Ιερατείο
κοινά χαρακτηριστικά δια μέσου των αιώνωνΑπό καταβολής του ανθρώπινου είδους και λόγω του φόβου του μπροστά στο θάνατο, πάντοτε υπήρξαν οι έξυπνοι που πουλούσαν οικόπεδα στη θάλασσα. Γαντζώθηκε ο κοσμάκης πάνω στην ελπίδα ότι κάτι υπάρχει μετά και να το πεδίον δόξης του Ιερατείου. Δημιούργησαν ευφάνταστα ολόκληρη ιστορία φούσκα που μόνος της σκοπός ήταν και είναι να ζήσουμε εμείς καλά σήμερα και άσε τους άλλους να νομίζουν ότι μετά θάνατο θα "ζήσουν"καλλίτερα.Ολα αυτά βέβαια δεν έχουν καμμιά σχέση με την φιλοσοφική εσωτερική αναζήτηση καθενός ατόμου χωριστά, σχετικά με την ύπαρξη ή όχι του -οποιουδήποτε- Θείου. Ο καθένας βιώνει την θέωση διαφορετικά ακόμη και θιασώτες του ιδίου δόγματος. Ομως το ιερατείο παραμένει το ίδιο και απαράλαχτο είτε για Ιησού πρόκειται είτε για Βούδα είτε για Μωάμεθ.
Ενας θεός -σήμερα- ένας αντιπρόσωπος του στη γή -προφήτης ή γιός μικρή σημασία έχει- και το Ιερατείον αυτόκλητος αντιπρόσωπος τους. Ισόβιος αντιπρόσωπος, αλάνθαστος με όπλα φούσκα σαν το όλο οικοδόμημα που ο ίδιος έχει δημιουργήσει. Μέχρι πότε. Ποια θα είναι η στιγμή που κάποιος θα φωνάξει "Ο Βασιληάς είναι γυμνός";
Το σύστημα "Θρησκεία" που επαναλαμβάνω καμμιά σχέση δεν έχει με την υπαρκτή ή ανύπαρκτη θεότητα, έχει απλώσει τέτοιες ρίζες σε παγκόσμιο επίπεδο, έχει τόση περιουσία, τόση ισχύ που είναι αδύνατον να την συλλάβει ανθρώπινος νούς. Και όλα αυτά να βασίζονται σε μια ομαδική ψύχωση...Σε μια ομαδική υστερία...Στο τίποτα. Παθαίνει παράκρουση κανείς μόνο που το σκέφτεται. Να πέφτει τόσο δούλεμα τόσους αιώνες. Ακόμη και σήμερα.
Μετά από 54
χρόνια παρατήρηση..