HAFLER DH-200 Audio Power Amplifier

    Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα προσεγμένο κύκλωμα όπου έχουν ενσωματωθεί πολλές μοντέρνες σχεδιαστικές αντιλήψεις, ενώ χρησιμοποιούνται πρωτοποριακά τρανζίστορ ισχύος τύπου MOSFET. Η σχεδίαση του ενισχυτή ακολουθεί πλήρως συμπληρωματική συμμετρία από το πρώτο μέχρι το τελευταίο στάδιο. Για την απλότητα της παρουσίασης θα αναφερθώ μόνο στο άνω μέρος του ενισχυτή , που αφορά τα θετικά μέρη του σήματος, ενώ τα ίδια ισχύουν και για τα αρνητικά μέρη . Τα Q1-2 είναι ένας διαφορικός ενισχυτής με μάλλον ταιριασμένα τρανζίστορ. Το ρεύμα ηρεμίας τους καθορίζεται από μια γεννήτρια ρεύματος που σχηματίζει το Q3 με την τις D1-2-3 και της R11. Η χρήση τριών αντί μιας ή δυο που χρησιμοποιούνται συνήθως , πράγμα που επιβάλλεται από την μεγάλη τιμή της αντίστασης R11(39Κ). Η αντίσταση αυτή λειτουργεί σαν αρνητική ανάδραση , βελτιώνει την σταθερότητα και αυξάνει την αντίσταση εξόδου της πηγής (όσο μεγαλώνει η αντίσταση R11 τόσο μεγαλώνει και η αντίσταση εξόδου της πηγής και πλησιάζει την ιδανική τιμή που είναι άπειρη). Στο επόμενο στάδιο συναντάμε μια συνδεσμολογία ζεύγους ακόλουθου εκπομπου-κοινού εκπομπου από τα Q7-8. Η πόλωση των τρανζίστορ αυτών ελέγχεται από το Q9. Με το τρίμμερ TR1 μπορεί να δώσει την απαιτούμενη ισορροπία πόλωσης και να ρυθμίσει το ρεύμα ηρεμίας των τρανζίστορ εξόδου. Ο C8 χρησιμοποιείται κλασσικά για την διαπεραση του τρανζίστορ σε εναλλασσόμενη λειτουργία. Στην συνεχεία έχουμε έναν ακόλουθο εκπομπου το Q12 ο οποίος μάλιστα επιπλέει (Floating), μιας και δεν γειώνεται πουθενά. Η πόλωση του βρόγχου εισόδου του ελέγχεται από την δίοδο Ζener D9 που σταθεροποιεί την τάση, με βάση την ρύθμιση του Q9. Το δίκτυο των R28, D7, C22, C7 ρυθμίζει κατά κάποιο τρόπο την τάση πόλωσης των πρώτων σταδίων που είναι διαφορετική από εκείνη του Q12 και του σταδίου εξόδου. Φθάνοντας στα τρανζίστορ εξόδου συναντάμε δυο τρανζιστορV- MOSFET, σε παράλληλο ζευγάρι Q14-15. Τα τρανζίστορ αυτά μπορούν να πετύχουν καλύτερη γραμμικοτητα με μικρή πόλωση (τάξη Β), μιας και είναι πολύ πιο γρήγορα στο άνοιγμα και στο κλείσιμο, απαιτώντας έτσι και μικρότερο μέγεθος ψύχρας. Τα δίκτυο ανάδρασης είναι ιδιαίτερα προσεγμένο, έτσι ώστε να πετυχαίνεται πολύ χαμηλή ΤΙΜ (Μεταβατική παραμόρφωση ενδοδιαμορφωσης) χωρίς να χάνουμε σε γραμμικοτητα. Έτσι έχουμε ένα πολύπλοκο δίκτυο με αντισταθμίσεις Lead και Lag (R22, R23, C5, C6,R24,R25). Τέλος υπάρχει το δίκτυο προστασίας ηχείων με το πηνίο L1,R36 και τα βαθυπερατα φίλτρα R37,C11 / R38,C12 , που προφυλάσσουν την έξοδο του ενισχυτή , από ταλαντώσεις και ραδιοσυχνότητες. ΗΧΟΣ 2/1980-Θ. Σπίνουλας