Αθανάσιος Π.Λέγος

Κτηνίατρος

Κτηνιατρείο

Θεραπεία ή ευθανασία?

 

Η λεισμανίαση είναι από τα πιο συχνότερα νοσήματα του σκύλου ,τόσο στην Ελλάδα όσο και στις υπόλοιπες μεσογειακές χώρες.Το ποσοστό των οροθετικών σκύλων είναι απο1 ως 42%.Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας και το Ελληνικό Κράτος προτείνουν τη λύση της Ευθανασίας για όλους τους μολυσμένους σκύλους που ζούν εκεί που η νόσος ενδημεί,με το επιχείρημα ότι τα υπο θεραπεία ζώα αποτελούν πηγή μόλυνσης των υπολοίπων σκύλων και του ανθρώπου.Προκειμένου όμως η θανάτωση των μολυσμένων σκύλων να μειώσει πράγματι τη συχνότητα της νόσου θα πρέπει να συντρέχουν οι πατρακάτω προυποθέσεις:

1)ο σκύλος να αποτελεί μοναδική ή έστω κύρια δεξαμενή της LEISMANIA INFANTUM.

 

2)ο έλεγχος για τη διαπίστωση των μολυσμένων ζώων  να περιλαμβάνει το σύνολο των σκύλων που ζούν σε μία περιοχή και να στηρίζεται σε εργαστηριακές μεθόδους με μεγάλη ευαισθησία και ειδικότητα.

 

3)το ποσοστό των μολυσμένων ζώων να είναι τόσο μικρό,ώστε η θανάτωση τους να είναι ηθικά και κοινωνικά αποδεκτή.

Μέχρι σήμερα, όμως,δεν φαίνεται ότι ισχύει κανένα από τα παραπάνω,τουλάχιστον στην χώρα μας.Είναι γνωστό ότι εκτός από τον σκύλο,τα άγρια σαρκοφάγα,τα τρωκτικά,τα πτηνά(κόττες),μπορούν να μολυνθούν από το πρωτόζωο ,χωρίς όμως να είναι γνωστές οι συνέπειες στην επιδημιολογία της νόσου στο σκύλο και στον άνθρωπο.Στην Ελλάδα ο έλεγχος του συνόλου των σκύλων δεν είναι εφικτός λόγω απροθυμίας των ιδιοκτητών σκύλων και λόγω του μεγάλου αριθμού αδέσποτων ζώων.Εξάλλου οι διάφορες ορολογικές μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση των μολυσμένων ζώων δεν μπορούν σε καμμιά περίπτωση να θεωρηθούν ευαίσθητες,αφού το αποτέλεσμα είναι συνήθως ψευδώς αρνητικό σε ασυμπτωματικά ζώα.Η αλυσιδωτή αντίδραση της πολυμεράσης(PCR) που είναι η μόνη ασφαλής ορολογική δοκιμή,είναι τεχνικά δύσκολη,έχει υψηλό κόστος και απαιτεί ειδικά εργαστήρια.(Γίνεται σε δείγμα μυελού των οστών).Επιπλέον ο αριθμός των μολυσμένων σκύλων σε μερικές περιοχές της χώρας είναι υπερβολικά υψηλός,ώστε η μαζική θανάτωση των μολυσμένων σκύλων να είναι ηθικά απαράδεκτη.Εξάλλου το θετικό αποτέλεσμα ενός τέτοιου μέτρου πάνω στη συχνότητα της λεισμανίασης του ανθρώπου αμφισβητείται  επειδή τα είδη των φλεβοτόμων ενδέχεται να παρουσιάζουν ειδικότητα ως προς τον ξενιστή.Οι προσπάθειες περιορισμού της λεισμανίωσης του σκύλου και του ανθρώπου με τη μαζική θανάτωση των ορολογικά θετικών σκύλων έχουν αποτύχει όχι μόνο στην Κεντρική και Νότια Αμερική,αλλά και στη χώρα μας.Επίσης οι φλεβοτόμοι που μεταδίδουν την νόσο μπορούν να διανύσουν απόσταση μέχρι και δύο χιλιόμετρα.

Σύμφωνα με όσα έχουμε γράψει μέχρι τώρα μάλλον πρέπει να αναλαμβάνεται προσπάθεια θεραπείας ,όταν η κατάσταση του μολυσμένου ζώου το επιτρέπει.Σημειώνουμε επιπλέον ότι μετά την έναρξη της θεραπείας το μολυσμένο ζώο δεν μολύνει τις σκνίπες,λόγω της απουσίας του πρωτοζώου από το περιφερικό αίμα.