ΦΩΝΗ ΘΕΟΥ

ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ  ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ  ΣΕΛΙΔΑ

 

 

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΟΜΙΛΙΕΣ

 

Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΕΒΑΛΕ ΤΕΛΟΣ ΣΤΗΝ ΔΙΑΠΑΙΔΑΓΩΓΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΗΜΩΝ.

 

 

Η ανθρωπότητα διέρχεται αιώνες τώρα μέσα από διάφορα πνευματικά στάδια τα οποία καθορίζουν, διαμορφώνουν, επηρεάζουν μέχρι και σήμερα και την δική μας εξέλιξη και ταυτότητα. Αυτό που ζούμε την κάθε χρονική στιγμή είναι αυτό το οποίο μπορούμε να έχουμε εκείνη την χρονική στιγμή, διότι η πνευματική μας ευκαίρια και δυνατότητα θετικά ή αρνητικά αυτό δύναται να καταλάβει ώστε να ενεργεί σήμερα. Ενθυμούμεθα τον Κύριο πάνω στο όρος Θαβώρ όπου φανέρωσε στους μαθητές του την δόξα του καθώς ηδύναντο ιδείν. Μέχρι εκεί που εννοούσαν φανέρωσε σε αυτούς τους τρεις μαθητές, οι οποίοι επιλέχθηκαν από τον Θεό και που καταλάβαινε ο Κύριος ότι θα εννοήσουν την αποκάλυψη αυτή της δόξης του, ώστε η αποκάλυψη αυτή να ενεργήσει θετικά σε αυτούς και να τους επιφέρει ανεκλάλητη χαρά. Σίγουρα θα έρθει η στιγμή που θα καταλάβουμε πόσο σωστό θετικό ή αρνητικό ήταν για εμάς αυτό που ζήσαμε ή ζούμε, όμως είναι αναπόφευκτο και απαραίτητο να υπάρχει στη ζωή μας διότι είναι παραχώρηση Θεού για την ανοικοδόμηση του νέου κατά Θεού ανθρώπου, π.χ. μία ασθένεια τι θετικό φέρνει; α) φέρνει μετάνοια, β) αν είναι σκεύος εκλογής ο άνθρωπος φέρνει την αναγέννηση, η αναγέννηση φέρνει το ιαματικό, το ιαματικό την αφθαρσία. Ουδείς άνθρωπος δεν δύναται να συλλάβει τον Θεό και την σοφία του αν δεν χαλάσει το βόλεμα που δημιουργείται στον κόσμο αυτόν. Και κανείς δεν προβληματίζεται να ασχοληθεί με το θέλημα του Θεού αν δεν βρεθεί σε αδιέξοδο. Μάλιστα συλλάβαμε ότι θα πρέπει να μεταλλασσόμεθα συνέχεια ώστε να φτάσουμε στο σημείο να εννοούμε το θέλημα του Θεού πριν είναι αργά ώστε να αποφύγουμε δυσάρεστα γεγονότα. Στον κόσμο που ζούμε υπάρχουν πολλά πνευματικά ερεθίσματα θετικά ή αρνητικά που μας βοηθούν να προχωρήσουμε ή όχι και όλοι μας μιμούμεθα αυτά. Το περιβάλλον μας σίγουρα παίζει και αυτό καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξή μας θετικό ή αρνητικό. Αν υπάρχει άνθρωπος του Θεού στο περιβάλλον μας θα μας παροτρύνει στην μετάνοια, η οποία μετάνοια φέρνει την αναγέννηση. Αν όχι τότε το περιβάλλον μας θα μας παροτρύνει στην επιστήμη και στα εντάλματα των ανθρώπων. Ακόμη την διαπαιδαγώγησή μας την συνθέτουν καθημερινά θετικά και αρνητικά γεγονότα. Όταν τα αρνητικά δεν έχουν διέξοδο λόγω της μη πνευματικής ευκαίριας και δυνατότητάς μας να τα ξεπεράσουμε με πνευματική νουθεσία κατά Θεό κάνοντας υπέρβαση, σκανδαλιζόμεθα, με φυσική συνέπεια να περνάμε τη μισή ζωή μας με αρνητικά γεγονότα γιατί έτσι τα αντιλαμβάνεται ο νους μας και την άλλη μισή με το να κρίνουμε αυτά και τους ανθρώπους εκείνους που μέσα από εκούσια ή ακούσια λάθη προκάλεσαν σε εμάς διάφορα γεγονότα. Λίγες είναι οι χαρές στον κόσμο που ζούμε, ειδικά όταν δημιουργείται η οικογένεια όλοι μέσα σ’ αυτή φορτώνονται με περισσότερα προβλήματα διότι τα μικρότερα μέλη συνέχεια παρακολουθούνται από τα μεγαλύτερα με σκοπό να αναπτυχθούν κατά το δυνατόν όσο πιο σωστά γίνεται. Αυτό όμως απαιτεί θυσία. Έτσι ο κόσμος αυτός και τα στελέχη του βρίσκονται πάντα σε μία συνεχόμενη πάλη, σε μια ανελέητη έρημο χωρίς καμία όαση και ο λόγος είναι διότι οι άνθρωποι αρνήθηκαν και γενικότερα όλο το ανθρώπινο γένος αρνήθηκε να εντάξει στη ζωή του το θέλημα του Θεού και την σοφία αυτού. Η διαπαιδαγώγηση του ανθρώπου θα έπρεπε να είχε τελειώσει με την παρουσία του Κυρίου, αφού όμως συνεχίζεται πάει να πει ότι οι άνθρωποι δέχτηκαν τον Λόγο του Θεού αλλά αρνήθηκαν να τον εφαρμόσουν. Έτσι, συνεχίζεται ο νόμος της Παλαιάς Διαθήκης να επικρατεί σήμερα στο ανθρώπινο γένος, άρα για τον λόγο αυτό και η παιδεία υπάρχει ακόμη. Έπειτα από πολλά χρόνια πνευματικού αγώνα καταλάβαμε ότι όλα συμβαίνουν διότι κατά το θέλημα του Θεού όλα είναι παραχώρηση Θεού και όλα συνεργούν στο αγαθό, στην πρόοδο, στη μάθηση και τελευταία στην διαπαιδαγώγηση του ανθρώπου. Μέχρι ο άνθρωπος να εννοήσει και να καταλάβει το θέλημα του Θεού αυτή η διαπαιδαγώγηση θα συνεχίζεται. Αυτό το σύστημα του Θεού καθορίζει την αναγέννησή μας. Ο μη αναγεννημένος άνθρωπος δεν δύναται να τα εννοήσει και να τα συλλάβει όλα αυτά και πιο συγκεκριμένα το θέλημα του Θεού, το οποίο παραπέμπει εμάς στο κατ’ εικόνα και στο καθ’ ομοίωση, με φυσική συνέπεια να μην δύναται ο σημερινός άνθρωπος να αντεπεξέλθει στις προκλήσεις που δημιουργεί ο κόσμος αυτός και στα σκάνδαλα που επιφέρει σε αυτόν το σύστημα του κόσμου. Έτσι ο άνθρωπος που δεν γνώρισε ουσιαστικά τον Θεό κινείται συνέχεια σπασμωδικά. Αυτό προξενεί στον καθένα από εμάς και στους συνανθρώπους που είναι γύρω μας θλίψη και στενοχώρια, η οποία μας οδηγεί όλους σιγά - σιγά σε αδιέξοδο. Εάν όμως ένας άνθρωπος έχει προορισμό σωτηρίας συλλαμβάνει ότι αυτό που ζει είναι παραχώρηση Θεού, έχει χρόνο και είναι απαραίτητο στην ζωή του. Έτσι αν είναι αρνητικό μέσα από αυτό ο άνθρωπος του Θεού σπουδάζει την σοφία του Θεού και περιμένει την έκβαση ώστε μέσα από αυτό το γεγονός να αναγεννηθεί κατά Θεό, να νουθετηθεί και να διαμορφώσει χαρακτήρα Χριστού. Αν είναι θετικό παίρνει χαρά, ανεκλάλητη χαρά, Πνεύματος Αγίου χαρά. Είναι σίγουρο λοιπόν ότι στο τέλος ο άνθρωπος αυτός του Θεού που έχει προορισμό σωτηρίας θα εισάγει τα γεγονότα αυτά ως πνευματική εμπειρία. Χτίζοντας λοιπόν κατά Θεό καθημερινά ο άνθρωπος που διέρχεται το στάδιο της διαπαιδαγώγησης θα ανέβει την σκάλα που ο Θεός έδειξε στον Ιακώβ, ώστε να φτάσει στο θρόνο του Θεού. Εμείς όλοι γνωρίσαμε ποιο είναι το θέλημα του Θεού, έτσι δυνάμεθα να αποφύγουμε τα λάθη και να ενεργήσουμε κατά Θεό. Ο Κύριος τους μαθητές του τους παρότρυνε στο να τον ακολουθήσουν. Ακολουθώ σημαίνει ακριβώς τα βήματα του Χριστού, ούτε δεξιά ούτε αριστερά και ο λόγος είναι ώστε οι μαθητές οι δώδεκα και οι νέοι μαθητές όσοι τον ακολουθούν σήμερα ουσιαστικά να μην χάσουν χρόνο περιπλανώμενοι στην άγνοια και στην αμαρτία, η οποία αμαρτία αργά ή γρήγορα θα τους οδηγούσε σε αδιέξοδο. Θέλω να γνωρίζουμε όλοι ότι όταν ο Θεός σε βάλει στο μάτι τότε σε θέλει πολύ κοντά του και ενεργεί ώστε να γνωρίσει ο άνθρωπος αυτός τον τρόπο σωτηρίας και αναγέννησης πολυμορφικώς. Ο λόγος λοιπόν που και εμείς συγκεντρωνόμεθα εδώ είναι διότι και εμείς τον βάλαμε στο μάτι και θέλουμε δι’ αυτού να γίνουμε με την νουθεσία του Κυρίου και διά του Ευαγγελίου εικόνα του Θεού του αοράτου, έτσι θα αποφύγουμε την αμαρτία η οποία μας οδηγεί σε αδιέξοδο και επιφέρει σε εμάς καταστροφή ψυχή τε και σώματι. Το τονίζω ξανά όμως για άλλη μια φορά ότι η διαπαιδαγώγηση θα έπρεπε να είχε τελειώσει με την παρουσία του Κυρίου στη ζωή μας και γενικότερα στον χριστιανικό λαό και αυτό είναι αλήθεια διότι όσοι ουσιαστικά τον ακολούθησαν, έζησαν στον ίδιο χώρο, στο ίδιο περιβάλλον, στον ίδιο τόπο κατοικίας αλλά φέρονταν και ενεργούσαν κατά Θεό, ώστε όλα τα έργα τους πνευματικά ή υλικά να διακατέχονται από ευλογία. Πολλοί δεν το καταλάβανε το κάλεσμα που λάβανε και αναλώνονται στην καθημερινότητα με την ύλη, χάνοντας έτσι ουσιαστικό χρόνο τον οποίον θα τον χρειαστούν για την ουσιαστική αναγέννηση και εξέλιξή τους κατά Θεό. Άλλοι άνθρωποι νομίζουν ότι αν κάνουν το θέλημα του Θεού θα χάσουν τη ζωή τους, ο Κύριος όμως τονίζει ότι όποιος απολέσει τη ζωή του ένεκεν εμού και του Ευαγγελίου θα την βρει, όποιος όμως την φυλάξει και την δώσει στον κόσμο αυτός θα την χάσει. Ο λόγος που θα την χάσει είναι διότι θα θελήσει να την φυλάξει για προσωπικά του οφέλη χρησιμοποιώντας τρόπους εωσφορικούς, οι οποίοι θα του εξασφαλίσουν σίγουρα πονηρία και ανελέητη φθορά. Αυτός τώρα που θα την βρει τη ζωή είναι διότι ο Λόγος του Θεού όταν εφαρμόζεται δεν δημιουργεί μία νέα θρησκεία αλλά έναν νέο τρόπο ζωής, ο οποίος έχει την δύναμη να καταργεί την αμαρτία, (η οποία αμαρτία επιφέρει την φθορά και τον θάνατο) και χαρίζει μία αξιοπρεπή ζωή στον κατά Θεό άνθρωπο γεμάτη σοφία Θεού συναρπάζουσα πάνω σε όλους τους τομείς. Ο Θεός δημιούργησε αδέλφια μου τον άνθρωπο εξ αρχής θέτοντας μέσα του πρωταρχικά το αγαθό, μετέπειτα παραχώρησε να εισέλθει μέσα του το κακό και μέσω αυτών των δύο στοιχείων ο άνθρωπος διαπαιδαγωγείται. Έτσι ο Θεός διαπαιδαγωγεί τον άνθρωπο αιώνες τώρα, ώστε ο άνθρωπος να γνωρίσει καλό και κακό και να έχει ολοκληρωμένη προσωπικότητα όπως ο Θεός. Η διαπαιδαγώγηση αυτή υπήρχε αιώνες μέχρι την ημέρα όπου ο Θεός ο ίδιος έρχεται στη γη και παίρνει την μορφή του πεσόντα ανθρώπου, ώστε να τον οδηγήσει τον άνθρωπο διά του λόγου του και του άψογου πνευματικού του παραδείγματος στην χαμένη πατρίδα του Πατέρα Θεού. Ο Θεός αδέλφια μου γίνεται άνθρωπος για έναν λόγο, να θεώσει τον άνθρωπο. Όμως εδώ συμβαίνει το εξής παράδοξο: ο άνθρωπος δέχεται το έργο του Θεού, συζητά καθημερινά τους γεμάτο σοφία λόγους του, 2000 περίπου χρόνια κατασκευάζει στο όνομα του Χριστού θρησκείες, δόγματα κ.λ.π. όμως δεν εισέρχεται στο βαθύ νόημα του θελήματος του Θεού ειδικότερα σήμερα που υπάρχει η δυνατότητα να ενσαρκώσει ο καθένας άνθρωπος τον Λόγο του Θεού στη ζωή του και μετέπειτα να μπορέσει να απαλλαγεί της πτώσης του και της ανελέητης διαπαιδαγώγησης. Η οποία διαπαιδαγώγηση του προκαλεί καταστροφή ψυχής και σώματος. Αναφέρω ειδικότερα σήμερα, διότι σήμερα ο άνθρωπος διακατέχεται από μέρους της σοφίας του Θεού, η οποία εκδηλώνεται με γράμματα, τέχνες, επιστήμες, πολιτισμούς. Αφού λοιπόν η εκπαίδευση έπρεπε να σταματήσει με την παρουσία του Κυρίου και δεν έχει σταματήσει, αυτό αφήνει να εννοηθεί ότι η αδιαλλαξία του ανθρώπου στο να εκμεταλλεύεται την σοφία και την εξουσία της λογικής που ο Θεός του χάρισε μόνο για προσωπικά του συμφέροντα, η οποία σοφία του Θεού δημιουργεί μεγαλεία σε όλους τους τομείς υλικούς ή πνευματικούς είναι εωσφορική. Αυτός λοιπόν ο εγωισμός κάνει τον άνθρωπο σήμερα να ζει μακριά από τον Θεό και συγκεκριμένα να ζει στην χώρα της φθοράς και του θανάτου. Αυτό συμβαίνει δυστυχώς σήμερα διότι δεν υπάρχει ουσιαστικά ο Θεός στη ζωή μας. Δυστυχώς ο τρόπος αυτός που επέλεξε να ζει ο άνθρωπος φέρνει μόνο εγωισμούς, πονηρίες, συμφέροντα κ.λ.π. Όλα αυτά δημιουργούν πολέμους σε εμάς και αν οι πόλεμοι αυτοί δεν είναι διά των όπλων είναι διά των λόγων και μεταφέρονται στα κοσμικά δικαστήρια. Εκατοντάδες δαιμόνια κατέκλυσαν τη ζωή των ανθρώπων και στο όνομα του Χριστού ο ένας στέλνει δαιμόνια στον άλλον με κρίσεις, επικρίσεις, καταλαλιές κ.λ.π. Προτιμάει ο άνθρωπος σήμερα να δημιουργήσει εκκλησίες, να δημιουργήσει θρησκείες, να δημιουργήσει τύπους, ποιμένες, ποίμνια, κ.λ.π. παρά να φέρει στη ζωή του τον Χριστό. Και όλα αυτά διότι δεν θέλει ο άνθρωπος να εφαρμόσει δύο πράγματα. Το ένα είναι να αγαπήσει Κύριο και Θεό του εξ όλης της ψυχής του, εξ όλης της καρδίας του και εξ όλης της διανοίας του και ο λόγος είναι απλός, διότι ο άνθρωπος χρωστά την παρουσία του και την λογική του να σκέφτεται και να εξελίσσεται στον Θεό. Και δεύτερον διότι δεν θέλει ο άνθρωπος να εφαρμόσει το να αγαπήσει και τον πλησίον του ως σεαυτόν και αυτό δεν το καταλαβαίνει ότι ανήκει στο συμφέρον του διότι πολλοί ενωμένοι άνθρωποι με στοιχεία Θεού κάνουν θαύματα μεγάλα. Αφού ένας άνθρωπος κάνοντας το θέλημα του Θεού έχει αποτελέσματα θετικά μεγάλα μάλιστα η παρουσία του και τα έργα του διαλάμπουν στους αιώνες, πόσο μάλλον όταν οι λαοί το αποφασίσουν να κάνουν το θέλημα του Θεού και να ενωθούν. Εξάλλου είναι ευαγγελική απαίτηση του Χριστού το ίνα εν ώσι. Μου κάνει μεγάλη εντύπωση, πως εκατοντάδες και χιλιάδες πνευματικοί άνθρωποι ειδικότερα σήμερα που διακατέχονται από τη γνώση του Λόγου του Θεού, δεν το καταλαβαίνουν ώστε να παρακινήσουν και τους λαούς προς αυτή την κατεύθυνση. Μάλλον απ’ ότι είδα υπάρχει λόγος και ο λόγος είναι δυστυχώς και εδώ τα συμφέροντα. Υπάρχει και μία παραβολή του Κυρίου, αυτή έχει ως εξής: 33 Άλλην παραβολήν ακούσατε, Ήτο άνθρωπος τις οικοδεσπότης, όστις εφύτευσεν αμπελώνα και περιέβαλεν εις αυτόν φραγμόν και έσκαψεν εν αυτώ ληνόν και ωκοδόμησε πύργον και εμίσθωσεν αυτόν εις γεωργούς και απεδήμησεν.

 

34 Ότε δε επλησίασεν ο καιρός των καρπών, απέστειλε τους δούλους αυτού προς τους γεωργούς, διά να λάβωσι τους καρπούς αυτού.

 

35 Και πιάσαντες οι γεωργοί τους δούλους αυτού, άλλον μεν έδειραν, άλλον δε εφόνευσαν, άλλον δε ελιθοβόλησαν.

 

36 Πάλιν απέστειλεν άλλους δούλους πλειοτέρους των πρώτων και έκαμον εις αυτούς ωσαύτως.

 

37 Ύστερον δε απέστειλε προς αυτούς τον υιόν αυτού, λέγων, Θέλουσιν εντραπή τον υιόν μου.

 

38 Αλλ' οι γεωργοί ιδόντες τον υιόν, είπον πρός αλλήλους, Ούτος είναι ο κληρονόμος έλθετε, ας φονεύσωμεν αυτόν, και ας κατακρατήσωμεν την κληρονομίαν αυτού.

 

39 Και πιάσαντες αυτόν, εξέβαλον έξω του αμπελώνος και εφόνευσαν.

 

40 Όταν λοιπόν έλθη ο κύριος του αμπελώνος, τι θέλει κάμει εις τους γεωργούς εκείνους;

 

41 Λέγουσι πρός αυτόν, Κακούς κακώς θέλει απολέσει αυτούς και τον αμπελώνα θέλει μισθώσει εις άλλους γεωργούς, οίτινες θέλουσιν αποδώσει εις αυτόν τους καρπούς εν τοις καιροίς αυτών. Εδώ είμεθα εμείς αν το πιστεύουμε, διότι χωρίς πίστη ουδεμία επαγγελία δεν δύναται να εκπληρωθεί.

 

42 Λέγει πρός αυτούς ο Ιησούς, Ποτέ δεν ανεγνώσατε εν ταις γραφαίς, Ο λίθος, τον οποίον απεδοκίμασαν οι οικοδομούντες, ούτος έγεινε κεφαλή γωνίας παρά Κυρίου έγεινεν αύτη και είναι θαυμαστή εν οφθαλμοίς ημών; Ο λίθος είναι η αγάπη η ταπείνωση οι καρποί τα χαρίσματα τα σημεία η πολυποίκιλη σοφία του Θεού.

 

43 Διά τούτο λέγω πρός υμάς, ότι θέλει αφαιρεθή αφ' υμών η βασιλεία του Θεού και θέλει δοθή εις έθνος κάμνον τους καρπούς αυτού. Το έθνος αυτό είναι εκείνο που θα συλλάβει το Ευαγγέλιο της βασιλείας και θα αναπτυχθεί σε αυτό. Στην Αποκάλυψη αναφέρεται για το έθνος αυτό, το οποίο ο Ιωάννης ο θεολόγος αποκαλεί εκκλησία της Φιλαδέλφειας. Η εκκλησία αυτή είναι προφητική εκκλησία, θα δημιουργηθεί τα έσχατα χρόνια, (σήμερα) και θα αποτελείται από αναγεννημένους χριστιανούς πολλών δογμάτων οι οποίοι έφτασαν στο σημείο να σέβονται την χριστιανική άποψη οποιαδήποτε και αν είναι την θρησκευτική συνείδηση και την ελευθερία του άλλου, εκπληρώνοντας έτσι στη ζωή τους οι άνθρωποι αυτοί το ίνα εν ώσι. Αυτή η εκκλησία θα αποτελεί το έθνος του Θεού.

 

44 Και όστις πέση επί τον λίθον τούτον, θέλει συντριφθή εις όντινα δε επιπέση, θέλει κατασυντρίψει αυτόν.

 

45 Και ακούσαντες οι αρχιερείς και οι Φαρισαίοι τας παραβολάς αυτού, εννόησαν ότι περί αυτών λέγει

 

46 και ζητούντες να πιάσωσιν αυτόν, εφοβήθησαν τους όχλους, επειδή είχον αυτόν ως προφήτην.

 

Τώρα, εμείς ποιοι είμεθα και τι κάνουμε; Έχετε δει όταν γίνεται ένας πόλεμος και ένας λαός υποδουλώνεται, υπάρχουν μερικοί που φεύγουν στα βουνά, έτσι δημιουργούν στρατό και με τον τρόπο τους προκαλούν αντίσταση και πολλές φορές επιφέρουν μεγάλη ζημιά στους κατακτητές. Ο σημερινός τακτικός στρατός είναι ο φρουρός της χώρας μας, όμως, όταν γίνει μία σύρραξη όλοι υποχρεούνται να φορέσουν το χακί. Έτσι και στον πνευματικό τομέα, ο λαός του Θεού φοράει ράσο. Πρέπει και πιστεύω ότι σήμερα ήρθε ο καιρός όλοι να βάλουμε το ράσο και να κάνουμε τον σχετικό πνευματικό αγώνα ώστε να ελευθερώσουμε τον λαό του Θεού από την αμαρτία. Πολλοί λένε, με ποιο δικαίωμα εσύ εργάζεσαι πνευματικά αφού είσαι ένας λαϊκός, απαγορεύεται σου λένε. Και μόνο από αυτό φανερώνεται η άγνοια του θελήματος του Θεού και η πτώση των ανθρώπων εκείνων που δεν θέλουν να υπάρχει άνθρωπος του Θεού ανάμεσά τους. Οι άνθρωποι αυτοί αναγνωρίζονται εύκολα διότι έχουν μορφή ευσεβείας όχι όμως ευσέβεια, έχουν θρησκεία όχι όμως αγάπη, έχουν πίστη όχι όμως ζώσα πίστη. Εγώ λοιπόν συνιστώ, να πάρουν όλοι να διαβάσουν τον Λόγο του Θεού όπου ο ίδιος ο Θεός έχει εντολή όλοι οι άνθρωποι να τον ομολογούν και όλοι έχουν δικαίωμα να τον ακολουθούν και να εφαρμόζουν τις εντολές του. Και ο λόγος λοιπόν του Θεού αλλά και η εκκλησία μας παροτρύνει, μόνο να διαβάσουμε αυτό το βιβλιαράκι, όπου ο ιερέας ευλογεί τον νεογέννητο άνθρωπο του οποίο μέσω της εκκλησίας του προκαταβάλει την αποστολή του . Δυστυχώς όμως παρ’ όλες τις συστάσεις του Κυρίου ο πόλεμος σε εμάς ακόμη και σήμερα λόγω της αγνοίας και των συμφερόντων είναι διπλός. Έχουμε να αντιμετωπίσουμε τον διάβολο αλλά και τους πνευματικούς αδελφούς που ηγούνται των δογμάτων. Φυσικά όχι όλοι, διότι πολλοί χαίρονται και δοξάζουν τον Θεό για αυτό που κάνουμε και μάλιστα το στηρίζουν. Εμείς λοιπόν είμεθα διά του Κυρίου λαός του Θεού που θέλουμε να παρακινήσουμε τους αδελφούς στο να γνωρίσουν τον Πατέρα μας Θεό, ώστε όλοι μαζί να επιτεθούμε στον πραγματικό εχθρό που δεν είναι ο αδελφός αλλά είναι ο εωσφόρος και στην στρατιά αυτού, ώστε ο Χριστός να βασιλεύσει σε όλο το λαό του Θεού που είναι διασκορπισμένος παντού και περιμένει το σύνθημα του αγιασμού, του καθαρισμού, της ζωής. Δεν μπορούμε λοιπόν να αδιαφορούμε, διότι υποχρεούμεθα έναντι του Θεού, έναντι της πατρίδας μας και έναντι του θελήματός του να εργαζόμεθα πνευματικά ώστε να έρθει στον κόσμο η πραγματική ενότητα, η αληθινή αγάπη, η ουσιαστική αναμαρτησία. Ο πρώτος στόχος μας λοιπόν είναι να βάλουμε το Ευαγγέλιο του Χριστού στα χέρια των Ελλήνων. Είναι ντροπή να υπάρχουν Έλληνες οι οποίοι δεν μελετούν τον Λόγο του Θεού. Και ο δεύτερος να βάλουμε το Ευαγγέλιο της βασιλείας σε όσους ανθρώπους δυνάμεθα έξω από τον ελλαδικό χώρο διότι αυτό είναι επαγγελία, το θέλει ο Χριστός και το ενέπνευσε διά Πνεύματος Αγίου μέσα μας ώστε να το εργαζόμεθα. Ο τρόπος τώρα ώστε να ενεργήσουμε ουσιαστικά είναι να διεξάγουμε έρευνες στον Λόγο του Θεού όπου εμπεριέχει στους κόλπους του την αγάπη. Η αγάπη βρίσκει τρόπους και επινοεί συστήματα σωτηρίας. Πρώτον παίρνουμε εμείς τον Λόγο του Θεού ανά χείρας και δεύτερον υιοθετούμε αυτόν. Τρίτον το παράδειγμα της αγάπης που αντλούμε από τον Λόγο του Θεού διά μέσου μας θα πρέπει να διαλάμπει στους συνανθρώπους που ο Θεός έθεσε δίπλα μας. Αφού γίνουμε πολλοί τότε όλοι μαζί θα βρούμε την δύναμη να ελευθερώσουμε αδελφούς, ώστε η εργασία τους για τον παρόντα και τον μέλλοντα αιώνα να είναι να δοξάζουν τον Θεό με τα έργα και τα λόγια τους. Σκοπός μας είναι να εισέλθει το Ευαγγέλιο του Χριστού στα χέρια των Ελλήνων, κατόπιν σε όλο τον χριστιανικό λαό που είναι διασκορπισμένος σε όλο τον κόσμο. Έπειτα διά του κηρύγματος και των έργων της αγάπης να εννοήσουν οι άνθρωποι το θέλημα του Θεού, που είναι η αγάπη, η ταπείνωση, η άφθαρτη ζωή. Αυτά τα στοιχεία είναι αποδεκτά από όλους τους λαούς και όλοι θα τα εννοήσουν και θα τα αποδεχθούν. Ακόμη θα τα αποδεχθούν και πολλοί αλλόθρησκοι. Μόνο με αυτό τον τρόπο δύναται να δοξαστεί ο Άγιος Θεός και να κηρυχθεί το Ευαγγέλιο της βασιλείας. Μα θα μου πει κάποιος. Αυτό είναι αδύνατον! Συμφωνώ ότι είναι αδύνατον με την λογική των ανθρώπων να πραγματοποιηθεί, ειδικότερα σήμερα που οι άνθρωποι διέπονται όσο ποτέ άλλοτε από το υλικό στοιχείο, το οποίο είναι δυστυχώς σήμερα πρωταρχικό στοιχείο στη ζωή μας. Εμείς όμως γνωρίζουμε την λογική του Θεού όπου είναι η παντοδυναμία του Θεού η οποία έχει ως εξής: τα αδύνατα παρά ανθρώποις είναι δυνατά παρά τω Θεώ. Απαγορεύεται λοιπόν να αφαιρούμε την παντοδυναμία του Αγίου Θεού από τη ζωή μας. Αρχή μας λοιπόν είναι η υπομονή, η επιμονή και η πίστη ότι τα αδύνατα παρά ανθρώποις είναι δυνατά παρά τω Θεώ. Πολλά είναι τα θαύματα που φανερώνονται στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη, τα οποία φανερώνουν την παντοδυναμία του Θεού. Όταν κερδίσουμε έδαφος, τότε θα ενεργήσουμε και στον φυσικό τομέα ώστε να βρούμε τα μέσα εκείνα που πνευματικά ή υλικά δεν θα υποσιτίζουν πλέον τον άνθρωπο ώστε αυτά να μας χαρίσουν ζωή Χριστού, κατόπιν δι’ αυτών των στοιχείων να επενδυθούμε. Ο απ. Παύλος φανέρωσε τα εξής για το θέμα του επενδύτη, ου γαρ θέλομεν εκδύσασθαι αλλά επενδύσασθαι ίνα καταποθή το θνητόν υπό της ζωής.

 

Ο πνευματικός επενδύτης που είναι και πιο ισχυρός επενδύτης είναι ο Λόγος του Θεού, είναι η ζώσα φωνή του ζώντος Θεού η οποία όταν μπει μέσα μας θα νιώθουμε ισχυροί με εξουσίες θετικές στο ρήμα που θα εξέρχεται διά μέσου μας. Ο τρόπος ώστε ο Θεός να έρθει στη ζωή μας είναι αυτός που φανερώνουμε εδώ με το πνεύμα που ο Θεός εναπέθεσε μέσα μας, ώστε να τον αναπτύξουν οι άνθρωποι που είναι εδώ και όσοι δέχονται τον Λόγο του Θεού όχι σαν θρησκεία αλλά σαν έναν νέο τρόπο ζωής, σαν επιστήμη πάνω στη ζωή, πάνω στην αναγέννηση, πάνω στην διαπαιδαγώγηση, πάνω στην εξέλιξη, πάνω γενικότερα στην σοφία του Θεού η οποία εμπεριέχει όλους τους θησαυρούς του ουρανού και της γης και πάνω στην σοφία του κόσμου. Η οποία σοφία του κόσμου εκδηλώνεται καθημερινά μπροστά μας και δεν είναι παρά και αυτή σοφία του Θεού, όμως σήμερα δυστυχώς δεν γίνεται χρήση αγαθή, καλοπροαίρετη.

 

Πάμε τώρα να δούμε τον υλικό επενδύτη. Aν κάνουμε μία έρευνα στον άνθρωπο και ειδικότερα μία λεπτομερή ανατομία στο υλικό σώμα ενός τριαντάχρονου ανθρώπου, θα δούμε ακριβώς τα στοιχεία εκείνα που συντηρούν την σφριγηλότητα του ανθρώπου αυτού και κάνουν τον κυτταρικό ιστό να αναπαράγει κανονικά, υγιή κύτταρα και ξέρουμε ότι τα κύτταρα αναπαράγονται συνέχεια ακόμη και την ώρα που πεθαίνει κάποιος. Το κύτταρο λοιπόν πολλαπλασιάζεται συνέχεια και έχουμε συνεχόμενη οργανική ζωή μέσα μας η οποία είναι νεότατη, όμως το γήρας προέρχεται διότι η μηχανή δεν παράγει αυτά τα κύτταρα που παράγει ένας νέος άνθρωπος με την πάροδο του χρόνου και ο λόγος διότι το σύστημα του κόσμου που εμπεριέχει την αμαρτία τον έχει επηρεάσει. Είναι σαν να έχουμε μία αντλία, μία μηχανή νερού που βγάζει κάποια ποσότητα νερού όταν είναι καινούργια και με την πάροδο του χρόνου πέφτει η παραγωγή διότι έχει υποστεί ζημιά, φθορά. Έτσι και στον άνθρωπο, η ζωή που παράγεται διά την γένεση νέων κυττάρων πέφτει. Αν όμως κάποιος μπορέσει να βρει τον τρόπο ώστε τα υλικά στοιχεία που υπάρχουν στο σώμα ενός τριαντάχρονου να συντηρούνται ώστε να αναπαράγουν ζωή, τότε δεν θα πεθάνει ποτέ ο άνθρωπος αυτός. Αυτά τα κύτταρα εκτός από τον Λόγο του Θεού, ο οποίος τα αναπαράγει όταν εφαρμόζεται, θα τα βρούμε και μέσα στο φυσικό περιβάλλον και πιο συγκεκριμένα αν ψάξουμε στο χώμα, αφού τα συστατικά που υπάρχουν στο σώμα του τριαντάχρονου ανθρώπου υπάρχουν και στο χώμα. Εφόσον τρώμε χώμα όλα προέρχονται από εκεί. Όταν τα βρούμε τα συστατικά αυτά όσο χρονών και αν είναι κάποιος και όποια φθορά και αν έχει υποστεί, δύναται να ανακτηθεί. Κάποτε άκουσα έναν επιστήμονα που έλεγε ότι σε λίγα χρόνια θα βρούμε τον τρόπο αντιμετώπισης της γήρανσης, διότι δεν είναι φυσική κατάσταση αλλά ασθένεια που την προκαλεί η φθορά, η πνευματική ημιμάθεια και δεύτερον ο υποσιτισμός που διακατέχει σήμερα τον άνθρωπο. Υποσιτισμό δέχεται σήμερα ο άνθρωπος στην ψυχή και στο σώμα. Πως γίνεται στ σώμα; Ένας άνθρωπος μπορεί να ζυγίζει 100 κιλά, όμως αυτός ο άνθρωπος μπορεί να τρέφεται με συγκεκριμένα φαγητά, έτσι δεν παίρνει όλες τις βιταμίνες που χρειάζεται ο κυτταρικός ιστός, κύτταρο, ώστε να υγιαίνει και να αναπληρώνεται με τους ρυθμούς ενός τριαντάχρονου. Έπειτα ο υποσιτισμός δημιουργείται και από τον λάθος τρόπο σκέψης που υιοθετεί ο άνθρωπος, όπως στενοχώρια, θυμός, φόβος, κρίσεις, επικρίσεις, καταλαλιές. Όλα αυτά και άλλα πολλά δημιουργούν υποσιτισμό στο κύτταρο, διότι οι λειτουργίες του κυττάρου εξαρτώνται εκτός από την υλική του δομή που περιβάλλεται από τον πυρήνα, τα νετρόνια, τα ηλεκτρόνια, τα πρωτόνια και σύμπλεγμα δορυφόρων κ.λ.π. εκτός λοιπόν της υλικής δημιουργίας του και δομής το κύτταρο έχει πνευματικές ευαισθησίες. Ο λόγος διότι σκέφτεται, συλλέγει πληροφορίες, δίνει πληροφορίες, παίρνει εντολές, δίνει εντολές, χαίρεται, στενοχωριέται, κινείται και ζει ανάλογα με τα ερεθίσματα που δέχεται από τον άνθρωπο και συγκεκριμένα από τον εγκέφαλο του ανθρώπου όπου ζει. Όταν ένας άνθρωπος δεν νουθετείται και δεν αναπτύσσεται κατά Θεό, τότε αναπτύσσεται κατά το σύστημα του κόσμου και αυτός ο τρόπος κάνει τα κύτταρα να φορτώνονται με αρνητικά πνευματικά ερεθίσματα που του προκαλούν φθορά. Όταν όμως ο εγκέφαλος φορτώνεται με σοφία Θεού και πνεύμα Θεού, τότε τι συμβαίνει στον κυτταρικό ιστό και σε όλο το κύτταρο; Είναι σίγουρο ότι τα κύτταρα που αναπτύσσουν το πνεύμα του Θεού χτυπάνε παλαμάκια από χαρά, διότι δεν χάνουν την ισχύ τους και οι λειτουργίες παραμένουν εν δυνάμει στο 100% ώστε να δημιουργείται η ζωή και να είναι αιώνια. Όμως όταν το σύστημα του κόσμου έχει επικρατήσει στο νου μας το μόνο που αποκομίζουμε είναι φθορά. Μόνο η πίστη του φόβου που φέρνει την ασθένεια και η πίστη του θανάτου που μας διακατέχει το κάνουν να ζει μέσα στην θλίψη. Έτσι λοιπόν δημιουργείται ο υποσιτισμός πνεύματος και σώματος, με φυσική συνέπεια να έρθει ο θάνατος. Ο άνθρωπος ότι σκέφτεται αδέλφια μου δύναται να το πραγματοποιήσει αλλιώς δεν θα το σκέφτονταν. Αφού σε εμάς ο Θεός έβαλε την σκέψη ότι ο Λόγος του Θεού παρέχει τη ζωή, μπορούμε με τον σχετικό αγώνα να την φέρουμε μέσα μας. Άλλωστε ο άνθρωπος τον κόσμο τον προόδευσε αφού πρώτα σκέφτηκε, αν δεν σκέφτονταν δεν θα μπορούσε να ανακαλύψει. Πολλοί επιπόλαιοι άνθρωποι λένε πως δεν γίνονται αυτά. Αν κοιτάξουν όμως γύρω τους θα δούνε ότι οι παλαιότερες γενιές δεν θα μπορούσαν να εννοήσουν αυτά που ζουν οι σημερινές γενιές και την εξέλιξη που αναπτύχθηκε σήμερα όπως είναι η ιατρική, η τεχνολογία, η μηχανολογία, η πληροφορική, οι τηλεπικοινωνίες κ.λ.π. Οι σημερινοί άνθρωποι έχουν κατ οίκον συσκευές όπου ούτε οι μεγαλύτεροι βασιλιάδες δεν είχαν, ούτε καν είχαν σκεφτεί ότι θα μπορούσαν να αποκτήσουν. Άρα, αφού πολλά επιτεύγματα της επιστήμης υπάρχουν σήμερα ενώ παλαιότερα ούτε καν διανοήθηκαν οι άνθρωποι, αφήνει να εννοηθεί ότι θα μπορέσουν να δημιουργήσουν διά του Κυρίου θεάρεστα έργα και επιτεύγματα, ιδιαίτερα στο θέμα της κατάργησης του θανάτου. Σήμερα ο Θεός ενέπνευσε μέσα μας το να θέλουμε την θεραπεία της ψυχής και του σώματος. Τώρα εμείς αφού όλα αυτά τα εννοούμε δυνάμεθα να προβούμε στις ενέργειες όπου θα μας εξασφαλίσουν Θεό, ζωή, ταπείνωση, αγάπη, χαρά, καρπούς, χαρίσματα, σημεία. Όσοι αδιαφορούν δεν μπορούν να μετέχουν, όσοι τολμούν μπορεί να πετύχουν, όσοι δεν τολμούν ας ζήσουν όπως θέλουν διότι η ζωή αυτή έχει αρχή και τέλος ενώ η ζωή του Χριστού συνιστά και φανερώνει δύο δρόμους που οδηγούν τον άνθρωπο στη σωτηρία, στη ζωή. Ο ένας είναι, ο ακούων τον λόγον μου και πιστεύων τω πέμψαντί με έχει ζωήν αιώνιον και εις κρίσιν ουκ έρχεται αλλά μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν. Ποια ζωή μεταβέβηκε; Μεταβέβηκε εις την πρώτη ανάσταση, η οποία θα γίνει διά τους εν Κυρίω κοιμηθέντες, υπό τον όρο κοιμηθέντες και όχι νεκροθέντες διότι ο ψαλμωδός αναφέρει ότι οι νεκροί απεκόπησαν από της χειρός του Κυρίου και δεν ενθυμείται πλέον και ο δεύτερος δρόμος είναι, και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα τον άπαντα. Πιστεύεις τούτο; Αυτό πραγματοποιείται στη ζωή μας με το να ενεργήσουμε ώστε να βρούμε την αιώνια ζωή που χορηγεί ο Θεός σε εμάς, ο οποίος Θεός θέλει να επιστρέψουμε στις αρχές του. Μετέπειτα είναι σίγουρο ότι θα μας φανερώσει ολοκληρωτικά τον πνευματικό και τον φυσικό επενδύτη. Αν ξεκινήσουμε αγώνα με ειλικρίνεια, τότε να είμεθα σίγουροι ότι όλα θα γίνουν κατανοητά και όλα τα μυστήρια θα αποκωδικοποιηθούν. Η ενότητα θα παίξει σημαντικό ρόλο ανάμεσά μας και στη σχέση μας με τον Θεό. Ο λόγος διότι θα δημιουργηθεί πνευματική οικογένεια με αρχηγό τον Χριστό, έτσι θα εξασφαλίσουμε ουράνια και επίγεια αγαθά η πνευματική οικογένεια έχει άπειρες δυνάμεις στον πνευματικό και υλικό τομέα. Η αγάπη ακόμη θα μας εξασφαλίσει τον Θεό ώστε να πορεύεται στη ζωή ημών. Άρα ο Θεός εκδηλώνει σήμερα τις προθέσεις του στο θέμα της ζωής και του αγιασμού αρκεί να πιστέψουμε την ιδέα αυτή και να εργαστούμε πάνω σ’ αυτή κηρύττοντας το Ευαγγέλιο της βασιλείας παντού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

 

ΝΟΜΟΙ ΘΕΟΥ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΟΤΑΝ ΕΦΑΡΜΟΣΤΟΥΝ ΟΙ ΣΧΕΣΕΙΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΔΙΑΓΟΥΝ ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ.

1) ΔΕΝ ΘΑ ΠΩ ΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΚΑΚΟ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΠΡΩΤΟΝ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΜΟΥ ΔΙΟΤΙ ΜΕ ΤΗΝ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΤΑΥΡΙΚΗ ΤΟΥ ΘΥΣΙΑ ΕΧΩ ΕΛΕΗΘΕΙ. ΔΕΥΤΕΡΟΝ, ΔΕΝ ΘΑ ΠΩ ΤΟ ΕΛΑΧΙΣΤΟ ΚΑΚΟ ΕΙΣ ΒΑΡΟΣ ΤΟΥ ΟΠΟΙΟΥΔΗΠΟΤΕ ΑΔΕΛΦΟΥ, ΦΙΛΟΥ Ή ΕΧΘΡΟΥ, ΔΙΟΤΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΕΧΕΙ ΕΛΕΗΘΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΧΑΡΗ. ΠΡΟΣΟΧΗ, ΑΝ ΚΑΤΗΓΟΡΩ ΚΑΙ ΚΑΤΑΚΡΙΝΩ ΤΟΥΣ ΑΔΕΛΦΟΥΣ Ή ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ Ο ΘΕΟΣ ΣΤΕΛΝΕΙ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΟΥ ΤΟΤΕ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΩ ΜΙΚΡΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΓΙΝΟΜΑΙ ΑΙΤΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΖΩ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΕΦΕΡΕ ΣΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΓΕΝΟΣ ΔΙΑ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΙΚΗΣ ΘΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΠΟΥ ΧΑΡΙΣΕ ΕΙΣ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΔΙΚΑΙΟΥΣ Ή ΑΔΙΚΟΥΣ. ΜΕ ΦΥΣΙΚΗ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΝΑ ΓΙΝΟΜΑΙ ΘΕΟΜΑΧΟΣ.

2) ΘΑ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ ΩΣΤΕ: 1) ΝΑ ΔΙΝΩ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΟΥ ΟΤΙ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΟΥ ΔΙΝΟΥΝ ΚΑΙ 2) ΝΑ ΚΑΝΩ ΣΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ ΟΤΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΜΟΥ ΚΑΝΟΥΝ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΘΕΟΥ. ΟΜΩΣ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΘΕΟΥ ΕΝ ΣΥΝΤΟΜΙΑ. Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΠΑΝΤΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΕΝΩ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΠΑΝΤΑ ΑΠΑΙΤΕΙ. ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΡΓΑ ΑΓΑΠΗΣ Ή ΘΑ ΔΙΝΟΥΜΕ ΥΛΙΚΑ Ή ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΑΓΑΘΑ ΣΤΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΑΣ ΧΩΡΙΣ ΑΝΤΑΠΟΔΟΣΗ. ΔΩΡΕΑΝ ΕΛΑΒΕΣ ΔΩΡΕΑΝ ΔΩΣΕ. ΜΕ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΠΝΕΥΜΑ ΘΑ ΚΟΥΡΑΣΤΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΘΑ ΚΟΥΡΑΣΤΟΥΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ. ΜΕ ΦΥΣΙΚΗ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΝΑ ΤΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ, ΜΗ ΓΕΝΟΙΤΟ! ΠΡΟΣΟΧΗ, ΣΤΗΝ ΑΡΧΗ ΘΑ ΔΙΝΟΥΜΕ ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΣΤΕΡΟΥΜΕΘΑ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΡΓΑ ΑΓΑΠΗΣ ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΚΟΥΡΑΖΟΜΑΣΤΕ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΑΓΚΟΜΑΧΟΥΜΕ. ΓΕΝΟΙΤΟ, ΓΕΝΟΙΤΟ ΑΜΗΝ.

3) ΝΑ ΤΟΝΙΖΩ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΩ ΜΕ ΧΑΡΑ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΑΓΑΘΟ ΚΑΙ ΚΑΛΟ ΕΧΕΙ Ο ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΟΥ. ΤΟ ΚΑΚΟ ΠΟΥ ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΕΧΕΙ ΘΑ ΤΟ ΚΡΥΒΩ. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΘΑ ΤΟ ΦΑΝΕΡΩΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΔΕΡΦΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΔΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΑΓΙΟΥ ΘΑ ΤΟΝ ΔΙΟΡΘΩΣΕΙ. ΟΤΑΝ ΕΡΘΕΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΘΑ ΤΟ ΦΑΝΕΡΩΣΕΙ ΣΤΟΝ ΑΓΑΠΗΤΟ ΑΔΕΡΦΟ ΜΟΥ, ΕΜΕΙΣ ΠΟΤΕ. ΜΑΛΙΣΤΑ ΝΑ ΔΕΙΧΝΩ ΣΕΒΑΣΜΟ ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΑΓΑΘΟ ΤΡΟΠΟ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ ΤΟΥ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥ ΜΟΥ ΠΟΥ Ο ΘΕΟΣ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ. ΕΤΣΙ ΘΑ ΜΑΘΕΙ ΚΑΙ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ ΝΑ ΣΕΒΕΤΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΜΟΥ ΤΡΟΠΟ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗΣ ΣΤΟΝ ΘΕΟ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΜΑΣ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ (ΤΟ ΕΝ ΤΟΥΤΟ ΓΝΩΣΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΕΣ ΟΤΙ ΕΜΕΙΣ ΜΑΘΗΤΑΙ ΕΣΤΕ ΕΑΝ ΑΓΑΠΗ ΕΧΕΤΕ ΕΝ ΑΛΛΗΛΟΙΣ). (ΤΙΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΧΩΡΙΖΕΙ) ΚΑΙ ΜΟΝΟ Η ΛΕΞΗ ΧΡΙΣΤΟΣ ΘΑ ΕΧΕΙ ΓΙΑ ΜΑΣ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΣΤΟΝ ΑΙΩΝΑ ΤΟΝ ΑΠΑΝΤΑ. ΕΝΩΜΕΝΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΚΡΙΝΟΥΜΕ. ΓΕΝΟΙΤΟ, ΓΕΝΟΙΤΟ ΑΜΗΝ.

4) ΔΕΝ ΘΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ ΟΙ ΟΠΟΙΕΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΓΙΝΟΥΝ ΑΙΤΙΑ ΧΩΡΙΣΜΟΥ. ΤΗΝ ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΩ ΚΑΙ ΝΑ ΔΕΙΧΝΩ ΣΤΟΝ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΜΟΥ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΝΥΠΟΚΡΙΤΟΣ ΑΓΑΠΗ ΤΩΝ ΕΡΓΩΝ. ΓΥΜΝΟΣ ΗΜΟΥΝ ΚΑΙ ΜΕ ΕΝΕΔΥΣΑΤΕ. ΑΣΘΕΝΗΣ ΚΑΙ ΜΕ ΕΠΙΣΚΕΦΘΗΚΑΤΕ. ΕΝ ΦΥΛΑΚΗ ΚΑΙ ΗΛΘΑΤΕ ΠΡΟΣ ΕΜΕ. ΠΡΟΣΟΧΗ ΟΧΙ ΛΟΓΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ, ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΤΑΧΑ ΑΛΛΑ ΕΡΓΑ ΑΓΑΠΗΣ. ΓΕΝΟΙΤΟ, ΓΕΝΟΙΤΟ ΑΜΗΝ.

5) ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΖΩ ΚΑΙ ΝΑ ΠΕΡΙΘΑΛΠΩ ΜΕ ΑΓΑΠΗ, ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΣΤΟ ΟΠΟΙΟ ΑΝΗΚΩ. ΜΑΛΙΣΤΑ ΝΑ ΦΡΟΝΤΙΖΩ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΔΙΑ ΤΗΣ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΝΑ ΤΟΥΣ ΝΟΥΘΕΤΩ. Η ΟΠΟΙΑ ΑΓΑΠΗ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΒΡΙΣΚΕΙ ΤΡΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΙΝΟΕΙ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ ΜΑΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΠΟΙΗΘΕΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΜΟΥ. ΑΥΤΟ ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΙ ΘΑ ΜΟΥ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΕΙ ΕΜΕΝΑ ΘΕΤΙΚΟ ΚΑΡΠΟΦΟΡΟ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΕΝ ΧΡΙΣΤΩ ΕΠΙ ΓΗΣ ΒΙΟ. ΓΕΝΟΙΤΟ, ΓΕΝΟΙΤΟ ΑΜΗΝ.

6) ΤΑ ΟΡΙΑ (ΣΥΝΟΡΑ) ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΕΧΩ ΜΕ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΟΥ, ΑΔΕΛΦΟΥΣ, ΦΙΛΟΥΣ Ή ΕΧΘΡΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ Ή ΥΛΙΚΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΜΕΧΡΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΤΕΝΟΧΩΡΟΥΝ, ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΖΟΥΝ Ή ΘΥΜΩΝΟΥΝ ΤΑ ΕΡΓΑ ΜΟΥ Ή ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΜΟΥ. (Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Η ΔΙΚΗ ΜΑΣ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΑΡΧΙΖΕΙ ΤΟΥ ΑΛΛΟΥ), ΑΛΛΩΣΤΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΝΝΟΩ ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ Ο ΑΛΛΟΣ ΕΧΕΙ ΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΣΕΒΟΜΑΙ. ΕΤΣΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΑΠΛΟΙ, ΘΕΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΘΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΝΟΤΗΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ. ΓΕΝΟΙΤΟ, ΓΕΝΟΙΤΟ ΑΜΗΝ.

7) ΝΑ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΩ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΣΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΩΝ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΥΒΩ ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΩΣΤΕ ΝΑ ΤΑ ΛΥΝΟΥΜΕ ΜΑΖΙ, ΑΝ ΜΟΥ ΤΟ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ Ο ΑΓΑΠΗΤΟΣ ΦΙΛΟΣ Ή ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ Ο ΘΕΟΣ ΕΦΕΡΕ ΣΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΜΟΥ. ΜΕ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΑΥΤΗ ΘΑ ΠΕΤΥΧΩ ΤΗΝ ΑΝΟΔΟ ΜΟΥ ΣΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΔΙΟΤΙ ΚΑΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΕΚΑΝΕ. ΟΥ ΓΑΡ ΗΛΘΟΝ ΔΙΑΚΟΝΗΘΗΝΑΙ ΑΛΛΑ ΔΙΑΚΟΝΗΣΑΙ ΚΑΙ ΔΟΥΝΑΙ ΤΗΝ ΖΩΗΝ ΑΥΤΟΥ ΛΥΤΡΟΝ ΑΝΤΙ ΠΟΛΛΩΝ. Ο ΙΔΙΟΣ ΕΙΠΕ, ΟΣΤΙΣ ΑΠΟΛΕΣΗ ΤΗΝ ΖΩΗ ΑΥΤΟΥ ΕΝΕΚΕΝ ΕΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΟΥΤΟΣ ΘΕΛΕΙ ΕΥΡΕΙ ΑΥΤΗΝ. ΟΠΟΙΟΣ ΤΗΝ ΦΥΛΑΞΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΩΣΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΑΜΑΡΤΙΑ ΘΑ ΤΗΝ ΧΑΣΕΙ. ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΣ ΟΤΙ ΟΠΟΙΟΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΘΑΝΕΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ. ΓΕΝΟΙΤΟ, ΓΕΝΟΙΤΟ ΑΜΗΝ.

8) ΟΤΑΝ ΘΑ ΔΕΧΟΜΑΙ ΚΑΤΗΓΟΡΩ Ή ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΜΟ ΔΙΚΑΙΟ Ή ΑΔΙΚΟ ΘΑ ΘΥΜΑΜΑΙ ΤΑ ΕΞΗΣ: Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΛΟΙΔΟΡΟΥΜΕΝΟΣ ΟΥΚ ΑΝΤΕΛΟΙΔΟΡΕΙ ΑΠΕΙΛΟΥΜΕΝΟΣ ΟΥΚ ΗΠΕΙΛΕΙ. ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΤΑΣΗ ΜΟΥ ΘΑ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΩ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΓΚΡΕΜΙΣΩ ΤΟΝ ΕΩΣΦΟΡΟ (ΕΓΩΙΣΜΟ) ΚΑΙ ΤΗΝ ΣΤΡΑΤΙΑΝ ΑΥΤΟΥ ΜΕΣΑ ΜΟΥ ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΜΟΥ.

9) ΘΑ ΦΡΟΝΤΙΖΩ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΕΛΕΤΩ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΝΥΧΤΑ ΚΑΙ ΜΕΡΑ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΜΟΥ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΣΟΦΙΑ. ΣΟΦΙΑ ΘΕΟΥ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΑΙΩΝΕΣ ΣΕΒΑΣΤΗΚΑΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΜΕΤΕΦΕΡΑΝ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΑ. ΜΕΡΟΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΣΟΦΙΑΣ ΕΝΝΟΗΣΑΝ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΑΝ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΔΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ. ΟΜΩΣ ΣΗΜΕΡΑ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΩΣΤΕ Η ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΝΑ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΡΙΣΕΙ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΟ ΣΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΓΕΝΟΣ. ΔΙΟΤΙ Η ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ ΟΙ ΠΑΝΤΕΣ ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΑΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΞΕΡΑΜΕ ΜΕΧΡΙ ΧΘΕΣ. Ο ΛΟΓΟΣ ΔΙΟΤΙ ΔΥΝΑΤΑΙ ΟΤΑΝ ΠΙΣΤΕΥΘΕΙ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΣΘΕΙ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΑΠΟ ΕΝΑΝ Ή ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΝΑ ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙ ΕΙΣ ΑΥΤΟΥΣ ΤΗΝ ΦΘΟΡΑ, ΤΟ ΓΗΡΑΣ ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΤΟΝ ΦΥΣΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ. ΜΕΧΡΙ ΤΩΡΑ ΔΕΝ ΤΑ ΕΔΩΣΕ Ο ΘΕΟΣ ΣΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΥΤΑ, ΔΙΟΤΙ ΔΕΝ ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΣΕ ΤΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΓΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΟΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΙ. ΕΜΕΙΣ ΣΗΜΕΡΑ ΟΜΩΣ ΘΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΟΥΜΕ ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΔΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟΝΙΣΕ ΓΙ’ ΑΥΤΟ ΤΑ ΕΞΗΣ: ΚΑΙ ΠΑΣ ΟΣΤΙΣ ΖΕΙ ΚΑΙ ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΕΙΣ ΕΜΕ ΟΥ ΜΗ ΑΠΟΘΑΝΗ ΕΙΣ ΤΟΝ ΑΙΩΝΑ. ΠΙΣΤΕΥΕΙΣ ΤΟΥΤΟ;

10) Η ΚΡΥΦΗ ΖΩΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑΝ Ο ΘΕΟΣ ΜΟΝΟ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΙ ΠΟΥ ΑΠΟ ΑΥΤΗ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΞΕΡΟΥΜΕ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ, ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΜΕ ΠΟΝΟ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΩΝ ΜΑΣ, ΦΙΛΩΝ, ΑΔΕΡΦΩΝ ΚΑΙ ΕΧΘΡΩΝ. ΔΕΥΤΕΡΟΝ, ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΕΛΕΤΗ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ Η ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΜΑΣ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΣΧΕΣΗ ΜΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ. ΤΡΙΤΟΝ, Η ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΕΝΤΟΛΩΝ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. ΑΥΤΟ ΘΑ ΜΑΣ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΕΙ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΣΧΕΣΗ ΚΑΙ ΦΙΛΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ. Ο ΙΔΙΟΣ ΤΟΝΙΣΕ, ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΕΣΤΕ ΕΑΝ ΚΑΝΕΤΕ ΟΣΑ ΕΓΩ ΕΝΤΕΛΟΜΑΙ ΥΜΙΝ.

11) ΣΤΟΥΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥΣ ΚΥΚΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΠΟΙΟΥΣ ΘΑ ΠΑΡΑΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ ΘΑ ΠΡΟΣΕΧΟΥΜΕ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΕΧΟΜΑΣΤΕ ΥΠΟ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΕΡΓΕΙΑΣ, ΤΗΣ ΚΑΤΑΚΡΙΣΕΩΣ, ΤΗΣ ΖΗΛΟΤΥΠΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΓΝΩΣΤΗ. ΜΑΛΙΣΤΑ ΟΤΑΝ ΟΜΙΛΩ ΘΑ ΟΜΙΛΩ ΜΕ ΠΝΕΥΜΑ ΣΩΦΡΟΣΥΝΗΣ, ΑΓΑΠΗΣ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ, ΑΝΕΚΤΙΚΟΤΗΤΑΣ, ΤΑΠΕΙΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΣ. ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΩ, ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΤΟΝ ΚΥΚΛΟ ΘΑ ΕΜΦΑΝΙΖΕΤΑΙ Ο ΘΕΟΣ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΩΣ ΕΞΗΣ, ΕΝ ΤΟΥΤΟ ΓΝΩΣΟΝΤΑΙ ΠΑΝΤΕΣ ΟΤΙ ΥΜΕΙΣ ΜΑΘΗΤΑΙ ΕΣΤΕ ΕΑΝ ΑΓΑΠΗ ΕΧΕΤΕ ΕΝ ΑΛΛΗΛΟΙΣ.

12) ΔΕΝ ΘΑ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ ΓΝΩΣΤΗΣ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ ΚΑΙ ΟΤΙ ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΩΣΤΕ ΝΑ ΟΛΟΚΛΗΡΩΝΟΜΑΙ ΣΙΓΑ ΣΙΓΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΣΤΗΝ ΣΟΦΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. Η ΟΠΟΙΑ ΣΟΦΙΑ ΕΝΕΡΓΕΙ ΜΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΤΡΟΠΟΥΣ. ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΑΥΤΙΑ ΜΟΥ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΟΙΧΤΑ. ΜΑΛΙΣΤΑ ΣΟΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΑΚΟΥΩ ΥΣΤΕΡΑ ΝΑ ΜΙΛΩ. ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΣΟΦΟΣ ΚΑΙ ΚΑΛΟΣ ΟΜΙΛΗΤΗΣ ΠΡΩΤΑ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑΣ ΚΑΛΟΣ ΑΚΡΟΑΤΗΣ ΤΩΝ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΤΟΥ ΘΕΟΥ Ο ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΟΣ ΜΙΛΑ ΑΠΟ ΠΑΝΤΟΥ ΚΑΙ ΠΟΙΚΙΛΟΤΡΟΠΩΣ. ΟΙ ΚΑΛΩΣ ΕΧΟΝΤΕΣ ΣΟΦΙΑ ΘΕΟΥ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΡΝΟΥΝ ΩΣ ΕΞΗΣ, ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΥΝΕΡΓΟΥΝ ΣΤΟ ΑΓΑΘΟ ΤΟΙΣ ΑΓΑΠΩΣΙ ΤΟΝ ΘΕΟΝ. ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΣΟΦΙΑ. ΓΕΝΟΙΤΟ, ΓΕΝΟΙΤΟ ΑΜΗΝ.

ΟΤΑΝ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΩ ΕΦΑΡΜΟΣΤΟΥΝ ΑΠΟ ΕΝΑΝ Ή ΠΟΛΛΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΟΤΕ Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΙΔΡΥΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΓΥΡΩ ΤΟΥΣ. ΖΕΙ ΚΥΡΙΟΣ ΑΜΗΝ.


ΣΑΣ ΑΓΑΠΩ ΠΟΛΥ. ΜΕ ΑΓΑΠΗ ΧΡΙΣΤΟΥ ΘΩΜΑΣ.


ΜΗΝΥΜΑ ΖΩΗΣ


ΓΛΥΚΑ ΜΟΥ, ΟΛΟΓΛΥΚΑ ΜΟΥ ΑΔΕΡΦΑΚΙΑ ΕΝ ΚΥΡΙΩ. ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΑΣ ΣΤΕΛΝΩ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΕΘΟΥΝ ΠΡΟΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΑΠΟ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ. ΟΜΩΣ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΠΑΧΥΛΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΥΛΙΣΤΙΚΟΥ ΣΤΟΙΧΕΙΟΥ ΙΣΩΣ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΣΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟΥΣ ΕΝΤΑΞΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ 100% ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΕΛΠΙΖΟΜΑΣΤΕ ΘΑ ΣΤΗΡΙΞΟΥΜΕ ΤΗΝ ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΧΑΡΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. Ο ΠΕΤΡΟΣ ΕΙΠΕ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ, ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΝ ΑΜΑΡΤΗΣΕΙ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΜΟΥ ΝΑ ΤΟΝ ΣΥΓΧΩΡΗΣΩ, ΕΠΤΑ; Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΤΟΥ ΑΠΑΝΤΗΣΕ, ΕΒΔΟΜΗΚΟΝΤΑΚΙΣ ΕΠΤΑ. ΔΗΛΑΔΗ ΠΕΝΤΑΚΟΣΙΕΣ ΤΡΙΑΝΤΑ ΕΝΝΕΑ ΦΟΡΕΣ ΝΑ ΑΜΑΡΤΑΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ, ΤΟ ΕΛΕΟΣ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΔΙΩΚΕΙ. Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΟΜΩΣ ΘΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ, Η ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΑΣ ΟΜΩΣ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΕΛΕΟΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΧΑΡΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. ΓΕΝΟΙΤΟ, ΓΕΝΟΙΤΟ ΑΜΗΝ.

Η ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΗΜΩΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ

Έπειτα από έρευνα χρόνων καταλήξαμε ότι η αποστολή ημών των ανθρώπων εις όλη την γην είναι να βιώσουμε τον Χριστό με τα έργα μας και με τα λόγια μας, ακόμη να βιώσουμε Χριστό κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες βρίσκεται ο καθένας από εμάς με ελπίδα σωτηρίας και αναγέννησης αντιμετωπίζοντας επίγειους εχθρούς και ουράνιους. Χρειάζεται όμως αυταπάρνηση και αποφασιστικότητα ώστε να πραγματοποιήσουμε τους υπερβατικούς στόχους μας. Στην αρχή της προσπάθειάς μας θα βιώνουμε Χριστό και με τις παραλήψεις μας, μετέπειτα θα βιώνουμε Χριστό με την αυταπάρνησή μας και τελευταία θα βιώνουμε Χριστό με την θετική εγωιστική εμμονήν εις τα διδάγματα της Αγίας Γραφής και εις τας εντολάς του Θεού. Καθώς και ο Κύριος παραγγέλλει, άγιοι γίνεστε καθώς εγώ ειμί. Πως θα γίνει αυτό; Θα πρέπει να ξέρουμε πρώτον ότι όλοι οι άνθρωποι εδώ εις την γην και μεταξύ μας ότι έχουμε την προσωπικότητά μας την οποία θα πρέπει να σεβόμεθα εις το ακέραιο. Ο πνευματικός μου πατέρας έλεγε, να σέβομαι την άποψη οποιανδήποτε και αν είναι καθώς την θρησκευτική συνείδηση και την ελευθερία του άλλου. Ο Κύριος είπε, όστις θέλει οπίσω μου έλθει απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ας με ακολουθεί, καθώς μην κρίνετε ίνα μην κριθείτε τις είσαι συ όστις κρίνεις αλλότριον οικέτην εις τον ίδιον Κύριο ίστασαι ή πίπτεις συ τι; αναπολόγητος είσαι ο κρίνων εις ότι κρίνεις τον άλλον σε αυτόν καταδικάζεις. Καθώς έκβαλε την δοκό η οποία βρίσκεται έμπροσθεν σου ίνα διαβλέψεις να εκβάλεις το αγκάθι του άλλου. Έχουμε ακόμη και τις περιορισμένες δυνατότητές μας όπως πάθη και αδυναμίες, ώστε το έλεος του Θεού να επισκιάζει τις πνευματικές και υλικές ενέργειες μεταξύ μας. Όμως πρέπει να γνωρίζουμε ακόμη ότι δεν είμεθα μόνοι, έχουμε τους κατάλληλους πνευματικούς οδηγούς, έχουμε και τα πρότυπα πνευματικούς οδηγούς καθώς έχουμε και τα αυθεντικά όπως οι απόστολοι ακόμη έχουμε και τα ακέραια όπως η ζωή του Χριστού, ο Χριστός. Ώστε ευκολότερα ή δυσκολότερα να ξεκινήσουμε τον πνευματικό αγώνα ανάλογα βέβαια και πως το βλέπει ο καθένας. Ώστε με τον σχετικό αγώνα να φτάσουμε εις το ποθητό αποτέλεσμα. Το οποίον είναι να γίνουμε τέκνα Θεού, αδερφοί Χριστού καθώς κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της μεγάλης δόξης αυτού του Αγίου Θεού. Παρ’ όλα αυτά όμως οι προσπάθειές μας πολλές φορές δυστυχώς κατατείνουν εις τούτο. Έχουν προορισμό ναι μεν τον Θεό, έχουν προορισμό την αρμονική ζωή, έχουν σκοπό την μετά φόβου Θεού διαβίωση αλλά δεν καταλήγουν εις την αρτιότητα και εις την ιδιαιτέρα χαρά το να γίνουμε κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της μεγάλης δόξης αυτού του Θεού. Ο λόγος πιστεύω που πολλές φορές δεν μπορούμε να φτάσουμε στους υπερβατικούς στόχους μας που καλούμεθα να φέρουμε δια του ευαγγελίου εις πέρας τηρώντας τις εντολές είναι διότι δεν ακολουθούν οι προσπάθειές μας κατά γράμμα τα πρότυπα όπως του Χριστού ή των αγίων αποστόλων ή των αγίων πατέρων. Δεύτερον, είναι διότι περιφρονούμε τον τρόπο ζωής τους και δεν μας συγκινούν οι λεπτομέρειες της ζωής των, ούτε μας καταθέλγουν οι ιδιαιτερότητες αυτών. Ώστε να σπουδάσουμε ακριβώς τον άγιο τρόπο που προσέγγισαν και ενώθηκαν με τον Θεό Πατέρα και τελευταία διότι δεν κάνουμε όλοι μας καλή χρήση της ελευθερίας που ο Θεός μας έδωσε. Ο λόγος διότι φορτωνόμεθα με πολλές μέριμνες μη έχοντας χρόνο για να μεριμνάμε για την σωτηρία μας. Αυτός πιστεύω είναι και ο λόγος που δεν μπορούμε να τα καταφέρουμε, δυστυχώς αδιαφορούμε. Ακόμη, σημαντικότατο ρόλο παίζει η πνευματική άγνοια που μας διακατέχει, δυστυχώς ξεγελιόμαστε με τις σειρήνες του κόσμου και τις επιδιώξεις αυτού. Ένας άλλος λόγος είναι διότι πιστεύουμε ότι ο Θεός δεν θέλει την λεπτομέρεια του αγιασμού μάλιστα πολλοί λένε, πίστευε και μη ερεύνα, ενώ η εντολή του Θεού είναι πιστεύετε και ερευνάτε τας γραφάς. Η παραβολή του γάμου αναφέρει και φανερώνει τους λόγους απομάκρυνσής μας από τον Θεό καθώς τονίζει και τις λανθασμένες επιλογές μας. Και αποκριθείς ο Ιησούς πάλιν είπε εν παραβολές αυτοις λέγων:
Ωμοιώθη η βασιλεία των ουρανών ανθρώπω βασιλει, οστις εποίησεν γάμους τω υιω αυτου. Και απέστειλεν τους δούλους αυτού καλέσαι τους κεκλημένους εις τους γάμους και ουκ ήθελον ελθειν. Πάλιν απέστειλεν αλλους δούλους λέγων, Είπατε τοις κεκλημένοις, Ιδού το άριστόν μου ητοίμακα, οι ταύροι μου και τα σιτιστα τεθυμένα και πάντα έτοιμα. Δεύτε εις τους γάμους.
Οι δε αμελήσαντες απήλθον, ος μεν εις τον ιδίον αγρόν, ος δε επί την εμπορίαν αυτου. Οι δε λοιποι κρατήσαντες τους δούλους αυτού ύβρισαν και απέκτειναν. Ο δε βασιλεύς ωργίσθη και πέμψας τα στρατεύματα αυτού απώλεσεν τους φονείς εκείνους και την πόλιν αυτών ενέπρησεν. Τότε λέγει τοις δούλοις αυτού, Ο μεν γάμος έτοιμος εστιν, οι δε κεκλημένοι ουκ ήσαν άξιοι. Γιατί μάλλον απ’ ότι αφήνει να εννοηθεί η παραβολή ο καθένας από τους κεκλημένους θεώρησε μωρό το κάλεσμα του Θεού, δεν γνώρισε την αξία του, έτσι απήλθε, αδιαφόρησε η πρώτη μερίδα ανθρώπων εις τον ίδιον αγρόν, η δεύτερη μερίδα εις το εμπόριον. Η δεύτερη και η τρίτη δεν ήθελαν καθόλου να υπάρχει αγαθή φωνή στον κόσμο με συνέπεια να εκδηλώσουν εις τους αγίους έναν τετραφασικό πόλεμο, το πρώτο στοιχείο αυτού είναι η αρνητική σκέψη. Μεγάλο κακό διότι δια της σκέψεως εξαπολύει ο εγκέφαλος δισεκατομμύρια δηλητηριώδη αέρια τα οποία δια των αισθήσεων μεταβιβάζονται και δημιουργούν μεγάλα κακά. Δεύτερον, ο πόλεμος της εσωτερικής κρίσης. Τρίτον, εξαπέλυσαν προς τους δούλους του Θεού τον πόλεμο των λόγων και τέταρτον τα όπλα. Η κατάσταση αυτή ανάγκασε τον βασιλέα να προβεί στην ενέργεια ώστε να δώσει διαταγή τα έξης εις τους δούλους του. Πορεύεσθε ουν επί τας διεξόδους των οδών και όσους εάν ευρητε καλέσατε εις τους γάμους. Αυτοί όλοι δια της πίστεως που ο Θεός καλεί την τρίτη φορά είμεθα όλοι εμείς πιστεύω, διότι δεν είχαμε ουσιαστική σχέση με τον Θεό αλλά τυπική. Ο Απόστολος Παύλος τονίζει, βλέπετε την πρόσκλησίν σας αδελφοί, ότι είσθε ου πολλοί σοφοί κατά σάρκα, ου πολλοί δυνατοί, ου πολλοί ευγενείς. Αλλά τα μωρά του κόσμου εξέλεξε ο Θεός δια να καταισχύνη τους σοφούς και τα ασθενή του κόσμου εξέλεξε ο Θεός δια να καταισχύνη τα ισχυρά και τα αγενή του κόσμου και τα εξουθενημένα εξέλεξε ο Θεός και τα μη όντα δια να καταργήσει τα όντα.
Και εξελθόντες οι δούλοι εκείνοι εις τας οδούς συνήγαγαν πάντας ους ευρον, πονηρούς τε και αγαθούς. Και επλήσθη ο γάμος ανακειμένων. Εισελθών δε ο βασιλεύς θεάσασθαι τους ανακειμένους ειδεν εκεί άνθρωπον ουκ ενδεδυμένον ένδυμα γάμου. Και λέγει αυτω, Εταιρε, πως εισήλθες ωδε μη έχων ένδυμα γάμου; Ο δε εφιμώθη.
Το μη ένδυμα γάμου είναι η έλλειψη του καθαρισμού και του αγιασμού.
Τότε ο βασιλεύς είπεν τοις διακόνοις, Δήσαντες αυτού πόδας και χείρας εκβάλετε αυτούς εις το σκότος το εξώτερον. Εκεί εσται ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων. Πολλοί γαρ εισιν κλητοί ολίγοι δε εκλεκτοί.
Ποιος ο κλητός, ποιος ο εκλεκτός; Κλητός είναι αυτός που φέρει το όνομα χριστιανός ή ορθόδοξος ή καθολικός ή ευαγγελικός κ.λ.π. όμως δεν μελετά, δεν προσεύχεται, δεν ερευνά τον λόγο του Θεού, δεν εφαρμόζει τις εντολές του Θεού και αναπαύεται μόνο σε ξερούς τύπους και σε εντάλματα ανθρώπων χάνοντας τον χρόνο τους σε κοσμικές επιλογές. Εκλεκτός είναι αυτός: 1ον) που μελετά, που προσεύχεται, που κηρύττει, που ελέγχει τον εαυτό του εάν τηρεί τις ευαγγελικές εντολές του Αγίου Θεού, 2ον) ελέγχει και διορθώνει τον εαυτόν του στο εάν και κατά πόσο τηρεί τις εντολές του Θεού,
3ον) τηρεί και σέβεται ανθρώπινους και θείους νόμους, 4ον) δεν κρίνει ουδένα παρά τον έτερο κακό εαυτόν του τον οποίον καθημερινά διορθώνει εν Κυρίω ώστε να γίνει σκεύος εκλογής, σκεύος Θεού, 5ον) Ο εκλεκτός δεν αγωνίζεται να γίνει καλύτερος από κανέναν αλλά προσπαθεί να γίνει καλύτερος από τον χθεσινό κακό εαυτό του, 6ον) δεν κουράζεται στο να εργάζεται για την δόξα του Θεού καθώς και για την σωτηρία του κόσμου, 7ον) σέβεται την άποψη οποιαδήποτε και αν είναι, την θρησκευτική συνείδηση και την ελευθερία του άλλου, 8ον) η ζωή του είναι ζωή Χριστού, 9ον) δεν αποφεύγει να κάνει το θέλημα του Θεού το οποίο συλλαμβάνει δια του ευαγγελίου. Βγάζουμε λοιπόν το συμπέρασμα ότι δυστυχώς δια ορισμένους ανθρώπους κλητούς ορισμένα υλικά συμφέροντα ή γεγονότα της ζωής και διάφορες καταστάσεις βοηθούν ώστε να διαγράψουν οι χριστιανοί την πρωτογενή αγάπη τους ως προς τον Χριστό και την πρωτογενή αγάπη τους ως προς το άγιο ευαγγέλιο για την θετική εξέλιξη της ζωής τους, με φυσική συνέπεια να συναναστραφούν οι άνθρωποι αυτοί αρνητικά και αδιάφορα ως προς τον Θεό και ως προς τον πλησίον τους είτε εις την ιδιωτική ζωή τους είτε εις την δημόσια ζωή τους. Με φυσική συνέπεια να γεμίζουν με πονηρίες και απάτες, τις οποίες αποκαλούν και σοφία Θεού τάχα. Δυστυχώς πολλοί κλητοί άνθρωποι όταν γίνεται εις αυτούς το κάλεσμα άνωθεν περιφρονούν αυτό το άγιο κάλεσμα και δεν εννοούν ότι δια αυτού δυνάμεθα να γίνουμε σκεύη εκλογής, σκεύη Χριστού, όντα υπερβατικά. Όπως οι εκλεκτοί που είναι τα πρωτότυπα, οι απόστολοι που θαυμάζουμε ή όπως τα ακέραια, ο Κύριος, την οποίαν παρουσία του όλοι θέλουμε να έχουμε στην ζωή μας. Εμείς όμως όλοι πρέπει να προσέξουμε την διαβολή που διέπει τους κλητούς μέχρι να φτάσουμε στους υπερβατικούς στόχους μας. Ποια είναι αυτή η διαβολή που πρέπει να προσέξουμε; Πρώτον, ίσως να κουραζόμαστε κάνοντας τον αγώνα του καθαρισμού και της εξάπλωσης καθώς τον αγώνα του αγιασμού, ίσως και να απελπιζόμαστε ή να χάνουμε το κουράγιο μας. Αν συμβαίνει αυτό χρειάζεται προσοχή, διότι κινδυνεύουμε να μην ίδωμεν ημέρα Κυρίου ούτε στον παρόντα αιώνα ούτε στον μέλλοντα. Πρέπει να ξέρουμε ότι καμία προσπάθεια δεν πάει χαμένη. Θα φέρω ένα παράδειγμα δικό μου το οποίο εμένα μου έδωσε ιδιαιτέρα χαρά όταν το συνέλαβα. Κάποτε στην Άρτα είχα έρθει σε κούραση πνευματική βλέποντας τα λάθη των άλλων. Έτσι αναρωτήθηκα γιατί να τα κάνω εγώ όλα αυτά, ποιος θα μου δώσει συγχαρητήρια, όλο εγώ πρέπει να κάνω αυτό, εκείνο ή το άλλο. Οι άλλοι γιατί δεν κάνουν θυσίες, γιατί δεν κάνουν τίποτε, ανόητος έλεγα είμαι εγώ; Σίγουρα όλα τα παιδιά έκαναν αγώνα, αυτό που μπορούσαν, ο διάβολος όμως μου τα έδειχνε έτσι εμένα, ο λόγος ήταν διότι ήθελε να με πετάξει έξω από το σχέδιο σωτηρίας που είχε ο Θεός για μένα. Έτσι, σκέφτηκα να τα παρατήσω διότι ένιωθα θλίψη. Όμως ο Θεός με επισκέφθει δια Πνεύματος Αγίου και μου είπε: Θωμά ότι κάνεις για ποιόν το κάνεις; Απάντησα, για σένα Κύριε. Τότε ο Κύριος δια Πνεύματος Αγίου μου είπε, εγώ λοιπόν Θωμά τα αναγνωρίζω όλα και το παραμικρό και όλα όσα έργα κάνεις για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου αναγνωρίζονται από εμένα και μάλιστα γράφονται στο βιβλίο της ζωής. Τι σε νοιάζει λοιπόν τι αναγνωρίζουν οι άλλοι; Εξάλλου και τα δικά μου έργα, του Ιησού τα έργα, δεν τα αναγνώρισαν όλοι ώστε να τα τιμήσουν ακόμη και μέχρι σήμερα. Μερικοί όμως τα αναγνώρισαν και με αυτούς εργάσθηκα, μα πάνω από όλα τα αναγνώρισε ο Πατέρας μου. Αυτό μου έδωσε δύναμη ώστε να μην με ενδιαφέρει πως ο άλλος εισπράττει τα καλά έργα που γίνονται είτε για τον συνάνθρωπο είτε για οποιονδήποτε. Μάλιστα να είμεθα σίγουροι ότι αν συνεχίσουμε την πρωτογενή απόφασή μας κάνοντας βεβαία την κλήση ημών και συνεχίζοντας ανιδιοτελώς να προσφέρουμε αγάπη εις όλους τους τομείς, τότε θα εννοήσουμε ότι δεν υπάρχει λάθος στα αγαθά έργα ούτε είμεθα ανόητοι που εργαζόμαστε στο αγαθό διότι τα πάντα συνεργούν στο αγαθό, όλα συντελούν στην αναγέννησή μας. Και δεύτερον, είναι σίγουρο ότι ο Θεός τα αναγνωρίζει ώστε μια μέρα να αρπαχτούμε στον θρόνο του Θεού από την Άγια προσπάθεια των έργων. Πολλοί λένε δεν χρειάζονται τα έργα και όλη την ημέρα ασχολούνται με την ύλη ή τεμπελιάζουν στην τηλεόραση ή στην καφετέρια ή στα κουτσομπολιά και τις άνευ αξίας κουβέντες. Θα μου πει κάποιος, γιατί αυτά είναι κακά; Απαντώ, το κακό είναι όταν ασχολείσαι μόνο με αυτά και ποτέ δεν βρίσκεις χρόνο να ασχοληθείς και με την σωτηρία της ψυχής και του σώματος. Μάλιστα αυτοί οι άνθρωποι λένε ότι στον Θεό δεν χρειάζεται να εργάζεσαι, διότι λένε έχεις χάρη, είναι μεγάλη παγίδα! Θέλω να ξέρετε ότι τα έργα τα κάνουμε όχι για να σωθούμε αλλά για να διαμορφώσουμε τον χαρακτήρα μας. Διότι κάνοντας έναν κύκλο ή κηρύττοντας το ευαγγέλιο του Χριστού θα χρειαστεί να πιεστούμε και να φανερώσουμε αγάπη, θα χρειαστεί να φανερώσουμε υπομονή, θα αυξήσουμε κηρύττοντας την πίστη μας και χίλια δυο άλλα πνευματικά στοιχεία θα αντλήσουμε, τα οποία κάποια στιγμή τα στοιχεία αυτά θα δουλέψουν μέσα μας από την συνεχή προσπάθεια των έργων που θα κάνουμε στο να αγαπήσουμε τον Θεό και τους συνανθρώπους μας, έτσι θα έρθει μέσα μας ο Χριστός ο οποίος χωρίς να το καταλάβουμε θα μας γεμίσει ζωή, χαρά, πίστη, ενθουσιασμό, αγάπη, δυνάμεις κ.λ.π. Ο Απ. Παύλος τονίζει, δείξον μου την πίστην σου εκ των έργων σου. Αυτά θα μας φέρουν στον θρόνο του Θεού, ώστε να είμεθα εις τον αιώνα τον άπαντα μετά του Θεού. Ο λόγος που θα αρπαχτούμε είναι διότι τα έργα μας θα μοιάζουν του Θεού και θα είναι έργα αγάπης, με συνέπεια να φανερώνεται διαμέσου αυτών των έργων και η ανώτατη καταγωγή μας ότι Πατέρας μας είναι ο Θεός. Μάλιστα και οι συνάνθρωποί μας θα καυχώνται για εμάς και όλοι την ώρα θα λένε σε ευχαριστώ Θεέ μου που έστειλες αυτόν τον άνθρωπο και με ελευθέρωσες διαμέσου του. Σίγουρα στην αρχή θα κουραζόμεθα να προσφέρουμε έργα αγάπης, όταν όμως συνεχίσουμε να προσφέρουμε αγάπη αυτό θα γίνει δευτέρα φύση και η κούραση θα μετατραπεί σε χαρά, σε ευλογία, σε δόξα Θεού. Ιδού λοιπόν σήμερα καιρός ευπρόσδεκτος ιδού νυν ημέρα σωτηρίας, όχι αύριο, το αύριο οδηγεί εις την χώρα του ποτέ. Πρέπει να πιστέψουμε ότι ο εναρξάμενος εν ημίν έργον αγαθόν, ο Θεός δηλαδή θα επιτελέσει αυτό εις ημάς και θα γίνουμε έργο αγαθό. Έργο Θεού όπου τεχνίτης και δημιουργός θα είναι ο ίδιος ο Θεός. Δεν λέει λοιπόν ψέματα ο Θεός, χρειάζεται σοβαρότητα και υπευθυνότητα. Δεν θέλει ο Θεός χαλαρές καταστάσεις, θέλει απόφαση ή ταν ή επί τας έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι. Καθώς οι μητέρες Σπαρτιάτισσες έλεγαν στα παιδιά τους όταν καλούνταν να πολεμήσουν τους εχθρούς ή να νικήσεις έλεγαν στα παιδιά τους ή να μην γυρίσεις το, ίδιο θέλει και ο Θεός. Μπροστά λοιπόν με θάρρος να σηκώσουμε την δάδα της ζωής, της αγάπης, της ταπείνωσης και του ελέους. Εγώ όταν ξεκίνησα πνευματική ζωή δεν ήξερα τίποτε, όμως η αγάπη μου να ενωθώ με τον Θεό με έκανε να πολεμώ τα εμπόδια με πείσμα στο να αγωνίζομαι να κάνω το θέλημα του Θεού. Αυτό το αγαθό πείσμα στο να κάνω το θέλημα του Θεού με οδήγησε μπροστά με δύναμη και είμαι σίγουρος ότι θα φτάσω μια μέρα στον στόχο μου που είναι να γίνω τέκνο Θεού, σκεύος εκλογής ώστε να χρησιμοποιηθώ άνωθεν για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Μάλιστα μέχρι σήμερα είδαμε ότι ο Θεός είναι αληθής και ότι υπόσχεται το δίνει. Μάλιστα σήμερα ο Θεός άνοιξε πολλές πόρτες πνευματικές μπροστά μας και σε μένα και σε άλλους αδερφούς που αγωνίζονται και είμαι σίγουρος ότι ο Θεός θα ανοίξει και τις υπόλοιπες που δεν γνωρίζουμε, ώστε να φτάσουμε στους υπερβατικούς στόχους μας ίνα δια αυτών των στόχων που περικλείουν τον αγιασμό να εισέλθουμε με ένδυμα Χριστού στην Αγία τράπεζα. Ιδού λοιπόν, θάρρος, απόφαση και τόλμη και είναι σίγουρο ότι ο Κύριος τονίζει και παροτρύνει το ανακύψατε. Όποιες λοιπόν και αν είναι οι συνθήκες μέσα μας και γύρω μας να τείνουμε να κάνουμε αγόγγυστα το άγιο θέλημα του Θεού. Τι χρειάζεται λοιπόν; Πρώτον, να αιτήσουμε. Τι να αιτήσουμε; Να μας δώσει ο Θεός διάθεση, όρεξη και χρόνο τον οποίον να τον αφιερώσουμε σε ενέργειες πνευματικές. Δεύτερον, να ζητήσουμε. Τι να ζητήσουμε; Μήπως υπάρχει τίποτε στο Άγιο Ευαγγέλιο που μας χρειάζεται. Και τρίτον, να κρούομε, να προσευχηθούμε, είσελθε παροτρύνει ο Κύριος εις το ταμείον σου, κλείσον την θύρα σου πρόσευξη εν τω πατρί και ο πατήρ σου ο βλέπων εν τω κρυπτών αποδώσει σι εν τω φανερώ. Μόνο έτσι θα διατηρήσουμε τον ζήλο και την αγάπη την πρώτη την οποίαν είχαμε και την οποίαν πρέπει να έχουμε ως τέκνα Θεού, ως λαός του Θεού. Άλλωστε γιατί να απελπιζόμαστε ή γιατί να πέσει η χαρά και ο άγιος ενθουσιασμός; Ο Θεός δεν φροντίζει ώστε όλοι να είμεθα ευχαριστημένοι και καταϋποχρεωμένοι από αυτόν; Όλα δεν μας τα παρέχει πλουσιοπάροχα υλικά ή πνευματικά; Πιστεύω ότι πρέπει εν δυνάμει να διατηρήσουμε τον πνευματικό ζήλο που είχαμε στην αρχή και μάλιστα δι’ αυτού να φανερώνεται ότι μέσα μας είναι ο Θεός, ώστε το έργο που επιτελούμε να είναι έργο της θείας χάριτος. Το να είμεθα ζηλωτές Θεού είναι μέγα μυστήριο, όχι (φανατικοί) προσοχή, ο ζήλος φανερώνει μέσα μας την ύπαρξη του Αγίου Πνεύματος. Ο φανατισμός φανερώνει υποκρισία και δαιμόνια πολλά. Μάλιστα αυτό το Άγιο Πνεύμα αφού δοκιμαστούμε θα έρθει αυτούσια από μόνο του από κάποια στιγμή και πέρα για όλη μας την ζωή και θα μας οδηγήσει στην άγια χώρα λέγοντας μας, εύγε δούλε αγαθέ και πιστέ εις τα ολίγα εστάθης πιστός επί πολλών θέλω σε καταστήσει. Μάλιστα θα ενεργεί μέσα μας πνευματικά και θα μας πλημμυρίζει με σοφία Θεού, αγάπη ανυπόκριτο, χαρά ώστε να μας αναπαύουν τα στοιχεία αυτά αιώνια. Μάλιστα τα στοιχεία αυτά θα αυξάνουν καθημερινά την θέλησή μας στο να αιτούμε, να ζητούμε και να κρούομε διότι η χαρά μας θα είναι απεριόριστη. Δια αυτών λοιπόν των τριών στοιχείων θα εισέλθουμε στα άγια των αγίων. Μόνο έτσι η αγιοπνευματική φωτιά που σήμερα υπάρχει μέσα μας θα διατηρείται και θα αυξάνει μέσα μας και γύρω μας, διότι το κήρυγμά μας και το παράδειγμά μας θα παρασύρει και άλλους αδερφούς στην άγια αγκαλιά του Θεού έτσι ο ενθουσιασμός και η υπευθυνότητα θα μεγαλώνουν ώστε δια αυτών των στοιχείων να είμεθα πάντα ενεργοί στο αγαθό. Μάλιστα είναι φυσική συνέπεια να γίνουμε αιτία ώστε ο λαός του Θεού να εμφανίζεται σιγά σιγά πάλι στον κόσμο, δημιουργώντας δια του λαού του Θεού αγαθούς χώρους παντού ίνα δια αυτών εξασφαλίσουμε την άγια πορεία μας. Το ότι το κάλεσμα που λάβαμε είναι του Θεού φαίνεται. Διότι το Άγιο Πνεύμα απλώνει τα δίχτυα του σήμερα και σε εμάς όλους στον χώρο αυτό και μας επισκιάζει ώστε να εννοούμε την μεγάλη αξία του Θεού και να επιδιώκουμε στην ζωή μας τα στοιχεία που φανερώνουν τον Θεό Πατέρα μας όπως καρπούς, χαρίσματα, και σημεία. Μάλιστα δια αυτών των υπερβατικών στοιχείων, κατά κόσμο υπερβατικά στοιχεία και ασύλληπτα για τους ανθρώπους, να αναζωπυρώνουν αιώνια μέσα μας την φωτιά του Χριστού. Κατόπιν αφού πρώτα κερδίσουμε τον αγιασμό, την ταπείνωση και την αγάπη να συνεχίσουμε τον αγώνα ώστε δια της πίστεως, της ζώσης πίστεως όλοι εμείς στον Χριστό να προσπεράσουμε την παρούσα φθαρτή ύπαρξη που κληρονομήσαμε μετά την πτώση και τον λάθος τρόπο προσέγγισης του αγαθού, τον οποίον είχαμε μέχρι χτες όπου τηρούσαμε μόνο ξερούς τύπους. Οι οποίοι ξεροί τύποι δεν ωφελούν όταν δεν υπάρχει η ύπαρξη του ιδανικού στόχου όπως η ζωή του Χριστού καθώς και η μεγάλη κληρονομιά της άφθαρτης ζωής που μας επωμίζει ο Θεός. Για να υιοθετήσουμε, να κληρονομήσουμε την άφθαρτη ζωή χρειάζεται να εντάξουμε στην ζωή μας τα ιδανικά του γνωστικού μαθητή του Αγίου Χριστού, ο οποίος χαρακτηρίζεται και υπό τον όρο ότι είχε πνευματική ζωή και πολλές φορές μοναχική ζωή. Μόνο έτσι θα φύγουμε από την φθαρτή παχυλότητα του υλιστικού στοιχείου και την κοσμική διδασκαλία που σήμερα δένει και διέπει τα ανθρώπινα όντα καθώς και όλον τον χριστιανικό κόσμο που σήμερα και εμείς ανήκουμε. Αυτό το μπορούν όλοι να το πετύχουν άνδρες, γυναίκες και παιδιά. Χρειάζεται όμως όλοι να υιοθετήσουν στην ζωή τους το ανδρίζεσθε καθώς την πνευματική μοναχική ζωή ας ζούμε στον κόσμο και ο Κύριος την είχε αυτή την ζωή, άλλωστε όστις φίλος του κόσμου αναφέρεται στον λόγο του Θεού εχθρός του Θεού καθίσταται και όστις φίλος του Θεού εχθρός του κόσμου. Θα μου πει κάποιος, πως θα γίνει να έχουμε κοσμική πνευματική ζωή και μοναχική ζωή; Ο Κύριος όμως έχει απαντήσει, στην Κυριακή προσευχή τόνισε τα εξης, Πατέρα μου δεν θέλω να τους πάρεις από τον κόσμο αλλά να τους φυλάξεις από τον πονηρό, άρα λοιπόν με πνευματικές έρευνες είδαμε ότι υπάρχει άγια κοσμική ζωή, υπάρχει πνευματική εν χριστώ ζωή και υπάρχει μοναχική πνευματική ζωή και πετυχαίνονται και οι τρεις. Όταν όμως το θελήσουμε και ας ζούμε στον κόσμο. Αντλώντας όμως από αυτές τις τρεις ζωές τα αγαθά στοιχεία που τις διέπουν. Όταν τώρα εννοήσουμε την ερμηνεία του ανδρίζεσθε, την ισχυρά πίστη στην άφθαρτη ζωή, την κοσμική αγαθή ζωή, την μοναχικότητα της πνευματικής ζωής και την πνευματική ζωή των κύκλων είναι απολύτως βέβαιο ότι θα γλιτώσουμε από χιλιάδες δαιμόνια, τα οποία σήμερα εκφράζονται από όλους μας με παράπονα, με κρίσεις και επικρίσεις. Με φυσική συνέπεια όλος ο χριστιανικός κόσμος να μην μπορεί να έρθει στην άγια ζωή του Χριστού. Συνέπεια αυτής της δαιμονισμένης επιλογής, ο χριστιανικός κόσμος να γεύεται το διάβολο και την δόξα αυτού, τον θάνατο. Εδώ τώρα θέλω να προσέξουμε κάτι, ότι όποιος ξεκινήσει την άγια αναζήτηση στον λόγο του Θεού και μέσα του κάνοντας τον εσωστρεφισμό δεν θα σταματήσει μέχρι που να βρει, όχι βιασύνη και εύκολα συμπεράσματα, ούτε θα απελπιστεί, ούτε θα κουραστεί μέχρι να βρει τον Θεό. Η απελπισία άλλωστε πρέπει να ξέρουμε ότι είναι το μεγαλύτερο σύστημα του εγωισμού καθώς και η κούραση πνεύματος και σώματος κρύβουν πολλά δαιμόνια. Τα οποία δαιμόνια οδηγούν τον άνθρωπο σε πνευματική και υλική τεμπελιά, η οποία σιγά σιγά τον οδηγεί τον άνθρωπο αυτόν στην απώλεια ψυχής πρώτα διότι μένει ακαλλιέργητη και σώματος μετέπειτα διότι τα δυο αυτά πρέπει να είναι σε εγρήγορση πνευματική. Όταν τώρα κάποιος αγωνιστεί με δύναμη να αγαπά τον Θεό και τον πλησίον ως εαυτόν θα βρει ψάχνοντας μέσα του τον Χριστό. Όταν τον βρει, το τονίζω αυτό, θα ταραχθεί. Ο λόγος που θα ταραχθεί θα είναι διότι ο Χριστός θα του ανάψει το φως της αλήθειας και θα του γκρεμίσει ότι αυτός νόμιζε μέχρι χτες ότι είναι φως και αλήθεια. Αφού ταραχθεί μετά θα θαυμάσει την σοφία του Θεού η οποία δεν συγκρίνεται με την σοφία του κόσμου και τότε θα γίνει κυρίαρχος των πάντων. Αν τώρα δεν κάνουμε πνευματικές έρευνες μέσα μας και στο Άγιο Ευαγγέλιο του Χριστού τότε θα υιοθετήσουμε διδασκαλίες ότι η βασιλεία του Θεού είναι στον ουρανό, μάλιστα τα πετεινά του ουρανού θα είναι ανώτερα από αυτόν που πιστεύει αυτά τα ανωτέρω. Άλλη διδασκαλία που θα υιοθετήσουμε είναι ότι η βασιλεία του Θεού είναι στην θάλασσα ή στην έρημο ή στην γη και τότε να γνωρίζουμε ότι τα ζώα που κατοικούν σε αυτή θα είναι ανώτερα από αυτόν που τα λέει και τα πιστεύει αυτά. Πρέπει να εννοήσουμε ότι ο Κύριος τόνισε ότι η βασιλεία του Θεού εντός ημών εστί και οι βιαστές αρπάζουν αυτή. Και προς αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να τείνουμε. Όταν τώρα κάνουμε το γνώθι σαυτόν τότε θα δούμε ότι είμεθα υιοί Θεού ζώντος και ότι η βασιλεία του Θεού χτίζεται μέσα μας και ότι ο Θεός είναι μέσα μας. Αν όμως δεν γνωρίσουμε τον εαυτόν μας τότε θα παραμείνουμε στην φτώχεια της άγνοιας και αυτή η φτώχεια θα μας καταβάλλει μέχρι να μας απολέσει. Θα ξεκινήσουμε λοιπόν τον αγώνα τον καλό, τον άγιο αυτόν αγώνα που παρουσιάζει ο Κύριος δια του ευαγγελίου κατανοώντας πρώτα όσα μπορούμε να διακρίνουμε μέσα εις αυτό και μέσα εις ημάς. Ότι τώρα είναι κρυμμένο, ο Χριστός βλέποντας την καλή προαίρεσή μας θα μας αποκαλύψει όλα τα μυστήρια εκείνα που δεν εννοούμε μέσα μας ή γύρω μας και όλα εκείνα που σκεπάζουν τον Θεό. Πρέπει λοιπόν να γεννηθεί μέσα μας δια Πνεύματος Αγίου ο Άγιος Θεός, ο οποίος ήδη υπάρχει μέσα μας. Αυτός ο Θεός θα μας σώσει. Αν δεν γνωρίσουμε αυτό που υπάρχει μέσα μας αυτό θα μας θανατώσει. Γραφικά αποδεικνύεται ως εξής, ναός του εν υμιν Αγίου Πνεύματος είναι το σώμα μας ο φθείρων τον ναόν του Θεού τούτον θέλει φθείρει ο Θεός, μη γένοιτο! Τώρα εμείς ας δεχτούμε το κάλεσμα και ας γίνουμε μέτοχοι της μεγάλης δόξης του Θεού, του Χριστού διότι ο Χριστός ήρθε για να εξαγοράσει κάποιους, να σώσει άλλους και να λυτρώσει κάποιους άλλους. Εξαγόρασε εκείνους που ήταν ξένοι ως προς αυτόν και τους έκανε δικούς του. Μάλιστα για αυτούς έδωσε ως εγγύηση την ζωή του ώστε να έχουν τον χρόνο να μετανοήσουν. Πρέπει να ξέρουμε ότι αν δεν μετανοήσουμε δεν θα κληρονομήσουμε και τότε το σκοτάδι και η ανυπαρξία θα μας διακατέχει πάντα, αιώνια, μη γένοιτο! Όλοι οι άνθρωποι που γεννιούνται πάνω στην γη από καταβολής κόσμου μέχρι της συντέλειας του αιώνος έχουν μέσα τους τον Θεό και μπορούν αν θέλουν να τον βρουν και χωρίς κανένα πρότυπο ή κάποια διδασκαλία αρκεί να κάνουν τον εσωστρεφισμό και το γνώθι σαυτόν. Έχουμε Αγίους οι οποίοι αναγεννήθηκαν στην έρημο γνωρίζοντας όλη την Αγία Γραφή απ’ έξω όπως η Οσία Αγία Αιγυπτία, όλα λοιπόν γίνονται και χωρίς κανένα πνευματικό βοήθημα. Θέληση χρειάζεται. Εμείς σήμερα όμως βρισκόμεθα σε προνομιακή θέση, έχουμε πολλά βοηθήματα όπως παραδείγματα πατέρων, παραδείγματα Αγίων, Αποστόλων καθώς το μέγα παράδειγμα του ιδίου του Θεού, του Αγίου Ιησού. Άρα, δικαιολογία δεν υπάρχει, απόφαση και ειλικρίνεια μόνο χρειάζεται τα οποία στοιχεία ελπίζω και πιστεύω ότι θα μας διακατέχουν για πάντα. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΔΟΞΗΣ

Εδώ και πολλά χρόνια διεξάγουμε αγώνες για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Για να φτάσουμε όμως σήμερα σε αυτό το πνευματικό σημείο ώστε με χαρά να κηρύττουμε το ευαγγέλιο της βασιλείας του Χριστού περάσαμε και κτίσαμε την όρεξη και την διάθεση αυτή καθώς και τον πνευματικό αυτό κόσμο που φανερώνουμε σήμερα μέσα από πολλά στάδια και πολλές αντιξοότητες πνευματικές και πολλές θυσίες υλικές. Με θυσία παντού σε όλους τους τομείς εργαστήκαμε και συνεχίζουμε να εργαζόμαστε, οι οποίες θυσίες δημιουργήθηκαν δια του πορευθέντες και της αφιέρωσης που φανερώνεται ως εντολή Χριστού στο ευαγγέλιό του. Το πορευθέντες λοιπόν και η αφιέρωση μας δίδαξαν την θυσία για τον συνάνθρωπο στον υλικό και στον πνευματικό κόσμο. O Χριστός φανέρωσε και μας δίδαξε την θυσία αυτή δια του ευαγγελίου, ώστε δια αυτής να ευλογηθούμε εμείς, μάλιστα δια αυτής θα ευλογηθεί ο κάθε συνάνθρωπός μας που θα υιοθετήσει την θέση του Χριστού. Την θυσία όταν την πράττει ο καθένας μας για την αναγέννηση των συνανθρώπων μας έχει δυσκολίες αλλά και ευλογίες πολλές. Η θυσία ειδικά στον τομέα της ύλης διότι δι’ αυτής έρχεται η ευλογία ώστε να καρποφορήσει η πνευματική θυσία. Μάλιστα ο τρόπος αυτός έχει πολλές ευλογίες διότι ο Θεός εκεί ευαρεστείτε, στην θυσία. Άλλωστε οι πόρτες της ζωής ανοίγουν μόνο δια αυτής και δεν δύναται να υπάρχει μέλος της βασιλείας χωρίς αυτή. Ο Κύριος τόνισε, κάμετε φίλους εκ του μαμμωνά της αδικίας. Όμως αυτές τις δυσκολίες που γίνονται στην ύλη για την εξάπλωση και στο πνεύμα για την αναγέννηση των συνανθρώπων μας σιγά σιγά τις ξεπεράσαμε, ώστε πλέον σήμερα δεν βλέπουμε την προσπάθειά μας αυτή σαν θυσία, τα έργα δηλαδή που κάνουμε στους συνανθρώπους μας αλλά υποχρέωσή μας και θέλημα του Θεού άρα χαρά και ευλογία δική μας, διότι η θυσία που κάνουμε είναι μέρος της θυσίας που έκανε και κάνει καθημερινά σε εμάς ο Θεός Πατέρας. Αυτός ο Θεός γράφει στον λόγο του ότι βρέχει για δικαίους και αδίκους, ε ας μην είμεθα πλεονέκτες στο νερό το δικό του ώστε όλο να θέλουμε να το πιούμε εμείς και μάλιστα να το αποθηκεύσουμε κιόλας. Όταν έχουμε αυτό το πνεύμα τότε παθαίνομαι όπως οι Ισραηλίτες με το μάνα το οποίο ο Θεός έριχνε κάθε μέρα και το οποίο αν το αποθήκευες για την άλλη μέρα χαλούσε, μόνο αυτό που έπεφτε την Παρασκευή λόγω της αργίας του Σαββάτου κρατούσε και για την Κυριακή. Μάλιστα σήμερα καταλάβαμε ότι είναι τιμή μας η θυσία διότι δι’ αυτών των έργων συμμετέχουμε στην μετοχή του Χριστού. Άρα σήμερα δεν μας κουράζει αυτό που κάνουμε διότι όλες αυτές οι θυσίες είναι η δόξα μας, είναι η χαρά μας μάλιστα αυτές θα μας βγάλουν στον θρόνο του Θεού, φυσικά με την βοήθεια και την νουθεσία του Πνεύματος του Αγίου διότι ότι και να κάνεις αν δεν το κάνεις με αγάπη όλα είναι ματαιότητα. Πιο πάνω φανέρωσα ότι διεξάγουμε αγώνες σήμερα για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Δόξα του Θεού θέλω να ξέρεται ότι σημαίνει ο άνθρωπος να ενδυθεί την δόξα που περιβάλλει τον ίδιο τον Θεό, αυτή η δόξα είναι η αφθαρσία, είναι η αθανασία και η πανσοφία του, η οποία πανσοφία του ξεδιπλώνεται σιγά σιγά σήμερα μπροστά μας δια του Αγίου Πνεύματος. Καθώς δόξα Θεού σημαίνει να γίνουμε όλοι εμείς κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της δόξης αυτού. Δόξα Θεού ακόμα σημαίνει, ούτως ας λάμψη το φως σας έμπροσθεν των ανθρώπων, δια να ίδωσι τα καλά σας έργα και δοξάσωσι τον Πατέρα σας τον εν τοις ουρανοίς. Δόξα ακόμη Θεού σημαίνει, ιδόντες δε οι όχλοι θαύμασαν και δόξασαν τον Θεόν, όστις έδωκε τοιαύτην εξουσίαν εις τους ανθρώπους. Με λίγα λόγια δόξα Θεού σημαίνει η αναγέννηση του ανθρώπου στο να φτάσει ο άνθρωπος στο Θεοί είστε και υιοί υψίστου πάντες. Σωτηρία του κόσμου τώρα σημαίνει ότι όλοι εμείς και όλος ο χριστιανικός κόσμος θα πρέπει να ζήσει με ανυπόκριτη αγάπη, αγάπη Χριστού. Χριστού αγάπη σημαίνει αγάπη θυσίας ο ένας για τον άλλον. Ο Κύριος τονίζει, ότι εκάματε εις έναν τον μικρόν τούτον εις εμε εκάματε. Καθώς σωτηρία του κόσμου είναι να μάθουμε πρώτα τον εαυτό μας και έπειτα τον κόσμο που μας περιβάλλει ώστε να μάθει ο κόσμος να ζει χωρίς εγωισμό, χωρίς φανατισμό θρησκευτικό ή φανατισμό δογματικό και να μάθουμε αφού το συλλάβαμε τους συνανθρώπους να ζουν χωρίς την κρίση. Την οποίαν οι άρχοντες των λαών λόγω της ημιμάθειας και των συμφερόντων φρόντισαν να εναποθέσουν στους λαούς. Την ώθηση τώρα και την δύναμη ώστε όλοι εμείς να φέρουμε εις πέραν την ύψιστη αποστολή μας θα την πάρουμε από το ευαγγέλιο του Χριστού, από την ζωή των αγίων αποστόλων, από την αποστολή του αποστόλου Παύλου, από την νουθεσία πνευματικών ανθρώπων ανά τους αιώνες καθώς και άνωθεν με την παρουσία του Θεού στον καθένα από εμάς που γίνεται ανάλογα την αφιέρωση του κάθε αδερφού, από όλους εμάς. Μάλιστα η παρουσία του Θεού στην ζωή του καθενός μας φανερώνεται από την αφιέρωση και από τα έργα και τους αγώνες που παρουσιάζει ο καθένας μας για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Μάλιστα τους αγώνες αυτούς σε όσους αποφασίσουν, θα νιώσουν έντονη την παρουσία στην ζωή τους το τρίτο πρόσωπο της θεότητας που είναι το Πνεύμα το Άγιο, ο Παράκλητος, τον οποίον ο Χριστός υπεσχέθη ότι θα στείλει και θα οδηγήσει τους ανθρώπους στην κατάπαυση. Χαρά λοιπόν σε εμάς διότι ήρθε σήμερα ο Παράκλητος σε εμάς και μας βοηθά. Ο λόγος τώρα που όλοι εμείς κάνουμε την προσπάθεια και συμπεραίνουμε ότι αυτή είναι η αποστολή μας το καταλαβαίνομαι διότι ο Θεός επιτρέπει όλη αυτή την αποκεκρυμμένη σοφία την οποία οι αιώνες μετέφεραν μέχρι σήμερα, ώστε να ξεδιπλώνεται σήμερα και να γίνεται μάλιστα νοητή και κατανοητή από όλους μας. Το ότι την κατανοούμε βγαίνει το συμπέρασμα ότι αυτή είναι η αποστολή μας και προς εκεί που το πνεύμα του Θεού μας καλεί θα πρέπει να τείνουμε. Το ότι έχουμε αυτή την αποστολή και δεν έχουμε κάποια άλλη αυτό το καταλαβαίνουμε διότι τα συλλαμβάνουμε όλα αυτά και τα βλέπουμε σωστά, φυσιολογικά να υπάρχουν στον άνθρωπο όλα αυτά τα άφθαρτα στοιχεία του λόγου του Θεού που αντλούμε δια του ευαγγελίου καθώς την ίδρυση της βασιλείας μέσα μας και γύρω μας, στόχοι οι οποίοι έχουν απορριφθεί από όλον δυστυχώς τον χριστιανικό κόσμο ο οποίος τα μετέφερε στον ουρανό, εμείς λοιπόν πράττουμε αυτά που καταλαβαίνουμε, όσα προανέφερα. Έτσι καταλαβαίνουμε την αποστολή μας. Δόξα λοιπόν στον Άγιο Πατέρα Θεό, στον Άγιο Υιό και δόξα στο Άγιο Πνεύμα για την αποστολή την οποίαν ξεδιπλώνει μπροστά μας και την οποίαν μας καλεί να φέρουμε εις πέρας. Όλοι μαζί ενωμένοι αφού εννοήσαμε ότι ο Θεός θέλει αυτά από εμάς θα εργαστούμε με όλες τις δυνάμεις και με πληρότητα πίστης, ώστε ο Θεός να δημιουργήσει διαμέσου μας το κράτος του Θεού που είναι της ζωής και της ανυπόκριτης αγάπης μέσα μας και γύρω μας, μόνο με αυτό τον τρόπο το κράτος της ζωής θα έρθει πάλι στην γη. Με το να εμφανιστούν πάλι στον κόσμο οι υιοί και οι θυγατέρες οι οποίοι θα έχουν εμφανίσει στην ζωή τους τις ιδιότητες του Θεού καθώς και την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού μέσα στην καρδιά τους.Τι λέτε το πιστεύουμε όλοι εμείς; Θα το φέρουμε στην ζωή μας σίγουρα, εμείς το πιστεύουμε. Το οποίον κράτος υπήρχε κατά των πρώτων χρόνων της δημιουργίας του κόσμου. Όμως μετά την πτώση των πρωτοπλάστων χάθηκε και δεν ξαναεμφανίσθηκε. Όμως ο Θεός Πατέρας έστειλε τον Υιόν του ώστε να το παρουσιάσει χωρίς λάθη πνευματικά. Ο Χριστός το ξαναεμφάνισε δια της ζωής του μάλιστα έθεσε και τον πρώτο λίθο του πνευματικού οικοδομήματος της ζωής και της αφθαρσίας στην γη δια των ομιλιών και των έργων. Όμως μέχρι τώρα μόνο στα λόγια εμφανίζεται στους χριστιανούς. Δυστυχώς δεν μπόρεσε κανείς να δημιουργήσει αυτό το κράτος στην ζωή του, ο λόγος είναι: 1ον) διότι σήμερα ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και διότι όλοι δυστυχώς οι χριστιανοί σήμερα έχουν μεταφέρει την βασιλεία του Θεού στον ουρανό, 2ον) διότι ο χριστιανικός κόσμος λόγω της παχυλότητας του υλιστικού στοιχείου που τον διέπει και λόγω των οικονομικών συμφερόντων που διέπει τον κόσμο αυτό διότι ο κόσμος αυτός στηρίζεται στο χρήμα, στα συμφέροντα και στα όπλα, αν αυτά χαθούν ο κόσμος θα μετατραπεί σε ζούγκλα προβαίνοντες σε ακρότητες. Έτσι όλοι οι χριστιανοί δεν μπόρεσαν να εννοήσουν την σοφία του ευαγγελίου, έτσι ακολούθησαν τυπικά και δέχτηκαν τυπικά τον χριστιανισμό, ουσιαστικά οι χριστιανοί όμως παρέμειναν ειδωλολάτρες και αυτό το βλέπουμε διότι η ύλη σκεπάζει το πνεύμα σήμερα στην ζωή μας. Στον μέλλοντα όμως αιώνα τον οποίον διανύουμε, το μέλλον δια του Χριστού και διαμέσου μας θα αντιστρέψει τους κανόνες αυτούς και το πνεύμα θα βγει πάνω από την ύλη. Άλλο εμπόδιο είναι ότι οι χριστιανοί έχουν φανατιστεί και δογματιστεί με τις θρησκείες τους, φυσική συνέπεια ώστε να προκαλούν οι θρησκείες στον λαό τους ασυγκράτητο φανατισμό που μεταφέρεται σε δαιμονισμό, πόλεμοι κ.λ.π. Έτσι εκμεταλλεύονται οι αρχηγοί την άγνοια των λαών τους και τον φανατισμό αυτών των λαών για οφέλη δικά τους, οδηγούμενοι οι λαοί στην ανυπαρξία. Μάλιστα αυτά είδε και ο Χριστός και εξαπέλυσε τα ουαί στους άρχοντες του λαού του. Άλλο εμπόδιο είναι ότι οι άνθρωποι σήμερα πέφτουν στον ύψιστο εγωισμό και στην ακρότητα της πολυμορφικής κρίσης, στοιχεία τα οποία και αυτά εμποδίζουν τον Θεό να ανοίξει τις πόρτες της σοφίας, της ζωής, των καρπών και των χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος έμπροσθεν όλων των χριστιανικών λαών, ο λόγος διότι το πνεύμα του φανατισμού θα φέρει εμποροποίηση της άπειρης σοφίας του Θεού αν αποκαλύψει ο Θεός την σοφία του, ώστε να συλλάβουν οι αρχηγοί και ο λαός την πληρότητα της σοφίας του Θεού που είναι η κατάργηση της αμαρτίας, η ίδρυση της βασιλείας μέσα μας και γύρω μας, η κατάργηση του φυσικού θανάτου, η δευτέρα έλευση του Χριστού στην γη και τελευταία η ανάσταση των εν Κύριω νεκρών. Επαγγελίες οι οποίες μένουν ανεκπλήρωτες και ο λόγος διότι δεν έχουν πιστευτεί από έναν ή πολλούς ανθρώπους. Θα πρέπει να ξέρουμε ότι οι επαγγελίες εκπληρώνονται δια της πίστεως την οποίαν ο Θεός εναποθέτει μέσα μας. Εμείς τώρα αφού τα συλλάβαμε όλα αυτά θα πρέπει με ταπείνωση να τείνουμε προς τους στόχους αυτούς, ιδού νυν καιρός ευπρόσδεκτος ιδού νυν ημέρα σωτηρίας. Δεν πρέπει να συμβιβαστούμε με το ψέμα, αν συμβιβαστούμε ο θάνατος είναι η προκοπή μας και τίποτε άλλο. Κάναμε μια έρευνα ώστε να δούμε ποιοι είμεθα όλοι εμείς που τα συλλάβαμε όλα αυτά και γιατί τα συλλάβαμε μάλιστα με σκοπό και πνεύμα να τα φέρουμε στην ζωή μας και στην ζωή των άλλων. Η έρευνα μας οδήγησε στα λόγια του Κυρίου ο οποίος είπε τα εξής, ευχαριστώ σοι, Πάτερ, Κύριε του ουρανού και της γης ότι απέκρυψες ταύτα πάντα από σοφούς και συνετούς και απεκάλυψες αυτά εις νήπια. Καθώς τα λόγια του αποστόλου Παύλου, ιδέται την πρόσκλησίν σας αδελφοί ότι είσθε ου πολλοί σοφοί κατά σάρκα, ου πολλοί γνωστικοί αλλά τα μωρά του κόσμου εξελέξετο ο Θεός ίνα καταισχύνη τους σοφούς. Αυτοί λοιπόν είμεθα εμείς, ένα μηδέν και αυτό θα παραμείνουμε διότι με αυτόν τον τρόπο θα έχουμε την συγκατάθεση και την ευλογία του Πατέρα Θεού στα έργα μας. Όταν είσαι μηδέν ο Χριστός μπαίνει μπροστά και γίνεσαι 10, αν γίνουμε και άλλο μηδέν θα γίνουμε 100, αν γίνουμε και άλλο 0 θα γίνουμε 1000, όσα λοιπόν πιο πολλά μηδέν τόσο πιο μεγάλη αξία παίρνουμε, γινόμεθα άνθρωποι με μεγάλη αξία γεμάτοι σοφία και πρόνοιας Θεού. Τι θα κάνουμε; Τώρα όλοι μας έχουμε γνώση πολλών πραγμάτων. Έτσι γνωρίζουμε ότι θα πρέπει να τείνουμε στην εφαρμογή όσων ξέρουμε, διαφορετικά δεν μπορούμε να ανοίξουμε τις πόρτες της ζωής. Τώρα φεύγουμε από όλα αυτά και πάμε στην αποκάλυψη, εκεί φαίνεται ότι ο Θεός άνοιξε έμπροσθεν μας θύρα ανανεωγμένη την οποίαν ουδείς δύναται να την κλείσει. Όμως η πόρτα μπορεί και να κλείσει, πότε όμως κλείνει, μόνο όταν ο καθένας από εμάς την κλείσει μόνος του διότι σε εμάς την άνοιξε ο Θεός. Η πόρτα της ζωής σε εμάς θα κλείσει μόνο όταν εμείς γυρίσουμε πίσω και την κλείσουμε μόνοι μας την πόρτα αυτή με την αδιαφορία μας και την πνευματική τεμπελιά μας. Μη γένοιτο! Αν όμως προχωρήσουμε θα φτάσουμε στην κύρια τράπεζα όπου ο Κύριος μας περιμένει ώστε δια της πίστεως, του καθαρισμού και του αγιασμού να συνφάγομε τα άφθαρτα στοιχεία του Θεού Πατέρα. Ο δρόμος λοιπόν της δόξης είναι η αφιέρωση καθώς και τα εξής λόγια του Κυρίου τα οποία έχουν ως εξής, ουδείς επιβαλών την χείρα επ άροτρων και βλέπων εις τα οπίσω είναι αρμόδιος δια την βασιλεία του Θεού. Το πίσω λοιπόν σε εμάς θα πρέπει να αποκλειστεί, με όσες επιθέσεις ή αντιξοότητες μας έλθουν. Φεύγουμε τώρα από εδώ και πάμε στην γέννεση, εκεί βλέπουμε τα εξής λόγια του Θεού ως προς τον άνθρωπο, Αδάμ από παντός δέντρου του παραδείσου δύνασαι να τρώγεις από το δέντρο της γνώσης του καλού και του κακού δεν δύνασαι να φάγεις, αν φας καθ’ ην ημέρα θα φας θα πεθάνεις, το δέντρο αυτό είναι η αμαρτία, τα δέντρα τα άλλα που επιτρέπονται να φάει, να γευτεί, να γνωρίσει ο Αδάμ και ο κάθε Αδάμ είναι η σοφία του Θεού σε όλους τους τομείς. Την οποίαν ο άνθρωπος θα χρησιμοποιήσει για την τελείωσή του στο να αντλήσει την γνώση και την σοφία του Θεού ίνα δια αυτής θεοποιηθεί ο άνθρωπος. Το δέντρο του κακού είναι η αμαρτία, τα οποία οψώνια αυτής είναι ο θάνατος. Ο Απ. Παύλος αναφέρει, τα οψώνια της αμαρτίας είναι ο θάνατος. Αμαρτία είναι οι παραβάσεις των εντολών του Θεού, ο οποίος έχει ως σχεδιάγραμμα στον λόγο του Θεού τον τρόπο της σωτηρίας και το σχέδιο αποφυγής της αμαρτίας και της προσβολής του Θεού από εμάς που γίνεται διαμέσου της αμαρτίας. Η προσβολή που γίνεται στο πρόσωπο του Θεού είναι η φθορά, το γήρας, ο θάνατος, η αμαρτία, μάλιστα το τραγικό όλων είναι η πίστη του καθενός ανθρώπου ότι όλα αυτά είναι υποχρεωτικά στους ανθρώπους να υπάρχουν και δεν μπορούν να τα αποφύγουν. Όταν όμως πιστευτούν και εφαρμοστούν όλα αυτά από έναν ή πολλούς τότε έρχεται το κράτος της ζωής στην γη και ο άνθρωπος επανέρχεται στην ενότητά του με τον Θεό. Τώρα θέλω να σας πω για την μεγάλη αξία αυτού του κύκλου ώστε να δείξουμε ενδιαφέρον σε όλους τους τομείς. Ο Θεός με παρότρυνε και με δίδαξε τον τρόπο ώστε να ξεκινήσω την προσπάθεια και με πιο τρόπο να εργασθώ απέναντι στον εαυτό μου και απέναντι στους συνανθρώπους μου. Έτσι, ξεκίνησα αυτή την προσπάθεια και πήρα αυτή την πρωτοβουλία στο να εργασθώ με κύκλους ή με την παρουσία της αίθουσας. Αν δεν είχαμε την προτροπή και την βοήθεια του Θεού Πατέρα είναι σίγουρο ότι ο διάβολος θα μας είχε τυλίξει και χωρίς να το καταλαβαίναμε σιγά σιγά θα μπαίναμε στο πνεύμα του κόσμου, το οποίο θα μας οδηγούσε στην ανυπαρξία και στην αποσύνθεση πνεύματος και σώματος λόγω του κοσμικού φρονήματος. Σήμερα βλέπουμε όλοι ότι αυτό που γίνεται εδώ πρέπει να συνεχισθεί διότι έχει την δύναμη να μας συνετίζει, να μας ζωοποιεί, να μας κρατά στο αγαθό και αν αποφασίσουμε συνειδητά ώστε να ζωοποιούμε το ευαγγέλιο στην καθημερινότητά μας τότε θα μας εξασφαλίσει τον σωστό τρόπο λειτουργίας του εσωτερικού κόσμου μας, εξασφαλίζοντας την ζωή σε εμάς διότι μαθαίνουμε να ζούμε. Αυτό άλλωστε παρέχουν στους ανθρώπους του Θεού όταν καλλιεργούμε τους καρπούς, τα χαρίσματα και τα σημεία, αυτά όλα μας παρέχουν άφθαρτα στοιχεία. Τώρα αν δεν καλλιεργούσαμε αυτά που λέμε σίγουρα θα καλλιεργούσαμε τα πέντε φίδια, ζήλια, ψέμα, εγωισμό, κρίση και πονηρία, καθώς τα στοιχεία του εγωισμού, τα στοιχεία του επτακέφαλου θηρίου και γενικά τα στοιχεία που οδηγούν στο πρόωρο γήρας και στην φθορά, με φυσική συνέπεια τον θάνατο. Το σπουδαιότερο όλων είναι ότι παρουσιάζεται το ευαγγέλιο του Χριστού εδώ σε αυτό το χώρο, εξασφαλίζουμε την πρόνοια, την συμπάθεια και την εξουσία του Αγίου Θεού σε εμάς, ο οποίος Θεός ζωοποιεί μέσα μας τον θείο λόγο. Θα πρέπει ακόμα διαβάζοντας το ευαγγέλιο να γνωρίζουμε ώστε να αποφύγουμε την παγίδα που έπεσαν όλοι σχεδόν οι άνθρωποι. Αυτή είναι ότι ο Θεός δεν έφερε δόγματα και θρησκείες στους ανθρώπους αλλά έφερε το ουράνιο πολίτευμα, το οποίο έχει και εξασφαλίζει την άφθαρτη ζωή που χορηγεί ο λόγος του και την ανυπόκριτη αγάπη. Για να δούμε την αξία του γεγονότος τούτου του κύκλου και να την συλλάβουμε, θα την συλλάβουμε όταν ο καθένας φτάσει στην πνευματική ηλικία και στο σημείο ώστε να δει την φθορά που φέρνει ο κόσμος και το σύστημα της ζωής του κόσμου. Αυτό το καταλαβαίνουμε εμείς όταν είμεθα έξω από εδώ, το πνεύμα του κόσμου πόσο καταστροφικό είναι και επειδή εμείς σήμερα έχουμε μέρος του κόσμου μπορούμε να συγκρίνουμε, όμως ο κόσμος δεν ξέρει το πνεύμα του Θεού ώστε να το συγκρίνει με το πνεύμα του κόσμου. Η αξία λοιπόν του κύκλου αυτού είναι πολλή μεγάλη διότι για να δημιουργήσει κάποιος έναν καινούργιο κύκλο με πνεύμα ζωής που είναι σημαντικό και με στόχο την βασιλεία μέσα μας και γύρω μας με καινούργια παιδιά ή για να κερδίσει την εμπιστοσύνη των δογματικών χριστιανών και να βάλει το πνεύμα της εφαρμογής, της ζωής, της εξάπλωσης, της θυσίας ώστε να τον ακολουθήσουν άνθρωποι σε αυτή την πορεία και να βάλει και το πνεύμα της ζωής θα χρειαστεί περίπου 20 χρόνια συνεχής προσπάθειας από όποιον πάρει την απόφαση. Τι προσπάθεια θα πρέπει να κάνει; 1ον) να ανοίξει το σπίτι του ώστε με χαρά όλη η οικογένεια να υπηρετεί τους συνανθρώπους που θα έρχονται, 2ον) υλικά θα πρέπει να τους βοηθά και να ενδιαφέρεται για τα προβλήματα τους μάλιστα θα πρέπει να τους στηρίζει τους αδερφούς και πνευματικά, ώστε τα αδέρφια του να θεραπευτούν, 3ον) να αποφεύγει την αμαρτία ώστε να μην παθαίνει πτώση ώστε οι φίλοι του να βλέπουν σε αυτόν τις δυνάμεις του ευαγγελίου και την ευλογία του Θεού στην ζωή του, την οποία θα την θέτει στην υπηρεσία των συνανθρώπων του. Ο Χριστός αν δεν ανασταίνονταν ώστε να κηρύξει με την ζωή του την δόξα του Πατέρα του, τα τρία χρόνια υπηρεσίας και κηρύγματος θα πήγαιναν χαμένα, 4ον) δια της αφιέρωσης που θα χρειαστεί να έχει ο πιστός θα πρέπει να εξασφαλίσει πνευματικό πλούτο και πνευματική σοφία, την οποία θα την θέτει και θα την παρουσιάζει δια του λόγου και δια των ομιλιών, 5ον) λόγω της αφιέρωσης που θα χρειαστεί ώστε να αποκωδικοποιήσει ο άνθρωπος αυτός το ευαγγέλιο και να βγάλει τις παγίδες που έχει ο λόγος του Θεού ώστε να αντλήσει τα άφθαρτα στοιχεία, θα υποστεί στέρηση στον υλικό τομέα ώστε οι άλλοι να δουν το παράδειγμα το οποίο θα τα δίνει όλα για την δόξα του Θεού και την σωτηρία των συνανθρώπων. Εξάλλου δεν μπορείς να κηρύττεις και να θέλεις να σε ακολουθήσουν και να στηρίξουν οι άλλοι κάτι το οποίο δεν το στηρίζεις με όλες σου τις δυνάμεις εσύ, 6) στην αρχή θα υποστεί ο άνθρωπος του Θεού διωγμό, πρώτον από τα οικία άτομα και δεύτερον περιφρόνηση και κατηγορώ από το περιβάλλον. Μέχρι να καταλάβουν πρώτα τα κοντινά μέλη και έπειτα οι φίλοι του αν δεν έχει βγάλει τον εγωισμό θα υποστεί φθορά και ίσως να χάσει και την ζωή του, 7ον) θα χρειαστεί, διότι αυτός έφτασε στο σημείο να συλλαμβάνει τι θέλει ο Θεός να μπει μπροστά και να κάνει ότι ένας σαρκικός πατέρας διότι τα παιδιά του είναι μικρά και δεν καταλαβαίνουν τι πάει ο πατέρας τους να κάνει. Έτσι θα εργάζεται σαν πατέρας μέχρι τα παιδιά να γίνουν συνεργάτες στο οικοδόμημα του πατέρα τους του πνευματικού, μέχρι τότε ο πατέρας θα είναι μπροστά ώστε και αυτά να βοηθηθούν και να βοηθήσουν αργότερα. Τώρα εγώ με την δύναμη του Θεού όλα αυτά τα γράφω γιατί τα έχω περάσει και με την βοήθεια του Θεού τα καταφέραμε. Μάλιστα έκαναν τον Θεό τώρα να μας ευλογεί ώστε να εργαζόμαστε με σοφία για την ίδρυση της βασιλείας μέσα μας και γύρω μας. Τώρα δεν μπορεί τίποτα να μας φρενάρει διότι ο Θεός είναι στην ζωή μας και η αγάπη προς τα αδέρφια μας είναι μεγάλη αν και ακόμα δεν φαίνεται, θα φανεί όμως στο μέλλον πως ότι κάνουμε το κάνουμε για το καλό όλων. Μάλιστα και η πίστη μας είναι μεγάλη σήμερα, ώστε δια αυτής να ξεπερνάμε τα εμπόδια όμως πάντα θα φωνάζουμε στην προσευχή μας και το μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν. Διότι παρ’ όλη την προσπάθεια όλων αυτών των χρόνων αν η χάρη του Θεού φύγει όλα θα χαθούν και οι φίλοι μας που κηρύτταμε ή που βοηθήσαμε πνευματικά ή υλικά θα πουν, σιγά και αυτός τι έκανε, τίποτε, να τι έπαθε, με φυσική συνέπεια και αυτοί να παραδοθούν στον θάνατο. Η προσπάθεια η δική μου και της Ρούλας καθώς οι πρωτοβουλίες που παίρνουμε μερικά αδερφάκια δεν τις καταλαβαίνουν και ίσως να τις κρίνουν αρνητικά σε μερικά πράγματα που λέμε όμως εμείς έπειτα από επίγνωση και νουθεσία Θεού κάνουμε ότι κάνουμε μάλιστα με σκοπό το κάνουμε ώστε να βοηθήσουμε και άλλους. Μάλιστα είναι απολύτως βέβαιο πως αυτό που κάνουμε δεν το κάνουμε για να γίνουμε αρχηγοί ή για να το παίξουμε ποιμένες ή για να καλύψουμε την συνείδησή μας ώστε να λέμε ότι είμεθα χριστιανοί. Καταλάβαμε ότι ο Χριστός θυσιάστηκε για εμάς και πέθανε για να μην πεθάνουμε εμείς, μάλιστα καταλάβαμε ότι αργά ή γρήγορα πάμε για θάνατο και ότι αφού ο θάνατος παραμονεύει δεν μπορούμε να επαναπαυτούμε και να το παίξουμε ευλογημένοι, διότι μάθαμε ότι ο Θεός θέλει να νικήσουμε όλους τους εχθρούς μας, έσχατος εχθρός είναι ο θάνατος καθώς να αγωνισθούμε για την ίδρυση της βασιλείας μέσα μας και γύρω μας ώστε να έρθει ο Χριστός. Αυτή είναι η ευλογία που καταδιώκουμε. Καταλάβαμε ακόμη ότι ζωή χωρίς Χριστό είναι μηδέν, γι’ αυτό αφού είναι τόσο δύσκολο να χτιστεί το κράτος του Θεού και να βρεις και άλλους να θέλουν να το χτίσουν ας στηρίζουμε αυτό που κάνουμε εδώ με όλες μας τις δυνάμεις, όποιος τώρα φτάσει κάπου ψηλά θα μεταλαμπαδεύσει και θα βοηθήσει και τους χαμηλότερους αδερφούς στην πίστη. Εγώ λοιπόν και η Ρούλα θέλουμε την βοήθειά σας ώστε και εμείς να μπορούμε να βοηθούμε διότι είναι σίγουρο ότι το μέλλον είναι του Χριστού και ανήκει στους χριστιανούς, έτσι και εμείς με την αφιέρωσή μας ίσως βοηθήσουμε πολλούς. Δεν ήρθαμε εδώ και δεν κάνουμε όλα αυτά για να περνάει η ώρα, ήρθαμε εδώ με απόφαση ώστε να γίνουμε κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι αυτού του Χριστού. Χρόνος για χάσιμο δεν υπάρχει και αυτός που χαζεύει αργά ή γρήγορα θα το πληρώσει, μη γένοιτο σε κανέναν από εμάς. Πολλοί αδερφοί λένε, έχουμε χάρη χάρη και τίποτε δεν κάνουν παρά να περιεργάζονται αντί να εργάζονται, αυτό είναι παγίδα διότι χάνουν τον χρόνο τους. Έτσι έρχονται σε αδιέξοδο και έξαφνα έρχεται ο όλεθρος στην ζωή τους. Και μετά αρχίζουν να λένε, γιατί Θεέ μου, γιατί Θεέ μου. Θέλω να ξέρετε ότι η χάρη έρχεται δια της εφαρμογής των εντολών του Θεού. Άλλοι πάλι επαναπαύονται και λένε ότι ο Θεός βρέχει για δικαίους και αδίκους και αυτοί δεν κάνουν τίποτε. Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι κανονικά όλοι πρέπει να πεθάνουν όμως ο Θεός τους δίνει χρόνο ώστε να κινήσουν τους μηχανισμούς ίνα φέρουν τον Θεό στην ζωή τους, αυτοί όμως δεν εκμεταλλεύονται την χάρη, την βροχή αυτή που πέφτει από τον Θεό και έτσι όταν χρειαστεί να ποτιστούν οι ίδιοι με πίστη, με δυνάμεις, με αγάπη, με σοφία, με ανεκτικότητα δεν έχουν τίποτε και δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν. Μη γένοιτο!
Εύχομαι ο Θεός να μας βοηθήσει ώστε να συλλαμβάνουμε την μεγάλη και ύψιστη αποστολή μας έναντι του Θεού και των συνανθρώπων μας, ώστε να την φέρουμε εις πέρας. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

ΠΩΣ ΝΑ ΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ ΣΥΝΕΧΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΥΦΟΡΙΑ, (ΧΑΡΑ).

Όλοι μας θέλουμε και προσπαθούμε να έχουμε συνεχώς μια αυξημένη εσωτερική χαρά και ειρήνη. Μια πληρότητα πνευματική που να πλημμυρίζει την προσωπικότητά μας, χαρίζοντάς μας μια διαρκή ζωτικότητα και ευεργετικότητα. Στην ζωή μας ίσως συναντάμε πολλά εμπόδια και δυσκολίες. Μπορούμε όμως εάν θέλουμε, να υψωνόμαστε πάνω από κάθε εμπόδιο έτσι ώστε να μην επηρεάζεται η πνευματική μας κατάσταση και να παραμένουμε συνεχώς με γεμάτες τις πνευματικές μας μπαταρίες. Η εφαρμογή στην πράξη του Χριστιανικού τρόπου ζωής δεν επαγγέλλεται μόνο την μέλλουσα αιώνια ζωή αλλά και την παρούσα σαν μια ευτυχισμένη και όμορφη ζωή και αυτή η εσωτερική ομορφιά εναπόκειται να την κάνουμε μια χαρούμενη πραγματικότητα. Ο Κύριος δίδει τον τρόπο δια του Ευαγγελίου, δίδει και τις δυνάμεις που χρειαζόμαστε, εμείς την προσπάθεια καλούμαστε να κάνουμε μόνο. Θα πρέπει ακόμη να γνωρίζουμε πως η εκάστοτε πραγματικότητα που ζούμε είναι αποτέλεσμα και προβολή του εσωτερικού μας κόσμου, του νου μας. Ο βαθμός καθαρότητας και διαύγειας του νου μας και το είδος των σκέψεων αντανακλά πάντοτε στην δημιουργία και ύπαρξη εσωτερικής χαράς ή λύπης. Η διαρκής λοιπόν πνευματική ευφορία και εσωτερική πληρότητα προϋποθέτει νου υγιή, νου ανανεωμένο, νου διαποτισμένο από τις αλήθειες και τα ιδανικά του Χριστού. Με την ανανέωση του νου ανοίγει ο δρόμος για την εσωτερική μεταμόρφωση όπως μας λέει ο Απ. Παύλος, μεταμορφούσθε τη ανακαινώσει του νοός υμών. Ο τρόπος δηλαδή για να φτάσουμε ώστε να νιώσουμε και να διατηρήσουμε αυτήν την πληρότητα και την ζωτικότητα είναι να πάψουμε να συμπεριφερόμαστε και να σκεφτόμαστε λανθασμένα όπως κάναμε μέχρι τώρα γιατί έτσι ήταν προγραμματισμένος ο νους μας. Αλλά να αλλάξουμε καθημερινά σιγά σιγά την εσωτερική μας υπόσταση δια της δημιουργίας νέας υποδομής του νου μας. Για να τα πετύχουμε τώρα όλα αυτά που αναφέραμε (την μόνιμη εσωτερική πληρότητα και χαρά) θα πρέπει:
Α) Να προστατέψουμε τον νου μας από τον συνεχή λανθασμένο προγραμματισμό, κλείνοντας έτσι τους δρόμους διείσδυσης στοιχείων φθοροποιών και ξένων προς την ουσία της πραγματικής μας φύσης, που είναι η αγάπη.
Β) Να αποκτήσουμε τα απαραίτητα στοιχεία που όχι μόνο θα μας παρέχουν εσωτερική (πνευματική) πληρότητα αλλά και θα μας θωρακίζουν αυτή την πνευματική ευφορία από την ύπαρξη αρνητικών καταστάσεων.

Α) Προστασία του νου. Μπορούμε να προστατέψουμε τον νου μας δίνοντας ιδιαίτερη σημασία και προσοχή στα παρακάτω:
1ον Στο τι σκεφτόμαστε. Ουδέτερες σκέψεις δεν υπάρχουν. Κάθε σκέψη που κάνουμε μας οδηγεί λίγο - πολύ στο ψέμα ή στην αλήθεια, στο λάθος ή στο σωστό. Να μην επιτρέπουμε στο νου μας να κυριεύεται από σκέψεις που άμεσα ή έμμεσα καταστρέφουν την γαλήνη του εσωτερικού μας κόσμου και διαβρώνουν την συνείδησή μας. Αλλά αντίθετα να φιλτράρουμε μέσα από την Θεϊκή αγάπη καθετί που σκεφτόμαστε. Κάθε στιγμή βρισκόμαστε αντιμέτωποι με την εκλογή ή με την απόρριψη ανάμεσα σ’ ένα πλήθος σκέψεων που αφορούν τον Θεό, τον εαυτό μας, τον συνάνθρωπό μας. Να κρατάμε και να ενισχύουμε σκέψεις χαράς, εμπιστοσύνης, αγάπης, συγχωρητικότητας, ενότητας και γενικά κάθε σκέψη που διακρίνουμε ότι είναι υπέρ του Θεού, υπέρ του εαυτού μας, υπέρ του συνανθρώπου μας. Αυτό μας κρατάει σε πνευματική επαφή με τον Θεό και μας γεμίζει ζωτικότητα, ενεργητικότητα και πνευματική ευφορία. Ενώ η υποδοχή και η καλλιέργεια σκέψεων που έχουν περιεχόμενο κατάκρισης, ζήλιας, θυμού, φόβου, ανησυχίας, μίσους κλπ., μας οδηγούν εκ του ασφαλούς σε πνευματική πτώση. Στον νου μπορεί να μας έρχεται οποιαδήποτε σκέψη κακή. Για να διατηρούμε συνεχώς χαρούμενη την εσωτερική μας κατάσταση θα πρέπει αυτόματα να αποβάλλουμε από το νου μας κάθε τέτοια κακή σκέψη. Πως; Μόνο με έναν τρόπο μας λέει ένας αδελφός μας, περιφρόνηση, όχι συζήτηση με τον ψεύτη που μας ψιθυρίζει την κακή σκέψη.
2ον Τι λέμε, για ποια πράγματα μιλάμε. Σ’ αυτό συμπεριλαμβάνεται η κριτική, το κοινό κουτσομπολιό και γενικά η άνευ σημασίας κουβέντα με την οποία συνήθως γεμίζουμε το χρόνο μας. Όλα αυτά θα πρέπει να τα αποφύγουμε. Η φαινομενικά άκακη κουβεντούλα που γίνεται άνευ λόγου, άμεσα ή έμμεσα μας αδειάζει πνευματικά και γεμίζει το νου μας με περιττές πληροφορίες. Αυτές οι περιττές πληροφορίες στις περισσότερες περιπτώσεις όχι μόνο δεν μας βοηθάνε στην πνευματική μας εξέλιξη αλλά προκαλούν σκέψεις στον νου άχρηστες ως επί το πλείστον, δημιουργώντας έτσι περιττή δουλειά γιατί θα χρειαστεί κάποιος αγώνας για να τις αποβάλλουμε και να καθαρίσουμε τον νου μας. Να μην αναλύουμε και να μην συζητάμε το κακό καθόλου, ούτε να γινόμαστε φορείς δυσάρεστων ειδήσεων έστω και αν αληθεύουν. Να μιλάμε χρησιμοποιώντας εκφράσεις που είναι θετικές, ευχάριστες, αισιόδοξες. Κάθε φορά που μιλάμε, ας περνάμε τα λόγια μας από τα τρία φίλτρα όπως τα έλεγε και ο Σωκράτης:
α) Να λέμε αυτό που είναι απαραίτητο να πούμε.
β) Να το λέμε με αγάπη.
γ) Να γνωρίζουμε πως είναι η αλήθεια.
3ον Το είδος των λόγων που επιτρέπουμε στον εαυτό μας να δέχεται από τους άλλους. Αν υπάρχει κίνδυνος επηρεασμού, ας είμαστε πιο προσεκτικοί και πιο εκλεκτικοί στις παρέες μας και στις επαφές μας με τους ανθρώπους που υπάρχουν στο φιλικό ή στο εργασιακό μας περιβάλλον.
4ον Τα αισθήματα. Πρέπει να προσέχουμε και να ελέγχουμε τα αισθήματα που επιτρέπουμε μέσα μας να μας κυριεύουν. Για να καλλιεργήσουμε και να μονιμοποιήσουμε την χαρά και την αισιοδοξία θα ήταν συμφέρον μας πνευματικό να αναπτύσσουμε θετικά μηνύματα, θετικές σκέψεις, θετικά αισθήματα.
5ον Μπορούμε τέλος να διαλέγουμε προσεκτικά τι μπαίνει στον νου μας από την τηλεόραση, τα περιοδικά, το σινεμά, τις εφημερίδες, τα βιβλία κλπ.. Τις περισσότερες φορές σίγουρα δεν είναι μια πηγή αλήθειας για κάποιον που επιθυμεί να γνωρίσει τον εαυτό του γιατί όλα αυτά μας προγραμματίζουν αρνητικά, περνώντας μηνύματα στο νου μας βίας, φθοράς, εκδικητικότητας, υλισμού και το κυριότερο περιορισμό της πίστης και των πνευματικών δυνατοτήτων μας. Πάντα δοκιμάζουμε αλλά για να διατηρούμε την πνευματική μας ευεξία ας κατέχουμε μόνο το καλό. Η προστασία του νου μας λοιπόν είναι καθαρά στο χέρι μας. Στο χέρι μας είναι να είμαστε φύλακες του νου μας και να μην τον αφήνουμε να φιλοξενεί για πολύ αρνητικές σκέψεις. Μπορούμε να μάθουμε με υπομονή τον νου μας να σκέφτεται θετικά. Αυτό αντανακλά σίγουρα στον εσωτερικό μας κόσμο και μας διατηρεί σε συνεχή πνευματική ευεξία και επειδή υπάρχει άμεση σχέση σώματος – πνεύματος καλό θα ήταν παράλληλα να υπάρχει και ένας σωστός τρόπος διατροφής και εξάσκησης του σώματος καθώς και αποφυγή σωματικών καταχρήσεων.
Β) Ανανέωση του νου. Αυτό μπορούμε να το πετύχουμε με τους παρακάτω τρόπους:
1ον Συνεχής δραστηριότητα. Ο χρόνος μας δεν πρέπει να φεύγει απαρατήρητος και αχρησιμοποίητος. Η αδράνεια στην προσπάθειά μας για πνευματική ολοκλήρωση δεν μένει χωρίς επιπτώσεις. Ο ανθρωποκτόνος διάβολος εργάζεται 24 ώρες το 24ωρο. Δεν αδρανεί ούτε δευτερόλεπτο. Δεν κάνει διακοπή ούτε μια μέρα. Καθημερινά εργάζεται για την εξόντωση του ανθρώπινου γένους. Από μια μικρή πνευματική πτώση, μια μικρή στενοχώρια έως τον θάνατο είναι η μεγάλη του προσφορά στον άνθρωπο που λόγω της άγνοιας παραμένει απαθής και χωρίς σχεδόν καμιά αντίδραση. Για όλους όμως εμάς που πιστέψαμε στον Χριστό ο πέραν του απαραίτητου προς εργασία και ανάπαυση χρόνος, ο ελεύθερος χρόνος μας, θα πρέπει να διατίθεται για την δημιουργία προϋποθέσεων για την ίδρυση της Βασιλείας του Θεού ατομικά και συλλογικά. Όχι να φεύγει έτσι χαμένος και ανεπιστρεπτί ο χρόνος μας. Να δραστηριοποιούμεθα δια του κηρύγματος γιατί μας βοηθάει να αποκτήσουμε μια συνεχή και ακατάπαυστη δύναμη πνευματική και σωματική. Ενεργοποιούμε όλο μας το δυναμικό και αυξάνουμε την ψυχική διάθεση και τον ενθουσιασμό γιατί μας συνεπαίρνει ο χείμαρρος της μετάδοσης σ’ όλο τον κόσμο όλων αυτών των αληθειών του Χριστού, που δια της πίστεως δεχτήκαμε και γνωρίζουμε με την προσπάθεια μας για βίωμα. Η αδράνεια οδηγεί προς τον μηδενισμό, προς την έλλειψη ζωτικότητας. Η δραστηριότητα και κυρίως η πνευματική είναι πηγή ζωής γιατί οδηγεί στην ενεργοποίηση, οδηγεί στην διεύθυνση του νου και των λειτουργιών του και ο νους εργάζεται συνεχώς επ’ αγαθό. Πλουτίζει με εμπειρίες, αυξάνει σε αισιοδοξία, αποκτά δια της μελέτης και της εφαρμογής του λόγου του Θεού στοιχεία Θεϊκά και οι στόχοι και τα ιδανικά μας, τα ιδανικά του Χριστού υιοθετούνται και γίνονται αποδεκτά και από τους άλλους συνανθρώπους μας. Έτσι, αφενός ενισχύεται η ενότητα και η αγωνιστικότητα για την επίτευξη του κοινού στόχου που είναι η ίδρυση της Βασιλείας του Θεού, αφετέρου δημιουργείται σε εμάς τους ίδιους μια κατάσταση συνεχούς πνευματικής ευφορίας και σωματικής πληρότητας. Γιατί η συνεχής πνευματική επαφή με τον λόγο του Θεού δια του κηρύγματος, δια της μελέτης, δια της εφαρμογής και της προσευχής εξασφαλίζει σ’ εμάς μια αδιάλειπτη και συνεχή ροή πνευματικής δυνάμεως μέσα μας.
2ον Προσευχή. Πολλές φορές έχει τονισθεί τι είναι προσευχή και ποια είναι η σπουδαιότητα της προσευχής στον πνευματικό αγώνα, στην επίλυση των προβλημάτων και στην αίτηση και απόκτηση αγαθών κυρίως πνευματικών από τον Θεό. Ο Απ. Παύλος τονίζει και μας προτρέπει στην αδιάλειπτη προσευχή, αδειαλείπτως προσεύχεσθε. Ο Κύριος μας παραγγέλνει να μην αποκάνουμε εις την προσευχή. Ο Θεός θέλει ο νους μας να είναι κοντά του διότι όταν ο άνθρωπος είναι συνδεδεμένος με τον Θεό, αφενός ο νους του δεν γυρίζει από εδώ και από εκεί ώστε να πιαστεί σε κάποια παγίδα διαβολής, αφετέρου η πνευματική αυτή σύνδεση με τον Θεό επιτρέπει την συνεχή ροή πνευματικής ενέργειας μέσα του που ανεβάζει και διατηρεί στα ύψη την πνευματική έξαψη. Πολλοί επιστήμονες και συγκεκριμένα οι ειδικοί στην φυσική υγεία και ευεξία συχνά χρησιμοποιούν την προσευχή σαν θεραπευτική αγωγή που εφαρμόζουν σε περιπτώσεις έντασης, έλλειψης αυτοπεποίθησης, φοβιών κτλ.. Αφού ο κόσμος, οι επιστήμονες (όσοι απ’ αυτούς πιστεύουν στον Χριστό) χρησιμοποιούν την προσευχή για θεραπεία, εμείς πέρα από αυτό θα μπορούσαμε να διαθέσουμε το ακαταμάχητο αυτό όπλο δια την άντληση και σταθεροποίηση της πνευματικής μας ευφορίας. Είναι αξιοθαύμαστο πως η προσευχή αποκαθιστά και μονιμοποιεί την αρμονική λειτουργία πνεύματος – σώματος. Αυξάνει και ενεργοποιεί την προσωπική μας δύναμη, εισχωρεί στο υποσυνείδητο, κατευθύνει τον νου μας σε σωστές και σταθερές σκέψεις και αντιδράσεις. Προκαλεί δημιουργικές ιδέες έτσι ώστε ο νους να συλλαμβάνει εύκολα λύσεις σε κάθε εμπόδιο. Έτσι περιορίζει ή ακόμα και μηδενίζει την επήρεια του νου μας από κάποια αντιξοότητα ή πρόβλημα. Η πνευματική μας ευφορία δε, διατηρείται αυξημένη. Αυτός που προσεύχεται: σκέπτεται καλύτερα, εργάζεται καλύτερα, αισθάνεται καλύτερα, ενεργεί καλύτερα, κοιμάται καλύτερα, είναι καλύτερα. Αυτός που προσεύχεται αδιάλειπτα είναι καλύτερα συνεχώς και σε διαρκή πνευματική έξαψη γιατί είναι συνεχώς πλήρης Πνεύματος Αγίου και πλήρης δυνάμεως Θεού.
3ον Πίστη. Η πίστη διαπλάθει τον νου και προπορεύεται σε κάθε μας προσπάθεια. Η ενεργή πίστη αντιμετωπίζει με επιτυχία οποιαδήποτε δυσκολία συναντάμε στον πνευματικό μας αγώνα. Όλα τα εμπόδια υποχωρούν μπροστά στην ορμητικότητα και στην αποφασιστικότητα της δύναμης αυτού του είδους της πίστης και είναι αυτή που ενισχύει και μονιμοποιεί την εσωτερική μας πληρότητα και πνευματική ευφορία. Η ζώσα πίστη είναι μια ενεργή κατάσταση. Μέσα από την εμπειρία αποκτάται και η σοφία και η εμπιστοσύνη στον Θεό που είναι σημαντικά στοιχεία για την πνευματική ολοκλήρωση. Έτσι δημιουργείται μια συνειδητή επικοινωνία μεταξύ ανθρώπου και Θεού μέσα σε πλαίσια χαράς, αγάπης, ζωής. Η ύπαρξη ολοκληρωμένης πίστης καθιστά πολύ δύσκολο τον κλονισμό σε οποιαδήποτε αντιξοότητα και δυσκολία ενώ παράλληλα ενισχύει και καθιστά απρόσβλητη την εσωτερική μας χαρά και ευφορία.
4ον Επιδίωξη της αγάπης. Ένα τέταρτο στοιχείο (ίσως και το σπουδαιότερο) που πρέπει συνεχώς να επιδιώκουμε για να αποκτήσουμε ώστε να είμαστε πάντα σε πνευματική ανάταση είναι η δύναμη της Θεϊκής αγάπης. Η αγάπη είναι η δύναμη που ενώνει τα πάντα μέσα στο σύμπαν. Είναι η δύναμη που δουλεύει ενάντια στη διάλυση και στην αυτοκαταστροφή. Συντηρεί το σύμπαν. Συγκρατεί τα ηλεκτρόνια κοντά στον πυρήνα του ατόμου. Ενώνει τα κύτταρα του σώματος ώστε να δημιουργούν διάφορα όργανα. Συντονίζει τις λειτουργίες των διαφόρων συστημάτων του σώματος σ’ ένα ενωμένο και αρμονικό σύνολο. Εκφράζεται ακόμη και σαν βαρύτητα που κρατάει την σελήνη στην τροχιά της γύρω από την γη, την γη γύρω από τον ήλιο, τον ήλιο γύρω από το κέντρο του γαλαξία κλπ.. Με την αγάπη στεκόμαστε πάνω από τα προβλήματα, πάνω από τα πάθη και τις αδυναμίες, πάνω από όλα τα αρνητικά στοιχεία που προκαλούν πνευματική πτώση. Ο εσωτερικός μας κόσμος πλημμυρίζει από χαρά και ευτυχία. Αυτό συμβαίνει γιατί αφενός η δύναμη αυτή της ενότητας και της συνεχούς αναδημιουργίας εκριζώνει από το νου κάθε στοιχείο δυσαρμονίας και φθοράς, αφετέρου δημιουργεί υψηλή πνευματική ανάταση γιατί η ενωτική και αρμονική φύση της αγάπης εισχωρεί και γεμίζει με χυμούς ζωής τα εγκεφαλικά κύτταρα ενεργοποιώντας τα μέχρι και 100% από 6% που είναι σήμερα κατά μέσο όρο η ενεργητικότητά τους. Ο αδελφός κύριος Στυλιανός μας λέει: Η καρδιά του ανθρώπου είναι πλασμένη αποκλειστικά δια την αγάπην, μέσα στους ωκεανούς της αγάπης του Χριστού υπάρχει το καταλληλότερο κλίμα δια την καρδιά του ανθρώπου. Η αγάπη την θερμαίνει, την ζωντανεύει, την αναγεννά. Η ουσία της φύσεως του ανθρώπου είναι η αγάπη και η επιδίωξη να γίνουμε αγάπη. Μας εισάγει σε συνεχή πνευματική ευφορία γιατί ακριβώς επανερχόμαστε σταδιακά στην φυσιολογική δομή του πνεύματος και του σώματος που είναι η τελειότητα. Κάθε αντίθετη κατάσταση δεν μπορεί να εκτοπίσει αυτή την φυσιολογική διάχυση της πνευματικής ευφορίας αφού η αναγεννημένη από την αγάπη κατάσταση του νου δεν μπορεί να προσβληθεί από τίποτα. Γιατί η διαχέουσα τον νου δύναμη της αγάπης είναι όπως ήταν η πιο μεγάλη δύναμη που υπήρχε και υπάρχει στο σύμπαν. Είναι ο ίδιος ο Θεός και τίποτε πιο ισχυρό και πιο πάνω απ’ αυτόν. Η αγάπη φέρνει χαρά, φέρνει την εσωτερική πληρότητα και ευφορία και κατά τα λόγια του Κυρίου φέρνει ζωή. Αγάπη λοιπόν εν Κυρίω, χαρά εν ζωή, ζωή εν
χαρά. Γένοιτο, Αμήν.

 

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

Αδερφάκια μου, γλυκά μου, ολόγλυκά μου εν Χριστώ Ιησού, ο Θεός άνοιξε εις ημάς τις πόρτες της σοφίας Του τις οποίες ο διάβολος, παραχώρηση Θεού λόγω της ημιμάθειας και της διαπαιδαγώγησης που έπρεπε να υπάρξει στον κόσμο, αιώνες τώρα κρατούσε κλειστές. Έτσι αφήνεται να εννοηθεί ότι το πλήρωμα του αγίου χρόνου ήρθε και τα γεγραμμένα θέλουσι λαμβάνει χώρα με την παρουσία όλων εμάς στον κόσμο και των άφθαρτων στοιχείων τα οποία ο Θεός δια της πίστεως μας ενέπνευσε μέσα μας. Φανερώνοντάς τα εις ημάς ως αληθινά και υπαρκτά. Ήρθε λοιπόν η ώρα και ο καιρός ώστε το παρόν δαιμονισμένο σύστημα του κόσμου να ανατραπεί. Και η θέση του πνεύματος να ανέβει στην θέση που ήτο πριν την πτώση, όπου το πνεύμα πορεύονταν της ύλης. Εν αντιθέσει σήμερα όπου η ύλη πορεύεται του πνεύματος. Ο τρόπος που απαιτείται ώστε να αλλάξουν αυτά τα δυο είναι ο αγιασμός και ο καθαρισμός (άγιοι γίνεστε καθώς εγώ ειμί), φανερώνει ο Ιησούς (Θεός) δια του Ευαγγελίου του. Είμεθα σήμερα εμείς ένα μικρό ποίμνιο έναντι της πολυφωνίας του συστήματος και της αδιαπέραστης σύγχυσης του κόσμου (πνευματική σύγχυση), φανερώνοντας ότι η Βαβέλ κτίσθηκε πάλι σήμερα σε όλον τον πλανήτη. Όμως σήμερα κτίσθηκε μέσα στους εγκεφάλους όλων το πολίτευμα του διχασμού και παρουσιάζεται με το ότι ο καθένας άνθρωπος έχει την δική του αδιάλλακτη γνώμη, η οποία γνώμη οδηγεί τους ανθρώπους στην απεραντοσύνη της μοναξιάς. Ακόμη, η μοναξιά και η Βαβέλ επικρατεί σήμερα και στον πνευματικό κόσμο, διότι όλοι οι χριστιανοί αγαπούν έναν Θεό, τον Θεό της αγάπης με διαφορετικό τρόπο ο καθένας. Ο τρόπος όμως αυτός δεν είναι ο σωστός διότι ο τρόπος αυτός χώρισε τους χριστιανούς και όλοι έπεσαν στην παγίδα της κρίσης. Η οποία κρίση έρχεται από τα δόγματα των δικών μας εκκλησιών, των δικών τους οργανώσεων, (ατομικισμός) κλπ.. Αυτό οδήγησε όλους τους χριστιανούς στον φανατισμό, ο οποίος τους κατέληξε στην ανελέητη κρίση του ενός έναντι του αλλού, με φυσική συνέπεια όλων αυτών των γνωμών να καταλήξουν οι χριστιανοί στην απομάκρυνσή τους από τον Θεό. Διότι η εντολή του Θεού είναι, μην κρίνετε ίνα μην κριθήτε τις είσαι συ όστις κρίνεις αλλότριον οικέτη εις τον ίδιον κύριον ίστασαι ή πίπτεις; Συ τι; Αναπολόγητος είσαι συ ο κρίνων διότι εις ό,τι κρίνεις τον άλλον σεαυτόν καταδικάζεις. Θέλω όλοι εμείς να μελετάμε ουσιαστικά τον Λόγο του Θεού ώστε δια αυτού να αντλήσουμε τα αληθινά στοιχεία, τα οποία μπορούν να μας οδηγήσουν στην άφθαρτη και πανευδαίμονη ζωή, χαρούμενη, ανεκλάλητη ζωή και στην αγαλλίαση του Θεού. Στοιχεία τα οποία έχουν χαθεί σήμερα από τις κοινωνίες των ανθρώπων. Καθώς δια της ατομικής κρίσης (γνώθι σαυτόν) γινόμεθα κληρονόμοι Θεού, συγκληρονόμοι Χριστού και συμμέτοχοι της απείρου κάλους δόξης του Θεού, καθώς κληρονόμοι του υλικού και του πνευματικού κόσμου τον οποίον ο Θεός μας φανέρωσε. Ο προφήτης φανερώνει, ξύπνα θεέ και φέρε κρίση και θέλεις κληρονομήσει τα έθνη. Και δεν εννοεί τον Θεό διότι αυτός σίγουρα δεν κοιμάται, εννοεί τον άνθρωπο αυτός κοιμάται σήμερα. Διότι αντί να ασχοληθεί με τον Δημιουργό, ασχολείται με τα δημιουργήματα τα οποία του κλέβουν όλον τον χρόνο και δεν τον αφήνουν να αξιοποιήσει τις υπερβατικές συν Θεό ικανότητές του. Εμείς σήμερα που εννοήσαμε την μεγάλη αξία του Θεού και του κάθε ανθρώπου καλούμαστε άνωθεν να ξεκινήσομε έναν πόλεμο. Έναντι της αμαρτίας, της φθοράς, του μεσότοιχου της έχθρας που υπάρχει σήμερα μεταξύ των χριστιανών, των φυλών, των δογμάτων, μεταξύ της αμαρτίας και της αναμαρτησίας που μας διέπει. Μάλιστα να ενημερώσουμε τους συνανθρώπους μας ώστε να κάνουν και αυτοί τον πόλεμο αυτό και να γκρεμίσουν τα προσωπικά τους οφέλη που πηγάζουν μέσα από τα πολιτικά συστήματα και μέσα από τα χριστιανικά συστήματα (δόγματα). Καθώς και τον πόλεμο που πηγάζει μέσα από οτιδήποτε που τους χωρίζει ώστε να έρθει η αγάπη του Χριστού και αυτή να βασιλεύει στην ζωή μας. Χρειάζεται λοιπόν απόφαση ώστε η βοήθεια του Θεού να έρθει και δια αυτής να ανατραπεί η δαιμονισμένη κατάσταση του κόσμου που βλέπομε μέσα μας και γύρω μας. Ο οποίος κόσμος αν συνεχίσει έτσι όπως πορεύεται σήμερα και δεν εννοήσει ώστε να πορεύεται εν Χριστώ, είναι θέμα χρόνου να καταστραφεί από τον εγωισμό των ανθρώπων που τον κυβερνούν. Μόνο λοιπόν η συμμαχία Θεού και ανθρώπου έχουν και παρέχουν την εξουσία να ανατρέψουν την κατάσταση αυτής της σύγχυσης (Βαβέλ) που έχει σήμερα πνευματικά επικρατήσει παντού και εμφανίζεται στις κοινωνίες μας δια της μοναξιάς. Την εξουσία αυτή την έχουν οι νέοι μαθητές οι οποίοι είμεθα όλοι εμείς. Θέλω όλοι εμείς οι νέοι μαθητές να σηκώσουμε ψηλά το ανάστημα του Χριστού δια της παρουσίας μας στις κοινωνίες που ζούμε ώστε να γίνουν εν Χριστώ. Ένα μεγάλο, πελώριο άρμα που πρέπει να γκρεμίσουμε μέσα μας και γύρω μας είναι η παχυλότητα του υλιστικού στοιχείου που μας διέπει σήμερα και ο χρόνος που αφιερώνουμε για την συγκέντρωση της ύλης αυτής (χρήματα). Ο χρόνος αυτός που αφιερώνουμε για την συγκέντρωση της ύλης είναι θάνατος ψυχής και σώματος. Διότι γίνεται αιτία να καταργεί εις ημάς τον ελεύθερο χρόνο μας ώστε αιώνες τώρα να μένουμε ακαλλιέργητοι ως προς τις πνευματικές υπερβάσεις τις οποίες ο Χριστός φανέρωσε ότι θα πρέπει να μας διακατέχουν (σεις πλειότερα τούτων θέλετε ποιήσει). Όταν κάποιος μεριμνά και ασχολείται με ένα αντικείμενο (θέμα), δυστυχώς μένει ακαλλιέργητος και δεν δύναται να αναγεννηθεί. Μάλιστα γίνεται αιτία ο καθένας που απομακρύνεται από τον Θεό να εμποδίζει τον εαυτό του άθελα του στο να δύναται να συλλάβει την αξία του Αγίου Ευαγγελίου, του Θεού γενικότερα. Έτσι η γνώση της ανυπόκριτης αγάπης, η γνώση στην βάση της ζωής (ταπείνωση) και η γνώση της άφθαρτης ζωής που φέρνει την κατάργηση του φυσικού θανάτου, περιορίζεται και χάνεται. Όμως σήμερα, ο Άγιος Θεός έφερε την Φωνή Θεού μέσα μας και γύρω μας ώστε σύντομα να βγάλει τους καλοπροαίρετους ανθρώπους από την δαγκάνα του Άδη. Μόνο όμως εκείνους που συλλαμβάνουν τον Θεό και εννοούν την μεγάλη αξία Του. Πίστη λοιπόν στο έργο που ο Θεός μας ενέπνευσε να παρουσιάσουμε ώστε να το φέρομε εις πέρας. Ξεκινάμε λοιπόν όλοι μαζί μελέτη, προσευχή και εφαρμογή (άγιοι γίνεστε καθώς εγώ ειμί). Τον τελευταίο καιρό μπήκε στην ζωή μερικών αδελφών η διαβολή ώστε να μικρύνει η πρωτογενής απόφασή τους στην επίτευξη του στόχου του Θεού. Χρειάζεται προσοχή! Να μην χάνουμε το θάρρος μας και την πίστη μας στον αγιασμό και στην ζωή. Ο διάβολος θέλει να καταργήσει την ζώσα πίστη και την πρωτογενή πίστη, η οποία ήτο γεμάτη ενθουσιασμό εις ημάς ώστε να μας επαναφέρει πάλι στις αυλές της αμαρτίας και του θανάτου. Ας σηκώσουμε ενωμένοι μια ψυχή, μια καρδιά, ένα φρόνημα όλοι μαζί ψηλά την δάδα του Θεού και είναι σίγουρο ότι όποιος παλεύει συν Θεό ουδέποτε νικάτε. Όσοι τώρα δεν εννοούν το αριστούργημα του Θεού, τον παιδαγωγό (διάβολο), αργά ή γρήγορα αυτός θα γίνει εξολοθρευτής στην ζωή τους και θα τους αρπάξει (όσους δεν θελήσουν να αναγεννηθούν) προς καύση, μη γένοιτο. Όσοι παλέψουν όμως θα γίνουν άγιοι και αν δεν μπουν στην ζωή δια της ζωής είναι σίγουρο ότι θα μπουν δια του θανάτου. Ο ακούων τον λόγον μου και πιστεύων τω πέμψαντί με, έχει ζωήν αιώνιον και εις κρίσιν ουκ έρχεται, αλλά μεταβέβηκεν εκ του θανάτου εις την ζωήν. Καθώς, και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. Πιστεύεις τούτο; Αμήν.

ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

1) Δεν αγωνιζόμαστε για να προσπεράσουμε κάποιον πνευματικό αδερφό μας αλλά αγωνιζόμεθα να γίνουμε καλύτεροι από τον χθεσινό έτερο κακό εαυτό μας.

2) Δεν θα πρέπει να στενοχωριόμαστε για τα προβλήματα που λύνονται αλλά δεν πρέπει να στενοχωριόμαστε και για τα προβλήματα που δεν λύνονται διότι η στενοχώρια από μόνη της είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα.

3) Πολλές φορές όταν αποκτούμε μια κοινωνική, αξιόλογη θέση ή πολλά χρήματα αποκτάμε και ύφος, όταν έρθει αυτό εισπράττουμε δυσαρέσκεια και αποστροφή από τους γύρω μας. Γι’ αυτό να μην έχουμε ύφος αλλά ήθος.

4) Ο πολύς ύπνος είναι νυσταγμός πνεύματος, ο λίγος ύπνος είναι σοφία Θεού και φανέρωση ότι μέσα μας κατοικεί η ζωή, ο Θεός.

5) Ο Χριστός ήταν ωραίος και στο σώμα και στην ψυχή. Όταν κάποιος θεραπεύει το πνεύμα του θα θεραπεύσει και το σώμα του αργά ή γρήγορα. Γένοιτο Αμήν.

6) Όσοι δεν έχουν το γνώθι σαυτόν κατακρίνουν, φωνάζουν και αποκαλούν τους άλλους εγκληματίες. Όταν δεν έχεις Χριστό η ζωή σου ομοιάζει σαν αυτόν τον αλεξιπτωτιστή που έπεσε από το αεροπλάνο χωρίς αλεξίπτωτο με φυσική συνέπεια να κινείται σπασμωδικά, να φωνάζει και να οδηγείται στον θάνατο, στον φρικτό θάνατο χωρίς κανείς να μπορεί να του προσφέρει την ελάχιστη βοήθεια.

7) Εάν πεθάνεις πριν πεθάνεις δεν θα πεθάνεις.

8) Το μυστικό της άφθαρτης ζωής είναι να αντλείς ζωή από την πηγή της ζωής, την ζώσα φωνή του ζώντος Θεού που είναι η αγάπη και ο Λόγος του Θεού.

9) Το μεγαλύτερο αξίωμα είναι να υπηρετείς τους άλλους, ου γαρ ήλθον διακονηθήναι αλλά διακονήσαι και δούναι την ζωήν αυτού λύτρον αντί πολλών.

Θα πρέπει να κάνουμε διάλογο με τον Θεό. Όταν μελετούμε μας ομιλεί αυτός και όταν προσευχόμεθα του ομιλούμε εμείς. Όταν εξαπλώνεις τον Λόγο του Θεού διαβεβαιώνει ο Θεός εις εσένα με την απόλυτη επιτυχία των κηρυγμάτων σου ώστε να οδηγείς τους συνανθρώπους σου στην αναγέννησή τους. Έτσι επιβεβαιώνεται ότι ο διάλογός μας είναι ουσιαστικός διότι τηρούμε τις εντολές του Θεού.

10) Δεν μπορείς να απαιτείς να διορθωθούν οι άλλοι την ώρα που εσύ είσαι φταίχτης και αδιόρθωτος. Ακόμη και αν διορθωθείς εσύ πάλι δεν πρέπει να απαιτείς την διόρθωση του άλλου. Ο Θεός ξέρει για τον άλλον πότε θα διορθωθεί.

11) Ο αληθινός επαναστάτης είναι αυτός που επαναστατεί πρώτα εναντίον του κακού εαυτού του, αυτός έχει την δύναμη να είναι φως στον κόσμο. Γι’ αυτό ο αληθινός επαναστάτης δεν ρίχνει ποτέ τα δικά του βάρη στους άλλους αντίθετα σηκώνει και των άλλων όπως κάνουν όλοι οι άγιοι του Χριστού. Σταυρώνονται αυτοί για να σωθεί ο κόσμος. Να ο αληθινός άνθρωπος, δεν ρίχνει βάρη στους άλλους αλλά σηκώνει και τα βάρη όλων. Αν καμια φορά βρεθεί και ο αγωνιστής αυτός σε αδιέξοδο και σηκώνει και αυτός μεγάλο φορτίο στην ύλη προπαντός τότε ο Θεός στέλνει τον Κηρυναίο ώστε να τον βοηθήσει να ανταπεξέλθει διότι η ύλη είναι απαραίτητη στο να διεξάγουμε αγώνες οι οποίοι θα ωφελήσουν την αναγέννηση του ανθρώπινου γένους.

12) Όποιος δίνει πνευματικά ή υλικά για να τα πάρει πίσω κάνει παζάρι.

13) Το να αλλάξεις τους άλλους ίσως δεν το μπορείς το να τους αγαπάς όμως το μπορείς, αυτή είναι και η σπουδαιότερη βοήθεια για την αλλαγή τους. Μην θέλουμε τον άλλον όπως εμάς μας αρέσει αλλά όπως του Θεού αρέσει.

14) Το μεγαλύτερο πράγμα και αγαθό για τον πλησίον, για τον αδελφό και για τον εχθρό ακόμη είναι να του επιτρέπεις να γίνει αυτό που θέλει και όχι αυτό που θέλουμε εμείς.

15) Όταν αρχίζει η μοναξιά τελειώνει η αγάπη. Όταν αρχίζει η απελπισία τελειώνει η ελπίδα. Όταν μπαίνει ο εγωισμός τελειώνει η ταπείνωση. Όταν σταματά η δραστηριότητα έρχεται η τεμπελιά και η μωρία. Όταν αναβάλλεις έρχεται ο θάνατός.

16) Δεν χρειάζονται όπλα για να κάνεις επανάσταση. Αν όμως έχεις αγάπη τότε θα επικρατήσεις σε όλους τους λαούς της γης, αυτό είναι το υπέρ όπλο, η αγάπη. Εξάλλου και οι μαθητές με αυτό το όπλο γκρέμισαν την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία και έβαλαν τον χριστιανισμό εις όλα τα έθνη.

17) Η αληθινή σοφία αρχίζει από την καλλιέργεια της ψυχής και ύστερα φτάνει στο μυαλό. Όταν ρωτήθηκε ο Αριστοτέλης τι κέρδισε από την Φιλοσοφία απάντησε: Έμαθα να πράττω χωρίς να μου το επιβάλλουν οι άλλοι ώστε να δημιουργούν στην ζωή μου φόβο και νόμους οι οποίοι θα με οδηγήσουν σε λάθος τρόπο ζωής. Έτσι λοιπόν η καλλιέργεια η πνευματική θα μας βοηθήσει στο να ερευνήσουμε το παρόν σύστημα αν είναι σωστό, τον Λόγο του Θεού πού έχει παγίδες ή πού δεν έχει ώστε να αντλήσουμε τα στοιχεία αυτά που θα μας αναγεννήσουν και θα μας ολοκληρώσουν πνευματικά. Ο άνθρωπος που δεν μελετά, που δεν προσεύχεται και που δεν αγωνίζεται δια της συμβουλής του Χριστού παραμένει ακαλλιέργητος σε σημείο να χάνει την μεγάλη δόξα του να λέγεται άνθρωπος του Θεού.

18) Μια φορά αναρωτήθηκα: Γιατί μια γενιά θα κληρονομήσει τα πάντα; Ο Θεός προσωποληπτεί; Χρειάζεται να χαθούν τόσες γενιές; Δεν είναι προσωπολήπτης ο Θεός. Ούτε θέλει να χαθεί ουδείς πόσο μάλλον μια γενιά ολόκληρη. Απλώς γενιές δεν εννοούν τον Θεό, δεν εννοούν την αγάπη που είναι ο ακρογωνιαίος λίθος για το πνευματικό οικοδόμημα και για την εξέλιξη του ανθρώπου. Έτσι ο Θεός δια της γενετικής μεταδίδει την γνώση που απέκτησε μέσω της εξέλιξης μια γενιά, σε μια άλλη γενιά μέχρι να έρθει η γενιά η οποία θα εννοήσει τον Χριστό, την αγάπη, την ταπείνωση, το Άγιο Ευαγγέλιό του. Όταν συμβεί αυτό η διαπαιδαγώγηση θα σταματήσει και η ζωή, η εξέλιξη, η αγάπη θα εμφανιστεί στην γενιά αυτή που θα υιοθετήσει τον Χριστό και την διδασκαλία του. Τί λέτε θα τα καταφέρουμε να γίνουμε αγάπη; Να πιστέψουμε στην ζωή και να εργαστούμε για την αναγέννησή μας; Η Φωνή Θεού το πήρε απόφαση ή ταν ή επί τας.

19) Όταν ο Θεός δίνει πνευματικές και υλικές ευλογίες σε έναν άνθρωπο και αυτός δεν τις μοιράζεται με τους συνανθρώπους του, μάλιστα δεν μπορεί ούτε ένα χαμόγελο να δώσει παρά μόνο καυχάται για τις ευλογίες αυτές ότι είναι έξυπνος και τις έλαβε, αυτό είναι ένα σχέδιο του Θεού ώστε να γίνει αναπολόγητος ο άνθρωπος αυτός εν ημέρα κρίσεως. Διότι το υπόβαθρο δεν ήταν να αναπτυχθεί υλικά ή πνευματικά για την δόξα του Θεού αλλά προς όφελος δικό του.

20) Ο Χριστός δεν θα κηρύξει ξανά το Ευαγγέλιο της Βασιλείας. Απλώς η ανθρωπότητα μέσα από την διαπαιδαγώγηση που θα υποστεί θα φτάσει σε αδιέξοδο και θα καταλάβει την αγάπη, τον Χριστό και τότε ο λαός αυτός θα κηρύξει τον Χριστό ότι είχε δίκιο και θα τον καλέσει να είναι σύμβουλος, οδηγός και βοηθός στη ζωή του ώστε να μπορέσει να εξελιχθεί το ανθρώπινο γένος και να δει άσπρη μέρα.

21) Όταν δεν αγαπάς έναν άνθρωπο και ο Θεός δεν αγαπά εσένα που δεν αγαπάς αυτόν τον άνθρωπο. Χρειάζεται προσοχή! Θα αγαπούμε τους πάντες και θα συναναστρεφόμαστε με όσους έχουν μέσα τους Θεό. Όμως θα αγαπούμε τους πάντες και θα αφήνουμε ανοιχτά παράθυρα σε όλους διότι το έλεος του Θεού είναι μεγάλο και δεν ξέρουμε ο Θεός πως θα εξελίξει τον άνθρωπο αυτόν.

22) Ο εγωιστής ομοιάζει με τον πετεινό ο οποίος προδίδει την θέση του με φυσική συνέπεια να τον βρίσκει η αλεπού και να τον καταβροχθίζει.

23) Ενθουσιασμός σημαίνει τρέχω μέσα στον Θεό.

24) Η ζήλια είναι αδερφή της ανασφάλειας και του εγωισμού.

25) Η μισή αλήθεια είναι το απόλυτο ψέμα καθώς η ημιμάθεια είναι χειρότερη της αμάθειας, προσοχή!

26) Άμα βλέπεις τους ανθρώπους βλέπεις λάθη και έρχεται η πτώση. Άμα βλέπεις τον Θεό βλέπεις την τελειότητα και δεν παθαίνεις πτώση, άρα να βλέπουμε τον Θεό.

27) Και είπεν ο Θεός γενηθήτω στον κόσμο η Φωνή του Θεού και είδε ότι είναι αρεστό και καλό.

Η Φωνή Θεού είναι η ψυχή, ο κόσμος είναι το σώμα.

28) Όποιο και αν είναι το πρόβλημα που σε στενοχωρεί να ξέρεις ότι υπάρχουν και χειρότερα.

29) Μην θεωρούμε ποτέ κανέναν δεδομένο. Μπορεί να τον χάσουμε και από τον εγωισμό μας δεν θα του πούμε ποτέ ευχαριστώ .

30) Υπάρχουν πολλά δίχτυα στη ζωή μας τα οποία μας εγκλωβίζουν. Όμως υπάρχουν δίχτυα που τα φτιάχνουμε μόνοι μας και αυτά μας παγιδεύουν αιώνια.

Τα πολύ γλυκά νερά δεν έχουν ψάρια. Είναι πολλοί που «το παίζουν» ενάρετοι όμως το μόνο που έχουν είναι λόγια. Είναι πολλοί που ζούν μέσα στον βούρκο της αμαρτίας όμως όταν γνωρίσουν τον Χριστό τότε όλα αλλάζουν. Γίνονται εργάτες του Αγίου Θεού και ευλογούν τους ανθρώπους με τα λόγια και με τα έργα.

Έξυπνος είναι αυτός που γνωρίζει τους άλλους και τον τρόπο που σκέφτονται. Όμως φωτισμένος και άγιος είναι αυτός που γνωρίζει τον εαυτόν του τον οποίον και διορθώνει, αμήν.

Βλέπουμε γύρω μας ανθρώπους καλλιεργημένους πνευματικά οι οποίοι έφτασαν σε σημείο να θαυμάζονται από τους πάντες είτε στον υλικό τομέα είτε στον πνευματικό. Άρα η σοφία του πνεύματος όταν εισέλθει μέσα μας θα μας προσφέρει γνώση και πίστη η οποία θα μας εξασφαλίσει ουράνια και επίγεια αγαθά. Πρέπει να ξέρουμε οτι το πνεύμα ζωοποιεί. Χωρίς πνεύμα Θεού που εκδηλώνεται δια της σοφίας του Θεού, δια της έρευνας με ανοιχτό μυαλό και δια της εξέλιξης ο άνθρωπος παραμένει ένα τσουβάλι με άχυρα. Θα πρέπει να το σκεφτούμε καλά ώστε τα έργα μας και τα λόγια μας να βρουν την ευαρέστηση του Θεού εις ημάς. Ο λόγος διότι δια του πνεύματός του θα γίνουμε το μέλλον του ανθρώπινου γένους πάνω στον αγιασμό, στην αφθαρσία και στην αθανασία. Με λίγα λόγια στην κατάργηση του φυσικού θανάτου. Χωρίς τα ανωτέρω πρόοδος ουσιαστική δεν υπάρχει. Εύχομαι να τείνουμε στην εφαρμογή των λόγων του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο, αμήν.

Μια φορά είχα πάει στο κοιμητήριο να ανάψω το καντήλι του πατέρα μου. Μια κύρια που ήταν δίπλα, είχε έρθει και αυτή να ανάψει το καντήλι ενός προσφιλούς προσώπου της. Κατά την διάρκεια της συζήτησής μας μου έλεγε ότι ο άνδρας της έχει υλική πρόοδο, τα παιδιά της σπουδάζουν στο εξωτερικό και είχε χαρά για όλα αυτά. Της είπα, ωραία είναι όλα αυτά όμως αν δεν τείνουμε στο να κάνουμε το θέλημα του Θεού ώστε να βρούμε τα μέσα να καταργήσουμε τον θάνατο από τα σώματα, στο τέλος ή σε 50 χρόνια το πολύ όλοι θα είναι εδώ στα μνήματα, χρειάζεται προσοχή!

Να κάνουμε το θέλημά μας θέλημα του Θεού.

Μια αγάπη γενναία φτάνει ως την συγχώρεση. Μια αγάπη πιο γενναία φτάνει ως την θυσία. Μια αγάπη πιο πολύ γενναία φτάνει ως την αγάπη προς τους εχθρούς.

Το ανάγκασον έρχεται πρώτα στον καθένα ατομικά και έπειτα στο σύνολο.

Για να πάρουμε το Πνεύμα το Άγιο χωρίς μέτρο πρέπει να έχουμε αγάπη και λατρεία στον Χριστό και στον συνάνθρωπο.

Περπάτησε ο Ενώχ μετά του Θεού. Εννοεί ότι τηρούσε τις εντολές του Θεού Πατέρα.

Άπαξ και δίς ομιλεί ο Θεός στον άνθρωπο δηλαδή όλοι γνώρισαν τον Θεό.

Έλθετε προς με, πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, και εγώ αναπαύσω υμάς, ο γαρ ζυγός μου χρηστός και το φορτίον μου ελαφρόν. Διότι πράος είμι και ταπεινός την καρδία και ευρήσετε ανάπαυση εις τας ψυχάς υμών. Να λοιπόν που αυτός που αγαπά την ζωή, τον Χριστό είναι πράος, είναι ταπεινός, είναι ήρεμος, είναι γλυκός και εις τα λόγια του και εις τα έργα του και εις την συμπεριφορά του και οι άνθρωποι εκεί βρίσκουν ανάπαυση, ας είναι και αυτός άνθρωπος. Όπου υπάρχει η αγάπη λοιπόν προς την ζωή, προς τον Χριστό, όπου υπάρχει η θυσία και όπου υπάρχει η καλή συμπεριφορά και η πραότης εκεί τρέχει ο κόσμος.

Να φτάσουμε όλοι στο σημείο ώστε όταν μας ρωτάνε τί δουλειά κάνετε να λέμε μαθητής του Χριστού είμαι και υπηρέτης του αγίου λαού Του.

Χριστός: Θα κρούω την πόρτα όλων ακόμη και αυτών που κάνουν ότι δεν ακούνε.

Το ψέμα (διάβολος) πάει πάντα παρέα με τα 5 φίδια: Ζήλια, ψέμα, εγωισμός, κρίση και πονηρία.

Για όσους έχουν εγωισμό και υπερηφάνεια, ας γνωρίζουν ότι όποιος πηγαίνει στην εκκλησία και μελετά τον Λόγο του Θεού: 1) Εγώ είμαι το θέλειν και το ενεργείν εν υμίν. 2) Άνευ εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν. 3) Ουδέ του τρέχοντος ουδέ του θέλοντος αλλά του ελεούντος Θεού. 4) Εάν μη Κύριος οικοδομήση οίκον εις μάτην εκοπίασαν οι οικοδομούντες. 5) Ο Θεός είναι Παντοκράτορας καθώς ο Θεός είναι το Α και το Ω του παντός και 6) Ο Χριστός είναι η οδός, η αλήθεια και η ζωή.

Η ενότητα έρχεται όταν κρύβουμε τα λάθη των άλλων και τους βοηθάμε πνευματικά με έλεος και ανυπόκριτη αγάπη να φύγουν από το λάθος αφού όμως πρώτα φύγαμε εμείς.

Αν μιλάμε όταν μας ρωτάνε αντιμετωπίζουμε τον εγωισμό.

Τα όπλα του διαβόλου είναι η δόξα, ο πλούτος, η ύλη, τα στοιχεία θα τα βρούμε στην παραβολή του άφρονα. Τα οποία χρησιμοποιούνται όχι για την δόξα του Θεού αλλά για οφέλη μόνο προσωπικά. Χρειάζεται όταν έχουμε τα ανωτέρω να τα κάνουμε καλή χρήση.

Ο λίθος που εμποδίζει να αναστηθούμε πνευματικά είναι ο εγωισμός. Εγωισμός είναι να πιστεύω ότι εγώ μπορώ ενώ εσύ δεν μπορείς. Όταν έχουμε εγωισμό αμέσως φέρνουμε κοντά μας την ζήλια, η ζήλια όταν έρθει φέρνει την πονηρία, η πονηρία φέρνει το ψέμα, το ψέμα φέρνει την κρίση. Η κρίση φέρνει τον εωσφόρο ο οποίος είναι το μεγαλύτερο δαιμόνιο και το μεγαλύτερο λάθος στην ζωή μας.

Η ευθιξία παρατηρείται σε αυτόν που έχει μεγάλη θέση κοινωνική ή πνευματική ή έχει μεγάλη ιδέα για τον εαυτόν του.

Ο εγωιστής για να μην πει συγνώμη είναι ικανός να σου μιλάει από δύο ώρες μέχρι δύο μέρες ώστε να δικαιολογηθεί, χρειάζεται προσοχή!

Ότι κάνω εγώ ξεπερνώντας τα ανθρώπινα όρια μπορεί να το κάνει ο καθένας στον τομέα του. Αν αυτό δεν γίνεται σε κάποιον είναι γιατί δεν μάθαμε να προσπαθούμε, δεν μάθαμε να ψάχνουμε την μαγεία της περιπέτειας, δεν μάθαμε να βλέπουμε πέρα από το ορατό.

Όπου υπάρχει πίστη υπάρχει αγάπη, όπου υπάρχει αγάπη υπάρχει γαληνή, όπου υπάρχει γαληνή υπάρχει Θεός, όπου υπάρχει Θεός δεν υπάρχει ουδεμία ανάγκη.

Όταν κάποιος πρόκειται να σταθεί μπροστά στον Κύριο για να προσευχηθεί απαιτείται η ψυχή του να κοσμείται από τις παρακάτω αρετές: Πρώτον θερμή πίστη, αυτή έχει τα φτερά που θα φέρουν την προσευχή στον θρόνο του Θεού. Δεύτερον ταπείνωση, δηλαδή να κατατάσσει τον εαυτόν του μεταξύ των ανάξιων και των αμαρτωλών και να λέει όπως ο Απόστολος Παύλος ότι από τους αμαρτωλούς πρώτος είμαι εγώ. Τρίτον ελεημοσύνη, είναι παράλογο να κρούει κάποιος την θύρα του ελέους του Κύριου ενώ αυτός δεν ελεεί κανέναν και είναι ανελεήμων. Ο Χριστός παιδάκι μου κατήλθε από τον ουρανό και θυσιάστηκε για την σωτηρία σου, χαρίζοντας σε εσένα και σε όλο το ανθρώπινο γένος το μέγα έλεος. Ο νόμος οδηγούσε δια της παραβάσεως τους ανθρώπους στην απώλεια. Σήμερα όμως δια της παραβάσεως όταν γίνεται, δύνασαι δια της μετάνοιας και του μέγα ελέους να εισέλθεις στην Βασιλεία του Θεού. Τέταρτον αμνησικακία, αν στην καρδιά μας εμφωλεύει σαν φίδι το μίσος και η κακία για κάποιον συνάνθρωπό μας έστω και αν αυτός μας αδίκησε, η προσευχή μας θα είναι ανώφελη. Το να μνησικακούμε και ταυτόχρονα να ζητούμε από τον Θεό, αυτό αποτελεί ανεπίτρεπτο θράσος το οποίο αποστρέφει τον Θεό από την προσευχή, μη λαμβάνοντας υπόψη τα αιτήματά μας, μη γένοιτο εις ημάς.

Ο Χριστός μας διαβεβαιώνει ότι, πας ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει και εις τον κρούοντα θέλει ανοιχθή. Όταν ζητούμε και δεν ικανοποιούνται τα αιτήματά μας τούτο συμβαίνει διότι δεν ζητούμε αυτά που πρέπει, τότε που πρέπει και με τον κατάλληλο τρόπο. Είναι σαν να μας λέει αυτά που είπε στους υιούς του Ζεβεδαίου, ουκ οίδατε τι αιτείσθε. Αν προσευχόμαστε επί μακράν και δεν εισακουόμαστε, κάποια από τις παρακάτω αιτίες θα υπάρχει. Ή ζητούμε κάτι πριν την ώρα ή ζητούμε με αναξιότητα και κενοδοξία ή υπάρχει κίνδυνος με την ικανοποίηση των αιτημάτων μας να υπερηφανευθούμε και να περιπέσουμε σε αμέλεια, με κίνδυνο να χάσουμε την σωτηρία της ψυχής μας και του σώματός μας.

Ο σατανάς αποδορυφορήθηκε από τον Θεό και έτσι μετασχηματίζεται σήμερα σε άγγελο φωτός. Με σκοπό να εξαπατά τις ενασκούμενες ουρανόδρομες ψυχές με ήθος και χρώμα δήθεν αρετής και αγιότητας, βάζοντας μέσα τους εγωισμό όπου δια αυτού του εγωισμού τους συγκεντρώνει στο στρατόπεδό του προς εκτέλεση. Μη γένοιτο εις ημάς.

Να πλησιάζουμε με ταπεινοφροσύνη στην προσευχή και όχι με παρρησία ακόμη και αν έχουμε μεγάλο καθαρισμό και πολυποίκιλο πνευματικό έργο.

Ο Δαυίδ έλεγε, Κύριε μην εισέλθης εις κρίσιν μετά του δούλου σου, ότι ου δικαιωθήσεται ενώπιόν σου πας ζων.

Σε ποιόν θα επιβλέψω, μόνο στον ταπεινό, ησύχιο και τρέμοντα τους λόγους μου.

Ξυλοκέρατα είναι τα πρότυπα της κοινωνίας μας όπως: Ο τύπος, η τηλεόραση, η διασκέδαση κλπ.. Ποτέ δεν χορταίνεις όταν δεν έχεις Χριστό.

Όλες οι αρετές και οι δυνάμεις βρίσκονται μέσα μας, ίσως σε λήθαργο. Το Άγιο Πνεύμα σε φωτίζει να πάρουν σάρκα και οστά.

Ο ενθουσιασμός και η δραστηριότητα είναι το σωσίβιο που θα μας βγάλουν στην ξηρά.

Ο Θεός ότι δίνει δεν το παίρνει πίσω. Μα όταν δεν το εργάζεσαι και δεν το επεξεργάζεσαι δια της μελέτης, δια της προσευχής, δια της εξαπλώσεως, δια της εφαρμογής γίνεται καχεκτικό με φυσική συνέπεια να πεθάνει αργά ή γρήγορα.

Ο δυνατός κατά Θεό επιστρέφει αμαρτωλό και αναγεννά τους ανθρώπους της αμαρτίας. Ο δυνατός κατά πονηρό επιστρέφει χριστιανό δίγνωμο στα δίχτυα της αμαρτίας ή στην πνευματική τεμπελιά. Άρα οι δυνατοί πνευματικά επηρεάζουν προς τον Θεό ανθρώπους και δεν επηρεάζονται από τον πονηρό ή τους ανθρώπους του πονηρού.

Όταν παίρνεις κάτι από τον Θεό χωρίς αγώνα το ξεχνάς γρήγορα και θέλεις και αλλά. Μάλιστα δεν το εκτιμάς. Προσευχή, προσοχή και αγώνα για την απόκτηση αρετών.

Ο πνευματικός άνθρωπος παρακολουθεί συνεχώς τον εαυτό του και όχι τον συνάνθρωπό του.

Ο Θεός δεν κουράζεται μέρα - νύχτα να μας μιλάει. Εμείς όμως είμεθα διατεθειμένοι να τα εφαρμόσουμε; Άρα όταν ζητάμε να μας μιλάει, να τείνουμε στην εφαρμογή και στην υπακοή στον Λόγο του ώστε να μας μιλάει πάντα. Επομένως να εργαζόμαστε και όχι να περιεργαζόμαστε.

Πνευματικός είναι αυτός που φεύγει το πρωί από το σπίτι του και γυρίζει το βράδυ χωρίς να έχει επηρεαστεί ή να έχει κουραστεί. Τούτο αφήνει να εννοηθεί ότι ο άνθρωπος αυτός αντιμετωπίζει τα πάντα συν Θεό και τίποτε δεν δύναται να τον καταβάλλει.

Το καλύτερο κήρυγμα είναι αυτό που κάνει ο αναγεννημένος άνθρωπος δια της σιωπής και της εφαρμογής της αγάπης του Θεού, η οποία διαμοιράζεται σωστά προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο ή εχθρό. Όταν φέρνουμε ανθρώπους κοντά στον Χριστό και στις επιδιώξεις της φωνής του Θεού δια της σιωπής, αυτό σημαίνει ότι ο Θεός πορεύεται και η πνευματική διαύγεια που μας διακατέχει φανερώνεται ως σαν πόλη κτισμένη πάνω όρους στους συνανθρώπους μας. Όταν κηρύττουμε δια τον λόγο τότε να ξέρουμε ότι κηρύττουμε τον εαυτόν μας ώστε να τα ακούσουμε εμείς και να τα εφαρμόσουμε.

Όπως τα σύννεφα κρύβουν τον ήλιο έτσι και οι πονηρές κοσμικές σκέψεις σκοτίζουν και δαιμονίζουν το μυαλό και την ζωή μας.

Μακάριο δεν είναι τόσο να γνωρίζεις κάτι περί Θεού αλλά το να έχεις μέσα σου τον Θεό.

Κύριος. Παιδάκια μου γλυκά, ολόγλυκά μου είστε ένα υγιές, ξεχωριστό κύτταρο δικό μου το οποίο μεταλλάσσεται εξελίσσεται και πολλαπλασιάζεται ώστε μια μέρα όλοι μαζί να αποτελέσετε το σώμα το δικό μου στον κόσμο. Το οποίο σώμα θα αποτελείται από εκατομμύρια κύτταρα (άνθρωποι) υγιή δικά μου ώστε δια μέσου σας να φανεί το σώμα μου στον κόσμο. Γένοιτο, αμήν.

Όταν κάποιος αρνείται τα του Θεού για να έχει την εύνοια και τα αγαθά του κόσμου, ομοιάζει με τον Ιούδα ο οποίος πρόδωσε τον Χριστό για τριάκοντα αργύρια. Σίγουρα αυτός ο άνθρωπος παίρνει χαρά από τα τριάκοντα αργύρια όμως τα αποτελέσματα της χαράς αυτής φέρνουν τον θάνατο ψυχής και σώματος, μη γένοιτο εις ημάς, Θεός φυλάξει.

Η αγάπη δεν περιορίζεται, δεν δεσμεύεται ώστε να υπηρετεί τις επιδιώξεις ενός δόγματος ή μιας οργάνωσης με το σύστημα του φανατισμού. Η αγάπη είναι άπειρη και έχει την δύναμη να αγκαλιάζει το άπειρο και ότι υπάρχει σε αυτό.

Ποιά η θρησκεία και το Πολίτευμα τον Άγιον; Σίγουρα η αγάπη, η ταπείνωση και η ζωή η αιώνιος.

Οι θρησκείες, τα δόγματα και τα πολιτικά συστήματα εξυπηρετούν σκοπούς, ατομικές και προσωπικές φιλοδοξίες. Αυτό φαίνεται διότι κανένα δόγμα χριστιανικό δεν μπόρεσε να ενωθεί με κάποιο άλλο δόγμα. Ένα άλλο που μαρτυρά το ψέμα των δογμάτων είναι ότι όλοι λένε ότι θα έρθει ο αντίχριστος και κανένας δεν λέει γιατί θα έρθει. Ας ξέρομε ότι θα έρθει διότι δεν υπάρχει δικαιοσύνη, όλοι μηδενός εξαιρουμένου ψεύδονται ότι έχουν δικαιοσύνη. Όταν οι άγγελοι πήγαιναν να καταστρέψουν τα Σόδομα και τα Γόμορρα, ο Αβραάμ ρώτησε πότε και αν μπορεί να ανατραπεί ο αντίχριστος και οι άγγελοι είπαν αν μόνο υπάρχουν έστω και 10 δίκαιοι. Άρα σήμερα που όλοι λένε ότι θα έρθει ο αντίχριστος και θα πάρει όλο τον πλανήτη πόσοι να είναι οι δίκαιοι; Ένα άλλο που φανερώνει την υποκρισία των χριστιανικών δογμάτων είναι ότι προτιμούν όλα τα δόγματα και όλες οι χριστιανικές οργανώσεις να έχουν τα χρήματα που μαζεύουν από τα μέλη τους στις τράπεζες και να τοκίζονται και όχι να βρίσκουν φτωχές οικογένειες και να τις βοηθάνε.

Το κάθε δόγμα σε θέλει για τον εαυτό του. Η αγάπη όμως δεν δογματίζεται, δεν περιορίζεται γι’ αυτό κινείται ο άνθρωπος που έχει αγάπη όπως ο Θεός. Για παράδειγμα, ο Θεός επισκέπτεται τα δόγματα, τους λέει μπράβο και τα δόγματα καμαρώνουν. Και ο Χριστός φεύγει. Δυστυχώς δεν τον ρωτούν αν χρειάζεται κάτι να αλλάξουν. Αν τον ρωτήσουν νομίζω ότι ο Θεός θα τους πει, στον υλικό τομέα να ενώσουν τις περιουσίες τους και στον πνευματικό τομέα όπως να σέβονται την θρησκευτική συνείδηση και την ελευθερία του άλλου. Γένοιτο Αμην.

Ο διάβολος επέτρεψε και έκανε συνθήκη με τους χριστιανούς τα εξής: Να δημιουργούν εκκλησίες, να κάνουν κηρύγματα, να προσεύχονται, να ψέλνουν και να υμνούν τον Θεό. Όμως να μην εφαρμόζουν αυτά που λένε.

Οι απόστολοι, οι προφήτες και όλοι οι πνευματικοί έχουν τριπλό πόλεμο. 1) Πολεμούνται από τους οικείους. 2) Δεν τους δέχεται ο κόσμος. 3) Βλέπουν το μέλλον και πολλές φορές στενοχωριούνται όταν αυτό έρχεται από την αμαρτία.

Γνώσεσθε την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς. Ο άνθρωπος είναι πρόθυμος να ταξιδέψει μακριά για να κηρύξει τον Χριστό, είναι πρόθυμος να δώσει τα υπάρχοντά του για την εξάπλωση, κάνει με λίγα λόγια τα πάντα. Όμως δεν μπορεί να κάνει το πιο ασήμαντο και το πιο σημαντικό που εμποδίζει την ίδρυση της Βασιλείας των ουρανών και την ένωση των χριστιανών. Ποιό είναι αυτό; Μην κρίνετε ίνα μην κριθήτε τις είσαι συ όστις κρίνεις αλλότριον οικέτη, είς ό,τι κρίνεις τον άλλον σεαυτόν κατακρίνεις.

Ο Κύριος δεν εκδικείται όπως εκδικούνται οι άνθρωποι οφθαλμός αντί οφθαλμού. Εκδικείται με την αποστροφή. Ο ψαλμωδός αναφέρει, μη αποστρέψης το πρόσωπόν σου απ’ εμού και ομοιωθήσομαι τοις καταβαίνουσι εις λάκκον.

Δεν χρειάζονται ώρες για να γίνεις διάβολος αρκεί μια λέξη, αρκεί ένα λεπτό, θυμήσου τον εωσφόρο από άγγελος του Θεού έγινε σε μια στιγμή διάβολος. Αυτή η στιγμή ήταν όταν είδε τον Θεό να δημιουργεί τον άνθρωπο. Προσευχή λοιπόν! Για να μην κινδυνεύσομε, να χτίσομε σε δύο στοιχεία του Θεού. Στην αγάπη προς πάντες και στην ταπείνωση. Όποιος παρουσιάζει οποιαδήποτε αρετή χωρίς αγάπη και ταπείνωση είναι καθαρώς υποκρισία και είναι θέμα χρόνου να αποδειχτεί.

Το πνεύμα δημιούργησε τα αμάξια, τα τρένα, τα καράβια, τα αεροπλάνα, τα υποβρύχια, τους υπολογιστές, τα σπίτια, τον φυσικό και τον υπερφυσικό κόσμο. Και δυστυχώς οι άνθρωποι αγάπησαν την κτίση και όχι τον κτίσαντα, αγάπησαν την ύλη, την τηλεόραση, τα αμάξια και όχι αυτόν που φώτισε να τα φτιάξουν. Το πνεύμα γέμισε τον κόσμο επιστήμες. Οι άνθρωποι αγάπησαν τις επιστήμες και όχι αυτόν που τις έδωσε. Λυπηρό το γεγονός! Να λατρεύεις το σπίτι, το χωράφι, την περιούσια του πατέρα σου που αυτός φρόντισε να την έχεις. Και έτσι να κλείνεις τον πατέρα σου στο γηροκομείο ή να τον πετάς ή να τον περιφρονείς ότι εσύ ξέρεις καλύτερα. Ας σοβαρευτούμε απέναντι στον Δημιουργό διότι κακώς κακώς απολέση εμάς, μη γένοιτο Κύριε. Γενηθήτω το θέλημα Σου.

Βλέπομε στον Ιώβ να συμβαίνουν τρομερά γεγονότα στην ζωή του και απορούμε ο Θεός δοκιμάζει έτσι τα παιδιά του; Σίγουρα ο Θεός παραχωρεί τα πάντα. Σκοπός της παραχώρησης είναι να διδάσκονται οι γενεές και μέσα από την πτώση, το κακό και το καλό. Η Καινή Διαθήκη αναφέρει, τα πάντα συνεργούν στο αγαθό. Το θέλημα του Θεού όμως είναι ο άνθρωπος να ενωθεί με τον Θεό και να τον γνωρίσει όπως είναι. Διότι ο Θεός είναι αγάπη, είναι σαν ένα μικρό παιδί και αυτό που θέλει είναι πάντα το καλό να έρχεται στα παιδιά του και πάντα όταν βρέχει, βρέχει για δικαίους και για αδίκους. Στην Παλαιά Διαθήκη οι άνθρωποι άκουγαν πολλές φωνές και πίστευαν ότι όλες είναι του Θεού. Στην Καινή Διαθήκη γνωρίζουμε ότι ο διάβολος έρχεται ως άγγελος φώτος. Φαίνεται ότι άγγελος φωτός μίλαγε στον Ιώβ διότι πίστευε ότι τα παιδιά του με αυτά που κάνουν, θα πάθουν όλοι κακό. Συγκεκριμένα στο γ΄ κεφαλαίο αναφέρει, στον 25 στίχο: Επειδή εκείνο το οποίον εφοβούμην συνέβη εις εμέ, και εκείνο το οποίον ετρόμαζον ήλθεν επ’ εμέ. Να προσέξομε τι φωνές μπαίνουν μέσα μας ώστε να μην μας βρει κακό αφού η πίστη είναι αυτή που ενεργεί θετικά ή αρνητικά. Να πιστεύομε πάντα το καλό και αυτό θα έρχεται, όχι το κακό. Μάλιστα να πιστεύομε το καλό και εκεί που βλέπομε ότι πάει να γίνει κακό, για να βοηθήσομε θετικά τον πλησίον μας.

Ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση, όπως ξέρομε. Ο εωσφόρος ήτο ο πρώτος άγγελος του Θεού. Όταν λοιπόν ο εωσφόρος είδε την δόξα με την οποία ο Θεός έλουσε τον άνθρωπο, ζήλεψε και μίσησε τον Θεό. Και άρχισε από τότε έναν πόλεμο προς τον Θεό και πάνω από όλα προς το κτίσμα του Θεού, τον άνθρωπο. Αυτός ο πόλεμος θα συνεχίζεται ωσότου ο διάβολος καταφέρει τον άνθρωπο να τον κάνει δικό του. Ο Θεός είναι αγάπη, δεν μπορεί να κάνει τίποτε άλλο από αγάπη. Έτσι λοιπόν αφήνει τον άνθρωπο αφού πρώτα ο άνθρωπος δίνει τέτοιο δικαίωμα στον Θεό δια της παραβάσεως της αγάπης. Το κτίσμα του Θεού αφήνει λοιπόν να γίνεται κτίσμα του διαβόλου. Εμείς μάθαμε ότι ο άνθρωπος γεννήθηκε να ζει αιώνια, να μην πεθαίνει και βάση του Λόγου του Θεού αυτό αληθεύει, και πας ο ζων και πιστεύων είς εμέ ου μη αποθάνη είς τον αιώνα. Αυτήν την αιώνια ζωή ήθελε και θέλει ο Θεός να την δώσει στον άνθρωπο. Όμως ο άνθρωπος να την πάρει αφού πρώτα εννοήσει και θελήσει να νομοθετείται με τους νόμους της αγάπης. Αυτό όμως από ότι βλέπομε, δεν μπορούν να το εννοήσουν και πιο πολύ να το εφαρμόσουν οι χριστιανοί. Γι’ αυτό ο Θεός θα περιπλέξει τον άνθρωπο ώστε ο αντίχριστος να πλανήσει ει δυνατόν και τους εκλεκτούς. Πώς θα το καταφέρει αυτό; Έβαλε τώρα τους επιστήμονές του ώστε να ψάχνουν για την αφθαρσία. Όταν την βρουν, θα την δώσει στον άνθρωπο με τα πάθη που έχει τώρα. Σκοπός του διαβόλου είναι να κλέψει την αφθαρσία και να την δώσει στα μέλη του. Όλοι θα τρέξουν να την πάρουν γι’ αυτό αναφέρεται ότι θα πλανήσει και τους εκλεκτούς. Μήπως σήμερα δεν τους έχει πλανήσει; Αφού όλος ο χριστιανικός κόσμος καταφεύγει στα φάρμακα και όχι στην προσευχή ώστε να γίνονται τα θαύματα. Φανταστείτε τους ανθρώπους με χιλιάδες πάθη, ζήλιες, ψέματα, εγωισμούς, κρίση, και αφθαρσία. Ο Θεός είχε πει όταν ο άνθρωπος έπεσε, δεν είναι καλό ο άνθρωπος να ζει αιώνια, ακόμη είπε, είναι συμφέρον να πεθαίνει ο άνθρωπος. Συμφέρον του ανθρώπου είναι να ζει αιώνια αφού αποκτήσει αγάπη, χωρίς αυτή όλα ματαιότης.

Αν η αγάπη είχε όνομα θα λέγονταν θυσία.

Το κοινό όνομα που αναφέρεται στην Αποκάλυψη είναι η θυσία. Χωρίς θυσία δεν έχει ουδείς θέση μέσα στην Βασιλεία του Θεού.

Αν έχομε αγάπη θα αρπαχτούμε απολύτως βέβαιο.

Η αγάπη δεν περιορίζεται σε ένα δόγμα, σε μια θρησκεία, σε ένα κράτος. Η αγάπη είναι συμπαντιαία, αγαπά όλο το σύμπαν γιατί είναι του Θεού και ότι είναι σε αυτό.

Γιατί κανείς δεν ευλογείται ολοκληρωτικά; Απλά διότι χωρίζεται δια της κρίσεως, δεν έχει αγάπη. Η αγάπη δεν κρίνει, όποιος κρίνει χωρίζεται από τον ζώντα Θεό.

Ψάξαμε πολλά χρόνια βαθιά στο Ευαγγέλιο του Χριστού και αποκομίσαμε γνώση, η γνώση φυσιοί η δε αγάπη οικοδομεί, είδαμε ότι η σωτηρία είναι πάνω πάνω, στα απλά. Ας προσέξομε τι διαβάζομε ώστε να μην φεύγει αυτό από τις εντολές του Χριστού και έτσι να μην πέσομε σε αίρεση. Γένοιτο, Γένοιτο, ΑΜΗΝ.

Ίσως να φωτίσει ο Θεός τους μεγάλους, τους αρχηγούς των δογμάτων και να κάνουν την ένωση και να μην χρειαστεί τίποτε, ούτε αντίχριστος να έρθει, ούτε τίποτε.

Αν οι μεγάλοι δεν το αποφασίσουν ο Θεός θα πάρει τους μικρούς, τα παιδιά των δογμάτων. Πώς θα τα πάρει; Δύο έσονται εν τω μυλώνι, ο είς παραλαμβάνεται και ο είς αφίεται.

Τα δόγματα, ο Θεός θα τα πολεμήσει δια του αντιχρίστου και τούτο διότι είναι κατασκευάσματα ανθρώπων και δεν παρουσιάζουν αγάπη. Πολλοί τότε μέσα από τα δόγματα, λόγω του εγωισμού ο οποίος εκδηλώνεται δια της κρίσεως, θα ακούσουν: Φύγετε απ’ εμού οι εργαζόμενοι την ανομία.

Τον αντίχριστο θα τον φέρουν ο εγωισμός, ο φανατισμός, και η κρίση. Παραχώρηση Θεού να έρθει ώστε να φέρει ένα παγκόσμιο κακό το οποίο θα συνετίσει μια και καλή τον άνθρωπο ώστε πλέον κανένας να μην κάνει παραβάσεις του Λόγου του Θεού. Στην Αποκάλυψη αναφέρεται ότι εκατομμύρια πεπελεκισμένοι θα πέσουν οι οποίοι θα πέσουν λόγω της έλλειψης αγάπης. Ο αντίχριστος είναι η οργή του Θεού. Γι’ αυτό χρειάζεται να γίνει ένα παγκόσμιο κακό. Τα τοπικά κακά φαίνεται δεν συνέτισαν τον άνθρωπο και γενικά το ανθρώπινο γένος.

Για να γίνεις Θεός, χρειάζεσαι χρόνια πνευματικού αγώνα ενώ για να γίνεις διάβολος, μια στιγμή.

Φωσφόρος = Θεός είναι η αγάπη. Όποιος έχει την αγάπη είναι φωσφόρος διότι φέρνει το φως στους πάντες γύρω του. Χωρίς αγάπη, φως δεν μπορεί να υπάρξει στον κόσμο. Όταν έρθει η αγάπη, όλα θα έρθουν και η αφθαρσία και η εκ νεκρών ανάσταση και η ίδρυση της Βασιλείας.

Ο φωσφόρος είναι το τέλειο. Τώρα έχομε το κατά μέρος όταν έλθη το τέλειο, το κατά μέρος θέλει καταργηθή. Ας γίνομε φωσφόροι.

Εωσφόρος = διάβολος. Σημαίνει η αυγή της ημέρας. Αυτός φέρνει το φως, την αυγή. Φέρνει το ξύπνημα (ας το πούμε έτσι) στους ανθρώπους, με χαστούκια. Αν είναι όμως ακόμα πρωί και τα καταλάβεις τα χαστούκια, θα ξυπνήσεις. Αν ξυπνήσεις, εύχομαι να βρεις την δύναμη και να τρέξεις αλλιώς ουαί και αλίμονο. Ας ξέρομε ότι, ο διάβολος ως λέων ωρυόμενος ζητά τίνα καταπίη.

Ο φωσφόρος θα ανατείλει και ο εωσφόρος θα ανατείλει. Την επιλογή θα την κάνει ο καθένας μόνος του με ποιο τρόπο θα ξυπνήσει. Ή με αγάπη ή με χαστούκια. Με λόγους αγάπης και πραότητος θέλετε να έλθω ή με ράβδο;

Ο διάβολος τώρα οργώνει, ο Χριστός όμως θα σπείρει.

Μέχρι να έρθει η άνοιξη στην ζωή μας που είναι ο Χριστός, θα περάσομε τον πνευματικό χειμώνα. Η ζωή μας δεν είναι όλη με ήλιο, έρχονται και σύννεφα καμιά φορά ανάλογα με το πόσο νερό χρειάζεται το κάθε δένδρο και ανάλογα με το πού μεγαλώνει το κάθε δένδρο. Μην απελπίζεσαι αδερφέ μπόρα είναι θα περάσει. Ίσως να χρειάζεσαι και πότισμα.

Σήμερα, στην εποχή μας δεν έχομε εχθρό τον Στάλιν, τον Χίτλερ, τον Μουσολίνι αλλά τον διάβολο. Προσοχή λοιπόν! Ας προμηθευτούμε τα κατάλληλα αμυντικά και επιθετικά όπλα του Κύριου.

Η πρώτη καινή διαθήκη που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο ήταν η συνείδηση. Η τελευταία καινή διαθήκη είναι η ανυπόκριτος αγάπη προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό.

Κάπου αναφέρει ότι ο Κύριος πήγε με τους μαθητές του στην λίμνη. Εκεί όμως εσηκώθη λαίλαψ, άνεμος μεγάλος και οι μαθητές εφοβήθησαν. Ο Κύριος όμως κοιμόταν. Αυτό συμβολίζει: Όταν ο Χριστός πνευματικά κοιμάται μέσα μας, σηκώνονται στην ζωή μας άνεμοι πολλοί (λαίλαψ). Όταν όμως ξυπνήσει, δίνει εξουσίες στον άνθρωπο να τους φιμώνει όπως και στην βάρκα με τους μαθητές. Όταν σηκώθηκε, φώναξε φιμώθητι και φιμώθησαν οι άνεμοι. Αν βλέπουμε ότι οι άνεμοι χτυπούν την καθημερινότητα της ζωής μας ας ξυπνήσουμε τον Χριστό μέσα μας προς βοήθεια.

Τα τοπικά κακά στις κοινωνίες των ανθρώπων δεν συνέτισαν αυτούς ώστε να στραφούν προς τον Θεό. Γι' αυτο η απιστία τους θα φέρει το γενικό παγκόσμιο κακό στον κόσμο, από την μια άκρη του πλανήτη έως την άλλη. Αυτό θα συνετίσει τον άνθρωπο διότι θα είναι το πιο μεγάλο κακό. Ο Χριστός είπε ότι δεν έγινε τέτοιο κακό από καταβολής κόσμου. Ότι έγινε μέχρι τώρα, πρώτος παγκόσμιος πόλεμος και δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος, αυτά αναφέρονται ως αρχή οδύνων. Η μετάνοια, η αναγέννηση και η ενότητα (ίνα πάντες εν ώσιν), ίσως αποτρέψουν το κακό. Ο Θεός ας μας ελεήσει.

Η ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΥΣ

Όλοι οι πνευματικοί αγαθοί χώροι (χώροι του Θεού) που φιλοξενούν ανθρώπους με σκοπό την σπουδή τους στην μελέτη του Ευαγγελίου του Χριστού είναι καλοί, αφού εργάζονται πνευματικά για την δόξα του Θεού και την σωτηρία του κόσμου. Όταν τώρα σε αυτούς τους χώρους τους πνευματικούς δεν κρίνουν οι άνθρωποι που ανήκουν στον οποιονδήποτε αγαθό πνευματικό χώρο, είναι άγιος χώρος αυτός ο χώρος. Άμα κρίνουν οι υπεύθυνοι και τα μέλη των οποιονδήποτε πνευματικών σχολείων (ας τους πούμε έτσι τους αγαθούς χώρους), όλους τους άλλους εκτός από τους εαυτούς τους τότε ο Λόγος του Θεού που κηρύττουν αυτοί οι άνθρωποι του αγαθού χώρου είναι ελλιπής αγάπης. Αφού κρίνουν ακόμη έχουν:

1. <!--[endif]-->Άγνοια του θελήματος του Θεού που είναι, μην κρίνετε ίνα μην κριθήτε, τις είσαι συ όστις κρίνεις αλλότριον οικέτην εις τον ίδιο Κύριο ίστασαι ή πίπτεις; Συ τι;

2. Εγωισμοί


3. Συμφέροντα και

4. Προσωπικές φιλοδοξίες.

Προσοχή λοιπόν στο τι ακούμε και νουθετούμεθα. Εμείς θα τους επισκεπτόμεθα πότε πότε τους χριστιανούς αδελφούς. Αν δεχτούν την νουθεσία μας που είναι, να μην κρίνουν καθώς να σέβονται την άποψη, την θρησκευτική συνείδηση και την ελευθερία του άλλου έχει καλώς. Αν όχι θα προσέχομε και αν υπάρχει δια της κρίσεως στους αγαθούς αυτούς χώρους και φανατισμός τότε θα φεύγουμε. Καλύτερα μόνος να δοξάζεις το Θεό παρά με χίλιους δαίμονες κριτές που μένουν αδιόρθωτοι. Αναφέρω την λέξη δαίμονες διότι στην Αποκάλυψη αναφέρεται το εξής υπό του Ιωάννη του Θεολόγου: Έπεσε έπεσε ο δράκος ο μέγας ο όφις ο αρχαίος ο διάβολος ο κρίνων τον αδελφόν αυτού ημέρα και νύχτα. Όποιος επιμένει να μην τον ρίξει από την ζωήν του αυτόν τον δράκο (κρίση) ας ξέρει ότι αργά ή γρήγορα το θηρίο θα τον αρπάξει προς καύσιν.

ΠΟΙΑ Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΗΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ

Η εκκλησία της Φιλαδέλφειας είναι προφητική εκκλησία και θα κάνει την παρουσία της τα έσχατα χρόνια τα οποία διανύομε. Θα αποτελείται από αναγεννημένους χριστιανούς πολλών δογμάτων και μη. Σε αυτούς δεν θα υπάρχει αρχηγός διότι τα μέλη της θα έχουν περάσει από όλα τα πνευματικά στάδια και θα είναι διδακτοί Θεού όταν μπουν στην εκκλησία της Φιλαδέλφειας, την οποία ο Θεός δημιουργεί και φανερώνει σήμερα. Ακόμη τα μέλη της θα έχουν φτάσει στο πνευματικό στάδιο όπου για και κατ’ ουδένα λόγο δεν θα φανατίζονται με τα δόγματά τους, τα οποία για πολλά χρόνια δεν θα τα εγκαταλείψουν διότι είχαν και πολλά χρόνια που αγωνίστηκαν για να τα φτιάξουν. Θα χρειαστεί χρόνος για την εγκατάλειψη. Ίσως και …… χρόνια. Το πλήρωμα της κατάργησης των δογμάτων είναι η αγάπη η οποία όλα τα δέχεται. Τα στάδια για να φτάσουμε στην αγάπη είναι:

1. Κατανόηση ότι δεν πρέπει να κρίνει ο φιλάδελφος.

2. Σεβασμός στον αγαθό τρόπο λατρείας.

3. Αγάπη ανυπόκριτη, όχι λόγια έργα. Τα έργα είναι: Δεν θα κρίνει ουδένα και με κατ’ ουδένα τρόπο κανένα χριστιανό. Ούτε και το δόγμα του αγαπητού αδελφού του χριστιανού. Ούτε και εχθρό θα κρίνει. Ούτε θα καλεί αδελφούς στο πιστεύω του δια της κρίσεως. Αυτά θα είναι αρχές στη Φιλαδέλφεια. Αυτό το πνεύμα θα δημιουργήσει την εκκλησία της Φιλαδέλφειας. Αν έχομε αυτό το πνεύμα ανήκομε εις αυτήν από τώρα. Που θα την βρούμε την εκκλησία της Φιλαδέλφειας;

1. Η Βασιλεία του Θεού εντός ημών εστί.

2. Και ήκουσα φωνήν μεγάλην εκ του ουρανού, λέγουσαν, Ιδού η σκηνή του Θεού μετά των ανθρώπων, και θέλει σκηνώσει μετ’ αυτών, και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαοί αυτού, και αυτός ο Θεός θέλει είσθαι μετ’ αυτών Θεός αυτών.

Άμα κρίνομε, άμα λέμε ψέματα, άμα είμεθα φανατικοί, άμα έχομε κρίση και εγωισμό ανήκομε στις άλλες εκκλησίες. Προσοχή λοιπόν! Όστις έχει ωτίον, ας ακούση τι λέγει το Πνεύμα προς τας εκκλησίας.

Και ήκουσα φωνήν μεγάλην λέγουσαν εν τω ουρανώ, Τώρα έγεινεν η σωτηρία και η δύναμις και η βασιλεία του Θεού ημών, και η εξουσία του Χριστού αυτού διότι κατερρίφθη ο κατήγορος των αδελφών ημών, ο κατηγορών αυτούς ενώπιον του Θεού ημών ημέραν και νύκτα.

Και είδον ουρανόν νέον και γην νέαν διότι ο πρώτος ουρανός και η πρώτη γη παρήλθε και η θάλασσα δεν υπάρχει πλέον. Και εγώ ο Ιωάννης είδον την πόλιν την αγίαν, την νέαν Ιερουσαλήμ, καταβαίνουσαν από του Θεού εκ του ουρανού, ητοιμασμένην ως νύμφην κεκοσμημένην δια τον άνδρα αυτής. Και ήκουσα φωνήν μεγάλην εκ του ουρανού, λέγουσαν, Ιδού η σκηνή του Θεού μετά των ανθρώπων, και θέλει σκηνώσει μετ’ αυτών, και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαοί αυτού, και αυτός ο Θεός θέλει είσθαι μετ’ αυτών Θεός αυτών. Και θέλει εξαλείψει ο Θεός παν δάκρυον από των οφθαλμών αυτών, και ο θάνατος δεν θέλει υπάρχει πλέον ούτε πένθος, ούτε κραυγή, ούτε πόνος δεν θέλουσιν υπάρχει πλέον διότι τα πρώτα παρήλθον. Και είπεν ο καθήμενος επί του θρόνου, Ιδού, κάμνω νέα τα πάντα. Και λέγει προς εμέ, Γράψον διότι ούτοι οι λόγοι είναι αληθινοί και πιστοί. Και είπε προς εμέ, Ετελέσθη εγώ είμαι το Α και το Ω, η αρχή και το τέλος. Εγώ θέλω δώσει εις τον διψώντα εκ της πηγής του ύδατος της ζωής δωρεάν. Ο νικών θέλει κληρονομήσει τα πάντα, και θέλω είσθαι εις αυτόν Θεός, και αυτός θέλει είσθαι εις εμέ υιός. Οι δε δειλοί και άπιστοι και βδελυκτοί και φονείς και πόρνοι και μάγοι και ειδωλολάτραι, και πάντες οι ψεύσται, θέλουσιν έχει την μερίδα αυτών εν τη λίμνη τη καιομένη με πύρ και θείον ούτος είναι ο δεύτερος θάνατος.

Όταν κηρύττεις με αγαθά κίνητρα τον Λόγο του Θεού, αυτός ο λόγος που εξέρχεται ελέγχει τους πάντες. Ο λόγος ον ελάλησα, θέλει σας κρίνει.

Η προσευχή είναι η κινητήριος δύναμη των πάντων, της παρούσης και της μελλούσης ζωής, της αφθάρτου και της αιωνίου ζωής. Αυτός που προσεύχεται, γνώρισε τον Θεό διότι ζει στον θρόνο του Θεού. Ο θρόνος του Θεού είναι ο αγιασμός δια της κρυφής προσευχής, είσελθε εις το ταμείον σου.

Όλες οι αποστολές έρχονται ή δίδονται άνωθεν, πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον άνωθεν εστι. Ας φέρομε την αποστολή μας εις πέρας χωρίς να κρίνομε ότι είμεθα το Α και το Ω και ότι όλοι οι άλλοι είναι καλοί αλλά είναι λίγο κατώτεροι από εμάς. Ο Λόγος το διευκρινίζει, εάν έλαβες ότι έχεις τί καυχάσαι ως μη λαβών; τίς είσαι συ όστις κρίνεις αλλότριον οικέτην; είς τον ίδιον Κύριον ίστασαι ή πίπτεις; συ τί; Ας είμεθα ταπεινοί διότι με τον εγωισμό θα απολεσθούμε. Ο Θεός όταν σε βλέπει να πολεμάς, να κρίνεις και να κατακρίνεις τον πλησίον σου φεύγει μακριά διότι του μυρίζεις. Προσοχή λοιπόν γιατί η δυσοσμία γίνεται αντιληπτή από όλους, Θεό και ανθρώπους.

Όταν έχεις πάθη είσαι δούλος αυτών. Φρόντισε να απαλλαχτείς για να νιώσεις την ελευθερία του Θεού στην ζωή σου. Χρειάζεται πολύ αγώνα, μην απελπίζεσαι. Η απελπισία είναι το μεγαλύτερο σύστημα του εγωισμού. Έχεις Πατέρα που δύναται σε κλάσματα δευτερολέπτου να σε καθαρίσει, να σε θεραπεύσει και να σε αναγεννήσει. Ζήσε κοντά του και θα έρθει μια μέρα που θα σου πληρώσει όλα σου τα χρέη. Γένοιτο, γένοιτο, αμήν.

Όταν μιλάς στον πλησίον σου για τον Θεό και δεν σε ακούει τότε να του μιλάς με τα έργα της αγάπης. Αν και πάλι δεν σε ακούει, μίλησε στον Θεό γι αυτόν.

Πολλοί άνθρωποι (επιστήμονες) σκέφτονται να βρουν δια μέσου της επιστήμης την αφθαρσία και την αθανασία στην ζωή τους. Πότε; Μπορεί να το πετύχει ο άνθρωπος αυτό; Ότι σκέφτεται ο άνθρωπος μπορεί να το φέρει στην ζωή του αλλιώς δεν θα μπορούσε να το σκεφτεί. Για να γίνει όμως αυτό θα πρέπει να έρθει το πλήρωμα του χρόνου. Το πλήρωμα του χρόνου για τον άνθρωπο και για ένα τόσο σημαντικό γεγονός είναι μόνο η αγάπη. Αν αυτό επιτευχθεί χωρίς καθαρισμό πνευματικό και χωρίς αγάπη τότε ουαί και αλίμονο σε όποιον αποκτήσει μια τέτοια αφθαρσία. Ο σκοπός του Θεού είναι να κάνει τον άνθρωπο αιώνιο, και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. Όμως ο Θεός είναι απαραίτητο πριν τον κάνει αιώνιο τον άνθρωπο, να τον μάθει να αγαπά. Η αγάπη τα πάντα ανέχεται, τα πάντα υπομένει και λοιπά (διάβασε αδερφέ τον ύμνο της αγάπης). Ποιός είναι ο σκοπός του διαβόλου; Ο σκοπός του διαβόλου είναι να κάνει και αυτός τον άνθρωπο αιώνιο ώστε να αμαρτάνει πάντα και έτσι η αμαρτία να είναι αιώνια.

Η ανθρωπότητα επέλεξε να ζει με το πολίτευμα της δημοκρατίας. Αυτό αντιπροσωπεύει τον άνθρωπο άλλωστε σήμερα. Ο λόγος διότι αυτό μπορεί να υιοθετήσει, αυτό ξέρει. Όταν όμως ο άνθρωπος νομοθετηθεί πλέον με τον ηθικό νόμο του Θεού στην ζωή του, τότε θα φέρει ο Θεός στους ανθρώπους αυτούς ένα νέο πολίτευμα που λέγεται έλεος και ανυπόκριτη αγάπη προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό.

Για ποιό λόγο ο Χριστός είναι ανώτερος από τους αρχηγούς άλλων θρησκειών; Για πολλούς λόγους. Εγώ θα αναφέρω μόνο δύο οι οποίοι είναι ασύγκριτοι και αιώνιοι. Πρώτον, ο Χριστός κατήργησε τον φυσικό θάνατο από τον εαυτό του και ζει σήμερα. Ενώ κανένας άλλος αρχηγός οποιασδήποτε θρησκείας δεν ζει, δεν αναστήθηκε και δεν τον είδαν μετά τον θάνατό του 500 και πλέον μαθητές του. Δεύτερον, ο Χριστός είπε, αγαπάτε τους εχθρούς, ευλογείτε τους καταρωμένους υμάς, καλώς ποιείτε τοις μισούσιν υμάς. Κανείς άλλος αρχηγός δεν κήρυξε αγάπη στους εχθρούς του.

Η παραμυθία που πολλές φορές λέγεται από πνευματικούς ή απευθείας από το Πνεύμα το Άγιο στον άνθρωπο ή στους ανθρώπους, έχει την εξουσία να παρατείνει την πνευματική πορεία ενός αδύνατου πνευματικά ανθρώπου. Μήπως και αυτός ο άνθρωπος συλλάβει την ενέργεια του Θεού που είναι θυσία προς τον Θεό και προς τον πλησίον. Μήπως συλλάβει ακόμα ότι ο Θεός είναι αγάπη, χαρά, ειρήνη κλπ.. Ο άνθρωπος αυτός την έχει ανάγκη την παραμυθία διότι έμαθε σε όλη του την ζωή ότι κάτι μεγάλο θα πάρει. Θέλει όμως να το πάρει χωρίς αγώνα θυσίας διότι ότι έχει, το έχει χωρίς αγώνα θυσίας (δύνασθε να πίητε το ποτήριον το οποίον εγώ πίνω;). Όταν του πεις ότι θέλει θυσία, αγώνα για να πάρεις κάτι από τον Θεό, αυτόν τον άνθρωπο τον έχασε ο Θεός και ο πνευματικός αδερφός που τον νουθετεί. Γι’ αυτό χρειάζεται παραμυθία.

Στην Παλαιά Διαθήκη ο Θεός έκανε την παρουσία του δια των ισχυρών προφητών: Μωϋσή, Ηλία, Ενώχ, Ελισσαίο, Ιησού του Ναυή κλπ.. Ο λόγος ήτο διότι ο κόσμος είχε πέσει στην ειδωλολατρία (αμαρτία). Έπρεπε να υπάρχουν τέτοιοι ισχυροί άνδρες ώστε να μην χαθεί η έννοια του Θεού (έλεος, αγάπη) και δεν μπορούσε φυσικά να χαθεί με τόσα θαύματα που έκαναν. Σήμερα δεν χρειάζονται θαύματα διότι ο κόσμος πιστεύει στον Χριστό, έχει επικρατήσει ο Χριστός σε πολλές ηπείρους. Σήμερα χρειάζεται η αγάπη μεταξύ των χριστιανών ώστε να έρθει ο Χριστός. Πώς εμποδίζεται η αγάπη; Όταν κρίνεις. Στην Παλαιά Διαθήκη δεν μπορούσαν οι άνθρωποι να εννοήσουν την αγάπη διότι δεν την είχαν. Μόνον με υπερφυσικά πράγματα νουθετούνταν. Σήμερα εύχομαι ο Θεός να φωτίσει.

Αν ο αντίχριστος έρθει τότε αυτό πάει να πει ότι τα δόγματα και οι θρησκείες δεν υπηρετούσαν Θεό αλλά συμφέροντα και προσωπικές φιλοδοξίες. Ξέρομε από την Παλαιά Διαθήκη ότι ο Θεός καταστρέφει τα αμαρτωλά έθνη. Όταν όμως μέσα σε αυτά τα έθνη ή τις πόλεις ήτο έστω 10 δίκαιοι, δεν έφερνε την καταστροφή για τους 10 δίκαιους. Τώρα για να πάρει όλον τον πλανήτη ο αντίχριστος, αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει αντίστοιχη δικαιοσύνη στον κόσμο. Εύχομαι ο κόσμος να φωτιστεί και να μετανοήσει ο άνθρωπος επιστρέφοντας στον Θεό.

Στοιχεία που εμποδίζουν την εξάπλωση είναι οι θυσίες σε προσωπικό και σε οικονομικό επίπεδο.

Η νηστεία είναι απαραίτητη διότι έτσι φυλάμε και τον εαυτό μας από την λαιμαργία η οποία λαιμαργία ξυπνά πολλά πάθη (πορνεία) κλπ.. Ο Κύριος είπε, είναι γεγραμμένον ουκ επ’ άρτω μόνω ζήσεται ο άνθρωπος. Τα φαγητά ονομάζονται βρώματα. Ας προσέξομε διότι γεμίζομε τα έντερά μας με βρώματα τα οποία σαπίζουν και σαπίζουν και τα έντερά μας και πεθαίνομε. Ο Κύριος τόνισε, τούτο το γένος δεν εξέρχεται ειμή δια προσευχής και νηστείας. Πριν φάμε ας ευλογούμε το φαγητό ώστε δια της πίστεως να είναι καθαρό. Η νηστεία (αποχή) επιβάλλεται σε μια επίθεση μεγάλη του πονηρού.

Αντίχριστος = Παγκόσμιο κακό. Ο λόγος που θα έρθει είναι διότι τα τοπικά κακά δεν ωφέλησαν (έτσι φαίνεται) τον άνθρωπο ώστε να τον συμμορφώσουν, να τον διορθώσουν.

Το περιβάλλον συμβάλλει στην ζωή μας θετικά ή αρνητικά. Αν το περιβάλλον είναι αρνητικό, δαιμονισμένο τότε μπορεί να έρθει και ο θάνατος στον άνθρωπο που ζει σε αυτό. Αν το περιβάλλον είναι θετικό τότε και από τον θάνατο φέρνουμε τους συνανθρώπους μας πάλι στην ζωή. Ας προσέξομε τι λέμε, τι κάνομε μήπως και άθελά μας σπείρομε τον θάνατο και όχι την ζωή στους συνανθρώπους μας.

Ο Θεός δεν δημιούργησε τον κόσμο με τα χέρια του, ούτε με καλούπια, ούτε με μπετονιέρες, ούτε με άλλα πράγματα υλικά. Τον δημιούργησε με τον λόγο. Είπε, γενηθήτω φως και έγινε φως κλπ.. Είπε, νεανίσκε σοι λέγω σηκώθητι και σηκώθηκε. Την εξουσία του λόγου την έδωσε και στον καθένα άνθρωπο όμως με το εξής γεγονός, ότι αν ζητήσεις εις το όνομά μου θα στο δώσω, αιτείτε και δοθήσεται υμίν, ζητείτε και ευρήσετε, κρούετε και ανοιγήσεται υμίν. Ο αιτών λαμβάνει, ο ζητών ευρίσκει και στον κρούοντα ανοιγήσεται. Όταν έχεις λόγο έχεις εξουσία. Μην παραπονιέσαι ότι είσαι άρρωστος, ειπέ λόγο και θέλει γίνει. Ο Κύριος είπε, και πας ο ζων και πιστεύων εις εμέ ου μη αποθάνη εις τον αιώνα. Πιστεύεις τούτο; Πίστεψέ το, θα λάβεις εξουσία στα έθνη. Αν όχι στα έθνη δια της χαράς, της ζωής, της υγείας θα λάβεις εξουσία ζωής και χαράς μέσα σου και γύρω σου.

Γιατί δεν αναφέρεται από κανέναν προφήτη ούτε και από τον ίδιο τον Υιό του Θεού ο χρόνος της δευτέρας ελεύσεως του Χριστού; Ο λόγος είναι διότι θα πρέπει να ετοιμαστεί το ανθρώπινο γένος. Για παράδειγμα, πότε ένας πατέρας σαρκικός μένει με χαρά στο σπίτι του παιδιού του; Φυσικά όταν βλέπει ότι το παιδί έχει την ανάγκη του πατέρα και δεν μπορεί να ζει χωρίς τον πατέρα του. Όταν λοιπόν ο Θεός δει ότι τα παιδιά του τον αγαπούν (και τούτο φαίνεται όταν εφαρμόζεται η εντολή της αγάπης προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό), τότε είναι ο χρόνος της δευτέρας ελεύσεως του Χριστού. Μέχρι τότε θα έρχεται σε ατομικό ή σε γενικό επίπεδο όταν βλέπει αγάπη.

Τα δένδρα δεν μιλάνε όπως ο άνθρωπος. Εάν ένα δένδρο έχει καρπούς φαίνεται και το επισκέπτονται οι άνθρωποι ώστε να γευθούν τους γλυκούς καρπούς του. Εάν ένα δένδρο δεν έχει καρπούς πάλι φαίνεται και οι άνθρωποι το χρησιμοποιούν για ξύλα στην φωτιά και αυτό χρησιμεύει διότι θερμαίνει τον άνθρωπο κλπ.. Συμβολίζει δε πνευματικά ότι το κακό σε νουθετεί, σε θερμαίνει προς τον Θεό. Αδελφέ, μην αγωνίζεσαι να πείσεις τους συνανθρώπους σου ότι έχεις καρπούς. Αυτοί θα το δουν και θα σε επισκεφτούν ώστε να γευθούν τους γλυκούς πνευματικούς καρπούς σου. Γένοιτο, γένοιτο.

Η κοπριά χρειάζεται διότι δυναμώνει τα καρποφόρα δέντρα. Έτσι και οι πειρασμοί, οι δοκιμασίες έρχονται για να δυναμώσουν τον πνευματικό άνθρωπο. Παν υιό παραδέχεται εκπαιδεύει και μαστιγεί αυτόν και αν είσθε χωρίς παιδεία νόθοι είσθε και ουχί υιοί.

Όταν διέπεται κάποιος από πάθη τούτο σημαίνει ότι η πνευματικότητά του είναι μειωμένη, βεβλαμμένη (έλλειψη προσευχής, μελέτης και κηρύγματος).

Ο Θεός αγαπά τα παιδιά του. Για να τα κρατήσει κοντά του τα αφήνει να εννοούν ότι έχει για το καθένα κάτι ξεχωριστό, κάτι μεγάλο. Ο λόγος που το κάνει αυτό είναι για να τα κρατάει κοντά του μέχρι τα παιδιά να μεγαλώσουν και να καταλάβουν ότι το ξεχωριστό είναι, όστις θέλει να γείνη μέγας εν υμίν, να γείνη υπηρέτης πάντων. Παράδειγμα έδωκα εις εσάς να αγαπάτε αλλήλους.

Το βδέλυγμα της ερημώσεως που θα καθίσει στον τόπο τον άγιο είναι η αμαρτία η οποία στο αποκορύφωμά της (που θα φτάσει σιγά σιγά), θα εισέλθει στον εγκέφαλο του καθενός ανθρώπου. Αυτός άλλωστε ο εγκέφαλος είναι ο τόπος ο άγιος διότι δημιουργήθηκε από τον Θεό για να κατοικεί εις αυτόν ο Θεός (αγαθή σκέψη). Προσοχή μήπως σιγά σιγά γίνομε βδέλυγμα. Η αφιέρωση και η συνεχής ενασχόληση εις τα του Θεού αποκλείουν το βδέλυγμα εις εμάς. Γένοιτο, γένοιτο, αμήν.

Ο Χριστός κατέβηκε στον κόσμο με το όχημα της αγάπης. Ο Χριστός δεν αρνείται το κράτος αλλά μεταμορφώνει το κράτος σε κοινωνία αγίων.

Ο Κάιν είναι από τους πρώτους ανθρώπους που θέλησε να απαλλαγεί της παρουσίας του άλλου του αδελφού, του Άβελ αλλά και της παρουσίας του Θεού. Όποιος εξορίζει τον Θεό απ την καρδιά του, εξοντώνει και τους άλλους. Η απουσία του Θεού σημαίνει απουσία της αγάπης.

Κάιν καταντά ένας άνθρωπος που γυρίζει παντού, ζητώντας μάταια την ηρεμία και την χαρά.

Η δική μου σωτηρία περνάει από το ενδιαφέρον μου για τους άλλους. Το συμφέρον μας είναι να αγαπάμε τους άλλους. Ας υποθέσουμε ότι έχουμε δύο επιταγές, η μία έχει αντίκρισμα μια μόνο δραχμή, η άλλη έχει αντίκρισμα ένα εκατομμύριο. Ποιά απο τις δύο επιταγές θα προτιμήσουμε; Ασφαλώς την δεύτερη. Η επιταγή της μιας δραχμής είναι η φιλαυτία. Η επιταγή του ενός εκατομμυρίου είναι η Φιλαδέλφεια.

Αν δεν ασχοληθούμε εμείς με τον άλλον με αγάπη, σίγουρα θα ασχοληθεί μαζί του ο διάβολος. Θα κινήσει τα όργανα του κακού. Γίνε εσύ ο κυνηγός του Θεού, ο κυνηγός της αγάπης, ο θηρευτής της ψυχής του, ο αγρευτής, ο σαγηνευτής, ο αλιεύς, ο μαγνήτης.

Πού είναι ο αδελφός σου Κάιν; Τί φύλαξ του αδελφού μου είμαι εγώ; Για κάθε αδικία που συμβαίνει στον κόσμο έχουμε μερίδιο ευθύνης.

Οικονομικό: Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει οικονομικό πρόβλημα, υπάρχει πρόβλημα πλεονεξίας και σκληρότητας. Όπως ο ήλιος, η καθημερινή αυτή έκφρασις της αγάπης και της πρόνοιας του Θεού, επαρκεί για όλους τους ανθρώπους του πλανήτη μας έτσι και ο πλανήτης μας (γη) επαρκεί για τη διατροφή όλων των ανθρώπων. Φαντάζεσθε άνθρωπο να αποθηκεύει ήλιο για τον εαυτόν του και να μην αφήνει τους άλλους να φωτίζονται και να θερμαίνονται;

Πάντες οι λαοί πορεύσονται έκαστος την οδόν αυτού, ημείς δε πορευσόμεθα εν ονόματι Κυρίου Θεού ημών εις τον αιώνα (Μιχαίας, δ΄:5).

Ο υπηρέτης του Ελισσαίου του προφήτη είπε, πολλοί έρχονται καθ’ ημών και ημείς μόνοι εσμεν. Τότε αποκρίνεται ο Ελισσαίος, ουχ ορας παρεμβολάς και πλήθη αγγέλων μεθ’ ημών κύκλω βοηθούντων ημίν.

Εκέκραξαν οι δίκαιοι, και ο Κύριος εισήκουσεν αυτών, και εκ πασών των θλίψεων αυτών ερρύσατο αυτούς (Ψαλμός 33:18).

Ο Κύριος θα μετασχηματίσει το σώμα της ταπεινώσεως ημών εις το γενέσθαι αυτό σύμμορφον τω σώματι της δόξης αυτού (Φιλιππησίους Επιστολή, 3:21).

Είς εμέ βλέψατε και σωθήσατε πάντα τα έθνη.

Κύριος ποιμαίνει με και ουδέν με υστέρησε.

Υμίν εχαρίσθη το υπέρ Χριστού, ου μόνον το είς αυτόν πιστεύειν, αλλά και το υπέρ αυτού πάσχειν (Φιλιππησίους Επιστολή, 1:29).

Ελεύθερος και ώριμος είναι ο άνθρωπος που κάνει το χρέος του χωρίς να χρειάζεται να του το υπενθυμίζουν οι άλλοι.

Ανακάλυψε το διαμαντάκι του συνανθρώπου σου.

Δεν θέλω να γίνω καλύτερος απο κανέναν. Θέλω να γίνομαι κάθε μέρα καλύτερος απο τον χθεσινό εαυτό μου.

Πιάσε τον συνάνθρωπό σου να κάνει κάτι καλό και ενθάρρυνέ τον.

Πάτερ άγιε, τήρησον αυτούς εν τω ονόματί σου ω δέδωκάς μοι, ίνα ώσιν εν καθώς ημείς (κατά Ιωάννην, 17:11-12).

Τον σεβασμό τον εμπνέεις δεν τον επιβάλλεις.

Έσται γάρ καιρός ότε της υγιαινούσης διδασκαλίας ουκ ανέξονται, αλλά κατά τας επιθυμίας τας ιδίας εαυτοίς επισωρεύσουσι διδασκάλους κνηθόμενοι την ακοήν, και από μεν της αληθείας την ακοήν αποστρέψουσιν, επί δε τους μύθους εκτραπήσονται. (Τιμόθεον Β΄ Επιστολή, δ΄: 3 & 4).

Αρκεί είς άνθρωπος ζήλον Θεού πεπυρωμένος, αναμορφώσας δήμο ολόκληρον.

Κάποιος κάποτε μου είπε οτι κάνω λάθη. Του απάντησα, όταν νιώσεις και εσύ οτι κάνεις λάθη έλα να κάνουμε παρέα.

Όταν οι κίνδυνοι κυκλώνουν την ζωή σου, θυμήσου ότι ο Χριστός είναι μαζί σου.

Οι τωρινοί άνθρωποι δε ζητούν το σήμερον αλλά το αύριον για να μετανοήσουν.

Η Αγία Γραφή είναι το οπλοστάσιο του χριστιανού.

Η καλλιέργεια του νου είναι τόσο αναγκαία όσο η τροφή για το σώμα.

Εύ, δούλε αγαθέ και πιστέ επί ολίγα ής πιστός, επί πολλών σε καταστήσω (κατά Ματθαίον, 25:21).

Εκείνο που γνωρίζουμε είναι μηδαμινό. Εκείνο που αγνοούμε είναι άπειρο.

Εκτιμώντας την υπεροχή των άλλων την κάμνομε κτήμα μας.

Αν καίει μέσα στην ψυχή σου η επιθυμία της ουρανίου Βασιλείας, να είσαι βέβαιος πως γρήγορα θα γίνεις κληρονόμος της.

Όσο ο άνθρωπος απλοποιείται, θεοποιείται. Γίνεται άκακος, ταπεινός, πράος, ελεύθερος.

Ο σταθερός άνθρωπος μοιάζει με αναμμένη λαμπάδα την οποία όπως και αν τη γυρίσεις, η φλόγα της προς τα επάνω θα στραφεί.

Οι δοκιμασίες διδάσκουν τι είμεθα.

Αν τολμάς ίσως αποτύχεις. Αν δεν τολμάς θα αποτύχεις σίγουρα.

Θέλημα Θεού και σοφία Θεού διακατέχει τον άνθρωπο που αγωνίζεται εις όλη του την ζωή να βρεί δια του Ευαγγελίου τα μέσα που χρειάζεται ώστε να καταργήσει από το πνεύμα του και το σώμα του την φθορά και τον θάνατο. Αμήν.

ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΥΝ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΕΠΤΑ

1) Ανυπακοή στον Λόγο του Θεού και στις εντολές αυτού του Θεού.

2) Φιλοδοξία πνευματική ή υλική με αθέμιτα μέσα όπως πονηρίες, εγωισμοί, συμφέροντα, κρίσεις και επικρίσεις, ψέματα κ.λ.π.

3) Αυστηρή συνείδηση ακατάπαυστα ελεγχόμενη.

4) Παρότρυνση στο να επιδιώκουμε ευλογία μόνο μέσα από την ύλη στη ζωή μας. Η παγίδα βρίσκεται στον χρόνο ο οποίος φεύγει ανεπιστρεπτί. Προσοχή στον χρόνο που διαθέτουμε για τη συλλογή της ύλης (χρήματα κ.λ.π.), να ρυθμίσουμε έτσι τη ζωή μας ώστε να βρούμε χρόνο για τη δόξα του Θεού και τη σωτηρία του κόσμου, αυτό θα ωφελήσει.

5) Δημιουργία οικογένειας με κοσμικά κίνητρα όπως εγωισμός, ζήλιες, πονηρίες κ.λ.π.

6) Χερουβείμ, οδηγούν τον άνθρωπο ώστε να δώσει βάση στους τύπους και στο ψαλτικό σύστημα ώστε οι άνθρωποι να έχουν φόβο Θεού αλλά να μην εννοούν το κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση. Φλογίνη ρομφαία = ζήλια, ψέμα, εγωισμός, κρίση, πονηρία, φόβος, θυμός, στενοχώρια, υλοφροσύνη, άγνοια του Λόγου του Θεού, επιδεικτικότητα, περιαυτολογία, έπαινος περιβάλλοντος, ευθιξία, παράπονο. Αυτά και άλλα πολλά κυοφορούν οι κοινωνίες των ανθρώπων και αν δεν προσέξουμε στο τι αναπτύσσεται μέσα μας αυτό θα αποβεί μοιραίο όπως και έχει αποδειχθεί μέχρι σήμερα, διότι ο θάνατος επικράτησε παντού δια των ανωτέρω στοιχείων στη ζωή των ανθρώπων.

7) Άγγελος, φύλακας της ζωής που έθεσε ο Θεός ώστε ο πεσών άνθρωπος να μην μπορεί να τη βρει. Είναι αυτός που ενεργεί σήμερα στο να παραπλανεί τον άνθρωπο και να διακατέχεται ο άνθρωπος από το πιστεύω της φθοράς, του γήρατος, του θανάτου και τα κατάφερε τέλεια αυτός ο άγγελος. Όλος ο πλανήτης είναι βυθισμένος στο ψέμα, στην πίστη του θανάτου.


ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΑΝΑΠΤΥΣΣΟΥΝ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΤΑ

1) Υπακοή στον Λόγο του Θεού.

2) α) Φιλοδοξία στο να πετύχουμε το κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωση μέσα από τον νόμο του Θεού, την αγάπη ως προς τον Θεό και τον συνάνθρωπο, β) μέσα από τη σοφία του Θεού, γ) μέσα από την ταπείνωση με τα στοιχεία που τη διέπουν, δεν είμαι τίποτα, δεν έκανα τίποτα, δεν ξέρω τίποτα καθώς και αν ταύτα πάντα ποιήσετε να λέτε ότι αχρείοι δούλοι είσθε διότι τα διατεταχθέντα εις εσάς πράξατε.

3) Συνείδηση ελέους. Πόσες φορές αν αμαρτήσει ο αδελφός μου να τον συγχωρήσω είπε ο Πέτρος στον Κύριο, επτά, και ο Κύριος του απάντησε εβδομηκοντάκις επτά. Το έλεος αυτό του Θεού θα το στρέφουμε και ως προς τον εαυτόν μας αλλά και ως προς πάντα συνάνθρωπο, φίλο και εχθρό.

4) Παρότρυνση στο να επιδιώκουμε ευλογία στην ύλη κάνοντας το θέλημα του Θεού. Πλούσιοι επτώχευσαν και επείνασαν οι δε εκζητούντες τον Θεό ουκ ελαττωθήσονται παντός αγαθού καθώς αιτείτε την βασιλείαν του Θεού και την δικαιοσύνη αυτού και ταύτα πάντα προστεθήσεται.

5) Δημιουργία πνευματικής οικογένειας, απαραίτητο στη ζωή μας διότι είναι δένδρο ζωής. Δεύτερον, δημιουργία οικογένειας κατά κόσμο προς τεκνοποίηση και συντροφιά με οδηγό απαραίτητα τον Λόγο του Θεού προς νουθεσία των μελών της. Διαφορετικά προβλέπω πολλή ακαταστασία, ειδικά σήμερα που τα πάθη, οι εγωισμοί και τα συμφέροντα έφτασαν ψηλά και υπερέβησαν την κεφαλή.

6) Ανάπτυξη στη ζωή μας των καρπών, των χαρισμάτων, των σημείων του Αγίου Πνεύματος τα οποία πρέπει να επιδιώκουμε οι πάντες. Αυτό είναι το υπέρ όπλο της ζωής, είναι αυτά τα στοιχεία που θα μας οδηγήσουν στη ζωή.

7) Αδιασάλευτη πίστη στην ιδέα της ζωής και όχι του θανάτου, καθώς αδιασάλευτη πίστη στην κατάργηση της φθοράς και στην κατάργηση του γήρατος. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.


ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

1) Εάν θέλω το μέλλον μου να είναι κατά Θεό με επιτυχία στην άφθαρτη ζωή, να ξέρω ότι αυτό χτίζεται σήμερα με το να μεριμνώ πάνω στη ζώσα πίστη και πάνω στα του Θεού. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

2) Εάν θέλεις άνθρωπε να ζεις όμορφα στην καθημερινότητά σου κάνε σήμερα αυτό που επιθυμείς, το οποίο όμως να στρέφεται με αγάπη ως προς τον εαυτόν σου, ως προς τον συνάνθρωπο και ως προς τον Θεό. Δώσε άνθρωπε αγάπη χωρίς μέτρο και θα έρθει η μέρα που θα πάρεις αγάπη χωρίς μέτρο. Γένοιτο, γένοιτο αμήν.

3) Κάποιος με ρώτησε αν κουράζομαι που κάνω αυτό το έργο. Του απάντησα πως ο διάβολος συνέχεια, ασταμάτητα διά μέσω των ανθρώπων μέρα και νύχτα εργάζεται να γίνει ο κόσμος χειρότερος. Πώς λοιπόν μπορώ εγώ να κουραστώ, αφού θέλω να κάνω τον κόσμο καλύτερο κατά Θεό.