ΠΑΥΛΟΥ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ

Η ΠΡΟΣ  ΡΩΜΑΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Α΄

 

ΚΕΦ. Α΄ΣΤΙΧΟΙ 1 – 3

 

«1. Παύλος, δούλος Ιησού Χριστού, προσκεκλημένος απόστολος, κεχωρισμένος διά το ευαγγέλιον του Θεού,

2. (το οποίον προϋπεσχέθη διά των προφητών αυτού εν ταις αγίαις γραφαίς,)

3. περί του Υιού αυτού, όστις εγεννήθη εκ σπέρματος Δαβίδ κατά σάρκα».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 1ος: Ο Απόστολος Παύλος ονομάζει τον εαυτό του δούλο Χριστού, διότι νιώθει μέσα από την ελεύθερη βούλησή του ότι μπορεί να έχει πλήρη υποταγή στον εκλεκτό του Θεού, στον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος, ο οποίος τον ελέησε και τον διαφώτισε ώστε να διακατέχει την ουσία του Θεού. Είναι μοναδικό άνθρωπε να έχεις φτάσει στο σημείο να στέκεσαι με ειλικρίνεια μπροστά στον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος και να του λες: Ιδού εγώ Κύριε, πρόσταξε τον δούλο σου.

Ήταν κεχωρισμένος ο Απόστολος Παύλος διά το Ευαγγέλιο του Χριστού, διότι συνέλαβε ότι δεν στρέφεται μόνο προς τους Ιουδαίους αλλά με τον τρόπο που του αποκαλύφθηκε υπό του Θεού και κατόπιν φανέρωσε ο ίδιος και προς όλους τους ανθρώπους εθνικούς και μη. Με τον ξεχωριστό και ιδιαίτερο τρόπο του, τους φανέρωσε τις άφθαρτες αλήθειες. Μέσω αυτών των ρημάτων άναψε μέσα τους το φως το ανέσπερο του Χριστού. Το κήρυγμά του δεν καταργεί τον νόμο του Θεού, καταργεί όμως τους τύπους, την περιτομή αλλά και τα στερεότυπα εκείνα που διακατέχουν σήμερα τις θρησκείες, οι οποίες χώρισαν διά ασήμαντες αφορμές τον χριστιανικό κόσμο. Αφού ο Απόστολος Παύλος κήρυξε το Ευαγγέλιο στους εθνικούς, χωρίς να αναγκάσει αυτούς να τηρούν τύπους αλλά να αναπτύσσουν το θέλημα του Θεού, το οποίο διέπεται από στοιχεία αναγέννησης όπως καρπούς, χαρίσματα και σημεία του Αγίου Πνεύματος, θα πρέπει και εμείς να μην φανατιζόμεθα με στερεότυπα τα οποία παράγουν οι θρησκείες αναπτύσσοντας στη ζωή μας μόνο ξερούς τύπους, αλλά να στρέφουμε τον εαυτό μας στην ουσία του Ευαγγελίου η οποία μπορεί να ενώσει σήμερα όλον τον χριστιανικό κόσμο και τους ομόθρησκους. Διότι σήμερα λέμε π.χ. εμείς ότι είμεθα Ορθόδοξοι Χριστιανοί αλλά ο ένας κρίνει τον άλλον. Δυστυχώς ούτε στους ομόθρησκους δεν εφαρμόστηκε ακόμη η επαγγελία του Θεού η οποία έχει ως εξής: Εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις (Ιωαν. 13:35), ώστε η ουσία του Λόγου του Θεού να μας αυξάνει και όχι ο εγωισμός. Αμήν.

Στίχος 2ος: Ο Θεός αυτό που υπόσχεται ξέρει και να το εκπληρώνει. Ο τρόπος εκπλήρωσης είναι η παρουσία του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος, ο οποίος κήρυξε το Ευαγγέλιο της βασιλείας, το οποίο καταργεί τον φυσικό θάνατο και κατόπιν ιδρύει την βασιλεία του Θεού διά της κρίσεως πρώτα μέσα μας και έπειτα και γύρω μας. Αμήν.

Στίχος 3ος: Συμβολικό είναι το ότι εγεννήθη ο Χριστός εκ σπέρματος Δαβίδ. Αν και η Παναγία μας ήτο από την γενεαλογία του Δαβίδ, γνωρίζουμε όμως ότι ο Χριστός δεν γεννήθηκε από σπέρμα ανδρός αλλά διά Πνεύματος Αγίου κατ’ εντολή Θεού. Ο Θεός δεν ανήκει σε κανέναν άνθρωπο και δεν διέπεται από κανένα έθνος. Ο Θεός είναι Θεός όλων των εθνών, είναι Θεός όλης της δημιουργίας την οποίαν ο ίδιος γέννησε διά του λόγου του και εξελίσσει αυτήν διά του πνεύματός του, ώστε όλα τα λογικά όντα να φτάσουν στο πλήρωμα του Θεού με σκοπό να γίνουν κατ’ εικόνα και ομοίωση, καθώς κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της απείρου κάλους δόξης του. Σήμερα βρισκόμαστε στο παραπέντε, διότι τα γεγραμμένα αλλά και οι επαγγελίες λαμβάνουν χώρα στη ζωή μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν. Εύχομαι να μην βρεθεί ουδείς ώστε να απορρίψει το κάλεσμα της Φωνής Θεού, η οποία οδηγεί τον άνθρωπο στην αναγέννηση που φέρνει την απολύτρωση ψυχής και σώματος, κάνοντάς τον άφθαρτο και αθάνατο. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Α΄ΣΤΙΧΟΣ 4

 

«4. και απεδείχθη Υιός Θεού εν δυνάμει κατά το πνεύμα της αγιωσύνης διά της εκ νεκρών αναστάσεως, Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αυτό που απέδειξε τον Χριστό ως Υιό Θεού είναι η γεμάτη σοφία διδασκαλία του και η εφαρμογή των λόγων του η οποία διέπονταν από αγιοσύνη. Ακόμη τα θαύματα, η αναστάσεις νεκρών, η ιδεώδης προσωπικότητά του η οποία κάτω από δύσκολες συνθήκες τον έκανε να ανταποκρίνεται στους πειρασμούς και στις δοκιμασίες με ανωτερότητα πνεύματος, η σιωπή του η οποία έκανε τους πάντες να απορούν. Αυτά που τον απέδειξαν επίσης ΥΙΟ ΘΕΟΥ είναι η σταυρική του θυσία, η ταφή του, η ανάστασή του, η ανάληψή του και τελευταία το κύρος, η πίστη και η εξουσία που επέδειξαν οι μαθητές μετά την ανάληψή του, ώστε με την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος το οποίο υποσχέθηκε εις αυτούς ότι θα έστελνε, να εξαπλωθεί ο χριστιανισμός σε όλον τον γνωστό και άγνωστο κόσμο που υπήρχε. Η οποία εξάπλωση συνεχίζεται ακόμη και σήμερα, κάνοντας όλους τους ανθρώπους να αποδίδουν στον Υιόν του Θεού σεβασμό και αγάπη που φτάνει μέχρι θυσίας. Στο όνομά του κακοποιήθηκαν και έδωσαν την ζωή τους εκατομμύρια άνθρωποι. Είναι και άλλα πολλά τα οποία έκανε ο Υιός και που τον ανέδειξαν Υιό Θεού. Μάλιστα αναφέρεται ότι ο Ιησούς έκανε τόσα πολλά στον επί γης βίο του τα οποία αν γράφονταν δεν θα χωρούσαν τα βιβλία όλα του κόσμου. Το μεγαλείο της δόξης του έγκειται στο ότι οι κοινωνίες δεν τον επηρέασαν πνευματικά, ώστε να μιμηθεί αυτές αλλά βάδισε την δική του πορεία με μοναδικό χαρακτήρα που κέντριζε το ενδιαφέρον των συνανθρώπων του, οι οποίοι γίνονταν μαθητές του. Αμήν.

 

ΚΕΦ. Α΄ΣΤΙΧΟΙ 5 – 6

 

«5. διά του οποίου ελάβομεν χάριν και αποστολήν εις υπακοήν πίστεως πάντων των εθνών υπέρ του ονόματος αυτού,

6. μεταξύ των οποίων είσθε και σεις προσκεκλημένοι του Ιησού Χριστού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 5ος: Εμείς οι ποτέ μη όντες λαός, τώρα δε λαός του Θεού, οι ποτέ μη ηλεημένοι, τώρα δε ελεηθέντες (Πέτρου Α΄ 2:10). Η χάρη δόθηκε διά του μέγα ελέους, το οποίο είναι στην ουσία μία επιταγή χωρίς κάποιο συγκεκριμένο ποσό και ο λόγος που εδόθη εις ημάς αυτή η επιταγή (έλεος) είναι για να βάλουμε εμείς το ποσό εκείνο που καλύπτει την αμαρτία μας και χαρίζει εις ημάς διά της πίστεως στον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος την άφθαρτη ζωή που εξασφάλισε ο Θεός εις ημάς μέσω της σταυρικής θυσίας του Χριστού. Ας μην έχουμε λοιπόν αυστηρή συνείδηση ούτε για τον εαυτό μας αλλά ούτε και για τους συνανθρώπους μας, οι οποίοι είναι είτε αδελφοί, είτε φίλοι, είτε εχθροί. Άλλωστε γνωρίζουμε ότι με όποια κρίση κρίνουμε με αυτή θα κριθούμε. Να κρίνουμε τα πάντα στην ζωή μας με το άφες αυτοίς ου γαρ οίδασι τι ποιούσι (Λουκ. 23:34), με την σοφία του Θεού, με την αγάπη του Χριστού, με την ταπείνωση και τελευταία με την κορωνίδα όλων το μέγα έλεος, το οποίο εκδηλώνει ανυπόκριτη αγάπη. Μόνο έτσι θα επικρατήσουμε σε όλον τον κόσμο. Η υπακοή να είναι συγκεκριμένη και να στηρίζεται στην ζώσα πίστη, η οποία εκδηλώνεται στη ζωή μας με τα έργα του Χριστού και όχι με τα έργα εκείνα που θέλουμε ή αρεσκόμεθα εμείς.

Στίχος 6ος: Όλοι οι λαοί εκτός του Εβραϊκού λαού αποκαλούνται εθνικοί κατά την εποχή των αποστόλων, μεταξύ αυτών και η Ελλάδα. Τώρα όμως οι μακράν (εθνικοί) γίνανε εγγύς του Θεού, λαμβάνοντας χάρη διά του Χριστού αντί χάριτος. Άρα, αφού είμαστε προσκεκλημένοι του Θεού, ας φορέσουμε το κατάλληλο ένδυμα του καθαρισμού και του αγιασμού ώστε να παραβρεθούμε στο δείπνο του αρνίου και να συνφάγουμε μετά του Θεού τον μόσχο τον αιώνιο τον σιτευτό, ο οποίος εκδηλώνει καρπούς, χαρίσματα και σημεία. Είναι ετοιμασμένο το δείπνο του Θεού με εδέσματα γεμάτα σοφία Θεού συναρπάζουσα. Αμήν.

 

ΚΕΦ. Α΄ΣΤΙΧΟΙ 8 – 9

 

«8. Πρώτον μεν ευχαριστώ τον Θεόν μου διά Ιησού Χριστού υπέρ πάντων υμών, διότι η πίστις σας κηρύττεται εν όλω τω κόσμω.

9. Επειδή μάρτυς μου είναι ο Θεός, τον οποίον λατρεύω διά του πνεύματός μου εν τω ευαγγελίω του Υιού αυτού, ότι αδιαλείπτως σας ενθυμούμαι».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 8ος: Η πίστη ενός ή πολλών ανθρώπων στον Χριστό κηρύττεται εις όλον τον κόσμο μόνο όταν εφαρμόζεται το θέλημα του Θεού, το οποίο φανερώνει στους ανθρώπους του Θεού το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Κατόπιν δι’ αυτού του Ευαγγελίου εκδηλώνεται η πίστη αυτή η οποία ονομάζεται ζώσα πίστη και όχι σκιώδη. Η ζώσα πίστη διακατέχεται από σημεία, καρπούς και χαρίσματα καθώς και από την ουρανόδρομη σοφία του Λόγου του Θεού, η οποία εξασφαλίζει την άφθαρτη ζωή στα μέλη του Θεού. Όλα αυτά τα άφθαρτα στοιχεία όταν μας διακατέχουν, γίνονται αντιληπτά από τους υιούς και θυγατέρες όπου είναι σήμερα διασκορπισμένοι εις όλον τον κόσμο και περιμένουν με τους λύχνους αναμμένους να ακολουθήσουν εκείνους που έχουν την πίστη, την τόλμη αλλά και την δύναμη να ανατρέψουν την δαιμονισμένη κατάσταση που υφίσταται σήμερα στον κόσμο. Στην Παλαιά Διαθήκη ονομάζεται όρος άγιο ο λαός του Θεού όπου σε αυτό θέλουσιν συρρέει τα έθνη. Ο Κύριος αδέλφια μου αποκάλυψε τα εξής: Ελθών εκείνος, το Πνεύμα της αληθείας, θέλει σας οδηγήσει εις πάσαν την αλήθειαν· διότι δεν θέλει λαλήσει αφ' εαυτού, αλλ' όσα αν ακούση θέλει λαλήσει και θέλει σας αναγγείλει τα μέλλοντα (Ιωαν.16:13), εννοώντας τον Παράκλητο, το πνεύμα της αληθείας. Εκείνος λοιπόν θα επαναφέρει τον άνθρωπο στις αρχές του Θεού, δημιουργώντας στον κόσμο δύο μερίδες ανθρώπων, τους αναγεννημένους και τους αντιδραστικούς οι οποίοι θα εισέλθουν στην αντίδραση διότι ο Θεός θα χαλάσει τα δαιμονισμένα σχέδια τους, τα οποία ενεργούν εις βάρος της αγάπης του Θεού, ώστε να γίνουν κατόπιν αντίχριστος. Μόνο με το να κάνουμε το θέλημα του Θεού θα βασιλεύουμε στον κόσμο.

Αδέλφια μου, όλοι σήμερα όσοι αγαπούμε και ακολουθούμε το αρνίο, θα πρέπει να καταβάλλουμε θεάρεστη προσπάθεια, όμως, ας γνωρίζουμε ότι δεν δύναται άνθρωπος να επικρατήσει, να βασιλεύσει σε αυτόν τον κόσμο ώστε να φέρει την ανατροπή αυτού του δαιμονισμένου κόσμου και ο λόγος είναι διότι οι άνθρωποι αποστάτησαν από τις αρχές του Θεού, με φυσική συνέπεια τα συμφέροντα, οι εγωισμοί, οι πονηρίες, η αμαρτία κ.λ.π. να βασιλεύουν μέσα τους. Ακόμη και στους εκλεκτούς πολλές φορές επικρατούν. Αδέλφια μου να γνωρίζετε ότι μόνο ο ίδιος ο Θεός μπορεί να ενεργήσει ώστε να λάβουν χώρα τα γεγραμμένα. Ο τρόπος είναι ένας, διά του Παρακλήτου θα γίνει η ανατροπή. Ο Θεός αδέλφια μου σήμερα κατέβηκε στην γη και δημιουργεί στράτευμα, λαό Θεού. Ο τρόπος που το κάνει αυτό είναι κηρύττοντας εις αυτόν τον λαό το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Αμήν. Κάποτε ένας σοφός πνευματικός δάσκαλος είπε σε κάποιον μαθητή του, ο οποίος δεν τον ακολουθούσε σε όλες τις δραστηριότητές του, ειδικά όταν γύρω από τον δάσκαλο υπήρχαν δυσκολίες. Παιδί μου, του είπε, εγώ είμαι ο δάσκαλος όπως λες και εσύ είσαι ο μαθητής. Αν θέλεις να συλλάβεις την σοφία του Θεού θα πρέπει να γίνεις η σκιά μου και να με ακολουθείς κάτω από όλες τις συνθήκες της ζωή μου, έχοντας συμμετοχή στις χαρές μου αλλά και στις λύπες μου. Αυτό το ίδιο να κάνουμε όλοι στον μέγα δάσκαλο Χριστό και στον απεσταλμένο του. Να γίνουμε η σκιά του και να συμμετέχουμε στους αγώνες του κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και αν βρεθούμε, είτε αυτές εξελίσσονται στον Γολγοθά, είτε στο όρος της Μεταμόρφωσης όπου η δόξα του Θεού γίνεται αισθητή και αντιληπτή. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Στίχος 9ος: Θα πρέπει να ενθυμούμεθα όλους αυτούς που είναι δυνατοί πνευματικά ώστε να τους μιμούμαστε αλλά και τους αδύνατους να ενθυμούμεθα. Ο τρόπος είναι με την προσευχή μας αλλά και με την παρουσία μας στην ζωή τους ενισχύοντας την πίστη τους. Η εν πνεύματι λατρεία γίνεται με τον νου, με την καρδιά, με τη ζωή μας, όταν εμείς γινόμαστε θυσία ζώσα ευάρεστη στον Θεό. Υπάρχει και η λατρεία του τύπου που εκδηλώνεται μέσα από τις θρησκείες. Η διαφορά είναι ότι η μία μας οδηγεί στην ζωή διά της ζωής και η άλλη στην ζωή διά του θανάτου. Άρα, αστέρας από αστέρα διαφέρει κατά την δόξα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Α΄ΣΤΙΧΟΣ 10

 

«10. δεόμενος πάντοτε εν ταις προσευχαίς μου να αξιωθώ ήδη ποτέ διά του θελήματος του Θεού να έλθω προς εσάς».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Απόστολος Παύλος ήτο πνευματικός πατέρας και ήθελε να επισκέπτεται τα πνευματικά του παιδιά. Όμως, αυτό δεν ήταν εφικτό να πραγματοποιηθεί και ο λόγος διότι η μετακίνηση και η διαμονή χρειάζονται χρήματα και χρόνο. Αυτό συμβαίνει και σήμερα όπως έχουν διαμορφωθεί οι κοινωνίες μας. Δυστυχώς λόγω της έλλειψης της αγάπης και της κατανόησης των πνευματικών παιδιών του Παύλου στο να συλλάβουν το αίτιο του, «να αξιωθώ», στερούνταν ευλογίας. Θα πρέπει να καταλάβουμε ότι όλα τα μέσα μεταφοράς και η διαμονή χρειάζονται χρήματα. Ο Απόστολος Παύλος ήτο ένας άνθρωπος που κήρυττε το Ευαγγέλιο της βασιλείας και σε πολλούς ανθρώπους μπόρεσε να το μεταλαμπαδεύσει με δικά του έξοδα, με θυσία. Για να μπορεί όμως να επισκέπτεται όλες τις κατ’ οίκον εκκλησίες που είχε αναγεννήσει, θα έπρεπε να ήτο ένας πετυχημένος επιχειρηματίας. Αν επιδίωκε κάτι τέτοιο δεν θα ήταν ποτέ ο Παύλος, ο Απόστολος των Εθνών. Γι’ αυτό λοιπόν γράφει να αξιωθώ να έλθω. Αν όμως όλοι όσοι είχαν αναγεννηθεί, είχαν φτάσει στο πνευματικό επίπεδο να συμμετέχουν υλικά από το περίσσευμα ή το υστέρημά τους στο έργο που εργαζόταν ο πνευματικός τους, θα ήτο εύκολο γι’ αυτόν τον πνευματικό άνδρα του Θεού που τους μετέδωσε με θυσία το θέλημα του Θεού να εργάζεται χωρίς περιορισμούς. Αυτό το όφελος έχει η συμμετοχή του λαού του Θεού. Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα για αρκετούς ανθρώπους, οι οποίοι με θυσία έβαλαν από το υστέρημά τους το Ευαγγέλιο της βασιλείας σε πολλούς ανθρώπους. Μακάρι όσοι εργάζονται πνευματικά να βρουν εκείνους τους ανθρώπους που θα συμμετέχουν στους αγώνες όσων εργάστηκαν για την αναγέννηση τους. Να συμμετέχουμε στο έργο όσων εργάζονται για την σωτηρία μας, αφού τους εμπιστευόμεθα ότι εργάζονται έργο αγαθό προς σωτηρία ημών και των γύρων μας, ώστε να γίνεται ο αγώνας της αναγέννησης πιο εύκολος για τους πνευματικούς αυτούς πατέρες. Μόνο έτσι δεν θα υπάρχουν δυσχέρειες. Μέσα από την ανυπόκριτη αγάπη θα επιτελέσουμε όλοι μαζί ένα έργο το οποίο οι αιώνες θα μαρτυρούν και η ευλογία και η χαρά θα είναι άπειρη. Είναι απαραίτητη η συνεργασία. Καμιά φορά και εγώ εξαπλώνοντας την Φωνή Θεού αντιμετώπισα και αντιμετωπίζω πολλές δυσκολίες, οι οποίες προέρχονται από το υλικό στοιχείο. Μακάρι όλοι να συμβάλλουμε στην εξάπλωση της Φωνής Θεού υλικά και πνευματικά. Να ενθυμούμεθα ότι το περίσσευμα του ενός να προσαρμόζεται στο υστέρημα του άλλου. Η πτωχή χήρα έβαλε όλη την περιουσία της στον ναό διότι θεωρούσε την παρουσία του ναού, τις ανάγκες αυτού μεγαλύτερης αξίας, περισσότερης αξίας και από την ίδια της την ζωή.

Η προσευχή που αναφέρει εδώ ο Απόστολος Παύλος είναι απαραίτητη, διότι αυτή είναι η κινητήριος δύναμις των πάντων της παρούσης και της μελλούσης ζωής. Η προσευχή που συντελείται για την εξάπλωση είναι σοφία Θεού, διότι αυτή προπορεύεται των αγώνων μας. Όταν η εξάπλωση δεν συντελείται και η ευλογία δεν αυξάνει, αυτό είναι παραχώρηση Θεού που σημαίνει παράβαση των εντολών αυτού του Θεού. Άλλο είναι να κάνουμε το θέλημά του και άλλο να δημιουργείται παραχώρηση που σημαίνει παράβαση = αμαρτία. Να φύγουμε από την παραχώρηση που μας κρατά ελλιπείς και να μπούμε στο θέλημα του Θεού, το οποίο μας καθιστά αντί Θεού στη γη. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Α΄ΣΤΙΧΟΙ 11 – 12

 

«11. Διότι επιποθώ να σας ίδω, διά να σας μεταδώσω χάρισμά τι πνευματικόν προς στήριξιν υμών,

12. τούτο δε είναι, το να συμπαρηγορηθώ μεταξύ σας διά της κοινής πίστεως υμών τε και εμού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 11ος: Είμαστε άξιοι της τύχης μας όταν δεν προσπαθούμε να έχουμε κοντά μας στους πνευματικούς αγώνες μας τον άνθρωπο του Θεού, τον οποίον δημιούργησε ο Θεός Πατέρας για το δικό μας καλό και το καλό πολλών άλλων ανθρώπων. Ο Πατέρας Θεός εργάζεται έργο σωτηρίας και αναγέννησης διά μέσου του κεχρισμένου του. Τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος είναι επτά: Γλωσσολαλιά, ερμηνεία γλωσσών, προφητικό, ιαματικό, διάκριση πνευμάτων, λόγοι διδαχής και τελευταία δυνάμεις. Τα χαρίσματα ο Θεός τα δίνει σε κάποιον που διεξάγει πνευματικούς αγώνες όπως εδώ ο Παύλος, τα οποία έλαβε μέσα από τον προσωπικό του αγώνα. Αυτός λοιπόν που έχει τα χαρίσματα του Θεού, έχει και την εξουσία να τα μεταδώσει στους έχοντες καλή προαίρεση και πίστη Θεού προς στήριξη της εκκλησίας και ο λόγος διότι κατέχει τον πνευματικό δρόμο των χαρισμάτων και των δωρεών του Αγίου Θεού, τον οποίον δυνάμεθα και εμείς να τον προσεγγίσουμε μέσω της παρουσίας του απεσταλμένου του στη ζωή μας.

Στίχος 12ος: Μεταξύ των αδελφών η καλή πνευματική προαίρεση, η θετική πνευματική επαφή, ο ζήλος στο θέλημα του Θεού καθώς η χαρά, η πίστη και η αγάπη που αναπτύσσεται μέσω της μετάδοσης των χαρισμάτων του Θεού στους πιστούς διά Πνεύματος Αγίου, αυξάνει την ζώσα πίστη, την αγάπη, την χαρά και ένα μεγάλο μέρος πνευματικών συναισθημάτων πρώτον στον κεχρισμένο του Θεού και δεύτερον σε όλους τους πνευματικούς αδελφούς. Κατ’ αυτόν τον τρόπο η εξάπλωση γίνεται βεβαιοτέρα, διότι η χαρά μεταξύ των αδελφών, η αγάπη, η ζώσα πίστη ξεχειλίζει καταλαμβάνοντας μετέπειτα μεγάλη ακτίνα πνευματικής δράσης και σώζοντας πολλούς ανθρώπους. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Α΄ΣΤΙΧΟΣ 13

 

«13. Δεν θέλω δε να αγνοήτε, αδελφοί, ότι πολλάκις εμελέτησα να έλθω προς εσάς, (εμποδίσθην όμως μέχρι τούδε,) διά να απολαύσω καρπόν τινά και μεταξύ σας, καθώς και μεταξύ των λοιπών εθνών».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Θεός σήμερα βασιλεύει στον νου των ανθρώπων μα όχι στην καρδιά τους, φυσική συνέπεια να μην βασιλεύει στην καθημερινότητά τους. Το ίδιο συνέβαινε και στην εποχή του Αποστόλου Παύλου. Αφού λοιπόν ο Θεός σήμερα, αλλά και τότε, δεν είναι στην πρώτη θέση στη ζωή μας είναι φυσικό να κωλύονται οι άνθρωποι του Θεού να κινηθούν ελεύθερα μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων. Αυτό έχει σαν συνέπεια διάφορα γεγονότα να γίνονται εμπόδιο στην εξάπλωση του θελήματος του Θεού και η ευλογία του Θεού να μην μπορεί να ξεχυθεί παντού. Εύχομαι να εννοήσουμε τα εμπόδια που εμποδίζουν την πνευματική μας ζωή και να προβούμε στις ενέργειες που χρειάζεται η αναγέννηση με όλες μας τις δυνάμεις, ώστε λαός και άνθρωπος του Θεού να κινούνται ελεύθεροι με στόχο και σκοπό το θέλημα του Θεού να επισκιάσει όλον τον πλανήτη. Ο καρπός που ήθελε ο Απόστολος Παύλος να απολαύσει είναι να γνωρίσουν οι άνθρωποι το Ευαγγέλιο της βασιλείας, ώστε οι καρποί του Αγίου Πνεύματος να κατακλύσουν την ζωή όλων των ακουσάντων. Το οποίο εύχομαι να εξασφαλίσουν όλα τα παιδιά που γνωρίζουν την Φωνή Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Α΄ΣΤΙΧΟΙ 14 – 16

 

«14. Χρεώστης είμαι προς Ελληνάς τε και βαρβάρους, σοφούς τε και ασόφους·

15. ούτω πρόθυμος είμαι το κατ' εμέ να κηρύξω το ευαγγέλιον και προς εσάς τους εν Ρώμη.

16. Διότι δεν αισχύνομαι το ευαγγέλιον του Χριστού· επειδή είναι δύναμις Θεού προς σωτηρίαν εις πάντα τον πιστεύοντα Ιουδαίον τε, πρώτον και Έλληνα».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο δίκαιος μόλις σώζεται και ο λόγος διότι η πίστη του έχει αναπτυχθεί από τα έργα της δικαιοσύνης του έναντι του Θεού πάνω στο θέλημά του και στην δικαιοσύνη εκείνη που τον κάνει να αποβλέπει στον κάθε συνάνθρωπό του χωρίς να προσωποληπτεί. Αυτά τα δύο είναι που του εξασφαλίζουν την πίστη εκείνη που χρειάζεται για να βγει στον ουρανό. Η δικαιοσύνη όμως από μόνη της δεν φτάνει να βοηθήσει τον δίκαιο για να γίνει και κληρονόμος της άφθαρτης ζωής. Σε αυτή την άφθαρτη ζωή δύνανται να μπορούν να εισέλθουν ή να αποκτήσουν μόνο οι άνθρωποι εκείνοι οι οποίοι θα εννοήσουν το Ευαγγέλιο της βασιλείας και την άπειρη σοφία του, την οποίαν και θα αναπτύξουν στην ζωή τους. Το οποίο Ευαγγέλιο της βασιλείας όταν υφίσταται στην ζωή των ανθρώπων παρέχει ζώσα πίστη, αγιασμό και καθαρισμό από τις μεγάλες ή μικρές αλώπεκες. Τα βασικά στοιχεία της δικαιοσύνης του Θεού είναι δύο. Πρώτον, το έλεος του Θεού και δεύτερον η λογική εκείνη του Θεού η οποία έχει την προσφορά που στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό. Ο Θεός Πατέρας βρέχει για δικαίους και αδίκους. Άρα, η δικαιοσύνη των ανθρώπων που σήμερα υφίσταται στις κοινωνίες τους είναι η απαίτηση. Αυτό θα πρέπει να αλλάξει και να γίνει μόνο του Θεού που είναι η προσφορά. Αυτός είναι ο δίκαιος του Θεού που μόλις σώζεται. Αν δεν μπορούμε να γίνουμε άγιοι, ας γίνουμε δίκαιοι. Όσο για την πίστη, να γνωρίζουμε ότι η ανοδική πορεία αυτής δεν επιτυγχάνεται εύκολα. Συνίσταται πολυχρόνιος πνευματικός αγώνας στον οποίον αφού μάθουμε να κενώνουμε τον εαυτό μας και να αποβάλλουμε το εγώ μας εμπιστευόμενοι τον Πατέρα μας, τότε θα δυνάμεθα να βγούμε μέσω της προσευχής νικητές δημιουργώντας μέσω αυτής της ζώσης πίστης θαύματα μεγάλα στην ζωή μας και στην ζωή των γύρων μας. Η πίστη αυξάνει μέσα από πολλές εμπειρίες θετικές ή αρνητικές, πνευματικές ή μη. Αμήν. Ακόμη, να γνωρίζουμε ότι όσοι έχουν ζώσα πίστη έχουν και αρχές Χριστού, οι οποίες δεν μεταβάλλονται αλλά μένουν σταθερές κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες θετικές ή αρνητικές. Αυτό σημαίνει ζώσα πίστη. Η δικαιοσύνη του Θεού αυξάνει την ζώσα πίστη. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Α΄ΣΤΙΧΟΣ 18

 

«18. Διότι οργή Θεού αποκαλύπτεται απ' ουρανού επί πάσαν ασέβειαν και αδικίαν ανθρώπων, οίτινες κατακρατούσι την αλήθειαν εν αδικία».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Θεός έθεσε σε όλη την Δημιουργία λογικά ή άλογα όντα κάτω από το πνεύμα το δικό του. Ειδικότερα τον άνθρωπο τον οποίον δημιούργησε ώστε να αναπτυχθεί με την λογική του Θεού, η οποία έχει σαν κορωνίδα την αγάπη. Αν ο άνθρωπος κάνει κακή χρήση της ελευθερίας του και θέτει καινούργιους νόμους που ονομάζονται εντάλματα ανθρώπων ή νόμους οι οποίοι είναι εις βάρος του θελήματος του Θεού ή του συνανθρώπου ή της Δημιουργίας, είναι σίγουρο ότι θα υποστεί αργά ή γρήγορα την οργή του Θεού που είναι ο διάβολος και θα του κάνει την ζωή δύσκολη. Η Δημιουργία ολόκληρη ανήκει στον Θεό και ό,τι υφίσταται σ’ αυτήν διακατέχεται από την θέληση την δική του, την οποίαν εγώ σπούδασα, έμαθα και αποδέχτηκα εκατό τοις εκατό και καμία απαίτηση δεν υπάρχει από μέρους μου, ίσα–ίσα μόνο ευχαριστία έχω προς τον Πατέρα μου, τον τριαδικό Θεό.

Δεν είναι δυνατόν να μας αρέσει η ζωή αλλά να μην μας αρέσει αυτός που μας την έδωσε. Χρειάζεται σοβαρότητα και υπευθυνότητα γιατί διαφορετικά γρονθοκοπούμε στον αέρα και τα αποτελέσματα θα είναι αρνητικά για εμάς. Βλέπουμε σήμερα τους ανθρώπους να εξασφαλίζουν τα πνευματικά τους δικαιώματα σε όλους τους τομείς. Όταν ο Θεός θέτει τους δικούς του νόμους ώστε μέσω αυτών να αναπτυχθούμε, πώς εμείς απορρίπτουμε τα δικά του πνευματικά δικαιώματα όπου όλοι ανήκουμε σε αυτά; Αν δεν μας αρέσει η λογική του Θεού τότε θα μπλέξουμε. Η Δημιουργία δεν διακατέχεται από την λογική κάνε ό,τι θες αλλά από το θέλημα του Θεού, το οποίο φανερώνεται μέσα στον Λόγο του Θεού και διακατέχεται από τους καρπούς, τα χαρίσματα και τα σημεία του Αγίου Πνεύματος όπου μας καθιστούν κληρονόμους Θεού, συγκληρονόμους Χριστού και συμμέτοχους της δόξης αυτού του Θεού. Όποιοι δεν αποδέχονται την λογική αυτή δεν αποδέχονται την ζωή, άρα αποδέχονται τα προσωπικά τους συμφέροντα, τις πονηρίες, τους πολέμους, τους εγωισμούς, τις ασθένειες, την φθορά, τον θάνατο. Όσοι λοιπόν κρατούν την αλήθεια για να εκμεταλλεύονται την άγνοια των ανθρώπων δεν ανήκουν στην σοφία του Θεού, φυσική συνέπεια η πονηρία τους να τους απολέσει. Μη γένοιτο! Όποιοι όμως αποδέχονται το θέλημα του Θεού ανήκουν στην αιώνια ζωή και στην σοφία αυτού του Θεού.

Εύχομαι, όλοι να βρούμε τον δρόμο που οδηγεί στην αγκαλιά του Πατέρα. Αμήν. Το αν σήμερα υπάρχει ελευθερία και ο κάθε άνθρωπος κάνει ό,τι θέλει αυτό ανήκει στην σοφία του Θεού, η οποία μέσω αυτής της ελευθερίας δημιουργεί την παγκόσμια πνευματική ιστορία και φανερώνει τα έργα του Θεού που οδηγούν στην ζωή. Όταν η ελευθερία μας χρησιμοποιείται σύμφωνα με το θέλημα του Θεού τότε τα έργα μας, μας οδηγούν στην άφθαρτη ζωή. Όταν όμως η ελευθερία μας χρησιμοποιείται με εωσφορικό εγωισμό τότε αυτή μας οδηγεί στην πρόωρη φθορά, η οποία επιφέρει τον θάνατο. Εύχομαι να συλλάβουμε την σοφία του Θεού η οποία εκδηλώνεται μέσα από την ελεύθερη βούλησή μας, ώστε η οργή (διάβολος) να μην μας καταβάλει ποτέ. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

ΚΕΦ. Α΄ΣΤΙΧΟΙ 19 – 20

 

«19. Επειδή ό,τι δύναται να γνωρισθή περί Θεού είναι φανερόν εν αυτοίς, διότι ο Θεός εφανέρωσε τούτο προς αυτούς.

20. Επειδή τα αόρατα αυτού βλέπονται φανερώς από κτίσεως κόσμου νοούμενα διά των ποιημάτων, η τε αΐδιος αυτού δύναμις και η θειότης, ώστε αυτοί είναι αναπολόγητοι».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Θεός γνωρίζει τα ενδόμυχα του καθενός, καλό ή κακό και ανάλογα θα αποδώσει στον κάθε άνθρωπο. Για ό,τι συμβαίνει λοιπόν να μην απορούμε. Αν είναι θετικό σίγουρα θα προήλθε ή από την χάρη του Θεού ή από κάποιο έργο δικό μας το οποίο αποδεχτήκαμε μέσα από την σοφία του Θεού, τον Λόγο του Θεού. Αν είναι κακό πάλι αυτό θα προήλθε από την σοφία του Θεού, από την παραχώρηση αυτού και όχι από το θέλημά του, με σκοπό να μας δοκιμάσει και ο λόγος διότι θα έχουμε λάθος τρόπο ζωής τον οποίον θα έχουμε επιλέξει από την άγνοια που μας διέπει ή από την ημιμάθεια που μας διακατέχει. Κανένα παιδί που ανήκει στην Φωνή Θεού να μην κοιτάζει έξω από τον εαυτό του. Όλα είναι μέσα μας και εκεί να τον ψάξουμε τον Θεό. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Αναπολόγητο καθιστά ο άνθρωπος τον εαυτό του από την ώρα που γνωρίζει ποιο είναι το θέλημα του Θεού και δεν το κάνει. Ο Θεός γέμισε τον κόσμο σοφία. Είναι λάθος αυτή την σοφία του Θεού να την κάνουμε κακή χρήση, να την υποτιμάμε, να την προδίδουμε για τα δικά μας συμφέροντα ή για την κοινή γνώμη. Όσα παιδιά ανήκουν στην Φωνή Θεού να γνωρίζουν ότι ο Θεός έδωσε εις έκαστον άνθρωπο, λαό ή έθνος ιδιάζουσα μορφή σοφίας ίνα πάντες χρείαν αλλήλους έχουσιν και όχι ο ένας να πουλάει πνεύμα στον άλλον ή να εμπορεύεται αυτή την σοφία. Επίσης, να γνωρίζουν ότι το περίσσευμα του ενός ανήκει στο υστέρημα του άλλου, καθώς δωρεάν έλαβες άνθρωπε δωρεάν δώσε. Ο Κύριος μας ονόμασε φίλους. Φίλος σημαίνει πως ό,τι έχει ο φίλος πνευματικό ή υλικό το μοιράζεται με τον φίλο του και ο λόγος διότι τον θεωρεί ένα με τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει φίλος. Αμήν.

 

ΚΕΦ. Α΄ΣΤΙΧΟΙ 21 – 22

 

«21. Διότι γνωρίσαντες τον Θεόν, δεν εδόξασαν ως Θεόν ουδέ ευχαρίστησαν, αλλ' εματαιώθησαν εν τοις διαλογισμοίς αυτών και εσκοτίσθη η ασύνετος αυτών καρδία·

22. λέγοντες ότι είναι σοφοί εμωράνθησαν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Οι γνωρίσαντες τον Θεό είναι όσοι λένε ότι είναι Χριστιανοί, οι οποίοι στον βωμό της κοινής γνώμης αποστάτησαν από την αλήθεια και υιοθέτησαν εντάλματα ανθρώπων τα οποία έφερε η πτώση, η αμαρτία, η ημιμάθεια, η άγνοια του Λόγου και του θελήματος του Θεού κ.λ.π. Μάλιστα καυχώνται σήμερα οι άνθρωποι ότι είναι σοφοί, όμως, η αλήθεια είναι ότι εμωράνθησαν διότι αντί να αναπτύξουν τις αρχές του Ευαγγελίου προσπαθούν να ζήσουν με αθέμιτους τρόπους, επιβουλεύοντας την ζωή του συνανθρώπου τους, του αδελφού τους. Βλέπω σήμερα τους ιθύνοντες των λαών οι οποίοι εργάζονται την σωτηρία του κόσμου, να θέτουν χιλιάδες νόμους στους ανθρώπους ενώ όλα είναι εύκολα να λυθούν αν αγαπήσουμε τον Θεό και τον συνάνθρωπο ως εαυτόν. Η μωρία έγκειται ότι προσπαθούν να επιλύσουν τα προβλήματα που διέπεται ο κόσμος με νόμους δικούς τους, οι οποίοι αποβλέπουν στα προσωπικά συμφέροντα και όχι με τους νόμους του Θεού που αποβλέπουν στα γενικά συμφέροντα και στην ισοκατανομή υλικών ή πνευματικών αγαθών. Όσο για τον λαό, εμωράνθηκε και αυτός διότι ακούει τα εντάλματα των ανθρώπων και όχι του Θεού. Έτσι δίνει το δικαίωμα να επιστατούν στην ζωή του οι δήθεν σοβαροί άνθρωποι οι οποίοι δεν δείχνουν ουδεμία σοβαρότητα στο θέλημα του Θεού. Σοβαρός για μένα δεν είναι όποιος φοράει κοστούμι ή όποιος παίρνει την μορφή του σοβαρού ενώ μέσα του κρύβονται πάθη, μικρότητες, πονηρίες, συμφέροντα κ.λ.π. Σοβαρός για μένα είναι αυτός που εφαρμόζει τις εντολές του Θεού και δεν αποφεύγει αυτές. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Α΄ΣΤΙΧΟΣ 23

 

«23. και ήλλαξαν την δόξαν του αφθάρτου Θεού εις ομοίωμα εικόνος φθαρτού ανθρώπου και πετεινών και τετραπόδων και ερπετών».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο άνθρωπος ο εν τιμή παρασυνεβλήθη τοις κτήνεσιν τοις ανοήτοις και ωμοιώθη αυτοίς (ψαλμοί 49:20). Ο Πατέρας Θεός είναι άφθαρτος και αφού γέννησε όντα κατ’ εικόνα και ομοίωση (άνθρωπος), αφήνει να εννοηθεί ότι και αυτός ο άνθρωπος είναι άφθαρτος, αιώνιος, αθάνατος.

Από την στιγμή που φύγαμε από τις αρχές του Θεού υιοθετήσαμε την φθορά, το γήρας, τον θάνατο. Έτσι γίναμε ένα με τα πετεινά, τα τετράποδα και τα ερπετά και ο λόγος διότι αυτά δεν διέπονται από πνεύμα, από λογική η οποία δύναται να αναπτύξει την σοφία του Θεού, ώστε μέσω αυτής της σοφίας να επικρατήσει η ζωή η άφθαρτη σε όλον τον πλανήτη. Το μόνο ενδιαφέρον που έχουν τα ζώα είναι το τι θα φάνε. Το ίδιο και ο άνθρωπος αφού έχασε την μεγάλη δόξα του ασχολείται μόνο με το υλικό στοιχείο, προσπαθώντας να στηρίξει την ζωή του μόνο σε αυτό. Ας γνωρίζουμε ότι η ζωή δεν συνίσταται εκ των υπαρχόντων. Ακόμη, να γνωρίζουμε ότι ο Θεός ζωοποιεί το σώμα ημών που είναι ναός του Αγίου Πνεύματος από το πνεύμα το δικό του, το οποίο είναι ζωοποιόν και δίνεται στον άνθρωπο του Θεού χωρίς μέτρο και όχι μέσα από τα βρώματα. Όταν τα εννοήσουμε όλα αυτά θα φύγουμε από την φθορά, από τις μικρότητες και θα ιδρύσουμε την βασιλεία του Αγίου Θεού μέσα μας, η οποία θα μας οδηγήσει στην αφθαρσία ώστε πλέον να μην συνεχίζουμε να ομοιωνόμαστε με τα φθαρτά όντα που δημιουργήθηκαν υπό του Θεού με σκοπό να ξεχωρίζουμε την διαφορά μεταξύ φθαρτού ζώου και άφθαρτου ανθρώπου. Όταν αναγεννηθούμε τότε η σοφία του Θεού θα αφθαρτοποιήσει εμάς αλλά και τα ζώα, διότι η κτίση ολόκληρη προσμένει τους υιούς και τις θυγατέρες να την λυτρώσουν από την φθορά, από την ταπείνωση που έχει υποστεί λόγω της πτώσης του ανθρώπου. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Α΄ΣΤΙΧΟΙ 24 – 25

 

«24. Διά τούτο και παρέδωκεν αυτούς ο Θεός διά των επιθυμιών των καρδιών αυτών εις ακαθαρσίαν, ώστε να ατιμάζωνται τα σώματα αυτών μεταξύ αυτών.

25. Οίτινες μετήλλαξαν την αλήθειαν του Θεού εις το ψεύδος, και εσεβάσθησαν και ελάτρευσαν την κτίσιν μάλλον παρά τον κτίσαντα, όστις είναι ευλογητός εις τους αιώνας· αμήν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 24ος: Το σώμα ημών είναι ναός του εν ημίν Αγίου Πνεύματος. Ο Θεός θυσίασε την ζωή του φανερώνοντας εις το ανθρώπινο γένος τους νόμους που το εξουσιάζουν, το νουθετούν, το ζωοποιούν το σώμα ημών. Όταν εμείς παρ’ όλη την προσπάθεια του Θεού διά μέσω των προφητών, διά μέσω του Υιού του, διά μέσω του Παρακλήτου, του Πνεύματος του Αγίου επιμένουμε στο λάθος, στην αμαρτία ο Θεός τότε μας επιτρέπει να το καταστρέψουμε και αυτό γίνεται με την αμαρτία που υιοθετούμε μέσα από την άγνοια ή τα πάθη που πιστεύουμε ότι μέσω αυτών ως απαραίτητα στη ζωή μας θα την ομορφύνουμε. Τα πάθη όταν τα υπηρετούμε σιγά–σιγά γίνονται τρόπος ζωής, με φυσική συνέπεια να επιφέρουν στο σώμα ημών την φθορά και τον θάνατο, διότι τα οψώνια της αμαρτίας είναι θάνατος. Την ελευθερία που ο Θεός μας χάρισε δεν θα πρέπει να την κάνουμε κακή χρήση, αλλά να την χρησιμοποιήσουμε μέσω της λογικής που μας διέπει και της μοναδικής ικανότητας της διάκρισης για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Διότι ο φθείρων τον ναόν του Θεού, το σώμα του με την αμαρτία τούτον θέλει φθείρει ο Θεός και ο τρόπος είναι να μην ευαρεστείται σε αυτόν που αμαρτάνει ώστε να συλλάβει την λογική του Θεού που μας καθιστά άφθαρτους και αθάνατους, μας καθιστά κληρονόμους Θεού, συγκληρονόμους Χριστού και συμμέτοχους της δόξης αυτού του Θεού. Αμήν.

Στίχος 25ος: Το υλικό στοιχείο είναι πρωταρχικό στην ζωή μας και δενόμαστε μαζί του από παιδικής ηλικίας. Δυστυχώς την αξία του πνεύματος την αντιλαμβανόμαστε πάρα πολύ αργά. Θα πρέπει να ξέρουμε ότι το πνεύμα ζωοποιεί, φωτίζει, εξελίσσει τον άνθρωπο και ειδικότερα το πνεύμα του Θεού ζωοποιεί τον άνθρωπο και τον οδηγεί στην κατάργηση της φθοράς και του θανάτου. Η ύλη είναι ένα παιχνίδι στα χέρια μας. Εμείς όμως την λατρέψαμε και μέσω αυτής γεμίσαμε δαιμόνια όπως πονηρίες, συμφέροντα, φιλοδοξίες, εγωισμούς κ.λ.π. Να προσέξουμε, διότι αν χάσουμε τον χρόνο που μας δίνεται για να ζωοποιήσουμε το σώμα ημών και να φτάσουμε μέσω της αναγέννησης στην θέωση, στο τέλος θα το χάσουμε το σώμα και το πνεύμα. Μη γένοιτο! Ας ενθυμηθούμε πως ρίζα πάντων των κακών είναι η φιλαργυρία, η οποία αναπτύσσεται από το υλικό στοιχείο. Ακόμη ο Κύριος φανέρωσε ότι η ζωή δεν συνίσταται εκ των υπαρχόντων. Συμβουλεύω να πιστέψουμε στον Χριστό και στο Άγιο Ευαγγέλιό του, ώστε να απολαύσουμε την άφθαρτη ζωή και την ελευθερία του πνεύματος του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Α΄ΣΤΙΧΟΙ 26 – 27

 

«26. Διά τούτο παρέδωκεν αυτούς ο Θεός εις πάθη ατιμίας· διότι και αι γυναίκες αυτών μετήλλαξαν την φυσικήν χρήσιν εις την παρά φύσιν·

27. ομοίως δε και οι άνδρες, αφήσαντες την φυσικήν χρήσιν της γυναικός, εξεκαύθησαν εις την επιθυμίαν αυτών προς αλλήλους, πράττοντες την ασχημοσύνην άρσενες εις άρσενας και απολαμβάνοντες εις εαυτούς την πρέπουσαν αντιμισθίαν της πλάνης αυτών».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όλοι γνωρίζουμε για τι μιλάει εδώ ο Απόστολος Παύλος. Πολλοί σήμερα ονομάζουν τα πάθη αυτά ορμονικές παθήσεις κ.λ.π. Θέλω να γνωρίζετε όλοι ότι ο διάβολος κρύβεται πίσω από όλα και αυτός κάνει έμμονη ιδέα στον άνθρωπο ότι είναι κάτι διαφορετικό από αυτό που είναι σήμερα. Έτσι προβαίνει σε ενέργειες που τον καθιστούν ντροπή σε Θεό και ανθρώπους. Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι εξαρτώνται από το τσιγάρο, από το ποτό, από τον θυμό, από τον εγωισμό, από την φιλαργυρία κ.λ.π. Για όλ’ αυτά φταίνε οι ορμόνες ή ο λάθος τρόπος ζωής που υιοθέτησαν μέσα από την άγνοια επιδιώκοντας χαρά μέσα από τα πάθη; Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι ποτέ τους δεν ανέπτυξαν κανένα από τα αναφερόμενα των στοιχείων και όμως δεν έπαθαν τίποτα (καλόγεροι κ.λ.π.). Όλα είναι παιχνίδια του μυαλού τα οποία αναπτύσσει η άγνοια που μας διέπει. Ο Χριστός αδέλφια μου λείπει από την ζωή μας. Αν θέλουμε να αποφύγουμε τα πάθη αυτά τα οποία καταστρέφουν την ψυχή και το σώμα, ας βάλουμε τον Θεό στην πρώτη θέση στην ζωή μας και ας συνδιαλεγόμεθα μόνο με αυτόν από παιδικής ηλικίας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Α΄ΣΤΙΧΟΙ 28 – 31

 

«28. Και καθώς απεδοκίμασαν το να έχωσιν επίγνωσιν του Θεού, παρέδωκεν αυτούς ο Θεός εις αδόκιμον νούν, ώστε να πράττωσι τα μη πρέποντα,

29. πλήρεις όντες πάσης αδικίας, πορνείας, πονηρίας, πλεονεξίας, κακίας, γέμοντες φθόνου, φόνου, έριδος, δόλου, κακοηθείας·

30. ψιθυρισταί, κατάλαλοι, μισόθεοι, υβρισταί, υπερήφανοι, αλαζόνες, εφευρεταί κακών, απειθείς εις τους γονείς,

31. ασύνετοι, παραβάται συνθηκών, άσπλαγχνοι, αδιάλλακτοι, ανελεήμονες·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο αδόκιμος νους υπήρχε πάντα, διότι ο άνθρωπος μετά την πτώση του έδωσε το δικαίωμα στον διάβολο και του εκκόλαψε το αβγό του μέσα στον εγκέφαλό του, την αμαρτία. Η αμαρτία έγκειται στο ότι γίνεται δευτέρα φύση του ανθρώπου, δηλαδή εμμονή, ακατάπαυστη συνήθεια, τρόπος ζωής. Το κακό σήμερα είναι ότι όλα αυτά τα πάθη τα παρουσιάζει η πλειονότητα των ανθρώπων. Πρέπει να ψάξει πολύ ένας άνθρωπος ώστε να βρει κάποιον που να μην διέπεται από αυτά τα πάθη, δαιμόνια. Αυτό είναι και το χαρακτηριστικό των εσχάτων ημερών, ότι πάντες εξέκλιναν και ουδείς δεν ποιεί το αγαθόν, το σωστόν (Ρωμ. 3:12). Αδέλφια μου, ο Θεός έδωσε το μεγαλύτερο δώρο στον άνθρωπο που είναι η διάκριση, μέσω αυτής δυνάμεθα να αναπτύξουμε την λογική του Θεού που διέπεται από τον καθαρισμό, τον αγιασμό, την σοφία του Θεού. Όταν ο άνθρωπος δεν αναπτυχθεί πάνω στην λογική του Χριστού σίγουρα θα αναπτυχθεί πάνω στην λογική του πονηρού, η οποία διέπεται από τα πάθη όπου αναφέρονται στους παραπάνω στίχους και πολλά άλλα πάθη θα του προστεθούν τα οποία δεν αναφέρονται, μη γένοιτο! Μία προσοχή χρειάζεται! Αφού ο Θεός θέλησε να τον γνωρίσουμε, ας τον καλλιεργήσουμε μέσα από την διαπαιδαγώγηση που αναπτύσσει η διδασκαλία του, ώστε να φτάσουμε στο να γίνουμε κατ’ εικόνα και ομοίωση. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Α΄ΣΤΙΧΟΣ 32

 

«32. οίτινες ενώ γνωρίζουσι την δικαιοσύνην του Θεού, ότι οι πράττοντες τα τοιαύτα είναι άξιοι θανάτου, ουχί μόνον πράττουσιν αυτά, αλλά και συνευδοκούσιν εις τους πράττοντας».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όταν κάποιος γνωρίζει που οδηγεί το θέλημα του Θεού και που οδηγεί η αμαρτία και συνεχίζει να την επιλέγει συνειδητά και να την αυξάνει, τότε να γνωρίζει ότι αργά ή γρήγορα θα βρεθεί σε αδιέξοδο. Όποιος τώρα βλέπει την αμαρτία, βλέπει τον έτερον νόμον εν τοις μέλεσίν του αντιμαχόμενον εις τον νόμον του νοός του και προσεύχεται με συντριβή καρδιάς ώστε να νικήσει την αμαρτία, να είναι σίγουρος ότι σύντομα θα φωνάξει εν δυνάμει, δεν ζω πλέον εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός (Γαλ. 2:20).

Δεν μπορούμε από την μία στιγμή στην άλλη να κάνουμε το θέλημα του Θεού, αλλά να γνωρίζουμε ότι ο επιμένων νικά. Καθώς ο τολμών νικά. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β΄

 

ΚΕΦ. Β΄ΣΤΙΧΟΣ 1

 

«1. Διά τούτο αναπολόγητος είσαι, ω άνθρωπε, πας όστις κρίνεις· διότι εις ό,τι κρίνεις τον άλλον, σεαυτόν κατακρίνεις· επειδή τα αυτά πράττεις συ ο κρίνων».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αυτός που κρίνει έχει την ταυτότητα του θανάτου στην τσέπη του, έτσι έλεγε ο πνευματικός μου πατέρας. Άνθρωπε, για να κρίνεις σωστά, θα πρέπει να πας να γεννηθείς και να μεγαλώσεις εκεί που γεννήθηκε και μεγάλωσε ο άνθρωπος που κρίνεις, να έχεις τους ίδιους γονείς, το ίδιο περιβάλλον, το ίδιο πνευματικό επίπεδο ώστε να καταλάβεις γιατί συμπεριφέρεται κατ’ αυτόν τον τρόπο σήμερα για τον οποίον εσύ θυμώνεις και κρίνεις. Αφού όλα αυτά δεν μπορούν να γίνουν, τότε μην κρίνεις αλλά χάρισε το έλεος του Θεού το οποίο σου χαρίστηκε υπό του Θεού και είναι άπλετο και πες το άφες αυτοίς. Άσε τον Θεό να κρίνει. Αυτός ξέρει καλύτερα την καρδιά και όχι το φαινόμενο. Αν θέλεις άνθρωπε να αλλάξει ο αδελφός ή ο κόσμος προσπάθησε να αλλάξεις εσύ, ώστε να είσαι παράδειγμα. Ο άνθρωπος μιμείται το καλό όταν το δει να εφαρμόζεται. Ο Λόγος του Χριστού παροτρύνει, συμβουλεύει: Τις είσαι συ όστις κρίνεις αλλότριον οικέτην εις τον ίδιον αυτού κύριον ίσταται ή πίπτει· αναπολόγητος είσαι ο κρίνων διότι εις ότι κρίνεις τον άλλον σεαυτόν καταδικάζεις. Προσοχή, η κρίση και η κατάκριση κρύβουν το μεγαλύτερο εωσφορικό στοιχείο.

 

ΚΕΦ. Β΄ΣΤΙΧΟΙ 2 – 6

 

«2. Εξεύρομεν δε ότι η κρίσις του Θεού είναι κατά αλήθειαν εναντίον των πραττόντων τα τοιαύτα.

3. Και νομίζεις τούτο, ω άνθρωπε, συ ο κρίνων τους πράττοντας τα τοιαύτα και πράττων αυτά, ότι θέλεις εκφύγει την κρίσιν του Θεού;

4. Ή καταφρονείς τον πλούτον της χρηστότητος αυτού και της υπομονής και της μακροθυμίας, αγνοών ότι η χρηστότης του Θεού σε φέρει εις μετάνοιαν;

5. διά δε την σκληρότητά σου και αμετανόητον καρδίαν θησαυρίζεις εις σεαυτόν οργήν εν τη ημέρα της οργής και της αποκαλύψεως της δικαιοκρισίας του Θεού,

6. όστις θέλει αποδώσει εις έκαστον κατά τα έργα αυτού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Πατέρας δεν θέλει να κρίνουμε αλλά να διορθωθούμε εμείς. Όταν κρίνουμε δείχνουμε πνευματική ανωριμότητα, δείχνουμε μικρότητα, δείχνουμε αλαζονεία και υπέρμετρο εγωισμό. Αν κρίνουμε αυστηρά, θα κριθούμε αυστηρά. Αν μας διακατέχει το έλεος απέναντι στα λάθη των άλλων, τότε αυτό θα μας καταδιώκει και εμάς εν ημέρα κρίσεως όταν βρεθούμε μπροστά στο βήμα του Χριστού. Εύχομαι να συλλάβουμε το θέλημα του Θεού (έλεος) και να το εφαρμόσουμε. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Β΄ΣΤΙΧΟΣ  7

 

«7. εις μεν τους ζητούντας δι' υπομονής έργου αγαθού, δόξαν και τιμήν και αφθαρσίαν ζωήν αιώνιον».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Θεός έδωσε πολλά στον άνθρωπο με αποκορύφωμα την διάκριση, τον λόγο που διέπεται από λογική και σοφία Χριστού με άπειρες δυνάμεις, την ζωή, την Δημιουργία κ.λ.π. Όταν ο άνθρωπος εννοήσει τις δωρεές του Θεού και τις εκτιμήσει, θα του δώσει και την αφθαρσία ώστε η ζωή του να είναι αιώνια και όχι παροδική και ευάλωτη στην φθορά. Η αφθαρσία για να αποκτηθεί χρειάζεται υπομονή, διότι είναι απαραίτητο ο άνθρωπος να διεξάγει πνευματικούς αγώνες οι οποίοι θα του αναπτύξουν νέους νευρώνες. Αυτοί οι νευρώνες θα του δημιουργήσουν διά της μελέτης του Λόγου του Θεού πνευματικά δωμάτια όπου θα αποθηκευτούν σε αυτά η ειρήνη του Χριστού, η αγάπη του Θεού Πατέρα η οποία είναι ανυπόκριτη και στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό, η δικαιοσύνη του Θεού η οποία πάντα προσφέρει, η ζώσα πίστη με την οποίαν λες και γίνεται και πληθώρα άλλων πνευματικών στοιχείων. Εν τη υπομονή υμών κτήσασθε τας ψυχάς υμών, καθώς ο υπομείνας εις τέλος ούτος σωθήσεται. Όταν όλα αυτά αποκτηθούν μέσα μας τότε το δέντρο της ζωής θα υπάρξει ξανά στον εγκέφαλό μας και από εκεί θα φεύγουν οι χυμοί της ζωής, οι οποίοι θα αφθαρτοποιούν το σώμα μας. Ο Κύριος τόνισε, η βασιλεία του Θεού εντός υμών εστί και εννοεί ότι η μελέτη, η προσευχή, η πνευματική δραστηριότητα την φέρνουν μέσα μας διότι αναπτύσσονται νέοι νευρώνες οι οποίοι εκδηλώνουν την λογική του Θεού, η οποία λογική ζωοποιεί την ψυχή και το σώμα μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Β΄ΣΤΙΧΟΙ 8 – 9

 

«8. εις δε τους φιλονείκους και απειθούντας μεν εις την αλήθειαν, πειθομένους δε εις την αδικίαν θέλει είσθαι θυμός και οργή,

9. θλίψις και στενοχωρία επί πάσαν ψυχήν ανθρώπου του εργαζομένου το κακόν, Ιουδαίου τε πρώτον και Έλληνος·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 8ος: Όταν κάποιος παρά το κάλεσμα που έλαβε από τον Θεό συνεχίζει να είναι φιλόνικος, απειθής εις την αλήθεια της άφθαρτης ζωής, απειθής εις την ανάπτυξη των καρπών και των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος, εκδηλώνοντας αδικίες στους συνανθρώπους ή στους πνευματικούς αδελφούς του τότε ο θυμός και η οργή (ΔΙΑΒΟΛΟΣ) μένει πάντα πάνω του και σιγά σιγά τον οδηγεί σε πνευματικό αδιέξοδο καταλήγοντάς τον στην φθορά και στον θάνατο.

Στίχος 9ος: Η θλίψις και η στενοχωρία που αναφέρονται εδώ, αναμένονται την ημέρα της κρίσεως όπου ο Θεός θέλει κρίνει ζώντας και νεκρούς. Επειδή αδελφάκια μου πρόκειται για αιώνιες καταστάσεις θετικές ή αρνητικές μετά την κρίση του Θεού, καλό θα είναι να προσέξουμε τι λέμε, τι κάνουμε και το πως αναπτυσσόμαστε έναντι του Θεού Πατέρα και έναντι του συνόλου των ανθρώπων. Η θλίψη που υπάρχει σήμερα μέσα μας, στην ζωή μας και υφίσταται προ της κρίσης του Θεού, δημιουργείται διότι το πνευματικό μας επίπεδο δεν είναι του Κυρίου αλλά του κόσμου. Και όσο και αν προσπαθούμε μέσα από την άγνοιά μας να νικήσουμε τον κόσμο, αυτό το σύστημα του κόσμου καταφέρνει να μας οδηγεί σε αδιέξοδο και ο λόγος διότι στηρίζεται σε συμφέροντα, σε φιλοδοξίες και σε εγωισμούς. Η θλίψη μπορεί να φύγει εντελώς όταν καταφέρουμε να εμπιστευθούμε τον Θεό κάτω από όλες τις συνθήκες της ζωής μας και εννοήσουμε ότι δυνάμεθα να νικήσουμε το κακό μόνο αναπτύσσοντας το καλό. Εύχομαι να κενώσουμε εαυτό από το προσωπικό εωσφορικό εγώ μας, το οποίο μας οδηγεί μακριά από το θέλημα του Θεού, ώστε ο Χριστός να μας αναλάβει εκατό τοις εκατό και να μας εξασφαλίσει μία χαρούμενη ζωή γεμάτη σοφία Θεού συναρπάζουσα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Β΄ΣΤΙΧΟΣ 10

 

«10. δόξα δε και τιμή και ειρήνη εις πάντα τον εργαζόμενον το αγαθόν, Ιουδαίον τε πρώτον και Έλληνα·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το αγαθό έχει άπειρες δυνατότητες και άπειρες δυνάμεις. Πολλοί κάνουν ένα έργο αγαθό και στην συνέχεια το μετανιώνουν και αυτό συμβαίνει γιατί ό,τι κάνουν το κάνουν για να επιβληθούν ή να επικρατήσουν στην ζωή του άλλου και όχι γιατί είναι φορείς του αγαθού. Όταν το αγαθό ενεργεί για λόγους προσωπικούς, αποβλέποντας στην επικράτηση του εγωισμού που προέρχεται από το εγώ μας, χάνει την αξία του και στο τέλος δαιμονιζόμαστε. Αν θέλουμε να δούμε την αξία του αγαθού στην ζωή μας, ας ακολουθήσουμε τον Χριστό ώστε να αναπτυχθεί στην ζωή μας με την δική του σοφία. Μόνο τότε το αγαθό θα πολλαπλασιαστεί σε εμάς και ο λόγος διότι είναι εντολή Χριστού, νίκα το κακό με το καλό. Το αγαθό όταν το εξασφαλίσουμε θα μας χαρίσει δόξα, ειρήνη, δικαιοσύνη, αγάπη, τιμή ενώπιον Θεού και ανθρώπων. Ο κόσμος που γεννηθήκαμε και ζούμε διέπεται από το πονηρό. Έτσι το έχουμε όλοι από παιδικής ηλικίας στην ζωή μας. Η συνεχόμενη εντρυφή μας πάνω στο θέλημα του Θεού θα μας εξασφαλίσει το αγαθό. Θέλει χρόνο. Πάντως αυτό το αγαθό όταν λειτουργήσει στην ζωή μας, χιλιάδες άνθρωποι θα λαμβάνουν εντολή από τον Θεό να έρχονται κοντά μας ώστε να το βλέπουν αλλά και να αντιλαμβάνονται την δύναμη που έχει. Μάλιστα θα μας εμπιστεύονται αν έχουμε το αγαθό μέσα μας και είμεθα σκεύη εκλογής, την ζωή τους και θα νουθετούνται από εμάς. Εύχομαι όλοι να μαρτυρούν για εμάς ότι είμαστε άνθρωποι με αγαθές προθέσεις και αγαθή αποστολή Χριστού. Σήμερα πολλοί διακατέχονται από σοφία Θεού όμως δεν έχουν το αγαθό, έτσι τα αποτελέσματα στην εξάπλωση είναι μηδαμινά. Η γνώση φυσιοί η δε αγάπη οικοδομεί. Αμήν.

 

ΚΕΦ. Β΄ΣΤΙΧΟΙ 11 – 13

 

«11. επειδή δεν είναι προσωποληψία παρά τω Θεώ.

12. Διότι όσοι ημάρτησαν χωρίς νόμου, θέλουσι και απολεσθή χωρίς νόμου· και όσοι ημάρτησαν υπό νόμον, θέλουσι κριθή διά νόμου.

13. Διότι δεν είναι δίκαιοι παρά τω Θεώ οι ακροαταί του νόμου, αλλ' οι εκτελεσταί του νόμου θέλουσι δικαιωθή».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Προσωποληψία κατά τον κόσμο σημαίνει ότι επιδιώκουμε να κάνουμε φίλους για κάποιο προσωπικό σκοπό, προσωπικό όφελος το οποίο πηγάζει από πονηρά συμφέροντα. Η σχέση αυτή εύκολα γκρεμίζεται όταν επιδιώξουμε τον σκοπό μας. Η προσωποληψία δεν έχει Θεό, είναι πνεύμα πονηρό και έχει μόνο εωσφορικό εγωισμό. Πνευματική προσωποληψία σημαίνει ότι μεταβιβάζουμε το θέλημα του Θεού και την σοφία του σε άνθρωπο ο οποίος δεν αξίζει την σωτηρία του Θεού, διότι δεν επιδιώκει το θέλημά του, το οποίο μάλιστα και αν το αναπτύσσει δεν το αναπτύσσει με θυσία αλλά μέσα από ανθρώπινα εντάλματα. Παρόλα αυτά όμως η δική μας ανάγκη μας κάνει να θέλουμε να φαινόμαστε καλά απέναντί του, διότι δεν θέλουμε να τον χάσουμε για προσωπικούς συμφεροντολογικούς λόγους. Η πνευματική προσωποληψία των οπαδών του Χριστού έγκειται στο ότι αγαπούν τους ιθύνοντες των θρησκειών, επιδιώκοντας την σωτηρία τους κάνοντας απλώς τα τυπικά ώστε να έχουν τον έπαινο αυτών αλλά πολεμούν, κατηγορούν και καταδικάζουν τους συνανθρώπους γύρω τους. Ο Αδελφόθεος Ιάκωβος αναφέρει: Αδελφοί μου, μη έχετε με προσωποληψία την πίστιν του δεδοξασμένου Κυρίου ημών Ιησού Χριστού (Ιάκωβος 2:1). Η προσωποληψία είναι ακόμη η χαριστική διάθεση απέναντι σε κάποιο σκοπό. Η χαριστική αυτή διάθεση δεν στηρίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια αλλά σε πρόσωπα. Επειδή αυτός ή αυτή έχουν κάποια θέση ή κάποια ιδιαίτερη θέση σε σχέση με εμάς γι’ αυτό έχουμε διάθεση να τους φερθούμε με ιδιαίτερη χάρη. Λαμβάνουμε υπόψη μας το πρόσωπο, ποιος είναι αυτός που έχουμε απέναντι μας και με βάση αυτό ενεργούμε και όχι με βάση αν αυτό που έκανε ή κάνει είναι σωστό ή άδικο. Ο Χριστός, η αποκάλυψη της δόξης του Θεού δεν μπορεί να το δεχτεί αυτό. Δεν είναι δυνατόν αυτό που γκρέμισε ο Χριστός, οι πιστοί του να το ξαναχτίζουν! Αυτή είναι η Βιβλική αρχή. Η πίστη στον Χριστό και η προσωποληψία δεν μπορούν να συνυπάρξουν. Αδελφοί μου, μη έχετε με προσωποληψία την πίστιν του δεδοξασμένου Κυρίου ημών Ιησού Χριστού (Ιάκωβος 2:1). Ένα παράδειγμα γραφικό: Επειδή, αν μπει μέσα στη συναγωγή σας ένας άνθρωπος που φοράει χρυσό δαχτυλίδι, με λαμπρό ένδυμα, μπει όμως μέσα και ένας και φτωχός με ακάθαρτο ένδυμα και κοιτάξετε με θαυμασμό σε αυτόν που φοράει το λαμπρό ένδυμα και του πείτε: Εσύ, κάθισε εδώ, επίσημα και πείτε στο φτωχό: Εσύ, στάσου εκεί όρθιος ή κάθισε εδώ κάτω από το υποπόδιό μου· δεν κάνατε άραγε διάκρισή μέσα σας και γίνατε κριτές σκεπτόμενοι πονηρά; Ας γνωρίζουμε κάτι. Αν εμείς προσωποληπτούμε ο Θεός ποτέ. Και αυτό θα το καταλάβουμε αν διαβάσουμε την παραβολή των γάμων όπου μαζεύτηκαν οι καλεσμένοι και ήρθε ο Χριστός να τους δει. Εκεί είδε κάποιον που δεν είχε ένδυμα γάμου (πνευματικά στοιχεία, αφιέρωση) και διέταξε αμέσως να τον βγάλουν έξω. Άρα, η προσωποληψία δεν σώζει. Το θέλημα του Θεού σώζει, όταν αυτό το φέρουμε στην ζωή μας. Γένοιτο αμήν. Ο Θεός δεν διακατέχεται από την προσωποληψία. Ο Θεός δεν βλέπει σε πρόσωπο ανθρώπου αλλά στα έργα αγάπης. Γι’ αυτό και βλέπουμε ότι τιμά και χαρίζεται σε όσους εφαρμόζουν το θέλημά του. Εύχομαι να το εννοήσουμε ώστε να μην στρουθοκαμηλίζουμε. Αμήν.

 

ΚΕΦ. Β΄ΣΤΙΧΟΙ 14 – 15

 

«14. Επειδή όταν οι εθνικοί οι μη έχοντες νόμον πράττωσιν εκ φύσεως τα του νόμου, ούτοι νόμον μη έχοντες είναι νόμος εις εαυτούς,

15. οίτινες δεικνύουσι το έργον του νόμου γεγραμμένον εν ταις καρδίαις αυτών, έχοντες συμμαρτυρούσαν την συνείδησιν αυτών και τους λογισμούς κατηγορούντας ή και απολογουμένους μεταξύ αλλήλων».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πολλοί άνθρωποι για πολλούς και διάφορους λόγους δεν γνωρίζουν το θέλημα του Θεού ούτε και τον Λόγο του Θεού. Παρόλα αυτά όμως εκδηλώνουν στην ζωή τους δικαιοσύνη, αγάπη, θυσία, προσφορά και πολλά άλλα πνευματικά ουρανόδρομα στοιχεία. Αυτοί θα δικαιωθούν ενώπιον του Θεού, διότι αν και δεν γνωρίζουν τον νόμο έχουν αυτόν μέσα τους και τον εκδηλώνουν στην καθημερινότητά τους. Είναι πολλοί οι οποίοι είναι γνώστες του θελήματος του Θεού και όμως ποτέ δεν θέλησαν συνειδητά να εντάξουν αυτό στην ζωή τους. Αυτοί θα κριθούν αυστηρά. Ξέρεις τι είναι να γνωρίζουμε ότι ο Θεός πέθανε για να μας χαρίσει το μέγα έλεος και εμείς με τίποτα να μην το δίνουμε όταν οι συνάνθρωποί μας εκδηλώνουν σε εμάς λάθη; Στην Αποκάλυψη αναφέρεται: Επειδή είσαι χλιαρός και ούτε ψυχρός ούτε ζεστός, μέλλω να σε εξεμέσω εκ του στόματός μου. Άρα ας το αποφασίσουμε, διότι ο ποιήσας το θέλημα του Θεού είτε μέσα από την άγνοια είτε μέσα από την γνώση του θελήματος του Θεού, αυτός θα δικαιωθεί και θα ζήσει. Πολλοί λένε ότι αν κάνεις ένα λάθος ο Θεός θα σε τιμωρήσει. Θέλω να γνωρίζουμε ότι ο Θεός δεν είναι τιμωρός, το λάθος που κάνουμε αυτό φέρνει εμάς σε αδιέξοδο και όχι ο Θεός.

 

ΚΕΦ. Β΄ΣΤΙΧΟΣ 16

 

«16. εν τη ημέρα ότε θέλει κρίνει ο Θεός τα κρυπτά των ανθρώπων διά του Ιησού Χριστού κατά το ευαγγέλιόν μου».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Επειδή η κρίση διέπεται από αιώνιες καταστάσεις θετικές ή αρνητικές, καλό είναι να το αποφασίσουμε όχι για λόγους μόνο κρίσης αλλά για λόγους οι οποίοι αναπτύσσουν την ζωή. Αφού μας αρέσει η ζωή, ας γνωρίζουμε ότι αυτή την ζωή την αναπτύσσει, την διατηρεί, την κάνει ποιοτική, ποσοτική, αιώνια μόνο ο νόμος του Θεού ο οποίος διακατέχεται από σοφία Θεού. Το Ευαγγέλιο σήμερα έχει παρεξηγηθεί και ο λόγος διότι οι άνθρωποι το μετάλλαξαν σε τύπους και εντάλματα ανθρώπων. Έτσι δυστυχώς έχασε την μεγάλη του αξία μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων και οι άνθρωποι το περιφρονούν. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι το Ευαγγέλιο του Χριστού είναι το αιώνιο ουράνιο πολίτευμα του Θεού, είναι το σύνταγμα του μέλλοντος αιώνος όπου οι λαοί θα στοιχειοθετήσουν την ζωή τους. Το Ευαγγέλιο του Χριστού κρύβει μέσα του την υπέρ επιστήμη του μέλλοντος αιώνος η οποία είναι μία νέα επιστήμη, η επιστήμη του λόγου, της πίστεως. Το ρήμα του Θεού ζωοποιεί και ενεργοποιεί σε εμάς την άφθαρτη ζωή και η συναρπάζουσα σοφία του Θεού απεγκλωβίζει την ζωή μας από τα πνευματικά ερεθίσματα που μας διακατέχουν καθημερινά (σκέψεις). Το Ευαγγέλιο του Χριστού δημιουργεί νέα βάση στην ζωή μας, η οποία γίνεται αιώνια. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Β΄ΣΤΙΧΟΙ 17 – 24

 

«17. Ιδού, συ επονομάζεσαι Ιουδαίος και επαναπαύεσαι εις τον νόμον και καυχάσαι εις τον Θεόν,

18. και γνωρίζεις το θέλημα αυτού και διακρίνεις τα διαφέροντα, διδασκόμενος υπό του νόμου,

19. και έχεις πεποίθησιν εις σεαυτόν ότι είσαι οδηγός τυφλών, φως των εν σκότει,

20. παιδευτής αφρόνων, διδάσκαλος νηπίων, έχων τον τύπον της γνώσεως και της αληθείας εν τω νόμω.

21. Ο διδάσκων λοιπόν άλλον σεαυτόν δεν διδάσκεις; ο κηρύττων να μη κλέπτωσι κλέπτεις;

22. ο λέγων να μη μοιχεύωσι μοιχεύεις; ο βδελυττόμενος τα είδωλα ιεροσυλείς;

23. ο καυχώμενος εις τον νόμον, ατιμάζεις τον Θεόν διά της παραβάσεως του νόμου;

24. Διότι το όνομα του Θεού εξ αιτίας σας βλασφημείται μεταξύ των εθνών, καθώς είναι γεγραμμένον».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ιουδαίος σημαίνει πιστός. Σήμερα Ιουδαίος είναι ο Χριστιανός. Αν οι Χριστιανοί διέπονται από τα στοιχεία που αναφέρονται στους παραπάνω στίχους και συνάμα επικαλούνται τον Θεό είναι να λυπάσαι, διότι κάτω από αυτές τις συνθήκες συκοφαντείται η θυσία του Χριστού και γίνονται αιτία οι Χριστιανοί να μηδενίζεται ο Χριστός στην συνείδηση των απίστων ή αποτρέπουν αυτούς που έχουν καλή προαίρεση να πλησιάσουν κοντά στο θέλημα του Θεού. Αν θέλουμε να λεγόμαστε Χριστιανοί θα πρέπει να αποβάλλουμε την υποκριτική συμπεριφορά μας, η οποία στηρίζεται σε γεννήματα αμαρτίας και να φέρουμε ουσιαστικά στην ζωή μας το θέλημα του Θεού, το οποίο έχει σκοπό να καταργήσει την αμαρτία που καταρρακώνει την ζωή και να φέρει μέσα μας τον τρόπο που αναπτύσσεται ο αγιασμός. Μόνο ο αγιασμός και η ζώσα πίστη θα μας φέρουν κοντά στον θρόνο του Θεού και θα ονομαστούμε υιοί και θυγατέρες αυτού. Πάντως όποιος λέει ότι είναι πιστός ή κατέχει πνευματική επιστασία και επιδιώκει τα παραπάνω στοιχεία συνειδητά, καλό είναι να πάψει να βρίσκεται στην εκκλησία του Θεού σε θέση ποιμένα, προφήτη, αποστόλου κ.λ.π. Αν δεν πάψει από μόνος του θα προδοθεί, διότι ουδέν κρυπτόν υπό του Θεού. Ο διάβολος έχει ένα χαρακτηριστικό. Αυτό είναι: Πρώτα σε παροτρύνει να κάνεις το λάθος και αφού το κάνεις σε φανερώνει με σκοπό να σε ταπεινώσει. Η ταπείνωση θέλει πολύ Θεό για να μετατραπεί σε ευλογία. Σίγουρα το έλεος του Θεού μπορεί κάποια στιγμή να τον αναγεννήσει τον άνθρωπο που αμαρτάνει. Πάντως ας γνωρίζουμε ότι ο γνούς πολλά, πολλά ζητηθήσεται απ’ αυτού, καθώς όστις σκανδαλίση ένα των μικρών τούτων των πιστευόντων εις εμέ, συμφέρει εις αυτόν να κρεμασθή μύλου πέτρα επί τον τράχηλον αυτού και να καταποντισθή εις το πέλαγος της θαλάσσης. Μία υπευθυνότητα και μία πνευματική σοβαρότητα χρειάζεται από τους Χριστιανούς, ειδικότερα από τους ιθύνοντες, διότι ναι μεν ο νόμος του Θεού διακατέχεται από το μέγα έλεος και πάντα σώζει, όμως, η αμαρτία είναι αυτή που γεννά τον θάνατο. Ο άνθρωπος αδέλφια μου δεν θα τιμωρηθεί από τον Θεό για την πνευματική του ανωμαλία, διότι ο Θεός είναι αγάπη, αλλά η αμαρτία έχει την ιδιότητα να καταστρέφει την ψυχή και το σώμα και καλό είναι να μην αδιαφορούμε στο κάλεσμα του Θεού, το οποίο μας αναπτύσσει την αιώνια, άφθαρτη ζωή. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Β΄ΣΤΙΧΟΣ 25

«25. Επειδή ωφελεί μεν η περιτομή, εάν εκτελής τον νόμον· εάν όμως ήσαι παραβάτης του νόμου, η περιτομή σου έγεινεν ακροβυστία».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Η θρησκεία, η παράδοση, ο τύπος έχουν την χρησιμότητά τους και παίρνουν αξία στην ζωή του πιστού όταν λαμβάνει χώρα σε αυτήν ο καθαρισμός, ο αγιασμός, η ζώσα πίστη καθώς οι καρποί, τα χαρίσματα και τελευταία τα σημεία του Αγίου Πνεύματος. Χωρίς την ουσία του θελήματος του Θεού η περιτομή, οι τύποι, οι θρησκείες δεν έχουν καμία αξία. Μία ημέρα όταν πήγα στην δουλειά μου άκουσα την προϊσταμένη μου να λέει ότι θα επισκεφθεί την υπηρεσία μου η προϊσταμένη όλων των υπηρεσιών του νομού μου όπου εντάσσεται και η δική μου υπηρεσία. Η προϊσταμένη μου η οποία είναι ένας άνθρωπος του τύπου, είπε, αν έρθει εδώ η προϊσταμένη όλων των υπηρεσιών του νομού και χρησιμοποιήσει εξουσία πάνω μου, διότι από τον νόμο είναι ανώτερη, τότε εγώ θα φύγω ή θα παραιτηθώ από την υπηρεσία διότι δεν το ανέχομαι. Όταν το άκουσα είπα, της δίνει ο Θεός την ευκαιρία να παρουσιάσει ταπείνωση και αυτή αντί γι’ αυτό θα παρουσιάσει εωσφορικό εγωισμό. Αυτό σημαίνει ότι αν τηρείται μόνο η περιτομή, τότε η σοφία του Θεού δεν λειτουργεί στην ζωή του ανθρώπου και η σωτηρία της ψυχής και του σώματος δεν έρχεται ποτέ, ούτε η αναγέννηση του Θεού η οποία είναι γεμάτη σοφία Θεού και κάνει τον άνθρωπο να συμπεριφέρεται με λογική Θεού. Χρειάζεται τα παιδιά που ανήκουν στην Φωνή Θεού να έχουν τα αισθητήρια γεγυμνασμένα για να αποφύγουν τις πνευματικές κακοτοπιές, οι οποίες διέπονται από εωσφορικό εγωισμό. Αμήν.

 

ΚΕΦ. Β΄ΣΤΙΧΟΙ 26 – 27

 

«26. Εάν λοιπόν ο απερίτμητος φυλάττη τα διατάγματα του νόμου, η ακροβυστία αυτού δεν θέλει λογισθή αντί περιτομής;

27. και ο εκ φύσεως απερίτμητος, εκτελών τον νόμον, θέλει κρίνει σε όστις, έχων το γράμμα του νόμου και την περιτομήν, είσαι παραβάτης του νόμου».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πολλοί λένε πως αν δεν τηρείς τους τύπους της θρησκείας θα απολεστείς. Εδώ λοιπόν η θεωρία αυτή, ότι δηλαδή όποιος δεν τηρεί τους τύπους θα απολεστεί και αυτός που δεν δέχεται ή δεν θέλει να τηρήσει τους τύπους αλλά διέπεται από την αγάπη, από την προσφορά, από την δικαιοσύνη δεν θα σωθεί,  καταρρίπτεται διά του Αποστόλου Παύλου. Θέλω να γνωρίζουμε όλοι ότι αυτός που τηρεί τον νόμο δικαιώνεται ενώπιον του Θεού, ενώ ενώπιον των ανθρώπων και ειδικότερα ενώπιον των θρησκόληπτων ανθρώπων όχι. Μάλιστα αυτός που διακατέχεται από τον νόμο του Θεού παίρνει το δικαίωμα αφού εφαρμόζει τον νόμο, να κρίνει αυτόν που διέπεται από τύπους ή εντάλματα ανθρώπων. Εγώ συνιστώ να τηρούμε τους τύπους αλλά να κάνουμε και το θέλημα του Θεού. Ο Απόστολος Παύλος σε άλλο σημείο αναφέρει: Άλλος μεν πιστεύει ότι δύναται να τρώγη πάντα, ο δε ασθενών τρώγει λάχανα. Ο τρώγων ας μη καταφρονή τον μη τρώγοντα και ο μη τρώγων ας μη κρίνη τον τρώγοντα· διότι ο Θεός προσεδέχθη αυτόν. Ο τρώγων διά τον Κύριον τρώγει· διότι ευχαριστεί εις τον Θεόν. Και ο μη τρώγων διά τον Κύριον δεν τρώγει και ευχαριστεί εις τον Θεόν. Ο Κύριος λοιπόν όλους τους δέχεται, εμείς γιατί επιμένουμε στα εντάλματα των ανθρώπων και όχι στην σοφία του Θεού; Όσοι θέλουν να έχουν την εύνοια του κοινωνικού συστήματος, το οποίο διέπεται από εντάλματα ανθρώπων, θα χάσουν τον Θεό. Όσοι όμως διέπονται από τον νόμο του Θεού θα χάσουν τον κόσμο. Ας αναρωτηθεί ο καθένας μας που επιθυμεί να αρέσει, στον Θεό ή στους ανθρώπους του κόσμου τούτου. Εύχομαι όλοι μας να επιλέξουμε τον Θεό. ο Λόγος του Θεού αναφέρει: Όστις θελήση να ήναι φίλος του κόσμου, εχθρός του Θεού καθίσταται και όστις θελήση να ήναι φίλος του Θεού, εχθρός του κόσμου καθίσταται. Εδώ χρειάζεται μία διευκρίνιση. Ο κόσμος είναι το στολίδι του Θεού, είναι το κόσμημα του Θεού. Όταν ο κόσμος διέπεται από αγιασμό, δεν είναι εχθρός του Θεού αλλά κόσμημα αυτού. Όταν όμως ο κόσμος διέπεται από την αμαρτία τότε ο Θεός δεν έχει μετοχή, διότι αυτός ο κόσμος εχθρεύεται τον Θεό. Αυτό σημαίνει ότι ο Θεός είναι εχθρός του κόσμου. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Β΄ΣΤΙΧΟΙ 28 – 29

 

«28. Διότι Ιουδαίος δεν είναι ο εν τω φανερώ Ιουδαίος, ουδέ περιτομή η εν τω φανερώ η γινομένη εν σαρκί,

29. αλλ' Ιουδαίος είναι ο εν τω κρυπτώ Ιουδαίος και περιτομή η της καρδίας κατά πνεύμα, ουχί κατά γράμμα, του οποίου ο έπαινος είναι ουχί εξ ανθρώπων, αλλ' εκ του Θεού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πιστός, Ιουδαίος, Χριστιανός, Άγιος δεν είναι αυτός που τηρεί τύπους περιτομής και εντάλματα ανθρώπων, επιδιώκοντας τον έπαινο του κόσμου και προβάλλοντας μορφή ευσεβείας. Πιστός, Ιουδαίος, Χριστιανός, Άγιος είναι ο αναγεννημένος άνθρωπος ο οποίος διέπεται από την σοφία του Θεού διά της οποίας δύναται να μην τον καταβάλλουν τα ερεθίσματα που δέχεται από τον κόσμο, ξεπερνώντας τα εύκολα και έτσι νικά αυτόν τον κόσμο. Αυτός που νίκησε την αμαρτία, την φθορά, τον θάνατο είναι ο Ιουδαίος και το παρουσιάζει αυτό με την ζωή του, ώστε να γίνεται παράδειγμα μέσα στις κοινωνίες. Το οποίο παράδειγμά του κεντρίζει το ενδιαφέρον και τον θαυμασμό των εν αγνοία συνανθρώπων του οι οποίοι και το ακολουθούν αυτό το παράδειγμα. Εύχομαι να φτάσουμε στο κατ’ εικόνα και στο καθ’ ομοίωση. Ο Κύριος φανέρωσε: Ότι εγώ ποιώ και σεις δύνασθε να ποιήσετε. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Το ότι εφαρμόζουμε το θέλημα του Θεού σημαίνει ότι οι συνάνθρωποί μας, μας ακολουθούν στην πορεία του πνευματικού προσανατολισμού που έχουμε υιοθετήσει. Ο Χριστός ήτο μία μορφή η οποία κέντριζε το ενδιαφέρον των συνανθρώπων του και όλοι έτρεχαν κοντά του. Ο ίδιος είπε: Παράδειγμα έδωκα εις εσάς, ώστε να κάνετε ό,τι εγώ ποιώ. Αυτό εύχομαι να επιδιώκουμε όλοι μας και να μην συμβιβαζόμαστε με την ιδέα ότι είμεθα καλοί Χριστιανοί, καλοί Ιουδαίοι τηρώντας μόνο τους τύπους. Η αποστολή μας είναι να γίνουμε υιοί Θεού κατ’ εικόνα και ομοίωση αυτού. Ο Χριστός ήταν και είναι ο δάσκαλος όλων και θα πρέπει να τον ακολουθήσουμε ουσιαστικά ώστε να γίνουμε σαν αυτόν. Ο Χριστός ήταν υγιής στο πνεύμα και στο σώμα. Μέχρι να πετύχουμε εμείς αυτό δεν είμαστε τίποτα, απλώς ζούμε την παραμυθία μας. Ο Κύριος δεν έφερε μία θρησκεία, της οποίας οι πιστοί θα πρέπει να στηρίζονται στα φάρμακα. Έφερε το ουράνιο πολίτευμα το οποίο καταργεί την ασθένεια, την φθορά, τον θάνατο. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄

 

 

ΚΕΦ. Γ΄ΣΤΙΧΟΣ 1

 

«1. Τις λοιπόν η υπεροχή του Ιουδαίου, ή τις η ωφέλεια της περιτομής;».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η υπεροχή και η ωφέλεια του Ιουδαίου (που σημαίνει πιστός) και η ωφέλεια της περιτομής (που σημαίνει τύπος), είναι να φανατίζεται κάποιος με ξερούς τύπους σε σημείο να σταυρώνει και να καταδικάζει με τα λόγια και τα έργα του την αγάπη, την σοφία του Θεού. Με λίγα λόγια να σταυρώνει τον ίδιο τον Θεό, ας είναι και μπροστά του, πόσο μάλλον έναν άνθρωπο που προσπαθεί να κάνει το θέλημα του Θεού. Όταν δεν επιδιώκει να συλλάβει την αξία του Θεού, το θέλημα του Θεού τα αποτελέσματα είναι μηδαμινά έως και καταστροφικά. Μία προσοχή χρειάζεται και αυτή είναι η έρευνα πάνω στο θέλημα του Θεού και η εμβάθυνση στην σοφία αυτού. Όποιος έχει σαν πίστη ότι είναι Ιουδαίος δηλαδή Χριστιανός και πιστεύει στην περιτομή (τύπος), απέχει από τον Θεό. Όποιος όμως έχει το όνομα Χριστιανός και εφαρμόζει τον Λόγο του Θεού, δοξάζει τον Θεό σε κάθε στιγμή της ζωής του. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Γ΄ΣΤΙΧΟΙ 2 – 3

 

«2. Πολλή κατά πάντα τρόπον. Πρώτον μεν διότι εις τους Ιουδαίους ενεπιστεύθησαν τα λόγια του Θεού.

3. Επειδή αν τινές δεν επίστευσαν, τι εκ τούτου; μήπως η απιστία αυτών θέλει καταργήσει την πίστιν του Θεού;».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Θεός εμπιστεύθηκε τους Ιουδαίους εξ αρχής. Είναι δύσκολο

όμως λόγω του φανατισμού που προκαλεί το σύστημα του κόσμου, να γίνει αντιληπτό το ουσιαστικό θέλημα του Θεού.

Αν και οι ιθύνοντες Ιουδαίοι δεν γνώρισαν τον Θεό, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν πολλοί Ιουδαίοι που τον δέχτηκαν, τον αγάπησαν και τον ακολούθησαν. Όπως και να συμπεριφέρεται ο υποκριτής, το σχέδιο του Θεού δεν αλλάζει και κανένα εμπόδιο δεν μπορεί να το θέσει σε υποτέλεια ή να το υποτιμήσει. Είναι κρίμα όμως να βλέπεις ανθρώπους οι οποίοι επικαλούνται τον Θεό και παρουσιάζονται ως οι εκλεκτοί του Θεού, στο τέλος να μην μπορούν να τον γνωρίσουν και να καταλήγουν να ακούσουν από τον ίδιο τον Θεό ότι είναι εκ του πατρός του διαβόλου. Εύχομαι να μην είμεθα από αυτούς που σταυρώνουν τον Χριστό, αλλά από αυτούς που τον δοξάζουν με τα έργα τους και με τα λόγια τους. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Γ΄ΣΤΙΧΟΣ 4

 

«4. Μη γένοιτο. Αλλ' έστω ο Θεός αληθής, πας δε άνθρωπος ψεύστης, καθώς είναι γεγραμμένον· Διά να δικαιωθής εν τοις λόγοις σου και να νικήσης, όταν κρίνησαι».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Από την ημέρα που ο άνθρωπος αποστάτησε από τις αρχές του Θεού, που έφυγε κοντά από τον Θεό, έπαψε να αντιλαμβάνεται την αλήθεια του Θεού και αναπτύχθηκε καθώς μετέπειτα και όλο το ανθρώπινο γένος διά της τεκνογονίας πάνω στο ψέμα. Αυτό συνέβη διότι οι πρώτοι άνθρωποι έπαψαν να υπακούν στον Θεό, στον Δημιουργό τους. Όλο αυτό που συνέβη και που συμβαίνει και σήμερα το βλέπουμε, το αντιλαμβανόμαστε και δεν ήταν τυχαίο. Ήταν παραχώρηση Θεού, διότι η σοφία του το επέτρεψε, το θέλησε ώστε ο άνθρωπος να γίνει γνώστης του καλού και του κακού. Όσοι έχουν προορισμό σωτηρίας θα αντιληφθούν το ψέμα και θα αναπτυχθούν πάνω στην αλήθεια. Το ψέμα είναι η αμαρτία, τα πάθη, οι πονηρίες, οι εγωισμοί, οι χωρισμοί, τα σκάνδαλα μεταξύ των ανθρώπων, οι ασθένειες, η φθορά με αποκορύφωμα όλων τον θάνατο. Η αλήθεια είναι ο Τριαδικός Θεός, ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα, η ενανθρώπιση του Χριστού διά Πνεύματος Αγίου μέσα στο Ισραήλ, το ανθρωποσωτήριο έργο του, η σταυρική του θυσία, η ταφή του, η ανάστασή του, η ανάληψή του στα δεξιά του Πατρός. Η αλήθεια συνίσταται ακόμη στην ένταξη του θελήματος του Θεού στην ζωή μας. Αλήθεια είναι ο αγιασμός, ο καθαρισμός, η σοφία του Θεού, οι καρποί, τα χαρίσματα και τα σημεία του Αγίου Πνεύματος, η υγεία ψυχής και σώματος, η αφθαρσία, η αθανασία, η κατάργηση του φυσικού θανάτου, η ίδρυση της βασιλείας του Θεού στην γη, η δευτέρα έλευση του Χριστού στην γη. Άρα, με το ψέμα δεν θα δικαιωθεί ουδείς ενώπιον του Θεού, η αλήθεια του Χριστού θα δικαιώσει τον άνθρωπο. Εύχομαι όλοι μας να τείνουμε με όλες μας τις δυνάμεις στο να εντάξουμε την αλήθεια στην ζωή μας. Η Φωνή Θεού έχει την αγκαλιά της ανοιχτή στο να δεχτεί όλους όσους επιθυμούν να εντάξουν την αλήθεια στην ζωή τους. Η οποία αλήθεια θα πρέπει να γίνει συνήθεια στην καθημερινότητά τους ούτως ώστε να έρθει μετέπειτα και ο αγιασμός. Το πνεύμα του Θεού εξασφαλίζει την αλήθεια, εξασφαλίζει την άφθαρτη ζωή, εξασφαλίζει την αγάπη μεταξύ των ανθρώπων, την ταπείνωση. Εύχομαι όλοι μας να επιδιώξουμε αυτή την αλήθεια, ώστε να γίνουμε το όρος το άγιο όπου θα συναχθούν τα έθνη. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Γ΄ΣΤΙΧΟΙ 5 – 6

 

«5. Εάν δε η αδικία ημών δεικνύη την δικαιοσύνην του Θεού, τι θέλομεν ειπεί; μήπως είναι άδικος ο Θεός ο επιφέρων την οργήν; ως άνθρωπος λαλώ.

6. Μη γένοιτο· επειδή πως θέλει κρίνει ο Θεός τον κόσμον;».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αδικία σημαίνει αμαρτία. Η αμαρτία δεν δικαιώνει ενώπιον Θεού αλλά ούτε και ενώπιον των ανθρώπων. Αν και η δικαιοσύνη του Θεού είναι το έλεος και η προσφορά, σε αυτόν που αμαρτάνει όμως δεν λειτουργεί. Ο νόμος της αμαρτίας επιφέρει την φθορά, τον θάνατο και ο άνθρωπος που έχει συσσωρεύσει την αμαρτία θα υποστεί την φθορά και τον θάνατο. Η μετάνοια, η αναγέννηση, η ζώσα πίστη αποτρέπουν την οργή. Η οργή του Θεού είναι ο διάβολος, ο οποίος παίρνει το δικαίωμα από εμάς όπου μέσα από την ελεύθερη βούλησή μας επιδιώκουμε εις όλη μας την ζωή το ψέμα, την αμαρτία, νομίζοντας ότι έτσι θα αναπτυχθούμε πνευματικά ή υλικά.

 

ΚΕΦ. Γ΄ΣΤΙΧΟΣ 7

 

«7. Διότι εάν η αλήθεια του Θεού επερίσσευσε προς δόξαν αυτού διά του εμού ψεύσματος, διά τι πλέον εγώ κρίνομαι ως αμαρτωλός».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Δυστυχώς σήμερα όταν υιοθετούμε το ψέμα, το οποίο δημιουργείται από τα στερεότυπα του κόσμου, τις θρησκείες, τους χωρισμούς, τα εντάλματα των ανθρώπων, τους νόμους κ.λ.π. και επικαλούμαστε και παρουσιάζουμε αυτό το ψέμα με τα λόγια μας και με τα έργα μας, ο κόσμος μας δικαιώνει. Όταν όμως γνωρίσουμε την αλήθεια του Χριστού και αρχίσουμε να την διατυπώνουμε με τα λόγια μας και να την εφαρμόζουμε με τα έργα μας, τότε κρινόμαστε από τους ανθρώπους που τους χαλάμε τα συμφέροντά τους διότι αποκαλύπτουμε το ψέμα με την αλήθεια του Χριστού, ως αμαρτωλοί, αιρετικοί, πλάνοι κ.λ.π. Το κατηγορώ που υπέστη ο Κύριος, το υπέστη και ο Απόστολος Παύλος. Το ίδιο συνέβη και σε όλους τους αγίους. Το ίδιο θα συμβεί και σε εμάς, αφού επιδιώκουμε την αλήθεια. Ο Κύριος φανέρωσε: Εάν εμέ εδίωξαν και σας θέλουσι διώξει. Εμείς όλοι που ανήκουμε στην Φωνή του Θεού δεν θα επηρεαζόμαστε από την κριτική του κόσμου, αλλά θα μας ενδιαφέρει η κριτική του Θεού. Αμήν. Το ψέμα είναι το πολίτευμα του διαβόλου, το οποίο καταστρατηγεί με μύριους τρόπους την αλήθεια του Χριστού. Το αν κάποιοι μας κρίνουν ως αμαρτωλούς, τι μας νοιάζει; Η ουσία είναι ότι ο Θεός δοξάζεται με το έργο που εννοούμε και παρουσιάζουμε. Ένας άνθρωπος είπε σε κάποιον σοφό πως ο τάδε τον κατηγορεί και ο σοφός απάντησε, από μακριά ας με δέρνει κιόλας. Ο πνευματικός μου πατέρας έλεγε ότι ο μεγαλύτερος εγωισμός είναι να θέλουμε να μην μας κατηγορούν. Θα πρέπει να γνωρίζουμε πως όταν μας κατηγορούν, μας βοηθούν να διορθώσουμε τον εαυτό μας. Όταν μας επαινούν, να φοβόμαστε διότι αν πιστέψουμε τους επαίνους πέφτουμε εις χείρα Θεού ζώντος, δηλαδή πέφτουμε στην κρίση του Θεού. Αυτούς που μας κατηγορούν να τους φέρνουμε κοντά μας ώστε να μας εξηγούν και όχι να τους διώχνουμε. Κάποιος είπε σε έναν βασιλιά, ο τάδε σε κατηγορεί, να τον εξορίσουμε; Ο βασιλιάς απάντησε: Γιατί να τον εξορίσουμε; Για να με κατηγορεί και εκεί και μάλιστα πιο πολύ; Θέλω να τον φέρετε εδώ ώστε να συζητήσω μαζί του. Αυτό να κάνουμε και εμείς. Αν κάποιος μας κατηγορεί δίκαια, να ζητούμε το έλεος του Θεού και την συγνώμη των ανθρώπων. Αν μας κατηγορεί άδικα, να του το λέμε, να το εξηγούμε και αν συνεχίζει να μας κατηγορεί, δεν πειράζει. Ο Θεός θέλει να μας ταπεινώσει με το κατηγορώ. Η ταπείνωση είναι η δόξα του Θεού και να μην την φοβόμαστε. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Γ΄ΣΤΙΧΟΣ 8

 

«8. και καθώς βλασφημούμεθα και καθώς κηρύττουσί τινές, ότι ημείς λέγομεν, Διά τι να μη πράττωμεν τα κακά, διά να έλθωσι τα αγαθά; των οποίων η κατάκρισις είναι δικαία».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αναφέρει κάπου ότι, όπου επερίσσευσεν η αμαρτία, υπερεπερίσσευσεν η χάρις του Θεού. Μερικοί το παίρνουν ως εξής, διότι έτσι τους λέει ο διάβολος, κάνε τώρα ό,τι θες, αμάρτησε όσο θες και μετά μετανόησε, ο Θεός σε δέχεται και την τελευταία στιγμή. Να γνωρίζουμε ότι αυτό το γραφικό αναφέρεται σε εκείνον που έχει ζήσει την αμαρτία πολλά χρόνια στην ζωή του και από την ώρα που γνωρίζει τον Χριστό η μετάνοια, η χάρη του Θεού έρχεται στο εκατονταπλάσιο διότι ό,τι έπραττε το έπραττε μέσα από την άγνοιά του. Αφού λοιπόν γνώρισε, η μετάνοιά του ήταν ολοκληρωτική. Άλλη περίπτωση είναι ότι πολλές φορές μέχρι να ολοκληρώσουμε το αγαθό στην ζωή μας, εκδηλώνουμε και λάθη λόγω της δευτέρας φύσης που υπήρχε μέσα μας και κατά την διάρκεια του καθαρισμού συνεχίζει να υπάρχει. Ο Απόστολος Παύλος έλεγε, βλέπω δε έτερον νόμον εν τοις μέλεσίν μου αντιμαχόμενον τω νόμω του νοός μου και αιχμαλωτίζοντά με εν τω νόμω της αμαρτίας τω όντι εν τοις μέλεσίν μου.

Μερικοί κακοπροαίρετοι δεν βλέπουν το καλό που εκδηλώνουν κάποιοι αλλά διατυμπανίζουν το κακό. Έτσι καλύπτουν την δική τους αμαρτία βλέποντας τα λάθη των άλλων, μη θέλοντας να κατανοήσουν την θετική και αγαθή προσπάθειά τους. Αμήν.

 

ΚΕΦ. Γ΄ΣΤΙΧΟΣ 9

 

«9. Τι λοιπόν; υπερέχομεν των εθνικών; Ουχί βεβαίως· διότι προεξηλέγξαμεν Ιουδαίους τε και Έλληνας, ότι είναι πάντες υπό αμαρτίαν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Δεν υπερέχεις Χριστιανέ έναντι κάποιου Ιουδαίου (πιστού) ή ειδωλολάτρη (Έλληνα) επειδή βαπτίστηκες Χριστιανός, επειδή πηγαίνεις στην εκκλησία, επειδή τηρείς τους τύπους. Θα  υπερέχεις μόνο όταν θα διακατέχεσαι συνειδητά από την σοφία του Θεού, την οποίαν και θα εκδηλώνεις στην ζωή σου, στην καθημερινότητά σου. Θα υπερέχεις διότι θα είσαι διαφορετικός και θα διακατέχεσαι από την αγάπη του Χριστού, η οποία αγάπη είναι ανυπόκριτη και στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό. Θα υπερέχεις ακόμη επειδή θα έχεις ταπείνωση, επειδή η ζώσα πίστη θα είναι ενεργή στην ζωή σου και θα την κάνεις αγαθή χρήση με εξουσία Χριστού, δηλαδή θα λες και θα γίνεται. Η υπεροχή δημιουργείται όταν εφαρμόζεις τις εντολές του Χριστού και εκδηλώνεις αυτές στην ζωή σου. Αμήν.

Αν ένας λέει ότι είναι πιστός όμως δεν διακατέχεται από το θέλημα του Θεού εκδηλώνοντας τα έργα του Θεού στην ζωή του, τότε να είναι σίγουρος ότι θα συναντήσει απίστους κατ’ αυτόν οι οποίοι δεν θα είναι Χριστιανοί στο θρήσκευμα, όμως, θα διακατέχονται από τα στοιχεία του Θεού χωρίς καν να γνωρίζουν το θέλημα του Θεού.

Αφού λοιπόν οι πάντες είμαστε κάτω από τον ζυγό της αμαρτίας, πρέπει να εντάξουμε το θέλημα του Θεού στην ζωή μας και να μην υπερέχουμε με τα λόγια μας γιατί οι αρρώστιες, τα προβλήματα, η φθορά, ο θάνατος θα μας ταπεινώσουν μπροστά στους απίστους. Μη γένοιτο! Αμήν.

 

ΚΕΦ. Γ΄ΣΤΙΧΟΙ 10 – 18

 

«10. καθώς είναι γεγραμμένον Ότι δεν υπάρχει δίκαιος ουδέ εις,

11. δεν υπάρχει τις έχων σύνεσιν· δεν υπάρχει τις εκζητών τον Θεόν.

12. Πάντες εξέκλιναν, ομού εξηχρειώθησαν· δεν υπάρχει ο πράττων αγαθόν, δεν υπάρχει ουδέ εις.

13. Τάφος ανεωγμένος είναι ο λάρυγξ αυτών, με τας γλώσσας αυτών ελάλουν δόλια· φαρμάκιον ασπίδων είναι υπό τα χείλη αυτών·

14. των οποίων το στόμα γέμει κατάρας και πικρίας·

15. οι πόδες αυτών είναι ταχείς εις το να χύσωσιν αίμα·

16. ερήμωσις και ταλαιπωρία εν ταις οδοίς αυτών,

17. Και οδόν ειρήνης δεν εγνώρισαν.

18. Δεν είναι φόβος Θεού έμπροσθεν των οφθαλμών αυτών».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αν από παλιά είχαν οι άνθρωποι αυτά τα δαιμόνια δέκα τοις εκατό στην ζωή τους, σήμερα έχουν αυξηθεί στο ογδόντα τοις εκατό. Αν θέλουμε μπορούμε να προσέξουμε. Όσοι τουλάχιστον επιθυμούμε να εφαρμόσουμε το θέλημα του Θεού, ώστε να μην φτάσει η αμαρτία στο πλήρες. Και όχι μόνο γι’ αυτό, αλλά να αγωνιστούμε με το πνεύμα του Θεού ώστε το αγαθό να αυξηθεί συνειδητά στην ζωή μας. Κατόπιν διά της ομολογίας και εφαρμογής του Λόγου του Θεού στην ζωή μας, να υπάρξει πλειοψηφία των ανθρώπων του Θεού στον κόσμο, να υπάρξει πλειοψηφία του αγαθού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Ο νόμος του Θεού υπάρχει για να γίνεται αντιληπτή σε εμάς η διαφορά των στοιχείων του Θεού και του διαβόλου και κατά πόσο μας διακατέχουν τα στοιχεία αυτά. Αν με το γνώθι σαυτόν δούμε ότι η αμαρτία υπερέχει του θελήματος του Θεού στην ζωή μας, τότε ας εισέλθουμε στο αγιαστήριο, στην σιωπή, στην προσευχή ώστε να γίνει αναστροφή αυτής της κατάστασης. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Γ΄ΣΤΙΧΟΣ 19

 

«19. Εξεύρομεν δε ότι όσα λέγει ο νόμος λαλεί προς τους υπό τον νόμον, διά να εμφραχθή παν στόμα και να γείνη πας ο κόσμος υπόδικος εις τον Θεόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Θεός διά του νόμου του ο οποίος διέπεται από σοφία, από αγάπη κ.λ.π. θέλει να βάλει τον άνθρωπο στο αγιαστήριο. Κατόπιν να οδηγήσει αυτόν διά μέσου του στην θέωση. Ο νόμος του Θεού είναι αγαθός και δεν μπορούμε εμείς να προτείνουμε ή να επιδιώξουμε νέους τρόπους, οι οποίοι είναι παράγωγα της αμαρτίας και χωρίζουν τους ανθρώπους, δημιουργώντας τους μία κατάσταση όπου θα ευδοκιμεί η αμαρτία αιώνια και μέσω αυτής οι αντιφρονούντες άνθρωποι θα εκμεταλλεύονται τους συνανθρώπους τους, θέλοντας να υποχειριάσουν τον φυσικό κόσμο αλλά και την λογική Δημιουργία του Θεού (τον άνθρωπο). Η αλαζονεία, ο εγωισμός, η πονηρία, η αμαρτία ξεκίνησε από τους πρωτόπλαστους οι οποίοι ήθελαν να επιδιώξουν το κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση όχι μέσα από την αναγέννηση, τον νόμο του Θεού και την υπακοή αλλά μέσα από τον εωσφορικό εγωισμό, σε σημείο μάλιστα να θέλουν να γίνουν θεοί με στόχο να επιβληθούν και να εξουσιάσουν τον Πατέρα Θεό και Δημιουργό. Η αμαρτία μεταδόθηκε στην συνέχεια διά της τεκνογονίας εις όλους τους ανθρώπους της γης. Έτσι η ανυπακοή του ανθρώπου ως προς τον Θεό υφίσταται αιώνες. Δεν μπορεί αδέλφια μου ο Θεός επειδή πολλοί σκέφτονται κατ’ αυτόν τον τρόπο να επιτρέψει να καταργηθεί η αγάπη μεταξύ των ανθρώπων. Να επιτρέψει να καταργηθεί ο νόμος του, ο οποίος διέπεται από καρπούς, χαρίσματα, σημεία και πληθώρα ουρανόδρομων πνευματικών στοιχείων όπου καθιστούν την ζωή αληθινή, αιώνια, άφθαρτη. Μάλλον ο Θεός θα καταργήσει αυτούς που επιδιώκουν κάτι τέτοιο. Με ποιον τρόπο θα το κάνει; Παραχωρώντας την συνεχόμενη και αυξανόμενη αμαρτία στην ζωή τους, η οποία θα τους οδηγήσει στον θάνατο. Και αυτό διότι οι ίδιοι οι άνθρωποι μέσα από την ελεύθερη βούλησή τους, παρά τις απ’ αιώνων συμβουλές του Θεού έχουν επιλέξει την αμαρτία. Μάλιστα η ανθρωπότητα μεταξύ Χριστού και Βαραββά επέλεξε και επιλέγει αιώνες τώρα τον Βαραββά να βασιλεύει. Γνωρίζουμε ότι, η αμαρτία εκτελεσθείσα γεννά τον θάνατον και όχι ο Θεός που πολλοί ρίχνουν ευθύνες σ’ αυτόν. Ας γνωρίζουμε επίσης πως ο Θεός είναι απείραστος κακών και αυτός ουδένα πειράζει. Πειράζεται δε έκαστος υπό της ιδίας αυτού επιθυμίας, παρασυρόμενος και δελεαζόμενος. Έπειτα η επιθυμία αφού συλλάβη, γεννά την αμαρτίαν, η δε αμαρτία εκτελεσθείσα γεννά τον θάνατον. Πιστεύω ότι ήρθε ο χρόνος ώστε το ανθρώπινο γένος να συλλάβει το κακό που δημιουργεί η αμαρτία, ο λάθος τρόπος σκέψης, οι λάθος επιδιώξεις και να γίνει ανατροπή η οποία θα φέρει την αναμαρτησία. Με την οποία αναμαρτησία αυξάνεται η ζωή, η αιώνια ζωή αυτή που καταργεί τον φυσικό θάνατο. Συμβουλεύω να μελετούμε τον Λόγο του Θεού μέρα και νύχτα ώστε να εισέλθουμε στην σοφία του Πατέρα. Από εκεί και πέρα θα δοθούν όλες οι εξηγήσεις και η ζωή θα βασιλέψει παντού, ώστε η χαρά μας να είναι διά Πνεύματος Αγίου και όχι διά της ανυπακοής στο θέλημα του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Γ΄ΣΤΙΧΟΣ 20

 

«20. διότι εξ έργων νόμου δεν θέλει δικαιωθή ουδεμία σαρξ ενώπιον αυτού· επειδή διά του νόμου γίνεται η γνώρισις της αμαρτίας».                   

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ο νόμος του Θεού είναι ανεφάρμοστος και οι πάντες τον έχουν παραβεί. Ο Θεός δεν καταργεί τον νόμο αλλά διά της παρουσίας και της θυσίας του Χριστού, δίνει την ευκαιρία στον άνθρωπο να χρησιμοποιήσει το έλεος του και να βρει χρόνο να εντρυφήσει συνειδητά πλέον στα δρώμενα του Ευαγγελίου. Κατόπιν να του γίνει συνήθεια ο νόμος του Θεού. Μόνο με το έλεος του Θεού και την σοφία του δύναται ο άνθρωπος να ολοκληρωθεί πνευματικά και να φτάνει στην ωριμότητα. Ο νόμος δόθηκε υπό του Θεού ώστε ο άνθρωπος να τον παραβεί. Έτσι ο άνθρωπος μέσω αυτής της παράβασης γνώρισε την αμαρτία, η οποία αμαρτία δημιουργεί την φθορά και τον θάνατο. Ο Θεός χρησιμοποίησε ένα σχέδιο μέσω του οποίου ο άνθρωπος να γνωρίσει το καλό και το κακό. Τελευταία να γνωρίσει τις επιπτώσεις που επιφέρει το καλό και το κακό, ούτως ώστε μέσα από την ελεύθερη βούλησή του και μέσα από τις ίδιες του τις εμπειρίες να επιλέξει καλό ή κακό. Είναι πολλοί οι οποίοι απέχουν ουσιαστικά από τον νόμο του Θεού και έχουν δημιουργήσει έναν νέο τρόπο σχέσης με τον Θεό, αυτόν που τους βολεύει. Είναι τα εντάλματα των ανθρώπων, τα οποία τις περισσότερες φορές αυξάνουν την ασοφία και την μωρία των ανθρώπων στην καθημερινότητα τους, διότι επέρχεται η αμαρτία μέσα από τα πάθη που δημιουργούν αυτά τα εντάλματα. Ας δούμε τι εννοούμε όταν λέμε «εντάλματα ανθρώπων». Π.χ. Όταν ο Κύριος νήστεψε σαράντα ημέρες, ήθελε να αποδείξει ότι ο άνθρωπος ουκ επ άρτω μόνω ζήσεται αλλ επί παντί ρήματι εκπορευομένω διά στόματος Θεού. Οι άνθρωποι σήμερα νηστεύουν και τρώνε νηστίσιμα φαγητά. Με αυτόν τον τρόπο οι μηχανισμοί της ζωής λειτουργούν από τα βρώματα και έτσι η νηστεία αυτή δεν έχει νόημα. Ο Χριστός ήθελε να αποδείξει ότι ο άνθρωπος δεν θα πρέπει να εξουσιάζεται από τίποτα, ούτε και από το φαγητό το οποίο όλοι έχουμε τόση μεγάλη ανάγκη σήμερα. Ο Κύριος ήθελε να αποδείξει ότι διά Πνεύματος Αγίου η ζωή αυξάνει κατά Θεό. Άλλωστε από όντινα νικάταί τις, τούτου και δούλος γίνεται. Αν θεωρούμε ότι για να ζήσουμε έχουμε ανάγκη το σύστημα του κόσμου, το οποίο στηρίζεται στο υλικό στοιχείο, να γνωρίζουμε ότι απέχουμε πολύ από τον Θεό. Άλλο παράδειγμα είναι ότι όλοι πηγαίνουν στην εκκλησία, παρακολουθούν την θεία λειτουργία, κάνουν τον σταυρό τους κ.λ.π. όμως ουδείς δεν εφαρμόζει το πορευθέντες ανά τα έθνη. Ακόμα ουδείς δεν θυσιάζει το υλικό στοιχείο για να παρουσιάσει αγάπη. Ο Κύριος τόνισε, να αγαπάς τον πλησίον σου ως εαυτόν. Εμείς έχοντας το όνομα Χριστιανός διαπληκτιζόμαστε καθημερινά με τους πάντες. Ο Κύριος ζήτησε να αγαπάμε τους εχθρούς, να ευλογούμε όσους μας καταρώνται, να προσευχόμαστε για όσους μας κατηγορούν κ.λ.π. Αν δεν εφαρμόσουμε τα λόγια του Κυρίου μας, δεν πρόκειται τίποτα να μας ωφελήσει. Καλύπτουμε την συνείδησή μας με ό,τι μας βολεύει. Είναι πολλά τα εντάλματα των ανθρώπων. Χρειάζεται προσοχή, διότι με αυτόν τον τρόπο το μόνο που κάνουμε είναι να στρουθοκαμηλίζουμε. Το θέλημα του Θεού δεν πρόκειται να λάβει χώρα στην ζωή μας αν δεν αναγεννηθούμε. Εύχομαι να καταλάβουμε ποιο είναι το θέλημα του Θεού και να το εντάξουμε οπωσδήποτε στην ζωή μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Γ΄ΣΤΙΧΟΙ 21 – 26

 

«21. Τώρα δε χωρίς νόμου η δικαιοσύνη του Θεού εφανερώθη, μαρτυρουμένη υπό του νόμου και των προφητών,

22. δικαιοσύνη δε του Θεού διά πίστεως Ιησού Χριστού εις πάντας και επί πάντας τους πιστεύοντας· διότι δεν υπάρχει διαφορά·

23. επειδή πάντες ήμαρτον και υστερούνται της δόξης του Θεού,

24. δικαιούνται δε δωρεάν με την χάριν αυτού διά της απολυτρώσεως της εν Χριστώ Ιησού,

25. τον οποίον ο Θεός προέθετο μέσον εξιλεώσεως διά της πίστεως εν τω αίματι αυτού, προς φανέρωσιν της δικαιοσύνης αυτού διά την άφεσιν των προγενομένων αμαρτημάτων διά της μακροθυμίας του Θεού,

26. προς φανέρωσιν της δικαιοσύνης αυτού εν τω παρόντι καιρώ, διά να ήναι αυτός δίκαιος και να δικαιόνη τον πιστεύοντα εις τον Ιησούν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η δικαιοσύνη του Θεού είναι το μέγα έλεος. Η δικαιοσύνη του Θεού πάντα προσφέρει και μας δίνει συνέχεια την ευκαιρία να εκπληρώσουμε την αποστολή μας. Η δικαιοσύνη των ανθρώπων προς τον Θεό είναι η ζώσα πίστη, η οποία αυξάνει τα έργα του Θεού. Χρειάζεται προσπάθεια να εννοήσουμε, να καταλάβουμε τον τρόπο που δικαιώνεται ο άνθρωπος ενώπιον του Θεού. Δεν είναι δύσκολο. Είναι εύκολο. Λίγη σοβαρότητα απαιτείται να δείξουμε ώστε να αντιληφθούμε τον ρόλο της παρουσίας του Θεού στην ζωή μας, να αντιληφθούμε τον νόμο του Θεού, την αξία της ζώσης πίστεως, την αξία της συνεχόμενης ενασχόλησης πάνω στο θέλημα του Θεού και τελευταία την αξία της άφθαρτης, αιώνιας ζωής. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Γ΄ΣΤΙΧΟΙ 27 – 28

 

«27. Που λοιπόν η καύχησις; Εκλείσθη έξω. Διά ποίου νόμου; των έργων; Ουχί, αλλά διά του νόμου της πίστεως.

28. Συμπεραίνομεν λοιπόν ότι ο άνθρωπος δικαιούται διά της πίστεως χωρίς των έργων του νόμου».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Φανταστείτε έναν άνθρωπο να τηρεί τον νόμο και να καυχάται γι’ αυτό και στο τέλος να απολεστεί. Και έναν άλλον να καυχάται ότι δεν εφαρμόζει το θέλημα του Θεού και να σωθεί διά της πίστεως. Η πίστη στον Θεό μας δικαιώνει έναντι του νόμου του Θεού, ο οποίος έχει την εξουσία να μας οδηγήσει στον θάνατο. Τώρα, ο θάνατος καταργείται διά της ζώσης πίστεως στον Χριστό. Ο Κύριος τόνισε: Και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. Πιστεύεις τούτο; Η πίστη αυξάνει πάνω στον αγώνα του καθαρισμού, του αγιασμού, πάνω στην δραστηριότητα της εξάπλωσης, πάνω στις αντιξοότητες. Χρειάζεται να έχουμε έργα πίστεως, τα οποία διέπονται από καρπούς του Αγίου Πνεύματος διότι ο Λόγος του Θεού σε άλλο σημείο αναφέρει: Δείξόν μοι την πίστιν σου εκ των έργων σου. Τα έργα του νόμου, η τήρηση του νόμου του Θεού στην ζωή μας, μας διαμορφώνουν χαρακτήρα Χριστού. Τα έργα πρέπει να γίνονται για να συνηθίσουμε τον νέο τρόπο ζωής, διότι αυτός που ζούμε σήμερα είναι εξωγραφικός και επικίνδυνος για εμάς και τους γύρω μας. Αμήν.

 

ΚΕΦ. Γ΄ΣΤΙΧΟΙ 29 – 31

 

«29. Ή των Ιουδαίων μόνον είναι ο Θεός; Ουχί δε και των εθνών; Ναι, και των εθνών,

30. επειδή εις είναι ο Θεός όστις θέλει δικαιώσει την περιτομήν εκ πίστεως και την ακροβυστίαν διά της πίστεως.

31. Νόμον λοιπόν καταργούμεν διά της πίστεως; μη γένοιτο, αλλά νόμον συνιστώμεν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 29ος: Όσοι δημιουργούν Θεό στα μέτρα τους βρίσκονται σε πλάνη. Ο Θεός είναι όλων των λογικών όντων που αναπτύσσουν τις ιδιότητές του ανεξαρτήτου έθνους, θρησκείας, γλώσσας. Ο Θεός χώρισε τους ανθρώπους σε έθνη, λαούς, θρησκείες ώστε να φανεί η αγάπη. Όσοι έχουν αγάπη, δεν έχουν ταμπέλες αλλά σοφία Θεού. Τις ταμπέλες τις έβαλαν άνθρωποι οι οποίοι θέλουν την χειραγώγηση των ανθρώπων με στόχο και σκοπό να τους εξουσιάζουν. Ο Θεός έδωσε εις έκαστο έθνος ή άνθρωπο ιδιάζουσα μορφή σοφίας και ιδιότητας ίνα χρείαν πάντες αλλήλους έχουσιν. Άρα, ο Θεός δέχεται τους πάντες, εμείς πότε; Εύχομαι να συλλάβουμε την άπειρη σοφία του και να αναπτυχθούμε πάνω σε αυτή, ώστε ο κόσμος μας να πάρει νέα μορφή, μορφή Θεού.

Στίχος 30ος: Όπως η πίστη δικαιώνει εμάς, έτσι και ο Θεός δικαιώνει αυτόν που επιθυμεί. Αφού η βασιλεία είναι του Θεού, αυτός ξέρει να δέχεται σε αυτήν περιτετμημένους και απερίτμητους, δίκαιους και αμαρτωλούς. Εμείς λοιπόν ας κοιτάξουμε την δουλειά μας, την αποστολή μας και ας μάθουμε να μην μπαίνουμε σε ξένα χωράφια με την κρίση και τον εωσφορικό εγωισμό, τον οποίον αναπτύσσει ο φανατισμός που διακατέχει τις θρησκείες. Οι οποίες θρησκείες κάνουν τον Θεό προσωπικό, ατομικό. Τα συμφέροντα, οι φιλοδοξίες, η άγνοια και η ημιμάθεια που μας διακατέχει, μας οδηγούν στην απώλεια διά της κρίσεως. Προσοχή!

Στίχος 31ος: Η Φωνή Θεού ούτε τον νόμο του Θεού καταργεί ούτε την ζώσα πίστη. Και τα δύο χρειάζεται να τα εργαστούμε με σκοπό να αναγεννηθούμε, να καλλιεργηθούμε και να μεταλλαχτούμε σε έναν νέο κατά Θεό άνθρωπο, ο οποίος θα διέπεται από τον νόμο και τις αρχές του Θεού. Ο οποίος νόμος διακατέχεται από την σοφία του Θεού και από την ζώσα πίστη, που όταν υφίσταται στην ζωή μας δυνάμεθα μέσω αυτής να κάνουμε θαύματα μεγάλα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ΄

 

ΚΕΦ. Δ΄ΣΤΙΧΟΙ 1 – 3

 

«1. Τι λοιπόν θέλομεν ειπεί ότι απήλαυσεν Αβραάμ ο πατήρ ημών κατά σάρκα;

2. Διότι εάν ο Αβραάμ εδικαιώθη εκ των έργων, έχει καύχημα, αλλ' ουχί ενώπιον του Θεού.

3. Επειδή τι λέγει η γραφή; Και επίστευσεν Αβραάμ εις τον Θεόν και ελογίσθη εις αυτόν εις δικαιοσύνην».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πολλοί αδελφοί αρκετές φορές με ρωτάνε, τι θα μας δικαιώσει στον Θεό; Η πίστη, η χάρη ή τα έργα; Θέλω να προσέξετε την απάντηση. Πρώτον, ο νόμος της Παλαιάς Διαθήκης ισχύει μέχρι σήμερα, δεν έχει αλλάξει. Ερχόμενος ο Χριστός τόνισε, Μη νομίσητε ότι ήλθον να καταλύσω τον νόμον ή τους προφήτας· δεν ήλθον να καταλύσω, αλλά να εκπληρώσω. Με τον τρόπο όμως που ειπώθηκε ο νόμος από τον Θεό διά μέσω του Μωϋσέως στην Παλαιά Οικονομία ήταν ανεφάρμοστος, διότι έλεγε ο ποιήσας ταύτα ζήσεται καθώς ο πταίσας εν ενί γέγονεν πάντων ένοχος. Κανείς με αυτές τις προϋποθέσεις δεν μπορούσε να τον εφαρμόσει. Η παρουσία του Χριστού, το αποστολικό του έργο με αποκορύφωμα όλων την σταυρική του θυσία, έγιναν αιτία να δωρίσει ο Θεός Πατέρας στον πεσόντα άνθρωπο το μέγα έλεος, την χάρη. Δηλαδή, τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι όλοι εμείς ξεκινάμε με την πίστη στον Θεό. Αυτή η πίστη μας δικαιώνει σε κάθε μας πτώση, ώστε δι’ αυτής να συνεχίζουμε την πνευματική μας προσπάθεια. Η πνευματική προσπάθεια δημιουργεί τα έργα αγάπης, τα οποία διαμορφώνουν τον χαρακτήρα μας. Κατόπιν το έλεος του Χριστού που απορρέει από την θυσία του, μας δίνει χρόνο να συνεχίσουμε να εντρυφούμε πάνω στα δρώμενα του Αγίου Ευαγγελίου. Ο χρόνος μας οδηγεί στην αφιέρωση. Η αφιέρωση μας καθιστά τον νόμο του Θεού συνήθεια στην ζωή μας. Έτσι, το θέλημα του Θεού λαμβάνει χώρα στην καθημερινότητα μας.

Συμπέρασμα: Ο άνθρωπος με την χάρη, με το μέγα έλεος, με την ζώσα πίστη μπορεί σε μεγάλο ή μικρό χρονικό διάστημα, ανάλογα την ευρύτητα και ευστροφία του εγκεφάλου του, να εφαρμόσει τον νόμο του Θεού. Όλα όσα στοιχεία δώρισε ο Θεός σε εμάς, θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν από εμάς ώστε να φτάσουμε στο σημείο ο νόμος του Θεού να λειτουργήσει μέσα μας. Και δεν υπάρχει άλλος τρόπος από αυτόν που φανέρωσε ο Χριστός με την παρουσία του και το ανθρωποσωτήριο έργο του. Γένοιτο, γένοιτο αμήν. Στον 3ο στίχο αναφέρεται ότι, επίστευσεν Αβραάμ εις τον Θεόν και ελογίσθη εις αυτόν εις δικαιοσύνην. Ο Αβραάμ δεν είχε γνωρίσει τον Χριστό, τα έργα όμως που του αύξησαν την πίστη, η οποία πίστη τον δικαίωσε ενώπιον Θεού και ανθρώπων, ήταν το ότι υπάκουσε κατά πάντα στην εντολή του Θεού. Η οποία εντολή είχε ως εξής: Ο δε Κύριος είπε προς τον Αβραάμ, Έξελθε εκ της γης σου και εκ της συγγενείας σου και εκ του οίκου του πατρός σου, εις την γην την οποίαν θέλω σοι δείξει· και θέλω σε κάμει εις έθνος μέγα· και θέλω σε ευλογήσει και θέλω μεγαλύνει το όνομά σου· και θέλεις είσθαι εις ευλογίαν· Και αργότερα από ένα όνειρο που είδε, πίστεψε ότι ο Θεός ήθελε την θυσία του Ισαάκ και υπάκουσε σε αυτό και πήρε τον Ισαάκ, τον έβγαλε στο βουνό και μόλις ήταν έτοιμος να τον θυσιάσει άγγελος Κυρίου τον σταμάτησε. Εάν και εμείς έχουμε θυσία στα έργα μας, η πίστη αυτή θα μας εξασφαλίσει τον επίγειο και τον ουράνιο κόσμο με όλα τα άφθαρτα στοιχεία. Αυτά τα διά της πίστεως έργα του, τον κατέστησαν τον Αβραάμ πατέρα όλων των εθνών. Είναι μοναδική η περίπτωση να σωθεί και να δικαιωθεί ένας άνθρωπος χωρίς Χριστό και μάλιστα ολόκληρη η γενιά του.

Τα παιδιά της Φωνής Θεού καλούνται άνωθεν να εργαστούν πνευματικά χρησιμοποιώντας το μέγα έλεος και την ζώσα πίστη, η οποία αυξάνει με τα έργα θυσίας, ώστε να εφαρμόσουν τον νόμο του Θεού ο οποίος νόμος θα τους εξασφαλίσει την σωτηρία ψυχής και σώματος. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

                                                        

ΚΕΦ. Δ΄ΣΤΙΧΟΙ 4 – 5

 

«4. Εις δε τον εργαζόμενον ο μισθός δεν λογίζεται ως χάρις, αλλ' ως χρέος·

5. εις τον μη εργαζόμενον όμως, πιστεύοντα δε εις τον δικαιούντα τον ασεβή, η πίστις αυτού λογίζεται εις δικαιοσύνην».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 4ος: Σήμερα όλοι οι άνθρωποι ζουν χωρίς να εργάζονται τα του Θεού και όμως ζουν. Αυτό σημαίνει ότι η χάρις του Θεού τους δίνει ζωή, την οποίαν δεν δικαιούνται λόγω της αμαρτίας. Η χάρις κρατάει πολλά χρόνια, κάποια στιγμή όμως φεύγει. Όσοι εργάζονται στο να αναπτύξουν και να κάνουν το θέλημα του Θεού, αυτοί δεν ζουν πλέον με την χάρη αλλά ως χρέος του Θεού να τους δικαιώσει με την αιώνια, άφθαρτη ζωή.

Στίχος 5ος: Αν κάποιος δεν εργάζεται λόγω της άγνοιας που διέπει σήμερα τον πιστεύσαντα κόσμο, πιστεύει όμως στον Θεό, αυτή η πίστη του θα τον οδηγήσει στον θάνατο, όμως, κατά την ανάσταση θα δικαιωθεί.

 

ΚΕΦ. Δ΄ΣΤΙΧΟΙ 6 – 8

 

«6. καθώς και ο Δαβίδ λέγει τον μακαρισμόν του ανθρώπου, εις τον οποίον ο Θεός λογίζεται δικαιοσύνην, χωρίς έργων·

7. Μακάριοι εκείνοι, των οποίων συνεχωρήθησαν αι ανομίαι και των οποίων εσκεπάσθησαν αι αμαρτίαι·

8. μακάριος ο άνθρωπος, εις τον οποίον ο Κύριος δεν θέλει λογίζεσθαι αμαρτίαν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχοι 6ος, 7ος: Ο μακαρισμός αυτός ανήκει σε εκείνους τους ανθρώπους οι οποίοι ζουν την μετά Χριστόν εποχή, πίστεψαν στον Χριστό και τηρούν τους τύπους του χριστιανικού δόγματος που ανήκουν. Επειδή η αγάπη του Θεού είναι άπειρη και σώζει τον άνθρωπο ποικιλοτρόπως, εμείς ας μην μετέχουμε στην ζωή κανενός ανθρώπου αρνητικά πόσο μάλλον και να τον κρίνουμε. Ας ενθυμηθούμε τον ληστή πάνω στον σταυρό, ο οποίος ζήτησε το έλεος του Θεού και αμέσως το έλαβε.

Στίχος 8ος: Εδώ είναι μία ειδική περίπτωση και σε αυτή ανήκουν οι άνθρωποι εκείνοι που λόγω των πνευματικών έργων της πίστεως, τα οποία διέπρατταν στην καθημερινότητά τους για την δόξα του Θεού, ανήκοντες στην Παλαιά Διαθήκη όπως Αβραάμ, Μωϋσής, Ενώχ, Ηλίας, Δαβίδ κ.λ.π. ή στην Καινή Διαθήκη όπως απόστολοι και άγιοι, έλαβαν την σωτηρία ακολουθώντας τον Χριστό, μορφώνοντας τον καθημερινό τρόπο ζωής τους διά της νουθεσίας του. Εύχομαι να ανήκουμε όλοι στην εύνοια του Θεού, ώστε οι αμαρτίες μας μέχρι να φτάσουμε στον αγιασμό να μην λογίζονται. Γι’ αυτό χρειάζονται δύο στοιχεία. Αυτά είναι η χρηστότητα και όχι η αυστηρότητα και η ζώσα πίστη. Αμήν.

 

ΚΕΦ. Δ΄ΣΤΙΧΟΙ 9 – 10

 

«9. Ούτος λοιπόν ο μακαρισμός γίνεται διά τους περιτετμημένους ή και διά τους απεριτμήτους; διότι λέγομεν ότι η πίστις ελογίσθη εις τον Αβραάμ εις δικαιοσύνην.

10. Πως λοιπόν ελογίσθη; ότε ήτο εν περιτομή ή εν ακροβυστία; Ουχί εν περιτομή αλλ' εν ακροβυστία·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η ζώσα πίστη διαμορφώνει το μέλλον κάθε ανθρώπου είτε είναι εν περιτομή (χριστιανός), είτε εν ακροβυστία (εθνικός). Για τον Θεό δεν υφίσταται τρόπος ιδιαίτερος. Ο Θεός ευλογεί ανάλογα την καθαρότητα, την αναγέννηση, την πνευματική εξέλιξη του ανθρώπου πάνω στον νόμο του Θεού, τις δέκα εντολές, τους καρπούς, τα χαρίσματα και τα σημεία του Αγίου Πνεύματος. Μακάρι να το καταλάβουν όλοι όσοι διέπονται από φανατισμό, νομίζοντας πως η δική τους και μόνο η δική τους θρησκεία σώζει.

 

ΚΕΦ. Δ΄ΣΤΙΧΟΣ 11

 

«11. και έλαβε το σημείον της περιτομής, σφραγίδα της δικαιοσύνης της εκ πίστεως της εν τη ακροβυστία, διά να ήναι αυτός πατήρ πάντων των πιστευόντων ενώ υπάρχουσιν εν τη ακροβυστία, διά να λογισθή και εις αυτούς η δικαιοσύνη».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η περιτομή εδόθη υπό του Θεού στους Εβραίους για να αυξηθεί η πίστη τους στην συμμετοχή της δόξης του Θεού. Ο Αβραάμ έλαβε την περιτομή υπό του Θεού ως σφραγίδα δικαίωσις. Η περιτομή σώζει τον άνθρωπο διά της πίστεως κατά την ημέρα της αναστάσεως. Και εμείς βαπτιστήκαμε Ορθόδοξοι Χριστιανοί στο όνομα του Χριστού. Η βάπτισή μας αυτή μας δικαιώνει την ημέρα της κρίσεως. Όμως, να γνωρίζουμε ότι η πίστη χωρίς τα έργα είναι νεκρή, γι’ αυτό χρειάζεται η αναγέννηση. Αυτή μας εξασφαλίζει το κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση. Ακόμη να γνωρίζουμε ότι η ζώσα πίστη η οποία αυξάνει με τα έργα αγάπης, δύναται να μας καταργήσει τον φυσικό θάνατο. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Δ΄ΣΤΙΧΟΣ 12

 

«12. και πατήρ της περιτομής, ουχί μόνον εις τους περιτετμημένους, αλλά και εις τους περιπατούντας εις τα ίχνη της πίστεως του πατρός ημών Αβραάμ της εν τη ακροβυστία».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πατέρας όλων των εθνών περιτετμημένων και απερίτμητων είναι ο Αβραάμ και όλοι σώζονται διά των δικών του πνευματικών έργων, με βάση όλων την υπακοή στον Θεό. Τα έργα του ήταν, πρώτον υπάκουσε στον Θεό και εξήλθε εκ της συγγενείας του και δεύτερον με το όνειρο που είδε προέβη στην ενέργεια να θυσιάσει τον μονάκριβο υιό του. Αυτά τα έργα τον έκαναν φίλο του Θεού, ώστε σήμερα να βλέπουμε πως όλοι σχεδόν οι άνθρωποι σε όλον τον κόσμο (Χριστιανοί, Μουσουλμάνοι, Εβραίοι), στηρίζουν την πίστη τους σε αυτόν τον Αβραάμ. Τον έχουν πατέρα και είναι ο μόνος που ενώνει όλους σχεδόν τους ανθρώπους και στο μέλλον όλους τους ανθρώπους του πλανήτη. Τους πάντες θα ενώσει και ο λόγος διότι είναι ευλογία υπό του Θεού. Αν και σε περασμένη ηλικία αυτός και η γυναίκα του η Σάρα, η οποία ήτο στείρα, εγέννησαν τον Ισαάκ, ο οποίος μετέπειτα εγέννησε όλες τις γενιές μέχρι του Ιησού που όλοι εμείς σήμερα πιστεύουμε. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Δ΄ΣΤΙΧΟΣ 13

 

«13. Επειδή η επαγγελία προς τον Αβραάμ ή προς το σπέρμα αυτού, ότι έμελλε να ήναι κληρονόμος του κόσμου, δεν έγεινε διά του νόμου, αλλά διά της δικαιοσύνης της εκ πίστεως».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Τα έργα της πίστεως τον δικαίωσαν ενώπιον Θεού και ανθρώπων. Ο Αβραάμ δεν γνώριζε τον νόμο του Θεού, ο οποίος εδόθη πολύ μετέπειτα στον Μωϋσή. Έτσι τα έργα της πίστης του, του χάρισαν την επαγγελία ότι θα είναι κληρονόμος του κόσμου. Η επαγγελία αυτή εκπληρώνεται μέχρι σήμερα, δεν έλαβε όμως τέλος. Αναμένονται και τα έθνη εκείνα που δεν πιστεύουν στον Αβραάμ και στο σπέρμα αυτού που είναι ο Ισαάκ και μετέπειτα διά της γενεαλογίας καταλήξαμε στον Χριστό. Παραμένουν ακόμη στα είδωλα μερικά έθνη, είναι όμως θέμα χρόνου να εκπληρωθεί η επαγγελία αυτή σε όλον τον κόσμο. Ο Θεός ό,τι υπόσχεται δύναται και να το πραγματοποιήσει.

Η Φωνή Θεού διεξάγει αγώνες ώστε οι άνθρωποι να γνωρίσουν το Ευαγγέλιο της βασιλείας και να γίνουν οι πάντες μία ποίμνη με ένα ποιμένα τον Χριστό και ό,τι συνεπάγεται προ της γέννησής του ή μετέπειτα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Δ΄ΣΤΙΧΟΣ 14

 

«14. Διότι εάν ήναι κληρονόμοι οι εκ του νόμου, η πίστις εματαιώθη και κατηργήθη η επαγγελία·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο νόμος χρειάζεται για να γνωρίσει ο άνθρωπος το καλό και το κακό. Διά του νόμου εννοεί την παράβαση. Με έναν συνεχή αγώνα αφιέρωσης δύναται να τον εφαρμόσει, ώστε αυτός να τον εξελίξει σε κληρονόμο Θεού, συγκληρονόμο Χριστού και συμμέτοχο της δόξης αυτού του Θεού.

Όποιος δεν μπορεί να εφαρμόσει τον νόμο, διότι δεν γνωρίζει τον τρόπο, σώζεται διά της πίστεως στον Χριστό. Ο τρόπος, Ο πιστεύων εις εμέ καν αποθάνη ζήσεται.

Ο νόμος και η πίστη δημιουργούν νέα βάση στον άνθρωπο του Θεού, ο οποίος αναπτύσσεται σε γονιδιακό επίπεδο και το DNA του πάλλεται κατά Θεό σε σημείο να παραμένει ο άνθρωπος αυτός άφθαρτος, συμμετέχοντας με τα στοιχεία αυτά στα μεγαλεία και στην δόξα του Θεού. Και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. Πιστεύεις τούτο; Εμείς το πιστεύουμε και το εργαζόμαστε, ώστε ο νόμος να μας γίνει συνήθεια και η ζώσα πίστη να φρουρεί την ζωή μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Δ΄ΣΤΙΧΟΣ 15

 

«15. επειδή ο νόμος επιφέρει οργήν· διότι όπου δεν υπάρχει νόμος, ουδέ παράβασις υπάρχει».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο νόμος του Θεού δόθηκε για να φανερωθεί η αμαρτία, η οποία προ του νόμου κρυβόταν και οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να την εννοήσουν. Δεν μπορούσαν να εννοήσουν το σωστό και το λάθος. Όλα όσα συνέβαιναν στην ζωή τους, τα δέχονταν σαν φυσική συνέπεια με τραγικά αποτελέσματα σε προσωπικό ή γενικό επίπεδο. Η άγνοια και η ημιμάθεια τους καταδίκαζε. Ο νόμος του Θεού αδέλφια μου είναι σωτήριος, είναι άγιος, είναι η πηγή της παρούσης και της μελλούσης ζωής κάθε λογικού όντος. Ο Θεός έθεσε τον νόμο του ώστε οι άνθρωποι όταν εννοήσουν την σημασία του, να διεξάγουν αγώνες για να τον εντάξουν στην ζωή τους. Σήμερα στον κόσμο υπάρχουν δισεκατομμύρια βιβλία τα οποία προξενούν το ενδιαφέρον των ανθρώπων για να τα μελετήσουν. Ο λόγος που υπάρχουν όλα αυτά τα βιβλία είναι διότι αποστάτησαν οι άνθρωποι από τον νόμο του Θεού και όλη αυτή η σοφία που υπάρχει σήμερα στον κόσμο θα τους οδηγήσει και θα τον καταλήξει πάλι στην σοφία του Θεού. Η οποία σοφία του Θεού εμφανίστηκε στο πρόσωπο του Χριστού και περιγράφεται υπό των Αποστόλων ως εξής, ο Λόγος έγεινε σαρξ και κατώκησε μεταξύ ημών και είδομεν την δόξαν αυτού, δόξαν ως μονογενούς παρά του Πατρός, πλήρης χάριτος και αληθείας. Όταν αυτά εννοηθούν τότε οι άνθρωποι θα γνωρίσουν την αλήθεια, την μοναδική αλήθεια η οποία βρίσκεται στον νόμο του Θεού, την Αγία Γραφή. Η Αγία Γραφή είναι το τελευταίο βιβλίο το οποίο θα μελετηθεί από τους ανθρώπους και ο λόγος διότι σήμερα δεν έφτασαν στο πνευματικό εκείνο επίπεδο για να αντιληφθούν την σοφία της. Όταν φτάσουν στο σημείο να εννοήσουν τον νόμο του Θεού και την σοφία αυτού, αυτός ο νόμος θα μεταβληθεί υπό των ανθρώπων του Θεού σε παγκόσμιο σύνταγμα όπου τα μέλη του νέου κόσμου θα φτάσουν στην θέωση και θα επανέλθουν στην αιώνια, άφθαρτη ζωή. Ο νόμος του Θεού είναι να αγαπήσουν οι άνθρωποι Κύριον τον Θεόν τους εξ όλης της καρδίας τους και εξ όλης της ψυχής τους και εξ όλης της διανοίας τους και εξ όλης της ισχύος τους και τον πλησίον τους ως εαυτόν.

Η Φωνή Θεού έχει αποστολή να βάλει το Ευαγγέλιο του Θεού στα χέρια όλων των ανθρώπων και των λαών της γης με το πνεύμα που ο Θεός της έδωσε και την ικανότητα να επεξεργάζεται αυτόν τον Λόγο του Θεού, κηρύττοντας το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Το Ευαγγέλιο αυτό είναι μοναδικό, διότι καταργεί τον φυσικό θάνατο και ιδρύει την βασιλεία του Θεού μέσα μας και γύρω μας, ώστε η σοφία του κόσμου η οποία για μένα είναι σχόλια, να αντικατασταθεί από την μόνη αλήθεια, την αποκεκρυμμένη αλήθεια του Ευαγγελίου του Χριστού. Ο Τιμόθεος αναφέρει για τον Λόγο του Θεού τα εξής: Φανερωθείσαν δε τώρα διά της επιφανείας του Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού, όστις κατήργησε μεν τον θάνατον, έφερε δε εις φως την ζωήν και την αφθαρσίαν διά του Ευαγγελίου. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Δ΄ΣΤΙΧΟΣ 16

 

«16. Διά τούτο εκ πίστεως η κληρονομία, διά να ήναι κατά χάριν, ώστε η επαγγελία να ήναι βεβαία εις άπαν το σπέρμα, ουχί μόνον το εκ του νόμου, αλλά και το εκ της πίστεως του Αβραάμ, όστις είναι πατήρ πάντων ημών».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η επαγγελία εδώ δίνεται στον Αβραάμ διά της πίστεως. Εμείς σήμερα βλέπουμε ότι ο Αβραάμ ενώνει πολλά έθνη και σε λίγο χρονικό διάστημα θα ενώνει όλα τα έθνη του πλανήτη μας. Υπάρχουν και άλλες επαγγελίες οι οποίες ανήκουν στην μετά Χριστόν εποχή. Για να εκπληρωθούν οι επαγγελίες αυτές χρειάζεται πίστη, η οποία να είναι ζώσα. Αυτή η πίστη αυξάνει με πολυχρόνια πνευματική προσπάθεια αλλά απαραίτητα και με την παρουσία του Θεού στην ζωή του ανθρώπου που αγωνίζεται να λάβουν χώρα οι επαγγελίες κατά των ημερών του. Η παρουσία του Θεού εξασφαλίζει στον άνθρωπο του Θεού ζώσα πίστη. Οι επαγγελίες μετέπειτα γίνονται φανερές στην ζωή του ανθρώπου αυτού και στην ζωή του λαού του Θεού. Οι επαγγελίες που απομένουν ώστε ο Θεός να έρθει στη γη είναι: Πρώτον, να κηρυχθεί το Ευαγγέλιο της βασιλείας, αυτό είναι που κηρύττεται σήμερα υπό της Φωνής Θεού. Δεύτερον, να καταργηθεί η αμαρτία πρώτα μέσα από τον άνθρωπο και έπειτα και από γύρω του. Ο τρόπος κατάργησης είναι διά της πίστεως και διά της αφιέρωσης πάνω στον νόμο του Θεού, με φυσική συνέπεια να γίνει συνήθεια ο νέος τρόπος ζωής. Για να επιτευχθεί αυτό χρειάζεται εμπεριστατωμένη πνευματική εργασία νυχθημερόν πάνω στα δρώμενα του Αγίου Ευαγγελίου. Τρίτον, αφού λάβει χώρα η ατομική κρίση, κατόπιν διά της εξάπλωσης θα λάβει χώρα και η γενική κρίση. Όλα αυτά σήμερα ξεκίνησαν να συντελούνται. Όποιος έχει ωτίον, ας ακούσει τι λέγει το πνεύμα προς την εκκλησία. Η ατομική και η γενική κρίση θα καταργήσει την αμαρτία από όλο τον λαό του Θεού διά του νόμου του Θεού, κρίνε ζώντας και νεκρούς. Τέταρτον, όταν καταργηθεί η αμαρτία ιδρύεται η βασιλεία του Θεού. Στην συνέχεια αυτόματα καταργείται ο φυσικός θάνατος από τα σώματα ημών, διότι τα οψώνια της αμαρτίας είναι θάνατος. Πέμπτον, ο λαός του Θεού με προσευχή και με φωνή αρχαγγέλου, διά του Παρακλήτου (εκείνος) ιδρυτή της εκκλησίας της Φιλαδέλφειας, θα φέρουν τον Χριστό στην γη. Ο Χριστός φανέρωσε: Συμφέρει υμίν ίνα εγώ απέλθω, εάν γαρ εγώ μη απέλθω ο παράκλητος ουκ ελεύσεται και ελθών εκείνος θέλει ελέγξει τον κόσμον περί αμαρτίας και περί δικαιοσύνης και περί κρίσεως, δεν θέλει λαλήσει αφ' εαυτού, αλλ' όσα αν ακούση θέλει λαλήσει και θέλει σας αναγγείλει τα μέλλοντα. Όλοι μαζί οι άνθρωποι του Θεού θα καλέσουν τον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος. Μόνο με αυτόν τον τρόπο πραγματοποιείται και λαμβάνει χώρα η δευτέρα έλευση του Χριστού. Και από εκεί και έπειτα διά της παρουσίας του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος, λαμβάνει χώρα η ανάσταση όλων των εν Κυρίω κοιμηθέντων. Υπάρχουν και άλλες επαγγελίες, αλλά αυτές θα λάβουν χώρα αφού λαός και Θεός θα είναι στην κατάπαυση. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Δ΄ΣΤΙΧΟΙ 19 – 22

 

«19. και μη ασθενήσας κατά την πίστιν δεν εσυλλογίσθη το σώμα αυτού ότι ήτο ήδη νενεκρωμένον, εκατονταετής περίπου ων και την νέκρωσιν της μήτρας της Σάρρας·

20. ουδέ εδίστασεν εις την επαγγελίαν του Θεού διά της απιστίας, αλλ' ενεδυναμώθη εις την πίστιν, δοξάσας τον Θεόν,

21. και πεποιθώς ότι εκείνο, το οποίον υπεσχέθη, είναι δυνατός και να εκτελέση.

22. Διά τούτο και ελογίσθη εις αυτόν εις δικαιοσύνην».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Θεός σήμερα μιλάει σε όλους εμάς διά Πνεύματος Αγίου. Θα πρέπει διά της πίστεως σε αυτόν τον Θεό να μην απιστούμε και να πράττουμε όπως έπραξε ο Αβραάμ έναντι του Θεού. Αν και ήταν περασμένης ηλικίας, ενδυναμώθηκε και εγέννησε υιό. Έτσι και εμείς, οποιαδήποτε και αν είναι η ηλικία μας ας μην απιστούμε στο κάλεσμα το οποίο λάβαμε διά Πνεύματος Αγίου, ούτε να διστάζουμε στις αποκαλύψεις που ο Θεός δίνει διά Πνεύματος Αγίου στην Φωνή Θεού και στα τέκνα αυτής. Υπάρχουν πολλές σειρήνες που θέλουν να μας βγάλουν από τις επιδιώξεις μας, εμείς όμως να κλείνουμε τα αυτιά μας στις σειρήνες αυτές και στα εντάλματα των ανθρώπων και με όλη μας την δύναμη να επιδιώκουμε τα γεγραμμένα, ώστε να λάβουν χώρα στην ζωή μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Δ΄ΣΤΙΧΟΙ 23 – 24

 

«23. Δεν εγράφη δε δι' αυτόν μόνον, ότι ελογίσθη εις αυτόν,

24. αλλά και δι' ημάς, εις τους οποίους μέλλει να λογισθή, τους πιστεύοντας εις τον αναστήσαντα εκ νεκρών Ιησούν τον Κύριον ημών».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Οι επαγγελίες και ο Λόγος του Θεού δεν είναι μόνο για την προ

Χριστού εποχή, αλλά και για την μετά Χριστού εποχή στην οποίαν ανήκουμε όλοι εμείς. Εκείνο που χρειάζεται είναι να πιστέψουμε στις αρχές του Ευαγγελίου. Οι επαγγελίες της Παλαιάς Διαθήκης είναι διαφορετικές από αυτές που καλούμαστε εμείς σήμερα να πιστέψουμε και να εκπληρώσουμε διά Πνεύματος Αγίου. Σήμερα γνωρίζουμε πολύ καλά ποιο είναι το θέλημα του Θεού και με την δύναμη την δική του θα τείνουμε με όλη μας την δύναμη στις επιδιώξεις που μας καλεί να αναπτύξουμε. Χρειάζεται καλή προαίρεση και το βασικότερο να είμαστε ενωμένοι μία καρδιά, μία ψυχή, ένα φρόνημα ώστε να εξαλείψουμε την αμαρτία που επιβουλεύεται την ζωή μας και να επιδιώξουμε τον αγιασμό. Αμήν.

 

ΚΕΦ. Δ΄ΣΤΙΧΟΣ 25

 

«25. όστις παρεδόθη διά τας αμαρτίας ημών και ανέστη διά την δικαίωσιν ημών».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Χριστός μας χάρισε διά της σταυρικής του θυσίας το μέγα έλεος. Εκείνο που χρειάζεται από εμάς είναι να διεξάγουμε αγώνες, ώστε να φτάσουμε σε εκείνη την πίστη που ζωοποιεί το πνεύμα και το σώμα μας. Αφού το έλεος του Θεού μας καταδιώκει πάσας τας ημέρας της ζωής μας, δυνάμεθα να το πετύχουμε. Ο Κύριος τόνισε, και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. Πιστεύεις τούτο; Και, εάν τις τον λόγον τον εμόν τηρήση θάνατον ου μη θεωρήση εις τον αιώνα. Εάν πιστέψουμε στην αποστολή του Χριστού, τότε η πίστη μας σε αυτόν θα είναι σφραγίδα δικαίωσης από τον Θεό σε εμάς. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.                  

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε΄

 

ΚΕΦ. Ε΄ΣΤΙΧΟΙ 1 – 2

 

«1. Δικαιωθέντες λοιπόν εκ πίστεως, έχομεν ειρήνην προς τον Θεόν διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού,

2. διά του οποίου ελάβομεν και την είσοδον διά της πίστεως εις την χάριν ταύτην, εις την οποίαν ιστάμεθα και καυχώμεθα εις την ελπίδα της δόξης του Θεού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 1ος: Η πίστη στον Θεό μας δικαιώνει όταν τα έργα μας διέπονται από σοφία Θεού και τα λόγια μας είναι ηρτυμένα με πνευματικό άλας, με πνεύμα Θεού. Η πίστη μας ακόμα μας δικαιώνει ενώπιον Θεού και ανθρώπων μόνο όταν είναι ζώσα, διότι όσες επιθέσεις και αν δεχτούμε, αν την έχουμε την ζώσα πίστη, αντιπαραθέτουμε τα όπλα αυτής στον εχθρό και σε κάθε πνευματική μάχη βγαίνουμε νικητές. Επίσης μας δικαιώνει η πίστη όταν έχουμε καταφέρει να εξουσιάσουμε την ζωή μας και πλέον το υλικό σώμα μας δεν υπόκειται στην φθορά, στις ασθένειες, στον θάνατο, στο σύστημα του κόσμου. Αυτή η πίστη μας χαρίζει ειρήνη, ειρήνη Χριστού η οποία λειτουργεί ως υψιπέτης αετός στην ζωή μας και στο έργο το οποίο εργαζόμαστε. Η απόκτηση της ζώσας πίστης, την οποίαν έχει εξασφαλίσει ο άνθρωπος του Θεού με την δύναμη του Θεού μέσα από τον αγώνα του καθαρισμού και της εξάπλωσης, είναι καύχημα σε αυτόν και σε όσους είναι γύρω του, διότι εργάζεται με δύναμη Θεού ένα έργο σωτηρίας, ένα έργο επαγγελίας, το οποίο έχει την εξουσία να ιδρύσει την βασιλεία του Θεού μέσα μας και γύρω μας, καθορίζοντας η πίστη του αυτή το θέλημα του Θεού στο ανθρώπινο γένος.

Στίχος 2ος: Διά πίστεως εκπληρώθηκαν οι επαγγελίες του Θεού από ανθρώπους που τις πίστεψαν και τις έφεραν στην ζωή τους. Αυτοί που δεν έχουν πίστη ομοιάζουν με σπίτι το οποίο εκτίσθη στην κινούμενη άμμο και όταν έρχεται ο πρώτος φυσικός καιρικός πειρασμός πέφτει, χάνεται. Αυτή η πίστη ονομάζεται σκιώδης πίστη. Ο Κύριος φανέρωσε πως αν έχετε πίστη Θεού, δύνασθε να ποιήσετε ότι ποιώ και εγώ. Η ζώσα πίστη αυξάνει με πολυχρόνιο πνευματικό αγώνα και με πολλές αντιξοότητες, καθώς επίσης με ταπείνωση, με υπακοή πάνω στα δρώμενα του Ευαγγελίου και με την διά πνεύματος νουθεσία του Κυρίου. Μπορούμε να την εξασφαλίσουμε! Χρειάζεται υπομονή, επιμονή και αγώνα και τα αποτελέσματα θα μας ενθουσιάσουν διότι θα είναι αιώνια. Η ελπίδα δημιουργείται πριν από την πίστη. Όταν έρθει η πίστη τα πάντα αλλάζουν, διότι πλέον δεν ελπίζουμε αλλά πιστεύουμε, που σημαίνει ότι ο λόγος έχει εξουσία και όταν ειπωθεί αρχίζει να ενεργεί και να δημιουργεί. Ο Κύριος μέσω αυτής της ζώσης πίστεως θεράπευσε, τάισε ανθρώπους, στάθηκε με εξουσία μπροστά στους εχθρούς του, με αποφασιστικότητα και πνευματικό θάρρος στους μαθητές του νικώντας δι’ αυτής τα πάντα και εκπληρώνοντας το θέλημα του Πατέρα του.

Εύχομαι όλοι να αυξηθούμε σε αυτή την πίστη. Υπομονή, επιμονή, προσευχή, πνευματικό αγώνα και θα τα καταφέρουμε με την δύναμη του Κυρίου. Να γνωρίζουμε ότι ο Κύριος σε αυτόν που αγωνίζεται, επεμβαίνει και του χαρίζεται ψυχή τε και σώματι. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Ε΄ΣΤΙΧΟΙ 3 – 5

 

«3. Και ουχί μόνον τούτο, αλλά και καυχώμεθα εις τας θλίψεις, γινώσκοντες ότι θλίψις εργάζεται υπομονήν,

4. η δε υπομονή δοκιμήν, η δε δοκιμή ελπίδα,

5. η δε ελπίς δεν καταισχύνει, διότι η αγάπη του Θεού είναι εκκεχυμένη εν ταις καρδίαις ημών διά Πνεύματος Αγίου του δοθέντος εις ημάς».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Είναι φυσικό λόγω της άγνοιας που μας διέπει να αντιμετωπίζουμε πειρασμούς, γι’ αυτό ο Κύριος είπε, εν τη υπομονή υμών κτήσασθε τας ψυχάς υμών. Η υπομονή είναι αγωνιστικό πνευματικό στοιχείο αλλά και θεϊκό, γι’ αυτό και χρειάζεται να την έχουμε, διαφορετικά θα μπλέξουμε και θα οδηγηθούμε σε πνευματικό αδιέξοδο. Πολλοί άνθρωποι απελπίζονται γρήγορα λόγω του ότι δεν έχουν υπομονή και στο τέλος χάνουν τα πάντα, ό,τι πνευματικό έχτισαν αλλά και ό,τι θεϊκό ήλπιζαν ότι θα αποκτήσουν.

Όταν μάθουμε ότι τα πάντα συνεργούν στο αγαθό, τότε όλα για εμάς θα είναι σπουδή η οποία θα μας εξασφαλίσει σοφία Θεού. Να έχουμε υπομονή στα πάντα, διότι έτσι θα πετύχουμε τα πάντα. Αμήν. Η ελπίδα είναι προ της πίστης. Όταν δεν έχουμε πίστη ελπίζουμε. Όταν έχουμε πίστη, εργαζόμαστε τα δρώμενα του Ευαγγελίου με την βοήθειά της και εξασφαλίζουμε την σωτηρία ψυχής και σώματος, εκπληρώνοντας διαμέσου μας ο Θεός τις επαγγελίες. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Ε΄ΣΤΙΧΟΣ 7

 

«7. Διότι μόλις υπέρ δικαίου θέλει αποθάνει τις· επειδή υπέρ του αγαθού ίσως και τολμά τις να αποθάνη·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ένας άνθρωπος για έναν δίκαιο μπορεί και να δώσει την ζωή του. Ποιος όμως θα έδινε την ζωή του για έναν που έχει προβεί στις πιο αισχρές αμαρτίες; Ο Χριστός αδέλφια μου αυτό έκανε. Έδωσε την ζωήν του λύτρο αντί πολλών και την έδωσε για δίκαιους και άδικους, παρέχοντας την ευκαιρία και το δικαίωμα στους πάντες, αν το θελήσουν, να εισέλθουν με την σχετική μετάνοια στην βασιλεία του Θεού, στην βασιλεία της αγάπης.

Εμείς έχουμε εντολή Χριστού να αγαπάμε και τους εχθρούς, πόσο μάλλον τους δίκαιους, τους φίλους ή τους αδελφούς ανεξαρτήτου χριστιανικού δόγματος και μη. Χρειάζεται να διεξάγουμε πνευματικούς αγώνες αγάπης και να μοιράζουμε την ευλογία και την αγάπη που ο Θεός μας χάρισε στους πάντες χωρίς προσωποληψία. Η αγάπη δεν βλέπει ούτε σε δόγματα, ούτε σε έθνη, ούτε σε εχθρούς. Η αγάπη στρέφεται προς πάντας τους ανθρώπους. Εξάλλου σήμερα η Φωνή Θεού, το έργο δηλαδή που υπηρετούμε όλοι εμείς, κηρύττει το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Αυτό το Ευαγγέλιο της βασιλείας εμπεριέχει το μεγαλύτερο ουράνιο κάλεσμα υπό του Θεού και απευθύνεται σε όλους τους ανθρώπους, Και θέλει κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη εις μαρτύριον πάσιν τοις έθνεσιν και τότε ήξει το τέλος. Η αγάπη μας να φτάνει μέχρι θυσίας, αλλά στα πλαίσια ώστε αυτή η αγάπη να μην μας οδηγήσει στον σταυρό, στον θάνατο διότι από αγάπη Θεού θα μετατραπεί σε εωσφορικό εγωισμό. Ο Χριστός πέθανε για όλους εμάς, εμείς δεν χρειάζεται να πεθάνουμε για κανέναν. Αν δεν φτάνει η αγάπη που δίνουμε στους συνανθρώπους μας και απαιτούν περισσότερη, τότε έχουμε το δικαίωμα να φύγουμε από κοντά τους.

Τα παιδιά που ανήκουν στην Φωνή Θεού να κάνουν θυσία αγάπης στα μέτρα που μπορούν και μέχρι εκεί που δεν κινδυνεύει η ζωή τους. Από εκεί και πέρα να εμπιστεύονται τον Θεό και να αφήνουν τους ανθρώπους που απαιτούν και ποτέ δεν ευχαριστιούνται στα χέρια του Θεού. Αυτός ξέρει τι θα γίνει με τους ανθρώπους αυτούς. Αμήν.

 

 

ΚΕΦ. Ε΄ΣΤΙΧΟΙ 8 – 11

 

«8. αλλ' ο Θεός δεικνύει την εαυτού αγάπην εις ημάς, διότι ενώ ημείς ήμεθα έτι αμαρτωλοί, ο Χριστός απέθανεν υπέρ ημών.

9. Πολλώ μάλλον λοιπόν αφού εδικαιώθημεν τώρα διά του αίματος αυτού, θέλομεν σωθή από της οργής δι' αυτού.

10. Διότι εάν εχθροί όντες εφιλιώθημεν με τον Θεόν διά του θανάτου του Υιού αυτού, πολλώ, μάλλον φιλιωθέντες θέλομεν σωθή διά της ζωής αυτού·

11. και ουχί μόνον τούτο, αλλά και καυχώμενοι εις τον Θεόν διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, διά του οποίου ελάβομεν τώρα την φιλίωσιν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 8ος: Ο Χριστός πέθανε για να μην πεθάνουμε εμείς δίνοντας την ζωήν του λύτρο αντί πολλών. Εξασφαλίζοντας και δίνοντας μέσα από την θυσία του το δικαίωμα σε όλους μας να εισέλθουμε διά της μετανοίας και της αναγέννησης στα άγια των αγίων, μετέχοντας οι πάντες διά της ζώσης πίστεως στην άφθαρτη ζωή. Η αγάπη του Θεού είναι άπειρη και το κάλεσμα είναι μοναδικό για όλο το ανθρώπινο γένος και αυτό γιατί θέλει να μας κάνει κατ’ εικόνα και ομοίωση. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο δώρο από τον Θεό ως προς τον άνθρωπο. Εύχομαι να το καταλάβουμε νωρίς και να προβούμε σε όλες εκείνες τις ενέργειες που θα μας εξασφαλίσουν το θεοί εστε και υιοί υψίστου πάντες.

Στίχος 9ος: Αιώνες τώρα ο νόμος του Θεού που εδόθη διαμέσου του Μωϋσή δεν μπόρεσε να ενώσει τον Θεό με τον άνθρωπο, αντιθέτως δημιούργησε ένα πελώριο τείχος μεταξύ τους. Ο Χριστός μέσω της σταυρικής του θυσίας γκρέμισε αυτό το μεσότοιχο της έχθρας και χάρισε την σωτηρία ψυχής και σώματος επαναφέροντας τον άνθρωπο στον οίκο του Θεού. Η οργή του Θεού είναι ο διάβολος. Εν συντομία το αναφέρει έτσι εδώ ο Απόστολος Παύλος, ο οποίος είχε την εξουσία να ελέγξει την ζωή αυτού του ανθρώπου που δεν τηρούσε τον νόμο του Θεού. Ο Χριστός, όμως, τώρα μετέτρεψε αυτόν τον διάβολο από εξολοθρευτή, από οργή σε εκπαιδευτικό όργανο του ανθρώπου. Μάλιστα αφού ο Χριστός τον νίκησε, του έδωσε εντολή να μην πειράξει κανέναν άνθρωπο παραπάνω από ό,τι δύναται να αντέξει. Όλα τώρα μέσα στην δημιουργία έχουν γίνει ευεργετικά στοιχεία για εμάς, τα οποία μας εξασφαλίζουν την ένωση και την φιλία με τον Θεό. Έχουμε φιλιωθεί μαζί του διά της πίστεως, αρκεί να θελήσουμε να εντάξουμε τον εαυτό μας στην δικαιοδοσία του Θεού και στο θέλημα αυτού. Για να το πετύχουμε αυτό, χρειάζεται να εννοήσουμε ότι τα πάντα συνεργούν στο αγαθό τοις αγαπώσιν τον Θεόν.

Στίχος 10ος: Όποιος αγωνιστεί να μην πεθάνει ο αδελφός του, δεν θα πεθάνει ο ίδιος. Αυτό έκανε ο Χριστός σε εμάς, έδωσε την ζωή του, αγωνίστηκε για να φιλιωθούμε εμείς με τον Πατέρα διά της αφθάρτου ζωής. Κάποτε ρώτησε ο Θεός τον Κάϊν, Κάϊν που είναι ο αδελφός σου; Και ενώ ο ίδιος ο Κάϊν τον σκότωσε απάντησε στον Θεό: Δεν εξεύρω· μη φύλαξ του αδελφού μου είμαι εγώ; Αυτή η απάντηση έκανε τον Θεό να απέχει από την ζωή του και έτσι ο Κάϊν έγινε πάροικος και διωκόμενος από τους πάντες.

Αν δεν θέλουμε να έχουμε την ίδια κατάληξη, καλούμεθα σήμερα να σκεφτόμαστε τον αδελφό μας και να γινόμαστε φύλακες της ζωής του. Με αυτόν τον τρόπο καθώς επίσης και με το περίσσευμά μας στο υστέρημα του άλλου, επιτυγχάνεται η φιλίωσή μας με τον Θεό. Ο Κύριος φανέρωσε: Όπου δύο ή τρεις συνηγμένοι εις το όνομά μου, εκεί είμαι εγώ εν τω μέσω αυτών. Καθώς, η βασιλεία του Θεού εντός υμών εστί. Ενότητα, ενότητα, ενότητα πριν να είναι αργά. Ο τρόπος για να πετύχουμε την ενότητα είναι να καταλάβουμε ότι ο κάθε άνθρωπος έχει ξεχωριστή προσωπικότητα και διαφορετική αποστολή. Έτσι δεν θα βλέπουμε λάθη και όλοι μαζί θα αποτελούμε την αιώνια οικογένεια του Θεού. Αμήν.

Στίχος 11ος: Η καύχηση έγκειται στον Χριστό και Θεό μας. Ο λόγος που έχουμε χαρά είναι διότι ο Χριστός είναι ο ευεργέτης όλων ημών. Δηλαδή εμείς ήμασταν καταδικασμένοι εις θάνατον και αυτό γιατί τα λάθη μας, η άγνοια μας, η αμαρτία είναι αυτά που μας οδήγησαν στον θάνατο. Αυτός ο Χριστός ήρθε και πλήρωσε το αντίτιμο που οφείλαμε στον δικαστή και μας χάρισε όχι απλώς μία ζωή συνηθισμένη αλλά μία αιώνια ζωή, η οποία είναι ποιοτική γεμάτη πνεύμα Θεού καθώς και ποσοτική γεμάτη σοφία Θεού. Ε, μετά από όλα αυτά εμείς καυχόμαστε για τον ευεργέτη μας και σήμερα η Φωνή Θεού αυτό το κηρύττει παντού. Γένοιτο, γένοιτο, γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Ε΄ΣΤΙΧΟΣ 12

 

«12. Διά τούτο καθώς δι' ενός ανθρώπου η αμαρτία εισήλθεν εις τον κόσμον και διά της αμαρτίας ο θάνατος, και ούτω διήλθεν ο θάνατος εις πάντας ανθρώπους, επειδή πάντες ήμαρτον·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ                                          

 

Ο πρώτος άνθρωπος ο οποίος νομοθετούνταν από τον Θεό ήταν ο Αδάμ. Από την ώρα όμως που άρχισε να συνομιλεί και με άλλα πνεύματα μέσα στον κήπο και συγκεκριμένα με τον διάβολο, χάθηκε η εμπιστοσύνη του στον μέγα Θεό και προδόθηκε η σχέση του με τον Δημιουργό. Έτσι, χωρίς καν να το καταλάβει υιοθέτησε την διδασκαλία του διαβόλου και δυστυχώς με μεγάλη ευκολία και ελαφρότητα παρέβηκε την μόνη εντολή που του εδόθη υπό του Θεού, «Από παντός δένδρου του παραδείσου ελευθέρως θέλεις τρώγει, από δε του ξύλου της γνώσεως του καλού και του κακού δεν θέλεις φάγει απ' αυτού· διότι καθ' ην ημέραν φάγης απ' αυτού, θέλεις εξάπαντος αποθάνει». Αφού ο Αδάμ έφαγε από το δένδρο πιστεύοντας ότι θα γίνει ίσος με τον Θεό, αμέσως ένιωσε αρνητικά και καταστροφικά στοιχεία να πλημμυρίζουν τον εσωτερικό του κόσμο. Ειδικότερα την ώρα που ο Θεός επισκέφτηκε τον κήπο της Εδέμ και άρχισε να τον ψάχνει λέγοντας, Αδάμ, Αδάμ, που είσαι Αδάμ, ο Αδάμ άρχισε να τρέμει και ο λόγος διότι ένιωσε φόβο, ντροπή, ασχήμια. Ένιωσε αμήχανα, ένιωσε ενοχές, στοιχεία τα οποία δεν γνώριζε πριν την παράβαση αλλά ούτε καν θα μπορούσε να φανταστεί. Αυτά τα στοιχεία τάραξαν τον εσωτερικό του κόσμο χάνοντας την ειρήνη από την οποίαν διακατέχονταν στην καθημερινότητά του μέχρι εκείνη την στιγμή. Έχασε την χαρά που αισθανόταν με την παρουσία του Θεού, έχασε την αγάπη του για τον Δημιουργό διότι άρχισε να κρύβεται απ’ αυτόν. Τα στοιχεία αυτά επίσης έφεραν την γενική αποδιοργάνωση του υλικού του σώματος και ευθέως άρχισε να εκδηλώνεται σε αυτόν η αυτοκαταστροφή του γενετικού κώδικα του DNA του, το οποίο έπαψε πλέον να λειτουργεί κατά Θεό και άρχισε να υπολειτουργεί. Όλα αυτά κατέστησαν το σώμα του ευάλωτο στα στοιχεία της φύσεως, αναγκάζοντάς τον να κατασκευάσει ενδύματα. Επίσης τον κατέστησαν αδύνατο στην αγάπη, στην ειρήνη, στην υπακοή προς τον Πατέρα και ο λόγος διότι η αυστηρή του συνείδηση κατέκλυσε τον εσωτερικό του κόσμο επιφέροντάς του σιγά–σιγά την φθορά και τον θάνατο. Η παράβαση δημιούργησε απογόνους. Έτσι αφού εκδιώχθηκε υπό του παραδείσου, διά της τεκνογονίας μεταδόθηκε ο θάνατος εις όλους τους ανθρώπους που γεννήθηκαν απ’ αυτόν. Όσο ήτο στην υπακοή ήταν ο μόνος Θεός στην γη κατέχοντας την εξουσία της αφθαρσίας. Η ανυπακοή στον Πατέρα τον κατέστησε όπως όλους εκείνους τους ανθρώπους που ήταν γύρω από τον κήπο. Πέρασαν αιώνες όπου ο άνθρωπος έζησε μέσα στην κόλαση, μέσα στην φθορά, μέσα στις αδυσώπητες αντιπαλότητες μέχρι την ημέρα όπου η Παρθένος Μαρία κατ’ εντολήν Θεού εγέννησεν υιόν Θεού σαρκωθέντα. Την ημέρα αυτή ο πνευματικός κόσμος άρχισε να χαμογελά, άρχισε να δοξάζει, άρχισε να ζει διότι ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση του τέλους του θανάτου και της αρχής της ζωής. Ο Χριστός αδέλφια μου γεννήθηκε άνθρωπος ομοιοπαθής με εμάς. Αυτός ο Χριστός έχοντας άνωθεν το πρόσταγμα, έθεσε με όλες του τις δυνάμεις τον εαυτό του ολόκληρο στην υπηρεσία του Πατέρα του και Πατέρας μας, του μέγα Δημιουργού. Μάλιστα τόσο πολύ έθεσε εαυτόν στο θέλημα του Πατέρα του, ώστε εκκένωσε εαυτόν εγκαταλείποντας τα δικά του θέλω και ακολουθώντας τον ουράνιο προσανατολισμό του Πατέρα του. Κατ’ επέκταση έγινε ο πρώτος άνθρωπος που εφάρμοσε τον νόμο του Θεού. Αυτό του έδωσε το δικαίωμα να επανέλθει στην ζωή, κερδίζοντας αυτό που οι αιώνες εξαφάνισαν για τον εαυτό του και για όλο το ανθρώπινο γένος. Δεν έμεινε όμως μόνο εκεί, προχώρησε και πιο πέρα. Έδωσε την ζωή που κέρδισε λύτρο αντί πολλών. Αυτό σημαίνει ότι ένας άνθρωπος, ο οποιοσδήποτε άνθρωπος, πιστεύοντας σε αυτόν και δεχόμενος το μέγα έλεος του κάθε στιγμή δύναται να γίνει μέτοχος της αιώνιας ζωής ξανακερδίζοντας έτσι την σχέση του με τον Πατέρα Θεό. Ο Χριστός με την σταυρική του θυσία γκρέμισε το μεσότοιχο της ανυπακοής του ανθρώπου και έγινε ο σύνδεσμος Θεού και ανθρώπου κάθε στιγμή, κάθε λεπτό. Ο πρώτος άνθρωπος διά της παρακοής έγινε αιτία να βασιλέψει ο θάνατος, φυσικά παραχώρηση Θεού ώστε να γνωρίσει καλό και κακό. Σήμερα αφού ο άνθρωπος απέκτησε την κατάλληλη πείρα και εμπειρία, δύναται με τον δεύτερο άνθρωπο Ιησού να ξαναχτίσει την σχέση του με τον Θεό και να επανεντάξει τον εαυτό του στην άφθαρτη ζωή.

Εύχομαι να συλλάβουμε τις ενέργειες που μας επιστέφουν στην ζωή ώστε με όλες τις δυνάμεις μας να τείνουμε στην μετάνοια, ολοκληρώνοντας μέσω αυτής την αναγέννησή μας η οποία πλέον μας καθιστά υιούς Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Ε΄ΣΤΙΧΟΣ 13

 

«13. διότι μέχρι του νόμου ήτο εν τω κόσμω η αμαρτία, αμαρτία όμως δεν λογίζεται όταν δεν ήναι νόμος·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Σήμερα βλέπουμε ότι υπάρχουν γύρω μας άνθρωποι οι οποίοι δεν γνωρίζουν τον νόμο του Θεού και διακατέχονται από άγνοια αυτού. Ο λόγος είναι απλός, διότι το υλικό στοιχείο θεοποιήθηκε στην ζωή τους και κατέστρεψε τις προϋποθέσεις του πνεύματος του Θεού. Δυστυχώς σήμερα δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις αυτές, ώστε το πνεύμα του Θεού να λάβει την θέση που του αξίζει. Έτσι οι άνθρωποι από παιδικής ηλικίας αποστρέφονται τον Θεό διότι αντιλαμβάνονται πως με τον τρόπο που κηρύττεται σήμερα ο Χριστός είναι χάσιμο χρόνου η όποια πνευματική προσπάθεια, πιστεύοντας ότι όσοι ασχολούνται με αυτόν τον Θεό είναι οπισθοδρομικοί. Κατόπιν, για να μην παρουσιαστούν ως άθεοι μέσα στις χριστιανικές κοινωνίες, έχουν κάνει τον Θεό στα μέτρα τους γεμίζοντας τον εαυτό τους και τους γύρω τους με εντάλματα ανθρώπων. Όσοι λοιπόν έχουν άγνοια διέπονται από την αμαρτία και ο θάνατος υφίσταται κάθε στιγμή στην ζωή τους (ο καιρός ο ιδικός σας είναι πάντοτε έτοιμος). Η κρίση όμως του Θεού διέπεται από σοφία. Γι’ αυτό όταν έλθει η γενική κρίση και πραγματοποιηθεί η ανάσταση όλων των ανθρώπων, θα κριθούν κατά την έλευση του Υιού όχι με τον νόμο του Θεού αλλά με τον μικρό Θεό που όλοι οι άνθρωποι έχουν μέσα τους και ονομάζεται συνείδηση. Αυτοί που γνωρίζουν τον νόμο του Θεού θα κριθούν βάση αυτού. Αυτό να μας χαροποιεί, διότι όλοι εμείς σήμερα προσπαθούμε και αγωνιζόμαστε να εντάξουμε τις εντολές αυτού στην ζωή μας. Γνωρίζοντας ακόμη όλοι εμείς ότι το Ευαγγέλιο του Χριστού είναι ανεφάρμοστο και για να εφαρμοστεί χρειάζεται αφιέρωση, ώστε να μας γίνει συνήθεια ο νέος τρόπος ζωής του Χριστού. Εξάλλου, ο Χριστός ευαρεστείται στην θετική προσπάθειά μας, την οποίαν και επιβραβεύει με θεάρεστα έργα γεμάτα ευλογία σε εμάς αλλά και σε όσους είναι γύρω μας. Εμείς όσοι ανήκουμε στην Φωνή Θεού έχουμε στόχους. Αυτοί είναι: 1ον) Να καταργηθεί η αμαρτία από μέσα μας και γύρω μας, 2ον) να ιδρυθεί η βασιλεία του Θεού μέσα μας και διά της εξαπλώσεως και γύρω μας και 3ον) να καταργηθούν οι μηχανισμοί (αμαρτία) που καταστρέφουν την ζωή μας, ώστε να ξαναχτίσουμε την άφθαρτη ζωή την οποίαν ο Θεός χάρισε σε εμάς καθιστώντας μας εικόνα του Θεού του αοράτου. Αν φτάσουμε σε αυτό το σημείο θα εκπληρωθούν και οι επόμενες επαγγελίες όπως η δευτέρα έλευση του Χριστού και πολλές άλλες οι οποίες θα μεταβάλουν την Δημιουργία ολόκληρη σε βασιλεία Θεού, δημιουργώντας την οικογένεια του Θεού σε όλο το άπειρο το οποίο διέπεται από το φως εντός του χώρου αλλά και εκτός του χώρου. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Ε΄ΣΤΙΧΟΣ 14

 

«14. αλλ' εβασίλευσεν ο θάνατος από Αδάμ μέχρι Μωϋσέως και επί τους μη αμαρτήσαντας κατά την ομοιότητα της παραβάσεως του Αδάμ, όστις είναι τύπος του μέλλοντος».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Τα οψώνια της αμαρτίας είναι θάνατος. Αυτή η αμαρτία βύθισε όλο το ανθρώπινο γένος στην φθορά και στον θάνατο. Αυτό έγινε με την παράβαση του πρώτου ανθρώπου και κατόπιν διά της τεκνογονίας μεταδόθηκε σε όλο το ανθρώπινο γένος. Η Φωνή Θεού εργάζεται σήμερα διά της αφιέρωσης, ώστε με την δύναμη του Θεού να εφαρμόσει τον νόμο του Θεού και στην συνέχεια διά της ζώσης πίστεως να επαναφέρει στα σώματα όλων ημών τα άφθαρτα εκείνα στοιχεία που καθιστούν την ζωή αιώνια, άφθαρτη, αθάνατη και έτσι διά Πνεύματος Αγίου να επανέλθει η αρχέγονη συμπεριφορά και λειτουργία που ο Θεός εξ αρχής μας έδωσε με τα στοιχεία και τις ιδιότητες τις δικές του. Μπορούμε με τον σχετικό αγώνα να αποτινάξουμε όλα εκείνα τα φθοροποιά στοιχεία που αναπτύσσουν στην ζωή μας την αμαρτία, την φθορά και τον θάνατο. Υπήρχαν άνθρωποι οι οποίοι δεν αμάρτησαν, παρόλα αυτά όμως η πίστη του θανάτου επικράτησε στην ζωή τους και αυτό διότι τους έλειπε η ζώσα πίστη. Αυτό σημαίνει και εις τους μη αμαρτήσαντας. Εμείς όλοι πρέπει να ολοκληρώσουμε την σπουδή μας ώστε να φέρουμε μέσα μας τον καθαρισμό, τον αγιασμό, την αναγέννηση αλλά και την πίστη, η οποία από σκιώδη που είναι σήμερα θα πρέπει να μεταβληθεί σε ζώσα. Ο Χριστός φανέρωσε: Ο πιστεύων εις εμέ καν αποθάνη ζήσεται. Εδώ είναι αυτό που λέει ο στίχος πως αν δεν αμαρτάνεις θα πεθάνεις. Συνεχίζει ο Χριστός και λέει, και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη στον αιώνα. Πιστεύεις τούτο; Εδώ συνεπάγεται το συμπέρασμα ότι χρειάζεται καθαρισμός, ώστε οι μεταξύ μας σχέσεις να διέπονται από το πνεύμα του Θεού, διαφορετικά θα μετατραπούμε σε ζούγκλα. Η ζώσα πίστη χρειάζεται διότι δι’ αυτής θα κατακτήσουμε την αιώνια ζωή. Αν θέλουμε να πετύχουμε τους στόχους μας, να μελετάμε τον Λόγο του Θεού μέρα-νύχτα αλλά και την πνευματική περιουσία της Φωνής Θεού. Όσοι αναλώνονται σε μικρότητες που παράγει ο κόσμος και σε πνευματική τεμπελιά, θα λυπηθούν που δεν γνώρισαν το κάλεσμα του Θεού. Εύχομαι να μην βρεθεί ουδείς που θα απορρίψει το κάλεσμα που εκδηλώνει σήμερα ο Θεός διά μέσω της Φωνής Θεού. Αμήν.

 

ΚΕΦ. Ε΄ΣΤΙΧΟΣ 15

 

«15. Πλην δεν είναι καθώς το αμάρτημα, ούτω και το χάρισμα· διότι αν διά το αμάρτημα του ενός απέθανον οι πολλοί, πολύ περισσότερον η χάρις του Θεού και η δωρεά διά της χάριτος του ενός ανθρώπου Ιησού Χριστού επερίσσευσεν εις τους πολλούς».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πιστεύω πως όλοι έχουμε εννοήσει την αιτία του θανάτου (παρακοή = αμαρτία, άγνοια, μη εμπιστοσύνη στον Θεό κ.λ.π.). Τώρα καλούμαστε να καταλάβουμε και την αποστολή του Κυρίου, την αποστολή την δική μας και τελευταία τον λόγο της Δημιουργίας. Τον τρόπο για να καταλάβουμε, θα τον ανακαλύψουμε μέσα στον Λόγο του Θεού, στην Καινή Διαθήκη. Με αυτήν ανά χείρας και εγκαταλείποντας τα στερεότυπα τα οποία υφίστανται εκ νεότητος στην ζωή μας καθώς και αναπτύσσοντας εαυτόν πάνω στην ουσιαστική διδασκαλία της, θα καταφέρουμε με την δύναμη του Θεού να καταργήσουμε τον θάνατο. Η Φωνή Θεού έχει φροντίσει να θέσει ως απαραίτητη τροφή στα τέκνα της τον Λόγο του Θεού, (την Καινή Διαθήκη), διά της οποίας να μπορούν όλοι να νομοθετούν εαυτόν δι’ αυτής. Ακόμη ο Θεός έδωσε στην Φωνή Θεού μία μεγάλη και όμορφη πνευματική περιουσία γεμάτη σοφία Θεού, η οποία αυξάνει καθ’ εκάστην ημέρα. Όσοι θέλουν μπορούν να την λάβουν δωρεάν. Κατόπιν μέσω αυτής να εννοήσουν τα δρώμενα του Ευαγγελίου και να αναπτύξουν το θέλημα του Πατέρα Θεού στην ζωή τους.

Εύχομαι να λάβουμε σοβαρά το κάλεσμα της Φωνής Θεού και να προβούμε στις ενέργειες εκείνες της δημιουργικής επανένταξής μας στον αγιασμό, στην ζώσα πίστη, στην κατάργηση του φυσικού θανάτου, στην ίδρυση της βασιλείας του Θεού μέσα μας αλλά και διά της εξάπλωσης της Φωνής Θεού και σε όλα τα έθνη. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

ΚΕΦ. Ε΄ΣΤΙΧΟΣ 16

 

«16. Και η δωρεά δεν είναι καθώς η δι' ενός αμαρτήσαντος γενομένη κατάκρισις· διότι η κρίσις εκ του ενός έγεινεν εις κατάκρισιν των πολλών, το δε χάρισμα εκ πολλών αμαρτημάτων έγεινεν εις δικαίωσιν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η δωρεά σε όλον τον χριστιανικό κόσμο έλαβε χώρα όχι από έναν άνθρωπο ο οποίος διεπόταν από αμαρτία αλλά από έναν αναμάρτητο, ο οποίος πέθανε για να μην πεθάνουμε όλοι εμείς χαρίζοντάς μας το μέγα έλεος. Ο Χριστός έγινε λύτρο αντί πολλών. Κάθε στιγμή που διαπράττουμε το λάθος, αυτός με μία ειλικρινή μετάνοια από μέρους μας εξαφανίζει την αμαρτία, το λάθος μας δίνοντάς μας έτσι το δικαίωμα διά της πίστεως να βρισκόμαστε κάθε στιγμή αναμάρτητοι πλέον στα Άγια των Αγίων. Αυτό καθιστά την συνείδηση μας μη ελεγχόμενη. Η αναμαρτησία αυτή διά του αγώνα του καθαρισμού, μας επαναφέρει στην αιώνια, άφθαρτη ζωή. Εύχομαι να συλλάβουμε τι σημαίνει μέγα έλεος, τι σημαίνει ότι ο Χριστός έγινε λύτρο αντί πολλών ώστε η θυσία του να μην πάει χαμένη. Γεγονός το οποίο υφίσταται δυστυχώς σήμερα σε όλον τον χριστιανικό κόσμο, μεταφέροντας μέσα από την άγνοια την βασιλεία του Θεού στον ουρανό ενώ το θέλημα του Θεού είναι να λάβει χώρα ο καθαρισμός, ο αγιασμός, η άφθαρτη ζωή στην γη. Στοιχεία τα οποία θα διακατέχουν τον νέο κατά Θεό άνθρωπο. Αυτό είναι λοιπόν το θέλημα του Θεού και αυτό θα πρέπει να πιστέψουμε και να επιδιώξουμε με όλες μας τις δυνάμεις. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

ΚΕΦ. Ε΄ΣΤΙΧΟΣ 17

 

«17. Διότι αν και διά το αμάρτημα του ενός ο θάνατος εβασίλευσε διά του ενός, πολύ περισσότερον οι λαμβάνοντες την αφθονίαν της χάριτος και της δωρεάς της δικαιοσύνης θέλουσι βασιλεύσει εν ζωή διά του ενός Ιησού Χριστού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η χάρη, η δόξα, η σοφία, η ζωή η αιώνια, η άφθαρτη, τα χαρίσματα, οι καρποί και τα σημεία του Αγίου Πνεύματος, οι ιδιότητες όλες ήλθαν εις εμάς διά του Χριστού, του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος. Εμείς σήμερα αφού έχουμε εννοήσει το θέλημα του Θεού, δεν έχουμε τίποτα άλλο να κάνουμε από το να καυχόμαστε συνεχώς για το ανθρωποσωτήριο έργο του και για την γεμάτη σοφία αποστολή του, η οποία μας εξασφάλισε σωτηρία ψυχής και σώματος. Μάλιστα θα πρέπει να καταλάβουμε άπαξ διαπαντός ότι η κρίση ως προς τον συνάνθρωπό μας θα πρέπει να εκλείψει όχι μόνο από την γλώσσα μας αλλά και από την σκέψη μας, διότι ο Χριστός δύναται να αγκαλιάσει τους πάντες, να εξελίξει τους πάντες, να αναγεννήσει τους πάντες. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Ε΄ΣΤΙΧΟΙ 18 – 19

 

«18. Καθώς λοιπόν δι' ενός αμαρτήματος ήλθε κατάκρισις εις πάντας ανθρώπους, ούτω και διά μιας δικαιοσύνης ήλθεν εις πάντας ανθρώπους δικαίωσις εις ζωήν.

19. Διότι καθώς διά της παρακοής του ενός ανθρώπου οι πολλοί κατεστάθησαν αμαρτωλοί, ούτω και διά της υπακοής του ενός οι πολλοί θέλουσι κατασταθή δίκαιοι».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Κατάκριση μας διακατέχει όταν διεπόμαστε από άγνοια του Λόγου του Θεού και από πνευματική ανωριμότητα. Έτσι αποκτούμε αυστηρή συνείδηση. Αυτή η αυστηρότητα μας κάνει να αντιλαμβανόμαστε τα λάθη μας ή τα λάθη των συνανθρώπων μας ως καταστροφικά, οδηγώντας μας σε αδιέξοδο. Χρειάζεται να μας διακατέχει η χρηστότητα και η δικαιοσύνη όχι των ανθρώπων η οποία απαιτεί, αλλά του Θεού η οποία προσφέρει. Χρηστότητα σημαίνει ότι ειρηνεύουμε με τα πάντα και σπουδάζουμε με τα πάντα που συμβαίνουν μέσα μας και γύρω μας, έχοντας εμπιστοσύνη στην σοφία του Θεού ο οποίος Θεός μέσω του καλού και του κακού μας εξελίσσει και μας σπουδάζει. Αυστηρότητα σημαίνει ότι όλες οι ενέργειές μας βρίσκονται στο λάθος και ότι όλος ο κόσμος κάνει λάθη, πράγμα το οποίο μας θυμώνει και μας οδηγεί σε αντιπαλότητες. Αυτή η αυστηρότητα μας καθιστά ευάλωτους στην αμαρτία αφού δεν είμαστε ιδεώδεις. Μας καθιστά ευάλωτους στις ασθένειες, στην φθορά, στον θάνατο. Ας εντάξουμε το θέλημα του Θεού στην ζωή μας μήπως και δούμε άσπρη μέρα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Ε΄ΣΤΙΧΟΙ 20 – 21

 

«20. Παρεισήλθε δε ο νόμος διά να περισσεύση το αμάρτημα. Και όπου επερίσσευσεν η αμαρτία, υπερεπερίσσευσεν η χάρις,

21. ίνα καθώς εβασίλευσεν η αμαρτία διά του θανάτου, ούτω και η χάρις βασιλεύση διά της δικαιοσύνης εις ζωήν αιώνιον διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Είναι πολλοί που πιστεύουν ότι είναι άγια λάδια, ενώ διακατέχονται από άγνοια του Λόγου του Θεού και από εωσφορικό εγωισμό. Όταν όμως καλεστούν υπό του Θεού, θα δουν ότι η αμαρτία έχει υποχειριάσει όλο τους το είναι. Ο Θεός αδέλφια μου έθεσε τον νόμο του, ο οποίος είναι ανεφάρμοστος. Αν οι άνθρωποι εξ αρχής δεν αναγεννηθούν και δεν διεξάγουν πνευματικούς αγώνες ώστε να τον εντάξουν στην ζωή τους, κάνοντας αυτόν καθημερινή συνήθεια, καθημερινό τρόπο ζωής θα πέσουν σε πολλά λάθη και θα προβούν στις ενέργειες εκείνες που θα κάνουν την αμαρτία δευτέρα φύση στην ζωή τους. Όταν όμως εννοήσουν το κάλεσμα του Χριστού, την μετάνοια σίγουρα θα έχουν υποστεί την παράβαση. Αυτή η παράβαση θα τους κάνει, αφού γνωρίσουν τον εαυτό τους, να δουν ότι δεν διακατέχονται από ταπείνωση. Η αμαρτία θα τους κάνει ταπεινούς. Είναι προϋπόθεση Θεού να διακατέχονται από ταπείνωση. Η ταπείνωση είναι ο θρόνος του Θεού, χωρίς αυτήν ουδεμία αρετή αναγνωρίζεται. Η ταπείνωση έρχεται με την συνειδητοποίηση του θελήματος του Θεού.

Άρα, η αμαρτία βασιλεύει μέχρι την ημέρα που θα αντιληφθούμε την χάρη του Θεού, η οποία μετέπειτα διαμορφώνει ολόκληρο το είναι μας σε χαρακτήρα Χριστού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν. Αυτό σημαίνει όπου επερίσσευσεν η αμαρτία, υπερεπερίσσευσεν η χάρις του Θεού. Ο χρόνος που θα βασιλέψει η χάρη του Θεού στην ζωή μας ήρθε. Εύχομαι να κάνουμε καλή χρήση αυτού του χρόνου. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Σ΄

 

ΚΕΦ. Σ΄ΣΤΙΧΟΙ 1 – 2

 

«1. Τι λοιπόν θέλομεν ειπεί; θέλομεν επιμένει εν τη αμαρτία, διά να περισσεύση η χάρις;

2. Μη γένοιτο· ημείς, οίτινες απεθάνομεν κατά την αμαρτίαν, πως θέλομεν ζήσει πλέον εν αυτή;».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 1ος: Όταν κάποιος πιστεύει ή εργάζεται κατ’ αυτόν τον τρόπο, νομίζοντας ότι η στάση του αυτή θα τον βοηθήσει πνευματικά, να γνωρίζει ότι θα έχει ολέθριο τέλος διότι είναι σαν να βάζει το χέρι του σε ένα μεγάλο καλάθι με πολλά δηλητηριώδη φίδια και μάλιστα επιθετικά. Έχοντας το χέρι του εκεί να είναι σίγουρος ότι θα τσιμπηθεί.

Η αμαρτία θα πρέπει να φύγει από την ζωή μας και με τον σχετικό αγώνα και από το πνεύμα μας. Αυτός ο στίχος ισχύει μόνο για όσους έχουν καλεστεί υπό του Θεού, όμως, τον καιρό της άγνοιας ζούσαν μέσα στην αμαρτία. Αυτοί έχουν επίγνωση το τι έπρατταν και το τι καλέστηκαν να υπηρετήσουν. Έτσι καταβάλλουν μεγάλη προσπάθεια και αυτή η προσπάθεια φέρνει πολλούς πνευματικούς καρπούς στην ζωή τους. Πολλοί χωρίς να εργαστούν κατ’ ελάχιστον πνευματικά παρά μόνο θεωρητικά, μη έχοντας εκδηλώσει κανένα έργο πίστεως ή κανένα πνευματικό ερέθισμα, πιστεύουν ότι έχουν χάρη και διαρκώς καυχώνται. Να γνωρίζουμε ότι την χάρη του Θεού την χρησιμοποιούν οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν πνευματικά έργα. Μάλιστα όταν δέχονται θαυμασμό ή επαίνους για τα πνευματικά έργα που εργάζονται με σοφία Θεού, με θυσία τότε λένε ότι η χάρη του Θεού ενήργησε σε μένα αδελφέ και βλέπεις αυτό το πνευματικό έργο το οποίο διεργάστηκε ο Θεός διαμέσου μου.

Στίχος 2ος: Η αμαρτία επιβουλεύεται την φθορά σε εμάς, επιφέροντας στο σώμα ημών πληθώρα ασθενειών με αποκορύφωμα όλων τον φυσικό θάνατο ψυχής και σώματος. Εγώ συμβουλεύω, να εργαζόμαστε νυχθημερόν για να επιφέρουμε τον καθαρισμό και τον αγιασμό στην ζωή μας, εξασφαλίζοντας έτσι πνευματική εργασία και να μην σταματήσουμε έως ότου γίνει συνήθεια σε εμάς ο νέος τρόπος ζωής, ο τρόπος ζωής του Χριστού. Όταν αυτός ο τρόπος κατακλύσει την ζωή μας, τότε θα νιώσουμε την πραγματική ελευθερία του πνεύματος. Μόνο τότε θα νιώσουμε ότι ζούμε ελεύθεροι, διότι από όντινα νικάταί τις, τούτου και δούλος γίνεται, χάνοντας την ελευθερία του πνεύματος, τους αγλαούς καρπούς αυτού και την προσωπικότητά μας γενικότερα γινόμενοι έρμαια των παθών, των αδυναμιών, της αμαρτίας, του θανάτου. Μη γένοιτο! Προσοχή, διότι μία φορά έχουμε την δυνατότητα να ζήσουμε την εν Θεώ ζωή. Εύχομαι να το συλλάβουμε όσο το δυνατόν γρηγορότερα, διότι ο χρόνος είναι λίγος και φεύγει ανεπιστρεπτί. Με λίγα λόγια όσο και αν έχουμε βουτηχτεί στην αμαρτία τον καιρό της άγνοιας, μπορούμε με την ειλικρινή μετάνοια να εισέλθουμε στα Άγια των Αγίων. Να έρθουμε δηλαδή από την κόλαση στον πνευματικό παράδεισο, ο οποίος δεν απέχει παρά ένα εκατοστό από τον πνευματικό οφθαλμό μας, διότι αν το θελήσουμε θα δούμε ότι εύκολα μπορούμε να μπούμε σε αυτόν. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Σ΄ΣΤΙΧΟΙ 3 – 4

 

«3. Ή αγνοείτε ότι όσοι εβαπτίσθημεν εις Χριστόν Ιησούν, εις τον θάνατον αυτού εβαπτίσθημεν;

4. Συνετάφημεν λοιπόν μετ' αυτού διά του βαπτίσματος εις τον θάνατον, ίνα καθώς ο Χριστός ανέστη εκ νεκρών διά της δόξης του Πατρός, ούτω και ημείς περιπατήσωμεν εις νέαν ζωήν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όλοι οι Χριστιανοί έχουν θεσπίσει το βάπτισμα στο ύδωρ. Αυτό συμβολίζει όταν εισερχόμεθα σε αυτό, ότι πεθάναμε, συνετάφημεν μετά του Χριστού. Από εκείνη την ώρα που θα βγούμε από την κολυμβήθρα ανήκουμε στην ζωή την άφθαρτη, την αθάνατη ζωή. Όταν όμως αυτό δεν το εννοήσουμε, τότε το βάπτισμα γίνεται ένας ξερός τύπος ο οποίος δεν ωφελεί. Αφού οι εντολές που παίρνουμε εκείνη την ώρα διά Πνεύματος Αγίου μέσω του ιερέα δεν εκπληρώνονται στην ζωή μας γι’ αυτό και δεν έχουμε ζωή. Εμείς οι Χριστιανοί αν θέλουμε να εκπληρώσουμε την αποστολή μας, θα πρέπει να καταλάβουμε ότι όταν ο ιερέας μας σταυρώνει με το λαδάκι στα χέρια μας σημαίνει ότι όπου επιθέσουμε τας χείρας μας ο ασθενής να θεραπεύεται. Όταν μας σταυρώνει στα πόδια μας, μας δίνει εντολή το μαθητές πορευθέντες ανά τα έθνη. Όταν μας σταυρώνει στο κεφάλι μας, μας τονίζει να διέπεται ο εγκέφαλός μας, ο νους μας από Πνεύμα Άγιο. Όταν μας σταυρώνει στα χείλη μας, μας δίνει εντολή να εξέρχονται από αυτά λόγοι σοφίας. Αφού όλα αυτά δεν εφαρμόζονται και οι επιδιώξεις μέσα στις κοινωνίες δίνουν σε εμάς άλλο προσανατολισμό, τότε το βάπτισμα δεν έχει ουσία και γίνεται ένας ξερός τύπος. Θα πρέπει να προσέχουμε ώστε να μην μετατρέπουμε την σοφία του Θεού σε μωρία. Εύχομαι να καταλάβουμε το συμφέρον μας και να τείνουμε σε αυτό όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Σ΄ΣΤΙΧΟΙ 5 – 10

 

«5. Διότι εάν εγείναμεν σύμφυτοι με αυτόν κατά την ομοιότητα του θανάτου αυτού, θέλομεν είσθαι και κατά την ομοιότητα της αναστάσεως,

6. τούτο γινώσκοντες, ότι ο παλαιός ημών άνθρωπος συνεσταυρώθη, διά να καταργηθή το σώμα της αμαρτίας, ώστε να μη ήμεθα πλέον δούλοι της αμαρτίας·

7. διότι ο αποθανών ηλευθερώθη από της αμαρτίας.

8. Εάν δε απεθάνομεν μετά του Χριστού, πιστεύομεν ότι και θέλομεν συζήσει μετ' αυτού,

9. γινώσκοντες ότι ο Χριστός αναστάς εκ νεκρών δεν αποθνήσκει πλέον, θάνατος αυτόν δεν κυριεύει πλέον.

10. Διότι καθ' ο απέθανεν, απέθανεν άπαξ διά την αμαρτίαν, αλλά καθ' ο ζη, ζη εις τον Θεόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 5ος: Ο Χριστός έζησε το μαρτύριο του σταυρού και μέσω αυτού απεδείχθη Υιός Θεού. Εμείς καλούμαστε απλώς να πιστέψουμε και να τείνουμε στην αναγέννηση διά της μετάνοιας, φέρνοντας τον καθαρισμό και τον αγιασμό στην ζωή μας. Δεν χρειάζεται εμείς να θυσιαστούμε, ούτε να σταυρωθούμε. Χρειάζεται όμως να κηρύττουμε όπου μας δέχονται, ώστε να διαμορφώσουμε τον χαρακτήρα μας και καθ’ εκάστην ημέραν να είμαστε πλήρεις σοφίας Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Στίχος 6ος,7ος: Ο Χριστός μας ελευθέρωσε από την αμαρτία, η οποία γεννά τον θάνατο. Άρα, μας ελευθέρωσε και μας κατήργησε την φθορά και τον θάνατο. Το αν ακόμη υφίστανται στην ζωή μας η φθορά και ο θάνατος, αφήνει να εννοηθεί ότι δεν έχουμε πιστέψει συνειδητά στην θυσία του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος ή και αν έχουμε πιστέψει αποδεικνύεται ότι μόνο με τα λόγια πιστέψαμε ενώ τα έργα μας πόρρω απέχουν. Και αυτό είναι σίγουρο, αρκεί ο καθένας μας να συγκρίνει την δική του ζωή, το δικό του θέλημα με την ζωή του Χριστού και τους ουρανόδρομους στόχους του. Εύχομαι να καταλάβουμε το μεγάλο δώρο του Θεού και να εργαστούμε με όλες τις δυνάμεις μας στο να κάνουμε το θέλημά του σήμερα που έχουμε καιρό και να μαζέψουμε αμάραντο θησαυρό, ώστε να πετύχουμε την επαγγελία και να γίνουμε υιοί και θυγατέρες του απείρου, του Θεού. Γένοιτο αμήν.

Στίχος 8ος: Αν πιστεύουμε στον Χριστό θα ζήσουμε, αν όχι θα πεθάνουμε και αυτό θα αποδείξει ότι η πίστη μας δεν ήταν ζώσα αλλά σκιώδης. Ζώσα πίστη σημαίνει: Σημεία δε εις τους πιστεύσαντας θέλουσι παρακολουθεί ταύτα, Εν τω ονόματί μου θέλουσιν εκβάλλει δαιμόνια· θέλουσι λαλεί νέας γλώσσας·

όφεις θέλουσι πιάνει· και εάν θανάσιμόν τι πίωσι, δεν θέλει βλάψει αυτούς· επί αρρώστους θέλουσιν επιθέσει τας χείρας, και θέλουσιν ιατρεύεσθαι.

Όποιος πιστεύει, να ελέγξει τον εαυτό του αν έχει αυτά τα σημεία. Αν δεν τα έχει να εμμείνει εις την προσευχή και στην δέηση και να μην σηκωθεί από το αγιαστήριο εάν δεν υπάρχει λόγος σοβαρός και εάν ο ίδιος ο Χριστός δεν του πει να σηκωθεί από εκεί. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Στίχος 9ος, 10ος: Ο Χριστός ήταν γεμάτος πνεύμα ζωής, πνεύμα Θεού. Πέθανε για να μην πεθάνουμε εμείς, αναστήθηκε για να συνεχίσει να ενισχύει και να ενθαρρύνει τον αγώνα και την πίστη μας πως μπορούμε και εμείς να ζήσουμε δι’ αυτού. Ο Χριστός αναστήθηκε για να δώσει παράδειγμα ζώσης πίστεως. Ο Χριστός ότι έφερε στην ζωή του το πέτυχε σαν άνθρωπος, δίνοντας θάρρος σε εμάς να πετύχουμε διά Πνεύματος Αγίου το υπερβατικό κάλεσμα που λάβαμε ώστε να αλλάξουμε το φθαρτό σώμα μας με το άφθαρτο σώμα του Χριστού. Ο Χριστός αναστήθηκε για να συνεχίσει να πρωτοστατεί στην αναγέννηση του ανθρώπου είτε με την παρουσία του, είτε διά Πνεύματος Αγίου. Ο Χριστός είναι ζωή και δεν δύναται να αποθάνει ξανά. Ο Χριστός είναι ο αρχηγός της ζωής, αν και εμείς τον ακολουθήσουμε θα γίνουμε ζωή αιώνια και δεν θα δυνάμεθα να αποθάνουμε. Ο λόγος διότι θα τον μιμηθούμε κατά πάντα. Ο Απόστολος Παύλος τόνισε: Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς και εγώ του Χριστού. Ο Χριστός τόνισε: Ότι εγώ ποιώ και σεις δύνασθε να ποιήσετε και περισσότερα τούτων θέλετε ποιήσει. Όλα αυτά εμείς όλοι στην Φωνή Θεού τα πιστεύουμε και με τον αγώνα που διεξάγουμε προσωπικό ή γενικό θα τα καταφέρουμε. Χρειάζονται τρία στοιχεία. Πρώτον η απόφαση, δεύτερον η κρυφή ζωή μας να είναι του Χριστού και τρίτον να είμεθα ιδεώδεις άνθρωποι με προσωπικότητα Χριστού. Όχι την μία φορά να λέμε άλλα και την άλλη άλλα ανάλογα με το που και με ποιον βρισκόμαστε. Πολλοί άνθρωποι σε εκείνους που τους δέχονται και ξέρουν ότι δεν θα κατηγορηθούν παρουσιάζουν τον Θεό όπως τον έχουν μέσα τους. Όταν όμως ερωτηθούν από δογματικούς ανθρώπους ή από αρχές και εξουσίες του τόπου τους, τα λένε όπως θέλουν οι άλλοι και αυτό το θεωρούν σοφία. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι αυτός ο τρόπος είναι προδοσία, είναι άρνηση και πέφτουν στην παγίδα που έπεσε ο Απόστολος Πέτρος. Αδέλφια μου, όταν ερωτηθούμε να λέμε ό,τι πιστεύουμε χωρίς φόβο με πλήρη εμπιστοσύνη στον Θεό, χωρίς όμως να κατηγορούμε κανέναν. Κάποτε γνώρισα κάποιον που τον θαύμασα παρακολουθώντας την ζωή του. Όταν όμως ερωτούνταν από αρχές και χριστιανικές δογματικές εξουσίες για ό,τι κήρυττε, το οποίο ο Θεός του έδωσε, όλα τα άλλαζε. Έτσι ήρθε μία ημέρα που έχασε τα πάντα. Εγώ προβληματίστηκα με αυτό και είπα, Θεέ μου γιατί αυτός ο άνθρωπος έχασε ό,τι του υποσχέθηκες; Τι συνέβη; Και μου απάντησε, Θωμά, εγώ παίρνω φτωχούς ανθρώπους στο πνεύμα και στην ύλη, τους δίνω πολλά υλικά και πνευματικά και όταν οι ίδιοι για αυτά που λένε κινδυνεύουν να θεωρηθούν αιρετικοί τότε αρνούνται ό,τι σπούδασαν από εμένα. Αυτό είναι ό,τι χειρότερο για τον Θεό. Χρειάζεται να γίνουμε ιδεώδεις άνθρωποι. Ιδεώδεις σημαίνει το ναι ναι και το ου ου.

 

ΚΕΦ. Σ΄ΣΤΙΧΟΙ 11 – 12

 

«11. Ούτω και σεις φρονείτε εαυτούς ότι είσθε νεκροί μεν κατά την αμαρτίαν, ζώντες δε εις τον Θεόν διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών.

12. Ας μη βασιλεύη λοιπόν η αμαρτία εν τω θνητώ υμών σώματι, ώστε κατά τας επιθυμίας αυτού να υπακούητε εις αυτήν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 11ος: Ξεκινάμε διά πίστεως, αποκτούμε συνείδηση Χριστού, εισερχόμαστε στην μετάνοια, μεταβαίνουμε στην αναγέννηση, φτάνουμε στην αφιέρωση, εισερχόμεθα στο αγιαστήριο, κατόπιν γίνεται συνήθεια εις εμάς ο νέος τρόπος ζωής του Χριστού και τελευταία με τον πολυχρόνιο αγώνα ο αγιασμός γίνεται ένα με εμάς. Έτσι, φτάνουμε στο σημείο, Άγιοι γίνεσθε, καθώς εγώ ειμί. Από εκεί και πέρα χρησιμοποιούμαστε άνωθεν ως σαν σκεύη εκλογής όπου εργαζόμαστε διά Πνεύματος Αγίου για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Γένοιτο αμήν.

Πολλοί διαβάζουν μία φορά το Ευαγγέλιο του Χριστού και αμέσως νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα, τα έμαθαν όλα. Χρειάζεται προσοχή, υπευθυνότητα και πνευματική σοβαρότητα. Πολλοί ακόμη ντύνονται ανάλογα και παρουσιάζονται ως σοβαροί ενώ διακατέχονται από πολλά δαιμόνια. Σοβαροί είναι αυτοί που καλέστηκαν από τον Θεό και με ειλικρίνεια και απόφαση εκπληρώνουν το θέλημα του Πατέρα Θεού. Αυτοί για μένα είναι σοβαροί και υπεύθυνοι άνθρωποι.

Στίχος 12ος: Η αμαρτία μας καθιστά ευάλωτους στο σύστημα του κόσμου, στην φθορά και στον θάνατο. Να γνωρίζουμε πως, από όντινα νικάταί τις, τούτου και δούλος γίνεται. Αν δεν θέλουμε να είμεθα δούλοι των παθών και αδυναμιών μας, ας ξεκινήσουμε τον αγώνα του καθαρισμού και της εξάπλωσης ώστε να τύχουμε των καρπών, των χαρισμάτων και των σημείων του Αγίου Πνεύματος. Η αμαρτία στην αρχή θα υφίσταται στην ζωή μας, αλλά αυτό δεν θα μας απελπίζει. Ο Απόστολος Παύλος έλεγε, βλέπω δε έτερον νόμον εν τοις μέλεσίν μου αντιμαχόμενον εις τον νόμον του νοός μου, και αιχμαλωτίζοντά με εις τον νόμον της αμαρτίας, τον όντα εν τοις μέλεσί μου. Ταλαίπωρος άνθρωπος εγώ· τις με ρύσεται εκ του σώματος του θανάτου τούτου; Ευχαριστώ τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό ο οποίος πέθανε για μένα. Ο ίδιος ο Απόστολος Παύλος μετά χρόνων πνευματικού αγώνα φώναζε, ζω δε ουχί πλέον εγώ, αλλ' ο Χριστός ζη εν εμοί. Άρα και εμείς στην αρχή θα χάνουμε μάχες διότι η αμαρτία θα μας νικά. Μετά όμως χρόνων πνευματικού αγώνα, θα νικούμε. Ο διάβολος δεν θα νικηθεί με σταυρούς, κηρύγματα ή με πνευματικές εξυπνάδες. Ο διάβολος θα νικηθεί με το να καταφέρουμε να νικήσουμε το κακό με το καλό. Ας βομβαρδίσουμε τον εσωτερικό μας κόσμο με σοφία Θεού και να είμεθα σίγουροι ότι ο συνεργαζόμενος με τον Χριστό ουδέποτε νικάται. Όταν μπει το πνεύμα του Χριστού μέσα μας, να είμεθα βέβαιοι ότι πλέον άλλο πνεύμα δεν θα χωρά. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα εισέλθουμε στην ειρήνη του Χριστού, η οποία δύναται να μας φρουρεί κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και αν βρεθούμε πνευματικές ή υλικές. Οι άνθρωποι του Θεού δύνανται να φρουρούν το σώμα τους διακατεχόμενοι από άφθαρτα στοιχεία. Εύχομαι να βρούμε τον Χριστό και την σοφία του ώστε να χτίσουμε κατά Θεό τον εαυτόν μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Σ΄ΣΤΙΧΟΙ 13 – 14

 

«13. μηδέ παριστάνετε τα μέλη σας όπλα αδικίας εις την αμαρτίαν, αλλά παραστήσατε εαυτούς εις τον Θεόν ως ζώντας εκ νεκρών, και τα μέλη σας όπλα δικαιοσύνης εις τον Θεόν.

14. Διότι η αμαρτία δεν θέλει σας κυριεύσει· επειδή δεν είσθε υπό νόμον, αλλ' υπό χάριν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Τα όπλα αδικίας είναι η αμαρτία, όπως αναφέρουν οι στίχοι αυτοί. Αυτή η αμαρτία όταν εισέλθει στον εγκέφαλό μας, σιγά σιγά κατακλύζει αυτόν και όλα τα μέλη του σώματός μας κινούνται πάνω στο θέλημα της αμαρτίας. Έτσι, επιφέρει καταστροφικές συνέπειες στο σώμα μας, γεμίζοντάς το υλική φθορά αλλά και πνευματική φθορά. Η αμαρτία λοιπόν επιφέρει καταστροφή. Αν θέλουμε να την αποφύγουμε, ας επικεντρωθούμε στον αγώνα της αναγέννησης, του αγιασμού και της εξάπλωσης του Λόγου του Θεού. Η Φωνή Θεού έχει δημιουργήσει πνευματική περιουσία, η οποία φανερώνει τον τρόπο που ενεργεί η αμαρτία καθώς και τον τρόπος αποφυγής αυτής. Αν θέλουμε να πλησιάσουμε τον Θεό, να γνωρίζουμε ότι με την δική μας θέληση και την δική μας προσπάθεια θα επιτευχθεί αυτό. Η χάρη του Θεού δύναται να εξαλείψει την αμαρτία από το μυαλό μας και από τα μέλη μας και ας την έχουμε κληρονομήσει. Όλα μπορούν να αλλάξουν στην ζωή μας και η αμαρτία μπορεί να εξαφανιστεί. Χρειάζεται όμως να κάνουμε βεβαίαν την κλήσιν και την εκλογήν μας διακατεχόμενοι από πνευματική σοβαρότητα. Να γνωρίζουμε ότι σοβαρός δεν είναι αυτός που φοράει κοστούμι ή κατέχει ξεχωριστή θέση μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων, αλλά αυτός που κάνει το θέλημα του Θεού και υπακούει σε αυτό αναπτύσσοντας τον αγιασμό και την ζώσα πίστη της άφθαρτης ζωής. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Σ΄ΣΤΙΧΟΣ 15

 

«15. Τι λοιπόν; θέλομεν αμαρτήσει διότι δεν είμεθα υπό νόμον, αλλ' υπό χάριν; μη γένοιτο».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Και μόνο η σκέψη αυτή να υπάρχει μέσα στον εγκέφαλό μας, να γνωρίζουμε ότι ούτε του Θεού είμεθα αλλά και τον Θεό δεν πρόκειται να γνωρίσουμε ποτέ, πόσο μάλλον να θέλουμε να κινηθούμε με αυτούς τους εωσφορικούς σκοπούς εν γνώσει μας και να περιμένουμε να ζήσουμε αιώνια, άφθαρτα, άγια. Μη γένοιτο! Η αμαρτία, να το καταλάβουμε άπαξ διαπαντός, καταστρέφει την ψυχή και το σώμα μας. Το έλεος μπορεί να δοθεί υπό του Θεού έστω και την τελευταία στιγμή, όμως, η συνειδητή αμαρτία θα έχει αποδιοργανώσει όλες τις λειτουργίες του σώματός μας και θα επιφέρει χωρίς αναστολή τον φυσικό θάνατο. Μία προσοχή και μία προσπάθεια χρειάζεται και να είμαστε σίγουροι ότι με την βοήθεια του Θεού η αμαρτία θα εγκαταλείψει την ψυχή και το σώμα μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Σ΄ΣΤΙΧΟΣ 16

 

«16. Δεν εξεύρετε ότι εις όντινα παριστάνετε εαυτούς δούλους προς υπακοήν, είσθε δούλοι εκείνου εις τον οποίον υπακούετε, ή της αμαρτίας προς θάνατον ή της υπακοής προς δικαιοσύνην;».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Από όντινα νικάταί τις, τούτου και δούλος γίνεται. Ο άνθρωπος είναι λογικό ον με δυνατότητα να θεοποιήσει τον εαυτόν του. Όταν την ζωή μας την εξουσιάζουν εξωγραφικά στοιχεία, πάει να πει ότι έχουμε χάσει τον προορισμό μας έναντι του Θεού και έναντι του εαυτού μας καθώς και του συνόλου της κοινωνίας που ζούμε. Ακόμη και του θανάτου και της φθοράς είμεθα έρμαιο. Μη γένοιτο! Να γνωρίζουμε ότι είμαστε εικόνα του Θεού, είμαστε κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση και δεν χρειάζεται η ζωή μας να εξαρτάται από τίποτα και από κανέναν. Είμαστε υιοί Θεού και αδελφοί του Χριστού όπου μετέχουμε των επαγγελιών ως κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης αυτού του Θεού. Προσοχή, όλα τα χρειαζόμαστε στην ζωή μας ώστε τα πάντα να μεταλαμβάνονται με ευχαριστία και όλους τους ανθρώπους τους χρειαζόμαστε. Όταν όμως η αδυναμία ή το πάθος έχει υποχειριάσει την ζωή μας σε σημείο να εξαρτόμαστε, να επικεντρωθούμε στον αγώνα του αγιασμού και να μην φύγουμε από εκεί μέχρι την ώρα που θα έχουμε την εξουσία στα πάντα ακόμη και στην άφθαρτη ζωή. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Σ΄ΣΤΙΧΟΙ 17 – 18

 

«17. Χάρις όμως εις τον Θεόν, διότι υπήρχετε δούλοι της αμαρτίας, πλην υπηκούσατε εκ καρδίας εις τον τύπον της διδαχής, εις τον οποίον παρεδόθητε,

18. ελευθερωθέντες δε από της αμαρτίας, εδουλώθητε εις την δικαιοσύνην·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όσοι έχουμε εισέλθει στον χώρο της μετάνοιας, τότε αυτεπάγγελτα εισήλθαμε στον χώρο της αναγέννησης και σε αυτή να εμμείνουμε έως ότου ολοκληρωθούμε πνευματικά, διακατεχόμενοι αιώνια από την χάρη της θυσίας του Χριστού. Μόνο αυτοί που μετέχουν του καλέσματος του Θεού εννοούν τι σημαίνει να είναι κάποιος δούλος της αμαρτίας και τι σημαίνει να είναι μέτοχος της ελευθερίας του Χριστού, του Αγίου Πνεύματος διακατεχόμενοι πλέον σήμερα από μέρος των χαρισμάτων, των καρπών και των σημείων του Αγίου Πνεύματος, τα οποία παρέχουν ελευθερία στην ψυχή και στο σώμα. Η Φωνή Θεού κατέχει την ελευθερία του πνεύματος και παρέχει δωρεάν σε όποιον θέλει και έχει καλή προαίρεση τον τρόπο που ο Θεός της έδωσε ώστε να παλέψει ενάντια της αμαρτίας, της φθοράς και του θανάτου. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Σ΄ΣΤΙΧΟΣ 19

 

«19. ανθρωπίνως λέγω διά την ασθένειαν της σαρκός σας. Διότι καθώς παρεστήσατε τα μέλη σας δούλα εις την ακαθαρσίαν και εις την ανομίαν προς την ανομίαν, ούτω τώρα παραστήσατε τα μέλη σας δούλα εις την δικαιοσύνην προς αγιασμόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η αμαρτία από παιδικής ηλικίας διακατέχει την καθημερινότητά μας είτε εκούσια, είτε ακούσια. Όπως αυτή η αμαρτία σήμερα έγινε τρόπος ζωής και συνήθεια εις ημάς, μπορούμε αν καταλάβουμε τι σημαίνει Θεός, Χριστός, Πνεύμα Άγιο με έναν συνεχή αγώνα πάνω στα δρώμενα του Αγίου Ευαγγελίου να μας γίνει συνήθεια και ο αγιασμός. Πολλοί χρησιμοποιούν σαν δικαιολογία ότι όλοι γύρω τους δεν έχουν Θεό και ότι δεν γίνεται να αναπτυχθούν πνευματικά μέσα σε αυτόν τον κόσμο. Θέλω να γνωρίζουμε πως αν κάποιος το θέλει πραγματικά θα βρει τον τρόπο. Η αγάπη προς τον Θεό πάντα βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα σωτηρίας σε αυτόν και ας ζει μέσα σε κοινωνίες που δεν υφίσταται ο αγιασμός. Αδέλφια μου, μπορούμε να φέρουμε ξανά στον κόσμο που ζούμε τους υιούς και τις θυγατέρες του Θεού, αρκεί να το θέλουμε ειλικρινά. Ο τρόπος είναι να ιδρύσουμε την βασιλεία του Θεού μέσα μας. Μπορούμε με μία ισχυρή απόφαση να διεκδικήσουμε χρόνο για να τον εκμεταλλευτούμε πάνω στο θέλημα του Θεού. Αυτό θα μας εξασφαλίσει την οικογένεια του Θεού όπου ιδρυτής, εμπνευστής και οδηγός θα είναι ο Πατέρας Θεός. Εύχομαι η Φωνή Θεού να γεμίσει από υιούς και θυγατέρες που θα βλέπουν θετικά τον νέο τρόπο ζωής του Θεού επιδιώκοντάς τον με όλες τους τις δυνάμεις. Μόνο έτσι θα εξασφαλίσουμε δικαιοσύνη, αγιασμό, δυνάμεις, σοφία, υγεία, ζωή αιώνια. Με λίγα λόγια τον Χριστό. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Σ΄ΣΤΙΧΟΙ 20 – 21

 

«20. Διότι ότε υπήρχετε δούλοι της αμαρτίας, υπήρχετε ελεύθεροι από της δικαιοσύνης.

21. Τίνα λοιπόν καρπόν είχετε τότε εξ εκείνων των έργων, διά τα οποία τώρα αισχύνεσθε; διότι το τέλος εκείνων είναι θάνατος».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 20ος: Όπου υπάρχει αμαρτία δεν υπάρχει ούτε δικαιοσύνη, ούτε σοφία Θεού, ούτε σπλάχνα Χριστού. Τίποτα δεν υπάρχει, πόσο μάλλον ο αγιασμός. Και αν φαίνεται πως υπάρχει κάποιος καλός άνθρωπος γύρω μας, να γνωρίζουμε ότι αν θιχτούν τα συμφέροντά του θα γίνει θηρίο να μας κατασπαράξει. Όταν δεν υπάρχει δικαιοσύνη Χριστού, υπάρχει μόνο κονιορτός και ο λόγος διότι η δικαιοσύνη των ανθρώπων απαιτεί, του Θεού όμως προσφέρει και διακατέχεται από το μέγα έλεος. Να θέσουμε την δικαιοσύνη του Θεού πάση θυσία στην ζωή μας. Εξάλλου γνωρίζουμε ότι ο δίκαιος μόλις σώζεται, που θέλει φανεί ο αμαρτωλός, ο ασεβής, ο μη έχων Θεό ή σέβασμα.

Στίχος 21ος: Όταν έλθει η δικαιοσύνη, η σοφία, ο αγιασμός στην ζωή μας θα ντρεπόμαστε για όλα όσα με φανατισμό πρώτα επιδιώκαμε. Εύχομαι ο Χριστός να οδηγήσει του ανθρώπους όλων των λαών στο να συλλάβουν το θέλημά του και να αναπτυχθούν πάνω σε αυτό, ώστε να είναι μία ψυχή, μία καρδιά, ένα φρόνημα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Σ΄ΣΤΙΧΟΙ 22 – 23

 

«22. Αλλά τώρα ελευθερωθέντες από της αμαρτίας και δουλωθέντες εις τον Θεόν, έχετε τον καρπόν σας εις

αγιασμόν, το δε τέλος ζωήν αιώνιον.

23. Διότι ο μισθός της αμαρτίας είναι θάνατος, το δε χάρισμα του Θεού ζωή αιώνιος διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 22ος: Ελεύθερος είναι αυτός που κατάφερε με πολυχρόνιο αγώνα να αποβάλει την αμαρτία από το πνεύμα του αλλά και από το σώμα του, επιδεικνύοντας ουσιαστικό ενδιαφέρον στο να ποιεί το θέλημα του Θεού καθ’ εκάστην ημέρα. Η αμαρτία δεν φεύγει με το να λέμε ότι είμαστε Χριστιανοί και δεν θα πετύχουμε ποτέ την αναμαρτησία και τον αγιασμό αν δεν αποκτήσουμε θείο έρωτα προσευχόμενοι διαρκώς, μελετώντας και αναπτύσσοντας διά της εξάπλωσης το θέλημα του Θεού στην ζωή μας και στην ζωή των συνανθρώπων μας. Όταν έρθει αυτός ο θείος έρωτας στην ζωή μας, τότε κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες θα διεξάγουμε πνευματικούς αγώνες είτε στερούμεθα, είτε περισσεύομεν υλικών αγαθών.

Δούλος Θεού είναι ο υπηρέτης του Αγίου Θεού, ο οποίος μέσα από την ελεύθερη βούλησή του θέτει εαυτόν δούλο Θεού και δούλο των συνανθρώπων του. Στόχος του να υπηρετεί Θεό και άνθρωπο για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Ο υπηρέτης που Θεού γίνεται κληρονόμος των δωρεών και των ιδιοτήτων του Θεού, κατέχοντας αιώνια τα κλειδιά της οικίας του Θεού, η οποία διέπεται από την αιώνια, άφθαρτη, αθάνατη ζωή.

Εύχομαι να συλλάβουμε το κάλεσμα του Θεού και να ανταποκριθούμε σε αυτό με όλες μας τις δυνάμεις.

Στίχος 23ος: Τα οψώνια της αμαρτίας, οποιασδήποτε μορφής αμαρτίας ακόμη και της άγνοιας του Λόγου του Θεού η οποία φαίνεται μικρή όμως είναι η πιο σοβαρή, φέρνουν τον θάνατο στην ψυχή μας και το σώμα μας. Η αναμαρτησία, η αγάπη, η ταπείνωση, η ζώσα πίστη, ο πολυχρόνιος πνευματικός αγώνας είναι ζωή αιώνια. Και όταν λέμε ζωή αιώνια εννοούμε ότι η φθορά δεν θα διέπει το σώμα μας πλέον και ο λόγος διότι το πνεύμα του Θεού θα έχει κατακλύσει ολόκληρο το είναι μας. Ο Θεός δύναται να ζωοποιήσει το πνεύμα μας και το σώμα μας. Αδέλφια μου, δεν το έκανε ο Θεός τον θάνατο, ούτε θέλει να αποθνήσκουν τα πλάσματά του πόσο μάλλον η κορωνίδα όλης της Δημιουργίας, ο άνθρωπος. Η αμαρτία αδέλφια μου αποδεικνύεται εκατό τοις εκατό ότι γέννησε τον θάνατο, καθώς και η συνεχόμενη αποστροφή των ανθρώπων να ποιήσουν το θέλημα του Θεού. Δυστυχώς οι άνθρωποι αρέσκονται σήμερα στο να ονομάζονται Χριστιανοί, να εκκλησιάζονται τυπικά τηρώντας μέρος του τύπου νομίζοντας ότι έτσι χαίρουν την εύνοια του Θεού. Ο Θεός έχει αρχές. Μία από αυτές είναι ο αγιασμός, άγιοι γίνεσθε καθώς εγώ ειμί. Πέρα από αυτό τίποτα άλλο δεν θα πρέπει να μας παρηγορεί. Εύχομαι να τα εννοήσουμε όλα αυτά ώστε με όλες μας τις δυνάμεις να γυρίσουμε στην χαμένη πατρίδα, στην χώρα των ζώντων. Θέλω να γνωρίζουμε ότι από την ημέρα που ο πρώτος άνθρωπος εγκατέλειψε το θέλημα του Θεού και διά της τεκνογονίας μετέπειτα ολόκληρο το ανθρώπινο γένος βυθίστηκε στην φθορά και στον θάνατο, μέχρι και σήμερα παρήλθαν δισεκατομμύρια χρόνια. Εδώ όμως και δύο χιλιάδες χρόνια ο Πατέρας έστειλε τον Υιόν του, ώστε οι άνθρωποι κατέχοντας πλέον την γνώση του καλού και του κακού, να γυρίσουν στον αγαθό χώρο του Πατέρα και δεν θα χρειαστούν για την επανένταξη τους στην άφθαρτη ζωή εκατομμύρια ή δισεκατομμύρια χρόνια, διότι ο Χριστός σήκωσε την σημαία της ζώσης φωνής του ζώντος Θεού. Η οποία και σήμερα διά Πνεύματος Αγίου, διά του Παρακλήτου, διά του φωσφόρου καλεί όλους τους ανθρώπους να επανέλθουν στα σκηνώματα του Θεού και να αποκτήσουν πάλι την επικοινωνία εκείνη μαζί του που είχαν οι πρωτόπλαστοι, όπου ο Θεός κατέβαινε στον κήπο και τους συναντούσε πρόσωπο με πρόσωπο καλώντας τους κατ’ όνομα (Αδάμ, Αδάμ. Που είσαι Αδάμ;).

Ας κάνουμε με την δύναμη του Λόγου του Θεού και της ζώσας πίστης τα αδύνατα δυνατά. Μπορούμε, ο τολμών νικά. Ο υπομείνας εις τέλος σωθήσεται. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ζ΄

 

ΚΕΦ. Ζ΄ΣΤΙΧΟΙ 1 – 3

 

«1. Η αγνοείτε, αδελφοί, διότι λαλώ προς γινώσκοντας τον νόμον, ότι ο νόμος έχει κυριότητα επί του ανθρώπου εφ' όσον χρόνον ζη;

2. Διότι η ύπανδρος γυνή είναι δεδεμένη διά του νόμου με τον άνδρα ζώντα· εάν δε αποθάνη ο ανήρ, απαλλάττεται από του νόμου του ανδρός.

3. Άρα λοιπόν εάν ζώντος του ανδρός συζευχθή με άλλον άνδρα, θέλει είσθαι μοιχαλίς· εάν όμως αποθάνη ο ανήρ, είναι ελευθέρα από του νόμου, ώστε να μη ήναι μοιχαλίς εάν συζευχθή με άλλον άνδρα».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 1ος: Όταν πήγαινα σχολείο και γράφαμε διαγώνισμα, θυμάμαι που ο δάσκαλος μας έλεγε, θα γράψετε μέχρι να χτυπήσει το κουδούνι, όταν χτυπήσει ό,τι γράψατε, γράψατε. Έτσι και ο νόμος. Όσο ζει ο άνθρωπος έχει χρόνο να τον εφαρμόσει, αν πεθάνει ό,τι εφάρμοσε από αυτόν εφάρμοσε. Γι’ αυτό επειδή ο χρόνος φεύγει ανεπιστρεπτί θα πρέπει να εντρυφούμε πάνω σε αυτόν κάθε μέρα, γιατί αν πεθάνουμε πάει να πει ότι δεν τον εφαρμόσαμε και ο λόγος διότι η τελευταία εντολή του νόμου λέει, ο ποιήσας ταύτα ζήσεται. Αφού λοιπόν σήμερα πεθαίνουμε, αυτό συνεπάγεται ότι δεν τον εφαρμόζουμε. Πιστεύω όμως ότι έχει έρθει ο καιρός να τον εφαρμόσουμε. Η Φωνή Θεού με όλα τα τέκνα της σήμερα αγωνίζεται να μην χάσει την κυριότητα της ζωής, εφαρμόζοντας τον νόμο του Θεού και κάνοντας καλή χρήση του ελέους του, το οποίο έλεος μας καταδιώκει κάθε στιγμή. Ο ιερός Χρυσόστομος αναφέρει, καν καθ’ ημέραν αμαρτάνεις, καθ’ ημέραν μετανόη. Αμήν.

Στίχος 2ος, 3ος: Εγώ δεν κατηγορώ κανέναν και δεν καταδικάζω κανέναν, ο Θεός ξέρει και ο λόγος διότι ο μισός κόσμος σήμερα πέφτει στην αμαρτία αυτή. Όμως, επειδή το έλεος του Θεού είναι άπειρο, οι πάντες έχουν και το δικό μου έλεος. Χρειάζεται όμως προσοχή, αν καλεστούν από τον Θεό ας εφαρμόσουν τον νόμο του, διότι η αμαρτία οδηγεί πάντα σε αδιέξοδο. Κάποτε οι Φαρισαίοι συνέλαβαν μία γυναίκα επ αυτοφώρω μοιχευομένη και την πήγαν στον Ιησού. Μάλιστα του είπαν ότι ο νόμος λέει πως τέτοιες γυναίκες πρέπει να λιθοβολούνται, εσύ τι λες; Ο Κύριος απάντησε, ο αναμάρτητος πρώτος το λίθο βαλέτω. Τότε όλοι πέταξαν τις πέτρες και  έφυγαν, έμεινε η γυνή και ο Ιησούς μόνο. Της λέει ο Κύριος, που είναι οι κατήγοροί σου; Δεν σε καταδίκασε κανείς; Η γυνή είπε, κανείς Κύριε. Και εκείνος της είπε, ούτε και εγώ σε καταδικάζω, ύπαγε και εις το εξής μηκέτι αμάρτανε, ίνα μη χείρον σοί τι γένηται, όχι φυσικά από τον Θεό αλλά από τους ανθρώπους.

Ο καθένας ξέρει μόνος του τι πρέπει να κάνει. Όποιος δεν γνωρίζει, ας φροντίσει να μάθει. Πάντως εμείς δεν έχουμε λόγο να κρίνουμε κανέναν, διότι η βασιλεία του Θεού είναι δική του υπόθεση και η αγάπη του μπορεί να καλύψει τους πάντες. Ενθυμούμεθα τι είπε ο Κύριος πάνω από τον σταυρό στον ληστή, απόψε θέλεις είσθαι μετ' εμού εν τω παραδείσω. Η αγάπη του δέχεται τους πάντες και το έλεός του χαρίζεται σε όλους. Για τον λόγο αυτόν, εγώ, ο Θωμάς και ο  καθένας δεν έχουμε λόγο να κρίνουμε ή να κατακρίνουμε κανέναν, πόσο μάλλον να καταδικάσουμε. Ο λόγος απλός, διότι οι πάντες πταίομεν. Να θυμόμαστε επίσης ότι με όποια κρίση κρίνουμε, θα κριθούμε και με όποιο μέτρο μετράμε με αυτό θα μετρηθούμε, γι’ αυτό να κρίνουμε με αγάπη, με το μέγα έλεος και με την δικαιοσύνη του Θεού η οποία πάντα προσφέρει. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Ζ΄ΣΤΙΧΟΙ 4 – 6

 

«4. Λοιπόν, αδελφοί μου και σεις εθανατώθητε ως προς τον νόμον διά του σώματος του Χριστού, διά να συζευχθήτε με άλλον, τον αναστάντα εκ νεκρών, διά να καρποφορήσωμεν εις τον Θεόν.

5. Διότι ότε ήμεθα εν τη σαρκί, τα πάθη των αμαρτιών τα διά του νόμου ενηργούντο εν τοις μέλεσιν ημών, διά να καρποφορήσωμεν εις τον θάνατον·

6. τώρα όμως απηλλάχθημεν από του νόμου, αποθανόντος εκείνου, υπό του οποίου εκρατούμεθα, διά να δουλεύωμεν κατά το νέον πνεύμα και ουχί κατά το παλαιόν γράμμα».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 4ος: Η θυσία του Χριστού δεν καταργεί τον νόμο, καταργεί τον θάνατο που έφερε στον άνθρωπο ο νόμος. Ο τρόπος, η σταυρική του θυσία από την οποία απορρέει το μέγα έλεος το οποίο καταδιώκει κάθε άνθρωπο δίκαιο ή άδικο έμπροσθεν του νόμου. Μέσω της θυσίας του Χριστού και του μέγα ελέους του δίνεται σήμερα εις ημάς η ευκαιρία να συνεχίσουμε το πνευματικό μας ταξίδι μέχρι την ημέρα που θα μας γίνει ο νόμος ου Θεού καθημερινός τρόπος ζωής. Μία φορά ο Κύριος μου φανέρωσε διά Πνεύματος Αγίου ότι δεν θα φύγει κανένας άνθρωπος από το αγιαστήριο και δεν θα εγκαταλείψει την πνευματική του προσπάθεια μέχρι να ολοκληρώσει το θέλημά του (νόμος) στην ζωή του, ώστε αυτός ο νόμος να γίνει καθημερινή συνήθεια. Αδέλφια μου, μπορούμε με έναν συνεχή αγώνα να ζήσουμε την εν Θεώ ζωή μας. Αμήν.

Στίχος 5ος: Η αμαρτία γεννά τον θάνατο. Όμως σήμερα δεν μπορεί να μας υποχειριάσει ο θάνατος διότι το έλεος σβήνει κάθε παράβαση δική μας, η οποία διαπράττεται ενάντια του νόμου του Θεού. Έτσι διά του μέγα ελέους που χάρισε ο Θεός εις ημάς και διά του Υιού του μας καθιστά υιούς Θεού, υιούς ζωής και ο λόγος διότι κερδίζουμε χρόνο ώστε να ολοκληρώσουμε την μετάνοιά μας, η οποία ολοκληρώνει την αναγέννησή μας. Αμήν.

Στίχος 6ος: Η διαφορά είναι αβυσσαλέα μεταξύ θανάτου και ζωής, μεταξύ αμαρτίας και αναμαρτησίας. Διά της ειλικρινούς μετάνοιας και της σωστής διαχείρισης του μέγα ελέους του Θεού, το οποίο χαρίστηκε εις ημάς χωρίς μέτρο δυνάμεθα να εισέλθουμε στα Άγια των Αγίων. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Ζ΄ΣΤΙΧΟΙ  7 – 8

 

«7. Τι λοιπόν θέλομεν ειπεί; ο νόμος είναι αμαρτία; Μη γένοιτο. Αλλά την αμαρτίαν δεν εγνώρισα, ειμή διά του νόμου· διότι και την επιθυμίαν δεν ήθελον γνωρίσει, εάν ο νόμος δεν έλεγε· Μη επιθυμήσης.

8. Αφορμήν δε λαβούσα η αμαρτία διά της εντολής, εγέννησεν εν εμοί πάσαν επιθυμίαν· διότι χωρίς του νόμου η αμαρτία είναι νεκρά».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Μέσω της πρόληψης που έχει αναπτύξει η επιστήμη σήμερα προλαμβάνει από τους σημερινούς ανθρώπους μελλοντικές ασθένειες, οι οποίες αργά ή γρήγορα θα εκδηλωθούν στο σώμα τους. Έτσι και η εμφάνιση του νόμου του Θεού στην ζωή μας δύναται να προλάβει την καταστροφή του πνεύματος και του σώματός μας. Άρα, ο νόμος είναι ό,τι καλύτερο θα μπορούσε ο Θεός να μας δώσει. Ο νόμος του Θεού είναι φως. Χωρίς αυτόν η αμαρτία δουλεύει στην ζωή μας, μη εννοώντας δυστυχώς οι πάντες την καταστροφή που εκδηλώνει στο σώμα ημών, η οποία έρχεται με την πάροδο του χρόνου και παρουσιάζεται σ’ αυτό με πόνο, με φθορά και με τον φυσικό θάνατο. Ο Θεός θέλει να αναπτυσσόμαστε πάνω στις εντολές και τις προδιαγραφές του νόμου του, ο οποίος είναι συνυφασμένος με το να αυξάνει εις ημάς την αιώνια ζωή. Ο νόμος του Θεού επηρεάζει θετικά όλο μας το είναι. Ειδικά όταν εφαρμόζεται επηρεάζει την συναισθηματική και πνευματική κατάσταση του υλικού μας σώματος που στηρίζεται αποκλειστικά στο ρήμα του Θεού, το οποίο και θα πρέπει να υφίσταται στο νου μας ώστε δι’ αυτού να ζωοποιείται το σώμα μας. Ο Χριστός τόνισε, το ρήμα, το πνεύμα του Θεού Πατέρα εστίν το ζωοποιούν. Ο νόμος του Θεού αδέλφια μου είναι ζωή, ειδικότερα όταν εφαρμοστεί από έναν ή πολλούς ανθρώπους εξασφαλίζει την αιώνα ζωή. Προ του νόμου η αμαρτία αναπτυσσόταν μέσα μας και κατέστρεφε την ψυχή και το σώμα μας. Ας έχουμε καλή προαίρεση απέναντι στην ζώσα φωνή του ζώντος Θεού, η οποία σήμερα μας καλεί να δοκιμάσουμε, να εφαρμόσουμε τις εντολές του Θεού διά της αναγέννησης, διακατεχόμενοι από το μέγα έλεος το οποίο στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο φίλο και εχθρό. Γένοιτο, γένοιτο αμήν. Δεν είναι δύσκολο. Με το κάλεσμα που λάβαμε μπορούμε με την δύναμη του Θεού να ξαναχτίσουμε μέσα μας και γύρω μας τον κήπο της ζωής όπου τα μυροβόλα πνευματικά του άνθη θα μεταφυτευτούν με το παράδειγμα όλων ημών σε εκατομμύρια ανθρώπους, οι οποίοι αγαπούν τον Θεό όμως δεν γνωρίζουν τον τρόπο να τον φέρουν στην ζωή τους. Σήμερα η Φωνή Θεού έχει τα μέσα ώστε να δημιουργήσει ξανά τον λαό του Θεού, την οικογένεια του Θεού. Μπορούμε με την δύναμη του Πατέρα μας Θεού, αφού ο ίδιος ενέπνευσε μέσα μας την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού, να επιδιώξουμε τους υπερβατικούς στόχους που θα τον κάνουν να εκδηλωθεί σε εμάς. Γένοιτο, γένοιτο αμήν. Και ο λόγος διότι είναι επαγγελία των εσχάτων χρόνων, η οποία σήμερα λαμβάνει χώρα στους συμμετέχοντες των αγώνων της Φωνής Θεού που πιστεύουν ότι θα πρέπει να επανεντάξουν τους εαυτούς τους στην εφαρμογή του Ευαγγελίου του Χριστού, καταργώντας την αμαρτία, την φθορά και τον θάνατο, γινόμενοι μέτοχοι του αγιασμού που φέρνει την αιώνια, άφθαρτη ζωή. Η επιθυμία αδέλφια μου γεννά την αμαρτία, η οποία εκδηλώνει την φθορά. Να πάψουμε λοιπόν να επιθυμούμε εξωγραφικές επιδιώξεις. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Ζ΄ΣΤΙΧΟΙ 9 – 10

 

«9. Και εγώ έζων ποτέ χωρίς νόμου· αλλ' ότε ήλθεν η εντολή, ανέζησεν αμαρτία, εγώ δε απέθανον·

10. και η εντολή, ήτις εδόθη προς ζωήν, αυτή ευρέθη εν εμοί προς θάνατον».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 9ος: Όλα τα πνευματικά στάδια που πέρασαν οι πνευματικοί άνθρωποι και που σήμερα είναι παράδειγμα εις ημάς τα περνάμε και εμείς, αφού διανύουμε αυτόν τον ίδιο πνευματικό δρόμο που ο Θεός άνοιξε μπροστά μας. Σε όλους τους αγαπώντες του (αγίους), ο Θεός αδέλφια μου με κάλεσμα δικό του ενέπνευσε ουρανόδρομες επιδιώξεις. Αφού λοιπόν μας κάλεσε όλους εμάς διά Πνεύματος Αγίου, αφήνει να εννοηθεί ότι μπορούμε να επιδιώξουμε την εν Χριστώ αναγέννησή μας. Ο τρόπος είναι να εκμεταλλευόμαστε τον χρόνο που έχουμε πάνω στα δρώμενα του Αγίου Ευαγγελίου (εν όσο έχετε καιρό μαζέψτε αμάραντο θησαυρό). Όλοι εμείς πριν λάβουμε το κάλεσμα είχαμε άγνοια. Από την ώρα όμως που ήρθε ο Λόγος του Θεού στα χέρια μας, μας παρέχει την δυνατότητα και την άδεια να επιλέξουμε ζωή ή θάνατο. Ο Θεός αδέλφια μου θέλησε να γνωρίσουμε το σωστό και το λάθος, το οποίο ενεργούσε μέσα μας εν αγνοία μας και προκαλούσε την αμαρτία. Σήμερα όλοι μαζί αγωνιζόμαστε διά του Λόγου του, ώστε να αναπτυχθεί μέσα μας αυτός ο Θεός. Η παρουσία του στην ζωή μας θα μας διαφωτίσει και θα μας δώσει τον τρόπο ώστε να πεθάνει ο έτερος κακός εαυτός μας, η αμαρτία. Κατόπιν διά του νόμου του Θεού θα ζήσουμε την εν Χριστώ ζωή, ιδρύοντας την βασιλεία του πρώτα μέσα μας και έπειτα γύρω μας. Είναι λοιπόν φυσική συνέπεια η αμαρτία που ζούσε μέσα μας με τον σχετικό πνευματικό αγώνα που διεξάγουμε σήμερα μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων να πεθάνει. Ο Κύριος είπε στους μαθητές του, τώρα σεις είσθε καθαροί διά τον λόγον τον οποίον ελάλησα προς εσάς. Και εμείς αφού δεχτήκαμε τον λόγον του είμεθα καθαροί. Ο χρόνος ανήκει στην ιδιαιτέρα εξουσία του Θεού και στην υπακοή την δική μας εις αυτόν.

Στίχος 10ος: Στην αρχή της πνευματικής μας ζωής λόγω του ότι μάθαμε διά της εντολής του Θεού το σωστό, που είναι το θέλημα του Θεού, νιώσαμε πεθαμένοι, νιώσαμε θλίψη. Παρόλα αυτά η σοφία και η αγάπη του Θεού μας συνεπήρε σε σημείο να μας δώσει δύναμη, πνευματική όρεξη και απόφαση ώστε να επιδιώξουμε το καλό. Και αυτό διότι βρήκαμε τον λόγο ύπαρξής μας και τους πραγματικούς στόχους που θα πρέπει να επιδιώξουμε για να μην πεθάνουμε αλλά να ζήσουμε αιώνια πνευματικά και βιολογικά με τον Χριστό. Αδέλφια μου, το έλεος του Θεού μας καταδιώκει πάσας τας ημέρας της ζωής μας και θα πρέπει να το χρησιμοποιούμε συνέχεια ώστε να γίνουμε ένα με τον Θεό. Έπειτα είναι φυσική συνέπεια να ζήσουμε διά του Θεού γινόμενοι κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης αυτού του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Ζ΄ΣΤΙΧΟΙ 11 – 12

 

«11. Διότι η αμαρτία, λαβούσα αφορμήν διά της εντολής, με εξηπάτησε και δι' αυτής με εθανάτωσεν.

12. Ώστε ο μεν νόμος είναι άγιος, και η εντολή αγία και δικαία και αγαθή».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 11ος: Η εντολή προς τους πρωτόπλαστους ήταν να μην φάνε από τον απαγορευμένο καρπό. Παρόλα αυτά έφαγαν. Όλοι ξέρουμε τον τρόπο. Εν γνώσει τους ήρθε ο θάνατος, διότι η εντολή έλεγε, καθ' ην ημέραν φάγετε απ' αυτού, θέλετε εξάπαντος αποθάνει. Εμείς αφού παρήλθαν οι αιώνες γεννηθήκαμε σε έναν κόσμο όπως και ο Απόστολος Παύλος όπου ο Θεός είχε εξασθενήσει μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων, μετατρέποντας οι άνθρωποι του Θεού τον νόμο του Θεού, το θέλημα του Θεού σε θρησκείες, τύπους και εντάλματα ανθρώπων, οι οποίοι απέκλειαν την ουσιαστική γνώση του θελήματος του Θεού αποπροσανατολίζοντας τους ανθρώπους. Αφού ακόμα και οι ιθύνοντες του λαού του Ισραήλ βρέθηκαν ελλιπείς υπό του Κυρίου και κατηγορήθηκαν από αυτόν ως υποκριτές, οι οποίοι μάλιστα γίνονταν και εμπόδιο κλείνοντας την πόρτα σε όσους ήθελαν να ακολουθήσουν το ουσιαστικό θέλημα του Θεού, ήταν φυσική συνέπεια ο λαός να μην γνωρίζει τα του Θεού ή και αν γνώριζε τα είχε μεταβάλει από ουσία σε ανούσιο νόμο του Θεού. Δηλαδή το έφερναν στα μέτρα τους π.χ. το τίμα τον πατέρα σου και την μητέρα σου το εκδήλωναν με το να τους πάνε ένα δώρο μία φορά τον χρόνο και όχι να τους έχουν στο σπίτι και να τους υπηρετούν σε καθημερινή βάση γιατί αυτοί οι γονείς τους χάρισαν την ζωή. Αυτό συμβαίνει πολλές φορές και σήμερα. Εφόσον αυτοί μας χάρισαν την ζωή, εμείς πώς τόσο εύκολα τους την αφαιρούμε και ειδικά την ώρα της ανάγκης τους όπου η φθορά τους περιορίζει και έχουν χρεία την βοήθειά μας;

Εν αγνοία όλων λοιπόν η αμαρτία είχε αναπτυχθεί και ζήσει μέσα τους αλλά και μέσα μας. Αυτή η άγνοια, η μετατροπή της αλήθειας σε εντάλματα ανθρώπων μας θανατώνει. Βλέπουμε σήμερα πως ενώ ο νόμος του Θεού λέει να μην κρίνουμε, όλοι κρίνουμε και την Κυριακή φοράμε το κοστούμι για να πάμε στην εκκλησία. Ο νόμος του Θεού παροτρύνει να μην λέμε ψέματα. Δυστυχώς όλοι λέμε ψέματα ενώ το Πάσχα πάμε στην εκκλησία για να πάρουμε το Άγιο Φως. Ο νόμος του Θεού λέει να αγαπάμε τον Θεό και τον πλησίον. Ούτε τον Θεό αγαπάμε διότι μας διακατέχει άγνοια, αλλά ούτε και τον πλησίον μας ως εαυτόν. Αυτό το έχουμε μετατρέψει με το να λέμε με τα λόγια ότι είμεθα Ορθόδοξοι. Αυτά δεν ωφελούν. Αυτά μας κάνουν να στρουθοκαμηλίζουμε. Αν κοιτάξουμε λίγο γύρω μας και συγκρίνουμε τα πράγματα με την αλήθεια τότε θα καταλάβουμε. Άρα, ο Παύλος αφού ζούσε στην εποχή των υποκριτών, ήταν και αυτό υποκριτής εν αγνοία του. Η άγνοια αυτή τον οδηγούσε στον θάνατο χωρίς να το ξέρει. Όταν όμως αναγεννήθηκε κατάλαβε το σωστό και ξεκίνησε να το εφαρμόζει. Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα σε εμάς τους Χριστιανούς. Αν και έχουμε δεχτεί τον Χριστό, δεν έχουμε δεχτεί την εντολή η οποία είναι να αγαπήσεις άνθρωπε Κύριο και Θεό σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ισχύος σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου αλλά και τον πλησίον σου ως εαυτόν. Αφού αυτά δεν υπάρχουν σήμερα στις κοινωνίες που ζούμε, τότε η αμαρτία συνεχίζει να λειτουργεί στην ζωή μας με φυσική συνέπεια να οδηγούμεθα στον ανυπέρβλητο θάνατο.

Στίχος 12ος: Άρα, το ότι εμείς γνωρίσαμε τον νόμο του Θεού, το θέλημα του Θεού δυνάμεθα μέσα από την ελεύθερη βούλησή μας να αναπτύξουμε αυτό και να αποφύγουμε την αμαρτία, η οποία καθιστά τον θάνατο ενεργό στην ζωή μας. Σε ευχαριστούμε Θεέ μου για τον Υιόν σου που θυσίασε τον εαυτό του με σκοπό να μας αφυπνίσει από τον λήθαργο της άγνοιας και της ημιμάθειας. Αξίωσέ μας Κύριε να βρούμε την δύναμη, την διάθεση, την όρεξη, την απόφαση εκείνη που θα αυξήσει τα έργα μας και την πίστη μας για να βγούμε στον ουρανό. Ακόμη, βοήθησέ μας να βρούμε χρόνο ώστε να εντρυφούμε νυχθημερόν πάνω στο θέλημά σου. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Ζ΄ΣΤΙΧΟΣ 13

 

«13. Το αγαθόν λοιπόν έγεινεν εις εμέ θάνατος; μη γένοιτο. Αλλ' η αμαρτία, διά να φανή αμαρτία, προξενούσα εις εμέ θάνατον διά του αγαθού, ώστε να γείνη καθ' υπερβολήν αμαρτωλός αμαρτία διά της εντολής».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το αγαθό είναι ο νόμος του Θεού, η σοφία του Θεού. Το αγαθό, το άγιο είναι ο Πατέρας, ο Υιός, το Άγιο Πνεύμα. Δεν μας οδήγησαν αυτά στον θάνατο αλλά ο εγωισμός μας να θέλουμε την ζωή χωρίς αυτό το αγαθό (Θεός) που μας την χάρισε. Ας συνέλθουμε όσο είναι καιρός και ο λόγος διότι ο Θεός μας χάρισε την Δημιουργία, μας χάρισε την ζωή, μας χάρισε την λογική, τον πολιτισμό, τον λόγο, την σοφία του. Μας χαρίστηκε ολόκληρος με την σταυρική του θυσία, δίνοντάς μας το μέγα έλεος και σπουδάζοντάς μας την ανυπόκριτη αγάπη, την ταπείνωση, την θυσία κ.λ.π. Μας χάρισε με λίγα λόγια το κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση, την θέωση. Νομίζω ότι και εμείς χρειάζεται να χαρίσουμε την υπακοή μας σε αυτόν που μας χάρισε τα πάντα. Ο Θεός λόγω της ανωτερότητας που τον διέπει μας χάρισε την ελευθερία και την ελεύθερη βούλησή μας στο να μπορούμε να επιλέγουμε τον Θεό ή τον διάβολο. Δυστυχώς όμως εμείς εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια αντί να τον αγαπήσουμε για όλα αυτά που μας χάρισε, μέσα από την ελεύθερη βούλησή μας κάνουμε αυτή την ελευθερία κακή χρήση, με φυσική συνέπεια να οδηγούμαστε σε αδιέξοδο σε ατομικό αλλά και σε γενικό επίπεδο. Αδέλφια μου, έχουμε δοκιμάσει τα πάντα σήμερα στον κόσμο μας, έχουμε δοκιμάσει κάθε θεωρία ανθρώπινη και δυστυχώς έχουμε προδοθεί από τα πάντα. Μήπως ήρθε η ώρα να αναπτύξουμε την δική του θεωρία, νουθεσία, συμβουλή ή γνώμη; Για μένα ήρθε ο χρόνος αυτός και εδώ και τριάντα χρόνια αυτό κάνω, πράγμα το οποίο εύχομαι και για όλο τον χριστιανικό κόσμο. Τόσα χρόνια που αγωνίζομαι ο Χριστός μέσα από το Άγιο Ευαγγέλιό του με έκανε και μένα να γίνω άνθρωπος με στοιχεία Θεού, με χαρά Θεού, με σοφία Θεού, με πνευματική οικογένεια Θεού. Μου χάρισε μία ζωή γεμάτη φως και ο λόγος διότι με γέμισε με καρπούς, με σημεία και τελευταία με πληθώρα πνευματικών εκδηλώσεων στην καθημερινότητά μου. Όλα άλλαξαν για μένα και έγιναν όλα, αν και βρισκόμεθα κάτω από δύσκολες συνθήκες τις οποίες προκαλεί το σύστημα του κόσμου, χριστοκεντρικά. Η ζωή μου είναι σήμερα γεμάτη με Χριστό, με ευλογία Θεού. Εύχομαι να συλλάβουμε όλοι το κάλεσμα της Φωνής Θεού και να επιδιώξουμε το θέλημά του στην ζωή μας, ώστε να ευλογηθούμε υπέρ κόρον σε όλους τους τομείς. Καλή είναι η προσπάθεια όλων των ανθρώπων σε πολιτικό, θρησκευτικό, φιλοσοφικό και πνευματικό επίπεδο, όμως, δεν μπορούν όλα αυτά και απεδείχθη αυτό σήμερα, να φέρουν ουσιαστική λύση στην καθημερινότητά μας. Δυστυχώς παντού συμφέροντα, εγωισμοί, πονηρίες, ασθένειες κ.λ.π. και αυτό διότι όλα μέσα στις κοινωνίες στηρίζονται στα χρήματα και στην πολυμορφική αμαρτία που διακατέχει σήμερα τους ανθρώπους και όχι στην ανυπόκριτη αγάπη του Χριστού και στην εντολή του Θεού που έχει ως εξής, το περίσσευμα του ενός στο υστέρημα του άλλου. Ας επιδιώξουμε αδέλφια μου την αγάπη και να είμεθα σίγουροι ότι ένας νέος όμορφος κόσμος θα αναπτυχθεί μέσα μας και γύρω μας, ο οποίος θα κοσμεί όλη την Δημιουργία διότι ο κόσμος με τα στοιχεία του Θεού θα μεταβληθεί σε κόσμημα Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Ζ΄ΣΤΙΧΟΣ 14

 

«14. Διότι εξεύρομεν ότι ο νόμος είναι πνευματικός· εγώ δε είμαι σαρκικός, πεπωλημένος υπό την αμαρτίαν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Φανερά δε είναι τα έργα της σαρκός, τα οποία είναι μοιχεία,

πορνεία, ακαθαρσία, ασέλγεια, ειδωλολατρεία, φαρμακεία, έχθραι, έριδες, ζηλοτυπίαι, θυμοί, μάχαι, διχοστασίαι, αιρέσεις, φθόνοι, φόνοι, μέθαι, κώμοι, και τα όμοια τούτων, περί των οποίων σας προλέγω, καθώς και προείπον, ότι οι τα τοιαύτα πράττοντες βασιλείαν Θεού δεν θέλουσι κληρονομήσει.

Ο δε καρπός του Πνεύματος είναι αγάπη, χαρά, ειρήνη, μακροθυμία, χρηστότης, αγαθωσύνη, πίστις, πραότης, εγκράτεια· κατά των τοιούτων δεν υπάρχει νόμος.

Όσοι δε είναι του Χριστού εσταύρωσαν την σάρκα ομού με τα πάθη και τας επιθυμίας.

Εάν ζώμεν κατά το Πνεύμα, ας περιπατώμεν και κατά το Πνεύμα. (Γαλ. 5:19-25).

 

ΚΕΦ. Ζ΄ΣΤΙΧΟΣ 15

 

«15. Διότι εκείνο, το οποίον πράττω, δεν γνωρίζω· επειδή εκείνο το οποίον θέλω τούτο δεν πράττω, αλλ' εκείνο το οποίον μισώ τούτο πράττω».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Από παιδικής ηλικίας συναντιόμαστε με τον λάθος τρόπο ζωής, ο οποίος υπάρχει μέσα στις κοινωνίες αυτές που ζούμε σήμερα. Και αυτό διότι με την πάροδο του χρόνου διαπιστώνουμε ότι η αμαρτία βάσει του Λόγου του Θεού που διακατέχει το σύστημα του κόσμου, εισέβαλε εν αγνοία μας και στην δική μας ζωή. Δυστυχώς, έγκειται η διάνοια του ανθρώπου επιμελώς επί τα πονηρά εκ νεότητος αυτού. Παρόλα αυτά όμως ο άνθρωπος όταν γνωρίσει τον Χριστό αντλεί δύναμη από το Άγιο Ευαγγέλιό του, στην αρχή τουλάχιστον της πνευματικής του ζωής και καταφέρνει διά της μετανοίας και της αναγέννησης να σπουδάσει, να μάθει την αλήθεια. Φυσικά με πολυχρόνιο αγώνα θα καταφέρει την επανένταξή του στις αρχές του Θεού. Έπειτα με την υπομονή και την επιμονή θα φτάσει στο σημείο να διέπεται από τα στοιχεία αυτού του Θεού, τα οποία θα εκδηλώνονται στην ζωή του με καρπούς, χαρίσματα και σημεία του Αγίου Πνεύματος.

Αδέλφια μου, αφού λάβαμε το κάλεσμα από τον Θεό για να αναπτύξουμε την δική του λογική στην ζωή μας, μπορούμε να τα καταφέρουμε ώστε να πράττουμε αυτό που θέλουμε (αγαθό) και όχι αυτό που μισούμε (αμαρτία). Ο Απόστολος Παύλος στην αρχή της πνευματικής του ζωής έλεγε: Βλέπω δε έτερον νόμον εν τοις μέλεσίν μου αντιμαχόμενον εις τον νόμον του νοός μου και αιχμαλωτίζοντά με εις τον νόμον της αμαρτίας, τον όντα εν τοις μέλεσίν μου. Μετά από πολλά χρόνια συνεχόμενου πνευματικού αγώνα, έγινε σε αυτόν συνήθεια το θέλημα του Θεού. Αυτό του έδωσε το δικαίωμα να διαλαλεί και να φωνάζει από χαρά, ζω δε ουχί πλέον εγώ, αλλ' ο Χριστός ζη εν εμοί. Να μην απελπιζόμαστε, να μην αντιφρονούμε στο θέλημα του Θεού και να είμεθα σίγουροι ότι με την δική του συμβουλή θα φτάσουμε στο σημείο να πετύχουμε τους υπερβατικούς στόχους που ο ίδιος διά Πνεύματος Αγίου ενέπνευσε μέσα μας. Οι οποίοι στόχοι καταργούν τον φυσικό θάνατο και αναπτύσσουν την άφθαρτη, αθάνατη ζωή. Μόνο με την άφθαρτη ζωή παίρνει αξία ο Θεός μέσα στον κόσμο μας και ο λόγος διότι ο θάνατος ίσχυσε σήμερα διά της άγνοιας και της αμαρτίας σε όλο το ανθρώπινο γένος. Εύχομαι να τα πιστέψουμε όλα αυτά και να τείνουμε στην επιδίωξή τους. Τελευταία να λάβουμε όλα τα στοιχεία του Θεού στην ζωή μας, η οποία τα έχει μεγάλη ανάγκη. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Ζ΄ΣΤΙΧΟΙ 17 – 21

 

«17. Τώρα δε δεν πράττω πλέον τούτο εγώ, αλλ' η αμαρτία η κατοικούσα εν εμοί.

18. Διότι εξεύρω ότι δεν κατοικεί εν εμοί, τουτέστιν εν τη σαρκί μου, αγαθόν· επειδή το θέλειν πάρεστιν εις εμέ, το πράττειν όμως το καλόν δεν ευρίσκω·

19. διότι δεν πράττω το αγαθόν, το οποίον θέλω· αλλά το κακόν, το οποίον δεν θέλω, τούτο πράττω.

20. Εάν δε εγώ πράττω εκείνο το οποίον δεν θέλω, δεν εργάζομαι αυτό πλέον εγώ, αλλ' η αμαρτία η κατοικούσα εν εμοί.

21. Ευρίσκω λοιπόν τον νόμον τούτον ότι, ενώ εγώ θέλω να πράττω το καλόν, πάρεστιν εις εμέ το κακόν·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όπως η αμαρτία έγινε δευτέρα φύση στην ζωή μας, έτσι και το αγαθό δύναται με έναν συνεχόμενο πνευματικό αγώνα αυτεπάγγελτα να εκδηλώνεται στην καθημερινότητά μας χωρίς καν καμία προσπάθεια. Κάποτε στην αρχή της πνευματικής μου ζωής νόμισα ότι κατάφερα πολλά, όμως, με την πάροδο του χρόνου διαπίστωσα πόσο εγωιστικό ήταν αυτό, διότι για να φτάσω έστω και στην μετάνοια, να γνωρίσω δηλαδή τα λάθη μου, το σωστό ή το λάθος, θέλει πνευματική δουλειά, πολύ δουλειά πάνω στην μελέτη, στην προσευχή και στην εξάπλωση, πόσο μάλλον να ολοκληρώσω την αναγέννησή μου. Δεν απελπίστηκα όμως, συνέχισα και συνεχίζω σήμερα πάνω στην αναγέννησή μου μέχρι ο Θεός να μου πει, Ευ, δούλε αγαθέ και πιστέ· εις τα ολίγα εστάθης πιστός, επί πολλών θέλω σε καταστήσει· είσελθε εις την χαράν του κυρίου σου. Ο Κύριος μου έδωσε να καταλάβω ότι θα πρέπει να εργάζομαι πνευματικά καθ’ εκάστην ημέρα και να μένω στο αγιαστήριο, στην προσευχή μέχρι ο ίδιος να μου πει ότι είμαι έτοιμος και όχι η λογική η δική μου. Πράγματι σήμερα βλέπω μετά από πολλά χρόνια ότι για να καταφέρω να νικήσω την αμαρτία, η οποία εκδηλώνεται με την φθορά και τον θάνατο στην ζωή μου, θα πρέπει να μείνω στο αγιαστήριο πολύ καιρό, ο Θεός ξέρει πόσο. Από την εμπειρία που απέκτησα ζώντας σε αυτό το αγιαστήριο (αφιέρωση), είδα ότι είναι ό,τι πιο ευχάριστο έχω ζήσει. Ποτέ δεν το αλλάζω με όλους τους θησαυρούς της γης και ο λόγος διότι σε αυτό το αγιαστήριο ο Θεός διά Πνεύματος Αγίου με συναντά και με σπουδάζει την μέγιστη πάντων σοφία του, ώστε να έρθει η μέρα που τα έργα μου, τα λόγια μου και η αγάπη μου για τον Θεό και τον άνθρωπο να είναι του Χριστού. Μέχρι να το καταφέρω αυτό, με την δύναμη του Θεού δεν θα απουσιάσω από αυτό το αγιαστήριο διότι σε αυτό προσεύχομαι, μελετώ, γράφω κ.λ.π. Εύχομαι όλοι να καταλάβουμε γρήγορα ότι η αμαρτία καταστρέφει την ψυχή και το σώμα μας. Αυτή η αμαρτία μας οδηγεί αργά ή γρήγορα στον ανυπέρβλητο θάνατο. Αδέλφια μου, χρειαζόμαστε χρόνο ώστε να πετύχουμε τους υπερβατικούς μας στόχους. Ο χρόνος χρειάζεται, είναι απαραίτητος για να μελετήσουμε και να σπουδάσουμε την σοφία του Θεού, τον Λόγο του Θεού και δύναται να επιτευχθεί αυτό μόνο όταν ζούμε στην σιωπή. Μόνο έτσι θα καταφέρουμε να εννοήσουμε το θέλημα του Θεού, κατόπιν με την αγάπη του Χριστού την οποία θα γνωρίσουμε στην σιωπή, θα μας διέπει και η ταπεινοφροσύνη που είναι ο θρόνος του Θεού, η αρετή των αρετών. Χωρίς αυτή όποιο έργο και αν παρουσιάσουμε θα είναι δαιμονισμένο έργο. Μη γένοιτο! Μόνο με την ταπεινοφροσύνη θα δώσει ο Θεός την πνευματική άδεια να κηρύξουμε με την ζωή μας το Ευαγγέλιο της βασιλείας, το οποίο είναι προφητεία του Κυρίου και επαγγελία Θεού. Ο ίδιος ο Χριστός είπε: Και θέλει κηρυχθή τούτο το ευαγγέλιον της βασιλείας εν όλη τη οικουμένη εις μαρτύριον πάσιν τοις έθνεσιν και τότε ήξει το τέλος. Αυτό κηρύττει σήμερα η Φωνή Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Ζ΄ΣΤΙΧΟΙ 23 – 25

 

«23. βλέπω όμως εν τοις μέλεσί μου άλλον νόμον αντιμαχόμενον εις τον νόμον του νοός μου, και αιχμαλωτίζοντά με εις τον νόμον της αμαρτίας, τον όντα εν τοις μέλεσί μου.

24. Ταλαίπωρος άνθρωπος εγώ· τις θέλει με ελευθερώσει από του σώματος του θανάτου τούτου;

25. Ευχαριστώ εις τον Θεόν διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Άρα λοιπόν αυτός εγώ με τον νούν μεν δουλεύω εις τον νόμον του Θεού, με την σάρκα δε εις τον νόμον της αμαρτίας».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όλοι από την αρχή καθώς πήραμε στα χέρια μας το Ευαγγέλιο του Χριστού, είδαμε αυτόν τον νόμο (αμαρτία) να διέπει την λογική και την ζωή μας, όπως εγωισμός, κρίση, άγνοια του θελήματος του Θεού κ.λ.π. Αμέσως αναρωτηθήκαμε τι να κάνουμε, πως να απαλλαγούμε από αυτή την αμαρτία. Υπάρχει τρόπος; Ευτυχώς υπάρχει τρόπος και βρέθηκε. Αυτός ο τρόπος δεν είναι άλλος από το να ακολουθήσουμε την συμβουλή του Θεού, η οποία διατυπώνεται στο Ευαγγέλιο του Χριστού, ο οποίος Χριστός παροτρύνει ημάς στον αγιασμό (άγιοι γίνεσθε καθώς εγώ ειμί). Παροτρύνει ημάς στην αφιέρωση, Και πας όστις αφήκεν οικίας ή αδελφούς ή αδελφάς ή πατέρα ή μητέρα ή γυναίκα ή τέκνα ή αγρούς ένεκεν του ονόματός μου, εκατονταπλάσια θέλει λάβει και ζωήν αιώνιον θέλει κληρονομήσει. Αν τα πιστεύουμε όλα αυτά, τότε να κάνουμε τα αδύνατα δυνατά ώστε να γίνουμε ένα με τον Χριστό. Αυτό θα γίνει, πρώτον, με το να μας διέπει απόφαση Χριστού ώστε να γίνουμε ιδεώδεις άνθρωποι όπως ήταν αυτός, ο οποίος δεν μεταβάλλονταν ανάλογα με τις συνθήκες της ζωής του ή ανάλογα με τα συμφέροντά του. Με υπευθυνότητα λοιπόν πάνω στα δρώμενα του Αγίου Ευαγγελίου δυνάμεθα να πετύχουμε τους υπερβατικούς μας στόχους. Δεύτερον, αφιέρωση που σημαίνει συνεχόμενη ακατάπαυστη πνευματική δραστηριότητα πάνω στο τρίπτυχο μελέτη, προσευχή, κήρυγμα το οποίο κήρυγμα δημιουργεί την εξάπλωση που καθιστά υπαρκτή στον κόσμο την οικογένεια του Θεού. Παρόλα αυτά πάλι για μερικά χρόνια θα ζούμε με τον νόμο του Θεού πνευματικά μέσα μας, ενώ με την σάρκα θα ζούμε κάτω από το πνεύμα της αμαρτίας. Εμείς όμως δεν θα απελπιζόμαστε και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες βρισκόμαστε θα συνεχίζουμε την αναγέννησή μας και να είμαστε σίγουροι ότι αργά ή γρήγορα θα εισέλθουμε στην κατάπαυση, την οποίαν θα φέρει εις ημάς η μετάνοια, η αναγέννηση, η πνευματική δραστηριότητα, ο Χριστός ο οποίος θα αλλάξει την ζωή μας αλλά και τον τρόπο σκέψης μας. Έτσι το πνεύμα μας θα εμπλουτιστεί με Πνεύμα Άγιο. Αυτό το Πνεύμα του Θεού θα τιθασεύσει την σάρκα μας ώστε να διέπεται από τα έργα του Θεού. Άλλωστε έχουμε και υπόσχεση Θεού, ζητείτε την βασιλείαν του Θεού και ταύτα πάντα θέλουσι σας προστεθή. Ο Θεός αδέλφια μου όταν δει καλή προαίρεση και ειλικρινή προσπάθεια, με ένα νεύμα του δύναται να μας ολοκληρώσει πνευματικά και να μας χαρίσει την βασιλεία του. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

                 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Η΄

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΣ 1

 

«1. Δεν είναι τώρα λοιπόν ουδεμία κατάκρισις εις τους εν Χριστώ, Ιησού, τους μη περιπατούντας κατά την σάρκα, αλλά κατά το πνεύμα».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Για όσους σήμερα ξεκινήσαμε να κάνουμε τον αγώνα του καθαρισμού, του αγιασμού και της εξάπλωσης δεν υφίσταται πλέον κατάκρισις ούτε από τον Θεό, ούτε από τους ανθρώπους, ούτε και από τους αγγέλους και αυτό διότι το έλεος του Θεού μας καταδιώκει πάσας τας ημέρας της ζωής μας. Κατόπιν η αναγέννηση, μας εξασφαλίζει τα πνευματικά μέσα και στοιχεία του Θεού όπως είναι η σοφία του Θεού, η οποία δύναται να παραθέτει εκείνα τα όπλα που χρειαζόμαστε ώστε να νικήσουμε κάθε τι αρνητικό που επιδιώκει να εισβάλλει στην ζωή μας. Το ότι έχουμε δεχτεί τον Λόγο του Θεού, το θέλημα του Θεού σημαίνει για όλους εμάς ότι είναι θέμα χρόνου να φτάσουμε στους πνευματικούς στόχους που ο ίδιος ο Θεός διά Πνεύματος Αγίου ενέπνευσε μέσα μας. Χρειάζεται υπομονή και επιμονή. Έπειτα με τον σχετικό αγώνα θα αυξανόμαστε πνευματικά καθ’ εκάστην ημέρα και θα εντάξουμε το θέλημα του Θεού μέσα μας και γύρω μας. Τελευταία διά μέσω μας ο λαός του Θεού θα βρει τον προσανατολισμό του έναντι του θελήματος του Θεού και των επιδιώξεών του. Διότι το θέλημα του Θεού είναι να γνωρίσουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας και να το αναπτύξουμε πρώτα μέσα μας και στη συνέχεια και γύρω μας. Μόνο έτσι θα χτίσουμε ξανά τον κόσμο εκείνο που εξ αρχής Θεός και άνθρωπος ήταν ενωμένοι με τα στοιχεία της ζωής και της ευγενής άμιλλας όπως ανυπόκριτη αγάπη, χαρά του Αγίου Πνεύματος, σοφία Θεού συναρπάζουσα, ταπεινοφροσύνη με τα στοιχεία που την διέπουν (δεν είμαι τίποτα, δεν ξέρω τίποτα, δεν έκανα τίποτα). Όλα με την χάρη του Θεού συντελούνται μέσα μας και γύρω μας. Στην συνέχεια χρειάζεται να έχουμε ειρήνη Χριστού, με την οποίαν κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και αν βρεθούμε δυνάμεθα να αντεπεξέλθουμε χωρίς καν να ταραχτούμε. Αποκορύφωμα της δόξης του Θεού είναι η δικαιοσύνη του, η οποία πάντοτε προσφέρει και ουδέποτε απαιτεί. Τελευταία όλων μας εξασφαλίζει ο αγώνας αυτός την άφθαρτη ζωή και την δυνατότητα να δυνάμεθα μέσα από την άμορφη ύλη να ζωοποιούμε το σώμα μας και να το διατηρούμε εν υγεία και ζωή, η οποία καθίσταται αιώνια. Ό,τι σκέφτεται ο άνθρωπος μπορεί να το υλοποιήσει, αρκεί να βρει τον τρόπο. Όλα αυτά δημιουργούν έναν νέο άνθρωπο ο οποίος κινείται πάντα κατά Θεό. Όταν δεν υπάρχει Χριστός στην ζωή μας τότε μας λείπουν πολλά και τα παράπονα, οι εγωισμοί και οι επιδιώξεις αναπτύσσουν μέσα μας και γύρω μας αντιπαλότητες σε όλους τους τομείς, οι οποίες αντιπαλότητες μας οδηγούν σε αδιέξοδο. Να γνωρίζουμε ότι η μη αναγέννηση, μας καθιστά ευάλωτους, ανεπαρκείς, εξωγραφικούς, μη αληθινούς. Αν θέλουμε να δούμε ευλογημένες ημέρες γεμάτες χαρά και ευτυχία, να γνωρίζουμε πως ένα πράγμα μας λείπει και αυτό είναι ο Χριστός. Αν μας λείπει ο Χριστός, ας αποφασίσουμε να τον βάλουμε στην ζωή μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΣ 2

 

«2. Διότι ο νόμος του Πνεύματος της ζωής εν Χριστώ Ιησού με ηλευθέρωσεν από του νόμου της αμαρτίας και του θανάτου».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο νόμος του πνεύματος της ζωής είναι ο Χριστός, ο οποίος έφερε στην γη το ουράνιο πολίτευμα που είναι τυπωμένο και ανεπτυγμένο μέσα στον Λόγο του Θεού, στην Καινή Διαθήκη. Εάν όλοι εμείς σήμερα του δώσουμε την πρέπουσα ολοκληρωτική αγάπη μας και την κατάλληλη προσοχή μας, ώστε να τον θέσουμε ως την μόνη και μέγιστη αξία στην ζωή μας, θα καταλάβουμε την παντοδυναμία του και την παντοδυναμία της ζωής διότι θα δούμε να αλλάζουν τα πάντα στην καθημερινότητά μας. Ο Λόγος του Θεού αδέλφια μου έχει την δύναμη να αλλάξει κατά πολύ τον τρόπο σκέψης μας και από εωσφορικό που ήταν μέχρι χτες να τον κάνει χριστοκεντρικό. Ακόμη, ο Λόγος του Θεού δύναται να αλλάξει και την συμπεριφορά μας από αρνητική σε θετική, ιδιαίτερα μεταξύ των εν αγνοία αδελφών όταν βρισκόμαστε σε ένα τέτοιο περιβάλλον το οποίο είναι αναπόφευκτο, αλλά και μεταξύ των εν Χριστώ αδελφών. Ο λόγος, διότι μόνο έτσι θα γίνουμε αποδεκτοί από τους πάντες. Η ζωή, η υγεία, η χαρά, οι καρποί, τα χαρίσματα, τα σημεία, η σοφία του Θεού, ο Θεός, ο νόμος του Θεού θα μας ελευθερώσουν από τον νόμο της αμαρτίας και του θανάτου, δηλαδή θα μας ελευθερώσουν από τον εγωισμό, από την πονηρία, από τον ψέμα, από την κρίση, από τον φυσικό θάνατο. Εύχομαι να εννοήσουμε την αξία του πνεύματος του Θεού, ώστε να το αναπτύξουμε εξ ολοκλήρου μέσα μας σε σημείο να κυριεύσει όλο μας το είναι. Το ρήμα του Θεού είναι το πνεύμα του Θεού και μόνο αυτό μπορεί να μας ζωοποιήσει εις το εκατονταπλάσιο και να μας εξασφαλίσει ενέργεια, την οποίαν θα πρέπει να καταναλώνουμε σε καθημερινή βάση πάνω στην σωτηρία της ψυχής και του σώματος, το οποίο σώμα την έχει μεγάλη ανάγκη, καταφέρνοντας έτσι με τον αγώνα μας και την συμβουλή του Χριστού να ιδρύσουμε την βασιλεία του Θεού μέσα μας και γύρω μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΙ 3 – 4

 

«3. Επειδή το αδύνατον εις τον νόμον, καθότι ήτο ανίσχυρος διά της σαρκός, ο Θεός πέμψας τον εαυτού Υιόν με ομοίωμα σαρκός αμαρτίας και περί αμαρτίας, κατέκρινε την αμαρτίαν εν τη σαρκί,

4. διά να πληρωθή η δικαιοσύνη του νόμου εις ημάς τους μη περιπατούντας κατά την σάρκα, αλλά κατά το πνεύμα·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 3ος: Αν ο Θεός έστελνε έναν άγγελο θα λέγαμε ότι αυτός είναι άγγελος και γι’ αυτό τα κατάφερε. Η σοφία του όμως έστειλε έναν άνθρωπο ομοιοπαθή με εμάς. Αφού αυτός ο Χριστός σαν άνθρωπος τα κατάφερε, αφήνει να εννοηθεί ότι και εμείς μπορούμε να τα καταφέρουμε. Αδέλφια μου, μετά την αμαρτία των πρωτοπλάστων, το ανθρώπινο γένος με τα βάθη των αιώνων βυθίστηκε στην αμαρτία η οποία αμαρτία κατάφερε να υποχειριάσει κάτω από την φθορά το πνεύμα και ιδιαίτερα την σάρκα, ώστε ο κάθε άνθρωπος να ανταποκρίνεται με εύκολο και οικείο τρόπο ως προς αυτή την αμαρτία. Αφού και εμείς είμεθα παιδιά της πτώσης και της άγνοιας, διεπόμαστε σήμερα από αυτή την αμαρτία και την έχουμε κάνει δευτέρα φύση μας και αυτό έχει σαν φυσική συνέπεια να γευόμαστε μέσα στις κοινωνίες που ζούμε τους καρπούς αυτής. Μάλιστα η αμαρτία μας γέμισε στερεότυπα, τα οποία εξαφάνισαν την ελευθερία του πνεύματος του Θεού. Ευτυχώς όμως για όλους εμάς διότι ο Θεός μας χάρισε ένα δώρο και αυτό δεν είναι άλλο από την παρουσία του Υιού του, ο οποίος μας έφερε το ουράνιο πολίτευμα, τον Λόγο του Θεού και μαζί με αυτό και ένα κάλεσμα το οποίο γράφει μετάνοια, αναγέννηση, σοφία Θεού, αγάπη, ζώσα πίστη. Ακόμη το κάλεσμα μας φανερώνει ότι μέσω αυτών των στοιχείων είμαστε καλεσμένοι στον γάμο του αρνίου. Η προϋπόθεση να βρεθούμε σε αυτόν τον γάμο είναι να αγοράσουμε το κοστούμι εκείνο που στολίζει, που λαμπρύνει την ψυχή μας και που αποτελείται από πληθώρα πνευματικών στοιχείων. Το μαγαζί από το οποίο μπορούμε να το προμηθευτούμε βρίσκεται μέσα στον Λόγο του Θεού (Καινή Διαθήκη), το οποίον Λόγο του Θεού πήραμε στα χέρια μας και αυτός σήμερα σιγά-σιγά αλλάζει το ένδυμα της ψυχής μας με το καινούργιο ένδυμα του πνεύματος, το οποίο περιλαμβάνει τους καρπούς, τα χαρίσματα, τα σημεία κ.λ.π. Εύχομαι να προβούμε στις ενέργειες εκείνες (αφιέρωση) που μας δίνουν το δικαίωμα να εισέλθουμε πλέον ως ιδεώδεις άνθρωποι στον γάμο του αρνίου με το κοστούμι της μετάνοιας, της αναγέννησης, της ζώσης πίστεως. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Στίχος 4ος: Ο νόμος του πνεύματος του Θεού μας δικαιώνει όταν αναπτύξουμε μέσα μας με πολυχρόνιο αγώνα αυτόν (χρειάζεται αφιέρωση). Πολλοί άνθρωποι από την ώρα που παίρνουν τον Λόγο του Θεού στα χέρια τους, θεωρούν ότι κατάφεραν να τιθασεύσουν την αμαρτία και τον νόμο, ώστε το σώμα τους να μην διέπεται από την φθορά. Περνώντας όμως τα χρόνια, βλέπουν ότι η αμαρτία επιβουλεύεται συστηματικά το σώμα τους. Έτσι για όσους έχουν προορισμό σωτηρίας τα πολλά λόγια λιγοστεύουν και η αφιέρωση λαμβάνει ιδιαίτερη και κατόπιν ουσιαστική σημασία στην ζωή τους, γίνεται με λίγα λόγια η πρωταρχική τους επιδίωξη. Με την αφιέρωση δικαιώνεται ο Λόγος του Θεού ότι είναι καλός. Διά της αφιέρωσής μας πάνω στο πνεύμα του Θεού, το οποίο εκδηλώνεται μέσα στον Λόγο του Θεού (νόμο του Θεού), θα νικήσουμε την φθορά που φέρνει η αμαρτία στο σώμα ημών. Με λίγα λόγια θα νικήσουμε τον θάνατο. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΙ 5 – 6

 

«5. διότι οι ζώντες κατά την σάρκα τα της σαρκός φρονούσιν, οι δε κατά το πνεύμα τα του πνεύματος.

6. Επειδή το φρόνημα της σαρκός είναι θάνατος, το δε φρόνημα του πνεύματος ζωή και ειρήνη·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όσοι ζουν κατά την σάρκα δεν μπορούν να αντιληφθούν τα έργα του πνεύματος του Χριστού, έτσι είναι φυσικό να φρονούν τα της σαρκός. Υπάρχουν δύο δρόμοι για να ακολουθήσουν οι άνθρωποι. Ο ένας είναι να κάνουν τα έργα της σαρκός, τα οποία οδηγούν το σώμα στον θάνατο και εξασφαλίζουν μωρία στην καθημερινότητά και ο άλλος είναι να προβούν στις ενέργειες εκείνες που αναπτύσσουν το πνεύμα, το οποίο δύναται να εξουσιάσει την σάρκα και να υποτάξει αυτή στις επιδιώξεις του και που ως πρώτο καρπό που εκδηλώνει είναι η αιώνια ζωή. Όταν οι άνθρωποι αναπτύσσονται πνευματικά τότε το σώμα τους παίρνει ανάσες σωστές, ο εγκέφαλος ενεργεί με σοφία, τα λόγια διοχετεύουν ενέργεια στους συνανθρώπους και τα έργα τους βραβεύονται από τους δίκαιους και τους άδικους. Μόνο όταν αποφασίσουν οι άνθρωποι να βάλουν τον Χριστό στην ζωή τους θα καταλάβουν την αξία του πνεύματος του Θεού, το οποίο πνεύμα είναι αυτό που ζωοποιεί. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΣ  7

 

«7. διότι το φρόνημα της σαρκός είναι έχθρα εις τον Θεόν· επειδή εις τον νόμον του Θεού δεν υποτάσσεται· αλλ' ουδέ δύναται·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το φρόνημα της σαρκός είναι έχθρα εις τον Θεό, διότι ένας άνθρωπος που διέπεται από το φρόνημα της σάρκας (πάθη) σε όλη του την ζωή εκμεταλλεύεται τους πάντες γύρω του, Θεό και ανθρώπους, για να ικανοποιήσει μόνο τα πάθη του καταστρέφοντας ακόμη την ψυχή και το σώμα του. Το φρόνημα τη σαρκός απεδείχθη με λίγα λόγια ότι είναι θάνατος και ο λόγος διότι όταν ο Θεός δίνει εντολή να αγαπήσουμε τον Θεό και τον συνάνθρωπο, αυτός που διέπεται από το φρόνημα της σάρκας αδυνατεί  να το κάνει γιατί θα φύγει από το φρόνημα που του επιτάσσει η σάρκα του, τα πάθη του, τα συμφέροντά του. Όταν ο Θεός δίνει εντολή να εφαρμόσουμε τον νόμο, αυτός αντιτάσσεται και ο λόγος διότι ο νόμος της σάρκας του επιτάσσει έναν άλλον νόμο, τον νόμο της αμαρτίας. Όταν ο Θεός μας παροτρύνει στον νόμο της ταπείνωσης, αυτός πάλι αντιτάσσεται διότι η σάρκα του επιβάλλει να ανταποκριθεί στον νόμο του εωσφορικού εγωισμού. Εν συντομία ο άνθρωπος της σαρκός αδυνατεί να υποταχθεί στον νόμο του Θεού. Μόνο ένας τρόπος υπάρχει για να συνετίσει τον άνθρωπο ο Θεός και αυτός είναι η μετάνοια. Μόνο δι’ αυτής της μετάνοιας δύναται ο άνθρωπος της σαρκός να ανακαλύψει τις πηγές του πνεύματος και τις άπειρες ευλογίες αυτού.

Εύχομαι να συλλάβουμε την διαφορά και να μπορέσουμε να εξασφαλίσουμε τον νόμο του Θεού, το πνεύμα του Θεού ώστε δι’ αυτού να έρθει η ημέρα που θα συναντήσουμε τον Πατέρα Θεό ζώντες. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΣ 8

 

«8. όσοι δε είναι της σαρκός δεν δύνανται να αρέσωσιν εις τον Θεόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο διάβολος όταν υποχειριάσει το πνεύμα και το σώμα ενός ή πολλών ανθρώπων, τότε αυτεπάγγελτα αυτοί οι άνθρωποι κινούνται σύμφωνα με τον νόμο του πονηρού. Είναι φυσική συνέπεια ο εγωισμός, οι πονηρίες, το ψέμα κ.λ.π. να μην αρέσουν στον Θεό, διότι αυτός ο Θεός είναι η μόνη αλήθεια. Από την οποίαν αλήθεια διέπεται ο ίδιος αλλά και ο άνθρωπος που αντιλήφθηκε την αξία του Θεού στην ζωή του, ώστε πλέον με τα έργα του και τα λόγια του να μην αντιτάσσεται στο φρόνημα του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΣ 9

 

«9. Σεις όμως δεν είσθε της σαρκός, αλλά του πνεύματος, εάν το Πνεύμα του Θεού κατοική εν υμίν. Αλλ' εάν τις δεν έχη το Πνεύμα του Χριστού, ούτος δεν είναι αυτού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πολλοί θεωρούν ότι είναι του Θεού. Εδώ χρειάζεται προσοχή, διότι αν δεν κατοικεί το πνεύμα του Θεού μέσα τους ώστε να εκδηλώνεται στην καθημερινότητά τους με τα έργα τους και τα λόγια τους, τότε βρίσκονται στην μεγαλύτερη πλάνη γιατί τιμούν τον Θεό με τα λόγια ενώ τα έργα τους πόρρω απέχουν από το θέλημά του. Μάλιστα όσοι δεν έχουν το πνεύμα του Θεού αναπτύσσονται σε ξερούς τύπους και φανατίζουν εαυτό με το δόγμα τους, νομίζοντας ότι έτσι είναι του πνεύματος του Θεού. Δυστυχώς, όμως, έτσι αποδεικνύουν σε Θεό και ανθρώπους ότι δεν έχουν πνεύμα Θεού. Ας φανταστούμε κάποιους να θεωρούν τους εαυτούς τους σωστούς και να διέπονται από άγνοια του θελήματος του Θεού, να διέπονται από εωσφορικό εγωισμό και να μην διακατέχονται από την ελάχιστη ταπεινοφροσύνη βλέποντας παντού λάθη. Ας φανταστούμε κάποιους να διέπονται από το ψέμα και η αλήθεια του Θεού με τα στοιχεία αναγέννησης να είναι άγνωστη στην λογική τους, να διέπονται από τύπους και όταν χρειάζεται να φανερώσουν αγάπη να την αποστρέφονται, να φανερώσουν ταπεινοφροσύνη και να μην γνωρίζουν τα στοιχεία της. Ας φανταστούμε να κηρύττουν την μεταθανάτια ζωή και να μην θέλουν να αξιολογήσουν και να εξελίξουν διά τα μετάνοιας και της αναγέννησης αυτήν την ζωή, μεταλλάσσοντας το πνεύμα τους σε ζωοποιόν και το σώμα τους σε άφθαρτο όπως του Χριστού. Όσοι δεν είναι της σαρκός το γνωρίζουν, διότι καθ’ εκάστην ημέρα εντρυφούν πάνω στο θέλημα του Θεού με τα λόγια τους και τα έργα τους. Μάλιστα το πιο ιδιαίτερο χαρακτηριστικό τους, το οποίο αποδεικνύει ότι κάποιος διακατέχεται από το πνεύμα του Θεού, είναι ότι καθ’ εκάστην ημέρα παρακολουθούν τον εαυτό τους εάν και κατά πόσο είναι του πνεύματος του Θεού, συγκρίνοντάς τον με το πνεύμα του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος. Διότι αυτός ο Υιός τόνισε: Παράδειγμα έδωκα εις εσάς, ώστε να κάνετε και εσείς ότι εγώ ποιώ. Μόνο αυτοί οι άνθρωποι είναι του πνεύματος του Θεού και αυτό κατοικεί μέσα τους. Εύχομαι να γνωρίσουμε το πνεύμα του Θεού, διότι αυτό ζωοποιεί την ψυχή και το πνεύμα μας. Μάλιστα μας σπουδάζει την σοφία του Θεού, διά της οποίας συνεχώς αυξανόμαστε κατά Θεό πάνω σε όλους τους τομείς. Είναι εύκολο να μπερδευτούμε και να νομίζουμε ότι έχουμε το πνεύμα του Θεού, όμως, να απέχουμε απ’ αυτό όσο ο ουρανός από την γη. Θέλει προσοχή, διότι μπορεί να μελετάμε τον Λόγο του Θεού, να εκκλησιαζόμαστε τακτικά, να ψέλνουμε κ.λ.π. και όμως να μην είμαστε του πνεύματος του Θεού. Έχουμε ένα παράδειγμα γραφικό το οποίο μας βοηθά προς οικοδομή. Αυτό είναι οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι, οι οποίοι νόμιζαν ότι είναι του Θεού και ότι διακατέχονται από το πνεύμα του, ερχόμενος όμως αυτός ο Θεός στην ζωή τους δεν το γνώρισαν, μάλιστα τον εδίωξαν, το ταπείνωσαν και τελευταία τον σταύρωσαν. Αυτό έπραξαν στον Θεό αυτοί οι οποίοι θεωρούσαν τους εαυτούς τους ότι είναι του Θεού. Μία ειλικρίνεια χρειάζεται και μία απόφαση στο να εντάξουμε το θέλημα του Θεού στην ζωή μας. Μόνο έτσι θα γνωρίσουμε ποίου πνεύματος είμαστε. Όταν το γνωρίσουμε θα καταλάβουμε την διαφορά, διότι ο Θεός θα μαρτυρεί για εμάς. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΣ 10

 

«10. Εάν δε ο Χριστός ήναι εν υμίν, το μεν σώμα είναι νεκρόν διά την αμαρτίαν, το δε πνεύμα ζωή διά την δικαιοσύνην».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όταν ο Χριστός είναι μέσα μας και το πνεύμα του είναι μέσα μας, τότε το σώμα μας νεκρώνεται από την αμαρτία και ο λόγος διότι όπου το πνεύμα του Θεού εκεί η αναμαρτησία και η ελευθερία του σώματος από την αμαρτία, την φθορά και το θάνατο. Το σώμα μας σήμερα με τα πάθη που εκδηλώνει, αντιμετωπίζει την φθορά σε σημείο να επιφέρει αυτή η φθορά τον θάνατο. Αυτό συμβαίνει διότι το πνεύμα μας δεν είναι του Χριστού. Εάν θέλουμε να φρουρήσουμε το σώμα ημών, το οποίο είναι ναός του εν ημίν Αγίου Πνεύματος θα πρέπει να τείνουμε σταδιακά στην αφιέρωση. Η συνειδητοποίηση του θελήματος του Θεού δημιουργεί σε εμάς νέες επιδιώξεις και ουρανόδρομους στόχους. Αυτοί οι στόχοι τιθασεύουν το πνεύμα μας και υποτάσσουν την σάρκα μας στο να ποιεί το θέλημα του Θεού, ώστε να ενεργείται σε αυτή την σάρκα η ζωή η αιώνια, η άφθαρτη, η πανευδαίμονη, η γεμάτη καρπούς, χαρίσματα και σημεία του Αγίου Πνεύματος. Όσοι δεν έχουν Χριστό, έχουν απλά μωρία και άλογη λογική με στόχους και επιδιώξεις ανικανοποίητους, με λίγα λόγια μωρούς στόχους. Όσοι έχουν Χριστό, έχουν σοφία Θεού, έχουν υγεία πνεύματος και σώματος, έχουν αποστολή, έχουν ζώσα πίστη, έχουν χαρά, αγάπη, ζωή αιώνια η οποία εξασφαλίζεται διά Πνεύματος Αγίου. Όλα αυτά θα πρέπει να τα στηρίξουμε στην δικαιοσύνη του Θεού, η οποία διακατέχεται από το μέγα έλεος και την αιώνια προσφορά. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΣ 11

 

«11. Εάν δε κατοική εν υμίν το Πνεύμα του αναστήσαντος τον Ιησούν εκ νεκρών, ο αναστήσας τον Χριστόν εκ νεκρών θέλει ζωοποιήσει και τα θνητά σώματα υμών διά του Πνεύματος αυτού του κατοικούντος εν υμίν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το πνεύμα του Θεού ανέστησε τον Χριστό, το ίδιο πνεύμα δύναται να ζωοποιήσει και τα φθαρτά σώματα όλων ημών αρκεί να το πιστέψουμε και στην συνέχεια να προβούμε στους αγώνες που χρειάζονται. Το πνεύμα του Θεού όταν κατοικεί μέσα μας ζωοποιεί το σώμα μας, διότι χορηγεί σε αυτό το σώμα διά του εγκεφάλου (εκεί λειτουργεί ο Θεός) την σοφία του Θεού, η οποία εμπεριέχει την χαρά του Αγίου Πνεύματος καθώς πληθώρα πνευματικών στοιχείων με καρπούς, χαρίσματα, σημεία κ.λ.π. Ο Χριστός αδέλφια μου φανέρωσε ότι το πνεύμα το δικό του εστί το ζωοποιόν. Εμείς δεν έχουμε παρά να πιστέψουμε στην καλή είδηση που λάβαμε ώστε να αναπτυχθούμε πνευματικά στην αρχή διά του Ευαγγελίου και μετέπειτα διά Πνεύματος Αγίου, αφού όμως πρώτα δοκιμαστούμε και αποδειχτούμε διά του αγώνος άξια τέκνα του Θεού. Εξάλλου, είναι γραφικό πως όντινα αγαπά Κύριος παιδεύει και μαστιγόνει πάντα υιόν, τον οποίον παραδέχεται. Εάν όμως ήσθε χωρίς παιδείαν άρα είσθε νόθοι και ουχί υιοί. Μόνο μετά την δοκιμασία θα λάβουμε το πνεύμα του Θεού στην αρχή με μέτρο και στην συνέχεια χωρίς μέτρο, ώστε ο λόγος μας να διέπεται από παντοδυναμία πάνω σε όλους τους τομείς. Για να κατοικήσει μέσα μας το πνεύμα του Θεού το οποίο ζωοποίησε τον Χριστό και ανέστησε αυτόν, χρειάζεται να έχουμε ως απαραίτητο στοιχείο την υπακοή στον Λόγο του Θεού, κατά πάντα υπακοή. Ο Χριστός αδέλφια μου έδωσε τα πάντα και κέρδισε τα πάντα. Ο τρόπος, υπάκουσε τον Πατέρα του κατά πάντα μέχρι θυσίας, μέχρι θανάτου θυσίας. Πέθανε για να ολοκληρώσει την υπακοή προς τον Πατέρα του και ο λόγος διότι αυτό ήτο το θέλημα του Πατέρα του, ώστε μέσω της θυσίας αυτής να διδάξει ο Θεός Πατέρας την ανυπόκριτη αγάπη στους ανθρώπους. Παράδειγμα έδωκα εις εσάς, διά να κάμνητε και σεις, καθώς εγώ έκαμον εις εσάς. Αφού λοιπόν ο Χριστός έδωσε την ζωή του λύτρο αντί πολλών, διότι αυτό ήτο το θέλημα του Πατέρα του, την έλαβε μετά σχεδόν από τρεις ημέρες πάλι, μάλιστα την έλαβε άφθαρτη, αιώνια ζωή γεμάτη ευλογίες σε όλους του τομείς. Την ζωή την έλαβε αφού πειράχτηκε και δοκιμάστηκε στα πάντα. Αυτή η ζωή τον καθιστά σήμερα Θεό.

Πρέπει να καταλάβουμε άπαξ διαπαντός ότι θα πρέπει να αφιερώσουμε αυτή την μικρή ζωή που έχουμε πάνω στο θέλημα του Θεού, ώστε να την λάβουμε αιώνια με καρπούς, με σημεία και άπειρες δυνάμεις διά του Λόγου. Αν παρακολουθήσουμε τον επί γης βίο του Κυρίου, θα δούμε ότι από την αρχή έφυγε στην έρημο για να πειραχτεί υπό του διαβόλου. Αφού νίκησε τον έτερο κακό εαυτό του από τις εωσφορικές επιδιώξεις που του παρέθετε ο διάβολος στο Σαραντάριο όρος, ήλθε κατόπιν στην Ιερουσαλήμ και κήρυξε το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Αφού διώχθηκε, εμπαίχτηκε, προδόθηκε, σταυρώθηκε, πέθανε, στην συνέχεια όταν αναστήθηκε είπε στους μαθητές του, τώρα εδόθη εις εμέ πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης. Πορευθέντες λοιπόν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αυτούς να φυλάττωσι πάντα όσα παρήγγειλα εις εσάς· και ιδού, εγώ είμαι μεθ' υμών πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος. Δεν τα πήρε όλα εξ αρχής από τον Πατέρα του. Τα θαύματα τα έκανε αφού πρώτα νίκησε τον έτερο κακό εαυτό του στην έρημο (πειραζόμενος υπό του διαβόλου). Την θέωση την έλαβε αφού πρώτα έδωσε την ζωή του. Αφού λοιπόν υπάκουσε στον Πατέρα του δίνοντας αυτή έλαβε την θέωση, η οποία εμπεριέχει την ζωή την άφθαρτη και αιώνια. Καίτοι ων Υιός, έμαθε την υπακοήν αφ' όσων έπαθε.

Είναι πολλοί που επιθυμούν να έχουν τον Θεό στην ζωή τους, αποβλέπουν στην αναγέννηση, στην σύμπνοια μεταξύ των συνανθρώπων, στην θέωση χωρίς όμως να διεξάγουν πνευματικούς αγώνες. Αυτό δεν μπορεί να συντελεστεί στην ζωή τους χωρίς θυσία, η οποία να είναι ευάρεστη στον Θεό. Έτσι περνούν τα χρόνια και οι καιροί και ενώ περιμένουν τον Θεό έρχεται η φθορά και ο θάνατος.

Εύχομαι να φανερώσουμε μέσα μας και γύρω μας ότι ο Θεός λειτουργεί στην ζωή μας με λόγια Θεού και με έργα Χριστού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν. Να γνωρίζουμε ότι η ζωή η αιώνια δίνεται μόνο στην υπακοή ενός ή πολλών ανθρώπων πάνω στο θέλημα του Θεού. Δεν γίνεται ο Χριστός να δίνει τα πάντα στον Πατέρα και εμείς να επιδιώκουμε την αιώνια ζωή μη θέλοντας να δώσουμε τίποτα. Με την υπακοή στον Λόγο του Θεού και στην Φωνή Θεού δυνάμεθα να ζήσουμε με το πνεύμα του Θεού αιώνια, χρειάζεται όμως να μην απελπιζόμαστε και να μην κουραζόμαστε. Να μας διέπει μέχρι τέλος υπακοή πάνω στο θέλημα του Θεού και στις επιδιώξεις αυτού. Η υπακοή η δική μας θα χτίσει μέσα μας και γύρω μας την άκτιστη εκκλησία του Θεού, την άφθαρτη εκκλησία του Θεού διά των ανθρώπων του Θεού, οι οποίοι θα ακολουθήσουν την Φωνή Θεού όταν ο Θεός θελήσει να την γνωρίσουν και αυτοί θα είναι οι έχοντες προορισμό σωτηρίας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΙ 13 – 14

 

«12. Άρα λοιπόν, αδελφοί, είμεθα χρεώσται ουχί εις την σάρκα, ώστε να ζώμεν κατά σάρκα·

13. διότι εάν ζήτε κατά την σάρκα, μέλλετε να αποθάνητε· αλλ' εάν διά του Πνεύματος θανατόνητε τας πράξεις του σώματος, θέλετε ζήσει».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 12ος: Εμείς μάθαμε την αλήθεια, την οποίαν ο Θεός όπου θέλει την δίνει. Σε εμάς την έδωσε την αλήθεια γι΄ αυτό λοιπόν χρεωστούμε να μην ζούμε με την σάρκα (αμαρτία) αλλά με τις αξίες του πνεύματος του Θεού, το οποίον είναι ζωοποιό και με τον πνευματικό αγώνα μας χορηγεί τα άφθαρτα στοιχεία του πνεύματος και τις άπειρες ιδιότητες αυτού, οι οποίες φέρνουν τον Θεό στην ζωή μας.

Στίχος 13ος: Εάν επιμένουμε να ζούμε με την αμαρτία, θα πεθάνουμε αργά ή γρήγορα. Εξάλλου και σήμερα νεκροί είμαστε και ας ζούμε. Αν όμως αναπτυχθούμε με το πνεύμα του Θεού, συλλαμβάνοντας τον τρόπο μέσα από τον Λόγο του Θεού και αναπτύσσοντας διά του Ευαγγελίου την ζώσα πίστη με τα στοιχεία του καθαρισμού, ο οποίος επιφέρει εις ημάς τον αγιασμό, τότε θα ζήσουμε και ο λόγος διότι ήρθε ο προδιαγεγραμμένος χρόνος τον οποίον ο Θεός προείδε προ αιωνίων χρόνων και έδωσε την ζωή του λύτρο αντί πολλών. Αδέλφια μου να αφήσουμε τον εαυτό μας στον Θεό, να τον εμπιστευθούμε κατά πάντα ώστε να μας δώσει τα πάντα.

Τα έργα της σαρκός εξαφανίζονται με τα συνεχόμενα έργα του πνεύματος. Τα βασικά έργα που καλούμαστε στην αρχή να επιδιώξουμε είναι: Η μελέτη, η οποία μας εξασφαλίζει την σοφία του Θεού όπως, μην κρίνετε ίνα μην κριθήτε, αν σε αγγαρεύση τις μίλιον εν, ύπαγε μετ' αυτού δύο, πάτερ άφες αυτοίς ου γαρ οίδασιν τι ποιούσι, απόδοτε τα του Καίσαρος εις τον Καίσαρα και τα του Θεού εις τον Θεόν, ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω κ.λ.π. Η σοφία του Θεού όταν μπει μέσα μας δύναται κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και αν βρεθούμε να φρουρήσει την ειρήνη μας, να φρουρήσει την σχέση μας με τον Πατέρα Θεό. Ενθυμούμαστε τον προφήτη Δανιήλ όταν τον έριξαν στον λάκκο των λεόντων που δεν τα κοιτούσε και τα περιφρονούσε αν και αυτά ήταν δίπλα του. Μάλιστα τα περιφρονούσε τόσο πολύ όπου έστρεψε την πλάτη του εις αυτά και το πρόσωπο και την καρδιά του στον Θεό, έχοντας απόλυτη εμπιστοσύνη εις αυτόν διότι ήξερε πως και αν σε σκιά θανάτου πορευθεί δεν θα τον εγκαταλείψει, όπως και έγινε. Άλλη επιδίωξή μας πρέπει να είναι η προσευχή. Με αυτή δυνάμεθα να ομιλούμε στον Θεό συνέχεια. Με την προσευχή οι επιδιώξεις μας από ανθρώπινες και σαρκικές γίνονται πνευματικές, θεϊκές. Η επόμενη επιδίωξή μας πρέπει να είναι η απόκτηση του πνεύματος του Θεού, το οποίο θα μας αναπτύξει την ομολογία πίστεως. Με αυτό το στοιχείο θα καταφέρουμε να διαμορφώσουμε χαρακτήρα Χριστού, διότι με την εξάπλωση θα οδηγηθούμε στην αφιέρωση η οποία μας φέρνει στον θρόνο του Θεού. Και ο λόγος διότι αυτά που θα λέμε με τα λόγια μας θα πρέπει να τα παρουσιάζουμε και με τα έργα μας τα οποία εκδηλώνονται με την σάρκα μας, η οποία υπακούει στις προσταγές του πνεύματος. Φυσική συνέπεια λοιπόν να μας διακατέχει η προσοχή η οποία οδηγεί στην θέωση. Με όλα αυτά εκπληρώνεται σε εμάς το γραφικό που αναφέρεται στον Λόγο του Θεού, νίκα άνθρωπε το κακό με το αγαθό. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα καταφέρουμε να αντιστρέψουμε τους όρους ώστε η σάρκα (αμαρτία) η οποία φέρνει τον θάνατο, να υποταχτεί εις το πνεύμα (αναμαρτησία), η οποία αυξάνει την ζωή την άφθαρτη και αιώνια. Υπομονή λοιπόν και επιμονή, ο επιμένων νικά. Είμαι σίγουρος πως όταν επιμένουμε και συνάμα διορθώνουμε τον εαυτό μας, είναι θέμα χρόνου να φτιάξουμε νου Χριστού ώστε αυτεπάγγελτα να επιδιώκουμε τα του Θεού, τα οποία είναι η αναγέννηση, η σοφία του Θεού, η ζώσα πίστη, η αγάπη η ανυπόκριτη, η ταπείνωση, οι εντολές του Θεού, η θέωση. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΣ 14

 

«14. Επειδή όσοι διοικούνται υπό του Πνεύματος του Θεού, ούτοι είναι υιοί του Θεού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αυτοί οι οποίοι διοικούνται υπό του πνεύματος του Θεού έχουν στοιχεία Θεού, έχουν καρπούς του Αγίου Πνεύματος, έχουν σημεία, έχουν ιδιότητες του Θεού, είναι ιδεώδεις άνθρωποι και διέπονται από ζήλο Θεού, έχουν θείο έρωτα, είναι άνθρωποι οι οποίοι εξελίσσουν τον εαυτόν τους καθημερινά κατά Θεό τον οποίον και διορθώνουν συνεχώς ώστε να είναι ευάρεστοι στον Θεό με τα στοιχεία τα δικά του όπως ταπείνωση κ.λ.π. Διακατέχονται από σοφία Θεού την οποίαν αναπτύσσουν καθημερινά στην ζωή τους, προσεύχονται αδιάλειπτα και μέσω της προσευχής αντλούν την σοφία του Θεού, μελετούν τον Λόγο του Θεού συνέχεια, εκμεταλλεύονται τον χρόνο τους πνευματικά, βρίσκουν τρόπους και επινοούν συστήματα σωτηρίας διά της εξάπλωσης ώστε να βάλουν τον Λόγο του Θεού στις καρδιές των συνανθρώπων τους, θυσιάζονται για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου.

Εύχομαι όλοι να αναπτύξουμε το πνεύμα του Θεού στην ζωή μας και να διοικούμαστε από αυτό ώστε να γίνουμε υιοί και θυγατέρες αυτού του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΣ 15

 

«15. Διότι δεν ελάβετε πνεύμα δουλείας, διά να φοβήσθε πάλιν, αλλ' ελάβετε πνεύμα υιοθεσίας, διά του οποίου κράζομεν· Αββά, ο Πατήρ».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πνεύμα δουλείας διακατέχει τον άνθρωπο εκείνον που διέπεται από τα στερεότυπα του κόσμου όπως θρησκεία και όχι αγάπη, επιδιώξεις κοσμικές και όχι πνευματικές, αφιέρωση για την αύξηση υλικών αγαθών και όχι πνευματικών, τα οποία στερεότυπα του κάθε έθνους τον καθιστούν εις όλη του την ζωή δούλο του εγωισμού του και του κόσμου, μη έχοντας πνεύμα έρευνας. Πνεύμα δουλείας επίσης έχει αυτός που διέπεται από άγνοια του θελήματος του Θεού, έτσι γίνεται δούλος της αμαρτίας, της φθοράς και του θανάτου. Είναι δούλος του φόβου του, ο οποίος φόβος τον καθιστά ημιμαθή στα πάντα και ο λόγος διότι περιορίζει την ζωή του κατά πάντα. Το πνεύμα δουλείας το έχει ο άνθρωπος που δεν θέλει να αναγεννηθεί, να εξελιχτεί, να ζητήσει τα άνω, τα του Θεού. Έτσι επιδιώκει ξερούς τύπους και εξωγραφικούς προσανατολισμούς και στόχους από τους οποίους νομίζει ότι θα εξασφαλίσει την ζωή, μη θέλοντας να εννοήσει ότι αυτά θέτουν σε κίνδυνο κάθε στιγμή την ζωή του αλλά και την ζωή όσων είναι γύρω του, εγκαταλείποντας άπαξ διαπαντός την συμβουλή του Θεού η οποία τονίζει ότι η ζωή δεν συνίσταται εκ των υπαρχόντων, από τα στερεότυπα δηλαδή που υφίστανται σήμερα και που είναι εντάλματα ανθρώπων. Πνεύμα δουλείας σε γενικές γραμμές έχει ο εγωιστής ο οποίος συντάσσεται με το σύστημα και τα στερεότυπα του κόσμου και ο λόγος είναι ένας, ο εγωισμός, διότι δεν αντέχει την αλλαγή, την διαφοροποίηση την οποίαν προκαλεί η αναγέννηση. Αυτός ο άνθρωπος είναι δούλος διότι δεν αντέχει το κατηγορώ το οποίο θα υποστεί αν θελήσει να αναγεννηθεί.

Πνεύμα υιοθεσίας διακατέχει τον άνθρωπο εκείνον που ο νους του είναι αδιάλειπτα εις τον Θεό, τον οποίον αναπτύσσει καθημερινά πάνω στην μελέτη του Λόγου του Θεού, στην διόρθωση του εαυτού του με την μετάνοια και την αναγέννηση. Τελευταία πνεύμα υιοθεσίας διακατέχει τον άνθρωπο που προσεύχεται νυχθημερόν αποβλέποντας μέσα από την προσευχή την έκχυση του Αγίου Πνεύματος, το οποίο πνεύμα δύναται να ζωοποιήσει την ψυχή και το σώμα του. Ο τρόπος που του επιτάσσει το πνεύμα του Θεού την αλλαγή, είναι διότι η σοφία του Θεού, που είναι ο πάρεδρος του Θεού, χαρίζει με τον αγώνα της αναγέννησης στον άνθρωπο αυτόν του Θεού σοφία Θεού, πνεύμα ζωοποιόν, αγάπη ανυπόκριτη, πίστη ζώσα, ταπείνωση Θεού, ειρήνη Χριστού η οποία του εξασφαλίζει χαρά κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και αν βρεθεί.

Εύχομαι να αποβάλουμε το πνεύμα δουλείας και να αναπτύξουμε το πνεύμα υιοθεσίας, ώστε να γίνουμε αυτάγαθοι και πηγή αγαθότητας όπου ο Θεός θα ευαρεστείται σε εμάς και ο κόσμος θα αναγεννιέται από τον αγώνα μας. Μόνο έτσι μπορούμε να γίνουμε σκεύη εκλογής και να χρησιμοποιηθούμε άνωθεν για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΣ 16

 

«16. Αυτό το Πνεύμα συμμαρτυρεί με το πνεύμα ημών ότι είμεθα τέκνα Θεού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το πνεύμα του Θεού συμμαρτυρεί με το πνεύμα το δικό μας μέσα μας και γύρω μας με την ζωή την άφθαρτη, η οποία διέπεται από το πνεύμα της ευγενούς άμιλλας και από τα στοιχεία του Αγίου Θεού. Όταν τα λόγια μας και τα έργα μας διέπονται από σοφία Θεού, σημαίνει ότι με τον σχετικό αγώνα γίναμε μέτοχοι των επαγγελιών, των δωρεών, των καρπών, των χαρισμάτων και των σημείων του Αγίου Πνεύματος. Όταν το πνεύμα του Θεού συμμαρτυρεί με το δικό μας, τότε η ζωή μας έχει μεταμορφωθεί σε ένα θαύμα το οποίο θαύμα αγκαλιάζει το άπειρο αλλά και το άπειρο με ό,τι συνεπάγεται σε αυτό αγκαλιάζει εμάς. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΣ 17

 

«17. Εάν δε τέκνα και κληρονόμοι, κληρονόμοι μεν Θεού, συγκληρονόμοι δε Χριστού, εάν συμπάσχωμεν, διά να γείνωμεν και συμμέτοχοι της δόξης αυτού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Μπορούμε να γίνουμε τέκνα Θεού, κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης αυτού του Θεού, αν αποφασίσουμε με ειλικρίνεια ότι θέλουμε να κάνουμε το θέλημά του. Δεν μπορούμε να στρουθοκαμηλίζουμε άλλο ενώπιον του Θεού, ενώπιον του εαυτού μας, ενώπιον των συνανθρώπων μας, ούτε μπορούμε να γίνουμε τέκνα Θεού πίνοντας ένα χαπάκι. Χρειάζεται να συμπάσχουμε με τον Χριστό ώστε να διαμορφώσουμε τον χαρακτήρα μας, αναπτύσσοντας σε αυτόν μία νέα λογική, η οποία θα δημιουργήσει νέους νευρώνες όπου σε αυτούς θα εναποθέσει μέσα μας ο Θεός τις ιδιότητές του, κάνοντας εμάς κληρονόμους Θεού, συγκληρονόμους Χριστού και συμμέτοχους της δόξης του. Ο τρόπος της θέωσης είναι ένας. Να ακολουθήσουμε τον Χριστό κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και αν βρεθούμε είτε σήμερα που καλεστήκαμε είτε στο μέλλον και να δεχτούμε την νουθεσία του η οποία εκδηλώνεται μέσα στον Λόγο του Θεού, φανερώνοντας ότι τα πάντα συνεργούν στο αγαθό. Κάνοντας λοιπόν τον ίδιο αγώνα με τον Κύριό μας και συμπάσχοντας στην καθημερινότητά μας όπως αυτός, διεξάγοντας πνευματικούς αγώνες ώστε με τις αντιξοότητες να σταθούμε όπως στάθηκε αυτός ο Χριστός στον πόλεμο που δέχτηκε από τους ανθρώπους και τους αγγέλους του πονηρού, αδιαφορώντας για τις επιθέσεις του πονηρού και τα κατηγορώ των εν αγνοία συνανθρώπων και επιδιώκοντας με όλες τις δυνάμεις μας αδιάλειπτα το θέλημα του Θεού στην ζωή μας, τότε θα αποκτήσουμε υιοθεσία και θα γίνουμε τέκνα Θεού λαμβάνοντας όλη την κληρονομιά του Πατέρα Θεού, η οποία είναι επίγεια και ουράνια αγαθά και που όλοι τα έχουμε μεγάλη ανάγκη. Χρειάζεται αδέλφια μου γλυκά υπακοή ολοκληρωμένη στον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος. Χρειάζεται ακόμα ένα βασικό στοιχείο να υπάρχει μεταξύ μας, αυτό είναι η ενότητα. Ο τρόπος που διαφυλάττεται αυτή η ενότητα μεταξύ μας είναι να μην βγάζουμε εύκολα πνευματικά συμπεράσματα τα οποία μας φέρνουν σε σημείο να έχουμε διαφωνίες, οι οποίες προέρχονται από τον εγωισμό ο οποίος εγωισμός αυξάνει δυστυχώς ακόμα και κάτω από το πνεύμα του Θεού, από το κάλεσμα του Θεού που λάβαμε και ο λόγος διότι νομίζουμε ότι επειδή διαβάζουμε σήμερα το Ευαγγέλιο του Θεού είμαστε και οι εκλεκτοί. Αδέλφια μου, αφού ερχόμαστε από τον κόσμο είναι φυσικό να υπάρχουν διαφωνίες μεταξύ μας, αν όμως έρθει η αγάπη η οποία όλα τα δέχεται τότε η ενότητα θα είναι πραγματική. Υπομονή λοιπόν και επιμονή μέχρι να έρθουν οι καρποί στην ζωή μας με κορωνίδα όλων την ανυπόκριτη αγάπη και την ταπείνωση με τα στοιχεία που την διέπουν όπως δεν είμαι τίποτα, δεν ξέρω τίποτα, δεν έκανα τίποτα. Όχι λόγια αλλά έργα ώστε να είμεθα σίγουροι ότι με τα στοιχεία αυτά βαδίζουμε σωστά. Ένα άλλο στοιχείο που αυξάνει την ενότητα είναι όταν βλέπουμε λάθη να μας διακατέχει το τρίπτυχο βλέπε, άκου, σώπα. Μόνο με αυτόν τον τρόπο θα λάβουμε τους καρπούς του Πνεύματος του Αγίου, οι οποίοι θα γίνουν σε εμάς πρώτη υπόσταση και φύση. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΣ 18

 

«18. Επειδή φρονώ ότι τα παθήματα του παρόντος καιρού δεν είναι άξια να συγκριθώσι με την δόξαν την μέλλουσαν να αποκαλυφθή εις ημάς».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ   

 

Τα παθήματα του παρόντος καιρού δεν είναι άξια να συγκριθούν με την μέλλουσα δόξα που φέρνει ο Θεός στην ζωή μας, την οποίαν παρουσίασε ο Κύριός μας με την ζωή του, μία ζωή γεμάτη θαύματα και σοφία Θεού συναρπάζουσα πάνω σε όλους τους τομείς. Η οποία σοφία δύναται εάν τον μιμηθούμε τον Κύριό μας να μας εξασφαλίσει με τον αγώνα του καθαρισμού, του αγιασμού και της εξάπλωσης τα οποία καλούμαστε σήμερα να επιδιώξουμε, να αναπτύξουμε και να φέρουμε στην ζωή μας διά του Ευαγγελίου, την σωτηρία της ψυχής και του σώματος και την απόκτηση προσωπικότητας Χριστού και να φτάσουμε στο σημείο να διακατεχόμαστε από τα στοιχεία του ιδεώδους ανθρώπου που ήταν και είναι ο Χριστός.

Τα παθήματα είναι οι αντιξοότητες που αντιμετωπίζουμε στο να φέρουμε τα αποτελέσματα εκείνα που μας παρέχουν την υιοθεσία και την δυνατότητα να ονομαστούμε τέκνα Θεού, κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης αυτού του Αγίου Θεού. Τι αξία αδέλφια μου έχει ο κόσμος και το σύστημα απώλειας που τον διέπει μπροστά στην επαγγελία του Χριστού που είναι η συμμετοχή μας στην ίδρυση του νέου άκτιστου κόσμου; Τι αξία έχουν τα πάθη τα οποία καταστρέφουν την ψυχή και το σώμα μας μπροστά στην έκχυση του Αγίου Πνεύματος με ό,τι συνεπάγεται όπως καρπούς, χαρίσματα, σημεία και σοφία Θεού πάνω σε όλους τους τομείς; Τι αξία έχουν τα στερεότυπα που υφίστανται σήμερα κάνοντας την ζωή μας ανίατη, ανούσια, ανύπαρκτη μπροστά στις επιδιώξεις που αναπτύσσει μέσα μας ο Θεός, γινόμενοι μέτοχοι της άφθαρτης ζωής; Είναι ασύγκριτες οι δωρεές και οι επιδιώξεις που παραθέτει μπροστά μας ο Θεός διά Πνεύματος Αγίου οι οποίες μας εξελίσσουν, μας αναγεννούν, μας χαρίζουν εξουσίες όπως αγάπη, ταπεινοφροσύνη, ανεκτικότητα, διαύγεια πνεύματος κ.λ.π. Εύχομαι να μην βρεθεί ούτε ένας αδελφός που να συγκρίνει την παιδεία του Κυρίου η οποία τον καθιστά αντί Θεού στην γη ώστε να αποφύγει αυτήν, με την μωρία του κόσμου η οποία εργάζεται τον θάνατο ψυχής και σώματος.

Θα φέρω ένα παράδειγμα. Σήμερα καμαρώνουμε έναν που σπούδασε και έμαθε μία επιστήμη έναντι ενός που αδιαφόρησε να σπουδάσει. Ακριβώς έτσι και στον πνευματικό κόσμο. Εάν εμμείνουμε στην παιδεία του Κυρίου θα καμαρώνουν αύριο όλοι για εμάς, Θεός, άγγελοι, άνθρωποι μα πάνω από όλα εμείς οι ίδιοι διότι μέσα μας θα λειτουργεί ο Θεός. Εάν όμως δεν θελήσουμε να αναγεννηθούμε αποφεύγοντας την θυσία, θα ντρέπονται για εμάς Θεός, άγγελοι, άνθρωποι μα πάνω από όλα θα τρεπόμαστε εμείς για εμάς που απαρνηθήκαμε το κάλεσμα που λάβαμε μέσω της Φωνής Θεού για ένα πινάκιο φακής (σύστημα του κόσμου). Μη γένοιτο! Η μέλλουσα δόξα είναι με λίγα λόγια η παρουσία του λαού του Θεού, της οικογένειας του Θεού στον κόσμο η οποία θα γίνει αιτία με τα στοιχεία που θα διέπουν τους ανθρώπους του Θεού, να φέρουν τον Χριστό στο σημείο εκείνο που χρειάζεται ώστε να πραγματοποιήσει την δευτέρα παρουσία και έλευσή του. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΣ 19

 

«19. Διότι η μεγάλη προσδοκία της κτίσεως προσμένει την φανέρωσιν των υιών του Θεού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η Φωνή Θεού θα συμβάλει καθοριστικά, ιδιαίτερα στον χριστιανικό κόσμο ώστε να φανερωθούν οι υιοί του Θεού ανεξαρτήτου δόγματος, φυλής, έθνους οι οποίοι σήμερα είναι διασκορπισμένοι σε όλον τον κόσμο και διεξάγουν πνευματικούς αγώνες αναγέννησης κατά τόπους και διακατέχονται από μέρος αλήθειας ή πνευματικών στοιχείων. Η Φωνή Θεού δεν έχει αποστολή να δημιουργήσει μία νέα χριστιανική οργάνωση ή ένα νέο δόγμα, αλλά να συμπληρώσει στους ήδη υπάρχοντες χριστιανούς και μη καθώς και σε όλο τον πνευματικό, λογοτεχνικό, επιστημονικό, ερευνητικό κόσμο που σήμερα καθορίζει την τύχη των λαών ανεξαρτήτου πνευματικού επιπέδου, τα πνευματικά εκείνα στοιχεία (ελλείποντα) τα οποία θα επαναπροσδιορίσουν τους στόχους και τις επιδιώξεις αναγέννησης όλου του χριστιανικού κόσμου και μη, ώστε να επιτευχθεί η ενότητα μεταξύ των ανθρώπων σε παγκόσμιο επίπεδο. Η οποία ενότητα είναι ευαγγελική απαίτηση του Θεού και έχει ως εξής: Εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις. Τελευταία διαμέσου των διαρθρωτικών πνευματικών αλλαγών διά του Ευαγγελίου θα επαναφέρει η Φωνή Θεού στους έχοντες αποστολή τα στοιχεία εκείνα τα οποία καθιστούν την ζωή άφθαρτη, αναπτύσσοντας αυτή την ζωή στους ανθρώπους του Θεού σε γονιδιακό επίπεδο όπου η ζωή η αιώνιος και η ζώσα πίστη θα διακατέχουν αυτούς τους υιούς και τις θυγατέρες του Θεού. Είναι απολύτως βέβαιον ότι αυτοί οι υιοί του Θεού θα ελευθερώσουν και την κτίση από την φθορά που την διέπει σήμερα, αφού όμως πρώτα διά της μετάνοιας, της αναγέννησης, της ζώσης πίστεως θα έχουν ελευθερώσει τον εαυτόν τους από την αμαρτία, τα πάθη, τους εγωισμούς, τα στερεότυπα που υφίστανται σήμερα και μας καθιστούν εχθρούς μεταξύ μας, με αποκορύφωμα πάντων την απελευθέρωση του ανθρώπου από την φθορά και τον θάνατο. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΙ 20 – 23

 

«20. Επειδή η κτίσις υπετάχθη εις την ματαιότητα, ουχί εκουσίως, αλλά διά τον υποτάξαντα αυτήν.

21. επ' ελπίδι ότι και αυτή η κτίσις θέλει ελευθερωθή από της δουλείας της φθοράς και μεταβή εις την ελευθερίαν της δόξης των τέκνων του Θεού.

22. Επειδή εξεύρομεν ότι πάσα η κτίσις συστενάζει και συναγωνιά έως του νύν·

23. και ουχί μόνον αυτή, αλλά και αυτοί οίτινες έχομεν την απαρχήν του Πνεύματος, και ημείς αυτοί στενάζομεν εν εαυτοίς περιμένοντες την υιοθεσίαν, την απολύτρωσιν του σώματος ημών».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 20ος: Ο υποτάξας αυτήν την κτίσιν (Δημιουργία) στην φθορά είναι ο άνθρωπος ο οποίος αποστάτησε από τις αρχές του Θεού και κάνει σήμερα κακή χρήση της Δημιουργίας του Θεού με κίνητρα εωσφορικού εγωισμού. Η επανένταξη του ανθρώπου στην υπακοή του Θεού, η οποία τον εμπλουτίζει με τα στοιχεία της ευγενής άμιλλας όπως την αρετή όλων την ταπεινοφροσύνη και την αγάπη την ανυπόκριτη η οποία στρέφεται σε Θεό και άνθρωπο, καταργεί την ματαιότητα της κτίσης και επιφέρει την ελπίδα εις αυτήν την κτίση ώστε να επαναλειτουργήσει κατά Θεό. Αμήν.

Στίχος 21ος: Ελπίζει η κτίση στην επανένταξη του ανθρώπου πάνω στα δρώμενα του Ευαγγελίου, ώστε να πάψει ο άνθρωπος να της φέρεται ανήλεα αντλώντας απ’ αυτήν την κτίση όλες τις ενέργειες ζωής και κάνοντας κακή χρήση των δωρεών της, μη αφήνοντας αυτήν να ανασάνει από την υπέρ κατανάλωση. Καταστρέφοντάς της επίσης το φυσικό, φυτικό, υδρόβιο, ζωικό και ενεργειακό βασίλειο το οποίο χρειάζεται για να παράγει ζωή, η οποία ζωή εξασφαλίζει την δική της σωτηρία αλλά και την ζωή των λογικών ανθρώπων και των άλογων ζωικών παρουσιών. Αμήν.

Στίχος 22ος, 23ος: Όπως οι αναγεννημένοι άνθρωποι ποθούν και στενάζουν για την παρουσία του Θεού στην ζωή τους, έτσι και αυτή η φύση αγωνιά και ελπίζει να την διοικήσουν οι υιοί και οι θυγατέρες αυτού του Θεού. Όλη ελπίζει, λογική και άλογη Δημιουργία στην παρουσία του Δημιουργού. Και γνωρίζουμε ότι ο Θεός επέλεξε να την σώσει την κτίση με ό,τι συνεπάγεται σε αυτήν με την παρουσία του Υιού του, η οποία έφερε τα μέσα εκείνα που χρειάζονται ώστε να αναπτυχθεί φυσιολογικά και να ζήσει αιώνια μέσω της επανένταξης του ανθρώπου στην αλήθεια του Ευαγγελίου. Είναι σίγουρο αδέλφια μου ότι ο καιρός είναι εγγύς εγγύτατα διά όλους τους ανθρώπους δίκαιους ή αμαρτωλούς. Εύχομαι να εννοήσουμε το θέλημα του Θεού ώστε να μην βρεθεί ουδείς έξω της χαράς του Κυρίου. Μη γένοιτο!

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΙ 24 – 25

 

«24. Διότι με την ελπίδα εσώθημεν· ελπίς δε ήτις βλέπεται δεν είναι ελπίς· διότι εκείνο, το οποίον βλέπει τις, διά τι και ελπίζει;

25. Εάν δε ελπίζωμεν εκείνο, το οποίον δεν βλέπομεν, διά της υπομονής περιμένομεν αυτό».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η ελπίδα είναι προ της πίστης. Όταν έρθει η πίστη, η ελπίδα παύει να λειτουργεί διότι η πίστη εκπληρώνει επαγγελίες και δι’ αυτής σώζεται ο άνθρωπος και η κτίση ολόκληρη. Αλλά και αυτός που ελπίζει, κάνει τον αγώνα του και η ελπίδα αυτή δεν καταισχύνει, δεν απογοητεύει αυτόν διότι είναι θέμα χρόνου να βρει τα στοιχεία εκείνα τα οποία υπάρχουν σήμερα μέσα στον Λόγο του Θεού τα οποία γράφτηκαν ώστε να ανακαλυφθούν από τους ερευνητές του πνεύματος και να λάβουν χώρα στην ζωή τους. Να ενθυμούμεθα ότι το πνεύμα του Θεού εστί το ζωοποιόν. Εύχομαι να ελπίζουμε συνέχεια και ο τρόπος είναι κάνοντας αυτόν τον αγώνα του καθαρισμού και του αγιασμού, ώστε να γίνουμε κληρονόμοι του κτιστού και άκτιστου κόσμου. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΣ  26

 

«26. Ωσαύτως δε και το Πνεύμα συμβοηθεί εις τας ασθενείας ημών· επειδή το τι να προσευχηθώμεν ως πρέπει δεν εξεύρομεν, αλλ' αυτό το Πνεύμα ικετεύει υπέρ ημών διά στεναγμών αλαλήτων·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πολλές φορές δεν ξέρουμε πως να προσευχηθούμε ή δεν

μπορούμε να αντιληφθούμε ποιο είναι το θέλημα του Θεού και πως αναπτύσσεται στην ζωή μας. Έτσι δημιουργούνται οι ασθένειες, διότι πρώτα ασθενεί το πνεύμα και μετά το σώμα. Το Πνεύμα όμως το Άγιο το οποίο αγαπά τον άνθρωπο, ειδικότερα εκείνον που δεν γνωρίζει τον τρόπο να εντάξει στην ζωή του το θέλημα του Θεού, τον βοηθά αυτόν τον άνθρωπο με στεναγμούς αλαλήτων στην ζωή του οι οποίοι ανακουφίζουν το σώμα του, δίνοντας το δικαίωμα στους μηχανισμούς της ζωής να φρουρήσουν την ζωή μέχρι το Πνεύμα το Άγιο να βρει τον τρόπο να εισέλθει στον εσωτερικό του κόσμο και ειδικότερα στον εγκέφαλό του, ώστε να ζωοποιήσει το πνεύμα του και να διορθώσει τον τρόπο που σκέφτεται και κατ’ επέκταση να ζωοποιήσει την ψυχή και το σώμα του. Εύχομαι σε όλους τους ανθρώπους να λειτουργεί το πνεύμα του Θεού μέσα τους με όλη την παντοδυναμία του και με όλους τους τρόπους μέχρι να εισέλθουν στην μετάνοια, η οποία εξασφαλίζει την αναγέννηση και την θέωση. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΣ  27

 

«27. ο δε ερευνών τας καρδίας εξεύρει τι είναι το φρόνημα του Πνεύματος, ότι κατά Θεόν ικετεύει υπέρ των αγίων».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Χριστός γνωρίζει ποιο είναι το φρόνημα του πνεύματος το οποίο μας διακατέχει και ο λόγος διότι ο ίδιος διά Πνεύματος Αγίου ενεργούσε τα θαύματα της πίστεως, των λόγων, της θυσίας αλλά και των έργων αγάπης τα οποία εκδήλωνε ως Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος εις όλον τον επί γης βίον του. Άρα, ο Χριστός βλέπει την καρδιά του ανθρώπου. Αν το φρόνημα το δικό μας είναι αγαθό, τότε αυξάνει με το πνεύμα του το πνεύμα το δικό μας ώστε να ολοκληρώσουμε την αποστολή μας έναντι Θεού και ανθρώπων. Αν όμως οι προθέσεις μας υποκινούνται από τον εωσφορικό εγωισμό, τότε το πνεύμα του Θεού δεν διοχετεύεται εις ημάς, με φυσική συνέπεια να υπολειτουργεί το πνεύμα μας εκδηλώνοντας μωρία λόγων και έργων. Αφού αδέλφια μου έχουμε να κάνουμε με Θεό ζώντα ο οποίος γνωρίζει νεφρούς και καρδιές, ακόμη σε αυτόν τον Θεό είναι τα πάντα γυμνά και τραχηλισμένα ενώπιόν του, ας είμεθα ειλικρινείς και ας αναπτύξουμε το θέλημά του με σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΣ  28

 

«28. Εξεύρομεν δε ότι πάντα συνεργούσι προς το αγαθόν εις τους αγαπώντας τον Θεόν, εις τους κεκλημένους κατά τον προορισμόν αυτού·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο άνθρωπος αφού λάβει κάλεσμα από τον Θεό να αυξηθεί πνευματικά, στην αρχή της πνευματικής του ζωής νομίζει ότι ο διάβολος τον πολεμά ενώ η μάχη γίνεται διότι έχει διαφορετικές συνήθειες ή επιδιώξεις από αυτές που θέλει ο Θεός να έχει. Έτσι γίνεται ο πόλεμος, νομίζοντας ότι ο διάβολος τον εκδικείται επειδή προσπαθεί να κάνει το θέλημα του Θεού. Όταν όμως ο άνθρωπος γνωρίσει τον Χριστό, αφήνει τον εαυτό του ελεύθερο έχοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στον Θεό. Όταν λοιπόν έρχεται μία αρνητική κατάσταση ο αναγεννημένος άνθρωπος πιστεύει ότι αυτό είναι το θέλημα του Θεού και ειρηνεύει. Άρα, για τον άνθρωπο του Θεού τα πάντα συνεργούν στο αγαθό διότι από τα πάντα σπουδάζει την πολυποίκιλη σοφία του Θεού, έχοντας απόλυτη εμπιστοσύνη στον Πατέρα Θεό. Όσοι λοιπόν έχουν προορισμό σωτηρίας γνωρίζουν ότι τα πάντα συνεργούν στο αγαθό. Έτσι γνωρίζουν μέσα από πολλές εμπειρίες καλό και κακό, πάντα κάτω από το πνεύμα της ευγενής άμιλλας και της ειρήνης του Χριστού, η οποία τους ειρηνεύει με τον Θεό, με τον εαυτό τους, με τους συνανθρώπους τους αλλά και με τον διάβολο σε σημείο να γίνουν σε μικρό χρονικό διάστημα κατ’ εικόνα και ομοίωση Θεού. Εύχομαι να εννοήσουμε τι σημαίνει ότι τα πάντα συνεργούν στο αγαθό, ώστε να ζήσουμε την βασιλεία του Θεού από σήμερα διότι με το πνεύμα αυτό εισερχόμαστε άπαξ διαπαντός εις αυτήν και παραμένουμε εις τον αιώνα τον άπαντα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΙ 29 – 30

 

«29. διότι όσους προεγνώρισε, τούτους και προώρισε συμμόρφους της εικόνος του Υιού αυτού, διά να ήναι αυτός πρωτότοκος μεταξύ πολλών αδελφών·

30. όσους δε προώρισε, τούτους και εκάλεσε, και όσους εκάλεσε, τούτους και εδικαίωσε, και όσους εδικαίωσε, τούτους και εδόξασε».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Μπορεί να αναρωτηθεί κάποιος διαβάζοντας τους στίχους αυτούς αρνητικά, διότι το πνευματικό του επίπεδο αυτό εννοεί. Έτσι θα αναρωτηθεί, θα σκεφτεί εωσφορικά πως αφού ο Θεός προεγνώρισε, προώρισε, εκάλεσε και στο τέλος εδικαίωσε κάποιους ανθρώπους, δεν χρειάζεται να αγωνιστώ. Αν είναι θα με αναγεννήσει αυτός, θα με εξελίξει, θα με αφθαρτοποιήσει, θα με φρουρήσει, θα με κάνει Θεό. Η σκέψη αυτή είναι λανθασμένη, είναι εωσφορική, είναι εμπορική. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο Λόγος του Θεού έχει αντιθέσεις ώστε να πιάνονται οι αλώπεκες. Οι άνθρωποι δηλαδή που διέπονται από την πονηρία, εκμεταλλευόμενοι την παρούσα ζωή και τις ευκαιρίες που τους δίνει με σκοπό το προσωπικό όφελος αποστρέφοντας συνειδητά το θέλημα του Θεού. Άρα, πολλοί άνθρωποι θα περιεργαστούν τους στίχους αυτούς αρνητικά προς αποφυγή για να δικαιολογήσουν τον εαυτό τους ενώπιον τάχα του ζώντος Θεού, μη εννοώντας ότι διά της αποστροφής του καλέσματος του Θεού κρίθηκαν από μόνοι τους για την απώλεια. Εμείς όλοι αν δεν καταλαβαίνουμε το νόημα των στίχων αυτών, θα σκεφτόμαστε έναν άλλο γραφικό στίχο του Θεού ο οποίος ειπώθηκε διά Πνεύματος Αγίου. Αυτός έχει ως εξής: Πάντας ανθρώπους θέλει σωθήναι και εις επίγνωσιν αληθείας ελθείν. Καθώς, έλθετε προς εμέ πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι καγώ αναπαύσω υμάς, ο γαρ ζυγός μου χρηστός και το φορτίον μου ελαφρόν εστιν. Όσοι επιμένουν να περιεργάζονται τους στίχους αυτούς αρνητικά για να αποφύγουν την αναγέννηση, θα πρέπει να σκεφτούν θετικά, ότι δηλαδή αυτούς που ο Θεός προόρισε, εκάλεσε, δικαίωσε δεν είναι άλλοι από αυτούς που γνώρισαν, εννόησαν, μελέτησαν τους στίχους αυτούς. Άρα, ο Θεός κάλεσε όλους όσους άκουσαν ή διάβασαν τους συγκεκριμένους στίχους. Γιατί αδερφέ αποστρέφεσαι πρώτον τον εαυτό σου και δεύτερον το κάλεσμα του Θεού με δικαιολογίες τάχα ότι ο Θεός προσωποληπτεί; Μη γένοιτο!

Για όλους όσους μελετούν και γνωρίζουν τους στίχους αυτούς είναι το κάλεσμα γι’ αυτούς. Αυτούς λοιπόν ο Θεός προόρισε, αυτούς δικαίωσε, αυτούς έσωσε. Αρκεί να κάνουν τον αγώνα του καθαρισμού και του αγιασμού. Ο Κύριος είπε στους μαθητές, διά των λόγων μου είστε καθαροί και γιατί το είπε ενώ δεν ήταν; Διότι είδε ότι δέχτηκαν αυτούς και ήταν θέμα χρόνου να κάνουν ολοκληρωμένα το θέλημά του.

Ο αγώνας θα χρειαστεί με στόχο και σκοπό να διαμορφωθεί χαρακτήρας Χριστού. Όσοι γνωρίζουν τους στίχους αυτούς και επιμένουν στο να νομίζουν ότι αν είναι ο Θεός θα τους καλέσει με διαφορετικό τρόπο, τότε θα πέσουν στην παγίδα να εκπαιδευτούν σκληρά με πολλές αντιξοότητες και στο τέλος να καταλάβουν ότι ο Θεός αυτούς που διάβασαν τους στίχους τους είχε καλέσει, όμως, λόγω της λανθασμένης και επιπόλαιας ερμηνείας τους άργησαν πολύ. Αυτό θα έχει σαν συνέπεια να εισέλθουν στην βασιλεία διά του θανάτου.

Εύχομαι όλοι να εννοήσουν τους στίχους όπως τους ερμήνευσα και εννόησα εγώ όταν τους διάβασα. Τι είπα όταν διάβασα τους στίχους αυτούς; Είναι απλό. Είπα, αφού εγώ γνώρισα τα γραφόμενα αυτά, αφήνει να εννοηθεί ότι μέσα σε αυτούς που προόρισε ο Θεός είμαι και εγώ και ο λόγος διότι τους εννοώ τους στίχους αυτούς. Αμέσως κατάλαβα ότι ο Θεός μου κλείνει το μάτι μέσα από αυτούς τους στίχους και ό,τι λέει για μένα το λέει. Όταν κατάλαβα την ματιά του Θεού πέταξα από χαρά, διότι είδα ότι ο Θεός θα με δικαιώσει μία μέρα, θα με ελεήσει, θα μου σώσει την ψυχή και το σώμα μου και ο λόγος διότι με προεγνώρισε, με προόρισε, με εκάλεσε και θα με δικαιώσει στο μέλλον με την δόξα της άφθαρτης ζωής. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΣ 31

 

«31. Τι λοιπόν θέλομεν ειπεί προς ταύτα; Εάν ο Θεός ήναι υπέρ ημών, τις θέλει είσθαι καθ' ημών;».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όπως το λέει είναι κατανοητό. Το θέμα είναι να είναι ο Θεός υπέρ ημών και να μην νομίζουμε εμείς ότι είναι μαζί μας ενώ δεν είναι. Όταν ο Θεός είναι μαζί μας τότε δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα, διότι η μία ευλογία έρχεται μετά την άλλη. Εάν δεν είναι ο Θεός μαζί μας, τότε έχουμε να φοβηθούμε πολλά. Είναι πολλοί που νομίζουν ότι είναι του Θεού και ότι ο Θεός είναι μαζί τους, έτσι διεκδικούν πράγματα που δεν τους ανήκουν. Αυτό δεν είναι θέλημα Θεού και όταν συμβαίνει έχει σαν συνέπεια να βρίσκουμε πάντα εμπόδια σε ό,τι επιχειρούμε. Μη γένοιτο να πέσουμε σε αυτήν την παγίδα. Αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΣ 32

 

«32. Επειδή όστις τον ίδιον εαυτού Υιόν δεν εφείσθη, αλλά παρέδωκεν αυτόν υπέρ πάντων ημών, πως και μετ' αυτού δεν θέλει χαρίσει εις ημάς τα πάντα;».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Θεός θα μας χαρίσει τα πάντα όταν εννοήσουμε το θέλημά του. Διαφορετικά είναι έτσι φτιαγμένη η ζωή γεμάτη σκάνδαλα, τα οποία θα μας διαπαιδαγωγήσουν και θα μας εξελίξουν πνευματικά. Υπάρχουν δύο τρόποι να οδηγηθούμε στην αναγέννηση, στην θέωση. Ο ένας είναι ή ακούω και μαθαίνω και ο άλλος ή παθαίνω και μαθαίνω. Εύχομαι να ακούσουμε και να μάθουμε, γιατί το να πάθουμε για να μάθουμε είναι επίπονο, είναι εγωισμός και ο λόγος διότι έπαθε ο Υιός, ο Χριστός για εμάς ώστε εμείς να μην πάθουμε. Για να μην πάθουμε θα πρέπει να ακολουθήσουμε τον Χριστό, ώστε να τον μιμηθούμε κάθε στιγμή στην ζωή μας με το να μελετούμε τον Λόγο του Θεού και να αφιερωθούμε στην προσευχή. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΙ 33 – 34

 

«33. Τις θέλει εγκαλέσει τους εκλεκτούς του Θεού; Θεός είναι ο δικαιών·

34. τις θέλει είσθαι ο κατακρίνων; Χριστός ο αποθανών, μάλλον δε και αναστάς, όστις και είναι εν τη δεξιά του Θεού, όστις και μεσιτεύει υπέρ ημών».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όταν εμείς κάνουμε το θέλημα του Θεού, τότε δεν έχουμε να φοβηθούμε κανένα κατηγορώ, κανέναν διωγμό, κανένα ψέμα που θα ειπωθεί για εμάς. Ο Θεός είναι ο δικαιών ημάς, ο παρηγορών ημάς, ο ευλογών ημάς. Είναι λοιπόν απολύτως βέβαιο ότι διά εμάς δεν πιάνει καμία κατηγόρια και όποιον διωγμό και αν υποστούμε να γνωρίζουμε ότι ο Θεός διά μέσω του κατηγορώ θα φέρει άπειρες ευλογίες. Εγώ λέω, όταν μας κατηγορούν μας κάνουν την καλύτερη διαφήμιση. Ο Κύριος φανέρωσε, μακάριοι οι δεδιωγμένοι ένεκεν δικαιοσύνης, αρκεί να έχουμε δικαιοσύνη. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Η΄ΣΤΙΧΟΙ 35 – 39

 

«35. Τις θέλει μας χωρίσει από της αγάπης του Χριστού; θλίψις ή στενοχωρία ή διωγμός ή πείνα ή γυμνότης ή κίνδυνος ή μάχαιρα;

36. Καθώς είναι γεγραμμένον, Ότι ένεκα σου θανατούμεθα όλην την ημέραν. Ελογίσθημεν ως πρόβατα σφαγής.

37. Αλλ' εις πάντα ταύτα υπερνικώμεν διά του αγαπήσαντος ημάς.

38. Επειδή είμαι πεπεισμένος ότι ούτε θάνατος, ούτε ζωή, ούτε άγγελοι, ούτε αρχαί, ούτε δυνάμεις, ούτε παρόντα, ούτε μέλλοντα

39. ούτε ύψωμα, ούτε βάθος, ούτε άλλη τις κτίσις θέλει δυνηθή να χωρίση ημάς από της αγάπης του Θεού της εν Χριστώ Ιησού τω Κυρίω ημών».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 35ος: Όποιος έχει αναγεννηθεί υπό του Θεού, όποιος έχει γνωρίσει τον Θεό, όποιος θέλει τον Θεό, όποιος διακατέχεται από θείο έρωτα τότε ούτε θλίψη, ούτε στενοχώρια, ούτε διωγμός, ούτε πείνα, ούτε κίνδυνος, ούτε θάνατος του δημιουργεί συνθήκες ώστε να κρίνει ως άδικο τον Θεό και να χωριστεί ή να σκανδαλιστεί απ’ αυτόν. Όποιος όμως τον Θεό τον έχει στα χείλη και όχι στην καρδιά, όποιος τον γνωρίζει φιλοσοφικά και όχι διά Πνεύματος Αγίου, τότε διακινδυνεύει να τα βάλει με Θεό και ανθρώπους στην πρώτη αντιξοότητα που θα αντιμετωπίσει. Μη γένοιτο! Άμα θέλουμε να αποφύγουμε μία τέτοια παγίδα η οποία προκαλεί σκάνδαλο, χρειάζεται να εκμεταλλευόμαστε τον χρόνο ώστε να μην φεύγει ανεπιστρεπτί.

Εύχομαι να αναπτυσσόμαστε πνευματικά καθ’ εκάστην ημέρα, ώστε να αποκτήσουμε σοφία Θεού και θείο έρωτα. Αυτά θα μας εξασφαλίσουν Θεό δόξης μέσα μας και γύρω μας, ο οποίος θα αναπτύσσεται κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και αν βρισκόμαστε. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Στίχος 36ος: Ο αγώνας που διεξάγουμε μέσα στις κοινωνίες που ζούμε διέπεται από αντιπαλότητες και ο λόγος διότι ο κόσμος κείται εν τω πονηρώ. Εμείς καλούμαστε να κινηθούμε τώρα μέσα στον κόσμο με δικαιοσύνη Χριστού, με αγάπη Χριστού έξω από τα στερεότυπα που υφίστανται στον κόσμο. Αφού ο Λόγος του Θεού μας παροτρύνει σε μία πορεία έξω από το σύστημα του κόσμου, είναι φυσικό φαινόμενο όταν διεξάγουμε έναν τέτοιο αγώνα να διωχτούμε, να κατηγορηθούμε, να αδικηθούμε σε σημείο πολλές φορές να είμαστε ως πρόβατο επί σφαγής. Παρόλα αυτά όμως θα συνεχίσουμε τον αγώνα της μετάνοιας, της αναγέννησης, της θέωσης. Και ο λόγος διότι με την δύναμη του Θεού και το πνευματικό ανάστημα το οποίο εξασφαλίζουμε ως άνθρωποι του Θεού υπό του Θεού, δυνάμεθα να αναγεννήσουμε πολύ κόσμο και να γίνουμε πόλος έλξης για εκατομμύρια ανθρώπους. Ο ιερός Χρυσόστομος αναφέρει, αρκεί είς άνθρωπος ζήλω πεπυρωμένος ολόκληρον διορθώσασθαι Δήμον και όχι μόνο, με την ζώσα πίστη και τον καθαρισμό δύναται να αναγεννήσει όλον τον πλανήτη. Το πιστεύω ότι μπορεί να το κάνει ο άνθρωπος του Θεού, αρκεί να ζει σύμφωνα με τις εντολές του Χριστού. Τα πάντα δυνατά εις τον πιστεύσαντα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Στίχος 37ος: Ο τρόπος που νικάμε τα πάντα είναι η πλήρη εμπιστοσύνη εις τον Πατέρα και ο λόγος διότι πιστεύουμε ότι τα πάντα συνεργούν στο αγαθό τοις αγαπώσιν τον Θεό. Κάτω από αυτή την λογική δεν παθαίνουμε πτώση και νικούμε τα πάντα. Αμήν.

Στίχος 38ος, 39ος: Μακάρι όλοι μας να νιώθουμε μία τόσο μεγάλη αγάπη για τον Πατέρα μας, τον Θεό ώστε με σιγουριά να εκδηλώνουμε τα έργα του πνεύματος του Θεού με όλες μας τις δυνάμεις και τίποτα μα τίποτα να μην δύναται να μας χωρίσει από της αγάπης του Χριστού. Για να το φανερώνει εδώ ο Απόστολος Παύλος αφήνει να εννοηθεί ότι ο άνθρωπος δύναται με τον αγώνα του να εξασφαλίσει μία τέτοια κατάσταση στα ενδόμυχά του. Εύχομαι όλοι να νιώσουμε όλες αυτές τις διαβεβαιώσεις και με χαρά να τις φανερώνουμε παντού, ώστε οι άνθρωποι να απορούν θετικά μαζί μας. Πάντως για να είναι κάποιος σίγουρος να πει κάτι τέτοιο, να ξέρει ότι δύναται να το πει μόνο αφού πρώτα νικήσει τον έτερο κακό εαυτό του. Για να γίνει αυτό χρειάζεται να διέλθει μέσα από πολλές αντιξοότητες. Πόσο μακάριος είναι ο άνθρωπος που διακατέχεται από αυτά τα συναισθήματα και διακατέχεται από όλες αυτές τις διαβεβαιώσεις. Αυτός ο άνθρωπος είναι σίγουρα μία πόλις κτισμένη πάνω όρους η οποία δεν δύναται να κρυφτεί. Το εύχομαι για όλα τα παιδιά που ανήκουν σήμερα στην Φωνή Θεού αλλά και για όλον τον χριστιανικό και μη κόσμο. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Θ΄

 

ΚΕΦ.Θ΄ΣΤΙΧΟΣ 1

 

«1. Αλήθειαν λέγω εν Χριστώ, δεν ψεύδομαι, έχων συμμαρτυρούσαν με εμέ την συνείδησίν μου εν Πνεύματι Αγίω».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όταν η ζωή μας, όταν τα έργα μας, όταν η συνείδησή μας, όταν όλη μας η ζωή κινείται μέσα στα πλαίσια του Θεού, τότε μαρτυρούν τα πάντα σε εμάς ότι έχουμε Θεό. Αυτεπάγγελτα τότε και αυτός ο Θεός μαρτυρά διά Πνεύματος Αγίου μέσα μας αλλά και γύρω μας ότι έχουμε Θεό, διότι έχουμε ζωή η οποία ζωή είναι γεμάτη σοφία Θεού, γεμάτη καρπούς, γεμάτη χαρίσματα, γεμάτη επιδιώξεις οι οποίες μας καθιστούν ιδεώδεις ανθρώπους με προσωπικότητα Χριστού. Γένοιτο, γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Θ΄ΣΤΙΧΟΙ 2 – 7

 

«2. ότι έχω λύπην μεγάλην και αδιάλειπτον οδύνην εν τη καρδία μου.

3. Διότι ηυχόμην αυτός εγώ να ήμαι ανάθεμα από του Χριστού υπέρ των αδελφών μου, των κατά σάρκα συγγενών μου,

4. οίτινες είναι Ισραηλίται, των οποίων είναι η υιοθεσία και η δόξα και αι διαθήκαι και η νομοθεσία και η λατρεία και αι επαγγελίαι,

5. των οποίων είναι οι πατέρες, και εκ των οποίων εγεννήθη ο Χριστός το κατά σάρκα, ο ων επί πάντων Θεός ευλογητός εις τους αιώνας· αμήν.

6. Αλλά δεν είναι δυνατόν ότι εξέπεσεν ο λόγος του Θεού. Διότι πάντες οι εκ του Ισραήλ δεν είναι ούτοι Ισραήλ,

7. ουδέ διότι είναι σπέρμα του Αβραάμ, διά τούτο είναι πάντες τέκνα, αλλ' Εν τω Ισαάκ θέλει κληθή εις σε σπέρμα».  

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η λύπη που γέμισε την καρδιά του Αποστόλου Παύλου προέρχεται από την αποστροφή των Εβραίων και την λανθασμένη συμπεριφορά τους απέναντι στον Υιόν και Λόγο του Θεού του ζώντος. Είναι τραγικό να πιστεύεις στον Θεό, να είσαι ο πρώτος λαός που γνώρισε τον Θεό με τόσες πνευματικές εκδηλώσεις αγάπης και ελέους, με τόσες μαρτυρίες ανθρώπων, με τόσες επαγγελίες, με άπειρες προφητείες, με απίστευτα θαύματα και όταν αυτές οι επαγγελίες έρχονται να λάβουν χώρα στην ζωή σου με τον απεσταλμένο του Θεού και Υιό αυτού του Θεού, να αποστρέφεσαι τα πάντα, να μηδενίζεις τα πάντα για μικρότητες που προκαλεί το προσωπικό ατομικό συμφέρον στηριζόμενο στα στερεότυπα του κόσμου, της θρησκείας, του νόμου, με φυσική συνέπεια να αποστρέφεσαι την εξέλιξη, την αναγέννηση, την θέωση. Γι’ αυτό η λύπη του Αποστόλου Παύλου ήτο μεγάλη, γιατί ο περιούσιος λαός του Θεού δεν δέχτηκε τον Υιό του Θεού. Όμως τίποτα δεν συμβαίνει τυχαία και αυτό διότι η σοφία του Θεού ενήργησε κατ’ αυτόν τον τρόπο ώστε η αποστροφή των Εβραίων να γίνει αιτία για να πληρωθούν τα έθνη με την σοφία του Θεού, να κηρυχτεί δηλαδή το Ευαγγέλιο του Χριστού στα έθνη. Αφού κηρυχθεί και αναγνωριστεί η προσφορά του Θεού, πράγμα το οποίο σήμερα λαμβάνει χώρα διά Πνεύματος Αγίου και διά του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος, αμέσως μετά θα καταλάβουν και οι Εβραίοι την σοφία του Θεού και την ιδιαίτερη προσφορά του Θεού στον άνθρωπο μέσω της παρουσίας του Χριστού, η οποία ήδη επραγματοποιήθηκε στο πρόσωπο του Ιησού.

Άρα, να μην κατηγορούμε κανέναν για την αποστροφή των Εβραίων ως προς το πρόσωπο του Χριστού, να μην κατηγορούμε την ρίζα (Εβραίοι) εμείς τα (κλαδιά). Δεν είναι δυνατόν ο περιούσιος λαός του Θεού να μην βρει τον προσανατολισμό του αργά ή γρήγορα, διότι πίσω απ’ όλα κρύβεται ο Θεός ο οποίος εργάζεται και επιδιώκει την παγκοσμιοποίηση της αγάπης, της δικαιοσύνης, της ειρήνης, της άφθαρτης ζωής.

Ισραήλ σημαίνει δυνατός κατά Θεό. Άρα, οι δυνατοί πνευματικά δεν είναι μόνο στο Ισραήλ αλλά και σε όλον τον κόσμο. Αυτό το γνώριζε ο Θεός και το βλέπουμε και εμείς σήμερα, διότι παντού σε όλους τους λαούς υπήρξαν και υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι ερευνούν και φιλοσοφούν κάνοντας τον κόσμο μας καλύτερο. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο Θεός έδωκεν ιδιάζουσα μορφή σοφίας σε κάθε άνθρωπο, λαό και έθνος ώστε χρείαν αλλήλους οι πάντες να έχουσιν. Η Φωνή Θεού εργάζεται σήμερα στο να εννοήσει ο χριστιανικός πρώτα λαός αλλά και όλοι οι λαοί της γης την σοφία του Θεού, η οποία υπάρχει στο Ευαγγέλιο του Χριστού και υπερέχει κάθε ανθρώπινης σοφίας, ώστε να επιτευχθεί η ενότητα μεταξύ όλων των λαών της γης με τα στοιχεία της ευγενής άμιλλας και του νόμου του Θεού. Κατόπιν να λάβει χώρα η πραγματική ειρηνοποίηση όλων των ανθρώπων. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Θ΄ ΣΤΙΧΟΙ 8 – 14

 

«8. Τουτέστι, τα τέκνα της σαρκός ταύτα δεν είναι τέκνα Θεού, αλλά τα τέκνα της επαγγελίας λογίζονται διά σπέρμα.

9. Διότι ο λόγος της επαγγελίας είναι ούτος· Κατά τον καιρόν τούτον θέλω ελθεί και η Σάρρα θέλει έχει υιόν.

10. Και ουχί μόνον τούτο, αλλά και η Ρεβέκκα, ότε συνέλαβε δύο εξ ενός ανδρός, Ισαάκ του πατρός ημών·

11. διότι πριν έτι γεννηθώσι τα παιδία, και πριν πράξωσί τι αγαθόν ή κακόν, διά να μένη ο κατ' εκλογήν προορισμός του Θεού, ουχί εκ των έργων, αλλ' εκ του καλούντος,

12. ερρέθη προς αυτήν ότι ο μεγαλήτερος θέλει δουλεύσει εις τον μικρότερον,

13. καθώς είναι γεγραμμένον· Τον Ιακώβ ηγάπησα, τον δε Ησαύ εμίσησα.

14. Τι λοιπόν θέλομεν ειπεί; Μήπως είναι αδικία εις τον Θεόν; μη γένοιτο».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Θεός έδωσε τις επαγγελίες στους Εβραίους. Αυτοί είναι τα τέκνα της επαγγελίας, είναι οι πιο σημαντικοί. Εκ του σπέρματός σου είπε ο Θεός στον Αβραάμ θα ευλογηθούν όλοι οι λαοί της γης. Τα έθνη όμως θα πραγματοποιήσουν αυτές τις επαγγελίες. Άρα, ο ένας συμπληρώνει τα ελλείποντα του άλλου και έτσι όλοι ταπεινώνονται ενώπιον Θεού αλλά και μεταξύ τους και ενώνονται διότι ο ένας θα χρωστάει αιώνια ευγνωμοσύνη στον άλλον για την διαφορετικότητά του πάνω στο θέλημα του Θεού. Έτσι λοιπόν δεν θα κρίνουμε και δεν θα έχουμε αντιπαλότητες με κανέναν άνθρωπο, λαό ή έθνος. Αυτό δεν είναι αδικία υπό του Θεού αλλά δικαιοσύνη και σοφία Θεού συναρπάζουσα, η οποία εύχομαι να διέπει τους πάντες. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Θ΄ΣΤΙΧΟΣ 15

 

«15. Διότι προς τον Μωϋσήν λέγει· θέλω ελεήσει όντινα ελεώ, και θέλω οικτειρήσει όντινα οικτείρω».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ελεεί όποιον έχει καλή προαίρεση και αναπτύσσει σε αυτόν την σοφία του Θεού, με κορυφή όλων την ανυπόκριτη αγάπη και την ταπείνωση, η οποία φέρνει τον άνθρωπο στον θρόνο του Θεού και δυστυχώς σκληραίνει όποιον έχει εγωισμό ώστε να τον ταπεινώσει μήπως και τον αναγεννήσει και μετέπειτα μέσω της μετάνοιας να τον δεχτεί ως υιό Θεού στην παγκόσμια πνευματική οικογένεια που δημιουργεί. Η πτώση έφερε την σκλήρυνση. Η εκπαίδευση καθιστά σε εμάς το μέγα έλεος ενεργό στην ζωή μας, εξασφαλίζοντάς μας μέσα από την ταπείνωση ουρανόδρομη σοφία Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Θ΄ΣΤΙΧΟΣ 16

 

«Άρα λοιπόν δεν είναι του θέλοντος ουδέ του τρέχοντος, αλλά του ελεούντος Θεού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πολλοί νομίζουν ότι έχουν ελευθερία και έχουν. Όταν όμως γίνεται κακή χρήση, αυτή η ελευθερία γεννά την αμαρτία η οποία καταστρέφει την ψυχή και το σώμα. Ο Θεός ελεεί αυτόν που τρέχει και που θέλει να γνωρίσει τον Θεό ή να εντάξει τις αρχές αυτού κάτω από τις αρχές του Θεού αναπτύσσοντας το πνεύμα το δικό του. Όσοι τρέχουν τώρα με πνεύμα να κάνουν προβολή και έχουν εωσφορικά κίνητρα, δεν θα γνωρίσουν τι εστί το θέλημα του Θεού, το έλεος του Θεού. Να προσέξουμε τα κίνητρα που μας κάνουν να θέλουμε τον Θεό στην ζωή μας ή που μας κάνουν να θέλουμε να τρέξουμε πνευματικά, ώστε να είναι αληθινά, να είναι Θεού επιδιώξεις, να είναι γεμάτα σοφία Θεού με στόχο και σκοπό την σωτηρία την δική μας, την θέωση την δική μας, την αναγέννησή μας, την θέωση των γύρων μας και την σωτηρία των συνανθρώπων μας αλλά πάνω απ’ όλα να εκδηλώνεται διά μέσου μας η δόξα του Θεού, η οποία είναι η ζωή η άφθαρτη που διέπεται από καρπούς του Αγίου Πνεύματος, από χαρίσματα και από σημεία. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Θ΄ΣΤΙΧΟΣ 17

 

«17. Διότι η γραφή λέγει προς τον Φαραώ ότι δι' αυτό τούτο σε εξήγειρα, διά να δείξω εν σοι την δύναμίν μου, και διά να διαγγελθή το όνομά μου εν πάση τη γη».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο διάβολος έχει εγκαθιδρύσει την αλαζονική εωσφορική πατρότητά του δυστυχώς μέσα σε όλους σχεδόν τους ανθρώπους, οι οποίοι του έδωσαν φυσικά το δικαίωμα αυτό. Έτσι υπό του διαβόλου λαμβάνουν εξουσίες εωσφορικές οι οποίες δεν διέπονται από πνεύμα Θεού. Κατόπιν προβαίνουν σε έργα εκμετάλλευσης της εξουσίας τους για προσωπικά οφέλη, σκλαβώνοντας την ζωή και την ελευθερία των συνανθρώπων τους. Εκατομμύρια τα σκάνδαλα ανθρώπων οι οποίοι είχαν εξουσία πάνω σε άλλους ανθρώπους. Ο Θεός μέσω αυτών των ανθρώπων φανερώνει την παντοδυναμία του, αποδεικνύοντας την μηδαμινότητα τους όταν βρεθούν στην ζωή τους άνθρωποι του Θεού ή άνθρωπος του Θεού. Στην προκειμένη περίπτωση ο Μωϋσής, ο οποίος με την συγκατάθεση του Θεού και την εξουσία του λόγου του ανέτρεψε ό,τι εωσφορικό υπήρχε στην Αίγυπτο.

Εύχομαι να μην υπάρξει ουδείς άνθρωπος ο οποίος θα εναντιωθεί του Θεού με τον αδιάλειπτο εγωισμό, ο οποίος εγωισμός εκδηλώνει το εγώ και ο λόγος διότι θα υποστεί την ταπείνωση βιαίως και σε καιρό που δεν θα το περιμένει και αυτό θα έχει απρόβλεπτες συνέπειες. Μη γένοιτο! Ας το αποφασίσουμε να γίνουμε άνθρωποι του Θεού που θα σπουδάζουμε την σοφία του Θεού νυχθημερόν, η οποία θα εξασφαλίσει την ενότητα μεταξύ μας, η οποία ενότητα του Θεού δεν καθιστά κανέναν αρχηγό αλλά όλοι γίνονται φίλοι και αδελφοί συμπληρώνοντας ο ένας στον άλλον τα ελλείποντα. Αυτό είναι το θέλημα του Θεού. Ο Θεός δεν θέλει αρχηγούς, δεν θέλει τον εγωισμό. Θέλει να εννοήσουμε το θέλημά του το οποίο είναι, εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις. Ο Θεός θέλει η οικογένειά του να λειτουργεί μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων όπως λειτουργεί μία συμφωνική ορχήστρα με μαέστρο τον Θεό. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Θ΄ΣΤΙΧΟΙ 18 – 19

 

«18. Άρα λοιπόν όντινα θέλει ελεεί και όντινα θέλει σκληρύνει.

19. Θέλεις λοιπόν μοι ειπεί· Διά τι πλέον μέμφεται; εις το θέλημα αυτού τις εναντιούται;».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Τίποτα δεν είναι τυχαίο για το ποιον ελεεί και ποιον σκληραίνει. Αυτόν που τον εκπαιδεύει και δέχεται αυτή την εκπαίδευση μέσα από την ελευθερία του κατανοώντας την πολυποίκιλη σοφία του Θεού Πατέρα τον ελεεί, τον διαμορφώνει, τον εξελίσσει, τον αναγεννά, τον καθιστά Θεό. Αυτόν που τον επαινεί και του χαρίζει τα πάντα χωρίς αναγέννηση, χωρίς σοφία Θεού κάποια στιγμή τον σκληραίνει. Φοβερόν το εμπεσείν εις χείρας Θεού ζώντος.

Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι ο εγκέφαλος του κάθε ανθρώπου είναι ένα θυσιαστήριο και αυτό εκδηλώνει ή δυσοσμία ή ευωδία. Αυτόν που επιμένει να εκδηλώνει στην ζωή του πνευματική δυσοσμία θα τον σκληρύνει ώστε να χρησιμοποιηθεί για να φανεί η μωρία των έργων του και των επιδιώξεών του. Μη γένοιτο! Ας προσφέρουμε θυσία ευάρεστη στον Θεό, η οποία είναι ο αγιασμός της ψυχής και του σώματος κινούμενοι διά Πνεύματος Αγίου. Η δυσοσμία εξέρχεται από τον άνθρωπο ο οποίος με πονηρίες και απάτες εκδηλώνει μόνο λόγια ενώ τα έργα πόρρω απέχουν από το θέλημα του Θεού, το οποίο στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό. Μην φανατιζόμαστε, μην κρίνουμε, μην καταλαλούμε, μην το παίζουμε εκλεκτοί του Θεού, μην κάνουμε τους έξυπνους μέχρι να εξασφαλίσουμε την λογική του Θεού η οποία θα πρέπει να μας γίνει συνήθεια, να γίνει τρόπος ζωής μας, να γίνει φύση Θεού σε εμάς. Κατόπιν μέσα από την ανυπόκριτη αγάπη η οποία εκδηλώνει την θυσία, να μπορέσουμε να φανερώσουμε το θέλημα του Θεού χωρίς να κινδυνεύσουμε να υποστούμε την σκλήρυνση. Μόνο με την αρετή των αρετών (ταπείνωση) θα φτάσουμε στον θρόνο του Πατέρα. Χωρίς ταπείνωση όποιο έργο και να φέρουμε στον Θεό δεν θα γίνει αποδεκτό. Μη γένοιτο! Με την ταπείνωση θα εξασφαλίσουμε το έλεος του Θεού, έτσι θα διοχετευθούν σε εμάς άπειρες ευλογίες. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Θ΄ΣΤΙΧΟΙ 20 – 21

 

«20. Αλλά μάλιστα συ, ω άνθρωπε, τις είσαι, όστις ανταποκρίνεσαι προς τον Θεόν; Μήπως το πλάσμα θέλει ειπεί προς τον πλάσαντα, Διά τι με έκαμες ούτως;

21. Ή δεν έχει εξουσίαν ο κεραμεύς του πηλού, από του αυτού μίγματος να κάμη άλλο μεν σκεύος εις τιμήν, άλλο δε εις ατιμίαν;».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 20ος: Πολλοί άνθρωποι έχουν αναπτύξει μία εωσφορική λογική, έτσι σε καθημερινή βάση διέπονται από την λογική να βλέπουν λάθη, να κρίνουν τα πάντα και τους πάντες, ακόμη και τον Δημιουργό. Όταν έρχεται κάτι στην ζωή τους, το οποίο για την λογική τους εμποδίζει τα προσωπικά τους συμφέροντα, αρχίζουν τα κατηγορώ και το γιατί να συμβεί αυτό ή το άλλο σε μένα Θεέ μου και δεν έχουν τέλος τα εωσφορικά παράπονά τους. Μάλιστα αν συγκρίνουμε την ζωή τους με την ζωή των άλλων ανθρώπων έχουν πολύ περισσότερα υλικά αγαθά. Συμπέρασμα: Γκρινιάζουν αυτοί που έχουν πολλά, όμως, ποτέ δεν ευχαρίστησαν ούτε τον Θεό, ούτε και τους ανθρώπους που συνέβαλαν στο να έχουν και με τον εγωισμό που τους διέπει απαιτούν συνέχεια περισσότερα. Αντιθέτως δεν γκρινιάζουν αυτοί που έχουν λίγα αλλά έχουν τα μάτια του Θεού, του πνεύματος του Θεού τα οποία τους κάνουν να δοξάζουν τον Θεό σε ό,τι συμβαίνει στην ζωή τους διότι βλέπουν και γνωρίζουν ότι τα πάντα συνεργούν στο αγαθό τοις αγαπώσιν τον Θεόν. Οι άνθρωποι αυτοί δοξάζουν τον Πατέρα που έχουν υγεία, που δημιουργήθηκαν υπό του Θεού λογικά όντα, που ζούνε. Ενώ οι πρώτοι δεν λένε ούτε ένα ευχαριστώ έστω για την ζωή ή την υγεία που τους χαρίστηκε, την οποίαν θεωρούν δεδομένη. Έτσι αρχίζει σε αυτούς που γκρινιάζουν η αντίστροφη μέτρηση, ώστε το ένα γιατί να φέρνει το άλλο. Μη γένοιτο!

Στίχος 21ος: Ο Θεός έχει την εξουσία να δημιουργήσει οποιοδήποτε καινούριο σκεύος εκλογής. Έτσι όταν βλέπει σε έναν εγωιστική, αλαζονική συμπεριφορά τα παίρνει από αυτόν όλα όσα του έδωσε και τα δίνει σε έναν άλλον ο οποίος θα τα εκτιμήσει περισσότερο. Κάνοντας μάλιστα αυτός ο άνθρωπος τα πάντα ώστε να τα πολλαπλασιάσει με σκοπό να τα διανείμει στους καλώς έχοντες προορισμό σωτηρίας και να τα χρησιμοποιήσει για την δόξα του Θεού και την επικράτηση της βασιλείας αυτού του Θεού μέσα τους και γύρω τους. Ο τρόπος που το καταφέρνει αυτό είναι η αγάπη του ως προς τον Θεό που του εξασφαλίζει την αγάπη προς τον πλησίον του.

Η αγάπη αυτή βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα σωτηρίας, τα οποία φέρνουν τον Θεό στην ζωή μας. Η προσπάθειά μας να είναι μία, ώστε να ρίξουμε όλο το βάρος μας εκεί. Αυτό είναι να φέρουμε τον Θεό στην ζωή μας, όλα τα άλλα να μην μας ενδιαφέρουν τόσο πολύ διότι αν μας απασχολούν τότε θα γίνουν αιτία να χάσουμε τον Θεό. Μη γένοιτο! Καμία χαρά και καμία επιδίωξη να μην μας ενδιαφέρει αν δεν την έστειλε ο Θεός στην ζωή μας. Ειδικότερα να μην μας ενδιαφέρει όταν την φέραμε εμείς στην ζωή μας με τον εγωισμό, με την πονηρία, με το ψέμα. Έχουμε πολλά να εκτιμήσουμε ώστε η χαρά μας να είναι αιώνια, όπως είναι η ζωή που έχουμε η οποία διέπεται από την λογική που μας χαρίστηκε υπό του Θεού. Εάν καταλάβουμε τι σημαίνει ζωή με πνεύμα Θεού γεμάτη λογική που μας χαρίστηκε υπό του Θεού, τότε η ευχαριστία θα είναι αιώνια και η αγάπη μας θα είναι ανυπόκριτη. Τίποτα κατόπιν δεν θα μπορεί να μας οδηγεί σε υποτέλεια και να μας κάνει ώστε να μας βαρεθεί ο Θεός και να μας εγκαταλείψει. Μη γένοιτο!

 

ΚΕΦ. Θ΄ΣΤΙΧΟΣ 22

 

«22. Τι δε, αν ο Θεός, θέλων να δείξη την οργήν αυτού και να κάμη γνωστήν την δύναμιν αυτού, υπέφερε μετά πολλής μακροθυμίας σκεύη οργής κατεσκευασμένα εις απώλειαν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Θεός είναι αγάπη και θέλει η δικαιοσύνη του να ενυπάρχει μεταξύ των ανθρώπων. Ποιος όμως θα επέμβει να ελευθερώσει τους ανθρώπους εκείνους οι οποίοι έχουν υποστεί στέρηση της ελευθερίας και των προσωπικών πνευματικών δικαιωμάτων με κορωνίδα όλων την ελεύθερη βούλησή τους μέσα στις κοινωνίες όταν αυτές εξουσιάζονται από δαιμονισμένους ανθρώπους; Η αποστροφή των ανθρώπων από τον Θεό δημιούργησε συμφέροντα σ’ αυτούς, οι οποίοι για να τα εξασφαλίσουν εις όλην τους την ζωή υποκινούν πολέμους θυσιάζοντας ανθρώπους, εκμεταλλεύοντας την άγνοια των ανθρώπων αυτών και την ανάγκη τους να διέπονται από αρχηγούς, να θέτουν αρχηγούς στην ζωή τους και αυτό διότι όλοι οι άνθρωποι αποστάτησαν από τις αρχές του Θεού, από τον νόμο του Θεού και στερήθηκαν εντέχνως την σοφία αυτού. Αφού έχασαν τον Θεό, τον αρχηγό της αγάπης είναι φυσικό να έχουν δαιμονιστεί οι πάντες και να στηρίζουν την ζωή τους σε εξωγραφικούς παράγοντες όπως είναι η ύλη, το χρήμα, τα συμφέροντα κ.λ.π. Όταν όλο το ανθρώπινο γένος έχει υποστεί μία τέτοια πτώση τότε η οργή του Θεού η οποία είναι ο διάβολος, εν συντομία το αναφέρει έτσι ο Απόστολος Παύλος, επεμβαίνει και τα αλλάζει με βίαιο τρόπο. Αυτό δημιουργεί την παγκόσμια ιστορία η οποία εξελίσσει τους ανθρώπους. Η οργή του Θεού είναι ο διάβολος ο οποίος καταστρέφει τους πάντες και τα πάντα, διότι και ο διάβολος πιστεύει στον Θεό και φρίττει με τα έργα των ανθρώπων τα οποία καθιστούν δαιμονισμένες τις κοινωνίες τους, ώστε ποτέ το ανθρώπινο γένος να μην μπορεί να βρει ανάπαυση.

Ας επιστρέψουμε στον Πατέρα Θεό ώστε αυτός να φέρει το δικό του πολίτευμα, το οποίο θα καταστήσει όλο τον πλανήτη με όλα τα λογικά όντα σε έναν επίγειο παράδεισο, όπου η χαρά διά των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων θα μεταφέρεται εις όλο το κτιστό και άκτιστο σύμπαν το οποίο υπάρχει εντός του χώρου αλλά και εκτός. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Θ΄ΣΤΙΧΟΙ 23 – 24

 

«23. και διά να γνωστοποιήση τον πλούτον της δόξης αυτού επί σκεύη ελέους, τα οποία προητοίμασεν εις δόξαν,

24. ημάς τους οποίους εκάλεσεν ουχί μόνον εκ των Ιουδαίων αλλά και εκ των εθνών;».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Θεός φανερώνει την παντοδυναμία του με την αγάπη που έθεσε μέσα σε σκεύη εκλογής, τα οποία με την θυσία τους διαμόρφωσαν ανά τους αιώνες τις κοινωνίες των ανθρώπων. Οι οποίοι άνθρωποι του Θεού κατάφεραν να νικήσουν το κακό με το καλό μέσα από την θυσία στην οποίαν έχουν προβεί, δηλαδή οι άνθρωποι του Θεού για να εκδηλώσουν αγάπη προτίμησαν και προτιμούν να δώσουν την ζωή τους από το να αποφύγουν να εφαρμόσουν την αγάπη και το αγαπάτε τους εχθρούς. Τελευταία με την άπειρη σοφία του Θεού που διακατέχονταν προβλημάτισαν ανθρώπους, τους οποίους τα ρήματα του Θεού τους έκαναν να αλλάξουν τον προσανατολισμό τους και την δαιμονισμένη λογική τους. Ενθυμούμεθα όλοι τον τρόπο που ο Κύριος έκανε έναν λαό ολόκληρο να αλλάξει στάση, να ανατρέψει έναν νόμο, τον νόμο του λιθοβολισμού καθώς συνελήφθη επ' αυτοφώρω μοιχευομένη μία γυναίκα υπό τις αρχές των Εβραίων και την πήγαν ενώπιόν του, αυτός με σοφία Θεού αφού τον ρώτησαν τι να κάνουν τους απάντησε, ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω. Έτσι έκανε τους πάντες να πετάξουν τις πέτρες και να φύγουν.

Δυστυχώς οι ιδεώδεις αυτοί άνθρωποι διώχθηκαν, θυσιάστηκαν, υπέφεραν, όμως, έγιναν αιτία να εξελίξουν τον κόσμο και να τον φέρουν στο σημείο να επικρατούν σήμερα δημοκρατικές κυβερνήσεις, οι οποίες διαφυλάττουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και καθιστούν αυτές τις κοινωνίες να λειτουργούν με μέρος ειρήνης διαπραγματεύοντας τα πάντα, μη υποκινώντας πολέμους με το παραμικρό. Αυτοί οι άνθρωποι οι οποίοι χρησιμοποιήθηκαν υπό του Θεού δεν είναι μόνο Ιουδαίοι, είναι άνθρωποι απ’ όλον τον κόσμο οι οποίοι χωρίς θρησκεία καν συνέλαβαν και εκδήλωσαν την σοφία του Θεού μέσα από την Φιλοσοφία, μέσα από την επιστήμη, μέσα από τα γράμματα, μέσα από τις θρησκείες κ.λ.π. Εμείς αδέλφια μου ζούμε σήμερα τον πλούτο της δόξης του Θεού μέσα από σκεύη ελέους, αγάπης με κορωνίδα όλων των ανθρώπων την παρουσία του Χριστού στον κόσμο, ο οποίος είναι το απαύγασμα της δόξης του Θεού και επαναφέρει τον άνθρωπο διά του Λόγου του στα στοιχεία εκείνα που εκδηλώνουν τις ιδιότητες του Αγίου Θεού. Αν και μέχρι σήμερα μέρος της σοφίας του Θεού έχει υιοθετηθεί, παρόλα αυτά ζούμε ειρηνικά, ζούμε αναπτύσσοντας πολιτισμούς από τους οποίους όλοι μας μπορούμε μέσω αυτών να οικοδομούμε εαυτόν και να θαυμάζουμε την σοφία του Θεού Πατέρα. Η Φωνή Θεού εργάζεται να ολοκληρώσει την σοφία του Θεού μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων διορθώνοντας τα ελλείποντα στον κάθε άνθρωπο ανεξαρτήτου δόγματος, φυλής, έθνους ώστε να γίνει ολοκληρωμένη προσωπικότητα που να διέπεται από την σοφία του Θεού. Η οποία σοφία ολοκληρώνει την αγάπη μεταξύ των ανθρώπων, ολοκληρώνει την δικαιοσύνη εκδηλώνοντας καρπούς του Αγίου Πνεύματος και των ιδιοτήτων αυτού, κτίζοντας με τα στοιχεία του Θεού μέσα στους ανθρώπους πρώτα αλλά και γύρω τους την άφθαρτη ζωή που για να αναπτυχθεί χρειάζεται η λογική του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Θ΄ΣΤΙΧΟΣ 25

 

«25. Καθώς και εν τω Ωσηέ λέγει· Θέλω καλέσει λαόν μου τον ου λαόν μου, και ηγαπημένην την ουκ ηγαπημένην·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η ολοκληρωμένη σοφία του Θεού θα φανερωθεί από εκεί που δεν το περιμένει κανείς σοφός κατά κόσμο, αλλά ούτε και άνθρωπος και ο λόγος διότι θα υπάρξουν άνθρωποι οι οποίοι θα εργαστούν πάνω στην λογική του Θεού, θα πιστέψουν αυτή και θα φανερώσουν αυτή με την ίδια τους την ζωή, αποδεικνύοντας ότι η αναγέννηση, η αλήθεια του Θεού καταργεί την σοφία των ανθρώπων, καταργεί την φθορά, καταργεί τον φυσικό θάνατο και εκδηλώνει στον άνθρωπο του Θεού μία πληθώρα πνευματικών ιδιοτήτων γεμάτη σοφία Θεού πάνω σε όλους τους τομείς, όπου όταν υιοθετηθούν από έναν ή πολλούς ανθρώπους καθιστούν τον πλανήτη ολόκληρο κήπο ζωής, ουρανόδρομης σοφίας και απείρου κάλους προσωπικοτήτων. Ενθυμούμαστε τον Κύριο όπου οι Φαρισαίοι αναρωτιόντουσαν, αυτός δεν είναι ο γιος της Μαρίας και του Ιωσήφ του ξυλουργού; Πώς κηρύττει ενώ γράμματα δεν έμαθε; Αυτοί οι άνθρωποι του Θεού, αυτός ο λαός του Θεού θα φανερώσει μάλιστα την σύντομη οδό του Θεού η οποία επαναφέρει τον άνθρωπο στον θρόνο του Θεού και ο λόγος διότι άλλο είναι να σπουδάσεις ένα βιβλίο και να εφαρμόσεις αυτό (Καινή Διαθήκη), το οποίο καλύπτει όλους τους τομείς της σοφίας των ανθρώπων και άλλο είναι να μαζέψεις όλα τα βιβλία του κόσμου και να τα σπουδάσεις, τα οποία μάλιστα έχει αποδειχτεί ότι ακόμα δεν έχουν δημιουργήσει τον ιδεώδη άνθρωπο ολοκληρώνοντας την προσωπικότητά του ώστε ο πλανήτης ολόκληρος να γίνει ένας επίγειος παράδεισος. Και ο λόγος διότι η σοφία των ανθρώπων δεν εκδηλώνει το περίσσευμα του ενός να συμπληρώνει το υστέρημα του άλλου. Έτσι δημιουργεί η σοφία των ανθρώπων εγωισμούς, εξουσίες, εκμετάλλευση, εμποροποίηση των πάντων κ.λ.π. Όλα αυτά παρά την υποτιθέμενη γνώση που μας διακατέχει και διά την οποίαν καυχόμεθα συνυπάρχουν με την γνώση που έχουμε. Μπορούν όταν δοθούν ερεθίσματα που καταστρέφουν τα συμφέροντά μας να μηδενίσουν όλη την μόρφωση που μας διακατέχει και να μας μετατρέψει σε κτήνη. Αυτός ο λαός γρήγορα θα κάνει την παρουσία του και ο λόγος διότι το πλήρωμα του Θεού και του λαού ήρθε ώστε να εμφανιστεί σύντομα, όπου θα είναι ένα έθνος για μένα δημιουργημένο από ανθρώπους όλων των εθνών και με την σοφία του Θεού θα αποδείξει ότι διακατέχει την ευλογία του ολοκληρωμένη και την παντοδυναμία του πάνω σε όλους τους τομείς, ανατρέποντας ακόμα και την λογική του θανάτου την οποίαν έχουν υιοθετήσει όλοι οι λαοί της γης. Ανατρέποντας επίσης και την λογική της μεταθανάτιας ζωής, καθιστώντας αυτή την ζωή που ζούμε αληθινή γεμάτη ευλογίες. Δεν είναι δυνατόν ο Θεός να έφτιαξε αυτόν τον κόσμο, τον τρισμέγιστο κόσμο με τα δέντρα, με τις θάλασσες, με τα βουνά, με τον υδρόβιο κόσμο κ.λ.π. και εμείς επειδή δεν θέλουμε να βρούμε τα μέσα που καταργούν τον φυσικό θάνατο να τον απορρίπτουμε και να τον μεταφέρουμε στους ουρανούς. Δεν είναι δυνατόν ο Θεός να θυσίασε τον Υιόν του για να σπουδάσει και να φανερώσει σοφία στα δημιουργήματά του με κορωνίδα όλων τον άνθρωπο και εμείς επειδή έχουμε συμφέροντα να υποκινούμε πολέμους στο όνομα του Θεού και να εκμεταλλεύονται οι ιθύνοντες την άγνοια των ανθρώπων, υποχρεώνοντας αυτούς να υποταχθούν στα στερεότυπα του κόσμου, χρήμα, θρησκεία, μεταθανάτια ζωή, έθνη, όπλα καταστροφικά κ.λ.π. Μη γένοιτο!

 

ΚΕΦ. Θ΄ΣΤΙΧΟΙ 26 – 28

 

«26. και εν τω τόπω, όπου ερρέθη προς αυτούς, δεν είσθε λαός μου, εκεί θέλουσι καλεσθή υιοί Θεού ζώντος.

27. Ο δε Ησαΐας κράζει υπέρ του Ισραήλ· Αν και ο αριθμός των υιών Ισραήλ ήναι ως η άμμος της θαλάσσης, το υπόλοιπον αυτών θέλει σωθή·

28. διότι θέλει τελειώσει και συντέμει λογαριασμόν μετά δικαιοσύνης, επειδή συντετμημένον λογαριασμόν θέλει κάμει ο Κύριος επί της γης».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Θεός δεν είναι Θεός ενός έθνους, ενός λαού. Είναι Θεός όλης της κτίσης με ό,τι συνεπάγεται. Έτσι φρόντισε όλοι οι λαοί να μάθουν την αλήθεια και τις προθέσεις του. Κατόπιν μέσα από την ελεύθερη βούληση των ανθρώπων να αναπτύξει τα στοιχεία του στους έχοντες προορισμό σωτηρίας, ώστε να λάβουν χώρα αυτά τα γεγραμμένα στην καθημερινότητα των ανθρώπων του Θεού.

Εύχομαι να συλλάβουμε τον λόγο διά τον οποίον δημιούργησε ο Θεός και την αγάπη που φανέρωσε στους ανθρώπους μέσω της παρουσίας και θυσίας του Υιού του, ώστε οι πάντες να νουθετηθούμε απ’ αυτή την αγάπη, τουλάχιστον τα χριστιανικά έθνη και να υιοθετήσουμε οι πάντες αυτή ώστε να επέλθει η ενότητα μεταξύ μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Θ΄ΣΤΙΧΟΣ 29

 

«29. Και καθώς προείπεν ο Ησαΐας· Εάν ο Κύριος Σαβαώθ δεν ήθελεν αφήσει εις ημάς σπέρμα, ως τα Σόδομα ηθέλομεν γείνει και με τα Γόμορρα ηθέλομεν ομοιωθή».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο διάβολος κατάφερε παραχώρηση Θεού, διότι η σοφία του Θεού το επέτρεψε για να γνωρίσει ο άνθρωπος καλό και κακό, να τον πλανήσει και να εκκολάψει εις αυτόν το σπέρμα του το πονηρό το οποίο αναπτύσσει την αμαρτία. Μάλιστα το έθεσε σε συγκεκριμένη στρατηγική τοποθεσία, στον εγκέφαλό του, από τον οποίον διοχετεύεται στο σώμα η ζωή ή ο θάνατος. Έτσι με την διαβολή που διέπει το πνεύμα του διαβόλου, αφού κατέλαβε το στρατηγείο του Θεού, παραχώρηση Θεού, διοχέτευσε στον άνθρωπο την αμαρτία, το ψέμα. Αυτό έφερε τον χωρισμό μεταξύ των ανθρώπων, έφερε την φθορά, έφερε τον θάνατο. Ο Κύριος, όμως, επειδή είναι ο Δημιουργός των πάντων έχει σχέδιο για το δημιούργημά του. Ο Πατέρας φρόντισε σε ένα μέρος του εγκεφάλου του ανθρώπου να διαφυλάξει σε θυρίδα του Θεού το σπέρμα το δικό του, το σπέρμα της ζωής, το σπέρμα της αναγέννησης, της μετάνοιας, της σοφίας το οποίο δύναται διά του Λόγου του Θεού όταν συναναστραφεί μαζί του να πολλαπλασιαστεί και να ανατρέψει την αρχηγία του διαβόλου πάνω στην διαβολή η οποία επιφέρει το γήρας, την φθορά, τον θάνατο. Ο πρώτος τρόπος είναι η μετάνοια, ο δεύτερος η συνειδητοποίηση της αλήθειας, ο τρίτος η αναγέννηση, ο τέταρτος η μεταμόρφωση του ανθρώπου διά Πνεύματος Αγίου, ο πέμπτος η μεταστοιχείωση του σώματος από φθαρτό σε άφθαρτο, ο έκτος η θέωση, ο έβδομος η άφθαρτη ζωή, ο όγδοος η συνύπαρξη Θεού και ανθρώπου. Ας είμεθα από σήμερα μία ψυχή, μία καρδιά, ένα φρόνημα κάτω από το πνεύμα της λογικής του Θεού, η οποία διατυπώνεται στον Λόγο του Θεού και να είμεθα σίγουροι ότι χρησιμοποιώντας τον Λόγο του Θεού, του Χριστού ο οποίος διακατέχεται από την σοφία αυτού, θα βγούμε σύντομα στον ουρανό ώστε να συνυπάρχουμε με τον Θεό και τώρα και πάντα και εις τον αιώνα τον άπαντα, μεταβιβάζοντας ο Πατέρας σε εμάς όλες τις ιδιότητές του. Ο λόγος της Δημιουργίας του Θεού ήτο να δημιουργήσει μία μεγάλη οικογένεια η οποία να διέπεται από τα στοιχεία τα δικά του, ώστε Θεός και άνθρωπος να χαίρονται εις τους αιώνες των αιώνων. Κατόπιν ο Θεός να χαίρεται με το Δημιούργημά του και ο άνθρωπος να χαίρεται με τον Δημιουργό του. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Θ΄ΣΤΙΧΟΣ 30

 

«30. Τι λοιπόν θέλομεν ειπεί; Ότι τα έθνη τα μη ζητούντα δικαιοσύνην έφθασαν εις δικαιοσύνην, δικαιοσύνην δε την εκ πίστεως».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η αγάπη του Θεού βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα σωτηρίας ώστε οι πάντες να έρθουμε εις επίγνωση αληθείας. Ο Θεός είναι πολυμορφικός και όχι δογματικός και γι’ αυτό δέχεται τους πάντες. Θα πρέπει και εμείς να γίνουμε πολυμορφικοί, ώστε να μην βρεθούμε έξω από την σοφία του Θεού με τον φανατισμό ή τον δογματισμό που μας διέπει από παιδικής ηλικίας. Έχουμε πολλούς ανθρώπους που δέχτηκαν τον νόμο αλλά δεν δέχτηκαν το έλεος του Θεού, δέχτηκαν τον Θεό αλλά δεν δέχτηκαν την σοφία του η οποία σώζει τον ληστή αλλά και τον άγιο, που δικαιώνει αυτόν που πήγε στον αμπελώνα από το πρωί αλλά και εκείνον που πήγε αποβραδίς. Ο νόμος είναι του Θεού, η πίστη είναι του Θεού, το μέγα έλεος είναι του Θεού, η αγάπη είναι του Θεού. Ένα μόνο του δεν μας δικαιώνει, όλα χρειάζονται για να νικήσουμε τον εχθρό. Ας τα χρησιμοποιήσουμε λοιπόν και ας σπουδάσουμε την σοφία του η οποία εκδηλώνεται μέσα στον Λόγο του Θεού για να βρούμε επιτέλους τον προσανατολισμό μας, διότι με την αποστροφή μας από το θέλημα του Θεού αιώνες τώρα ταξιδεύουμε στην ζωή αντιμετωπίζοντας καταστροφικές συγκρούσεις. Αδέλφια μου ο Λόγος του Θεού είναι η πυξίδα που θα μας φέρει πραγματική ζωή, πραγματική χαρά, πραγματική αγάπη, πραγματική δικαιοσύνη, πραγματική ζωή χωρίς φθορά, χωρίς ασθένειες, χωρίς τον θάνατο. Αδέλφια μου χωρίς πυξίδα Θεού, χωρίς σοφία Θεού, χωρίς Θεό αργά ή γρήγορα θα συγκρουστούμε με ιλιγγιώδη ταχύτητα πρώτα με τον εαυτό μας, έπειτα με τους συνανθρώπους μας και τελευταία με τον Θεό. Μη γένοιτο!

 

ΚΕΦ. Θ΄ΣΤΙΧΟΙ 32 – 33

 

«32. Διά τι; Επειδή δεν εζήτει αυτήν εκ πίστεως, αλλ' ως εκ των έργων του νόμου· διότι προσέκοψαν εις τον λίθον του προσκόμματος,

33. καθώς είναι γεγραμμένον· Ιδού, θέτω εν Σιών λίθον προσκόμματος και πέτραν σκανδάλου και πας ο πιστεύων επ' αυτόν δεν θέλει καταισχυνθή».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η κακή χρήση της ελευθερίας η οποία χαρίστηκε υπό του Θεού, γέμισε τους ανθρώπους της τότε εποχής αλλά και σήμερα ακόμη σε όσους επιμένουν στις θρησκείες και όχι στην αγάπη, με φανατισμό, με υποκρισία και με συμφέροντα κ.λ.π. Αυτά όλα τους έκαναν να μην γνωρίσουν ακόμα και σήμερα τον Χριστό, έτσι η λογική του Θεού έγινε σε αυτούς πρόσκομμα και αυτό διότι απωλέστηκαν. Ό,τι συνέβη στην εποχή του Χριστού συμβαίνει και σήμερα όταν εμφανίζονται άνθρωποι του Θεού. Απλώς σήμερα όταν διαφοροποιούνται κάποιοι από τα στερεότυπα του κόσμου τους λένε μόνο αιρετικούς. Ευτυχώς οι εξουσίες έχουν αλλάξει και έχει υιοθετηθεί το δημοκρατικό πολίτευμα σε όλες σχεδόν τις χώρες του κόσμου, τα οποίο πολίτευμα επιτρέπει την διαφορετικότητα και καλύπτει τους ανθρώπους του Θεού για την διαφορετική λογική που τους διέπει. Ο τρόπος που γίνεται αυτό είναι με την επικράτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα οποία επιτρέπουν την ελευθερία του λόγου, της έκφρασης, της γνώμης, της διαφορετικότητας, της ανεξιθρησκίας κ.λ.π.

Συμπέρασμα: Ο κάθε άνθρωπος μπορεί να πιστεύει σε όποιον Θεό θέλει και να λατρεύει αυτόν. Η ελευθερία του λόγου αποκαταστάθηκε διά μέσου της Δημοκρατίας. Αυτός που διακατέχεται από φανατισμό δεν είναι μακριά από το να κάνει κακό σε όποιον δεν υποτάσσεται εις αυτόν. Μάλιστα γνωρίζοντας στην ζωή μου μερικούς, είδα ότι αν τους δίνονταν εξουσία θα σκότωναν τους διαφορετικούς στο όνομα υποτίθεται του Θεού, προστατεύοντας τάχα τον Θεό και τον λαό που εξουσιάζουν ενώ το υπόβαθρο είναι να μην χάσουν τις εξουσίες τις οποίες έκλεψαν χρησιμοποιώντας το όνομα του Θεού. Έχουμε μία παραβολή του Κυρίου, την παραβολή του αμπελώνα όπου ο Θεός έθεσε εργάτες και όταν χρειάστηκε να αποδώσουν καρπό, αυτοί οι εργάτες σκότωσαν μέχρι και το παιδί του ιδιοκτήτη του αμπελώνα. Εμείς αδέλφια μου δεν θα είμεθα κατ’ ελάχιστον φανατικοί, δεν θα επιδιώκουμε την εξάπλωση με αθέμιτους τρόπους, δεν θα προσηλυτίζουμε, δεν θα θεωρούμε εαυτούς σωστούς, δεν θα μπαίνουμε στην ζωή των συνανθρώπων μας τάχα αγαθά για να τους σώσουμε πόσο μάλλον απειλητικά ή βιαίως. Απλώς θα κάνουμε αυτό που πιστεύουμε για τον εαυτό μας, το οποίο όταν το κάνουμε σωστά θα νιώθουμε τον Θεό στην ζωή μας και τους ανθρώπους συνοδοιπόρους μας στην εν Θεώ αναγέννησή μας. Εμείς αδέλφια μου θα έχουμε την λογική του Κυρίου ο οποίος είπε στους μαθητές του, όστις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ας με ακολουθή. Αυτό το είπε ο Κύριος όχι με το πνεύμα του εγωισμού, πως αν δηλαδή δεν έρθετε εσείς θα χάσετε, απλώς το είπε με την έννοια ότι εγώ έχω αυτή την αποστολή θυσίας, αν ο Θεός την έχει δώσει και σε εσάς τότε ελάτε και ο λόγος διότι δεν τους κάλεσε για να πάνε διακοπές αλλά για να θυσιαστούν διότι τους έβγαλε από την βόλεψή τους και τους πέταξε μέσα στα θηρία για να διδάξουν ήθος, αγάπη, δικαιοσύνη κ.λ.π. Η Φωνή Θεού με όλη αυτήν την πνευματική εμπειρία δεν κρίνει κανέναν, ό,τι κάνει ο κάθε άνθρωπος υπό του Θεού το κάνει. Τα πάντα για την Φωνή Θεού συνεργούν στο αγαθό τοις αγαπώσιν τον Θεόν. Μακάρι και όλος ο κόσμος να δεχθεί αγαθά και ό,τι κάνουμε εμείς. Αυτό το πνεύμα αποδεικνύει ότι μέσα μας βασιλεύει ο Θεός. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι΄

 

ΚΕΦ. Ι΄ΣΤΙΧΟΙ 1 – 2

 

«1. Αδελφοί, η επιθυμία της καρδίας μου και η δέησις η προς τον Θεόν υπέρ του Ισραήλ είναι διά την σωτηρίαν αυτών·

2. διότι μαρτυρώ περί αυτών ότι έχουσι ζήλον Θεού, αλλ' ουχί κατ' επίγνωσιν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Είναι φυσικό ο Απόστολος των εθνών να έχει μέσα στην καρδιά του την επιθυμία να δει το έθνος του να πιστεύει κάποια στιγμή στον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος και να του αποδίδει την κατάλληλη τιμή και δόξα, γι’ αυτό πάντα η προσευχή του ήτο και προς τους Ιουδαίους. Ο λόγος που οι Ιουδαίοι δεν γνώρισαν τον Υιό του Θεού ήτο διότι είχαν ναι μεν ζήλο Θεού αλλά δεν είχαν επίγνωση του θελήματος αυτού. Ζήλο Θεού είναι ωραίο να έχουμε, όμως, υπάρχει κίνδυνος να γυρίσει σε φανατισμό. Αυτό είναι πολύ επικίνδυνο, διότι είμαστε έτοιμοι για το Σάββατο να σκοτώσουμε άνθρωπο. Ενθυμούμαστε μία μητέρα που πήγε να μαζέψει ξύλα για να ανάψει φωτιά ώστε να φτιάξει φαγητό για την οικογένειά της και τα παιδιά της αυτό που έκανε βάσει του νόμου του Μωϋσέως το θεώρησαν ότι είναι αμαρτία και την παρέδωσαν στις αρχές για να λιθοβοληθεί. Οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι είχαν φανατισμό, είχαν συμφέροντα, έτσι επέδειξαν ζήλο Θεού και όχι επίγνωση του θελήματος αυτού. Αυτό τους οδήγησε στο να ενεργήσουν για την σταύρωση του Χριστού.

Απεδείχθη λοιπόν ότι πολλοί Χριστιανοί έχουν ζήλο Θεού ουχί με επίγνωση, κυριεύοντας την ζωή τους πολλά στερεότυπα όπως θρησκεία στα μέτρα τους γεμάτη τύπους και εντάλματα ανθρώπων και αν δουν κάποιον λαϊκό να εργάζεται εφαρμόζοντας τον Λόγο του Θεού, αμέσως αφού δεν έχουν επίγνωση του θελήματος του Θεού αρχίζουν τις κρίσεις, τις επικρίσεις, τις καταλαλιές κ.λ.π. αντί να χαρούν για την πνευματική ωριμότητα που παρουσιάζει ο αναγεννημένος άνθρωπος. Δημιουργείται λοιπόν ζήλος Θεού χωρίς επίγνωση. Επίγνωση έχει ένας άνθρωπος ο οποίος μελετά τον Λόγο του Θεού με έναν σκοπό, να τιθασεύσει τον έτερο κακό εαυτό του και να τον κάνει να συμπεριφέρεται κατά Θεό. Ο άνθρωπος που έχει επίγνωση είναι εσωστρεφής και ποτέ εξωστρεφής. Επίγνωση έχει αυτός που διορθώνει συνέχεια τον εαυτό του. Ζήλο Θεού έχει αυτός που στήριξε την πίστη του σε εντάλματα ανθρώπων, ο οποίος είναι διατεθειμένος στο όνομα του Χριστού να προβεί στις πιο ακραίες συμπεριφορές. Η επίγνωση εξασφαλίζει την σοφία του Θεού στην ζωή μας και μας κάνει κληρονόμους του κτιστού και άκτιστου κόσμου. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Ι΄ΣΤΙΧΟΙ 3 – 4

 

«3. Επειδή μη γνωρίζοντες την δικαιοσύνην του Θεού και ζητούντες να συστήσωσι την ιδίαν αυτών δικαιοσύνην, δεν υπετάχθησαν εις την δικαιοσύνην του Θεού.

4. Επειδή το τέλος του νόμου είναι ο Χριστός προς δικαιοσύνην εις πάντα τον πιστεύοντα».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η δικαιοσύνη του Θεού απορρέει από την σοφία του Θεού, η οποία δικαιοσύνη συναντάται στο έλεος αυτού το οποίο στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο φίλο, αδελφό και εχθρό. Η δικαιοσύνη του Θεού ακόμη είναι η προσφορά, η οποία διέπεται από την λογική πάντας ανθρώπους σωθήναι και εις επίγνωση αληθείας ελθείν. Η δικαιοσύνη του Θεού βρέχει για δικαίους και αδίκους, η δικαιοσύνη του Θεού σώζει τον δίκαιο, τον άγιο αλλά και τον ληστή. Η δικαιοσύνη του Θεού θα πρέπει να διέπει και όλους εμάς, ο λόγος διότι ο δίκαιος μόλις σώζηται, που θέλει φανή ο αμαρτωλός; Η μετάνοια μας οδηγεί στην αναγέννηση, η αναγέννηση μας εξασφαλίζει την δικαιοσύνη και την λογική του Θεού. Το επόμενο πνευματικό στάδιο είναι η αγιότητα η οποία μας καθιστά Θεούς, το οποίο και εύχομαι εις όλα τα παιδιά τα οποία σήμερα συλλαμβάνουν την Φωνή Θεού και νομοθετούν εαυτόν σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Ι΄ΣΤΙΧΟΙ 5 – 11

 

«5. Διότι ο Μωϋσής γράφει την δικαιοσύνην την εκ του νόμου, λέγων ότι ο άνθρωπος ο κάμνων ταύτα θέλει ζήσει δι' αυτών·

6. η εκ πίστεως όμως δικαιοσύνη λέγει ούτω· Μη είπης εν τη καρδία σου, Τις θέλει αναβή εις τον ουρανόν; τουτέστι διά να καταβιβάση τον Χριστόν.

7. ή, Τις θέλει καταβή εις την άβυσσον; τουτέστι διά να αναβιβάση τον Χριστόν εκ νεκρών.

8. Αλλά τι λέγει; Πλησίον σου είναι ο λόγος, εν τω στόματί σου και εν τη καρδία σου· τουτέστιν ο λόγος της πίστεως, τον οποίον κηρύττομεν.

9. Ότι εάν ομολογήσης διά του στόματός σου τον Κύριον Ιησούν, και πιστεύσης εν τη καρδία σου ότι ο Θεός ανέστησεν αυτόν εκ νεκρών, θέλεις σωθή·

10. διότι με την καρδίαν πιστεύει τις προς δικαιοσύνην, και με το στόμα γίνεται ομολογία προς σωτηρίαν.

11. Διότι λέγει η γραφή· Πας ο πιστεύων επ' αυτόν δεν θέλει καταισχυνθή».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στην Παλαιά Διαθήκη υπήρχε ο νόμος ο οποίος δικαίωνε τον άνθρωπο διά της εφαρμογής του. Σήμερα, όμως, ο Χριστός έφερε μία νέα σωτηρία η οποία εξασφαλίζει σε εμάς την θέωση με πολλούς τρόπους. Πρώτος τρόπος, έχουμε τον νόμο του Θεού ο οποίος εδόθη μέσω του Μωϋσέως. Ένας λοιπόν μπορεί να θέλει να γίνει γραφικός κάνοντας τον αγώνα στο να εφαρμόσει τον νόμο, αυτή η προσπάθειά του, του εξασφαλίζει την σωτηρία διότι το τέλος αυτού νόμου επαγγέλλεται, συνεπάγεται με το ο ποιήσας ταύτα ζήσεται. Ο δεύτερος τρόπος είναι ο πιστεύσας, διδάξας και ποιήσας ταύτα ζήσεται. Ο Κύριος φανέρωσε, ο πιστεύων εις εμέ καν αποθάνη ζήσεται και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα τον άπαντα, πιστεύεις τούτο; Η πίστις αυξάνει με την χάρη και τον συνεχόμενο αγώνα στο να εμπεδώσουμε το θέλημα του Θεού, το οποίο αναπτύσσεται με την συνεχόμενη ενασχόλησή μας πάνω στα δρώμενα του Αγίου Θεού. Υπάρχει και τρίτος τρόπος ο οποίος έχει ως εξής, όποιος πιστεύσει και ομολογήσει τον Χριστό θέλει σωθεί. Έχουμε λοιπόν πολλές δυνατότητες να εισέλθουμε στα Άγια των Αγίων, διαλέγουμε όποιον τρόπο θέλουμε χωρίς να δογματίσουμε στους συνανθρώπους μας τον δικό μας τρόπο. Δυνάμεθα να διαφυλάξουμε την ενότητα δεχόμενοι την πολυμορφικότητα του Αγίου Θεού και το ξεχωριστό κάλεσμα που λαμβάνουν άνωθεν οι άνθρωποι του Θεού. Τα πάντα συνεργούν στο αγαθό τοις αγαπώσιν τον Θεό και εμείς αν θέλουμε να δούμε τον Θεό να συντάσσουμε εαυτόν με το πνεύμα το δικό του, ώστε να μιμηθούμε αυτόν στα πάντα, στα λόγια και στα έργα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Δεν χρειάζεται να ανεβούμε στον πνευματικό ουρανό ώστε να συναντήσουμε τον Θεό για να πιστέψουμε, ούτε να θυσιαστούμε για να τον γνωρίσουμε και ο λόγος διότι αυτός ο Θεός για να τον συναντήσουμε ζητάει να τον αναπτύξουμε στην ζωή μας διά του Λόγου του. Όταν αυτός ο Λόγος του Θεού υιοθετηθεί από έναν ή πολλούς ανθρώπους, να είμεθα σίγουροι ότι αυτός ο Πατέρας, ο Υιός και το Άγιο Πνεύμα θα δημιουργήσουν μέσα μας μονή όπου θα λειτουργεί ο ίδιος ο Θεός, χαρίζοντας εις ημάς άφθαρτα στοιχεία. Μόνο έτσι θα έλθει ο Χριστός στην ζωή μας, αυτό θα έχει σαν συνέπεια να τον γνωρίσουμε, να τον συναντήσουμε. Δεν μπορούμε χωρίς καθαρισμό, χωρίς μετάνοια, χωρίς αναγέννηση, χωρίς ζώσα πίστη να συναντήσουμε τον Χριστό. Ο Λόγος του Θεού είναι το εισιτήριο εκείνο που μας χρειάζεται ώστε να συναντήσουμε τον Θεό, ο οποίος Θεός δεν απέχει παρά ένα εκατοστό εκ των οφθαλμών ημών και αναπτύσσεται μέσα μας διά Πνεύματος Αγίου. Όταν βρούμε τον Χριστό μέσα μας όλα τα άλλα θα υποτιμηθούν από εμάς, διότι θα συλλάβουμε την μεγάλη, μέγιστη αξία του, χωρίς φυσικά όλα τα άλλα να χάσουν την αξία που τους αναλογούν, η οποία σήμερα λόγω του ότι λείπει ο Χριστός από την ζωή μας έχουν λάβει πρώτη θέση σε αυτήν. Εύχομαι να γνωρίσουμε οι πάντες τον Χριστό. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Ι΄ΣΤΙΧΟΙ 12 – 13

 

«12. Επειδή δεν είναι διαφορά Ιουδαίου τε και Έλληνος· διότι ο αυτός Κύριος είναι πάντων, πλούσιος προς πάντας τους επικαλουμένους αυτόν·

13. διότι πας όστις επικαλεσθή το όνομα του Κυρίου θέλει σωθή».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 12ος: Καμία διαφορά δεν υπάρχει μεταξύ των λαών. Η άγνοια, η αποστροφή μας από τον Λόγο του Θεού μας χώρισαν σε Ιουδαίους, Χριστιανούς, Καθολικούς, Ειδωλολάτρες, Μουσουλμάνους, Βουδιστές κ.λ.π. Αν εννοήσουμε το θέλημα του Θεού το οποίο εκδήλωσε με την ζωή του ο Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος, θα επιτευχθεί η ενότητα μεταξύ των ανθρώπων. Αυτό θα φέρει τον Θεό ανάμεσά μας ώστε να σκηνώσει μεταξύ μας. Κάνε Θεέ μου να ζήσουμε την μέγιστη επαγγελία σου η οποία ειπώθηκε από το στόμα του Υιού σου, εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις. Γένοιτο, γένοιτο αμήν. Φανταστείτε να φύγουν οι μικρότητες, τα στερεότυπα εκείνα που χώρισαν τους ανθρώπους όπως είναι τα εντάλματα κ.λ.π. ο κόσμος ολόκληρος θα μεταμορφωθεί σε έναν επίγειο παράδεισο. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Στίχος 13ος: Απεδείχθη τετραγωνικά μέσω της παγκόσμιας πνευματικής ιστορίας ότι όποιος επικαλέστηκε το όνομα του Θεού έλαβε από αυτόν βοήθεια και δόξασε τον Θεό γι’ αυτό. Π.χ. Αβραάμ-Σάρα όπου γέννησαν τον Ισαάκ και κατόπιν εδίωξαν την Άγαρ μαζί με το τέκνο αυτής, όμως, ο Θεός της έστειλε άγγελο Κυρίου και την έσωσε από τον βέβαιο θάνατο αφού πρώτα επικαλέστηκε τον Θεό. Αφού ο Θεός αδέλφια μου δέχεται τους πάντες, ας μάθουμε και εμείς να δεχόμεθα τους πάντες και να μην πέφτουμε στην κατάκριση ή την κρίση, νομίζοντας ότι ο Θεός είναι μόνο σε εμάς ή ότι μόνο εμάς αγαπά. Μη γένοιτο να έχουμε τέτοια λογική, η οποία μας καθιστά ενώπιον Θεού και αναγεννημένων ανθρώπων άλογα όντα. Μη γένοιτο!

 

ΚΕΦ. Ι΄ΣΤΙΧΟΙ 14 – 15

 

«14. Πως λοιπόν θέλουσιν επικαλεσθή εκείνον, εις τον οποίον δεν επίστευσαν; και πως θέλουσι πιστεύσει εις εκείνον, περί του οποίου δεν ήκουσαν; και πως θέλουσιν ακούσει χωρίς να υπάρχη ο κηρύττων;

15. Και πως θέλουσι κηρύξει, εάν δεν αποσταλώσι; Καθώς είναι γεγραμμένον· Πόσον ωραίοι οι πόδες των ευαγγελιζομένων ειρήνην, των ευαγγελιζομένων τα αγαθά».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 14ος: Η ομολογία είναι απαραίτητη, όμως, δεν θα πρέπει να γίνεται για λόγους οι οποίοι δεν ανταποκρίνονται στα έργα του πνεύματος του Θεού. Η εφαρμογή του Λόγου του Θεού δημιουργεί ανθρώπους οι οποίοι είναι ζηλευτοί από τις κοινωνίες των ανθρώπων, ειδικότερα από αυτούς τους ανθρώπους οι οποίοι διέπονται από στοιχεία ευγενής άμιλλας και ζουν σήμερα μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων. Οι άνθρωποι του Θεού είναι αυτοί οι οποίοι εφαρμόζουν το θέλημα του Θεού στην ζωή τους και εκδηλώνουν την ομολογία του Θεού μέσα από τα έργα αγάπης, τα οποία διέπονται από σοφία Θεού και ουσιαστική ταπείνωση. Μάλιστα και ο λόγος τους ο οποίος εξέρχεται από το στόμα τους διέπεται από ουρανόδρομη σοφία, η οποία όταν ειπωθεί από σκεύη εκλογής γίνεται αντιληπτή από τους καλοπροαίρετους ανθρώπους σε σημείο να δοξάζεται ο Θεός εξαιτίας τους σε μεγάλη ακτίνα δράσης. Φυσικά πάντα με τα στοιχεία του Αγίου Θεού όπως ιδιότητες, καρπούς, χαρίσματα και σημεία. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσουμε να εξαπλώσουμε τον Λόγο του Θεού ο οποίος διέπεται από το θέλημα του Θεού, ώστε οι πάντες να επικαλούνται αυτόν και χιλιάδες να σώζονται επενδύοντας πάνω στην λογική του Θεού που τους ελευθερώνει απ’ όλα τα φθοροποιά στοιχεία που έχουν εγκλωβίσει σήμερα την ζωή τους. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Στίχος 15ος: Αυτοί που αποστέλλονται υπό του Θεού είναι αυτοί οι οποίοι έχουν προορισμό σωτηρίας, διότι μέσα από τον αγώνα τους αναγκάζονται να προβούν σε υπερβάσεις οι οποίες τους αναπτύσσουν νέους νευρώνες, οι οποίοι νευρώνες εξασφαλίζουν την λογική του Θεού αιώνια, δημιουργώντας σ’ αυτούς μία νέα πνευματική γονιδιακή δομή στο DNA τους, η οποία είναι του Θεού και συντελείται για την επικράτηση της ζωής έναντι του θανάτου. Διότι αν το ρήμα του Θεού δεν τους αναπτύσσει γονιδιακά τότε χάνουν τον χρόνο τους. Δεν μπορούν να λέμε ότι κάνουν το θέλημα του Θεού εάν δεν έχουν νικήσει την λογική του κόσμου και δεν δύνανται να επικρατήσουν αυτής. Γνωρίζουμε ακόμη ότι αυτοί που αποστέλλονται υπό του Θεού αγιάζουν γρήγορα, διότι εξασφαλίζουν ζώσα πίστη και ο λόγος διότι είναι γεγραμμένο ότι αγιάζω υπέρ των μαθητών μου.

Εύχομαι όλοι να χρησιμοποιηθούμε στην ανοικοδόμηση του νέου κόσμου, ο καθένας φυσικά με τον τρόπο που ο Θεός του έθεσε μέσα του. Να γνωρίζουμε ότι όλοι είμεθα μέλη αλλήλων και ότι όλοι αποστελλόμεθα υπό του Θεού. Άρα, για να κηρύξουμε το Ευαγγέλιο του Χριστού χρειαζόμεθα το σώμα του Θεού, το οποίο αποτελείται από την ένωση όλων ημών. Κατόπιν είναι σίγουρο ότι η εξάπλωση γίνεται βεβαιότερη. Εύχομαι να επενδύσουμε με όλες μας τις δυνάμεις πάνω στο θέλημα του Θεού, ώστε όπου αποστελλόμεθα να έρχεται η ευλογία του Θεού μέσα μας και γύρω μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Οι πόδες των ευαγγελιζομένων είναι αυτοί που κρατούν το σώμα για να δύναται να κινείται δεξιά ή αριστερά, με αποκορύφωμα του σώματος τον εγκέφαλο όπου εκεί ενεδρεύει η σοφία του Θεού. Έτσι οι πόδες είναι ευλογημένοι διότι μεταφέρουν την σοφία του Θεού μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων και είναι ωραίοι οι πόδες όταν ο εγκέφαλος διέπεται από την σοφία του Θεού. Έτσι μπορούν να έχουν δυνάμεις και ενέργεια, η οποία τους παραχωρείται υπό του Θεού κάνοντας αυτούς τους πόδας να μην κουράζονται ποτέ.

Εύχομαι να αποκτήσουμε μυαλό Χριστού και πόδες Θεού, οι οποίοι είναι αιώνιοι και γίνονται αιτία να μεταφέρουν τον εγκέφαλο του ανθρώπου στον οποίον δύναται να υπάρχει η σοφία του Θεού. Γι’ αυτό είναι ευλογημένοι, διότι βαδίζουν την πορεία της ζωής. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Ι΄ΣΤΙΧΟΙ 16 – 17

 

«16. Αλλά δεν υπήκουσαν πάντες εις το ευαγγέλιον. Διότι ο Ησαΐας λέγει· Κύριε, τις επίστευσεν εις το κήρυγμα ημών;

17. Άρα η πίστις είναι εξ ακοής, η δε ακοή διά του λόγου του Θεού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Για να πιστέψει κάποιος στον Θεό χρειάζεται να ακούσει. Για να γίνει κάποιος Θεός, θα πρέπει να σπουδάσει τον Λόγο του Θεού και να τον εφαρμόσει. Η πίστη λοιπόν μεγαλώνει εξ ακοής, η δε σωτηρία έρχεται διά του Λόγου του Θεού. Μην περιφρονούμε το κάλεσμα που λάβαμε. Ας δεχτούμε αυτό διότι είναι το δώρο του Θεού σε εμάς με στόχο και σκοπό να μην πεθάνουμε ούτε πνευματικά αλλά ούτε και βιολογικά, αφού η ζωή απεδείχθη ότι εξαρτάται από το ρήμα του Θεού το οποίο είναι ενεργό. Ο Κύριος τόνισε, το πνεύμα εστί το ζωοποιόν. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Ι΄ ΣΤΙΧΟΙ 18 – 19

 

«18. Λέγω όμως, Μη δεν ήκουσαν; Μάλιστα εις πάσαν την γην εξήλθεν ο φθόγγος αυτών, Και εις τα πέρατα της οικουμένης οι λόγοι αυτών.

19. Αλλά λέγω, Μη δεν εγνώρισεν ο Ισραήλ; Πρώτος ο Μωϋσής λέγει· Εγώ θέλω σας παροξύνει εις ζηλοτυπίαν με τους μη έθνος, Θέλω σας παροργίσει με έθνος ασύνετον».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Καμία δικαιολογία δεν υπάρχει για τους Ισραηλίτες, διότι ήταν ο πρώτος λαός που γνώρισε τον Θεό και μέσω αυτού του λαού είχαν ακούσει όλοι οι λαοί. Αφού οι Ισραηλίτες δεν δέχτηκαν αυτόν τον οποίον υπηρετούσαν χρόνια, ο οποίος με θαύματα μεγάλα ενεργούσε στην ζωή τους, είναι φυσικό να ομοιωθεί το έθνος αυτό με τα έθνη τα ασύνετα. Όμως, σήμερα έφτασε ο καιρός ώστε και ο Ισραήλ να γνωρίσει την σοφία του Θεού, η οποία εφανερώθη υπό του Υιού και Λόγου του Θεού του ζώντος. Καθώς και τα έθνη που γνώρισαν τον Χριστό και δέχτηκαν αυτόν να εννοήσουν σήμερα το ολοκληρωμένο Ευαγγέλιο διά μέσω της Φωνής Θεού ώστε να διορθωθούν τα ελλείποντα. Έπειτα αυτό θα έχει ως φυσική συνέπεια να γίνουν όλοι οι λαοί μία ποίμνη με ποιμένα τον Τριαδικό Θεό, ο οποίος χώρισε τον εαυτό του σε τρία πρόσωπα ώστε ανά χρονικά διαστήματα να εκδηλώνει την παρουσία του με στόχο και σκοπό να φανερώσει την αποκεκρυμμένη σοφία του, η οποία τον καθιστά Θεό και εμάς όλους κληρονόμους Θεού, συγκληρονόμους Χριστού και συμμέτοχους της δόξης αυτού του Θεού και εν συνεχεία να δημιουργηθεί η οικογένεια του Θεού σε όλον τον λογικό κόσμο. Σήμερα αδέλφια μου ήρθε το πλήρωμα του χρόνου διότι ο Θεός κατέβηκε στην γη και εργάζεται έργο το οποίο άνθρωπος δεν μπορεί να το καταλάβει εάν σε αυτόν δεν αποκαλυφθεί διά Πνεύματος Αγίου. Το πνεύμα του Θεού όπου θέλει πνέει και την φωνή αυτού ακούομε αλλά δεν γνωρίζουμε από που έρχεται και που υπάγει. Το Πνεύμα το Άγιο εργάζεται σήμερα μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων και όλα τα γεγραμμένα θα λάβουν χώρα. Εμείς όλοι βλέποντας την κατάσταση του κόσμου πολλές φορές απιστούμε, όμως, θέλω να προσέξουμε ώστε να μην αφαιρούμε την παντοδυναμία του Θεού. Ο Θεός με την παρουσία του Μωϋσή και το ευλογημένο ραβδί του κατάφερε να ελευθερώσει έναν λαό, τον Ισραηλιτικό λαό σε μία εβδομάδα χωρίς κανένα θύμα από την πλευρά των Εβραίων. Άρα και ο κόσμος ας φαίνεται ότι είναι μακριά από τον Θεό, όταν έρθει η ώρα θα δούμε όλους τους ανθρώπους να μετανοούν και τον πλανήτη ολόκληρο να αλλάζει. Εμείς όλοι ας μείνουμε στην προσευχή, στην αναγέννηση σπουδάζοντας την σοφία του μέσα από τον Λόγο του Θεού και μέσα από την Φωνή Θεού και την πνευματική περιουσία που ο Θεός της εμπιστεύθηκε. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. Ι΄ ΣΤΙΧΟΙ 20 – 21

 

«20. Ο δε Ησαΐας αποτολμά και λέγει· Ευρέθην παρά των μη ζητούντων με, εφανερώθην εις τους μη ερωτώντας περί εμού.

21. Προς δε τον Ισραήλ λέγει· Όλην την ημέραν εξέτεινα τας χείρας μου προς λαόν απειθούντα και αντιλέγοντα».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Ησαΐας διά Πνεύματος Αγίου προφήτευσε ότι ο Θεός θα βρεθεί, θα αναστηθεί από έναν λαό που μέχρι πριν δύο χιλιάδες χρόνια δεν τον ζητούσε, διότι είχε στηρίξει την πίστη του σε Θεούς οι οποίοι του έτρεφαν πάθη, τα οποία πάθη εξασφάλιζαν την αμαρτία. Αυτός ο λαός είναι ο ελληνικός λαός ο οποίος δέχτηκε το κάλεσμα και εδώ και δύο χιλιάδες χρόνια βγάζει αγίους με σοφία ουρανόδρομη που καθιστούν το έθνος μας λίκνο πολιτισμού, Δημοκρατίας και σοφίας, η οποία σοφία έχει εισέλθει σε όλον τον κόσμο και όλοι οι λαοί νουθετούνται από αυτήν. Αυτός ο λαός αν και σήμερα βρίσκεται σε πνευματικό εγκλωβισμό και υποσιτισμό αλλά και υλικό, θα βρει πάλι τον προσανατολισμό του, αφού όμως πρώτα ταπεινωθεί ενώπιον πάντων. Κατόπιν ο Θεός θα ενεργήσει με θαύματα μεγάλα τα οποία θα του δώσουν την δύναμη να πρωτοστατήσει πάλι στα δρώμενα της παγκόσμιας αναγέννησης και στην παύση του πνευματικού υποσιτισμού που διακατέχει τον κόσμο μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ  ΙΑ΄

 

ΚΕΦ. ΙΑ΄ΣΤΙΧΟΙ 1 – 2

 

«1. Λέγω λοιπόν, Μήπως απέρριψεν ο Θεός τον λαόν αυτού; Μη γένοιτο· διότι και εγώ Ισραηλίτης είμαι, εκ σπέρματος Αβραάμ, εκ φυλής Βενιαμίν.

2. Δεν απέρριψεν ο Θεός τον λαόν αυτού, τον οποίον προεγνώρισεν. Ή δεν εξεύρετε τι λέγει η γραφή περί του Ηλία; πως ομιλεί προς τον Θεόν κατά του Ισραήλ, λέγων·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Δεν απέρριψε κανέναν ο Θεός και όσοι βγάζουν εύκολα συμπεράσματα θα πέσουν έξω. Όλοι οι λαοί βρίσκονται κάτω από την ίδια διαπαιδαγώγηση. Αυτοί που νομίζουν σήμερα ό,τι είναι καλύτεροι από τους άλλους, ας μας αποδείξουν με την ζωή τους και όχι με θεωρίες ή παχιά λόγια ποια είναι τα έργα τους. Ο Λόγος του Θεού αναφέρει, ο ίδιος ο Χριστός το φανέρωσε ότι όποιος πιστεύει στον Θεό έχει σημεία. Σημεία δε εις τους πιστεύσαντας θέλουσι παρακολουθεί ταύτα, Εν τω ονόματί μου θέλουσιν εκβάλλει δαιμόνια· θέλουσι λαλεί νέας γλώσσας· όφεις θέλουσι πιάνει· και εάν θανάσιμόν τι πίωσι, δεν θέλει βλάψει αυτούς· επί αρρώστους θέλουσιν επιθέσει τας χείρας και θέλουσιν ιατρεύεσθαι. Για δείξτε μου έναν που καυχάται ότι έχει τον Θεό και έχει τα σημεία αυτά. Ακόμη ποιος έχει τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος, ποιος έχει τα χαρίσματα; Οι άνθρωποι όμως τι κάνουν; Αν κανένας με αγώνα παρουσιάσει έναν καρπό, μία ιδιότητα, ένα σημείο τον χαρακτηρίζουν πνευματοφόρο, τον διαφημίζουν άγιο κ.λ.π. Δεν επιδιώκει ο Θεός να αναγεννηθεί ένας άνθρωπος αλλά όλοι οι λαοί, γι’ αυτό σήμερα όλοι βρίσκονται σε διαπαιδαγώγηση. Ας μην καυχόμεθα και θέλουμε να λέμε ότι είμεθα θεοφόροι ενώ την ζωή μας την στηρίζουν τα φάρμακα και η ύλη. Κάποτε συνάντησα έναν ορθόδοξο ο οποίος ήταν πολύ φανατικός με το δόγμα του και κατηγορούσε μέσα από την επιπολαιότητα του και την άγνοια τους πάντες. Ήξερα ότι είχε ένα πρόβλημα υγείας. Του είπα λοιπόν, γιατί αδελφέ μου κατηγορείς και εναντιώνεσαι στην σοφία του Θεού; Μου λέει, εγώ ποτέ δεν εναντιώνομαι στον Θεό, τον Θεό τον αγαπώ. Του απάντησα, ξέρεις ότι τα φάρμακα που πίνεις και είσαι ακόμα ζωντανός τα έχουν φτιάξει καθολικοί; Ξέρεις ότι το αυτοκίνητο που έχεις το έχουν φτιάξει καθολικοί; Ξέρεις ότι την τεχνολογία που έχεις σπίτι σου την έχουν επινοήσει καθολικοί; Εσύ του είπα που είσαι ορθόδοξος τι έκανες, που αναπτύχθηκες; Μήπως πνευματικά; Που είναι τα στοιχεία του Θεού, δεν βλέπω να σε διέπει κάτι. Ούτε σοφία Θεού, ούτε καρπούς έχεις, ούτε χαρίσματα, ούτε ιδιότητες, ούτε τίποτα δεν έχεις. Μήπως αναπτύχθηκες υλικά; Δεν βλέπω κάτι. Σε όλους τους τομείς κάθε μέρα σκάνδαλα εκδηλώνονται από ανθρώπους οι οποίοι λένε ότι αγαπούν τον Θεό και τον λαό, ειδικά σήμερα που αν οι άλλες χώρες δεν μας στήριζαν οικονομικά θα είχαμε γυρίσει 100 χρόνια πίσω. Ούτε φάρμακα δεν θα είχαμε και πιστεύω ότι δεν θα το αποφύγουμε. Αδελφέ του είπα, μην κρίνεις, μην φανατίζεσαι διότι αν ζεις ακόμη, ζεις με την σοφία όλων αυτών που κατηγορείς. Μόλις το κατάλαβε έσκυψε το κεφάλι και μου είπε, σε ευχαριστώ αδελφέ διότι με βοήθησες να καταλάβω πολλά και να μπω στην θέση μου.

Είναι πολλοί που κατηγορούν μέρα - νύχτα και το παίζουν έξυπνοι. Εγώ συμβουλεύω, ας πάρουμε τον Λόγο του Θεού στα χέρια μας και ας θέσουμε μία νέα βάση στην ζωή μας, η οποία να διέπεται από την λογική του Θεού μήπως και βρούμε τον προσανατολισμό μας έναντι του Θεού, έναντι των συνανθρώπων μας, έναντι του εαυτού μας τον οποίον υποσιτίζουμε πνευματικά και τον οδηγούμε σε αδιέξοδο. Κάνοντας μάλιστα το γήρας, την φθορά, τον θάνατο στην συνείδηση μας ό,τι είναι θέλημα του Θεού. Μη γένοιτο! Η αμαρτία μας έφερε στην κατάσταση αυτή. Η αναμαρτησία θα μας ξαναφέρει στην χώρα του Θεού όπου σε αυτή μπαίνουν οι ζώντες. Ο Θεός δεν είναι Θεός νεκρών αλλά ζώντων. Αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΑ΄ ΣΤΙΧΟΙ 3 – 5

 

«3. Κύριε, τους προφήτας σου εθανάτωσαν και τα θυσιαστήριά σου κατέσκαψαν, και εγώ εναπελείφθην μόνος, και ζητούσι την ψυχήν μου.

4. Αλλά τι αποκρίνεται προς αυτόν ο Θεός; Αφήκα εις εμαυτόν επτά χιλιάδας ανδρών, οίτινες δεν έκλιναν γόνυ εις τον Βάαλ.

5. Ούτω λοιπόν και επί του παρόντος καιρού απέμεινε κατάλοιπόν τι κατ' εκλογήν χάριτος».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Έχουν πέσει πολλοί άνθρωποι στην παγίδα αυτή, όμως έπειτα είδαν αυτό που είδε και ο προφήτης Ηλίας υπό του Θεού, ότι είναι πολλοί άνθρωποι οι οποίοι λόγω της ταπείνωσης ζουν σήμερα στην αφάνεια. Θα κάνουν όμως σήμερα όλοι αυτοί οι άνθρωποι την παρουσία τους και η έκπληξη θα είναι μεγάλη σε παγκόσμιο επίπεδο. Μάλιστα είναι πολλοί οι οποίοι μέσα από τις επιστήμες των ανθρώπων την Φιλοσοφία, την ψυχολογία, τα γράμματα γνώρισαν τον Θεό καλύτερα και απ’ αυτούς που λένε ότι είναι περιούσιος λαός του Θεού. Αδέλφια μου το κάλεσμα που λάβαμε είναι προσωπικό. Ας τείνουμε με όλες μας τις δυνάμεις στην μετάνοια, η οποία φέρνει την αναγέννηση ώστε να ανοίξει ο Θεός τα πνευματικοπύρινα μάτια μας και να δούμε την πραγματικότητα του Θεού και όχι την άγνοια ή την ημιμάθεια την δική μας την οποίαν έχει αναπτύξει ο εγωισμός μας.

 

ΚΕΦ. ΙΑ΄ ΣΤΙΧΟΣ 6

 

«6. Εάν δε κατά χάριν, δεν είναι πλέον εξ έργων· επειδή τότε η χάρις δεν γίνεται πλέον χάρις. Εάν δε εξ έργων, δεν είναι πλέον χάρις· επειδή το έργον δεν είναι πλέον έργον».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Τα έργα έχουν έναν σκοπό. Αυτός είναι να διαμορφώσουμε

χαρακτήρα Χριστού με ιδιότητες Θεού. Όσα όμως και αν είναι τα έργα μας δεν ωφελούν ώστε να δικαιώσουμε εαυτόν ενώπιον Θεού. Ο λόγος διότι η χάρη του Θεού δύναται να σώσει τον άνθρωπο ψυχή τε και σώματι. Αυτή η χάρη δόθηκε μέσα από την σταυρική θυσία του Κυρίου, χαρίζοντας σε όλους εμάς μηδενός εξαιρουμένου το μέγα έλεος, με φυσική συνέπεια όλοι δι’ αυτής της χάρης με μία ειλικρινή μετάνοια να μπορούμε να εισέλθουμε στα Άγια των Αγίων και να κοινωνούμε αιώνια την σοφία του Θεού, η οποία όταν εισέλθει μέσα μας ελευθερώνει την ζωή μας από τα φθοροποιά στοιχεία και δίνει μία νέα κατεύθυνση στο πνεύμα μας το οποίο μεταλλάσσεται σε πνεύμα ζωοποιόν, αναπτύσσοντας σε εμάς αφού το ρήμα του Θεού είναι ζωοποιόν, άφθαρτα στοιχεία. Εύχομαι να εννοήσουμε την σοφία του Θεού (χάρη, μέγα έλεος, αναγέννηση) και να εντάξουμε αυτή στην καθημερινότητά μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΑ΄ ΣΤΙΧΟΙ 7 – 10

 

«7. Τι λοιπόν; Ο Ισραήλ δεν επέτυχεν εκείνο το οποίον ζητεί, οι εκλεκτοί όμως επέτυχον· οι δε λοιποί ετυφλώθησαν,

8. καθώς είναι γεγραμμένον· Έδωκεν εις αυτούς ο Θεός πνεύμα νυσταγμού, οφθαλμούς διά να μη βλέπωσι και ώτα διά να μη ακούωσιν, έως της σήμερον ημέρας.

9. Και ο Δαβίδ λέγει· Ας γείνη η τράπεζα αυτών εις παγίδα και εις βρόχον και εις σκάνδαλον και εις ανταπόδομα εις αυτούς·

10. ας σκοτισθώσιν οι οφθαλμοί αυτών διά να μη βλέπωσι, και τον νώτον αυτών διαπαντός κύρτωσον».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Θεός έδωσε τα πάντα σε αυτόν τον λαό. Αυτοί όμως λόγω της αμαρτίας παραπλανήθηκαν και μετέτρεψαν τον Θεό σε νόμο, σε δόγμα, σε τιμωρό, σε προσωπικά συμφέροντα, σε φιλοδοξίες, σε τύπους γεμάτους με εντάλματα ανθρώπων κ.λ.π. Όλα αυτά επέφεραν την τύφλωση σε σημείο που όταν ο Θεός τους επισκέφθηκε διά του Υιού του, να του φερθούν με τον πιο σκληρό τρόπο οδηγώντας αυτόν στον σταυρικό θάνατο. Ο Θεός όμως με την αγάπη του η οποία καλύπτει τα λάθη των παιδιών του, παραχώρησε την τύφλωση αυτών για ένα λόγο, για να γεννήσει πολλά τέκνα, πολλά έθνη τα οποία και γνώρισαν σήμερα την σοφία του Θεού. Παρόλα αυτά όμως ακόμη κανένα έθνος δεν εννόησε να εφαρμόσει αυτή την σοφία ώστε να νομοθετείται υπό αυτής. Με μία ματιά γύρω μας θα αντιληφθούμε την πραγματικότητα. Έτσι λίγο ή πολύ όλοι είμαστε γεμάτοι από το ψέμα, από την αμαρτία, από τα πάθη, από τις πονηρίες, από τα συμφέροντα κ.λ.π. Αυτό όμως ήταν το σχέδιο του Θεού. Πάντες να χάσουμε τον προσανατολισμό μας ώστε να μην υπάρχει καύχηση η οποία επιφέρει τον εωσφορικό εγωισμό που μας κάνει να αποστρεφόμαστε τους συνανθρώπους μας θεωρώντας εαυτούς σοφούς. Κατόπιν να γνωρίσουμε όλοι μέσα από την τύφλωση αυτή καλό και κακό, αμαρτία και αναμαρτησία, ζωή και θάνατο. Εξάλλου ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο δυσί, καλό-κακό, νύχτα-μέρα. Με αυτόν τον τρόπο διαπαιδαγωγεί ο Θεός τον άνθρωπο, με σκοπό μέσα από την τύφλωση να φτάσει αυτόν στον Κολοφώνα της δόξης του άπειρου και παντοδύναμου Θεού. Μέσω λοιπόν της διαπαιδαγώγησης θα μπορέσει ο άνθρωπος να φτάσει στην θέωση. Ξέρουμε ότι ούτε μία τρίχα δεν πέφτει άνευ του θελήματος του Θεού. Να είμεθα σίγουροι ότι όλα ζουν, κινούνται και ενεργούν μέσα στην σοφία του Θεού για την ανοικοδόμηση του νέου κόσμου. Εμείς μην προτρέχουμε να βγάλουμε αποφάσεις ή συμπεράσματα ώστε να πούμε ο Θεός ευλόγησε αυτόν, απέρριψε αυτόν κ.λ.π. Προ του τέλους μην μακάριζε εαυτό άνθρωπε. Η Φωνή Θεού τονίζει ώστε τα τέκνα αυτής να διακατέχονται από σοφία Θεού, αυτή είναι τα πάντα συνεργούν στο αγαθό τοις αγαπώσιν τον Θεόν. Εμείς να τείνουμε στην αναγέννηση ώστε να συλλάβουμε τα έργα του Θεού και να γνωρίσουμε την σοφία του, η οποία τον διέπει με σκοπό να αναγεννήσει τον άνθρωπο. Ο Θεός δεν είναι κανενός έθνους, κανενός ανθρώπου, είναι Θεός όλων των ανθρώπων και όλων των λαών της γης και για όλους θα μεριμνήσει, να είμαστε σίγουροι γι’ αυτό. Όλοι έχουμε οικογένειες και κανείς μας δεν απορρίπτει τα παιδιά του, ίσα - ίσα το αδύνατο το προσέχουμε περισσότερο. Έτσι και ο Θεός, το αδύνατο το προσέχει περισσότερο και όλα τα παρακολουθεί και τα κατευθύνει μέσω της εκπαίδευσης στο να γίνουν οι πάντες κληρονόμοι του κτιστού και άκτιστου κόσμου, κληρονόμοι της άφθαρτης ζωής, κληρονόμοι της απείρου κάλους σοφίας αυτού του Θεού. Ας έχουμε εμπιστοσύνη στον Πατέρα μας και εμείς να κοιτάξουμε την δουλειά μας, η οποία είναι η θέωση ψυχής και σώματος. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Στον δέκατο στίχο αναφέρει ότι εσκωτίσθησαν οι οφθαλμοί αυτών διά να μη βλέπωσι και η διανόηση αυτών διά να μη νοήσωσι. Η αμαρτία και η αποστροφή του ανθρώπου έναντι του θελήματος του Θεού, γεννά όλα αυτά και άλλα πολλά με σκοπό να ταπεινώσουν τον εγωιστή άνθρωπο, ο οποίος απέρριψε τον Θεό και στράφηκε στο να εξασφαλίσει αφ’ εαυτού την ζωή χωρίς την συμμετοχή αυτού που του την έδωσε, που του την χάρισε, του Θεού Πατέρα. Έτσι έρχεται η ταπείνωση. Δεν μπορούμε να εγκαταλείπουμε τον γεννήσαντα οργανισμό και να ψάχνουμε να βρούμε άλλο τρόπο ζωής. Αυτή η τακτική είναι σίγουρο ότι μας οδηγεί σε αδιέξοδο, πράγμα το οποίο βλέπουμε σήμερα να υφίσταται σε όλον τον κόσμο αφού αυτός με τα μέσα επικοινωνίας έγινε μία γειτονιά. Ας μην εμμένουμε στο να μας διέπει η συνεχόμενη αποστροφή μας από τον οίκο του Θεού, από την αγάπη του Πατέρα γιατί μας περιμένουν πολλές, άπειρες και αιώνιες ευλογίες όταν αποφασίσουμε να επανέλθουμε στις αρχές του ώστε να μας διέπει η ανυπόκριτη αγάπη. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΑ΄ ΣΤΙΧΟΙ 11 – 14

 

«11. Λέγω λοιπόν, Μήπως έπταισαν διά να πέσωσι; Μη γένοιτο· αλλά διά της πτώσεως αυτών έγεινεν η σωτηρία εις τα έθνη, διά να κινήση αυτούς εις ζηλοτυπίαν.

12. Και εάν η πτώσις αυτών ήναι πλούτος του κόσμου και ελάττωσις αυτών πλούτος των εθνών, πόσω μάλλον το πλήρωμα αυτών;

13. Διότι προς εσάς τα έθνη λέγω, Εφ' όσον μεν είμαι εγώ απόστολος των εθνών, την διακονίαν μου δοξάζω,

14. ίσως κινήσω εις ζηλοτυπίαν αυτούς, οίτινες είναι σαρξ μου και σώσω τινάς εξ αυτών».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αφού η πτώση των Εβραίων γέννησε όλον τον Χριστιανικό κόσμο, φανταστείτε όταν δεν θα έχουν πτώση τι θα κάνουν. Όταν ο Θεός θελήσει αφού πρώτα πληρωθούν τα έθνη να τους αποκαλυφθεί, ο κόσμος ολόκληρος θα μεταβληθεί σε έναν επίγειο παράδεισο. Σήμερα εμείς οι Χριστιανοί ας κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν ώστε να έχουμε συμμετοχή σε αυτόν τον παράδεισο. Άρα, μέχρι τότε δεν θα κρίνουμε την πτώση των άλλων συνανθρώπων μας, διότι έφτασε η μέρα του Κυρίου όπου όλοι θα συμπληρώσουμε ο ένας στον άλλον τα πνευματικά ελλείποντα διά Πνεύματος Αγίου. Μετέπειτα όλοι θα γίνουμε μία οικογένεια του Θεού, η οποία θα είναι η αιώνια οικογένεια του Θεού και θα κοσμεί τον ουράνιο και επίγειο κόσμο μας με μέλη όλους τους αναγεννημένους εν Θεώ ανθρώπους. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΑ΄ ΣΤΙΧΟΣ 15

 

«15. Διότι εάν η αποβολή αυτών ήναι φιλίωσις του κόσμου, τι θέλει είσθαι η πρόσληψις αυτών ειμή ζωή εκ νεκρών;»

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Εννοεί την πνευματική ζωή των ανθρώπων, την πνευματική ανάσταση των ανθρώπων. Όσοι έχουν φύγει από τον ζώντα Θεό, έχουν φύγει από την ζωή. Όταν επιστρέψουν οι άνθρωποι στον Θεό θα ζήσουν την ανάσταση ψυχής και σώματος, θα ζήσουν την πνευματική ανάσταση. Ο Θεός είναι ζωή και δίνει την ζωή. Εύχομαι να κάνουμε έρευνες πνευματικές ώστε να ανακαλύψουμε την ζωή, τον Θεό. Κατόπιν να κοινωνούμε την ζωή από την πηγή της ζωής ώστε να γίνουμε άφθαρτοι, αιώνιοι γεμάτοι ουρανόδρομη σοφία Θεού, η οποία θα κάνει το DNA μας να γεννά ζωή που καθιστά το σώμα μας άφθαρτο και αιώνιο. Το ρήμα του Θεού όταν εισέρχεται διά της ακοής μέσα στον εσωτερικό μας κόσμο, μας αναπτύσσει σε γονιδιακό επίπεδο. Εάν ό,τι διαβάζουμε και ό,τι αναπτύσσουμε δεν κάνει το DNA μας να πάλλεται κατά Θεό, τότε απέχουμε απ’ αυτόν όσο ο ουρανός από την γη, ακόμα και αν μελετούμε τον Λόγο του Θεού να γνωρίζουμε ότι κάτι λείπει στην σχέση μας με τον Θεό. Αυτό είναι η ζώσα φωνή του ζώντος Θεού. Ας ευαρεστήσουμε με τα έργα μας και τα λόγια μας τον Θεό μέσα από τα έργα αγάπης και θυσίας, ώστε ο Πατέρας να εκχέει το πνεύμα του σε εμάς χωρίς μέτρο. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΑ΄ΣΤΙΧΟΙ 16 – 21

 

«16. Και εάν η ζύμη ήναι αγία, είναι και το φύραμα· και εάν η ρίζα ήναι αγία, είναι και οι κλάδοι.

17. Αλλ' εάν τινές των κλάδων απεκόπησαν, συ δε αγριελαία ούσα ενεκεντρίσθης μεταξύ αυτών και έγεινες συγκοινωνός της ρίζης και της παχύτητος της ελαίας,

18. μη κατακαυχάσαι εναντίον των κλάδων· εάν δε κατακαυχάσαι, συ δεν βαστάζεις την ρίζαν, αλλ' η ρίζα σε.

19. Θέλεις ειπεί λοιπόν· Απεκόπησαν οι κλάδοι, διά να εγκεντρισθώ εγώ.

20. Καλώς· διά την απιστίαν απεκόπησαν, συ δε διά της πίστεως ίστασαι· μη υψηλοφρόνει, αλλά φοβού·

21. διότι εάν ο Θεός δεν εφείσθη τους φυσικούς κλάδους, πρόσεχε μήπως δεν φεισθή μηδέ σε».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Έχουμε μία εντολή την οποία ήρθε ο καιρός μέσα από πνευματική επίγνωση να την βάλουμε στην ζωή μας. Αυτή είναι, μην κρίνεις ίνα μην κριθείς, συ τις είσαι όστις κρίνεις αλλότριον οικέτην, εις τον ίδιον αυτού κύριον ίσταται ή πίπτει· διά τούτο αναπολόγητος είσαι, ω άνθρωπε, πας όστις κρίνεις· διότι εις ό,τι κρίνεις τον άλλον, σεαυτόν κατακρίνεις. Όσοι κρίνουν φανερώνουν την πνευματική μικρότητα που τους διακατέχει. Όσοι κρίνουν δεν γνωρίζουν την σοφία του Θεού και τον τρόπο που εργάζεται την σωτηρία του ανθρώπου. Όσοι κρίνουν αντιμετωπίζουν την αυστηρότητα του Θεού. Όσοι κρίνουν απέχουν από τον Θεό όσο ο ουρανός από την γη. Όσοι κρίνουν θα πεθάνουν αργά ή γρήγορα, όσοι κρίνουν δεν ανήκουν στην οικογένεια του Θεού. Στην Αποκάλυψη αναφέρεται, έπεσε, έπεσε ο δράκων ο μέγας, ο όφις ο αρχαίος, ο καλούμενος Διάβολος και ο Σατανάς, ο πλανών την οικουμένην όλην και ο κατήγορος των αδελφών ημών, ο κατηγορών αυτούς ενώπιον του Θεού ημών ημέραν και νύκτα. Όσοι κρίνουν διακατέχονται από συμφέροντα και προσωπικές φιλοδοξίες, όσοι κρίνουν δεν κοινωνούν την ζωή αλλά τον θάνατο. Όσοι δεν κρίνουν τώρα είναι υιοί Θεού και θυγατέρες αυτού. Όσοι έχουν μέσα τους τον Θεό για να μην κρίνουν είναι ικανοί να σιωπήσουν σε όλη τους την ζωή. Όσοι δεν κρίνουν και δέχονται τα πάντα έχοντας εμπιστοσύνη ό,τι πίσω από το κάθε τι ενεργεί ο Πατέρας τους, ο Θεός, φανερώνουν την καταγωγή τους. Όσοι δεν κρίνουν θα ανακαλύψουν τον Θεό ο οποίος θα τους φανερώσει το δέντρο της ζωής, αυτό θα πλημμυρίσει όλο το σώμα τους με άφθαρτα στοιχεία τα οποία θα καθιστούν αυτό αιώνιο. Ο Χριστός ήταν υγιής στο πνεύμα και στο σώμα. Όσοι δεν κρίνουν είναι διότι για ό,τι συμβαίνει το αποδίδουν στην σοφία του Θεού η οποία πάντα συνεργεί στο αγαθό. Όσοι δεν κρίνουν είναι άγιοι, αιώνιοι, άφθαρτοι, αθάνατοι, θεοί. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΑ΄ ΣΤΙΧΟΣ 22

 

«22. Ιδέ λοιπόν την χρηστότητα και την αυστηρότητα του Θεού, επί μεν τους πεσόντας την αυστηρότητα, επί σε δε την χρηστότητα, εάν επιμείνης εις την χρηστότητα· διότι άλλως και συ θέλεις αποκοπή».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η αυστηρότητα του Θεού έρχεται όταν ο άνθρωπος διέπεται από τον εωσφορικό εγωισμό. Ο Θεός υπερηφάνοις αντιτάσσεται ταπεινοίς δίδει χάριν. Ο Θεός φεύγει από τον άνθρωπο που έχει σαν λογική το εγώ. Αυστηρότητα Θεού σημαίνει ότι ο άνθρωπος βρίσκεται συνέχεια σε πόλεμο με τον εαυτό του, με τον συνάνθρωπό του αλλά και με τον Θεό. Όταν ο άνθρωπος υψηλοφρονεί οπωσδήποτε αντιμετωπίζει την αυστηρότητα του Θεού. Διότι ο ίδιος ο Θεός λέγει εις άλλο σημείον ότι, ο Θεός υπερηφάνοις αντιτάσσεται ταπεινοίς δε δίδει χάριν. Ο υψηλόφρων δεν έχει να κάνει τίποτε άλλο παρά να τεθεί μέσα εις την αυστηρότητα του Θεού. Αντιτάσσεται εις την βουλήν του Θεού, αντιτάσσεται εις το θέλημα του Θεού, αντιτάσσεται εις την ύπαρξην του Θεού και δεν έχει καμία σχέση με τον Θεό. Ενώ ο ταπεινόφρων έχει και απολαμβάνει την χρηστότητα του Θεού. Μέσα εις την ταπεινοφροσύνην υπάρχει η γλυκύτης της ζωής, υπάρχει η αγάπη, υπάρχει η ενεργώς πίστις, υπάρχει το θέλημα του Θεού, υπάρχει η καλοσύνη. Είναι λοιπόν η χρηστότης αυτή απαραίτητη διά των Χριστιανών όπως εδώ ο Απόστολος Παύλος μας συνιστά (στίχος 22). Αλλά πώς θα δυνηθώμεν να καταλάβομεν εάν ευρισκόμεθα εις την χρηστότητα του Θεού ή εις την αυστηρότητα; Τόσον η αυστηρότης όσον και η χρηστότης του Θεού γίνεται καταφανής εις την ζωήν μας. Δυνάμεθα κάλλιστα να νιώθουμε, να διαισθανόμεθα πότε είμεθα εις την χρηστότητα και πότε είμεθα εις την αυστηρότητα. Μέσα μας υπάρχει πρώτα η καλή συνείδησις, υπάρχει η ειρήνη δηλαδή ειρηνεύομεν με τον εαυτό μας, ειρηνεύομεν προπάντων με τον Θεόν αλλά και με τον συνάνθρωπό μας. Αυτό είναι ένα δείγμα ότι όντως υπάρχομεν μέσα εις την χρηστότητα του Θεού, διότι και όλες οι εργασίες μας αντιμετωπίζονται με αυτό το πνεύμα της χρηστότητας του Θεού και πάντοτε είμεθα νικηταί. Πάντοτε με την χάριν του Θεού και με την πίστιν λύομεν όλα τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίζομεν εις την ζωή μας. Επομένως δεν είναι δυνατόν να μην νιώθουμε, να μην διαισθανόμεθα την χρηστότητα και να μην γευόμεθα συγχρόνως το μεγαλειώδες τούτο έργον το οποίον έκαμεν ο Χριστός εις ημάς. Και μόνο αυτό όταν έχομεν δεν χρειαζόμαστε τίποτε άλλο εις τον κόσμο. Ας έχει όλος ο κόσμος όλα τα υλικά αγαθά του και ημείς ας έχουμε μόνον την χρηστότητα του Θεού. Αλλά και αντιθέτως όταν είμεθα εις την αυστηρότητα του Θεού, μέσα μας συνεχώς υπάρχει ο εσωτερικός μας κόσμος επαναστατημένος, δεν έχομεν συνείδησιν αγαθήν, δεν είμεθα ικανοποιημένοι διά όσα έργα πράττομεν και διά την σχέση μας με τον Θεόν. Δεν υπάρχει η πίστις η ουσιαστική να ενεργεί πραγματικά, δεν υπάρχει η πραγματική αγάπη, η ταπεινοφροσύνη, δεν υπάρχει η χρηστότητα του Θεού, υπάρχει η αυστηρότητα. Ο Θεός αντιτάσσεται εις τους υπερήφανους, δεν θέλει να τους ακούσει όταν επικαλούνται το όνομά Του, δεν θέλει να πραγματοποιήσει τας δυνάμεις της πίστεως και έτσι λοιπόν ο άνθρωπος βρίσκεται σε μιαν χαλαράν πνευματικήν κατάστασιν, ευρίσκεται εις μίαν θλίψιν, εις έναν πόνο, εις έναν αγώνα διηνεκή εφόσον ευρίσκεται εις την αυστηρότητα του Θεού. Δεν μας συμφέρει λοιπόν όταν νιώθομεν αυτήν την ψυχολογικήν κατάστασιν που πρέπει οπωσδήποτε να την απομακρύνουμε και να την αποβάλλομεν, να την αποτινάξομεν. Υπάρχουν τρόποι διά να επανέλθομεν εις την χρηστότητα του Θεού. Η υψηλοφροσύνη είναι μέγας εχθρός του ανθρώπου. Αυτή κατεδαφίζει ολόκληρον το πνευματικόν, το χριστιανικόν οικοδόμημα, ματαιώνει ολοσχερώς τις θαυματουργικές δυνάμεις της πίστεως, καταστρέφει τα μυροβόλα άνθη του πνευματικού παραδείσου τα οποία είναι οι αρεταί, θάπτει κυριολεκτικά τον ωραίον ψυχικόν κόσμον του ανθρώπου. Είναι πνευματική σχιζοφρένεια, θα ηδύναντο τις να την χαρακτηρίσει έτσι.

 

ΚΕΦ. ΙΑ΄ ΣΤΙΧΟΣ 23

 

«23. Και εκείνοι δε, εάν δεν επιμείνωσιν εις την απιστίαν, θέλουσιν εγκεντρισθή· διότι δυνατός είναι ο Θεός πάλιν να εγκεντρίση αυτούς».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Είναι πολλοί άνθρωποι ή λαοί ή έθνη που αντιτάσσονται στην σοφία του Θεού, που είναι η παρουσία του Χριστού στον κόσμο και τα γεμάτα σοφία λόγια του και αιώνια έργα του. Μάλιστα αυτοί οι άνθρωποι έχουν σαν θεωρία το ου με πείσεις και αν με πείσεις. Αυτοί οι άνθρωποι με μεγάλη λύπη το λέω, θεωρώ ότι δεν θα γνωρίσουν ολοκληρωμένη την σοφία του Θεού δηλαδή την ανυπόκριτη αγάπη και την ζωή την άφθαρτη. Όσοι όμως έχουν απιστήσει διότι το πνευματικό τους επίπεδο δεν μπορούσε να αντιληφθεί την σοφία του Θεού, θα βρουν την πνευματική τους κοιτίδα και πίστη, ώστε να αναθεωρήσουν την λογική που τους έφερε απιστία στον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος. Στην συνέχεια διά Πνεύματος Αγίου θα εγκεντρίσει σε αυτούς ο Θεός την άπειρη σοφία του, ώστε να μετέχουν των χαρισμάτων, των ιδιοτήτων, των καρπών του Αγίου Πνεύματος του Θεού, γινόμενοι μέτοχοι των επαγγελιών με αποκορύφωμα όλων την αιώνια, άφθαρτη ζωή, η οποία καθιστά την βασιλεία του Θεού εντός ημών αλλά και γύρω μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΑ΄ ΣΤΙΧΟΣ 24

 

«24. Επειδή εάν συ απεκόπης από της φυσικής αγριελαίας και παρά φύσιν ενεκεντρίσθης εις καλλιελαίαν, πόσω μάλλον ούτοι οι φυσικοί θέλουσιν εγκεντρισθή εις την ιδίαν αυτών ελαίαν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η φυσική ελαία είναι ο Ισραηλιτικός λαός. Οι αποκομμένοι ενός κλάδου αυτής της ελαίας στην προκειμένη περίπτωση είναι ο Απόστολος Παύλος, ο οποίος εστράφηκε στα έθνη και μετέστρεψε αυτά από ειδωλολατρικά σε χριστιανικά. Εάν ο Θεός μπορεί ένα κλαδί της φυσικής ελαίας να το κεντρίσει και να το μεταβάλει σε καλλιελαίαν ώστε να κάμει ένα τόσο μεγάλο έργο το οποίο οι αιώνες θαυμάζουν, φανταστείτε στην φυσική ελαία τι θα της κάνει όταν όλη η δύναμη αυτής ενεργήσει σύμφωνα με τις αρχές του Χριστού. Αυτό θα συντελεστεί διότι είναι επαγγελία, όταν όμως έρθει ο χρόνος τον οποίον ο Θεός έθεσε εν τη ιδία αυτού εξουσία. Άρα ας αφήσουμε τον Θεό να κάνει το έργο του και εμείς αυτό που μας φανέρωσε, διότι το έργο το οποίο επιτελεί διέπεται από άπειρη σοφία Θεού την οποία αν εννοούμε ας τον δοξάζουμε. Αν όχι, ας τον αφήσουμε να κάνει το θέλημά του και να είμεθα σίγουροι, όσοι τουλάχιστον έχουμε καλή προαίρεση, ότι κάποια στιγμή θα αντιληφθούμε την σοφία του Πατέρα και θα τον δοξάσουμε με τα λόγια, με τα έργα, με τα χέρια και με τα πόδια, κάνοντας όλο το σώμα θυσία ευάρεστη σε Θεό και ανθρώπους. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΑ΄ ΣΤΙΧΟΣ 25

 

«25. Διότι δεν θέλω να αγνοήτε, αδελφοί, το μυστήριον τούτο, διά να μη υψηλοφρονήτε, ότι τύφλωσις κατά μέρος έγεινεν εις τον Ισραήλ, εωσού εισέλθη το πλήρωμα των εθνών».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όταν η Φωνή Θεού βασιλέψει σε όλα τα έθνη θα καταλάβουμε ότι τα έθνη πληρώθηκαν από την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού και ο λόγος διότι η αγάπη η ανυπόκριτη, η αναμαρτησία, ο αγιασμός καθώς και η ζωή η άφθαρτη θα εμφανιστεί στην ζωή των Χριστιανών, κατέχοντας οι πάντες διά Πνεύματος Αγίου την θέωση. Το Άγιο Πνεύμα δύναται να παρέχει σε εμάς μέσα από την παντοδυναμία του ένα άφθαρτο σώμα, σώμα Χριστού με εξουσίες πάνω στους φυσικούς και υπερφυσικούς νόμους διά της ζώσης πίστεως αλλά και διά του λόγου μας, ο οποίος θα είναι λόγος Θεού γεμάτος ενέργεια Θεού. Μην νομίζει κάποιος ότι για να γίνουν όλα αυτά θα περάσουν χρόνια. Ο Θεός δύναται σε κλάσματα δευτερολέπτου να ανατρέψει τον κόσμο αυτόν και να δημιουργήσει τον νέο κόσμο με νέους ουρανούς και νέα γη όπου η δικαιοσύνη, η ζωή, η σοφία του Θεού θα βασιλεύει μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων και ο κόσμος θα γίνει ένας επίγειος παράδεισος. Ας ενθυμηθούμε τους Εβραίους οι οποίοι τετρακόσια χρόνια ήταν σκλαβωμένοι, ώσπου ο Θεός έστειλε έναν άνθρωπο δικό του τον Μωϋσή. Αυτός κατ’ εντολή Θεού είχε την εξουσία του λόγου, έλεγε και γινόταν. Αυτός ελευθέρωσε τους Εβραίους σε 7 ημέρες χωρίς θύματα από την πλευρά των Εβραίων. Άρα, ο Θεός πάλι θα στείλει άνθρωπο ο οποίος εν δυνάμει θα ανατρέψει τον παρόντα κόσμο σε μικρό χρονικό διάστημα. Η Φωνή Θεού ζητά από τα τέκνα αυτής να εντρυφούν μέσα στον Λόγο του Θεού και στην νουθεσία αυτής. Κατόπιν θα εμφανιστεί, Εκείνος, το πνεύμα της αληθείας και όλα θα λάβουν χώρα και η βασιλεία του Θεού θα δημιουργηθεί με μέλη τους υιούς και τις θυγατέρες, οι οποίοι είναι διασκορπισμένοι εις όλον τον κόσμο. Έπειτα, Εκείνος, αφού εκπληρώσει το έργο του, την αποστολή του η οποία είναι να ελέγξει τον κόσμο περί αμαρτίας, περί δικαιοσύνης και περί κρίσεως, θα δώσει το ερέθισμα στον Πατέρα να επιτρέψει ώστε να κάνει ο Κύριος την δευτέρα παρουσία του. Διότι ο εχθρός του Θεού που είναι ο θάνατος, θα έχει καταργηθεί διά του Παρακλήτου. Ο Πατέρας είπε στον Υιόν του αφού ολοκλήρωσε την αποστολή του, Κάθου εκ δεξιών μου, εωσού θέσω τους εχθρούς σου υποπόδιον των ποδών σου. Έσχατος εχθρός καταργείται ο θάνατος. Μόνο όταν καταργηθεί ο θάνατος ο Κύριος θα έρθει πάλι στην γη, όχι για να κηρύξει το Ευαγγέλιο της βασιλείας αλλά για να συμβασιλεύσει με τους λελυτρωμένους του. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΑ΄ ΣΤΙΧΟΙ 26 – 27

 

«26. και ούτω πας ο Ισραήλ θέλει σωθή, καθώς είναι γεγραμμένον· Θέλει ελθεί εκ Σιών ο λυτρωτής και θέλει αποστρέψει τας ασεβείας από του Ιακώβ·

27. Και αύτη είναι η παρ' εμού διαθήκη προς αυτούς, Όταν αφαιρέσω τας αμαρτίας αυτών».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η προφητεία αυτή είναι γραμμένη για τον Ισραηλιτικό λαό και προαναγγέλλει την έλευση του Κυρίου. Ακόμα, Ισραήλ σημαίνει δυνατός άνθρωπος. Το δυνατός δεν απορρέει από την σωματική διάπλαση αλλά από το ισχυρό πνεύμα που διακατέχεται. Έχουμε τέτοιο παράδειγμα τον Κύριό μας, ο οποίος δεν υπολόγισε κανέναν και τίποτα, έφτασε στο σημείο για το θέλημα του Πατέρα του να δώσει και την ζωή του λύτρο αντί πολλών, διδάσκοντας με την παρουσία του ήθος, αγάπη, σοφία, ειρήνη κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, πίστη ζώσα, ταπεινοφροσύνη εις το έπακρον κ.λ.π. Ο άνθρωπος που έχει το πνεύμα του Θεού και εκδηλώνει το θέλημα αυτού χωρίς να υπολογίζει τις συνέπειες είναι ο Ισραήλ, ο ισχυρός. Ας μείνουμε στο αγιαστήριο και ας συνδιαλεγόμεθα κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες με το να αναπτύσσουμε στην ζωή μας το θέλημα του Θεού με απόφαση ή ταν ή επί τας. Ο Θεός δεν θέλει ανθρώπους που λένε ό,τι είναι του Θεού και κρύβονται από τον κόσμο και τα στερεότυπα που τον διέπουν. Ο Θεός θέλει ιδεώδεις ανθρώπους κινούμενους με αγάπη, με αλήθεια, με δικαιοσύνη, με ζώσα πίστη. Αυτός ο άνθρωπος είναι του Θεού. Αυτός ο άνθρωπος ήταν ο Χριστός ο οποίος ήλθε εκ Σιών και ανέτρεψε με την ζωή του την δαιμονισμένη κατάσταση η οποία είχε αναπτυχθεί στους Ισραηλίτες. Και τα έσχατα χρόνια τα οποία σήμερα διανύουμε, πάλι οι άνθρωποι οι ισχυροί οι οποίοι θα έχουν εννοήσει το θέλημα του Θεού θα ενεργήσουν ώστε να ιδρυθεί η βασιλεία σε όλον τον επίγειο κόσμο. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΑ΄ ΣΤΙΧΟΣ 28

 

«28. Κατά μεν το ευαγγέλιον, είναι εχθροί διά σας, κατά δε την εκλογήν αγαπητοί διά τους πατέρας».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο στίχος αυτός μιλάει για τους Εβραίους, τους Ισραηλίτες οι οποίοι δυστυχώς έγιναν αντιφρονούντες στο Ευαγγέλιο του Χριστού και στο θέλημα του Θεού. Ο τρόπος διότι δεν πίστεψαν σε αυτόν που έστειλε ο Θεός, στον Υιό και Λόγο του Θεού του ζώντος, ο οποίος εστάλη παρά του Θεού ίνα καταργήσει τα έργα του διαβόλου. Ο λόγος που δεν τον δέχτηκαν ήταν διότι ο Θεός τους, ο ζων Θεός που είχαν μετατράπηκε σε θρησκεία, σε τύπους κ.λ.π. Παρόλα αυτά όμως οι Εβραίοι είναι αγαπητοί στον Θεό και στους πατέρες και αυτό γιατί είναι ο περιούσιος λαός του Θεού όπου η φιλοσοφία τους, η πίστη τους, οι ενέργειές τους είναι όλες κατά Θεό, ο οποίος Θεός ενήργησε σε αυτούς με θαύματα μεγάλα. Εμείς σαν λαός του Θεού, ας έχουμε αγάπη η οποία να στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό, ώστε να μην δημιουργηθεί σε εμάς η αυστηρότητα του Θεού αλλά η χρηστότητα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΑ΄ ΣΤΙΧΟΙ 29 – 31

 

«29. Διότι ανεπίδεκτα μεταμελείας είναι τα χαρίσματα και η πρόσκλησις του Θεού.

30. Διότι καθώς και σεις ηπειθήσατέ ποτέ εις τον Θεόν, τώρα όμως ηλεήθητε εν τη απειθεία τούτων,

31. ούτω και ούτοι ηπείθησαν τώρα εν τω υμετέρω ελέει, διά να ελεηθώσι και αυτοί·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 29ος: Ο Θεός έχει επαγγελίες τις οποίες κληρονομούν οι άνθρωποι οι οποίοι κοινωνούν την σοφία του και εντάσσουν εαυτό κάτω από το θέλημά του, ολοκληρώνοντας την μετάνοιά τους και την αναγέννησή τους μέσα από την υπακοή και την μέγιστη αρετή που είναι η υπομονή, εν τη υπομονή υμών κτήσασθε τας ψυχάς υμών. Ο Θεός υπόσχεται σε εμάς χαρίσματα, σημεία, ιδιότητες, καρπούς, ζωή αιώνια. Με λίγα λόγια θέωση. Αυτό συνεπάγεται με το να μας διακατέχει η σοφία του Θεού η οποία γίνεται σε εμάς συναρπάζουσα και έπειτα εκδηλώνεται και αναπτύσσεται καθημερινά στην ζωή μας πάνω σε όλους τους τομείς. Άρα, ο Θεός δίνει ό,τι υπόσχεται και δεν μεταμελείται γι’ αυτό. Εύχομαι το κάλεσμα που λάβαμε και τα ιδιαίτερα χαρίσματα που μας δόθηκαν, όπως λογική Θεού και όχι ανθρώπων να τα στρέψουμε για την δόξα του Θεού, την αναγέννησή μας και την σωτηρία των αδελφών μας. Όποιος αγωνιστεί να μην πεθάνει ο αδελφός του, δεν θα πεθάνει ο ίδιος. Το πιστεύουμε αυτό και το εργαζόμεθα με όλες μας τις δυνάμεις όχι για να μην πεθάνουμε, αλλά διότι αυτό είναι το θέλημα του Θεού και το συμφέρον μας. Ο λόγος διότι μέσω της σοφίας του αναπτύσσουμε αγάπη η οποία είναι ανυπόκριτη, κατόπιν γινόμεθα άνθρωποι με ιδανικά Χριστού και στοιχεία Θεού, τα οποία μας οδηγούν στο να γίνουμε μέτοχοι της σοφίας αυτού. Καλύτερα να ζήσουμε έστω μία ημέρα με αγάπη παρά 100 χρόνια χωρίς αυτή. Χωρίς αδέλφια μου την σοφία του Θεού η οποία μας εξασφαλίζει πνεύμα Θεού. Ο άνθρωπος γίνεται κτήνος αγωνιζόμενος εις όλη του την ζωή όχι για το γενικό συμφέρον αλλά για το ατομικό. Το ατομικό συμφέρον τον μεταβάλλει από θεό σε κτήνος. Ο άνθρωπος ο εν τιμή με την ημιμάθεια, την αμαρτία, την άγνοια που τον διέπει, παρασυνεβλήθη τοις κτήνεσιν τοις ανοήτοις και ωμοιώθη αυτοίς. Μη γένοιτο! Αδέλφια μου ας το εννοήσουμε άπαξ διαπαντός, το γενικό συμφέρον καθιστά εμάς αντί Θεού στην γη, το οποίο γενικό συμφέρον δεν θα το επιδιώκουμε με την λογική του κόσμου αλλά με την λογική του Θεού αναπτύσσοντάς μας την δικαιοσύνη του Θεού, η οποία πάντα προσφέρει και ποτέ δεν απαιτεί ενώ των ανθρώπων απαιτεί. Μη γένοιτο να μας διέπει ανθρώπινη δικαιοσύνη. Από την ώρα που γνωρίσαμε την δικαιοσύνη και την σοφία του Θεού δεν χωράει μέσα στην λογική μας καμία άλλη δικαιοσύνη. Αμήν.

Στίχος 30ος, 31ος: Όλοι έχουμε ανάγκη το έλεος του Θεού. Αφού αυτό αγκάλιασε εμάς όταν ζούσαμε στην απείθεια, στην άγνοια θα έρθει λοιπόν στιγμή που θα αγκαλιάσει και τους Εβραίους οι οποίοι σήμερα ζουν στην απείθεια, αλλά θα αγκαλιάζει και όλους τους λαούς της γης. Ο Θεός σώζει τον άνθρωπο χωρίς νόμο, με νόμο, με την απλή πίστη, όστις αν επικαλεστεί το όνομα του Κυρίου θέλει σωθεί, με την ζώσα πίστη, με την χάρη η οποία βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα σωτηρίας μέσα από την αγάπη. Κάπου λοιπόν το έλεος του Θεού θα βρει, θα συναντήσει τον άνθρωπο και θα τον αγκαλιάσει ώστε μετέπειτα να τον αναγεννήσει και να τον ολοκληρώσει πνευματικά. Όταν ο άνθρωπος γνωρίσει τον Θεό θα διέπεται από την σοφία του, την οποίαν θα σπουδάσει, θα εμπεδώσει και στην συνέχεια θα εκδηλώνει σε κάθε στιγμή της ζωής του. Ας αφήσουμε αδέλφια μου τις μικρότητες, τα στερεότυπα, τις φανατικές θρησκείες, τις εξυπνάδες, τα εντάλματα των ανθρώπων και ας κάνουμε αυτό που νιώθουμε το οποίο είναι να μοιράσουμε όλοι αγάπη, ο τρόπος το περίσσευμα του ενός στο υστέρημα του άλλου. Ας αφήσουμε την ανθρώπινη εωσφορική εγωιστική λογική η οποία μας διακατείχε μέχρι χτες. Ας αφήσουμε τις ταμπέλες που φόρτωσαν άνθρωποι με συμφέροντα προσωπικά στις πλάτες μας από παιδικής ηλικίας, καταφέρνοντας να μας δαιμονίσουν και να μας χωρίσουν μεταξύ μας. Ας αφήσουμε τους εγωισμούς και ας γίνουμε όλοι ένα, όλος ο πλανήτης να γίνει ένα, αυτό μας συμφέρει. Εξάλλου το ένα είναι ευαγγελική απαίτηση του Θεού ως προς όλους τους λαούς της γης και έχει γίνει αντιληπτό από ανθρώπους του πνεύματος οι οποίοι μέσα από την σιωπή γνώρισαν τον Θεό και ενώ δεν είχαν τον νόμο του Θεού νομοθετούνται σήμερα δι’ αυτού. Ο ίδιος ο Θεός ερχόμενος τόνισε, φανέρωσε, απαίτησε από τον άνθρωπο σε παγκόσμια κλίμακα, το εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις. Η αγάπη δεν είναι για ένα μικρό σύνολο ανθρώπων και τους θρησκευτικούς ομοϊδεάτες τους. Η αγάπη αγκαλιάζει όλο τον πλανήτη, όλο το σύμπαν, όλο το άπειρο. Ας γίνουμε αδέλφια μου θεοί και ας φύγουμε από τις μικρότητες τις οποίες φόρτωσε σε εμάς η πτώση, η αμαρτία, το ψέμα το οποίο σήμερα έχει σκεπάσει δυστυχώς όλο τον πλανήτη. Κάποτε κάποιος μου είπε ότι εμείς έχουμε αγάπη διότι η εκκλησία μας έχει φτιάξει ορφανοτροφείο το οποίο φιλοξενεί παιδιά. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι το γηροκομείο, το ορφανοτροφείο δεν έγινε από αγάπη αλλά από ανάγκη. Η αγάπη του Θεού έχει άλλες επιδιώξεις. Αυτές είναι πως αν στο Αγρίνιο υπάρχουν 40 ορφανά παιδιά και υπάρχουν και 50.000 οικογένειες, υπάρχουν και άνθρωποι του πνεύματος του Θεού, γιατί δεν τα παίρνουμε στο σπίτι μας οι 40 οικογένειες; Αυτό λέει η αγάπη. Αν υπάρχουν 100 γέροι γιατί δεν τους παίρνουν στα σπίτια τα παιδιά τους ή αν δεν έχουν παιδιά οι άλλες οικογένειες; Αυτό λέει η αγάπη. Η αγάπη έχει άλλους τρόπους που ενεργεί και όχι κατασκευάζοντας ορφανοτροφεία, γηροκομεία κ.λ.π. και θα το δούμε όταν δεν θα έχουν τα ιδρύματα αυτά χρήματα τότε θα τα εγκαταλείψουν οι πάντες, διότι η αγάπη τους στηρίζεται στα χρήματα και όχι στην αγάπη του Χριστού. Ας βάλουμε μυαλό διότι διαφορετικά θα οδηγηθούμε σε αδιέξοδο. Μη γένοιτο! Αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΑ΄ ΣΤΙΧΟΙ 32 – 33

 

«32. Διότι ο Θεός συνέκλεισε τους πάντας εις την απείθειαν, διά να ελεήση τους πάντας.

33. Ω βάθος πλούτου και σοφίας και γνώσεως Θεού! πόσον ανεξερεύνητοι είναι αι κρίσεις αυτού και ανεξιχνίαστοι αι οδοί αυτού!».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 32ος: Δεν θα μπορούσε ο άνθρωπος να ταπεινωθεί ενώπιον Θεού και ανθρώπων αν δεν γνώριζε την αμαρτία, την φθορά, τον θάνατο. Δεν θα μπορούσε ο άνθρωπος να εκτιμήσει την αξία του Θεού, της ζωής εάν δεν ζούσε την αποστροφή του Θεού και δεν ερχόταν στην απείθεια. Γι’ αυτό τον λόγο έφερε ο Θεός τον άνθρωπο στην απείθεια, για να γνωρίσει το κακό ώστε μετέπειτα να εκτιμήσει το καλό και μέσω του ελέους να χαρίσει σε αυτόν ο Θεός την ζωή, η οποία του είχε δοθεί εξ αρχής όμως δεν την σεβάστηκε. Είναι λοιπόν παραχώρηση Θεού διότι η σοφία αυτού ενήργησε ώστε να ιδρυθεί η βασιλεία του διαβόλου σε όλο τον πλανήτη και να δουν οι άνθρωποι τι επιφέρει το κακό. Όταν εννοήσουν στην πορεία το αγαθό, το θέλημα του Θεού να στραφούν όλοι ώστε να φέρουν αυτό στην ζωή τους, κάνοντας αγώνα ώστε να το εκτιμήσουν και να το κρατήσουν αιώνια.

Με αυτόν τον τρόπο θα εννοήσουμε την αγάπη, θα εννοήσουμε το μέγα έλεος, θα εννοήσουμε το κάλεσμα που λάβαμε, θα εννοήσουμε την παρουσία του Χριστού και το ανθρωποσωτήριο έργο του.

Στίχος 33ος: Είναι άπειρη η σοφία του Θεού την οποίαν ο Θεός φανερώνει και ξεδιπλώνει σήμερα μπροστά μας και από την οποίαν σπουδάζουμε όλοι εμείς σήμερα οι ανήκοντες στην Φωνή Θεού, ώστε μέσω αυτής να κινηθούμε πλέον κατά Θεό. Η οποία σοφία του παραχωρεί εις ημάς την ελευθερία του πνεύματος, διότι όπου το πνεύμα του Θεού εκεί ελευθερία πραγματική η οποία χορηγεί αιωνίως την ζωή εκείνη που καθιστά αυτή άθαφτη και αιώνια σε εμάς. Με λίγα λόγια δεν εξιχνιάζονται οι βουλές του Θεού και η σοφία αυτού αφού τα πάντα είναι δυνατά εις αυτόν και ουδέν αδύνατον. Μία ματιά στην Δημιουργία θα μας κάνει να το διαπιστώσουμε αυτό. Για να συμμετέχουμε και εμείς στην σοφία του, θέλει από εμάς καλή προαίρεση και όλα μπορούν να εξιχνιαστούν φτάνοντας σιγά-σιγά στο να εννοήσουμε τις ανεξιχνίαστες βουλές του. Άλλωστε γι’ αυτό δημιουργηθήκαμε, για να γίνουμε κατ’ εικόνα και ομοίωση. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΑ΄ΣΤΙΧΟΙ 34 – 36

 

«34. Διότι τις εγνώρισε τον νούν του Κυρίου; ή τις έγεινε σύμβουλος αυτού;

35. ή τις έδωκε τι πρώτος εις αυτόν, διά να γείνη εις αυτόν ανταπόδοσις;

36. Επειδή εξ αυτού και δι' αυτού και εις αυτόν είναι τα πάντα. Αυτώ, η δόξα εις τους αιώνας. Αμήν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 34ος: Τον νου του Κυρίου, του Θεού δεν τον γνώρισε κανένας άνθρωπος παρά μόνο ο Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος, ο οποίος ερχόμενος εις τον κόσμο φανέρωσε αυτόν με τα λόγια και με τα έργα αγάπης και ελέους, τα οποία στρέφονταν προς πάντα συνάνθρωπο φίλο και εχθρό. Σήμερα όμως διά Πνεύματος Αγίου ήρθε ο καιρός να γνωρίσουμε όλοι όσοι έχουμε καλή προαίρεση και προορισμό σωτηρίας τον νου του Χριστού, ο οποίος δύναται να εξασφαλίσει σε εμάς όταν τον υιοθετήσουμε την άπειρη σοφία του, η οποία στην συνέχεια δύναται να ελευθερώσει την ζωή μας από όλα τα εωσφορικά φθοροποιά στοιχεία που επιβουλεύονται αυτή την ζωή μας.

Ας δούμε λίγο τι είχε μέσα ο νους του Κυρίου. Πώς σκέφτονταν ο Κύριος; Πρώτον, σκέφτονταν συνέχεια τον Πατέρα του, με στόχο να συλλάβει ακριβώς το θέλημά του και να το θέσει στην ζωή του. Ο  ίδιος φανέρωσε, απ' εμαυτού δεν κάμνω ουδέν, αλλά καθώς με εδίδαξεν ο Πατήρ μου, ταύτα λαλώ. Δεύτερον, άκουγε ποιο είναι το θέλημα του Πατέρα του και το έβαζε μέσα του, κάνοντάς το και δικό του θέλημα. Τρίτον, συμμετείχε ενεργά στο έργο αναγέννησης και σωτηρίας του ανθρώπου, υπακούοντας κατά πάντα και προβαίνοντας στις ενέργειες που χρειάζονταν για να είναι ευάρεστος εις αυτόν, γι’ αυτό και ο Πατέρας φανέρωσε, ούτος είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, εις τον οποίον ευηρεστήθην. Τέταρτον, ο νους του Χριστού ήταν γεμάτος από ενδιαφέρον για τον άνθρωπο στο να τον αναγεννήσει και να τον οδηγήσει στην ζωή, στην άφθαρτη ζωή.

Στίχοι 35ος, 36ος: Όπως το λέει, τίποτα δεν δώσαμε, όλα μας δόθηκαν. Αν θέλουμε να δώσουμε κάτι σε αυτόν είναι να του ομοιάσουμε. Αυτή είναι η χαρά του Θεού, η οποία θα γίνει δόξα δική μας και δόξα δική του όμως όλα να γίνουν μέσα από την ελεύθερη βούληση μας. Είναι το πιο σημαντικό για τον Θεό, για τον Πατέρα μας να τον ακολουθήσουμε όχι από φόβο, όχι για να καλύψουμε την συνείδησή μας δημιουργώντας μία θρησκεία, έναν τύπο αλλά γιατί είναι ο Πατέρας μας, γιατί είναι ο γεννήσαντας οργανισμός, γιατί είναι αυτός που μας έκανε λογικά όντα με στόχο να γίνουμε θεοί κατ’ εικόνα και ομοίωση. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΒ΄

 

 

ΚΕΦ. ΙΒ΄ ΣΤΙΧΟΣ 1

 

«1. ΣΑΣ παρακαλώ λοιπόν, αδελφοί, διά των οικτιρμών του Θεού, να παραστήσητε τα σώματά σας θυσίαν ζώσαν, αγίαν, ευάρεστον εις τον Θεόν, ήτις είναι η λογική σας λατρεία».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η λογική λατρεία είναι να αγαπήσουμε τον Θεό προσφέροντας το πνεύμα αλλά και το σώμα μας σε αυτόν, πιστεύοντας στις αρχές του και στο θέλημα του ώστε να δοξάζεται με τα έργα μας και τα λόγια μας σε μεγάλη ακτίνα. Η άλογη λατρεία είναι το σύστημα του κόσμου το οποίο στηρίζει την ζωή στην υλική οικονομία (χρήματα), αδιαφορώντας για την συμβουλή του Θεού ο οποίος φανερώνει ότι η ζωή δεν συνίσταται εκ των υπαρχόντων. Ακόμη, άλογη λατρεία είναι να πιστεύουμε ότι εφαρμόζοντας εντάλματα ανθρώπων και τύπους θρησκευτικούς θα πετύχουμε την θέωση. Άλογη λατρεία είναι η παράλογη λατρεία η οποία αποβλέπει σε προσωπικές φιλοδοξίες, σε ψέματα, σε πονηρίες, σε συμφέροντα κ.λ.π. Η λογική λατρεία είναι να γνωρίσουμε τον Κύριο μέσα πρώτα από τον Λόγο του Θεού και κατόπιν διά Πνεύματος Αγίου. Στην συνέχεια να γνωρίσουμε και τον εαυτό μας, ώστε να τον συγκρίνουμε με του Θεού και όχι με κάποιου άλλου ανθρώπου. Αφού εμπεδώσουμε την διαφορά, καταλάβουμε την διαφορά και την λάθος συμπεριφορά μας έναντι του Θεού, έναντι του εαυτού μας, έναντι των συνανθρώπων μας, έναντι της Δημιουργίας να προβούμε με όλες μας τις δυνάμεις σε όλες τις υπερβατικές εκείνες θετικές ενέργειες οι οποίες αναπτύσσουν, διαπαιδαγωγούν και διαμορφώνουν τον χαρακτήρα μας κατά Θεό και να κινούμεθα από σήμερα μέσα από την αφιέρωση στο να πετύχουμε αξίες αιώνιες, αφιερώνοντας χρόνο στο να μελετούμε και να εφαρμόζουμε αυτόν τον Λόγο του Θεού στην καθημερινότητά μας. Οι αξίες είναι ακόμα η ζώσα πίστη δηλαδή να λέμε και να γίνεται, πάντα όμως να ενεργούμε διά της ανυπόκριτης αγάπης η οποία μεταβάλλει και την δικαιοσύνη από ανθρώπινη σε Θεού. Ύστερα να φέρουμε την ειρήνη του Χριστού, η οποία να μας διέπει κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, με τελευταίο όλων την σοφία αυτού του Θεού η οποία σοφία του Θεού είναι ο πάρεδρος του Θεού και μας οδηγεί στην ύψιστη αρετή των αρετών, την ταπεινοφροσύνη. Μέσω αυτής της σοφίας του Θεού να αποκωδικοποιήσουμε το μυστήριο ζωή, Θεός, αφθαρσία, βασιλεία Θεού, καθαρισμός, αγιασμός, αφθαρσία, αθανασία, στοιχεία τα οποία θα πρέπει να εμφανίσουμε μέσα μας και με τον σχετικό αγώνα μας και γύρω μας. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο θα βρούμε χάρη υπό του Θεού ώστε να χρησιμοποιηθούμε άνωθεν πλέον ως σαν σκεύη εκλογής για την βασιλεία του Θεού και την κατά Θεό αναγέννησή μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΒ΄ ΣΤΙΧΟΣ 2

 

«2. και μη συμμορφόνεσθε με τον αιώνα τούτον, αλλά μεταμορφόνεσθε διά της ανακαινίσεως του νοός σας, ώστε να δοκιμάζητε τι είναι το θέλημα του Θεού, το αγαθόν και ευάρεστον και τέλειον».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Για να λέει ο Απόστολος Παύλος να μην συμμορφόνεσθε με τον κόσμο, σίγουρα γνωρίζει τι λέει αλλά και εμείς γνωρίζουμε, διότι σήμερα μετά από πολλά χρόνια πνευματικού αγώνα αντιλαμβανόμεθα ότι το σύστημα του κόσμου είναι ένα σύστημα που εμπεριέχει μέσα του την λογική των μη αναγεννημένων ανθρώπων και είναι γεμάτο εντάλματα ανθρώπινα που όλο κάνουν λόγο για ευημερία, για ελευθερία, για υγεία, για πρόοδο, για ασφάλεια που ποτέ δεν έρχεται και όλοι όσοι το πιστεύουν πάντα είναι σε μία διαμάχη με τον εαυτό τους, με τους ιθύνοντες, με τους πάντες και τα πάντα. Δυστυχώς είναι έτσι φτιαγμένο το σύστημα του κόσμου ώστε να νομίζουμε ότι θα δημιουργήσουμε κάτι που θα μας φέρει ανάπαυση, παλεύοντας κάθε μέρα στον υλικό τομέα ώστε να δημιουργήσουμε θετικές συνθήκες ζωής που θα μας εξασφαλίσουν την ζωή και όμως αποδεικνύεται ότι όλα όσα μας προσφέρει η συμμόρφωσή μας αυτή στο κόσμο, συμμόρφωση σημαίνει υπακοή, μας οδηγούν σε αδιέξοδο και στην αβεβαιότητα. Αυτό φαίνεται κάθε μέρα και πιο πολύ ότι ουδείς είναι ευτυχισμένος, ουδείς, όλοι μηδενός εξαιρουμένου  πλούσιοι και φτωχοί δεν έχουν ειρήνη, δεν βρίσκουν ανάπαυση, παντού αντιπαλότητες. Δυστυχώς ένας ακήρυχτος πόλεμος με εκατομμύρια θύματα έχει να μας παρουσιάσει ο κόσμος μας, ο οποίος υφίσταται μέσα μας και γύρω μας. Είναι δυνατόν να χτίσουμε κοινωνίες αγάπης, κοινωνίες σωστές αφού απουσιάζει η αγάπη, αφού απουσιάζει ο Χριστός, αφού δεν κρατάμε ως σύνολο τον Λόγο του Θεού στα χέρια μας; Φύσει αδύνατον! Αφού λοιπόν οι πιο σοφοί άνθρωποι του πλανήτη Θεός, Χριστός, Μύστες, Φιλόσοφοι κ.λ.π. αποδοκίμασαν τον κόσμο και τον τρόπο που ο άνθρωπος μεταλαμβάνει και κοινωνεί το απάνθρωπο σύστημά του, με κορυφή όλων τον Κύριό μας ο οποίος ούτε σπίτι είχε, ούτε χρήματα, ούτε καν τα βασικά, ας το κάνουμε και εμείς. Μετά χρόνων πνευματικού αγώνα το ονομάζω απάνθρωπο το σύστημα του κόσμου και ο λόγος διότι στηρίζεται στα χρήματα και όχι στην αγάπη, στηρίζεται στον εγωισμό και όχι στην αναγέννηση, στηρίζεται στο ατομικό συμφέρον και όχι στο γενικό. Ακούστε αδέλφια μου λογική, ένας έχει εκατό ευρώ παίρνει φαγητό και ζει, ένας δεν έχει και πεθαίνει και κανείς δεν νοιάζεται. Αυτή λοιπόν η συμμόρφωση να μην υπάρχει στην ζωή μας. Ας το αποδοκιμάσουμε όχι κατηγορώντας το αλλά αναπτύσσοντας μέσα μας την αγάπη του Χριστού, ώστε όλοι να γίνουμε μία πόλη κτισμένη πάνω όρους όπου σε αυτό το όρος θα συρρέουν τα έθνη. Ο τρόπος, διά του Λόγου του Θεού ο οποίος φέρνει την αναγέννηση, ώστε διά της συμβουλής του Θεού να οδηγηθούμε σε μία άλλη διάσταση όπου θα βασιλεύει μεταξύ μας ο Θεός, μετατρέποντας τις κοινωνίες των ανθρώπων από εωσφορικές σε θεϊκές. Τι είναι καλύτερο, να γίνεις ένας πετυχημένος άνθρωπος του κόσμου ή ένας άνθρωπος του Θεού γεμάτος ζωή και με στοιχεία Θεού όπως καρπούς, χαρίσματα, σημεία, σοφία Θεού κ.λ.π. Νομίζω ότι αξίζει να σπουδάσουμε θεοί και να μην παραμείνουμε άνθρωποι με μικρότητες οι οποίες το μόνο που έχουν να παρουσιάσουν στην ζωή μας είναι άγχος, στενοχώρια, πονηρίες, αδυσώπητους πολέμους, αρρώστιες, φθορά και θάνατο. Η μεταμόρφωση αρχίζει όταν εμείς θέσουμε εαυτό στην υπακοή του θελήματος του Θεού, δοκιμάζοντας το θέλημά του. Μόνο έτσι θα ξεκινήσει να αναπτύσσεται μέσα μας ο νέος κατά Θεό άνθρωπος, ανακαινίζοντας εαυτό πρώτα σύμφωνα με το θέλημα του Θεού και την λογική αυτού του Θεού. Εύχομαι να εννοήσουμε το κάλεσμα που λάβαμε υπό του Θεού και να τείνουμε με όλες μας τις δυνάμεις στην ανακαίνιση του νοός μας. Μόνο μέσα από αυτή την ανακαίνιση θα ελευθερώσουμε τον εαυτό μας και τους συνανθρώπους μας. Η ανακαίνιση να γίνεται πάντα κατά Θεό. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΒ΄ ΣΤΙΧΟΣ 3

 

«3. Διότι λέγω, διά της χάριτος της εις εμέ δοθείσης, προς πάντα  όστις είναι μεταξύ σας, να μη φρονή υψηλότερα παρ' ό,τι πρέπει να φρονή, αλλά να φρονή ώστε να σωφρονή, κατά το μέτρον της πίστεως το οποίον ο Θεός εμοίρασεν εις έκαστον».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Είναι μεγάλο λάθος να φανερωνόμαστε επικαλούμενοι τον Θεό ή τον εαυτό μας ή το πτυχίο μας ή την θέση μας μέσα στον κόσμο και να καυχόμαστε παραπάνω από αυτό που θα πρέπει να φρονούμε. Είναι παγίδα να φρονούμε παραπάνω και ο λόγος διότι θα γίνει αιτία ο εγωισμός μας αυτός να ταπεινωθούμε κάποια στιγμή ενώπιον πάντων. Σώφρον σημαίνει άνθρωπος συνετός, σεμνός, ταπεινός, απαλλαγμένος από την αλαζονεία και τον εωσφορικό εγωισμό. Καλύτερα όταν μιλάμε για μας, για τον εαυτό μας να μιλάμε όχι με εγωισμό ή ταπεινολογία αλλά με σωφροσύνη. Δηλαδή να λέμε αυτό που είμαστε και όχι αυτό που θα θέλαμε να είμαστε. Εάν θέλουμε να είμαστε κάτι άλλο να μας διέπει σήμερα το μέτρο πίστεως το οποίο έχουμε και γνωρίζεται από την αφοσίωσή μας πάνω στο θέλημα του Θεού και στις εξουσίες του κόσμου, αν μας διακατέχει αυτή. Ακόμη γνωρίζεται από την δραστηριότητα και από την αποδοτικότητα των αγώνων μας πάνω σε όλους τους τομείς πνευματικούς και μη. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΒ΄ ΣΤΙΧΟΙ 4 – 5

 

«4. Διότι καθώς έχομεν εν ενί σώματι μέλη πολλά, πάντα δε τα μέλη δεν έχουσι το αυτό έργον,

5. ούτω και ημείς οι πολλοί εν σώμα είμεθα εν Χριστώ, ο δε καθείς  μέλη αλλήλων».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όπως έχουμε το σώμα μας που αποτελείται από πολλά μέλη και που ζει σε πλήρη αρμονία με όλα αυτά τα μέλη, φανερώνοντας ότι εργάζονται με σύμπνοια μεταξύ τους διακατεχόμενα από σοφία Θεού, συμπάσχοντας ακόμη το ένα μέλος με κάποιο άλλο όταν πάσχει και συγκατοικώντας με ωριμότητα πνευματική χωρίς το ένα να μπαίνει στον χώρο του άλλου, δηλαδή το χέρι δεν παίρνει το ρόλο του ματιού, ούτε η καρδιά θέλει να ομοιάσει στο αυτί, έτσι και εμείς αφού θέλουμε να είμεθα η οικογένεια του Θεού πρέπει να είμεθα μία ψυχή, μία καρδιά, ένα φρόνημα με ξεχωριστή προσωπικότητα. Χωρίς ο ένας να θέλει να ομοιάσει στον άλλον αλλά να κάνει την δουλειά που ο Θεός του έθεσε, ώστε όλη η οικογένεια του Θεού να λειτουργεί σαν μία συμφωνική ορχήστρα. Αυτό θα κάνει την Φωνή Θεού και τα έργα της να θαυμάζονται από Θεό και ανθρώπους και να δοξάζεται ο Θεός σε μεγάλη ακτίνα δράσης. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΒ΄ ΣΤΙΧΟΙ 6 – 8

 

«6. Έχοντες δε χαρίσματα διάφορα κατά την δοθείσαν εις ημάς χάριν, είτε προφητείαν, ας προφητεύωμεν κατά την αναλογίαν της πίστεως,

7. είτε διακονίαν, ας καταγινώμεθα εις την διακονίαν, είτε διδάσκει τις, ας καταγίνηται εις την διδασκαλίαν,

8. είτε προτρέπει τις, εις την προτροπήν· ο μεταδίδων, ας μεταδίδη εν απλότητι, ο προϊστάμενος ας προΐσταται μετ' επιμελείας, ο ελεών ας ελεή εν ιλαρότητι».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 6ος: Η χάρη του Θεού συντελεί ώστε ο άνθρωπος να αποκτήσει τα χαρίσματα του Αγίου Θεού, τα οποία είναι ευλογία δική του. Όταν τα έχουμε αυτά να τα διαχειριζόμαστε με σοφία Θεού. Τα χαρίσματα είναι επτά και είναι η γλωσσολαλιά, η ερμηνεία γλωσσών, το προφητικό, το ιαματικό, η διάκριση πνευμάτων, οι λόγοι διδαχής και οι δυνάμεις πίστεως. Εύχομαι να έρθει η χάρη του Θεού όλη πάνω στα τέκνα της Φωνής Θεού αλλά και σε όποιον πιστεύει ότι ο Θεός μπορεί να του τα δώσει, κάνοντας φυσικά προσπάθεια αναγέννησης.

Στίχος 7ος: Η διακονία που αναφέρεται στον έβδομο στίχο είναι πνευματική και υλική και είναι η μεγαλύτερη χάρη που θα μπορούσε ο άνθρωπος του Θεού να λάβει, αρκεί να γίνεται με χαρά και όχι γιατί θα πρέπει να την κάνει ή διότι ο Λόγος του Θεού το επιβάλλει. Όταν ο άνθρωπος είναι δοτικός μοιράζει, δίνει αγάπη, είναι σαν το μέλος του σώματος, την καρδιά, η οποία για να ζήσει πρέπει να δώσει αίμα.

Στίχος 8ος: Όποιος έχει εξουσία η οποία εδόθη υπό του Θεού ή όταν έχει εξουσία προϊσταμένου, να κινείται με έλεος προς τους υφισταμένους του ή στους πνευματικούς αδελφούς του, ώστε το έργο που επιτελείται ανάμεσα τους να είναι θεάρεστο, διότι όλοι αυτοί έχουν ανάγκη την παρουσία ανθρώπων που επιστατούν στην ζωή τους, είτε γιατί αυτό το επιβάλλει το σύστημα του κόσμου, είτε διότι ο Θεός τους έθεσε επισκόπους στην εκκλησία του ή ποιμένες κ.λ.π. Εύχομαι οι πάντες που έχουν εξουσία να χειριστούν αυτή με αγάπη, με ήθος Χριστού, με ταπεινοφροσύνη και με ενδιαφέρον το οποίο να στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΒ΄ΣΤΙΧΟΣ 9

 

«9. Η αγάπη ας ήναι ανυπόκριτος. Αποστρέφεσθε το πονηρόν, προσκολλάσθε εις το αγαθόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η αγάπη η ανυπόκριτη είναι αυτή η οποία δεν διακατέχεται από το δαιμόνιο της προσωποληψίας, η οποία προσωποληψία χαρίζει αγάπη μόνο σε όποιον άνθρωπο θα μπορούσε να αποβλέπει σε προσωπικά συμφέροντα. Η αγάπη η ανυπόκριτη είναι ο ένθερμος ζήλος αυτής να αναγεννηθώ και να φέρω την αποστολή μου εις πέρας, την οποία αποστολή ο Θεός την έδωσε. Αυτό ισχύει για τον κάθε μαθητή του Χριστού ο οποίος εννοεί, θέλει και επιδιώκει το θέλημα του Θεού στην ζωή του, το οποίο θέλημα έχει συγκεκριμένο στόχο και συγκεκριμένη επιδίωξη που είναι η δόξα του Θεού και η αναγέννηση των συνανθρώπων. Όλα να γίνονται με θυσία στο υλικό και πνευματικό επίπεδο. Η δόξα του Θεού είναι να ελαττωνόμαστε εμείς και να αυξάνουν ο Θεός και ο συνάνθρωπος, ο οποίος πραγματικά επιδιώκει να επιστατεί και να βασιλεύει ο Θεός στην ζωή του. Το πονηρό το αποστρεφόμαστε όταν οτιδήποτε επιδιώκουμε υλικό ή πνευματικό δεν διακατέχεται από δόλο. Το αγαθό συντελείται στην ζωή μας όταν επιδιώκουμε το θέλημα του Θεού. Αυτό το θέλημα του Θεού έχει την δύναμη να μας μεταμορφώσει σε παιδιά με πνεύμα αγαθό. Ο Κύριος τόνισε, αληθώς σας λέγω, εάν δεν επιστρέψητε και γείνητε ως τα παιδία, δεν θέλετε εισέλθει εις την βασιλείαν των ουρανών. Εύχομαι να γίνουμε τέκνα Θεού γεμάτα αγάπη ανυπόκριτη, η οποία να διακατέχεται από αγαθές προθέσεις που να στρέφονται πάντα για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

ΚΕΦ. ΙΒ΄ ΣΤΙΧΟΣ 10

 

«10. γίνεσθε προς αλλήλους φιλόστοργοι διά της φιλαδελφίας, προλαμβάνοντες να τιμάτε αλλήλους».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Φιλόστοργοι είναι αυτοί οι οποίοι είναι φίλοι αδελφικοί και ενδιαφέρονται πραγματικά για τον φίλο αδελφό ανεξαρτήτου δόγματος. Ακόμη ο φιλόστοργος στρέφει την αγάπη του προς πάντα συνάνθρωπο φίλο και εχθρό. Φιλόστοργος είναι αυτός που μοιράζεται το πρόβλημα του αδελφού του, το οποίο το κάνει δικό του πρόβλημα και κατόπιν μέσω της προσευχής και της πνευματικής ή υλικής βοήθειας αγωνίζεται με τον αδελφό του ώστε να ελευθερώσει αυτόν από το πρόβλημα εκείνο που επιβουλεύεται την ζωή του. Φιλάδελφος είναι αυτός ο οποίος έχει τους ίδιους πνευματικούς στόχους, χρησιμοποιώντας όλες τις δυνάμεις του υλικές και πνευματικές για τον κοινό στόχο. Η Φιλαδέλφεια είναι η εκκλησία των εσχάτων χρόνων όπου οι άνθρωποι αν και θα είναι ξεχωριστές προσωπικότητες θα έχουν τα πάντα κοινά και η αγάπη του Χριστού θα βασιλεύει σ’ αυτήν, η οποία κατόπιν θα γίνει η οικογένεια του Θεού που θα την συστήνει παντού. Φιλάδελφος είναι ο φίλος της καρδιάς, υπό την έννοια της απολύτου εμπιστοσύνης και της αμοιβαίας εκτιμήσεως. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΒ΄ ΣΤΙΧΟΣ 11

 

«11. εις την σπουδήν άοκνοι, κατά το πνεύμα ζέοντες, τον Κύριον δουλεύοντες».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η Φωνή Θεού έχει εξασφαλίσει πνευματική περιουσία την οποίαν διανέμει δωρεάν, ώστε τα τέκνα της να έχουν πνευματική εργασία η οποία θα τους εξασφαλίσει ουρανόδρομη αποστολή. Τα παιδιά αυτά που θα προσκολληθούν στην Φωνή Θεού, θα έχουν πολλά πνευματικά ερεθίσματα όπλα ώστε να τα διακατέχει η σπουδή. Θα πρέπει να σπουδάσουμε τα του Θεού αν θέλουμε να έχουμε αποστολή, η οποία θα μας καταστήσει υιούς και θυγατέρες. Η πνευματική περιουσία της Φωνής Θεού θα μας δώσει στόχους και επιδιώξεις ώστε να είμεθα κάθε στιγμή άοκνοι. Το πνεύμα ζέοντες θα το έχουμε όταν η διδασκαλία που αναπτύσσουμε προέρχεται από τον ζώντα Θεό. Αυτή η διδασκαλία δύναται να μας ζωοποιήσει ψυχή και σώματι. Στον Κύριο δουλεύουμε όταν υπακούμε στο θέλημά του, αναπτύσσοντας αυτό στην δική μας ζωή και στην ζωή των συνανθρώπων μας. Το ατομικό συμφέρον είναι το κακώς εννοούμενο συμφέρον και θα πρέπει να το αποτινάξουμε από την ζωή μας. Το γενικό συμφέρον είναι το καλώς εννοούμενο συμφέρον και αυτό να αναπτύξουμε στην ζωή μας από σήμερα και για όλη μας την ζωή, μέχρι ο Κύριος να βραβεύσει τους αγώνες μας. Ο τρόπος που θα μας κάνει να δουλεύουμε στην ζωή μας τα του Κυρίου είναι η αγάπη. Η αγάπη η ανυπόκριτη βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα σωτηρίας. Τόσα χρόνια που εργάζομαι στον Κύριο κάνοντας το θέλημά του έχω τόση δουλειά πνευματική η οποία δεν με κουράζει αλλά με ξεκουράζει. Το καλύτερο σύστημα σωτηρίας και ίδρυσης της βασιλείας του Θεού μέσα μας και γύρω μας είναι να αναγεννηθούμε κατά Θεό. Όταν το πετύχουμε θα χρησιμοποιηθούμε άνωθεν ως σαν σκεύη εκλογής για την επικράτηση του Θεού στις καρδιές αλλά και στην λογική των ανθρώπων, έτσι δουλεύουμε στον Κύριο κάθε μέρα. Φυσικά ο εργάτης είναι άξιος της τροφής, την οποίαν ο Πατέρας αφού δουλεύουμε σε αυτόν παρέχει εις ημάς πλουσίως. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΒ΄ ΣΤΙΧΟΣ 12

 

«12. εις την ελπίδα χαίροντες, εις την θλίψιν υπομένοντες, εις την προσευχήν προσκαρτερούντες».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η ελπίδα είναι παράγωγο της πίστης. Η ελπίδα δεν καταισχύνει αυτόν που προσεύχεται και αγωνίζεται να εντάξει το θέλημα του Θεού στην ζωή του. Η ελπίδα μας αναπτύσσει την ζώσα πίστη, η ελπίδα μας ολοκληρώνει τον αγιασμό, η ελπίδα μας οδηγεί στην θέωση, μέσω αυτής γνωρίζουμε τον εαυτό μας και τον κάνουμε ένα με τον Θεό. Η ελπίδα είναι μία φλόγα που όπως και να την γυρίσουμε αυτή βλέπει προς τα πάνω και είναι έτοιμη να ανάψει μέσα μας την σοφία του Θεού και τα στοιχεία του Θεού όπως καρπούς, χαρίσματα, σημεία, ιδιότητες, εξουσίες κ.λ.π. Η θλίψη του Θεού όταν έρχεται μας εξασφαλίζει την θέωση, διότι μέσω αυτής βρισκόμαστε σε σκέψη η οποία σκέψη δημιουργεί την έρευνα μέσα στον Λόγο του Θεού. Η έρευνα φέρνει τις λύσεις, οι λύσεις μας εξασφαλίζουν την ζωή την αιώνια, μας εξασφαλίζουν την θέωση. Η κατά Θεό λύπη γεννά μετάνοια προς σωτηρία στον άνθρωπο του Θεού. Η θλίψη του κόσμου γεννά τον θάνατο, διότι ο άνθρωπος του κόσμου δεν ψάχνει να βρει την λύση μέσα στον Λόγο του Θεού αλλά περιμένει να τον βοηθήσουν εξωτερικοί παράγοντες, άνθρωποι ή φίλοι του, όσοι είναι οι γύρω του. Έτσι δεν απεγκλωβίζει τον εαυτό του, διότι η βοήθεια αυτή καθιστά αδύνατο το πρόβλημα και ο λόγος διότι εκεί που ψάχνει δεν υπάρχει σοφία Θεού. Συμπέρασμα: Η θλίψη του κόσμου γεννά τον θάνατο ενώ η θλίψη του Θεού γεννά ζωή αιώνια, η οποία μας καθιστά αντί Θεού στην γη. Και ο λόγος διότι ο Λόγος του Θεού μας χαρίζει μία προσωπικότητα Χριστού η οποία κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες μας καθιστά νικητές. Εύχομαι όλοι να νικήσουμε τους εχθρούς εκείνους που είναι μέσα μας και επιβουλεύονται την ζωή μας. Αγώνα, όσοι έχουν προορισμό σωτηρίας θα νικήσουν τον έτερο κακό εαυτό τους. Όσοι δεν έχουν προορισμό σωτηρίας και ο λόγος διότι παρά τα καλέσματα του Θεού αυτοί συνεχίζουν να κωφεύουν, δεν θα κερδίσουν τίποτα και η ζωή τους θα είναι ανούσια. Μη γένοιτο!

Η προσευχή να γίνεται στο δωμάτιο, ο καθένας να είναι μόνος του με τον Θεό ώστε να κάνει διάλογο μαζί του. Αυτός που προσεύχεται δεν έχει θλίψη, έχει σοφία Θεού και χαρά ανεκλάλητη. Η προσευχή είναι η κινητήριος δύναμη των πάντων της παρούσης και της μελλούσης ζωής. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΒ΄ ΣΤΙΧΟΣ 13

 

«13. εις τας χρείας των αγίων μεταδίδοντες, την φιλοξενίαν ακολουθούντες».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Άγιοι ονομάζονταν οι Χριστιανοί. Οι ανάγκες ήταν διάφορες μέσα στις κοινωνίες τους υλικές ή πνευματικές. Το θέλημα του Θεού είναι να έχουμε σπλάχνα Χριστού και να μας διέπει το πνεύμα του Χριστού που είναι το περίσσευμα του ενός στο υστέρημα του άλλου. Εκείνος που έχει το πνεύμα του Χριστού τρέχει στον αδερφό του ώστε να τον βοηθήσει.

Εμείς δεν μπορούμε να πιέζουμε τους συνανθρώπους μας ή τους αδελφούς μας ώστε να μας προσφέρουν το οτιδήποτε, αλλά ούτε καν να συζητάμε τα προβλήματά μας, είναι χάσιμο χρόνου. Η προσφορά δεν βρίσκεται στα πειθώ τα δικά μας ή στο να δείχνουμε κακομοίρηδες, μπορεί έτσι να ξεγελάσουμε κάποιον και εκείνος να μας βοηθήσει. Η προσφορά βρίσκεται και είναι στην καρδιά του συνανθρώπου μας και εκείνος που έχει την καρδιά του Χριστού, τον νου του Χριστού δεν χρειάζεται να του ζητήσεις βοήθεια, αυτός από μόνος του προλαβαίνει τις ανάγκες των συνανθρώπων του, φυσικά στα μέτρα που μπορεί. Τώρα αν έχουμε στην ομήγυρη μας και έναν άνθρωπο ο οποίος είναι αφιερωμένος και έχει αγάπη σε εμάς, την οποίαν δείχνει με την αφιέρωση του και την πνευματική του προσφορά, όσοι έχουμε αγάπη αληθινή σε αυτόν να συμμετέχουμε στις ανάγκες του. Αυτό είναι δόξα Θεού. Ο Κύριος τόνισε, Αληθώς σας λέγω, καθ' όσον εκάμετε εις ένα τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, εις εμέ εκάμετε. Στην Παλαιά Διαθήκη φίλος ήταν αυτός που νιώθαμε ότι είναι κοντά μας και στην ανάγκη μας τρέχαμε σε αυτόν να ζητήσουμε βοήθεια. Στην Καινή Διαθήκη φίλος και αδερφός είναι αυτός που τρέχει σε εμάς μέσα από την ελεύθερη βούλησή του διότι θέλει να μας βοηθήσει. Έχουμε μία παραβολή όπου ληστές άφησαν χτυπημένο και γυμνωμένο έναν συνάνθρωπο, κάποιος όμως Σαμαρείτης, εθνικός δηλαδή, είδε αυτόν τον οποίον χτύπησαν οι ληστές και έσπευσε να του παράσχει βοήθεια την οποίαν και έδωσε πλουσίως.

Πνευματικά η αγάπη εκδηλώνεται με το να αφιερωθούμε και να εμπλουτίσουμε την γνώση των συνανθρώπων μας, ώστε να συμπληρωθούν τα ελλείποντα εις αυτούς. Αυτή η αγάπη μας ελευθερώνει σε όλη μας την ζωή. Υλικά είναι να βλέπουμε την ανάγκη του ανθρώπου του Θεού ή του έργου σωτηρίας και αναγέννησης που εργάζεται και να τρέχουμε να τον βοηθήσουμε. Αυτό σημαίνει το περίσσευμα του ενός στο υστέρημα του άλλου.

Φιλόξενοι είμαστε όταν φιλοξενούμε με χαρά τον οποιονδήποτε συνάνθρωπό μας προσφέροντάς του ανιδιοτελώς την αγάπη μας, την οποίαν φιλοξενία προσπαθούμε να την κάνουμε τέλεια, ευχάριστη, χαρούμενη ώστε να είναι ευλογημένη φιλοξενία. Όταν είμεθα κατσούφηδες και συμφεροντολόγοι τότε φιλοξενούμε μόνο όσους θέλουμε και από όσους έχουμε συμφέροντα. Δυστυχώς έτσι προσωποληπτούμε. Αυτό που μας παρακινεί στην προσωποληψία είναι τα ατομικά μας συμφέροντα. Ακόμη, αφού χρειάζεται να φιλοξενήσουμε κάποιον από τον οποίον έχουμε συμφέροντα, λόγω της πονηρίας μας αυτής, φοράμε στο πρόσωπό μας την μάσκα της μεγάλης χαράς και της υπέρμετρης υποκρισίας.

 

ΚΕΦ. ΙΒ΄ ΣΤΙΧΟΣ 14

 

«14. Ευλογείτε τους καταδιώκοντας υμάς, ευλογείτε και μη καταράσθε».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αν έχουμε αυτό το στοιχείο μέσα μας, την ευλογία, καταλαβαίνοντας την αιτία του λόγου που κάποιος μας φέρεται με τα στοιχεία που αναφέρει ο στίχος, τότε πραγματικά φανερώνουμε ότι η καταγωγή μας είναι υπό του Θεού. Ανήκουμε στο γένος του Θεού που είναι η αγάπη η ανυπόκριτη, η οποία κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες δεν μεταβάλλεται. Ακόμα η αγάπη μας είναι ίδια και για τον εχθρό μας, ο οποίος επιβουλεύεται αρνητικά τον αγώνα μας. Άρα, να ευλογούμε τους πάντες και να είμεθα έτοιμοι οποιαδήποτε στιγμή να αγκαλιάσουμε, αν δημιουργηθούν οι κατάλληλες συνθήκες, τον εχθρό μας. Εξάλλου ο αναγεννημένος άνθρωπος γνωρίζει ότι τα πάντα συνεργούν στο αγαθό τοις αγαπώσιν τον Θεόν.

Αν ένας άνθρωπος κρατά στα χέρια του τον Λόγο του Θεού και καταριέται, τότε απέχει από την ουσία του Θεού όσο ο ουρανός από την γη. Προσοχή, μόνο αγάπη και έλεος να δείχνουμε στον εχθρό μας και όταν ακούσουμε το όνομά του να καλύψουμε με τον τρόπο μας την ασχήμια του, όπως έκανε το παιδί του Νώε όταν ο πατέρας του ήπιε κρασί, μέθυσε και γυμνώθηκε. Το ένα από τα παιδιά του έτρεξε με ένα σεντόνι και κάλυψε την ασχήμια του πατέρα του. Γένοιτο, γένοιτο αμήν. Ο Νώε έσωσε τα παιδιά του, την οικογένεια του από τον κατακλυσμό. Ο ένας υιός του δεν έμεινε στο λάθος του πατέρα του, να γελάει όπως έκαναν οι άλλοι δυο υιοί του αλλά έτρεξε για να καλύψει την ασχήμια του πατέρα του. Ο εχθρός είναι το όχημα εκείνο που μας δείχνει το πόσο εφαρμόζουμε τις ευαγγελικές εντολές του Θεού, γίνεται αυτός το λάθος για να σπουδάσουμε εμείς. Γι’ αυτό να τον αγαπούμε, να τον καλύπτουμε στα λάθη του και να τον συγχωρούμε. Αυτό είναι το πνεύμα του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΒ΄ ΣΤΙΧΟΣ 15

 

«15. Χαίρετε μετά χαιρόντων και κλαίετε μετά κλαιόντων».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Για να μπορέσουμε να φτάσουμε στο σημείο να μας διέπουν τα στοιχεία αυτά χρειάζεται να έχουμε καρδιά Χριστού, ο οποίος Χριστός δάκρυσε στην αρρώστια, στον πόνο, στον θάνατο και χόρεψε στον γάμο της Γαλιλαίας. Η ανυπόκριτος αγάπη δημιουργεί τα ανυπόκριτα αισθήματα. Μέσα από τα συναισθήματα βλέπουμε την πνευματική μας πρόοδο. Είναι πολλοί που δεν συμπάσχουν και γίνονται αδιάφοροι και ψυχροί στον πόνο του άλλου, ενώ στην χαρά του είναι πρώτοι. Εμείς αν θέλουμε να είμεθα άνθρωποι του Θεού να συμπάσχουμε με όλους τους συνανθρώπους που ο Θεός θέλησε να μας ενώσει μαζί τους, αλλά και με τα προβλήματα όλων των ανθρώπων και αν ακούμε κάτι αρνητικό να ζητούμε το έλεος του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΒ΄ ΣΤΙΧΟΣ 16

 

«16. Έχετε προς αλλήλους το αυτό φρόνημα. Μη υψηλοφρονείτε, αλλά συγκαταβαίνετε εις τους ταπεινούς. Μη φαντάζεσθε εαυτούς φρονίμους».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η μεγαλύτερη ανωμαλία είναι να θεωρείς άνθρωπε εαυτό ανώτερο από τους άλλους, στοιχείο το οποίο σε καθιστά όχι άνθρωπο του Θεού αλλά άνθρωπο με εωσφορικά στοιχεία. Θα μου πει κάποιος, δεν υπάρχουν άνθρωποι ανώτεροι ή κατώτεροι; Φυσικά υπάρχουν, αφού κάποιοι σπουδάζουν σε όλη τους την ζωή την σοφία του Θεού και του κόσμου αποκτούν και γίνονται ξεχωριστές προσωπικότητες μέσα στις κοινωνίες. Το πρόβλημα είναι πως χειρίζεσαι άνθρωπε την εξουσία αυτή, με εγωισμό ή με σκοπό να σε διέπει η προσφορά. Αν το χειρίζεσαι με εγωισμό θα δεχτείς την αποστροφή του Θεού και του κόσμου. Αν όμως το χειριστείς για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου, τότε δεν υψηλοφρονείς αλλά με το πνεύμα του Θεού συγκαταβαίνεις και συνδιαλέγεσαι με όλους τους ανθρώπους.

Όποιος φαντάζεται εαυτό φρόνιμο, σοφό, τέλειο να γνωρίζει ότι αυτό το πνεύμα το αποστρέφεται ο Θεός και αν θελήσει ο Θεός και ο άνθρωπος έχει καλή προαίρεση θα καταλάβει ότι μπορεί να σπούδασε κάτι στην ζωή του αλλά υπάρχουν εκατομμύρια άλλες σπουδές και επιστήμες γεμάτες σοφία Θεού που δεν τις γνωρίζει. Ο Θεός αδέλφια μου έδωσε ιδιάζουσα μορφή σοφίας σε κάθε άνθρωπο ώστε να έχει χρείαν αλλήλους. Χρειαζόμαστε ο ένας την σοφία του άλλου για να φτάσουμε στο πλήρωμα του Θεού. Αυτό το πνεύμα θα μας κρατά σε σχέση με τον Θεό και με τους συνανθρώπους μας, διότι διέπεται από ταπεινοφροσύνη η οποία είναι η αρετή των αρετών, είναι ο θρόνος του Θεού και χωρίς αυτή ουδεμία αρετή αναγνωρίζεται. Αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΒ΄ ΣΤΙΧΟΣ 17

 

«17. Εις μηδένα μη ανταποδίδετε κακόν αντί κακού· προνοείτε τα καλά ενώπιον πάντων ανθρώπων·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο άνθρωπος του Θεού όχι μόνο δεν ανταποδίδει τα κατηγορώ των συνανθρώπων του που δέχεται δίκαια ή άδικα, αλλά ούτε καν διαπληκτίζεται ή αντιλογεί μαζί τους. Πώς θα το πετύχουμε αυτό; Πρώτον, να ακούμε τους άλλους ειδικά όταν μας εκφράζουν παράπονα και δεύτερον έχουμε μία εντολή του Κυρίου ο οποίος τόνισε, Εις πάντα δε τον ζητούντα παρά σου δίδε και από του αφαιρούντος τα σα μη απαίτει. Ο Πέτρος μία φορά τράβηξε την μάχαιρα και έκοψε το αυτί του Μάλχου, ο Κύριος του απάντησε, ο διδούς μάχαιραν μάχαιρα θα λάβη. Τα παιδιά που ανήκουν σήμερα και στο μέλλον στην Φωνή Θεού να σιωπούν σε τέτοιες καταστάσεις, αν όμως ερωτούνται να απαντούν με πνεύμα ευγενής άμιλλας, ώστε η απάντησή τους να διέπεται από αγάπη. Φυσικά η απάντηση να διέπεται και από την αλήθεια. Αν η αλήθεια στενοχωρεί τον συνάνθρωπο εμείς δεν έχουμε τέτοια πρόθεση να προσβάλλουμε τον συνάνθρωπο μας, η αλήθεια είναι αυτή που τον προσβάλλει, αν τον προσβάλλει. Αν η αλήθεια συνετίζει τον αδερφό μας τότε γινόμεθα αιτία να σώσουμε μία ψυχή εκ θανάτου. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΒ΄ ΣΤΙΧΟΣ 18

 

«18. ει δυνατόν, όσον το αφ' υμών ειρηνεύετε μετά πάντων ανθρώπων».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ειρήνη είναι ο Χριστός. Όταν έχουμε τον Χριστό μέσα μας αυτός επικρατεί και γύρω μας, ο ίδιος τόνισε το ειρήνη υμίν, καθώς κατά την γέννησή του οι άγγελοι έψαλαν δόξα εν υψίστοις Θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία.

Ο άνθρωπος του Θεού δύναται με το χάρισμα της διάκρισης των πνευμάτων να γνωρίζει πόσο θα μιλήσει και ποια τα όρια του συνανθρώπου του, ώστε πάντα να διαφυλάττει την σχέση που του αναπτύσσει ο Θεός με οποιονδήποτε συνάνθρωπο του. Όταν έχουμε την ειρήνη έχουμε τον Χριστό. Άρα μας διέπει σοφία Θεού. Με την σοφία του Θεού δυνάμεθα να ειρηνεύουμε τα πάντα γύρω μας και να τα μεταβάλλουμε κατά Θεό. Αν έχουμε και την αρετή των αρετών, την ταπεινοφροσύνη, τότε 100% κερδίζουμε τους πάντες στο να τους οδηγήσουμε με το άψογο παράδειγμά μας στον Χριστό, αναπτύσσοντάς τους τα στοιχεία του Θεού τα οποία μπορούν να τους κάνουν χαρούμενους, ελεύθερους πνευματικά και ευχάριστους, ώστε κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες να ανταποκρίνονται σε όποια ερεθίσματα και αν δέχονται με ειρήνη και με σοφία Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

 

ΚΕΦ. ΙΒ΄ ΣΤΙΧΟΣ 19

 

«19. Μη εκδικήτε εαυτούς, αγαπητοί, αλλά δότε τόπον τη οργή· διότι είναι γεγραμμένον· εις εμέ ανήκει η εκδίκησις, εγώ θέλω κάμει ανταπόδοσιν, λέγει Κύριος».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όταν μας κατηγορούν άδικα ή δίκαια, αν δεν έχουμε εγωισμό αλλά πνεύμα Θεού τότε έχουμε μέσα μας ανεκλάλητη χαρά. Όταν έχουμε άγνοια του Λόγου του Θεού τότε δεν δεχόμεθα το κατηγορώ και δημιουργούμε έχθρα πρώτα με τον εαυτό μας, διότι δεν δέχεται ο εγωισμός μας το κατηγορώ και η κατάσταση αυτή δημιουργεί στα κύτταρά μας ελεύθερες ρίζες οξυγόνου οι οποίες καταστρέφουν το σώμα μας, δημιουργώντας ανακατανομή στο αίμα και προκαλώντας στην συνέχεια πολυποίκιλες βλάβες σε αυτό. Αυτή η έχθρα ακόμη καταστρέφει την ψυχή μας, η οποία καταστροφή επιφέρει απρόβλεπτες συνέπειες στο σώμα μας, αφού ο άνθρωπος είναι ψυχοσωματικός. Πάντως είναι σοφός όποιος δίνει τόπο στην οργή του συνανθρώπου του. Να έχουμε εμπιστοσύνη στον Θεό, αυτός ξέρει τι θα συμβεί και το τι θα γίνει με τον κάθε αδερφό, εμάς δεν μας πέφτει αρνητικός λόγος. Μάλιστα η εντολή του Χριστού σε εμάς είναι, Αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευλογείτε εκείνους, οίτινες σας καταρώνται, ευεργετείτε εκείνους, οίτινες σας μισούσι και προσεύχεσθε υπέρ εκείνων, οίτινες σας βλάπτουσι και σας κατατρέχουσι, διά να γείνητε υιοί του Πατρός σας του εν τοις ουρανοίς. Αυτό το πνεύμα του Θεού να έχουμε εάν θέλουμε να ζήσουμε αιώνια. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΒ΄ ΣΤΙΧΟΣ 20

 

«20. Εάν λοιπόν πεινά ο εχθρός σου, τρέφε αυτόν, εάν διψά, πότιζε αυτόν· διότι πράττων τούτο θέλεις σωρεύσει άνθρακας πυρός επί την κεφαλήν αυτού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το έργο αγάπης όταν το εκδηλώνει με τα λόγια του και τα έργα του ο άνθρωπος του Θεού είναι ανυπόκριτο. Αυτό το έργο αγάπης αφυπνίζει τον συνάνθρωπο μας-εχθρό, διότι του κάνει μεγάλη εντύπωση ο νέος τρόπος ζωής που βλέπει σε σημείο να τον κάνει να αναθεωρήσει τα πράγματα στην ζωή του. Άνθρακας πυρός συσσωρεύεται στο κεφάλι του εχθρού όταν νικάμε το κακό με το καλό. Βλέποντας λοιπόν ο εχθρός ότι υπάρχει Θεός στην ζωή μας, αυτό τον κάνει να τείνει στην μετάνοια, στην αναγέννηση, στην θέωση, δοξάζοντας τον Θεό μέρα και νύχτα για τον άνθρωπο του Θεού που γνώρισε. Εύχομαι να γίνουμε ένα έργο αγάπης, το οποίο να στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο φίλο και εχθρό, ώστε ο Θεός να μας συστήνει παντού. Κατόπιν να γίνουμε αιτία να δοξάζεται ο Θεός σε μεγάλη ακτίνα δράσης. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ, ΙΒ΄ ΣΤΙΧΟΣ 21

 

«21. Μη νικάσαι υπό του κακού, αλλά νίκα διά του αγαθού το κακόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στις κοινωνίες που ζούμε υπάρχει το κακό το οποίο λειτουργεί μέσα στους ανθρώπους με τα στοιχεία του εγωισμού, του επτακέφαλου θηρίου, της άγνοιας, της αμαρτίας κ.λ.π. Όταν εμείς έχουμε καλεστεί υπό του Θεού ώστε να αναπτύξουμε το αγαθό στην ζωή μας και κάθε μέρα πέφτουμε στην παγίδα ώστε να ενεργούμε με το πονηρό, με το κακό δεν θα καταφέρουμε μεγάλα πράγματα. Αν θέλουμε να μην μας νικάει το κακό θα πρέπει να τείνουμε στην αφιέρωση, ώστε μέσω αυτής να γίνουμε ιδεώδεις άνθρωποι με προσωπικότητα Χριστού ο οποίος Χριστός όχι μόνο δεν τον επηρέαζε η κατάσταση του κόσμου αλλά το δικό του αγαθό επικρατούσε στο πονηρό των συνανθρώπων του, κεντρίζοντας το ενδιαφέρον πολλών ανθρώπων και κάνοντας όλους όσους πήγαιναν κοντά του να τον ακολουθούν και να θαυμάζουν την σοφία και την δύναμη του λόγου του. Αυτό σημαίνει νίκα το κακό με το καλό. Αν δεν νικούμε να μας διέπει η προσοχή και η προσευχή. Στην αρχή να βάλουμε ένα πρόγραμμα ώστε κάθε μέρα να έχουμε ραντεβού με τον Θεό. Αν αυτό το κάνουμε, θα καταφέρουμε σε μικρό διάστημα να γίνει το αγαθό συνήθεια σε εμάς, να γίνει δευτέρα φύση, να γίνει ο νέος τρόπος ζωής. Εύχομαι όλοι οι άνθρωποι να αγαπήσουν τον Θεό και να καταφέρουν με τον σχετικό αγώνα να γίνουν αυτάγαθοι και πηγή αγαθότητας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΓ΄

 

ΚΕΦ. ΙΓ΄ ΣΤΙΧΟΙ 1 – 7

 

«1. ΠΑΣΑ ψυχή ας υποτάσσεται εις τας ανωτέρας εξουσίας διότι δεν υπάρχει εξουσία, ειμή από Θεού αι δε ούσαι εξουσίαι, υπό του Θεού είναι τεταγμέναι.

2. Ώστε ο εναντιούμενος εις την εξουσίαν, εναντιούται εις την διαταγήν του Θεού οι δε εναντιούμενοι θέλουσι λάβει εις εαυτούς καταδίκην.

3. Διότι οι άρχοντες δεν είναι φόβος των αγαθών έργων, αλλά των κακών. Θέλεις δε να μη φοβήσαι την εξουσίαν; πράττε το καλόν και θέλεις έχει έπαινον παρ' αυτής

4. επειδή ο άρχων είναι του Θεού υπηρέτης εις σε προς το καλόν. Εάν όμως πράττης το κακόν, φοβού διότι δεν φορεί ματαίως την μάχαιραν επειδή του Θεού υπηρέτης είναι, εκδικητής δια να εκτελή την οργήν κατά του πράττοντος το κακόν.

5. Διά τούτο είναι ανάγκη να υποτάσσησθε, ουχί μόνον διά την οργήν, αλλά και διά την συνείδησιν.

6. Επειδή διά τούτο πληρόνετε και φόρους διότι υπηρέται του Θεού είναι, εις αυτό τούτο ενασχολούμενοι.

7. Απόδοτε λοιπόν εις πάντας τα οφειλόμενα εις όντινα οφείλετε τον φόρον, τον φόρον εις όντινα τον δασμόν, τον δασμόν εις όντινα τον φόβον, τον φόβον εις όντινα την τιμήν, την τιμήν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όταν οι εξουσίες διέπονται από το πολίτευμα και το σύνταγμα της αληθινής δημοκρατίας, οι εξουσίες αυτές είναι υπό του Θεού τεταγμένες ώστε να διαφυλάττουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και οι άνθρωποι να ενεργούν κατά τον νόμο του κράτους και του συντάγματος αυτού. Σήμερα έχουμε στην Ελλάδα το πολίτευμα της Δημοκρατία ή μέρος αυτής, έτσι απολαμβάνουμε ως πολίτες την ελευθερία, την ανεξιθρησκία, την ιδιωτική πρωτοβουλία, τις επιστήμες, τις τέχνες, την γνώση κ.λ.π. Όταν οι άνθρωποι αναγεννηθούν τότε λαμβάνει την διοίκηση του λαού, του κράτους, του έθνους ο Θεός με τα στοιχεία του Ευαγγελίου όπως η αγάπη, το έλεος, η αναγέννηση, η ταπείνωση, η χαρά, η εξέλιξη, η μεταστοιχείωση, η πνευματικοποιημένη επιστήμη, ο Θεός ο ίδιος. Όταν τώρα την εξουσία την λαμβάνουν άνθρωποι οι οποίοι επιβουλεύονται και υπονομεύουν την Δημοκρατία και επιβάλλουν το αποφασίζουμε και διατάσσουμε τότε να σιωπάμε μέχρι να δημιουργηθούν πάλι συνθήκες δημοκρατικές. Ο τρόπος για να επανέλθει η Δημοκρατία είναι η ενότητα των ανθρώπων με κοινό στόχο την επαναφορά αυτής. Ο Θεός θα φωτίσει τους ανθρώπους και θα δείξει και τον τρόπο. Κάποτε σε ένα χωριό όπου το κατέλαβαν οι Γερμανοί, ένας Γερμανός στρατηγός καθώς έκανε την βόλτα του είδε ένα ωραίο σπίτι στο βουνό. Αμέσως πηγαίνει εκεί, βρίσκει τον ιδιοκτήτη και του λέει, από σήμερα το σπίτι σου θα γίνει σπίτι μου και στρατηγείο του Γερμανικού Στρατού και εσύ θα είσαι υπηρέτης μου. Ο ιδιοκτήτης δεν μίλησε καθόλου και άρχισε να υπηρετεί τον Γερμανό αξιωματικό. Μετά από τέσσερα χρόνια οι Γερμανοί αναγκάστηκαν να φύγουν από το χωριό και μόλις έφευγε ο Γερμανός αξιωματικός από το σπίτι τότε ο ιδιοκτήτης βγήκε στο μπαλκόνι και φώναξε, όχι. Δηλαδή μετά τεσσάρων χρόνων απάντησε στην διαταγή του αξιωματικού ότι το σπίτι σου από σήμερα θα είναι σπίτι μου και εσύ υπηρέτης μου. Άρα, σε τέτοιες εξουσίες να μας διέπει υπομονή, σοφία Θεού και συνοχή μεταξύ μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΓ΄ ΣΤΙΧΟΣ 8

 

«8. Εις μηδένα μη οφείλετε μηδέν ειμή το να αγαπάτε αλλήλους· διότι ο αγαπών τον άλλον εκπληροί τον νόμον».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η δοτικότητα είναι η βάση της ζωής, ειδικά όταν δίνουμε αγάπη πρώτα πνευματική και κατόπιν υλική. Π.χ. η καρδιά μας είναι ένα όργανο το οποίο δίνει ζωή για να μπορέσει να ζήσει η ίδια. Έτσι και εμείς, αν θέλουμε να ζήσουμε να γίνουμε δοτικοί γεμάτοι αγάπη, η οποία να στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο φίλο και εχθρό. Ο εγκέφαλος είναι ένα όργανο που δεν κινείται καθόλου, καμία σύσπαση δεν εκφράζει, είναι ακίνητο και όμως χωρίς αυτόν δεν θα κινούνταν κανένα όργανο του σώματος με αρμονία. Έχετε δει όταν συμβαίνει ένα εγκεφαλικό τι συμβαίνει στα μέλη του σώματος; Κάνουν κινήσεις μη ελεγχόμενες οι οποίες προκαλούν πλήρη αστάθεια. Όταν όμως οι λειτουργίες του εγκεφάλου είναι φυσιολογικές τότε το σώμα ολόκληρο βρίσκεται σε συνοχή. Ο εγκέφαλος είναι αυτός που δίνει ζωή σε όλο το σώμα και όχι μόνο ρυθμίζει την κάθε κίνηση αλλά συντονίζει και όλα τα όργανα ώστε να επιτελούν ένα θεάρεστο έργο, το οποίο εκδηλώνει το σώμα κινούμενο σαν μία συμφωνική ορχήστρα. Ας διαβάσει κάποιος τις λειτουργίες του εγκεφάλου και θα εκπλαγεί αλλά και πως τα όργανα όλα του σώματος διαθέτουν την δοτικότητα αυτή. Κατ’ αυτόν τον τρόπο το σώμα βρίσκεται σε πλήρη αρμονία.

Το να μην οφείλουμε σε κανέναν είναι ο μεγαλύτερος εγωισμός, διότι από την αρχή της ζωής μας οφείλουμε αυτήν στους γονείς μας, οφείλουμε στους δασκάλους μας, οφείλουμε στους φίλους μας, οφείλουμε ευχαριστίες στους εχθρούς μας, έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλο. Αυτό είναι το υγιές, δίνουμε και μας δίνουν. Ο Απόστολος Παύλος αναφέρει να μην οφείλουμε στους ανθρώπους εκείνους που δεν έχουν πνεύμα Θεού, διότι αυτοί μέρα-νύχτα θα μας εκβιάζουν και θα μας κατηγορούν ό,τι διαμέσου τους και ό,τι χωρίς αυτούς δεν θα ήμασταν τίποτα. Δεν χρειάζεται σε αυτούς να οφείλουμε τίποτα. Μεταξύ μας όμως το να οφείλουμε είναι αγάπη και θα πρέπει να ζούμε στην αγάπη. Όταν έχεις αγάπη, κάνεις τα πάντα από αγάπη. Αυτός που αγαπά δεν κουράζεται, δεν κάνει ένα έργο αγάπης για να του οφείλουν αλλά γιατί αυτή είναι η φύση του Θεού την οποίαν έχει μέσα του, ο οποίος Θεός βρέχει για δικαίους και άδικους χωρίς να περιμένει ανταπόδοση. Ο άνθρωπος έγινε από αγάπη για να ζει στην αγάπη και να δίνει αγάπη, γι’ αυτό και οι επιστήμονες αιώνες τώρα εργάζονται για την αποκωδικοποίηση του γενετικού μας κώδικα και όμως τα αποτελέσματα της σοφίας του Θεού είναι σε αυτούς το δυο τοις εκατό. Δεν θα βρουν ποτέ τις λειτουργίες του Θεού (Ανθρώπου) αφού δεν εργάζονται οι περισσότεροι από αγάπη αλλά από συμφέροντα, δεν έχουν ακόμη ζώσα πίστη, αφού αναπτύσσουν στους ανθρώπους την πίστη ότι πρέπει να τρώνε χόρτα και μέρα νύχτα να ασχολούνται με τις θερμίδες, τις πρωτεΐνες, να κάνουν εκείνο ή το άλλο κ.λ.π. Κάθε λογική της επιστήμης ανατρέπεται με τις μαρτυρίες των ανθρώπων. Εάν ερευνήσουμε τον κόσμο ολόκληρο θα δούμε ότι πολλοί κάνουν μία ζωή την οποία σύστησε ο γιατρός και πολλές φορές έχουν αντίθετα αποτελέσματα. Άλλοι κάνουν μία ζωή την οποία συνέστησαν οι ίδιοι στους εαυτούς τους και όμως ζουν το ίδιο. Ο Θεός και η Δημιουργία του είναι μυστήριο, το μεγαλύτερο μυστήριο. Η αγάπη όλους τους ζωοποιεί. Άρα την αγάπη να υιοθετήσουμε σαν λογική και όχι την δογματική αλήθεια οποιουδήποτε ο οποίος έρχεται να μας επιβάλλει τον δικό του τρόπο ζωής. Ο Χριστός τόνισε, Σημεία δε εις τους πιστεύσαντας θέλουσι παρακολουθεί ταύτα, Εν τω ονόματί μου θέλουσιν εκβάλλει δαιμόνια· θέλουσι λαλεί νέας γλώσσας· όφεις θέλουσι πιάνει· και εάν θανάσιμόν τι πίωσι, δεν θέλει βλάψει αυτούς· επί αρρώστους θέλουσιν επιθέσει τας χείρας και θέλουσιν ιατρεύεσθαι. Πώς τώρα συγκρίνεται η λογική των ανθρώπων με την λογική του Θεού; Σε άλλο σημείο αναφέρει, και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. Πιστεύεις τούτο; Τι σχέση έχει η πίστη με τα βρώματα; Πάμε σε άλλο τομέα. Η λογική του κόσμου λέει ότι σε λίγα χρόνια θα έχουμε με την ενεργοποίηση των βλαστοκυττάρων και με τα χρωματοσώματα νέα όργανα στο σώμα μας. Ο Χριστός όμως με την λογική του λόγου πρόσταξε έναν άνθρωπο κουλό λέγοντας του, Έκτεινον την χείρα σου· και εξέτεινε και αποκατεστάθη υγιής ως η άλλη. Με την εξουσία του λόγου του είπε, Λάζαρε δεύρο έξω και εξήλθεν ο τεθνηκώς, τέσσερις ημέρες νεκρός. Καλή η επιστήμη του κόσμου όμως πρωτόγονη μπροστά στην πανσοφία του Θεού, ο οποίος τόνισε, ό,τι εγώ ποιώ, σείς πλειότερα τούτων θέλετε ποιήσει. Ο Πέτρος με την εξουσία του λόγου έκανε θαύματα μεγάλα αλλά και πολλοί άλλοι άνθρωποι του πνεύματος όπως Ηλίας, Μωϋσής, Ενώχ κ.λ.π. Ο Πέτρος λοιπόν έξω από τον ναό απευθυνόμενος σε έναν παράλυτο που του ζητούσε χρήματα του είπε· Αργύριον και χρυσίον εγώ δεν έχω· αλλ' ό,τι έχω, τούτο σοι δίδω· εν τω ονόματι του Ιησού Χριστού του Ναζωραίου σηκώθητι και περιπάτει. Πότε λοιπόν οι άνθρωποι που τόσο πολύ θαυμάζουμε θα φτάσουν στο σημείο αυτό; Αν εμείς θέλουμε να φτάσουμε γρήγορα, ας ακολουθήσουμε ειλικρινά και ντόμπρα τον Χριστό, διαφορετικά θα είμεθα έρμαια σε λογικές ανθρώπων. Είμαστε ξεχωριστοί και όλοι μαζί αποτελούμε το σώμα του Θεού. Στον Θεό οφείλουμε και στους ανθρώπους οφείλουμε και στην φύση οφείλουμε και στα ζώα ακόμα οφείλουμε. Άρα, μην παλεύουμε για να μην οφείλουμε, είναι πλάνη, είναι εωσφορικός εγωισμός. Να δεχτούμε ότι οφείλουμε τα πάντα στους πάντες, αυτό είναι ταπείνωση και με χαρά να προσφέρουμε λέγοντας σε όλους με τα έργα μας ένα μεγάλο ευχαριστώ. Εκείνος που νομίζει ότι δεν οφείλει τίποτα χρειάζεται ψυχίατρο. Αδέρφια μου, να αποφύγουμε να οφείλουμε στους ανθρώπους οι οποίοι δεν έχουν πνεύμα Θεού και ο λόγος για να μην πάθουν κακό με τον εγωισμό τους, το να θέλουν να μας επιβάλλουν, το να τους έχουμε υποχρέωση διότι αυτοί έτσι ικανοποιούνται. Αν τους αγαπάμε, να μην οφείλουμε ώστε να μην παθαίνουν πτώση εξαιτίας μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΓ΄ ΣΤΙΧΟΣ 9 - 10

 

«9. Επειδή το, Μη μοιχεύσης, μη φονεύσης, μη κλέψης, μη ψευδομαρτυρήσης, μη επιθυμήσης και πάσα άλλη εντολή, εν τούτω τω λόγω συμπεριλαμβάνεται, εν τώ· Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν.

10. Η αγάπη κακόν δεν κάμνει εις τον πλησίον· είναι λοιπόν εκπλήρωσις του νόμου η αγάπη ».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο κόσμος μας βρίσκεται σήμερα σε μία δυναμική λάθους τρόπου ζωής και λογικής με φυσική συνέπεια οι περισσότεροι να ζουν κάτω από όλες αυτές τις αμαρτίες, είτε με τα έργα, είτε με την σκέψη, τις οποίες ο νόμος του Θεού απαγορεύει και ο λόγος είναι διότι γκρεμίζουν την βάση της ζωής που είναι η αγάπη. Παρόλα αυτά όμως ο νόμος του Θεού, τις αμαρτίες αυτές τις συγχωρεί και ο λόγος διότι ο Χριστός με το ανθρωποσωτήριο έργο του έθεσε άλλη μία εντολή, η οποία είναι το μέγα έλεος του Θεού. Το πνευματικό επίπεδο των ανθρώπων όμως σήμερα, όταν συμμετέχουν οι συνάνθρωποι σε αυτές τις αμαρτίες, δεν μπορεί να τις συγχωρέσει. Έτσι κάποιοι άνθρωποι συνειδητά ή ασυνείδητα γκρεμίζουν την αγάπη και κάποιοι που σκανδαλίζονται γκρεμίζουν και αυτή την αγάπη. Ενθυμούμεθα το, ουαί στον σκανδαλιζόμενο, ουαί και στον σκανδαλίζοντα και οι δύο την πληρώνουν διότι ο ένας προκαλεί και ο άλλος δεν συγχωρεί, έτσι η αγάπη χάνεται, ο Θεός χάνεται, η ζωή χάνεται. Ο νόμος ετέθη διά να διαφυλάξει την αγάπη, αφού όμως παραβιάζεται τότε γκρεμίζεται αυτή η αγάπη. Οι άνθρωποι δεν πεθαίνουν μόνο με μία σφαίρα αλλά και με έναν κακό λόγο όταν ειπωθεί. Ακόμα πεθαίνουν και με την αμαρτία που διαπράττουν οι γύρω τους και ο λόγος διότι δεν ξέρουν να συγχωρούν και όπως είπαμε γκρεμίζεται η αγάπη και ο νόμος παραμένει ανεφάρμοστος.

Σήμερα υπάρχουν πολλές προκλήσεις μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων, όμως οι άνθρωποι του Θεού καλούνται να σηκώσουν την σημαία της αγάπης με στόχο να μην πληγώσουν τους συνανθρώπους τους, οι οποίοι δεν μπορούν να ορθοτομήσουν συνειδητά κατά Θεό κάτω από τέτοια σκάνδαλα. Τα οποία σκάνδαλα όταν τα ανακαλύπτουν κάποιοι δεν μπορούν να τα ξεχάσουν εύκολα και αυτό διότι τους χαλούν αυτό που έχτισαν χρόνια ολόκληρα για τον συνάνθρωπό τους, πιστεύοντας ότι δεν διέπεται από όλα αυτά τα λάθη και τις αμαρτίες. Ανακαλύπτοντας όμως ότι δεν είναι ο συνάνθρωπος αυτό που πίστευαν, εισέρχονται σε αδιέξοδο και ο λόγος διότι τους αλλάζουν την ζωή, τις συνήθειες. Έτσι όλες αυτές οι αμαρτίες τους στενοχωρούν και τους οδηγούν σιγά-σιγά σε θάνατο ψυχής πρώτα και έπειτα σώματος. Δυστυχώς το ανθρώπινο γένος βρίσκεται συνέχεια κάτω από έναν ακήρυχτο πόλεμο, ο οποίος δημιουργεί εκατομμύρια θύματα. Εμείς αν θέλουμε να κάνουμε το θέλημα του Θεού ώστε να χτίσουμε στην αγάπη, στην ζωή είναι καλύτερα να τείνουμε στην αφιέρωση η οποία μας δημιουργεί θείο έρωτα, ο οποίος έρωτας καλύπτει τις αντιθέσεις και τις απρέπειες που το σύστημα αναπτύσσει με μεγάλη οικειότητα σε εμάς αν δεν προσέξουμε. Εύχομαι να επενδύσουμε στο έλεος, στην αγάπη, στην αναγέννηση συνειδητά διότι η αμαρτία βλάπτει αυτόν που την πράττει αλλά και αυτόν που δεν την συγχωρεί. Προσοχή!

 

ΚΕΦ. ΙΓ΄ ΣΤΙΧΟΙ 11 – 14

 

«11. Και μάλιστα, εξεύροντες τον καιρόν, ότι είναι ήδη ώρα να εγερθώμεν εκ του ύπνου· διότι είναι πλησιεστέρα εις ημάς η σωτηρία παρ' ότε επιστεύσαμεν.

12. Η νυξ προεχώρησεν, η δε ημέρα επλησίασεν· ας απορρίψωμεν λοιπόν τα έργα του σκότους και ας ενδυθώμεν τα όπλα του φωτός.

13. Ας περιπατήσωμεν ευσχημόνως ως εν ημέρα, μη εις συμπόσια και μέθας, μη εις κοίτας και ασελγείας, μη εις έριδα και φθόνον·

14. αλλ' ενδύθητε τον Κύριον Ιησούν Χριστόν και μη φροντίζετε περί της σαρκός εις το να εκτελήτε τας επιθυμίας αυτής».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

 Στίχος 11ος: Θα πρέπει να εγερθούμε από τον ύπνο της άγνοιας, της ημιμάθειας και της μικρότητας, αποδεχόμενοι συστήματα τα οποία γκρεμίζουν την αγάπη. Η σωτηρία είναι πλησιεστέρα ειδικότερα σήμερα διότι έχουν δημιουργηθεί με το κάλεσμα που λάβαμε οι προϋποθέσεις εκείνες που αναπτύσσουν τον Θεό στην ζωή μας, πνευματικές δυνατότητες αλλά και επιστημονικές δυνατότητες. Εξάλλου είναι επαγγελία ότι, σοφία δε και επιστήμη θέλουσιν είσθαι η στερέωσις των καιρών και η σωτήριος δύναμις, αφού η επιστήμη επιβεβαιώνει σήμερα την ανάγκη του σώματος να διέπεται από χαρά, από αγάπη, από συγχώρεση, από μη μικρότητες οι οποίες φέρνουν την ταραχή στην ψυχή και στο σώμα. Νομίζω ότι θα πρέπει να εκμεταλλευόμαστε τον χρόνο που έχουμε ώστε να τον καλλιεργήσουμε κατά Θεό αναπτύσσοντας τα στοιχεία αυτού και τις ιδιότητές του. Ο Κύριος δεν επικέντρωσε τον αγώνα του σε τύπους θρησκευτικούς, σε φιλοσοφικές συζητήσεις αλλά σε έργο θυσίας και αγάπης. Αυτόν τον σκοπό άλλωστε έχει η παρουσία του Θεού στην ζωή μας. Σήμερα είναι ο καιρός να ξυπνήσουμε, διότι η επιστήμη φανερώνει ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να βοηθήσει τον εαυτόν του με τα εντάλματα των ανθρώπων, ούτε αναπτύσσοντας ασυνείδητα ξερούς τύπους ή θρησκείες αλλά συνειδητοποιώντας την διδασκαλία του Θεού η οποία εκδηλώνεται μέσα στον Λόγο του Θεού (Καινή Διαθήκη). Ο Λόγος του Θεού μας οδηγεί στην μετάνοια, στην αναγέννηση, στην αφθαρτοποίηση του σώματος, διότι το DNA μας για να ζήσει σωστά ώστε να μην υπολειτουργεί δεν χρειάζεται ασυνείδητες επιδιώξεις, αλλά χρειάζεται να έχουμε αναπτυγμένους τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος οι οποίοι διαφυλάττουν την ζωή μας σε γονιδιακό επίπεδο. Άλλωστε δεν μπορούμε να στρουθοκαμηλίζουμε ενώπιον του Θεού αναπτύσσοντας μόνο θρησκευτικούς τύπους, αδιαφορώντας για τα στοιχεία του Θεού, για τις ιδιότητες του Θεού οι οποίες μας καθιστούν κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες σε πνευματική εγρήγορση χαρίζοντάς μας ευεξία, ανεκλάλητη χαρά και αγάπη ανυπόκριτη. Όλοι οι άνθρωποι έχουμε εγκέφαλο και τον έχουμε για να τον εξελίξουμε κατά Θεό ώστε να λειτουργήσει με σοφία Θεού, παρέχοντας αφού ο άνθρωπος είναι ψυχοσωματικός, ευεξία και υγεία στο σώμα ημών. Αν θέλουμε να γνωρίσουμε τον Θεό και να εισέλθουμε στην ζωή την άφθαρτη, την αιώνια να εγκαταλείψουμε την διδασκαλία όπως και ο Απόστολος Παύλος στην προς Εβραίους επιστολή του αναφέρει, διό αφέντες τον της αρχής του Χριστού λόγον επί την τελειότητα φερώμεθα μη πάλιν θεμέλιον καταβαλλόμενοι μετανοίας από νεκρών έργων και πίστεως επί Θεόν, βαπτισμών διδαχής, επιθέσεως τε χειρών, αναστάσεως τε νεκρών και κρίματος αιωνίου. Δεν θα μας βοηθήσουν όλα αυτά αλλά θα πρέπει να φανερώσουμε αγάπη. Ο Θεός δεν βρίσκεται σε προσπάθειες οι οποίες κινούνται έξω από την θυσία, η οποία θυσία στρέφεται προς πάντα συνάνθρωπο φίλο και εχθρό. Αν θέλουμε την ζωή, να δώσουμε αγάπη κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες και αν βρισκόμεθα, μόνο έτσι θα βρούμε την αγάπη του Θεού ο οποίος αναφέρει, καθ' όσον εκάμετε εις ένα τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, εις εμέ εκάμετε. Ο Χριστός ευαρέστησε τον Πατέρα του υπακούοντάς τον κατά πάντα. Αν θέλουμε και εμείς να ευαρεστήσουμε αυτόν που μας δημιούργησε, να το κάνουμε τηρώντας τις εντολές του, έτσι θα ζήσουμε. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Στίχος 12ος: Τα έργα του σκότους είναι η αμαρτία, είναι τα εντάλματα των ανθρώπων, είναι η άγνοια του Λόγου του Θεού, είναι η πίστη στην μεταθανάτια ζωή απορρίπτοντας αυτή την ζωή. Τα έργα του φωτός είναι να αναπτύξουμε συνειδητά τα στοιχεία του Θεού στην ζωή μας, να αναπτύξουμε συνειδητά τους καρπούς, τα χαρίσματα, τις ιδιότητες του Θεού στην ζωή μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν. Εξάλλου η βασιλεία του Θεού δεν δημιουργείται με λόγια αλλά με έργα αγάπης, όπως να αγαπήσουμε Κύριον τον Θεόν μας εξ όλης της καρδίας μας και εξ όλης της ψυχής μας και εξ όλης της διανοίας μας και εξ όλης της δυνάμεώς μας και τον πλησίον μας ως σεαυτόν. Για να αγαπήσουμε τον άνθρωπο και τον Θεό θα πρέπει να ενωθούμε με τον Λόγο του Θεού, ο οποίος μας οδηγεί στα Άγια των Αγίων, όπου ο Θεός παρέχει σε εμάς την δύναμη να υπερβούμε την αγάπη που είχαμε μέχρι χτες επενδύοντας αυτή στον εαυτό μας και στους οικείους μας και να την επεκτείνουμε στο σύνολο της Δημιουργίας. Φαίνεται δύσκολο, όμως είναι εύκολο αν συνειδητοποιήσουμε με πόσο αγάπη μας έχει δημιουργήσει ο Θεός, κάνοντας εμάς όλους λογικά όντα τα οποία μέσα από την εξέλιξη δυνάμεθα να φτάσουμε στο κατ’ εικόνα και ομοίωση. Εξάλλου ο Κύριος φανέρωσε, θεοί είσθε και υιοί υψίστου πάντες. Αν το πιστεύουμε, ας το φέρουμε στην ζωή μας αναπτύσσοντας τα στοιχεία αυτά μέσα στην οικογένεια του Θεού, η οποία δημιουργείται διά της Φωνής Θεού, αφού πρώτα συνειδητοποιήσουμε την διδασκαλία της. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΔ΄

 

 

ΚΕΦ. ΙΔ΄ ΣΤΙΧΟΣ 1

 

«1. Τον δε ασθενούντα κατά την πίστιν προσδέχεσθε, ουχί εις φιλονεικίας διαλογισμών».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ασθενείς στην πίστη είναι αυτοί που διέπονται πρώτον από άγνοια του Λόγου του Θεού, δεύτερον από τα στερεότυπα του κόσμου, τρίτον από τα εντάλματα των ανθρώπων και τελευταία από θεωρίες και λογικές πως πηγαίνοντας στην εκκλησία κάθε Κυριακή ή επικαλούμενοι ότι είναι Ορθόδοξοι ή Καθολικοί ή Πεντηκοστιανοί ή Ευαγγελικοί εκπληρώνουν στην ζωή τους το θέλημα του Θεού, ενώ όλες τις άλλες ημέρες επιδίδονται σε πονηρίες, σε συμφέροντα, σε εγωισμούς, σε κρίσεις και επικρίσεις. Αυτούς τους ανθρώπους να τους καλύπτουμε με την αγάπη μας και να τους νουθετούμε με τα λόγια μας, τα οποία να διέπονται από σοφία Θεού. Τελευταία να εκδηλώνουμε έργα αγάπης σε αυτούς που είναι γύρω μας, τα οποία να στρέφονται προς πάντα συνάνθρωπο φίλο και εχθρό. Οι άνθρωποι είναι έξυπνοι, ειδικότερα σήμερα αν δουν πως πραγματικά έχουμε Θεό στην ζωή μας, να είμαστε σίγουροι ότι θα μας ακολουθήσουν, θα μας μιμηθούν, θα μας θαυμάσουν γινόμενοι αιτία να σώσουμε μία ή πολλές ψυχές εκ θανάτου. Ό,τι έκανε ο Χριστός σε εμάς να κάνουμε και εμείς ακούραστα κάθε μέρα στους συνανθρώπους μας, αντλώντας δύναμη για έργα αγάπης και πνευματική όρεξη μέσα από τον Λόγο του Θεού, μέσα από την προσευχή, μέσα από την αφιέρωση, η οποία αφιέρωση μας παρέχει την σοφία του Θεού που μας καθιστά θεούς. Τελευταία να αντλήσουμε δύναμη από την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού, την Φωνή Θεού. Μόνο κατ’ αυτόν τον τρόπο θα εκπληρώσουμε έναντι του Θεού και έναντι των συνανθρώπων μας την αποστολή μας, η οποία κατόπιν θα μας εξασφαλίσει την ευλογία του Θεού και την συμπάθειά του, κάνοντας μετέπειτα εμάς αυτός ο Πατέρας σκεύη εκλογής οι οποίοι θα φυλασσόμαστε αιώνια στον οίκο του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΔ΄ ΣΤΙΧΟΙ 2 – 3

 

«2. Άλλος μεν πιστεύει ότι δύναται να τρώγη πάντα, ο δε ασθενών τρώγει λάχανα.

3. Ο τρώγων ας μη καταφρονή τον μη τρώγοντα και ο μη τρώγων ας μη κρίνη τον τρώγοντα· διότι ο Θεός προσεδέχθη αυτόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Σήμερα οι Χριστιανοί πιστεύουν ότι η αγάπη του Θεού έρχεται σε αυτούς με το τι θα φάνε σήμερα ή αύριο, δηλαδή σήμερα είναι Τετάρτη θα φάνε λάχανα ή δεν είναι Τετάρτη θα φάνε κρέας. Αν είναι δυνατόν ο Κύριος να έδωσε την ζωή του για το τι θα φάμε εμείς σήμερα. Δηλαδή αν φάμε λάχανα θα είμεθα του Θεού ενώ τα έργα μας είναι γεμάτα από εωσφορική αμαρτία και αν φάμε κρέας θα είμεθα του πονηρού ενώ τα έργα μας είναι γεμάτα προσφορά. Κατ’ αυτόν τον τρόπο το μόνο που κάνουμε είναι να πέφτουμε σε πολλές εωσφορικές παγίδες. Ο Κύριος φανέρωσε ότι τα εισερχόμενα δεν βλάπτουν, τα εξερχόμενα βλάπτουν και αυτά είναι κακοί διαλογισμοί, κρίσεις, πονηρίες κ.λ.π. Μόνο η εγκράτεια είναι απαραίτητη, το λέει και η επιστήμη, δηλαδή να μην τρώμε δέκα φορές την ημέρα. Αυτό είναι αμαρτία. Μπορούμε όμως να τρώμε ό,τι θέλουμε από λίγο, για να τρώμε πάντα. Ο Θεός ζητά να νηστέψουμε από την αμαρτία, από αυτή να απέχουμε, αυτή να αφαιρέσουμε από το πιάτο των εδεσμάτων τα οποία χορηγεί ο διάβολος εις ημάς διά του πνεύματός του, το οποίο θέτει μέσα μας αφού του δίνουμε το δικαίωμα και μας παροτρύνει σε πνευματικά εξωγραφικά λάθη. Αδέλφια μου να βάλουμε στο πιάτο της ζωής τα στοιχεία του Θεού, τα εδέσματα του Θεού, τα οποία εδέσματα είναι πνευματικά και δύνανται να συντηρούν την ζωή μας αιώνια. Ο Θεός ζητά την αναγέννηση, δεν ζητά να νηστεύουμε από το φαγητό τρώγοντας ολόκληρα πιάτα με νηστίσιμα τάχα φαγητά. Όταν ο ίδιος ο Κύριος νήστεψε στην έρημο, δεν έτρωγε ούτε λάχανα, ούτε κρέας, ούτε ψωμί και νήστεψε μόνο και μόνο για να αποδείξει ότι ο άνθρωπος απ’ όντινα νικάται γίνεται δούλος σε αυτό, ας είναι και φαγητό, αφού ο ίδιος όταν ο διάβολος του είπε να κάνει τις πέτρες ψωμί απάντησε, γέγραπται ουκ επ άρτω μόνω ζήσεται άνθρωπος αλλ’ επί παντί ρήματι εκπορευομένω διά στόματος Θεού. Αυτός ήταν ο λόγος που νήστεψε ο Κύριος, ώστε να μάθουμε ότι μπορούμε να εξουσιάζουμε όταν έρθει ο Θεός στην ζωή μας και το φαγητό, αντλώντας όλα τα στοιχεία που χρειάζεται το υλικό μας σώμα από την άμορφη ύλη η οποία είναι δίπλα μας. Ο Κύριος τόνισε ότι θα έρθει μέρα όπου θα καταργήσει την κοιλία και τα βρώματα, στα οποία αν δεν έχουμε εγκράτεια αυτά σαπίζουν μέσα μας και μας δημιουργούν με την πάροδο του χρόνου αθεράπευτες ασθένειες. Εμείς με αυτή την νηστεία που κάνουμε το μόνο που καταφέρνουμε είναι να εμπαίζουμε τον Θεό, στρουθοκαμηλίζοντας έναντι του Θεού, έναντι του εαυτού μας και έναντι των συνανθρώπων μας. Νηστεία αναφέρει ο προφήτης Ησαΐας είναι να λύνουμε τους δεσμούς της κακίας που έχουμε αναπτύξει μεταξύ μας και όχι να τρώμε λάχανα. Ο προφήτης Ησαΐας παραστατικότατα φανερώνει, 10. Ακούσατε τον λόγον του Κυρίου, άρχοντες Σοδόμων ακροάσθητι τον νόμον του Θεού ημών, λαέ Γομόρρων.

11. Τίνα χρείαν έχω του πλήθους των θυσιών σας; λέγει Κύριος· κεχορτασμένος είμαι από ολοκαυτωμάτων κριών και από πάχους των σιτευτών και δεν ευαρεστούμαι εις αίμα ταύρων ή αρνίων ή τράγων.

12. Όταν έρχησθε να εμφανισθήτε ενώπιόν μου, τις εζήτησεν εκ των χειρών σας τούτο, να πατήτε τας αυλάς μου;

13. Μη φέρετε πλέον, ματαίας προσφοράς το θυμίαμα είναι βδέλυγμα εις εμέ τας νεομηνίας και τα σάββατα, την συγκάλεσιν των συνάξεων, δεν δύναμαι να υποφέρω, ανομίαν και πανηγυρικήν σύναξιν.

14. Τας νεομηνίας σας και τας διατεταγμένας εορτάς σας μισεί η ψυχή μου είναι φορτίον εις εμέ εβαρύνθην να υποφέρω.

15. Και όταν εκτείνητε τας χείρας σας, θέλω κρύπτει τους οφθαλμούς μου από σας, ναι, όταν πληθύνητε δεήσεις, δεν θέλω εισακούει αι χείρες σας είναι πλήρεις αιμάτων.

16. Λούσθητε, καθαρίσθητε· αποβάλετε την κακίαν των πράξεών σας απ' έμπροσθεν των οφθαλμών μου, παύσατε πράττοντες το κακόν,

17. μάθετε να πράττητε το καλόν· εκζητήσατε κρίσιν, κάμετε ευθύτητα εις τον δεδυναστευμένον, κρίνατε τον ορφανόν, προστατεύσατε την δίκην της χήρας

18. Έλθετε τώρα και ας διαδικασθώμεν, λέγει Κύριος εάν αι αμαρτίαι σας ήναι ως το πορφυρούν, θέλουσι γείνει λευκαί ως χιών εάν ήναι ερυθραί ως κόκκινον, θέλουσι γείνει ως λευκόν μαλλίον.

19. Εάν θέλητε και υπακούσητε, θέλετε φάγει τα αγαθά της γης·

20. εάν όμως δεν θέλητε και αποστατήσητε, θέλετε καταφαγωθή υπό μαχαίρας διότι το στόμα του Κυρίου ελάλησε.

Αυτά να βάλουμε στην ζωή μας. Αυτή είναι η νηστεία που θέλει ο Θεός από εμάς και όχι το τι θα φάμε λάχανα ή κρέας, δεν ωφελούν αυτά, δεν τα δίδαξε ο Θεός και ο Απόστολος Παύλος αυτό αναφέρει εδώ. Εμάς δεν μας πειράζει, ό,τι θέλει ο καθένας άνθρωπος ας κάνει, το σωστό όμως είναι να αναγεννηθούμε, αυτό είναι το θέλημα του Θεού. Τι ωφελεί να κάνουμε όλες τις νηστείες και να διεπόμαστε από τον εωσφορικό εγωισμό, από την αμαρτία, από την πονηρία, από τα συμφέροντα, από την άγνοια του Λόγου του Θεού. Καλύτερα να μην νηστεύουμε ποτέ και να διεπόμαστε από τους καρπούς του Αγίου Πνεύματος, από τα χαρίσματα, από τα σημεία και από τις ιδιότητες του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΔ΄ ΣΤΙΧΟΙ 4 – 6

 

«4. Συ τις είσαι όστις κρίνεις ξένον δούλον; εις τον ίδιον αυτού κύριον ίσταται ή πίπτει· θέλει όμως σταθή, διότι ο Θεός είναι δυνατός να στήση αυτόν.

5. Άλλος μεν κρίνει μίαν ημέραν αγιωτέραν παρά άλλην ημέραν, άλλος δε κρίνει ίσην πάσαν ημέραν. Ας ήναι έκαστος πεπληροφορημένος εις τον ίδιον αυτού νούν.

6. Ο παρατηρών την ημέραν παρατηρεί αυτήν διά τον Κύριον, και ο μη παρατηρών την ημέραν διά τον Κύριον δεν παρατηρεί αυτήν. Ο τρώγων διά τον Κύριον τρώγει· διότι ευχαριστεί εις τον Θεόν. Και ο μη τρώγων διά τον Κύριον δεν τρώγει, και ευχαριστεί εις τον Θεόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στον προηγούμενο στίχο φανερώνω την αλήθεια, η οποία είναι να μην γινόμεθα δογματικοί και απόλυτοι με την δική μας πίστη και θρησκεία, διότι ο Θεός είναι αγάπη και μας δέχεται όλους. Εμείς όμως καλούμαστε να πούμε την αλήθεια και ας κριθούμε γι’ αυτή. Εμείς δεν θέλουμε ούτε να κρίνουμε, ούτε να θέσουμε την δική μας γνώμη πάνω από του συνανθρώπου μας, εάν όμως η αλήθεια δεν αρέσει τότε εμείς δεν φταίμε. Θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι για τον καθένα η αλήθεια είναι διαφορετική, ας κάνει λοιπόν ο καθένας ό,τι θέλει, απλώς δεν δεχόμαστε ότι αν φάμε κρέας την ημέρα που οι άλλοι τρώνε λάχανα δεν θα είμαστε αρεστοί του Θεού. Εμείς δεχόμαστε τον καθένα όπως είναι, ας μας δεχτούνε όμως και οι άλλοι όπως είμαστε εμείς. Εμείς σαν Φωνή Θεού δεν στηρίζουμε την ζωή μας ή την σωτηρία μας στο κρέας ή στα λάχανα, στηρίζουμε την σωτηρία μας στην μετάνοια, στην αναγέννηση, στην αγάπη, στην ταπείνωση, στην ζώσα πίστη, στην εγκράτεια, στην χάρη του Θεού. Ξέρουμε όμως ότι ο Θεός είναι αγάπη και όλους μας δέχεται. Αυτό να γίνουμε και εμείς. Ο Θεός αδέλφια μου σώζει τον ληστή αλλά και τον άγιο, σώζει τον αναγεννημένο αλλά και τον μη αναγεννημένο, σώζει αυτόν που εργάζεται από το πρωί στον αμπελώνα του αλλά και αυτόν που προσήχθη εις τον αμπελώνα στο παρά πέντε. Το συμπέρασμα λοιπόν είναι να μην κρίνουμε κανέναν, καθώς να δεχόμαστε τον κάθε άνθρωπο όπως είναι και να μην προσπαθούμε να τον αλλάξουμε ή να τον καταδικάσουμε εάν δεν δέχεται την δική μας λογική. Αμήν. Το ίδιο καλούμε να κάνουν κι όλοι οι άνθρωποι οι οποίοι λένε ότι έχουν πνεύμα Θεού, διότι ο Κύριος δέχεται τους πάντες. Ποιος είσαι εσύ που κρίνεις και καταδικάζεις τον άλλον επειδή τρώει ό,τι θέλει. Ο Απόστολος Παύλος αυτό αναφέρει στους στίχους αυτούς, ότι ο τρώγων και ο μη τρώγων τον Θεό ευχαριστεί. Ας το καταλάβουμε και ας μην χωριζόμαστε για μικρότητες. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΔ΄ ΣΤΙΧΟΙ  7 – 9

 

«7. Διότι ουδείς εξ ημών ζη δι' εαυτόν και ουδείς αποθνήσκει δι' εαυτόν.

8. Επειδή εάν τε ζώμεν, διά τον Κύριον ζώμεν· εάν τε αποθνήσκωμεν, διά τον Κύριον αποθνήσκομεν. Εάν τε λοιπόν ζώμεν, εάν τε αποθνήσκωμεν, του Κυρίου είμεθα.

9. Επειδή διά τούτο ο Χριστός και απέθανε και ανέστη και ανέζησε, διά να ήναι Κύριος και νεκρών και ζώντων».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όπως το λέει, ο Χριστός έδωσε την ζωή του λύτρο αντί πολλών. Την έδωσε για τον δίκαιο, την έδωσε και για τον άδικο, την έδωσε για τον άγιο αλλά και για τον αμαρτωλό. Ας τείνουμε στο να φέρουμε στην ζωή μας το θέλημά του και γρήγορα θα εννοήσουμε, θα γνωρίσουμε την αλήθεια την οποία αιώνες τώρα την έχουν φυλακίσει οι παιδικές συνήθειες, τα εντάλματα των ανθρώπων αλλά και τα στερεότυπα του κόσμου. Ας πάρουμε το Ευαγγέλιο του Χριστού στα χέρια μας και ας προσπαθήσουμε να το βάλουμε στην ζωή μας. Ο Θεός σιγά σιγά θα μας το αποκαλύψει και τότε θα καταλάβουμε όλη την αλήθεια. Αν δεν πάρουμε τον Λόγο του Θεού στα χέρια μας, θα μας καταδιώκει το ψέμα και το λάθος μέχρι θανάτου. Μη γένοιτο!

 

ΚΕΦ. ΙΔ΄ ΣΤΙΧΟΙ 10 – 11

 

«10. Συ δε διά τι κρίνεις τον αδελφόν σου; ή και συ διά τι εξουθενείς τον αδελφόν σου; επειδή πάντες ημείς θέλομεν παρασταθή εις το βήμα του Χριστού.

11. Διότι είναι γεγραμμένον· Ζω εγώ, λέγει Κύριος, ότι εις εμέ θέλει κάμψει παν γόνυ και πάσα γλώσσα θέλει δοξολογήσει τον Θεόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αφού στον Θεό θα δώσουμε λόγο, δεν χρειάζεται να προσπαθήσουμε να πείσουμε κανέναν για το τι κάνουμε, τι πιστεύουμε, τι επιδιώκουμε. Αυτοί που θέλουν να ελέγξουν την ζωή μας είναι όχι εργάτες του Θεού, όχι δούλοι του Θεού αλλά έμποροι ψυχών, οι οποίοι όταν χάνουν μέρος της πραμάτειας τους απειλούν Θεούς και δαίμονες. Εμείς θα βαδίσουμε τον δρόμο που ο Θεός ενέπνευσε μέσα μας και θα αδιαφορήσουμε για την κριτική που θα δεχτεί το πρόσωπό μας. Καλύτερα να μας καταδικάσουν οι άνθρωποι παρά ο Θεός, ο οποίος ενέπνευσε μέσα μας το δικό του θέλημα. Δεν θα πουλήσουμε την δόξα την οποία μας επωμίζει ο Θεός για ένα πιάτο φακή. Μη γένοιτο!

 

ΚΕΦ. ΙΔ΄ ΣΤΙΧΟΣ 12

 

«12. Άρα λοιπόν έκαστος ημών περί εαυτού θέλει δώσει λόγον εις τον Θεόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Πολλοί άνθρωποι οι οποίοι ανέπτυξαν θρησκείες θεωρούν ότι όλοι μαζί θα δώσουμε Λόγο στον Θεό, ενώ η αλήθεια είναι ότι θέλουν να εξουσιάσουν την ζωή μας διότι αρέσκονται στο να έχουν οπαδούς. Έτσι προσηλυτίζουν τους ανθρώπους βάζοντας μέσα τους φόβο ό,τι ο Θεός θα σας κάνει αυτό ή το άλλο αν δεν κάνετε ό,τι εμείς θεωρούμε σωστό. Αφού λοιπόν έκαστος θα δώσει προσωπικά λόγο στον Θεό, ας μελετήσουμε τον Λόγο του Θεού γιατί βάσει αυτού θα κριθούμε και κατόπιν να κάνουμε αυτό που μας παραγγέλνει ο Χριστός, διότι μέσα στον Λόγο του Θεού υπάρχουν εντολές για τον εαυτό μας, για τον πλησίον μας, για τον Θεό. Αν ο κάθε άνθρωπος παρουσιάζει ένα έργο αγάπης δεν θα πρέπει να το δογματίζει. Η ενότητα δεν θα συντελεστεί με το να γίνουμε όλοι στρατιωτάκια, η ενότητα που ζητά ο Θεός είναι ο καθένας μας να ακολουθήσει τον δρόμο που του δείχνει αυτός και όλοι μαζί να αποτελέσουμε το σώμα του Χριστού. Εξάλλου ο Θεός μέσα από την πανσοφία του έδωσε ιδιάζουσα μορφή σοφίας εις έκαστον άνθρωπο ώστε πάντες χρείαν αλλήλους να έχουν. Μέχρι σήμερα αυτοί που λένε ότι είναι του Θεού το μόνο που προσφέρουν είναι μία μεταθανάτια ζωή που έτσι και αλλιώς με το μυαλό που έχουμε την έχουμε εξασφαλίσει, δεν χρειάζεται κάποιος να μας φοβίσει για το χειρότερο, αυτό είναι το χειρότερο. Άλλωστε απεδείχθη ότι όλοι στα φάρμακα τρέχουν, αν ήταν του Θεού θα είχαν σημεία. Ο Χριστός τόνισε, Σημεία δε εις τους πιστεύσαντας θέλουσι παρακολουθεί ταύτα, Εν τω ονόματί μου θέλουσιν εκβάλλει δαιμόνια· θέλουσι λαλεί νέας γλώσσας· όφεις θέλουσι πιάνει· και εάν θανάσιμόν τι πίωσι, δεν θέλει βλάψει αυτούς· επί αρρώστους θέλουσιν επιθέσει τας χείρας και θέλουσιν ιατρεύεσθαι. Όσοι λένε ότι πιστεύουν στον Θεό πρέπει να έχουν αυτά τα σημεία, διαφορετικά πρέπει να ψαχτούν ώστε να βρουν τον δρόμο του Θεού. Μέχρι τότε να σταματήσουν τις συμβουλές, διότι παίρνουν ανθρώπους στο λαιμό τους. Ο Θεός δεν μπαίνει σε καλούπια για να τον βάλουμε εμείς. Ο Θεός είναι σοφία, είναι αγάπη, είναι ζωή άφθαρτη και ό,τι κηρύττεται έξω από αυτά δεν είναι Θεός.

 

ΚΕΦ. ΙΔ΄ ΣΤΙΧΟΣ 13

 

«13. Λοιπόν ας μη κρίνωμεν πλέον αλλήλους, αλλά τούτο κρίνατε μάλλον, το να μη βάλλητε πρόσκομμα εις τον αδελφόν ή σκάνδαλον».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Δεν θα κρίνουμε κανέναν άνθρωπο αλλά και δεν θα επιτρέπουμε και σε κανέναν άνθρωπο να μπαίνει στην ελεύθερη βούλησή μας. Πρόσκομμα δεν θα βάζουμε στον αδελφό μας, θα τον αφήνουμε ελεύθερο στο να κάνει αυτό που ο Θεός θέτει μέσα του. Είμεθα όλοι διαφορετικοί και έχουμε ξεχωριστό έργο να επιτελέσουμε. Ο Θεός μας δημιούργησε ξεχωριστούς και ο λόγος για να ιδρυθεί η βασιλεία του με την σοφία όλων ημών, γι’ αυτό μην κάνουμε θεούς γιατί είμεθα θεοί, γίναμε κατ’ εικόνα και ομοίωση. Μην αφήνουμε ανθρώπους να μας κάνουν τους Θεούς ή τους ιδιαίτερους ή τους απεσταλμένους, είμεθα όλοι αδελφοί και συνεργάτες. Ο ένας έχει χρείαν τον άλλον. Τελευταία να μην γίνουμε εμείς θεοί στους συνανθρώπους μας αλλά να γίνουμε όλοι κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης αυτού του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΔ΄ ΣΤΙΧΟΣ 14

 

«14. Εξεύρω και είμαι πεπεισμένος εν Κυρίω Ιησού ότι ουδέν υπάρχει ακάθαρτον αφ' εαυτού ειμή εις τον όστις στοχάζεταί τι ότι είναι ακάθαρτον, εις εκείνον είναι ακάθαρτον».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Τίποτα δεν είναι ακάθαρτο αλλά η ημιμάθεια, η άγνοια, ο εγωισμός, τα προσωπικά συμφέροντα τα κάνουν ακάθαρτα. Σήμερα αν παρατηρήσουμε τον κόσμο, τους ανθρώπους, τους λαούς θα δούμε ότι οι άνθρωποι σε διαφορετικά μέρη θεωρούν αμαρτίες ή μη αμαρτίες πράγματα τα οποία τους επιβάλλουν οι άλλοι ως σωστά ή λάθος, διεπόμενα όλα αυτά εκατό τοις εκατό από εντάλματα ανθρώπων. Οι οποίοι άνθρωποι το μόνο που θέλουν είναι να ελέγχουν τους συνανθρώπους τους και να χτίσουν μία θρησκεία σε αυτούς η οποία δεν έχει καμία σχέση με το θέλημα του Θεού, το οποίο υφίσταται σε πολλούς λαούς. Ένα ψέμα αν το επαναλάβουμε πολλές φορές το πιστεύουμε ως αλήθεια και το ακολουθούμε κάνοντάς το δευτέρα φύση μας. Θέλω να γνωρίζετε ότι ο Θεός μιλάει στον καθένα άνθρωπο μέχρι να τον ωριμάσει στο τι να κάνει σήμερα ή αύριο μέσα από την ελεύθερη βούλησή του. Αμαρτία είναι αν κάποιος θέλει να κάνει κάτι και δεν το κάνει και ο λόγος για να μην βρεθεί αντιμέτωπος με το σύστημα, με το κοινωνικό σύστημα, με τον εαυτό του, με τα συμφέροντά του, με την αποστροφή του κόσμου. Αυτός δηλαδή που κάνει ό,τι του λένε οι άλλοι ενώ δεν θέλει να το κάνει βρίσκεται συνέχεια στην αμαρτία. Δηλαδή αμαρτία είναι ό,τι δεν γίνεται εκ πίστεως.

Εμείς να γνωρίζουμε ότι τίποτα δεν είναι ακάθαρτο και ο Θεός έδωσε τα πάντα να μεταλαμβάνονται μετ’ ευχαριστίας. Χρειάζεται όμως να μην γίνονται πάθη, από τα οποία κατόπιν εξαρτάται η ζωή μας. Καθώς ό,τι κάνουμε να μην είναι πάθος κατά του εαυτού μας, κατά του συνανθρώπου μας και κατά του Θεού μας. Αυτό να προσέξουμε. Πάντως ας γνωρίζουμε ότι ο Θεός βρέχει για δικαίους και αδίκους. Αμήν. Η χάρη του και το μέγα έλεός του αγκαλιάζει τους πάντες. Όσοι έχουν προορισμό σωτηρίας θα βρουν την αλήθεια, όσοι δεν έχουν θα συμβιβαστούν. Εμείς σαν Φωνή Θεού έχουμε εντολή να ερευνάμε τον Λόγο του Θεού και την επιστήμη και σοφία του κόσμου. Στην συνέχεια μέσα από το πνεύμα της ευγενής άμιλλας να αναπτυσσόμεθα σε προσωπικό και γενικό επίπεδο. Μπορούμε ακόμη μέσα στην Φωνή Θεού και διαφωνούντες να συμφωνούμε, αυτό είναι το πνεύμα του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΔ΄ ΣΤΙΧΟΙ 15 – 16

 

«15. Εάν όμως ο αδελφός σου λυπήται διά φαγητόν, δεν περιπατείς πλέον κατά αγάπην· μη φέρε εις απώλειαν με το φαγητόν σου εκείνον, υπέρ του οποίου ο Χριστός απέθανεν.

16. Ας μη βλασφημήται λοιπόν το αγαθόν σας».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αν κάποιος παρ’ όλες τις νουθεσίες του Κυρίου, του Αποστόλου Παύλου, της Φωνής Θεού παραμένει στην ίδια κατάσταση να σκανδαλίζεται με το αγαθό που ο Θεός εναπόθεσε μέσα μας ώστε να αναπτυχθούμε κατά Θεό σε ένα άλλο υπερβατικό ουσιαστικό επίπεδο το οποίο αυξάνει την ζωή μας, τότε ας μην επιμένουμε και ο λόγος είναι διότι τα στερεότυπα του κόσμου, οι συνήθειες του κόσμου τον έχουν καταβάλει τόσο πολύ τον άνθρωπο αυτόν που η συνείδησή του, του απαγορεύει σήμερα να υιοθετήσει μία διδασκαλία η οποία τον καθιστά ελεύθερο και αιώνιο. Ας απομακρυνθούμε από κοντά του ώστε να μην γινόμεθα σκάνδαλο στην ζωή του και προβαίνει συνέχεια με τον θυμό που του επιφέρει ο δικός μας τρόπος προσέγγισης στον Θεό στην κρίση και στην καταλαλιά και αυτό για μην βλαστημείται το αγαθό που παρέχει ο Θεός σε εμάς.

 

ΚΕΦ. ΙΔ΄ ΣΤΙΧΟΣ 17

 

«17. Διότι η βασιλεία του Θεού δεν είναι βρώσις και πόσις, αλλά δικαιοσύνη και ειρήνη και χαρά εν Πνεύματι Αγίω·».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αφού δεν είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτό, γιατί τόσους αιώνες μετατρέπεται η αλήθεια σε ψέμα; Γιατί εμείς οι άνθρωποι δίνουμε μεγαλύτερη βάση στα βρώματα, στα φαγητά, στους τύπους κ.λ.π. ενώ θα έπρεπε να δώσουμε βάση στο πνεύμα αναπτύσσοντας αυτό στην ζωή μας; Αφού γνωρίζουμε ότι ο Θεός είναι Πνεύμα και οι προσκυνούντες αυτόν εν πνεύματι και αληθεία πρέπει να προσκυνώσι, τότε θα πρέπει να τον προσκυνούμε εμείς οι άνθρωποι όχι με το πόσο λάδι θα φάμε σήμερα αλλά με το να τον αποκωδικοποιούμε, στην ουσία να αποκωδικοποιούμε τον γενετικό μας κώδικα και να αντλούμε απ’ αυτόν την πολυποίκιλη σοφία του η οποία δύναται να μας περάσει σε ένα άλλο υπερβατικό επίπεδο, χαρίζοντάς μας πάνω απ’ όλα αγάπη ανυπόκριτη, καρπούς του Αγίου Πνεύματος, ιδιότητες αυτού και τελευταία ενεργοποίηση με το γράμμα του Θεού όλου του γονιδιακού κυτταρικού ιστού μας στο να παράγει τις λειτουργίες εκείνες που μας καθιστούν αιώνιο θεό, αφού όλα φανερώνουν ότι η βιολογική μας δημιουργία είναι με τόσο σοφία φτιαγμένη ώστε να κάνει το σώμα μας αιώνιο, άφθαρτο.

Πιστεύω ότι αυτό που μας κρατά εμάς τους ανθρώπους σε μία τέτοια ημιμάθεια είναι ότι μετά την πτώση αποκτήσαμε εξωγραφικές συνήθειες, δηλαδή αρεσκόμαστε στο να δοξάζουμε τον Θεό με τα λόγια μας ή με τα φαγητά παρά με το να αναπτύσσουμε το θέλημά του στην ζωή μας, το οποίο φανερώνει αγάπη προς τον αυτόν και προς τον συνάνθρωπο. Μάλιστα, δυστυχώς μέχρι σήμερα η καρδιά μας παραμένει στο να είναι συνυφασμένη και δεμένη με το υλικό στοιχείο, το οποίο αναπτύσσουμε συνέχεια και αγαπούμε περισσότερο απ’ οτιδήποτε επιδιώκοντάς το στην ζωή μας χρησιμοποιώντας θεμιτούς και αθέμιτους τρόπους. Εμείς σαν Φωνή Θεού καταλάβαμε ότι ο υλικός κόσμος είναι ένα μέσο κοινωνίας και επικοινωνίας με τον Θεό. Είναι ο τρόπος να γνωρίσουμε τον Θεό, να δοξάσουμε τον Θεό από τα ποιήματα αυτού και όχι να τον ζήσουμε μέσα μας. Ο πνευματικός κόσμος είναι το απαύγασμα της δόξης του Θεού διότι το πνεύμα του Θεού όταν εισέλθει μέσα μας, μας κάνει θεούς, μας κάνει κατ’ εικόνα και ομοίωση. Βασιλεία Θεού σημαίνει να βασιλεύουμε του έτερου κακού εαυτού μας, ώστε αυτός ο κακός εαυτός μας να μην έχει ουδεμία εξουσία, την οποίαν εξουσία του σήμερα την βλέπουμε με τις ασθένειες, με τον πόνο, με την φθορά, με τον θάνατο, με τους πολέμους, με τους εγωισμούς, με τις πονηρίες κ.λ.π. Ο Θεός μας καλεί να βασιλέψουμε του έτερου κακού εαυτού μας διά του αγιασμού, διά του καθαρισμού, διά του γνώθι σαυτόν, διά της ζώσης πίστεως. Αν δεν νικήσουμε διά του πνεύματος του Θεού την αμαρτία η οποία στεγάζεται μέσα μας αιώνες τώρα, την βασιλεία του Θεού δεν θα την βρούμε ποτέ όσο και αν επικεντρωνόμαστε σε νηστείες, σε προσευχές, σε επικλήσεις ή παρακλήσεις. Ο Θεός έδωσε την ζωή του λύτρο αντί πολλών όχι για να ασχολούμεθα με τα βρώματα, αλλά για να μιμηθούμε το παράδειγμά του. Μόνο έτσι θα επικρατήσουμε του θανάτου και θα χτίσουμε την οικογένεια της ζωής, του Θεού σε όλο τον κόσμο. Έχουμε όλα τα μέσα να το κάνουμε αρκεί να το πιστέψουμε και να συνταχθούμε με το θέλημά του αναπτύσσοντας αυτό. Η βασιλεία ας γνωρίζουμε ότι είναι εντός ημών και οι βιαστές αρπάζουν αυτή. Χτίζεται η βασιλεία του Θεού μέσα μας αναπτύσσοντας στην ζωή μας τα στοιχεία του Θεού, τις ιδιότητες του Θεού. Τα στοιχεία αυτά δημιουργούν εις ημάς νου Χριστού, αυτός ο νους είναι ισχυρός και ανίκητος σε όλα τα ερεθίσματα και τις επιθέσεις του πονηρού. Εύχομαι να δημιουργήσουμε με τον αγώνα μας όλα τα παιδιά που συμμετέχουμε στους αγώνες της Φωνής Θεού νου Χριστού. Όταν δημιουργήσουμε νου Χριστού, θα καταλάβουμε ότι η βασιλεία του Θεού δεν είναι έξω από εμάς, ούτε είναι σε άλλα σύμπαντα ή ουρανούς όπου πολλοί σήμερα επικαλούνται αλλά είναι μέσα μας. Ας αλλάξουμε την πίστη που είχαμε μέχρι χτες υιοθετώντας την μεταθανάτια ζωή. Ο Θεός δεν δημιούργησε αυτόν τον τρισμέγιστο κόσμο για να τον απορρίπτουμε, δεν δημιούργησε αυτό το σώμα με τις άπειρες δυνατότητες ώστε να το οδηγούμε με τον λάθος τρόπο ζωής που επιδιώκουμε στον θάνατο. Ο Θεός είναι ζωή και δίνει ζωή, ο Θεός είναι Θεός ζώντων και ουχί νεκρών. Ας αποβάλλουμε ό,τι νεκρό έχουμε μέσα μας και ας υιοθετήσουμε ό,τι παραγγέλνει ο Θεός Πατέρας διά μέσω του Υιού του και του Παρακλήτου. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΔ΄ ΣΤΙΧΟΙ 18 – 19

 

«18. επειδή ο δουλεύων εν τούτοις τον Χριστόν, ευαρεστεί εις τον Θεόν και ευδοκιμεί παρά τοις ανθρώποις.

19. Άρα λοιπόν ας ζητώμεν τα προς την ειρήνην και τα προς την οικοδομήν αλλήλων».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 18ος: Τον Θεό ευαρεστεί αυτός ο οποίος τον υπακούει κατά πάντα, τον εμπιστεύεται κατά πάντα, ειρηνεύει κατά πάντα με οτιδήποτε συμβαίνει στην ζωή του πιστεύοντας ότι ο Θεός του παραχωρεί το οτιδήποτε θετικό ή αρνητικό με σκοπό να τον ολοκληρώσει πνευματικά και να τον οδηγήσει στην θέωση. Μάλιστα αυτός ο οποίος ευαρεστεί τον Θεό, εργάζεται χωρίς προσωπικά συμφέροντα αλλά και χωρίς να αποφεύγει τις εντολές του, οι οποίες βαριές δεν είναι γι’ αυτόν που αγαπά τον Θεό αλλά οι εντολές του Θεού τον συνεπαίρνουν και του χαρίζουν εφαρμόζοντάς τες εφορεία, χαρά, αγαλλίαση. Συνεχόμενη και αυξανόμενη έκπληξη νιώθει ο άνθρωπος του Θεού με το θέλημα του Θεού και την σοφία αυτού κάθε μέρα, αφού ξεδιπλώνεται ενώπιόν του και ο Θεός ευαρεστείται σε αυτόν. Εύχομαι να γνωρίσουμε και να ευαρεστήσουμε τον Θεό ώστε να θελήσει να μας εμφανιστεί κάποια στιγμή πρόσωπο με πρόσωπο. Όταν ο Θεός ευαρεστηθεί σε εμάς, τότε θα μας συστήσει και μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων, ώστε ως άνθρωποι του Θεού να ευδοκιμούμε μεταξύ των αγαθών ανθρώπων. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Στίχος 19ος: Ο Θεός ζητά από τα τέκνα του την εις οικοδομήν αλλήλων. Αυτό είναι το θέλημα του Θεού και ο τρόπος να επιτευχθεί είναι το περίσσευμα του ενός πνευματικό ή υλικό στο υστέρημα του άλλου. Φυσικά δεν νιώθουν όλοι οι άνθρωποι αυτή την αγάπη αλλά αυτό δεν θα μας προβληματίζει, εμείς θα κάνουμε αυτό που μπορούμε στα μέτρα που μπορούμε σε όποιον ο Θεός στέλνει στην ζωή μας. Αν ένας άνθρωπος απαιτεί από εμάς περισσότερη αγάπη, εμείς δεν θα προβληματιζόμαστε με τα θέλω του, εμείς θα παρέχουμε βοήθεια στα μέτρα που μπορούμε, αν θέλει περισσότερη αγάπη παρ’ όλες τις νουθεσίες μας ας απομακρυνθούμε απ’ αυτόν διότι ο εωσφορικός εγωισμός του θα μας κάνει κακό και θα μας δημιουργήσει πνευματική ασφυξία, η οποία θα μας οδηγήσει σε αδιέξοδο. Θυσία καλούμαστε να κάνουμε, απαιτείται να κάνουμε μόνο αν είναι άνθρωπος του Θεού και κινδυνεύει, ο οποίος άνθρωπος του Θεού με τα έργα του και τα λόγια του αναπτύσσει έμπρακτα τον Θεό στην ζωή του αλλά και γίνεται αιτία να αναπτύσσεται και στην ζωή των συνανθρώπων του μέσα από πολλές θυσίες. Ο Θεός τον οδηγεί να εργαστεί κατ’ αυτόν τον τρόπο, με θυσία, ώστε να ελευθερώσει τους συνανθρώπους του, οι οποίοι μετέπειτα θα γίνουν αδελφοί του πνευματικοί, παρέχοντας σε αυτούς υλική αλλά και ουρανόδρομη σοφία κάνοντάς τους να αποφύγουν την αμαρτία, την φθορά και τον θάνατο που εν αγνοία τους χρόνια ολόκληρα με τα στοιχεία τα οποία αναπτύσσει το σύστημα κατέστρεφαν την ζωή τους. Σε αυτόν που εργάζεται με τέτοιο τρόπο και το αναγνωρίζουμε, να συμμετέχουμε στους αγώνες του υλικά και πνευματικά υπακούοντάς τον, πάντα όμως μέσα από την ελεύθερη βούλησή μας διότι ο Θεός έτσι μας φώτισε να κάνουμε. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΔ΄ ΣΤΙΧΟΙ 20 – 21

 

«20. Μη κατάστρεφε το έργον του Θεού διά φαγητόν. Πάντα μεν είναι καθαρά, κακόν όμως είναι εις τον άνθρωπον όστις τρώγει με σκάνδαλον.

21. Καλόν είναι το να μη φάγης κρέας μηδέ να πίης οίνον μηδέ να πράξης τι, εις το οποίον ο αδελφός σου προσκόπτει ή σκανδαλίζεται ή ασθενεί».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 20ος: Πιστεύω ότι δεν καταστρέφεται το έργο του Θεού ούτε από τα φαγητά, ούτε από τον διάβολο, ούτε από τον άνθρωπο. Τόσα χρόνια ζούσαμε με αυτό το πνεύμα, μην λες αυτό γιατί θα σε κατηγορήσουν ή γιατί θα σκανδαλίσεις τον άλλον, μην τρως αυτό διότι είναι νηστεία. Ας γνωρίζουμε ότι οτιδήποτε δεν γίνεται εκ πίστεως είναι αμαρτία. Ο Χριστός όταν ο Πέτρος του είπε, Γενού ίλεως εις σεαυτόν, Κύριε, αυτός του απάντησε, ύπαγε οπίσω μου, Σατανά, παρόλα αυτά ο Πέτρος τον ακολούθησε μέχρι τέλους, δεν σκανδαλίσθηκε αλλά νουθετήθηκε. Όταν η μητέρα του Κυρίου έστειλε τα αδέρφια του να του πουν να σταματήσει το δημόσιο κήρυγμα και να γυρίσει σπίτι διότι προκαλούσε σκάνδαλο, ο Κύριος απάντησε, Μήτηρ μου και αδελφοί μου είναι οι ακούοντες τον λόγον του Θεού και πράττοντες αυτόν. Κακό κάνουμε στους συνανθρώπους μας όταν λέμε και δεν κάνουμε, τότε καταστρέφουμε το έργο του Θεού με φυσική συνέπεια να δημιουργούμε σκάνδαλα.

Στίχος 21ος: Να τρώτε και να κάνετε ό,τι θέλετε αρκεί να είναι αυτό το θέλημα του Θεού. Αυτό είναι το θέλημα του Θεού, όμως να μην τρώμε για να προκαλέσουμε σκάνδαλο. Ο ίδιος ο Απόστολος Παύλος μία φορά επέπληξε τον Πέτρο ο οποίος είχε καθίσει με ιουδαίους και έτρωγε νηστίσιμα όπως οι ιουδαίοι και όταν βρέθηκε στην παρέα του Παύλου έτρωγε κρέας, λέγοντας: Ότε δε ήλθεν ο Πέτρος εις την Αντιόχειαν, ηναντιώθην εις αυτόν κατά πρόσωπον, διότι ήτο αξιόμεμπτος.

Επειδή πριν έλθωσί τινές από του Ιακώβου, συνέτρωγε με τους εθνικούς· ότε δε ήλθον, συνεστέλλετο και απεχώριζεν εαυτόν, φοβούμενος τους εκ περιτομής.

Και μετ' αυτού συνυπεκρίθησαν και οι λοιποί Ιουδαίοι, ώστε και ο Βαρνάβας συμπαρεσύρθη εις την υπόκρισιν αυτών.

Αλλ' ότε εγώ είδον ότι δεν ορθοποδούσι προς την αλήθειαν του ευαγγελίου, είπον προς τον Πέτρον έμπροσθεν πάντων· Εάν συ Ιουδαίος ων ζης εθνικώς και ουχί Ιουδαϊκώς, διά τι αναγκάζεις τους εθνικούς να ιουδαΐζωσιν;

Εγώ λέω να είμαστε αληθινοί και να φανερώνουμε αυτό που την χρονική στιγμή δίνει ο Θεός σε εμάς χωρίς να θέλουμε να σκανδαλίσουμε κάποιον ή να κάνουμε προβολή, απλώς αυτό πιστεύουμε και αυτό κάνουμε. Πώς θα φανεί άλλωστε ότι εξελισσόμεθα πνευματικά, ότι το πνεύμα του Θεού μας ελευθέρωσε, διότι όπου το πνεύμα του Θεού εκεί ελευθερία. Όταν άλλα λέμε με τα λόγια μας και άλλα κάνουμε με τα έργα μας, τότε γινόμεθα αιτία να γίνεται αιώνιο το ψέμα. Πολλοί συμβιβάζονται με όσα αναφέρει ο στίχος ενώ γνωρίζουν την αλήθεια, διότι φοβούνται μην κατηγορηθούν και ονομαστούν αποσυνάγωγοι. Αυτοί και αν ζουν είναι νεκροί. Ο Θεός θέλει ιδεώδεις ανθρώπους και όχι ανθρώπους οι οποίοι απουσιάζουν από το θέλημά του. Ο εγωισμός αυτός θα τους απολέσει. Μη γένοιτο! Πολλοί άνθρωποι λένε, να ο Κύριος έκανε τα τυπικά, βαπτίστηκε, πήγαινε στον ναό κ.λ.π. Συμφωνώ, όμως, ο Κύριος έκανε και πολλά άλλα, καταδίκασε την υποκριτική διδαχή των γραμματέων και Φαρισαίων, κήρυξε το Ευαγγέλιο της βασιλείας, ήταν πάντα διωκόμενος από τις αρχές του κράτους. Μην παίρνουμε ό,τι θέλουμε και καλύπτουμε την δική μας πνευματική ανωριμότητα. Και εμείς βαπτιστήκαμε και εμείς πήγαμε στην εκκλησία και εμείς κάναμε αυτό που μάθαμε όμως ό,τι εμείς κάνουμε το βλέπουν λάθος και το καταδικάζουν. Δεν μπορούμε με αυτές τις συνθήκες να συνεργαστούμε διότι εμείς ζητάμε την ουσία, ενώ οι άλλοι το τυπικό μέρος. Π.χ. κάποτε μου είπε ένας μεγάλος άνθρωπος μέσα στην εκκλησία πως η εκκλησία κάνει ένα μεγάλο έργο αγάπης στην πόλη μας, ότι συντηρεί 30 παιδιά ορφανά και ότι έχει 120 γέρους. Εγώ του απάντησα, αυτό δεν είναι έργο αγάπης, είναι έργο ανάγκης. Το έργο αγάπης, αν υπάρχει αγάπη, είναι τα παιδιά αυτά να μοιραστούν σε οικογένειες και οι γέροι να πάνε στα σπίτια των παιδιών τους ή σε άλλες οικογένειες. Αυτό είναι αγάπη και όχι αυτό που λες του είπα. Αυτό που λες το δημιούργησε η ανάγκη, δηλαδή, αφού υπάρχει αυτή η κατάσταση και δεν γίνεται να την αποφύγουμε, ας ζητήσουμε από το κράτος να μας χορηγεί χρήματα, φαγητό κ.λ.π. και από τον λαό να ενισχύει τις ανάγκες που έχει το ίδρυμα και έτσι το παρουσιάζουμε σαν έργο αγάπης. Αν είχες πάρει στο σπίτι σου του είπα έστω και ένα και το υπηρετούσες, τότε θα έλεγα ότι κάνεις ένα έργο αγάπης. Μάλιστα κάποτε εγώ θέλησα να πάρω ένα ορφανό για να μεγαλώσει στο σπίτι μου, να έχει μία οικογένεια, να έχει ένα πιάτο φαγητό, μία ζεστασιά και θυμάμαι χρειάζονταν τόσες πολλές διαδικασίες λες και θα έφτιαχνα την γέφυρα του Ρίου-Αντιρρίου. Συμβουλεύω να συνέλθουμε, διότι αν η χώρα μας ήταν Ορθόδοξη στα έργα και στα λόγια, θα το βλέπαμε, θα επικρατούσε η αλήθεια μεταξύ μας, θα επικρατούσε η αγάπη, η συνοχή. Ας αναρωτηθούμε ποιος ευθύνεται, ας αναλογιστούμε οι πάντες και ας πάρουμε όλοι ουσιαστική θέση έναντι του Θεού, έναντι της πολιτείας, έναντι της ανυπόκριτης αγάπης, έναντι του εαυτού μας. Παντού γύρω μας έχει επικρατήσει όχι η αλήθεια αλλά το ψέμα, όχι η ταπείνωση αλλά ο εγωισμός, όχι η αγάπη αλλά το διαίρει και βασίλευε.

 

ΚΕΦ. ΙΔ΄ ΣΤΙΧΟΙ 22 – 23

 

«22. Συ πίστιν έχεις; έχε αυτήν εντός σου ενώπιον του Θεού· μακάριος όστις δεν κατακρίνει εαυτόν εις εκείνο, το οποίον αποδέχεται.

23. Όστις όμως αμφιβάλλει, κατακρίνεται, εάν φάγη, διότι δεν τρώγει εκ πίστεως· και παν ό,τι δεν γίνεται εκ πίστεως, είναι αμαρτία».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 22ος: Όσοι ακολουθούν την Φωνή Θεού σπουδάζοντας σήμερα το Ευαγγέλιο της βασιλείας και αγωνίζονται να εντάξουν το θέλημα του Θεού στην ζωή τους, ας ομολογήσουν την πίστη τους εκεί που θα ερωτηθούν, ειδικότερα αν είναι από αρχές και εξουσίες. Όσοι δεν κηρύττουν το Ευαγγέλιο της βασιλείας και στηρίζουν την ζωή τους σε εντάλματα ανθρώπων, είτε μέσα τους την έχουν την πίστη αυτή είτε έξω τους δεν θα ωφελήσει ούτε αυτούς ούτε και όσους τους ακούνε και ο λόγος είναι διότι η πίστη που έχουν αναπτύξει σήμερα είναι εκτός τόπου και χρόνου, είναι σκιώδης πίστη και όχι ζώσα. Αυτό αποδεικνύεται σήμερα διότι η πίστη όλου του χριστιανικού κόσμου στηρίζεται στα χρήματα και στα φάρμακα και όχι στα θαύματα. Μάλιστα έχει μεταλαμπαδευτεί με αυτή την σκιώδη πίστη το θέλημα του Θεού στους ουρανούς και όχι μέσα τους, πόσο μάλλον γύρω τους, ώστε να γίνει όπως στον ουρανό όπου είναι σήμερα και στην γη.

Στίχος 23ος: Ο στίχος αυτός φανερώνει την αλήθεια η οποία είναι ό,τι δεν γίνεται εκ πίστεως είναι αμαρτία. Δεν μπορούμε σήμερα εμείς να μην φανερώνουμε αυτό που πιστεύουμε διότι τότε προδίδουμε αυτόν που μας αποκάλυψε το θέλημά του με σκοπό να το κάνει γνωστό διαμέσου μας σε όλον τον κόσμο. Πώς θα ιδρυθεί η βασιλεία, πώς ο άνθρωπος θα εννοήσει το θέλημα του Θεού ώστε να καταργήσει την αμαρτία από την ζωή του, η οποία του επιφέρει την φθορά και τον θάνατο; Μη γένοιτο μετά από όλα αυτά που απεκάλυψε ο Θεός σε εμάς να ντρεπόμεθα να ομολογήσουμε τα πιστεύω μας όταν ερωτηθούμε με σκοπό να μην γίνουμε αποσυνάγωγοι, να μην κατηγορηθούμε. Ο εγωισμός αυτός, διότι είναι ο μεγαλύτερος εγωισμός αν το έχουμε αυτό, θα γίνει αιτία να απολεστούμε. Και μη γένοιτο εμείς να γνωρίζουμε ποιο είναι το πνευματικό επίπεδο του συνανθρώπου μας και ενώ δεν μας ακολουθεί να επιδεικνύουμε τάχα την σοφία μας, η οποία γίνεται αμέσως ασοφία, αφού έτσι επιδιώκουμε να αναπτύξουμε σκάνδαλο. Η Φωνή Θεού δεν θα εξαπλωθεί με το να προσπαθεί να πείσει τους άλλους ή να τους προσηλυτίσει με δόλο. Η Φωνή Θεού θα εξαπλωθεί, διότι ο Θεός το θέλει να εξαπλωθεί μέσα από την σιωπή. Εγώ δεν πήγα ποτέ σε κανέναν να τον φέρω στην Φωνή Θεού, όσοι έρχονται ο Θεός τους στέλνει και πάντα συμβουλεύω πως δεν θέλω κανείς να επιδιώξει την εξάπλωση. Θέλω όλοι να εφαρμόσουμε και να φανερώνεται ο Θεός στην ζωή μας. Αυτή είναι η καλύτερη εξάπλωση. Σήμερα πολλοί έτρεξαν να κάνουν την εξάπλωση ώστε να μεγαλώσει το δόγμα τους και αποδεικνύεται τετραγωνικά ότι είναι έργο ανθρώπινο, διότι όλοι με τα λόγια τιμούν τον Θεό ενώ με τα έργα απέχουν από την ουσία. Γεμάτοι εγωισμό είναι σήμερα οι Χριστιανοί, γεμάτοι πονηρίες, γεμάτοι συμφέροντα, γεμάτοι από την πολυποίκιλη αμαρτία. Ας συνέλθουμε και ας γίνουμε Χριστιανοί στα έργα και στα λόγια, ώστε να είμεθα μία ενωμένη οικογένεια του Θεού αφού έχουμε τον ίδιο Θεό και τα ίδια πιστεύω. Αυτό είναι το υγιές. Ο Χριστός φανέρωσε, εν τούτω γνώσονται πάντες ότι εμοί μαθηταί εστε εάν αγάπην έχητε εν αλλήλοις. Που είναι σήμερα η αγάπη αυτή; Δυστυχώς μόνο στα οικεία πρόσωπα έχει στραφεί και όχι πάντα φυσικά. Ας πάρουμε τον Λόγο του Θεού ανά χείρας και ας κάνουμε καινούργια αρχή, διαφορετικά Θεό δεν θα δούμε ούτε στον παρόντα αιώνα, ούτε στον μέλλοντα. Αμήν.

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΕ΄

 

ΚΕΦ. ΙΕ΄ ΣΤΙΧΟΙ 1 – 3

 

«1. Οφείλομεν δε ημείς οι δυνατοί να βαστάζωμεν τα ασθενήματα των αδυνάτων και να μη αρέσκωμεν εις εαυτούς.

2. Αλλ' έκαστος ημών ας αρέσκη εις τον πλησίον διά το καλόν προς οικοδομήν·

3. επειδή και ο Χριστός δεν ήρεσεν εις εαυτόν, αλλά καθώς είναι γεγραμμένον, Οι ονειδισμοί των ονειδιζόντων σε επέπεσον επ' εμέ».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 1ος: Μία παροιμία αναφέρει, προστάτεψε Θεέ μου τον άνθρωπο που έχει κάποια χάρη και ο λόγος διότι λίγοι μείνανε στο κελάρι ειδικότερα σήμερα. Η δυνατοί εις την πίστη είναι αυτοί οι οποίοι μέσα από έναν πόλεμο που έκαναν με τον έτερο κακό εαυτό τους και έναν ανήλεο πόλεμο που δέχτηκαν από τα ερεθίσματα, σκάνδαλα που γεννά το σύστημα του κόσμου βγήκαν νικητές, διεπόμενοι σήμερα από πνευματική ωριμότητα και σταθερή πνευματική πορεία. Αυτοί λοιπόν που βγήκαν νικητές σίγουρα θα έχουν ελευθερώσει τον εαυτό τους από την αμαρτία και τώρα ελεύθεροι γεμάτοι πνεύμα Θεού ζουν την βασιλεία του Θεού μέσα τους. Βασιλεία Θεού σημαίνει να μην υπάρχει τίποτα το οποίο να δύναται να με θέσει ή να με οδηγήσει σε υποτέλεια. Αυτοί που έχουν νικήσει ας βαστούν τους αδύνατους αδερφούς με προσωπική νουθεσία και με πνευματικές ομιλίες οι οποίες να γίνονται κατανοητές, πάντα φυσικά μέσα από την ελεύθερη βούληση του κάθε ανθρώπου. Έτσι θα βοηθούν οι δυνατοί τους αδύνατους και θα τους γεμίζουν ενθουσιασμό, εφορεία, χαρά, ζώσα πίστη εμπνέοντας σε αυτούς ουρανόδρομους στόχους, στόχους ζωής. Με αυτόν τον τρόπο οι αδύνατοι οι οποίοι θα προσκολληθούν στους δυνατούς, θα κάνουν τα γονίδιά τους να πάλλονται φυσιολογικά και να σπινθηρίζουν από πνευματικό φωτισμό, ώστε να παράγουν ζωή. Η ζώσα φωνή του ζώντος Θεού δύναται να κάνει τα γονίδια μας, τα κύτταρα μας όχι να υπολειτουργούν αλλά να λειτουργούν εκατό τοις εκατό εξασφαλίζοντας σε εμάς και στους αδερφούς που είναι γύρω μας την αφθαρσία, την ζωή. Γένοιτο, γένοιτο αμήν. Μόνο, ό,τι κάνουν οι δυνατοί να το κάνουν με αγάπη, με υπομονή, με στοργή ανέχοντας τα λάθη των αδελφών τους. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Στίχος 2ος: Το να αρέσουμε στον πλησίον, στον αδελφό μας, στον συνάνθρωπο δεν είναι δύσκολο, αρκεί ένας καλός λόγος και δεύτερον τα λάθη που βλέπουμε να μην τα διατυμπανίζουμε αλλά με πνεύμα Θεού και σοφία Θεού να παρεμβαίνουμε την κατάλληλη στιγμή ώστε να βοηθούμε τον συνάνθρωπο να εξελιχτεί πνευματικά και να ελευθερωθεί από τις μικρότητες που τον διέπουν. Με αυτόν τον τρόπο θα αρέσουμε στον πλησίον μας και η οικοδομή του Θεού, η οικογένεια του Θεού θα αποκτήσει ευλογία σε όλους τους τομείς πνευματικούς και υλικούς, ώστε η χαρά του Πνεύματος του Αγίου να παράγει στο σώμα ημών πρωτεΐνες ενδορφίνης η οποία σταματάει το γήρας και μας περνά στην αιώνια ζωή με τα στοιχεία του πνεύματος, τα οποία όταν λειτουργούν εικοσιτέσσερις ώρες το εικοσιτετράωρο μέσα μας κάνουν το σώμα μας να παράγει και την μελατονίνη, η οποία ανανεώνει τα κύτταρα μας μέσω των βλαστοκυττάρων. Αυτά όλα μαζί μας κρατούν νέους και υγιείς. Το πνεύμα του Θεού μας κρατά υγιείς. Υγεία έχει αυτός ο οποίος βρίσκεται σε πλήρη ευεξία, που σημαίνει ψυχική υγεία, νοητική υγεία, κοινωνική υγεία, βιολογική υγεία σε όλα τα επίπεδα διότι υγεία δεν σημαίνει η απουσία και μόνο της ασθένειας και ο λόγος διότι ένας άνθρωπος όταν κάνει εξετάσεις αίματος ο γιατρός του λέει ότι όλα είναι καλά, ενώ ο ίδιος δεν νιώθει καλά. Ο άνθρωπος, θα πρέπει να το καταλάβουμε άπαξ διαπαντός ότι δεν είναι μόνο βιολογικός, δεν είναι ένα κομμάτι κρέας, είναι ψυχοσωματικός και οι λειτουργίες του σώματος αναπαραγωγής άφθαρτων στοιχείων χρειάζονται την αναγέννηση του πνεύματος του Θεού το οποίο ζωοποιεί. Εάν θέλουμε να ζήσουμε, χρειαζόμεθα στις μεταξύ μας σχέσεις καινούργια αρχή και επαναπρογραμματισμό, ο οποίος να γίνει δια της Φωνής Θεού. Μέσα μας υπάρχει η αφθαρσία, το δέντρο της ζωής σε όλο μας το σώμα αλλά δυστυχώς κοιμάται σήμερα και ο λόγος διότι εμείς κοιμόμαστε πνευματικά αφού υιοθετούμε τον θυμό, τα συμφέροντα, τις πονηρίες, τον εγωισμό, το ψέμα κ.λ.π. Όλα αυτά δεν παράγουν ενδορφίνη αλλά τοξίνη και δημιουργούν ελεύθερες ρίζες οξυγόνου οι οποίες δεν φέρνουν ζωή αλλά θάνατο. Οι επιστήμονες λένε ότι 10 μικρογραμμάρια ενδορφίνης κοστίζουν από 25 έως 30 χιλιάδες δολάρια. Φανταστείτε πόσο πλούσιοι είμαστε αφού αυτή η ενδορφίνη δημιουργείται όταν χαιρόμαστε. Φανταστείτε τι πλούτο έχουμε μέσα μας και εμείς αναλωνόμαστε σε μικρότητες. Ας κάνουμε καινούρια ζωή με οδηγό την αγάπη χρησιμοποιώντας όλα τα μέσα, σοφία Θεού και επιστήμη, αυτά είναι η στερέωση των καιρών για όσους έχουν προορισμό σωτηρίας. Όσοι δεν έχουν θα ασχοληθούν με τον κόσμο, με τις θρησκείες, με τα συμφέροντα, με τα εντάλματα των ανθρώπων. Ο Θεός δεν έδωσε την ζωή του για να δημιουργήσει ανθρώπινα εντάλματα αλλά για να φτιάξει όντα τα οποία να είναι κατ’ εικόνα και ομοίωση, άφθαρτα, αθάνατα, αιώνια. Ο Θεός δεν είναι Θεός νεκρών αλλά ζώντων. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Στίχος 3ος: Αυτό που κάνει τον οργανισμό μας να πετάει είναι η δοτικότητα. Εξάλλου η πραγματική χαρά έρχεται όταν δίνουμε και αγωνιζόμαστε να ευτυχήσουν οι άλλοι. Έχουμε ένα ρητό το οποίο λέει, αν αγωνιστώ να μην πεθάνει ο άλλος δεν θα πεθάνω ο ίδιος. Ο εγωκεντρισμός είναι θάνατος ψυχής και σώματος. Ο Χριστός δεν αγωνίστηκε για να αρέσει στον εαυτό του αλλά στον Πατέρα του και στον πλησίον του, με σκοπό να τον αναγεννήσει με το ανθρωποσωτήριο έργο του το οποίο επιτέλεσε με πλήρη διαφάνεια και ωριμότητα, δίνοντας για να σπουδάσουμε εμείς την ζωή του λύτρο αντί πολλών. Τι να σπουδάσουμε; Υπακοή στον Πατέρα και αγάπη η οποία δημιουργεί την δοτικότητα στις μεταξύ μας σχέσεις. Το περίσσευμα του ενός στο υστέρημα του άλλου, ας του ομοιάσουμε. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

 

ΚΕΦ. ΙΕ΄ ΣΤΙΧΟΣ 4

 

«4. Διότι όσα προεγράφησαν, διά την διδασκαλίαν ημών προεγράφησαν, διά να έχωμεν την ελπίδα διά της υπομονής και της παρηγορίας των γραφών».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όλη η Γραφή είναι θεόπνευστη με πολλές αντιθέσεις και παγίδες με σκοπό να πιάνονται οι αλώπεκες, οι άνθρωποι οι οποίοι δεν τους ενδιαφέρει ο Χριστός αλλά το ατομικό τους συμφέρον. Έχει γραφτεί διά Πνεύματος Αγίου και έχει σκοπό να εξελίξει τον άνθρωπο ώστε να τον οδηγήσει στην θέωση. Δεν μπορούμε να αποδεχόμεθα την σοφία των ανθρώπων και να αποφεύγουμε την πολυποίκιλη σοφία του Θεού. Θα πρέπει κάθε στιγμή να αντλούμε στοιχεία από αυτή την σοφία του Θεού και την εμπειρία των ανθρώπων, οι οποίοι συνεργάστηκαν με τον ίδιο τον Θεό, αλλά και την σοφία των ανθρώπων που απέδειξαν εαυτούς σκεύη εκλογής. Αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΕ΄ ΣΤΙΧΟΙ 5 – 7

 

«5. Ο δε Θεός της υπομονής και της παρηγορίας είθε να σας δώση να φρονήτε το αυτό εν αλλήλοις κατά Χριστόν Ιησούν,

6. διά να δοξάζητε ομοθυμαδόν εν ενί στόματι τον Θεόν και Πατέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού.

7. Διά τούτο προσδέχεσθε αλλήλους, καθώς και ο Χριστός προσεδέχθη ημάς εις δόξαν Θεού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 5ος: Είναι γραφικό, εν τη υπομονή υμών κτήσασθε τας ψυχάς υμών, ο υπομείνας εις τέλος ούτος σωθήσεται, υπομονή έχετε χρείαν. Η υπομονή είναι αγωνιστικό όπλο ώστε να μην βγάζουμε εύκολα και επιπόλαια συμπεράσματα. Ο Θεός έχει υπομονή, αιώνες τώρα περιμένει τον άνθρωπο, τον συγχωρεί αιώνες, τον ευλογεί αιώνες περιμένοντας με υπομονή την επιστροφή του στην αρχική του κοιτίδα, στην γη της επαγγελίας, στην χώρα των ζώντων, στην ζωή την αιώνια, στον αγιασμό, στον καθαρισμό, στην αναγέννησή του. Η υπομονή θα πρέπει να διακατέχει και όλους εμάς ώστε να πετύχουμε τους στόχους μας, οι οποίοι είναι ο καθαρισμός, ο αγιασμός, η αναγέννηση, η θέωση, η εξάπλωση και επικράτηση της βασιλείας του Θεού μέσα μας και γύρω μας με τα στοιχεία της ζωής, τα οποία θα πρέπει να μας διέπουν.

Στίχος 6ος: Η ομοθυμαδόν δόξα γίνεται όταν έχουμε εντρυφή με τον Λόγο του Θεού. Το Ευαγγέλιο μας ενώνει εμάς τους ανθρώπους και μας κάνει μία ψυχή, μία καρδιά, ένα φρόνημα. Κατόπιν όλοι μαζί δοξάζουμε τον Πατέρα Θεό διότι ανέπτυξε μία πνευματική οικογένεια η οποία έχει πραγματική αγάπη, αληθινή ζωή γεμάτη σοφία Θεού. Ο τρόπος, με το να μας διακατέχει η αγάπη του Χριστού την οποία για να σπουδάσουμε θα πρέπει να γνωρίσουμε. Η οποία αγάπη γίνεται βεβαιοτέρα στην ζωή μας με καρπούς, με χαρίσματα, με σημεία, με ιδιότητες οι οποίες μας ανεβάζουν σε ένα άλλο επίπεδο. Έπειτα όταν οι άνθρωποι δουν μία αληθινή οικογένεια, τότε όλοι θα επιθυμήσουν να εντάξουν τον εαυτό τους στην Φωνή Θεού, στην οικογένεια του Θεού.

Στίχος 7ος: Όπως ο Θεός δέχεται εμάς με τα καλά μας και με τα κακά μας, έτσι και εμείς να δεχόμεθα ο ένας τον άλλον ανεξαρτήτου δόγματος, λαού και έθνους και να καλύπτουμε τα λάθη των αδερφών μας. Έχουμε ένα τρίπτυχο το οποίο αναπτύσσει την αγάπη. Αυτό είναι, βλέπε, άκου, σώπα. Εμένα μου έβαλε ο Θεός μέσα μου να μην κρίνω από τα λόγια που ο κάθε άνθρωπος επικαλείται την ώρα της αδυναμίας του ή από την επιφάνεια των έργων του, ο οποίος δέχεται ερεθίσματα από τον κόσμο και λόγω της μη αναγέννησης ή ημιμάθειας που τον διακατέχει δεν ανταποκρίνεται με το πνεύμα του Θεού σε όλα αυτά τα ερεθίσματα, αλλά να βλέπω βαθύτερα τις προθέσεις του αν είναι αγαθές και αν η καρδιά του είναι αγαθή και θέλει το θέλημα του Θεού να αναπτυχθεί στην ζωή του. Τότε να τον περιμένω με υπομονή όπως και ο Θεός κάνει με εμένα. Πολλοί μου λένε, κοίτα αυτός τι κάνει, βλέπουν το φαινόμενο, εγώ όμως που γνωρίζω την αγάπη του Θεού την οποία έδειξε σε εμένα, βλέπω πάντα την καρδιά του αδερφού και απαντώ σε όποιον βλέπει λάθη, έλα σε δέκα χρόνια να τον ξαναδείς και τότε θα δεις έναν άλλο άνθρωπο, έναν αναγεννημένο άνθρωπο με στοιχεία Θεού και θα αλλάξεις γνώμη διότι θα θαυμάσεις με την πρόοδο του αδερφού σου, ο οποίος επέμεινε στο να σπουδάσει την σοφία του Θεού και στην συνέχεια να εντάξει αυτή στην ζωή του. Μην βγάζουμε εύκολα συμπεράσματα, χρειάζεται προσοχή γιατί θα κάνουμε μεγάλα λάθη απέναντι στον εαυτό μας, απέναντι στον Θεό μας, απέναντι στον συνάνθρωπό μας, απέναντι στην κτίση ολόκληρη και ο λόγος διότι θα κρίνουμε όχι με σοφία Θεού η οποία πηγάζει μέσα από την υπομονή αλλά με επιπολαιότητα που διέπει σήμερα τον κόσμο μας. Μη γένοιτο! Αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΕ΄ ΣΤΙΧΟΙ 8 – 11

 

«8. Λέγω δε ότι ο Ιησούς Χριστός έγεινε διάκονος της περιτομής υπέρ της αληθείας του Θεού, διά να βεβαιώση τας προς τους πατέρας επαγγελίας,

9. και διά να δοξάσωσι τα έθνη τον Θεόν διά το έλεος αυτού, καθώς είναι γεγραμμένον· Διά τούτο θέλω σε υμνεί μεταξύ των εθνών· και εις το όνομά σου θέλω ψάλλει.

10. Και πάλιν λέγει· Ευφράνθητε, έθνη, μετά του λαού αυτού.

11. Και πάλιν· Αινείτε τον Κύριον, πάντα τα έθνη και δοξολογείτε αυτόν πάντες οι λαοί».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Στίχος 8ος: Ο Χριστός έκανε τα του νόμου και δικαιώθηκε υπέρ της αληθείας του νόμου ο οποίος έλεγε, ο ποιήσας ταύτα ζήσεται. Παρόλα αυτά έδωσε την ζωή του λύτρο αντί πολλών ώστε και εμείς μέσω του μέγα ελέους που μας χάρισε, να κερδίσουμε χρόνο ώστε να τον εφαρμόσουμε, όμως, επειδή ο χρόνος φεύγει ανεπιστρεπτί θα πρέπει να εκμεταλλευόμαστε αυτόν τον χρόνο που έχουμε διότι καλύτερο είναι το προλαμβάνειν παρά το θεραπεύειν. Ο τρόπος που εκμεταλλευόμαστε τον χρόνο είναι η αφιέρωση. Αυτή δημιουργεί προϋποθέσεις ζωής ώστε να ολοκληρώσουμε την αναγέννησή μας, η οποία επείγει. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Στίχος 9ος: Το έλεος του Θεού μας καταδιώκει κάθε στιγμή, κάθε λεπτό, κάθε χρονική στιγμή που ζούμε. Ας του κάνουμε λοιπόν καλή χρήση και ας δοξάσουμε τον Θεό για την σταυρική του θυσία διά της οποίας εξασφάλισε σε εμάς την ζωή την αιώνια. Το μέγα έλεος το παίρνουμε από τον Θεό με την ειλικρινή μετάνοια και το δίνουμε χωρίς μέτρο σε όλους τους συνανθρώπους μας. Όταν ο άνθρωπος δεν έχει γνωρίσει το μέγα έλεος και την αξία του, τότε αποκτά αυστηρή συνείδηση και πέφτει στην παγίδα ώστε ούτε τον εαυτό του να μην μπορεί να συγχωρέσει αλλά ούτε και τους συνανθρώπους του. Η κατάσταση αυτή τον φέρνει σε αδιέξοδο έχοντας συνέχεια με τον εαυτόν του αλλά και με τους γύρω του έναν ανήλεο πόλεμο, τον οποίον προκαλεί εις αυτόν η άγνοια. Η κρίση που μετέπειτα προκαλείται από τον ίδιο, του ανάβει μέσα του μία φωτιά η οποία κατακαίγει ό,τι αγαθό και καλό υπάρχει. Το πνεύμα μας λοιπόν όταν διέπεται από το έλεος του Θεού δημιουργεί μέσα μας συνθήκες αφθαρσίας, γι’ αυτό να ευχαριστούμε τον Θεό μέρα-νύχτα ο οποίος μας δίνει την δυνατότητα να γίνουμε αιώνιοι, άφθαρτοι και αθάνατοι. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Στίχος 10ος: Τα αγαθά της γης και του ουρανού ευφραίνεται ο άνθρωπος διά του ελέους του Χριστού, το οποίο δίδεται σε όλους χωρίς μέτρο. Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος αναφέρει, καν καθ’ ημέραν αμαρτάνης, καθ’ ημέραν μετανόει. Αυτό να κάνουμε και να μην το βάζουμε κάτω. Με έναν συνεχόμενο αγώνα ο τρόπος ζωής του Χριστού θα γίνει και δικός μας τρόπος ζωής, ώστε να φτάσουμε στο σημείο να γίνουμε κληρονόμοι, συγκληρονόμοι και συμμέτοχοι της δόξης του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Στίχος 11ος: Ο Θεός δοξάζεται με το να συλλάβουμε το θέλημά του ώστε με τον σχετικό αγώνα να το αναπτύξουμε στην ζωή μας. Όταν έχουμε αγιότητα δοξάζεται ο Θεός, όταν έχουμε ζωή δοξάζεται ο Θεός, όταν έχουμε σοφία Θεού η οποία διέπεται από την αναμαρτησία δοξάζεται ο Θεός, όταν τον μιμούμεθα κάθε στιγμή της ζωής μας δοξάζεται ο Θεός, όταν νικήσουμε την αμαρτία η οποία επιφέρει τον θάνατο ψυχής και σώματος δοξάζεται ο Θεός, όταν κηρύττουμε το Ευαγγέλιο του Χριστού χωρίς συμφέροντα και προσωπικές φιλοδοξίες δοξάζεται ο Θεός, όταν η αφθαρσία επικρατήσει της φθοράς δοξάζεται ο Θεός. Ο Θεός δεν δοξάζεται με το να λέμε ότι είμεθα Χριστιανοί και να απέχουμε από το θέλημά του. Ο Θεός δεν δοξάζεται με το να επιζητούμε να πεθάνουμε ώστε να πάμε στην άλλη ζωή όπου εκεί θα συναντήσουμε τον Χριστό και θα ζούμε καλά. Ο Χριστός αναστήθηκε, δεν ξαναπέθανε και αν θέλουμε να τον βρούμε μην τον αποζητάμε στους ουρανούς αλλά πρώτα μέσα μας και κατόπιν θα μας επισκεφτεί αυτός ώστε να διαφωτίσει τον εσωτερικό μας κόσμο και να διαυγάσει και συμπληρώσει εις ημάς τα ελλείποντα.

 

ΚΕΦ. ΙΕ΄ ΣΤΙΧΟΣ 12

 

«12. Και πάλιν ο Ησαΐας λέγει· Θέλει είσθαι η ρίζα του Ιεσσαί, Και ο ανιστάμενος διά να βασιλεύη επί τα έθνη· εις αυτόν τα έθνη θέλουσιν ελπίσει».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Από την ρίζα του Ιεσσαί ο οποίος είναι Εβραίος θα έρθει ο Σωτήρας, ο οποίος ήλθε και είναι ο Χριστός και σε αυτόν ελπίζουν σήμερα όλα τα έθνη. Ο λόγος, διότι έλυσε το μυστήριο του θανάτου διά της υπακοής στον Πατέρα Θεό και σήμερα γίνεται ο ίδιος φορέας της αιωνίου ζωής, αρκεί να τον ακολουθήσουμε και να μιμηθούμε τον τρόπο τον οποίο ζωοποίησε τον εαυτό του, ο οποίος είναι να εφαρμόσουμε τον νόμο του Θεού κάνοντας καλή χρήση του ελέους που χάρισε εις ημάς και δεύτερον να κηρύξουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας το οποίο μας διαμορφώνει τον χαρακτήρα μας και τον αναπτύσσει πάνω στην ζωή την άφθαρτη. Ο Χριστός έχει αδέλφια μου τα κλειδιά της ζωής και του θανάτου. Ας προσκολληθούμε κοντά του ώστε να ζήσουμε αιώνια μαζί του, μεταστοιχειώνοντας το σώμα μας διά της νουθεσίας του. Ας κάνουμε διά της ειλικρινούς μετάνοιας καινούργια αρχή και να είμεθα σίγουροι ότι η χαρά μας θα είναι ανεκλάλητη και αιώνια που ο Χριστός, ο Υιός και Λόγος του Θεού του ζώντος ήρθε στην ζωή μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΕ΄ ΣΤΙΧΟΣ 13

 

«13. Ο δε Θεός της ελπίδος είθε να σας εμπλήση πάσης χαράς και ειρήνης διά της πίστεως, ώστε να περισσεύητε εις την ελπίδα διά της δυνάμεως του Πνεύματος του Αγίου».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Ο Θεός παρέχει σε όλο το ανθρώπινο γένος σήμερα διά του Λόγου του νέα ελπίδα για καινούργια αρχή και νέα ζωή με ουρανόδρομους στόχους και αιώνιες επιδιώξεις. Ας έχουμε λοιπόν χαρά διότι η πόρτα του Θεού άνοιξε μπροστά μας και σήμερα μας καλεί να γίνουμε τα νέα μέλη της οικογένειας του, η οποία οικογένεια καθίσταται αιώνια γεμάτη από την σοφία του. Από αυτή την σοφία του Θεού αντλούν τα μέλη της οικογένειας του Θεού, έτσι αναπτύσσονται πάνω σε όλους τους τομείς. Η ελπίδα του Χριστού δεν καταισχύνει και ο λόγος διότι καταλήγει στο να γίνει ζώσα πίστη, γίνεται δηλαδή ζώσα πίστη με την πάροδο του χρόνου. Η οποία πίστη διακατέχεται από την εξουσία του λόγου, που όταν καθαρίσουμε εαυτό από την αμαρτία δυνάμεθα να επιτελούμε δι’ αυτού θαύματα μεγάλα, ο οποίος λόγος σήμερα χρησιμοποιείται και ως πολιτιστικό στοιχείο μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων. Θαύματα μεγάλα κάνει ο λόγος μέσα στις κοινωνίες των ανθρώπων. Διά του Λόγου του Θεού θα συμβάλλουν τα μέγιστα στην αναγέννηση των συνανθρώπων μας και θα καταστήσουν αυτή την βασιλεία του Θεού υπαρκτή, αληθινή, αιώνια. Ο Κύριος τόνισε, Εν αρχή ήτο ο Λόγος και ο Λόγος ήτο παρά τω Θεώ και Θεός ήτο ο Λόγος. Ούτος ήτο εν αρχή παρά τω Θεώ. Πάντα δι' αυτού έγειναν και χωρίς αυτού δεν έγεινεν ουδέ εν, το οποίον έγεινεν. Είναι μεγάλο πράγμα που είμαστε λογικά όντα, δείτε λίγο τα ζώα και θα καταλάβετε. Η ειρήνη φανερώνει άνθρωπο με πλήρη πνευματική ωριμότητα διότι ειρηνεύει με τα πάντα, τα οποία μεταφράζει ως σοφία Θεού, ως θέλημα Θεού. Η ειρήνη έρχεται πρώτη, είναι ο Χριστός ο οποίος τόνισε στους μαθητές το ειρήνη υμίν. Πάνω στην ειρήνη του Χριστού θα χτιστεί η βασιλεία του Θεού, πρώτα μέσα μας και μετέπειτα διά της Φωνής Θεού και γύρω μας. Κατά την γέννηση του Κυρίου οι άγγελοι έψαλαν το δόξα εν υψίστοις θεώ και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία. Όλοι οι καρποί για να αναπτυχθούν χρειάζονται εποχές οι οποίες έχουν ειρήνη. Τίποτα δεν χτίζεται χωρίς τον Χριστό, ο οποίος είναι ο αρχηγός της ειρήνης. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΕ΄ ΣΤΙΧΟΙ 14 – 15

 

«14. Είμαι δε, αδελφοί μου και αυτός εγώ πεπεισμένος διά σας, ότι και σεις είσθε πλήρεις αγαθωσύνης, πεπληρωμένοι πάσης γνώσεως, δυνάμενοι και αλλήλους να νουθετήτε.

15. Σας έγραψα όμως, αδελφοί, τολμηρότερον οπωσούν, ως υπενθυμίζων υμάς, διά την χάριν την δοθείσαν εις εμέ υπό του Θεού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όσοι ακολουθούν τον Χριστό ανεξαρτήτου δόγματος έχουν μέσα τους το αγαθό και αυξάνουν στην γνώση, στην σοφία του Θεού, η οποία τους δυναμώνει πνευματικά μέσα από τον πνευματικό διάλογο. Αυτή είναι η χάρη του Θεού, να εμπλουτίσουμε τις γνώσεις μας προς οικοδομή της εκκλησίας της Φιλαδέλφειας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΕ΄ ΣΤΙΧΟΣ 16

 

«16. εις το να ήμαι υπηρέτης του Ιησού Χριστού προς τα έθνη, ιερουργών το ευαγγέλιον του Θεού, διά να γείνη η προσφορά των εθνών ευπρόσδεκτος, ηγιασμένη διά του Πνεύματος του Αγίου».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Μεταφέρεται σε όλους τους ανθρώπους και σε όλες τις εποχές,

μέχρι την ημέρα του Κυρίου την μεγάλη και επιφανή θα υπάρξουν πολλές αποστολές με ανθρώπους οι οποίοι θα επιλεχθούν άνωθεν ώστε να εργαστούν ένα έργο θεόπνευστο. Όλους αυτούς τους ανθρώπους θα τους ονομάσουμε σκεύη εκλογής, υιούς και θυγατέρες. Όλους αυτούς ο Θεός θα τους συγκεντρώσει στο όρος το Άγιο ώστε να γίνει μία ποίμνη με έναν ποιμένα, τον Χριστό. Όλα αυτά συντελούνται σήμερα και είναι θέμα χρόνου να γίνει η παρουσία του λαού του Θεού ο οποίος θα πάρει το βασίλειο και θα έχει αυτό στον αιώνα τον άπαντα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΕ΄ ΣΤΙΧΟΙ 20 – 21

 

«20. ούτω δε εφιλοτιμήθην να κηρύττω το ευαγγέλιον, ουχί όπου ωνομάσθη ο Χριστός, διά να μη οικοδομώ επί ξένου θεμελίου·

21. αλλά καθώς είναι γεγραμμένον· Εκείνοι προς τους οποίους δεν ανηγγέλθη περί αυτού, θέλουσιν ιδεί και εκείνοι οίτινες δεν ήκουσαν, θέλουσι νοήσει».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η Φωνή Θεού δεν οικοδομεί σε ξένο θεμέλιο, η Φωνή Θεού κηρύττει το Ευαγγέλιο της βασιλείας και καλεί στους κόλπους της όσους δεν έχουν πνευματική οικογένεια, ώστε να αποκτήσουν οικογένεια όπου μέσα σε αυτήν θα σπουδάζουν την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού. Μάλιστα θα βρουν την ζεστασιά των πνευματικών ανθρώπων, θα βοηθηθούν στα προβλήματα τους, θα επιδιώξουν την αναγέννηση, τον καθαρισμό, την ζώσα πίστη, την αγάπη, την ενότητα, την άφθαρτη ζωή. Τα μέσα υπάρχουν ώστε να πετύχουν τους στόχους αυτούς όλοι όσοι επιθυμούν να προσκολληθούν στην Φωνή Θεού. Μετέπειτα όλοι μαζί θα αποτελέσουμε την οικογένεια του Θεού, η οποία θα σταθεί στο όρος του Θεού να αγκαλιάσει διά Ιησού Χριστού όλους τους ανθρώπους ανεξαρτήτου δόγματος. Η Φωνή Θεού δεν δημιουργήθηκε από τον Θεό ώστε να δημιουργήσει ένα νέο δόγμα, ένα νέο χριστιανικό σωματείο αλλά για να χτίσει στον κόσμο την εκκλησία της Φιλαδέλφειας η οποία είναι προφητική εκκλησία και θα αποτελείται από αναγεννημένους ανθρώπους πολλών δογμάτων και μη οι οποίοι έφτασαν στο σημείο να δέχονται την άποψη, την θρησκευτική συνείδηση και την ελευθερία του άλλου. Η Φωνή Θεού δημιουργήθηκε ώστε να συμπληρώσουν οι Χριστιανοί τα ελλείποντα και να επαναπροσδιορίσουν τους αληθινούς στόχους οι οποίοι καθιστούν τον άνθρωπο θεό. Είναι γραφικό, θεοί είστε και υιοί υψίστου πάντες. Αυτή είναι η αποστολή μας και με όλες μας τις δυνάμεις θα την φέρουμε στην ζωή μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΕ΄ ΣΤΙΧΟΙ 22 – 24

 

«22. Διά τούτο και εμποδιζόμην πολλάκις να έλθω προς εσάς·

23. τώρα όμως μη έχων πλέον τόπον εν τοις κλίμασι τούτοις, επιποθών δε από πολλών ετών να έλθω προς εσάς,

24. όταν υπάγω εις την Ισπανίαν, θέλω ελθεί προς εσάς· διότι ελπίζω διαβαίνων να σας ιδώ και να προπεμφθώ εκεί από σας, αφού πρώτον οπωσούν σας χορτασθώ».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Σήμερα οι πύλες είναι κλειστές για να μπορέσουν όλοι οι Χριστιανοί να γίνουμε μία ποίμνη και ο λόγος διότι οι εξουσίες έδεσαν τους ανθρώπους απειλούμενους αυτούς ότι αν κάνουν συνδιαλλαγή με κάποιον ο οποίος δεν είναι του αυτού δόγματος θα απολεστεί, θα διωχθεί, θα περιφρονηθεί, θα κατηγορηθεί ως αιρετικός. Ο λαός του Θεού δυστυχώς δεν έφτασε ακόμα στο πλήρωμα να δύναται να αδιαφορήσει στους εκβιασμούς αυτούς και αυτό διότι ο φόβος της απόρριψης από το κοινωνικό σύστημα δεν επιτρέπει να αναπτυχθεί ανάμεσα στους ανθρώπους η αγάπη η ανυπόκριτη, να αναπτυχθεί η δικαιοσύνη, να αναπτυχθεί η ζωή η αιώνια. Όμως, έφτασε ο καιρός όπου οι πύλες αυτές θα αρθούν και θα εισέλθει διά της Φωνής Θεού ο βασιλεύς της δόξης στις καρδιές όλων των ανθρώπων και των λαών της γης, διότι υπάρχουν πολλά που τους ενώνουν και λίγα που τους χωρίζουν. Ο Θεός διά της Φωνής Θεού θα αποκαταστήσει τα πάντα και θα παράσχει στους ανθρώπους τον αγιασμό, την σοφία του, την ζωή την αιώνια η οποία θα συνεπάγεται με ιδιότητες Θεού, καρπούς και χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, τα οποία στοιχεία του Θεού θα νικήσουν την αμαρτία και θα εμφανίσουν την ζωή την άφθαρτη. Γένοιτο, γένοιτο αμήν. Κάνε Κύριε να έρθει γρήγορα η μέρα αυτή ώστε ζώντες να ζήσουμε την δόξα σου μέσα μας και γύρω μας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΕ΄ ΣΤΙΧΟΣ  29

 

«29. Εξεύρω δε ότι ερχόμενος προς εσάς, θέλω ελθεί με αφθονίαν της ευλογίας του ευαγγελίου του Χριστού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το Ευαγγέλιο του Χριστού διακατέχεται από άπειρη σοφία και φέρνει μεγάλες ευλογίες όταν κηρύττεται από άνθρωπο του Θεού, ο οποίος διακατέχεται από πνεύμα Θεού. Κάνε Θεέ μου να γεμίσει ο κόσμος με ανθρώπους οι οποίοι να κηρύττουν το Ευαγγέλιο της βασιλείας και να διακατέχονται από τις ιδιότητες αυτού, ώστε να καταφέρουν να συλλάβουν την μεγάλη αξία του η οποία καθιστά τον άνθρωπο θεό, άφθαρτο, αθάνατο, αιώνιο.

 

ΚΕΦ. ΙΕ΄ ΣΤΙΧΟΣ 30

 

«30. Σας παρακαλώ δε, αδελφοί, διά του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και διά της αγάπης του Πνεύματος, να συναγωνισθήτε μετ' εμού, προσευχόμενοι υπέρ εμού προς τον Θεόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Να μας διέπει αγαθός πνευματικός συναγωνισμός προσφοράς, καθαρισμού και εξάπλωσης, ώστε να αυξάνουμε πνευματικά και να συνεργαζόμαστε πνευματικά σε όλους τους τομείς για να δοξάζεται ο Θεός σε μεγάλη ακτίνα δράσης.

ΚΕΦ. ΙΕ΄ΣΤΙΧΟΙ 31 – 33

 

«31. διά να ελευθερωθώ από των εν τη Ιουδαία απειθούντων και διά να γείνη ευπρόσδεκτος εις τους αγίους η εις την Ιερουσαλήμ διακονία μου,

32. διά να έλθω μετά χαράς προς εσάς διά θελήματος του Θεού και να συναναπαυθώ με σας.

33. Ο δε Θεός της ειρήνης είη μετά πάντων υμών· αμήν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η Ιουδαϊκή εκκλησία επηρεασμένη από το παρελθόν της είχε γεμίσει δυστυχώς από εντάλματα ανθρώπων και από τύπους, με φυσική συνέπεια να μην δέχεται το πνεύμα του Κυρίου, τον οποίον και καταδίκασε σε θάνατο αφού φανέρωσε την υποκρισία των κηρυγμάτων της. Το ίδιο ήταν και το πνεύμα του Αποστόλου Παύλου, το οποίο καλούσε και τους εθνικούς στις επιδιώξεις του πνεύματος του Θεού, αφού ο Απόστολος Παύλος στα κηρύγματά του έδινε περισσότερη έμφαση στο έλεος, στην αγάπη, στην ενότητα, στην αιώνια άφθαρτη ζωή, στην ουσία του Ευαγγελίου και όχι στους τύπους, στα έθιμα και στα εντάλματα των ανθρώπων, τα οποία αιώνες τώρα δεν ωφελούν τους ανθρώπους. Μάλιστα γίνονται αιτία να κρατούν μακριά τους ανθρώπους από την αναγέννηση, από το κατ’ εικόνα και ομοίωση, από το ό,τι εγώ ποιώ σεις πλειότερα τούτων δύναστε να ποιήσετε. Ο Απόστολος Παύλος είχε συλλάβει ότι ο Θεός είναι πνεύμα και δοξάζεται με την αναγέννηση και όχι με τυπικές διαδικασίες οι οποίες κρατούν τον άνθρωπο μακριά από τον Θεό αφαιρώντας του εξουσίες και ουσιαστικούς προσανατολισμούς αναγέννησης. Όμως, βλέπουμε ότι από τότε ακόμη είναι πολύ δύσκολο, ακατόρθωτο δυστυχώς να χτιστεί το θεμέλιο του Χριστού, η ουσία της παρουσίας του Θεού στον κόσμο πάνω σε αυτή την μη αναγεννημένη παθητική εξωγραφική κατάσταση. Το αντιμετωπίζουμε και εμείς αυτό το πρόβλημα σήμερα, διότι κηρύττουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας το οποίο καταργεί τον φυσικό θάνατο και οδηγεί τον άνθρωπο στην θέωση και οι άνθρωποι κοιτάζουν αν π.χ. είναι Τετάρτη, τι τρώμε. Δεν απελπιζόμαστε όμως διότι ο Θεός έδωσε την δύναμη και την σοφία του στην Φωνή Θεού καθώς επίσης και την επιστήμη του κόσμου. Και οι δυο αφού εργάζονται, βλέπουν εντός του ανθρώπου τι ζητά ο Θεός να μας διέπει και ποια στοιχεία να επιδιώκουμε, όπως ειρήνη, δοτικότητα, αγάπη, πίστη κ.λ.π. Οι έχοντες λοιπόν προορισμό σωτηρίας θα εννοήσουν και θα στραφούν στην ουσία του Χριστιανισμού.

Τι είναι πολυτιμότερο, να πηγαίνουμε στην εκκλησία 1000 άνθρωποι και μεταξύ μας να μην υπάρχει αγάπη ή να πηγαίνουμε 1000 άνθρωποι και να είμαστε μία ψυχή, μία καρδιά, ένα φρόνημα ώστε το περίσσευμα του ενός να στρέφεται στο υστέρημα του αδελφού; Πιστεύω το δεύτερο. Καθώς τι είναι πολυτιμότερο, να αρρωσταίνουμε και να καταφεύγουμε στους γιατρούς και στα φάρμακα ή να κάνουμε τον αγώνα του αγιασμού ώστε να αποκτήσουμε το ιαματικό χάρισμα, αφού είναι γεγραμμένο ότι, Σημεία δε εις τους πιστεύσαντας θέλουσι παρακολουθεί ταύτα, Εν τω ονόματί μου θέλουσιν εκβάλλει δαιμόνια· θέλουσι λαλεί νέας γλώσσας·

όφεις θέλουσι πιάνει· και εάν θανάσιμόν τι πίωσι, δεν θέλει βλάψει αυτούς· επί αρρώστους θέλουσιν επιθέσει τας χείρας και θέλουσιν ιατρεύεσθαι. Τι είναι πολυτιμότερο, να περιμένουμε να πεθάνουμε ώστε να πάμε στην άλλη ζωή, που όσο ζούμε κάνουμε τα πάντα να μην πεθάνουμε, αποδεικνύοντας γραφικά και επιστημονικά ότι η ψυχή βιαίως φεύγει από το σώμα, δεν θέλει να φύγει, όμως, η φθορά του σώματος δεν συμβαδίζει με την δύναμη που έχει το πνεύμα ή να κάνουμε τον αγώνα ώστε να αποτινάξουμε την αμαρτία η οποία επιφέρει, γεννά τον θάνατο και να εισέλθουμε στην αφθαρσία χτίζοντας μέσα μας και γύρω μας τον νοητό παράδεισο; Είναι ασύγκριτες διδασκαλίες η μία με την άλλη. Γι’ αυτό εμποδίζονταν ο Απόστολος Παύλος να εισέλθει στην Ιουδαία από τους υπευθύνους, οι οποίοι είχαν πείσει και φοβίσει τον λαό ότι όποιος δεν τηρεί τις παραδόσεις, δεν τηρεί τους τύπους θα γίνεται αποσυνάγωγος. Το γεγονός αυτό το αντιμετωπίζουμε και εμείς σήμερα. Παρόλα αυτά όμως δεν θα δειλιάσουμε, διότι γνωρίζουμε ότι ο Χριστός έδωσε την ζωή του λύτρο αντί πολλών ώστε διά του καθαρισμού να γίνουμε κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης αυτού του Χριστού. Πώς θα το πετύχουμε; Με το να λέμε σήμερα είναι Τετάρτη θα φάμε λάχανα και όλη την ημέρα να κρίνουμε, να διεπόμαστε από εγωισμό, από συμφέροντα, από φιλοδοξίες ή να τηρούμε τις εντολές του Θεού οι οποίες είναι η αγάπη προς τον Θεό με όλα τα εξ όλης και η ως ευατόν αγάπη προς τον πλησίον; Νομίζω ότι αυτές οι δυο είναι οι εντολές του Θεού, όλος ο νόμος του Θεού και εμείς δεν θέλουμε να τις αναπτύξουμε και στρουθοκαμηλίζουμε θέτοντας τύπους και εντάλματα στην ζωή μας, νομίζοντας ότι εμείς είμεθα του Θεού και όλοι οι άλλοι του διαβόλου. Μη γένοιτο! Ας το σκεφτούμε σοβαρά. Τον εαυτό μας κοροϊδεύουμε, διότι όταν χρειαστούμε σοφία επειδή θα αντιμετωπίσουμε κάτι στον κόσμο, θα ανταποκριθούμε με μωρία, η οποία ίσως στοιχίσει και την ίδια μας την ζωή. Είναι πολλές οι παγίδες που αναπτύσσουν σήμερα οι κοινωνίες των ανθρώπων και δεν θα τις υπερβούμε αν δεν αναγεννηθούμε διά του Ευαγγελίου του Χριστού. Εύχομαι να το καταλάβουμε σήμερα που έχουμε καιρό, διότι το αύριο θα είναι μοιραίο. Μη γένοιτο!

 

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΣ΄

 

ΚΕΦ. ΙΣ΄ ΣΤΙΧΟΙ 1 – 2

 

«1. Συνιστώ δε εις εσάς Φοίβην την αδελφήν ημών, ήτις είναι διάκονος της εκκλησίας της εν Κεγχρεαίς,

2. διά να δεχθήτε αυτήν εν Κυρίω αξίως των αγίων και να παρασταθήτε εις αυτήν εις ό,τι πράγμα έχει χρείαν υμών· διότι και αύτη εστάθη προστάτις πολλών και εμού αυτού».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Να στηρίζουμε τους ανθρώπους που αγωνίζονται για την δόξα του Κυρίου, οι οποίοι γίνονται αιτία να αναγεννηθούμε και να επιδιώκουμε στόχους που αναπτύσσουν την ζωή, αφού αυτοί μας δίνουν τα πνευματικά χωρίς μέτρο και εμείς να τους δίνουμε ό,τι χρεία έχουν ώστε να έχουν απεριόριστη δυνατότητα να μεταδίδουν το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Αυτός ο κόσμος δεν έχει αγάπη, ζει, κινείται, αναπτύσσεται με τα χρήματα. Άρα, ας τους βοηθούμε, ο τρόπος, η αγάπη βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΣ΄ ΣΤΙΧΟΙ 3 – 4

 

«3. Ασπάσθητε την Πρίσκιλλαν και τον Ακύλαν, τους συνεργούς μου εν Χριστώ Ιησού

4. (οίτινες υπέρ της ζωής μου υπέβαλον υπό την μάχαιραν τον τράχηλον αυτών τους οποίους ουχί εγώ μόνος ευχαριστώ, αλλά και πάσαι αι εκκλησιαι των εθνών· )».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Αυτή είναι αγάπη στον Θεό. Έτοιμοι είναι οι άνθρωποι του Θεού να θυσιαστούν για τις αρχές και τις επιδιώξεις του Κυρίου τους και την ίδια τους την ζωή θέτουν αν χρειαστεί. Εν αντιθέσει με σήμερα που κάποιος αποκαλείται Χριστιανός και μάλιστα πιστός Ορθόδοξος, Καθολικός κ.λ.π. τον βλέπουμε να διαβάζει το Ευαγγέλιο του Χριστού κρυφά μην τον δουν οι συγγενείς, οι φίλοι, οι συνάνθρωποι και τον αποκαλέσουν αιρετικό, οπισθοδρομικό κ.λ.π. Είναι πολλοί που άλλα πιστεύουν και άλλα κάνουν, αυτοί δεν είναι ιδεώδεις άνθρωποι, δεν έγιναν ακόμη προσωπικότητες του πνεύματος και ενώ βιολογικά είναι γερασμένοι πνευματικά όμως είναι ακόμη παιδιά. Εγώ τους συνιστώ, ας συντομεύσουν τον χρόνο και αν δεν μπορούν ας πέσουν με τα μούτρα στην προσευχή, στην μελέτη ώστε να αντλήσουν δύναμη από τον Θεό για να υπερβούν εαυτό και να σταθούν μπροστά στο βήμα του Χριστού άξιοι υπηρέτες, εργάτες, ιδρυτές της βασιλείας του Θεού. Ας φύγουμε από την μέση, ο Θεός θέλει ιδεώδεις ανθρώπους με προσωπικότητα και νου Χριστού. Στην Αποκάλυψη αναφέρει ή ζεστός ή ψυχρός, στην μέση θα σε εξεμέσω.

 

ΚΕΦ. ΙΣ΄ ΣΤΙΧΟΙ 17 – 18

 

«17. Σας παρακαλώ δε, αδελφοί, να προσέχητε τους ποιούντας τας διχοστασίας και τα σκάνδαλα εναντίον της διδαχής την οποίαν σεις εμάθετε και απομακρύνεσθε απ' αυτών

18. διότι οι τοιούτοι δεν δουλεύουσι τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, αλλά την εαυτών κοιλίαν και διά λόγων καλών και κολακευτικών εξαπατώσι τας καρδίας των ακάκων.

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Επειδή πολλά πνεύματα εισήλθαν εις τον κόσμο ας μελετήσουμε το πνεύμα του Θεού, ώστε να γνωρίζουμε τα πνεύματα των ανθρώπων και όποιο συμβαδίζει με το πνεύμα του Κυρίου να το καλωσορίζουμε στην ζωή μας, όποιο έχει ή φέρει μία διδασκαλία η οποία μας στερεί την ελευθερία, μας οδηγεί σε εντάλματα ανθρώπων, μας αναπτύσσει την οποιαδήποτε θρησκεία, να το αποστρεφόμαστε. Η Φωνή Θεού συνιστά να προσέχει ο καθένας μας τον εαυτό του, διότι από αυτόν κινδυνεύουμε να απολεστούμε, δεν έχουμε να φοβηθούμε άλλους ανθρώπους διότι όποιος δέχεται διχοστασίες, σκάνδαλα κ.λ.π. πάει να πει ότι αυτά κυοφορεί το πνεύμα του. Να αναγεννηθούμε, ο μόνος εχθρός μας είναι ο έτερος κακός εαυτός μας, απ’ αυτόν να προσέχουμε ώστε να μην γίνει αιτία και μας οδηγήσει σε αδιέξοδο σε σημείο να απολέσει την ψυχή και το σώμα μας. Αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΣ΄ ΣΤΙΧΟΣ 19

 

«19. διότι η υπακοή σας διεφημίσθη εις πάντας. Όσον λοιπόν διά σας χαίρω· θέλω δε να ήσθε σοφοί μεν εις το αγαθόν, απλοί δε εις το κακόν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η διαφήμιση να γίνεται υπό του Θεού. Ο τρόπος, όταν εμείς εφαρμόζουμε και όταν δεν φυτρώνουμε εκεί που δεν μας έσπειραν, τότε ο Θεός μας συστήνει διότι μας διέπει ταπείνωση και διαύγεια πνεύματος. Όποιος τώρα διαφημίζει τον εαυτό του, όσο θα τον διαφημίζει μπορεί να ελκύσει ανθρώπους, όμως, ποτέ δεν θα τους ελευθερώσει, δεν θα τους αναγεννήσει και δεν θα τους διδάξει την υγιαίνουσα διδασκαλία του Χριστού αλλά θα τους παροτρύνει σε εντάλματα ανθρώπων, κρίσεις και επικρίσεις αναπτύσσοντας στην ζωή τους επιθετικότητα και έχθρα για τους αδελφούς που δεν συντάσσονται με την δική του λογική. Είναι πολλοί οι οποίοι χρησιμοποιούν τα χρήματα για να προσελκύσουν ανθρώπους στην οργάνωσή τους ή στο δόγμα τους, ώστε να έχουν τον έπαινο των ανθρώπων, όμως, αποδεικνύεται ότι δεν έχουν τον έπαινο του Θεού διότι η αμαρτία, η φθορά, οι ασθένειες, ο διχασμός, ο θάνατος επισκιάζουν σε καθημερινή βάση την ζωή τους.

Μην βγάζουμε εύκολα συμπεράσματα ότι εμείς είμεθα του Θεού ενώ οι άλλοι του πονηρού. Ας αφήσουμε τα χρόνια να περάσουν και όταν πάμε 70, 80, 90, 100, 120, 140, 150 χρονών θα δούμε με ποσά φάρμακα θα ζούμε ή με πόσο Θεό θα ζούμε, έτσι με τον χρόνο θα αποδειχτεί αν είμαστε του Θεού. Βλέπω κάποιους οι οποίοι τελείωσαν μία σχολή ή επειδή αυτοχρίστηκαν ποιμένες και είναι 30, 40 χρονών και στόμα δεν βάζουν μέσα τους νομίζοντας ότι τα ξέρουν όλα. Έξαφνα όμως έρχεται ο όλεθρος στην ζωή τους, διότι αρχίζουν να νιώθουν διάφορα ψυχικά και σωματικά προβλήματα. Πολλοί αυτοαποκαλούνται άνθρωποι του Θεού και από τα 40 τους θέλουν κάθε μέρα Depon και ένα σωρό άλλα φάρμακα. Mάλιστα κάνουν προσευχές για θεραπεία και καμία δεν πιάνει ούτε στον εαυτό τους, ούτε στους άλλους. ΄Eτσι όλοι, πιστοί τάχα και άπιστοι τρέχουν στην επιστήμη για να ζήσουν, ενώ αν ήταν πιστοί θα έτρεχε η επιστήμη σ’ αυτούς, διότι ως πιστοί θα είχαν σημεία. Αυτά είναι, σημεία δε εις τους πιστεύσαντας θέλουσι παρακολουθεί ταύτα, Εν τω ονόματί μου θέλουσιν εκβάλλει δαιμόνια· θέλουσι λαλεί νέας γλώσσας· όφεις θέλουσι πιάνει· και εάν θανάσιμόν τι πίωσι, δεν θέλει βλάψει αυτούς· επί αρρώστους θέλουσιν επιθέσει τας χείρας και θέλουσιν ιατρεύεσθαι, καθώς θα έχουν καρπούς, χαρίσματα και πολλές θεϊκές ιδιότητες.

Αν δεν τα έχουμε όλα αυτά, τότε τι κατηγορούμε και λέμε, λέμε και τίποτα δεν λέμε. Χρειάζεται να προσέξουμε. Ας αφήσουμε τον Κύριο να κρίνει ποιος είναι του Θεού και ποιος όχι, μην βγάζουμε εύκολα συμπεράσματα επειδή διαβάσαμε το Ευαγγέλιο και αμέσως το καταλάβαμε. Συμφωνώ ότι κάποιος αμέσως μπορεί να το καταλάβει, όμως, θέλει χρόνια να το εφαρμόσει. Μία προσοχή πριν ανοίξουμε το στόμα μας, είναι σοφία Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Το καλό και το κακό έχουν σοφία, ας δοξάσουμε τον Θεό και για τα δύο διότι μέσα από όλα σπουδάζουμε και φτάνουμε στην θέωση. Τα παιδιά που ανήκουν στην Φωνή Θεού να είναι αγαθά και απλά και στα δύο, καλό και κακό, διότι τα πάντα συνεργούν στο αγαθό τοις αγαπώσιν τον Θεό. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΣ΄ ΣΤΙΧΟΣ  20

 

«20. Ο δε Θεός της ειρήνης ταχέως θέλει συντρίψει τον Σατανάν υπό τους πόδας σας. Η χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού είη μεθ' υμών. Αμήν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Όταν αναγεννηθούμε ο διάβολος δεν θα μπορεί να εισέλθει στο πνεύμα μας ώστε να χρησιμοποιήσει το σώμα μας στο να αναπτύσσει το κακό, το οποίο απεδείχθη αιώνες τώρα ότι στρέφεται ως προς τον Θεό, ως προς τον αδελφό και ως προς τον εαυτό μας με τα πάθη που θέτει μέσα μας. Μόνο η μετάνοια και η συνειδητοποιημένη αναγέννηση θα συντρίψουν τον Σατανά. Δεν συντρίβεται με το να λέμε, αποτάσσεσαι τον Σατανά και εμείς να φωνάζουμε δυνατά και καμαρωτά αποτάσσομαι, ενώ αυτός ο Σατανάς μας έχει δέσει και μάλιστα τόσο πολύ που κάνουμε σε καθημερινή βάση το θέλημά του, αφού διεπόμαστε από συμφέροντα, από προσωπικές φιλοδοξίες, από ψέματα, από εγωισμό, από πονηρία και αμαρτία κ.λ.π. Ο Θεός θα συντρίψει τον Σατανά σε προσωπικό επίπεδο αλλά και σε γενικό όταν εμείς μιμηθούμε την ζωή του Χριστού, το οποίο εύχομαι όλοι μας να κάνουμε. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΚΕΦ. ΙΣ΄ ΣΤΙΧΟΣ 24

 

«24. Η χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού είη μετά πάντων υμών· αμήν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Η  χάρη του Θεού είναι αυτή που μας κρατά στην ζωή, που μας αναπτύσσει την πνευματική και την υλική ζωή μας με σκοπό την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Η χάρη του Θεού εμφανίζεται στον άνθρωπο που τον διέπει σοφία Θεού και δύναμη στο να κάνει το θέλημα του Θεού. Όταν φύγει η χάρη θα εξαφανιστούν οι επιδιώξεις του Θεού από την ζωή μας, θα μας διέπει μωρία, θα μας διέπει ανταγωνισμός μέσα στις κοινωνίες οι οποίες θα συντελούνται με αθέμιτους τρόπους, θα μας διέπει φιλαργυρία, θα μας διέπει ασοφία, θα μας διέπει θυμός, θα μας διέπει στενοχώρια, θα μας διέπει ο διάβολος. Θα το καταλάβουμε όταν δεν θα έχουμε χάρη, διότι θα ζούμε χωρίς να έχουμε ζωή, θα είμαστε ζωντανοί-νεκροί και ο λόγος διότι ούτε ειρήνη θα έχουμε, ούτε ουρανόδρομοι στόχοι θα μας διέπουν. Με λίγα λόγια όταν δεν θα έχουμε χάρη, θα αφεθούμε σε ό,τι είναι αξιόλογο και θα αναπτύξουμε ό,τι είναι ευτελές. Μη γένοιτο!

 

ΚΕΦ. ΙΣ΄ ΣΤΙΧΟΙ 25 – 27

 

«25. Εις δε τον δυνάμενον να σας στηρίξη κατά το ευαγγέλιόν μου και το κήρυγμα του Ιησού Χριστού, κατά την αποκάλυψιν του μυστηρίου του σεσιωπημένου μεν από χρόνων αιωνίων,

26. φανερωθέντος δε τώρα διά προφητικών γραφών κατ' επιταγήν του αιωνίου Θεού και γνωρισθέντος εις πάντα τα έθνη προς υπακοήν πίστεως,

27. εις τον μόνον σοφόν Θεόν έστω η δόξα διά Ιησού Χριστού εις τους αιώνας· αμήν».

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

 

Το απ’ αιώνων μυστήριο είναι η ζωή η άφθαρτη, η αθάνατη η οποία διά του Χριστού γίνεται ποιοτική και ποσοτική. Ας εντάξουμε τον εαυτό μας στην Φωνή του Θεού ώστε να την ανακαλύψουμε και να την αναπτύξουμε. Μπορούμε διά της Φωνής Θεού να καταργήσουμε τον φυσικό θάνατο και να ιδρύσουμε την βασιλεία του Θεού μέσα μας αλλά και διά της ομολογίας και της ζώσης πίστεως και γύρω μας. Γι’ αυτή την αιώνια ζωή μίλησαν οι προφήτες, η οποία εφανερώθη εις τον Χριστό. Ο τρόπος που του εφανερώθη είναι η υπακοή του εις τον ουράνιο Πατέρα του. Ας μάθουμε από σήμερα να υπακούμε στον Θεό και όχι στους ανθρώπους ή στα εντάλματα τα οποία παραθέτουν ενώπιον μας ως σοφία Θεού. Σήμερα η επιστήμη έχει ανακαλύψει μέρος στοιχείων που αναπτύσσουν την ζωή. Ο Χριστός εν συντομία φανερώνει τους διακόπτες εκείνους που κάνουν τον κυτταρικό ιστό να πάλλεται και να αποδίδει στο εκατονταπλάσιο την ζωή. Πρώτος διακόπτης είναι η μετάνοια, δεύτερος είναι αναγέννηση, τρίτος το πορευθέντες, τέταρτος ο νόμος του Θεού, πέμπτος το έλεος του Θεού, έκτος η αγάπη η ανυπόκριτη, έβδομος η ζώσα πίστη, όγδοος η παρουσία του Θεού η οποία εξασφαλίζει χαρά ανεκλάλητη. Ας ξεκινήσουμε να πατάμε τους διακόπτες που συστήνει ο Θεός με την αφιέρωση, η οποία φέρνει την πνευματική και την υλική δοτικότητα. Εξάλλου η πραγματική χαρά είναι να δίνουμε χωρίς μέτρο.

Πολλοί λένε ή συστήνουν να τρώμε αυτό ή το άλλο, ο Χριστός είπε τα εισερχόμενα δεν βλάπτουν αλλά τα εξερχόμενα. Άλλοι λένε να γυμναζόμαστε για να ζήσουμε, ο Χριστός φανέρωσε πως το πνεύμα εστί το ζωοποιόν. Ο Χριστός είπε, μαθητές πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος και διδάσκοντες το Ευαγγέλιο της βασιλείας εν όλη την οικουμένη. Άλλοι άνθρωποι λένε να έχουμε χρήματα, να δουλεύουμε μέρα νύχτα. Ο Κύριος είπε, πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν, οι δε εκζητούντες τον Κύριον ουκ ελαττωθήσονται παντός αγαθού, καθώς η ζωή δεν συνίσταται εκ των υπαρχόντων. Άλλοι άνθρωποι τονίζουν, παροτρύνουν να μην δίνουμε σε κανέναν άνθρωπο καμία βοήθεια, ο Χριστός είπε, αληθώς σας λέγω ότι η χήρα αύτη η πτωχή έβαλε περισσότερον πάντων, όσοι έβαλον εις το γαζοφυλάκιον και την επαίνεσε. Άλλες λοιπόν οι βούλες των ανθρώπων και άλλες του Θεού. Όσοι καταφεύγουν στους τρόπους των ανθρώπων τα αποτελέσματα είναι μηδαμινά, ενώ όσοι στρέφονται στις εντολές του Χριστού γίνονται διαχρονικοί και ζούνε αιώνια.

Σήμερα, όμως, έφτασε ο χρόνος ώστε να συμπληρωθούν τα ελλείποντα υπό της Φωνής Θεού και να γίνουμε κατ’ εικόνα και ομοίωση, κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης αυτού του Θεού. Ό,τι έλαβε ο Χριστός, όποια μετοχή έχει ο Χριστός, με την υπακοή θα μετέχουμε και εμείς αν το πιστέψουμε. Ας κάνουμε λοιπόν μία καινούργια αρχή, ας προσδιορίσουμε αδέλφια μου διά Ιησού Χριστού απ’ την αρχή τα γονίδιά μας, το DNA μας ώστε αυτά να αναπτύσσουν αιώνια την ζωή. Ο άνθρωπος ό,τι σκέφτεται δύναται να το φέρει στην ζωή του, διαφορετικά δεν θα το σκέφτονταν, αρκεί όμως να το πιστέψει. Ο Χριστός μας ενέπνευσε όλα αυτά μέσα μας με στόχο να επιδιώξουμε διά του αγιασμού την αιώνια ζωή, την άφθαρτη ζωή η οποία καταργεί τον φυσικό θάνατο, ο οποίος υφίσταται μετά την ανυπακοή των πρωτοπλάστων μέχρι σήμερα και σε εμάς. Ας μην συνεχίσουμε άλλο αυτή την ανυπακοή αλλά ας αναπτύξουμε την υπακοή μέσα από την ελεύθερη βούλησή μας. Ίσως στην αρχή της πνευματικής μας ζωής να στερούμεθα στον υλικό τομέα, υπάρχει όμως λόγος, γι’ αυτό. Εγώ συνιστώ το να μην φοβούμεθα το να στερούμεθα αλλά το να περισσεύουμε, διότι σε αυτή την περίπτωση όταν περισσεύουμε εισέρχονται πολλά δαιμόνια, όπως φόβος, ανεμπιστοσύνη, σκληρότητα λογικής, αποστροφή ως προς τον συνάνθρωπο, αδιαφορία, φιλαργυρία, πάθη κ.λ.π. Αμήν.

 

 

 

 

 

ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΧΡΙΣΤΟΥ 
ΘΩΜΑΣ