Παιχνίδι εξουσίας

Ποιός κυβερνα τελικά αυτό τον τόπο; Το κράτος, τα συμφέροντα, η κοινή γνώμη ή οι δημοσιογράφοι;

Η εύκολη απάντηση που μου έρχεται στο μυαλό αυτόματα είναι: Τα συμφέροντα μέσω των δημοσιογράφων που επηρεάζουν το κράτος και την κοινή γνώμη. Είναι έτσι; Και αν είναι, τότε αυτή την διαπλοκή στην οποία παίρνουμε μέρος  και εμείς ως κοινή γνώμη ποιός και πως θα την αντιπαλέψει; Διότι έχουμε ένα φαύλο κύκλο.

Το κράτος -κόμματα -βουλευτές-υπουργοί- κυβερνώντας, εξυπηρετεί συμφέροντα διότι αυτά το βοηθούν να επανεκλέγεται και να ροκανίζει τον εθνικό κορβανά.

Τα συμφέροντα ενδιαφέρονται να υπάρχει το συγκεκριμένο κράτος ώστε να μπορούν να υπάρχουν ως -οικονομικά- συμφέροντα. Ετσι χρηματοδοτούν το star system των δημοσιογράφων ώστε να δημιουργήσουν κλίμα στην κοινή γνώμη που ευνοεί τους ευνοούμενους.

Ο καταλύτης στην διαπλοκή ειναι λοιπόν οι δημοσιογράφοι. Αυτοί παίρνουν τις εντολές και διαμορφώνουν έδαφος. Χρήμα και εξουσία. Και τα δύο ξεχωρίζουν. Μπορούμε εύκολα να εστιάσουμε τα πρόσωπα από τον χώρο της δημοσιογραφίας τα οποία κατέχουν τα δύο κλειδια της πόρτας της διαπλοκής. Το χρήμα και την εξουσία. Προσέξτε πως φαίνεται η εξουσία. Μιλάνε σε κοινωνικά ανώτερους στον ενικό, χωρίς σεβασμό, σχολιάζουν χωρίς γνώσεις, διακόπτουν και γενικώς χρησιμοποιούν την τηλεόραση -περί αυτής μιλώ- για την ανάδειξή τους και όχι για την ανάδειξη των θεμάτων.

Είναι ο ομφάλιος λώρος ανάμεσα στα οικονομικά συμφέροντα και την εξουσία χρησιμοποιόντας την κοινή γνώμη. Τώρα θα μου πείτε γιατί η κοινή γνώμη τρώει το παραμύθι; Το τρώει γιατί έχει οπαδοποιηθεί. Δεν είναι ελεύθερη. Ανήκει εδώ ή εκεί.Δεν κρατεί για τον εαυτό του την ελευθερία της επιλογής κατά περίπτωση. Της κρίσης κατά περίπτωση.Καθημερινά. Με αυτό τον τρόπο δεν θα υπάρχει "κοινή γνώμη" και "διαμορφωτές".

Η ελευθερία της κρίσης καθημερινά και κατά περίπτωση μακριά από "ποιμνιακές" καταστάσεις και διατεταγμένες συνειδήσεις, θα βάλει τα πράγματα στη θέση τους. Επιλογή κατά περίπτωση. Να δείτε μετά πως θα σε υπολογίζουν. Γιατί θα πρέπει να πείσουν κάθε έναν και κάθε μία χωριστά. Και άν αυτό για το οποίο θα πρέπει να πείσουν δεν είναι σωστό, τότε δεν θα περάσει.