Ο Τσακώνικος Χορός, Φίλιππος Μπεκύρος και Ελένη Τσαγγούρη 1995

...Ο τσακώνικος χορός σαν ενιαίο σύνολο, μελωδία, ρυθμός και χορός είναι, ίσως, το μοναδικό αρχαίο ελληνικό δείγμα μουσικής που έφθασε στις μέρες μας. Και έφθασε γιατί είναι ιερός χορός, λατρευτικός χορός. Είναι γνωστό ότι οι λατρευτικές συνήθειες είναι οι μόνες που αντέχουν στο πέρασμα του χρόνου. Στην Ελλάδα επιζούν παρά την επίθεση που δέχτηκαν από την καινούρια πίστη αρκετές λατρευτικές συνήθειες. Όσες η νέα πίστη δεν μπόρεσε να εξαφανίσει είτε τις ενσωμάτωσε στην δική της λατρεία είτε σιωπηρά τις ανέχεται...
Αποσπάσματα από το την μονογραφία που έγραψαν οι Φίλιππος Μπεκύρος και Ελένη Τσαγγούρη το 1995. Το βιβλίο έχει εξαντληθεί και δεν πρόκειται να ξαναντυπωθεί σύντομα. Όσοι ενδιεφέρονται για το θέμα μπορούν να ζητήσουν από τους συγγραφείς αντίτυπο σε pdf μορφή.
Ο «κλειστός» (τσακώνικος) χορός, χορευόταν στο χωριό μου (Πέρα Μέλανα) πιστεύω και σ'όλα τα χωριά της Τσακωνιάς στους γάμους, στα πανηγύρια και στις «κλειστές» διασκεδάσεις. Δηλαδή, τις Απόκριες που δεν μπορούσαν να χορέψουν σε ανοιχτό χώρο στο ύπαιθρο, μαζεύονταν στα σπίτια κατά γειτονιές με τα αποκριάτικα φαγητά τους και γλεντούσαν. Μαζί με τους άλλους τσακώνικους χορούς [τον «τεσσέρα», τον «στα τρία», (τα "τσία), τον «πέρα η μεριά»] απαραίτητος ήταν και ο «κλειστέ» - κλειστός (τσακώνικος). Και τον αποκαλούσαν έτσι, επειδή πράγματι είναι κλειστός χορός. Δηλαδή τα χέρια περασμένα, το δεξί του δευτέρου κάτω από το αριστερό του πρώτου και πιασμένα με τα δάχτυλα σταυρωτά και σφιγμένα, τα κορμιά κολλητά το ένα με το άλλο, δεν αφήνει περιθώρια "άνεσης". Στις συναντήσεις δε αυτές, ανάλογα με τα κέφια τους, αυτοσχεδίαζαν οι γυναίκες και οι άνδρες τραγουδιστές και δημιουργούσαν καινούρια τραγούδια με το σκοπό αυτό. Ένα απ' αυτά είναι το «Εα πέρα διμ' τα χέρια».

 

Προτείνουμε:
α) αν και φαίνεται λίγο αυταρχικό, να επιβάλλουμε με την πειθώ να χορεύεται συνοδεία λαϊκών οργάνων από ντόπιους οργανοπαίκτες που το μουσικό τους ένστικτο δεν έχει αλλοιωθεί ακόμα. Όπου δεν είναι διαθέσιμα λαϊκά όργανα να χρησιμοποιείται η ηχογράφηση του Συλλόγου προς Διάδοσιν της Εθνικής Μουσικής. Στην ηχογράφηση αυτή παίζουν ο Ηλίας Κόκκορης βιολί, ο Παναγιώτης Ζώργιας ή Λαπούρας σαντούρι και ο ίδιος ο Σίμων Καράς λαγούτο. Πρέπει να σημειώσουμε ότι όπως αναφέρει ο υιός του μακαρίτη πια Ηλία Κόκκορη, ο Ανδρέας, ο πατέρας του το έπαιξε όπως ακριβώς το είχε ακούσει από παλαιότερους Τσάκωνες μουσικούς.
tsakon003001.gif
Home