Μετά από 54
χρόνια παρατήρηση..
4 μερες στο Τζάνειο
Μια αλλαγή στο φάρμακο της χοληστερίνης μου προκάλεσε σοβαρή παρενέργεια (ραβδομυόλυση) και κατέληξα στο Τζάνειο για 4 μέρες. Διαπιστώσεις από πρώτο χέρι: Τα ράντσα καταργήθηκαν από τους διαδρόμους....Τα βάλανε μέσα στούς θαλάμους. Εκεί που ο θάλαμος είχε έξι κρεβάτια, τα στριμώξανε από εδώ τα στιβάξανε από εκεί γίνανε οκτώ.
Μαζί με τα ράντσα καταργηθήκανε και οι νοσοκόμοι. Μέρα παρά μέρα εμφανιζόταν από το πουθενα ένας, τον οποίο είχαν βρεί και χρηματίσει κάποιοι συγγενείς και περιποιείτο τον συγκεκριμένο ασθενή και μόνον. Κατόπιν εξαφανιζόταν.
Εξαφανισμένο μονίμως ήταν και το χαμόγελο από τα χείλη των αδελφών. Οι ίδιες πέρναγαν 3 φορές την ημέρα -μιά φορά στην βάρδια- άλλαζαν ορούς, έδιναν χάπια και εξαφανίζονταν την υπόλοιπη ώρα.
Οι πάπιες...Αχ οι πάπιες. Αν δεν είχες συγγενή ή αποκλειστική να σε εξυπηρετήση έμενες λερωμένος 2 μέρες. Ετσι ακριβώς έμεινε ο διπλανός μου. Ο ..κολλητός μου μια και τα κρεβάτια μας απείχαν 20 εκατοστά λόγω ...κατάργησης των ράντσων.
Κρίμα. Κρίμα γιατί οι γιατροί είναι γάτες. Το ξενοδοχειακό μέρος του νοσοκομείου χωλαίνει. Πολύ. Προς δόξα και οικονόμα των Ιδιωτικών Σφαγείων της τσέπης. Που βέβαια δεν έχουν μόνιμους νοσοκόμους, αδελφές και καθαρίστριες. Κρίμα..