Η Αρχαία Φαρκαδόνα:

Η αρχαία Φαρκαδόνα ήταν κτισμένη κοντά στη σημερινή κοινότητα Κλοκοτός. Η πόλη απλωνόταν στις μεσημβρινές υπώρειες του υπάρχοντος ακόμα πετρώδους λόφου και μαζί με τις πόλεις Πέλλινα, Γόμφοι, Φαυτό, Μητρόπολη και Τρίκκη αποτελούσαν την πεδινή Εστιαιώτιδα, ένα από τα 4 φυλετικά κράτη που ήταν διαιρημένη τότε η Θεσσαλία. Τα άλλα τρία κράτη ήταν η Πελασγιώτιδα, η Φθιώτιδα και η Θεσσαλιώτιδα.

Για τη θέση της Φαρκαδόνας κάνει λόγο αρχικά ο αρχαίος συγγραφέας και γεωγράφος Στράβωνας που αναφέρει ότι οι τρεις πόλεις της Εστιαιώτιδας Τρίκκη, Πέλλινα και Φαρκαδόνα βρίσκονταν παρατεταγμένες κατά μήκος της αριστερής όχθης του Πηνειού ποταμού.

Με βάση την πληροφορία αυτή και τις μαρτυρίες των αρχαίων συγγραφέων Αριανού, Σκύλακα, Λίβιου και Πλίνιου, ο Leake (1835) ταύτισε τα ερείπια στο ύψωμα ΄΄Βίγλα΄΄ της κοινότητας Κλοκοτού με την αρχαία Φαρκαδόνα.

Ήταν επί αρχαιοτάτων χρόνων η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Εστιαιώτιδας μετά την πρωτεύουσα της την Τρίκκη.

Είχε τόσο μεγάλη φήμη στις δόξες της ώστε την είχε επισκεφτεί και ο γνωστός Πίνδαρος.

Ακόμη είναι γνωστό πως έκοβε δικά της νομίσματα σημάδι της δύναμης της.

Στο μουσείο του Βόλου ο επισκέπτης μπορεί να τα θαυμάσει.

Τα νομίσματα που διασώζονται αντιστοιχούν σε τρεις περιόδους, στην εποχή του Αλεξάνδρου των Φερών, την εποχή της Μακεδονικής , από 344 έως το 197, και τέλος την εποχή του Φλαμινίνου έως της εποχής του Διοκλητιανού.

Πότε ιδρύθηκε η Φαρκαδόνα είναι άγνωστο.

Ορισμένοι συγγραφείς ιστορικοί στους χάρτες τους τη τοποθετούν μεταξύ των αρχαιοτέρων Εστιαιωτικών πόλεων, μαζί με την Οιχαλία, τη Φαιστό κ. α., χωρίς όμως τούτο να μπορεί να εξακριβωθεί.

Γεγονός όμως είναι ότι πρόκειται για μια πολύ αρχαία πόλη της οποίας έχουμε σημαντικά στοιχεία μόνον κατά τη περίοδο της καταστροφής της     (4ο αιώνα π. χ.).

Κατά το έτος 357 π. χ. ο Φίλιππος Β’, πατέρας του Μεγ. Αλεξάνδρου προσπάθησε να αναμιχθεί στις εσωτερικές υποθέσεις των Θεσσαλών με απώτερο στόχο την κατάκτησή τους.

Κατήλθε με το σύνθημα ΄΄ελευθερωτής΄΄ αλλά το σχέδιο του απέτυχε γιατί βρήκε σθεναρή αντίσταση από τη Φαρκαδόνα και τη Φαυτό, όσες φορές προσπάθησε να εισβάλλει στη Θεσσαλία από τη περιοχή της Φαρκαδόνας. Έτσι αναγκάστηκε να αλλάξει τακτική. Σύμφωνα με την αφήγηση του Πολύαινου ο Φίλιππος αφού κατέλαβε πρώτα τη Λάρισα αμέσως με το στρατό του προχώρησε για να υποτάξει τη Φαρκαδόνα.

Στην αρχή της πολιορκίας συνάντησε ισχυρή αντίσταση από τους υπερασπιστές της πόλης, έτσι χρησιμοποίησε ξύλινες σκάλες στην ατείχιστη πλευρά του δίδυμου λόφου οι οποίες διευκόλυναν τους μισθοφόρους  του να ανέβουν στην ακρόπολη και στη συνέχεια να καταλάβουν ολόκληρη την πόλη. Η Φαρκαδόνιοι ποτέ δεν συμμάχησαν με τη θέλησή τους με τους Μακεδόνες. Το μυαλό τους ήταν πάντα στην επανάσταση.

Πολλές φορές επιχειρήθηκε μα όλες πνίγηκαν στο αίμα.

Οι άνδρες του στρατού της Φαρκαδόνας οι οποίοι πήραν μέρος στην Μικρασιατική Εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου ήταν οι μόνοι μαζί με τους Αμφισσείς Τρικκαίοι και Ηρακλειώτες που δεν τους επιτράπηκε το έτος 323 π. χ. μαζί με τους άλλους βετεράνους να γυρίσουν στις πατρίδες τους.

Μεγάλο ρόλο στην απόφαση αυτή του Αλέξανδρου έπαιξε η ενημέρωσή του από τον Τετράρχη της Εστιαιώτιδας περί των επαναστατικών διαθέσεων των Φαρκαδονίων οι οποίοι θα ενθαρρύνονταν περισσότερο με τους παλαίμαχους γιατί η δύναμή τους θα αυξανόταν σημαντικά και θα τονώνονταν το φρόνημα τους για πιθανή επαναστατική ενέργεια.