Το ερώτημα της σωτηρίας. Πως μπορώ να γίνω εντάξει στη σχέση μου με το Θεό και να παραμείνω εντάξει σ' αυτή τη σχέση;
Υπάρχουν τρεις απαντήσεις σ' αυτή την ερώτηση.
Με την πίστη.
Με την πίστη και τα έργα μου.
Με τα έργα μου.
Με τα έργα σημαίνει πως προσπαθείς να κάνεις πάντα το καλύτερο που μπορείς. Πρέπει να αγαπάς τη γιαγιά, την πεθερά, τη γάτα κ.λ.π. Πρέπει να ζείς μια καλή ζωή. Η λέξη που θα μπορούσε να περιγράψει αυτό το δρόμο, είναι προσπάθεια ή αγώνας.
Η πίστη συν τα έργα είναι μια σύνθεση του αγώνα και της πίστης. Να κάνεις το καλύτερο που μπορείς και να εμπιστευθείς το Θεό για τα υπόλοιπα. Αυτό είναι που οι περισσότεροι χριστιανοί νομίζουν πως είναι αυτό που πρέπει να κάνουν. Κάνεις τις καλές σου πράξεις που είναι αποδεκτές από τον Θεό και τον εμπιστεύεσαι να συγχωρήσει για τις κακιές. Οι περισσότεροι από μας αυτό πιστεύουμε. Αλλά όσον αφορά τις "καλές μας πράξεις" ο Ησαΐας μας λέει "όλες οι δίκαιες πράξεις μας είναι σαν βρώμικα ρούχα μπροστά στα μάτια του Θεού".
Μόνο με την πίστη. Πίστη στον Ιησού για να ξεκινήσει κανείς και πίστη για να συνεχίσει. Από πίστη σε πίστη.
Είναι αυτό που ο Θεός κάνει για μας, από αυτόν εξαρτώνται όλα, τίποτα από μας.
Υπάρχει τεράστια διαφορά στο να εμπιστεύεται κανείς τα έργα του από το να εμπιστεύεται τον Θεό. Η διαφορά είναι η ελευθερία. Το να ανακετέψουμε αυτά τα δύο σημαίνει πως από την ελευθερία μπαίνουμε σε δεσμά.
Αλλά τι είναι αυτή η χριστιανική ελευθερία; Ο Ιησούς ήρθε για να ελευθερώσει τους ανθρώπους Του, να τους βγάλει από τα δεσμά της αμαρτίας στην ελευθερία και αυτό είναι όλο το μήνυμα της σωτηρίας. Όπως ένας σκλάβος που σπάζουν τις αλυσίδες που δένουν τα πόδια του και τον ελευθερώνουν.
Πρέπει να καταλάβουμε πόσο πολύτιμη είναι αυτή η ελευθερία, πόσο πολύ κόστισε, και πόσο εύκολο είναι να τη χάσουμε. Μπορούμε να τη χάσουμε είτε πέφτοντας στο "νομικισμό", σε ένα "νομολάγνο" πνεύμα, ή πέφτοντας στην ασυδοσία. Και οι δύο καταστάσεις αποτελούν αιχμαλωσία, η πρώτη στους νόμους ή δεύτερη στον εαυτό μας.
Η πρόθεση του Θεού είναι να προχωράμε στη ζωή μας με την καθοδήγηση του Αγίου Πνεύματος, απολαμβάνοντας την αγάπη του Θεού. Αλλά πρόκειται για κάτι που εύκολα μπορούμε να το χάσουμε. Υπάρχει πάντα η τάση να πέσουμε είτε στο "νομικισμό" την "νομολαγνεία", είτε στην ασυδοσία.
Πρέπει να καταλάβουμε πως ο Ιησούς δεν μας έδωσε έναν αριθμό από κανόνες, αλλά μας έδωσε αξίες καθώς και την παρουσία Του για να μας καθοδηγούν στη ζωή μας. Από την άλλη δεν είμαστε ελεύθεροι να κάνουμε ότι μας κατέβει.
"Ο Θεός, λοιπόν, αδερφοί μου, σας κάλεσε για να ζήσετε ελεύθεροι. Μόνο να μη γίνει η ελευθερία ευκαιρία για αμαρτωλή διαγωγή, αλλά με αγάπη να υπηρετείτε ο ένας τον άλλο. Άλλωστε όλος ο Νόμος συνοψίζεται σε μια φράση, στο ν' αγαπήσεις τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου. Άν όμως δαγκάνετε και τρώτε ο ένας τον άλλον, προσέξτε μήπως αλληλοεξοντωθείτε".
Προς Γαλάτας επιστολή, κεφ.5:13-15.