ΑΝΑΣΑ ΖΩΗΣ — ΦΩΝΗ ΘΕΟΥ— ΑΝΑΣΑ ΖΩΗΣ — ΦΩΝΗ ΘΕΟΥ

ΠΟΙΑ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ

 

Η εκκλησία της Φιλαδέλφειας είναι προφητική εκκλησία και θα κάνει την παρουσία της τα έσχατα χρόνια τα οποία διανύομε. Θα αποτελείται από αναγεννημένους χριστιανούς πολλών δογμάτων και μη. Σε αυτούς δεν θα υπάρχει αρχηγός διότι τα μέλη της θα έχουν περάσει από όλα τα πνευματικά στάδια και θα είναι διδακτοί Θεού όταν μπουν στην εκκλησία της Φιλαδέλφειας, την οποία ο Θεός δημιουργεί και φανερώνει σήμερα. Ακόμη τα μέλη της θα έχουν φτάσει στο πνευματικό στάδιο όπου για και κατ’ ουδένα λόγο δεν θα φανατίζονται με τα δόγματά τους, τα οποία για πολλά χρόνια δεν θα τα εγκαταλείψουν διότι είχαν και πολλά χρόνια που αγωνίστηκαν για να τα φτιάξουν. Θα χρειαστεί χρόνος για την εγκατάλειψη. Ίσως και…. χρόνια. Το πλήρωμα της κατάργησης των δογμάτων είναι η αγάπη η οποία όλα τα δέχεται. Τα στάδια για να φτάσουμε στην αγάπη είναι:

 

                                                                      

1. Κατανόηση ότι δεν πρέπει να κρίνει ο φιλάδελφος

2. Σεβασμός στον αγαθό τρόπο λατρείας

3. Αγάπη ανυπόκριτη, όχι λόγια έργα. Τα έργα είναι: δεν θα κρίνει ουδένα και με κατ’ ουδένα τρόπο κανένα χριστιανό. Ούτε και το δόγμα του αγαπητού αδελφού του χριστιανού. Ούτε και εχθρό θα κρίνει. Ούτε θα καλεί αδελφούς στο πιστεύω του δια της κρίσεως. Αυτά θα είναι αρχές στη Φιλαδέλφεια. Αυτό το πνεύμα θα δημιουργήσει την εκκλησία της Φιλαδέλφειας. Αν έχομε αυτό το πνεύμα ανήκομε εις αυτήν από τώρα. Που θα την βρούμε την εκκλησία της Φιλαδέλφειας;

1. Η βασιλεία του Θεού εντός ημών έστι.

2. Και ήκουσα φωνήν μεγάλην εκ του ουρανού, λέγουσαν, Ιδού η σκηνή του Θεού μετά των ανθρώπων, και θέλει σκηνώσει μετ’ αυτών, και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαοί αυτού, και αυτός ο Θεός θέλει είσθαι μετ’ αυτών Θεός αυτών. 

Άμα κρίνομε, άμα λέμε ψέματα, άμα είμεθα φανατικοί, άμα έχομε κρίση και εγωισμό ανήκομε στις άλλες εκκλησίες. Προσοχή λοιπόν! Όστις έχει ωτίον, ας ακούση τι λέγει το Πνεύμα προς τας εκκλησίας.

Και ήκουσα φωνήν μεγάλην λέγουσαν εν τω ουρανώ, Τώρα έγεινεν η σωτηρία και η δύναμις και η βασιλεία του Θεού ημών, και η εξουσία του Χριστού αυτού διότι κατερρίφθη ο κατήγορος των αδελφών ημών, ο κατηγορών αυτούς ενώπιον του Θεού ημών ημέραν και νύκτα.

Και είδον ουρανόν νέον και γην νέαν διότι ο πρώτος ουρανός και η πρώτη γη παρήλθε και η θάλασσα δεν υπάρχει πλέον. Και εγώ ο Ιωάννης είδον την πόλιν την αγίαν, την νέαν Ιερουσαλήμ, καταβαίνουσαν από του Θεού εκ του ουρανού, ητοιμασμένην ως νύμφην κεκοσμημένην δια τον άνδρα αυτής. Και ήκουσα φωνήν μεγάλην εκ του ουρανού, λέγουσαν, Ιδού η σκηνή του Θεού μετά των ανθρώπων, και θέλει σκηνώσει μετ’ αυτών, και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαοί αυτού, και αυτός ο Θεός θέλει είσθαι μετ’ αυτών Θεός αυτών. Και θέλει εξαλείψει ο Θεός παν δάκρυον από των οφθαλμών αυτών, και ο θάνατος δεν θέλει υπάρχει πλέον ούτε πένθος, ούτε κραυγή, ούτε πόνος δεν θέλουσιν υπάρχει πλέον διότι τα πρώτα παρήλθον. Και είπεν ο καθήμενος επί του θρόνου, Ιδού, κάμνω νέα τα πάντα. Και λέγει προς εμέ, Γράψον διότι ούτοι οι λόγοι είναι αληθινοί και πιστοί. Και είπε προς εμέ, Ετελέσθη εγώ είμαι το Α και το Ω, η αρχή και το τέλος. Εγώ θέλω δώσει εις τον διψώντα εκ της πηγής του ύδατος της ζωής δωρεάν. Ο νικών θέλει κληρονομήσει τα πάντα, και θέλω είσθαι εις αυτόν Θεός, και αυτός θέλει είσθαι εις εμέ υιός. Οι δε δειλοί και άπιστοι και βδελυκτοί και φονείς και πόρνοι και μάγοι και ειδωλολάτραι, και πάντες οι ψεύσται, θέλουσιν έχει την μερίδα αυτών εν τη λίμνη τη καιομένη με πύρ και θείον ούτος είναι ο δεύτερος θάνατος.

                                                                                                                                                 

   Αυτό όταν γίνει τότε θα καυχόμεθα ότι ο Θεός ήρθε στην ζωή μας και αυτός θα βασιλεύει νοερά και ουσιαστικά σε όλο τον πλανήτη. Για να γίνει όμως αυτό χρειάζονται εργάτες, πολλοί εργάτες, οι οποίοι είμεθα όλοι εμείς, αν το θέλουμε. Αυτοί οι εργάτες θα πρέπει να διέπονται από τα εξής βασικά στοιχεία: Πρώτον, ειλικρίνεια ενώπιον Θεού και ανθρώπων. Δεύτερον, συνειδητοποίηση του θελήματος του Θεού, το οποίο θα αντλήσουν με την μελέτη μέσα από τον Λόγο του Θεού. Τρίτον, απόφαση ότι ο Θεός πρέπει να βασιλέψει στην ζωή τους. ή ταν ή επί τας, ή να νικήσουμε ή να μην γυρίσουμε ποτέ στην αμαρτία και στον λάθος τρόπο ζωής. Δηλαδή ή να νικήσουμε ή να νικήσουμε. ʼλλη επιλογή δεν υπάρχει. Τίποτε άλλο δεν πρέπει να μπαίνει μέσα μας διότι η ολιγοπιστία δίνει δικαίωμα της μη ίδρυσης της βασιλείας μέσα μας ή γύρω μας.

 

                                                                                                                                                             

 

 

Η ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ

 

Όλοι οι πνευματικοί, αγαθοί χώροι (χώροι του Θεού) που φιλοξενούν ανθρώπους με σκοπό την σπουδή τους στην μελέτη του Ευαγγελίου του Χριστού είναι καλοί, αφού εργάζονται πνευματικά για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Όταν τώρα σε αυτούς τους χώρους τους πνευματικούς δεν κρίνουν οι άνθρωποι, είναι άγιοι αυτοί οι χώροι. Άμα κρίνουν οι υπεύθυνοι και τα μέλη των οποιονδήποτε πνευματικών σχολείων (ας τους πούμε έτσι τους αγαθούς χώρους), όλους τους άλλους εκτός από τους εαυτούς τους, τότε ο Λόγος του Θεού που κηρύττουν αυτοί οι άνθρωποι του αγαθού χώρου είναι ελλιπής αγάπης. Αφού κρίνουν ακόμη έχουν:

1.  Άγνοια του θελήματος του Θεού που είναι, μη κρίνετε ίνα μη κριθήτε, τις είσαι συ όστις κρίνεις αλλότριον οικέτην, εις τον ίδιο κύριο ίστασαι ή πίπτεις; συ τι;

2.  Εγωισμό,

3.  Συμφέροντα και

4.  Προσωπικές φιλοδοξίες.  

Προσοχή λοιπόν στο τι ακούμε και νουθετούμεθα. Εμείς θα τους επισκεπτόμεθα πότε - πότε τους χριστιανούς αδελφούς. Αν δεχτούν την νουθεσία μας που είναι να μην κρίνουν καθώς να σέβονται την άποψη, τη θρησκευτική συνείδηση και την ελευθερία του άλλου έχει καλώς. Αν όχι, θα προσέχομε και αν υπάρχει δια της κρίσεως στους αγαθούς αυτούς χώρους και φανατισμός τότε θα φεύγουμε. Καλύτερα μόνος να δοξάζεις τον Θεό παρά με χίλιους εγωιστές - κριτές που μένουν αδιόρθωτοι. Αναφέρω τις λέξεις, εγωιστές - κριτές διότι στην Αποκάλυψη αναφέρεται το εξής υπό του Ιωάννου του Θεολόγου: έπεσε, έπεσε ο δράκος ο μέγας, ο όφις ο αρχαίος, ο διάβολος ο κρίνων τον αδελφόν αυτού ημέρα και νύχτα. Όποιος επιμένει να μην τον ρίξει από την ζωήν του αυτόν τον δράκο (κρίση), ας ξέρει ότι αργά ή γρήγορα το θηρίο θα τον αρπάξει προς καύσιν.

 

   

  Δεν θα πω το ελάχιστο κακό εις βάρος πρώτον του εαυτού μου διότι με την χάρη του Θεού και την σταυρική του θυσία έχω ελεηθεί. Δεύτερον, δεν θα πω το ελάχιστον κακό εις βάρος του οποιοδήποτε αδελφού, φίλου ή εχθρού διότι και αυτός έχει ελεηθεί με την ίδια χάρη. Προσοχή, αν κατηγορώ και κατακρίνω τους αδελφούς ή τους συνανθρώπους που ο Θεός στέλνει στη ζωή μου τότε παρουσιάζω μικρότητα και γίνομαι αιτία ώστε να γκρεμίζω την αγάπη, την οποίαν ο Θεός έφερε στο ανθρώπινο γένος δια της σταυρικής θυσίας και την χάρισε εις όλους τους ανθρώπους δίκαιους ή άδικους, με φυσική συνέπεια να γίνομαι θεομάχος.

                                                                                         

Θα αγωνίζομαι ώστε: α) να δίνω στους συνανθρώπους μου ότι θα ήθελα να μου δίνουν και β) να κάνω στους άλλους ότι οι άλλοι θα ήθελα να μου κάνουν. Αυτό είναι δικαιοσύνη Θεού. Θα πρέπει όμως να ξέρουμε και τι είναι δικαιοσύνη Θεού εν συντομία. Η δικαιοσύνη του Θεού πάντα προσφέρει ενώ η δικαιοσύνη του κόσμου πάντα απαιτεί. Με αυτό το πνεύμα του Θεού θα κάνουμε έργα αγάπης ή θα δίνουμε υλικά ή πνευματικά αγαθά στους συνανθρώπους μας χωρίς ανταπόδοση. Δωρεάν έλαβες, δωρεάν δώσε. Με οποιοδήποτε άλλο πνεύμα θα κουραστούμε να δίνουμε και θα κουραστούμε να κάνουμε, με φυσική συνέπεια να τα βάλουμε με τον Θεό, μη γένοιτο. Προσοχή, στην αρχή θα δίνουμε μέχρι εκεί που μπορούμε χωρίς να στερούμεθα και θα κάνουμε έργα αγάπης μέχρι εκεί που δεν κουραζόμαστε χωρίς να αγκομαχούμε. Γένοιτο, γένοιτο. Αμήν.

                                                                                                                        

Να τονίζω και να παρουσιάζω με χαρά οποιοδήποτε αγαθό και καλό έχει ο συνάνθρωπός μου. Το κακό που σίγουρα θα έχει, θα το κρύβω. Ο Χριστός θα το φανερώσει στον αδερφό μου και αυτός δια Πνεύματος Αγίου θα τον διορθώσει. Όταν έρθει ο χρόνος να το φανερώσει στον αγαπητό αδερφό μου, εμείς ποτέ. Μάλιστα να δείχνω σεβασμό στον οποιοδήποτε αγαθό τρόπο προσέγγισης του συνανθρώπου μου που ο Θεός δια μέσου του παρουσιάζει. Έτσι θα μάθει και ο αδελφός μου να σέβεται και αυτός τον δικό μου τρόπο προσέγγισης στον Θεό. Αυτό θα μας εξασφαλίσει το, εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις. Τίποτε δεν θα μας χωρίζει και μόνο η λέξη Χριστός θα έχει για μας την εξουσία ώστε να είμαστε ενωμένοι στον αιώνα τον άπαντα. Ενωμένοι είμαστε όταν δεν κρίνουμε. Γένοιτο, γένοιτο. Αμήν.

 

                                                                                                                  

Τα όρια (σύνορα) τα οποία θα έχω με τους συνανθρώπους μου, αδελφούς, φίλους ή εχθρούς πνευματικά ή υλικά, θα είναι μέχρι εκεί που δεν θα τους στενοχωρούν, προβληματίζουν ή θυμώνουν τα έργα μου ή τα λόγια μου. Η ελευθερία η δική μας να ξέρουμε ότι τελειώνει εκεί που αρχίζει του άλλου. Άλλωστε πνευματικότητα είναι να εννοώ μέχρι που ο άλλος έχει τα όριά του, τα οποία θα σέβομαι. Έτσι θα γίνουμε απλοί, θετικοί και θα εξασφαλίσουμε την ενότητα για όλους τους ανθρώπους. Γένοιτο, γένοιτο. Αμήν.

Να παρουσιάζω ενδιαφέρον στα προβλήματα όλων των συνανθρώπων μου και να σκύβω με αγάπη ώστε να τα λύνουμε μαζί, αν μου το επιτρέπει ο αγαπητός φίλος ή συνάνθρωπος που ο Θεός έφερε στο δρόμο μου. Με την εφαρμογή αυτή θα πετύχω την άνοδό μου στο επίπεδο του Θεού διότι και ο Κύριος το ίδιο έκανε. Ου γαρ ήλθον διακονηθήναι αλλά διακονήσαι και δούναι την ζωήν αυτού λύτρον αντί πολλών. Ο ίδιος είπε, όστις απολέση την ζωήν αυτού ένεκεν εμού και του ευαγγελίου ούτος θέλει ευρεί αυτή. Όποιος την φυλάξει και την δώσει στον κόσμο τη ζωή του για να κάνει την αμαρτία, θα την χάσει. Να ξέρουμε όλοι μας ότι όποιος αγωνιστεί να μην πεθάνει ο άλλος δεν θα πεθάνει ο ίδιος. Γένοιτο, γένοιτο. Αμήν.

Όταν θα δέχομαι κατηγορώ ή εξευτελισμό δίκαιο ή άδικο θα θυμάμαι τα εξής: ο Χριστός λοιδορούμενος ουκ αντελοιδόρει απειλούμενος ουκ ηπείλει. Με αυτή τη στάση μου θα αναγεννήσω τους συνανθρώπους μου και θα γκρεμίσω τον εωσφόρο (εγωισμό) και την στρατιάν αυτού μέσα μου και γύρω μου.

 

Θα φροντίζω ώστε να μελετώ το Ευαγγέλιο του Χριστού νύχτα και μέρα. Αυτό θα μου εξασφαλίσει σοφία. Σοφία Θεού την οποίαν και οι αιώνες σεβάστηκαν και την οποίαν μετέφεραν μέχρι σήμερα. Μέρος αυτής της σοφίας εννόησαν εκατομμύρια πνευματικοί άνθρωποι οι οποίοι εξασφάλισαν τη ζωή την αιώνια δια του θανάτου. Όμως σήμερα ήρθε η ώρα ώστε η σοφία του Ευαγγελίου να εμφανιστεί ολόκληρη και να χαρίσει τη ζωή την αιώνια στο ανθρώπινο γένος. Διότι η σοφία του Ευαγγελίου, την οποίαν οι πάντες περιφρόνησαν, είναι πιο μεγάλη από αυτή που ξέραμε μέχρι χθες. Ο λόγος διότι δύναται, όταν πιστευθεί και εφαρμοσθεί ολόκληρο το Ευαγγέλιο από έναν ή πολλούς ανθρώπους, να καταργήσει εις αυτούς τη φθορά, το γήρας και τέλος τον φυσικό θάνατο. Μέχρι τώρα δεν τα έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο αυτά διότι δεν τα πίστεψε το ανθρώπινο γένος και ειδικά οι χριστιανοί. Εμείς σήμερα όμως θα τα πιστεύουμε ώστε να εξασφαλίσουμε τη ζωή δια της ζωής. Ο Χριστός τόνισε γι’ αυτό τα εξής: και πας όστις ζη και πιστεύει εις εμέ, ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. Πιστεύεις τούτο;

 

Η κρυφή ζωή που έχουμε και την οποίαν ο Θεός μόνο βλέπει και που από αυτή και μόνο να ξέρουμε εξαρτάται η σωτηρία μας, θα είναι η προσευχή με πόνο καρδιάς στα προβλήματα των συνανθρώπων μας, φίλων, αδερφών και εχθρών. Δεύτερον, θα είναι η μελέτη του Λόγου του Θεού η οποία θα μας εξασφαλίσει την μεγάλη σχέση μας με τον Θεό. Τρίτον, η εφαρμογή των εντολών του Λόγου του Θεού. Αυτό θα μας εξασφαλίσει την αιώνια σχέση και φιλία με τον Θεό. Ο ίδιος τόνισε, φίλοι μου εστε εάν κάμετε όσα εγώ εντέλλομαι υμίν.

 

Στους πνευματικούς κύκλους στους οποίους θα παραβρισκόμαστε, θα προσέχουμε ώστε να μην κατεχόμαστε υπό του πνεύματος της περιέργειας, της κατακρίσεως, της ζηλοτυπίας και του παντογνώστη. Μάλιστα όταν ομιλούμε, θα ομιλούμε με πνεύμα σωφροσύνης, αγάπης, δικαιοσύνης, ανεκτικότητας, ταπείνωσης και ειρήνης. Εφαρμόζοντας τα ανωτέρω από το σύνολο των ανθρώπων που αποτελούν τον κύκλο θα εμφανίζεται ο Θεός, ο οποίος κάνει την εμφάνισή του ως εξής: εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε, εάν αγάπη έχητε εν αλλήλοις.

 

Δεν θα πιστεύω ότι είμαι γνώστης των πάντων και ότι κανείς δεν μπορεί να με βοηθήσει ώστε να ολοκληρώνομαι σιγά - σιγά πνευματικά στη σοφία του Θεού. Η οποία σοφία ενεργεί με πολλούς τρόπους. Τα μάτια και τα αυτιά μου να είναι ανοιχτά. Μάλιστα σοφία είναι πρώτα να ακούω, ύστερα να μιλώ. Όποιος θέλει να γίνει σοφός και καλός ομιλητής, πρώτα να γίνει ένας καλός ακροατής των ειδήσεων του Θεού, ο οποίος Θεός μιλά από παντού και ποικιλοτρόπως. Οι καλώς έχοντες σοφία Θεού όλα τα παίρνουν ως εξής: τα πάντα συνεργούν στο αγαθό τοις αγαπώσι τον Θεόν. Αυτό είναι σοφία. Γένοιτο, γένοιτο. Αμήν.

 

Όταν τα ανωτέρω εφαρμοστούν από έναν ή πολλούς ανθρώπους τότε η βασιλεία του Θεού ιδρύεται μέσα τους και γύρω τους. Ζει Κύριος. Αμήν.

                 

Σας αγαπώ πολύ. Με αγάπη Χριστού Θωμάς

 

                                 

Μήνυμα  ζωής

 

Γλυκά μου ολόγλυκά μου αδερφάκια εν Κυρίω, οι νόμοι αυτοί που σας στέλνω θα πρέπει να τεθούν προς προσπάθεια από όλους μας. Όμως λόγω της παχυλότητας του υλιστικού στοιχείου ίσως να μην μπορέσουμε να τους εντάξουμε στη ζωή μας 100%. Όταν γίνεται αυτό δεν θα απελπιζόμαστε, θα στηρίξουμε τη σωτηρία μας στη χάρη και στο έλεος του Θεού. Ο Πέτρος ρώτησε τον Κύριο, πόσες φορές αν αμαρτήσει ο αδελφός μου να τον συγχωρήσω, επτά; Ο Χριστός του απάντησε, εβδομηκοντάκις επτά. Δηλαδή πεντακόσιες τριάντα εννέα φορές να αμαρτάνουμε την ημέρα το έλεος πάντα θα μας καταδιώκει. Η προσπάθεια αυτή θα γίνεται με ειλικρίνεια, όμως η σωτηρία μας εξαρτάται από το έλεος και τη χάρη του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο. Αμήν.

 

ο φόβος και η αγωνία που κατέχει σήμερα την ανθρωπότητα μήπως αύριο μεταβληθεί η γη σ’ ένα πυροτέχνημα είναι ο φόβος της γνώσεως χωρίς αγάπη.

                                                                   

Δεν θα χρησιμοποιώ δύσκολες πνευματικές ερμηνείες οι οποίες μπορούν να γίνουνε αιτία χωρισμού. Η ερμηνεία, την οποίαν θα πρέπει να παρουσιάζω και να δείχνω στον οποιονδήποτε συνάνθρωπό μου, θα είναι η ανυπόκριτος αγάπη των έργων. Γυμνός ήμουν και με ενεδύσατε, ασθενής και με επισκεφθήκατε, εν φυλακή και ήλθατε προς εμέ. Προσοχή όχι λόγια, πνευματικές αποκαλύψεις τάχα, αλλά έργα αγάπης. Γένοιτο, γένοιτο. Αμήν.

 

Να φροντίζω και να περιθάλπω με αγάπη, ταπείνωση και έλεος το περιβάλλον στο οποίο ανήκω. Μάλιστα, να φροντίζω με αγάπη δια της εφαρμογής του Λόγου του Θεού να το νουθετώ. Η οποία αγάπη να ξέρουμε βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα σωτηρίας για τον συνάνθρωπό μας. Όλα αυτά θα γίνονται ώστε να πνευματικοποιηθεί το περιβάλλον μου. Αυτό όταν γίνει, θα μου εξασφαλίζει εμένα θετικό, καρποφόρο και ευλογημένο εν Χριστώ επί γης βίο. Γένοιτο, γένοιτο. Αμήν. 

 

                                                                                                    

Πώς είναι δυνατόν ένας που έχει τέτοια πίστη, που κάνει θαύματα να εργάζεται ταυτόχρονα την ανομία και την αμαρτία; Η αμαρτία έχει δυο όψεις, δυο πλευρές. Το να κάνω το κακό η μια, το να μην κάνω το καλό η άλλη. Αυτοί τους οποίους αποπέμπει ο Κύριος ίσως δεν έκαναν το κακό αλλά φαίνεται πως τους έλειπε η αγάπη, δεν είχαν αγάπη πραγματική οι άνθρωποι αυτοί, δεν είχαν θέσει την πίστη στην υπηρεσία της αγάπης. Εδώ είναι και η απάντηση στην απορία εάν μπορεί μόνη η πίστη να σώσει τον άνθρωπο και εδώ ακόμη δίδεται η απάντηση από τον ίδιο τον Κύριο στο ότι τα πάντα και οι μεγαλύτερες αρετές και τα μεγαλύτερα χαρίσματα δίχως την αγάπη είναι ανίκανα να σώσουν τον άνθρωπο.

 

                                                                                                                                                                                                          

ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΟΥ ΠΡΟΣΔΕΘΕΙΤΕ. ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΜΑΣ ΘΑ ΔΙΑΡΚΕΣΕΙ ΠΕΡΙΠΟΥ ΜΙΑ ΩΡΑ, ΠΡΟΟΡΙΣΜΟΣ ΤΑ ΒΑΘΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Η ΑΠΕΙΡΗ ΣΟΦΙΑ ΑΥΤΟΥ.

Το πιο σοβαρό κακό που κάνουμε καθημερινά στο DNA, μειώνοντας την παραγωγή του, προκαλώντας φθορά είναι ο τρόπος που επιλέγουμε να ζούμε. Αφού έχει το DNA και πνευματική διάσταση. Το κύτταρο, το DNA έχει συναισθήματα, νιώθει δηλαδή χαρά ή λύπη, ειρήνη ή ταραχή, θυμό ή αγάπη τα οποία συναισθήματα παράγει ο εγκέφαλός μας. Όλο αυτό το πνευματικό κομμάτι που το διέπει και που εξαρτάται η ζωή του ονομάζεται συναισθηματικό στρες, είναι το άγχος, είναι η αμαρτία. Αυτή η αμαρτία, το άγχος δημιουργεί αντί για ελεύθερες φυσιολογικές ρίζες οξυγόνου που παράγουν ζωή, παράλογες ρίζες οξυγόνου που παράγουν θάνατο. Έτσι, σιγά – σιγά χάνεται η ζωή. Το συναισθηματικό στρες είναι η (αμαρτία) διότι παράγει οργή, θυμό, κακία, μίσος, απογοήτευση, αμφιβολία, αγανάκτηση, αδιαφορία, ανικανότητα, απραξία, ζήλια, ψέμα, εγωισμό, πονηρία, στενοχώρια και τα συναφή. Όλα αυτά διά του αγιασμού θα πρέπει να φύγουν, διότι είναι η μάχη που κρυφά συντελείται μέσα μας ενάντια στη ζωή.

                                                            

Αυτός λοιπόν ο Παράκλητος διά Πνεύματος Αγίου θα αποκαταστήσει τα πάντα, δηλαδή την αρνητική λειτουργία του DNA και των κυττάρων που διέπονται σήμερα και θα αποκωδικοποιήσει όλα τα μυστήρια που διέπουν ή που αυξάνουν τη ζωή. Και σήμερα εμείς αυτό το ζούμε, διότι ο Θεός διά του Παρακλήτου, διά του φωσφόρου, διά του Αγίου Πνεύματος φέρνει το φως της γνώσης. Θέτοντας όμως έναν όρο, την αγάπη και τον Λόγο του Θεού, το θέλημα του Θεού. Ο οποίος Θεός μέσω της αγάπης και του Παρακλήτου αποβλέπει στον καθαρισμό, στον αγιασμό ο οποίος αγιασμός χαρίζει ζωή όταν συντελείται στη ζωή μας.

                                                                             

Ο λόγος που πρέπει να προβληματιζόμαστε με τον Λόγο του Θεού, είναι διότι το βιβλίο αυτό είναι η νέα υπέρ επιστήμη, η οποία επιστήμη του Λόγου του Θεού θα φέρει την σωτηρία της ψυχής και του σώματος. Είναι η πιο ανώτατη επιστήμη, όλες οι άλλες επιστήμες είναι μηδαμινές.

 Χρειαζόμεθα πνευματική νουθεσία που να ζωοποιεί και χρειαζόμεθα επίσης στην αρχή τουλάχιστον και υλική σωστή διατροφή, μέχρι να έρθει και εδώ ο Θεός εκατό τοις εκατό στη ζωή μας όπου μετά θα έχουμε ζωή απ’ αυτόν με πνευματική νουθεσία και προσωπική δερματική επαφή. Τότε θα καταργηθεί η κοιλία και τα βρώματα.

 Όλοι μας πολλές φορές κάνουμε τους έξυπνους και μάλιστα θέλουμε να ελευθερώσουμε τους άλλους, αλλά κανείς δεν θέλει να ελευθερώσει τον εαυτό του.

.

Ήρθαν λοιπόν τα καλά νέα, ο Λόγος του Θεού. Τι κάνει ο Λόγος του Θεού σε εμάς; Μας δίνει ελπίδα, μας δίνει χαρά, ζωή, μας εκπληρώνει επαγγελίες, μας δίνει ζώσα πίστη, μας δίνει Θεό ο οποίος αλλάζει τους στόχους.

 

Για να αποφύγουμε την αμαρτία και το άγχος του γήρατος, της φθοράς, του θανάτου από τη ζωή μας το οποίο θα αντιμετωπίσουμε μετά τα 50 ή 60, θα πρέπει κάποια στιγμή να αποφασίσουμε να γίνουμε αγάπη και να πούμε ότι θα κάνουμε τα πάντα ώστε να ζήσουμε διότι έτσι μόνο θα λάβει αξία η θυσία του Κυρίου μας, διά της ζωής.

 

 Πολλοί λένε επιπόλαια, θέλω να πεθάνω, χωρίς να ξέρουν τι λένε. Τη ζωή μου εγώ την εκτίμησα όταν αρρώστησα. Τότε έψαξα τον Θεό και φώναξα θέλω να ζήσω. Έτσι βρήκα τον τρόπο και 30 χρόνια ζω με τον Χριστό και αυτός με ζωοποιεί κάθε μέρα και πιο πολύ. Στην αρχή πίστευα ότι η απόφαση να πεθάνω ή να ζήσω είναι δική μου απόφαση. Όσο περνάει ο καιρός όμως τι συνειδητοποιώ. Είτε έχω σκέψεις θανάτου που πλέον δεν έχω, είτε ζωής και ο λόγος διότι με την χάρη του Χριστού η ζωή μου έχει γίνει ένας μονόδρομος, μόνο η ζωή έχει επικρατήσει μέσα μου. Και αυτό το φέρνει ο χρόνος που αφιερώνει ο καθένας πάνω στα δρώμενα του Ευαγγελίου. Τώρα η σκέψη αυτή να ζήσω, να κάνω το θέλημα του Θεού είναι δική μου; Όχι, δεν μπορεί να είναι. Έρχεται από κάποιον που θέλει να μου δώσει ζωή, που θέλει να με κρατήσει στη ζωή, που με επέλεξε γι’ αυτή. Και ο λόγος που καταλαβαίνω ότι θέλει να με βάλει στη ζωή είναι διότι με θέλει στο αγιαστήριο, στο καλυβάκι μου το οποίο κάνει το DNA μου να χοροπηδάει από χαρά, από ευφορία, από σοφία διότι εκεί έχω ραντεβού με τον Θεό, συναντώ τον Θεό πνευματικά. Και θέλει όλους να μας φέρει στη ζωή διά της αφιέρωσης και πρέπει να το πιστέψουμε ότι το μπορεί μέσω αυτής και αυτό για να αναγεννηθούμε, να γίνουμε άνθρωποι με Α κεφαλαίο.

 

Αυτός ο Θεός που θέλει να μας δώσει τη ζωή και που πολλοί λένε δεν γίνεται να ζήσουμε, έθεσε μέσα μας τα λεμφοκύτταρα και χρειάζεται να έχουμε και πολυμορφοπύρηνα ώστε σε μία ανάγκη να πολεμήσουν για μας τη φθορά, τον θάνατο. Αν είχαμε περισσότερα πολυμορφοπύρηνα θα εμφανίζονταν λευχαιμία, αν υπήρχαν λιγότερα θα παρουσιάζαμε ίωση. Αυτά τα ελέγχουμε εμείς; Όχι. «Άρα, μην προσπαθείς άνθρωπε να χαράξεις τη ζωή σου ή να έχεις έλεγχο με την διατροφή ή τις εξετάσεις αίματος, αλλά αν θέλεις άνθρωπε να έχεις υγεία, έλεγχο στον εσωτερικό σου κόσμο, να έχεις Χριστό και να δεχτείς τον δρόμο ζωής που επέλεξε αυτός για σένα αφού σε κάλεσε».

Το μυαλό αδέλφια μου ο Θεός, ο Δημιουργός ξέρετε γιατί μας το έδωσε; Για να συνειδητοποιήσουμε την παρουσία του, την ύπαρξη κάποιου ανώτερου από εμάς. Ο λόγος, για να κάνουμε, τι νομίζεται να κάνουμε μετά. Είναι απλό. Να μην κάνουμε τίποτα, να αναπαυθούμε. Γι’ αυτό μας το έδωσε το μυαλό. Αν λοιπόν θέλουμε να ζήσουμε μπορούμε, αρκεί να ακολουθήσουμε τη νουθεσία του, την συμβουλή του.

                                                                                                                                                                        

Αδέλφια μου από σήμερα να μην έχουμε πλέον άγχος, θυμό, προσωπικά συμφέροντα, άγνοια, εγωισμό τα οποία παράγουν θάνατο, π.χ. έχουμε θυμό διότι φοράμε γυαλιά, έχουμε άγχος διότι δεν φοράμε γυαλιά. Επίσης έχουμε άγχος διότι ο μισθός μας είναι λίγος ή γιατί δεν έχουμε μισθό, έχουμε άγχος γιατί έχουμε αυτοκίνητο, άγχος, θυμό γιατί δεν έχουμε. Έχουμε θυμό γιατί το παιδί μας δεν πέρασε στην σχολή που θέλαμε. Είναι πολλές οι αιτίες που δημιουργούν άγχος και θυμό. Όταν είμαστε θυμωμένοι με το οτιδήποτε πώς θα λειτουργήσουν τα γονίδιά μας; Σίγουρα αρνητικά. Όταν όμως αγαπήσουμε και υιοθετήσουμε το πάντοτε χαίρεστε, αδιαλείπτως προσεύχεστε, κατά πάντα ευχαριστείτε πώς θα λειτουργήσουν τα κύτταρά μας; Σίγουρα θα σπινθηρίζουν από ζωή.

 

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ ΚΕΦ. ΙΓ΄ΣΤΙΧΟΣ 8

 

«8 Εις μηδένα μη οφείλετε μηδέν, ειμή το να αγαπάτε αλλήλους διότι  ο αγαπών τον άλλον, εκπληροί τον νόμον».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η αγάπη η οποία εκδηλώνεται με την δοτικότητα είναι η βάση της ζωής. Ειδικά όταν δίνουμε αγάπη πρώτα πνευματική και κατόπιν υλική. Π.χ. η καρδιά μας είναι ένα όργανο το οποίο δίνει ζωή για να μπορεί να ζήσει και η ίδια. Έτσι και εμείς, αν θέλουμε να ζήσουμε να γίνουμε δοτικοί γεμάτοι αγάπη η οποία να στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο φίλο και εχθρό. Ο εγκέφαλος είναι το μόνο όργανο το οποίο είναι ακίνητο, δεν κινείται καθόλου, καμία σύσπαση δεν εκφράζει, δεν εκδηλώνει. Είναι ακίνητος και όμως παρόλα αυτά χωρίς αυτόν δεν θα κινούνταν κανένα όργανο του σώματος με αρμονία. Έχετε δει όταν συμβαίνει ένα μικρό εγκεφαλικό τι συμβαίνει στα μέλη του σώματος τα οποία κάνουν κινήσεις μη ελεγχόμενες και προκαλούν πλήρη αστάθεια στο σώμα μας; Όταν όμως οι λειτουργίες του είναι φυσιολογικές τότε το σώμα ολόκληρο βρίσκεται σε συνοχή. Ο εγκέφαλος δίνει ζωή σε όλο το σώμα και όχι μόνο ρυθμίζει την κάθε κίνηση αλλά συντονίζει και όλα τα όργανα ώστε να επιτελούν ένα θεάρεστο έργο, το οποίο εκδηλώνει το σώμα κινούμενο σαν μία συμφωνική ορχήστρα. Αν διαβάσουμε τις λειτουργίες του εγκεφάλου θα εκπλαγούμε, αλλά και τα όργανα όλα του σώματος διαθέτουν την δοτικότητα αυτή. Κατ’ αυτόν τον τρόπο το σώμα βρίσκεται σε πλήρη αρμονία. Το να μην οφείλουμε σε κανέναν είναι ο μεγαλύτερος εγωισμός, διότι από την αρχή της ζωής μας οφείλουμε αυτήν στους γονείς μας, οφείλουμε ευχαριστίες στους δασκάλους μας, οφείλουμε ευχαριστίες στους φίλους μας, οφείλουμε ευχαριστίες στους εχθρούς μας, έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλο. Αυτό είναι το υγιές, δίνουμε και μας δίνουν. Ο Απόστολος Παύλος αναφέρει να μην οφείλουμε στους ανθρώπους εκείνους που δεν έχουν πνεύμα Θεού, διότι αυτοί μέρα-νύχτα θα μας εκβιάζουν και θα μας κατηγορούν, ότι διαμέσου τους δηλαδή καταφέραμε κάτι και ότι χωρίς αυτούς δεν θα ήμασταν τίποτα. Δεν χρειάζεται σε αυτούς να οφείλουμε τίποτα. Μεταξύ μας όμως το να οφείλουμε είναι αγάπη και θα πρέπει να ζούμε στην αγάπη. Όταν έχουμε αγάπη κάνουμε τα πάντα από αγάπη. Αυτός που αγαπά δεν κουράζεται, δεν κάνει ένα έργο αγάπης για να του οφείλουν, αλλά γιατί αυτή είναι η φύση του Θεού την οποία έχει μέσα του, ο οποίος Θεός βρέχει για δικαίους και αδίκους χωρίς να περιμένει ανταπόδοση. Ο άνθρωπος έγινε από αγάπη για να ζει στην αγάπη και να δίνει αγάπη. Γι’ αυτό και οι επιστήμονες αιώνες τώρα εργάζονται πάνω στην αποκωδικοποίηση του γενετικού μας κώδικα και όμως τα αποτελέσματά τους έναντι της σοφίας του Θεού είναι σε αυτούς δύο τοις εκατό. Δεν θα βρουν ποτέ τις λειτουργίες του Θεού (ανθρώπου), αφού δεν εργάζονται οι περισσότεροι από αγάπη αλλά από συμφέροντα και δεν έχουν ακόμη αξιολογήσει την δύναμη της ζώσης πίστης, αφού αναπτύσσουν στους ανθρώπους την πίστη ότι πρέπει να τρώνε χόρτα, φρούτα κ.λ.π. και μέρα νύχτα να ασχολούνται με τις θερμίδες, τις πρωτεΐνες, τους υδατάνθρακες κ.λ.π. να κάνουν εκείνο ή το άλλο. Κάθε λογική της επιστήμης ανατρέπεται με τις μαρτυρίες των ανθρώπων. Εάν ερευνήσουμε τον κόσμο ολόκληρο θα δούμε ότι πολλοί κάνουν μία ζωή την οποίαν σύστησε ο γιατρός και πολλές φορές έχουν αντίθετα αποτελέσματα. Άλλοι κάνουν μία ζωή την οποίαν συνέστησαν οι ίδιοι στον εαυτό τους και όμως ζουν το ίδιο. Ο Θεός και η Δημιουργία του είναι το μεγαλύτερο μυστήριο. Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο άνθρωπος είναι ψυχοσυναισθηματικός και ο τρόπος που σκέπτεται επηρεάζει την ζωή του. Στο θέμα του φαγητού να έχουμε εγκράτεια, δηλαδή να τρώμε λίγο για να τρώμε πάντα. Η αγάπη όλους τους ζωοποιεί. Άρα την αγάπη να υιοθετήσουμε σαν λογική και όχι την δογματική αλήθεια οποιουδήποτε, ο οποίος έρχεται να μας επιβάλλει το δικό του τρόπο ζωής. Ο Χριστός τόνισε, Σημεία δε εις τους πιστεύσαντας θέλουσι παρακολουθεί ταύτα, Εν τω ονόματί μου θέλουσιν εκβάλλει δαιμόνια· θέλουσι λαλεί νέας γλώσσας· όφεις θέλουσι πιάνει· και εάν θανάσιμόν τι πίωσι, δεν θέλει βλάψει αυτούς· επί αρρώστους θέλουσιν επιθέσει τας χείρας και θέλουσιν ιατρεύεσθαι. Πώς τώρα συγκρίνεται η λογική των ανθρώπων με την λογική του Θεού; Σε άλλο σημείο αναφέρει, και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα τον άπαντα. Πιστεύεις τούτο; Τι σχέση έχει η πίστη του Χριστού με την πίστη που αναπτύσσει την ζωή; Ο Κύριος τόνισε, τα εισερχόμενα δεν βλάπτουν αλλά τα εξερχόμενα και αυτά είναι οι κακοί διαλογισμοί κ.λ.π. Πάμε σε άλλο τομέα. Η λογική του κόσμου λέει ότι σε λίγα χρόνια θα έχουμε με την ενεργοποίηση των βλαστοκυττάρων και των χρωματοσωμάτων νέα όργανα στο σώμα μας. Ο Χριστός όμως με την λογική του λόγου πρόσταξε σε άνθρωπον έχων την χείρα ξηράν λέγοντάς του, Έκτεινον την χείρα σου· και εξέτεινε και αποκατεστάθη υγιής ως η άλλη. Με την εξουσία του λόγου του είπε, Λάζαρε δεύρο έξω και εξήλθεν ο τεθνηκώς (τέσσερις ημέρες νεκρός). Καλή η επιστήμη του κόσμου, όμως πρωτόγονη μπροστά στην πανσοφία του Θεού, ο οποίος τόνισε ότι σεις πλειότερα τούτων θέλετε ποιήσει. Ο Πέτρος με την εξουσία του λόγου έκανε θαύματα μεγάλα αλλά και πολλοί άλλοι άνθρωποι του πνεύματος όπως Κύριος, Ηλίας, Μωϋσής, Ενώχ κ.λ.π. Ο Πέτρος π.χ. έξω από τον ναό απευθυνόμενος σε έναν παράλυτο που του ζητούσε χρήματα του είπε, Αργύριον και χρυσίον εγώ δεν έχω· αλλ' ό,τι έχω, τούτο σοι δίδω· εν τω ονόματι του Ιησού Χριστού του Ναζωραίου σηκώθητι και περιπάτει και αναπηδήσας εστάθη όρθιος και περιεπάτει. Πότε λοιπόν οι άνθρωποι που τόσο πολύ θαυμάζουμε θα φτάσουν στο σημείο αυτό; Αν εμείς θέλουμε να φτάσουμε γρήγορα, ας ακολουθήσουμε ειλικρινά τον Χριστό, διαφορετικά θα είμεθα έρμαια σε λογικές ανθρώπων. Είμαστε ξεχωριστοί και όλοι μαζί αποτελούμε το σώμα του Θεού και μπορούμε να ανατρέψουμε με την λογική του Θεού την λογική του κόσμου. Στον Θεό οφείλουμε τα πάντα, αλλά και στους ανθρώπους οφείλουμε και στην φύση οφείλουμε και στα ζώα ακόμα οφείλουμε. Άρα άνθρωπε μην παλεύεις να μην οφείλεις, αυτό είναι πλάνη και εωσφορικός εγωισμός. Να δεχτούμε το ότι οφείλουμε τα πάντα στους πάντες. Αυτό είναι ταπείνωση. Και με χαρά να προσφέρουμε με τα έργα μας, λέγοντας σε όλους ένα μεγάλο ευχαριστώ. Εκείνος που νομίζει ότι δεν οφείλει τίποτα χρειάζεται ψυχίατρο. Αδέλφια μου, να αποφεύγουμε να οφείλουμε στους ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν πνεύμα Θεού. Ο λόγος για να μην πάθουν κακό με τον εγωισμό τους και με το να θέλουν να μας επιβάλλουν αυτό που οι ίδιοι επιθυμούν. Με το να θέλουν να τους έχουμε υποχρέωση ή να θέλουν να ελέγξουν και να εξουσιάσουν την ζωή μας, διότι αυτοί έτσι ικανοποιούνται. Αν τους αγαπάμε να φύγουμε από την ζωή τους ώστε να μην τους οφείλουμε και να μην παθαίνουν πτώση εξαιτίας μας, αλλά και εμείς να μην χάνουμε την ειρήνη μας με την ανάρμοστη συμπεριφορά τους. Στην αρχή θα μας κατηγορήσουν, θα μας ψάξουν όμως εμείς πλήρη αδιαφορία. Σε λίγο καιρό θα στραφούν σε άλλες κατευθύνσεις, ώστε να βρουν άλλους ανθρώπους για να θρέψουν τα δαιμόνιά τους μέχρι να αποφασίσουν να σταθούν δίπλα μας σαν υιοί και θυγατέρες του Αγίου Θεού. Ας ακολουθήσουμε τον Θεό και ας συνεργαστούμε με όσους πραγματικά δέχονται το θέλημά του και την σοφία του. Γένοιτο, γένοιτο αμήν. 

 

                                                                 

ο Κύριος λέει, έρχεται ώρα και ήδη είναι ότι οι ακούοντες την φωνήν του Υιού του ανθρώπου θέλουσι αναστηθεί. Ο λόγος λοιπόν είναι μορφή ενέργειας, είναι κύματα ενέργειας σε άλλη διάσταση, σε άλλη μορφή, σε άλλη συχνότητα τα οποία όταν πιστευτούν έχουν εξουσία να μορφοποιούν την άμορφη ύλη σε ζώσα, χαρίζοντας ενέργεια, σπινθήρα, ζωή, ταλάντωση. Ο Ιωάννης ο Θεολόγος στο πρώτο κεφάλαιο του κατηχητικού του λόγου φανερώνει για την εξουσία του λόγου: Εν αρχή ην ο λόγος και ο λόγος ην παρά τω Θεόν και Θεός ην ο λόγος.

                                                                              

Αφού λοιπόν ο Θεός έκανε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα και ομοίωση, λογικό ον, άρα και ο άνθρωπος έχει λόγο και όταν αυτός πιστευτεί έχει εξουσία.

Ένας ανώνυμος έγραψε για τον Χριστό τα εξής:

1) Όταν ο Χριστός ήρθε στη γη, πήρε όλα τα άσχημα νέα από εμάς και μας έδωσε τα καλά νέα.

2) Ο Χριστός κουβάλησε τις αμαρτίες για μας, χαρίζοντάς μας το μέγα έλεος, δίνοντάς μας την αναμαρτησία, την δικαιοσύνη του.

3) Ο Χριστός πήρε την αδυναμία μας για να μας δώσει την δύναμή του.

4) Ο Χριστός έγινε ντροπή για να γίνουμε εμείς η δόξα η δική του.

5) Ο Χριστός έγινε φτωχός για να γίνουμε εμείς πλούσιοι.

6) Ο Χριστός κατέβηκε χαμηλά για να μας ανεβάσει πολύ ψηλά.

7) Ο Χριστός γεννήθηκε άνθρωπος για να μας δώσει αναγέννηση και να μας οδηγήσει στη θέωση.

8) Ο Χριστός έγινε δούλος για να γίνουμε εμείς υιοί του Θεού.

9) Ο Χριστός δεν είχε σπίτι για να μας δώσει σπίτι όλον τον κτιστό και άκτιστο κόσμο (γη, γαλαξία, πλανήτη, σύμπαν, στερέωμα).

10) Ο Χριστός δίψασε ο ίδιος για να μας δώσει το νερό της ζωής.

11) Ο Χριστός μαστιγώθηκε για να μπορέσουμε εμείς με τις πληγές του να θεραπευθούμε.

12) Ο Χριστός γυμνώθηκε για να ντυθούμε το ένδυμα της αφθαρσίας, της αθανασίας, της ζωής, της αγάπης, της ειρήνης, της δικαιοσύνης.

13) Ο Χριστός έμεινε ξεχασμένος και καταφρονημένος για να έχουμε λύτρωση.

14) Ο Χριστός είχε θλίψεις για να μας δώσει χαρά.

15) Ο Χριστός άφησε τον εαυτό του να τον δέσουν για να μας δώσει ελευθερία.

16) Ο Χριστός πέθανε για να ζήσουμε αιώνια, για πάντα.

Αυτός ήταν ο Χριστός, ο Κύριός μας.

Αν όλα αυτά τα εννοούμε ας κάνουμε αναστροφή. Η απόλυτη αναστροφή έρχεται μόνο κάτω από την δύναμη της απόλυτης αγάπης. Ας κάνουμε σήμερα βήματα αγάπης, ας βιώσουμε αυτή την δύναμη της αγάπης, ας ψάξουμε τον Λόγο του Θεού ο οποίος φανερώνει το αιτείτε και δοθήσεται υμίν, ζητείτε και ευρήσετε, κρούετε και ανοιγήσεται υμίν. Ας κάνουμε σήμερα που έχουμε καιρό βήματα καρδιακής αγάπης η οποία παράγει ζωή, γιατί αύριο μπορεί να είναι πολύ αργά να βρούμε χρόνο.

                                                                  

Αν λοιπόν θέλουμε και εμείς να ζήσουμε για πάντα θα πρέπει να είμεθα όλοι ενωμένοι με μια ψυχή, μια καρδιά, ένα φρόνημα. Το φρόνημα του Θεού. Το περίσσευμα του ενός στο υστέρημα του άλλου. Ας ξεκινήσουμε σήμερα να ζούμε με αγάπη και ας αποβάλλουμε κάθε ρίζα πικρίας διότι πάντες πταίομεν. Αυτή είναι η βασιλεία των ουρανών η οποία δεν ξεκινάει να ιδρύεται με εξωτερικά σημάδια αλλά με την αναγέννηση η οποία συντελείται μέσα μας. Αυτό συμβαίνει σήμερα και η επαγγελία του Θεού που έχει ως εξής, ότι θα γράψω τους νόμους μου στην καρδιά τους και όχι σε πλάκες αλλά στην καρδιά τους, διότι αυτή η καρδιά μας κρατάει στη ζωή παράγοντας τα γονίδια εκείνα που φέρνουν ζωή.

                                   

« Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΝ ΛΟΓΩ, ΑΛΛ’ ΕΝ ΔΥΝΑΜΕΙ»

Εδώ συμπεραίνουμε ότι η φθορά και ο θάνατος δεν είναι θέλημα θεού, και δεν είναι η φυσιολογική κατάσταση την οποίαν θα πρέπει να αποδεχτούμε όπως συμβαίνει σήμερα και που έχουν αποδεχτεί όλες οι γενιές. Αλλά είναι δημιουργία την οποίαν προκαλούμε η ίδιοι στον εαυτό μας και ο λόγος η άγνοια του θελήματος του θεού, και γενικότερα η μικρές και η μεγάλες αλωπεκες, η αμαρτία. Παρήλθαν εκατομμύρια αιώνες και το αποκεκριμένο μυστήριο της σωτηρίας του σώματος δεν ειπώθηκε πουθενά παρά μόνο αιώνες τώρα ακούγεται η σωτηρία της ψυχής. Ο λόγος είναι διότι οι άνθρωποι πνευματικοί και λαϊκοί απορροφήθηκαν από το υλικό στοιχειό εγκαταλείποντας την αξία του πνεύματος, ο Χριστός τόνισε το πνεύμα εστί το ζωοποιών.

                                                                                             

Ένας προφήτης στην Παλαιά Διαθήκη αναφέρει ότι στην προσευχή του είδε ένα δέντρο το οποίο ήτο αδύνατο και καχεκτικό, (το δέντρο συμβολίζει τον λαό του Θεού). Οι άνεμοι το σύστημα του κόσμου, ήθελαν να το ξεριζώσουν όμως το δέντρο αυτό πήρε εντολή από τον Θεό να μεγαλώσει και από εκεί που δεν διακρίνονταν καν, άρχισε σύντομα να μεγαλώνει. Μάλιστα μεγάλωνε τόσο γρήγορα που σε μικρό χρονικό διάστημα έγινε ορατό σε όλον τον πλανήτη και όλοι οι άνθρωποι το έβλεπαν και απορούσαν, τι δέντρο και τι καρπός είναι αυτός που το κάνει τόσο μεγάλο, τόσο ισχυρό. Μάλιστα όλοι έσπευδαν να κόψουν κλάδους τους οποίους θα μεταφύτευαν στη δική τους χώρα. Άρα η βασιλεία του Θεού ομοιάζει με μικρό σπόρο, τον οποίον κάποιος έβαλε στη γη και αυτός άρχισε να αυξάνει και να γίνεται δέντρο, ώστε πάσα ψυχή ζώσα να βρίσκει καταφύγιο και τροφή σε αυτό το δέντρο. Αυτό μας δίνει ελπίδα ότι ο καθένας από εμάς μπορεί, αν θέλει, να γίνει ένας σπόρος ο οποίος δύναται να αυξάνει καθ’ εκάστην ημέρα πνευματικά. Εκείνος λοιπόν ο άνθρωπος που θα βάλει μέσα του τον Χριστό θα γίνει ισχυρός και ο λόγος διότι τον παροτρύνει στην ατομική κρίση, στην προσωπική κρίση η οποία φέρνει την αναγέννηση. Αυτός ο άνθρωπος μετέπειτα χωρίς να το προκαλεί γίνεται αντιληπτός, είναι ο άνθρωπος του Θεού και όλοι τρέχουν σε αυτόν. Ο Κύριος τόνισε, φανέρωσε, διακήρυξε ότι πρέπει να ζητάμε πρώτα την Βασιλεία του Θεού και την δικαιοσύνη αυτού και ταύτα πάντα, όλα όσα χρειαζόμεθα, θα μας προστεθούν.

                                                                                  

Τ Ο   Γ Ε Λ Ι Ο

Ένα θαυματουργό φάρμακο

χωρίς παρενέργειες

 

Τις θετικές επιπτώσεις του γέλιου στον άνθρωπο, μελέτησαν εις βάθος 3 επιστήμονες οι οποίοι ομόφωνα συμφώνησαν στο συμπέρασμα ότι το γέλιο δρα καταλυτικά στο άγχος και ενεργοποιεί θετικά τον ορμονικό οργανισμό του ανθρώπου.

Με το γέλιο η ορμονική ισορροπία επανέρχεται τάχιστα στις φυσιολογικές της λειτουργίες, όσο διαταραγμένη κι αν είναι. 

Η ικανότητα που έχει ο άνθρωπος να γελάει, αυτό και μόνον είναι σύμπτωμα υγείας, στις εξετάσεις των ασθενών μου δεν παραλείπω να τους ρωτάω αν γελάνε ή πόσο εύκολα έχουν τη διάθεση του γέλιου.

Το γέλιο διευκολύνει τη φυσική έκκριση των ορμονών, όπως ακριβώς έχουμε έκκριση σάλιου και διέγερση της ορέξεως, όταν οσμιζόμαστε ένα μαγειρευμένο φαγητό.

Το γέλιο, εκτός της διέγερσης των αδένων, δραστηριοποιεί και ορισμένους μύες. Αυτό το καταλαβαίνουν καλύτερα οι άνθρωποι που βασανίζονται από μόνιμες ημικρανίες, μελαγχολίες, άγχος και κακοκεφιά. Δραστηριοποιεί το διάφραγμα και ανακουφίζει την αναπνοή.

Οι περισσότεροι που πάσχουν από κυκλοφορικά προβλήματα, οι καρκινοπαθείς και οι ψυχοπαθείς είναι κατά κανόνα άνθρωποι αγέλαστοι.

Πρέπει να γελάμε ακόμα και πριν γνωρίσουμε την ευτυχία από φόβο μήπως πεθάνουμε χωρίς να έχουμε γελάσει ποτέ.

Δεν υπάρχει ευτυχισμένος άνθρωπος που δεν γέλασε ποτέ. Μην αφήνετε, λοιπόν, την ευκαιρία να γελάσετε.

 

Είναι ένα φάρμακο χωρίς παρενέργειες.

 

 Μόνο λοιπόν το Ευαγγέλιο της βασιλείας έχει την δύναμη να ιδρύσει την βασιλεία του Θεού και ο λόγος διότι παροτρύνει τον άνθρωπο: Πρώτον στο να γνωρίσει τον εαυτό του και δεύτερον στο να αποτινάξει την αμαρτία (μικρές και μεγάλες αλώπεκες) αφού η αμαρτία είναι αυτή που καθιστά την πνευματικοί ανωμαλία και προκαλεί τον φυσικό θάνατο, αφού φύγει η αμαρτία, ιδρύεται η βασιλεία μέσα στον άνθρωπο του Θεού. Βάσει του Λόγου του Θεού τα οψώνια της αμαρτίας είναι θάνατος. Αφού καταργηθεί η αμαρτία αμέσως καταργείται και ο θάνατος, έρχεται ο Χριστός. Αυτή τη δύναμη χρειάζεται από εμάς ο Πατέρας Θεός να βρούμε, που θα μας οδηγήσει στην αναγέννηση ώστε να ιδρυθεί η βασιλεία του Θεού. Ο τρόπος για να το πετύχουμε είναι η ειλικρινής μετάνοια και η απόφαση να πετύχουμε τους υπερβατικούς στόχους που ο Θεός ενέπνευσε μέσα μας.

                                                                                                                                      

Η βασιλεία λοιπόν του Θεού δεν είναι εν λόγω αλλ’ εν δυνάμει. Η δύναμη παρέχεται δια Πνεύματος Αγίου στον μετανοούντα άνθρωπο. Η μετάνοια αναπτύσσει την αναγέννηση. Η αναγέννηση δημιουργεί την σοφία του Θεού μέσα μας η οποία μας καθιστά, όταν εφαρμόζεται, υιούς και θυγατέρες του Θεού. Για το έργο της αναγέννησης και της ίδρυσης της βασιλείας του Θεού στη γη θα πρέπει να ενεργήσει ο Θεός δια του Παρακλήτου, ώστε με την διδασκαλία του να διαφωτίσει τον λαό του Θεού, κατόπιν θα πρέπει να γνωρίσουν τα παιδιά του Θεού τις προδιαγραφές εκείνες που χρειάζονται για να ιδρυθεί.

                                                                                                      

Όταν βλέπουμε με το πνεύμα του κόσμου τα λάθη τότε αυτά μας δένουν και παίρνουν τον λογισμό μας από τον Θεό, από την αποστολή της ανυπόκριτης αγάπης. Θα φέρω ένα παράδειγμα. Κάποτε δύο μοναχοί κατέβαιναν από το βουνό που μένανε. Στο δρόμο τους υπήρχε ένα ποτάμι το οποίο έπρεπε να περάσουν. Εκεί συνάντησαν μια κοπέλα η οποία έκλεγε. Την ρώτησαν γιατί κλαίει, αυτή απάντησε, θέλω να περάσω το ποτάμι για να πάω στο σπίτι μου αλλά είναι πολύ ορμητικό. Τότε ο γεροντότερος καλόγερος την πήρε στον ώμο του και την πέρασε απέναντι. Ο νεότερος μοναχός ήταν σοκαρισμένος όμως δεν τολμούσε να κάνει ερώτηση. Έτσι συνέχισαν τον δρόμο τους. Μετά από τρεις ώρες δεν άντεξε άλλο και ρώτησε τον γέροντα μοναχό, δάσκαλε εμείς είμεθα αφιερωμένοι στον Θεό, πώς μπόρεσες να διασχίσεις το ποτάμι μεταφέροντας μια κοπέλα στην πλάτη σου; Το θεωρούσε αμαρτία, δεν το έβλεπε σαν έργο αγάπης. Ο γέροντας ψύχραιμος απάντησε, είδες ότι την πέρασα από το ποτάμι, έκανα τρία λεπτά, μετά την άφησα αμέσως κάτω. Εσύ, πώς μεταφέρεις αυτή τη σκέψη για τρεις ώρες στο μυαλό σου και ακόμα δεν την αφήνεις κάτω; Έτσι και εμείς, δεν μπορούμε να μεγαλώσουμε στην αγάπη όταν κάτι αρνητικό το κρατάμε μέσα μας χρόνια ολόκληρα. Αν θέλουμε να ανυψώσουμε τον εαυτό μας, να εργαστούμε ώστε να ανυψώσουμε τους άλλους που είναι γύρω μας. Αυτό είναι αγάπη.

                                                                                                                

Θα φέρω άλλο ένα παράδειγμα για το πως εκδηλώνεται η αγάπη στην καθημερινότητά μας. Κάποτε ένας βασιλιάς είχε τρία ερωτήματα. Ποιος είναι ο πιο σπουδαίος άνθρωπος στον κόσμο, ποιο είναι το πιο σπουδαίο πράγμα, πότε είναι ο πιο κατάλληλος χρόνος για έναν άνθρωπο να κάνει κάτι αξιόλογο στη ζωή του. Αφού ρωτούσε τους συμβούλους του και δεν μπορούσε να πάρει καμιά ικανοποιητική απάντηση, έβαλε ρούχα απλού ανθρώπου και βγήκε στην χώρα του για να δει, αν μπορεί να λάβει μια απάντηση που να τον ικανοποιεί. Όταν βράδιασε, κάποιος χωρίς να ξέρει ότι είναι ο βασιλιάς προσφέρθηκε να τον φιλοξενήσει. Αφού έφαγαν, έπεσαν για ύπνο. Τα μεσάνυχτα χτυπούσε επίμονα η πόρτα. Σηκώνεται ο οικοδεσπότης, ανοίγει και βλέπει κάποιον αιμόφυρτο. Αυτός που χτυπούσε την πόρτα του λέει, μου επιτέθηκαν κάποιοι άνθρωποι, με χτύπησαν, ξέφυγα αλλά με ψάχνουν για να με σκοτώσουν, κρύψε με σε παρακαλώ στο σπίτι σου. Ο οικοδεσπότης τον έβαλε μέσα. Μετά από λίγο χτυπά πάλι η πόρτα. Ήταν αυτοί που τον κυνηγούσαν. Ρώτησαν τον οικοδεσπότη, μήπως πέρασε κάποιος από εδώ; Ο οικοδεσπότης απάντησε, όχι. Ο βασιλιάς γεμάτος απορία τον ρώτησε, για ποιον λόγο έβαλες σε κίνδυνο τη ζωή σου για έναν ξένο; Ο οικοδεσπότης του απάντησε, το πιο σπουδαίο πρόσωπο για μένα στον κόσμο είναι αυτό που σου ζητάει βοήθεια, το πιο σπουδαίο πράγμα είναι να του την προσφέρεις, και ο πιο κατάλληλος χρόνος είναι η στιγμή που σου ζητά την βοήθεια. Αυτή είναι αγάπη. Το ίδιο έκανε και ο καλός Σαμαρείτης στην παραβολή που φανέρωσε ο Κύριος.

                                          

                                                                                        

Όταν αποκτήσουμε δια της ατομικής κρίσης την αγάπη, θα είμεθα έτοιμοι να χρησιμοποιηθούμε άνωθεν για να γίνουμε ιδρυτές της βασιλείας του Θεού, διότι ο Θεός μόνο τότε θα την ιδρύσει εν δυνάμει ώστε να επικρατήσει στον κόσμο.

Για να κάνουμε καλούς αδελφούς χρειάζονται δύο στοιχεία πνευματικά. Το πρώτο, να έχουμε την επιθυμία μέσω της αδιάλειπτης προσευχής να στείλει ο Θεός καλούς εργάτες και όρεξη να τους υπηρετήσουμε. Και το δεύτερο, η ικανότητα να τους αναγεννήσουμε. Τα δύο στοιχεία είναι, το πρώτο «το επιθυμώ» και το δεύτερο «η ικανότητα». Το επιθυμώ κρύβει αγαθό, το οποίο πρέπει να είμαι και να το εκπέμπω. Και η ικανότητα προέρχεται από την σοφία που με διακατέχει πάνω στο θέλημα του Θεού, στην δημιουργία του κόσμου και στην αναγέννηση αυτού, με στόχο και σκοπό να φτάσει στη θέωση.

        

Η ενότητα, η εξάπλωση ομοιάζει με δέκα σκαντζόχοιρους που θέλησαν να ταξιδέψουν μαζί Φθινόπωρο μια μακρινή απόσταση που θα διαρκούσε ένα μήνα. Στην αρχή, επειδή έκανε κρύο πήγαιναν πολύ κοντά, έτσι ο ένας κάρφωνε τον άλλον. Στη συνέχεια απομακρύνθηκαν πολύ και κρύωναν. Προσπάθησαν πολύ και τελικά βρήκαν τον τρόπο. Έτσι και εμείς μέχρι ο Θεός να μας δείξει τον τρόπο, θα κρατάμε τις σωστές αποστάσεις μεταξύ μας. Η εξάπλωση θα δημιουργήσει τον λαό του Θεού και χρειάζεται πολύ θετική σκέψη και ζώσα πίστη την οποίαν, ο άνθρωπος που εργάζεται να δημιουργηθεί το στράτευμα του Θεού, την αντλεί (αφού θα μείνει χρόνια στο αγιαστήριο), από την προσευχή.

                                                                             

Αν θέλουμε να είμεθα λαός του Θεού ο οποίος θα συμβάλει καθοριστικά στην ίδρυση της βασιλείας του Θεού, του Παλαιού των ημερών θα πρέπει να αδειάσουμε ώστε να χωρέσει μέσα μας ο Χριστός.

Πρέπει να εννοήσουμε άπαξ δια παντός ότι οι μόνοι εχθροί που πρέπει να νικήσουμε είναι οι φόβοι του αύριο, οι αγωνίες στο να εξασφαλίσουμε ή να πετύχουμε πολλά αγαθά. Η ζωή, τόνισε ο Κύριος, δεν συνίσταται εκ των υπαρχόντων. Ακόμη η ζήλια, ο εγωισμός και τα παρόμοια αυτών μας καθιστούν αδύναμους στο να εντάξουμε το θέλημα του Θεού στη ζωή μας. Ο ψαλμωδός αναφέρει, οι εχθροί του ανθρώπου είναι οι συνοικούντες μετ’ αυτού, αυτοί δηλαδή που συγκατοικούν μέσα του. Αν θέλουμε να νικήσουμε τον εχθρό, θα πρέπει να στρέψουμε την πλάτη μας σε αυτόν και την προσοχή μας στον Θεό.

                                                              

Είναι λοιπόν προτιμότερο ένα έργο αγάπης παρά χίλια λόγια που κουράζουν.

Ο Θεός όπου δει αγάπη εκεί κατεβαίνει και συναντά τον άνθρωπο που εκδηλώνει αυτή με έργα και με λόγια. Μην περιμένουμε να μας δώσουν αγάπη και μην την ζητιανεύουμε. Όταν ζητάς ή όταν ζητιανεύεις αγάπη δεν θα την χορτάσεις ποτέ διότι η αποστολή σου δεν είναι να ζητάς αλλά να δίνεις. Αν δώσουμε, να είμεθα σίγουροι ότι θα χορτάσουμε αγάπη.

Εάν λοιπόν θέλουμε να αλλάξει ο κόσμος μπορούμε να το κάνουμε ξεκινώντας από σήμερα να μεγαλώνουμε στην αγάπη προς τον Θεό και προς τον αδελφό ή συνάνθρωπο.

                                         

Ο ΔΙΧΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΗΜΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑΣ

 

Αυτοί που αγαπούν αληθινά δεν το λένε συνέχεια το σ’ αγαπώ, αλλά το λένε σοβαρά και υπεύθυνα την ώρα που χρειάζεται. Δείχνουν με την ζωή τους την αγάπη τους όταν την έχουν.

Οι άνθρωποι που είναι ιδεώδεις δεν κουνούν την ουρά τους σε κανέναν, είναι οι ίδιοι και σήμερα και αύριο και πάντα όπου και αν βρεθούν. Οι φωτισμένοι άνθρωποι δείχνουν πάντα ένα πρόσωπο, είναι ζωντανοί και ο λόγος διότι βαδίζουν στην ζωή με το δικό τους πρόσωπο, έχουν προσωπικότητα, είναι αληθινοί.

Όταν δεχτούμε την αποστολή μας, η οποία καθορίστηκε υπό του Θεού και είναι στο βάθος της καρδιάς μας, τότε διεπόμαστε από ειρήνη, από σοφία Θεού, είμαστε ο εαυτός μας, τον οποίον γνωρίζουν όλοι και χαίρονται διότι ξέρουν ποιοι είμαστε, τι κάνουμε και που θα μας βρουν. Όταν όμως επιδιώκουμε πράγματα που δεν είναι δικά μας, που δεν έγιναν ακόμη δικά μας με αθέμιτους τρόπους, τότε δεν έχουμε Θεό, δεν έχουμε αγάπη, δεν θα βρούμε ποτέ ειρήνη, ποτέ χαρά, ποτέ τον Θεό.

                                                                                             

Όταν είμαστε ολοκληρωμένοι είμαστε ελεύθεροι, όταν είμαστε ολοκληρωμένοι αρχίζουμε να κάνουμε δικά μας πράγματα. Όταν είμαστε ολοκληρωμένοι ακούμε την καρδιά μας και όχι την λογική μας, η οποία καρδιά μας οδηγεί μέσα από την αγάπη και την υπομονή στο να μας δώσει τα πάντα η ζωή, διότι αξίζουμε τα πάντα.

Όταν έχουμε προσωπικότητα και είμαστε ολοκληρωμένοι ακούμε την καρδιά μας όπου και αν μας οδηγεί. Κάθε πράξη που γίνεται ολοκληρωτικά μας απελευθερώνει. Όποτε γίνεται με μισή απόφαση, με μισή καρδιά πάντα καταλήγει σε διαμάχη και ο λόγος διότι σκορπίζουμε άσκοπα την ενέργειά μας χωρίς να έχουμε στόχο. Είναι σαν να είμαστε στον πόλεμο και επειδή εκείνη την ώρα έγινε ανακωχή εμείς παίζουμε με τις σφαίρες τις οποίες ρίχνουμε στον αέρα. Όταν όμως λήξει η ανακωχή και επανέλθει ο πόλεμος, βλέπουμε τι κάναμε αλλά είναι αργά.

                                                      Μάθε λοιπόν να επιβιώνεις κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες βρίσκεσαι. Ο Λόγος του Θεού φανερώνει ότι τα πάντα συνεργούν στο αγαθό τοις αγαπώσιν τον Θεό. Θα πρέπει εμείς να το αποδεχτούμε αυτό αδελφέ. Αδελφέ ζήσε σαν τα παιδιά. Ο Κύριος τόνισε, αν δεν γείνητε ως τα παιδία, δεν θέλετε εισέλθει εις την βασιλείαν των ουρανών. Τι κάνουν τα παιδιά; Είναι απλό. Δεν έχουν σκοπό, ζουν ξέγνοιαστα. Τα βλέπεις στην θάλασσα φτιάχνουν έναν πύργο με την άμμο και όταν το κύμα το καταστρέφει αυτά γελούν και συνεχίζουν το παιχνίδι. Η ζωή αδελφέ είναι ένα παιχνίδι, παίξε μαζί της και μην την παίρνεις σοβαρά. Σοβαρά να πάρεις την κατά Θεό αναγέννηση σου. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.   

                                                                                                                              

Α Φ Θ Α Ρ Σ Ι Α

 

Η αφθαρσία είναι μέσα στον άνθρωπο, είναι δέντρο. Τα νερά που το ποτίζουν είναι αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, με λίγα λόγια οι καρποί και τα χαρίσματα του Πνεύματος του Αγίου. Οι καρποί που παράγει το δέντρο αυτό είναι αγάπη, χαρά, ειρήνη. Όταν δεν μελετάς, δεν προσεύχεσαι, όταν δεν κηρύττεις, όταν δεν εφαρμόζεις δια της θυσίας (αυτά τα τέσσερα είναι οι τέσσερις ποταμοί που το ποτίζουν), τότε αυτό το δέντρο μαραίνεται. Προσοχή, μια φορά μας δίνεται η ευκαιρία για να αγωνιστούμε ώστε να στρέψουμε αυτούς τους τέσσερις ποταμούς μέσα μας. Η μια φορά είναι τα 70, 80, 90 χρόνια που ζούμε. Άμα δεν χρησιμοποιήσουμε καλώς το θέλημα του Θεού στη ζωή μας τότε θα το χάσουμε το δέντρο αυτό για πάντα. Μια φορά είδα ένα όνειρο. Είδα ένα δωμάτιο που μέσα είχε την αφθαρσία. Είχε όμως πολλές πόρτες γύρω – γύρω, άλλες έγραφαν χαρά, ειρήνη, μακροθυμία κ.λ.π. και άλλες έγραφαν λύπες, θυμός, στενοχώρια και λοιπά. Ο Κύριος μου είπε να κλείσω τις πόρτες που φέρνουν φθορά και καταστρέφουν τη ζωή μου και να ανοίξω τις πόρτες που φέρνουν ζωή. Αυτό το δωμάτιο είναι ο εγκέφαλος του κάθε ανθρώπου. Το κλειδί που κλειδώνει τις κακές πόρτες και που ανοίγει τις καλές το έχει ο Χριστός στον Λόγο του και θα το δώσει στον καθένα, όταν φυσικά ο καθένας φροντίσει να πάρει το Ευαγγέλιο στα χέρια του με πνεύμα ταπεινό να το ερευνήσει προσεκτικά ίνα εύρει τους γλυκείς καρπούς του. Τι θα κάνουμε, θα τις ανοίξουμε ή θα αδιαφορήσουμε; Εύχομαι κανείς να μην περιφρονήσει το κάλεσμα αυτό διότι καλύτερα ας μην είχαμε γεννηθεί. Θάνατος και ζωή είναι εις την χείρα της γλώσσης και οι αγαπώντες αυτήν, θέλουσι φάγει τους καρπούς αυτής. Ένα ωραίο που αναφέρεται στις Παροιμίες προς οικοδομή: πολλοί άνθρωποι κηρύττουσιν έκαστος την καλοκαγαθίαν αυτού αλλά τις θέλει εύρει άνθρωπον πιστόν;       

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ ΚΕΦ. ΙΓ΄ΣΤΙΧΟΣ 8

 

Το να μην οφείλουμε σε κανέναν είναι ο μεγαλύτερος εγωισμός, διότι από την αρχή της ζωής μας οφείλουμε αυτήν στους γονείς μας, οφείλουμε ευχαριστίες στους δασκάλους μας, οφείλουμε ευχαριστίες στους φίλους μας, οφείλουμε ευχαριστίες στους εχθρούς μας, έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλο. Αυτό είναι το υγιές, δίνουμε και μας δίνουν. Ο Απόστολος Παύλος αναφέρει να μην οφείλουμε στους ανθρώπους εκείνους που δεν έχουν πνεύμα Θεού, διότι αυτοί μέρα-νύχτα θα μας εκβιάζουν και θα μας κατηγορούν, ότι διαμέσου τους δηλαδή καταφέραμε κάτι και ότι χωρίς αυτούς δεν θα ήμασταν τίποτα. Δεν χρειάζεται σε αυτούς να οφείλουμε τίποτα. Μεταξύ μας όμως το να οφείλουμε είναι αγάπη και θα πρέπει να ζούμε στην αγάπη. Όταν έχουμε αγάπη κάνουμε τα πάντα από αγάπη. Αυτός που αγαπά δεν κουράζεται, δεν κάνει ένα έργο αγάπης για να του οφείλουν, αλλά γιατί αυτή είναι η φύση του Θεού την οποία έχει μέσα του, ο οποίος Θεός βρέχει για δικαίους και αδίκους χωρίς να περιμένει ανταπόδοση. Ο άνθρωπος έγινε από αγάπη για να ζει στην αγάπη και να δίνει αγάπη.

                                                                                                                                 

Η αγάπη όλους τους ζωοποιεί. Άρα την αγάπη να υιοθετήσουμε σαν λογική και όχι την δογματική αλήθεια οποιουδήποτε, ο οποίος έρχεται να μας επιβάλλει το δικό του τρόπο ζωής. Ο Χριστός τόνισε, Σημεία δε εις τους πιστεύσαντας θέλουσι παρακολουθεί ταύτα, Εν τω ονόματί μου θέλουσιν εκβάλλει δαιμόνια· θέλουσι λαλεί νέας γλώσσας· όφεις θέλουσι πιάνει· και εάν θανάσιμόν τι πίωσι, δεν θέλει βλάψει αυτούς· επί αρρώστους θέλουσιν επιθέσει τας χείρας και θέλουσιν ιατρεύεσθαι. Πώς τώρα συγκρίνεται η λογική των ανθρώπων με την λογική του Θεού; Σε άλλο σημείο αναφέρει, και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα τον άπαντα. Πιστεύεις τούτο; Τι σχέση έχει η πίστη του Χριστού με την πίστη που αναπτύσσει την ζωή; Ο Κύριος τόνισε, τα εισερχόμενα δεν βλάπτουν αλλά τα εξερχόμενα και αυτά είναι οι κακοί διαλογισμοί κ.λ.π. Πάμε σε άλλο τομέα. Η λογική του κόσμου λέει ότι σε λίγα χρόνια θα έχουμε με την ενεργοποίηση των βλαστοκυττάρων και των χρωματοσωμάτων νέα όργανα στο σώμα μας. Ο Χριστός όμως με την λογική του λόγου πρόσταξε σε άνθρωπον έχων την χείρα ξηράν λέγοντάς του, Έκτεινον την χείρα σου· και εξέτεινε και αποκατεστάθη υγιής ως η άλλη. Με την εξουσία του λόγου του είπε, Λάζαρε δεύρο έξω και εξήλθεν ο τεθνηκώς (τέσσερις ημέρες νεκρός). Καλή η επιστήμη του κόσμου, όμως πρωτόγονη μπροστά στην πανσοφία του Θεού, ο οποίος τόνισε ότι σεις πλειότερα τούτων θέλετε ποιήσει. Ο Πέτρος με την εξουσία του λόγου έκανε θαύματα μεγάλα αλλά και πολλοί άλλοι άνθρωποι του πνεύματος όπως Κύριος, Ηλίας, Μωϋσής, Ενώχ κ.λ.π. Ο Πέτρος π.χ. έξω από τον ναό απευθυνόμενος σε έναν παράλυτο που του ζητούσε χρήματα του είπε, Αργύριον και χρυσίον εγώ δεν έχω· αλλ' ό,τι έχω, τούτο σοι δίδω· εν τω ονόματι του Ιησού Χριστού του Ναζωραίου σηκώθητι και περιπάτει και αναπηδήσας εστάθη όρθιος και περιεπάτει. Πότε λοιπόν οι άνθρωποι που τόσο πολύ θαυμάζουμε θα φτάσουν στο σημείο αυτό; Αν εμείς θέλουμε να φτάσουμε γρήγορα, ας ακολουθήσουμε ειλικρινά τον Χριστό, διαφορετικά θα είμεθα έρμαια σε λογικές ανθρώπων. Είμαστε ξεχωριστοί και όλοι μαζί αποτελούμε το σώμα του Θεού και μπορούμε να ανατρέψουμε με την λογική του Θεού την λογική του κόσμου. Στον Θεό οφείλουμε τα πάντα, αλλά και στους ανθρώπους οφείλουμε και στην φύση οφείλουμε και στα ζώα ακόμα οφείλουμε. Άρα άνθρωπε μην παλεύεις να μην οφείλεις, αυτό είναι πλάνη και εωσφορικός εγωισμός. Να δεχτούμε το ότι οφείλουμε τα πάντα στους πάντες. Αυτό είναι ταπείνωση. Και με χαρά να προσφέρουμε με τα έργα μας, λέγοντας σε όλους ένα μεγάλο ευχαριστώ. Εκείνος που νομίζει ότι δεν οφείλει τίποτα χρειάζεται ψυχίατρο.

 

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΔΙΑΙΣΘΗΣΗΣ

 

Κάποτε με ρώτησε κάποιος: Πώς πιστεύεις στον Χριστό αφού δεν τον είδες, δεν έζησες στην εποχή του, δεν ξέρεις αν έγιναν έτσι τα πράγματα; Εγώ του απάντησα, πως και για τους γονείς μου δεν ξέρω αν είναι γονείς μου. Δεν είδα ότι έζησα μέσα στην κοιλιά της μητέρας μου εννέα μήνες, όμως από την αγάπη και το ενδιαφέρον που έδειξαν σε εμένα αυτοί οι άνθρωποι αισθάνομαι ότι είναι οι γονείς μου. Το ίδιο συμβαίνει και με τον Χριστό. Δεν τον είδα αλλά αισθάνομαι μέσα μου ότι είναι ο πατέρας μου, ο μεγάλος μου πνευματικός αδελφός, ότι εργάστηκε με αγάπη για μένα, ότι έδωσε την ζωή του για μένα. Όλα αυτά τα γνωρίζω, τα νιώθω. Μάλιστα ο Θεός το νιώθω, το αισθάνομαι, το έχω δει πνευματικά ότι φρόντισε να έρθει στην ζωή μου ο Λόγος του, ο οποίος είναι το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσε να μου δώσει. Ο λόγος που η Καινή Διαθήκη, ο Λόγος του Θεού είναι για μένα το μεγαλύτερο δώρο, είναι διότι μέσω αυτής μπορώ να αναγεννηθώ, να διδαχθώ, να σπουδάσω, να φτάσω στην θέωση. Το νιώθω αδελφέ, το αισθάνομαι ότι αυτό το βιβλίο είναι θεόπνευστο, ότι γράφτηκε διά Πνεύματος Αγίου. Αισθάνομαι λοιπόν αδελφέ ποια είναι η πνευματική μου οικογένεια, ποια είναι η σαρκική μου οικογένεια, αισθάνομαι ποιος με αγαπά, ποιος μεριμνά για μένα πριν από μένα. Δεν με ενώνουν αδελφέ σήμερα με τους ανθρώπους οι ταμπέλες (πατέρας, μάνα, αδελφός, αδελφή κ.λ.π.), αλλά η αγάπη την οποίαν αισθάνομαι ότι κάποιοι έδωσαν σε μένα, ότι φρόντισαν για μένα. Αυτός που έδειξε αγάπη σε μένα είναι ο Θεός μου, τον οποίον αισθάνομαι ότι υπάρχει και είναι ο Χριστός τον οποίον αισθάνομαι ότι ήρθε, ότι έδωσε την ζωή του λύτρον αντί πολλών. Αυτοί είναι οι γονείς μου, είναι η οικογένειά μου, είναι τα πνευματικά μου αδέλφια, είναι οι φίλοι μου, είναι ότι καλό και αγαθό υπάρχει γύρω μου. Γένοιτο, γένοιτο αμήν. Εκτός από το τι βλέπεις, υπάρχει και το τι αισθάνεσαι ή διαισθάνεσαι αδελφέ γένοιτο γένοιτο Αμήν. 

 

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΔΩΡΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΘΕΪΚΗ ΚΟΙΤΙΔΑ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.

 

Αδέλφια μου, απεδείχθη σήμερα σε εμάς ότι το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσε ο Θεός να δώσει στον άνθρωπο είναι ο Λόγος του Θεού, ο οποίος είναι διατυπωμένος μέσα στο Ευαγγέλιο του Χριστού, στην Καινή Διαθήκη.

Έτσι συμπεραίνουμε ότι τίποτα όμως μα τίποτα δεν έγινε τυχαία μέσα σε ολόκληρη την Δημιουργία. Όλα έχουν δημιουργηθεί με τόση λεπτομέρεια, με τόση ακρίβεια, με τόση σοφία η οποία μας αφήνει άφωνους. Όλα τα δημιουργήματα μαρτυρούν την παρουσία του Θεού, του Πατέρα μας. Σίγουρα, σήμερα ειδικότερα όλα αυτά κάνουν τον λογικό κατά Θεό άνθρωπο, υιό του Θεού να σέβεται, να εκτιμά και να προσπαθεί να γνωρίσει τον μεγάλο Δημιουργό (τον Θεό) μέσα από τα δημιουργήματα. Ο τρόπος είναι με την αγαθή περιέργεια την οποίαν ο Θεός έθεσε μέσα μας και που καταλήγει στην έρευνα η οποία έρευνα κατόπιν φέρνει την άπειρη σοφία του Θεού στη ζωή μας όπου μας εξελίσσει.

Για τον λόγο αυτόν ο Θεός διά μέσου του Υιού του έγραψε το νέο σύνταγμα του κόσμου, το αναφερόμενο ως Καινή Διαθήκη το οποίο έχει την εξουσία να εξασφαλίσει σε όλη την λογική, άλογη, υλική και πνευματική δημιουργία την αιώνια άφθαρτη λειτουργία της. Και αυτό θα γίνει μόνο διά της αποδοχής του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος. Κατόπιν διά της σοφίας εκείνης που διατύπωσε με τα λόγια του και τα έργα του, μπορούμε να φτάσουμε στην θέωση.

 

                                                                

Παρατηρούμε ακόμη ότι εμείς σήμερα, η γενιά μας, ζούμε στον πιο σύγχρονο πολιτισμό όλων των αιώνων. Όμως, αναρωτιόμαστε. Παρήλθαν τόσοι αιώνες, για ποιο λόγο ο Θεός τα τελευταία 100 χρόνια ξεδίπλωσε τόση σοφία στο ανθρώπινο γένος, την οποία μάλιστα επιτρέπει ώστε ο άνθρωπος μέσα από τις έρευνες που διεξάγει σήμερα είτε στον φυσικό τομέα είτε στον πνευματικό τομέα να τις ανακαλύπτει και να δύναται μάλιστα να τις υλοποιεί πολλές από αυτές.

Ερωτώντας διά Πνεύματος Αγίου τον Πατέρα Θεό γιατί συμβαίνει σήμερα στην εποχή μας η σοφία αυτή να είναι διάχυτη και εύκολη σε εμάς, πήραμε μία απάντηση η οποία αναμφισβήτητα διακατέχεται από σοφία Θεού. Αδέλφια μου, η απάντηση είναι, τόσον πολύ αγάπησε ο Θεός τον κόσμο ώστε έδωσε τον Υιόν αυτού λύτρον αντί πολλών.

Ο τρόπος τώρα ώστε να λάβει ουσιαστική θέση στη ζωή μας η σοφία του Θεού, η παρουσία του Χριστού και να γίνει αντιληπτή η πνευματική διάστασις της παρουσίας του, είναι η αναγέννηση, η καθολική αναγέννηση σε τοπικό αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο, η εξέλιξη του ανθρωπίνου γένους.

                                                                       

Mέσω αυτής της εξέλιξης, αναγέννησης του ανθρώπου θα εννοηθεί ο Λόγος του Θεού, ο οποίος είναι η βάση της δημιουργίας και δεν θα μπορούσε αυτό το προχωρημένο πνεύμα του Χριστού να γίνει αντιληπτό παρά μέσα από την εξέλιξη του ανθρωπίνου γένους.

Αρα, ο Θεός έδωσε στους ανθρώπους τον πολιτισμό, την εξέλιξη με ένα σκοπό. Να τους οδηγήσει μέσα από την ελεύθερη βούλησή τους στο να κατανοήσουν τον Λόγο του Θεού, το θέλημα του Θεού, την παρουσία του Χριστού. Κατόπιν να τους οδηγήσει μέσω αυτού του Χριστού στον προορισμό τους που είναι η χαμένη πατρίδα του Θεού με στόχο, με σκοπό να λάβει χώρα επιτέλους η θέωση του ανθρώπου.

 

                                                                   

Ο οποίος θάνατος θεωρήθηκε μάλιστα αιώνες τώρα ως φυσιολογική εξέλιξη των ανθρώπων ενώ στην πραγματικότητα είναι ο εχθρός τους και αντί εμείς οι άνθρωποι να το εννοήσουμε ώστε όλοι μαζί να τον πολεμήσουμε, κάναμε αυτόν φίλο μας, θεωρώντας αυτόν φίλο και ο λόγος διότι νομίζουμε ότι μας περνάει (όπως λένε) στον χώρο του Θεού, ενώ αυτή η σκέψη είναι το μεγαλύτερο ψέμα το οποίο αποδεχτήκαμε.

Θα μου πει κάποιος, τόσους αιώνες διαβάζεται ο Λόγος του Θεού γιατί μας λες ότι τώρα θα διαβαστεί; Ναι, είναι αλήθεια ότι διαβάζεται όμως αφήνει να εννοηθεί, διότι αυτό διδάσκει η παγκόσμια πνευματική ιστορία, ότι στο γενικό σύνολο το Ευαγγέλιο του Χριστού δημιούργησε τεράστια προβλήματα μεταξύ των ανθρώπων, όπως διωγμούς στο όνομα του Χριστού, πολέμους, θρησκείες, συμφέροντα κ.λ.π. Όλα αυτά αφήνουν να εννοηθεί ότι όταν μελετάμε κάτι το οποίο δεν μπορούμε να το εννοήσουμε το παρερμηνεύουμε σύμφωνα με το πνευματικό μας χρονικό επίπεδο και τα δικά μας θέλω. Αυτός ο τρόπος φέρνει το κακό, το λάθος. Σήμερα όμως η Φωνή Θεού αποκαλύπτει στους ανθρώπους το Ευαγγέλιο της βασιλείας και ο λόγος διότι ήρθε ο χρόνος γι’ αυτό. Ο Κύριος φανέρωσε, και θέλει κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη εις μαρτύριον πάσιν τοις έθνεσιν και τότε ήξει το τέλος.

                                                                                                    

Γι’ αυτό το λόγο ο Πατέρας Θεός αφού τα πνευματικά καλέσματα τα δικά του διά μέσω των προφητών και διά μέσω του ιδίου του Υιού του δεν υιοθετήθηκαν από τους ανθρώπους, δεν εννοήθηκαν επέτρεψε τις επιστήμες ώστε να αφυπνίσει τους ανθρώπους.

Κατ’ εμέ ο Πατέρας Θεός είχε και έχει ένα σχέδιο, ένα στόχο, να θεώσει τους ανθρώπους πάντα όμως μέσα από την ελεύθερη βούλησή τους. Η σοφία όμως του Θεού η οποία εξασφαλίζει την θέωση των ανθρώπων δεν μπορούσε να μεταβιβαστεί στους ανθρώπους παρά μόνο μέσω των αιώνων σπουδάζοντας καλό και κακό. Γι’ αυτό ο Κύριος δεν είπε στους μαθητές του για τον τρόπο που θα μπορούσαν οι άνθρωποι να διέπονται από τη ζωή καθώς και τον τρόπο επίτευξης της βασιλείας αυτού στην γη, πόσο μάλλον για τον τρόπο που ενεργεί ο νόμος του Θεού στα γονίδια μας. Ο λόγος, διότι έπρεπε να τελειώσει την αποστολή του και να φέρει εις πέρας αυτήν γνωρίζοντας ότι το πνευματικό επίπεδο των ανθρώπων δεν ήταν έτοιμο εκείνη την εποχή ώστε να καταλάβει τον τρόπο που ενεργεί ο νόμος του, οι εντολές του, η παρουσία του στην ανοικοδόμηση του ναού του Θεού. Έτσι μετέφερε την νουθεσία, την σπουδή του Θεού διά μέσω των αιώνων και την έφερε στην γενιά μας, ώστε οι άνθρωποι του Θεού να εννοήσουν το θέλημα του Θεού μέσα από τον Παράκλητο, το Πνεύμα το Αγιο.

                                                                                              

Έτσι και εμείς, αν και είμεθα ξεχωριστές προσωπικότητες όλοι μαζί θα πρέπει να αποτελέσουμε το σώμα του Θεού. Και ο λόγος διότι ο Θεός έδωσε ιδιάζουσα μορφή σοφίας στον κάθε άνθρωπο ή έθνος ώστε χρείαν να έχουμε ο ένας τον άλλον.

Ο Χριστός άφησε την πρόνοια του Πατέρα του ώστε να μεριμνά για το υλικό στοιχείο και όχι τα δικά του θέλω ή των γύρων του. Αλλωστε αυτό σημαίνει ταπείνωση. Να κενώσεις εαυτό, να ζητήσεις την βασιλεία του Θεού και την δικαιοσύνη αυτού και να περιμένεις την εκπλήρωση της επαγγελίας η οποία έχει ως εξής, ζήτα πρώτα τα της βασιλείας και ταύτα θέλουσι προστεθή.

Όταν όμως οι άνθρωποι του κόσμου διά της εξάπλωσης της Φωνής Θεού εννοήσουν το Ευαγγέλιο του Χριστού και θελήσουν να το εντάξουν στη ζωή τους, τότε η αγάπη θα ενώσει τους ανθρώπους με τα στοιχεία του Θεού, τα οποία φέρνουν ισοκατανομή στο υλικό στοιχείο και στο πνευματικό. Αυτός ο τρόπος είναι το περίσσευμα του ενός στο υστέρημα του άλλου. Μόνο με αυτόν τον τρόπο ο κόσμος όλος θα γεμίσει με πραγματικό πλούτο, με χαρά, με ζωή, με πλούτο Θεού.

                      

Η αγάπη και η διαχείριση της αγάπης μεταξύ άλλων είναι και μία τέχνη που χρειάζεται να την διδαχθούμε όπως χρειάζεται να διδαχθούμε την τέχνη της ζωής γενικότερα. Βέβαια, η άγνοια αυτής της τέχνης δεν θα ματαιώσει το έργο της γνήσιας αγάπης όμως μπορεί να το δυσχεράνει και να το επιβραδύνει. Η αγάπη αναπτύσσει τη ζωή και θα είναι στο μέλλον η υψηλότερη πνευματική πτήση των ανθρώπων του Θεού. Χρειάζεται όμως για να εννοηθεί και να αναπτυχθεί, η συνεχόμενη εντρυφή μας πάνω στον Λόγο του Θεού. Αυτή η αφιέρωσή μας στο θέλημα του Θεού δύναται να μας εξασφαλίσει την ανυπόκριτη αγάπη και την ζώσα πίστη.

Όμως παρόλα αυτά χάσαμε τον προσανατολισμό μας και ο λόγος διότι φαινομενικά με τις έρευνες πάνω στην δική μας δημιουργία ανακαλύψαμε ότι το σώμα μας διακατέχεται από τρία βασικά στοιχεία. Το πως τώρα αυτά όλα μαζί δημιουργούν το σώμα, το ψάχνουμε (η επιστήμη) ακόμη. Τα τρία αυτά στοιχεία είναι, πρώτον το υγρό το οποίο είναι το αίμα και το νερό, δεύτερον το στερεό όπως σώμα, κόκαλα, σάρκα και τρίτον το πνεύμα το οποίο εκδηλώνει λογική Θεού, φανερώνει συναισθήματα θετικά ή αρνητικά, αναπτύσσει σοφία, εξελίσσεται. Το πνευματικό κομμάτι για μένα παίζει τον καθοριστικό ρόλο στη ζωή μας. Ο Κύριος τόνισε, η σαρξ ουκ ωφελεί ουδέν το πνεύμα εστίν το ζωοποιούν. Τα τρία αυτά στοιχεία κρύβουν αγάπη, έγιναν με αγάπη και διατηρούνται στην συνοχή με την αγάπη, την οποία δυστυχώς εμείς οι άνθρωποι δεν ανακαλύψαμε ακόμη γι’ αυτό και δεν μπορούμε να ζήσουμε ακόμη.

                                                                                        

Αν επιδιώκουμε τη ζωή να είμεθα σίγουροι διότι ο Χριστός πρώτος το διακήρυξε εδώ και πολλά χρόνια αλλά και σήμερα η Φωνή Θεού το κηρύττει με τελευταία την επιστήμη, η οποία φανερώνει ότι ο τρόπος που σκεφτόμαστε και τα συναισθήματα που επεξεργαζόμαστε στα ερεθίσματα που δεχόμαστε, αν δεν ανταποκριθούμε σε αυτά σύμφωνα με το θέλημα του Θεού διακατεχόμενοι από έλεος, από αγάπη, από σοφία Θεού, τα οποία δύναται να εκδηλώνει ένας άνθρωπος με τον τρόπο που φανερώνει ο Χριστός διακατεχόμενος από τη ζωή του Χριστού, του αγαπημένου μας Θεού και φίλο του ανθρώπου ζωή αιώνια δεν θα μπορούσαμε να βρούμε.

Ο Θεός λόγω του ότι σέβεται την ελευθερία μας, μας άφησε να ερευνήσουμε μόνοι μας και να εισέλθουμε στο βαθύτερο νόημα της κατασκευής του υλικού σώματός μας και στην πνευματική δυνατότητα και σοφία που μας διακρίνει.

                                                                                         

Αφού ο Κύριος αδέλφια μου είχε το ίδιο βιολογικό σώμα με εμάς, αποδεικνύεται ότι αυτό που έπαιξε ρόλο στην μεταστοιχείωση την οποίαν υπέστη το σώμα του στον παρόντα βίο του αλλά και μετέπειτα στην ανάστασή του, οφείλεται στην αφιέρωση, στην υπακοή που είχε στον Πατέρα του. Αν και εμείς υπακούσουμε στον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος και μιμηθούμε τον τρόπο ζωής του, θα μπορέσουμε να μεταλλαχθούμε από φθαρτοί σε άφθαρτοι.

Αδέλφια μου, όταν εφαρμοστεί το Ευαγγέλιο του Θεού ο κόσμος μας δεν χρειάζεται όλους αυτούς τους νόμους, διότι όταν πιστέψουμε στην δικαιοσύνη του Θεού θα διακατεχόμεθα απ’ αυτή. Αυτή η δικαιοσύνη του Θεού έχει εξουσία να λύσει όλες τις διαφορές των ανθρώπων.

Όλοι οι άνθρωποι του πλανήτη έχουν έναν ξεχωριστό τρόπο ζωής που αναπτύσσουν τον Θεό και όλοι καυχώνται ότι έχουν την μοναδική αλήθεια. Όμως με μια μικρή παρατήρηση βλέπουμε ότι όλοι οι άνθρωποι πίστεψαν ότι ο Θεός τους είναι στον ουρανό και ότι όταν πεθάνουν θα πάνε εκεί, όλοι εκεί, Χριστιανοί, Μουσουλμάνοι, Εβραίοι, Βουδιστές κ.λ.π. ο ουρανός όλους τους ενώνει. Τι υποκρισία! Ενώ η γη δυστυχώς όλους τους χωρίζει. Μάλιστα επιδιώκουν λόγω της πνευματικής τύφλωσης και άγνοιας να θέλουν να ζήσουν σαν σκιές, μη γένοιτο! Αν ο Θεός ήθελε να ήμασταν σκιές δεν θα χαιρόμασταν σήμερα με την ανάσταση του Κυρίου αλλά θα λυπόμασταν. Αφού όμως ζει, πάει να πει ότι ο Πατέρας του δεν τον θέλει κοντά του νεκρό αλλά ζωντανό και ο λόγος διότι ο Θεός είναι Θεός ζώντων και ουχί νεκρώ

Πώς λοιπόν κηρύττεις άνθρωπε ότι η ζωή ξεκινά μετά τον θάνατο και όταν έρχεται αυτός ο θάνατος σε εσένα τρέχεις να σωθείς απ’ αυτόν.

Μήνυμα από έναν αδελφό: Όταν αναγεννηθούμε και μας διέπει το αγαθό, τότε η ζωή εκπλήσσεται και μας κυνηγά. Όταν μέσα μας βασιλεύει το πονηρό, τότε η ζωή φεύγει και την κυνηγάμε εμείς.

«ΕΓΩ ΗΛΘΟΝ ΔΙΑ ΝΑ ΕΧΩΣΙ ΖΩΗΝ ΚΑΙ ΝΑ ΕΧΩΣΙΝ ΑΥΤΗΝ ΕΝ ΑΦΘΟΝΙΑ»

 Όταν λοιπόν αδέλφια μου ο Θεός αποφάσισε να δώσει τη ζωή στον άνθρωπο και να τον καταστήσει κορωνίδα της δημιουργίας, σίγουρα είχε μεγάλα σχέδια γι’ αυτόν. Απόδειξη ότι δεν χρησιμοποίησε απλά και μόνο το υλικό στοιχείο για τη δημιουργία του αλλά κι ένα κομμάτι του εαυτού του.

Ο Θεός που δημιούργησε τέλεια όλα τα πλάσματά του, έδωσε στον άνθρωπο την αθανασία και την αιωνιότητα εξαρχής και όσο ο άνθρωπος εκπλήρωνε τον σκοπό για τον οποίον τάχτηκε από τον Δημιουργό του, μπορούσε να απολαμβάνει όλα τα αγαθά που είχαν φτιαχτεί γι’ αυτόν.

Σε ποιότητα λοιπόν ο Κύριος μας δίνει ζωή την οποία αξίζει πραγματικά να την ζεις. Σε ποσότητα πάλι ο Θεός μας δίνει ζωή που δεν δύναται να τελειώσει ποτέ. Έτσι σου επιτρέπει, η ζωή που σου δίνει ο Χριστός, να αυξάνεις ηλικιακά και πνευματικά καθ’ εκάστην ημέρα πάνω σε όλους τους τομείς, με σκοπό τη δόξα Θεού και τη σωτηρία του κόσμου.

                                                                     

Ο Κύριος όμως δια Πνεύματος Αγίου φανέρωσε ότι η ζωή η αιώνια είναι μια εμφανής κατάσταση, την οποία την ζεις μαζί με το σώμα.

Ο Κύριος ερχόμενος στον κόσμο φανέρωσε ότι η ασθένεια, ο θάνατος, η αμαρτία, η μεταθανάτια ζωή δεν είναι στοιχεία αποδεκτά από τον Θεό, αλλά είναι οι εχθροί του Θεού και όπου τα στοιχεία αυτά είχαν επικρατήσει σε ανθρώπους που είχαν άγνοια αιώνες τώρα, ο Κύριος με την παρουσία του και δια του λόγου του τα ανέτρεπε, τα εξαφάνιζε από το σώμα και το πνεύμα τους. Ο τρόπος που ο Θεός ελευθέρωνε τον άνθρωπο από την διαβολή, από την φθορά, από τον θάνατο ήτο το ακολούθει μοι, μετέπειτα τα εξαφάνιζε από το πνεύμα δια της αφιέρωσης. Έτσι ο άνθρωπος που τα είχε κάνει κτήματά του, καταδυναστεύοντας και οδηγώντας σε αδιέξοδο τον εαυτό του, δια του Χριστού λάμβανε εξουσία να αναπτύσσει ουσιαστικά τη ζωή του Χριστού μέσα του, μεταμορφώνοντας το σώμα και το πνεύμα του σε σώμα Χριστού και πνεύμα γεμάτο σοφία Θεού συναρπάζουσα.

Εμείς αδέλφια μου πιστεύω ότι ήρθε η ώρα που πρέπει να το αποφασίσουμε, ώστε να βρούμε μέσα από τον Λόγο του Θεού τα όπλα εκείνα που θα μας ελευθερώσουν από την αμαρτία. Η οποία αμαρτία μεταβάλλει τη ζωή μας σε κόλαση, κάνοντας τον άνθρωπο που δεν γνωρίζει τον Χριστό, να θέλει να πεθάνει πριν την ώρα του, ελπίζοντας ότι ο θάνατος θα τον απαλλάξει από αυτή τη μικρή αλλά και δαιμονισμένη ζωή που ζει σήμερα.

                                                                                                                                           

Ο τρόπος για να το πετύχουμε ώστε να γίνει αιώνια η ζωή είναι ένας και είναι η αφιέρωση, ώστε ο τρόπος σκέψης του Χριστού να γίνει και δικός μας τρόπος ζωής. Υπάρχει ένα χωρίο στην Καινή Διαθήκη το οποίο αναφέρει τα παρακάτω, μάλιστα ενθαρρύνει σήμερα όλους εμάς τους νέους μαθητές του Χριστού ώστε να πιστέψουμε στη ζωή του Χριστού. Το χωρίο αναφέρει, ο Θεός έσωσεν ημάς, και εκάλεσε με κλήσιν αγίαν, ουχί κατά τα έργα ημών, αλλά κατά την εαυτού πρόθεσιν, και χάριν την δοθείσαν εις ημάς εν Χριστώ Ιησού προ χρόνων αιωνίων, φανερωθείσαν δε τώρα δια της επιφανείας του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, όστις κατήργησε μεν τον θάνατον, έφερε δε εις φως την ζωήν και την αφθαρσίαν δια του Ευαγγελίου. Άρα ο θάνατος κατηργήθη.

                                                                                                                                                                                  

Αυτή λοιπόν αδέλφια μου είναι η αιώνιος ζωή, το να γνωρίσουμε τον μόνον αληθινόν Θεόν, τον οποίον απέστειλε ο Πατέρας και δεν είναι άλλος από τον Ιησού Χριστό. Για να την βρούμε όμως αυτή τη ζωή, χρειάζεται υπομονή. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι η θάλασσα έχει μέσα της, στα βάθη της, κρυμμένα όστρακα τα οποία κρύβουν μέσα τους μαργαριτάρια ανεκτίμητης αξίας. Μερικοί βουτάνε μια φορά και γρήγορα απελπίζονται, μερικοί όμως επιμένουν και αυτοί τα βρίσκουν. Η ύπαρξη λοιπόν της ζωής χωρίς τον Χριστό στη ζωή μας, καθιστά αυτή τη ζωή άσκοπη και ανούσια.

                                                                                         

Το να γίνει όμως η ζωή μακρύτερη δεν είναι αρκετά καλό, εκτός και αν γίνει επίσης και καλύτερη, όχι μόνο από την άποψη της νεανικότητας αλλά καλύτερη από την άποψη της αγάπης, η οποία δίνει αξία στη ζωή, καθώς της επικοινωνίας μας με τον ζώντα Θεό, ο οποίος μεταβάλλει τη ζωή σε χαρά. Την εποχή που οι άνθρωποι ζούσαν πράγματι περισσότερο από 900 χρόνια, ήταν εξαιρετικά υγιείς και εξαιρετικά ισχυροί, γι’ αυτό η Βίβλος τους ονομάζει «οι έκπαλαι άνδρες ονομαστοί». Αλλά σχεδόν όλοι αυτοί οι ήρωες μετατράπηκαν με την μακροημέρευση σε φρικτά και απάνθρωπα όντα. Ο λόγος; Η έλλειψη του αγιασμού, η έλλειψη του Χριστού, αυτό τους έκανε να γίνουν εωσφορικοί. Η βασική αιτία είναι η έξοχη φυσική δύναμή τους. Αυτή η δύναμη χωρίς τον καθαρισμό τους μετέτρεψε σε κτήνη. Κάτι που βλέπουμε και σήμερα στις δικές μας κοινωνίες όταν ο άνθρωπος διέπεται από νεανικότητα, από σφριγηλότητα που του δίνει δύναμη να εργαστεί και να πετύχει εξουσία, με αθέμιτους όμως τρόπους. Την οποία εξουσία χρησιμοποιεί ανάλογα με τα προσωπικά του συμφέροντα, εκμεταλλευόμενος ανθρώπους με στόχο να πετύχει τους εωσφορικούς σκοπούς του και ο λόγος διότι ο Χριστός απουσιάζει. Η έξοχη λοιπόν φυσική τους κατάσταση, η υγεία και η μακροζωία έκαναν τους ανθρώπους που ζούσαν περίπου 1000 χρόνια, να μπουν στα βάθη της αμαρτίας πολύ περισσότερο απ’ όσο θα συνέβαινε σε κάποιον με 80 χρόνια ζωής. Εάν σήμερα που ζούμε 80 χρόνια στοιχειοθετούμε συνειδητά τόση αμαρτία, τι θα γίνονταν εάν ζούσαμε 1000 χρόνια;

                                                                                                              

Κάποτε, ο Άγιος Αντώνιος έλαβε γράμμα από τον αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο, που τον καλούσε να αφήσει την έρημο και να πάει να μείνει στα ανάκτορα. Ο Άγιος Αντώνιος ρώτησε τον μαθητή του, τον περίφημο Παύλο τον Απλό. Τι λες εσύ; Να πάω ή να μην πάω; Και ο Παύλος του αποκρίθηκε. Αν πας, θα λέγεσαι Αντώνιος. Αν όμως δεν πας, θα λέγεσαι Μέγας Αντώνιος. Και ο Αντώνιος τον άκουσε και δεν πήγε. Προτίμησε το κελί του. Αυτό να κάνουμε και εμείς, να επιλέξουμε τον Χριστό. ΑΜΗΝ.

 

Κατά την πυρπόληση μιας πόλης οι κάτοικοι έφευγαν πανικόβλητοι, παίρνοντας μαζί τους ότι θεωρούσαν πιο πολύτιμο. Άλλοι τα τρόφιμα, άλλοι τα ρούχα τους, άλλοι τα χρυσαφικά τους. Ένας όμως έφευγε μέσα από τις φλόγες φορτωμένος στους ώμους του τον απεσταλμένο του Θεού και στην τσέπη του τον Λόγο του Θεού. Αυτά θεωρούσε ως πολυτιμότερα γι’ αυτόν. Το ίδιο να κάνουμε και εμείς. Να παίρνουμε πάντα κοντά μας τον πατέρα Θεό, τον Λόγο του Θεού και τον απεσταλμένο του, τα οποία να φυλάμε ως σαν κόρη οφθαλμού.

 

Ο διαβόητος για τις κλεψιές και τις απάτες του, διαχειριστής της περιουσίας του τυράννου των Συρακουσών, κάλεσε τον Διογένη σε επίδειξη της καινούριας του βίλας. Αηδιασμένος ο Διογένης μπροστά στον πλούτο και τη χλιδή της βίλας του απατεώνα, αισθάνθηκε την ανάγκη να φτύσει. Στράφηκε λοιπόν ο κυνικός φιλόσοφος και έφτυσε στο πρόσωπο του ιδιοκτήτη. Δεν βρήκα, είπε, σ’ αυτόν τον πλούτο και την πολυτέλεια γύρω μου φτηνότερο τόπο για να φτύσω από σένα.

 

                                                                                                                                                      

οι πάντες πταίομε.

Ο λόγος που πταίομε είναι απλός και είναι διότι παρεκκλίναμε από το θέλημα του Θεού, το οποίο ζωοποιεί τη ζωή και την μεταβάλλει σε ποιοτική και ποσοτική. Φυσική συνέπεια, οι πάντες να στηριζόμεθα σε ανθρώπους, μη θέλοντας να εννοήσουμε ότι επικατάρατος ο ελπίζων επ’ άνθρωπο.

όσοι συνεχίζουν να γίνονται κτίστες του πύργου της Βαβέλ, θα υποστούν αργά ή γρήγορα την σύγχυση

                                                                                                                                                          

Αν θέλουμε να ζήσουμε και να εγκαταλείψουμε άπαξ δια παντός τη σφαίρα του θανάτου, θα πρέπει να κάνουμε το θέλημα του Θεού ώστε αυτός ο Θεός να στείλει τον Παράκλητο, το Άγιο Πνεύμα το οποίο δίνει την ζωή. Μάλιστα δίνει ζωή απεριόριστη σε ποιότητα και σε ποσότητα. Ο τρόπος για να ελκύσουμε τον Θεό, είναι να πάρουμε στα χέρια μας τον Λόγο του Θεού. Ο Λόγος του Θεού περιέχει καλές ειδήσεις οι οποίες κάνουν τον άνθρωπο υιό Θεού. Μια από αυτές τις καλές ειδήσεις είναι ότι ο Ιησούς νίκησε τον θάνατο, ως άνθρωπος τον νίκησε. Αυτή η είδηση μας γεμίζει με θάρρος ώστε και εμείς να τον νικήσουμε. Όμως χρειάζεται απόφαση στο να ακολουθήσουμε τον Κύριο και να μιμηθούμε τη ζωή του. Εξάλλου, ότι κάνει ένας άνθρωπος όλοι μπορούν να το κάνουν.

               

Η επιθυμία μας λοιπόν να ζήσουμε παντοτινά είναι υγιής και είναι δοσμένη εις ημάς υπό του Θεού. Όμως στους ανθρώπους που έχουν άγνοια και διέπονται από εγωισμούς υπάρχει κάτι άρρωστο και αυτό είναι ότι θέλουν να ζήσουν με ανθρώπινες προσπάθειες οι οποίες διέπονται από την αμαρτία. Είναι λοιπόν υγιές να θέλουμε την αθανασία, την ζωή την αιώνια επειδή και ο ίδιος ο Θεός θέλει να έχουμε αθανασία. Είναι όμως άρρωστο να σκεφτόμαστε ότι η αθανασία μπορεί να αποκτηθεί χωρίς να εντάξουμε τα στοιχεία του Θεού στη ζωή μας. Η ζωή η αιώνια και η ανάσταση των εν Κυρίω κοιμηθέντων είναι δώρο του Θεού, δεν μπορεί να γίνει δικό μας επίτευγμα, ειδικότερα όταν η αμαρτία εξουσιάζει ημάς. Ο Χριστός έζησε και την ζωή και τον θάνατο.

Δεν πρέπει λοιπόν όλοι εμείς να αγαπούμε τον Θεό όπως θα αγαπούσαμε μια αγελάδα μόνο και μόνο επειδή μας φέρνει γάλα. Δηλαδή πολλοί άνθρωποι αγαπούν τον Θεό για να πλουτίσουν και να νιώθουν ευλογημένοι. Δεν χρειάζεται αυτή η αγάπη. Δεν χρειάζονται οι ατομικές βασιλείες οι οποίες είναι μη αποδεκτές από τον Πατέρα. Χρειάζεται η γενική βασιλεία όπου η αγάπη τρέφει, ζωοποιεί, εξελίσσει το σύνολο των ανθρώπων που έχουν σαν στόχο την αναγέννηση. Γι’ αυτό ο Κύριος έθεσε όρο. Αυτός είναι, όπου δύο και τρεις συνηγμένοι εις το εμόν όνομα εν τω μέσω αυτών είμαι και εγώ.

ΕΝ ΑΡΧΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΚΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΟΓΟΣ

Δυστυχώς η αμαρτία υφίσταται σε όλα τα επίπεδα στη ζωή του ανθρώπινου γένους. Ο Λόγος του Θεού έχει απάντηση σε αυτό και η απάντηση είναι ότι ο Θεός έχει πολλές ιδιότητες τις οποίες έδωσε, μετέδωσε και στον άνθρωπο αφού τον έκανε καθ’ εικόνα και ομοίωση. Ιδιότητες όπως η ζώσα πίστη, οι καρποί του Αγίου Πνεύματος, τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, τα σημεία. Που έγκειται όμως το πρόβλημα; Το πρόβλημα δημιουργήθηκε από δύο συγκεκριμένες ιδιότητες του Θεού τις οποίες έδωσε στον άνθρωπο. Αυτές δημιούργησαν το πρόβλημα και είναι η ελευθερία και η λογική που μας διέπει. Οι ικανότητες δηλαδή του ανθρώπου εκείνες που τον κάνουν ξεχωριστό μέσα στην δημιουργία, αυτές είναι το να σκέφτεται ο άνθρωπος και να αποφασίζει. Αυτές οι δύο ιδιότητες έκαναν τον άνθρωπο, αφού δεν έγιναν καλή χρήση απ’ αυτόν, υπερβολικά εγωιστή.

Ο Απ. Παύλος αναφέρει ότι τις έσχατες ημέρες θα έρθουν κακοί καιροί και ο λόγος διότι οι άνθρωποι θα είναι φίλαυτοι, φιλάργυροι, αλαζόνες, υπερήφανοι, βλάσφημοι, απειθείς εις τους γονείς, αχάριστοι, ανόσιοι, άσπλαχνοι, ασυμφιλίωτοι, συκοφάντες, ακρατείς, άγριοι, αφιλάγαθοι, προδότες, προπετείς, τυφλωμένοι από εγωισμό, περισσότερο όσο ποτέ άλλοτε φιλήδονοι παρά φιλόθεοι, ενώ μεν έχουν σήμερα μορφή ευσέβειας όμως έχουν αρνηθεί τη δύναμη της πραγματικής ευσέβειας (Τιμόθεος Β΄ 3:1-5). Δεν νομίζω να μπορεί κάποιος να βρει καλύτερη περιγραφή για την εποχή μας, απ’ αυτή που προείδε δια Πνεύματος Αγίου ο Απ. Παύλος για τα έσχατα χρόνια τα οποία διανύουμε.

                                                                                                                       

Αν θέλουμε να νικήσουμε τον έτερο κακό εαυτό μας και να αποβάλουμε την αμαρτία, χρειάζεται να αυξηθούμε πάνω πρώτα στην πίστη ως προς τον Θεό και ο τρόπος για να γίνει αυτό είναι να εντρυφούμε νυχθημερόν πάνω στο θέλημα του Θεού. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα έρθει μετάνοια και αναγέννηση στη ζωή μας. Εδώ θα προσέξουμε κάτι, η πίστη μας δεν θα είναι σε ανθρώπους, δεν θα στηρίξουμε τη ζωή μας σε ανθρώπους, ούτε σε τύπους και παραδόσεις, ούτε σε εκκλησιαστικά σχήματα. Η πίστη ακόμη δεν θα είναι στον εαυτό μας, ούτε στη δύναμή μας ή στη σοφία μας που αποκομίσαμε από το σύστημα του κόσμου (γράμματα, τέχνες, επιστήμες) αλλά στη δύναμη του Θεού, στην παντοδυναμία αυτού και στη δική του σοφία. Η πίστη δεν είναι γενική και αόριστη αλλά στηρίζεται σε ότι ο Θεός είναι, σε ότι ο Θεός λέει και σε ότι ο Θεός έχει κάνει μέσα από σκεύη εκλογής ή θα κάνει σήμερα δια Πνεύματος Αγίου.

Τι είναι πίστη; Πρώτον, δεν είναι ένα συναίσθημα αλλά είναι βεβαίωση πραγμάτων μη βλεπομένων (Εβραίους 11:1). Είναι καθετί που ο Θεός μαρτυρεί μέσα στο πνεύμα μου και πιστεύω ότι μπορεί να το κάνει, ακόμη κι αν δεν το έχω δει μέχρι στιγμής να πραγματοποιείται, όμως είναι θέμα χρόνου να πραγματοποιηθεί. Για παράδειγμα, όταν ο Θεός είπε στον Αβραάμ ότι οι απόγονοι του θα είναι σαν την άμμο της θάλασσας σε πλήθος, ο Αβραάμ δεν το έβλεπε ακόμη όμως στον χρόνο του πραγματοποιήθηκε. Το ίδιο και εμείς, πιστεύουμε ότι ο Χριστός πριν 2000 χρόνια πέθανε για τις αμαρτίες μας και αναστήθηκε, όμως δεν ήμασταν εκεί να το δούμε. Το πιστεύουμε όμως γιατί ο Θεός το μαρτυρεί στις Γραφές και μέσα από μάρτυρες που ήταν προσδιορισμένοι απ’ τον Θεό

                                                           

Πώς έρχεται η πίστη στον άνθρωπο; Δεν έρχεται από κάτι που είδε, δεν έρχεται μέσα από θρησκευτικές τελετές, ούτε από ξερούς τύπους αλλά έρχεται όταν ακούει τον Λόγο του Θεού και τον δέχεται ως αληθινό. Η πίστη είναι εξ ακοής δια του Λόγου του Θεού. Άκουσα γι’ αυτό και πίστεψα. Ο Λόγος του Θεού έχει την ιδιότητα να γεννάει πίστη στην καρδιά του ανθρώπου όπως ένας σπόρος όταν πέσει στη γη φέρνει ένα δέντρο.

Τι σημαίνει πιστεύω στον Χριστό; Πιστεύω στον Χριστό δεν σημαίνει αποδέχομαι διανοητικά κάποιες αλήθειες, ούτε ότι τηρώ κάποιες εκκλησιαστικές παραδόσεις. Πιστεύω σημαίνει, εμπιστεύομαι όλη τη ζωή μου στον Χριστό, έχοντας την βεβαιότητα ότι το έργο του είναι επαρκές για να με σώσει και να με οδηγήσει στην άφθαρτη ζωή, η οποία πρέπει απαραίτητα να διέπεται από αγιασμό, από καθαρισμό, από σοφία Θεού. Πιστεύω σημαίνει, παραδίδω χωρίς φόβο όλη τη ζωή μου στον Χριστό για να την αλλάξει και να την κάνει όμοια με την εικόνα του. Πιστεύω σημαίνει, παραιτούμαι απ’ το δικαίωμα να είμαι εγώ ο κύριος του εαυτού μου και αφήνω τον Χριστό να γίνει ο κύριος της ζωής μου, για να με οδηγήσει στο θέλημά του που είναι αγαθό, ευάρεστο και τέλειο. Πιστεύω στον Χριστό σημαίνει, γνωρίζω το θέλημά του και το πράττω. Πιστεύω στον Χριστό σημαίνει, αγαπώ τον Χριστό και γι’ αυτό τον υπακούω και τον ακολουθώ. Η πίστη τελικά δεν είναι ένα ζήτημα μυαλού αλλά καρδιάς. Η πίστη στον Χριστό είναι απόφαση αλλαγής της ζωής μου και η γνήσια πίστη αποδεικνύεται από τα έργα της ζωής μου. Δεν ζω πλέον για τον εαυτό μου αλλά γι’ αυτόν που πέθανε και αναστήθηκε για χάρη μου αλλά και για χάρη όλων μας.

                                       

Ποιος είναι ο Χριστός, ο Ιησούς; Μήπως είναι ένας σοφός δάσκαλος της αρχαίας εποχής; Μήπως είναι ένα αδύναμο μωρό, ο Χριστούλης, όπως παρουσιάζεται σε ορισμένες απεικονίσεις; Μήπως είναι ένας καλός άνθρωπος που άγιασε; Μήπως ένας μεγάλος προφήτης; Μήπως ένας μεγάλος θαυματοποιός; Τίποτα από όλα αυτά. Ο Χριστός είναι απάτωρ, αμήτωρ, αγενεαλόγητος, μη έχων μήτε αρχή ημερών μήτε τέλος ζωής, άρχων αγάπης, ειρήνης και δικαιοσύνης.

Ο Λόγος του Θεού, αδέλφια μου, είναι ζωντανός και ενεργός και κοφτερότερος περισσότερο από κάθε δίκοπη μάχαιρα. Μάλιστα, εισχωρεί ο Λόγος του Θεού βαθιά μέσα μας και φτάνει μέχρι διαιρέσεως και της ψυχής αλλά και του πνεύματος, φτάνει ακόμη μέχρι τους συνδέσμους και τους μυελούς μας. Μάλιστα, διερευνά τους συλλογισμούς και όλες τις έννοιες και επιθυμίες της καρδιάς μας (Εβραίους 4:12).

                                           ΕΝΕΓΚΑΤΕ ΤΩ ΚΥΡΙΩ ΥΙΟΙ ΚΑΙ ΘΥΓΑΤΕΡΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΥ

Εμείς μετά από έρευνες καταλήξαμε στη χριστιανική θρησκεία η οποία έχει αρχηγό τον Χριστό. Ο λόγος είναι διότι αυτός που την ίδρυσε, ο Κύριος με τα έργα του και τα λόγια του έκλεψε την παράσταση του κτιστού και άκτιστου κόσμου. Ο ίδιος ο Κύριος γνωρίζοντας ότι ο άνθρωπος έχει περιορισμένες δυνατότητες ώστε να εννοήσει τις ενέργειες της αγάπης, άφησε τον χρόνο να δημιουργήσει εκείνες τις προϋποθέσεις που θα κάνουν τον άνθρωπο να εννοήσει το μεγαλύτερο όλων μυστήριο Θεός. Πρέπει όλοι εμείς να εννοήσουμε ακόμη ότι η χριστιανική οδός, η οδός του Χριστού έχει έναν σκοπό και αυτός είναι να θεώσει τον άνθρωπο. Όταν γίνει αυτό τότε όλα τα άλλα μυστήρια θα εννοηθούν και θα αποκωδικοποιηθούν ώστε να φανεί η μικρότητα που τα διέπει έναντι του ανθρώπου θεού.

Όλα αυτά πρέπει να εννοηθούν, να πιστευθούν, να ανακτηθούν και να αποκτηθούν από όλους εμάς, γενικότερα από τον άνθρωπο. Ετσι ώστε μέσα από εμπειρίες να έχει ο άνθρωπος προσωπικότητα Χριστού. Αδέλφια μου ξεκινάμε από άνθρωποι (περιορισμένες δυνατότητες) και με το κάλεσμα που λάβαμε αν το εννοήσουμε θα καταλήξουμε Θεοί με (απεριόριστες δυνατότητες). Ο Κύριος τόνισε, σεις πλειότερα τούτων θέλετε ποιήσει. Αν δεν εννοήσουμε όμως το θέλημα του Θεού θα καταλήξουμε στο γραφικό, ήλθον, είδον και απήλθον. Ο προφήτης αναφέρει, Θεοί είστε και υιοί Υψίστου πάντες σεις όμως ως άνθρωποι αποθνήσκετε, και ως εις των αρχόντων πίπτετε. Ο τρόπος για να φτάσουμε στη θέωση είναι ο Χριστός ο οποίος έγινε άνθρωπος για να θεώσει τον άνθρωπο.

Ο άνθρωπος αδέρφια μου μέσα από την ελεύθερη βούλησή του δύναται να αναπλάσει τον εαυτόν του κατ’ εικόνα του Θεού, κατά την οποία είναι πλασμένος  και η οποία εικόνα του Θεού όσο κι αν έχει αμαυρωθεί σήμερα λόγω της άγνοιας, λόγω της ημιμαθείας, λόγω της αμαρτίας, παραμένει ακόμη ζωντανή στα βάθη της ύπαρξης του καθενός από εμάς και όταν ο καθένας από εμάς έρχεται εις εαυτόν, δύναται να ανακτήσει την πνευματική του κατά Θεό ταυτότητα.   Μεταξύ Θεού και ανθρώπου, άκτιστου και κτιστού υφίσταται αμοιβαιότητα, υπάρχει δηλαδή μια αλήθεια, μια αίσθηση του Θεού ως ανθρώπου το οποίον είδαμε με τους οφθαλμούς ημών, το οποίον εθεωρήσαμεν, και οι χείρες ημών εψηλάφησαν. Ο Θεός αδέλφια μου γεννάται εν ανθρωπω και ο άνθρωπος γεννάται εν Θεώ.

Η ανθρώπινη φύση παραμένει εντός της θείας φύσης και η θεία φύση υπάρχει εντός της ανθρώπινης.

                          

Ο τρόπος τώρα για να επιτευχθεί το γεγονός της θέωσης είναι ο άνθρωπος να εξωστρακίσει το μεγαλύτερο δαιμόνιο όλων των εωσφορικών στοιχείων και που αυτό δεν είναι άλλο από τον εγωισμό. Ταπείνωσε άνθρωπε τον εγωισμό πριν ο εγωισμός φέρει την ταπείνωση, επιδίωξε άνθρωπε την ταπείνωση ώστε ο εγωισμός να μην φέρει ταπείνωση

Ας μάθουμε και ας γνωρίζουμε όλοι ότι ο εγωισμός είναι η εκδήλωση της κατώτερης σε πνευματικό επίπεδο σκέψης και αντιστοιχεί σε ότι πιο απάνθρωπο και σατανικό κρύβει μέσα του ο διάβολος. Η οποία σκέψη εκδηλώνεται δια του λόγου του ανθρώπου εκείνου που υιοθέτησε τον εγωισμό σαν τρόπο ζωής και με τις  επτά μορφές του κάνει την παρουσία του στην ζωή μας. Αυτές είναι: επιδεικτικότητα, περιαυτολογία, έπαινος του περιβάλλοντος, ευθιξία, δικαιολογία, προπέτεια, παράπονο. Γι’ αυτό και ο πολιτισμός σήμερα είναι απάνθρωπος και καταλήγει σε αδιέξοδο το ανθρώπινο γένος, με τρομερούς πολέμους, με ένα και μόνο σκοπό, τα προσωπικά συμφέροντα και τις προσωπικές φιλοδοξίες. Το ψεύτικο λοιπόν αυτοείδωλο του εγωισμού γεννά ένα ψεύτικο κοσμοείδωλο και από κοινού προκαλεί  αυτοκαταστροφή. Εν αντιθέσει με την ταπείνωση η οποία εκδηλώνει σκέψεις και έργα ενός ανώτατου τρόπου ζωής, ενός θετικού τρόπου ζωής με άπειρες θετικές ενέργειες, με άπειρες δυνάμεις και θαυμάσια έργα σε όλους του τομείς, πνευματικούς και υλικούς.

Τώρα θα (αναρωτηθούμε) πως μπορει να γίνει αυτό ώστε να μην πέσουμε στην παγίδα του να νομίζουμε ότι είμεθα του Θεού ενώ απέχουμε ουσιαστικά απ’ αυτόν. Αν ρίξουμε μια ματιά γύρω μας θα δούμε ότι πολλοί άνθρωποι έχουν αποκτήσει με την πάροδο του χρόνου πολλά υλικά αγαθά και πνευματικά όπως τέχνες, γράμματα, επιστήμες κ.λ.π. Όμως θα δούμε ότι δεν τα χρησιμοποιούν για την δόξα του Θεού και την σωτηρία των συνανθρώπων αντίθετα χρησιμοποιούν οι πάντες την γνώση αυτή που απέκτησαν για να εμπορεύονται ψυχές ώστε να γεμίζουν τα θυλάκιά τους και αυτό το πετυχαίνουν εκμεταλλευόμενοι την άγνοια των ανθρώπων. Οι πνευματικοί ηγέτες θησαυρίζουν στο όνομα του Χριστού φοβερίζοντας τους πάντες ότι αν δεν τους υπακούσουν θα απωλεστούν.  Οι πολιτικοί ηγέτες θησαυρίζουν από το γεγονός ότι οι άνθρωποι πιστεύουν ότι θα έχουν μια πιο άνετη ζωή χάρις αυτούς. Όμως έχει αποδειχθεί ότι όλοι εργάζονται για δόξα προσωπική και για τα χρήματα τα οποία εξασφαλίζουν σε αυτούς ευημερία. Έτσι γίνεται ο πλούτος και η γνώση εγωισμός, ο οποίος κάνει τον Θεό να αντιτάσσεται την ζωή μας, να αποστρέφεται τον εγωιστή άνθρωπο και να αποστρέφεται και εμάς που επιμένουμε στο να διακατεχόμεθα από άγνοια του θελήματος του Θεού. Ο Θεός ας γνωρίζουμε ότι ποτέ δεν τιμωρεί απλώς αποστρέφεται τον άνθρωπο που έχει σαν αρχή το εγώ, το ψέμα και την αυτοπροβολή.

                                                          

Μέσα από τις έρευνες που κάναμε, είδαμε ότι όλοι οι άνθρωποι τονίζουν ότι δεν είναι κακοί και ότι ο Θεός τους αγαπά, όταν κανουν την επιπόλαιη αυτοκριτική τους. Εμείς όμως είδαμε ότι δεν είναι έτσι διότι ο Θεός όλους μας αγαπά, διότι αυτή είναι η φύση του και η δικαιοσύνη του είναι η προσφορά. Όμως δεν ζει μαζί μας και πολλές φορές καταλήγουν τα έργα μας σε αδιέξοδο και μένει σε εμάς το αναπάντητο γιατί. Ο λόγος τώρα που συμβαίνει αυτό είναι διότι μας χωρίζουν από τον Θεό οι μικρές αλώπεκες. Ένας προφήτης αναφέρει ότι μέσα στον αμπελώνα του Θεού και εννοεί τον άνθρωπο, υπάρχουν οι μικρές αλώπεκες οι οποίες κατατρώγουν τον αμπελώνα εν αγνοία του αμπελουργού. Εμείς το γνωρίσαμε αυτό, τις είδαμε μέσα μας αυτές τις αλώπεκες και είδαμε ότι έχει δίκιο αυτός ο προφήτης. Αυτές οι αλώπεκες είναι: ζήλια, ψέμα, εγωισμός, κρίση, πονηρία, φόβος, θυμός, στενοχώρια, υλοφροσύνη, άγνοια του Λόγου του Θεού. Καθώς επιδεικτικότητα, περιαυτολογία, έπαινος του περιβάλλοντος, ευθιξία, παράπονο, δικαιολογία, προπέτεια.  Τι θα κάνουμε τώρα ώστε ο Θεός να υπάρχει και να συμμετέχει ουσιαστικά στον αγώνα μας, στη ζωή μας. Η λύση είναι ο Λόγος του Θεού ο οποίος αναφέρει νίκα το κακό με το καλό. Όταν γνώρισα τον εαυτό μου είδα ότι μέσα μου υπήρχαν πολλά λάθη, πολλές μικρές αλώπεκες όπως τις ονομάσαμε. Έτσι απελπίστηκα με τον εαυτό μου. Όμως μια μέρα ο Θεός μου έδειξε δια Πνεύματος Αγίου ένα ποτήρι που ήταν δίπλα μου πολύ βρώμικο. Πάρτο Θωμά, μου είπε, και πήγαινέ το στην βρύση, άνοιξε το νερό ώστε να τρέχει ούτε πολύ ούτε λίγο, στη μέση το νερό με λίγο προς το πιο δυνατό, άφησέ το φύγε και έλα το βράδυ. Το βράδυ το ποτήρι έλαμπε και τίποτα βρώμικο δεν υπήρχε. Έτσι λοιπόν εννόησα ότι μπορείς να νικήσεις το κακό με το πολύ καλό. Νίκα άνθρωπε το κακό με το καλό. Θα πρέπει ακόμη να εννοήσουμε ότι αυτός ο αγώνας που κάνουμε στην αρχή, θα χρειάζεται από τον καθένα μας υπομονή και επιμονή. Ο Λόγος του Θεού αναφέρει, εν τη υπομονή κτήσασθε τας ψυχάς σας καθώς, ο υπομείνας εις τέλος ούτος σωθήσεται. Μετά από έναν συνεχόμενο αγώνα θα καταφέρουμε, χωρίς καν να το καταλάβουμε όταν εντρυφούμε στα δρώμενα του Ευαγγελίου, να μας γίνει συνήθεια ο τρόπος ζωής του Χριστού ώστε μια μέρα να γίνει και δική μας ζωή η ζωή του Χριστού.

                                    

Ο Χριστός ήρθε εδώ στη γη με έναν σκοπό, να ιδρύσει την βασιλεία του και να καταργήσει την αμαρτία, την φθορά και τον θάνατο από τους ανθρώπους εδώ στη γη. Έτσι λοιπόν εμείς μαθαίνουμε στους αδελφούς που έρχονται κοντά μας ότι το Ευαγγέλιο της βασιλείας έχει την ζώσα πίστη και όχι την σκιώδη που υπάρχει μέχρι σήμερα στους χριστιανούς και στηρίζεται στα χρήματα και στα φάρμακα. Ένας Άγιος έλεγε, ήρθανε τα φάρμακα φύγανε τα θαύματα. Ο Κύριος έλεγε για τα χρήματα ότι η ζωή δεν συνίσταται εκ των υπαρχόντων αλλά από το πόσο πνεύμα Θεού έχουμε μέσα μας. Αφού όλα αυτά τα εννοήσουμε θα πρέπει να τείνουμε στην απόκτηση της ζώσης πίστης η οποία καταργεί τον φυσικό θάνατο και μας χαρίζει την άφθαρτη ζωή. Δηλαδή πρέπει να εννοήσουμε ότι το εφαρμοζόμενο Ευαγγέλιο καταργεί την φθορά και τον θάνατο. Ο σοφός Σολομών έλεγε, ότι ο Θεός ουκ εποίησε θάνατο ουδέ τέρπεται επ’ απωλεία ζώντων και σωτήριοι αι γενέσεις του κόσμου έκτισε ο Θεός τον κόσμο με κορωνίδα τον άνθρωπο ώστε να ζει, ώστε τα πάντα να είναι, και ουκ εστι φάρμακο ολέθρου ουδέ άδου βασίλειο επί της γης, φθόνος δε διαβόλο θάνατο εισήλθε εις τον κόσμο και ο λόγος διότι οι άνθρωποι έφυγαν από τον Θεό και πιο συγκεκριμένα από την ουσία αυτής  που είναι η αγάπη.

Η χριστιανική αγάπη αδέλφια μου είναι η υψηλοτέρα κορυφή της τελειότητας, η βασικότερη και θεμελιώδης αρετή. Όλες οι άλλες παίρνουν αξία μόνον όταν υπάρχει αυτή, όπου δεν υπάρχει αγάπη εκεί ο άνθρωπος μηδενίζεται όσον υψηλά και αν ευρίσκεται. Όποιο και αν είναι το αξίωμα, όσα και αν είναι τα πλούτη του και τα υλικά αγαθά που έχει στην διάθεσή του. Ο χριστιανός που δεν έχει αγάπη δεν μπορεί να είναι αληθινός χριστιανός. Κάθε πράξη πρέπει να έχει κίνητρο την αγάπη. Όπου λείπει η αγάπη εκεί λείπει ο Θεός και κανένας ευγενικός παλμός δεν γεννιέται στην καρδιά που απουσιάζει η αγάπη. Η αρετή αυτή εξευγενίζει και ανυψώνει τα ελατήρια των πράξεων των ανθρώπων. Η πράξη της αγάπης και της καλοσύνης προς τους άλλους γίνεται ιερός βωμός πάνω στον οποίον καίγεται το θυμίαμα της προσφοράς μας και το θυμίαμα αυτό γίνεται ευώδες και άγιο. Με την αγάπη αποκτούμε την πιο μεγάλη αρετή. Το τονίζει ο Απόστολος Παύλος, νυνί που σημαίνει τώρα, δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα μείζων δε τούτων η αγάπη.

                

Η ΑΓΑΠΗ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΕΚΠΙΠΤΕΙ

Πολλά ζηλευτά πράγματα στην εποχή του Παύλου αλλά και σε κάθε άλλη εποχή καταρρέουν και λησμονούνται. Η αρχαία ελληνική γλώσσα και πολλές άλλες δεν ομιλούνται σήμερα. Κράτη πανίσχυρα με αξιόλογον πολιτισμό έχουν εξαφανιστεί από το πρόσωπο της γης. Την χθεσινή εφημερίδα την πετάμε στα σκουπίδια, εφήμερο πράγμα, την επόμενη ημέρα τα νέα της και οι γνώσεις της έσβησαν. Η επιστήμη και η φιλοσοφία της εποχής μας περνάει  και τα ύψιστα αγαθά του κόσμου έρχονται και παρέρχονται. Μια ματιά γύρω μας, μας πείθει πόσο περαστικά είναι όλα όση αξία και ομορφιά και αν είχαν κάποτε. Μόνο ένα πράγμα μένει ατόφυο και αναλλοίωτο στο πέρασμα των αιώνων, μόνον η αγάπη, ο Χριστός << η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει >> είναι το υπέρτατο θείον δώρον. Από τότε που την δίδαξε και την εφήρμοσε με την ζωή του και τη σταυρική του θυσία ο Κύριος, παραμένει άφθαρτη και αμετάβλητη, δεν πέφτει ποτέ. Δεν μικραίνει το μεγαλείον της. Δεν χάνει την δύναμιν της ούτε την ευεργετική της επίδραση. Εφαρμόζεται εδώ στη γη και ο αντίλαλος ακούγεται στον ουρανό. Είναι η επωδός της καρδιάς κάθε πιστού. Να αφήσουμε την αγάπη να κυβερνά τη ζωή μας. Η γνήσια αγάπη ανακουφίζει, παρηγορεί, οικοδομεί, οδηγεί στον Θεό έτσι γίνεται αγάπη όπου ουδέποτε εκπίπτει. Η γλώσσα της αγάπης και τα έργα της αγάπης έχουν μιαν παγκοσμιότητα. Φτάνει αυτή η αγάπη παντού ακόμη και στους ιθαγενείς, τους άγριους και απολίτιστους. Η αγάπη είναι η γλώσσα με την οποίαν συνεννοείται κανείς με όλους τους ανθρώπους της γης. Είναι ο μυστικός κώδικας. Έχει δική της κοσμοθεωρία, παγκόσμια. Αρχίζει από τα νήπια και συνανταει υπεραιωνόβιους, όλοι θαυμάζουν το έργον της αγάπης, όλοι το χειροκροτούν. Εύχομαι όλοι να φτάσουμε την ημέρα όπου θα γίνουμε αγάπη η οποία συνεπάγεται ότι θα φτάσουμε στο σημείο να γίνουμε ζωή άφθαρτη, αιώνια, γεμάτη αγάπη, γεμάτη Θεό.

                                          

ΕΣΧΑΤΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΚΑΤΑΡΓΕΙΤΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ

Eίναι άραγε δυνατόν ο Θεός να δημιούργησε αυτόν εδώ τον κόσμο και την ζωή με όλη την ομορφιά και το φυσικό κάλλος που τον διακρίνει όπως τα ποτάμια, τις θάλασσες, τα βουνά, τα ζώα, τα δέντρα καθώς πολιτιστικό κάλλος όπως τις επιστήμες, τα γράμματα, τις τέχνες καθώς όλους τους αναρίθμητους γεμάτο ενδιαφέρον πολιτισμούς όλων των λαών κ.τ.λ. με κορωνίδα όλων αυτών τον άνθρωπο ως λογικό εξελίξιμο ον για να έρθει ο ανεγκέφαλος ακαλλιέργητος άνθρωπος με τις φιλοσοφικές εικασίες του και τις θρησκευτικές του αντιλήψεις να τον απορρίψει; Να απορρίψει δηλαδή το δημιούργημα τον δημιουργό και την δημιουργία. Μη γένοιτο!

        

Όμως ο λόγος του Θεού φανερώνει ότι έσχατος εχθρός καταργείται ο θάνατος. Ο θάνατος είναι ένας εχθρός για τον Χριστό και για εμάς σήμερα αφού είμεθα παιδιά του και πρέπει να εξαφανιστεί από την ζωή μας και από όλο τον πλανήτη.

Αρα χριστιανισμός σημαίνει δύο πράγματα:

 πρώτον ζωή δια της ζωής (και πάς όστις ζει και πιστεύει εις εμε ου μη αποθάνη εις τον αιώνα, πιστεύεις τούτο;) και δεύτερον, αν πεθάνουμε λόγω της έλλειψης καθαρισμού, αγιασμού και ζώσης πίστης σαν άλλο δρόμο σωτηρίας την ανάσταση.

Ο ακοών μου τον λόγο μου και πιστεύων τον πέμψαντί με έχει ζωή αιώνιον και είς κρίσιν ουκ έρχεται αλλά μεταβέβηκε εκ του θανάτου εις την ζωή. Καθώς, αναστήσονται οι νεκροί και εγερθήσονται οι εν τοις μνημείοις και πάντες οι εν τη γη αγαλλιάσονται.

 Μεσαία θέση δεν υπάρχει, το μόνο που υπάρχει είναι δια του θανάτου αναστολή της ζωής, όπως ο ύπνος ενώ ζούμε είμεθα σε αδράνεια.

            

Το πνεύμα σίγουρα φυλάσσεται αλλά δεν εισέρχεται σε αιώνια χαρά και αγαλλίαση που πολλοί πιστεύουν και διακηρύττουν, αυτό που θα την αγαλλιάσει την ψυχή είναι η ανάσταση ενός υγιούς σώματος και η εισδοχή της ψυχής στο σώμα αυτό.

 Κι όμως, ενώ όλα αυτά είναι πράγματι αληθινά, η καινή αυτή και νικηφόρα πίστη, η πίστη του Χριστού στην κατάργηση του θανάτου στα μάτια του κόσμου φαντάζει ως μωρία, μοιάζει σήμερα να έχει αποδυναμωθεί μέσα στους ίδιους τους κόλπους του χριστιανισμού ανάμεσα στους χριστιανούς.

Ο νόμος του θανάτου λοιπόν φέρνει την παράβαση, η παράβαση φέρνει τον θάνατο.

 Θα πρέπει λοιπόν να αντικαταστήσουμε τον νόμο που έχουμε υιοθετήσει με το μέγα έλεος και την χάρη του Αγίου Θεού, τα οποία ως πανίσχυρα όπλα εναπέθεσε έμπροσθέν μας ο Θεός Πατέρας δια της θυσίας του Χριστού.

 Φυσικά κάνοντας όλοι εμείς τον αγώνα του καθαρισμού, της εξάπλωσης και τον αγώνα της αδιάλειπτης προσευχής. Ώστε δια των όπλων αυτών να τον πολεμήσουμε τον εχθρό αυτό, τον θάνατο, τον νόμο του θανάτου.

Το σχέδιο κατάργησης του θανάτου αναγράφεται μέσα στον λόγο του Θεού, τον οποίον θα πρέπει να επισκιάζουμε καθ’ έκαστη ημέραν.

Τρεις είναι οι νόμοι του Θεού που δυνάμεθα να γίνουμε κληρονόμοι της ζωής. Ο πρώτος είναι να αγαπήσουμε Κύριο και Θεό μας,ο δεύτερος να αγαπήσουμε τον πλησίον μας ως εαυτόν και ο τρίτος η ζώσα πίστη, αυτή είναι να λέμε και να γίνεται και όχι η σκιώδη που μας διακρίνει σήμερα.

        

Η ΑΚΤΙΝΟΒΟΛΙΑ ΤΗΣ ΔΟΞΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

 

Δυστυχώς μοιάζουμε με τον άνθρωπο εκείνον ο οποίος είναι καταδικασμένος εις θάνατον και περιμένει να τον οδηγήσουν από ώρα σε ώρα στο απόσπασμα για να τον εκτελέσουν. Όμως λόγω απροσεξίας του φύλακα ανοίγει η πόρτα της φυλακής και αυτός ο άνθρωπος βρήκε την ευκαιρία να φύγει τρέχοντας. Οι φύλακες (τα πάθη) άρχισαν να τον κυνηγούν, αυτός όμως ο άνθρωπος βγάζει φτερά εις τα πόδια και γίνεται ασύλληπτος. Αδερφάκια μου αγαπημένα εμείς είμαστε ο άνθρωπος αυτός διότι είμαστε καταδικασμένοι εις το θάνατο και είμαστε στο κελί της φθοράς φυλακισμένοι και περνούν τα χρόνια και οι καιροί και εμείς είμαστε συνέχεια στη φυλακή αυτή, ώσπου έρχεται ο χρόνος και φέρνει τον άρχοντα του θανάτου ενώπιον μας και μας εξοντώνει, μας καθαρίζει, μας εξαφανίζει ολοκληρωτικά. Σήμερα όμως σε εμάς έγινε μέγας πνευματικός σεισμός και άνοιξε η πόρτα της φυλακής που είναι η φθορά δια του Χριστού.

                                

Αφού άνοιξε αυτή η πόρτα θα πρέπει να το σκεφτούμε καλά ώστε να πέσουμε με τα μούτρα στον αγώνα του καθαρισμού, του αγιασμού και στην απόκτηση της ζώσης πίστεως μέχρι να φύγουμε από την φθορά, από την φυλακή του θανάτου, από τον φύλακα ο οποίος μας κυνηγά ακόμη. Ο λόγος που πρέπει να πέσουμε με τα μούτρα στον αγώνα της μελέτης, της προσευχής και του κηρύγματος είναι διότι ο φύλακας φθορά θα μας κυνηγήσει και μας κυνηγάει ήδη. Όλοι το αισθανόμεθα αυτό εις την ζωή μας, όμως εμείς με την δύναμη του Παναγίου Πνεύματος και την κραταιά πίστη στον Χριστό διότι και αυτός πάλεψε και νίκησε, θα νικήσουμε και θα φτάσουμε την ημέρα του Κυρίου την μεγάλη και επιφανή όπου εκεί δεν θα υπάρχει φθορά, θάνατος, πόνος αλλά θα υπάρχει αφθαρσία, χαρά και ζωή αιώνια.

                         

Τα στοιχεία που αποτελούν το Ευαγγέλιο της βασιλείας έχουν ως εξής: 1ον) της συνοχής, Πάτερ άγιε τήρησον αυτούς εν τω ονόματί σου ω δέδωκάς μοι, ιναωσιν εν καθώς ημείς. Όπως δηλαδή ο Πατέρας, ο Υιός και το Πνεύμα το ʼγιο είναι ένα με ξεχωριστές προσωπικότητες έτσι και εμείς θα πρέπει να είμαστε ένα και ας έχουμε ο καθένας την προσωπικότητά του. 2ον) Το αδιαίρετο, δεν θα πρέπει με κανέναν τρόπο να διαιρούμεθα. Όλος ο χριστιανικός κόσμος είναι διαιρημένος και ο ένας κρίνει και κατακρίνει τον τρόπο προσέγγισης του άλλου στον Θεό. Εμείς λοιπόν δεν θα διαιρούμεθα, θα ενωνόμεθα στα βασικά στοιχεία του Ευαγγελίου που είναι η αγάπη η ανυπόκριτη, η ταπείνωση, η πίστη, η χαρά, ο ενθουσιασμός, η προσπάθεια στο να κηρύττουμε το Ευαγγέλιο της ζωής. 3ον) Το ολοκληρωμένο, ο Λόγος του Θεού αναφέρει: ο πταίσας εν ενί  γέγονεν πάντων ένοχος.

Όλα τα χριστιανικά δόγματα έχουν απορρίψει την ιδέα, τον αγώνα και την προσπάθεια της ζωής δια της ζωής. Ο Χριστός είπε: Ο πιστεύων εις εμέ καν αποθάνη ζήσεται και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. Πιστεύεις τούτο; καθώς Όστις τον λόγο τον εμον τηρήση θάνατο ου μη θεωρήση.

 

Ήρθε λοιπόν η ώρα και ο χρόνος ώστε να πραγματοποιηθεί η υπόσχεση του Θεού και να απολυτρώσει τα σώματά μας, να τα αφθαρτοποιήσει και να τα κάνει αιώνια σώματα, ωραία σώματα γεμάτα λάμψη Χριστού ώστε να τα έχουμε πάντα και να λάμπουν και να μην είναι σκιές όπως πολλοί πιστεύουν και θέλουν να πεθάνουν και να είναι σκιές (πνεύματα) στον ουρανό, μη γένοιτο Κύριε να είναι αυτή η αποστολή μας και ο προορισμός μας. Ο ίδιος δια της αναστάσεως φανέρωσε ότι ο Θεός είναι Θεός ζώντων και ουχί νεκρών, μη γένοιτο λοιπόν να πιστέψουμε και να αποδεχτούμε ότι θα είμεθα πνεύματα (σκιές) στον ουρανό.

                                     

Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΗΜΩΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Έπειτα από έρευνα χρόνων καταλήξαμε ότι η αποστολή ημών των ανθρώπων εις όλη την γην είναι να βιώσουμε τον Χριστό με τα έργα μας και με τα λόγια μας, ακόμη να βιώσουμε Χριστό κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες βρίσκεται ο καθένας από εμάς με ελπίδα σωτηρίας και αναγέννησης αντιμετωπίζοντας επίγειους εχθρούς και ουράνιους. Χρειάζεται όμως αυταπάρνηση και αποφασιστικότητα ώστε να πραγματοποιήσουμε τους υπερβατικούς στόχους μας. Στην αρχή της προσπάθειάς μας θα βιώνουμε Χριστό και με τις παραλήψεις μας, μετέπειτα θα βιώνουμε Χριστό με την αυταπάρνησή μας και τελευταία θα βιώνουμε Χριστό με την θετική εγωιστική εμμονήν εις τα διδάγματα της Αγίας Γραφής και εις τας εντολάς του Θεού. Καθώς και ο Κύριος παραγγέλλει, άγιοι γίνεστε καθώς εγώ ειμί.

Όμως πρέπει να γνωρίζουμε ακόμη ότι δεν είμεθα μόνοι, έχουμε τους κατάλληλους πνευματικούς οδηγούς, έχουμε και τα πρότυπα πνευματικούς οδηγούς καθώς έχουμε και τα αυθεντικά όπως οι απόστολοι ακόμη έχουμε και τα ακέραια όπως η ζωή του Χριστού, ο Χριστός. Ώστε ευκολότερα ή δυσκολότερα να ξεκινήσουμε τον πνευματικό αγώνα ανάλογα βέβαια και πως το βλέπει ο καθένας. Ώστε με τον σχετικό αγώνα να φτάσουμε εις το ποθητό αποτέλεσμα. Το οποίον είναι να γίνουμε τέκνα Θεού, αδερφοί Χριστού καθώς κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της μεγάλης δόξης αυτού του Αγίου Θεού.

                     

Ο λόγος πιστεύω που πολλές φορές δεν μπορούμε να φτάσουμε στους υπερβατικούς στόχους μας που καλούμεθα να φέρουμε δια του ευαγγελίου εις πέρας τηρώντας τις εντολές είναι διότι δεν ακολουθούν οι προσπάθειές μας κατά γράμμα τα πρότυπα όπως του Χριστού ή των αγίων αποστόλων ή των αγίων πατέρων. Δεύτερον, είναι διότι περιφρονούμε τον τρόπο ζωής τους και δεν μας συγκινούν οι λεπτομέρειες της ζωής των, ούτε μας καταθέλγουν οι ιδιαιτερότητες αυτών. Ώστε να σπουδάσουμε ακριβώς τον άγιο τρόπο που προσέγγισαν και ενώθηκαν με τον Θεό Πατέρα και τελευταία διότι δεν κάνουμε όλοι μας καλή χρήση της ελευθερίας που ο Θεός μας έδωσε. Ο λόγος διότι φορτωνόμεθα με πολλές μέριμνες μη έχοντας χρόνο για να μεριμνάμε για την σωτηρία μας. Αυτός πιστεύω είναι και ο λόγος που δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε, δυστυχώς αδιαφορούμε.

Ο μεν γάμος έτοιμος εστιν, οι δε κεκλημένοι ουκ ήσαν άξιοι. Γιατί μάλλον απ’ ότι αφήνει να εννοηθεί η παραβολή ο καθένας από τους κεκλημένους θεώρησε μωρό το κάλεσμα του Θεού, δεν γνώρισε την αξία του, έτσι απήλθε, αδιαφόρησε η πρώτη μερίδα ανθρώπων εις τον ίδιον αγρόν, η δεύτερη μερίδα εις το εμπόριον. Η δεύτερη και η τρίτη δεν ήθελαν καθόλου να υπάρχει αγαθή φωνή στον κόσμο με συνέπεια να εκδηλώσουν εις τους αγίους έναν τετραφασικό πόλεμο, το πρώτο στοιχείο αυτού είναι η αρνητική σκέψη. Μεγάλο κακό διότι δια της σκέψεως εξαπολύει ο εγκέφαλος δισεκατομμύρια δηλητηριώδη αέρια τα οποία δια των αισθήσεων μεταβιβάζονται και δημιουργούν μεγάλα κακά. Δεύτερον, ο πόλεμος της εσωτερικής κρίσης. Τρίτον, εξαπέλυσαν προς τους δούλους του Θεού τον πόλεμο των λόγων και τέταρτον τα όπλα. Η κατάσταση αυτή ανάγκασε τον βασιλέα να προβεί στην ενέργεια ώστε να δώσει διαταγή τα έξης εις τους δούλους του. Πορεύεσθε ουν επί τας διεξόδους των οδών και όσους εάν ευρητε καλέσατε εις τους γάμους. Αυτοί όλοι δια της πίστεως που ο Θεός καλεί την τρίτη φορά είμεθα όλοι εμείς πιστεύω, διότι δεν είχαμε ουσιαστική σχέση με τον Θεό αλλά τυπική.                                               

Το μη ένδυμα γάμου είναι η έλλειψη του καθαρισμού και του αγιασμού.

Ποιος ο κλητός, ποιος ο εκλεκτός; Κλητός είναι αυτός που φέρει το όνομα χριστιανός ή ορθόδοξος ή καθολικός ή ευαγγελικός κ.λ.π. όμως δεν μελετά, δεν προσεύχεται, δεν ερευνά τον λόγο του Θεού, δεν εφαρμόζει τις εντολές του Θεού και αναπαύεται μόνο σε ξερούς τύπους και σε εντάλματα ανθρώπων χάνοντας τον χρόνο τους σε κοσμικές επιλογές. Εκλεκτός είναι αυτός: 1ον) που μελετά, που προσεύχεται, που κηρύττει, που ελέγχει τον εαυτό του εάν τηρεί τις ευαγγελικές εντολές του Αγίου Θεού, 2ον) ελέγχει και διορθώνει τον εαυτόν του στο εάν και κατά πόσο τηρεί τις εντολές του Θεού,
3ον) τηρεί και σέβεται ανθρώπινους και θείους νόμους, 4ον) δεν κρίνει ουδένα παρά τον έτερο κακό εαυτόν του τον οποίον καθημερινά διορθώνει εν Κυρίω ώστε να γίνει σκεύος εκλογής, σκεύος Θεού, 5ον) Ο εκλεκτός δεν αγωνίζεται να γίνει καλύτερος από κανέναν αλλά προσπαθεί να γίνει καλύτερος από τον χθεσινό κακό εαυτό του, 6ον) δεν κουράζεται στο να εργάζεται για την δόξα του Θεού καθώς και για την σωτηρία του κόσμου, 7ον) σέβεται την άποψη οποιαδήποτε και αν είναι, την θρησκευτική συνείδηση και την ελευθερία του άλλου, 8ον) η ζωή του είναι ζωή Χριστού, 9ον) δεν αποφεύγει να κάνει το θέλημα του Θεού το οποίο συλλαμβάνει δια του ευαγγελίου.

Θα φέρω ένα παράδειγμα δικό μου το οποίο εμένα μου έδωσε ιδιαιτέρα χαρά όταν το συνέλαβα. Κάποτε στην Άρτα είχα έρθει σε κούραση πνευματική βλέποντας τα λάθη των άλλων. Έτσι αναρωτήθηκα γιατί να τα κάνω εγώ όλα αυτά, ποιος θα μου δώσει συγχαρητήρια, όλο εγώ πρέπει να κάνω αυτό, εκείνο ή το άλλο. Οι άλλοι γιατί δεν κάνουν θυσίες, γιατί δεν κάνουν τίποτε, ανόητος έλεγα είμαι εγώ; Σίγουρα όλα τα παιδιά έκαναν αγώνα, αυτό που μπορούσαν, ο διάβολος όμως μου τα έδειχνε έτσι εμένα, ο λόγος ήταν διότι ήθελε να με πετάξει έξω από το σχέδιο σωτηρίας που είχε ο Θεός για μένα. Έτσι, σκέφτηκα να τα παρατήσω διότι ένιωθα θλίψη. Όμως ο Θεός με επισκέφθει δια Πνεύματος Αγίου και μου είπε: Θωμά ότι κάνεις για ποιόν το κάνεις; Απάντησα, για σένα Κύριε. Τότε ο Κύριος δια Πνεύματος Αγίου μου είπε, εγώ λοιπόν Θωμά τα αναγνωρίζω όλα και το παραμικρό και όλα όσα έργα κάνεις για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου αναγνωρίζονται από εμένα και μάλιστα γράφονται στο βιβλίο της ζωής. Τι σε νοιάζει λοιπόν τι αναγνωρίζουν οι άλλοι; Εξάλλου και τα δικά μου έργα, του Ιησού τα έργα, δεν τα αναγνώρισαν όλοι ώστε να τα τιμήσουν ακόμη και μέχρι σήμερα. Μερικοί όμως τα αναγνώρισαν και με αυτούς εργάσθηκα, μα πάνω από όλα τα αναγνώρισε ο Πατέρας μου. Αυτό μου έδωσε δύναμη ώστε να μην με ενδιαφέρει πως ο άλλος εισπράττει τα καλά έργα που γίνονται είτε για τον συνάνθρωπο είτε για οποιονδήποτε. Μάλιστα να είμεθα σίγουροι ότι αν συνεχίσουμε την πρωτογενή απόφασή μας κάνοντας βεβαία την κλήση ημών και συνεχίζοντας ανιδιοτελώς να προσφέρουμε αγάπη εις όλους τους τομείς, τότε θα εννοήσουμε ότι δεν υπάρχει λάθος στα αγαθά έργα ούτε είμεθα ανόητοι που εργαζόμαστε στο αγαθό διότι τα πάντα συνεργούν στο αγαθό, όλα συντελούν στην αναγέννησή μας.

                                                    

Θέλω να ξέρετε ότι τα έργα τα κάνουμε όχι για να σωθούμε αλλά για να διαμορφώσουμε τον χαρακτήρα μας. Διότι κάνοντας έναν κύκλο ή κηρύττοντας το ευαγγέλιο του Χριστού θα χρειαστεί να πιεστούμε και να φανερώσουμε αγάπη, θα χρειαστεί να φανερώσουμε υπομονή, θα αυξήσουμε κηρύττοντας την πίστη μας και χίλια δυο άλλα πνευματικά στοιχεία θα αντλήσουμε, τα οποία κάποια στιγμή τα στοιχεία αυτά θα δουλέψουν μέσα μας από την συνεχή προσπάθεια των έργων που θα κάνουμε στο να αγαπήσουμε τον Θεό και τους συνανθρώπους μας, έτσι θα έρθει μέσα μας ο Χριστός ο οποίος χωρίς να το καταλάβουμε θα μας γεμίσει ζωή, χαρά, πίστη, ενθουσιασμό, αγάπη, δυνάμεις κ.λ.π.

Τι χρειάζεται λοιπόν; Πρώτον, να αιτήσουμε. Τι να αιτήσουμε; Να μας δώσει ο Θεός διάθεση, όρεξη και χρόνο τον οποίον να τον αφιερώσουμε σε ενέργειες πνευματικές. Δεύτερον, να ζητήσουμε. Τι να ζητήσουμε; Μήπως υπάρχει τίποτε στο Άγιο Ευαγγέλιο που μας χρειάζεται. Και τρίτον, να κρούομε, να προσευχηθούμε, είσελθε παροτρύνει ο Κύριος εις το ταμείον σου, κλείσον την θύρα σου πρόσευξη εν τω πατρί και ο πατήρ σου ο βλέπων εν τω κρυπτών αποδώσει σι εν τω φανερώ. Μόνο έτσι θα διατηρήσουμε τον ζήλο και την αγάπη την πρώτη την οποίαν είχαμε και την οποίαν πρέπει να έχουμε ως τέκνα Θεού, ως λαός του Θεού.

                                     

Για να υιοθετήσουμε, να κληρονομήσουμε την άφθαρτη ζωή χρειάζεται να εντάξουμε στην ζωή μας τα ιδανικά του γνωστικού μαθητή του Αγίου Χριστού, ο οποίος χαρακτηρίζεται και υπό τον όρο ότι είχε πνευματική ζωή και πολλές φορές μοναχική ζωή. Μόνο έτσι θα φύγουμε από την φθαρτή παχυλότητα του υλιστικού στοιχείου και την κοσμική διδασκαλία που σήμερα δένει και διέπει τα ανθρώπινα όντα καθώς και όλον τον χριστιανικό κόσμο που σήμερα και εμείς ανήκουμε. Αυτό το μπορούν όλοι να το πετύχουν άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Χρειάζεται όμως όλοι να υιοθετήσουν στην ζωή τους το ανδρίζεσθε καθώς την πνευματική μοναχική ζωή ας ζούμε στον κόσμο και ο Κύριος την είχε αυτή την ζωή, άλλωστε όστις φίλος του κόσμου αναφέρεται στον λόγο του Θεού εχθρός του Θεού καθίσταται και όστις φίλος του Θεού εχθρός του κόσμου. Θα μου πει κάποιος, πως θα γίνει να έχουμε κοσμική πνευματική ζωή και μοναχική ζωή; Ο Κύριος όμως έχει απαντήσει, στην Κυριακή προσευχή τόνισε τα εξης, Πατέρα μου δεν θέλω να τους πάρεις από τον κόσμο αλλά να τους φυλάξεις από τον πονηρό, άρα λοιπόν με πνευματικές έρευνες είδαμε ότι υπάρχει άγια κοσμική ζωή, υπάρχει πνευματική εν χριστώ ζωή και υπάρχει μοναχική πνευματική ζωή και πετυχαίνονται και οι τρεις. Όταν όμως το θελήσουμε και ας ζούμε στον κόσμο. Αντλώντας όμως από αυτές τις τρεις ζωές τα αγαθά στοιχεία που τις διέπουν. Όταν τώρα εννοήσουμε την ερμηνεία του ανδρίζεσθε, την ισχυρά πίστη στην άφθαρτη ζωή, την κοσμική αγαθή ζωή, την μοναχικότητα της πνευματικής ζωής και την πνευματική ζωή των κύκλων είναι απολύτως βέβαιο ότι θα γλιτώσουμε από χιλιάδες δαιμόνια, τα οποία σήμερα εκφράζονται από όλους μας με παράπονα, με κρίσεις και επικρίσεις. Με φυσική συνέπεια όλος ο χριστιανικός κόσμος να μην μπορεί να έρθει στην άγια ζωή του Χριστού. Συνέπεια αυτής της δαιμονισμένης επιλογής, ο χριστιανικός κόσμος να γεύεται το διάβολο και την δόξα αυτού, τον θάνατο.

                               

η γαρ δυναμισ μου εν αδυναμια τελειουται

 

                             

ο τρόπος που πλησιάζουμε τον Θεό και ο τρόπος που ο Θεός θα καλέσει ή θα σώσει κάποιον είναι πολυμορφικός δεν είναι καθορισμένος, ίδιος σε όλους, δεν έχει καλούπια. Πως θα οικονομήσει, θα ελκύσει ο Θεός τον καθένα, εμείς δεν ξέρουμε.

Όταν λοιπόν κάποιος δεν κινείται όπως του υπαγορεύει η συνείδησή του, αυτός πνίγεται διότι ζει σκλαβωμένος στα πρέπει, στα στερεότυπα της κοινωνίας του.   

Αυτή λοιπόν η έξοδος από τα συστήματα να μην έχει εμπάθεια η οποία με οδηγεί στην απόρριψη των άλλων συνανθρώπων μου, αλλά είναι μια επώδυνη διαδικασία που οδηγεί στην προσφορά η οποία γίνεται αναγνωρίσιμη μετά χρόνων, όπως ο Κύριος έπραξε, όπως οι Άγιοι, όπως οι επιστήμονες του κόσμου οι οποίοι με τις σκέψεις τους εξέλιξαν τον άνθρωπο, οι οποίες όμως σκέψεις και έργα έλαβαν στην αρχή απόρριψη αλλά μετέπειτα μετατράπηκαν σε χαρά, αγαλλίαση, ανεκτίμητη προσφορά.

                                

Η χλιαρότητα της μη θέσης είναι χειρότερη από την αρνητική θέση. Χειρότερη από την αμαρτία είναι η ραθυμία, η πνευματική τεμπελιά. Καλύτερα να αμαρτήσεις παρά να είσαι ράθυμος. Μέσα στον Λόγο του Θεού έχουμε μια παραβολή στην οποία αναφέρεται ότι κάποιος έβαλε το τάλαντο που του δόθηκε, στη γη. Δεν το έβαλε έστω στη τράπεζα ώστε να έχει και κάποιον τόκο. Αυτή λοιπόν η παθητικότητα είναι η τρίτη θέση η οποία εμπεριέχει την άρνηση ζωής η οποία φέρνει το θάνατο, μη γένοιτο.

                             

κάποιος με ρώτησε πως μπορούμε να ξεχωρίσουμε την υγιή αναζήτηση από την αρρωστημένη και του απάντησα ότι δεν υπάρχει αρρωστημένη αναζήτηση, υπάρχει μόνο κακή εξέλιξη. Ο λόγος διότι φανατίζομαι ή δογματίζομαι με ότι γνώρισα ή βρήκα κατά τύχη μπροστά μου και δεν ακούω τίποτε άλλο από αυτό που πιστεύω σωστό. Γνωρίσαμε σήμερα ότι το ζώο μπορείς να το εκπαιδεύσεις, τον αμαθή να τον μάθεις, αυτόν όμως που κάνει ότι τα ξέρει όλα δεν μπορείς να τον βοηθήσεις.

               

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΕΒΑΛΕ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΗΜΩΝ.

 

Η ανθρωπότητα διέρχεται αιώνες τώρα μέσα από διάφορα πνευματικά στάδια τα οποία καθορίζουν, διαμορφώνουν, επηρεάζουν μέχρι και σήμερα και την δική μας εξέλιξη και ταυτότητα. Αυτό που ζούμε την κάθε χρονική στιγμή είναι αυτό το οποίο μπορούμε να έχουμε εκείνη την χρονική στιγμή, διότι η πνευματική μας ευκαίρια και δυνατότητα θετικά ή αρνητικά αυτό δύναται να καταλάβει ώστε να ενεργεί σήμερα. Ενθυμούμεθα τον Κύριο πάνω στο όρος Θαβώρ όπου φανέρωσε στους μαθητές του την δόξα του καθώς ηδύναντο ιδείν. Μέχρι εκεί που εννοούσαν φανέρωσε σε αυτούς τους τρεις μαθητές, οι οποίοι επιλέχθηκαν από τον Θεό και που καταλάβαινε ο Κύριος ότι θα εννοήσουν την αποκάλυψη αυτή της δόξης του, ώστε η αποκάλυψη αυτή να ενεργήσει θετικά σε αυτούς και να τους επιφέρει ανεκλάλητη χαρά. Σίγουρα θα έρθει η στιγμή που θα καταλάβουμε πόσο σωστό θετικό ή αρνητικό ήταν για εμάς αυτό που ζήσαμε ή ζούμε, όμως είναι αναπόφευκτο και απαραίτητο να υπάρχει στη ζωή μας διότι είναι παραχώρηση Θεού για την ανοικοδόμηση του νέου κατά Θεού ανθρώπου

Ουδείς άνθρωπος δεν δύναται να συλλάβει τον Θεό και την σοφία του αν δεν χαλάσει το βόλεμα που δημιουργείται στον κόσμο αυτόν. Και κανείς δεν προβληματίζεται να ασχοληθεί με το θέλημα του Θεού αν δεν βρεθεί σε αδιέξοδο. Μάλιστα συλλάβαμε ότι θα πρέπει να μεταλλασσόμεθα συνέχεια ώστε να φτάσουμε στο σημείο να εννοούμε το θέλημα του Θεού πριν είναι αργά ώστε να αποφύγουμε δυσάρεστα γεγονότα. Στον κόσμο που ζούμε υπάρχουν πολλά πνευματικά ερεθίσματα θετικά ή αρνητικά που μας βοηθούν να προχωρήσουμε ή όχι και όλοι μας μιμούμεθα αυτά. Το περιβάλλον μας σίγουρα παίζει και αυτό καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξή μας θετικό ή αρνητικό. Αν υπάρχει άνθρωπος του Θεού στο περιβάλλον μας θα μας παροτρύνει στην μετάνοια, η οποία μετάνοια φέρνει την αναγέννηση. Αν όχι τότε το περιβάλλον μας θα μας παροτρύνει στην επιστήμη και στα εντάλματα των ανθρώπων. Ακόμη την διαπαιδαγώγησή μας την συνθέτουν καθημερινά θετικά και αρνητικά γεγονότα. Όταν τα αρνητικά δεν έχουν διέξοδο λόγω της μη πνευματικής ευκαίριας και δυνατότητάς μας να τα ξεπεράσουμε με πνευματική νουθεσία κατά Θεό κάνοντας υπέρβαση, σκανδαλιζόμεθα, με φυσική συνέπεια να περνάμε τη μισή ζωή μας με αρνητικά γεγονότα γιατί έτσι τα αντιλαμβάνεται ο νους μας και την άλλη μισή με το να κρίνουμε αυτά και τους ανθρώπους εκείνους που μέσα από εκούσια ή ακούσια λάθη προκάλεσαν σε εμάς διάφορα γεγονότα. Λίγες είναι οι χαρές στον κόσμο που ζούμε, ειδικά όταν δημιουργείται η οικογένεια όλοι μέσα σ’ αυτή φορτώνονται με περισσότερα προβλήματα διότι τα μικρότερα μέλη συνέχεια παρακολουθούνται από τα μεγαλύτερα με σκοπό να αναπτυχθούν κατά το δυνατόν όσο πιο σωστά γίνεται. Αυτό όμως απαιτεί θυσία. Έτσι ο κόσμος αυτός και τα στελέχη του βρίσκονται πάντα σε μία συνεχόμενη πάλη, σε μια ανελέητη έρημο χωρίς καμία όαση και ο λόγος είναι διότι οι άνθρωποι αρνήθηκαν και γενικότερα όλο το ανθρώπινο γένος αρνήθηκε να εντάξει στη ζωή του το θέλημα του Θεού και την σοφία αυτού.

                                                                          

Ο Κύριος τους μαθητές του τους παρότρυνε στο να τον ακολουθήσουν. Ακολουθώ σημαίνει ακριβώς τα βήματα του Χριστού, ούτε δεξιά ούτε αριστερά και ο λόγος είναι ώστε οι μαθητές οι δώδεκα και οι νέοι μαθητές όσοι τον ακολουθούν σήμερα ουσιαστικά να μην χάσουν χρόνο περιπλανώμενοι στην άγνοια και στην αμαρτία, η οποία αμαρτία αργά ή γρήγορα θα τους οδηγούσε σε αδιέξοδο. Θέλω να γνωρίζουμε όλοι ότι όταν ο Θεός σε βάλει στο μάτι τότε σε θέλει πολύ κοντά του και ενεργεί ώστε να γνωρίσει ο άνθρωπος αυτός τον τρόπο σωτηρίας και αναγέννησης πολυμορφικώς.

Ο Θεός δημιούργησε αδέλφια μου τον άνθρωπο εξ αρχής θέτοντας μέσα του πρωταρχικά το αγαθό, μετέπειτα παραχώρησε να εισέλθει μέσα του το κακό και μέσω αυτών των δύο στοιχείων ο άνθρωπος διαπαιδαγωγείται. Έτσι ο Θεός διαπαιδαγωγεί τον άνθρωπο αιώνες τώρα, ώστε ο άνθρωπος να γνωρίσει καλό και κακό και να έχει ολοκληρωμένη προσωπικότητα όπως ο Θεός. Η διαπαιδαγώγηση αυτή υπήρχε αιώνες μέχρι την ημέρα όπου ο Θεός ο ίδιος έρχεται στη γη και παίρνει την μορφή του πεσόντα ανθρώπου, ώστε να τον οδηγήσει τον άνθρωπο διά του λόγου του και του άψογου πνευματικού του παραδείγματος στην χαμένη πατρίδα του Πατέρα Θεού. Ο Θεός αδέλφια μου γίνεται άνθρωπος για έναν λόγο, να θεώσει τον άνθρωπο. Όμως εδώ συμβαίνει το εξής παράδοξο: ο άνθρωπος δέχεται το έργο του Θεού, συζητά καθημερινά τους γεμάτο σοφία λόγους του, 2000 περίπου χρόνια κατασκευάζει στο όνομα του Χριστού θρησκείες, δόγματα κ.λ.π. όμως δεν εισέρχεται στο βαθύ νόημα του θελήματος του Θεού ειδικότερα σήμερα που υπάρχει η δυνατότητα να ενσαρκώσει ο καθένας άνθρωπος τον Λόγο του Θεού στη ζωή του και μετέπειτα να μπορέσει να απαλλαγεί της πτώσης του και της ανελέητης διαπαιδαγώγησης. Η οποία διαπαιδαγώγηση του προκαλεί καταστροφή ψυχής και σώματος.

         

Προτιμάει ο άνθρωπος σήμερα να δημιουργήσει εκκλησίες, να δημιουργήσει θρησκείες, να δημιουργήσει τύπους, ποιμένες, ποίμνια, κ.λ.π. παρά να φέρει στη ζωή του τον Χριστό. Και όλα αυτά διότι δεν θέλει ο άνθρωπος να εφαρμόσει δύο πράγματα. Το ένα είναι να αγαπήσει Κύριο και Θεό του εξ όλης της ψυχής του, εξ όλης της καρδίας του και εξ όλης της διανοίας του και ο λόγος είναι απλός, διότι ο άνθρωπος χρωστά την παρουσία του και την λογική του να σκέφτεται και να εξελίσσεται στον Θεό. Και δεύτερον διότι δεν θέλει ο άνθρωπος να εφαρμόσει το να αγαπήσει και τον πλησίον του ως σεαυτόν και αυτό δεν το καταλαβαίνει ότι ανήκει στο συμφέρον του διότι πολλοί ενωμένοι άνθρωποι με στοιχεία Θεού κάνουν θαύματα μεγάλα. Αφού ένας άνθρωπος κάνοντας το θέλημα του Θεού έχει αποτελέσματα θετικά μεγάλα μάλιστα η παρουσία του και τα έργα του διαλάμπουν στους αιώνες, πόσο μάλλον όταν οι λαοί το αποφασίσουν να κάνουν το θέλημα του Θεού και να ενωθούν. Εξάλλου είναι ευαγγελική απαίτηση του Χριστού το ίνα εν ώσι.

Εμείς λοιπόν είμεθα διά του Κυρίου λαός του Θεού που θέλουμε να παρακινήσουμε τους αδελφούς στο να γνωρίσουν τον Πατέρα μας Θεό, ώστε όλοι μαζί να επιτεθούμε στον πραγματικό εχθρό που δεν είναι ο αδελφός αλλά είναι ο εωσφόρος και στην στρατιά αυτού, ώστε ο Χριστός να βασιλεύσει σε όλο το λαό του Θεού που είναι διασκορπισμένος παντού και περιμένει το σύνθημα του αγιασμού, του καθαρισμού, της ζωής.

Ο πρώτος στόχος μας λοιπόν είναι να βάλουμε το Ευαγγέλιο του Χριστού στα χέρια των Ελλήνων.

Και ο δεύτερος να βάλουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας σε όσους ανθρώπους δυνάμεθα έξω από τον ελλαδικό χώρο διότι αυτό είναι επαγγελία, το θέλει ο Χριστός και το ενέπνευσε διά Πνεύματος Αγίου μέσα μας ώστε να το εργαζόμεθα.

                                                

Ο πνευματικός επενδύτης που είναι και πιο ισχυρός επενδύτης είναι ο Λόγος του Θεού, είναι η ζώσα φωνή του ζώντος Θεού η οποία όταν μπει μέσα μας θα νιώθουμε ισχυροί με εξουσίες θετικές στο ρήμα που θα εξέρχεται διά μέσου μας. Ο τρόπος ώστε ο Θεός να έρθει στη ζωή μας είναι αυτός που φανερώνουμε εδώ με το πνεύμα που ο Θεός εναπέθεσε μέσα μας, ώστε να τον αναπτύξουν οι άνθρωποι που είναι εδώ και όσοι δέχονται τον Λόγο του Θεού όχι σαν θρησκεία αλλά σαν έναν νέο τρόπο ζωής, σαν επιστήμη πάνω στη ζωή, πάνω στην αναγέννηση, πάνω στην διαπαιδαγώγηση, πάνω στην εξέλιξη, πάνω γενικότερα στην σοφία του Θεού η οποία εμπεριέχει όλους τους θησαυρούς του ουρανού και της γης και πάνω στην σοφία του κόσμου. Η οποία σοφία του κόσμου εκδηλώνεται καθημερινά μπροστά μας και δεν είναι παρά και αυτή σοφία του Θεού, όμως σήμερα δυστυχώς δεν γίνεται χρήση αγαθή, καλοπροαίρετη.

Όταν ένας άνθρωπος δεν νουθετείται και δεν αναπτύσσεται κατά Θεό, τότε αναπτύσσεται κατά το σύστημα του κόσμου και αυτός ο τρόπος κάνει τα κύτταρα να φορτώνονται με αρνητικά πνευματικά ερεθίσματα που του προκαλούν φθορά. Όταν όμως ο εγκέφαλος φορτώνεται με σοφία Θεού και πνεύμα Θεού, τότε τι συμβαίνει στον κυτταρικό ιστό και σε όλο το κύτταρο; Είναι σίγουρο ότι τα κύτταρα που αναπτύσσουν το πνεύμα του Θεού χτυπάνε παλαμάκια από χαρά, διότι δεν χάνουν την ισχύ τους και οι λειτουργίες παραμένουν εν δυνάμει στο 100% ώστε να δημιουργείται η ζωή και να είναι αιώνια. Όμως όταν το σύστημα του κόσμου έχει επικρατήσει στο νου μας το μόνο που αποκομίζουμε είναι φθορά. Μόνο η πίστη του φόβου που φέρνει την ασθένεια και η πίστη του θανάτου που μας διακατέχει το κάνουν να ζει μέσα στην θλίψη. Έτσι λοιπόν δημιουργείται ο υποσιτισμός πνεύματος και σώματος, με φυσική συνέπεια να έρθει ο θάνατος.

                                               

Ο άνθρωπος ότι σκέφτεται αδέλφια μου δύναται να το πραγματοποιήσει αλλιώς δεν θα το σκέφτονταν. Αφού σε εμάς ο Θεός έβαλε την σκέψη ότι ο Λόγος του Θεού παρέχει τη ζωή, μπορούμε με τον σχετικό αγώνα να την φέρουμε μέσα μας. Άλλωστε ο άνθρωπος τον κόσμο τον προόδευσε αφού πρώτα σκέφτηκε, αν δεν σκέφτονταν δεν θα μπορούσε να ανακαλύψει. Πολλοί επιπόλαιοι άνθρωποι λένε πως δεν γίνονται αυτά. Αν κοιτάξουν όμως γύρω τους θα δούνε ότι οι παλαιότερες γενιές δεν θα μπορούσαν να εννοήσουν αυτά που ζουν οι σημερινές γενιές και την εξέλιξη που αναπτύχθηκε σήμερα όπως είναι η ιατρική, η τεχνολογία, η μηχανολογία, η πληροφορική, οι τηλεπικοινωνίες κ.λ.π. Οι σημερινοί άνθρωποι έχουν κατ οίκον συσκευές όπου ούτε οι μεγαλύτεροι βασιλιάδες δεν είχαν, ούτε καν είχαν σκεφτεί ότι θα μπορούσαν να αποκτήσουν. Άρα, αφού πολλά επιτεύγματα της επιστήμης υπάρχουν σήμερα ενώ παλαιότερα ούτε καν διανοήθηκαν οι άνθρωποι, αφήνει να εννοηθεί ότι θα μπορέσουν να δημιουργήσουν διά του Κυρίου θεάρεστα έργα και επιτεύγματα, ιδιαίτερα στο θέμα της κατάργησης του θανάτου. Σήμερα ο Θεός ενέπνευσε μέσα μας το να θέλουμε την θεραπεία της ψυχής και του σώματος. Τώρα εμείς αφού όλα αυτά τα εννοούμε δυνάμεθα να προβούμε στις ενέργειες όπου θα μας εξασφαλίσουν Θεό, ζωή, ταπείνωση, αγάπη, χαρά, καρπούς, χαρίσματα, σημεία. Όσοι αδιαφορούν δεν μπορούν να μετέχουν, όσοι τολμούν μπορεί να πετύχουν, όσοι δεν τολμούν ας ζήσουν όπως θέλουν διότι η ζωή αυτή έχει αρχή και τέλος ενώ η ζωή του Χριστού συνιστά και φανερώνει δύο δρόμους που οδηγούν τον άνθρωπο στη σωτηρία, στη ζωή. Ο ένας είναι, ο ακούων τον λόγον μου και πιστεύων τω πέμψαντί με έχει ζωήν αιώνιον και εις κρίσιν ουκ έρχεται αλλά μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν. Ποια ζωή μεταβέβηκε; Μεταβέβηκε εις την πρώτη ανάσταση, η οποία θα γίνει διά τους εν Κυρίω κοιμηθέντες, υπό τον όρο κοιμηθέντες και όχι νεκροθέντες διότι ο ψαλμωδός αναφέρει ότι οι νεκροί απεκόπησαν από της χειρός του Κυρίου και δεν ενθυμείται πλέον και ο δεύτερος δρόμος είναι, και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα τον άπαντα. Πιστεύεις τούτο; Αυτό πραγματοποιείται στη ζωή μας με το να ενεργήσουμε ώστε να βρούμε την αιώνια ζωή που χορηγεί ο Θεός σε εμάς, ο οποίος Θεός θέλει να επιστρέψουμε στις αρχές του.

                                                                

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΤΟΛΜΗ ΚΑΙ Η ΑΠΩΣΗ ΤΗΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗΣ ΚΛΙΜΑΚΑΣ ΜΑΣ ΧΑΡΙΖΟΥΝ ΙΔΑΝΙΚΑ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΣΤΟΧΟΥΣ ΑΙΩΝΙΟΥΣ, ΗΓΕΤΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΖΩΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΤΟΥ ΑΠΕΙΡΟΥ

Αρετή είναι το εφόδιο που χρησιμοποιείται από το λογικό ον ή μη ον για να μορφωθεί σε αγαθή ψυχή ώστε να διέπεται από ζώσα ενέργεια, ενέργεια Θεού, ποιών έργα αγαθά. Το να ζει κανείς με αρετή σημαίνει να ακολουθεί την πορεία του Χριστού και ο λόγος διότι η ατομική μας ύπαρξη είναι τμήμα ολόκληρου του σύμπαντος το οποίο ζει μέσα στην αρετή, στη σιωπή. Παρουσιάζοντας δια αυτής τα έργα της δημιουργίας εις όλον τον πλανήτη ως επιτεύγματα του πνεύματος. Είναι πολυποίκιλη δηλαδή η μορφή της και παρουσιάζεται και εκδηλώνεται με καρπούς, με χαρίσματα και με σημεία του Αγίου Πνεύματος. Όλα αυτά εκδηλώνονται μέσα στην αρετή. Αυτός λοιπόν που υπηρετεί την αρετή, υπηρετεί τον Θεό, υπηρετεί τον Έναν. Να ξέρουμε δε ότι μόνο η αρετή σώζει τον άνθρωπο και ο άνθρωπος σώζεται μέσω αυτής.

Στην αρετή προσθέσατε την γνώση η οποία φέρνει και τη διάκριση. Η γνώση είναι απαραίτητη στη ζωή μας και δεν θα πρέπει να σταματάει ποτέ, ειδικά σήμερα που είναι διάχυτη παντού, διασκορπισμένη παντού και ο καθένας δύναται να την λάβει. Πρέπει όμως ο άνθρωπος ότι διαβάζει, να το διαβάζει με πνεύμα ευγενούς άμιλλας ώστε να μην φανατίζεται. Όταν φανατίζεται τότε κλείνει τον εαυτό του σε μια ξερή γνώση. Όσοι προσθέτουν γνώση ανήκουν στο μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι γιατί αιώνια ο άνθρωπος, (θα πρέπει να το γνωρίζουμε αυτό), αφού ακολουθεί τον Θεό θα διδάσκεται και θα εμπλουτίζει τη σκέψη του και τη διάνοιά του με σοφία Θεού. Μετέπειτα η γνώση αυτή φέρνει και τη διάκριση. Απαραίτητο στοιχείο και έρχεται σιγά – σιγά. Με την πάροδο του χρόνου αποκτάμε εμπειρία. Αυτή έρχεται από τη γνώση, την πολυποίκιλη γνώση του Λόγου του Θεού. Μόνο δι’ αυτής δύναται να γνωρίζουμε και να διακρίνουμε το πνεύμα του Θεού, το πνεύμα των ανθρώπων, τα λόγια του Θεού, τα λόγια των ανθρώπων και τα έργα που παρουσιάζουν Θεός και άνθρωποι. Μάλιστα θα μπορέσουμε να διακρίνουμε και τον ίδιο μας τον εαυτό ώστε να εμβαθύνουμε και σιγά – σιγά να τον τιθασεύσουμε πάνω στο πνεύμα της ευγενούς άμιλλας, στο πνεύμα του Ευαγγελίου

                    

στην γνώση προσθέσατε την εγκράτεια. Εγκράτεια σημαίνει σοφία Θεού. Είναι σοφία Θεού η οποία επιτρέπει στον άνθρωπο που την έχει, να γεύεται όλα τα εδέσματα που υπάρχουν χωρίς να εξαρτάται απ’ αυτά, ώστε να μετατρέπονται σε βρώματα τα οποία παραμορφώνουν το σώμα. Η εγκράτεια χαρίζει στον πνευματικό άνθρωπο σώμα υγιές, κάλος Θεού, το οποίο διέπεται και είναι γεμάτο από ζωή. Υπάρχει όμως και η εγκράτεια  στον πνευματικό τομέα. Αυτή την εξασφαλίζει ο άνθρωπος με το να βάλει ένα φρένο στους αρνητικούς, κακούς διαλογισμούς οι οποίοι μπορεί να έρχονται από εξωτερικούς παράγοντες ή μπορεί ο ίδιος ο άνθρωπος να βλέπει έτσι τα πράγματα (αρνητικά).

στην εγκράτεια προσθέσατε την υπομονή. Ο υπομείνας εις τέλος, σωθήσεται. Ο άνθρωπος εύκολα βγάζει, παίρνει αποφάσεις, πολλές φορές μέσα από την επιπολαιότητά του, απορρίπτοντας είτε το θέλημα του Θεού είτε μια γνώμη ή μια εμπειρία που θα ακούσει από κάποιον άλλον συνάνθρωπό του. Χρειάζεται να έχουμε υπομονή, ο Λόγος του Θεού πάλι το διαβεβαιώνει και το φανερώνει αυτό, εν τη υπομονή κτήσασθε τας ψυχάς σας.

στην υπομονή προσθέσατε την ευσέβεια. Δεν δύναται εκ της ίδιας πηγής να αναβλύζει γλυκό και πικρό νερό, ή γλυκό ή πικρό. Αυτός που τρέφει σεβασμό και αφοσίωση προς τον Θεό, θα εκδηλώνει την ευσέβεια με την τήρηση των εντολών του Θεού καθώς και θα διακατέχεται από σεβασμό ως προς τους φίλους, ως προς τους αδελφούς, ως προς τους εχθρούς, μη υποτιμώντας την πνευματική τους διαύγεια. Ευσέβεια λοιπόν σημαίνει σεβασμός στα πάντα και αποδοχή των πάντων. Έχουμε φυσικά το δικαίωμα να τα ανατρέψουμε αυτά τα πάντα από τη ζωή μας, αλλά δεχόμαστε τα πάντα γιατί ο Θεός εξελίσσει τον κόσμο και ο Θεός ενεργεί πολυμορφικά. Δηλαδή, πολλές φορές χρησιμοποιεί κάποιον άνθρωπο ώστε να κινηθεί με έναν τρόπο που δεν μας αρέσει ή χρησιμοποιεί έναν άλλον άνθρωπο για κάτι άλλο έτσι ώστε μέσα από τέτοιες εμπειρίες να διαμορφώσει τον δικό μας χαρακτήρα. Άρα εάν παρακολουθούμε με θετικό πνεύμα το τι συμβαίνει γύρω μας, να ξέρουμε ότι τα πάντα μας διδάσκουν και ο κάθε άνθρωπος είναι ένα βιβλίο που αν τον προσέξουμε με ένα θετικό πνεύμα, θα σπουδάσουμε, θα μάθουμε και θα προσθέσουμε ή θα αφαιρέσουμε στοιχεία απ’ το δικό μας λογισμό ή τη ζωή. 

στην ευσέβεια προσθέσατε την Φιλαδελφίαν. Αυτή χτίζεται εντάσσοντας στη ζωή μας το θέλημα του Θεού. Έτσι γινόμεθα φίλοι και αδελφοί μεταξύ μας. Η φιλαδέλφεια μεταξύ των αναγεννημένων ανθρώπων θα δημιουργήσει την εκκλησία της Φιλαδέλφειας, η οποία είναι προφητική εκκλησία και θα κάνει την παρουσία της τα έσχατα χρόνια τα οποία πιστεύω ότι διανύουμε και θα διακατέχεται από το πνεύμα (από αυτό δηλαδή που φανέρωσε ο αδελφός) του να σέβεται ο άνθρωπος τη θρησκευτική συνείδηση και την ελευθερία του άλλου. Και είναι μεγάλο πράγμα αυτό! Και εμείς μέσα στην παρέα μας έχουμε σαν αρχή ένα πράγμα, ότι ο καθένας μπορεί να κινείται ελεύθερα, να ζει ελεύθερα, να εφαρμόζει ελεύθερα, να μην εφαρμόζει ελεύθερα, να κάνει αυτό που θέλει, ότι νιώθει. Το μόνο που θα πρέπει να αποφύγουμε, είναι να μην δογματιζόμαστε, να μην φανατιζόμαστε με το εγώ μας και να μην θέλουμε αυτό να το αποδέχονται και οι άλλοι συνάνθρωποί μας, διότι ο Θεός δεν ξέρουμε πως θα σώσει τον κάθε άνθρωπο.

στην Φιλαδελφίαν προσθέσατε την αγάπη. Η αγάπη είναι το επιστέγασμα των πάντων, είναι η κορυφή του πνευματικού οικοδομήματος, είναι ο Θεός ο ίδιος. Πολλοί άνθρωποι εξαρχής λένε, όταν κάποιος διαβάζει τον Λόγο του Θεού, έχεις αγάπη; Θα πρέπει να ξέρουμε ότι δεν είναι εύκολο να έχει κανείς αγάπη. Είναι επιστέγασμα, είναι η σκεπή του πνευματικού οικοδομήματος και θα χρειαστούν πάρα πολλά χρόνια για να την αποκτήσει ένας άνθρωπος.

                             

Τι είναι αγάπη; Αυτή έχει δύο όψεις. Η πρώτη είναι του κόσμου. Αυτή είναι, αν την παρατηρήσει κάποιος, γεμάτη αδυναμίες και διέπεται από την απαίτηση του εγώ. Στρέφεται δηλαδή εκατό τοις εκατό στο εγώ μας. Το έχω ψάξει πάρα πολύ. Είναι αυτή η αγάπη γεμάτη παράπονα και γεμάτη πολυποίκιλες μικρότητες. Πολλές φορές γίνεται και δαιμονισμένη διότι καλλιεργεί ο άνθρωπος μέσα του τη ζήλια, τον έλεγχο, τη στενοχώρια, το παράπονο. Πολλές μορφές παρουσιάζει αυτή η αγάπη του κόσμου. Είναι σίγουρα, εκατό τοις εκατό, εγωκεντρική.

Η πραγματική αγάπη όμως είναι άλλη, είναι αυτή του Θεού.

Ο Απόστολος Παύλος αναφέρει γι’ αυτή, εάν λαλώ τας γλώσσας των ανθρώπων και των αγγέλων, (εδώ μιλάει για κάποια επιτεύγματα που μπορεί να πετύχει ένας άνθρωπος), αγάπη δε μη έχω γέγονα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον. Και εάν έχω προφητείαν και ειδώ τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπη δε μη έχω, ουδέν ειμι. Μεγάλο πράγμα! Ακόμη όμως δεν μιλάει για το τι είναι αγάπη. Λέει, και αν έχεις όλα αυτά μπορεί να μην έχεις αγάπη. Συνεχίζει, και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντά μου, και εάν παραδώ το σώμα μου ίνα καυθήσομαι, αγάπη δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι. Αυτοί οι στίχοι, μέχρι εδώ, δεν λένε τι είναι αγάπη αλλά τονίζουν ότι αν κάποιος προβεί σε όλες αυτές τις ενέργειες και αποκτήσει όλα αυτά τα χαρίσματα και όλες αυτές τις εξουσίες η αγάπη μπορεί να μην είναι αληθινή, να μην έχει στοιχεία Θεού. Τώρα εδώ εμείς θα συγκρίνουμε την αγάπη του κόσμου με την αγάπη του Θεού. Δεν είναι ούτε και του Θεού αυτή που έχουμε φανταστεί μέχρι χθες, έχει και αυτή άλλα στοιχεία.

Η αγάπη, λέει, μακροθυμεί δηλαδή μακριά θυμώνει. Αν ένας άνθρωπος έχει αυτό το χαρακτηριστικό θα δει ότι το μόνο που κερδίζει είναι να φρουρεί τον εαυτό του. Η μακροθυμία του εξασφαλίζει την υγεία και η επόμενη μέρα του φέρνει μια άλλη σοφία ώστε να κινηθεί διαφορετικά. Πάντα, όταν βλέπουμε ότι έρχεται ένας πειρασμός να μακροθυμούμε, να μην αποφασίζουμε εύκολα.

Η αγάπη χρηστεύεται, είναι χρήσιμη. Η αγάπη ου ζηλοί, άρα η αγάπη δεν έχει ζήλιες, δεν έχει κακίες, δεν έχει αντιπαλότητες. Δεν ζηλεύει, δέχεται την πορεία του καθενός ανθρώπου. Είναι πνευματικός δηλαδή όρος η αγάπη αυτή που παρουσιάζει ο Απόστολος Παύλος.

Η αγάπη ου περπερεύεται, ένας άνθρωπος όποιο έργο και αν έχει κάνει δεν φανερώνεται, δεν θέλει να καυχηθεί μέσω αυτού ή να κάνει προβολή, κάτι που όλοι οι άνθρωποι πολλές φορές το έχουν ανάγκη.

Η αγάπη ου φυσιούται, ούτε και αυτό το έχει ο πνευματικός άνθρωπος.

Ουκ ασχημονεί, μεγάλο πράγμα και αυτό, βλέπουμε ότι είναι καθαρή πνευματική υπόσταση. Είναι στοιχεία που όταν ένας άνθρωπος τα έχει, βοηθάει και τους γύρω του και τον εαυτό του.

Ου ζητεί τα εαυτής, δεν εργάζεται αποκλειστικά και μόνο για τον εαυτό του ένας άνθρωπος του Θεού.

Ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακό. Φανταστείτε τι στοιχείο είναι αυτό, που όλη τη μέρα ο νους και ο λογισμός μας τρέχει σε αντιπαλότητες, σε αντιθέσεις με άλλους ανθρώπους και λογιζόμαστε το κακό πολλές φορές και όταν έρχεται στη ζωή τους, χαιρόμαστε αντί να λυπούμαστε ή να προσευχόμεθα.

Ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία. Πάντα στέγει, τα δέχεται όλα, δεν της φαίνεται παράξενο τίποτα, αν αυτός κινήθηκε έτσι, αν ο άλλος έκανε εκείνο, αν ο άλλος έκανε το άλλο.

Πάντα πιστεύει, έχει αγαθή πρόθεση και ότι και αν του λένε του ανθρώπου που έχει αυτή την αγάπη το πιστεύει. Τώρα, αν ο άλλος ψεύδεται ή έχει κακή προαίρεση, αυτός δεν χάνει. Λυπάται γι’ αυτόν, δεν λέει ότι κάτι αυτός έπαθε ή είχε αρνητικές επιπτώσεις στη ζωή του.

Πάντα ελπίζει, η ελπίδα είναι παράγωγο της πίστης. Μέχρι να έχουμε την πίστη αυτή, του να λέμε και να γίνεται, ελπίζουμε.

Πάντα υπομένει. Ένας άνθρωπος που έχει αυτά τα στοιχεία μπορεί να βρεθεί σ’ ένα περιβάλλον που να μην διέπεται από αυτά και υπομένει, ώστε με το παράδειγμά του σιγά – σιγά να μεταλαμπαδεύσει αυτά τα στοιχεία, τα οποία είναι ευεργετικά και για τον ίδιο αλλά και για τους άλλους και δημιουργούν μια όμορφη κοινωνία.

Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει, δηλαδή δεν είναι δυνατόν να την έχεις γι’ αυτό λέμε ότι είναι το επιστέγασμα του πνευματικού οικοδομήματος. Δεν γίνεται σήμερα να ξημερώνεις με αγάπη και αύριο να ξημερώνεις με θυμό, ή το έχεις αυτό το στοιχείο ή δεν το έχεις. Για να το έχεις, χρειάζεται μια εμμονή πνευματική πάνω στα δρώμενα του Ευαγγελίου, ώστε να ’ρθει μια μέρα και να είναι φυσιολογικός τρόπος ζωής ο τρόπος αυτός που φανερώνει ο Λόγος του Θεού.

, είτε δε προφητείαι, καταργηθήσονται είτε γλώσσαι, παύσονται είτε γνώσις, καταργηθήσεται, όλα αυτά θα ’ρθει μια μέρα που θα χαθούν. Εκ μέρους γαρ γινώσκομεν και εκ μέρους προφητεύομεν όταν δε έλθη το τέλειον, τότε το εκ μέρους καταργηθήσεται. Αφήνει να εννοηθεί ότι και τα κηρύγματα και ο λόγος και όλα τα πράγματα, δεν είναι πρωταρχικά στοιχεία του ανθρώπου. Ο στόχος είναι, μέσω αυτών ο άνθρωπος να φτάσει στο αποκορύφωμα της δόξης που είναι να γίνει υιός Θεού, να γίνει ο ίδιος ο άνθρωπος εικόνα του Θεού του αοράτου διεπόμενος από αυτά τα στοιχεία.

ότε ήμην νήπιος ως νήπιος ελάλουν ως νήπιος εφρόνουν. Δηλαδή, στην αρχή βλέπουμε ότι έχουμε λογισμούς, εκατομμύρια λογισμούς, γνώμες πολλές, κρίσεις, επικρίσεις ή λέμε ότι εμείς, θα κάνουμε εκείνο ή θα κάνουμε το άλλο. Όλα αυτά, αναφέρει, ότι είναι πράγματα που πηγάζουν μέσα από το εγώ μας. Όλα αυτά τα χαρακτηρίζει ως νήπια, ως μηδαμινά. Ως νήπιος ελογιζόμην ότε δε γέγονα ανήρ, κατήργησα τα του νηπίου. Και τα καταργεί ένας άνθρωπος όταν θέτει σε πρώτη μοίρα στη ζωή του τον Θεό, μπαίνει στη σιωπή και αφήνει ο ίδιος ο άνθρωπος τον Θεό να εξελίξει τη ζωή του.

Βλέπομεν γαρ άρτι διεσόπτρου εν αινίγματι, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον. Σήμερα δηλαδή την έννοια της αγάπης, της φιλαδέλφειας και των στοιχείων αυτών τα βλέπουμε μ’ ένα κάτοπτρο σαν να είναι σ’ ένα βουνό απέναντι, αλλά δεν βλέπουμε καθαρά το βουνό και το τι υπάρχει πάνω σ’ αυτό. Τότε όμως, λέει, θα τα δούμε πρόσωπο με πρόσωπο. Γιατί θα τα δούμε; Γιατί ένας άνθρωπος όταν εργαστεί πάνω στους στόχους και στις επιδιώξεις του Χριστού θα τα νιώσει μέσα του, θα τα δει μέσα του αυτά και θα δει ότι πράγματι η αγάπη είναι ευεργετικό στοιχείο και είναι στοιχείο ζωής. Τώρα γινώσκω εκ μέρους, τότε δε επιγνώσομαι καθώς και επεγνώσθην. Νυνί δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα μείζων δε τούτων η αγάπη.

                                

Αυτά τα στοιχεία του Θεού όταν λειτουργήσουν μέσα μας θα αποτελέσουν (όταν θα λειτουργήσουν σε κάποιους ανθρώπους) και το στράτευμα του Θεού το οποίο όταν παρουσιαστεί, θα φέρει μια νέα τάξη πραγμάτων η οποία θα διέπεται από υλική ισοκατανομή πλούτου, θα διέπεται από ουρανόδρομη σοφία, από ζωή αιώνια, από αγάπη ανυπόκριτη, από δικαιοσύνη Θεού η οποία προσφέρει, από αιώνια ειρήνη, από συνεχόμενη αναγέννηση και μόρφωση του ανθρώπου ώστε το πνευματικό του επίπεδο να φτάσει στο καθ’ ομοίωση. Αυτό το στράτευμα του Θεού παρουσιάζει δυσχέρειες, δυσκολίες να εμφανιστεί. Εδώ και δυο χιλιάδες χρόνια δεν μπορεί να δημιουργηθεί και ο λόγος πιστεύω είναι διότι δεν έφτασε ακόμη ο χρόνος ο προδιαγεγραμμένος αλλά και διότι οι χριστιανοί δεν πήραν στα σοβαρά την αποστολή τους και τον ιδρυτή της Εκκλησίας στη γη, τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό.

Τι σημαίνει αφιέρωση στον Θεό; Σημαίνει ακλόνητη πίστη σ’ αυτόν. Σημαίνει καθαρισμό πνεύματος ώστε να μην υφίσταται μέσα μου η ιδέα ούτε η σκέψη ότι δεν θα τα καταφέρω ή ότι ο θάνατος μπορεί να επισκιάσει τη ζωή μου ή ο φόβος. Σημαίνει αγάπη χωρίς μέτρο ως προς τον Θεό και ως προς όλη την κτίση.

                                

Ο Χριστός ήταν ωραίος και στο σώμα και στην ψυχή. Όταν κάποιος θεραπεύει το πνεύμα του, θα θεραπεύσει και το σώμα του αργά ή γρήγορα. Γένοιτο. Αμήν.

Το μυστικό της άφθαρτης ζωής είναι να αντλείς ζωή από την πηγή της ζωής, την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού που είναι η αγάπη και ο Λόγος του Θεού.

Ο αληθινός επαναστάτης είναι αυτός που επαναστατεί πρώτα εναντίον του κακού εαυτού του, αυτός έχει την δύναμη να είναι φως στον κόσμο. Γι’ αυτό ο αληθινός επαναστάτης δεν ρίχνει ποτέ τα δικά του βάρη στους άλλους αντίθετα σηκώνει και των άλλων όπως κάνουν όλοι οι άγιοι του Χριστού. Σταυρώνονται αυτοί για να σωθεί ο κόσμος. Να ο αληθινός άνθρωπος, δεν ρίχνει βάρη στους άλλους αλλά σηκώνει και τα βάρη όλων. Αν καμιά φορά βρεθεί και ο αγωνιστής αυτός σε αδιέξοδο και σηκώνει και αυτός μεγάλο φορτίο, στην ύλη προπαντός, τότε ο Θεός στέλνει τον Κυρηναίο ώστε να τον βοηθήσει να ανταπεξέλθει, διότι η ύλη είναι απαραίτητη στο να διεξάγουμε αγώνες οι οποίοι θα ωφελήσουν την αναγέννηση του ανθρώπινου γένους.

Το να αλλάξεις τους άλλους ίσως δεν το μπορείς, το να τους αγαπάς όμως το μπορείς, αυτή είναι και η σπουδαιότερη βοήθεια για την αλλαγή τους. Μην θέλουμε τον άλλον όπως εμάς μας αρέσει αλλά όπως του Θεού αρέσει.

 

                 

Το μεγαλύτερο πράγμα και αγαθό για τον πλησίον, για τον αδελφό και για τον εχθρό ακόμη είναι να του επιτρέπουμε να γίνει αυτό που θέλει και όχι αυτό που θέλουμε εμείς.

Όταν αρχίζει η μοναξιά, τελειώνει η αγάπη. Όταν αρχίζει η απελπισία, τελειώνει η ελπίδα. Όταν μπαίνει ο εγωισμός, τελειώνει η ταπείνωση. Όταν σταματά η δραστηριότητα, έρχεται η τεμπελιά και η μωρία. Όταν αναβάλλεις, έρχεται ο θάνατος.

Η αληθινή σοφία αρχίζει από την καλλιέργεια της ψυχής και ύστερα φτάνει στο μυαλό. Όταν ρωτήθηκε ο Αριστοτέλης τι κέρδισε από την Φιλοσοφία απάντησε: έμαθα να πράττω χωρίς να μου το επιβάλλουν οι άλλοι ώστε να δημιουργούν στη ζωή μου φόβο και νόμους οι οποίοι θα με οδηγήσουν σε λάθος τρόπο ζωής. Έτσι λοιπόν η καλλιέργεια η πνευματική θα μας βοηθήσει στο να ερευνήσουμε το παρόν σύστημα αν είναι σωστό, τον Λόγο του Θεού που έχει παγίδες ή που δεν έχει, ώστε να αντλήσουμε τα στοιχεία αυτά που θα μας αναγεννήσουν και θα μας ολοκληρώσουν πνευματικά. Ο άνθρωπος που δεν μελετά, που δεν προσεύχεται και που δεν αγωνίζεται δια της συμβουλής του Χριστού, παραμένει ακαλλιέργητος σε σημείο που να χάνει την μεγάλη δόξα του να λέγεται άνθρωπος του Θεού.

Ενθουσιασμός σημαίνει τρέχω μέσα στον Θεό. Ο ενθουσιασμός και η δραστηριότητα είναι το σωσίβιο που θα μας βγάλουν στην ξηρά.

Άμα βλέπεις τους ανθρώπους, βλέπεις λάθη και έρχεται η πτώση. Άμα βλέπεις τον Θεό, βλέπεις την τελειότητα και δεν παθαίνεις πτώση, άρα να βλέπουμε τον Θεό.

Έξυπνος είναι αυτός που γνωρίζει τους άλλους και τον τρόπο που σκέφτονται. Όμως φωτισμένος και άγιος είναι αυτός που γνωρίζει τον εαυτόν του τον οποίον και διορθώνει. Αμήν

 

 

Βλέπουμε γύρω μας ανθρώπους καλλιεργημένους πνευματικά οι οποίοι έφτασαν σε σημείο να θαυμάζονται από τους πάντες είτε στον υλικό τομέα είτε στον πνευματικό. Άρα η σοφία του πνεύματος όταν εισέλθει μέσα μας θα μας προσφέρει γνώση και πίστη, η οποία θα μας εξασφαλίσει ουράνια και επίγεια αγαθά. Πρέπει να ξέρουμε ότι το πνεύμα ζωοποιεί. Χωρίς Πνεύμα Θεού που εκδηλώνεται δια της σοφίας του Θεού, δια της έρευνας με ανοιχτό μυαλό και δια της εξέλιξης, ο άνθρωπος παραμένει ένα τσουβάλι με άχυρα. Θα πρέπει να το σκεφτούμε καλά ώστε τα έργα μας και τα λόγια μας να βρουν την ευαρέστηση του Θεού εις ημάς. Ο λόγος διότι δια του Πνεύματός του θα γίνουμε το μέλλον του ανθρώπινου γένους πάνω στον αγιασμό, στην αφθαρσία και στην αθανασία. Με λίγα λόγια στην κατάργηση του φυσικού θανάτου. Χωρίς τα ανωτέρω πρόοδος ουσιαστική δεν υπάρχει. Εύχομαι να τείνουμε στην εφαρμογή των λόγων του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο. Αμήν.

Μια αγάπη γενναία φτάνει ως την συγχώρεση. Μια αγάπη πιο γενναία φτάνει ως την θυσία. Μια αγάπη πιο πολύ γενναία φτάνει ως την αγάπη προς τους εχθρούς.

Για ποιο λόγο ο Χριστός είναι ανώτερος από τους αρχηγούς άλλων θρησκειών; Για πολλούς λόγους. Εγώ θα αναφέρω μόνο δύο οι οποίοι είναι ασύγκριτοι και αιώνιοι. Πρώτον, ο Χριστός κατήργησε τον φυσικό θάνατο από τον εαυτό του και ζει σήμερα ενώ κανένας άλλος αρχηγός οποιασδήποτε θρησκείας δεν ζει, δεν αναστήθηκε και δεν τον είδαν μετά τον θάνατό του 500 και πλέον μαθητές του. Δεύτερον, ο Χριστός είπε, αγαπάτε τους εχθρούς, ευλογείτε τους καταρωμένους υμάς, καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υμάς. Κανείς άλλος αρχηγός δεν κήρυξε αγάπη στους εχθρούς του.

               

Έλθετε προς με, πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, καγώ αναπαύσω υμάς, ο γαρ ζυγός μου χρηστός και το φορτίον μου ελαφρόν έστιν. Διότι πράος είμι και ταπεινός τη καρδία, και ευρήσετε ανάπαυση εις τας ψυχάς υμών. Να λοιπόν που αυτός που αγαπά τη ζωή, τον Χριστό είναι πράος, είναι ταπεινός, είναι ήρεμος, είναι γλυκός και εις τα λόγια του και εις τα έργα του και εις την συμπεριφορά του και οι άνθρωποι εκεί βρίσκουν ανάπαυση, ας είναι και αυτός άνθρωπος. Όπου υπάρχει η αγάπη λοιπόν προς τη ζωή, προς τον Χριστό, όπου υπάρχει η θυσία και όπου υπάρχει η καλή συμπεριφορά και η πραότης, εκεί τρέχει ο κόσμος.

Όπου υπάρχει πίστη υπάρχει αγάπη, όπου υπάρχει αγάπη υπάρχει γαληνή, όπου υπάρχει γαληνή υπάρχει Θεός, όπου υπάρχει Θεός δεν υπάρχει ουδεμία ανάγκη.

Όλες οι αρετές και οι δυνάμεις βρίσκονται μέσα μας ίσως σε λήθαργο. Το Άγιο Πνεύμα μας φωτίζει να πάρουν σάρκα και οστά.

            

Ο Θεός δεν κουράζεται μέρα - νύχτα να μας μιλάει, εμείς όμως είμεθα διατεθειμένοι να τα εφαρμόσουμε; Άρα, όταν ζητάμε να μας μιλάει, να τείνουμε στην εφαρμογή και στην υπακοή του Λόγου του ώστε να μας μιλάει πάντα. Επομένως να εργαζόμαστε και όχι να περιεργαζόμαστε.

Το καλύτερο κήρυγμα είναι αυτό που κάνει ο αναγεννημένος άνθρωπος δια της σιωπής και της εφαρμογής της αγάπης του Θεού, η οποία διαμοιράζεται σωστά προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο ή εχθρό. Όταν φέρνουμε ανθρώπους κοντά στον Χριστό και στις επιδιώξεις της Φωνής του Θεού δια της σιωπής, αυτό σημαίνει ότι ο Θεός πορεύεται και η πνευματική διαύγεια που μας διακατέχει φανερώνεται ως σαν πόλη κτισμένη πάνω όρους στους συνανθρώπους μας. Όταν κηρύττουμε δια του λόγου τότε να ξέρουμε ότι κηρύττουμε τον εαυτό μας ώστε να τα ακούσουμε εμείς και να τα εφαρμόσουμε.

 Η αγάπη δεν περιορίζεται, δεν δεσμεύεται ώστε να υπηρετεί τις επιδιώξεις ενός δόγματος ή μιας οργάνωσης με το σύστημα του φανατισμού. Η αγάπη είναι άπειρη και έχει την δύναμη να αγκαλιάζει το άπειρο και ότι υπάρχει σε αυτό. Η αγάπη είναι Θεός. Θεός είναι ζωή. Ζωή είναι αγάπη.

Φωσφόρος = Θεός, είναι η αγάπη. Όποιος έχει την αγάπη είναι φωσφόρος διότι φέρνει το φως στους πάντες γύρω του. Χωρίς αγάπη, φως δεν μπορεί να υπάρξει στον κόσμο. Όταν έρθει η αγάπη όλα θα έρθουν και η αφθαρσία και η εκ νεκρών ανάσταση και η ίδρυση της βασιλείας. Ο φωσφόρος είναι το τέλειο. Τώρα έχομε το κατά μέρος όταν όμως έλθη το τέλειο, το κατά μέρος θέλει καταργηθή. Ας γίνομε φωσφόροι και ας φέρουμε την αγάπη να βασιλέψει πρώτα μέσα μας και ύστερα γύρω μας.

Δεν θα πρέπει να στενοχωριόμαστε για τα προβλήματα που λύνονται αλλά δεν πρέπει να στενοχωριόμαστε και για τα προβλήματα που δεν λύνονται διότι η στενοχώρια από μόνη της είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα.

Μέχρι να έρθει η άνοιξη στη ζωή μας που είναι ο Χριστός, θα περάσομε τον πνευματικό χειμώνα. Η ζωή μας δεν είναι όλη με ήλιο, έρχονται και σύννεφα καμιά φορά, ανάλογα με το πόσο νερό χρειάζεται το κάθε δένδρο (άνθρωπος) και ανάλογα με το που μεγαλώνει το κάθε δένδρο. Μην απελπίζεσαι αδερφέ, μπόρα είναι θα περάσει. Ίσως να χρειάζεσαι και πότισμα. Το πότισμα στον πνευματικό κόσμο είναι οι πτώσεις, οι εμπειρίες, παν υιόν όν παραδέχεται, εκπαιδεύει και μαστιγοί αυτόν και αν ήσθε χωρίς παιδεία άρα νόθοι είσθε και ουχί υιοί.

Η πρώτη Καινή Διαθήκη που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο ήταν η συνείδηση. Η τελευταία Καινή Διαθήκη είναι η ανυπόκριτος αγάπη προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό. Αν προσέξουμε θα δούμε ότι όταν μας συμβαίνει κάτι κακό ή κάνουμε κάποιο λάθος αμέσως αισθανόμαστε δια της συνείδησης ενοχή, όπως οι πρωτόπλαστοι. Όταν όμως ο άνθρωπος γνωρίσει τον Χριστό, έρχεται το έλεος, η αγάπη μέσα του και γύρω του. Η θρησκεία που έφερε ο Χριστός είναι έλεος, ταπείνωση, ανυπόκριτος αγάπη.

Σε κάποιο σημείο μέσα στην Καινή Διαθήκη αναφέρεται ότι ο Κύριος πήγε με τους μαθητές του στην λίμνη. Εκεί όμως εσηκώθη λαίλαψ, άνεμος μεγάλος και οι μαθητές εφοβήθησαν ενώ ο Κύριος κοιμόταν. Αυτό συμβολίζει: όταν ο Χριστός πνευματικά κοιμάται μέσα μας, σηκώνονται στη ζωή μας άνεμοι πολλοί (λαίλαψ). Όταν όμως ξυπνήσει, δίνει εξουσίες στον άνθρωπο να τους φιμώνει όπως και στην βάρκα με τους μαθητές, όταν σηκώθηκε, φώναξε φιμώθητι και φιμώθησαν οι άνεμοι. Αν βλέπουμε ότι οι άνεμοι χτυπούν την καθημερινότητα της ζωής μας ας ξυπνήσουμε τον Χριστό μέσα μας προς βοήθεια δια της κρυφής προσευχής.

Αν δεν ασχοληθούμε εμείς με τον άλλον με αγάπη, σίγουρα θα ασχοληθεί μαζί του ο διάβολος. Θα κινήσει τα όργανα του κακού. Γίνε εσύ ο κυνηγός του Θεού, ο κυνηγός της αγάπης, ο θηρευτής της ψυχής του, ο αγρευτής, ο σαγηνευτής, ο αλιεύς, ο μαγνήτης.

Ελεύθερος και ώριμος είναι ο άνθρωπος που κάνει το χρέος του χωρίς να χρειάζεται να του το υπενθυμίζουν οι άλλοι.

 Όσο ο άνθρωπος απλοποιείται, θεοποιείται. Γίνεται άκακος, ταπεινός, πράος, ελεύθερος.

Εάν θέλεις άνθρωπε να ζεις όμορφα στην καθημερινότητά σου, κάνε σήμερα αυτό που επιθυμείς το οποίο όμως να στρέφεται με αγάπη ως προς τον εαυτόν σου, ως προς τον συνάνθρωπο και ως προς τον Θεό. Δώσε άνθρωπε αγάπη χωρίς μέτρο και θα έρθει η μέρα που θα πάρεις αγάπη χωρίς μέτρο. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.


 Το ότι εννοούμε τον Λόγο του Θεού που διαβάζουμε και την φωνή αυτού του Θεού που υπάρχει στο Άγιο Ευαγγέλιό του, αυτό αποδεικνύεται από το άψογο πνευματικό παράδειγμα και την ελκυστική θετική δύναμη που φανερώνει η ζωή μας και η παρουσία μας μέσα στον κόσμο, ώστε αυτή να προβληματίζει θετικά και ουσιαστικά τους συνανθρώπους μας με κατεύθυνση την σωτηρία τους και την εν Χριστώ αναγέννησή τους.

 

Η ευτυχία πολλές φορές βρίσκεται στη σιωπή, την ηρεμία και την απομόνωση παρά στην άσκοπη δαπάνη ενέργειας. Χρειάζεται τόσα λίγα, δίνει όμως τόσα πολλά.

Την επόμενη φορά που θα αισθανθείς ότι η πόρτα της ευτυχίας έκλεισε, θυμήσου ότι αυτό έγινε ώστε κάποια άλλη πόρτα ευτυχίας να ανοίξει στο διάβα σου.

Πραγματικά ευτυχισμένος είναι αυτός που δεν χρειάζεται λόγους για να είναι ευτυχισμένος.

 

                         

Ποτέ δεν μπορείς να αποτύχεις όταν βρίσκεις πάντα τρόπους να διασκεδάζεις τη ζωή. Ποτέ.

Η ευτυχία είναι δημιούργημα του μυαλού σου. Μόνο του μυαλού σου, κανενός άλλου.

Ευτυχία είναι να ξέρεις ότι μία ψυχή, έστω μία και μόνο, αναπνέει  καλύτερα γιατί εσύ υπήρξες ή υπάρχεις.

 

Ζω για να σπουδάζω την σοφία του Θεού και των ανθρώπων, ζω για να εξελίσσομαι πνευματικά, ζω για να κάνω το θέλημα του Θεού, ζω για να καταργήσω την φθορά και τον θάνατο από μέσα μου και γύρω μου, ζω για ιδρυθεί η βασιλεία του Θεού όπως στον ουρανό και στη γη, ζω για να ερευνώ και να αποκωδικοποιώ όλα τα μυστήρια της Δημιουργίας με μεγαλύτερο όλων τον Θεό και δεν ζω για να γεράσω παρατηρώντας τον κόσμο.

 

Θέλημα Θεού και σοφία Θεού διακατέχει τον άνθρωπο που αγωνίζεται, εις όλη του τη ζωή, να βρει δια του Ευαγγελίου τα μέσα που χρειάζεται, ώστε να καταργήσει από το πνεύμα του και το σώμα του την φθορά και τον θάνατο. Αμήν.

 

Κάποτε, ο Άγιος Αντώνιος έλαβε γράμμα από τον αυτοκράτορα Μέγα Κωνσταντίνο, που τον καλούσε να αφήσει την έρημο και να πάει να μείνει στα ανάκτορα. Ο Άγιος Αντώνιος ρώτησε τον μαθητή του, τον περίφημο Παύλο τον Απλό. Τι λες εσύ; Να πάω ή να μην πάω; Και ο Παύλος του αποκρίθηκε. Αν πας, θα λέγεσαι Αντώνιος. Αν όμως δεν πας, θα λέγεσαι Μέγας Αντώνιος. Και ο Αντώνιος τον άκουσε και δεν πήγε. Προτίμησε το κελί του. Αυτό να κάνουμε και εμείς, να επιλέξουμε τον Χριστό. ΑΜΗΝ.

 

Κατά την πυρπόληση μιας πόλης οι κάτοικοι έφευγαν πανικόβλητοι, παίρνοντας μαζί τους ότι θεωρούσαν πιο πολύτιμο. Άλλοι τα τρόφιμα, άλλοι τα ρούχα τους, άλλοι τα χρυσαφικά τους. Ένας όμως έφευγε μέσα από τις φλόγες φορτωμένος στους ώμους του τον απεσταλμένο του Θεού και στην τσέπη του τον Λόγο του Θεού. Αυτά θεωρούσε ως πολυτιμότερα γι’ αυτόν. Το ίδιο να κάνουμε και εμείς. Να παίρνουμε πάντα κοντά μας τον πατέρα Θεό, τον Λόγο του Θεού και τον απεσταλμένο του, τα οποία να φυλάμε ως σαν κόρη οφθαλμού.

 

Ο διαβόητος για τις κλεψιές και τις απάτες του, διαχειριστής της περιουσίας του τυράννου των Συρακουσών, κάλεσε τον Διογένη σε επίδειξη της καινούριας του βίλας. Αηδιασμένος ο Διογένης μπροστά στον πλούτο και τη χλιδή της βίλας του απατεώνα, αισθάνθηκε την ανάγκη να φτύσει. Στράφηκε λοιπόν ο κυνικός φιλόσοφος και έφτυσε στο πρόσωπο του ιδιοκτήτη. Δεν βρήκα, είπε, σ’ αυτόν τον πλούτο και την πολυτέλεια γύρω μου φτηνότερο τόπο για να φτύσω από σένα.

        

Ο Χριστός ήταν ωραίος και στο σώμα και στην ψυχή. Όταν κάποιος θεραπεύει το πνεύμα του, θα θεραπεύσει και το σώμα του αργά ή γρήγορα. Γένοιτο. Αμήν.

Το μυστικό της άφθαρτης ζωής είναι να αντλείς ζωή από την πηγή της ζωής, την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού που είναι η αγάπη και ο Λόγος του Θεού.

Το να αλλάξεις τους άλλους ίσως δεν το μπορείς, το να τους αγαπάς όμως το μπορείς, αυτή είναι και η σπουδαιότερη βοήθεια για την αλλαγή τους. Μην θέλουμε τον άλλον όπως εμάς μας αρέσει αλλά όπως του Θεού αρέσει.

Το μεγαλύτερο πράγμα και αγαθό για τον πλησίον, για τον αδελφό και για τον εχθρό ακόμη είναι να του επιτρέπουμε να γίνει αυτό που θέλει και όχι αυτό που θέλουμε εμείς.

 

                 

Όταν αρχίζει η μοναξιά, τελειώνει η αγάπη. Όταν αρχίζει η απελπισία, τελειώνει η ελπίδα. Όταν μπαίνει ο εγωισμός, τελειώνει η ταπείνωση. Όταν σταματά η δραστηριότητα, έρχεται η τεμπελιά και η μωρία. Όταν αναβάλλεις, έρχεται ο θάνατος.

Η αληθινή σοφία αρχίζει από την καλλιέργεια της ψυχής και ύστερα φτάνει στο μυαλό. Όταν ρωτήθηκε ο Αριστοτέλης τι κέρδισε από την Φιλοσοφία απάντησε: έμαθα να πράττω χωρίς να μου το επιβάλλουν οι άλλοι ώστε να δημιουργούν στη ζωή μου φόβο και νόμους οι οποίοι θα με οδηγήσουν σε λάθος τρόπο ζωής. Έτσι λοιπόν η καλλιέργεια η πνευματική θα μας βοηθήσει στο να ερευνήσουμε το παρόν σύστημα αν είναι σωστό, τον Λόγο του Θεού που έχει παγίδες ή που δεν έχει, ώστε να αντλήσουμε τα στοιχεία αυτά που θα μας αναγεννήσουν και θα μας ολοκληρώσουν πνευματικά. Ο άνθρωπος που δεν μελετά, που δεν προσεύχεται και που δεν αγωνίζεται δια της συμβουλής του Χριστού, παραμένει ακαλλιέργητος σε σημείο που να χάνει την μεγάλη δόξα του να λέγεται άνθρωπος του Θεού.

                                                                                     

Βλέπουμε γύρω μας ανθρώπους καλλιεργημένους πνευματικά οι οποίοι έφτασαν σε σημείο να θαυμάζονται από τους πάντες είτε στον υλικό τομέα είτε στον πνευματικό. Άρα η σοφία του πνεύματος όταν εισέλθει μέσα μας θα μας προσφέρει γνώση και πίστη, η οποία θα μας εξασφαλίσει ουράνια και επίγεια αγαθά. Πρέπει να ξέρουμε ότι το πνεύμα ζωοποιεί. Χωρίς Πνεύμα Θεού που εκδηλώνεται δια της σοφίας του Θεού, δια της έρευνας με ανοιχτό μυαλό και δια της εξέλιξης, ο άνθρωπος παραμένει ένα τσουβάλι με άχυρα. Θα πρέπει να το σκεφτούμε καλά ώστε τα έργα μας και τα λόγια μας να βρουν την ευαρέστηση του Θεού εις ημάς. Ο λόγος διότι δια του Πνεύματός του θα γίνουμε το μέλλον του ανθρώπινου γένους πάνω στον αγιασμό, στην αφθαρσία και στην αθανασία. Με λίγα λόγια στην κατάργηση του φυσικού θανάτου. Χωρίς τα ανωτέρω πρόοδος ουσιαστική δεν υπάρχει. Εύχομαι να τείνουμε στην εφαρμογή των λόγων του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο. Αμήν.

            

Έλθετε προς με, πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, καγώ αναπαύσω υμάς, ο γαρ ζυγός μου χρηστός και το φορτίον μου ελαφρόν έστιν. Διότι πράος είμι και ταπεινός τη καρδία, και ευρήσετε ανάπαυση εις τας ψυχάς υμών. Να λοιπόν που αυτός που αγαπά τη ζωή, τον Χριστό είναι πράος, είναι ταπεινός, είναι ήρεμος, είναι γλυκός και εις τα λόγια του και εις τα έργα του και εις την συμπεριφορά του και οι άνθρωποι εκεί βρίσκουν ανάπαυση, ας είναι και αυτός άνθρωπος. Όπου υπάρχει η αγάπη λοιπόν προς τη ζωή, προς τον Χριστό, όπου υπάρχει η θυσία και όπου υπάρχει η καλή συμπεριφορά και η πραότης, εκεί τρέχει ο κόσμος.

Όπου υπάρχει πίστη υπάρχει αγάπη, όπου υπάρχει αγάπη υπάρχει γαληνή, όπου υπάρχει γαληνή υπάρχει Θεός, όπου υπάρχει Θεός δεν υπάρχει ουδεμία ανάγκη.

Όλες οι αρετές και οι δυνάμεις βρίσκονται μέσα μας ίσως σε λήθαργο. Το Άγιο Πνεύμα μας φωτίζει να πάρουν σάρκα και οστά.

Ο Θεός δεν κουράζεται μέρα - νύχτα να μας μιλάει, εμείς όμως είμεθα διατεθειμένοι να τα εφαρμόσουμε; Άρα, όταν ζητάμε να μας μιλάει, να τείνουμε στην εφαρμογή και στην υπακοή του Λόγου του ώστε να μας μιλάει πάντα. Επομένως να εργαζόμαστε και όχι να περιεργαζόμαστε.

Η αγάπη δεν περιορίζεται, δεν δεσμεύεται ώστε να υπηρετεί τις επιδιώξεις ενός δόγματος ή μιας οργάνωσης με το σύστημα του φανατισμού. Η αγάπη είναι άπειρη και έχει την δύναμη να αγκαλιάζει το άπειρο και ότι υπάρχει σε αυτό. Η αγάπη είναι Θεός. Θεός είναι ζωή. Ζωή είναι αγάπη.

Φωσφόρος = Θεός, είναι η αγάπη. Όποιος έχει την αγάπη είναι φωσφόρος διότι φέρνει το φως στους πάντες γύρω του. Χωρίς αγάπη, φως δεν μπορεί να υπάρξει στον κόσμο. Όταν έρθει η αγάπη όλα θα έρθουν και η αφθαρσία και η εκ νεκρών ανάσταση και η ίδρυση της βασιλείας. Ο φωσφόρος είναι το τέλειο. Τώρα έχομε το κατά μέρος όταν όμως έλθη το τέλειο, το κατά μέρος θέλει καταργηθή. Ας γίνομε φωσφόροι και ας φέρουμε την αγάπη να βασιλέψει πρώτα μέσα μας και ύστερα γύρω μας.

 

                                                                                                     

Δεν θα πρέπει να στενοχωριόμαστε για τα προβλήματα που λύνονται αλλά δεν πρέπει να στενοχωριόμαστε και για τα προβλήματα που δεν λύνονται διότι η στενοχώρια από μόνη της είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα.

Μέχρι να έρθει η άνοιξη στη ζωή μας που είναι ο Χριστός, θα περάσομε τον πνευματικό χειμώνα. Η ζωή μας δεν είναι όλη με ήλιο, έρχονται και σύννεφα καμιά φορά, ανάλογα με το πόσο νερό χρειάζεται το κάθε δένδρο (άνθρωπος) και ανάλογα με το που μεγαλώνει το κάθε δένδρο. Μην απελπίζεσαι αδερφέ, μπόρα είναι θα περάσει. Ίσως να χρειάζεσαι και πότισμα. Το πότισμα στον πνευματικό κόσμο είναι οι πτώσεις, οι εμπειρίες, παν υιόν όν παραδέχεται, εκπαιδεύει και μαστιγοί αυτόν και αν ήσθε χωρίς παιδεία άρα νόθοι είσθε και ουχί υιοί.

Η πρώτη Καινή Διαθήκη που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο ήταν η συνείδηση. Η τελευταία Καινή Διαθήκη είναι η ανυπόκριτος αγάπη προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό. Αν προσέξουμε θα δούμε ότι όταν μας συμβαίνει κάτι κακό ή κάνουμε κάποιο λάθος αμέσως αισθανόμαστε δια της συνείδησης ενοχή, όπως οι πρωτόπλαστοι. Όταν όμως ο άνθρωπος γνωρίσει τον Χριστό, έρχεται το έλεος, η αγάπη μέσα του και γύρω του. Η θρησκεία που έφερε ο Χριστός είναι έλεος, ταπείνωση, ανυπόκριτος αγάπη.

              

 

Σε κάποιο σημείο μέσα στην Καινή Διαθήκη αναφέρεται ότι ο Κύριος πήγε με τους μαθητές του στην λίμνη. Εκεί όμως εσηκώθη λαίλαψ, άνεμος μεγάλος και οι μαθητές εφοβήθησαν ενώ ο Κύριος κοιμόταν. Αυτό συμβολίζει: όταν ο Χριστός πνευματικά κοιμάται μέσα μας, σηκώνονται στη ζωή μας άνεμοι πολλοί (λαίλαψ). Όταν όμως ξυπνήσει, δίνει εξουσίες στον άνθρωπο να τους φιμώνει όπως και στην βάρκα με τους μαθητές, όταν σηκώθηκε, φώναξε φιμώθητι και φιμώθησαν οι άνεμοι. Αν βλέπουμε ότι οι άνεμοι χτυπούν την καθημερινότητα της ζωής μας ας ξυπνήσουμε τον Χριστό μέσα μας προς βοήθεια δια της κρυφής προσευχής.

Αν δεν ασχοληθούμε εμείς με τον άλλον με αγάπη, σίγουρα θα ασχοληθεί μαζί του ο διάβολος. Θα κινήσει τα όργανα του κακού. Γίνε εσύ ο κυνηγός του Θεού, ο κυνηγός της αγάπης, ο θηρευτής της ψυχής του, ο αγρευτής, ο σαγηνευτής, ο αλιεύς, ο μαγνήτης.

Ελεύθερος και ώριμος είναι ο άνθρωπος που κάνει το χρέος του χωρίς να χρειάζεται να του το υπενθυμίζουν οι άλλοι.

Όσο ο άνθρωπος απλοποιείται, θεοποιείται. Γίνεται άκακος, ταπεινός, πράος, ελεύθερος.

          

Εάν θέλεις άνθρωπε να ζεις όμορφα στην καθημερινότητά σου, κάνε σήμερα αυτό που επιθυμείς το οποίο όμως να στρέφεται με αγάπη ως προς τον εαυτόν σου, ως προς τον συνάνθρωπο και ως προς τον Θεό. Δώσε άνθρωπε αγάπη χωρίς μέτρο και θα έρθει η μέρα που θα πάρεις αγάπη χωρίς μέτρο. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Το ότι εννοούμε τον Λόγο του Θεού που διαβάζουμε και την φωνή αυτού του Θεού που υπάρχει στο Άγιο Ευαγγέλιό του, αυτό αποδεικνύεται από το άψογο πνευματικό παράδειγμα και την ελκυστική θετική δύναμη που φανερώνει η ζωή μας και η παρουσία μας μέσα στον κόσμο, ώστε αυτή να προβληματίζει θετικά και ουσιαστικά τους συνανθρώπους μας με κατεύθυνση την σωτηρία τους και την εν Χριστώ αναγέννησή τους.

Η ευτυχία πολλές φορές βρίσκεται στη σιωπή, την ηρεμία και την απομόνωση παρά στην άσκοπη δαπάνη ενέργειας. Χρειάζεται τόσα λίγα, δίνει όμως τόσα πολλά.

Την επόμενη φορά που θα αισθανθείς ότι η πόρτα της ευτυχίας έκλεισε, θυμήσου ότι αυτό έγινε ώστε κάποια άλλη πόρτα ευτυχίας να ανοίξει στο διάβα σου.

Πραγματικά ευτυχισμένος είναι αυτός που δεν χρειάζεται λόγους για να είναι ευτυχισμένος.

Ποτέ δεν μπορείς να αποτύχεις όταν βρίσκεις πάντα τρόπους να διασκεδάζεις τη ζωή. Ποτέ.

Η ευτυχία είναι δημιούργημα του μυαλού σου. Μόνο του μυαλού σου, κανενός άλλου.

Ευτυχία είναι να ξέρεις ότι μία ψυχή, έστω μία και μόνο, αναπνέει  καλύτερα γιατί εσύ υπήρξες ή υπάρχεις.

Ζω για να σπουδάζω την σοφία του Θεού και των ανθρώπων, ζω για να εξελίσσομαι πνευματικά, ζω για να κάνω το θέλημα του Θεού, ζω για να καταργήσω την φθορά και τον θάνατο από μέσα μου και γύρω μου, ζω για ιδρυθεί η βασιλεία του Θεού όπως στον ουρανό και στη γη, ζω για να ερευνώ και να αποκωδικοποιώ όλα τα μυστήρια της Δημιουργίας με μεγαλύτερο όλων τον Θεό και δεν ζω για να γεράσω παρατηρώντας τον κόσμο.

 

                       

Θέλημα Θεού και σοφία Θεού διακατέχει τον άνθρωπο που αγωνίζεται, εις όλη του τη ζωή, να βρει δια του Ευαγγελίου τα μέσα που χρειάζεται, ώστε να καταργήσει από το πνεύμα του και το σώμα του την φθορά και τον θάνατο. Αμήν.

Η εξωγραφική σκέψη ενός ανθρώπου δημιουργεί την ιδέα προς έναν στόχο αφού εκδηλωθεί και πιστευθεί από τον ίδιο ανεξάρτητα από το αν πηγάζει από συμφέροντα ή προσωπικές φιλοδοξίες όταν την εκδηλώσει σε άλλους ανθρώπους τότε γίνεται λόγος και αυτός έπειτα γίνεται ένταλμα ανθρώπων. Διά της τεκνογονίας γίνεται τρόπος ζωής αφού ο ένας το μεταβιβάζει στον άλλον. Κατόπιν γίνεται έθιμο, μετά γίνεται θρησκεία, μετά απειλή. Τελευταία γίνεται συνείδηση, συνήθεια, δευτέρα φύση στη ζωή μας και τελικά γίνεται νόμος που λειτουργεί για εμάς χωρίς εμείς να το επιθυμούμε. Έτσι έρχεται η φθορά και ο θάνατος αφού η λογική μας έγινε άλογη λογική. Ο Απ. Παύλος έλεγε, βλέπω δε έτερον νόμον εν τοις μέλεσί μου αντιστρατευόμενον τω νόμω του νοός μου και αιχμαλωτίζοντά με εν τω νόμω της αμαρτίας (Ρωμαίους 7:23). Η αφιέρωση στο να ποιούμε το θέλημα του Θεού καθαρίζει την ιδέα, την αμαρτία, την ακαθαρσία που κληρονομήσαμε ώστε να γίνουμε διά του Χριστού πηγή ζωής με συνήθειες πνευματικές, χριστοκεντρικές οι οποίες μας ζωοποιούν, μας ελευθερώνουν και μας καθιστούν τέκνα Θεού. Γένοιτο, γένοιτο, αμήν.

Η αδιαφορία και η περιφρόνηση της αμαρτίας είναι η μόνη σωστή οδός για να αναπτύξουμε το θέλημα του Θεού στη ζωή μας. Ο τρόπος; Να εντρυφούμε αδιάλειπτα πάνω σε μια υγιαίνουσα διδασκαλία. Έτσι θα καταφέρουμε να ιδρύσουμε την βασιλεία του Θεού μέσα μας και με το άψογο παράδειγμά μας και γύρω μας. Η Φωνή Θεού μερίμνησε γι’ αυτό: http://foni-tom.blogspot.com/. Γένοιτο, γένοιτο, αμήν.

                              

 

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΠΝΕΥΜΑ

 

Το πνεύμα είναι ζώσα άμορφη, υλική, μοριακή υπόσταση η οποία όταν ενεργοποιείται, κατ’ εντολή Πατέρα, ζωοποιεί τα πάντα και δύναται να λαμβάνει υλική υπόσταση. Όλα όσα υπάρχουν γύρω μας είναι δημιούργημα του Αγίου Πνεύματος, τα οποία πρώτα ήτο άμορφη ύλη μη συλλαμβάνουσα δια γυμνού οφθαλμού. Εμείς όταν εφαρμόζουμε το Ευαγγέλιο του Χριστού τότε το Άγιο Πνεύμα έρχεται γύρω μας και μπαίνει και μέσα μας. Μάλιστα, δημιουργεί ακτίνα προστασίας και ζωής στον άνθρωπο του Θεού, είναι ζωοποιόν. Μάλιστα, τίποτε δεν μπορεί να βλάψει ή να θέσει σε υποτέλεια τον άνθρωπο του Θεού. Ακόμα και στον πόλεμο να βρεθεί ο άνθρωπος του Θεού και εκεί κάποια σφαίρα τρέχει να τον βρει, όταν μπει στην ακτίνα του Πνεύματος που τον περιβάλλει, η σφαίρα λαμβάνει άυλη μορφή γίνεται σκόνη και δεν βλάπτει τον άνθρωπο του Θεού. Τα ψάρια, τα μάτια, τα χέρια που ο Χριστός έδινε είναι γύρω μας σε άυλη μορφή. Όταν όμως ο άνθρωπος του Θεού ζητήσει κάτι τότε δια της πίστεως το Πνεύμα το Άγιο το κάνει ύλη κατά το είδος αυτής. Αυτό το Άγιο Πνεύμα αδελφούλη μου, γλυκέ Αποστόλη, είναι μαζί μας και αυτό αν μέχρι τέλος φανούμε ειλικρινείς απέναντι στον Θεό τότε υποχρεούται πάντα να μας ευλογεί και να μας ζωοποιεί. Γένοιτο, γένοιτο, αμήν. Να ξέρεις ότι υπάρχουν κάποιες πνευματικές πόρτες γύρω μας που δεν τις βλέπουμε (λόγω της παχυλότητας του υλικού στοιχείου που είναι γύρω μας και έχουμε θεοποιήσει και λόγω του ανικανοποίητου στοιχείου που μας διέπει). Όταν όμως αρχίζουμε να εφαρμόζουμε το Ευαγγέλιο του Χριστού, αρχίζουμε να ξεχωρίζουμε τις πνευματικές πόρτες και μάλιστα μας δίνεται η εξουσία να τις ανοίγουμε και να παίρνουμε ζωή και άπειρη χαρά. Θέλω να ξέρεις ότι βρήκες πολλές τον τελευταίο καιρό, αμήν, λίγες μένουν. 

                                                                                        

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ

 

Αγάπη προς τον Θεό είναι: να μην έχω τίποτε καλό είτε στον υλικό τομέα είτε στον πνευματικό, να είμαι δηλαδή φτωχός στα πάντα και όμως δια του Ευαγγελίου να τον αγαπώ τόσο πολύ τον Θεό, τον Πατέρα που να κάνω τα αδύνατα δυνατά ώστε να τον μεταδώσω και στους συνανθρώπους. Η αγάπη βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα σωτηρίας ώστε να ακολουθήσουν πολλοί άνθρωποι τον Θεό. Ο τρόπος είναι η θυσία. Μάλιστα τέλεια αγάπη στον Θεό είναι, να μην αφήσουμε να φανεί η φτώχια που μας διέπει στους άλλους ώστε να προσβληθεί ο Πατέρας μας. Δηλαδή να μην φανεί ότι ενώ εμείς τον κηρύττουμε δεν έχουμε ευλογία. Ένας άνθρωπος κάνοντας αυτή την προσπάθεια χωρίς δυσαρέσκεια, ώστε να μην φανεί ότι ο Θεός ενώ τον κηρύττει δεν τον έχει ευλογήσει, τότε ο Θεός συγκινείται και κλαίει με την αγάπη του παιδιού αυτού. Μάλιστα μετά την δοκιμασία αυτή θα γεμίσει τον άνθρωπο αυτόν, που τον αγαπάει κάτω από αυτές τις συνθήκες, άπειρες ευλογίες οι οποίες θα είναι αιώνιες. 

Τώρα, προς τον πλησίον αγάπη είναι: υπομονή, ελπίδα, πίστη, ανεκτικότητα, να υπομένεις τον άλλον, να ελπίζεις ότι θα γίνει καλύτερος, να πιστεύεις ότι θα γίνει καλύτερος, να πιστεύεις εις την σωτηρία του, να τον ανέχεσαι με όλες τις παραξενιές του, αν είναι και εχθρός σου ακόμη, αγαπάτε τους εχθρούς. Η αγάπη είναι συμπαντιαία και την έχει ο Θεός. Όποιος την χωρίζει, πεθαίνει. Πως χωρίζεται; Με την κρίση.

Προς τους αδελφούς αγάπη είναι: να δέχεσαι τον αγαθό τρόπο που επιλέγουν να ενωθούν με το Θεό συν τα ανωτέρω.

Αγάπη προς τους εχθρούς είναι: να τους δικαιολογείς.

 

                    

ΑΦΙΕΡΩΣΙΣ

 

Βασικές αρχές αφιερώσεως είναι ο Χριστός και οι μαθητές αυτού. Ο Χριστός είπεν εις τους μαθητές του, όστις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθείτω μοι.

 

Ερμηνεία

Όποιος θέλει να με ακολουθήσει πρέπει να απαρνηθεί τον εαυτόν του, να σηκώσει τον σταυρόν του και να με ακολουθήσει. Τι σημαίνει απάρνηση; Σημαίνει ότι αυτός που θα ακολουθήσει τον Χριστό θα πρέπει να μην σκέπτεται για τον εαυτόν του τίποτε, τι θα φάει, τι θα ενδυθεί, ποιος θα τον φυλάει αλλά να κηρύττει τον Χριστόν και το Ευαγγέλιον αυτού με αυταπάρνηση, με δυνάμεις και σοφία θεϊκή. Διότι, ου μη σε ανώ ουδ’ ου μη σε εγκαταλίπω, ου λιμοκτονήσει Κύριος ψυχή δικαία και θήσω το πνεύμα μου επ’ αυτόν, και κρίσιν τοις έθνεσιν απαγγελεί. Όμως να σηκώσει και τον σταυρόν του δηλαδή για τα πάθη του και τις αδυναμίες του, που αποτελούν τον σταυρόν του, είναι υπεύθυνος να κάμει τον σχετικόν αγώνα και να τα πετάξει μακριά και δια των δυνάμεων του Παναγίου Πνεύματος εις τα πλαίσια της συμμαχίας.

 

      

ΠΟΤΕ ΕΧΟΜΕ ΧΑΡΗ ΖΩΗΣ ΥΠΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΕΧΟΜΕ ΧΑΡΗ ΖΩΗΣ ΥΠΟ ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ ΚΛΕΜΜΕΝΗ ΥΠΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

 

Ο Λόγος του Άγιου Θεού φανερώνει δια του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος τα εξής: ο Θεός, μας τονίζει, βρέχει για δικαίους και αδίκους. Πολλοί επιπόλαιοι χριστιανοί λένε, έχομε χάρη, έχομε έλεος, έχομε ειρήνη, ειρήνη και ασφάλεια. Εγώ τους λέω να σκεφτούν και ας ακούσουν την νουθεσία αυτή. Αδελφέ, αφού ο Θεός βρέχει για δικαίους και αδίκους, εσύ μέσα από ποιο στοιχείο δικαιοσύνης ή αδικίας έχεις ότι έχεις; Αν είναι από την δικαιοσύνη του Θεού η χάρη που έχεις τότε η χαρά, η ευλογία (υλική και πνευματική), το έλεος του Θεού έρχονται από αγώνα πνευματικό. Σίγουρα θα είσαι ένας άνθρωπος που υπηρετεί τον Θεό και τους ανθρώπους, σίγουρα θα κάνεις πολλούς κύκλους, θα έχεις φέρει στη σωτηρία πολλούς ανθρώπους, αυτά από πνευματικής άποψης. Από υλικής δεν θα έχεις και πολλά υλικά αγαθά διότι θα τα δίνεις για την ίδρυση και συντήρηση εκκλησιών ανά τον κόσμο και θα τα προσφέρεις σε φτωχούς, πούλησε τα υπάρχοντά σου δός εις πτωχούς και ακολούθει μοι, εις τον ζητούντα παρά σου δίδε και από του αφαιρούντος τα σα μη απαίτει, εάν σε αγγαρεύση ο αδερφός σου ένα μίλι ύπαγε μετ’ αυτού δύο. Αν κάνεις αυτά τότε η χάρη θα έρχεται μέσα από την δικαιοσύνη που βρέχει ο Θεός για τους δικαίους. Αν τώρα η χάρη έρχεται μέσα από αδικία τότε θα αγαπάς τον Θεό μέσα από τα λόγια. Άλλωστε ο υποκριτής το μόνο που διαθέτει είναι μόνο λόγια. Δεν κάνει θυσίες, δεν κάνει φιλανθρωπίες, δεν αγωνίζεται για την ίδρυση της βασιλείας του Θεού και αν κάνει κάτι από αυτά, το κάνει τυπικά και μέχρι εκεί που δεν βλάπτεται η καλοπέρασή του και το υλικό του συμφέρον. Όσο τώρα για τα υλικά του, όχι μόνο δεν τα δίνει αλλά τα βγάζει παράνομα με σκοπό να αυξάνει στον υλικό τομέα διότι σε αυτά έχει πιστέψει. Εύχομαι να εννοήσουμε τι είναι χάρη και από πού πρέπει να έρχεται σε εμάς. Εγώ συμβουλεύω η χάρη της ζωής να έρχεται από την θυσία στον Θεό και στον συνάνθρωπο. Ακόμη την χάρη θα την δεις όταν περάσεις τα 60, πόσα φάρμακα θα θέλεις τότε για να ζήσεις. Ακόμη την χάρη θα την δεις όταν θα πεθαίνεις, αν τα τέλη σου θα είναι ανώδυνα, ανεπαίσχυντα, ειρηνικά, με καλή απολογία επί του φοβερού βήματος του Χριστού. Ακόμη θα την δεις αν θα μακροημερεύσεις. Ακόμη θα την δεις αν θα έχεις έργα αγάπης και θυσίας τα οποία θα σε φέρουν στην πρώτη ανάσταση μαζί με τους Αγίους, όπου δεν θα περάσεις κρίση ή θα πας στο τέλος της χιλιετίας στην γενική ανάσταση για κρίση. Τώρα ίσως να κουνήσεις το κεφάλι σου και να προβληματίστηκες, εύχομαι αυτό να έκανες και αφήνοντας τώρα κάτω τη νουθεσία που έλαβες, να τρέξεις για έργα αγάπης ώστε να βρεις δίκαια χάρη και έλεος από τον Θεό.       

 

       

ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΕΡΙΔΕΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ

 

1) Ο υποκριτής. Αυτός δεν διαθέτει τίποτε για την δόξα του Θεού παρά μόνο λόγια (και φανατισμό). Είναι έτοιμος ανά πάσα ώρα να κατακρίνει τον συνάνθρωπο χριστιανό (που τυγχάνει να έχει διαφορετική πνευματική άποψη από αυτόν) και αν του ήταν δυνατόν, με τον θυμό που καλλιεργεί γι’ αυτόν επειδή δεν συμφωνεί μαζί του, να τον εξαφάνιζε από προσώπου γης. Θυμηθείτε τους γραμματείς και Φαρισαίους.

2) Ο δούλος. Αυτός αναγκαστικά βρέθηκε στον οίκο του Θεού όμως στόχος του είναι να φύγει ώστε να ζει και να κινείται ελεύθερα (στην αμαρτία). Ο Θεός όμως τον έφερε εις τον οίκο του από καθολική αγάπη και διότι τον είδε γυμνό από πνεύμα και από ύλη. Αυτός όμως με το ζόρι κάθεται, θέλει να φύγει διότι θεωρεί σκλαβιά την αγκαλιά του Θεού. Θέλει την αγκαλιά της αμαρτίας για να νιώσει ελεύθερα.

3) Ο μισθωτός. Αυτός διαβάζει, προσεύχεται, κάνει κύκλους. Ο λόγος για να περνάει αυτός καλά. Θέλει δηλαδή να έχει κόσμο ώστε να τον εξουσιάζει. Αφιερώνει πολλές ώρες στον υλικό τομέα, θέλει να έχει χρήματα. Ακόμα διαβάζει τον Λόγο του Θεού ώστε να έχει χαρά, ειρήνη, υγεία κ.λ.π. ώστε να τα χρησιμοποιεί για δικό του όφελος, για να περνάει αυτός καλά.

4) Ο υιός. Είναι αυτός που αγωνίζεται με στέρηση στον υλικό και στον πνευματικό τομέα, με θυσία προσπαθεί ώστε να αναγεννηθούν άλλοι άνθρωποι, φίλοι και εχθροί. Υιός ακόμη είναι αυτός που θυσιάζει την ζωήν του για να μην πεθάνουν οι άλλοι. Αν αγωνιστείς να μην πεθάνει ο άλλος δεν θα πεθάνεις εσύ. Ο Κύριος είπε, όστις δώσει την ζωήν αυτού ένεκεν εμού και του ευαγγελίου θέλει ευρεί αυτήν, όστις φυλάξει την ζωήν του στον κόσμο αυτόν θα την χάσει. Ο υιός βαδίζει όπως ο Κύριός του, θυσιάζεται για να δοξάζεται το ποίμνιο. Η θυσία του Κυρίου να εγκαταλείψει το δικό του συμφέρον έφερε πολλούς ιερείς, πνευματικούς ανθρώπους, ευλογημένους ανθρώπους, ευτυχισμένους ανθρώπους.

 

                                                     

Ο Θεός έθεσε μέσα μας στόχους οι οποίοι διακατέχονται από πιστεύω και επιδιώξεις πνευματικές και οι οποίοι καταργούν τον φυσικό θάνατο. Ο δρόμος που θα διανύσουμε για τους στόχους έχει την μεγαλύτερη σημασία διότι η διαδρομή θα μας εξασφαλίσει αυτούς τους στόχους και θα μας εξασφαλίσει την θέωση. Ο δρόμος έχει μεγάλη σημασία, σε αυτόν θα συναντήσουμε τον Θεό. Έτσι θα δούμε τον στόχο. Αμήν.

 

Η δόξα του Θεού θα ανατείλει σε εμάς όταν η κρυφή ζωή μας γίνει θέλημα Θεού το οποίο θα αναπτύσσουμε κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες.

 

Για να νικήσουμε την φθορά και τον θάνατο χρειάζεται να κοινωνούμε αδιάλειπτα την σοφία του Θεού. Η συνεχόμενη νουθεσία του κτιστού (ανθρώπου) από τον άκτιστο (Θεό) δημιουργούν νέο τρόπο ζωής ο οποίος καταργεί τον φυσικό θάνατο.

 

Αν θέλουμε να αλλάξουμε τον κόσμο, να αλλάξουμε τον εαυτό μας διά του Χριστού.

                   

 

Πολλοί λένε, θέλω να σου εμπιστευθώ ένα μυστικό αλλά μην το πεις σε κανέναν. Αφού το μυστικό δεν μπορούμε να το διαφυλάξουμε εμείς μην περιμένουμε να το φυλάξουν οι άλλοι για εμάς. Να γνωρίζουμε ότι από την ώρα που θα το πούμε θα το μάθει ο κόσμος όλος. Όσο το κρατάμε για τον εαυτό μας το εξουσιάζουμε όταν το πούμε, αυτό θα μας εξουσιάσει.

 

Ο άνθρωπος του Θεού σε μια περίπτωση θυμώνει: Όταν οι συνάνθρωποί του, του κλέβουν τον χρόνο με ανθρώπινα εντάλματα, με μικρότητες, με κουτσομπολιά, με κρίσεις, με επικρίσεις, με καταλαλιές κ.λπ.. Πώς είναι δυνατόν ο άνθρωπος του Θεού να νιώθει καλά με τους ανθρώπους που ασχολούνται με τον διάβολο και όχι με το θέλημα του Θεού!!

 

Όταν κάποιος δεν έχει Θεό θέλει συνέχεια να μιλάει, να εξηγεί, να διαπληκτίζεται με όλους τους συνανθρώπους του επιδεικνύοντας εις αυτούς τις δήθεν πνευματικές απόψεις του και πολλές φορές, επιβάλλοντας αυτές. Εν αντιθέσει με τον αναγεννημένο άνθρωπο ο οποίος μιλάει με την σιωπή του, με την ζωή του, με το παράδειγμά του, με την έμπρακτη αγάπη, όχι των λόγων αλλά των έργων, όπως σοφία Θεού και εφαρμογή των όσων λέει. Αμήν.

                                        

Όταν είκοσι άνθρωποι δημιουργούνε πνευματική παρέα και οι δεκαεννέα ασχολούνται με εντάλματα ανθρώπων αποφεύγοντας να προβούν σε ενέργειες αφιέρωσης, κινδυνεύουμε αν είμαστε ο εικοστός να πέσουμε και εμείς στην παγίδα να ασχολούμεθα με εντάλματα ανθρώπων, με τύπους, με θρησκείες κ.λπ.. Καλύτερα μόνος με αξίες πνευματικές και θεόπνευστους προβληματισμούς παρά με χίλιους οι οποίοι δεν εισέρχονται στα βαθιά νοήματα του Ευαγγελίου. Να μην φοβηθούμε την αναγέννηση. Την μοναξιά να φοβηθούμε την αμαρτία, την ημιμάθεια, την άγνοια, τα υφιστάμενα στερεότυπα. Αμήν.

 

Η μωρία πάντα προπορεύεται του θελήματος του Θεού, ο λόγος διότι είναι θέλημα Θεού, σοφία Θεού να ιδρυθεί πρώτα η βασιλεία του σκότους παντού και αφού οι άνθρωποι ζήσουν στο σκοτάδι τότε να αποζητήσουν το φως του Χριστού. Σήμερα το σκοτάδι επισκιάζει, με το χρηματοοικονομικό σύστημα που δημιούργησαν οι λίγοι, όλους τους ανθρώπους διότι στήριξαν την ζωή τους οι άνθρωποι στην ύλη (χρήμα). Αυτό το σκοτάδι είναι ο πειρασμός ο οποίος μέλλει να πειράξει όλους τους κατοίκους της γης. Ο λόγος διότι απεστάτησαν οι άνθρωποι από τον ζώντα Θεό. Ας κάνουμε υπομονή διότι θα έρθει το φως του Χριστού. Όσο πιο μεγάλο το σκοτάδι τόσο πιο πολύ θα λάμψει το φως του Χριστού. Για να ιδρυθεί η βασιλεία του Θεού θα πρέπει πρώτα να προδοθεί ο άνθρωπος από το παρόν δαιμονισμένο σύστημα το οποίο σιγά — σιγά φτάνει στο τέρμα του. Αμήν. 

                                                           

Όταν οι άνθρωποι του Θεού συναντηθούν γνωρίζουν καλά ο ένας τον άλλον διότι έχουν τον ίδιο Πατέρα Θεό, τις ίδιες επιδιώξεις, τα ίδια πιστεύω. Γένοιτο, γένοιτο, αμήν.

Μακάριοι είναι όσοι γνωρίσουν τον εαυτό τους διότι θα γελάσουν πολύ με την μωρία που τους διέπει την οποία στον καιρό της άγνοιας αποκαλούσαν σοφία. Δεν θα συγκρίνουμε τον εαυτό μας με τους συνανθρώπους μας αλλά με τον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος. Μόνο έτσι θα αναγεννηθούμε και θα πληρωθούμε με σοφία Θεού και δυνάμεις ώστε ο Θεός και οι άνθρωποι " να μας πάρουν στα σοβαρά ".

                              

Όταν αναπτύσσουμε στη ζωή μας την υγιαίνουσα διδασκαλία τότε όλα τα άλλα που είχαμε μέχρι χτες ως αλήθεια γίνονται αμέσως αίρεση διότι απέχουν από την αλήθεια όσο ο ουρανός από την γη. Για παράδειγμα, οι άνθρωποι κηρύττουν την μεταθανάτια ζωή ενώ οι άνθρωποι του Θεού διακατεχόμενοι από ζώσα πίστη κηρύττουν τον αγιασμό, τον καθαρισμό, την αφθαρτοποίηση των σωμάτων. Η σοφία του Θεού που διακατέχει την υγιαίνουσα διδασκαλία του Χριστού υπερέχει κάθε ανθρώπινης νοήσεως διότι οδηγεί το σώμα ημών στο να γίνει ναός του Θεού όπου ο Πατέρας, ο Υιός, το Άγιο Πνεύμα θα λειτουργούν αιώνια μέσα μας.

 

Οι άνθρωποι του Θεού φέρνουν αποστολή εις πέρας εκπληρώνοντας τις επαγγελίες και αλλάζοντας τον εαυτό τους και τους συνανθρώπους που ο Θεός φέρνει στη ζωή τους. Οι θρησκόληπτοι άνθρωποι έχουν μόνο επιθυμίες, ποτέ δεν προβαίνουν στην εκπλήρωση αυτών των πνευματικών επιδιώξεων και ο λόγος διότι ο κόσμος και το σύστημά του υπάρχουν στη ζωή τους εγκλωβίζοντας αυτούς σε επιδιώξεις εξωγραφικές αφού πάντα διακατέχονται από τον φόβο μήπως γίνουν αποσυνάγωγοι. Ο Θεός νουθετεί τους πάντες ώστε να προβούν όλοι οι άνθρωποι σε υπερβάσεις πνευματικές όμως δεν συνεργάζεται με όποιον φτιάχνει Θεό στα μέτρα του και εκδηλώνει φοβία στο να προβεί σε ενέργειες που τον καθιστούν υιό Θεού ή θυγατέρα Θεού.

                                

Όσο πιο λίγοι είναι οι νευρώνες στον εγκέφαλό μας, οι οποίοι δημιουργούνται από την σοφία του Θεού και του κόσμου την οποία σοφία δεν σπουδάσαμε λόγω οκνηρίας σε καθημερινή βάση, τόσο πιο πολλές θα είναι οι σκέψεις που θα κάνουμε όταν αντιμετωπίζουμε εξωτερικά ερεθίσματα από τον μεταπτωτικό κόσμο ψάχνοντας για λύσεις. Όταν όμως έρθει η αναγέννηση, αυτή θα μας εξασφαλίσει την ησυχία στον εσωτερικό μας κόσμο. Ο λόγος διότι η αναγέννηση θα δημιουργήσει νευρώνες που θα είναι εμπλουτισμένοι, γεμάτοι σοφία Θεού η οποία σοφία θα μας εξασφαλίσει την άφθαρτη ζωή και θα λειτουργεί αυτεπάγγελτα σε εμάς καθιστώντας μας πηγή αγαθότητας διότι οι νευρώνες αυτοί θα έχουν δημιουργήσει νέο τρόπο ζωής, νέο τρόπο σκέψης ο οποίος θα υφίσταται πάνω στην σοφία του Θεού η οποία μέσα από την αφιέρωση θα δίνει απαντήσεις σε εμάς για εμάς διαφυλάσσοντας την ειρήνη του Χριστού και την άφθαρτη ζωή. Γένοιτο, γένοιτο, αμήν.

 

Το σύστημα του κόσμου το οποίο διακατέχεται από την εωσφορική αμαρτία επηρεάζει τον μη αναγεννημένο άνθρωπο. Τον αναγεννημένο άνθρωπο δεν τον επηρεάζει τίποτα διότι για αυτόν όλα συντελούν στην αναγέννησή του, στην εξέλιξή του, στην σωτηρία του και ανήκουν στην σοφία του Θεού η οποία τον οδηγεί στην υπέρβαση, στην θέωση. Για τον άνθρωπο του Θεού, τα πάντα συνεργούσι προς το αγαθόν εις τους αγαπώντας τον Θεόν (Ρωμαίους 8:28). Αμήν.

                         

·       Μην δίνουμε σημασία στους ανθρώπους που μας κατηγορούν. Να γνωρίζουμε ότι αυτοί έρχονται και φεύγουν, είναι σαν τις μπόρες. Όταν δίνουμε σημασία πέφτουμε στην παγίδα να χάνουμε την ειρήνη του Χριστού. Όταν συμβαίνει αυτό τότε να τρέχουμε στο αγιαστήριο, στον Θεό ο οποίος θα μας ενισχύσει και θα μας φρουρήσει.

 

·       Εάν κάνεις δεκαεννέα φίλους οι οποίοι δεν έχουν σκοπό να εφαρμόσουν το Ευαγγέλιο του Χριστού τότε κινδυνεύεις να γίνεις ο εικοστός. Καλύτερα να μείνουμε στο αγιαστήριο σπουδάζοντας την σοφία του Θεού μέχρι ο Θεός να δημιουργήσει στους συνανθρώπους μας προϋποθέσεις πνευματικές έλξης ως προς το θέλημα του Θεού παρά να χάνουμε τον χρόνο μας με εξωγραφικές άλογες λογικές (εντάλματα). 

 

·       Οι αιρετικοί και οι αφορισμένοι μιλάνε πάντα για πράγματα τα οποία διέπονται από σοφία μόνο που για την εποχή τους είναι αδιανόητα έτσι δέχονται αυστηρή κριτική, όμως στις μετέπειτα γενεές παίρνουν αξία. Ο Γαλιλαίος είπε ότι η γη είναι στρογγυλή και γυρίζει γύρω από τον Ήλιο και η Ιερά Εξέταση τον καταδίκασε σε θάνατο όμως σήμερα όλοι γνωρίζουμε ότι είχε δίκιο. Γι’ αυτό όταν ακούμε κάτι που δεν το καταλαβαίνουμε ας μην το καταδικάζουμε, ο χρόνος θα δείξει. Ας αφήσουμε τον χρόνο να φέρει τις αλήθειες που κρύβει.

 

                                                                      

·       Όταν οι αναγεννημένοι άνθρωποι συζητούν η χαρά είναι άπειρη μεταξύ τους. Όταν οι μη αναγεννημένοι άνθρωποι συζητούν τότε γκρινιάζουν, λογομαχούν και στο τέλος οδηγούνται σε αδιέξοδο, στοιχείο που τους χωρίζει και τους οδηγεί στην μοναξιά.

 

·       Χίλιες φορές να κάνεις δικά σου λάθη παρά να ακολουθείς το σωστό των άλλων. Να γνωρίζουμε πως, ό,τι δεν γίνεται εκ πίστεως είναι αμαρτία (Ρωμαίους 14:23).

 

·       Όταν κηρύττουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας να το κάνουμε για να αναγεννήσουμε και να βοηθήσουμε τους συνανθρώπους μας και όχι για να κερδίσουμε οπαδούς. 

 

·       Οι άνθρωποι που δεν γνώρισαν τον Θεό δυστυχώς έχουν στηρίξει την ζωή τους στο υλικό στοιχείο. Αυτοί πάντα διαπληκτίζονται με τους συνανθρώπους τους. Οι άνθρωποι του Θεού μόνο με τον εαυτό τους διαπληκτίζονται και μόνο αυτόν διορθώνουν.

 

·       Χωρίς τον ελληνικό αρχαίο πολιτισμό των στωικών και λοιπών φιλοσόφων και χωρίς τον ελληνοχριστιανικό πολιτισμό ο κόσμος δεν μπορεί να επιδιώξει πνευματικούς, υπερβατικούς στόχους οι οποίοι θα τον οδηγήσουν στην θέωση εξασφαλίζοντας την άφθαρτη, αθάνατη ζωή και την μέγιστη αγάπη. Οι Έλληνες είτε το θέλουμε είτε όχι είναι διαχειριστές του πλούτου του Θεού ο οποίος πλούτος θα πρέπει να γίνει στη ζωή των Ελλήνων ο νέος τρόπος ζωής ώστε να μεταλαμπαδευτεί κατόπιν σε όλον τον πλανήτη που κατοικείται από λογικά όντα και έπειτα να μεταλαμπαδευτεί και σε όλη την κτίση. Αμήν.

 

                                              

·       Ανά τους αιώνες τα συμφέροντα, οι προσωπικές φιλοδοξίες χώρισαν τους ανθρώπους σε έθνη, λαούς, θρησκείες κ.λπ.. Να υιοθετήσουμε όλοι μια αρχή: Όλοι είμεθα άνθρωποι οι οποίοι θα πρέπει να διαχειριζόμαστε την αγάπη μεταξύ μας και πάνω σ’ αυτή να εξελισσόμεθα. Ο Χριστός φανέρωσε να αγαπάμε τον αδελφό ως εαυτό. Ο Σωκράτης έλεγε, δεν είμαι πολίτης της Αθήνας αλλά του κόσμου. Όσοι βλέπουν με αυτά τα μάτια θα αποτελέσουν τον λαό του Θεού στο μέλλον. Αμήν.  

 

·       Ο καλύτερος τρόπος για να λύσεις τα προβλήματά σου είναι να τα αφήσεις στα χέρια του Θεού. Εσύ όμως να συνεχίζεις να σπουδάζεις την σοφία του Θεού η οποία βρίσκεται μέσα στον Λόγο του. 

 

·       Να σπουδάζουμε από όλους τους ανθρώπους και από όλους τους σοφούς του κόσμου αλλά να μην μιμηθούμε κανέναν διότι τότε θα χάσουμε την ιδιαίτερη αποστολή μας που ο Θεός ενέπνευσε μέσα μας διά Πνεύματος Αγίου.

 

·       Ο πνευματικός άνθρωπος δεν επιβάλλει την λογική του σε κανέναν. Ο μωρός κάνει τα πάντα για να τον ακούσουν οι άλλοι. Ο καλύτερος τρόπος για να αποδείξεις σε κάποιον ότι κάνει λάθος είναι να του επιτρέψεις να αναπτύξει τις ιδέες του ώστε να έρθει η μέρα που θα αντιληφθεί το λάθος του. Εμείς να συνεργαζόμεθα μόνο με ανθρώπους του αυτού πνεύματος ώστε να αποφύγουμε τον διαπληκτισμό, τα σκάνδαλα, την διαμάχη, τον εωσφορικό εγωισμό. Ο Κύριος ήξερε την αποστολή του γι’ αυτό έλεγε, όστις θέλει οπίσω μου ελθείν (Μάρκος 8:34). Ο άνθρωπος που κινείται υπό του Θεού στο να εκπληρώσει επαγγελίες οι οποίες εδόθηκαν εις αυτόν υπό του Θεού κάνει την δουλειά του εκπληρώνοντας τους στόχους του με την σοφία του Θεού η οποία του παρέχει την ταπεινοφροσύνη. Ταπεινοφροσύνη σημαίνει κενώνω τον εαυτό μου και τον παραδίδω στα χέρια του Θεού εμμένοντας και σπουδάζοντας στο αγιαστήριο την σοφία του Πατέρα Θεού. Γένοιτο, γένοιτο, αμήν.

 

·        

                                        

·       Η επιθυμία γεννά την αμαρτία, η αμαρτία γεννά τον θάνατο. Η επιθυμία όταν γίνεται αμαρτία επιφέρει την πνευματική σύγχυση στον εγκέφαλό μας. Αυτό φανερώνει και αφήνει να εννοηθεί ότι απέχουμε της ειλικρινούς απόφασης που λάβαμε στο κάλεσμα του Θεού. Χρειάζεται εγρήγορση πνευματική ώστε να δημιουργηθεί νέα βάση πνευματικής εξέλιξης η οποία γκρεμίζει το κράτος του θανάτου. Ο Απ. Παύλος φανέρωσε, διά Πνεύματος Αγίου, να κάνουμε βεβαία την κλήση που λάβαμε. Η Φωνή Θεού διανέμει δωρεάν την σοφία εκείνη η οποία καταργεί την επιθυμία που φέρνει την αμαρτία η οποία κατόπιν φέρνει την φθορά και τον θάνατο. Ας εντάξουμε την Φωνή Θεού στη ζωή μας, στην σπουδή μας και ας διορθώσουμε πνευματικά ελλείποντα τα οποία θα μας εξασφαλίσουν τον νοητό παράδεισο μέσα μας και γύρω μας. Αμήν.

 

·       Σοφία Θεού διακατέχει τον άνθρωπο εκείνο που δεν μπαίνει σε ξένα χωράφια και δεν επιθυμεί με νουθεσίες να υποχειριάσει την ζωή των συνανθρώπων του. Ο σοφός άνθρωπος νουθετεί με την ζωή του και το άψογο πνευματικό παράδειγμά του. Ο σοφός άνθρωπος νουθετεί μόνο στην περίπτωση που ερωτηθεί διαφορετικά σιωπά. Ας γίνουμε σοφοί έχοντας εμπιστοσύνη στον Θεό ο οποίος φανερώνει ότι ουδέ του θέλοντος ουδέ του τρέχοντος αλλά του ελεούντος Θεού (Ρωμαίους 9:16). Καθώς, πάσα δόσις αγαθή και πάν δώρημα τέλειον άνωθεν εστι καταβαίνον από του Πατρός των φώτων (Ιακώβου 1:17). Καθώς, χωρίς εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν (Ιωάννης 15:5). Καθώς, εάν ο Κύριος δεν οικοδομήση οίκον εις μάτην κοπιάζουσιν οι οικοδομούντες αυτόν (Ψαλμοί 127:1). Αμήν.

 

                                        

·       Όταν στην καθημερινότητα τα ερεθίσματα που δεχόμεθα από τον κόσμο επηρεάζουν την δική μας απόφαση ή λογική τότε να γνωρίζουμε ότι το πνεύμα μας είναι παιδικό. Μόνο ένα μικρό παιδί μπορείς να το κάνεις να χαρεί ή να κλάψει. Αν και στη δική μας ζωή συμβαίνει κάτι τέτοιο τότε ας επικαλεστούμε με ειλικρίνεια τον Θεό να μας σπουδάσει την δική του σοφία η οποία είναι υπεράνω κάθε ανθρώπινης νοήσεως και μας καθιστά ιδεώδεις ανθρώπους με επιδιώξεις ουρανόδρομες και πιστεύω αιώνια τα οποία δεν επιδέχονται επηρεασμό. Γένοιτο, γένοιτο, αμήν.   

 

·       Ο εγωιστής ομοιάζει με τον πετεινό ο οποίος φωνάζει το πρωί και χωρίς να το καταλάβει προδίδει την θέση του με φυσική συνέπεια να γίνεται εύκολη λεία για την αλεπού. Ο αναγεννημένος, οξυδερκής άνθρωπος του Θεού αντιλαμβάνεται εύκολα τον εγωισμό διότι πάντα ο άνθρωπος που διακατέχεται απ’ αυτόν χρησιμοποιεί το εγώ για να κεντρίσει το ενδιαφέρον των άλλων και να γίνει το κέντρο του κόσμου στην παρέα. Ο εγωιστής δημιουργεί αποστροφή στον Θεό και στους ανθρώπους. Ο ταπεινός δημιουργεί συνοχή γύρω του διότι όλοι τον δέχονται και τον επιθυμούν. Ας γίνουμε ταπεινοί. Αμήν. Ο Θεός γνωρίζουμε ότι, υπερηφάνοις αντιτάσσεται ταπεινοίς δε δίδωσι χάριν (Ιακώβου 4:6, Πέτρου Α΄ 5:5). Καθώς, και επί τίνα επιβλέψω αλλ’ η επί τον ταπεινόν και ησύχιον και τρέμοντα τους λόγους μου (Ησαΐας 66:2). Αμήν.                                                            

 

                                                                 

ΚΑΡΠΟΙ, ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ, ΣΗΜΕΙΑ

 

Η Παραγωγικότης του Παναγίου Πνεύματος είναι πλουσιοτάτη. Εκ της αγαθότητάς του ρέουν οι θησαυροί της αιωνιότητας όπως αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια. Αυτοί όλοι είναι οι καρποί του Πνεύματος, εννέα τον αριθμόν και είναι το πρώτο θέμα μας. Ας δούμε την σοφία τους και τις θετικές επιπτώσεις αυτών εις την ζωήν μας αρχίζοντας από τον πρώτο που είναι η αγάπη. Η αγάπη είναι ο πλουσιότερος, ο πλέον εύγεστος και αρωματικός καρπός του Αγίου Πνεύματος. Όπου υπάρχει η αγάπη εκεί δεν υπάρχει ουδεμία ανάγκη, εκεί είναι ο Θεός, είναι οι θησαυροί του ουρανού και της γης, εκεί που υπάρχει η αγνή αγάπη όχι η αγάπη των φυσικών πραγμάτων και του κοσμικού έρωτα που έχει ζήλιες, στέρηση της ελευθερίας κ.λ.π. αλλά η αγάπη του Θεού η οποία ου ζηλοί, ου φυσιούται, ουκ ασχημονεί, ου ζητεί τα εαυτής, ου παροξύνεται, ου λογίζεται το κακόν, ου χαίρει επί τη αδικία, συγχαίρει δε τη αληθεία, πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει, η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει. Το περιβάλλον εκείνο το οποίον κατάφερε με νουθεσία Χριστού ώστε να υπάρχει η αγάπη αυτή του Θεού, είτε περιβάλλον οικογενείας είναι είτε κοινωνίας ή λαού, είναι πανευτυχές. Ο πνευματικός αυτός πλούτος της αγάπης αξιοποιεί και τον υλικό και παρέχει επί του ασφαλούς την μακροζωία προερχόμενη εκ της χαράς και αγαλλιάσεως, διότι ο αμέσως επακόλουθος καρπός του Πνεύματος είναι η χαρά. Είναι φυσική συνέπεια λοιπόν όπου υπάρχει ο θησαυρός της αγάπης του Θεού να είναι πλήρης η χαρά, ο ενθουσιασμός και η ευφροσύνη μεταξύ των ανθρώπων. Ο κόσμος εκείνος ο οποίος ούτε κατά διάνοια συνέλαβε ούτε ονειρεύτηκε ποτέ τους θησαυρούς του Παναγίου Πνεύματος παρεξηγεί αφάνταστος πονηρά την αγάπη του Θεού, τη χαρά και τον ενθουσιασμό που εκδηλώνει η παρουσία του Θεού εις τους πιστούς. Για να καταλήξουμε λοιπόν, η αγάπη είναι κάτι το οποίο έχει να κάνει με την νέα φύση μόνο, την εν Χριστώ. Η παλιά φύση που ήταν έξω από την αγάπη, όταν έρθει η αγάπη του Χριστού γίνεται νεκρή για τις παραβάσεις και τις αμαρτίες και τίποτα καλό δεν έρχεται απ’ αυτήν. Αυτό μπορεί να μας βοηθήσει να καταλάβουμε το λάθος της φράσης (σ’ αγαπώ) όπως αυτή χρησιμοποιείται από τον κόσμο. Η αγάπη όπως αυτή ορίζεται από τον Θεό στην Βίβλο είναι προϊόν της νέας φύσης και δεν μπορεί να παραχθεί παρά μόνο από εκείνους οι οποίοι έχουν αυτήν την φύση (δηλαδή από ανθρώπους οι οποίοι έχουν ομολογήσει με την καρδιά τους ότι ο Θεός τον ανέστησε τον Ιησού από τους νεκρούς και όσοι επίσης περπατούν με αυτή την νέα φύση του Αγίου Ευαγγελίου). Αγάπη λοιπόν εν συντομία είναι υπομονή, ελπίδα, πίστη, ανεκτικότης, να υπομένεις τον άλλον, να ελπίζεις ότι θα γίνει καλύτερος, να πιστεύεις ότι θα γίνει καλύτερος, να πιστεύεις εις την σωτηρία του, να τον ανέχεσαι με όλες τις παραξενιές του, αν είναι εχθρός σου ακόμη αγαπάτε τους εχθρούς. Η αγάπη είναι συμπαντιαία και την έχει ο Θεός, ο οποίος είναι ένας εις ολόκληρο τον κόσμο του σύμπαντος. Αυτός την σπουδάζει στα τέκνα του με σκοπό να τα αγιάσει και να τα ελευθερώσει, ώστε η αγάπη του Χριστού όταν μπει μέσα μας να φανερώνει την καταγωγή μας ότι προερχόμεθα από τον Θεό. Η αγάπη δεν χωρίζεται, όποιος την χωρίζει πεθαίνει. Πως χωρίζεται; Με το να κρίνεις. Τώρα, η αύξηση της αγάπης προς τον Θεό γίνεται με το να θυσιάσεις τα πάντα και την ζωή σου αν επιβάλλεται υπό της αγάπης προς τον Θεό. Και πας ως αφήκε οικία ή αδελφούς ή αδελφάς ή πατέρα ή μητέρα ή γυναίκα ή τέκνα ή αγρούς ένεκεν του ονόματός μου, εκατονταπλασίονα λήψεται και ζωήν αιώνιο κληρονομήσει. Όσον μεγάλη και αν είναι η αμαρτία έπειτα από την αγάπη αυτή προς τον Θεό συγχωρείται και μετατρέπεται λευκή υπέρ’ χιόνα κατά τον προφήτη Ησαΐα. Χρειάζεται λοιπόν να αγαπήσουμε Κύριο και Θεό μας εξ’ όλης της καρδίας μας και εξ’ όλης της ψυχής μας και εξ’ όλης της ισχύος μας και εξ’ όλης της διανοίας μας και τον πλησίον μας ως σεαυτόν. Εν ταύταις ταίς δυσίν εντολές όλος ο νόμος και οι προφήται κρέμονται. Επομένως, δεν υπάρχει όριο για την αγάπη προς τους άλλους πλην εκείνου που θέτει ο Κύριος "ως σεαυτόν". Όταν εφαρμόζεται ο νόμος της αγάπης προς τον Θεό και προς τον πλησίον ήδη έχει ιδρυθεί η Βασιλεία του Θεού εντός ημών με τον απόλυτο καθαρισμό βαδίζοντες την οδό της τελειώσεως, γεγονός δια το οποίον κάθε ένας πρέπει να διεξάγει σκληρούς αγώνες για να μπει εις τα πλαίσια του νόμου της ΑΓΑΠΗΣ.

Η αγάπη βάσει των γραφικών δεδομένων είναι το δένδρο της ζωής. Όσο μακριά και αν βρίσκεται αναγνωρίζεται από τα φύλλα και τους καρπούς.

Η ανυπόκριτος αγάπη είναι ο ένθερμος ζήλος αυτής, η αφοσίωση εις τον αγώνα αυτόν, η ουσιαστική προσκόλληση προς το μέγα τούτο αγαθό. Η αγάπη τω πλησίον κακόν ουκ εργάζεται, πλήρωμα ουν νόμου η αγάπη. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι έχουμε αγάπη προς τον Θεό και προς τους συνανθρώπους μας όταν δεν πράττουμε κακό ούτε εις τον Θεό ούτε εις τον συνάνθρωπό μας.

Η αγάπη η ανυπόκριτος έχει την δύναμη να επιστρέψει αμαρτωλό εκ πλάνης οδού αυτού. Σώζει δε ψυχή εκ θανάτου και καλύπτει πλήθος αμαρτιών. Η αγάπη θα σκεπάσει και θα συγχωρήσει αμαρτίες του αγαπημένου, όσες και αν είναι. Θα ελκύσει δε και το θείο έλεος εις εκείνον που αγαπά και εις το σύνολο η αγάπη κάνει θαύματα.

Σύνδεσμος τελειότητας είναι να αγαπάς τον άλλον χωρίς υποκρισία και να του χαρίζεις τα πάντα. Η αγάπη αυτή συνδέει την ταπεινοφροσύνη, την δικαιοσύνη, την αλήθεια.

Ο Θεός αγαπά εκείνον ο οποίος κάνει αγώνα καθαρισμού και εξαπλώσεως, τον οποίον και μαστιγώνει για να μην τον πιάσει ο εγωισμός και χάσει την σωτηρία του. Είς την έννοια αγάπης και παραδοχής η αγάπη υπερισχύει. Πάντοτε την αγάπη την φανερώνει η θυσία. Ο έχων αγάπη οικοδομεί πρώτον τον εαυτόν του έναντι των συνανθρώπων του φερόμενος πράος, γλυκύς και ταπεινόφρων, δεύτερον οικοδομεί τον συνάνθρωπό του με το άψογο παράδειγμά του και την ανεκτικότητά του. Υπάρχει τρόπος ο άνθρωπος να έχει τον τεράστιο πνευματικό πλούτο και όμως να απουσιάζει η αγάπη, εξανεμισθείς υπό των συμφερόντων και των προσωπικών φιλοδοξιών. Η γνώσις φυσιοί, η δε αγάπη οικοδομεί.

Ο Θεός είναι αγάπη,"ο Θεός αγάπη εστί". Η αγάπη είναι καθαρώς μορφή του Θεού. Ο άνθρωπος που έχει αγάπη τον βλέπει μέσα του τον Θεό και όταν έγινε άνθρωπος ήταν ολόκληρος αγάπη, ώστε να αποτελέσει το πτώμα που έπεσαν οι αετοί και το κατέφαγον. "Ο οίκος του Πατρός μου κατέφαγέ με."

Δικαιοσύνη μάθετε οι ενοικούντες επί της γης". Χωρίς την αγάπη εκείνη που δεν ζητεί τα εαυτής, δικαιοσύνη δεν μπορούν να μάθουν και να έχουν οι ενοικούντες επί της γης. Η εφαρμογή αυτού του εδαφίου αποτελεί αλληλέγγυο σύστημα, ουχί προς το ημέτερο συμφέρον αλλά εις το του άλλου συμφέρον, ίνα αυτόματα αγαπήσεις τον πλησίον σου ως εαυτόν ώστε το σύστημα αυτό κάποια μέρα να γίνει συντελεστής ιδρύσεως της βασιλείας του Θεού. Με το ου ζητεί τα εαυτής δεν καταργείται το ατομικό συμφέρον αλλά φρουρείται με ισχυρές πνευματικές δυνάμεις. Καταργείται το ατομικό συμφέρον μεν αλλά υπερισχύει το γενικό που σημαίνει βασιλεία του Θεού. Αφοσίωση και αφιέρωση εις την προσπάθεια να εφαρμόσουμε όλες τις εντολές του Χριστού, γεγονός το οποίο θα αποκτήσουμε τοιαύτες δυνάμεις ώστε να είναι ευχερέστερη η συμπεριφορά μας και η αγάπη μας προς τον συνάνθρωπο, με αποτέλεσμα την ουσιαστική σταθεροποίηση της ολοκληρωμένης αγάπης. Εκείνο το οποίο είναι υψίστης σημασίας γεγονός εις το να μη κατακτάται η αγάπη εκατό τοις εκατό είναι ότι η ζωή μας είναι συνδεδεμένη απόλυτα με την ύλη και με προσπάθειες πολιτισμού και καλαισθήσεων. Αγάπη χωρίς πίστη δεν υπάρχει, πίστις χωρίς αγάπη υπάρχει και ενεργεί πονηρά και καταχθόνια. Το πολίτευμα του ουρανίου Βασιλέως είναι αγάπη με όλη τη σημασία της λέξεως, η οποία όταν είναι καθαρή εις την καρδία του πιστού τον απαλλάσσει από τα διάφορα πάθη, οπότε ελευθερώνεται το πνεύμα του και αισθάνεται πάντα γαλήνη ψυχική, χαρά και ειρήνη. Επομένως, μπορούμε να πούμε ότι την αληθινή αγάπη τη συνοδεύει η ελευθερία του πνεύματος βέβαια μόνον εις τον τομέα του κακού δεν είναι ελευθερία αλλά σκλαβιά και απώλεια. Προπάντων δε την εις εαυτούς αγάπη εκτενή έχοντες ότι η αγάπη καλύψει πλήθος αμαρτιών. Η αγάπη η ανυπόκριτος έχει την δύναμη να επιστρέψει αμαρτωλό εκ πλάνης οδού αυτού. Σώζει δε ψυχή εκ θανάτου και καλύπτει πλήθος αμαρτιών. Η αγάπη θα σκεπάσει και θα συγχωρήσει τις αμαρτίες του αγαπημένου, όσες και αν είναι. Θα ελκύσει δε το θείο έλεος εις εκείνον που αγαπά και εις το σύνολον η αγάπη κάνει θαύματα. Ως δ'αν τηρεί αυτού τον λόγο αληθώς εν τούτω η αγάπη του Θεού τετελείωται. Εν τούτω γιγνώσκομεν ότι εν αυτό εσμέν». Η αγάπη του ουρανίου Πατρός και του Υιού αυτού μας πληροφορεί το γεγονός ότι μελετούμε επιμελώς το ευαγγέλιο του Χριστού και εις τον αγώνα ο οποίος διεξάγεται δια την επίτευξη των αρετών τοποθετούμε πρώτη την εξάπλωση του ευαγγελίου και οι επιτυχίες είναι μεγάλες, αποδεικνύοντας την αγάπη του ουρανού και την εμφάνιση του Κυρίου στην ζωή μας. Η συγκατοίκηση του Θεού με τα πιστά τέκνα του γίνεται εμφανής με το γεγονός ότι ο Θεός συνεργάζεται με τον άνθρωπο τον πιστό εις τον αγώνα της ζωής και εις περίπτωση πολέμου συμμαχεί, ώστε η σκέψη του πιστού η οποία εκτοξεύεται εναντίον του εχθρού να είναι φορτισμένη δια Πνεύματος Αγίου. Στοιχεία τα οποία πρέπει να συνοδεύουν απαραιτήτως την εκδήλωση της αγάπης του Χριστού είναι οι θυσίες σωματικές και οικονομικές και τούτο είναι το μέγα εμπόδιο εις την εξάπλωση. Δεν δέχεται ο Θεός να αγαπούμε τους συνανθρώπους μας με λόγια αλλά με έργα, με την ζωή μας διότι αυτή είναι η αλήθεια του ευαγγελίου. Η αγάπη η αληθινή πάντοτε απαιτεί θυσίες και απόδειξη είναι η αγάπη του Χριστού ο οποίος πέθανε για όλους που τον πιστεύουν και θα σωθούν δια του αίματός του. Και οποιονδήποτε συνάνθρωπο εάν αγαπήσεις απαιτεί θυσίες η αγάπη. Όταν κάνουμε αγώνα για την εξάπλωση του ευαγγελίου του Χριστού αυτή είναι θυσία που αποδεικνύει ότι αγαπούμε τον Χριστό. Όταν όμως η αγάπη είναι ύπουλη απαιτεί θυσίες από τον άλλον. Το τέλειο είναι αφού αυτός θυσίασε τον εαυτόν του για μας ευρισκόμενος εν τω κόσμω τούτω για να έχουμε παρρησία την ημέρα της κρίσεως πρέπει να κάνουμε και εμείς το ίδιο εις τον πλησίον μας, δηλαδή να κάνουμε θυσίες για την αγάπη. Η αγάπη προς τον Θεό καλλιεργείται με την εκδήλωση της αγάπης προς τον συνάνθρωπο. Η αγάπη του Θεού είναι προς όλα τα πλάσματά του και αποδεικνύεται από το ότι στέλνει τα υλικά αγαθά του εις όλους τους ανθρώπους ανεξαιρέτως. Επίσης και τα πνευματικά, απλόχερα δια Ιησού Χριστού τα δίνει με υπομονή εξευτελισμών και σταυρικής θυσίας. Για την αγάπη του Ουρανίου Πατρός και του Υιού αυτού μας πληροφορεί το γεγονός ότι μελετούμε επιμελώς το ευαγγέλιο του Χριστού και εις τον αγώνα ο οποίος διεξάγεται δια την επίτευξη των αρετών, τοποθετούμε πρώτη την εξάπλωση του ευαγγελίου και οι επιτυχίες είναι μεγάλες αποδεικνύοντας την αγάπη του ουρανού και την εμφάνιση του Κυρίου. Η αγάπη του Θεού είναι άπειρη δια τον άνθρωπο αλλά η φύσις του ανθρώπου είναι τοιαύτη, γεγονός το οποίον απωθεί την αγάπη του Θεού και δέχεται τον διάβολο, το αντίθετο της αγάπης. Η αγάπη προς τον Θεό καλλιεργείται με την εκδήλωση της αγάπης προς τον συνάνθρωπο. Εκείνος ο οποίος αγαπά την ζωή για να ιδεί ημέρες αγαθές να παύσει την γλώσσα του από κακό, να μη λαλεί διεστραμμένα και πονηρά, να ζητεί ειρήνη και να επιδιώκει αυτήν διότι ο αρχηγός της ειρήνης είναι ο Χριστός. Η εν Πνεύματι αγάπη απέχει όσο απέχει ο ουρανός από την γη από την αγάπη της σαρκός. Η αγάπη του Πνεύματος μένει εις τον αιώνα. Πάτερ αφες αυτοίς ού γαρ οίδασι τι ποιούσι. Διαμελιζόμενοι τα ιμάτια αυτού έβαλον κλήρον. Η αγάπη του Χριστού εναντίον των δυνάμεων του εχθρού είναι να ανέβεις στον σταυρόν προτιμότερο παρά να ρίξει πυρ εκ του ουρανού να τους κατακαύσει όπως ο προφήτης Ηλίας τους πεντηκοντάρχας. Ο Χριστός όπως γνωρίζουμε ήλθε εις τον κόσμο και θυσίασε την ζωή του για όλο το ανθρώπινο γένος. Δεν υπάρχει μεγαλυτέρα και τελειοτέρα αγάπη από το να θυσιάσει κανείς την ζωή του για τον άλλον. Ο Κύριος ηγάπησε πρώτον τους μαθητές του ίνα δια των μαθητών του μεταδώσει την αγάπη του εις όλον τον κόσμο. Μόνο δια Πνεύματος Αγίου δυνάμεθα να αναπτύξουμε μια τέτοια αγάπη. Το πνεύμα του Θεού δύναται να έρθει εις ημάς δια της υπακοής στον λόγο του Θεού και δια του αγιασμού, μόνο με αυτόν τον τρόπο θα γίνουμε αγάπη.

 

 

                                                

2) ΧΑΡΑ

Η χαρά είναι ο δεύτερος καρπός του Αγίου Πνεύματος, όπως και η αγάπη έτσι και η χαρά είναι καρπός αφθαρσίας για τους έχοντες αυτήν. Η χαρά στους κοσμικούς ανθρώπους μπορεί να έρθει μέσα από την υλική ή την πνευματική επιτυχία του κόσμου ή την απόκτηση πολλών υλικών αγαθών. Όπως αγορά σπιτιού, όχι ένα που είναι απαραίτητο αλλά πολλά, αγορά κτημάτων πολλών στρεμμάτων, εξοχικό, κοινωνική θέση, αξιόλογη δουλειά κατά κόσμο, πολλά χρήματα στην τράπεζα κ.λ.π. αν και ο Κύριος φανέρωσε ότι η ζωή δεν συνίσταται εκ των υπαρχόντων. Η χαρά του κοσμικού πνεύματος είναι η επιστήμη όπως γιατρός, δικηγόρος κ.λ.π. όχι ότι είναι κακά αυτά ίσα - ίσα είναι τέλεια, το κακό είναι ότι φέρνουν χαρά μέσα από αλαζονεία, πονηρία και εγωισμό. Ο Θεός όμως έστω και έτσι επιτρέπει την χαρά στον κόσμο αυτό. Ο λόγος, να μπορεί και αυτός να ζει, να χαίρεται και να έχει στόχους έως ότου φτάσει όμως στο πνευματικό επίπεδο του Χριστού όπου εκεί δεν χρειάζονται όλα αυτά, οι πονηριές, ο εγωισμός κ.λ.π. Όταν έρθει ο Χριστός φεύγει η δόξα του τίτλου και έρχεται η δόξα της προσφοράς και της αγάπης προς τον συνάνθρωπο. Άλλη χαρά που μπορούν να αντλήσουν οι άνθρωποι του κόσμου είναι η χαρά των παθών όπως η μοιχεία, η πορνεία, η ακαθαρσία, η μέθη, η κώμη, όπου οι πράττοντες τα τοιαύτα βάσει του λόγου του Θεού βασιλεία Θεού δεν θέλουσι κληρονομήσει. Ο λόγος διότι έγιναν έρμαιο των παθών και έχασαν την εξουσία της προσωπικότητας. Όμως και αυτά δίνουν χαρά στους κοσμικούς ανθρώπους όμως τα αποτελέσματα αυτής της χαράς είναι ο θάνατος. Άλλη χαρά είναι του πνεύματος, αυτή προέρχεται στον άνθρωπο από το να αγωνίζεται εις όλην του τη ζωή στο να βρει τρόπους όπως να κάνει το θέλημα του Θεού. Ερευνώντας νυχθημερόν το ευαγγέλιο του Χριστού ώστε να βρει ακριβώς τους τρόπους και το τι χρειάζεται για να κάνει το θέλημα του Πατέρα του. Εδώ τώρα γίνεσαι θυσία, όπως και ο Χριστός έτσι και ο πιστός αγωνίζεται με θυσία σε όλους τους τομείς στο να κάνει το θέλημα του Θεού το οποίον είναι να εργαστείς να γνωρίσεις τον Θεό, τον προορισμό σου, την αποστολή σου και τον λόγο της ύπαρξή σου. Αφού τον γνωρίσεις να τον μεταδώσεις ώστε να αποκαλύψει ο Θεός διά μέσου σου στον συνάνθρωπο, φίλο ή αδελφό τις παγίδες, οι οποίες στήνονται υπό του διαβόλου για την ολέθρια καταστροφή του ανθρώπου. Αγωνίζεται ακόμη να αποφύγει ότι είναι του πονηρού. Καθώς αγωνίζεται ο πιστός να του αποκαλύψει ο Θεός τα μέσα και τις οδούς οι οποίες οδηγούν τον άνθρωπο στον χώρο του Θεού που είναι η αφθαρσία, οι καρποί, τα χαρίσματα, τα σημεία, η ταπείνωση, με λίγα λόγια ο Θεός. Τώρα όλοι εμείς ακολουθούμε για να βρούμε χαρά έναν από τους παραπάνω δρόμους. Το ποιος είναι ο σωστός; Αυτό θα το κρίνει ο καθ’ ένας ποιον τρόπο θα ακολουθήσει, κατ’ εμέ ο τελευταίος δρόμος του Χριστού είναι ο σωστότερος, όμως δεν ξέρω πως ο Θεός θα βοηθήσει, θα σώσει και θα αναγεννήσει τον κάθε συνάνθρωπο και από ποια στάδια θα τον περάσει ώστε να τον ολοκληρώσει πνευματικά και να γίνει πνευματική υπόσταση. Η χαρά για τους κοσμικούς έρχεται με το κάθε μέρα να έχουμε επιτυχίες πάνω στην ύλη και η συμφορά σε αυτούς είναι ότι στην ιδέα και μόνο ότι αν τύχει κάτι στην ζωή τους και πέσουν έξω τότε ο εγωισμός τους τον οποίον καλλιέργησαν τόσα χρόνια προβάλλοντας τον εαυτόν τους δεν δέχεται την νέα κατάσταση της αποτυχίας, δι’ αυτούς αποτυχία. Και έτσι προβαίνουν στην αυτοκτονία ή πέφτουν στην αδιάλειπτη στενοχώρια του εγωισμού, στην κατάθλιψη και στην μελαγχολία, η οποία οδηγεί τον άνθρωπο αυτό στον γρήγορο έως ταχύτατο θάνατο. Ο πνευματικός όμως άνθρωπος του οποίου η χαρά πηγάζει από την σοφία του Θεού χαίρεται με καινούργιο αμάξι αλλά χαίρεται το ίδιο και με παλιό αμάξι. Χαίρεται με την απόκτηση μιας δουλειάς αλλά χαίρεται το ίδιο και με την απόλυσή του, διότι ελπίζει σε κάτι καλύτερο. Χαίρεται με σπίτι αλλά και με αντίσκηνο. Δηλαδή χαίρεται όπως και αν έρθουν τα πράγματα. Εν ολίγοις ο πνευματικός άνθρωπος δεν χρειάζεται λόγους για να είναι ευτυχισμένος, χαίρεται κάτω από όλες τις συνθήκες. Ο απ. Παύλος αναφέρει πάντοτε χαίρεστε, αδιαλείπτως προσεύχεστε, κατά πάντα ευχαριστείτε διότι τούτο είναι το θέλημα εν Χριστώ Ιησού.

 

                                                    

3) ΕΙΡΗΝΗ

Ο τρίτος καρπός του Αγίου Πνεύματος είναι η ειρήνη. Υπάρχουν δυο είδη ειρήνης στον κόσμο, η ειρήνη των ανθρώπων του κόσμου και η ειρήνη των ανθρώπων του Θεού. Η ειρήνη των ανθρώπων του κόσμου στηρίζεται στην υγεία που έχουν δώρο Θεού και που δεν αγωνίζονται ή δεν ξέρουν τον τρόπο να την αναπτύξουν. Ακόμη η ειρήνη του κόσμου στηρίζεται στα χρήματα, αν τα χρήματα χαθούν και οι οικονομίες των κρατών πέσουν έξω τότε η ειρήνη θα χαθεί και οι άνθρωποι του κόσμου θα δαιμονιστούν. Η ειρήνη του κόσμου ακόμα στηρίζεται όταν αρρωστήσουν οι άνθρωποι στα φάρμακα και όχι στην προσευχή και στα θαύματα. Η ειρήνη των ανθρώπων του Θεού είναι μια παράξενη κατάσταση και ότι συμβαίνει στην ζωή τους θετικό ή αρνητικό δεν το αντιμετωπίζουν με μεγάλο ενθουσιασμό ή μεγάλη κατάθλιψη αλλά με ησυχία και ταπείνωση, ευχαριστώντας τον Θεό αν είναι θετικό και ευχαριστώντας τον Θεό εάν είναι αρνητικό. Αρνητικό όμως για τα τέκνα του Θεού δεν είναι ποτέ, έτσι φαίνεται για τον κόσμο, στην ουσία όμως είναι η σοφία του Θεού η οποία βοηθά τον άνθρωπο να θεωθεί και να γνωρίσει μέσα από όλα αυτά τον εαυτόν του. Διότι για τους ανθρώπους του Θεού τα πάντα συνεργούν στο αγαθό τοις αγαπώσι τον Θεό. Δεν πιστεύουν δηλαδή οι άνθρωποι του Θεού σε δώρα του Θεού θετικά ή αρνητικά ή ότι αφ’ εαυτού τα απέκτησαν με δική τους σοφία ή ότι τα έφεραν αυτοί στην ζωή τους λόγω ικανότητας ή σοφίας δικής τους. Πιστεύουν ότι όλα είναι μαθήματα πνευματικά, ώστε μέσω πολλών θετικών ή αρνητικών καταστάσεων να θεοποιηθούν. Με συνέπεια να γίνουν αφού τελειώσουν την εκπαίδευση εικόνα του Θεού του αοράτου. Ο στόχος είναι να φέρουν εις πέρας την αποστολή τους, που είναι μέσα από όλα αυτά να κάνουν το θέλημα του Θεού. Έτσι αποκτούν την ειρήνη του Χριστού.

 

                                                   

4) ΜΑΚΡΟΘΥΜΙΑ

Τέταρτος καρπός είναι η μακροθυμία. Είναι μια σοφία που την παρέχει το Άγιο Πνεύμα στα τέκνα του Θεού μαθαίνοντάς τα ότι έχοντας αυτό το χάρισμα στην ζωή τους εξασφαλίζουν την σωστή λειτουργία και την ψυχική ειρήνη. Καθώς την ολοκληρωτική αναδόμηση των κυττάρων. Καθώς επίσης την σωστή λειτουργία σωστής της κατανομής του αίματος εις όλα τα ζωτικά όργανα του ανθρώπου. Με λίγα λόγια, το χάρισμα αυτό παρέχει την υγεία του σώματος και του πνεύματος. Ο λόγος διότι ο άνθρωπος αυτός μακριά θυμώνει, άλλωστε αυτό σημαίνει μακροθυμία. Ο κοσμικός άνθρωπος λόγω της έλλειψης αγιασμού βλέπει τους πάντες ότι του επιτίθονται ή τον εχθρεύονται ή ότι τον πλησιάζουν πονηρά και θυμώνει μαζί τους με το παραμικρό. Φυσική συνέπεια οι χτύποι της καρδιάς να αυξάνουν, μάλιστα ο θυμός προκαλεί επικίνδυνες καρδιακές αρρυθμίες, αιφνίδιο θάνατο ή οξύ έμφραγμα. Η επιστήμη αναφέρει για τον θυμό ότι η πίεση του αίματος ανεβαίνει και μερικές φορές μπορεί να γίνει αιτία εγκεφαλικού. O οργανισμός του ανθρώπου αυτού είναι σε κατάσταση συναγερμού, όπως είναι ο άνθρωπος αυτός με τον θυμό απελευθερώνει ορμόνες επίθεσης όπως είναι η αδρεναλίνη και πολλές άλλες. Αυτές με την σειρά τους προκαλούν σύσπαση των αρτηριών της καρδιάς και την εμφάνιση στηθάγχης. Κατά την διάρκεια του θυμού δημιουργούνται στο αίμα συνθήκες για θρόμβωση αφού τα αιμοπετάλια του αίματος παρουσιάζουν τάση για συγκόλληση, τα ινωδογονα αυξάνουν και ο χρόνος πήξεως του αίματος γίνεται επικίνδυνος. Γι’ αυτό ο κίνδυνος εμφράγματος σε άτομα με τάσεις εύκολου θυμού είναι 3 φορές μεγαλύτερος από άτομα που θυμώνουν πιο δύσκολα. Έρευνες δείχνουν ότι άτομα παρορμητικά χωρίς έλεγχο επιθετικότητας χάνονται λόγω της συχνότητας των αιφνίδιων θανάτων που παρουσιάζουν ακόμα και όταν δεν είχαν άλλους παράγοντες κινδύνου π.χ. δεν παρουσίαζαν υπέρταση, ούτε είχαν διαβήτη. Κάθε άνθρωπος που συγκρατεί τον θυμό του κοινωνικά είναι σοφότερος και βιολογικά μακροβιότερος. Οι βαριές φράσεις που χρησιμοποιούμε όταν είμαστε θυμωμένοι προκαλούν στρες και στον δικό μας οργανισμό. Ιατρικά είναι βέβαιο ότι ο θυμός δεν πρόκειται να μας ωφελήσει ούτε σωματικά ούτε ψυχικά, καλύτερα να μακροθυμούμε δηλαδή μακριά να θυμώνουμε.

 

 

5) ΧΡΗΣΤΟΤΗΣ

 

Σημαίνει χρήσιμος άνθρωπος. Άνθρωπος ο οποίος ερευνά τον λόγο του Θεού, άνθρωπος που ερευνά τον Θεό ώστε να αντλήσει την σοφία του Χριστού, η οποία στηρίζεται στον λόγο του ίδιου του Χριστού και που έχει ως εξής, μεγαλήτερα τούτων θέλετε ποιήσει. Αυτός ο χριστιανός ερευνά τον λόγο του Θεού ώστε να βρει τα μέσα να βοηθήσει τον εαυτό του αλλά και να μεταδώσει στους συνανθρώπους του και σε όλη την γενιά του τον Χριστό. Ώστε όλοι να αναγεννηθούν και να ζήσουν ευλογημένοι. Σκοπός του είναι να μεταδώσει τα άφθαρτα στοιχεία του ευαγγελίου, ώστε όλοι να γίνουν χρήσιμοι στον Θεό και στον κόσμο αποκαλύπτοντας τα μέσα που είναι να θεοποιηθούν. Στον κόσμο χρηστότητα δεν υπάρχει, διότι το στοιχείο αυτό το εξαφανίζει το ατομικό συμφέρον και αυτοί που κατά κόσμο λένε ότι χρησιμεύουν βοηθώντας άλλους στο βάθος κρύβεται το ατομικό τους συμφέρον. Το οποίο δεν μπορούν να το εξασφαλίσουν μόνοι τους και έτσι χρησιμοποιούν υπαλλήλους τα αφεντικά, ψηφοφόρους οι πολιτικοί κ.λ.π. με σκοπό όμως να μεγαλώσουν αυτοί. Όταν όμως μπορέσουν και εξασφαλίσουν τα συμφέροντά τους τότε διώχνουν όσους τους βοηθούσαν εν αμοιβή και αποδεικνύεται ότι χρηστότης δεν υπάρχει στον κόσμο, μάλιστα εκατομμύρια υποθέσεις βρίσκονται στα δικαστήρια και είναι έτοιμοι αφεντικά και υπάλληλοι το ευγενικό καλημέρα να γίνει κακεντρέχεια. Το αντίθετο της χρηστότητας είναι η αυστηρότητα, όσο η χρηστότης του Θεού όσο και η αυστηρότης γίνεται καταφανής εις την ζωή μας, δυνάμεθα κάλλιστα να νοιώθουμε, να διαισθανόμεθα πότε είμεθα εις την χρηστότητα και πότε είμεθα εις την αυστηρότητα. Όταν μέσα μας υπάρχει η καλή συνείδηση, υπάρχει η ειρήνη που ειρηνεύουμε με τον εαυτόν μας ειρηνεύουμε και με τον Θεό προπάντων αλλά και με τον συνάνθρωπό μας. Είναι ένα δείγμα ότι όντως υπάρχουμε μέσα εις την χρηστότητα του Θεού, διότι και όλες οι εργασίες μας αντιμετωπίζονται με αυτό το πνεύμα της χρηστότητας του Θεού και πάντοτε είμεθα νικητές. Πάντοτε στην χρηστότητα μας διακατέχει η χάρις του Θεού και με την πίστιν στον Χριστό λύνουμε όλα τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζουμε εις την ζωή μας. Επομένως δεν είναι δυνατόν να μην νοιώθουμε, να μην διαισθανόμεθα την χρηστότητα και να μην γευόμαστε συγχρόνως το μεγαλειώδες τούτο έργο το οποίον έκαμε ο Χριστός εις ημάς. Και μόνον όταν έχουμε αυτό δεν χρειαζόμεθα τίποτε άλλο εις τον κόσμο, ας έχει όλος ο κόσμος όλα τα υλικά αγαθά και ημείς ας έχουμε μόνο την χρηστότητα του Θεού. Όταν τώρα δεν έχουμε χρηστότητα έχουμε αυστηρότητα. Και σίγουρα μέσα μας συνεχώς υπάρχει ο εσωτερικός μας κόσμος επαναστατημένος, δεν έχουμε συνείδηση αγαθή, δεν είμεθα ικανοποιημένοι δι’ όσα έργα πράττουμε. Και δια τις σχέσεις μας με τον Θεό δεν έχουμε πίστη. Μάλιστα η αγάπη εξαφανίζεται, η ταπεινοφροσύνη χάνεται, δεν έχουμε τίποτα Θεού πάνω μας. Η αυστηρότητα όταν συνεχίζεται φέρνει τον ολέθριο εγωισμό όπου ο Θεός εκεί αντιτάσσεται, δεν ευλογεί τον άνθρωπο που τον διέπει αυστηρότητα μάλιστα ο άνθρωπος αυτός επιτίθεται και με τα λόγια και με τα χέρια και σε όλους βρίσκει λάθη. Μη γένοιτο εις ημάς.

 

 

6) ΑΓΑΘΟΣΥΝΗ

Είναι καρπός άγιος γεμάτος σοφία Θεού ο οποίος φανερώνεται ως εξής, νίκα το κακό δια του αγαθού. Είναι ευεργετικό στοιχείο διότι έχει την δύναμη να σε ενώσει με τους συγγενείς, τους φίλους, τους αδερφούς και τελευταία με τους εχθρούς. Αυτό το υπερσύγχρονο όπλο του Παναγίου Πνεύματος ρίχνει στην αγκαλιά του Θεού όλους όσους είναι απομακρυσμένοι από αυτόν, δια μέσω όμως των ανθρώπων αυτών οι οποίοι καλλιεργούν την αγαθοσύνη (σκεύη εκλογής). Η ολοκλήρωση της αγαθοσύνης είναι η μελέτη και η εφαρμογή του Αγίου Ευαγγελίου, καθώς η αδιάλειπτη προσευχή και η συμμετοχή εις την μυστηριακή ζωή της εκκλησίας. Δια Πνεύματος Αγίου γίνεται η αναγνώριση της αγαθοσύνης των ευσεβών και αγίων ανθρώπων.

 

 

7) ΠΙΣΤΗ

Τον κόσμο αυτό τον διέπει πίστη ότι θα πάει καλά αν έχει χρήματα και φάρμακα. Όταν χαθούν αυτά τα δυο χάνονται και οι άνθρωποι που στηρίχτηκαν σε αυτά. Η πίστη όμως την οποίαν κυοφορεί το Πνεύμα το Άγιο στους μαθητές του Χριστού έχει την δύναμη να εξασφαλίζει ουράνια και επίγεια αγαθά. Μάλιστα δια της ζώσης πίστεως γίνεσαι κληρονόμος των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος καθώς και των σημείων του Αγίου Πνεύματος. Μάλιστα όταν αυτή η πίστη γίνει ζώσα πίστη από σκιώδη που είναι σήμερα, εξασφαλίζει την άφθαρτη και αθάνατη ζωή. Ο Χριστός τόνισε γι’ αυτή τα εξής, ο πιστεύων εις εμέ καν αποθάνη ζήσεται και πας όστις ζει και πιστεύει εις εμε ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. Καθώς ο Χριστός φανέρωσε ότι, εάν έχητε πίστιν ως κόκκον σινάπεως, θέλετε ειπεί προς το όρος τούτο, μετάβηθι εντεύθεν εκεί και θέλει υπακούσει. Χιλιάδες είναι τα θαύματα της πίστεως. Θα πρέπει να κάνουμε αγώνα για να εξασφαλίσουμε τα στοιχεία αυτής τα οποία είναι απαραίτητα στην ζωή μας, χωρίς αυτή κινδυνεύουμε να χάσουμε τον παρόντα κόσμο και σίγουρα αδυνατούμε να μπούμε στον μέλλοντα αιώνα. Η πίστις είναι εξουσία και εδόθη εις τον άνθρωπο. Πως ενεργεί; Ο Θεός ως Πατέρας κάμνει πρώτος τη σκέψη δια του ιδικού του εγκεφάλου. Γνωρίζουμε όμως ότι ανθρωπίνως τουλάχιστον δια να παραχθεί σκέψη πρέπει αυτή να παραχθεί από τα κύτταρα του ανθρώπινου εγκεφάλου έξωθεν λαμβανόμενη εκ της ορατής και αοράτου φύσεως. Κατ’ αναλογία σκεπτόμενοι και ο Θεός θα πρέπει να έχει εγκέφαλο αποτελούμενος και αυτός εκ κυττάρων. Μπορεί όμως και σαν πνεύμα να ενεργεί διότι και αυτό έχει υλική υπόσταση σε λανθάνουσα μορφή. Οι σκέψεις του Θεού είναι διάχυτες εις όλον τον κόσμο (σύμπαν) εκ των οποίων λαμβάνουμε και ημείς. Ο εγκέφαλος του Θεού περιλαμβάνει ολόκληρο το σύμπαν το ορατό και το αόρατο και τούτο είναι τα κύτταρα του εγκεφάλου του Θεού εντός των οποίων κυκλοφορεί η σκέψη του Θεού. Οι άγγελοι είναι κύτταρα του μυαλού του Θεού αλλά και εις τον υλικό ορατό και αόρατο κόσμο π.χ. ένα κύτταρο του Θεού είναι η ιατρική, ένα άλλο τα γράμματα, ένα άλλο οι τέχνες κ.λ.π. Μια λοιπόν σκέψη που λαμβάνει ο άνθρωπος είναι ένα κύτταρο του Θεού. Η σκέψη διευθύνει την πίστη δια των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων, διότι η σκέψη που είναι πνεύμα κάθεται επί των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων και φεύγει μεταφερόμενη εις κλάσμα χρόνου παντού, δεδομένου ότι εις ολόκληρο το σύμπαν υπάρχουν τα ηλεκτρομαγνητικά κύματα. Έτσι λοιπόν φτάνει η σκέψη παντού, ώστε ο κάθε εγκέφαλος δια της προσευχής να ενεργοποιηθεί και να κινήσει τους μηχανισμούς εκείνους που χρειάζεται ο πάσχων για να θεραπευτεί. Ακόμη δια της προσευχής μπορείς να εναποθέσεις στον συνάνθρωπο όταν το επιτρέπει σωστές πνευματικές σκέψεις και να γίνει εις αυτόν κάλεσμα προς αγιασμό, το οποίο θα διέπεται από σοφία Θεού. Το έργο που σήμερα παρουσιάζει η Φωνή Θεού είναι έργο προσευχής και ζώσας πίστης. Με την προσευχή θα καταφέρουμε τα πάντα, όλους μηδενός εξαιρουμένου τους άγιους στόχους μας που ο Θεός δια πνεύματος μας εμπιστεύθηκε. Εύχομαι όλοι να εννοήσουμε τις ενέργειες της πίστης και να τις φέρουμε στην ζωή μας. Γένοιτο αμήν.

 

     

8) ΠΡΑΟΤΗΣ

Έχουμε ένα μακαρισμό του Κυρίου, μακάριοι οι πραείς ότι αυτοί κληρονομήσουσιν την γην. Η πραότης είναι στοιχείο ζωής γι’ αυτούς που την έχουν, διότι φανερώνουν ότι εμπιστεύονται τον Θεό και τίποτε δεν μπορεί να τους οδηγήσει στην ταραχή ώστε να υιοθετήσουν τον φόβο και την ανεμπιστοσύνη.

 

9) ΕΓΚΡΑΤΕΙΑ

Εδώ ανήκει ο λόγος του Θεού ο οποίος φανερώθηκε δια Πνεύματος Αγίου και έχει ως εξής, τα πάντα να μεταλαμβάνονται μετ’ ευχαριστίας ευλογούντες τον Θεό. Η λαιμαργία σήμερα διέπει όλους τους ανθρώπους σε όλους τους τομείς. Στον υλικό τομέα αχόρταγοι οι άνθρωποι, ότι και να τους δώσεις θέλουν και άλλα. Στο θέμα του φαγητού οι άνθρωποι τρώνε υπέρ κόρον παραπάνω απ’ ότι χρειάζονται. Τα δυο αυτά στοιχεία της ύλης έχουν σαν αποτέλεσμα στον κοσμικό ή στον πνευματικό κόσμο τον πνευματικό και μετέπειτα τον φυσικό θάνατο. Στο πρώτο σκέλος οι άνθρωποι που είναι απομακρυσμένοι από τον Θεό δεν χορταίνουν ότι και αν έχουν υλικό, με φυσική συνέπεια να μην χαίρονται με όσα έχουν. Αυτό τους βάζει σε έναν αγώνα πάλης και ανταγωνισμού με ψέματα, πονηρίες και απάτες ώστε να φάει ο ένας τον άλλον για το ποιος θα επικρατήσει στον υλικό τομέα (έχουμε την παραβολή του άφρονα). Αυτό σίγουρα είναι φθοροποιό στοιχείο, μη γένοιτο εις ημάς. Στο θέμα του φαγητού η λαιμαργία που είναι αντίθετο της εγκράτειας επιφέρει ανεπανόρθωτες καταστροφές στους ζωτικούς μηχανισμούς του σώματος, επιφέροντας πολλές φορές και τον ακαριαίο θάνατο. Χρειάζεται εγκράτεια στο φαγητό, ώστε το σώμα μας να οξυγονώνεται κανονικά. Στον υλικό τομέα χρειάζεται προσοχή, διότι οι πολλές ευθύνες καταργούν τον ελεύθερο χρόνο τον οποίο τον χρειαζόμαστε ώστε να αναπτυχθούμε στον πνευματικό τομέα. Για τον χρόνο ο λόγος του Θεού φανερώνει ότι εν όσο έχετε καιρό μαζέψτε αμάραντο θησαυρό. Εγώ με την εμπειρία 20 χρόνων πνευματικού αγώνα γνωρίζω ότι το αύριο οδηγεί στην χώρα του ποτέ. Μη γένοιτο εις ημάς. Ο Λόγος του Θεού φανερώνει, ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος, ιδού νυν ημέρα σωτηρίας. Τώρα δηλαδή όχι αύριο ίσον ποτέ.

 

 

1) ΓΛΩΣΣΟΛΑΛΙΑ

Ας τα δούμε ένα ένα. Το πρώτο είναι η γλωσσολαλιά. Η γλωσσολαλιά είναι γλώσσα ακατάληπτη, δυσνόητη και ανερμήνευτη υπό της λογικής του κόσμου. Είναι γλώσσα του Πνεύματος, είναι χάρισμα του Πνεύματος και δίδεται σε όσους έχουν την πίστη ότι μπορούν να την αποκτήσουν. Το εμπόδιο που την κάνει ασύλληπτη, δυσνόητη και πολλές φορές παρεξηγήσιμη υπό του κόσμου είναι το πάθος της υλοφροσύνης και της λογικής που διέπει τον κόσμο. Αυτή η λογική του κόσμου εμποδίζει ώστε να την γνωρίσει ο χριστιανός και να την υιοθετήσει. Λέω παρεξηγήσιμη διότι κάτι που δεν το γνωρίζει ο άλλος πολλές φορές το παρεξηγεί. Όπως την ημέρα της πεντηκοστής όπου το Άγιο Πνεύμα ήρθε εν δυνάμει όπως αναφέρεται στις πράξεις των αποστόλων, και ότε η ημέρα της Πεντηκοστής, ήσαν άπαντες ομοθυμαδόν εν τω αυτώ τόπω.

Και εξαίφνης έγεινεν ήχος εκ του ουρανού ως ανέμου βιαίως φερομένου και εγέμισεν όλον τον οίκον οποίου ήσαν καθήμενοι.

Και εφάνησαν εις αυτούς διαμεριζόμεναι γλώσσαι ως πυρός και εκάθισεν επί ένα έκαστων αυτών.

Και επλήσθησαν άπαντες Πνεύματος Αγίου και ήρχισαν να λαλώσι ξένας γλώσσας, καθώς το Πνεύμα έδιδεν εις αυτούς να λαλώσιν.

Ήσαν δε κατοικούντες εν Ιερουσαλήμ Ιουδαίοι, άνδρες ευλαβείς από έθνους των υπό τον ουρανόν.

Και καθώς έγεινεν η φωνή αύτη, συνήλθε το πλήθος και συνεταράχθη διότι ήκουον αυτούς εις έκαστος λαλούντας με την ιδίαν αυτού διάλεκτον.

Εξεπλήττοντο δε πάντες και εθαύμαζον, λέγοντες προς αλλήλους, Ιδού, πάντες ούτοι οι καλούντες δεν είναι Γαλιλαίοι;

Και πως ημείς ακούομεν έκαστος εν τη ιδία ημών διάλεκτο εν ή εγεννήθημεν;

Πάρθοι και Μήδοι και Ελαμίται και οι κατοικούντες την Μεσοποταμίαν, την Ιουδαίαν τε και Καππαδοκίαν, τον Πόντον και την Ασίαν, την φρυγίαν τε και την Παμφυλίαν, την Αίγυπτον και τα μέρη την Λιβύης της κατά την Κυρήνην και οι παρεπιδημούντες Ρωμαίοι, Ιουδαίοι τε και προσήλυτοι, Κρήτες και άραβες, ακούομεν αυτούς λαλούντας εν ταις γλώσσαις ημών τα μεγαλεία του Θεού.

Εθαύμαζον δε πάντες και ηπόρουν, άλλος προς άλλον λέγοντες, Τι σημαίνει τούτο;

'Ολοι δε χλευάζοντες έλεγον, 'Οτι είναι μεστοί από γλυκύν οίνον. Εδω είναι που ανέφερα ότι παρεξηγήται από τον κόσμο, πρέπει ένας Πέτρος με ζώσα πίστη να βοηθήσει.

Σταθείς δε ο Πέτρος μετά των ένδεκα, ύψωσε την φωνήν αυτού και ελάλησε προς αυτούς, ʼνδρες Ιουδαίοι και πάντες οι κατοικούντες την Ιερουσαλήμ, τούτο ας ήναι γνωστόν εις εσάς και ακούσατε τους λόγους μου.

Διότι ούτοι δεν είναι μεθυσμένοι, καθώς σεις νομίζετε διότι είναι τρίτη ώρα της ημέρας αλλά τούτο είναι το ρηθέν δια του προφήτου Ιωήλ.

Και εν ταις εσχάταις ημέραις, λέγει ο Θεός, Θέλω εκχέει από του πνεύματός μου επί πάσαν σάρκα και θέλουσι προφητεύσει οι υιοί σας και αι θυγατέρες σας και οι νεανίσκοι σας θέλουσιν ιδεί οράσεις και οι πρεσβύτεροί σας θέλουσιν ενυπνιασθή ενύπνια και έτι επί τους δούλους μου και επί τας δούλας μου εν ταις ημέραις εκείναις θέλω εκχέει από του πνεύματός μου και θέλουσι προφητεύσει και θέλω δείξει τέρατα εν τω ουρανώ άνω και σημεία επί της γης κάτω, αίμα και πύρ και ατμίδα καπνού, ο ήλιος θέλει μεταστραφή εις σκότος και η σελήνη εις αίμα, πρίν έλθη η ημέρα του Κυρίου η μεγάλη και επιφανής.

Και πας όστις αν επικαλεσθή το όνομα του Κυρίου, θέλει σωθή.

Η γλωσσολαλιά έχει την ιδιότητα να κάνει τον πιστό να νιώθει την παρουσία του Θεού έντονα και να ομιλεί ο Θεός σε ασύλληπτη γλώσσα. Ο χριστιανός που την έχει αν δεν έχει την ερμηνεία δεν την καταλαβαίνει. Αλλά και το μόνο ότι μιλά ο Θεός διά μέσου του τον ενθαρρύνει και του δίνει δύναμη στο να ξεχυθεί στον κόσμο και να φωνάζει το ΖΕΙ ΚΥΡΙΟΣ. Η γλωσσολαλιά μεταδίδεται αφού πρώτα ο άνθρωπος δοκιμαστεί υπό του Θεού και αποδειχτεί σκεύος εκλογής. Χρειάζεται δυο χρόνια αφιέρωσης ώστε ο Θεός να ανοίξει την πόρτα του εγκεφάλου και να την λάβει δια της προσευχής. Ανάλογα όμως μερικές φορές και με την αφιέρωση. Η γλωσολαλιά μεταδίδεται, πρώτον δια της πίστεως από τον Θεό αφού πρώτα εννοήσει ο πιστός το χάρισμα και δεύτερον μεταδίδεται και από αυτόν που έχει το χάρισμα και την εξουσία να την μεταδίδει.

 

     

2) ερμΗνΕια γλωσσων

Είναι μέγα χάρισμα διότι όπως κάποιος γλωσσολαλεί μυστήρια διά Πνεύματος Αγίου και οικοδομεί τον εαυτόν του, έτσι και αυτός που έχει την ερμηνεία διά Πνεύματος Αγίου ερμηνεύει τις λέξεις του πνεύματος τις άγνωστες που παρουσιάζει η γλωσσολαλιά προς οικοδομή του ιδίου του εαυτού του καθώς και της εκκλησίας του Χριστού, ώστε να γνωρίζει η εκκλησία το θέλημα του Θεού. Το χάρισμα αυτό εγκαθιδρύει το άγιο μέσα μας, το οποίον δύναται να ιδρύσει τη βασιλεία του Θεού μέσα μας και γύρω μας, ώστε να μας απαλλάξει από όλα τα φθοροποιά στοιχεία τα οποία κόλλησαν σήμερα στην ζωή μας σαν τσιμπούρια και μας πίνουν το αίμα, θεωρώντας όλοι ότι έτσι πρέπει να ζούμε. Ο Θεός δια αυτού του χαρίσματος φανερώνει τις προθέσεις του ως προς τον τρόπο επανένταξης του ανθρώπου στον χώρο του Θεού, ώστε Θεός και άνθρωπος να ενωθούν ίνα επιτευχθεί ο στόχος της δημιουργίας και της άγιας εξέλιξής της συν Θεό. Καθώς να φανερωθεί ο σωστός τρόπος εξέλιξης των αγίων οι οποίοι θα φανερώσουν την δόξα του Θεού στον κόσμο, την οποίαν ο κόσμος όταν την δει θα τρέξει στο όρος αυτό το άγιο. Ο τρόπος είναι η αγάπη η ανυπόκριτη και η επανένταξη του ανθρώπου στην άφθαρτη, αθάνατη, άγια ζωή. Το άγιο αυτό χάρισμα μας οδηγεί στον τρόπο της αφιέρωσης, ώστε να επιτευχθεί ο αγιασμός. Η αφιέρωση έχει και φέρνει στον άνθρωπο του Θεού την αδιάλειπτη προσευχή, η οποία κατοχυρώνει στον πιστό χριστιανό τα ιδανικά της σοφίας του Θεού. Ώστε τα τέκνα της Φωνής του Θεού να οδηγηθούν στην άφθαρτη ζωή. Έτσι θα επανιδρύσει ο Χριστός το κράτος του Θεού στην γη. Εύχομαι εις όλους μας διά του αγίου αυτού χαρίσματος να φτάσουμε στους στόχους μας. Είμεθα σίγουροι ότι με την βοήθεια του Θεού θα φτάσουμε στους στόχους μας. Ο Θεός μου είπε μια αδερφή διεκδικεί τα τέκνα του και τα ενημερώνει για τις παγίδες που έχουν στηθεί γύρω από την πολιτεία του Θεού, ώστε όλοι να τείνουν στην χώρα των ζώντων. Μου άρεσε η λέξη (διεκδικεί) και πιστεύω ότι είναι σωστή.

 

 

3) ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ

Μέγα χάρισμα το προφητικό, είναι μάλιστα και το μεγαλύτερο χάρισμα το οποίο θα μπορούσε ο Θεός να δώσει στον άνθρωπο. Χρειάζεται πρώτα ο άνθρωπος να εκπαιδευτεί από τον Θεό στα πάντα, ώστε να έχει ίδια πείρα των πραγμάτων που εξαγγέλλει. Ο λόγος που είναι μεγάλο χάρισμα είναι διότι ο προφήτης παίρνει την αποκεκρυμμένη σοφία του Θεού από τον θρόνο του Θεού, την οποία παραχωρεί και θέλει ο Θεός να πάρει ο προφήτης. Διότι τον έφτασε ο Θεός τον προφήτη στον θρόνο του Θεού μέσα από πολύ εκπαίδευση και νουθεσία Χριστού. Ο προφήτης όταν την πάρει την μυστήρια αποκεκρυμμένη σοφία την φυτεύει πρώτα στον εαυτό του και κατόπιν στους νέους μαθητές του Χριστού. Το προφητικό χάρισμα σε φυλά από δισεκατομμύρια παγίδες που ο διάβολος στήνει δίπλα στον προφήτη και τον λαό που ο Θεός του χάρισε να τον καθοδηγεί. Στην Παλαιά Διαθήκη ο λαός του Ισραήλ ευημερούσε μόνο όταν ήταν στην εξουσία και στην υπακοή του προφήτη του Θεού. Όταν ο λαός εξουσιάζονταν από κοσμικές εξουσίες τότε ο διάβολος δαιμόνιζε τον λαό και αιχμαλωτίζονταν ή από εκατομμύρια πάθη ή από αλλόθρησκους. Τώρα ρωτάμε, η γενιά μας έχει προφήτη και αν έχει πως θα τον γνωρίσουμε; Νομίζω ότι θα τον γνωρίσουμε, 1ον) από την σοφία του Θεού η οποία θα τον διέπει και την οποία όταν παρουσιάζει οι άνθρωποι θα χαίρονται. Ώστε δια αυτής της σοφίας να αλλάζουν τρόπο ζωής, μάλιστα ο λόγος του προφήτη θα τους ελευθερώνει διότι τα στοιχεία της ζωής θα εισέρχονται εις αυτούς. Με φυσική συνέπεια να εκπληρώνεται το γεγραμμένο, ο λαός ο καθήμενος εν σκότει και σκιά θανάτου φως ανέτειλεν εις αυτούς. Τελευταία, οι άνθρωποι που γνώρισαν τον προφήτη του Θεού θα δοξάζουν τον Θεό γιατί το ευαγγέλιο του Χριστού θα το ζουν μέσα τους και γύρω τους εξαιτίας της οδηγίας και της καθοδήγησης του προφήτη, η οποία οδηγία είναι φωνή Θεού. Ακόμη ο λόγος του προφήτη θα έχει την εξουσία να ενώνει τους μέχρι χτες διαιρεμένους χριστιανούς. Το περιβάλλον που θα τον ακούει θα χαίρεται διότι ο Χριστός που κηρύττει ο προφήτης έφερε πραγματική ειρήνη και αγάπη στα μέλη της οικογένειας. Ακόμη έφερε αγαλλίαση και χαρά όπου συγκεντρώνονται οι χριστιανοί αυτοί που ακούν την φωνή αυτή του Θεού, η οποία έρχεται μέσω του σκεύους εκλογής (προφήτη). Ο προφήτης είναι σκεύος εκλογής ώστε να φανερώνει τον τρόπο σωτηρίας και απελευθέρωσης του ανθρώπινου γένους από τα δεσμά της αμαρτίας, της φθοράς και του θανάτου.

Ρώτησα δυο αδερφές πως θα ξεχώριζαν έναν προφήτη και μου είπαν τους παρακάτω στίχους:

2ον) Μεστός θα είναι ο λόγος του προφήτη, γεμάτος πνεύμα θείο, Πνεύμα Άγιο ώστε να φέρει το θέλημα Θεού και την αποστολή του εις πέρας. Μάλιστα ο λόγος που θα εξέρχεται από το στόμα του και η σοφία που θα τον διακατέχει θα καθηλώνει και τον πιο απομακρυσμένο άνθρωπο από τον Θεό.

3ον) Tο βλέμμα του προφήτη του Θεού είναι διαπεραστικό, γεμάτο σοφία το οποίο χρησιμοποιεί ώστε να αγκαλιάζει και να περιθάλπει τον εν αγνοία άνθρωπο που έχει την καλή πρόθεση να σπουδάσει την σοφία του Θεού.

4ον) H δοτικότητα που τον διακατέχει στο να προσφέρει ανιδιοτελώς τα υλικά και πνευματικά αγαθά χωρίς αντίκρισμα είναι ασύλληπτη.

5ον) Tο έλεος το οποίο τον χαρακτηρίζει τον προφήτη του Θεού προς πάντα κατεύθυνση χαρίζοντας την ελπίδα και την σωτηρία εις όλους μηδενός εξαιρουμένου συνανθρώπους του είναι άπλετο, μάλιστα την σοφία του Θεού που θα την διακατέχει ολοκληρωμένη θα την παρουσιάζει και θα την προσφέρει προς νουθεσία όλων μας. Ίνα δια του ελέους φτάσουμε στους υπερβατικούς μας στόχους.

6ον) H σοφία που εξέρχεται εκ του στόματός του ενώ κατά κόσμο δεν φέρει κανένα τίτλο σπουδών είναι ανώτερη από κάθε τίτλο και καθηλώνει, ώστε όλοι να τον παρατηρούν, να τον συμπαθούν και να τον θέλουν στην ζωή τους. Μάλιστα όσοι τον γνωρίζουν θέλουν να περνούν πολλές ώρες μαζί του, ώρες ξεκούραστες γεμάτες σοφία Θεού.

Αυτά από τις δυο πνευματικές αδερφούλες. Προχωράμε την ερεύνα για το προφητικό χάρισμα. Μπορεί κάποιος να το λάβει όταν εφαρμόζει τις εντολές του Θεού συνέχεια εις όλη του την ζωή. Καθώς η γνώση του λόγου του Θεού ενισχύει το προφητικό χάρισμα. Ο προφήτης εις την πατρίδα του περιφρονείται (όχι από όλους διότι πολλοί ταπεινοί βλέπουν την σοφία του Θεού). Ο λόγος που περιφρονείται είναι διότι: 1ον) είναι ασήμαντος κατά κόσμο, 2ον) αναφέρεται σε γεγονότα μελλοντικά τα οποία θεωρούνται απίθανα από τον πολύ κόσμο και ως εκ τούτου φυσική συνέπεια να περιφρονείται, 3ον) όλοι γνωρίζουν ότι είναι ο τάδε (ο γιος της Μαρίας) και αυτό δεν δίνει στους άλλους το ερέθισμα να τον προσέξουν όπως συνέβη και με τον Κύριο, δεν του έλεγαν εσύ είσαι ο υιός του Ιωσήφ και της Μαρίας πως είναι δυνατόν να λες ότι είσαι προφήτης ή Υιός του Θεού. Αυτό τώρα ανάγκασε τον Χριστό να φύγει και λίγα θαύματα έκανε στην πατρίδα του. Ο λόγος, η απιστία αυτών. Το προφητικό χάρισμα και ο ίδιος ο προφήτης είναι αντί Θεού, διότι δια τον προφήτη ο Θεός κατευθύνει την οδό της ιστορίας όμως υπό τον όρο ότι το πνεύμα του προφήτη απορρέει απευθείας από το ʼγιο Πνεύμα. Όταν ο προφήτης δεν έχει τον καθαρισμό οι προφητείες του δεν είναι όλες αληθείς ο δε Θεός δεν κατευθύνει την οδό της ιστορίας δια του προφήτου εκείνου. Όλοι έχουμε προφητικό χάρισμα και όλοι μπορούμε να το αξιοποιούμε δια του αγιασμού, ώστε το Άγιο Πνεύμα να αποκαλύπτει στον προφήτη ή τους προφήτες τα μυστήρια προς οικοδομή και στήριξη όλων των εκκλησιών.

 

            

4ον) ΙΑΜΑΤΙΚΟ

Ένα από τα μεγαλύτερα χαρίσματα, διότι σου εξασφαλίζει την ζωή, την υγεία, την ευφορία ψυχής και πνεύματος. Δύνασαι όταν το έχεις να αντιστρέψεις και τους φυσικούς νόμους οι οποίοι μας διέπουν. Δύναται το ιαματικό να αλλάξει την φθοροποιά φύση του ανθρώπου και να την κάνει άφθαρτη. Το ιαματικό αναπτύσσεται από τον ίδιον τον εαυτό σου με τα στοιχεία της μελέτης του Λόγου του Θεού και της εφαρμογής αυτού. Εκ της οποίας εφαρμογής εξάγεται το λογικό συμπέρασμα ότι η προσευχή εισακούγεται εφόσον πηγάζει από αγαθή συνείδηση, οπότε σε μια ανάγκη πνευματική ή σωματική ασθένεια, σε οποιαδήποτε επίθεση του διαβόλου η προσευχή είναι βέβαιον ότι εισακούγεται. Πως; Με το στοιχείο της πίστεως, με το όπλον, με το φάρμακο αυτής με την δύναμη την θεϊκήν. Το ερώτημα είναι πως αναπτύσσεται. Αναπτύσσεται με τις διάφορες δοκιμασίες. Αυτόν τον σκοπό έχουν άλλωστε οι διάφορες δοκιμασίες, ώστε να διεξάγουμε μάχες συνέχεια εις το να φθάσουμε στη θέωση και να γίνουμε νικητές της φθοράς και του θανάτου. Η απόφαση είναι το παν, να καθίσουμε εις τον λευκό ίππο της Αποκαλύψεως (καθαρισμός) ο οποίος εξήλθε νικών και δια να νικήσει με το τόξο του, το τόξο είναι η προσευχή. Με αγώνα θεραπεύεις τον εαυτόν σου χωρίς φάρμακα και γιατρούς, προσευχόμενος με πίστη κατά το δυνατόν ζώσα υπομονή και επιμονή. Εύχομαι εις όλους να τα καταφέρουμε ώστε να βρούμε την ζώσα πίστη που θα μας εξασφαλίσει το ιαματικό. Μόνο όταν γίνει αυτό θα φανεί ο λαός του Θεού ο οποίος θα είναι διαφορετικός από όλους τους άλλους λαούς. Με λίγα λόγια, σιγά σιγά θα μάθουμε να θεραπευόμαστε με την προσευχή και όχι με τα φάρμακα και τους γιατρούς. Μέχρι να ξεκινήσουμε τον αγώνα του αγιασμού θα υιοθετήσουμε την επιστήμη του κόσμου ώστε να θεραπευόμεθα, έτσι θα αποφύγουμε έναν μεγάλο κίνδυνο.

 

 

5ον) ΔΙΑΚΡΙΣΗ ΠΝΕΥΜΑΤΩΝ

Αυτό το χάρισμα με έχει εντυπωσιάσει διότι είναι αριστούργημα, όταν όμως έχεις φτάσει στην αγάπη και τα λάθη των άλλων τα σκεπάζεις. Μάλιστα δια της αγάπης βρίσκεις τρόπους και επινοείς συστήματα μέσα από το άγιο χάρισμα αυτό ώστε να ενεργήσεις για την σωτηρία των αδερφών. Είναι ασύλληπτο, είναι μοναδικό χάρισμα. Ο λόγος διότι έχεις την δύναμη όταν το έχεις να προβλέπεις τις θετικές ή αρνητικές αντιδράσεις των αδελφών σου, φίλων σου ή έχθρων σου. Ώστε να φρουρείς τον εαυτό σου να μην δώσεις το άγιο εις τους κύνας και δεύτερον βοηθάς τους συνανθρώπους σου ώστε να βρουν τον ζώντα Θεό, τον Θεό που δεν έχει φορτίο και που αν έχει είναι ελαφρύ. Έρθετε πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι και εγώ θέλω σας αναπαύσει. Μάλιστα σου παρέχει την εξουσία και την άπειρη σοφία του Θεού ώστε να οδηγείς τους πάντες στον αγιασμό και στο να εννοήσουν οι πάντες γύρω σου ποιο είναι το θέλημα του Θεού. Μάλιστα όλοι να είναι ευχαριστημένοι από την συμπεριφορά σου και από τον τρόπο που τους οδηγείς στον αγιασμό και όλοι θα σε ψάχνουν, δεν θα τους ψάχνεις εσύ ώστε να τους τρελάνεις. Το χάρισμα αυτό όταν χρησιμοποιείται με αγάπη δημιουργεί σε όλους συνθήκες ειρήνης. Όταν όμως το έχεις και δεν έχεις αγάπη αρχίζεις κρίνεις, φανερώνεις τα λάθη των άλλων, εκθέτεις, προσβάλεις, κ.λ.π. με συνέπεια αντί να έρχεται ο   Θεός να έρχεται ο πονηρός, ώστε να χωρίζεσαι και να νομίζεις ότι έχεις δίκιο ή ότι είσαι έξυπνος και αντιλήφθηκες τα λάθη του άλλου. Με συνέπεια να θυμώνεις και να χωρίζεσαι. Αυτά θα γίνονται όταν ότι έχεις δεν το παρουσιάζεις με αγάπη, ώστε να κρύβεις τις ατέλειες και τα λάθη των αδελφών, φίλων ή εχθρών. Δεν καταλαβαίνεις ότι είσαι υπηρέτης και δεν εννοείς ότι εις ουδεμία περίπτωση έχεις δίκιο. Γύρω στα 20 χρόνια που ασχολούμαι νυχθημερόν με τον άγιο λόγο του Αγίου Θεού σήμερα διακρίνω τα πρώτα πνευματικά μου χρόνια που νόμιζα ότι τα ξέρω όλα. Σήμερα όμως γνωρίζοντας τον Θεό κατάλαβα ότι δεν ξέρω τίποτε μπροστά στην πολυποίκιλη σοφία του Θεού. Σήμερα διακρίνω ότι για πάντα, αιώνια θα είμαι μαθητής του Θεού, για πάντα θα σπουδάζω την σοφία του Θεού και πάντα θα ακούω όλους τους ανθρώπους διότι ο Θεός μιλά από παντού. Πολλοί πνευματικοί άνθρωποι οι οποίοι κάνουν την προσπάθεια στο να μεταδώσουν το ευαγγέλιο του Χριστού όταν δεν έχουν το χάρισμα της διάκρισης των πνευμάτων κάνουν τους μεγάλους και τους τρανούς και κάνουν μεγάλα λάθη, ώστε οι άλλοι όταν τους συναντούν έστω και στο δρόμο να κρύβονται. Πρώτο μεγάλο λάθος, δογματίζουν την πολυποίκιλη σοφία του Θεού και δαιμονίζουν τους χριστιανούς που έχουν αγαθή πρόθεση ώστε να τους χωρίζουν σε δόγματα κ.λ.π. Η Φωνή Θεού έφτασε σήμερα στο σημείο να δέχεται τον κάθε πνευματικό αδερφό με όποιον τρόπο και αν ενώνεται με τον Θεό. Αν τώρα και ο αδερφός επιτρέπει στην Φωνή του Θεού, σε όλους εμάς να σκεφτόμεθα όπως θέλουμε τότε ήρθε η βασιλεία του Θεού ανάμεσά μας. Ακόμη, πολλοί φανατισμένοι χριστιανοί λαμβάνουν μηνύματα από τα πνεύματα που υπάρχουν στον χώρο των πνευμάτων και που δεν είναι του Θεού και παρουσιάζουν παράλογες θεωρίες, που όταν τις παρουσιάζουν σαν σοφία του Θεού οι άλλοι που τις ακούνε λένε ότι αυτός δεν είναι καλά στο μυαλό. Πολλοί δεν έχουν τα στοιχεία της ευγένειας, του σεβασμού στην διαφορετική άποψη του αδερφού και θυμώνουν, μάλιστα τους διακατέχει μέγας εγωισμός και υπέρμετρη προπέτεια, φυτρώνουν δηλαδή εκεί που δεν τους σπέρνεις κάνοντας τους αρχηγούς, κρίνοντας τους άλλους μέρα νύχτα, νομίζοντας ότι αυτό είναι το θέλημα του Θεού και φανατίζονται, με συνέπεια τίποτε να μην ακούνε και όλους να τους απορρίπτουν. Μάλιστα σπέρνουν πράγματα που μπερδεύουν τους ανθρώπους με αποτέλεσμα να προσβάλλουν τον Θεό και πολλοί να λένε ότι αν είναι έτσι ο Θεός δεν τον θέλω. Ενώ ο Θεός είναι δόξα, τέλειο ον, χρειάζεται προσοχή! Σας παρακαλώ πολύ, αν κηρύττουμε το ευαγγέλιο και κανείς δεν το παίρνει στα χέρια του από όσους κηρύττουμε να αλλάξουμε τρόπο ή να σταματήσουμε αμέσως. Μάλιστα, να ζητήσουμε βοήθεια ώστε να διορθωθούμε. Το καλύτερο κήρυγμα είναι να γίνουμε πρώτα φίλοι και έπειτα αδερφοί. Μάλιστα αν δούμε ότι οι άλλοι παρόλο που τους μιλήσαμε μας αποφεύγουν να τους προτρέψουμε σε άλλους αδερφούς που πιστεύουμε ότι έχουν πνεύμα Θεού και μπορούν να βοηθήσουν τους αδερφούς αυτούς όπως βοήθησαν και εμάς. Όλα τα δέντρα δεν είναι ίδια, χρειάζεται ειδικός ώστε να φυτευτούν και να αναπτυχθούν, ακόμη χρειάζεται κατάλληλος χώρος. Έτσι και η διάκριση των πνευμάτων όταν την έχει κάποιος δύναται να οδηγεί και να φυτεύει τον κάθε άνθρωπο στο κατάλληλο πνευματικό δωμάτιο με την ανάλογη θερμοκρασία, ώστε να δύναται να αναπτυχθεί σωστά. Είπα πιο πάνω ότι η διάκριση μας προφυλάσσει ώστε να μην δίνουμε το άγιο τοις κυσίν, ούτε να ρίξουμε το άγιο τοις κυσίν, ούτε να ρίξουμε τους μαργαρίτας έμπροσθεν των χοίρων. Όταν έχουμε το χάρισμα της διάκρισης θα διακρίνουμε ότι μέσα εκεί ενεδρεύει ο εχθρός και ότι υπάρχουν πονηρά εις αυτόν τον άνθρωπο, υπάρχει η απιστία, δεν πρέπει λοιπόν να του αποκαλύψουμε τον πλούτο τον πνευματικόν διότι θα κάνει αμέσως επίθεση αυτός. Πρέπει να έχουμε αυτό το χάρισμα της διάκρισης ώστε να ξέρουμε που ακριβώς χρειάζεται να μεταδώσουμε τον πλούτο τον οποίον μας έδωσε ο Θεός και τον οποίον έχουμε εις την τράπεζα της καρδιάς μας. Έχουμε ιερά την υποχρέωση, έχουμε καθήκον επιβεβλημένο τον πλούτο αυτόν τον οποίον μας δίνει ο Θεός δωρεάν να τον μεταδώσουμε εις τον συνάνθρωπό μας. Αλλά πρέπει να είμεθα προσεκτικοί διότι όπως είπε ο Κύριος, μην ρίψετε τους μαργαρίτας έμπροσθεν των χοίρων διότι θα καταπατήσωσιν αυτούς και στραφέντες σας διασχίσωσιν. Οποιαδήποτε και αν είναι η αξία των μαργαριταριών ο χοίρος δεν την γνωρίζει, θα καταπατήσει τα μαργαριτάρια εις την λάσπη και μετά θα κοιτάξει να σε ξεσκίσει, διότι αυτός δεν γνωρίζει την αξία των αλλά θέλει μόνον να γεμίσει την κοιλίαν του έστω και με ακαθαρσίες, απαραιτήτως λοιπόν πρέπει να έχουμε το χάρισμα της διακρίσεως.

 

      

6ον) ΛΟΓΟΙ ΔΙΔΑΧΗΣ

Μέγα χάρισμα οι λόγοι διδαχής διότι σημαίνει άγια διδασκαλία, Πνεύμα Άγιο. Ο τρόπος του διδάσκει, είναι το κήρυγμα και μάλιστα δια να είναι σωστό και αληθινό, δια να είναι τέλειο το κήρυγμα θα πρέπει να έχει και την προφητεία, να έχει την σοφία και τελευταία απαραίτητο την ταπείνωση. Ο χριστιανός εκείνος ο οποίος θέλει να κάνει τον διδάσκαλο πρέπει να έχει αυτά τα χαρίσματα, αυτές τις ιδιότητες του Θεού, του Πνεύματος του Αγίου δια να δύναται να τελεσφορεί και να οικοδομεί την εκκλησία του Χριστού. Ώστε το κήρυγμά του να συγκεντρώνει το ενδιαφέρον όλων των ακροατών. Όταν γίνεται αυτό τότε το κήρυγμα, οι λόγοι διδαχής αφού προκαλούν ενδιαφέρον είναι λόγοι του Θεού. Εύχομαι όλοι μας να είμεθα μεστοί Πνεύματος Αγίου, γένοιτο αμήν. Στο κήρυγμα ανήκει η ομολογία της πίστεως, ανήκει και το πορευθέντες όλα όμως να γίνονται με σοφία. Όταν δεν είναι του Χριστού το κήρυγμα ή φυτρώνεις εκεί που δεν σε έσπειραν, κινδυνεύει. Στις πράξεις των αποστόλων αναφέρει: Και οι πράττοντες τούτο ήσαν επτά τινές υιοί Ιουδαίου αρχιερέως ονομαζομένου Σκευά.

Αποκριθέν δε το πνεύμα το πονηρόν είπε, τον Ιησούν γνωρίζω και τον Παύλον εξεύρω σεις δε τίνες είσθε;

Και πηδήσας επ' αυτούς ο άνθρωπος, εις τον οποίον ήτο το πνεύμα το πονηρόν και νικήσας αυτούς, ίσχυσε κατ' αυτών, ώστε γυμνοί και τετραυματισμένοι έφυγον εκ του οίκου εκείνου.

Και τούτο έγεινε γνωστόν εις πάντας, Ιουδαίους τε και Έλληνας, τους κατοικούντας την Έφεσον και επέπεσε φόβος επί πάντας αυτούς και εμεγαλύνετο το όνομα του Κυρίου Ιησού.

Και πολλοί των πιστευσάντων ήρχοντο εξομολογούμενοι και φανερόνοντες τας πράξεις αυτών.

Τότε γίνονταν αυτό, τώρα όμως τα δαιμόνια καταλαβαίνουν ότι αν κάνουν κάτι τέτοιο θα τα βάλουν φυλακή μαζί με τον άνθρωπο που τα έχει και έτσι δεν φτάνει στα άκρα ο δαιμονισμένος. Όμως κάνει το άλλο, σε κατηγορεί και βάζει στους πιστούς να σε αποφεύγουν, διότι καταλαβαίνει ότι λες ψέματα.

 

      

7ον) ΔΥΝΑΜΕΙΣ

Οι δυνάμεις αντιπροσωπεύουν την ενέργεια της πίστεως. Άλλωστε η παρουσία του Θεού στην ζωή μας ενεργείτε δια της πίστεως, αν δεν έχεις πίστη είσαι τίποτε, τα πάντα μπορεί να σε υποδουλώσουν και να γίνεις έρμαιο όλων των δυσάρεστων ειδήσεων. Καθώς να μην εννοήσεις ότι ο Θεός υπάρχει και ζωοποιείται στην ζωή μας δια αυτής. Η πίστις είναι το υπερσύγχρονο όπλο των χριστιανών, αναπτύσσεται όταν υπάρχει αγαθή πρόθεση και λογική Θεού όχι του κόσμου. Όσο πιο κοντά στην λογική του κόσμου βρίσκεται κάποιος τόσο πιο μακριά βρίσκεται από την πίστη και τις θαυματουργικές ικανότητές της, οι οποίες απορρέουν από τον θρόνο του Θεού. Η πίστις είναι δύναμη διότι είναι βεβαίωση πραγμάτων μη βλεπομένων. Δια ταύτης δυνάμεθα να ενεργοποιήσουμε μεγάλα θαύματα στην ζωή μας όπως ενέργειες θαυμάτων, κατάργηση της φθοράς, κατάργηση του γήρατος, κατάργηση του θανάτου, εμφάνιση του λαού του Θεού μέσα στις δαιμονισμένες κοινωνίες. Εις τους ψαλμούς λέγει, εγώ είπα Θεοί εσθέ σεις και υιοί υψίστου πάντες, σεις όμως ως άνθρωποι αποθνήσκετε και ως εις των αρχόντων πίπτετε, ανάστα Θεέ κρίνων την γην διότι συ θέλεις κατακληρονομήσει πάντα τα έθνη. Ανάστα Θεέ εννοεί τον Θεό; Ασφαλώς όχι, διότι ο Θεός είναι ζωή και δεν αποθνήσκει. Επομένως εις τον άνθρωπο λέγει, ανάστα άνθρωπε. Η πίστις είναι ενέργεια, δύναμις, δημιουργικότης δια της οποίας θα γίνει ο άνθρωπος ως ο Κύριος. Επομένως ο ψαλμός αυτός είναι η εντολή του Θεού να καταργήσουμε τον θάνατο και να λάβουμε την αθανασία. Το Πνεύμα το Άγιο δε που κατήλθε μετά δεκαημέρου αφού ανελήφθη ο Θεός είναι εκείνο δια του οποίου θα κατορθώσουμε ότι κατόρθωσε ο Κύριος. Να μην αποθάνουμε και εάν αποθάνουμε να αναστηθόμεν, διότι εγώ είμαι η ζωή και η ανάσταση λέγει ο Κύριος. Πως όμως θα τον ακολουθήσουμε; Καθένας έχει τον οδηγό του, το Πνεύμα το Άγιο, εκείνο θα μας δώσει τον τρόπο να του μοιάσουμε και θα μας οδηγήσει εις πάσα την αλήθεια. Οι δυνάμεις λοιπόν που είναι τα σημεία της πίστεως πρέπει να είναι ζώσες και όχι σκιώδεις. Το κεφάλαιο στους Εβραίους και όλη η Αγία Γραφή φανερώνουν τον ευεργετικό ρόλο της πίστεως στην ζωή μας. Αν μελετήσουμε θα δούμε το μεγαλείο της κληρονομιάς που μας επωμίζει ο Θεός, όμως προσοχή η πίστη να είναι δια αγάπης ενεργούμενη, αν δεν είναι δια αγάπης είναι δαιμονισμένη και δεν χρειάζεται κανείς χριστιανός τοιαύτη πίστη. Δοκιμασμένη πίστις λοιπόν είναι, ον αγαπά Κύριος παιδεύει και μαστιγεί παν υιόν παραδέχεται. Το ιαματικό παίρνεται αφού πρώτα θεραπεύσουμε δια της πίστεως ότι αντιμετωπίσουμε υλικό, σωματικό, πνευματικό στον εαυτόν μας και μετά δια της ανερχόμενης σοφίας του Θεού την οποίαν επωμίζουμε δια του ευαγγελίου και την δική μας πείρα, το μεταδίδουμε και σε άλλους που το έχουν ανάγκη. Θέλω να ξέρετε ότι η συνεχής ενασχόληση στον λόγο του Θεού και η αδιάλειπτη προσευχή φέρνει την θαυματουργική πίστη, την ζώσα πίστη, χρειάζεται όμως πολυχρόνιος αγώνας. Το μέτρο της πίστεως γνωρίζεται από την αφοσίωση, την δραστηριότητα και την αποδοτικότητα των αγώνων. Ο απ. Παύλος αναφέρει, δείξον μου την πίστη σου εκ των έργων σου. Η ζώσα πίστη έχει έργο, η σκιώδη λόγια νεκρά. Η αγάπη προς τον Θεό και τον πλησίον είναι το πρώτο έργο της πίστεως, το δεύτερο η εξάπλωση του λόγου του Θεού και η επικράτηση αυτού του Θεού στις καρδιές των ακροατών αδελφών, το τρίτο είναι η προσευχή δια της οποίας ο πιστός θεραπεύει τον εαυτόν του και τους αδερφούς. Όταν τώρα ένας πιστός έχει τόσες δυνάμεις μπορείτε να φανταστείτε τι μπορεί να κάνουν πολλοί άνθρωποι με ζώσα πίστη. Σίγουρα ανατροπή του παρόντος δαιμονισμένου κόσμου. Σφραγίδα πίστεως είναι η δοκιμασμένη πίστις και ο αρραβώνας του Πνεύματος η εκδήλωση αυτού. Σκοπός των ενεργειών του Θεού για τον πιστό είναι η γνώση του θελήματος του Θεού και η εφαρμογή δια της εκδηλώσεως του Παναγίου Πνεύματος προς ενίσχυση και σωτηρία όλου του χριστιανικού κόσμου. Η Φωνή του Θεού έχει αποστολή να αγωνιστεί γι’ αυτό, όλοι θα πρέπει να αγωνιστούμε διότι το βραβείο είναι στο τέλος του δρόμου και το μετάλλιο θα το δώσει ο Χριστός αφού περάσουμε την γραμμή. Χρειάζεται να ακολουθήσουμε τον Χριστό δια του ευαγγελίου, μετέπειτα να αποκτήσουμε το Άγιο Πνεύμα, αυτό θα μας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθεια. Η δύναμις λοιπόν που είναι τα χαρίσματα και τα σημεία του Αγίου Πνεύματος πρέπει να είναι ζώσα και όχι σκιώδη. Το κεφάλαιο στους Εβραίους και όλη η Αγία Γραφή φανερώνουν τον ευεργετικό ρόλο της πίστεως στην ζωή μας. Αν μελετήσουμε θα δούμε το μεγαλείο της κληρονομιάς που μας επωμίζει ο Θεός Πατέρας. Όμως προσοχή η πίστις να είναι δια αγάπης ενεργούμενης, αν δεν είναι δια αγάπης ότι έργο και να κάνεις θα είναι δαιμονισμένο έργο. Ο ύμνος της αγάπης φανερώνει πότε είναι δαιμονισμένο έργο:

Εάν λαλώ τας γλώσσας των ανθρώπων και των αγγέλων, αγάπη δε μη έχω, Έγινα χαλκός ηχών ή κύμβαλο αλαλάζον.

Και εάν έχω προφητείαν και εξεύρω πάντα τα μυστήρια και πάσαν την γνώσιν και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε να μετατοπίζω όρη αγάπη δε μη έχω είμαι ουδέν.

Και εάν πάντα τα υπάρχοντά μου διανείμω και εάν παραδώσω το σώμα μου δια να καυθώ, αγάπη δε μη έχω ουδέν ωφελούμαι.

Από εδώ και κάτω βλέπουμε το έργο όταν είναι δια αγάπης ενεργούμενης.

Η αγάπη μακροθυμεί, αγαθοποιεί, η αγάπη δεν φθονεί, η αγάπη δεν αυθαδιάζει, δεν επαίρεται, δεν ασχημονεί, δεν ζητεί τα εαυτής, δεν παροξύνεται, δεν διαλογίζεται το κακόν, δεν χαίρει εις την αδικία, συγχαίρει δε εις την αλήθεια.

Πάντα ανέχεται, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει τα άλλα όμως, είτε προφητείαι είναι θέλουσι καταργηθή είτε γλώσσαι θέλουσι παύσει είτε γνώσις θέλει καταργηθή. Διότι κατά μέρος γινώσκομε και κατά μέρος προφητεύομε, όταν όμως έλθει το τέλειο, τότε το κατά μέρος θέλει καταργηθή.

Ότε ήμην νήπιος, ως νήπιος ελάλουν, ως νήπιος εφρόνουν, ως νήπιος εσυλλογιζόμην ότε όμως έγεινα ανήρ, κατήργησα τα του νηπίου, διότι τώρα βλέπομε δια κατόπτρου αινιγματωδώς, τότε δε πρόσωπον προς πρόσωπον, τώρα γνωρίζω κατά μέρος, τότε δε θέλω γνωρίσει καθώς και εγνωρίσθην.

Τώρα δε μένει πίστις, ελπίς, αγάπη, τα τρία ταύτα μεγαλητέρα δε τούτων είναι η αγάπη.

 

                                  

Πάμε τώρα στα Σημεία

 

Ο Χριστός έβαλε σημάδι ώστε να γνωρίζουμε τους αναγεννημένους χριστιανούς. Ο ίδιος είπε, σημεία εις τους πιστεύσαντας θέλουσι παρακολουθεί ταύτα. Εν τω ονόματί μου θέλουσιν εκβάλλει δαιμόνια, θέλουσι λαλεί νέας γλώσσας, όφεις θέλουσι πιάνει και εάν θανάσιμόν τι πίωσι δεν θέλει βλάψει αυτούς, επί αρρώστους θέλουσιν επιθέσει τας χείρας και θέλουσιν ιατρεύεσθαι. Το πρώτο σημείο των τέκνων του Θεού είναι ότι στο όνομα του Χριστού θα εκβάλλουν δαιμόνια.

 

1) ΔΑΙΜΟΝΙΑ ΘΕΛΟΥΣΙ ΕΚΒΑΛΛΕΙ

Ο τρόπος είναι η αγάπη. Η αγάπη που έχουμε στον Χριστό βρίσκει τρόπους δια Πνεύματος Αγίου και επινοεί συστήματα για την σωτηρία των αδερφών χριστιανών με σκιώδη πίστη και δαιμονισμένη αρνητική πίστη. Πρέπει να επινοήσουμε τρόπους μέσα από την αγάπη ώστε το πρώτο σημείο που είναι να εκβάλουμε δαιμόνια να λάβει χώρα στον εν αγνοία αδερφό. Ο τρόπος είναι δια όλων των παραπάνω καρπών και χαρισμάτων που προαναφέραμε. Να βάλουμε στην ζωή του αδερφού το ευαγγέλιο. Αυτό έχει τον τρόπο δια της ερμηνείας της Φωνής του Θεού να ενεργήσει ώστε να βγάλει όλα τα δαιμόνια και στην θέση τους να βάλει στον οίκο του Θεού (στον αγαπητό αδερφό) τους καρπούς, τα χαρίσματα, τα σημεία, την ταπείνωση και τελευταία την σοφία του Θεού. Έχουμε αυτή την αγάπη να τα κάνουμε όλα αυτά στους συνανθρώπους μας. Να ξέρουμε ότι με όποια κρίση κρίνουμε με αυτή θα κριθούμε. Αυτά τα στοιχεία παρέχουν ζωή, ο Χριστός είπε ότι όποιος απολέση την ζωή αυτού ένεκεν εμού και του ευαγγελίου ούτος θέλει ευρεί αυτή. Όποιος αγωνιστεί να μην πεθάνει ο άλλος δεν θα πεθάνει ο ίδιος. Τα δαιμόνια βγαίνουν με ιδική πίστη και με σοφία Θεού.

 

 

2) ΘΕΛΟΥΣΙ ΛΑΛΕΙ ΝΕΑΣ ΓΛΩΣΣΑΣ

Το δεύτερο σημείο είναι η γλωσσολαλιά, είναι μέγα σημείο. Με αυτό το σημείο έκανε την άγια παρουσία του το τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος, ώστε δι’ αυτού να ενισχύσει και να ενεργοποιήσει τους αποστόλους του Χριστού με αποτέλεσμα να λάβουν δύναμη εξ ύψους και να ξεχυθούν στους δρόμους και στα έθνη, ώστε να μεταδώσουν τον Χριστό. Το χάρισμα αυτό υπάρχει και σήμερα, μάλιστα ο Θεός έδωσε τον τρόπο και την πίστη ως προς το χάρισμα αυτό, ώστε τα τέκνα της Φωνής του Θεού να μπορούν περίπου σε ένα με δυο χρόνια να το εκδηλώνουν, ανάλογα φυσικά και την ουσιαστική αφιέρωση των τέκνων αυτής.

 

 

3) ΟΦΕΙΣ ΘΕΛΟΥΣΙ ΠΙΑΝΕΙ

Και φυσικά δεν εννοεί τα φίδια αλλά τα πνεύματα ή τους ανθρώπους που διεισδύουν αθόρυβα στον εσωτερικό μας κόσμο ή γύρω μας και δηλητηριάζουν την ζωή μας με σκοπό να μας επιφέρουν αιώνια δηλητηριώδη τσιμπήματα. Όταν έχεις το χάρισμα φυλάς την κεφαλή σου από πολλά δαιμόνια. Αλλά και την εκκλησία του Χριστού που σου εμπιστεύτηκε ο Θεός ή τον κύκλο από τις αλώπεκες, από τους εγωιστές, από τους δαιμονισμένους ανθρώπους που δεν τους ενδιαφέρει ο Χριστός αλλά το άτομό τους και τα προσωπικά τους συμφέροντα.

 

           

4) ΕΑΝ ΘΑΝΑΣΙΜΟΝ ΤΙ ΠΙΩΣΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΟΥΣ ΒΛΑΨΕΙ

Είναι τέσσερις οι πηγές που πίνει και τρέφεται ο άνθρωπος και μπορεί να δηλητηριαστεί ή να μολυνθεί. Η πρώτη είναι το νερό, η δεύτερη είναι το φαγητό, η τρίτη είναι το οξυγόνο, η τέταρτη είναι το πνεύμα, η σκέψη. Από τα τρία πρώτα όλοι έχουμε σήμερα τον τρόπο και την εμπειρία ώστε να προφυλαχτούμε απ’ αυτά. Υπάρχουν όμως και εγκυκλοπαίδειες της ιατρικής σε απλή γλώσσα, ώστε να μαθαίνουμε τα απαραίτητα τον ελεύθερο χρόνο μας. Το τέταρτο όμως που είναι η μόλυνση του πνεύματος και είναι η πιο επικίνδυνη καταστρέφει και υποκινεί και τους άλλους. Από το πνεύμα γίνεται όλο το κακό, το μεγαλύτερο, διότι η πηγή του πνεύματος αν είναι μολυσμένη δημιουργεί την φθορά, το πρόωρο γήρας και τον ξαφνικό θάνατο. Διότι αν μέσα μας πνευματικά εισέρχονται στοιχεία φθοράς όπως θυμός, στενοχώρια, ζήλια, πονηρίες κ.λ.π. τότε δεν έχουμε ζωή. Ας τρώμε και τα πιο εκλεκτά φαγητά και ας παίρνουμε τα πιο καλά φάρμακα, δεν ωφελούν, το πρόβλημα είναι στο πνεύμα. Αυτή την πηγή του πνεύματος θα πρέπει να την προσέξουμε ιδιαιτέρως διότι αν μέσα μας πνευματικά εισέρχονται τα στοιχεία της φθοράς (αμαρτία) τότε κινδυνεύουμε να απολεσθούμε και να χάσουμε ότι πολυτιμότερο, την ζωή, η οποία υπάρχει στο σώμα μας. Ο Χριστός είπε ότι ναός του εν υμίν Αγίου Πνεύματος το σώμα υμών και ο φθείρων τον ναό του Θεού τούτον θέλει φθείρει ο Θεός. Χρειάζεται να ασχοληθούμε με τον λόγο του Θεού ώστε να φέρουμε το πνεύμα του Θεού μέσα μας. Αυτό όταν γίνει θα ζωοποιηθούμε και θα μάθουμε τον τρόπο προφύλαξης και ζωοποίησης του αγίου σώματος που ο Θεός μας χάρισε. Έχοντας το πνεύμα του Χριστού δυνάμεθα αν συμβεί το κακό χωρίς όμως να προκαλούμε (μην πειράζεις Κύριο και Θεό σου), να αντιμετωπίσουμε θετικά και αποτελεσματικά και την δηλητηρίαση ακόμη όταν αυτή προέλθει από εξωτερικούς παράγοντες όπως νερό, φαγητό, τσίμπημα ή μολυσμένο αέρα. Η Γραφή φανερώνει όλα αυτά που λέω και πολλοί άγιοι της ορθοδόξου πίστεως αναφέρουν τέτοια περιστατικά στους βίους τους, τα οποία συν Χριστό τα νίκησαν. Εύχομαι εις όλους ημάς να φτάσουμε στο πνευματικό αυτό επίπεδο. Ο Θεός αδέρφια μου φρόντισε ώστε ο άνθρωπος να έχει τα αντισώματα και τον κατάλληλο στρατό των κυττάρων, τα οποία όταν ενεργοποιηθούν μέσα μας να παράσχουν άμεση φρουρά στον εσωτερικό μας κόσμο. Η επιστήμη η οποία είναι η στερέωση των καιρών φανερώνει ότι μέσα μας υπάρχει ένας στρατός, ο οποίος υπάρχει ώστε να πολεμά όλα τα μικρόβια που μπορούν να εισέλθουν από υλικούς εξωτερικούς παράγοντες. Όπως ο επίγειος στρατός έχει επίγειους αξιωματικούς και όταν λάβει εντολή βρίσκεται στα πεδία των μαχών έτσι και ο στρατός που ο Θεός έθεσε μέσα μας έχει αξιωματικούς, αυτοί είναι η ζώσα πίστη. Όταν τώρα αυτή η πίστη δεν υπάρχει είναι σαν ο αξιωματικός του επίγειου στρατού να κοιμάται ή να φοβάται να πάει μπροστά ώστε ο στρατός να λάβει δύναμη. Έτσι και ο στρατός του Θεού που έχουμε μέσα μας εάν δεν έχει πίστη, δεν έχει Χριστό φοβάται και ο αξιωματικός κοιμάται. Ο λόγος που έκαναν στρατό και αξιωματικό να κοιμούνται είναι η παχυλότητα του υλιστικού στοιχείου, η λογική του κόσμου και τελευταία τα φάρμακα. Έτσι ο στρατός που ο Θεός έβαλε με αξιωματικούς (το Πνεύμα το Άγιο) κοιμάται και δεν υπακούει στις επιθέσεις του εχθρού με συνέπεια όλο να νικάται. Οι εχθροί λοιπόν, τα (μικρόβια) μπαίνουν μέσα μας και μας υποδουλώνουν. Όταν όμως καλέσουμε τον Χριστό στην ζωή μας τότε δια Πνεύματος Αγίου θα δίνει εντολές ώστε ο στρατός να αρχίσει να γυμνάζεται με τις διάφορες αντιξοότητες ώστε πάντα να είναι σε ετοιμότητα, άλλωστε αυτό τον σκοπό έχουν οι αντιξοότητες, πολλοί όμως δεν τις καταλαβαίνουν και όλο γκρινιάζουν. Όταν ο Χριστός έρθει τότε ο στρατός θα ξυπνήσει διότι δια της πίστεως οι εντολές του Χριστού, της ζωής θα αρχίσουν να ενεργοποιούνται με σκοπό να εργαστούν ώστε να φρουρούν το σώμα μας αλλά και να ζωοποιούν αυτό. Αν ρωτήσετε έναν γιατρό ή διαβάσετε ιατρικά βιβλία θα δείτε ότι μέσα μας έχουμε εργάτες που εργάζονται για την ανοικοδόμηση του ναού του Θεού, σαν να έχουμε εργάτες που όλη την ώρα διορθώνουν το σπίτι μας ώστε ποτέ να μην χαλάει. Έχουμε ακόμα στρατό που αντιπαραθέτει τα όπλα του σε κάθε εισβολέα, μάλιστα είναι ο ισχυρότερος στρατός του κόσμου και όταν ξυπνάει έχουμε τα πάντα. Εύχομαι όλοι να θέσουμε τον στρατό αυτό σε λειτουργία, ο Λόγος του Θεού τον θέτει δια της μετανοίας και του αγιασμού. Ακόμη ο Πατέρας, ο Υιός, το Άγιο Πνεύμα σε συνεργασία με εμάς όταν δώσουμε όμως το δικαίωμα, θα μας βοηθήσουν ώστε το σώμα ημών να το φρουρεί ο Θεός, γένοιτο αμήν. Ο Χριστός είπε, η σαρξ από μόνη της ουκ ωφελεί ουδέν, τα ρήματα που εγώ λαλώ πνεύμα και σοφία είναι. Το ευαγγέλιο ανά χείρας λοιπόν, έτσι και αλλιώς η ζωή μας είναι απρόβλεπτη και μέλλον δεν έχουμε αφού ο θάνατος παραμονεύει. Τι λέτε θα καταφέρουμε να νικήσουμε και να έχουμε τον Χριστό αρχηγό, ώστε να φανεί η δόξα του Θεού στον κόσμο δια του υγιούς και άφθαρτου σώματος. Αυτό είναι άλλωστε το όρος το άγιο όπου θα ρέουν όλα τα έθνη, η ζωή η αιώνιος δια Ιησού Χριστού.

 

 

5) ΕΠΙ ΑΡΡΩΣΤΟΥΣ ΘΕΛΟΥΣΙ ΕΠΙΘΕΣΕΙ ΤΑΣ ΧΕΙΡΑΣ ΚΑΙ ΘΕΛΟΥΣΙΝ ΙΑΤΡΕΥΕΣΘΑΙ

Τελευταίο σημείο και πολύ αναγκαίο γιατί όλοι κινδυνεύουμε. Εδώ χρειάζεται ζώσα πίστη. Πίστη ουχί δια της σοφίας των ανθρώπων αλλά δια της δυνάμεως του Θεού. Την πίστη αυτή των επιθέσεων των χειρών πρώτα να την έχουμε δοκιμάσει οι ίδιοι στον εαυτό μας και αφού τα καταφέραμε τότε να κάνουμε επιθέσεις χειρών. Υπάρχει και ένας άλλος τρόπος ώστε να μη χρειαστούμε τις επιθέσεις, αυτός είναι όλοι να εφαρμόζουμε τον Λόγο του Θεού και να πετάξουμε τον εχθρό διάβολο (αμαρτία) μακριά από εμάς τότε το ευαγγέλιο του Χριστού θα μας θεραπεύσει και σε αυτό να τείνουμε όλοι, ώστε όλοι να θεραπευτούμε δι’ αυτού του Αγίου Ευαγγελίου. Η πίστις τώρα όταν είναι μακριά από το άγιο Ευαγγέλιο είναι δια της σοφίας του κόσμου φάρμακα και είναι άνευ αξίας. Ένας άγιος είπε, ήρθανε τα φάρμακα φύγανε τα θαύματα. Και δυστυχώς έχει θεμελιώσει ο άνθρωπος αυτός το οικοδόμημα της λυτρώσεως εις την άμμο. Όταν τώρα κατέλθουν οι ποταμοί και πνεύσουν οι άνεμοι (αρρώστιες ή διάφορες αντιξοότητες) παρασύρεται και εξαφανίζεται. Όταν όμως η πίστις είναι δια της δυνάμεως του Θεού μόνο τότε ο πιστός κτίζει το οικοδόμημά του επί της πέτρας και δεν υπάρχει ουδεμία περίπτωση να παρασυρθεί. Η πίστις αυτή παρουσιάζει τα σημεία τα οποία είπαμε ανωτέρω τα εχέγγυα αυτά, τις αποδείξεις με τα έργα τα καλά αλλά και με την δύναμη του Παναγίου Πνεύματος. Η δύναμις της επιθέσεως των χειρών όταν είναι μεγάλο το πρόβλημα υγείας έχει άπειρες δυνάμεις στον άνθρωπο που δέχεται την επίθεση των χειρών από άτομο το οποίο έχει εκλεγεί από τον Θεό, το οποίον φανερώνει ότι είναι του Θεού. Το ότι είναι του Θεού το φανερώνει η μακροχρόνια αφιέρωση που τον διακατέχει και η σταθερή πορεία πολλών χρόνων αφιέρωσης στο να κάνει το θέλημα του Θεού. Το χάρισμα της θεραπείας των επιθέσεων των χειρών ενεργεί τα μέγιστα όταν και ο πιστός πιστεύει ότι αυτός που του επιθέτει τας χείρας είναι σκεύος εκλογής. Τώρα όταν αυτός που πάσχει βρίσκεται στην άκρη του κόσμου και δεν μπορεί να γίνει επίθεση χειρών, μπορεί να θεραπευτεί όταν αυτός που στέλνει την ενέργεια αυτή έχει την πίστη και την ενέργεια της πίστεως. Τα θαύματα του Κυρίου έγιναν με το χέρι του και με τα λόγια του. Ο ίδιος είπε ώστε να μας παροτρύνει και να μας βοηθήσει, ότι εσείς πλειότερα τούτων θέλετε κάμει. Την πίστη αυτή την ζώσα και θαυματουργική την αναπτύσσει η αδιάλειπτη προσευχή, η οποία χρειάζεται πολύ καιρό να αναπτυχτεί. Μάλιστα την αναπτύσσουν στον πιστό οι αντιξοότητες, οι οποίες είναι παραχώρηση Θεού. Παν υιόν παραδέχεται μαστιγόνει και αν είσθε χωρίς παιδεία άρα νόθοι είσθε και ουχί υιοί και τέλος η αυτοσυγκέντρωση. Για να έχουμε το χάρισμα αυτό χρειάζεται να κλέψουμε χρόνο από την καθημερινότητα του κόσμου και να τον αφιερώσουμε στην μελέτη, στην προσευχή και στην εξάπλωση. Η πίστη των θαυμάτων είναι η θύρα δια της οποίας έρχεται ο άνθρωπος εις την βασιλεία του Θεού. Δια πίστεως έρχεται, όταν φυσικά η πίστις έρχεται διά μέσου του Λόγου του Θεού, ώστε ο άνθρωπος του Θεού να κάμνει έργα αγαθά. Εάν έχουμε αποστολή πρέπει να στηριχθούμε εις την πίστη την οποίαν ελάβαμεν από της αποκάλυψης που ο Θεός δια Πνεύματος Αγίου φανερώνει εις ημάς και από τις επαγγελίες του Χριστού. Οι επαγγελίες δεν εκπληρώνονται αν δεν πιστευτούν. Πρέπει να πάρουμε σταθερά την απόφαση μας και να κάνουμε βεβαία την κλήση ημών, πρέπει να στηρίξουμε εις την πίστη την αποστολή μας και δι’ αυτής να την φέρουμε εις πέρας. Προσοχή, η πίστη μας να είναι δια αγάπης ενεργούμενης. Με πολυχρόνια πίστη λοιπόν και με αγώνα θα θεραπεύουμε τον εαυτόν μας χωρίς φάρμακα και γιατρούς αλλά προσευχόμενοι, ακόμα χρειάζεται υπομονή και επιμονή. Κατόπιν ίσως λάβουμε και το χάρισμα της επιθέσεως των χειρών. Εύχομαι όλοι να φτάσουμε στο σημείο να θεραπεύουμε τον εαυτόν μας δια πίστεως και κατόπιν να μεταβιβάζουμε αυτή και στους συνανθρώπους μας. Μέχρι να αποκτήσουμε το ιαματικό για να μην κινδυνεύσουμε, όταν έχουμε ένα πρόβλημα υγείας θα αρχίσουμε προσευχή. Το ότι τα καταφέραμε και ότι είμεθα υγιείς θα το επιβεβαιώνει και ο γιατρός, όχι εμείς, προσοχή! Με αγάπη Χριστού, Θωμάς.

 

 

Αιρετικός: Αιρετικός είναι αυτός που νομίζει ότι οι άλλοι είναι αιρετικοί. Ας γνωρίζει ο τοιούτος ότι διεφθάρη και ότι αμαρτάνει ο λόγος, διότι κρίνει μέρα και νύχτα. Μη γένοιτο! Άγιος είναι αυτός που νομίζει ότι είναι αιρετικός έναντι της αλήθειας του Χριστού, με φυσική συνέπεια να αγωνίζεται συνέχεια με διακαή πόθο να φέρει το θέλημα του Θεού στη ζωή του.

 

Ανακαλών εις την μνήμην μου: Από μικρά παιδιά μεγαλώσαμε έχοντας την πίστη στον Χριστό και σε ηλικία ωριμότητας είδαμε πόσο τυχεροί είμεθα. Το μόνο που χρειάζεται σήμερα είναι συνειδητά να εντάξουμε τον εαυτό μας στις αρχές του, ώστε να πάψει να υπάρχει η ασυνείδητη αγάπη και πίστη που μέχρι χτες είχαμε. Όλοι εμείς μάθαμε ότι Θεός σημαίνει άνθρωπος γεμάτος σοφία Θεού, γεμάτος καρπούς, χαρίσματα, σημεία, ζώσα πίστη, χαρά ανεκλάλητη, δραστηριότητα ακατάβλητη, επιδιώξεις στο να γίνει κατ’ εικόνα και ομοίωση με διακατεχόμενη πνευματική ωριμότητα στο να γίνει κληρονόμος Θεού, συγκληρονόμος Χριστού και συμμέτοχος της δόξης αυτού του Θεού. Όλα αυτά να αναπτυχθούν με βάση την αρετή των αρετών ταπεινοφροσύνη, διότι ότι και να δημιουργήσει ο άνθρωπος χωρίς αυτή καθίσταται το έργο του ανύπαρκτο, δαιμονισμένο. Ο απόστολος Παύλος είπε, αγωνίζομαι μήπως εις άλλους κηρύξας εγώ γείνω αδόκιμος.

 

Αντιστάθητε εις τον διάβολον: Αντιστάθητε εις τον διάβολον και θέλει φύγει από σας. Η αντίσταση γίνεται με το να τον περιφρονούμε τον διάβολο και γενικότερα τα πάθη, τις αδυναμίες, τις ηδονές, την αμαρτία που μας φέρνουν σε αδιέξοδο. Ο τρόπος είναι να πάρουμε τον Λόγο του Θεού ανά χείρας και να εντρυφούμε νυχθημερόν μέσα σε αυτόν. Το αποτέλεσμα θα είναι ότι ο Λόγος του Θεού, το αγαθό θα επισκιάσει τη ζωή μας και θα μας γίνει συνήθεια ο νέος τρόπος ζωής τον οποίον ο Κύριος θέλει να έχουμε.

Σε άλλο σημείο ο Λόγος του Θεού αναφέρει, μη αντιστήναι τω πονηρώ.

Ο διάβολος έχει δύο τρόπους με τους οποίους ενεργεί. Ο ένας είναι με την σκέψη και ο άλλος με τους εξωτερικούς αρνητικούς παράγοντες που συντελούνται από τους γύρω μας και συγκεκριμένα από την λογική του κόσμου. Όταν ο διάβολος ενεργεί στην σκέψη μας τότε να αντιστεκόμαστε σηκώνοντας μέσα μας το ανάστημα του Χριστού, το οποίο εμπεριέχει την σοφία του Θεού. Όταν ενεργεί από εξωτερικούς παράγοντες με κατηγορώ, ανήθικες προτάσεις κ.λπ., τότε να αντιστεκόμαστε. Αυτές είναι οι δύο έννοιες, τρόποι που ενεργεί. Όταν οι πηγές του σταματήσουν να μας επηρεάζουν τότε ο Χριστός θα βασιλέψει μέσα μας, χαρίζοντας εις ημάς ευφορία πνεύματος, χαρά ανεκλάλητη, σοφία Θεού συναρπάζουσα, καρπούς, χαρίσματα, σημεία, πολυμορφικές εκδηλώσεις του Αγίου Πνεύματος, οι οποίες θα μας εξασφαλίσουν Θεό, ζωή αιώνια, άφθαρτη στην καθημερινότητά μας.

                        

Αποβλέπει εις πρόσωπο χάριν ωφέλειας: Οι άνθρωποι τιμούν και βάζουν στην πρώτη θέση αυτούς που νομίζουν ότι είναι αξιόλογοι, με κριτήρια την κοινωνική θέση ή τα χρήματα που έχουν. Όταν επιλέγεις φίλους, αδελφούς, γυναίκα, άνδρα κ.λπ. με αυτά τα κριτήρια τότε η αμαρτία, ο κόσμος, ο εγωισμός, η διαβολή έχει επικρατήσει σε όλο σου το είναι, με φυσική συνέπεια η ζωή σου να είναι γεμάτη αντιπαλότητες, εγωισμούς, κρίσεις, επικρίσεις, καταλαλιές, πονηρίες κ.λπ.. Όταν επιλέγεις όμως ανθρώπους του Θεού να στέκονται δίπλα σου πάει να πει ότι ο Χριστός βασιλεύει μέσα σου, με συνοδούς την σοφία του Θεού, την αγάπη, τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος κ.λπ..

Ο Θεός βάζει σε πρώτη θέση αυτούς που αναγεννήθηκαν και παρουσιάζουν αγάπη ανυπόκριτη και θυσία, προσφορά, ταπείνωση, ζώσα πίστη η οποία ενεργεί διά αγάπης ενεργουμένης.

Οι πρώτοι που διέπονται από την αμαρτία τιμούνται με τις κολακείες άλλων συνανθρώπων και επίσης τιμούνται ανάλογα τα υλικά αγαθά τα οποία χρησιμοποιούν μόνο για προσωπικό τους όφελος. Έτσι στη ζωή αυτών επικρατεί η αμαρτία, η φθορά και τελευταία ο θάνατος. Οι δεύτεροι που διέπονται από την αναμαρτησία, από τον αγιασμό, αυτοί τιμούνται υπό του Θεού με σοφία Θεού, με ανεκλάλητη χαρά, με πνευματική οικογένεια, με την ζώσα πίστη και τελευταία τιμούνται υπό του Θεού με την άφθαρτη, αιώνια ζωή, ευλογημένη ζωή, υπό του Θεού ζωή.

Συμπέρασμα: Να μην προσωποληπτούμε με την αμαρτία, την φθορά, τον θάνατο αλλά να ενωνόμαστε με τον αγιασμό, την ζώσα πίστη, την άφθαρτη ζωή, τον Θεό.

     

Αφιλάγαθοι: Αδιανόητο γι’ αυτούς τους ανθρώπους λόγω των προσωπικών συμφερόντων τους να γίνουν φίλοι του αγαθού, του Θεού.

Αχάριστοι: Είναι οι άνθρωποι που δεν εκτιμούν τίποτα, δεν έχουν και δεν νιώθουν πουθενά υποχρέωση σε τίποτα και σε κανέναν.

Βασιλεία Θεού: Βασιλεία Θεού σημαίνει να βασιλεύουμε του έτερου κακού εαυτού μας, ώστε αυτός ο κακός εαυτός μας να μην έχει ουδεμία εξουσία. Σήμερα την εξουσία του, την βλέπουμε με τις ασθένειες, με τον πόνο, με την φθορά, με τον θάνατο, με τους πολέμους, με τους εγωισμούς, με τις πονηρίες κ.λπ.. Ο Θεός μας καλεί να βασιλέψουμε του έτερου κακού εαυτού μας διά του αγιασμού, διά του καθαρισμού, διά του γνώθι σαυτόν, διά της ζώσης πίστεως. Αν δεν νικήσουμε διά του πνεύματος του Θεού την αμαρτία, η οποία στεγάζεται μέσα μας αιώνες τώρα, την βασιλεία του Θεού δεν θα την βρούμε ποτέ, όσο και αν επικεντρωνόμαστε σε νηστείες, σε προσευχές, σε επικλήσεις ή παρακλήσεις. Ο Θεός έδωσε την ζωή του λύτρο αντί πολλών, όχι για να ασχολούμεθα με τα βρώματα, αλλά για να μιμηθούμε το παράδειγμά του. Μόνο έτσι θα επικρατήσουμε του θανάτου και θα χτίσουμε την οικογένεια της ζωής, του Θεού σε όλο τον κόσμο. Έχουμε όλα τα μέσα να το κάνουμε, αρκεί να το πιστέψουμε και να συνταχθούμε με το θέλημά του, αναπτύσσοντας αυτό. Η βασιλεία, ας γνωρίζουμε ότι είναι εντός ημών και οι βιαστές αρπάζουν αυτή. Χτίζεται η βασιλεία του Θεού μέσα μας, αναπτύσσοντας στην ζωή μας τα στοιχεία του Θεού, τις ιδιότητες του Θεού. Τα στοιχεία αυτά δημιουργούν εις ημάς νου Χριστού, αυτός ο νους είναι ισχυρός και ανίκητος σε όλα τα ερεθίσματα και τις επιθέσεις του πονηρού. Εύχομαι να δημιουργήσουμε με τον αγώνα μας, όλα τα παιδιά που συμμετέχουμε στους αγώνες της Φωνής Θεού, νου Χριστού. Όταν δημιουργήσουμε νου Χριστού, θα καταλάβουμε ότι η βασιλεία του Θεού δεν είναι έξω από εμάς, ούτε είναι σε άλλα σύμπαντα ή ουρανούς όπου πολλοί σήμερα επικαλούνται, αλλά είναι μέσα μας. Ας αλλάξουμε την πίστη που είχαμε μέχρι χτες, υιοθετώντας την μεταθανάτια ζωή. Ο Θεός δεν δημιούργησε αυτόν τον τρισμέγιστο κόσμο για να τον απορρίπτουμε, δεν δημιούργησε αυτό το σώμα με τις άπειρες δυνατότητες ώστε να το οδηγούμε με τον λάθος τρόπο ζωής που επιδιώκουμε στον θάνατο. Ο Θεός είναι ζωή και δίνει ζωή, ο Θεός είναι Θεός ζώντων και ουχί νεκρών. Ας αποβάλλουμε ότι νεκρό έχουμε μέσα μας και ας υιοθετήσουμε ότι παραγγέλνει ο Θεός Πατέρας, διά μέσω του Υιού του και του Παρακλήτου.

                                 

Βλάσφημοι: Είναι οι άνθρωποι που διέπονται από βωμολοχία, σε κάθε λέξη και στιγμή της ζωής τους εκφράζονται βλάσφημα και ο λόγος διότι διέπονται από άγνοια ή ημιμάθεια.

Βραδύς εις οργήν: Βραδύς εις οργήν, διότι η οργή του ανθρώπου δεν εργάζεται την δικαιοσύνη του Θεού.

Η οργή σε βγάζει έξω από την ειρήνη, έξω από την χαρά, έξω από τον ζώντα Θεό και σε ρίχνει στον Αδη. Το σύστημα του κόσμου είναι ανελέητο και αυτό παρέχει πηγές θυμού, οργής κ.λπ.. Για να αποφύγουμε την οργή, τον θυμό ο απ. Παύλος τονίζει, να έχετε τα αισθητήρια γεγυμνασμένα. Ενδύθητε την πανοπλίαν του Θεού, διά να δυνηθήτε να σταθήτε εναντίον εις τας μεθοδείας του διαβόλου. Αυτή είναι: α) Σταθήτε λοιπόν περιεζωσμένοι την οσφύν σας με αλήθειαν και ενδεδυμένοι τον θώρακα της δικαιοσύνης, β) και έχοντες υποδεδημένους τους πόδας με την ετοιμασίαν του ευαγγελίου της ειρήνης· γ) επί πάσι δε αναλάβετε την ασπίδα της πίστεως, διά της οποίας θέλετε δυνηθή να σβέσητε πάντα τα βέλη του πονηρού τα πεπυρωμένα· δ) και λάβετε την περικεφαλαίαν της σωτηρίας και την μάχαιραν του Πνεύματος, ήτις είναι ο λόγος του Θεού.

 

Γαργαλιζόμενοι την ακοήν: Για να χαρούμε χρειαζόμαστε ερεθίσματα. Το γαργαλητό καλό είναι και λειτουργεί θετικά ακόμα και όταν είμαστε άρρωστοι. Το θέμα όμως είναι η θεραπεία του Χριστού, η οποία καταργεί τα γαργαλητά που είναι τα εντάλματα των ανθρώπων και μας εξασφαλίζει την χαρά του πνεύματος, η οποία είναι καρπός του Αγίου Πνεύματος και προέρχεται από την παρουσία του Θεού μέσα μας. Οι επιστήμονες λένε ότι η χαρά είναι ο κύριος παράγοντας της αφθαρσίας. Η χαρά του κόσμου προκαλεί στον οργανισμό μία πρωτεΐνη η οποία αναπαράγει τα κύτταρα. Δέκα μικρογραμμάρια αυτής της πρωτεΐνης κοστίζουν 20.000 δολάρια. Μπορούμε τώρα να καταλάβουμε τι κάνει η παρουσία του Θεού στον άνθρωπο, η οποία φέρνει την ανεκλάλητη χαρά. Ας ενθυμηθούμε τον Μωυσή ο οποίος ήταν σαράντα ημέρες με τον Θεό και ενώ ήταν νηστικός, όταν κατέβηκε το πρόσωπό του έλαμπε σε σημείο να θέτει κάλυμμα, διότι οι Εβραίοι δεν μπορούσαν να τον δουν. Η επιστήμη με έρευνες φανερώνει ότι ο υγιής, ψυχοπνευματικά και σωματικά έχει μεγάλη κινητικότητα ηλεκτρονίων, ο λόγος διότι έχει πλήρη ευεξία και χαρά. Αυτό δημιουργεί την φωτεινότητα σε όλο το σώμα, το οποίο φανερώνει την παρουσία του Θεού στην ζωή του ανθρώπου.

 

Δίκαιος: Ο δίκαιος μόλις σώζεται. Δίκαιος ανήρ, ο ελεών όλη την ημέρα τον εαυτό του και τους γύρω του, καθώς η δικαιοσύνη των ανθρώπων απαιτεί, του Θεού πάντα προσφέρει. Μακάρι να φτάσουμε στην προσφορά και στο μέγα έλεος σύντομα, το οποίο εύχομαι εις όλα τα τέκνα της Φωνής Θεού. Τελευταία δίκαιος είναι αυτός τον οποίον έχει δικαιώσει ο Θεός, ως εκ τούτου ο δίκαιος έχει μεγάλη δύναμη στην προσευχή.

                 

Δούλος Θεού και του Κυρίου Ιησού Χριστού: Δούλος Χριστού σημαίνει άνθρωπος ο οποίος μέσα από την ελεύθερη βούλησή του υπηρετεί Θεό και άνθρωπο, με σκοπό την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου.

Δούλος Θεού σημαίνει άτομο που γνωρίζει την οικία του Θεού (τις αρχές του Θεού), τις οποίες υπηρετεί με προσοχή, σοβαρότητα, υπευθυνότητα, μετέχων της οικίας του Θεού, χειρίζων με αξιοπρέπεια, σεβασμό και αγάπη την πνευματική και υλική περιουσία την οποίαν του εμπιστεύθηκε ο Πατέρας του, ο Θεός.

Ο δούλος είναι μέτοχος, συμμέτοχος, κληρονόμος όλης της οικίας αιώνια.

Η λέξη δούλος μπορεί να παρεξηγηθεί από αμετανόητους, αποστάτες, μη αναγεννημένους ανθρώπους, εκδηλώνει όμως  προτροπή από αυτόν που ονομάζεται δούλος, διότι είναι ταπεινός και καταϋποχρεωμένος από τις δωρεές και ευλογίες που λαμβάνει υπό του Θεού, θεωρών ότι δεν του αξίζει μία τέτοια αγάπη, σκεπτόμενος την προτέρα συμπεριφορά του, εν καιρώ αγνοίας.

Δούλος Θεού και του Κυρίου Ιησού Χριστού: Η υποταγή εις τον Θεό πραγματοποιείται όταν εννοήσουμε το θέλημά του το οποίο είναι γραμμένο στην Καινή Διαθήκη και αποβλέπει στην αναγέννησή μας και στην επάνοδό μας στην χαμένη πατρίδα, η οποία είναι η ίδρυση της βασιλείας του Θεού μέσα μας και γύρω μας, η επάνοδό μας με λίγα λόγια στην ζωή την αιώνια, την άφθαρτη. Η ζωή και ο θάνατος συντελείται στον τρόπο που υιοθετούμε τα ερεθίσματα του Θεού ή των ανθρώπων που διέπονται από την άγνοια, από την αμαρτία. Εύκολο λοιπόν είναι να αποτινάξουμε από πάνω μας ότι δεν είναι του Θεού, αρκεί να το θέλουμε, ώστε να δεχόμεθα μόνο ερεθίσματα που διέπονται από την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού, από την Φωνή Θεού. Ξέρουμε ότι τα οψώνια της αμαρτίας είναι ο θάνατος. Αν θέλουμε να μην πεθάνουμε και να ζήσουμε με τον Θεό, να ψάξουμε να βρούμε σε λεπτομέρεια τι είναι αμαρτία και πως ενεργεί, ώστε με την απόφασή μας αυτή να την αποβάλλουμε από μέσα μας και με την δύναμη του Θεού και από γύρω μας. Αυτή είναι η αποστολή της Φωνής Θεού.

 

Ελευθερία από κάθε έργο πονηρό: Όταν εργαζόμαστε με απόφαση, με πίστη, με ειλικρίνεια, με αγάπη διακατεχόμενοι από την συνεχόμενη αφιέρωση, τότε μέσα στον εγκέφαλό μας υποσιτίζονται οι νευρώνες εκείνοι που έχουμε αναπτύξει μέχρι σήμερα από το σύστημα του κόσμου εν αγνοία μας και δημιουργούνται καινούργιοι οι οποίοι έχουν μέσα τους την σοφία του Θεού. Όταν αυτοί ωριμάσουν, χαρίζουν εις ημάς την νέα δομή της ζωής η οποία παρέχει την αφθαρσία στο σώμα μας. Γι’ αυτό ο Κύριος τόνισε ότι η βασιλεία του Θεού εντός ημών εστί και οι βιαστές την αρπάζουν. Χρειάζεται, πρώτον ελευθερία στο να αφιερωθούμε, δεύτερον υγιαίνουσα διδασκαλία, τρίτον υπομονή και επιμονή, κατόπιν οι χυμοί της ζωής θα ξεχυθούν στο σώμα μας. Βαδίζουμε λοιπόν, με υπευθυνότητα και πνευματική σοβαρότητα απέναντι στον Θεό, απέναντι στους συνανθρώπους μας, απέναντι στον εαυτό μας, ώσπου να ιδρύσουμε την βασιλεία του Θεού μέσα μας και γύρω μας.

 

Ελπίδα της δόξης του Θεού: Η ελπίδα μας να είναι πάνω στην αιώνια ζωή, η ελπίδα μας να είναι στο να βρούμε τους μηχανισμούς που αυξάνουν τη ζωή, τη ζωή την αιώνια, την άφθαρτη την οποίαν ο Θεός είχε δώσει στους πρώτους ανθρώπους πριν την παράβαση. Αυτήν την αιώνια, άφθαρτη ζωή υποσχέθηκε ο Θεός προ χρόνων αιωνίων εξ αρχής στους αναγεννημένους ανθρώπους, εκείνους που θα συλλάβουν το σχέδιο του Θεού και που εκδήλωσαν πολλοί πνευματικοί άνθρωποι ανά τους αιώνες. Μόνο όταν πιστέψουμε στο ολοκληρωμένο Ευαγγέλιο του Χριστού θα μπορέσουμε να την αναπτύξουμε τη ζωή την αιώνια. Ο λόγος εξάλλου της παρουσίας του Χριστού στον κόσμο ήταν να μας βοηθήσει να συλλάβουμε τον τρόπο εκείνο που θα μπορέσουμε να αναπτύξουμε τη ζωή, το δέντρο της ζωής. Ο κύριος αδέλφια μου τόνισε, και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη στον αιώνα τον άπαντα, πιστεύεις τούτο; Για να αναπτύξουμε τη ζωή, θα πρέπει να πιστέψουμε ότι ο Θεός δύναται να μας την χτίσει μέσα μας αλλά και διά της εξάπλωσης και γύρω μας, ώστε τα σώματα ημών διά των αφθάρτων στοιχείων των ρημάτων του Θεού τα οποία παρέχουν ενέργεια, να μεταστοιχειωθούν διά Πνεύματος Αγίου και διά Ιησού Χριστού από φθαρτά σε άφθαρτα. Σήμερα καταλαβαίνουμε ότι η αμαρτία, η λάθος πίστη πάνω στα δρώμενα του Ευαγγελίου ενεργούν και επιφέρουν στο σώμα ημών την φθορά και τον θάνατο και ας είμεθα και καθαροί. Έπρεπε αδέλφια μου να έρθει ο χρόνος ο προδιαγεγραμμένος και αυτός δεν είναι άλλος από αυτόν που ζούμε σήμερα. Ο λόγος διότι η σοφία του Θεού σήμερα είναι υπαρκτή και εκδηλώνεται μέσα από την Καινή Διαθήκη και μέσα από την Φωνή Θεού, αλλά και η επιστήμη σήμερα είναι για μας η στερέωση των καιρών. Διότι και αυτή η επιστήμη με τις ανακαλύψεις στον φυσικό τομέα αλλά και στο ψυχοσωματικό κομμάτι του ανθρώπου φανερώνει ότι τα πάντα είναι δυνατά εις τον πιστεύσαντα.

 

Ενεργός κοινωνία πίστεως: Η πίστις γίνεται κοινή, γίνεται ζωντανή, γίνεται ζώσα όταν αντιμετωπίσουμε πειρασμούς ή δοκιμασίες και τίποτα δεν θα μπορέσει να μας βγάλει από την αποστολή μας. Η ζώσα πίστη δεν βλέπει εμπόδια, δεν βλέπει πρόβλημα, δεν θέτει πρόσκομμα στον Θεό ούτε στους ανθρώπους που είναι γύρω μας, ώστε να παρεκκλίνουμε από την αποστολή μας στο να αυξάνουμε πάνω στο θέλημα του Θεού και στην σοφία του Θεού καθ’ εκάστην ημέρα. Η πίστη μας να γίνετε κοινή με την πίστη του Κυρίου μας, ώστε όλοι μαζί να εργαζόμαστε με μία ψυχή, με μία καρδιά, με ένα φρόνημα για ένα σκοπό. Αυτός είναι η επίτευξη των επαγγελιών του Πατέρα, ώστε διά της ζώσης πίστης η οποία γίνεται κοινή, να γίνουμε μέτοχοι, συμμέτοχοι και κληρονόμοι του απείρου Θεού.

 

Ενθυμείσθε την γυναίκα του Λωτ: Είναι πολλοί αδελφοί που όταν αντιλαμβάνονται ότι χρειάζεται να εισέλθουν σε θυσίες, διεξάγοντας πνευματικούς αγώνες για την αναγέννηση των συνανθρώπων και την επιστροφή αυτών στις αρχές του Θεού, στα δρώμενα του Ευαγγελίου του Χριστού, αποφεύγουν και αναπτύσσουν μία θρησκεία στα μέτρα που τους βολεύει, έχοντας συμμετοχή εν μέρει στα πνευματικά και περισσότερο στα υλικά στοιχεία του κόσμου. Πολλοί αντιλαμβάνονται το λάθος και επιστρέφουν στις ουσιαστικές αρχές του Αγίου Θεού.

                

Εξομολόγηση: Η εξομολόγηση έχει τρεις διαστάσεις. Η μία είναι σε πνευματικό που εμπιστεύεσαι, ο οποίος αφού του εξομολογηθείς το τι συμβαίνει μέσα σου, θα σου δώσει την κατάλληλη θεραπεία που θα σε βοηθήσει να θεραπεύσεις ψυχή και σώμα. Η εξομολόγηση που γίνεται μεταξύ μας, μας απαλλάσσει από το βαρύ φορτίο που έχει συσσωρεύσει η αμαρτία μέσα μας, έτσι μοιραζόμαστε το πρόβλημα που μας απασχολεί. Πολλοί που δεν θέλουν να πουν το πρόβλημά τους σε πνευματικό, το εξομολογούνται σε φίλους και έτσι βοηθιούνται διότι μοιράζονται το πρόβλημά τους.

Όταν ο εγκέφαλος δεν διέπεται από σοφία Θεού εγκλωβίζεται, διότι δημιουργεί αυστηρή συνείδηση και αυτή η συνείδηση τον οδηγεί στον θάνατο. Αρα εξομολογούμεθα σε πνευματικό, σε φίλο, σε Θεό. Ότι θέλουμε επιλέγουμε, ανάλογα το πνευματικό επίπεδο του καθενός μας.

        

Έρχομαι ταχέως: Ο Θεός βρίσκει έναν τρόπο να μας ελκύσει κοντά του ώστε να μας επενδύσει με το ουράνιο ένδυμα και τον άραφο χιτώνα του, ο οποίος συμβολίζει την αγάπη. Αφού συνδιαλλαγεί μαζί μας και φανερώσει εις ημάς την οδό την αιώνια, την οδό την άγουσα προς τη ζωή περιμένει ανταπόκριση και καλή προαίρεση, περιμένει να εκτελέσουμε τις εντολές του. Αν δει άνθρωπο συνετό, ειλικρινή θέτων σε πρώτη μοίρα το θέλημα του Θεού τότε στέλνει αγγέλους να τον ενισχύουν. Όταν δει υπακοή σε αυτούς τότε έρχεται ο ίδιος και υπέρ κόρον ευλογεί τη ζωή του με την άπειρη σοφία του.

Όταν όμως δει αδιαφορία, οκνηρία, τεμπελιά τότε εγκαταλείπει τον άνθρωπο αυτόν, ώστε ο διάβολος να ενεργεί στη ζωή του μήπως και τον ταπεινώσει, τον συνετίσει ώστε να συνδιαλλαγεί πλέον σοβαρά, υπεύθυνα ο άνθρωπος που έλαβε το κάλεσμα με τον ζώντα Θεό.

Μάλιστα όσοι έχουν καλή προαίρεση δεν χάνουν χρόνο, έτσι προλαβαίνουν καταστάσεις. Όποιος αδιαφορεί ή τεμπελιάζει τότε χάνει πολύτιμο χρόνο και αυτό ίσως να τον δυσκολέψει μετέπειτα. Ο λόγος διότι η φθορά ρίχνει την όρεξη, φέρνει κορεσμό, εκδηλώνει οκνηρία και πνευματική τεμπελιά.

                                   

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΕΝΟΣ ΒΙΒΛΙΟΥ   ΑΛΛΑ Η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ- ΠΑΤΕΡΑ.  Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΘΕΟΣ . ΑΜΗΝ.

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΚΥΡΗΞΕΙ ΞΑΝΑ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ. ΑΠΛΩΣ Η ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΥΠΟΣΤΕΙ ΘΑ ΦΤΑΣΕΙ ΣΕ ΑΔΙΕΞΟΔΟ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ , ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ  ΚΑΙ ΤΟΤΕ Ο ΛΑΟΣ ΑΥΤΟΣ ΘΑ ΚΥΡΗΞΕΙ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΟΤΙ ΕΙΧΕ ΔΙΚΙΟ ΚΑΙ ΘΑ ΤΟΝ  ΚΑΛΕΣΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΒΟΗΘΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΕΣΕΙ  ΝΑ ΕΞΕΛΙΧΘΕΙ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΓΕΝΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΔΕΙ ΑΣΠΡΗ ΜΕΡΑ.

 

Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΗΤΑΝ ΩΡΑΙΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ.  ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΘΕΡΑΠΕΥΕΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ, ΘΑ ΘΕΡΑΠΕΥΣΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΑΡΓΑ   Η ΓΡΗΓΟΡΑ. ΓΕΝΟΙΤΟ ΑΜΗΝ.

 

ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΔΙΑΛΟΓΟ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ.  ΟΤΑΝ ΜΕΛΕΤΟΥΜΕ ΜΑΣ ΟΜΙΛΕΙ ΑΥΤΟΣ ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΠΡΟΣΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΤΟΥ ΟΜΙΛΟΥΜΕ  ΕΜΕΙΣ. ΟΤΑΝ ΕΞΑΠΛΩΝΕΙΣ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΔΙΑΒΕΒΑΙΩΝΕΙ Ο ΘΕΟΣ ΕΙΣ ΕΣΕΝΑ ΜΕ  ΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΤΩΝ ΚΥΡΗΓΜΑΤΩΝ ΣΟΥ ΩΣΤΕ ΝΑ ΟΔΗΓΕΙΣ  ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥΣ. ΕΤΣΙ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΝΕΤΑΙ ΟΤΙ Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟΣ ΔΙΟΤΙ ΤΗΡΟΥΜΕ  ΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.

 

ΕΜΕΙΣ ΕΧΟΥΜΕ ΕΝΤΟΛΗ ΧΡΙΣΤΟΥ ΝΑ ΑΓΑΠΑΜΕ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ,  ΠΟΣΟ ΜΑΛΛΟΝ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥΣ, ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ Η ΤΟΥΣ ΑΔΕΡΦΟΥΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥ  ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΥ ΔΟΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΜΗ. ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΝΑ ΔΙΕΞΑΓΟΥΜΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ  ΑΓΩΝΕΣ ΑΓΑΠΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ Ο ΘΕΟΣ  ΜΑΣ ΧΑΡΙΣΕ ΣΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΩΠΟΛΗΨΙΑ.  Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΒΛΕΠΕΙ ΟΥΤΕ ΣΕ ΔΟΓΜΑΤΑ , ΟΥΤΕ ΣΕ ΕΘΝΗ, ΟΥΤΕ ΣΕ ΕΧΘΡΟΥΣ. Η ΑΓΑΠΗ ΣΤΡΕΦΕΤΑΙ ΠΡΟΣ ΠΑΝΤΑΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ.

 

Η ΠΙΣΤΗ ΧΩΡΙΣ ΤΑ ΕΡΓΑ ΑΓΑΠΗΣ ΕΙΝΑΙ ΝΕΚΡΗ, ΓΙ' ΑΥΤΟ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ.  ΑΥΤΗ ΜΑΣ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΕΙ ΤΟ ΚΑΤ' ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΚΑΘ' ΟΜΟΙΩΣΗ.

 

                              

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΦΑΝΕΡΩΣΕ  '' ΟΠΟΥ ΔΥΟ Η ΤΡΕΙΣ ΣΥΝΗΓΜΕΝΟΙ ΕΙΣ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ, ΕΚΕΙ   ΕΙΜΑΙ ΕΝ ΤΩ ΜΕΣΩ ΑΥΤΩΝ. '' ΚΑΘΩΣ , ''Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΝΤΟΣ ΥΜΩΝ ΕΣΤΙ ''. ΕΝΟΤΗΤΑ, ΕΝΟΤΗΤΑ , ΕΝΟΤΗΤΑ ΠΡΙΝ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΡΓΑ. Ο ΤΡΟΠΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΤΥΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΟΤΙ Ο ΚΑΘΕ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΧΕΙ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΠΟΣΤΟΛΗ.  ΕΤΣΙ ΔΕΝ ΘΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΘΑ ΑΠΟΤΕΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ  ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.

 

ΟΠΟΙΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΘΑΝΕΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ. ''ΟΣΤΙΣ ΑΠΩΛΕΣΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΑΥΤΟΥ ΕΝΕΚΕΝ ΕΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΑΥΤΟΣ  ΘΕΛΕΙ ΕΥΡΕΙ ΑΥΤΗ''.

 

ΑΔΕΛΦΙΑ ΜΟΥ , ΟΤΑΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΕΙ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ  ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΟΛΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ, ΔΙΟΤΙ ΟΤΑΝ ΠΙΣΤΕΨΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΘΑ ΔΙΑΚΑΤΕΧΟΜΕΘΑ ΑΠ'ΑΥΤΗ. ΑΥΤΗ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΕΧΕΙ ΕΞΟΥΣΙΑ ΝΑ ΛΥΣΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ  Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΕ ΚΥΡΙΟ ΚΑΙ ΘΕΟ ΣΟΥ  ΕΞ' ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΟΥ , ΕΞ' ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΔΙΑΝΟΙΑΣ ΣΟΥ, ΕΞ' ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΙΣΧΥΟΣ ΣΟΥ  ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ ΣΟΥ ΩΣ ΕΑΥΤΟΝ,  ΚΑΘΩΣ ΔΙΚΑΙΟΣ ΑΝΗΡ Ο ΕΛΕΩΝ ΟΛΗΝ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑΝ, ΚΑΘΩΣ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΩΝ   ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΑΠΑΙΤΕΙ - ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ.  ΓΙΑ ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ΑΥΤΗ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ Η ΟΠΟΙΑ ΔΙΑΤΥΠΩΝΕΤΑΙ ΣΕ ΜΕΡΙΚΕΣ ΛΕΞΕΙΣ, ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΕΙ ΣΗΜΕΡΑ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΝΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΝΟΜΙΚΗΣ.

 

ΑΦΙΕΡΩΝΟΝΤΑΣ ΧΡΟΝΟ ΣΤΟ ΝΑ ΜΕΛΕΤΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΕΦΑΡΜΟΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΛΟΓΟ ΤΟΥ  ΘΕΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΑΣ ΑΠΟΚΤΟΥΜΕ ΑΞΙΕΣ ΑΙΩΝΙΕΣ . ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ  Η ΖΩΣΑ ΠΙΣΤΗ, ΔΗΛΑΔΗ ΝΑ ΛΕΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ, ΠΑΝΤΑ ΟΜΩΣ ΝΑ ΕΝΕΡΓΟΥΜΕ ΔΙΑ

ΤΗΣ ΑΝΥΠΟΚΡΙΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ, Η ΟΠΟΙΑ ΜΕΤΑΒΑΛΛΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΑΠΟ  ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ, ΣΕ ΘΕΟΥ. ΥΣΤΕΡΑ , ΕΙΝΑΙ Η ΕΙΡΗΝΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, Η ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΜΑΣ   ΔΙΕΠΕΙ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΟΠΟΙΕΣΔΗΠΟΤΕ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΟΛΩΝ, Η ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ

ΘΕΟΥ, Η ΟΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΠΑΡΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ ΣΤΗΝ ΥΨΙΣΤΗ ΑΡΕΤΗ  ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ . ΜΕΣΩ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ  ΘΑ ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΖΩΗ, ΘΕΟΣ, ΑΦΘΑΡΣΙΑ, ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΘΕΟΥ,   ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΣ, ΑΓΙΑΣΜΟΣ,ΑΘΑΝΑΣΙΑ, ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΟΥΜΕ  ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΣΧΕΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΜΑΣ.    ΜΟΝΟ ΚΑΤ'ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΘΑ ΒΡΟΥΜΕ ΧΑΡΗ ΥΠΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ,  ΩΣΤΕ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΟΥΜΕ ΑΝΩΘΕΝ ΠΛΕΟΝ ΩΣ ΣΑΝ ΣΚΕΥΗ ΕΚΛΟΓΗΣ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑ ΘΕΟ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΜΑΣ.

 

 

Η ΑΓΑΠΗ ΜΕΤΑΞΥ ΜΑΣ , ΑΥΤΗ ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΘΑΥΜΑΤΑ, ΑΥΤΗ ΙΔΡΥΕΙ  ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΜΑΣ.   Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΕΝΩΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΥΜΠΑΝ,  ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΦΘΟΡΑ .

EIMAΣΤΕ ΠΡΟΣΚΕΚΛΗΜΕΝΟΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ , ΑΣ ΦΟΡΕΣΟΥΜΕ ΤΟ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΕΝΔΥΜΑ  ΤΟΥ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΥ ΩΣΤΕ ΝΑ ΠΑΡΑΒΡΕΘΟΥΜΕ ΣΤΟ ΔΕΙΠΝΟ  ΤΟΥ ΑΡΝΙΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΜΦΑΓΟΥΜΕ ΜΕΤΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΟΝ ΜΟΣΧΟ ΤΟΝ ΑΙΩΝΙΟ   ΤΟΝ ΣΙΤΕΥΤΟ, Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΚΔΗΛΩΝΕΙ ΚΑΡΠΟΥΣ, ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΗΜΕΙΑ .  ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΑΣΜΕΝΟ ΤΟ ΔΕΙΠΝΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΕ ΕΔΕΣΜΑΤΑ ΓΕΜΑΤΑ ΣΟΦΙΑ ΘΕΟΥ  ΣΥΝΑΡΠΑΖΟΥΣΑ .

 

ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ - Ο ΧΩΡΟΣ ΟΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ Ο ΘΕΟΣ.  ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΧΟΡΗΓΕΙ ΤΗΝ ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ, Η ΟΠΟΙΑ ΕΜΠΕΡΙΕΧΕΙ ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ  ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΚΑΘΩΣ ΠΛΗΘΩΡΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΜΕ ΚΑΡΠΟΥΣ, ΧΑΡΙΣΜΑΤΑ, ΣΗΜΕΙΑ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΜΑΣ.

 

ΔΕΝ ΘΑ ΠΩ ΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΚΑΚΟ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ ΔΙΟΤΙ ΜΕ ΤΗΝ   ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΤΑΥΡΙΚΗ ΤΟΥ ΘΥΣΙΑ ΕΧΩ ΕΛΕΗΘΕΙ. ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΔΕΝ ΘΑ ΠΩ  ΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΚΑΚΟ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ ΑΔΕΛΦΟΥ , ΦΙΛΟΥ Η ΕΧΘΡΟΥ   ΔΙΟΤΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΕΧΕΙ ΕΛΕΗΘΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΧΑΡΗ . Ο ΘΕΟΣ ΤΗΝ ΧΑΡΙΣΕ ΕΙΣ ΟΛΟΥΣ  ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥΣ Η ΑΔΙΚΟΥΣ , ΜΕ ΦΥΣΙΚΗ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΜΑΙ   ΘΕΟΜΑΧΟΣ

 

ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΛΟΙ ΝΑ ΑΥΞΗΘΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΖΩΣΑ ΠΙΣΤΗ, ΜΕ ΥΠΟΜΟΝΗ, ΕΠΙΜΟΝΗ,   ΠΡΟΣΕΥΧΗ, ΠΝΥΜΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΘΑ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ  ΚΥΡΙΟΥ. ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ ΤΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ , ΕΠΕΜΒΑΙΝΕΙ ΚΑΙ

ΤΟΥ ΧΑΡΙΖΕΤΑΙ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΣΩΜΑΤΙ. ΓΕΝΟΙΤΟ , ΓΕΝΟΙΤΟ ΑΜΗΝ .

 

 

ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΕΧΟΥΝ ΣΟΦΙΑ, ΑΣ ΔΟΞΑΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΔΥΟ, ΔΙΟΤΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΟΛΑ ΣΠΟΥΔΑΖΟΥΜΕ ΚΑΙ  ΦΤΑΝΟΥΜΕ ΣΤΗ ΘΕΩΣΗ. ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΟΥ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΗΝ ΦΩΝΗ ΘΕΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΘΑ  ΚΑΙ ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΥΟ, ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΚΑΚΟ, ΔΙΟΤΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΥΝΕΡΓΟΥΝ ΣΤΟ ΑΓΑΘΟ ΤΟΙΣ ΑΓΑΠΩΣΙΝ ΤΟΝ ΘΕΟ.

 

ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΘΕΕ ΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΥΙΟΝ ΣΟΥ ΠΟΥ ΘΥΣΙΑΣΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ   ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΜΑΣ ΑΦΥΠΝΙΣΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΗΘΑΡΓΟ ΤΗΣ ΑΓΝΟΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΗΜΙΜΑΘΕΙΑΣ. ΑΞΙΩΣΕ ΜΑΣ ΚΥΡΙΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ , ΤΗΝ ΔΙΑΘΕΣΗ, ΤΗΝ ΟΡΕΞΗ,

ΤΗΝ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΚΕΙΝΗ ΠΟΥ ΘΑ ΑΥΞΗΣΕΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΙΣΤΗ ΜΑΣ ΓΙΑ ΝΑ   ΒΓΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ. ΑΚΟΜΗ ΒΟΗΘΗΣΕ ΜΑΣ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΧΡΟΝΟ ΩΣΤΕ ΝΑ   ΕΝΤΡΥΦΟΥΜΕ ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΣΟΥ. ΓΕΝΟΙΤΟ, ΓΕΝΟΙΤΟ ΑΜΗΝ.

 

ΟΛΟΙ ΟΣΟΙ ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΖΟΥΜΕ ΣΗΜΕΡΑ ΣΤΗ ΦΩΝΗ ΘΕΟΥ  ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΓΙΟΙ, ΟΥΤΕ ΟΙ ΤΕΛΕΙΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ, ΟΥΤΕ ΟΙ ΤΕΛΕΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ.  ΕΙΜΕΘΑ ΜΩΡΑ ΚΑΙ ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΑΣ ΠΟΛΛΑ ΟΜΩΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΣΥΝΕΙΔΗΤΗ  ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΕΧΕΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΣΚΟΠΟ . ΑΥΤΟΣ Ο ΣΚΟΠΟΣ  ΕΙΝΑΙ, ΠΡΩΤΟΝ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΧΘΟΥΜΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΚΑΤΑ ΘΕΟΝ ( ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ   ΑΦΙΕΡΩΣΗ ΠΟΥ ΣΥΝΤΕΛΕΙΤΑΙ ΣΤΟ ΑΓΙΑΣΤΗΡΙΟ) ΚΑΙ ΔΕΥΤΕΡΟΝ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ

ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΥΠΑΡΞΗΣ ΜΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΘΕΟΥ    ΩΣΤΕ ΝΑ ΛΑΒΟΥΝ ΧΩΡΑ ΟΙ ΕΠΑΓΓΕΛΙΕΣ.

 

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΛΕΜΕ ΑΛΛΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ .   ΔΕΝ ΩΦΕΛΕΙ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΕΟ ΕΑΝ ΔΕΝ ΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ.   ΜΟΝΟ ΑΝ ΖΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΤΟΤΕ ΦΤΑΣΑΜΕ ΣΤΟ ΣΤΟΧΟ ΜΑΣ.

ΟΠΟΙΟΣ ΕΙΣΕΡΧΕΤΑΙ ΣΤΟ ΑΓΙΑΣΤΗΡΙΟ ΔΕΝ ΜΙΛΑ ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΑΛΛΑ ΜΕ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥ ΔΙΟΤΙ Η ΘΕΟΤΗΤΑ ΘΑ ΣΥΣΤΗΣΕΙ ΑΥΤΟΝ ΣΤΑ ΠΕΡΑΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.

 

Ο ΘΕΟΣ ΘΕΛΗΣΕ ΝΑ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΟΥΜΕ,  ΑΣ ΤΟΝ ΚΑΛΛΙΕΡΓΗΣΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΙΣΗ ΠΟΥ ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΙ Η  ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΣΤΟ ΝΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΚΑΤ' ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΟΜΟΙΩΣΗ.   ΓΕΝΟΙΤΟ, ΓΕΝΟΙΤΟ ΑΜΗΝ.

 

Ο ΘΕΟΣ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΛΗ ΧΡΗΣΗ ΤΗΣ ΔΩΡΕΑΣ- ΤΗΣ ΧΑΡΗΣ ΠΟΥ ΜΑΣ   ΕΔΩΣΕ , ΜΕΤΑΚΙΝΕΙ ΤΗΝ ΛΥΧΝΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΝΩ ΕΜΕΙΣ ΝΟΜΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΤΟΝ  ΘΕΟ ΜΑΖΙ ΜΑΣ, ΑΥΤΟΣ ΦΤΙΑΧΝΕΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΠΑΡΕΑ ΑΛΛΟΥ!

Ο ΠΛΟΥΤΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥΣ ΑΛΛΑ ΟΙ ΚΛΗΡΟΝΟΜΟΙ ΛΙΓΟΙ . ΑΣ ΚΑΝΟΥΜΕ ΒΕΒΑΙΑΝ ΤΗΝ ΚΛΗΣΙΝ ΜΑΣ. ΓΕΝΟΙΤΟ , ΓΕΝΟΙΤΟ ΑΜΗΝ.

 

ΣΗΜΕΡΑ Η ΕΝΤΟΛΗ ΘΕΟΥ ΕΙΝΑΙ - ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΗΔΗ ΠΟΛΛΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΕΧΟΥΝ   ΑΠΟΔΕΧΤΕΙ- ΟΛΟΣ Ο ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ ΝΑ ΕΙΣΕΛΘΕΙ ΣΤΟ ΑΓΙΑΣΤΗΡΙΟ  ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΞΕΙ ΔΙΑΛΟΓΟ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΩΣΤΕ Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ  ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΠΟΥ ΑΦΙΕΡΩΘΗΚΕ ΚΑΙ ΜΑΖΙ Μ΄ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ.  ΜΟΝΟ ΚΑΤ' ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΤΟΥ ΘΕΟΥ . ΜΟΝΟ ΕΤΣΙ ΘΑ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΙ  Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΚΑΙ Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΜΑΣ ΘΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΕΙ .

 

 

ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΠΑΤΕΡΑ ΜΑΣ ΘΕΟΥ , ΑΦΟΥ Ο ΙΔΙΟΣ ΕΝΕΠΝΕΥΣΕ  ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΖΩΣΑ ΦΩΝΗ ΤΟΥ ΖΩΝΤΟΣ ΘΕΟΥ , ΝΑ ΕΠΙΔΙΩΞΟΥΜΕ ΤΟΥΣ    ΥΠΕΡΒΑΤΙΚΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟΝ ΚΑΝΟΥΝ ΝΑ ΕΚΔΗΛΩΘΕΙ ΣΕ ΕΜΑΣ.

 

ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΧΩΡΙΣ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ  ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΧΑΡΙΖΕΙΣ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. Η ΑΓΑΠΗ ΑΥΤΗ ΣΥΝΔΕΕΙ ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ,  ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ , ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ.

 

ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΛΗΣΙΟΝ ΕΙΝΑΙ , ΝΑ ΤΟΝ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΟΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΙΖΟΝΤΑΣ   ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟ ΜΕΓΑ ΕΛΕΟΣ. ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΔΕΝ ΧΩΡΙΖΟΜΑΣΤΕ ΠΟΤΕ ΜΕ ΤΟΝ   ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ, ΦΙΛΟ, ΑΔΕΛΦΟ.   ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΕΙΝΑΙ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΟΥΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΒΟΗΘΟΥΜΕ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΜΕ.   ΑΓΑΠΗ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ ΕΙΝΑΙ , ΝΑ ΜΗΝ ΒΑΖΟΥΜΕ ΚΟΜΜΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ Ο ΙΔΙΟΣ ΕΒΑΛΕ   ΤΕΛΕΙΑ.  ΝΑ ΕΜΠΙΣΤΕΥΤΟΥΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΑΜΦΙΒΑΛΛΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΑ ΔΙΟΤΙ  '' ΕΑΝ ΓΑΡ ΚΑΙ ΠΟΡΕΥΘΩ ΕΝ ΜΕΣΩ ΣΚΙΑΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΟΥ ΦΟΒΗΘΗΣΟΜΑΙ ΟΤΙ ΣΥ ΜΕΤ' ΕΜΟΥ ΕΙ'' ( ΨΑΛΜΟΙ 23/4 )

 

Ο ΛΑΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΜΕ ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΚΑΙ ΜΕ ΦΩΝΗ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ, ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΚΛΗΤΟΥ  ( ΕΚΕΙΝΟΣ ) ΙΔΡΥΤΗ ΤΗΣ ΕΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ, ΘΑ ΦΕΡΟΥΝ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ ΣΤΗ   ΓΗ.  ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΘΑ ΚΑΛΕΣΟΥΝ ΤΟΝ ΥΙΟ ΚΑΙ ΛΟΓΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΟΥ ΖΩΝΤΟΣ.   ΜΟΝΟ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΛΑΜΒΑΝΕΙ   ΧΩΡΑ Η ΔΕΥΤΕΡΑ ΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ. ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΕΙ ΚΑΙ ΕΠΕΙΤΑ ΔΙΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΥΙΟΥ ΚΑΙ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΤΟΥ ΖΩΝΤΟΣ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΧΩΡΑ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΟΛΩΝ  ΤΩΝ ΕΝ ΚΥΡΙΩ ΚΟΙΜΗΘΕΝΤΩΝ .

 

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΦΕΥΓΕΙ ΤΟ ΠΡΩΙ ΑΠΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΚΑΙ ΓΥΡΙΖΕΙ ΤΟ   ΒΡΑΔΥ ΠΙΣΩ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ ΤΗΝ ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΚΟΥΡΑΣΗ , ΣΩΜΑΤΙΚΗ Η   ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ .  ΑΥΤΟ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΥΤΟΝ ΙΣΧΥΡΟ ΚΑΤΑ ΘΕΟ ΚΑΙ

ΚΑΤΑ ΚΟΣΜΟ ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΝΑ ΤΟΝ ΔΑΙΜΟΝΙΣΕΙ Η ΝΑ  ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΞΕΙ ΕΙΣ ΟΥΔΕΝ , ΔΙΟΤΙ Ο ΘΕΟΣ ΙΔΡΥΣΕ ΜΕΣΑ ΤΟΥ ΤΗΝ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΚΑΙ ΤΩΡΑ   ΒΑΣΙΛΕΥΕΙ ΕΙΣ ΤΟΥΣ ΑΙΩΝΑΣ ΤΩΝ ΑΙΩΝΩΝ ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΟΝ ΦΡΟΥΡΕΙ .

 

ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΕΣΤΩ ΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΜΕ ΑΓΑΠΗ , ΠΑΡΑ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΧΩΡΙΣ   ΑΥΤΗ. ΧΩΡΙΣ ΤΗ ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ , Η ΟΠΟΙΑ ΜΑΣ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΕΙ ΠΝΕΥΜΑ ΘΕΟΥ , Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΤΗΝΟΣ , ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΟΣ ΕΙΣ ΟΛΗ ΤΟΥ ΤΗ ΖΩΗ , ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟ

ΓΕΝΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΤΟ ΑΤΟΜΙΚΟ . ΤΟ ΑΤΟΜΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΤΟΝ   ΜΕΤΑΒΑΛΛΕΙ ΑΠΟ ΘΕΟ ΣΕ ΚΤΗΝΟΣ. Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ Ο ΕΝ ΤΙΜΗ ΜΕ ΤΗΝ ΗΜΙΜΑΘΕΙΑ, ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ , ΤΗΝ ΑΓΝΟΙΑ ΠΟΥ ΤΟΝ ΔΙΕΠΕΙ , ΠΑΡΑΣΥΝΕΒΛΗΘΗ ΤΟΙΣ ΚΤΗΝΕΣΙΝ ΤΟΙΣ

ΑΝΟΗΤΟΙΣ ΚΑΙ ΟΜΟΙΩΘΗ ΑΥΤΟΙΣ . ΜΗ ΓΕΝΟΙΤΟ !

 

Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΑΠΟΖΗΤΑ ΤΟ ΑΤΟΜΙΚΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ ΑΛΛΑ ΤΟ ΓΕΝΙΚΟ , ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΙΝΑΙ    ΤΟ ΚΑΛΩΣ ΕΝΝΟΟΥΜΕΝΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ. Η ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ   ΠΟΥ ΦΕΡΝΟΥΝ ΤΟΝ ΘΕΟ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΜΑΣ .

 

Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ ΜΑΣ  ΓΙΑΤΙ ΑΝ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΑΔΕΛΦΟ ΜΑΣ , ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΕΡΔΙΖΟΥΜΕ.

 

Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΠΑΝΕΝΤΑΞΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ   ΘΕΟΥ ΞΕΚΙΝΗΣΕ.  ΓΙΝΕΤΑΙ ΣΗΜΕΡΑ Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΟΓΡΑΦΗΣΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΕΚΕΙΝΩΝ  ΠΟΥ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΟΥΝ ΤΟ ΘΕΛΗΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ . ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΙΣΕΛΘΟΥΝ

ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ .

 

ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΝΑ ΚΕΝΩΣΟΥΜΕ ΕΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΝΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ  ΝΑ ΕΝΕΡΓΗΣΕΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ . ΩΣΤΕ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΘΕΤΙΚΑ Η ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΘΕΙ Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΥΠΟΣΤΑΣΗ .

 

Η ΦΩΝΗ ΘΕΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΤΟΥΣ ΚΟΛΠΟΥΣ ΤΗΣ ΑΡΧΗΓΟΥΣ, ΠΟΙΜΕΝΕΣ , ΠΡΟΦΗΤΕΣ,  ΔΙΑΚΟΝΟΥΣ , ΑΠΟΣΤΟΛΟΥΣ , ΑΝΩΤΕΡΟΥΣ , ΚΑΤΩΤΕΡΟΥΣ,  ΕΧΕΙ   Μ Ο Ν Ο   Φ Ι Λ Ο Υ Σ  ΚΑΙ   Α Δ  Ε Λ Φ Ο Υ Σ .  ΕΤΣΙ ΘΑ ΟΝΟΜΑΣΤΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ   ΤΗΣ   Φ Ι Λ Α Δ Ε Λ Φ Ε Ι Α Σ  , ΔΙΑ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

 

O ΘΕΟΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΑΠΗ  ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΟΣΟΙ ΜΕΤΕΧΟΥΝ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΟΥΝ  ΤΗΝ ΑΠΕΙΡΗ ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ.

 

ΥΠΑΚΟΗ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΘΑΨΙΜΟ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΜΑΣ ΘΕΛΗΣΗΣ  ΚΑΙ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ .

 

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΦΩΝΗΣ ΘΕΟΥ ΝΑ ΑΝΑΚΥΨΟΥΝ , ΝΑ ΣΗΚΩΣΟΥΝ ΤΟ ΑΝΑΣΤΗΜΑ ΤΟΥΣ  ΣΥΝ ΘΕΩ ΚΑΙ ΝΑ ΓΝΩΡΙΣΟΥΝ ΟΤΙ  Ο Π Ο Ι Ο Σ   Π Α Λ Ε Υ Ε Ι    Σ Υ Ν   Θ Ε Ω   Ο Υ Δ Ε Π Ο Τ Ε   Ν Ι Κ Α Τ Α Ι