Οι Δέκα Εντολές που ο Θεός έδωσε στον Μωυσή:
και ελαλησεν κυριος παντας τους λογους τουτους λεγων εγω ειμι κυριος ο θεος σου οστις εξηγαγον σε εκ γης αιγυπτου εξ οικου δουλειας ουκ εσονται σοι θεοι ετεροι πλην εμου ου ποιησεις σεαυτω ειδωλον ουδε παντος ομοιωμα οσα εν τω ουρανω ανω και οσα εν τη γη κατω και οσα εν τοις υδασιν υποκατω της γης ου προσκυνησεις αυτοις ουδε μη λατρευσης αυτοις εγω γαρ ειμι κυριος ο θεος σου θεος ζηλωτης αποδιδους αμαρτιας πατερων επι τεκνα εως τριτης και τεταρτης γενεας τοις μισουσιν με και ποιων ελεος εις χιλιαδας τοις αγαπωσιν με και τοις φυλασσουσιν τα προσταγματα μου ου λημψη το ονομα κυριου του θεου σου επι ματαιω ου γαρ μη καθαριση κυριος τον λαμβανοντα το ονομα αυτου επι ματαιω μνησθητι την ημεραν των σαβαβατων αγιαζειν αυτην εξ ημερας εργα και ποιησεις παντα τα εργα σου τη δε ημερα τη εβδομη σαββατα κυριω τω θεω σου ου ποιησεις εν αυτη παν εργον συ και ο υιος σου και η θυγατηρ σου ο παις σου και η παιδισκη σου ο βους σου και το υποζυγιον σου και παν κτηνος σου και ο προσηλυτος ο παροικων εν σοι εν γαρ εξ ημεραις εποιησεν κυριος τον ουρανον και την γην και την θαλασσαν και παντα τα εν αυτοις και κατεπαυσεν τη ημερα τη εβδομη δια τουτο ευλογησεν κυριος την ημεραν την εβδομην και ηγιασεν αυτην τιμα τον πατερα σου και την μητερα ινα ευ σοι γενηται και ινα μακροχρονιος γενη επι της γης της αγαθης ης κυριος ο θεος σου διδωσιν σοι ου φονευσεις ου μοιχευσεις ου κλεψεις ου ψευδομαρτυρησεις κατα του πλησιον σου μαρτυριαν ψευδη ουκ επιθυμησεις την γυναικα του πλησιον σου ουκ επιθυμησεις την οικιαν του πλησιον σου ουτε τον αγρον αυτου ουτε τον παιδα αυτου ουτε την παιδισκην αυτου ουτε του βοος αυτου ουτε του υποζυγιου αυτου ουτε παντος κτηνους αυτου ουτε οσα τω πλησιον σου εστιν.
Οι εντολές του Θεού προς το λαό του Ισραήλ είναι σύντομες διατυπώσεις αρχών, που αποκαλύπτουν τον ηθικό χαρακτήρα του Θεού και ενσαρκώνουν τις αξίες που Αυτός θέλει να διδάξει στον λαό Του. Οι εντολές Του αποτελούν τα απόλυτα ηθικά θεμέλια για μια κοινωνία.
Οι πρώτες τέσσερις εντολές μιλούν για το ποια θα έπρεπε να είναι η σχέση των Ισραηλιτών με το Θεό. Ο Θεός αυτοπροσδιορίζεται σαν ο "Κύριος ο Θεός σου", Αυτός που απελευθέρωσε το λαό του Ισραήλ. Απαιτεί αποκλειστική αφιέρωση, και απαγορεύει ρητά τη λατρεία των ειδώλων (ψεύτικων θεών). Το όνομα του Θεού δεν είναι ένα κενό και χωρίς νόημα όνομα, γι αυτό το όνομά Του δεν πρέπει να χρησιμοποιείται με τρόπο που να αρνείται την πραγματικότητα της παρουσίας και της δύναμής Του. Η εντολή για το Σάββατο σχετίζεται με τον τρόπο που ο Δημιουργός εργάστηκε και αναπαύτηκε στη δημιουργία του κόσμου και έχει να κάνει με τη διακοπή των καθημερινών δραστηριοτήτων της ζωής για να αφιερωθεί χρόνος για τη λατρεία του Θεού. Οι έξι τελευταίες εντολές αναφέρονται στο ποιες θα πρέπει να είναι οι σχέσεις των Ισραηλιτών αναμεταξύ τους. Ο σεβασμός προς τους γονείς διατηρεί την ακεραιότητα της οικογένειας. Η αφαίρεση της ζωής άλλων ανθρώπων απαγορεύεται. Η μοιχεία παραβιάζει την αγιότητα του γάμου και καταστρέφει τη σχέση ανάμεσα στους συζύγους. Ο σεβασμός προς τους άλλους επεκτείνεται και στην περιουσία τους. Η φήμη των άλλων πρέπει να προστατεύεται το ίδιο προσεκτικά όπως και η περιουσία τους. Δε θα πρέπει να υπάρχει ούτε καν επιθυμία για την ιδιοκτησία του άλλου.