πνευμάτων και έχει ευεργετικές και αξιόλογες ιδιότητες.

Εύχομαι όλα τα παιδιά που ανήκουν στην Φωνή Θεού να διέπονται από ταπείνωση ώστε να το αποκτήσουν. Το εμπόδιο ώστε να αναπτυχθεί το χάρισμα αυτό είναι η προπέτεια και ο εγωισμός, μη γένοιτο να διακατεχόμεθα από τα δαιμόνια αυτά. Αμήν.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ις

 

 

Κεφ. ις΄ στίχος 1

 

1. «Ταύτα ελάλησα προς εσάς διά να μη σκανδαλισθήτε».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο σκανδαλισμός είναι αναπόφευκτος και δεν υπάρχει περίπτωση να μην τον υποστεί ο άνθρωπος και ο λόγος είναι διότι υπάρχει άγνοια του θελήματος του Θεού καθώς επίσης ο καθαρισμός ή ο αγιασμός είναι στοιχεία που δεν διακατέχουν τον άνθρωπο σήμερα. Οι μαθητές όμως του Χριστού είναι αυτοί οι οποίοι μπορούν να ξεπεράσουν τον σκανδαλισμό και να βγουν ανέπαφοι από οποιοδήποτε αρνητικό γεγονός ή οποιονδήποτε σκανδαλισμό, όταν όμως το πνευματικό τους επίπεδο τους το επιτρέπει. Πάντα εμείς θα φωνάζουμε στον Θεό, Κύριε μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν. Ο Κύριος γνώριζε ότι οι μαθητές του δεν ήταν έτοιμοι πνευματικά να τον δουν στο σταυρό και ότι μαζί με αυτόν θα διωχθούν και αυτοί. Ο σκανδαλισμός που υπέστησαν οι μαθητές και που φανερώνει ο στίχος αυτός είναι ότι οι πάντες πλην του Ιωάννη τον εγκατέλειψαν ή τον αρνήθηκαν όταν οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι τον συνέλαβαν. Ο Κύριος όμως γνωρίζοντας το πνευματικό τους επίπεδο τους συγχώρεσε και τους αγκάλιασε. Κατόπιν τους ευλόγησε στέλνοντας εις αυτούς τον Παράκλητο, ώστε να τους ενισχύσει και να τους δώσει δύναμη ώστε να φέρουν μετέπειτα την μέγιστη αποστολή εις πέρας. Αμήν.

 

Κεφ. ις΄στίχοι 2 – 3

 

2. «Θέλουσι σας κάμει αποσυναγώγους· μάλιστα έρχεται ώρα, καθ' ην πας όστις σας θανατώση θέλει νομίσει ότι προσφέρει λατρείαν εις τον Θεόν.

3. Και ταύτα θέλουσι σας κάμει, διότι δεν εγνώρισαν τον Πατέρα ουδέ εμέ».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αυτό συνέβηκε και η προφητεία αυτή εκπληρώθηκε. Οι μαθητές του διώχθηκαν, κατηγορήθηκαν και πολλούς τους σκότωσαν. Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα. Όσοι κηρύττουν το Ευαγγέλιο της βασιλείας διώκονται και κατηγορούνται, δεν τους σκοτώνουν όμως και ο λόγος είναι διότι οι άνθρωποι σήμερα έχουν αναγεννηθεί πνευματικά και απέκτησαν ανθρώπινα δικαιώματα καθώς ελευθερία γνώμης και παντού σήμερα υπάρχει η ανεξιθρησκία. Έτσι οι θρησκόληπτοι φανατικοί άνθρωποι δεν μπορούν να εκδηλώσουν την κακία τους ώστε να φτάσουν στο να θανατώσουν σήμερα όσους θέλουν να αναπτύξουν τον Θεό αυτόβουλα. Δικαίωμα που ο λόγος του Θεού το δίνει στον κάθε άνθρωπο και η πολιτεία το δέχεται. Εμείς δεν πρέπει να φοβούμεθα και θα αναφέρω δύο εντολές του Θεού. Η πρώτη είναι, ο ποιήσας και διδάξας ούτος μέγας θέλει ονομαστεί καθώς όποιος με ομολογήσει έμπροσθεν των ανθρώπων θα τον ομολογήσω κι εγώ ενώπιον του Πατρός μου του εν τοις ουρανοίς. Είναι δεκάδες οι εντολές του Θεού οι οποίες δίνονται σε προσωπικό επίπεδο στον κάθε άνθρωπο. Εμείς οι άνθρωποι ζούμε λίγα χρόνια και πεθαίνουμε. Νομίζω ότι αφού ο θάνατος είναι μπροστά μας καλύτερα είναι να πεθάνεις αν χρειαστεί γιατί εργάζεσαι το αγαθό παρά να φοβηθείς και να ζήσεις δέκα χρόνια παραπάνω και να απολέσεις την ψυχή σου και τη ζωή σου. Ο Κύριος τόνισε, όστις απολέσει τη ζωή του ένεκεν εμού και του Ευαγγελίου αυτός θα την βρει. Καθώς αν όλον τον κόσμο κερδίσεις και την ψυχή σου απολέσεις ποιο το όφελος; Εμείς γι’ αυτούς που μας κατηγορούν δίκαια και άδικα θα πρέπει να μην ανταποδίδουμε αλλά να ενθυμούμεθα τον Κύριο, ο οποίος λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει και απειλούμενος ουκ ηπείλει. Καθώς αγαπάτε τους εχθρούς, ευλογείτε όσους σας καταρώνται, ευεργετείτε όσους σας βλάπτουν ίνα γίνετε υιοί του Πατρός του εν τοις ουρανοίς.

Δεν είναι δυνατόν κάποιος που αγαπάει τον Θεό να κατηγορεί και να θέλει να σκοτώσει οποιονδήποτε συνάνθρωπό του. Μη γένοιτο να υπάρχουν τέτοιοι άνθρωποι στην Φωνή Θεού.

 

 

Κεφ. ις΄στίχοι 5 – 6

 

5. «Τώρα δε υπάγω προς τον πέμψαντά με και ουδείς εξ υμών με ερωτά· Που υπάγεις;

6. Αλλ' επειδή ελάλησα προς εσάς ταύτα, η λύπη εγέμισε την καρδίαν σας».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Απάντηση στον πέμπτο στίχο: Που είναι ο Πατέρας όπου θα πάει και ο Υιός; Σήμερα και να γνωρίζουμε δεν μπορούμε να το περιγράψουμε διότι είναι ανεκλάλητο. Ο Κύριος πάντως φανέρωσε γι’ αυτόν τον χώρο ότι μάτι ανθρώπου δεν είδε και νους ανθρώπου δεν έχει σκεφτεί τι έχει ετοιμάσει ο Θεός στους αγαπώντας αυτού. Απάντηση σ