Μετά από 54
χρόνια παρατήρηση..
Οικολόγριες...
Γύρω στα πενήντα και βάλε, με σκύλο ή γάτες, χωρίς παιδιά και σύζυγο νομίζουν ότι αυτό είναι οικολογία.Τις βλέπεις να σέρνουν μονίμως μαζί τους ένα ζώο ή να αφήνουν αποφάγια δίπλα στον κάδο των σκουπιδιών για να φάνε τα αδέσποτα. Αντιμετωπίζουν τελείως υστερικά οτιδήποτε διαφέρει από τις απόψεις τους, οι οποίες καμμιά σχέση δεν έχουν με την πραγματική οικολογία. Βρωμάνε ολόκληρες από τον διαρκή συγχρωτισμό τους με τα ζώα, ενώ τα ρούχα τους είναι γεμάτα τρίχες.
Είναι συγκεκριμμένη κατηγορία γυναικών. Δεν είναι όλοι οι φιλόζωοι έτσι. Μιλώ μόνο γιαυτές τις -συνήθως χαμηλής μόρφωσης- γυναίκες που η ανασφάλειά τους και τα κόμπλεξ τους τις κάνει να γαντζώνονται πάνω σε ένα ζώο συνήθως αδέσποτο, εισπράττοντας από αυτό την αγάπη που η ζωή ή ο χαρακτήρας τους τους στέρησε...Και μερικοί ομοφυλόφιλοι ανήκουν σ' αυτήν την κατηγορία.
Διατρανώνουν την οικολογική τους συνείδηση αγνοώντας οτιδήποτε έχει σχέση με το οικολογικό κίνημα, την φύση, τα προβλήματα και τις λύσεις που υπάρχουν. Σαν ύαινες αντιμετωπίζουν τους κυνηγούς που μπορείς να τους καταλογήσεις τα μύρια όσα αλλά όχι το ότι δεν ζουν μέσα στη φύση. Περιέργως πως δεν τους ενοχλούν οι ψαράδες. Το μυαλό τους δουλεύει περίεργα. Λατρεύουν την Φωτεινή Πιπιλή και το πιθανότερο είναι να τις λατρεύει και αυτή.